jump to navigation

Αφροαμερικάνοι αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα

‘Πολίτης’
«Διαδήλωση Αφροαμερικανών στο Λευκό Οίκο με φόντο το Ιράκ και το Αφγανιστάν: «Μαύρος με λευκό πρόσωπο ο Ομπάμα»»
09 Νοεμβρίου 2009, σελ. 9

Καταγγέλλοντας τον Μπαράκ Ομπάμα, που χαρακτήρισαν εκπρόσωπο «της ισχύος των λευκών με μαύρο πρόσωπο», εκατοντάδες Αφροαμερικανοί πραγματοποίησαν το Σάββατο πορεία στο Λευκό Οίκο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πολιτικές του πρώτου μαύρου Προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ και απαίτησαν να επιστρέψουν οι Αμερικανοί στρατιώτες που πολεμούν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Ήταν η πρώτη διαδήλωση Αφροαμερικανών εναντίον της κυβέρνησης Ομπάμα, μετά τη χαρακτηρισθείσα «ιστορική» ανάληψη των καθηκόντων του την 20ή Ιανουαρίου.

Συνεχιστής του ιμπεριαλισμού
Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τον Πρόεδρο για τη συνέχιση της «ιμπεριαλιστικής» πολιτικής της Ουάσινγκτον σε διεθνές επίπεδο. «Αναγνωρίζουμε ότι ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα είναι η λευκή ισχύς με μαύρο πρόσωπο», δήλωσε ο Ομάλι Γιεσιτέλα, ιστορικό στέλεχος του κινήματος των μαύρων για τα πολιτικά δικαιώματα και πρόεδρος της συμμαχίας Black is Back, που διοργάνωσε την κινητοποίηση. «Είναι ένα εργαλείο των ιμπεριαλιστών εχθρών μας. Ζητάμε την ελευθερία μας. Και ζητάμε ο Ομπάμα να αποσύρει όλα τα στρατεύματα [των ΗΠΑ] από το Αφγανιστάν αμέσως». Οι διαδηλωτές ζήτησαν επίσης από τον Ομπάμα να καταργήσει την Africom, την αμφιλεγόμενη Διοίκηση Αφρικής των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ενώ φώναξαν συνθήματα, όπως «κάτω τα χέρια» από τη Βενεζουέλα και υπέρ της κατάργησης των εμπάργκο σε βάρος της Κούβας και της Ζιμπάμπουε.

«Μας ξέχασε…»
Ο Τσαρλς Μπάρον, δημοτικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη, πρώην μέλος των Μαύρων Πανθήρων, του κινήματος που έδρασε από τη δεκαετία του 1960 έως εκείνη του 1970, επιτέθηκε στον Πρόεδρο λέγοντας πως αψηφά τα δεινά των Αφροαμερικανών. «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από αυτόν. Τα περί ελπίδας και αλλαγής δεν έγιναν πραγματικότητα για τους μαύρους», είπε ο Μπάρον στο Γαλλικό Πρακτορείο στη διάρκεια της διαδήλωσης. «Χαιρόμαστε που ο Μπαράκ Ομπάμα έσπασε το λευκό μονοπώλιο στο Λευκό Οίκο, αλλά δεν ζητούσαμε μια αλλαγή του ενοίκου του Λευκού Οίκου μόνο στο χρώμα, από το λευκό στο μαύρο, ζητούσαμε αλλαγή στην εξωτερική πολιτική και στην εσωτερική πολιτική», πρόσθεσε. «Όταν ένας μαύρος με εκμεταλλεύεται όπως ένας λευκός, δεν λιγοστεύει ο πόνος», κατέληξε. Υπενθυμίζεται ότι οι μαύροι Αμερικανοί ψήφισαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Δημοκρατικό Ομπάμα στις περσινές εκλογές, όταν κέρδισε τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Τζον ΜακΚέιν. Περίπου το 13% των πολιτών των ΗΠΑ είναι Αφροαμερικανοί.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

‘AFP’
«African-Americans slam Obama in White House protest»
07 Νοεμβρίου 2009

Decrying Barack Obama as «white power in black face,» hundreds of African-Americans marched on the White House Saturday to protest policies of the first black US president, and demand that he bring US troops home.

More than 200 people gathered for the first public demonstration by African Americans against the Obama administration since his historic inauguration in January, and slammed the president for continuing what they described as Washington’s «imperialist» agenda around the world.

«We recognize that Barack Hussein Obama is white power in black face,» civil rights activist Omali Yeshitela, chairman of the Black is Back coalition which arranged the protest, called into a megaphone as the group marched outside the mansion’s gates.

«He is a tool of our imperialist enemies and we demand our freedom. And we demand that Obama withdraw all the troops from Afghanistan right now.»

Protesters also called for Obama to order troops out of Iraq and to scrap Africom, the controversial year-old United States Africa Command, and demanded «hands off» Venezuela and ends to the Cuba embargo and the Zimbabwe blockade.

Several demonstrators held up placards bearing messages such as «US out of Afghanistan» and «Stop US war against Iraq.»

Charles Baron, a New York city councilman and former member of the Black Panthers, a Black Power movement in the mid-1960s and 1970s, attacked the president for turning a cold shoulder to the plight of African-Americans.

«We’re not satisfied with him, and… this hope and change rap has not been a reality for black people,» Baron told AFP during the demonstration.

«We are glad that Barack Obama broke up the white male monopoly on the White House, but we were not looking for a change in the occupant of the White House from white to black, we were looking for change in foreign policies and domestic policies,» he added.

«To have a black person exploiting me just like a white person, that’s no easier pain.»

The group also was calling for the release of former Black Panther Mumia Abu-Jamal, who was convicted in 1982 of killing a white police officer and sentenced to death.

The US Supreme Court upheld Abu-Jamal’s conviction in April and rejected his bid for a new trial.

Black Americans voted overwhelmingly for Democrat Obama in last year’s election, when he defeated Republican Senator John McCain.

About 13 percent of US citizens are African-Americans.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Los Angeles Times’
«Click here to find out more! Fewer than half of Americans say Obama’s election has improved race relations»
09 Νοεμβρίου 2009
Mark Silva

Reporting from Washington – With the election of Barack Obama, the first African American to serve as president, an overwhelming majority of Americans believed that race relations in the United States would improve.

Most still do.

But less than half — 41% — of those surveyed say race relations have improved since Obama’s election in November 2008, the Gallup Poll has found — and one in five of those surveyed said relations had gotten worse.

Blacks are more likely than whites to say that relations have improved — 53% versus 39%. However, neither think relations have improved a lot.

Still, «61%, nearly as high as the 70% seen in November 2008, believe race relations will improve ‘in the years ahead’ because of Obama’s presidency,» Gallup’s Lydia Saad reports on the findings of the Oct. 16 to 19 survey. «Black Americans are particularly optimistic about Obama’s long-term impact, with 79% expecting relations to get better. This compares with 58% of non-Hispanic whites» surveyed in the Gallup Poll.

Most Americans surveyed said Obama’s election represented one of the top advances for blacks in the last hundred years — if not the singularly most important one — in a nation that shed legalized racial segregation only in the last couple of generations.

At the same time, 22% of those surveyed said racial relations had worsened because of Obama, and 24% believed that «Obama will go too far in promoting efforts to aid the black community, identical to the percentage who last November predicted his policies would go too far,» Saad reported.

The sentiment underlying all this, from recent Gallup polls, is that large percentages of black Americans (72%) believe racism against blacks in the United States is widespread and half (49%) doubt that blacks enjoy the same job opportunities that whites have.

With white Americans voicing «significantly more optimistic assessments» on both fronts, Saad writes, «the gaps point to a perceptual gulf between the races that may contribute to ongoing racial tensions.

«Although some might hope that the very election of the nation’s first black president would ease or eliminate these tensions, fewer than half of Americans believe such strides are already apparent,» she concluded. «Nevertheless, widespread hope endures that, long-term, Obama’s election will make a positive difference.»

The survey of 1,521 adults conducted Oct. 16 to 19 carries a possible margin of error of plus or minus three percentage points. The responses for blacks surveyed carry a 6% margin; for whites, 4%.

Αφροαμερικάνοι αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα

‘Πολίτης’
«Διαδήλωση Αφροαμερικανών στο Λευκό Οίκο με φόντο το Ιράκ και το Αφγανιστάν: «Μαύρος με λευκό πρόσωπο ο Ομπάμα»»
09 Νοεμβρίου 2009, σελ. 9

Καταγγέλλοντας τον Μπαράκ Ομπάμα, που χαρακτήρισαν εκπρόσωπο «της ισχύος των λευκών με μαύρο πρόσωπο», εκατοντάδες Αφροαμερικανοί πραγματοποίησαν το Σάββατο πορεία στο Λευκό Οίκο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πολιτικές του πρώτου μαύρου Προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ και απαίτησαν να επιστρέψουν οι Αμερικανοί στρατιώτες που πολεμούν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Ήταν η πρώτη διαδήλωση Αφροαμερικανών εναντίον της κυβέρνησης Ομπάμα, μετά τη χαρακτηρισθείσα «ιστορική» ανάληψη των καθηκόντων του την 20ή Ιανουαρίου.

Συνεχιστής του ιμπεριαλισμού
Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τον Πρόεδρο για τη συνέχιση της «ιμπεριαλιστικής» πολιτικής της Ουάσινγκτον σε διεθνές επίπεδο. «Αναγνωρίζουμε ότι ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα είναι η λευκή ισχύς με μαύρο πρόσωπο», δήλωσε ο Ομάλι Γιεσιτέλα, ιστορικό στέλεχος του κινήματος των μαύρων για τα πολιτικά δικαιώματα και πρόεδρος της συμμαχίας Black is Back, που διοργάνωσε την κινητοποίηση. «Είναι ένα εργαλείο των ιμπεριαλιστών εχθρών μας. Ζητάμε την ελευθερία μας. Και ζητάμε ο Ομπάμα να αποσύρει όλα τα στρατεύματα [των ΗΠΑ] από το Αφγανιστάν αμέσως». Οι διαδηλωτές ζήτησαν επίσης από τον Ομπάμα να καταργήσει την Africom, την αμφιλεγόμενη Διοίκηση Αφρικής των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ενώ φώναξαν συνθήματα, όπως «κάτω τα χέρια» από τη Βενεζουέλα και υπέρ της κατάργησης των εμπάργκο σε βάρος της Κούβας και της Ζιμπάμπουε.

«Μας ξέχασε…»
Ο Τσαρλς Μπάρον, δημοτικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη, πρώην μέλος των Μαύρων Πανθήρων, του κινήματος που έδρασε από τη δεκαετία του 1960 έως εκείνη του 1970, επιτέθηκε στον Πρόεδρο λέγοντας πως αψηφά τα δεινά των Αφροαμερικανών. «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από αυτόν. Τα περί ελπίδας και αλλαγής δεν έγιναν πραγματικότητα για τους μαύρους», είπε ο Μπάρον στο Γαλλικό Πρακτορείο στη διάρκεια της διαδήλωσης. «Χαιρόμαστε που ο Μπαράκ Ομπάμα έσπασε το λευκό μονοπώλιο στο Λευκό Οίκο, αλλά δεν ζητούσαμε μια αλλαγή του ενοίκου του Λευκού Οίκου μόνο στο χρώμα, από το λευκό στο μαύρο, ζητούσαμε αλλαγή στην εξωτερική πολιτική και στην εσωτερική πολιτική», πρόσθεσε. «Όταν ένας μαύρος με εκμεταλλεύεται όπως ένας λευκός, δεν λιγοστεύει ο πόνος», κατέληξε. Υπενθυμίζεται ότι οι μαύροι Αμερικανοί ψήφισαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Δημοκρατικό Ομπάμα στις περσινές εκλογές, όταν κέρδισε τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Τζον ΜακΚέιν. Περίπου το 13% των πολιτών των ΗΠΑ είναι Αφροαμερικανοί.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

‘AFP’
«African-Americans slam Obama in White House protest»
07 Νοεμβρίου 2009

Decrying Barack Obama as «white power in black face,» hundreds of African-Americans marched on the White House Saturday to protest policies of the first black US president, and demand that he bring US troops home.

More than 200 people gathered for the first public demonstration by African Americans against the Obama administration since his historic inauguration in January, and slammed the president for continuing what they described as Washington’s «imperialist» agenda around the world.

«We recognize that Barack Hussein Obama is white power in black face,» civil rights activist Omali Yeshitela, chairman of the Black is Back coalition which arranged the protest, called into a megaphone as the group marched outside the mansion’s gates.

«He is a tool of our imperialist enemies and we demand our freedom. And we demand that Obama withdraw all the troops from Afghanistan right now.»

Protesters also called for Obama to order troops out of Iraq and to scrap Africom, the controversial year-old United States Africa Command, and demanded «hands off» Venezuela and ends to the Cuba embargo and the Zimbabwe blockade.

Several demonstrators held up placards bearing messages such as «US out of Afghanistan» and «Stop US war against Iraq.»

Charles Baron, a New York city councilman and former member of the Black Panthers, a Black Power movement in the mid-1960s and 1970s, attacked the president for turning a cold shoulder to the plight of African-Americans.

«We’re not satisfied with him, and… this hope and change rap has not been a reality for black people,» Baron told AFP during the demonstration.

«We are glad that Barack Obama broke up the white male monopoly on the White House, but we were not looking for a change in the occupant of the White House from white to black, we were looking for change in foreign policies and domestic policies,» he added.

«To have a black person exploiting me just like a white person, that’s no easier pain.»

The group also was calling for the release of former Black Panther Mumia Abu-Jamal, who was convicted in 1982 of killing a white police officer and sentenced to death.

The US Supreme Court upheld Abu-Jamal’s conviction in April and rejected his bid for a new trial.

Black Americans voted overwhelmingly for Democrat Obama in last year’s election, when he defeated Republican Senator John McCain.

About 13 percent of US citizens are African-Americans.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Los Angeles Times’
«Click here to find out more! Fewer than half of Americans say Obama’s election has improved race relations»
09 Νοεμβρίου 2009
Mark Silva

Reporting from Washington – With the election of Barack Obama, the first African American to serve as president, an overwhelming majority of Americans believed that race relations in the United States would improve.

Most still do.

But less than half — 41% — of those surveyed say race relations have improved since Obama’s election in November 2008, the Gallup Poll has found — and one in five of those surveyed said relations had gotten worse.

Blacks are more likely than whites to say that relations have improved — 53% versus 39%. However, neither think relations have improved a lot.

Still, «61%, nearly as high as the 70% seen in November 2008, believe race relations will improve ‘in the years ahead’ because of Obama’s presidency,» Gallup’s Lydia Saad reports on the findings of the Oct. 16 to 19 survey. «Black Americans are particularly optimistic about Obama’s long-term impact, with 79% expecting relations to get better. This compares with 58% of non-Hispanic whites» surveyed in the Gallup Poll.

Most Americans surveyed said Obama’s election represented one of the top advances for blacks in the last hundred years — if not the singularly most important one — in a nation that shed legalized racial segregation only in the last couple of generations.

At the same time, 22% of those surveyed said racial relations had worsened because of Obama, and 24% believed that «Obama will go too far in promoting efforts to aid the black community, identical to the percentage who last November predicted his policies would go too far,» Saad reported.

The sentiment underlying all this, from recent Gallup polls, is that large percentages of black Americans (72%) believe racism against blacks in the United States is widespread and half (49%) doubt that blacks enjoy the same job opportunities that whites have.

With white Americans voicing «significantly more optimistic assessments» on both fronts, Saad writes, «the gaps point to a perceptual gulf between the races that may contribute to ongoing racial tensions.

«Although some might hope that the very election of the nation’s first black president would ease or eliminate these tensions, fewer than half of Americans believe such strides are already apparent,» she concluded. «Nevertheless, widespread hope endures that, long-term, Obama’s election will make a positive difference.»

The survey of 1,521 adults conducted Oct. 16 to 19 carries a possible margin of error of plus or minus three percentage points. The responses for blacks surveyed carry a 6% margin; for whites, 4%.

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Ο Πρωθυπουργός της Δανίας ενημερώθηκε 10 λεπτά πριν την κατάρρευση του 2ου πύργου του WTC 23/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: ,
comments closed

Περίληψη στα ελληνικά: Ο πρώην Πρωθυπουργός της Δανίας Poul Nyrup Rasmussen εκμυστηρεύτηκε δημόσια πως την 11η Σεπτεμβρίου 2001, πέντε με δέκα λεπτά πριν την κατάρρευση και του δεύτερου ουρανοξύστη, είχε λάβει μήνυμα το οποίο τον προειδοπούσε για το επικείμενο γεγονός!

Η μαρτυρία αυτή ξαναφέρνει στην επιφάνεια την συνέντευξη, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, του τότε ρεπουμπλικάνου Δημάρχου Νέας Υόρκης Rudolph Giuliani στον Peter Jennings του ABC News, στην οποία παραδέχθηκε πως είχε ενημερωθεί εγκαίρως πως ο δεύτερος πύργος του World Trade Center θα κατέρρεε, και γι’ αυτό αποχώρησε από εκεί μαζί με άλλους. Περιέργως, η μαρτυρία του Τζουλιάνι, μαζί με την σημαντική αυτή πληροφορία «διέλαθε» της προσοχής της ερευνητικής επιτροπής για την 11/9.
_

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ποιοί ενημέρωσαν τον Δανό Πρωθυπουργό για την επικείμενη κατάρρευση του Πύργου; Ποιοι ενημέρωσαν τον Δήμαρχο της Νέας Υόρκης; Γιατί αυτή η πληροφορία δεν διοχετεύτηκε και δεν μεταδόθηκε αμέσως από τα αμερικανικά ΜΜΕ την στιγμή που έπρεπε, ούτως ώστε να σωθούν περισσότεροι άνθρωποι;

Οι εργαζόμενοι πάντως στον δεύτερο πύργο, μαζί με τα σωστικά συνεργεία, τους ηρωικούς πυροσβέστες και τους αστυνομικούς, δεν έτυχαν της προνομιακής και ύποπτης ενημέρωσης που έτυχε ο Ρούντολφ Τζουλιάνι για την επικείμενη κατάρρευση, και έτσι βρήκαν τραγικό θάνατο, ενώ αποτελούν άθελα τους μέχρι σήμερα το άλλοθι της τρομοϋστερίας που έχει αιματοβάψει τον πλανήτη και αλυσόδεσε την ελευθερία του με τα αυξανόμενα αντιτρομοκρατικά-αστυνομοκρατικά μέτρα…

α

‘Prison Planet’
«Danish Prime Minister Knew WTC Would Collapse»
16 Οκτωβρίου 2009
Paul Joseph Watson

During a recent interview on Danish television, the former Prime Minister of Denmark admitted that he received a message 5 to 10 minutes beforehand telling him that the south tower of the World Trade Center was going to collapse, prompting questions as to why the victims and rescue personnel inside the building didn’t get the same warning.

Poul Nyrup Rasmussen told Denmark’s largest broadcast television network, The Danish Broadcasting Corporation, that before he walked into his office to hold a security meeting on the morning of 9/11, he got advance knowledge of the south tower’s imminent collapse.

“I am told that the first tower has completely collapsed….I received a message 5-10 minutes before it physically happened saying there was impending danger the tower would collapse so I knew disaster was coming” said Rasmussen.

Rasmussen added that the imminent collapse of the building was confirmed as soon as he entered his office.

The Danish Prime Minister was not the only high-level official to receive advance knowledge that the World Trade Center was going to collapse.

During an interview on 9/11 with ABC News’ Peter Jennings, then New York Mayor Rudolph Giuliani stated, “I went down to the scene and we set up headquarters at 75 Barkley Street, which was right there with the Police Commissioner, the Fire Commissioner, the Head of Emergency Management, and we were operating out of there when we were told that the World Trade Center was going to collapse. And it did collapse before we could actually get out of the building, so we were trapped in the building for 10, 15 minutes, and finally found an exit and got out, walked north, and took a lot of people with us.”

In the eight years since the attacks, Giuliani has failed to explain how and why he received advance knowledge of this unprecedented event and why that same warning was not passed on to those inside the towers, who had been told to remain in their offices via loudspeaker after the first plane struck at 8:46am.

“Some people — it’s not clear how many — returned to their offices after announcements on the building’s emergency loudspeaker system said that it was safe to stay in the south tower,” reported USA Today under the sub headline “announcements caused deaths,” adding that to some this sounded like an order to return, not an option.

The fact that officials knew the tower was about to collapse as much as 10 minutes before it fell was completely ignored by the 9/11 Commission. If that same warning had been transmitted to those inside the towers who still had the capability to get out, hundreds of lives could have been saved.

Add to this the fact that the collapse of a steel building that was purposefully built to withstand the impact of a commercial airliner without collapsing through fire damage was a completely unprecedented event, and the notion that the 9/11 Commission wouldn’t even question these advance warnings sounds alarm bells and provides yet another reason why a new investigation is needed.

Watch the two clips below:

http://www.youtube.com/v/b09NnCo_KIw&hl=en&fs=1&

http://www.youtube.com/v/6vCg8Fp8aw8&hl=en&fs=1&

Ο Πρωθυπουργός της Δανίας ενημερώθηκε 10 λεπτά πριν την κατάρρευση του 2ου πύργου του WTC 23/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: ,
comments closed

Περίληψη στα ελληνικά: Ο πρώην Πρωθυπουργός της Δανίας Poul Nyrup Rasmussen εκμυστηρεύτηκε δημόσια πως την 11η Σεπτεμβρίου 2001, πέντε με δέκα λεπτά πριν την κατάρρευση και του δεύτερου ουρανοξύστη, είχε λάβει μήνυμα το οποίο τον προειδοπούσε για το επικείμενο γεγονός!

Η μαρτυρία αυτή ξαναφέρνει στην επιφάνεια την συνέντευξη, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, του τότε ρεπουμπλικάνου Δημάρχου Νέας Υόρκης Rudolph Giuliani στον Peter Jennings του ABC News, στην οποία παραδέχθηκε πως είχε ενημερωθεί εγκαίρως πως ο δεύτερος πύργος του World Trade Center θα κατέρρεε, και γι’ αυτό αποχώρησε από εκεί μαζί με άλλους. Περιέργως, η μαρτυρία του Τζουλιάνι, μαζί με την σημαντική αυτή πληροφορία «διέλαθε» της προσοχής της ερευνητικής επιτροπής για την 11/9.
_

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ποιοί ενημέρωσαν τον Δανό Πρωθυπουργό για την επικείμενη κατάρρευση του Πύργου; Ποιοι ενημέρωσαν τον Δήμαρχο της Νέας Υόρκης; Γιατί αυτή η πληροφορία δεν διοχετεύτηκε και δεν μεταδόθηκε αμέσως από τα αμερικανικά ΜΜΕ την στιγμή που έπρεπε, ούτως ώστε να σωθούν περισσότεροι άνθρωποι;

Οι εργαζόμενοι πάντως στον δεύτερο πύργο, μαζί με τα σωστικά συνεργεία, τους ηρωικούς πυροσβέστες και τους αστυνομικούς, δεν έτυχαν της προνομιακής και ύποπτης ενημέρωσης που έτυχε ο Ρούντολφ Τζουλιάνι για την επικείμενη κατάρρευση, και έτσι βρήκαν τραγικό θάνατο, ενώ αποτελούν άθελα τους μέχρι σήμερα το άλλοθι της τρομοϋστερίας που έχει αιματοβάψει τον πλανήτη και αλυσόδεσε την ελευθερία του με τα αυξανόμενα αντιτρομοκρατικά-αστυνομοκρατικά μέτρα…

α

‘Prison Planet’
«Danish Prime Minister Knew WTC Would Collapse»
16 Οκτωβρίου 2009
Paul Joseph Watson

During a recent interview on Danish television, the former Prime Minister of Denmark admitted that he received a message 5 to 10 minutes beforehand telling him that the south tower of the World Trade Center was going to collapse, prompting questions as to why the victims and rescue personnel inside the building didn’t get the same warning.

Poul Nyrup Rasmussen told Denmark’s largest broadcast television network, The Danish Broadcasting Corporation, that before he walked into his office to hold a security meeting on the morning of 9/11, he got advance knowledge of the south tower’s imminent collapse.

“I am told that the first tower has completely collapsed….I received a message 5-10 minutes before it physically happened saying there was impending danger the tower would collapse so I knew disaster was coming” said Rasmussen.

Rasmussen added that the imminent collapse of the building was confirmed as soon as he entered his office.

The Danish Prime Minister was not the only high-level official to receive advance knowledge that the World Trade Center was going to collapse.

During an interview on 9/11 with ABC News’ Peter Jennings, then New York Mayor Rudolph Giuliani stated, “I went down to the scene and we set up headquarters at 75 Barkley Street, which was right there with the Police Commissioner, the Fire Commissioner, the Head of Emergency Management, and we were operating out of there when we were told that the World Trade Center was going to collapse. And it did collapse before we could actually get out of the building, so we were trapped in the building for 10, 15 minutes, and finally found an exit and got out, walked north, and took a lot of people with us.”

In the eight years since the attacks, Giuliani has failed to explain how and why he received advance knowledge of this unprecedented event and why that same warning was not passed on to those inside the towers, who had been told to remain in their offices via loudspeaker after the first plane struck at 8:46am.

“Some people — it’s not clear how many — returned to their offices after announcements on the building’s emergency loudspeaker system said that it was safe to stay in the south tower,” reported USA Today under the sub headline “announcements caused deaths,” adding that to some this sounded like an order to return, not an option.

The fact that officials knew the tower was about to collapse as much as 10 minutes before it fell was completely ignored by the 9/11 Commission. If that same warning had been transmitted to those inside the towers who still had the capability to get out, hundreds of lives could have been saved.

Add to this the fact that the collapse of a steel building that was purposefully built to withstand the impact of a commercial airliner without collapsing through fire damage was a completely unprecedented event, and the notion that the 9/11 Commission wouldn’t even question these advance warnings sounds alarm bells and provides yet another reason why a new investigation is needed.

Watch the two clips below:

http://www.youtube.com/v/b09NnCo_KIw&hl=en&fs=1&

http://www.youtube.com/v/6vCg8Fp8aw8&hl=en&fs=1&

Βρετανικό «όχι» σε απόρρητα έγγραφα για βασανιστήρια 19/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: , ,
comments closed
Ο Μπινιάμ Μοχάμεντ [πηγή φωτογραφίας: nazret.com]

‘Καθημερινή’
«Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα για την ΜΙ5…»
17 Οκτωβρίου 2009

Η διεύθυνση της βρετανικής αντικατασκοπικής υπηρεσίας, «ΜΙ5», υπεραμύνθηκε της συνεργασίας με κυβερνήσεις που έχουν κατηγορηθεί για βασανισμό υπόπτων, υπογραμμίζοντας ότι η συγκεκριμένη στρατηγική έχει σώσει τις ζωές πολλών πολιτών. Ο επικεφαλής της «ΜΙ5», Τζόναθαν Εβανς, τόνισε ότι την περίοδο αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η συνεργασία με τις αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες άλλων κρατών ήταν αναγκαία δεδομένου του ελλείμματος κατανόησης του τρόπου λειτουργίας της Αλ Κάιντα. Ο ίδιος δήλωσε δε, «απόλυτα βέβαιος», ότι η Βρετανία θα είχε υποστεί σειρά τρομοκρατικών πληγμάτων αν δεν είχαν γίνει κινήσεις για τη συνεργασία, ακόμα και με αυταρχικά καθεστώτα. «Ηρθαμε πράγματι σε επαφή με υπηρεσίες, οι πρακτικές των οποίων, διαφέρουν ιδιαίτερα από τις δικές μας και είναι αλήθεια ότι βρεθήκαμε ενώπιον διλημμάτων», υποστήριξε ο κ. Εβανς κατά τη διάρκεια ιδιωτικής εκδήλωσης στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.

«Ομως, είχα εμπιστοσύνη στους άνδρες της υπηρεσίας και στον τρόπο με τον οποίο θα χειρίζονταν τις επαφές», ξεκαθάρισε ο ίδιος. Οσον αφορά την υπόθεση του Βρετανού κρατούμενου στο Γκουαντάναμο, Μπινιάμ Μοχάμεντ, ο οποίος έχει καταγγείλει ότι άνδρες της «ΜΙ5» συμμετείχαν στο βασανισμό του, ο κ. Εβανς απέφυγε να απαντήσει ευθέως. «Είναι γνωστό ότι αρχή μας αποτελεί να μην καταφεύγουμε σε μεθόδους βασανισμού, ούτε να ανάβουμε πράσινο φως σε τρίτους να το πράξουν για λογαριασμό μας», δήλωσε.

Ο κ. Εβανς δεν επέκρινε μεν τις ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι οποίες βάλλουν τις τελευταίες εβδομάδες κατά της «ΜΙ5», όμως, υπενθύμισε ότι το 2001 οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες δεν γνώριζαν παρά ελάχιστα για τη Αλ Κάιντα. «Πριν οκτώ χρόνια δεν γνωρίζαμε τις δυνατότητες της οργάνωσης, αλλά είχαμε αντιληφθεί ότι οι φιλοδοξίες της κάθε άλλο παρά περιορίζονταν στην επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου», επισήμανε. Ο ίδιος κατέληξε αποκαλύπτοντας ότι έχει πλέον επιβεβαιωθεί ότι η Αλ Κάιντα σχεδίαζε κι άλλες επιθέσεις ανάλογες με εκείνη της 11ης Σεπτεμβρίου.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Έφεση της Βρετανίας στις αποκαλύψεις για το Γκουαντάναμο»
17 Οκτωβρίου 2009

Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει έφεση σε μία δικαστική απόφαση που ελήφθη την Παρασκευή (χθες) στο Λονδίνο, βάσει της οποίας καλείται να δημοσιεύσει τα έγγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που συνδέονται με τα βασανιστήρια στα οποία φέρεται να υποβλήθηκε ο Μπινιάμ Μοχάμεντ, πρώην κρατούμενος στο στρατόπεδο του Γκουαντάναμο.

«Η κυβέρνηση είναι βαθιά απογοητευμένη από τη σημερινή απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που καθορίζει ότι μία περίληψη των εγγράφων των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών θα πρέπει να δοθεί στη δημόσια περιουσία παρά την επιθυμία τους» (των Ηνωμένων Πολιτειών), δήλωσε ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Μίλιμπαντ.

«Θα υποβάλουμε έφεση με τους πιο σταθερούς όρους», προσέθεσε σε ένα ανακοινωθέν.

Ο Αιθίοπας Μπινιάμ Μοχάμεντ, 31 ετών, κρατούμενος στο Γκουαντάναμο για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, μεταφέρθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου στη Βρετανία, όπου διέμενε από το 1994.

Ο Μοχάμεντ δήλωσε πως ένα μέλος των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών M15 είχε κάνει τις ερωτήσεις κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων που συνοδεύτηκαν από βασανιστήρια σε μυστική τοποθεσία στο Μαρόκο, έπειτα από τη σύλληψή του στο Πακιστάν το 2002. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γκουαντάναμο.

«Το κοινό πρέπει να γνωρίζει σε ποιο βαθμό ενεπλάκη η βρετανική κυβέρνηση στην υπόθεσή μου», δήλωσε ο Μπινιάμ Μοχάμεντ στο BBC News, έπειτα από την απόφαση του δικαστηρίου, και είπε πως είναι «99% σίγουρος» πως οι ενοχοποιητικές παράγραφοι θα δείξουν το ρόλο των Βρετανών και των Αμερικανών.

Από την πλευρά της, η οργάνωση για την προάσπιση των κρατουμένων Reprieve επισήμανε «τη μεγάλη νίκη για την ελευθερία του Τύπου. Είχαμε πει εδώ και μήνες πως ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ συγχέει την εθνική ασφάλεια με την εθνική αμηχανία», δήλωσε μία εκπρόσωπος.

Οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου εκτίμησαν πως υπάρχει στο εξής ένα «ακαταμάχητο» ενδιαφέρον του κοινού προκειμένου να καταστούν δημόσιες επτά παράγραφοι πληροφοριών που δόθηκαν από τις αμερικανικές υπηρεσίες και περιέχονται στα έγγραφα που συνδέονται με τον Μπινιάμ Μοχάμεντ.

«Καθώς ο κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια, που εκτιμήθηκε αντικειμενικά κατά τη διάρκεια των μαρτυριών, δεν είναι ένας σοβαρός κίνδυνος, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε τις παραγράφους στην πρώτη μας κρίση» που εξεδόθη τον Αύγουστο του 2008, ανέφεραν.

Είχαν απαγορεύσει την αποκάλυψή τους με το αιτιολογικό ότι «θα υπήρχε απειλή για τους Βρετανούς» αν σταματούσε η συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες.

Ωστόσο ο Μίλιμπαντ εκτίμησε πως η δημοσιοποίηση της περίληψης θέτει «απλά, αλλά βαθιά» προβλήματα, εξηγώντας πως η συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες άλλων χωρών είναι «αναγκαία για την εθνική ασφάλεια» και γίνεται «εκκινώντας από την αρχή πως δεν θα αποκαλύψουν αυτές τις πληροφορίες χωρίς τη δική μας εκπεφρασμένη άδεια».

«Η ίδια απαράβατη αρχή εφαρμόζεται στις πληροφορίες που μοιράζονται οι ξένες υπηρεσίες με εμάς», συνέχισε.

«Η θεμελιώδης ερώτηση που διακυβεύεται με αυτή την απόφαση δεν αφορά τις κατηγορίες για κακομεταχείριση που προέρχονται από τον Μπινιάμ Μοχάμεντ, ούτε και το περιεχόμενο των εκθέσεων των μυστικών υπηρεσιών. Είναι απλώς η αρχή στη βάση του μοιράσματος των πληροφοριών», διευκρίνισε.

Διαβεβαίωσε πως το σύνολο των εγγράφων, περιλαμβανομένων και των αμερικανικών στοιχείων, έχει παραδοθεί στους δικηγόρους του νεαρού άνδρα για τη δικαστική διαδικασία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

– Οι Ηνωμένες Πολιτείες «δεν είναι ικανοποιημένες» από την απόφαση του δικαστηρίου του Λονδίνου που επιτρέπει την αποκάλυψη των πληροφοριών των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών σε σχέση με την υπόθεση του Μπινιάμ Μοχάμεντ, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

«Δεν είμαστε ικανοποιημένοι», δήλωσε ο Ίαν Κέλι, υπογραμμίζοντας «τη σημασία να προστατευθούν ευαίσθητες πληροφορίες εθνικής ασφαλείας και οι εμπιστευτικοί δίαυλοι που μοιραζόμαστε με τους συμμάχους μας».

«Αν κρατάμε εμπιστευτικές αυτές τις πληροφορίες, είναι γιατί είναι σημαντικό προκειμένου να προστατέψουμε τους πολίτες μας», εξήγησε.

«Δεν είμαι ειδικός στη βρετανική δικαστική διαδικασία, αλλά πιστεύω πως υπάρχουν μέσα να εξετασθούν αυτά τα στοιχεία ενώπιον ενός δικαστηρίου χωρίς να διαχεθούν στη δημόσια περιουσία», είπε ακόμη.

Ο εκπρόσωπος χαιρέτισε, ωστόσο, την άμεση απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να υποβάλει έφεση και την «πολύ ισχυρή δήλωσή» της.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Independent’
«Joan Smith: Our ‘don’t ask’ policy on torture demands some answers»
18 Οκτωβρίου 2009

Shortly after the suicide bombings on the East Coast in the autumn of 2001, a debate began in the US about whether it could ever be right to use torture to thwart further terrorist attacks. Most Western liberals were horrified, but we should have been quicker to realise where it might lead: excessive eagerness by some Western security agencies to accept information obtained under torture, and a hard-right American administration signing off on rendition, water-boarding and internment at Guantanamo Bay. It’s clear now that one of the unforeseen consequences of 9/11 was a degree of moral confusion at the very top about torture, and a reluctance to be open about it which continues to this day.

Even now, quite where the British government stands is far from clear, although a picture is beginning to emerge. Last week some sizeable pieces of the jigsaw slotted into place, starting with a robust defence by the head of MI5, Jonathan Evans, of the practice of cooperating with foreign intelligence agencies which use torture. «Our intelligence resources were not adequate to the situation we faced and the root of the terrorist problem was in parts of the world where the standards and practices of the local security apparatus were very far removed from our own,» he said in a speech published on the agency’s website. He denied that MI5 had been involved in torture, although a report from the Intelligence and Security Committee has already revealed that security service chiefs were sufficiently troubled by these issues to appoint an «ethical counsellor» whom employees could speak to if they had concerns about their work. A dozen members of staff did so.

The UK actually faces two separate sets of accusations, one of which is easier to deal with than the other. The current line on the Bush administration’s interrogation techniques is that the British government was slow to realise what its closest ally was up to and would have been dismayed had it done so.

According to Tony Blair’s intelligence and security adviser Sir David Omand, the government «may have been rather slow to cotton on to exactly the nature of the programmes the United States was running». This implies that ministers wouldn’t be so trusting if a similar situation were to arise again, but it has to be acknowledged that achieving this degree of moral clarity with hindsight is quite convenient all round.

I don’t think there’s much doubt now that the UK adopted a «don’t-ask» policy towards some of the intelligence provided post 9/11 by countries such as Morocco, Pakistan and Saudi Arabia. Nor do I think that many people would expect a democratic government to ignore a tip-off about a genuine terrorist threat solely because the information came from a regime known to use torture; if the Saudis were to approach the British government with information about a bomb plot in London next week, no minister would refuse to act and risk the lives of hundreds of people. But that’s very different from actively soliciting information from foreign intelligence agencies with a record of torture, knowing it could be obtained only under duress.

In last week’s second important development, the High Court ordered the release of US intelligence documents containing details of the alleged torture in Morocco of Binyam Mohamed, a former Guantanamo Bay detainee. The judges said unequivocally that it was clear «that the relationship of the UK Government to the US authorities in connection with Binyam Mohamed was far beyond that of a bystander or witness to the alleged wrongdoing». The Foreign Secretary, David Miliband, has said the government will appeal but each revelation – and the government’s mulish resistance to it – inflicts further damage and encourages conspiracy theories. The truth is trickling out, and ministers might as well bite the bullet and set up independent inquiry.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Scottish Daily Record’
«MI5 boss speaks out in torture row»
17 Οκτωβρίου 2009

THE head of MI5 has issued a powerful defence of Britain’s co-operation with America and other countries accused of the abuse and torture of detainees.

Director-general Jonathan Evans said British lives had been saved by intelligence from overseas agencies since the 9/11 attacks in the US.

Speaking at a private event to mark MI5’s centenary, he said they would have been «derelict in their duty» if they had not worked with foreign agencies to counter the threat from al-Qaeda.

Evans admitted contacts with agencies in nations with standards and practices «very far from our own» had posed a real dilemma.

But he insisted he had «every confidence» in the way his officers dealt with them.

MI5 are facing court and a police probe over claims they colluded in the mistreatment of suspects held overseas.

Evans claimed it was «a clear and long established principle»that MI5 did not collude in torture or solicit others to torture on their behalf.

But he said events following 9/11 had to be seen in the context of the times, with the UK and other Western countries facing a terrorist threat that was «indiscriminate, global and massive».

Evans said: «We had seen nearly 3000 people killed in the United States, 67 of them British.

«There was a real possibility that similar attacks were being planned, possibly imminently. The root of the terrorist problem was in parts of the world where the standards and practices of security apparatus were far removed fromour own.

«We would have been derelict in our duty if we had not worked, circumspectly, with overseas liaisons who were in a position to provide intelligence that could safeguard this country.»

Meanwhile, the High Court has ruled that the Government must disclose secret details of former Guantanamo Bay detainee Binyam Mohamed’s alleged torture abroad.

Η τρομοκρατία του «πολιτικώς ορθού» σε Αγγλία και ΗΠΑ 17/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μεταφέρουμε μια είδηση από τον Μάιο του 2008, από τον αγγλικό Τύπο, και που μεταφράστηκε και εμφανίστηκε πρόσφατα σε ελληνικά ιστολόγια. Πρόκειται για την διαταγή αστυνομικού προς Άγγλο πολίτη να κατεβάσει την σημαία της Αγγλίας (ερυθρόλευκη, του Αγίου Γεωργίου) από το αυτοκίνητο του με το πρόσχημα πως μπορεί να θεωρηθεί ρατσιστική ενέργεια. Αν δεν το έκανε θα τον τιμωρούσε με πρόστιμο £30.

Ο λόγος που αποδελτιώνεται η είδηση, μαζί με μια άλλη σχετική από τις ΗΠΑ, είναι για να δείξουμε πως η επέλαση της «λογικής» του δήθεν «πολιτικά ορθού» έχει φτάσει στα όρια της παράνοιας, σε σημείο μάλιστα που να απειλεί και την κοινωνική συνοχή. Από που και ως που είναι ρατσιστικό ένας Άγγλος να προβάλλει την σημαία της χώρας του, εντός μάλιστα των συνόρων αυτής;

Γνωρίζουμε όσο κανένας άλλος πως ο αγγλικός εθνικισμός -μασκαρεμένος κυρίως ως βρετανικός ιμπεραλισμός- ευθύνεται για μύρια κακά στον πλανήτη. Η μεταπολεμική Ελλάδα και η πρώην «Αποικία του Στέμματος» Κύπρος γεύτηκαν από πρώτο χέρι τις επεμβάσεις των Λόρδων…

Αλλά αυτό απέχει πάρα πολύ από το να απαγορεύεται σε ένα Άγγλο πολίτη να κυματίζει ειρηνικά την σημαία του. Ο αγγλικός πατριωτισμός τύπου Little England (κατά τα πρότυπα του Σκωτικού και του Ουαλλικού πατριωτισμού), μιας μικρής και χωρίς επεκτατικές βλέψεις δημοκρατικής Αγγλίας, θα μπορούσε να αποτελέσει, σήμερα, ένα αντίβαρο στον αιματοβαμμένο διεθνή ιμπεριαλισμό του Λονδίνου. Πράξεις όπως αυτές (απαγόρευση χρήσης σημαίας κλπ), τους μόνους που ενισχύουν είναι το ρατσιστικό British National Party (BNP), στο οποίο καταφεύγουν, μεταξύ άλλων, και πολλοί εκνευρισμένοι με την δικτατορία του «πολιτικώς ορθού», οι οποίοι υπό άλλες συνθήκες πιθανότατα να απέφευγαν «δυναμικές» ακροδεξιές «λύσεις».

Που πήγε η ελευθερία του λόγου; Που πήγε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού; Που οδεύουν οι δυτικές κοινωνιές; Και πόσο απέχουμε από το σημείο αυτού του είδους περιστατικά να λαμβάνουν χώρα και σε Ελλάδα και Κύπρο; Ήδη ό όρος «Εθνική» εξαφανίστηκε από το νέο όνομα του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων…

Ο Άγγλος πολίτης Ben Smith [πηγή φωτογραφίας: Daily Star, 24/05/2008]

‘Redskywarning.blogspot.com’
«Άγγλος αστυνομικός λέει σε πολίτη να βγάλει την αγγλική σημαία από το αυτοκίνητό του γιατί προσβάλει τους μετανάστες!»
10 Οκτωβρίου 2009

Η καταιγίδα του «πολιτικά ορθού» (‘political correct’) συνεχίζεται ακάθεκτη και αυξανόμενη στην Μ. Βρετανία.

Ο John Midgley με την σύζυγό του Laura (φωτο), είναι οι εμπνευστές της κίνησης ‘The Campaign Against Political Correctness’ (Καμπάνια κατά του πολιτικά ορθού).

Στην ιστοσελίδα τους http://www.capc.co.uk/ έχουν καταχωρίσει τα διάφορα περιστατικά σε γελοία και σε καταστροφικά.

Το παρακάτω που το αλίευσα από την ενδιαφέρουσα σελίδα τους, κατατάσσεται στα καταστροφικά…

Αστυνομικός στην Αγγλία διέταξε ένα φίλαθλο να κατεβάσει την Αγγλική σημαία από το αυτοκίνητό του γιατί μπορεί θεωρηθεί ρατσιστική ενέργεια!

Τον 18χρονο Ben Smith, σταμάτησε ένας αστυνομικός για έλεγχο ρουτίνας του αυτοκινήτου του για να ελέγξει τα ελαστικά του και τα τέλη κυκλοφορίας.

Αλλά ο Smith, εργάτης στο επάγγελμα, έμεινε έκπληκτος όταν άκουσε τον αστυνομικό να του λένε ότι η σημαία του Αγίου Γεωργίου (Σ.Σ. είναι η Αγγλική σημαία με τον κόκκινο σταυρό – Στην φώτο την κρατάει ο γνωστός ποδοσφαιριστής Wayne Rooney της Manchester United) που είχε απλώσει στο πίσω ράφι του αυτοκινήτου του θα μπορούσε να είναι προσβλητική για τους μετανάστες

Αρχικά σκέφτηκε ότι ο αστυνομικός του έκανε πλάκα, μέχρι που τον απείλησε με πρόστιμο £ 30 εάν αρνιόταν να την αφαιρέσει.

Ο Smith, από το Melksham του Wiltshire, είπε: «Ειλικρινά, δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έλεγε ο αστυνομικός.

«Δεν ήταν καθόλου αγενής. Μου έλεγε με σοβαρό ύφος ότι η σημαία ήταν ρατσιστική και προσβλητική για τους μετανάστες. »

Ο Smith, φανατικός ποδοσφαιρόφιλος, είπε ότι την σημαία είχε σε εκείνο το σημείο για να κρύβει τα καινούργια του ηχεία από επίδοξους κλέφτες

Είπε: «Απλά σκέφτηκα ότι ήταν κάποιο αστείο και άρχισα να γελάω, αλλά εκείνος με κοίταξε πολύ σοβαρά και είπε ότι θα έπρεπε να πληρώσω, επιτόπου, 30 λίρες ως πρόστιμο αν αρνιόμουν.

«Ένιωθα πραγματικά παράξενα και γύρισα σπίτι πολύ σοκαρισμένος.»

Ο Βουλευτής των Συντηρητικών Philip Davies, (φωτο), ο οποίος συμμετέχει καιαυτός στην εκστρατεία κατά του «πολιτικά ορθού», είπε: «Εάν αυτό είναι αλήθεια, τότε είναι αηδιαστικό και εντελώς εξωφρενικό και ο αστυνομικός θα πρέπει να ντρέπεται για τον εαυτό του.

«Πώς στο καλό μπορεί να είναι ρατσιστικό το να φέρει κάποιος την σημαία του μέσα στη ίδια του την χώρα;

«Αυτή η τρέλα του «πολιτικά ορθού» μας έχει φέρει μέχρι αυτό το σημείο και μας έχει δημιουργήσει τέτοιου είδους προβλήματα . Θα ήθελα να δω τον Αρχηγό της Αστυνομίας και να κάνει σαφές ότι κανένας άνθρωπος που θα έχει την σημαία της Βρετανίας ή τη σημαία του Αγίου Γεωργίου, δεν θα διωχθεί».

Ο αστυνομικός Dave Cooper δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει τις λεπτομέρειες του συμβάντος, δεδομένου ότι δεν είχαν καταγραφεί.

Αλλά παραδέχτηκε ότι ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας αστυνομικός να θεωρεί την εμφάνιση μιας σημαίας ως πηγή προβλημάτων.

Είπε: «Όλα εξαρτώνται από την συγκεκριμένη περίπτωση…»

Διαφορετική γνώμη έχει ο Αρχιεπιθεωρητής Charlie Dibble, της Αστυνομίας του Wiltshire, ο οποίος πιστεύει ότι το θέμα, πιο πιθανό είναι να έχει σχέση με την οδική ασφάλεια.

Είπε: «Ο αξιωματικός του ζήτησε να αφαιρέσει τη σημαία από το πίσω ράφι του αυτοκινήτου, όπου την είχε τοποθετήσει για να καλύπτει τα ηχεία του.

«Οι κανόνες της οδικής ασφάλειας όμως λένε ότι πρέπει να έχεις πάντα καλή ορατότητα και προς τα πίσω.

«Οι αστυνομικοί ενθαρρύνονται να δράσουν στον τομέα αυτό και για αυτό θα πρέπει να παρατηρήσουν κάποιον που έχει βάλει ένα αντικείμενο στο αυτοκίνητό του σε τέτοιο σημείο που του περιορίζει την ορατότητα του οδηγού».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Daily Express’
«Police told man to hide ‘racist’ St. George Flag»
24 Μαΐου 2008
Martin Evans

A football fan says police ordered him to remove an England flag from his car – because it could be deemed racist. Ben Smith, 18, was pulled over for a routine spot check by an officer who inspected his tyres and road tax. But the labourer was stunned to be told that a St George flag covering his Vauxhall Corsa’s parcel shelf was offensive to immigrants. He initially thought the officer was joking until he was threatened with a £30 fine if he refused to remove it from view.

Mr Smith, of Melksham, Wiltshire, said: «I honestly could not believe what the police officer was saying.

«He wasn’t rude about it at all. He was just very matter-of-fact about the flag being racist and offensive to immigrants.»

Mr Smith, an avid England football fan, said he used the flag to cover up a new set of speakers, which he wanted to hide from would-be thieves

He said: «I just thought he was joking and started to laugh, but he looked at me very seriously and said that I would have to pay a £30 on-the-spot fine if I refused.

«It was really strange and I drove home quite shocked.»

Tory MP Philip Davies, who campaigns against political correctness, said: «If this is the case then it is disgusting and totally outrageous and the policeman ought to be ashamed of himself.

«How on earth can it be racist to fly your own flag in your own country?

«It is this sort of politically-correct thinking that has helped to create the problems we have today. I would like to see the Association of Chief Police Officers make it clear that anyone flying the Union Flag or the flag of St George will not be prosecuted.»

PC Dave Cooper, of Wiltshire Police, could not confirm details of the incident as it had not been logged. But he admitted there might be situations where a police officer considered the displaying of a flag as an inflammatory act. He said: «It all depends on the context. If they are going past a lot of Polish people, for instance, and abusing them, then we possibly would ask them to take the flag down.»

He said the officer involved in the incident could have been based anywhere in Wiltshire. The fact there was no log of Mr Smith being stopped indicated there was nothing wrong with his car.

But Chief Inspector Charlie Dibble, of Wiltshire Police, believed the issue was more likely to be one of road safety.

He said: «The officer asked him to remove the flag from his parcel shelf, where he admits it was covering his speakers.

«Road safety and the ability to have a clear view at all times of what is behind you is of great public importance.

«Officers are encouraged to take positive action in this regard and this would apply if there was any object obscuring the driver’s view.»

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Redskywarning.blogspot.com’ [μετάφραση από ‘Fox News’, 29/05/2009]
«Κατέβασαν την αμερικάνικη σημαία σε νοσοκομείο των ΗΠΑ γιατί «πρόσβαλε» Αφρικανή!»
20 Ιουνίου 2009

Η Debbie McLucas, από το Arlington του Texas, προέρχεται από μία πατριωτική οικογένεια. Ο σύζυγός της και οι δύο γιοί της υπηρέτησαν στον αμερικανικό στρατό, ενώ η κόρη της υπηρετεί σήμερα την θητεία της στο Ιράκ ως νοσοκόμα.

Πριν την αμερικάνικη εθνική εορτή της «Memorial Day» – «Ημέρα Μνήμης ονομάζεται η ημέρα που θεσπίστηκε για να τιμήσει τους άνδρες και γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους υπηρετώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών – η McLucas κρέμασε στο γραφείο της στο νοσοκομείο του Mansfield στο Τέξας, την αμερικάνικη σημαία. Αλλά όταν, μετά την άδεια, επέστρεψε στην δουλειά της, η σημαία είχε αφαιρεθεί, με πρωτοβουλία του προϊσταμένου του τομέα εργασίας της McLucas, καθώς θεωρήθηκε «προσβλητική». Η σημαία μάλιστα είχε διπλωθεί και είχε πεταχτεί στο πάτωμα!

Λέει στο FOXNews.com. η McLucas: «Όταν είδα την σημαία ριγμένη κάτω στο πάτωμα έμεινα άφωνη. Συναντήθηκα με τον προϊστάμενο και μου είπε ότι η σημαία, λέει, πρόσβαλε πολλούς και ότι έκαναν παράπονα.»

Απ’ ότι έμαθε η McLucas, αυτός που «ενοχλήθηκε» από την σημαία, είναι ένα από τα τρία άτομα που μοιράζονται μαζί της το γραφείο. Πρόκειται για μία γυναίκα που μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Αφρική, πριν από 14 χρόνια. Μετά την διαμαρτυρία το Νοσοκομείο αποφάσισε ότι έπρεπε να κατεβάσει την σημαία.

«Μου είπαν ότι από τη στιγμή που η σημαία μου προσέβαλε ένα άτομο, θα πρέπει να κατέβει», είπε η McLucas.

Από το Νοσοκομείο της είπαν ότι η αμερικανική σημαία που υπάρχει έξω από το κτίριο είναι αρκετή. «Δεν είναι αυτό αρκετό; » της είπαν. «Οχι», είπε, «δεν είναι αρκετό».

«Το ότι η αμερικάνικη σημαία θα θεωρείτο «προσβλητική» μέσα στο έδαφος των ΗΠΑ είναι κάτι που δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ,» είπε η McLucas.

«Προσωπικά, βρίσκω το περιστατικό πολύ τρομακτικό, για τον λόγο ότι εάν δεν μπορώ να αναρτήσω την σημαία της πατρίδας μου, τότε ποια άλλη ελευθερία πρόκειται να στερηθώ στο εγγύς μέλλον» αναρωτιέται η McLucas.

Μόλις έγινε γνωστό το περιστατικό έγινε ξεσηκωμός, με τηλεφωνήματα και τόνους e-mails στα κανάλια, από πολίτες που συμπαραστάθηκαν στην McLucas.

Μεταξύ των διαμαρτυριών ακούστηκε το «Εάν δεν αρέσουν στην κυρία από την Αφρική οι Ηνωμένες Πολιτείες, ας πάει αλλού».

Μετά το κύμα διαμαρτυριών, εκπρόσωπος του Νοσοκομείο Mansfield προέβη στην δήλωση ότι πρόκειται για «ένα μεμονωμένο περιστατικό μεταξύ των δύο υπαλλήλων» και ότι «η διαφωνία ήταν πάνω στο μέγεθος της σημαίας και όχι σε αυτό που δηλώνει». «Έχουμε καλέσει την εργαζόμενη να τοποθετήσει και πάλι την σημαία εκεί που ήταν», πρόσθεσε ο εκπρόωπος.

«Δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι η σημαία δεν θα παραμείνει εκεί για όσο διάστημα θα εργάζομαι εγώ εκεί» είπε η McLucas.

Ανοικτή επιστολή στον Roger Crowley της βρετανικής ‘Times’ 11/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags:
comments closed
O Roger Crowley [πηγή: Αντιφωνητής]

‘Αντιφωνητής’
«An Open Letter to Roger Crowley»
08 Αυγούστου 2009

Απάντηση στον ιστορικό Roger Crowley για το άρθρο του με τίτλο «Η Σύγχρονη Ιστορία της Βόρειας Κύπρου» που τυπώθηκε στους Times του Λονδίνου στις 8 Αυγούστου, 2009.

Dear Mr. Crowley,

This is in response to your article titled «The modern history of northern Cyprus» (Times, August 8, 2009). In writing this letter, I don’t imagine that I will convince you of anything but I do hope to make a few things clear to you and your readers.

To begin with, there is a great paradox here between your title and your actual content. You claim you will speak of the modern history of «northern Cyprus» whereas most of your article deals with the Venetians, the Ottomans, and, mostly, with many ruins (amidst so many ruins, where are the people?). Your point, of course, is to tell us that time has somehow stopped in this god forsaken place–as you probably know, other Orientalists have claimed the same before you. They have also used the same stereotypical expressions that you are using such as «Levantine sloth» or «I have an unnerving feeling that if I fall asleep here I may not wake up for 100 years – and it will look much the same.» And they have similarly de-populated distant and exotic lands (preferring to speak of ruins rather than people). At least your orientalist spirit is unbiased as you recall your teaching days in Turkey where you were traveling by donkey and where the natives spoke bad English and they were confusing donkeys with monkeys (how funny).

When you see Famagusta, once a flourishing city and now, as a result of the invasion, a ghost town, your orientalist senses are overstimulated: «Within [the city of Famagusta], I step into a sepia photograph, hardly touched by modern life.» Famagusta was the top tourist destination in Cyprus prior to the Turkish invasion and occupation. If it hasn’t been touched by time ,it is not because of some Levantine sloth or because of the natural progress of things in the Mediterranean as you imagine it. It’s because it was captured, sealed and left to rot there by the occupying forces. Yes, the same forces that, as you write, you were enjoying your tea with relishing in the memories of your days in Turkey. But, to continue with your representation of Famagusta, you write:

Airbrush out a few cars and you can imagine you’re back in the 19th century. There’s so much empty space that the British used to play golf inside the town, and they still could. Numerous neglected churches stand in abandoned grassy lots. The buildings comprise a jumble of styles.

I will return to this image of the British playing golf in Famagusta since it’s quite telling. But for now, you should note, once more, your insistence on seeing this land as lost in time, forgotten in the 19th century. And you even «airbrush out a few cars» when they get in the way…(Damn technology for getting in the way of keeping these places virginal in our imagination!)

But allow me to say, again, that your perception of time is somewhat skewed. You inform us that «on the evening of August 20…Turkish troops had just landed on Cyprus to protect their population.» Thus, they rudely interrupted your happy excursion in Turkey (I hope that wasn’t too inconvenient). The Turkish troops landed on Cyprus on July 20th and a second wave of attacks took place on August 14. For a historian like yourself, one month might not be significant (or it might not correspond nicely with your narrative) but, I assure you, for the people that went through the terror of the invasion, for the families of the missing, for the dead, for the 200,000 refugees, it is. Then you imagine Turkish troops like modern crusaders who came to the island to «protect» their population…

Again and again you insist on viewing the island as backwards, lost in time, that is, your unmistakeably western measurement of time. «The Green Line, which divides the city in two,» you write, «can now be crossed quite easily, but Nicosia remains barricaded from the modern world. Starbucks has never arrived.» I am sorry that you didn’t get your iced non-fat latte in Nicosia, but had you crossed the Green line you would have found that the city has two Starbucks cafes. In fact, one of them is located in Ledras street right across the barricade and right next to McDonald’s. What you probably meant to say is that the Turkish sector, or the occupied part of the city has no Starbucks. I am not sure what to do with this statement of yours so allow me to simply state this for the record (in case you didn’t realize it): Nicosia is a divided city, it does not stop at the Green line. It was divided into two sectors, a Turkish and a Greek one in the early 60s, and it was permanently divided (by force) in 1974 as a result of the invasion.

What I find most interesting in your article is the humanistic tone that you assume. This is the neo-humanism of «every story [has] two sides.» Well, you didn’t really bother to tell us about this «other side»; your representation of a desecrated church and the Turkish flag painted on the mountain is countered by the phrase: «down the road there’s a memorial to Turkish Cypriots killed before the army arrived in 1974.» Contrary to what you might think, I do not doubt that many Turkish Cypriots suffered because of Greek-Cypriot nationalistic sentiments and actions. And you shouldn’t doubt that the opposite is true as well. But you should also consider that history doesn’t stop and end with the coup d’ etat. It continues with an invasion and an occupation, with a forced demographic change, with executions, with people arrested, taken to prisons in Turkey and never seen again. Conflicts are not resolved by being wished away, or by holding hands and singing ‘give peace a chance’ (allow me a brief parenthesis here where I must recall this phrase of yours: «I think maybe time can heal these new wounds, just as it has tamed the old ghosts of Famagusta.» Well, certainly not your perception of time which insists to place things in the distant past and to somehow marvel at this aesthetic achievement). Turkey continues to illegally keep over 40,000 troops on the island. Much of the isolation that you experienced is not due to some aesthetic perception of exotic lands but to political intransigence and calculated strategic goals.

But trying to offer a more complete picture of the Cyprus problem might be beyond the point since you did not really bother to investigate the issue and you preferred to indulge in your orientalist musings. I would rather return to your telling (historical) image of the British playing golf in Famagusta. You should consider, along with Lawrence Durrell (whom you refer to in your article), that much of this bitterness is a result of the British colonization of the island. Yes, the British could still play golf in Famagusta’s empty streets. As they play golf in the two British military bases in Cyprus (remnants of one of the saddest periods in the history of the island). As they still play golf in the properties they buy in the North, like the Orams; properties that belong to refugees, who were illegally forced out of their houses and who are not allowed to return. For you, a visit to the north might be a happy recollection and an escape from the bonds of time. For others, it’s a painful and heart wrenching experience.

In closing, I should also tell you that I was not surprised to see that your article is followed by four links, apparently placed there by the Times (online) editors. It’s quite fitting since your article reads more like a naive and empty travelogue rather than an in-depth description of Cyprus and it’s people. The last link takes you to the so-called ministry of tourism’s website of «North Cyprus» where we read:

The TRNC is a fully democratic state and peace subsists across both sides of the island. On 23 April 2003, the borders between the North and South were opened and it is now also very easy to get around, making North Cyprus a truly excellent destination for those who dream of a holiday steeped in history.

Some people’s dreams, I assume, are other people’s nightmares. But this view of Cyprus is as constructed as your orientalist ruminations of the island. The more you insist to view the island as time-less, the more you will fail, as you have, to grasp both its beauty and its pain.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘The Times’
«The Modern History of Northern Cyprus»
08 Αυγούστου 2009
Roger Crowley
*

The Turkish officer eyed us intently. «So,» he began, «you are travelling by monkey?» As military interrogations go, this was an unusual opening gambit – but so were the circumstances. In 1974 I spent a summer in Istanbul teaching English.

When the term was up, we decided to round it off with a long walk across western Turkey. It was a vivid, unforgettable time – four English teachers in nominal charge of four errant donkeys. For days on end we followed dusty tracks across the hot plains, crossed mountains, slept under stars.

The villagers were incredibly kind, if puzzled: why didn’t we travel by bus – it would be much quicker? On the evening of August 20, this spell was rudely broken. Turkish troops had just landed on Cyprus to protect their population.

Back on the mainland people were jittery and we stuck out like sore thumbs. We were handed over to the military as spies. Unfortunately, the officer had chosen to ask the questions in English.

Three decades on I’ve come with my wife, Jan, to see northern Cyprus at first-hand. My purpose is to trace the historic roots of Cyprus’s modern troubles.

In 1570 the Ottoman sultan in Istanbul ordered the capture of the island from the Venetians. It all boiled down to the story of two brutal sieges – the inland capital of Nicosia and the port of Famagusta. I’m here to visit these sites, but also to put that August evening into some kind of context.

Our base is a house in the hillside village of Bellapais with a distant view to the entrancing Venetian harbour of Kyrenia and the sea – and a pond of incredibly noisy frogs.

Lawrence Durrell once lived round the corner in the tangle of tiny lanes; just below is the village’s 13th-century Augustinian abbey – a reminder of the odd assortment of peoples who have pitched up here over the centuries.

It’s mid-May and the heat is already intense as we drive up behind Bellapais and over a spur of the Five Fingers, the jagged mountains that seal Kyrenia off from the Mesaoria, the island’s central plain. I should be viewing all this through 16th-century eyes, but as we slip down the southern flank, modern history intrudes.

On a commanding shelf above the plain, we stumble on the wrecked Byzantine monastery of Panayia Absinthiotissa. It’s an eerie spot. There is rubbish and graffiti in the stripped church, bullet holes in the dome. No one is about. Ancient olive trees creak in the wind.

An enormous Turkish Cypriot flag has been painted on the adjacent hillside as a marker of possession. But every village here has two names – a Greek and a Turkish one – and every story two sides; down the road there’s a memorial to Turkish Cypriots killed before the army arrived in 1974.

We head on to Nicosia. The approach to the north’s half of the capital is surprisingly simple, but when the Ottomans pulled up here in July 1570 they were confronted by state-of-the-art military engineering. However, the Venetians had reckoned without the human factor. Their general was hopeless and the defence collapsed.

The bastions are still there but from ground level they look surprisingly unimpressive. We enter the inner city as easily as the Ottoman army and find ourselves in a typically low-key provincial Turkish town. If it feels like a backwater, that’s because it is.

The Green Line, which divides the city in two, can now be crossed quite easily, but Nicosia remains barricaded from the modern world. Starbucks has never arrived. Instead there are tea shops and hammams, impressive vegetable markets and men in Turkish football strips. It doesn’t feel much like the capital of anywhere.

We eat mezé under the trees and I poke my nose into a crumbling «han» – a wayside inn for Ottoman travellers – and admire the oddly truncated Gothic cathedral of Saint Sophia, now the mosque of Selim, the sultan who ordered the Cyprus war.

In the 17th-century hall where dervishes once whirled to the music of flutes, the sentimental curator offers us carnations from a saint’s tomb «because it’s mothers’ day». The northern sector of Nicosia has an unpretentious charm all of its own, but disappointingly for me, the Venetians have all but vanished.

Next day we follow the Ottomans on down the road to Famagusta. It’s a long straight drive across the Mesaoria. The dusty plain, level as a billiard table, shimmers in the heat and throws up strange apparitions. A luxury apartment complex blossoms in the middle of nowhere, then a stranded university.

And Famagusta itself turns out to be unlike any place I’ve ever seen. Outside the city walls a straggling modern town has grown up. Within, I step into a sepia photograph, hardly touched by modern life.

Airbrush out a few cars and you can imagine you’re back in the 19th century. There’s so much empty space that the British used to play golf inside the town, and they still could. Numerous neglected churches stand in abandoned grassy lots. The buildings comprise a jumble of styles.

There are compact Byzantine domes, incongruous Gothic churches and crusader chapels set among palms. Some look as if their roofs were blown off by Ottoman cannons only yesterday; others are single walls.

The shell of the Venetian governor’s house, adorned with columns plundered from ancient Salamis, resembles a stage set, and towering over the whole town is a replica of Rheims cathedral miraculously transplanted to the east. Behind everything, the brilliant sea.

As a siege enthusiast I feel impelled to tour the extraordinary Venetian walls, leaving Jan to loiter among the churches. You can inspect an almost intact Renaissance fortification system – a warren of bastions, ditches, gates and gun emplacements. It is said that Leonardo provided construction tips when he visited the island in 1481.

For ten months a small Venetian force kept the might of the Ottoman army at bay; when they had eaten the last cat they negotiated surrender with the promise of safe conduct. Alas, on the final day something went horribly wrong. There was a furious argument; the Venetians were executed and their commander skinned alive.

In the bright sunlight these violent ghosts seem to lose their power. If Kyrenia smacks of the Aegean, Famagusta is positively oriental. Here we’re only 100 miles from Beirut. For a short time this was one of the wealthiest cities on Earth, famous for its crusaders, its trade and its prostitutes.

Now there’s a pleasing Levantine sloth about the place. The salt wind eats remorselessly at the stone, confusing epochs and weakening resolve.

A crumbling Venetian lion looks at you with puckered cheeks as if it has swallowed a wasp; the sea glitters; a George V postbox has been painted yellow; an ancient fig tree, predating the cathedral, watches the empires come and go. I have an unnerving feeling that if I fall asleep here I may not wake up for 100 years – and it will look much the same.

We head for the very end of the island – the Karpaz peninsula, a 30-mile spike of wild land. The monotonous plain gives way to a charming landscape of small fields and contoured hills. We stop at the ancient Christian basilica of Ayia Trias, set among olive trees, and wonder at the strange emblems of eternity picked out on the mosaic floor.

There’s a pair of strapped sandals, some pomegranates and peppers – and the whole thing is signed. «Eraklios did this,» it says in mosaics. It’s an affecting detail, like a voice from the deep past.

Despite gradual encroachment, the Karpaz remains a Mediterranean sanctuary. We pass enormous sweeps of sandy beach where turtles come to lay their eggs, and the Orthodox monastery of Apostolos Andreas, famed for miracle cures.

Wild donkeys browse off the road. The peninsula dwindles down a dirt track to the last cape. It seems the end of the world. There was once a shrine here to Aphrodite, Destroyer of Men, but the place is deserted and the sea utterly still.

I lower myself into the transparent depths and swim out, trying to get some perspective on what I’ve seen. The north is certainly Durrell’s bitter-sweet island: by turns complicated, charming, painful, eerily beautiful. It surprises and it asks questions. As I paddle around I think maybe time can heal these new wounds, just as it has tamed the old ghosts of Famagusta.

From out at sea I watch a group of donkeys ambling through the scrub. They seem to be eyeing me suspiciously – maybe they know something about my past as a donkey minder. And the interrogation? After the killer question it collapsed in fits of laughter. We left our animals tied insecurely to posts and drank tea with the army.

* Roger Crowley is the author of Empires of the Sea: The Final Battle for the Mediterranean. This was The Sunday Times 2008 history book of the year.