jump to navigation

«Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής – Κράτος εν Θράκη»: Μια εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη με τεράστια επιτυχία 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed
Προξενείο, εκδήλωση

‘Προξενείο Στοπ!’
«Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής – Κράτος εν Θράκη»: Μια εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη με τεράστια επιτυχία»
24 Ιανουαρίου 2010

Πραγματοποιήθηκε χτες το βράδυ στην Αλεξανδρούπολη με εντυπωσιακή επιτυχία η εκδήλωση «Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: Κράτος εν Θράκη», την οποία διοργάνωσε το πανθρακικό έντυπο γνώμης «Αντιφωνητής» και η Πρωτοβουλία για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου. Παρά τις κακές καιρικές συνθήκες (την ώρα της εκδήλωσης η θερμοκρασία ήταν στους 3 βαθμούς υπό το μηδέν), το Δημοτικό Θέατρο της Αλεξανδρούπολης ήταν κατάμεστο (από 300 περίπου ανθρώπους) και οι τοποθετήσεις των τεσσάρων ομιλητών τόσο ενδιαφέρουσες, ώστε να κρατήσουν όλο αυτό το πολυπληθές κοινό σε πλήρη καθήλωση για περισσότερες από δυόμιση ολόκληρες ώρες.

Μετά από μια σύντομη εισαγωγική προβολή με αποκαλυπτικές εικόνες (που ετοιμάσαμε ως «πρόλογο» για τους ομιλητές και για την αδρομερή «είσοδο» των παρισταμένων στο θέμα), ξεκίνησε ο κύκλος των ομιλιών με συντονιστή τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κολιό, του οποίου η παρουσία ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο επειδή διηύθυνε άψογα τη συζήτηση, αλλά και για τις καίριες παρατηρήσεις στις οποίες συχνά προέβη (αποδεικνύοντας – για μια ακόμη φορά – ότι είναι από τους ελάχιστους ευαισθητοποιημένους πάνω στο εθνικό πρόβλημα της Θράκης εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ).

Πρώτος ομιλητής ήταν ο Νίκος Γιαννούλης, πρώην δημοτικός σύμβουλος Αλεξανδρούπολης, και από την παλιά φρουρά των «Χαραλαμπιδικών» της πόλης, ο οποίος προέβη σε μια αναφορά στη δράση του Προξενείου Κομοτηνής και των μηχανισμών του, δίνοντας ιδιαίτερα έμφαση στην περιοχή του νομού Έβρου. Προέταξε την ανάγκη δημοσίου διαλόγου πέρα από κάθε ταμπού, επεσήμανε τις ελληνικές ελλείψεις τόσο σε πρακτικά ζητήματα όσο και σε επίπεδο αναλύσεων και καταδίκασε τα ρατσιστικά – κεμαλικά φαινόμενα που φαλκιδεύουν την ισονομία και την ισοπολιτεία. Τα όσα είπε εμπλούτισαν αναμφίβολα τη γνώση των ακροατών από την Αλεξανδρούπολη πάνω σε ένα πρόβλημα, που αποδεικνύεται ότι δεν αφορά τελικά μόνο στη Ροδόπη και την Ξάνθη, αλλά και σ’ αυτούς τους ίδιους και μάλιστα άμεσα.

Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο Σεμπαεδήν Καραχότζα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα γνωστός για τον μακρόχρονο αγώνα του κατά του εκτουρκισμού των Πομάκων από τα όργανα της Άγκυρας. Πάντα καίριος, λιτός αλλά και ιδιαίτερα περιεκτικός, ο εκδότης της πομάκικης εφημερίδας «Νάτπρες», έδωσε στο ακροατήριο μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη Θράκη (και ιδιαίτερα στον νομό Ξάνθης) όσον αφορά το ζήτημα των Πομάκων και των μεθόδων εθνοκάθαρσης, που εφαρμόζουν ουσιαστικά οι προξενικοί μηχανισμοί για την εξαφάνιση της εθνοτικής και πολιτιστικής πομακικής ταυτότητας.

5

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακολούθως η ομιλία του Φάνη Μαλκίδη, λέκτορα του ΔΠΘ, ο οποίος αρχικά κατέθεσε μια σειρά από πολύτιμες πληροφορίες για ποιες είναι ακριβώς, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις ενός προξενείου και των διπλωματικών του υπαλλήλων, διαλύοντας τα …σκοτάδια σε έναν τομέα που για τους πολλούς αποτελεί terra incognita (και επί του οποίου πολλά ανόητα αλλά και υποβολιμαία λέγονται κατά καιρούς). Στη συνέχεια ο Φάνης Μαλκίδης προέβη σε μια αποκαλυπτική αναδρομή στο ιστορικό παρελθόν του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής από το 1923 έως σήμερα, καταθέτοντας εντυπωσιακά τεκμήρια της σταθερά εξωθεσμικής, παράνομης και υπονομευτικής δράσης του και αποδεικνύοντας (βάσει επιχειρημάτων πάντοτε δομημένων πάνω στο Διεθνές Δίκαιο και τους κανόνες της διεθνούς διπλωματίας) ότι η χώρα μας έχει εδώ και αρκετές δεκαετίες όχι απλώς τη νομική ευχέρεια, αλλά και την υποχρέωση να το απομακρύνει από τη Θράκη. Επρόκειτο συνολικά για μία τόσο ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση, που θεωρούμε βέβαιο ότι έπεισε πλήρως ακόμη και τον πιο δύσπιστο από τους παρισταμένους.

2

Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε ο διευθυντής του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραΐσκος, ο οποίος μίλησε γενικά για την προσπάθεια της ομάδας του «Αντιφωνητή» και της Πρωτοβουλίας κατά του Προξενείου Κομοτηνής, αλλά άγγιξε και τον …τύπο των ήλων, θίγοντας τα ζητήματα της ιδιωτείας, της αδιαφορίας, της άγνοιας αλλά και της φοβικότητας ενίοτε, που χαρακτηρίζουν τη συντριπτική πλειονότητα της θρακικής κοινωνίας πάνω σε ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα, που υπονομεύει και απειλεί ευθέως την ίδια την ασφάλεια της περιοχής μας. Σχολίασε όμως με καυστικό τρόπο και την ετικέτα του «εθνικισμού» και του «αντιτουρκισμού» που οι συνήθεις «προοδευτικοί» κύκλοι σπεύδουν συστηματικά να επικολλήσουν σε παρόμοιες ενέργειες όπως της Πρωτοβουλίας, αναφέροντας μεταξύ άλλων τόσο το δεδομένο της συμμετοχής πολλών μουσουλμάνων της Θράκης στη συγκέντρωση υπογραφών, αλλά και κάτι που φυσικά έως τώρα ελάχιστοι γνώριζαν, δηλαδή του βασικού ρόλου που είχε παίξει στην ίδρυση του «Αντιφωνητή» πριν από 12 χρόνια και ένας Τούρκος πολιτικός εξόριστος (ο οποίος μάλιστα φιλοξενήθηκε στην Κομοτηνή για 5 χρόνια). Και η ομιλία του Κώστα Καραΐσκου ήταν γενικά αποκαλυπτική και αποκατέστησε πλήρως τα πράγματα προς …αρκετές κατευθύνσεις.

Απολύτως ενδεικτικό του ενδιαφέροντος του ακροατηρίου, ήταν ότι αυτό παρέμεινε …καθηλωμένο και για μία ακόμη περίπου ώρα μετά το πέρας των ομιλιών. Στη συζήτηση που ακολούθησε, έγιναν τοποθετήσεις και απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν από τους παρισταμένους.

4

Στα περαιτέρω αξιοσημείωτα της εκδήλωσης θα αναφέρουμε βεβαίως κατ’ αρχάς την παρουσία της Χαράς Νικοπούλου, που όταν έγινε αντιληπτή, φυσικά καταχειροκροτήθηκε. Δέχτηκε μάλιστα να πει και δυο λόγια απ’ το μικρόφωνο, ζητώντας από τον κόσμο να στηρίξει τις ενέργειες της Πρωτοβουλίας και να υπογράψει για την απομάκρυνση του Προξενείου. Στα αξιοσημείωτα ωστόσο θα συγκαταλέξουμε ακόμη την παρουσία κάποιων γνωστών απόστρατων αλλά και εν ενεργεία υψηλόβαθμων του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, καθώς και πλήθους ανθρώπων από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους. Βεβαίως όμως – και αν εξαιρεθούν κάποιες απειροελάχιστες περιπτώσεις (όπως π.χ. ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ζαπάρτας, ο τ. βουλευτής Δημοσχάκης, o πολιτευτής της ΝΔ Βαμβακερός, οι πολιτευτές του ΛΑΟΣ Γοδοσίδης και Γκαμπαερίδης κ.α.) – οι πιο …επίσημοι εκπρόσωποι της τοπικής πολιτικής ηγεσίας, παρότι φυσικά προσεκλήθησαν, έλαμψαν (όπως δηλαδή ακριβώς αναμενόταν) δια της …απουσίας τους. Δεν επρόκειτο, βλέπετε, για κάποια τουρκοφιέστα ή άλλη προξενική εκδήλωση, ώστε να σπεύσουν σωρηδόν…

Κλείνοντας αυτήν την πρώτη αναφορά μας στη χτεσινή εκδήλωση (την οποία σύντομα θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε σε βίντεο από την ιστοσελίδα μας), εμείς θα πούμε απλώς ότι ευχαριστούμε θερμά όχι μόνο όλους όσους εργάστηκαν για την προετοιμασία της, αλλά και όσους συμμετείχαν με την απλή έστω παρουσία τους. Και αυτό είναι ίσως πάρα πολύ, όσον αφορά ένα θέμα που ακόμη αποτελεί το μείζον ταμπού για τη θρακική κοινωνία και θάβεται συστηματικά στη σιωπή από τους τοπικούς «καθεστωτικούς» κύκλους. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το ίδιο βράδυ συγκεντρώθηκαν 140 νέες υπογραφές στο κείμενο κατά του τουρκικού Προξενείου, παρότι πολλοί είχαν υπογράψει στο Διαδίκτυο. Εννοείται βέβαια ότι η χτεσινή τεράστια επιτυχία ανοίγει νέες προοπτικές στην Πρωτοβουλία μας, ταυτόχρονα όμως έχουμε και την πλήρη επίγνωση του ότι την επιφορτίζει με ακόμη μεγαλύτερες ευθύνες. Στις ευθύνες αυτές θα προσπαθήσουμε ν’ ανταποκριθούμε στο εγγύς μέλλον με τον καλύτερο δυνατό τρόπο…

Ν.Δ.

Άλλες φωτογραφίες από την εκδήλωση της Αλεξανδρούπολης:

3

6

7

8

Η δασκάλα με το Δέλτα κεφαλαίο και η υπουργός με το ύψιλον μικρό 24/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σε άλλες εποχές μια παρόμοια είδηση θα ήταν συγκλονιστική: Ο καταγγέλων μηνυτής κ. Εμμανουήλ Γιουτλάκης απέσυρε τη μήνυση την οποία και κατέθεσε καθ’ υποδείξεως του πρώην Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας Δημήτρη Πλατή, έπειτα από απειλές κατά της ζωής του. Παράλληλα, ο κ. Γιουτλάκης καταγγέλει εναντίον ρατσισμό και κοινωνικές διακρίσεις. Έτσι, νομότυπα αλλά όχι νόμιμα, αθωώθηκε η κ. Στέλλα Πρωτονοτάριου, παρά το ότι η ίδια δεν αρνήθηκε δεν αρνήθηκε, κατά παράβαση του νόμου, πως έκανε  …μαθήματα μητρικών γλωσσών [‘Ελευθεροτυπία 21/10/2010]!

Αλήθεια, μπορεί να κανείς να χρησιμοποιεί δημόσιο σχολείο όπως θέλει, ακουλουθώντας δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα; Δεν ορίζεται από το Υπουργείο η διδακτέα ύλη; Έτσι εμφανίζεται το τραγελαφικό φαινόμενο η ίδια η υπουργός, που θα έπρεπε να υπερασπίζεται το νόμο, να χειροκροτεί την παραβίασή του. Με αυτήν την πρακτική, δημιουργείται τετελεσμένο και ανοίγει ο ασκός του αιόλου έτσι ώστε όποιος θέλει, να καταλαμβάνει το χώρο του δημοσίου σχολείου και να τον χρησημοποιεί κατά το δοκούν! Τι χτυπητή αντίθεση με την ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου! Γ’αυτό το λόγο, παραθέτουμε και μία από τις πάρα πολλές δημοσιεύσεις για εκείνη, ως ελάχιστη αναγνώριση του έργου της.

Χαρά

‘ΣΚΑΪ’
«Δικαίωση για τη Στέλλα Πρωτονοτάριου»
22 Ιανουαρίου 2010

Αθώα έκρινε τελικά το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τη Διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοτάριου, η οποία, μαζί με τους συνεργάτες της, κατηγορήθηκε για το ότι έκανε μάθημα τα απογεύματα σε αλλοδαπούς γονείς και στα παιδιά τους. Ειδικότερα, στο πλαίσιο του προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας, η Στέλλα Πρωτονοτάριου συνέχισε και μετά το 2004 να διδάσκει ελληνικά στους αλλοδαπούς γονείς, και στα παιδιά τους τη μητρική τους γλώσσα.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η Διευθύντρια χρησιμοποιούσε χώρους του σχολείου εκτός του ωραρίου διδασκαλίας. Ωστόσο, όπως η ίδια υποστήριξε στην απολογία της, είχε ενημερώσει με επιστολή της το υπουργείο Παιδείας, χωρίς όμως να πάρει ποτέ καμία απάντηση.

Από την πλευρά του, ο κατήγορος της κ. Πρωτονοταρίου υποστήριξε πως η όλη διαδικασία δίωξης της Διευθύντριας ξεκίνησε το 2007, μετά από εντολή της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, και πως στο πλαίσιο της ισονομίας πρέπει να σταματήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Στο πλευρό της Στέλλας Πρωτονοτάριου βρέθηκαν παλιοί και νέοι μαθητές, συνάδελφοι αλλά και πολλοί γονείς, οι οποίοι επισήμαναν ότι από το 2002, μέχρι και το 2007 που πραγματοποιήθηκε το συγκεκριμένο πρόγραμμα, μειώθηκε σημαντικά η μαθητική διαρροή.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘In.gr’
«Aθωώθηκε η δασκάλα που δίδασκε σε παιδιά μεταναστών την μητρική τους γλώσσα»
22 Ιανουαρίου 2010

Αθώα κρίθηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο η πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοτάριου, η οποία κατηγορήθηκε ότι παρέδιδε παράνομα σε παιδιά μεταναστών μαθήματα της μητρικής τους γλώσσα.

Η δασκάλα κάθησε στο εδώλιο μετά από καταγγελίες ότι κατά την περίοδο 2004-2007 και χωρίς την απαραίτητη άδεια της αρμόδιας διεύθυνσης, παραχωρούσε τα απογεύματα αίθουσα του δημοτικού σχολείου για να διδάσκει σε παιδιά μεταναστών τη μητρική τους γλώσσα (αλβανικά και αραβικά).

Τη μήνυση κατέθεσε ο νυν διευθυντής του σχολείου και η κ.Πρωτονοτάριου μετακινήθηκε σε άλλο σχολείο. Στο πλευρό της κ. Πρωτονοταρίου βρίσκονται ο Σύλλογος Γονέων του 132ου Δημοτικού και άλλων σχολείων, η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ, που διοργάνωσαν συγκεντρώσεις συμπαράστασης έξω από τον χώρο των δικαστηρίων της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Την ικανοποίησή της για την εξέλιξη της υπόθεσης αυτής εξέφρασε η υπουργός Παιδείας, Αννα Διαμαντοπούλου.

«Η δικαίωση της Στέλλας Πρωτονοτάριου, μιας Δασκάλας με κεφαλαίο Δ είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ, μια και η συζήτηση για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών σε αυτή τη διαδικασία είναι καταλυτικός και η πολιτεία σήμερα είναι κοντά του» αναφέρει χαρακτηριστικά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«Αθωώθηκε η Στέλλα Πρωτονοταρίου»

22 Ιανουαρίου 2010

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τους δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.

Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: «Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα».

Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του. «Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. «Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου», μου είπαν. «Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό», κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.

Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. «Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί» δήλωσε.

Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως «κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη» από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ο κόσμος γύρω μας’
«Χαρά Νικοπούλου – Πρότυπο Ελληνίδας δασκάλας»
Απρίλιος – Μάιος 2008

Η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που δεν υπέκυψε επί μήνες στις πιέσεις του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μέχρι που υπέστη επίθεση και ξυλοδαρμό από μουσουλμάνο παρακρατικό, αποτελεί το πρόσωπο που επιλέξαμε να προβάλουμε στο τεύχος αυτό. Ποιο ήταν το έγκλημά της ώστε να αποτελέσει στόχο; Τόλμησε να επιτελέσει συνειδητά το έργο της Ελληνίδας δασκάλας!

Η Χαρά Νικολοπούλου είναι δασκάλα στο Μέγα Δέρειο, ένα μειονοτικό χωριό του Έβρου κοντά στα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα. Μόλις διορίστηκε, το 2004, επέλεξε να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε έναν τόπο που πραγματικά τη χρειαζόταν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τον σύζυγό της και μάλιστα έγινε δημότης του Δήμου Ορφέα, όπου ανήκει το χωριό, το οποίο αριθμεί 1.200 κατοίκους μουσουλμάνους. Κάποιοι από αυτούς ενοχλήθηκαν όταν τα παιδιά τους άρχισαν να κάνουν παρέλαση στις εθνικές γιορτές με παρότρυνση της δασκάλας. Μάλιστα μερίδα μειονοτικών θέλησαν να τη διώξουν από το σχολείο, υποστηριζόμενοι και από τους δύο μειονοτικούς βουλευτές της Ξάνθης και της Ροδόπης, ύστερα από παρότρυνση του ιμάμη της περιοχής. Υπέρ της απομάκρυνσής της τάχθηκε και ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, καθώς και γονείς που υπέγραψαν σχετικό υπόμνημα. Είναι προφανές ότι η Χαρά γινόταν εμπόδιο στα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής. Όλα αυτά ήταν γνωστά από μήνες, όπως φαίνεται και από παλαιότερο άρθρο που αναδημοσιεύουμε σε ειδικό πλαίσιο.

Αυτή η δασκάλα, με την ανιδιοτελή προσφορά, ξεκίνησε με όραμα να δώσει ό,τι καλύτερο μπορούσε για να υπηρετήσει το λειτούργημά της. Εκτός των καθημερινών μαθημάτων του σχολείου, παρέδιδε δωρεάν μαθήματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσχέρεια στη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Οργάνωσε χορωδία με την οποία τα παιδιά ήρθαν σε καλύτερη επαφή με τη γλώσσα και τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης. Με αυτή τη χορωδία η δασκάλα και οι μαθητές της, βραβεύτηκαν από το Υπουργείο με ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο της πόλης δίνοντας μια μουσική παράσταση. Επίσης το σχολείο της προσκαλέστηκε για τις 29 Φεβρουαρίου από εκπαιδευτικό μορφωτικό σύλλογο αποφοίτων Αρσακείου, για να τιμηθεί για τη χορωδία και για το έργο που γίνεται. Η δασκάλα προετοίμασε τα παιδιά, μοίρασε τραγούδια και ξεκίνησε την προετοιμασία της χορωδίας. Όπως είπε η Χαρά σε συνέντευξή της «δυστυχώς μου ερχόντουσαν μηνύματα να μην γίνει αυτή η εκδρομή, δεν θα στείλουμε τα παιδιά… (…) «Αυτά τα παιδιά δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ, όχι μόνο την πρωτεύουσα, αλλά ούτε και τις γειτονικές πόλεις. Είναι τακτική των γονέων να πηγαίνουν εκδρομές και διακοπές σε πόλεις της γείτονος χώρας και όχι σε δικές μας πόλεις. Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο είναι ενδεικτικό της όλης στάσης μέσα στο χωριό. Τα παιδιά των ανθρώπων που υπέγραψαν για να φύγω από το σχολείο, δεν τα στέλνουν στην εκδρομή, ενώ οι γονείς των άλλων παιδιών, τα στέλνουνε.»
Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008 ήρθε το αποκορύφωμα. Η δασκάλα έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από κάτοικο του χωριού, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο χέρι. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν νιώθει ότι τα γεγονότα αυτά μπορεί να της κάμψουν το φρόνημα και την αποφασιστικότητά της, απαντά:

«Σαφέστατα όχι. Και θα σας πω ότι με αυτήν την παιδεία και με αυτήν την κουλτούρα είμαι μεγαλωμένη, έχω τον Ελληνισμό μέσα μου. Και δεν τίθεται θέμα ηρωισμού, αλλά αυτή είναι η δουλειά μου, αυτό είναι το πιστεύω μου. Είμαι Ελληνίδα δασκάλα και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Και θα σας πω και κάτι ακόμη. Πιστεύω πως αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην μειονότητα, πρέπει να εξυγιανθεί από την ρίζα και όχι από τις άκρες των κλαδιών

Μετά την ταλαιπωρία της και την αποκατάσταση του σπασμένου χεριού της, η Χαρά Νικολοπούλου επανήλθε στα καθήκοντά της και μάλιστα στις 25 Μαρτίου οργάνωσε παρέλαση των μαθητών και γιορτή μπροστά στο ηρώο του χωριού, όπου εκφώνησε λόγο ενώ οι μαθητές της απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν για την Επανάσταση του ’21. Βλέποντας το σχετικό βίντεο κάναμε τη σκέψη ότι πολύ λίγοι μαθητές στην Ελλάδα είχαν την τύχη να γιορτάσουν τόσο ουσιαστικά την εθνική επέτειο.

Τιμούμε τη δασκάλα Χαρά Νικολοπούλου και την προβάλουμε ως πρότυπο Ελληνίδας εκπαιδευτικού. Τα ερωτήματα όμως παραμένουν: εκεί στη Θράκη ποιος ασκεί κρατική κυριαρχία; Το Ελληνικό Κράτος ή το Τουρκικό Προξενείο;

Η επίθεση εναντίον της Χαράς Νικοπούλου δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους γνώριζαν την κατάσταση. Το Νοέμβριο 2007, δυόμισι μήνες δηλαδή πριν, είχε δημοσιευθεί άρθρο του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη, εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα» και συνεργάτη του TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, με τίτλο «Η δασκάλα, οι πρακτορίσκοι και το ελληνικό κράτος» στο οποίο επισημαίνονταν τα εξής:

Η κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, η Χαρά Νικοπούλου, είναι δασκάλα. Δεν χρησιμοποίησε το αξίωμα του πατέρα της για να επιτύχει έναν «καλό» διορισμό. Διορίστηκε στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, σε ένα Πομακοχώρι απομονωμένο, που κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους Πομάκους. Επέλεξε να μείνει με τον σύζυγό της στο χωριό που διδάσκει, κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριές της, κοντά στους ανθρώπους που εκτιμούν το έργο και την προσφορά της. Το νεαρό ζευγάρι μετέφερε ακόμη και τα πολιτικά του δικαιώματα στο χωριό και διαμένει εκεί, όχι μόνο τους μήνες του σχολικού έτους, αλλά ολόκληρο το χρόνο.

Αυτή ακριβώς η αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτή η ανιδιοτελής διάθεση για προσφορά, έγινε αιτία για την στοχοποίησή τους από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Χρησιμοποιώντας διάφορα ψεύδη, εκβιάζοντας και πιέζοντας τους κατά τα άλλα φιλήσυχους Πομάκους, οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου συλλέγουν υπογραφές για να διώξουν από το χωριό τη φιλότιμη δασκάλα και το σύζυγό της. «Αυτό το χωριό αγαπά μόνο τους Τούρκους που για αιώνες μένουν σ’ αυτό», γράφουν οι πρακτορίσκοι, ενώ οι απειλές και οι εκφοβισμοί σε βάρος των δύο «ξένων» είναι πλέον σε ημερησία διάταξη!

Και ενώ οι προσπάθειές τους ακόμη δεν αποδίδουν, αφού ελάχιστοι είναι οι γονείς που υποχώρησαν στις πιέσεις, κι ενώ έφτασαν ακόμη και στο σημείο να καταθέσει στη Βουλή σχετική αναφορά ο βουλευτής Χατζηοσμάν του ΠΑΣΟΚ, η Χαρά έχει να αντιπαλέψει και με τον ακαταμάχητο γραικυλισμό των «λειτουργών» του ελληνικού κράτους, από το οποίο δεν είχε μέχρι σήμερα την παραμικρή στήριξη! Προς τιμήν της, η ηρωική Χαρά Νικοπούλου, δεν υποκύπτει στις πιέσεις και δηλώνει ότι θα παραμείνει στη θέση της μέχρι να ολοκληρώσει το έργο της. Κι όλα αυτά, παρά το λαϊκό δικαστήριο που επεχείρησαν να στήσουν πριν λίγες ημέρες οι πρακτορίσκοι του προξενείου! Αναρωτιέμαι: Πόσους ανθρώπους έχουμε στην Ελλάδα σαν την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου; Πέντε; Δέκα; Ίσως λέω και πολλούς! Τι κάνει το ελληνικό κράτος γι’ αυτούς;

Ετοιμάζουν προβοκάτσια και επεισόδια εναντίον της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου 13/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Χαρά Νικολοπούλου [πηγή φωτογραφίας: fonirodopis.gr]

‘Φωνή της Ροδόπης’
«Ετοιμάζουν προβοκάτσια και επεισόδια εναντίον της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου»
05 Ιανουαρίου 2010

Αβάσιμα δημοσιεύματα σε τουρκόφωνα έντυπα την εμπλέκουν σε υπόθεση σκίτσων του Αλλάχ! Στόχος ο παραδειγματισμός της επόμενης «Χαράς» και όλης της Ελλάδας για να καταλάβουν πως η Θράκη δεν είναι ελληνική, αλλά «δική τους» Η νέα κυβέρνηση θα αντιδράσει;

Σκηνικό Δανίας φαίνεται πως ετοιμάζουν κάποιοι στη Θράκη. Να θυμίσουμε την υπόθεση του σκιτσογράφου του Μωάμεθ που πριν από χρόνια στη Δανία, είχε δημοσιεύσει σκίτσα του προφήτη των μωαμεθανών (ενώ βάσει του ισλαμικού δικαίου, απαγορεύεται η οποιαδήποτε εικονογράφηση ιερών προσώπων) και είχε ξεσηκώσει την οργή των φανατικών μουσουλμάνων με αποτέλεσμα να ζει με μόνιμη αστυνομική προστασία.

Βέβαια ο σκιτσογράφος έχει επικηρυχθεί από διάφορες ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο κι έτσι πριν λίγες ημέρες, νεαρός φανατικός θρησκευόμενος τραυματίστηκε και συνελήφθη όταν επιχείρησε να εισβάλει στο σπίτι του με μαχαίρι για να τον δολοφονήσει! Μάλλον μέχρι εκεί φτάνει ο θρησκευτικός φανατισμός ορισμένων. Τα ίδια όμως φαίνεται πως θα ήθελαν κάποιοι να γίνουν και στη Θράκη, προφανώς γιατί νομίζουν πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Γι αυτό και στο ήρεμο κλίμα που επικρατεί στη Θράκη, πετούν συνεχώς σπίθες, μπας και ανάψει η φωτιά!

Σε δημοσίευμα της 1ης Ιανουαρίου της γνωστής τουρκόφωνης (και φιλικής προς το τουρκικό προξενείο) εφημερίδας Μπιρλίκ το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες μας αναπαράγεται από τις επίσης τουρκόφωνες Μιλλέτ και Γκιουντέμ, διαβάσαμε ένα ιδιαίτερα περίεργο άρθρο με τίτλο «Ζήτησε από τους μαθητές να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ».

Φυσικά το άρθρο δεν αναφέρεται σε κάποιον άλλον, παρά στην πολύπαθη δασκάλα στο χωριό Μεγάλο Δέρειο, Χαρά Νικοπούλου! Τη δασκάλα που κυριολεκτικά έμαθε  γράμματα στα παιδιά που την λατρεύουν και την υπεραγαπούν, στη δασκάλα που είναι τόσο ευαίσθητη σε θέματα θρησκείας και πολιτισμού. Γι αυτό και μπήκε στο μάτι αυτών που δε θέλουν τα παιδιά των μουσουλμάνων να μαθαίνουν γράμματα, για να μπορούν πάντα να τα εκμεταλλεύονται.

Το δημοσίευμα είναι ιδιαίτερα περίεργο και αινιγματικό, τόσο ως προς το περιεχόμενό του (που σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής» είναι πλήρως ανυπόστατο και συκοφαντικό) όσο και ως προς τα αποτελέσματα που προσπαθεί να φέρει. Θα ήταν υπερβολή αν πιστεύαμε πως μέσα από αυτά τα συντονισμένα τουρκόφωνα δημοσιεύματα, επιχειρείται η δημιουργία ενός κλίματος αναταραχής;

Μήπως κάποιος θέλει να δημιουργήσει έναν καινούριο ή πολλούς καινούριους «Κασάικα» (Σ.Σ.: ο «νταής» μουσουλμάνος που της επιτέθηκε και της έσπασε το χέρι και καταδικάστηκε πρόσφατα από το δικαστήριο) που αυτή τη φορά είτε θα επιτεθούν εκ νέου στην απομονωμένη στο ορεινό Μεγάλο Δέρειο δασκάλα, είτε θα ξεσηκώσουν τους ανυποψίαστους μουσουλμάνους εναντίον της για να δυναμιτίσουν το κλίμα στην περιοχή; Ας δούμε τι λέει το δημοσίευμα της Μπιρλίκ :

«Η Χαρά Νικοπούλου είναι η πιο διάσημη (!) δασκάλα των τουρκικών μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης. Η φήμη της δεν πηγάζει από τις καλές της πράξεις, αλλά από τα κόλπα (!) που έκανε. Το άτομο για το οποίο μιλάμε είναι δασκάλα στο τουρκικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου, περιοχής Έβρου. Και είναι η κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου.

Τι κρίμα που αυτή η δασκάλα που έχει μαλώσει με τους χωρικούς, τους δασκάλους, με την μειονότητα και είναι στα δικαστήρια με κηδεμόνες μαθητών, παρά την επιμονή όλων των χωρικών, συνεχίζει την δουλειά της σε αυτό το δημοτικό. Μάλιστα παρά την υπόσχεση του επιθεωρητή πως «θα την μεταθέσουμε», παρά τις επερωτήσεις των βουλευτών, παρά το αίτημα του δημάρχου, η γυναίκα αυτή δεν μετατίθεται. Γιατί άραγε;

Η Νικοπούλου που τις προηγούμενες εβδομάδες ήταν στην επικαιρότητα με το δικαστήριο με τον Οσμάν Κασάικα, λες και «στενοχωρήθηκε» που έφυγε από την επικαιρότητα, εμφάνισε νέο κόλπο.

Πως; Δίνοντας στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Και τι έγινε θα μπορούσε να πει κάποιος. Με την πρώτη ματιά φαίνεται να έχει δίκιο, διότι κάθε δάσκαλος δίνει στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Όμως η δασκάλα Χαρά δεν έδωσε μια συνηθισμένη εργασία. Αλλά μια εργασία παράδειγμα (!) για την εκπαιδευτική κοινότητα. Εκ του είδους που θα δυσκολέψει τις ικανότητες και τα όνειρα των παιδιών. Μια εργασία εκ του είδους που χαλάει την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, υπό μια έννοια την ισορροπία των παιδιών.

Η εργασία που έδωσε η δασκάλα Χαρά ήταν «Ζωγραφίστε τον Αλλάχ». Μάλιστα έτσι ακριβώς. Άντε τώρα, ελάτε στην θέση τους και ζωγραφίστε την εικόνα του Αλλάχ. Αυτή η εργασία της δασκάλας Χαράς δε σε κάνει να πεις «Αλλάχ Αλλάχ, μακάρι να βγει σε καλό»;

Η επί χρόνια υπηρετούσα -έστω και με διαμάχες-σε μειονοτικό δημοτικό χριστιανή Ελληνίδα δασκάλα, δεν ξέρει ότι στο Ισλάμ αλλά και σε άλλες θρησκείες δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ; Δεν καταλαβαίνει πως παίζοντας με τον μικρό κόσμο των παιδιών, οι σοβαρές έννοιες μπορεί να προκαλέσουν ταραχές και διαμάχες;

Ο στόχος της είναι να παίζει με τα ιερά και όσια των παιδιών που έχουν διαφορετική θρησκεία από αυτήν ; Αν είναι  έτσι, η δασκάλα Χαρά κάνει μεγάλο λάθος και πρέπει αμέσως να μετανιώσει.

Πιστεύουμε πως την εικόνα του Αλλάχ δεν μπορεί κανείς να την ζωγραφίζει, αλλά και η Χαρά Νικοπούλου πρέπει να ξαναμάθει το δασκαλιλίκι».

Το ποιος πραγματικά έγραψε το παραπάνω κείμενο της τουρκόφωνης Μπιρλίκ παραμένει άγνωστο. Γνωστές όμως φαίνεται να είναι οι επιδιώξεις του συγγραφέα: να συκοφαντήσει την Χαρά Νικοπούλου στους κύκλους των χριστιανών αλλά και των μουσουλμάνων έτσι ώστε, να ξεσηκώσει με τα ψέματα αυτά τους φανατικούς εναντίον της αλλά και σε περίπτωση που κάτι συμβεί να μη διαμαρτυρηθούν οι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι, γιατί «η δασκάλα τα ήθελε αφού προσέβαλε τον Αλλάχ».

Στόχος δεν είναι η Χαρά Νικοπούλου αλλά η εθνική αξιοπρέπεια όλων των Ελλήνων
Ως γνωστόν η Χαρά Νικοπούλου εδώ και χρόνια έκανε τη διαφορά στο χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης. Τη στιγμή που κάποιοι άλλοι δεν ενδιαφερόταν καν, η ίδια όχι μόνο ενδιαφέρθηκε να μάθει στα παιδιά γράμματα, όχι μόνο ασχολήθηκε με χίλιες δύο δραστηριότητες στον ελεύθερό της χρόνο (να τα διδάξει θέατρο, μουσική, να κάνουν εκδρομές κλπ) αλλά μάλιστα έγινε μόνιμος κάτοικος στο Μεγάλο Δέρειο (πρωτοφανές για δάσκαλο αφού όλοι πηγαίνουν για λίγες ώρες στο σχολείο και μετά επιστρέφουν στις πόλεις που μένουν) ώστε να είναι κοντά σε αυτά.

Αυτό όμως δεν άρεσε σε ορισμένους πολιτικούς κύκλους (εντός κι εκτός Ελλάδας) που έβλεπαν να χάνουν το παιχνίδι γιατί η Χαρά δημιούργησε δύο τετελεσμένα: πρώτον έβγαζε τα παιδιά από το σκοτάδι και τους έδειχνε το φως και δεύτερον αποτελούσε το «κακό παράδειγμα» και για άλλες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που θα ερχόταν στην περιοχή να τη μιμηθούν!

Έτσι λοιπόν άρχισε ο πόλεμος. Αρχικά την διέβαλαν με διάφορα ψέματα αλλά δεν έπιασε. Μετά ζήτησαν από τους αιρετούς της περιοχής να πιέσουν ώστε να απομακρυνθεί. Όλοι θυμούνται τις δηλώσεις του νομάρχη Έβρου Νίκου Ζαμπουνίδη αλλά κι αυτές του τοπικού δημάρχου Ευάγγελου Πουλιλιού (Δήμος Ορφέα Έβρου) εναντίον της Χαράς με τις οποίες στην ουσία άδειαζαν την ίδια και το έργο της και την άφηναν απροστάτευτη, έρμαιο στις ορέξεις του κάθε φανατικού τουρκόφρωνα κεμαλιστή.

Και η «κακιά» στιγμή δεν άργησε να έρθει. Με αφορμή παρατήρηση που έκανε στην καθαρίστρια του σχολείου η Χαρά Νικοπούλου, το χώρο του σχολείου επισκέφθηκε ο σύζυγός της, Οσμάν Κασάικα που άρχισε να τη βρίζει μπροστά στα παιδιά! Η ίδια για να μη ταραχθούν οι μικροί μαθητές της του ζήτησε να περάσουν μέσα σε μία άδεια αίθουσα για να συζητήσουν, όπου εκεί εκμεταλλευόμενος την απουσία άλλων ο Κασάικα της έσπασε το χέρι!

Και να ήταν μόνο αυτό! Ποιος ξεχνά το λαϊκό δικαστήριο που έστησαν στην πλατεία του χωριού οι τουρκόφρωνες με τη συμμετοχή του δημάρχου (τους) Πουλιλιού ο οποίος παραδέχτηκε πως της τηλεφώνησε και της ζήτησε να φύγει από το χωριό, προφανώς για να μην ενοχλείται η εκλογική του πελατεία!

Ποιος ξεχνά τη συνέλευση μέσα στην αίθουσα του σχολείου όπου παρουσία τουρκόφρωνων κατοίκων, του προσωπικού του σχολείου αλλά και του προϊσταμένου της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, υπεύθυνου για να μειονοτικά θέματα Κωνσταντίνου Τζιώτζιου η Χαρά άκουγε τις πιο αισχρές ύβρεις χωρίς κανείς από τους άμεσα υπεύθυνους να αποχωρήσει σταματώντας τη διαδικασία!

Τέτοια πράγματα μόνο στις πλέον σκοταδιστικές ισλαμικές «δημοκρατίες» συμβαίνουν! Ποιος λοιπόν άλλος εκπαιδευτικός, Έλληνας στη συνείδηση, θα τολμούσε άλλη φορά με αυτές τις συνθήκες να κάνει τίμια τη δουλειά του, γνωρίζοντας πως θα είχε απέναντί του όχι μόνο τους πράκτορες της Άγκυρας αλλά και τους προϊσταμένους του αλλά και τους αιρετούς δημαρχονομαρχαίους της περιοχής; Προφανώς κανείς!

Τι θέλουν τώρα οι πράκτορες της Άγκυρας;

Η Χαρά Νικοπούλου είναι γνωστό πως περνά την τελευταία της σχολική χρονιά στο Μεγάλο Δέρειο αφού τον Ιούνιο του 2010 περιμένει μετάθεση. Αν το πρόβλημα λοιπόν ήταν η Χαρά, τα τσιράκια του προξενείου το μόνο που θα είχαν να κάνουν θα ήταν απλά να περιμένουν και τον Ιούνιο το πεδίο θα ήταν και πάλι ελεύθερο: κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση της και η κατάσταση θα γυρνούσε στο προηγούμενο status qvo, πριν την εμφάνιση της Χαράς.

Όμως οι πράκτορες της Άγκυρας δε θέλουν τώρα απλά να φύγει η Χαρά. Θέλουν τη Χαρά φοβισμένη, απειλούμενη και ταπεινωμένη ώστε και η ίδια να φύγει κακήν – κακώς από την περιοχή σα κυνηγημένη αλλά και κάποια επόμενη «Χαρά» που τυχόν έρθει και θελήσει να κάνει σωστά τη δουλειά της, να παραδειγματιστεί από το πάθημα της πρώτης. «Είδες τι έπαθε η Χαρά; Πρόσεξε να μη πάθεις κι εσύ τα ίδια». Αυτό θέλουν να λένε στους αντικαταστάτες της Χαράς.

Η αρχή λοιπόν έγινε με κατευθυνόμενα και συκοφαντικά δημοσιεύματα πως δήθεν η Χαρά, που κατά τους τουρκόφωνους δημοσιογράφους δε ξέρει καλά τη δουλειά της (ενώ οι ίδιοι ξέρουν καλύτερα τη δική τους), «προσέβαλε τον Αλλάχ». Τα δημοσιεύματα αυτά βγήκαν στον αέρα σκόπιμα κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων, όταν η Χαρά λείπει από το Μεγάλο Δέρειο έτσι ώστε να προετοιμάσουν το κλίμα.

Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής», στο σπίτι που μένει η Χαρά Νικοπούλου με το σύζυγό της, ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει να δημιουργούν σκόπιμα ζημιές όπως σπασίματα παραθύρων, δείχνοντας έτσι δήθεν την «οργή» τους και προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν την ίδια αλλά και το σύζυγό της.

Όταν λοιπόν τα δημοσιεύματα αυτά ως «ράδιο αρβύλα» θα έχουν μεταδοθεί και στο τελευταίο μουσουλμανικό χωριό, με τον τρόπο που θέλει να τα μεταδώσει ο κάθε εγκάθετος του προξενείου βάζοντας τις δικές του «σάλτσες», τότε θα είναι καιρός να βγει επισήμως κάποιος επίσημος της μειονότητας (όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν που παλαιότερα είχε ζητήσει την απομάκρυνσή της από την περιοχή – πολύ «δημοκρατικό» αίτημα ενός βουλευτή βεβαίως!) να ξεσηκώσει τους ανυποψίαστους πολίτες της μειονότητας, βασιζόμενος προφανώς σε αυτά τα δημοσιεύματα ή και σε κάτι άλλο που ίσως προκύψει. Και μετά, κανείς δε ξέρει: ένας Θεός ή Αλλάχ ας βάλει το χέρι του.

Θα νικήσει κι αυτή τη φορά η τουρκική τρομοκρατία; Είναι η Θράκη ελληνικό ή τουρκικό έδαφος; Θα πάρει θέση στο ζήτημα η νέα ελληνική κυβέρνηση ή θα κάνει τα «στραβά μάτια» και αβάντα στα τσιράκια του προξενείου, όπως έκανε η προηγούμενη; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής έχει κάποια άποψη για το θέμα ή η μόνη άποψη εντός ΠΑΣΟΚ είναι αυτή του Χατζηοσμάν; Όλα αυτά θα τα μάθουμε σε λίγο καιρό, από την εξέλιξη των πραγμάτων.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘DefenceNet’
«Άρθρο φωτιά της «Χουριέτ» για την Θράκη»
06 Ιανουαρίου 2010
Τμήμα Ειδήσεων

Με ένα άρθρο-«φωτιά» για τη δήθεν τουρκική μειονότητα στη Θράκη, η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ» προειδοποιεί για το ζήτημα των μειονοτήτων, τονίζοντας χαρακτηριστικά ο αρθογράφος του εν λόγω κειμένου Döndü Sariişik πως «έφτασε η ώρα να προχωρήσουν οι δύο πλευρές (εννοεί Ελλάδα και Τουρκία) είτε σε αμοιβαία παραβίαση της  Συνθήκης της Λοζάνης είτε σε σεβασμού αυτής».

Ο Döndü Sariişik, κάνει αναφορά μάλιστα στις συνθήκες της Αθήνας το 1913 και της Λοζάνης το 1923, αγνοώντας έντεχνα πως αυτές αναγνωρίζουν και προνοούν για «θρησκευτικές» και όχι «εθνικές» μειονότητες. Ο συντάκτης της «Χουριέτ» φτάνει μάλιστα στο σημείο να γράψει ότι: «Η ελληνική επιθετικότητα στην Κύπρο επέφερε την αντίδραση κατά της Ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη και η τουρκική αντίδραση επέφερε τα αντίστοιχα γεγονότα κατά της… «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη(!)». Σύγκριση που μάλλον τον γέλωτα θα φέρει σε όποιον γνωρίζει την ιστορία των γεγονότων και των διωγμών της ελληνικής κοινότητας στην Τουρκία από το 1955 έως σήμερα.

Μάλιστα στο ίδιο κείμενο αναφέρεται πως ο συντάκτης του είχε επικοινωνία με πρώην βουλευτή και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στην Ξάνθη Çetin Mandacı ο οποίος δήλωσε πως: «Η τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα εξακολουθεί να υποφέρει από τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συντελεστεί αξιοσημείωτη βελτίωση τα τελευταία χρόνια σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Παράλληλα ο τούρκος δημοσιογράφος επισημαίνει πως σε επικοινωνία που είχε με τον μη αναγνωρισμένο «μουφτή» της Θράκης Αχμέτ Μετέ, εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο σε ότι αφορά τη μεταχείριση των μειονοτήτων στη χώρα:

«Θέλει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος να αναγνωριστεί επίσημα από το Τουρκικό κράτος. Γιατί δεν κάνει το ίδιο και η ελληνική κυβέρνηση και με αποκαλούν “ψευτό-μουφτή”; Γιατί κανείς δεν ρωτά εάν υπάρχει πρόβλημα με τον ιμάμ στη Θράκη; Δεν έχουμε ούτε καν ένα θρησκευτικό σχολείο (Μαδράσα)» για να συμπληρώσει: «Είχαμε μία φορά δύο Μαδράσα αλλά το (Ελληνικό) κράτος τα μετέτρεψε σε κανονικά γυμνάσια. Όλοι οι ιμάμ που ζουν εδώ είναι ηλικιωμένοι και αν συμβεί κάτι θα πρέπει εμείς να μεταφέρουμε ιμάμ από τη Βουλγαρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες» τόνισε.

Συνεχίζοντας το «πύρινο» άρθρο του, ο τούρκος συντάκτης επισημαίνει πως η «τουρκική» μειονότητα στην Θράκη δεν έχει το δικαίωμα να εκλέγει τον θρησκευτικό ηγέτη της, παρά τις επικριτικές εκθέσεις σχετικά με το θέμα τόσο από τα Ηνωμένα Έθνη όσο και από τους ευρωπαϊκούς φορείς.

Αν και οι «τούρκοι» της Θράκης-σύμφωνα με τον δημοσιογράφο-έχουν εκλέξει με δημοκρατικές διαδικασίες τον Α. Μετέ και η ελληνική κυβέρνηση κατά παράβαση της συνθήκης της Λοζάνης αρνείται να επικυρώσει την απόφαση των «τούρκων» της Θράκης.

Μάλιστα ο Döndü Sariişik, καλεί τον Τούρκο πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιούλ και τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να πιέσουν την Ελλάδα να «ακούσει» τις απαιτήσεις της «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη και να τη συνδέσει  με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, φτάνοντας μάλιστα μέχρι το σημείο να επισημάνει πως η Ξάνθη κατοικείται κυρίως από «τούρκους»…

Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε πως κατά «περίεργο τρόπο» ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο μηνιαίο περιοδικό Kriter, της εφημερίδας Radika-που δημοσιεύτηκε χθες-σχετικά με το θέμα της Χάλκης τόνισε πως:

«Το θέμα της Θεολογικής Σχολής απαιτεί μία  προσέγγιση από πολλές πλευρές. Το ζήτημα πρέπει να εξεταστεί λεπτομερώς, βάσει του συντάγματός μας και του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Οι υπουργοί και οι θεσμοί μας συνεχίζουν τις εργασίες τους σχετικά με αυτό», συμπληρώνοντας: «Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να λάβει υπʼόψιν της τα αιτήματα της «τουρκικής» μειονότητας στη Δυτική Θράκη. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ασχοληθεί με τα προβλήματα του κλήρου, της ηγεσίας, της ανεργίας, των μειονοτικών συνδέσμων και να βρει λύσεις».