jump to navigation

Όταν ο Δήμος Κομοτηνής χόρευε παρέα με το ψευδοκράτος… 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Πώς μπορούμε να διαμαρτυρόμαστε και να καταγγέλουμε άλλα κράτη που υποβοηθούν στην ανάβαθμιση του ψευδοκράτους, τη στιγμή που ελληνικά συγκροτήματα χορού από τον Δήμο Κομοτηνής χορεύουν, μαζί με πολυμελείς αποστολές του, με φόντο σημαία του ψευδοκράτους; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει άραγε ο Δήμος Κομοτηνής πως η εν λόγω «σημαία» αντιπροσωπεύει ένα παράνομο κατοχικό κράτος στην Κύπρο; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει άραγε ότι αυτή η «σημαία» είναι το σύμβολο του πόνου και της δυστυχίας που προξένησαν οι Τούρκοι στο νησί μας το 1974; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει πως πέθαναν χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι, προσφυγοποιήθηκαν διακόσιες χιλιάδες και αγνοούνται πέραν τους χίλιους, ως αποτέλεσμα της πολιτική των θιασώτων αυτής της σημαίας; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει πως η εν λόγω σημαία αυλακώνει και βρωμίζει παράνομα και προκλητικά τον Πενταδάκτυλο μας; Ο Δήμος Κομοτηνής θυμάται ή κοιμάται; Αξιοσημείωτη και απογοητευτική η προσέγγιση του τραγικού αυτού συμβάντος από την εφημερίδα «Χρόνος», η οποία το προσπερνά ξυστά.

Ανασύρουμε, λοιπόν, και προβάλουμε αυτή την αρκετά παλιά είδηση από την Δυτική Θράκη, με σκοπό να προκαλέσουμε σκέψεις σε κάποιους, αφού δείχνει με γλαφυρότητα που οδηγείται η κατάταση εκεί, και φανερώνει βέβαια και το πως, σε βάθος χρόνου, οι Τούρκοι δημιουργούν τετελεσμένα. Το γεγονός πως στο εν λόγω φεστιβάλ απέστειλε χαιρετισμό ο ίδιο ο Ταγίπ Ερντογάν θα πρέπει να δημιουργεί συνειρμούς. Συνεπώς, αυτό που έχει ουσιαστική πολιτική σημασία, είναι πως θεωρούν το «προηγούμενο» της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείας Κύπρου» ως καλό μοντέλο για μια μελλοντική, ίσως, «Τουρκική Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης». Οι πρόσφατες αποκαλύψεις της ‘Ταράφ’ σχετικά με τα σχέδια του τουρκικού στρατού στον Έβρο, και κυρίως με τον τρόπο που οι Τούρκοι προκαλούν «τεχνητές κρίσεις», όπως οι ίδιοι τις αποκαλούν, για να διώξουν τους ντόπιους πληθυσμούς, χρησιμοποιώντας μέχρι και εγκληματίες του κοινού ποινικού κώδικα, έρχονται να δέσουν…

Σχετικά με τις πρόσφατες αποκαλύψεις της ‘Ταράφ’ δείτε επίσης: «Παλιό σχέδιο πρόκλησης έντασης με την Ελλάδα το 2003»

Ο Δήμος Κομοτηνής με φόντο την σημαία του ψευδοκράτους [πηγή φωτογραφίας: math-telos-agras.pblogs.gr]

‘Χρόνος’
«Ελληνικό χρώμα έδωσε ο δήμος Κομοτηνής σε διεθνές φολκλορικό φεστιβάλ»
15 Ιουλίου 2008
Δήμητρα Συμεωνίδου, Σταύρος Φανφάνης

Με τους παραδοσιακούς χορούς γιάρισκα και τροΐρο το χορευτικό συγκρότημα της Καρυδιάς έδωσε χρώμα ελληνικό σε διεθνές φολκλορικό φεστιβάλ στο δήμο Κιουτσούκτσεκμετζέ της Κωνσταντινούπολης, συμμετέχοντας με αποστολή του Δήμου Κομοτηνής. Οι 9 χώρες από όλες τις γωνιές του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας εκπροσωπούμενη από το δήμο Κομοτηνής, ένωσαν πολιτισμούς και παραδόσεις, στο 3ο διεθνές φεστιβάλ, που εντυπωσίασε συμμετέχοντες και επισκέπτες.

Από τις 4 Ιουλίου ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις του 3ο φεστιβάλ, με ποικίλες δραστηριότητες, όπως animations, μουσικούς του δρόμου, dj show, καραόκε, ζογκλέρ, παραδοσιακές τουρκικές βραδιές, ποιητικές βραδιές, έκθεση γκράφιτι, αθλητικούς αγώνες, αλλά και συναυλίες γνωστών καλλιτεχνών της γειτονικής χώρας.

Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό όμως του φεστιβάλ ήταν η παρουσία των πολυμελών αποστολών από χώρες, όπως Ελλάδα, Τουρκία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ινδονησία, Κόσσοβο, Μεξικό, Πολωνία, αλλά το μόνο μελανό σημείο ήταν η παρουσία του ψευδοκράτους της βόρειας Κύπρου με την επωνυμία «Τουρκική Δημοκρατία βόρειας Κύπρου»… που όπως ήταν φυσικό δημιούργησε αμηχανία στην ελληνική αποστολή. Η αποστολή με επικεφαλείς τον αντιδήμαρχο Κωνσταντίνο Ναλμπάντη, την πρόεδρο της ΔΕΠΑΚ Νίκη Μουστάκα και τη σύμβουλο Ελμάζ Ιμάμογλου, κατέφθασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου το Σάββατο το βράδυ εμφανίστηκε με το χορευτικό συγκρότημα της Καρυδιάς και φίλων στο διεθνές φεστιβάλ και για τρεις μέρες απόλαυσε τη φιλοξενία του δήμου Κιουτσούκτσεκμετζέ.

Μέχρι την πλατεία Ταξίμ παρέλασαν οι ξένες αποστολές, όπου ενώθηκαν σε ένα κοινό τούρκικο χορό
Με μία πραγματικά εντυπωσιακή παρέλαση όλων των ξένων αποστολών απόστασης 1 χιλιομέτρου μέχρι την πλατεία Ταξίμ, την κεντρικότερη πλατεία της Κωνσταντινούπολης, έγινε η παρουσίαση των ξένων χορευτικών συγκροτημάτων το Σάββατο το μεσημέρι κάνοντας στην κυριολεξία να παραλύσει το κέντρο της Πόλης αφού χιλιάδες τουρίστες φωτογράφιζαν το θέαμα. Παραδοσιακές πολύχρωμες στολές, περίεργοι χοροί και παραδοσιακές μουσικές από διάφορα μέρη του κόσμου, συνέθεσαν ένα πολύχρωμο σκηνικό, που δίκαια αποθανατίστηκε με φωτογραφικές μηχανές και κάμερες, από χιλιάδες Τούρκους αλλά και επισκέπτες, που έτυχε την ώρα της παρέλασης να βρίσκονται στην πλατεία Ταξίμ.

Με παρατεταμένες της σημαίες και κρατώντας πλακάτ του διοργανωτή δήμου με συνθήματα, όπως «Το φεστιβάλ μας είναι μία πρόσκληση στην ειρήνη και τη φιλία», «Κιουτσούκτσεκμετζέ: τόπος της κουλτούρας, της τέχνης και της διασκέδασης», «Χορός των εθνών, συνδυασμός των εθνών», «Κάθε κουλτούρα είναι ένα διαφορετικό χρώμα σε ένα μωσαϊκό», χόρεψαν οι εκατοντάδες συμμετέχοντες.
Επικεφαλής της παρέλασης ο δήμαρχος Κιουτσούκτσεκμετζέ Αζίζ Γενιάϊ, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι και φυσικά όλοι οι εκπρόσωποι δήμων των ξένων κρατών, μεταξύ των οποίων ο κ. Ναλμπάντης, η κ. Μουστάκα και η κ. Ιμάμογλου, που κρατώντας ένα κόκκινο γαρύφαλλο, έγιναν και αυτοί κομμάτι του πολυπολιτισμικού αυτού φεστιβάλ.

Στην πλατεία Ταξίμ ο Τούρκος δήμαρχος αφού καλωσόρισε και ευχαρίστησε όλους τους φιλοξενούμενους επισκέπτες για τη συμμετοχή τους στο φεστιβάλ, είπε: «Με την παγκοσμιοποίηση πιστεύω ότι θα σηκωθούν από την μέση και τα σύνορα και η τεχνολογία που προχώρησε τόσο πολύ, που τα έχουμε όλα την ίδια στιγμή εκεί που θέλουμε και όποτε το θέλουμε εμείς, πιστεύω ότι οι άνθρωποι στο μέλλον θα είναι πιο φιλικοί και θα ζουν πιο ειρηνικά ξεχνώντας τις θρησκείες και τις εθνικότητες και ότι τους χωρίζει». Ο δήμαρχος όμως μίλησε με ιδιαίτερα θερμά λόγια για την ελληνική αποστολή, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Επειδή και ο πεθερός μου έχει έρθει από την Θεσσαλονίκη εδώ, νιώθω συγγενής ειδικά με αυτούς που έχουν έρθει από την Ελλάδα. Γι’ αυτό πρέπει να νιώθουν σαν να είναι στο σπίτι το δικό τους…».

Με τα καλύτερα λόγια εκφράστηκε για τη φιλοξενία που παρείχε ο δήμος «Κιουτσούκτσεκμετζέ», ο αντιδήμαρχος Κώστας Ναλμπάντης, ενώ και η πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ, Νίκη Μουστάκα, ενθουσιασμένη από το φεστιβάλ, δήλωσε ότι σίγουρα αυτή η φιλοξενία θα έχει και ανταπόδοση από το δήμο Κομοτηνής: «Εκείνο που μας εντυπωσιάζει είναι η φιλική συμπεριφορά τόσο του δημάρχου όσο και των συνεργατών του και γενικά πιστεύουμε ότι τελικά είμαστε πάλι μέσα στην Ελλάδα. Είναι τόσο φιλική η συμπεριφορά που νιώθουμε σαν στο σπίτι μας. Αυτές οι σχέσεις πιστεύω ότι είναι κάτι πάρα πολύ θετικό γιατί κάνει τους λαούς να ενωθούν μεταξύ τους, τα παιδιά τα δικά μας του χορευτικού να χορέψουν με τα παιδιά του Κιουτσούκτσεκμετζέ, της Βοσνίας, της Πολωνίας, του Κοσόβου, όλα αυτά πιστεύω ότι είναι αξέχαστες εμπειρίες και βοηθάνε στην ένωση των λαών. Δείχνουν την διάθεση των ανθρώπων που θέλουν πραγματικά να ζήσουν μέσα στην ειρήνη και με φιλικές σχέσεις». Η παρέλαση στην πλατεία Ταξίμ κατέληξε σε έναν κοινό χορό όλων των αποστολών, γύρω από το μνημείο του Κεμάλ Ατατούρκ.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΕ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΧΡΩΜΑ
Στο κατάμεστο θέατρο του κέντρου πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Κιουτσούκτσεκμετζέ, πραγματοποιήθηκε το διεθνές φολκλορικό φεστιβάλ. Χιλιάδες ήταν οι θεατές που κατέκλυσαν το χώρο διεξαγωγής για να παρακολουθήσουν ακόμα και καθισμένοι στο γρασίδι τις εκδηλώσεις, ενώ αυξημένα ήταν και τα μέτρα ασφαλείας. Περισσότερους από 800.000 κατοίκους αριθμεί ο δήμος Κιουτσούκτσεκμετζέ, που αποκαλείται μάλιστα και «Μικρή Κωνσταντινούπολη», υποδηλώνοντας την διαβίωση στην περιοχή ανθρώπων με διαφορετικές κουλτούρες.

Την έναρξη του χορευτικού φεστιβάλ κήρυξε ο δήμαρχος, Αζίζ Γενιάι, το όνομα του οποίου περνούσε συνεχώς με φωτεινά γράμματα μαζί με συνθήματα για ένα καλύτερο δήμο με ποιότητας ζωής για όλους, θυμίζοντας κάτι από προεκλογική καμπάνια. Με την κοινή άνοδο όλων των συγκροτημάτων στη σκηνή ξεκίνησε το φεστιβάλ το Σάββατο το βράδυ. Ζευγάρι επώνυμων Τούρκων ραδιοφωνικών παραγωγών ανέλαβε την παρουσίαση των συγκροτημάτων, στα τουρκικά και στα αγγλικά. Μία πεντάλεπτη συμμετοχή είχε το κάθε συγκρότημα μαζί με τους μουσικούς τους, ενώ παράλληλα υπήρχε προβολή εικόνων της κάθε χώρας σε βιντεοπροβολέα.

Οι 16 χορευτές από το Σύλλογο Καρυδιάς και Φίλων και 4 μουσικοί εκπροσώπησαν επάξια την ελληνική αποστολή. Αυτοί ήταν οι Καπλανίδου Βασιλική, Γιαπουντζή Χρυσώ, Λαϊνίδου Ευαγγελία, Σερμπέζη Όλγα, Σερμπέζη Λαμπρινή, Σαραντίτη Μαρία, Αγγελίδου Τριανταφυλλιά, Τσομπανίδου Ελένη, Δερβετλή Ειρήνη, Φιλιππίδου Μαρία, Παπαδόπουλος Ιωάννης χορευτής και χοροδιδάσκαλος του συλλόγου, Βεσεκσίδης Κωνσταντίνος, Κουκουζέλης Γεώργιος, Λαϊνίδης Αλέξανδρος, Δεληγεωργίου Χρήστος και Αρβανιτίδης Στέλιος και οι μουσικοί Ζήσης Βαλάντης, Ματακάκης Στέλιος, Καρακατσιάνης Αθανάσιος, Λύρατζης Χαράλαμπος. Η είσοδος των Ελλήνων χορευτών στη σκηνή μπορεί να συνοδεύτηκε από κάποια γιουχαΐσματα στην αρχή, από μικρή όμως μερίδα θεατών, αλλά χειροκροτήθηκε θερμά στο τέλος της παρουσίασης. Τους παραδοσιακούς χορούς γιάρισκα και τροΐρο, χόρεψε το συγκρότημα της Καρυδιάς, που επέστρεψε στην Κομοτηνή, με τις καλύτερες των εντυπώσεων τόσο από τη συμμετοχή στο φεστιβάλ όσο και από την ξενάγηση στην Κωνσταντινούπολη. Κάνοντας μία αποτίμηση η Βασιλική Γεωργιάδου, μέλος του Σύλλογο Καρυδιάς και Φίλων του Ν. Ροδόπης, που συνόδεψε την αποστολή, είπε: «Ήταν πάρα πολύ καλή εμπειρία για μας σαν χορευτικό, η παρέλαση στην πλατεία Ταξίμ ήταν μία εμπειρία που δεν την ξαναζήσαμε. Τα παιδιά έδωσαν την ψυχή τους, χορέψαμε, περπάτησαν περίπου στην παρέλαση 1 χλμ. Ήμασταν ευχαριστημένοι γιατί συμμετείχε ο κόσμος, ήταν λες και μας ήξερε από χρόνια. Βλέπαμε ότι μας μιλούσαν, μας χαιρετούσαν, μας καλωσόριζαν στον τόπο τους, ήταν όλοι πολύ ευγενικοί μαζί μας και χαρήκαμε γι’ αυτό και εμείς δώσαμε όλη την ψυχή μας εκεί στο φεστιβάλ».

Χαιρετισμό στο φεστιβάλ απέστειλε και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Οι Τούρκοι επισκέπτες του φεστιβάλ έδωσαν το πιο θερμό χειροκρότημά τους στο τουρκικό συγκρότημα, με το οποίο ολοκληρώθηκε το χορευτικό φεστιβάλ, για να ακολουθήσει η συναυλία της γνωστής τραγουδίστριας Γκιουλμπέν Εργκέν, που στην κυριολεξία ξεσήκωσε τα πλήθη.

Την Κυριακή, τελευταία μέρα του ταξιδιού της αποστολή του δήμου Κομοτηνής, ο δήμαρχος Κιουτσούκτσεκμετζέ, παραχώρησε πρωινό για τους επικεφαλείς και τους δημοσιογράφους. Εκεί έγινε ανταλλαγή δώρων μεταξύ των δημάρχων, μεταξύ των οποίων και ο δήμαρχος Σεράγεβο, Νεντζάντ Κολντζο. Το έμβλημα του δήμου Κομοτηνής και παραδοσιακά προϊόντα δόθηκαν στον δήμαρχο Αζίζ Γενιάι, που ανταπέδωσε με ψηφιδωτά διακοσμητικά και παραδοσιακά τουρκικά λουκούμια. Μετά τις αναμνηστικές φωτογραφίες Έλληνες και Τούρκοι αντάλλαξαν ευχαριστίες, ενώ η πρόσκληση από τους εκπροσώπους του δήμου Κομοτηνής για συμμετοχή συγκροτήματος του δήμου Κιουτσούκτσεκμετζέ σε φεστιβάλ της περιοχής μας έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Math-telos-agras.pblogs.gr’
«Ο Δήμος Κομοτηνής θυμάται ή κοιμάται;»
30 Μαρτίου 2009

ΕΛΑΒΑ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΩ.

ΠΑΝΤΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΚΟΙΝΑ…. ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ, ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ.  ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΤΑΝ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (ΚΑΚΩΣ), ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ… ΑΦΕΛΕΙΕΣ ΤΟΥΣ

Ο Δήμος Κομοτηνής το καλοκαίρι που μας πέρασε και πιο συγκεκριμένα στις 13 και 14 Ιουλίου συμμετείχε με ένα χορευτικό συγκρότημα ενός οικισμού του Δήμου σε ένα φεστιβάλ χορευτικών χορών του Δήμου Κιουτσούκ Τσεκμετζέ της Τουρκίας.

Εκεί και κατά την διάρκεια της παρέλασης, συγκεντρώθηκαν όλα τα χορευτικά συγκροτήματα και χόρεψαν μαζί για να ξεκινήσει το συγκεκριμένο φεστιβάλ. Η ελληνική αποστολή χόρεψε μαζί με το συγκρότημα της «Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», όπως αποκαλείται!!! Μόλις το ανακάλυψαν ή μάλλον το καταλάβανε από την ελληνική αποστολή δεν κάνανε το παραμικρό! Ούτε διαμαρτυρηθήκαν, ούτε σηκώθηκαν να φύγουν όπως είναι το φυσιολογικό. Αντιθέτως μαζί συμμετείχαν σε όλη την διάρκεια του φεστιβάλ.

Αδιάψευστος μάρτυρας οι φωτογραφίες που σας στέλνω. Στην μία μάλιστα η οποία υπάρχει στην ιστοσελίδα του Δήμου Κιουτσούκ Τσεκμετζέ φαίνεται καθαρά πάνω από το χώρο όπου πραγματοποιήθηκαν οι χοροί και οι συναυλίες, η ελληνική και η σημαία του ψευδοκράτους.

Αρχηγοί της αποστολής του Δήμου Κομοτηνής, ήταν ο τότε αντιδήμαρχος, τώρα πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης, Κώστας Ναλμπάντης και η τότε αντιδήμαρχος πολιτιστικών, τώρα αντιδήμαρχος κοινωνικών υπηρεσιών, Νίκη Μουστάκα.

Στο θέμα αναφέρονται και οι εφημερίδες Χρόνος και Αντιφωνητής, όχι όμως τόσο όσο θα έπρεπε.

Τις αναφορές από την εφημερίδα «ο Χρόνος», μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ:

http://xronos.gr/detail.php?ID=41027&phrase_id=704808

http://xronos.gr/detail.php?ID=41034&phrase_id=704808

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Εισβολή στον Έβρο: Συνεχίζονται οι αποκαλύψεις της Ταράφ»
26 Ιανουαρίου 2010

Νέες αποκαλύψεις δημοσίευσε σε κομμάτι της η τουρκική εφημερίδα «Ταράφ», σχετικά με την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν. Ανάμεσα στα σχέδια, αναφερόταν και εισβολή στον Έβρο.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
Προκύπτουν από την 175 σελίδων καταγραφή της απομαγνητοφώνησης ομιλιών σχετικά με το Σχέδιο

Εισβολή στον Έβρο προέβλεπαν τα επιμέρους σχέδια του «Σχεδίου Βαριοπούλα», το οποίο αποσκοπούσε στη διαμόρφωση συνθηκών ανωμαλίας στην Τουρκία και στην ανατροπή της κυβέρνησης του Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Ταράφ» την Κυριακή, η οποία δημοσίευσε και παρουσίαση που έκανε Τούρκος συνταγματάρχης στο πλαίσιο του σχεδιασμού, κατά την οποία αναφέρεται πώς εξαναγκάστηκαν σε φυγή οι Έλληνες της Ίμβρου. Η «Ταράφ» συνεχίζει να αποκαλύπτει λεπτομέρειες του σχεδίου που είχε ετοιμαστεί το Μάρτιο του 2003. Η εφημερίδα, κάνοντας λόγο για «Δεύτερη κρίση τύπου Ίμια», σημείωσε ότι ο τότε διοικητής της Α’ Ταξιαρχίας Τεθωρακισμένων, ο ταξίαρχος Γιουρνταέρ Ολτζάν, πρότεινε «μικρής εμβέλειας συγκρούσεις» με την Ελλάδα, με σκοπό την «τόνωση του εθνικού αισθήματος». Η «Ταράφ» σημείωσε ότι αυτά προκύπτουν από την 175 σελίδων καταγραφή της απομαγνητοφώνησης ομιλιών σχετικά με το Σχέδιο. Στο εν λόγω κείμενο, ο Τούρκος ταξίαρχος φέρεται να λέει, σύμφωνα με την εφημερίδα, τα εξής: «Παρότι σκεφτόμαστε ότι η εσωτερική απειλή είναι απειλή που πρέπει να αντιμετωπισθεί σε πρώτη προτεραιότητα, ωστόσο, προκειμένου να αυξηθεί το αίσθημα ενότητας και συμπαράστασης μεταξύ των πολιτών, σκέφτομαι ότι θα ήταν κατάλληλο, με σκοπό τη διασφάλιση της ψυχολογικής υποστήριξης, να υπάρξουν μικρής εμβέλειας συγκρούσεις με την Ελλάδα. Η επίλυση του θέματος των μιλίων είναι δύσκολο ζήτημα και προϋποθέτει μεγάλης εμβέλειας επιχείρηση και πολιτική προεργασία. Για το λόγο αυτό, σκέφτομαι ότι θα προσέφεραν όφελος επεισόδια μικρής εμβέλειας από την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό, ή ακόμη και στα σύνορα, στην ανάγκη χρησιμοποιώντας και τον Τύπο».

Πρόκληση τεχνητής έντασης
Σύμφωνα με την εφημερίδα, κατά την τρίτη μέρα του σεμιναρίου, που πραγματοποιήθηκε στις 3-5 Μαρτίου 2003 στην Α’ Στρατιά, ο τότε διοικητής της τελευταίας, ο στρατηγός Τσετίν Ντογάν, πρότεινε εισβολή στον Έβρο. Η «Ταράφ» αναφέρει ότι «η πρόταση του στρατηγού Ντογάν ήταν η εισβολή του τουρκικού στρατού σε ένα τμήμα του Έβρου και η πρόκληση τεχνητής έντασης», παραθέτοντας τμήμα από την ομιλία του στρατηγού Ντογάν: «Άλλος ένας τρόπος επιχείρησης είναι, με την παροχή αναγκαίας αεροπορικής δύναμης εκ μέρους της Πολεμικής Αεροπορίας, να καταλάβουμε την περιοχή που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Βόρειος Έβρος και κατ’ επέκταση να εφαρμόσουμε και τους δύο τρόπους επιχείρησης, δηλαδή αυτήν που αφορά την εσωτερική ασφάλεια, αλλά και αυτό. Υπήρξαν σκέψεις ότι ο επιχειρησιακός αυτός τρόπος θα είναι επιχείρηση ταυτόχρονα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, και κατ’ επέκταση θα συμβάλει στη διασφάλιση της εθνικής ενότητας».

Εγκατέλειψαν οι Έλληνες
Η εφημερίδα «Ταράφ» σημείωσε, επίσης, ότι «η παρουσίαση που έκανε στο ίδιο σεμινάριο ο συνταγματάρχης Τουντζάι, που εμφανίζεται ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, έδειχνε πώς εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ίμβρο οι εκεί Έλληνες, στο πλαίσιο ενός συστηματικού σχεδίου». Η εφημερίδα ανέφερε ότι «τα λόγια του συνταγματάρχη επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς ότι οι Έλληνες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ίμβρο ως αποτέλεσμα των παρενοχλήσεων των υπόδικων των ανοιχτών φυλακών, που δημιουργήθηκαν το 1965 στο νησί» και δημοσίευσε μέρος της παρουσίασης του συνταγματάρχη:

«Τώρα εδώ θα συζητήσουμε και κάποια απόρρητα πράγματα. Εξάλλου, αυτός είναι ο βασικός σκοπός της εργασίας σχετικά με το σχέδιο. Σε πρώτη φάση, προκειμένου να αναγκάσουμε σε φυγή τους Έλληνες από την Ίμβρο, στείλαμε μονάδα κομάντος της στρατοχωροφυλακής. Φτιάξαμε στην περιοχή ανοιχτές φυλακές. Ως προς το αποτέλεσμα που υπήρξε στην περιοχή, υπήρξε μετανάστευση σε σημαντικό βαθμό. Βήμα-βήμα, έγιναν διάφορα πράγματα στην περιοχή και στις ανοιχτές φυλακές, όπως καλλιέργειες. Τώρα είναι αδύνατον να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά στο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων της εποχής, προέκυψε η ανάγκη να γίνει αυτό, εναντίον αυτών που γινόταν στη Δυτική Θράκη. Αργότερα, όταν αποσύραμε τη δύναμη, εγκαταστήσαμε στην περιοχή τη μονάδα κομάντος».

Η Άγκυρα στο πλευρό των Ουιγούρων 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΣΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Ανατολικό Τουρκεστάν [πηγή εικόνας: paratiritirio-tourkias.blogspot.com]

‘Το Παρόν’
«Η Άγκυρα στο πλευρό των Ουιγούρων»
12 Ιουλίου 2009
Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Η συμπεριφορά της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα αποδεικνύει ότι είναι αποφασισμένη να μην αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτη οποιαδήποτε ευκαιρία συμμετοχής στα διεθνή δρώμενα με τη μορφή συμπαράστασης στους ομοφύλους και ομοθρήσκους της, όπου αυτοί κι αν αντιμετωπίζουν προβλήματα ή εγείρουν διεκδικήσεις. Στις ταραχές που ξέσπασαν στην επαρχία Σινγιάνγκ της Κίνας μεταξύ των Κινέζων της φυλής Χαν και των Ουιγούρων, που αποτελούν τη μειοψηφία, η Άγκυρα, έπειτα από σύντομη στάση αναμονής που διατήρησε, δεν άργησε να πάρει θέση.

Τα βίαια επεισόδια, που προκλήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην επαρχία Σινγιάνγκ, η οποία βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Κίνας και καλύπτει έκταση 1,5 εκατ. τετραγωνικών μέτρων, με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του πολιτικού κόσμου της γείτονoς χώρας.

Η πρώτη αντίδραση ήρθε από τον πρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος του Εθνικιστικού Κινήματος (ΜΗΡ) Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που έσπευσε να κατακρίνει την ισλαμική κυβέρνηση για την απραξία της στο θέμα και δήλωσε ότι το ζήτημα των Ουιγούρων δεν είναι μόνο εσωτερικό θέμα της Κίνας, όπως θα ήθελε να λέει το Πεκίνο. Ο Μπαχτσελί βρήκε, έτσι, την ευκαιρία να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης προς την Κεντρική Ασία, χώρο που συνδέεται αναπόσπαστα με την ιδεολογία του κόμματός του, αλλά και να πιέσει την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό να υιοθετήσει παρόμοια στάση με εκείνη που τήρησε στο Νταβός έναντι των Ισραηλινών τον περασμένο Ιανουάριο.

Υπό την πίεση των διαδηλώσεων, που οργανώθηκαν κυρίως από τους «γκρίζους λύκους», στα μεγάλα αστικά κέντρα για να «αναγκάσουν» την Άγκυρα να παρέμβει υπέρ των Ουιγούρων, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν άργησε να καλέσει τον κινέζο επιτετραμμένο για ενημέρωση. Ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, καταδίκασε τα αιματηρά επεισόδια και ζήτησε τη λήψη κατάλληλων μέτρων από τις κινεζικές αρχές ώστε να τερματιστεί η βία. Δήλωσε ακόμη ότι το ενδιαφέρον της Άγκυρας για την τύχη των Ουιγούρων είναι πραγματικό.

Από τη μεριά του ο ισλαμιστής πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την επιθυμία να επικρατήσει η κοινή λογική και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της αιματοχυσίας. Δικαιολογώντας τις ανησυχίες των πολιτών του για τους «αδερφούς» Ουιγούρους, σε μια κίνηση μάλλον εντυπωσιασμού, αποκάλυψε ακόμη την πρόθεση της κυβέρνησής του να καταβάλει τις απαραίτητες προσπάθειες να τεθεί το θέμα προς συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο συμμετέχει η Τουρκία ως μη μόνιμο μέλος την περίοδο 2009-2010, αλλά και στην Ισλαμική Διάσκεψη όπου τη θέση του γενικού γραμματέα κατέχει τούρκος ακαδημαϊκός. Είναι σημαντικό, όμως, να εξετάσουμε σε τι οφείλεται το ενδιαφέρον που δείχνουν οι Τούρκοι για τα τεκταινόμενα στην κινεζική επαρχία.

Πέρα από την αυτονόητη επιθυμία της ισλαμικής κυβέρνησης να αναπτύξει εμπορικές δραστηριότητες με την περιοχή, που είναι πλούσια σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων, η προσοχή που επιδεικνύει η Άγκυρα προς τη Σινγιάνγκ προκύπτει κατά κύριο λόγο από τους ιστορικούς δεσμούς με αυτήν την περιοχή. Ως γνωστόν, οι Τούρκοι κατάγονται από την Κεντρική Ασία. Παρατηρήθηκε, λοιπόν, το εξής παράδοξο κατά την πρόσφατη ιστορία. Το κεμαλικό καθεστώς, στην προσπάθειά του να εδραιώσει την εξουσία του, πρόβαλλε τον εθνικό μύθο με τέτοιον τρόπο ώστε να σβήσει τα ίχνη της πολυεθνικής οθωμανικής αυτοκρατορίας από τη μνήμη και τη συνείδηση του λαού. Ο «ιδρυτικός μύθος» -από τον οποίο αντλεί την ονομασία της και η παρακρατική οργάνωση Εργκένεκον- της Τουρκικής Δημοκρατίας, θέλει τους Τούρκους να αντλούν τις ρίζες τους από το Τουρκεστάν (ο χώρος όπου δεσπόζουν σήμερα οι τουρκικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας), το οποίο εγκατέλειψαν υπό την πίεση των Κινέζων πριν από αιώνες. Περνώντας από δύσβατες οροσειρές, υπό την καθοδήγηση ενός γκρίζου λύκου, κατευθύνθηκαν δυτικά, προς την Κασπία… Τον μύθο αυτόν καλλιέργησε, από τον Mεσοπόλεμο κιόλας, η τουρκική ακροδεξιά που τελούσε άλλοτε στην παρανομία και άλλοτε στο περιθώριο της πολιτικής ζωής – σήμερα εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο από το ΜΗΡ.

Οι κινήσεις της ισλαμικής κυβέρνησης ΑΚΡ, όμως, έρχονται να διαταράξουν τους στενούς δεσμούς φιλίας με το κινεζικό καθεστώς, που αναπτύσσονται διακριτικά επί δεκαετίες. Να υπενθυμίσουμε ότι η κυβέρνηση συνασπισμού του Μεσούτ Γιλμάζ είχε εκδώσει μυστική πρωθυπουργική εγκύκλιο το 1998, βάσει της οποίας απαγορευόταν η δημόσια ανάρτηση της σημαίας των Ουιγούρων -πρόκειται για τους τουρκογενείς του Ανατολικού Τουρκιστάν, που περιήλθε οριστικά στην κινεζική κυριαρχία τη δεκαετία 1930- εντός της Τουρκίας, καθώς και η συμμετοχή κρατικών λειτουργών και παραγόντων σε εκδηλώσεις των εξόριστων οργανώσεων και συνδέσμων των Ουιγούρων.

Η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ ακολούθησε την πολιτική των προκατόχων της. Το 2003 είχε την ευκαιρία να τροποποιήσει την εγκύκλιο, αλλά το απέφυγε, με αποτέλεσμα η πολιτική ελίτ των Ουιγούρων να εγκατασταθεί οριστικά στις ΗΠΑ. Εξάλλου, το καλό επίπεδο των σινοτουρκικών σχέσεων επιβεβαιώθηκε και με την προ δεκαημέρου επίσημη επίσκεψη του τούρκου Προέδρου, Αμντουλάχ Γκιουλ, στην Κίνα, όπου είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί ακόμη και την επαρχία Σινγιάνγκ. Με την ευκαιρία εκείνη ο Γκιουλ δεν είχε λησμονήσει να αναφερθεί στην ουιγουρική μειονότητα -περίπου δέκα εκατ.- της Κίνας, όπως κάνουν παραδοσιακά οι Τούρκοι για οποιαδήποτε τουρκική μειονότητα, ως μια ιδανική «γέφυρα φιλίας».

Το προσεχές διάστημα θα διαπιστώσουμε κατά πόσο η Άγκυρα, μια χώρα που βρίσκεται περίπου στην ίδια μοίρα με την Κίνα στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικότερα του Διεθνούς Δικαίου -ας μη λησμονούμε ότι έχει σημαντικό πρόβλημα με την κουρδική μειονότητά της, αλλά και με τον στρατό κατοχής που διατηρεί στην Κύπρο, τις προκλήσεις στο Αιγαίο κ.λπ.- είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει το σχετικά ικανοποιητικό επίπεδο των σινοτουρκικών σχέσεων, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προστάτη των Ουιγούρων στα διεθνή φόρουμ. Γιατί οι συνέπειες από τη δυσαρέσκεια του Πεκίνου, αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει η τουρκική οικονομία, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ολέθριες κυρίως σε οικονομικό -αλλά και σε πολιτικό- επίπεδο για την Άγκυρα, ειδικά τώρα που μόλις έχουν κλείσει συμφωνίες πολλών εκατ. δολαρίων (στους τομείς των μεταλλείων, των κατασκευών κ.λπ.).

Δεν θα είναι οι ξένοι πιο Κύπριοι από εμάς! 20/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Οι επισημάνσεις του κ. Κωνσταντακόπουλου δίνουν έμφαση σε μία πτυχή που συνηθίζουμε να ξεχνούμε: Δεν θα είναι πιο Κύπριοι οι ξένοι από εμάς! Ή μ’ άλλα λόγια, εάν η κυβέρνησή μας αποδέχεται εκπτώσεις στα δικαιώματα των πολιτών της και θέλει να επαναφέρει το Σχέδιο Ανάν -κατά παράβαση της λαϊκής εντολής του Απριλίου 2004 και του Φεβρουαρίου 2008-, δεν θα σταθεί εμπόδιο η Ρωσία ή οποιοσδήποτε άλλος ξένος!

Βλαντιμίρ Πούτιν - Γιασέρ Αραφάτ [πηγή φωτογραφίας: RIA Novosti, en.ria.ru]

‘Konstantakopoulos.blogspot.com’
«Πούτιν, Αραφάτ και Σχέδιο Ανάν»
16 Αυγούστου 2009
Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Σε εκ πρώτης όψεως αλλοπρόσαλλη (και απαράδεκτη) δήλωση προέβη ο Πρωθυπουργός Πούτιν στην ‘Αγκυρα, υποστηρίζοντας το σχέδιο Ανάν. Αλλοπρόσαλλη, γιατί το σχέδιο δεν υπάρχει επισήμως. Η Ρωσία έβαλε δύο βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας το 2004 για να μην υιοθετηθεί. Μερίδα τουλάχιστον Ρώσων στρατηγικών αναλυτών (όχι βεβαίως το ισραηλινό και τουρκικό λόμπυ στη Μόσχα) εκτιμά ότι το σχέδιο εξυπηρετούσε αγγλοαμερικανικά συμφέροντα. (Εκτός αν προεξοφλούν ότι θα γίνει αποδεκτό και δεν έχει νόημα η αντίθεση γιατί, όπως είπε κάποτε ο Γάλλος Πρέσβης στη Λευκωσία, «δεν μπορούμε να είμαστε πιο Κύπριοι από τους Κύπριους»).

Στη διάρκεια συνάντησής του ο κ. Πούτιν διηγήθηκε την εξής ιστορία σε συνομιλητή του, που μας τη μετέφερε: «Ερχόταν ο Αραφάτ για βοήθεια κάθε φορά που ζοριζόταν. Μια φορά τού’ πα. Γιασέρ, πας στους Αμερικανούς για πρωτοβουλίες και όλα τα άλλα, έρχεσαι σε μένα μόνο όταν στραβώσουν τα πράγματα».

Οι Ρώσοι εξεπλάγησαν όταν ο κ. Χριστόφιας φάνηκε να στηρίζεται κυρίως στη Βρετανία για το κυπριακό, υπογράφοντας μνημόνιο με τον Γκόρντον Μπράουν που εγγυάται τις βρετανικές βάσεις. ‘Οταν ο Χριστόφιας πήγε στη Μόσχα, ο Πούτιν δεν τον συνάντησε, επικαλούμενος ασήμαντους λόγους. Ρώσοι και Γάλλοι δεν το εκδηλώνουν δημόσια, αλλά αισθάνονται παραμερισμένοι στο Κυπριακό, «καπελωμένοι» από το Λονδίνο.

Η δήλωση Πούτιν συνιστά πιθανώς «χάρη» προς τον Ερντογάν. Προηγήθηκε αντίστοιχη δήλωση του προεδρεύοντος του Συμβουλίου της ΕΕ, επικεφαλής του φιλοτουρκικού, ατλαντικού λόμπυ Καρλ Μπιλντ, που απέδωσε στους Ελληνοκύπριους την ευθύνη παραμονής του τουρκικού στρατού λόγω του 2004 (και στην Ελλάδα την ευθύνη της τουρκικής εισβολής το 1974!). Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν ένα από τα επιχειρήματα που θα χρησιμοποιηθούν ίσως τον Δεκέμβριο στην αξιολόγηση της Τουρκίας. Φταίνε οι Ελληνοκύπριοι που απέρριψαν το σχέδιο, έστω και αν, θεωρητικά τουλάχιστον, στα δημοψηφίσματα ο λαός έχει δικαίωμα να ψηφίσει ότι νομίζει, αλλοιώς γιατί να γίνονται; Το ίδιο το σχέδιο Ανάν αναφέρει ρητά ότι θεωρείται άκυρο και μηδέτοποτε γενόμενο εφόσον καταψηφισθεί, δηλαδή δεν παράγει νομικές συνέπειες.

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι η κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου δεν υπερασπίζονται πολιτικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, που μπορεί να αρέσει ή όχι, πρέπει όμως να γίνεται ουσιαστικά σεβαστό στις δημοκρατίες. Ουδεμία απάντηση στον κ. Πούτιν, ψελλίσματα για τον κ. Μπιλντ από Λευκωσία-Αθήνα, ενώ δεν υπάρχουν ούτε δύο σελίδες στα αγγλικά να εξηγούν με καταληπτό τρόπο τους λόγους απόρριψης του σχεδίου, όπως και τι συνέβη το 1974! ‘Ετσι οργανώνονται οι ήττες.

Δεν θα είναι οι ξένοι πιο Κύπριοι από εμάς! 20/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Οι επισημάνσεις του κ. Κωνσταντακόπουλου δίνουν έμφαση σε μία πτυχή που συνηθίζουμε να ξεχνούμε: Δεν θα είναι πιο Κύπριοι οι ξένοι από εμάς! Ή μ’ άλλα λόγια, εάν η κυβέρνησή μας αποδέχεται εκπτώσεις στα δικαιώματα των πολιτών της και θέλει να επαναφέρει το Σχέδιο Ανάν -κατά παράβαση της λαϊκής εντολής του Απριλίου 2004 και του Φεβρουαρίου 2008-, δεν θα σταθεί εμπόδιο η Ρωσία ή οποιοσδήποτε άλλος ξένος!

Βλαντιμίρ Πούτιν - Γιασέρ Αραφάτ [πηγή φωτογραφίας: RIA Novosti, en.ria.ru]

‘Konstantakopoulos.blogspot.com’
«Πούτιν, Αραφάτ και Σχέδιο Ανάν»
16 Αυγούστου 2009
Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Σε εκ πρώτης όψεως αλλοπρόσαλλη (και απαράδεκτη) δήλωση προέβη ο Πρωθυπουργός Πούτιν στην ‘Αγκυρα, υποστηρίζοντας το σχέδιο Ανάν. Αλλοπρόσαλλη, γιατί το σχέδιο δεν υπάρχει επισήμως. Η Ρωσία έβαλε δύο βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας το 2004 για να μην υιοθετηθεί. Μερίδα τουλάχιστον Ρώσων στρατηγικών αναλυτών (όχι βεβαίως το ισραηλινό και τουρκικό λόμπυ στη Μόσχα) εκτιμά ότι το σχέδιο εξυπηρετούσε αγγλοαμερικανικά συμφέροντα. (Εκτός αν προεξοφλούν ότι θα γίνει αποδεκτό και δεν έχει νόημα η αντίθεση γιατί, όπως είπε κάποτε ο Γάλλος Πρέσβης στη Λευκωσία, «δεν μπορούμε να είμαστε πιο Κύπριοι από τους Κύπριους»).

Στη διάρκεια συνάντησής του ο κ. Πούτιν διηγήθηκε την εξής ιστορία σε συνομιλητή του, που μας τη μετέφερε: «Ερχόταν ο Αραφάτ για βοήθεια κάθε φορά που ζοριζόταν. Μια φορά τού’ πα. Γιασέρ, πας στους Αμερικανούς για πρωτοβουλίες και όλα τα άλλα, έρχεσαι σε μένα μόνο όταν στραβώσουν τα πράγματα».

Οι Ρώσοι εξεπλάγησαν όταν ο κ. Χριστόφιας φάνηκε να στηρίζεται κυρίως στη Βρετανία για το κυπριακό, υπογράφοντας μνημόνιο με τον Γκόρντον Μπράουν που εγγυάται τις βρετανικές βάσεις. ‘Οταν ο Χριστόφιας πήγε στη Μόσχα, ο Πούτιν δεν τον συνάντησε, επικαλούμενος ασήμαντους λόγους. Ρώσοι και Γάλλοι δεν το εκδηλώνουν δημόσια, αλλά αισθάνονται παραμερισμένοι στο Κυπριακό, «καπελωμένοι» από το Λονδίνο.

Η δήλωση Πούτιν συνιστά πιθανώς «χάρη» προς τον Ερντογάν. Προηγήθηκε αντίστοιχη δήλωση του προεδρεύοντος του Συμβουλίου της ΕΕ, επικεφαλής του φιλοτουρκικού, ατλαντικού λόμπυ Καρλ Μπιλντ, που απέδωσε στους Ελληνοκύπριους την ευθύνη παραμονής του τουρκικού στρατού λόγω του 2004 (και στην Ελλάδα την ευθύνη της τουρκικής εισβολής το 1974!). Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν ένα από τα επιχειρήματα που θα χρησιμοποιηθούν ίσως τον Δεκέμβριο στην αξιολόγηση της Τουρκίας. Φταίνε οι Ελληνοκύπριοι που απέρριψαν το σχέδιο, έστω και αν, θεωρητικά τουλάχιστον, στα δημοψηφίσματα ο λαός έχει δικαίωμα να ψηφίσει ότι νομίζει, αλλοιώς γιατί να γίνονται; Το ίδιο το σχέδιο Ανάν αναφέρει ρητά ότι θεωρείται άκυρο και μηδέτοποτε γενόμενο εφόσον καταψηφισθεί, δηλαδή δεν παράγει νομικές συνέπειες.

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι η κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου δεν υπερασπίζονται πολιτικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, που μπορεί να αρέσει ή όχι, πρέπει όμως να γίνεται ουσιαστικά σεβαστό στις δημοκρατίες. Ουδεμία απάντηση στον κ. Πούτιν, ψελλίσματα για τον κ. Μπιλντ από Λευκωσία-Αθήνα, ενώ δεν υπάρχουν ούτε δύο σελίδες στα αγγλικά να εξηγούν με καταληπτό τρόπο τους λόγους απόρριψης του σχεδίου, όπως και τι συνέβη το 1974! ‘Ετσι οργανώνονται οι ήττες.

Με στρατηγικό «Βατερλώ» απειλούνται Ελλάδα – Κύπρος 20/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Πούτιν - Ερντογάν - Μπερλουσκόνι [πηγή φωτογραφίας: wikimedia.org]

‘Κόσμος του Επενδυτή’
«Με στρατηγικό Βατερλώ απειλούνται Ελλάδα – Κύπρος»
14 Αυγούστου 2009
Δημήτρης Κωνσταντόπουλος

Με «στρατηγικό Βατερλώ», πιθανώς εντός του έτους, απειλείται το δίδυμο «Ελλάδα-Κύπρος», όπως υπογράμμισε εύγλωττα η επίσκεψη, δηλώσεις και συμφωνίες του Βλαντιμίρ Πούτιν στην ‘Αγκυρα. Μόνο μια ταχεία, αποφασιστική αντίδραση της κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου θα μπορούσε ίσως να το αποτρέψει, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η χώρα (ακόμα περισσότερο η Κύπρος) διαθέτει κράτος και πολιτικό προσωπικό που χρειάζεται για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, η Ελλάδα εγκατέλειψε την «εθνοκεντρική» εξωτερική πολιτική της, που συχνά επεκρίθη ότι «απομόνωνε» τη χώρα από τους «πλούσιους και ισχυρούς». Υιοθέτησε, με λίγες εξαιρέσεις, την «ευρωατλαντική μονοκαλλιέργεια», εν ολίγοις έκανε αυτό που της έλεγαν Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες. Δεκατρία χρόνια αργότερα, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία, η Τουρκία, βασικός γεωπολιτικός αντίπαλος της Ελλάδας, για την αντιμετώπιση του οποίου διαθέτει τεράστιους πόρους, έχει καλύτερες σχέσεις με όλους σχεδόν τους διεθνείς παίκτες. Για να «αποφύγουμε την απομόνωση» βρεθήκαμε πιο απομονωμένοι από ποτέ!

Διεθνείς «παίκτες» που συναγωνίζονται για την εύνοια της ‘Αγκυρας (η Ουάσιγκτον και οι φίλοι της μάλιστα και για το ποιός θα δώσει τη πιο δυνατή «σφαλιάρα» στην Αθήνα!). Η ‘Αγκυρα «μετράει» σήμερα στο διεθνές σύστημα πολύ περισσότερο απότι στο παρελθόν συγκρινόμενη με την Ελλάδα. ‘Εχει καλύτερες σχέσεις και με το ατλαντικό μπλοκ και με τους αντιπάλους του, και με τις ΗΠΑ και με το Ιράν, και με το Ισραήλ και με τους ‘Αραβες, όπως τις περισσότερες βαλκανικές χώρες. Επιδιώκει να εκτοπίσει οριστικά Αθήνα και Λευκωσία από την προνομιακή σχέση που πήγαν να αποκτήσουν με τη Μόσχα και να εξομαλύνει τις σχέσεις με τους Κούρδους και τους Αρμένιους, κάποτε παραδοσιακούς φίλους-συμμάχους των Ελλήνων. Ισχυρές δυνάμεις στη Γαλλία και τη Γερμανία, που είναι εναντίον της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, δεν μπορούν να συμμαχήσουν με την Αθήνα λόγω της υποστήριξής της σε αυτή.

Κλείνοντας όσο μπορεί όλα τα «μέτωπά» της, και στερώντας, με την ενεργό, πολύπλευρη και πολυμερή πολιτική της, την Ελλάδα από τα περισσότερα παραδοσιακά της στηρίγματα, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται για την «τελική» και περισσότερο φιλόδοξη πολιτικο-διπλωματική «έφοδό» της, σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μια, η πολιτική πρωτοβουλία για την επίλυση του «υπαρξιακού» της κουρδικού προβλήματος. Από την άλλη, σχεδιάζει ένα «διπλωματικό μπλιτζκριγκ», ελπίζοντας να καταγάγει μείζονα, στρατηγικής αξίας και σημασίας, διπλωματική νίκη στο «δυτικό μέτωπο».

Στο χειρότερο (για μας) σενάριο, οδηγώντας Κύπρο-Ελλάδα σε αποδοχή επαχθών ρυθμίσεων για Κυπριακό-Αιγαίο, που, επιπλέον, θα της προσφέρουν από τώρα, μέσω της συζητούμενης κυπριακής λύσης, πολλά από τα πλεονεκτήματα της τελικής ένταξης στην ΕΕ, καθιστώντας την εν πολλοίς αναπότρεπτη. Είτε (καλύτερο σενάριο) «ενοχοποιώντας» Κύπρο-Ελλάδα για τα προβλήματα στις σχέσεις και υποχρεώνοντάς τες να αποδεχθούν συνέχιση της ενταξιακής πορείας χωρίς να θέτουν όρους, αντίθετα, πιεζόμενες οι ίδιες να κάνουν «διευθετήσεις».

Η ρωσοτουρκική προσέγγιση
Μια εικοσάδα συμφωνιών (12 κρατικές, οκτώ ιδιωτικές) υπεγράφησαν κατά την επίσκεψη Πούτιν στην Άγκυρα. Σε αυτές περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

– η συμφωνία για την εκτέλεση σεισμικών και άλλων εργασιών στην τουρκική ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα για τη διέλευση του αγωγού South Stream, που η Μόσχα δεν ήθελε να περάσει από την Ουκρανία. Η συμφωνία δεν περιορίζει τη στρατηγική αξία του αγωγού για Ελλάδα και Ευρώπη, που συνίσταται στην παράκαμψη της Τουρκίας για τις εισαγωγές ρωσικού αερίου, αφού ο αγωγός δεν διέρχεται από τουρκικό έδαφος ή τουρκικά χωρικά ύδατα (η πληροφόρησή μας βασίζεται στις ελληνικές κυβερνητικές πηγές και τα τουρκικά ΜΜΕ, γιατί τα ρωσικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για χωρικά ύδατα)

συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας που μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή τεσσάρων αντιδραστήρων. Τόσο αυτά τα σχέδια, όσο και το σχέδιο για την κατασκευή αντιδραστήρα στο Μπέλενε της Βουλγαρίας συνιστούν σοβαρή (οικολογική και μακροχρόνια στρατιωτική) απειλή ασφάλειας για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα για να την αντιμετωπίσει, ούτε προτίθεται να κάνει. Ενδεχόμενο πυρηνικό ατύχημα στο Μπέλενε θα οδηγήσει περισσότερο σε ελληνική παρά σε βουλγαρική καταστροφή, λόγω της φοράς των ανέμων το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Πυρηνικά εργοστάσια στην Τουρκία δημιουργούν μακροχρόνιο πρόβλημα ενδεχόμενης ανάπτυξης στρατιωτικού προγράμματος.

συμφωνία (κατόπιν παρέμβασης Μπερλουσκόνι) για τη σύνταξη μελέτης σκοπιμότητας για τον πετρελαιαγωγό Σαμψούντα-Τζεϊχάν, που είναι ευθέως ανταγωνιστικός του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Λέγεται μάλιστα ότι έχει ήδη βρεθεί πετρέλαιο από το κοίτασμα Κασαγκάν που εκμεταλλεύεται η ιταλική ΕΝΙ, ενώ στην κατασκευή θα συμμετάσχει και ο όμιλος Τσαλίκ, συμφερόντων οικογένειας Ερντογάν. Αντίθετα μέχρι τώρα δεν έχει διατεθεί παρά το ήμισυ των ποσοτήτων πετρελαίου που θα μεταφέρει ο «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη». Αξίζει στο σημείο αυτό να υπογραμμίσουμε ότι ο «Μουργκάς-Αλεξανδρούπολη» δεν φαίνεται να έχει μεγάλη συμπάθεια μεταξύ ισχυρών πολιτικών που επηρεάζονται από το ισραηλινό λόμπυ στη Μόσχα, όπως ο κ. Γκρεφ. Μέγας φίλος του Ισραήλ είναι και ο Ιταλός Πρωθυπουργός

συμφωνία κατασκευής υποθαλασσίου αγωγού αερίου Μπλου Στρημ 2 που θα συνδέει απευθείας Ρωσία και Τουρκία. Οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι το αέριο θα διοχετευθεί στη συνέχεια στο Τζεϊχάν και, από κει, σε Κύπρο, Συρία και Ισραήλ, ενώ μεγαλεπήβολα σχέδια κάνουν λόγο για πενταπλό αγωγό (αέριο, πετρέλαιο, νερό, ηλεκτρικό, οπτικές ίνες) που θα φτάνει από το Τζεϊχάν στο Ισραήλ και από κει μέχρι την Ινδία (Τούρκος εθνικιστής σχολιαστής, από τους σοβαρότερους, κατηγόρησε τον Ερντογάν, ότι εξυπηρετεί εβραϊκά σχέδια με τον αγωγό αυτό). Δεν γνωρίζουμε αν θα πραγματοποιηθούν όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια, που προϋποθέτουν περίπου την επαναχάραξη του πολιτικο-στρατιωτικού χάρτη της Μέσης Ανατολής. Ο Μπλου Στρημ 2 πάντως θα είναι σχετικά μικρής δυναμικότητας αγωγός, που, αν τελικά για κάποιο λόγο, δεν κατασκευασθεί ο Σάουθ Στρημ, μπορεί να προταθεί για τον εφοιδιασμό της Ελλάδας με ρωσικό αέριο (ενδεχόμενο που λόγοι ελληνικής εθνικής ασφαλείας καθιστούν ή πρέπει να καθιστούν καθόλου επιθυμητό για την Αθήνα).

συμφωνία για την κατασκευή αποθηκευτικού χώρου αερίου κάτω από την Αλμυρή Λίμνη (αντίστοιχες προτάσεις προς την Ελλάδα για αέριο και πετρέλαιο «γειώθηκαν» πρακτικά από την ελληνική κυβέρνηση)

Οι δύο πλευρές υπέγραψαν μια σειρά οικονομικών συμφωνιών, με τον τζίρο διμερών ανταλλαγών να έχει εκτιναχθεί ήδη στα 30 δις δολλάρια και ο κ.Ερντογάν να «προβλέπει» 100δις σε τέσσερα χρόνια.

Οι συμφωνίες αυτές δεν ανατρέπουν, απειλούν όμως να ανατρέψουν, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες αμερικανικές πιέσεις στη Σόφια και την Αθήνα, τα δύο μεγάλα ορόσημα της ελληνορωσικής συνεργασίας: τον αγωγό Σάουθ Στρημ και τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Οι αγωγοί δεν έχουν άλλωστε μόνο ή κυρίως ενεργειακή σημασία, έχουν πρωτίστως πολιτικο-στρατηγική – και οι δύο προέκυψαν από πρωτοβουλία και ιδέα της Αθήνας, πρωτοβουλία και ιδέα που δεν στήριξε όμως με την απαραίτητη συνέχεια και δεν έχτισε πάνω της η Ελλάδα. Είναι σήμερα θλιβερό να θεωρείται ο αγωγός Σάουθ Στρημ ρωσο-τουρκο-ιταλικό έργο.

Οι δύο πλευρές χαρακτήρισαν «στρατηγική» τη σχέση τους, το δε ημιεπίσημο ΡΙΑ-Νόβοστι συνέκρινε τη φιλία με την Τουρκία με τη φιλία με τη Γερμανία, κάνοντας λόγο για «Βόρεια φιλία» και «Οθωμανική φιλία». Ο Ταγίπ Ερντογάν έδωσε πανηγυρικό χαρακτήρα στην επίσκεψη Πούτιν, αν και οι συνομιλίες φάνηκαν μάλλον δύσκολες και ο Πούτιν εμφανίστηκε ασυνήθιστα κουρασμένος και όχι πολύ κεφάτος στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε. Οι απεσταλμένοι των ρωσικών ΜΜΕ δεν ενθουσιάστηκαν με τους Τούρκους και περιέγραψαν με ειρωνικό τρόπο το στρίμωγμα των αξιωματούχων τους για μια θέση περιοπής στη συνέντευξη τύπου.

Κάνοντας το χατήρι του φίλου Ταγίπ, αλλά στέλνοντας με την ευκαιρία και το δεύτερο, σαφές μήνυμά του προς τον Δημήτρη Χριστόφια, μετά την εκλογή του τελευταίου, ο Ρώσος Πρόεδρος είπε ότι υποστηρίζει τα σχέδια του ΟΗΕ για την Κύπρο, μεταξύ των οποίων το σχέδιο Ανάν και την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων με τις «δύο χώρες» στην Κύπρο, όπως είπε, για να διορθώσει ευθύς αμέσως, σε «δύο πλευρές». Η διόρθωση χρειάστηκε πέντε μέρες για να γίνει αντιληπτή από την υπηρεσία τύπου της προεδρίας.

Συνήθως και οπωσδήποτε στην περίπτωση αυτή, οι υπογραφείσες συμφωνίες δεν είναι παρά η «κορυφή του παγόβουνου». Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να σιγουρευτούμε για την έκταση και την ειλικρίνεια της ρωσο-τουρκικής «συνεννόησης». Με δεδομένο μάλιστα ότι οι «σφαίρες επιρροής» των δύο χωρών στην πρώην σοβιετική περιφέρεια τέμνονται – η γεωπολιτική σύγκρουση παραμένει το κατά βάση κυριαρχούν στοιχείο στις ρωσοτουρκικές σχέσεις των τελευταίων τριών αιώνων.

«Πλατωνικοί έρωτες» και «γάμοι συμφέροντος»
Ρωσικές διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι οι συμφωνίες με την Τουρκία δεν αλλάζουν το σκηνικό στις ελληνορωσικές σχέσεις, ενώ και η (εξ απίνης καταληφθείσα) ελληνική πολιτική και διπλωματία εκτιμά ότι «δεν αλλάζει τίποτα». Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν ποιά είναι η έκταση της ρωσοτουρκικής συμφωνίας, ενώ οι πράξεις Αθήνας και Μόσχας θα καταδείξουν κατά πόσον έχει τελειώσει άδοξα η δεύτερη προσπάθεια προσέγγισης Ελλάδας-Ρωσίας την τελευταία εικοσαετία (η πρώτη απόπειρα, έγινε με τους ρωσικούς πυραύλους S-300 και κατέληξε σε αξιοθρήνητα αποτελέσματα μετά την άτακτη υποχώρηση της Αθήνας). Συνήθως, μεταξύ Αθήνας και Μόσχας έχουμε σφοδρούς «έρωτες» που παραμένουν τελικά «πλατωνικοί», ενώ μεταξύ ‘Αγκυρας και Μόσχας «γάμους συμφερόντων».

Διπλωματικοί παρατηρητές υποστηρίζουν ότι οι τελευταίες εξελίξεις αντανακλούν απλά το βάρος της γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας και των ρωσο-τουρκικών οικονομικών σχέσεων. Στην πραγματικότητα όμως αντανακλούν ακόμα περισσότερο την ελληνική αδυναμία και αμφιθυμία. Αδυναμία, γιατί η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη ευρωπαίκή χώρα που δεν διαθέτει στρατηγική ανάλυση πίσω από τη διπλωματία της, ανεξάρτητα κέντρα στρατηγικών μελετών, ούτε καλά – καλά αρκετούς ανθρώπους στα Υπουργεία Εξωτερικών και ‘Αμυνας που να μιλάνε τούρκικα, ρώσικα κλπ. και να μελετούν την πραγματικότητα αυτών των χωρών. Η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών είναι υποτυπώδης, δίκτυο Ελλήνων ανταποκριτών στο εξωτερικό ουσιαστικά δεν υπάρχει. ‘Οπως δεν υπάρχει ελληνικό κράτος στην εσωτερική, έτσι δεν υπάρχει και στη διεθνή διάστασή του, η προχειρότητα και ο αυτοσχεδιασμός βασιλεύουν.

Καμμία, ακόμα και από τις μικρότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν λειτουργεί έτσι. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι στη Μόσχα λειτουργεί ένα ισχυρό τουρκικό και ένα ακόμα ισχυρότερο ισραηλινό λόμπυ, ενώ μια ολόκληρη μερίδα της ρωσικής κυβέρνησης υπό τον αντιπρόεδρο κ. Ιβανώφ καλλιεργεί την ιδέα μιας «ευρασιατικής συμμαχίας» με την Τουρκία. Αντίθετα, δεν υπάρχει στη ρωσική πρωτεύουσα καμιά αξιόλογη ελληνική δραστηριότητα, ούτε μεταξύ των δύο χωρών κάποιας μορφής στρατηγικός διάλογος.

Η προσέγγιση Καραμανλή-Πούτιν βασίστηκε κυρίως στην προσωπική «χημεία» των δύο και των συνεργατών τους Κωνσταντίνου Μπίτσιου και Αντρέι Βντόβιν (αμφότεροι απομακρύνθηκαν έκτοτε). Η «δημοτικότητα» του κ. Καραμανλή στο Κρεμλίνο έφτασε το ζενίθ όταν έβαλε το βέτο στο Βουκουρέστι («είναι ένας πολύ θαρραλέος άνθρωπος», ήταν το σχόλιο Ρώσου αξιωματούχου). ‘Εκτοτε όμως ο ‘Ελληνας Πρωθυπουργός φάνηκε να υποχωρεί, δίνοντας την εντύπωση τρομαγμένου ανθρώπου και πιθανώς «χρεώνοντας» στη ρωσική πολιτική του αμερικανική εχθρότητα και αποκαλύψεις σκανδάλων. Αντί να αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς μηχανισμούς παραγωγής των σκανδάλων, προτίμησε την όπισθεν στην εξωτερική πολιτική, γεγονός που ενεθάρρυνε τους αντιπάλους του. Διάφοροι υπηρεσιακοί παράγοντες άρχισαν να ανακαλύπτουν απίθανα «προβλήματα» με τα ρωσικά θωρακισμένα. Σημαντικοί Υπουργοί της κυβέρνησης δεν απαντούσαν πλέον στα τηλέφωνα και τα αιτήματα συναντήσεων του Ρώσου Πρέσβη! Η Μόσχα εξακολουθούσε να στηρίζει την προσέγγιση, παρά τα προβλήματα που δημιουργούσε το … ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, με τις θέσεις του στα αντιπυραυλικά, για τη Γεωργία κλπ., όταν ένοιωσε όμως και τον ίδιο τον Καραμανλή να κάνει πίσω, άρχισε να θέτει κι αυτή το κλασικό «ελληνικό ερώτημα»: «ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο». Το «δεντράκι» που «φύτεψαν» οι κ.κ. Καραμανλής και Πούτιν, με την ευλογία του Προέδρου της Δημοκρατίας, έπαυσε να ποτίζεται και άρχισε να «μαραίνεται».

Ίσως βέβαια δεν έχουν ακόμα κριθεί όλα. Υπάρχει συμπληρωματικότητα αναγκών Αθήνας και Μόσχας, χρειάζεται όμως και η πολιτική βούληση και η συστηματική κρατική και διπλωματική υποστήριξη. Η ρωσική πλευρά δηλώνει πάντως ότι ενδιαφέρεται να συνεχίσει την προσέγγιση. Ενδιαφέρεται μάλιστα και για την θέση όλων των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων. Τοποθετηθείς προ αρκετών μηνών στην Αθήνα, ο νέος Ρώσος Πρέσβης συναντήθηκε ήδη με τον κ. Τσίπρα, που του δήλωσε ότι στηρίζει τους αγωγούς, αν και ξέχασε να το αναφέρει στην ανακοίνωσή του για τη συνάντηση ο Συνασπισμός. Ελπίζει να συναντηθεί σύντομα και να γνωρίσει και τον κ. Παπανδρέου.

Διπλωματικοί και στρατηγικοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι, όπως έχουν έλθει τα πράγματα, η σύσφιγξη των σχέσεων με τη Μόσχα, η περαιτέρω ανάπτυξη όχι μόνο των ενεργειακών, αλλά επίσης των αμυντικών και πολιτιστικών σχέσεων, αλλά και ενός σοβαρού «στρατηγικού διαλόγου» είναι «μονόδρομος» για τη χώρα, αν δεν θέλει, αργά ή γρήγορα, και μάλλον γρήγορα, να βρεθεί προ ιδιαίτερα δυσαρέστων εκπλήξεων στην εξωτερική πολιτική της.