jump to navigation

Η Δεξιά πανηγυρίζει για το «κοινό μέτωπο» Χριστόφια-Εγγλέζων 22/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Την ίδια ημέρα που ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ υπερασπίζεται τις αξίες και τους αγαθούς σκοπούς του αντιαποικιοκρατικού αγώνα της ΕΟΚΑ [‘Πολίτης’ 11/11/2009], το πρωτοσέλιδο της νεοφιλελεύθερης ‘Αλήθειας’ [11/11/2009], της εφημερίδας που πρόσκειται στον Δημοκρατικό Συναγερμό (ο οποίος εκφράζει, δήθεν, τους εθνικόφρονες και της ΕΟΚΑ), πανηγυρίζει που ο «κομμουνιστής», «αντιιμπεριαλιστής» Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει συμπτύξει «κοινό μέτωπο» με τους ιμπεριαλιστές, τους αποικιοκράτες και τους «κακούς δαίμονες», όπως τους είχε αποκαλέσει ο ίδιος στο παρελθόν, Εγγλέζους. Το κορυφαίο σημείο είναι που η εφημερίδα θεωρεί πως η συμμαχία με τους Βρετανούς (παρά με τους Γαλλογερμανούς) είναι προς το συμφέρον της Κύπρου!

Έγραφε η ‘Νοητική Αντίσταση’ στις 06/02/2008: «Όταν ο ΓΓ του ΑΚΕΛ απευθύνεται στα κυπριακά τηλεοπτικά συνεργεία, ή μιλά ενώπιων Κυπρίων, καταγγέλει συνεχώς «τη βρετανική πολιτική ως υπονομευτική της κυπριακής κυβέρνησης και της Κυπριακής Δημοκρατίας» και δεν παραλείπει να σημειώσει πως «η Βρετανία έχει καταστεί και αποδειχθεί ο κακός δαίμονας της Κύπρου» [ΚΥΠΕ, 07/02/2005].

» Παρόμοιες δηλώσεις κατά της βρετανικής πολιτικής έχει κάνει και στο παρελθόν ο Δημήτρης Χριστόφιας, πάντα ενώπιον του κοινού που θα ήθελε να ακούσει αυτά τα πράγματα. Στην ιστοσελίδα μάλιστα του εκλογικού του επιτελείου, Christofias.com.cy, βρίσκουμε και φωτογραφία του Δημήτρη να συμμετέχει σε διαδήλωση καταδίκης στις Βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου»

Οι Βρετανικές Βάσεις λοιπόν δεν πρόκειται να φύγουν. «Ουδέποτε» που είπε και ο Χόπκινσον. Και η πλήρης νομιμοποίηση και μονιμοποίηση τους θα γίνει επί Προεδρίας του «αντιιμπεριαλιστικού» ΑΚΕΛ, με τις ευλογίες της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και κατά παράβαση μάλιστα της κοινής ανακοίνωσης του Εθνικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 18/09/2009 για οριστική απομάκρυνση του αποικιοκρατικού αυτού περιττώματος.

Αλλά γιατί απορείτε; Μήπως δεν είναι το ΑΚΕΛ που συνωμοτούσε με τον Κληρίδη και τους Εγγλέζους από το Νοέμβριο του 1974 για επιβολή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στον Μακάριο; Γιατί να έχουν αλλάξει τα πράγματα τώρα;

'Αλήθεια' 11/11/2009

‘Αλήθεια’ 11/11/2009

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Η βρετανική πανουργία για να δεχθούμε τις τουρκικές απαιτήσεις»
22 Νοεμβρίου 2009
Φανούλα Αργυρού (ερευνήτρια – δημοσιογράφος, Λονδίνο)

Στο ανακοινωθέν που εξέδωσε το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας μετά την συνάντηση Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν και του Κύπριου προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στςι 11 Νοεμβρίου, 2009 στο Λονδίνο,  το κυριότερο σημείο είναι η…γενναιόδωρη προσφορά του Ηνωμένου Βασιλείου να μας δώσει (πίσω) 45% εδάφους των βρετανικών βάσεων υπό τον όρο όμως ότι θα φθάσουμε επιτυχώς σε λύση.

«Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιβεβαίωσε», γράφει το ανακοινωθέν, «ότι η προσφορά της Βρετανίας κοινοποιήθηκε στα Ηνωμένα ΄Εθνη, και που θα γίνει προς μια ενωμένη Κύπρο σε περίπτωση λύσης. Θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι θα γίνει αυτή η γή. Η μεταβίβαση αυτής της γής δεν θα ενοχλήσει την λειτουργία των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων. Το μήνυμα στους δύο Κύπριους ηγέτες σήμερα είναι: Γίνετε τολμηροί, γίνετε θαρραλέοι. Το Η.Β θα σας υποστηρίξει»

Σημειώνεται ότι η προσφορά αυτή είναι παρόμοια με εκείνη που είχε προβληθεί και το 2003 υπό τον όρο θα δεχόμασταν το Σχέδιο Ανάν.

Πρώτον, από την προσφορά αυτή εγείρονται ορισμένα σοβαρά ερωτήματα. Υπονοείται από το ανακοινωθέν  η επιστροφή του 45% του εδάφους που σήμερα κρατάνε οι Βρετανοί ως βάσεις θα επιστραφεί (μεταβιβαστεί λένε αυτοί) όχι στην Κυπριακή Δημοκρατία του σήμερα αλλά στην …νέα ομόσπονδη δημοκρατία (Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία) που θα δημιουργηθεί με το (αν και εφόσον) νέον μόρφωμα που θα αποκαλείται  ‘λύση’ . Για την αποδοχή της οποίας ο κ. Γκόρτον Μπράουν καλεί τους δύο Κύπριους ηγέτες να γίνουν τολμηροί και θαρραλέοι και υπόσχεται να σταθεί στο πλευρόν τους και να τους υποστηρίξει!

Δεύτερον, και πάλιν, αφού δεν τονίζει ρητά και ξεκάθαρα ότι το 45% θα επιστραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία διεθνώς αναγνωρισμένη σήμερα,  σαφώς τονίζει ότι η ‘μεταβίβαση’ της γης εφόσον γίνει θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι να την κάνουν. Στα διάφορα δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου που είδαν το φως της δημοσιότητας σήμερα Πέμπτη, γίνονται και υπενθυμίσεις ότι η μία βρετανική βάση βρίσκεται στο ‘νότο’ (Ακρωτήρι) ενώ η άλλη (Δεκέλεια) γειτνιάζει με τα κατεχόμενα.

Τρίτον, φαίνεται ενσυνείδητα ξεχνούν οι Βρετανοί (αλλά προφανώς και δικοί μας) ότι η γη αυτή δεν ήταν ποτέ δική τους για να μας την επιστρέψουν ή να την χρησιμοποιούν ως μέσον εκβιασμού ή διαπραγμάτευσης του πάρε-δώσε. Δεν έχουν τίτλους ιδιοκτησίας της γης αυτής οι Βρετανοί αλλά Κύπριοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως αν πράγματι εννοούν αυτά που υπόσχονται με πανουργία οι Βρετανοί, θα πρέπει να το κάνουν πράξη σύμφωνα με την  δέσμευση που έδωσαν το 1959 στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. ΄Οταν δηλαδή δεν θέλουν πλέον τις βάσεις αυτές, να τις επιστραφούν στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στην νέα ‘Ενωμένη Ομόσπονδη Δημοκρατία’ των δύο συνιστώντων στέιτς που θα προκύψει αν και εφόσον.

Αλλά, η αλήθεια είναι άλλη βέβαια: Εδώ και δεκαετίες προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τις βάσεις τις οποίες δεν χρειάζονται πλέον (εκτός από ένα μικρό μέρος) και δεν γνωρίζουν πως να το κάνουν. Εφόσον δεν θέλουν να κακοφανίσουν τους Τούρκους που δεν τους θέλουν να επιστρέφουν τα εδάφη αυτά στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Για τούτο θα επανέλθωμεν σύντομα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Τι δήλωσαν Χριστόφιας και Μπράουν μετά τη συνάντησή τους»
12 Νοεμβρίου 2009

Ο πρόεδρος Χριστόφιας κατήγγηλε την Τουρκία ως υπεύθυνη για την έλλειψη επαρκούς προόδου στις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι δεν υλοποίησε τις δεσμεύσης της προς την ΕΕ.

Σύμφωνα με γραπτή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση 45 λεπτών ο πρόεδρος Χριστόφιας ενημέρωσε τον κ.Μπράουν για τις διαπραγματεύσεις και τον πληροφόρησε ότι επιτεύχθηκε κάποια πρόοδος στους τομείς της διακυβέρνησης και των θεμάτων της ΕΕ. Ωστόσο, πρόσθεσε, στον τομέα της οικονομίας η πρόοδος είναι ελάχιστη ενώ ουδεμία πρόοδος έχει σημειωθεί στον τομέα των περιουσιών, της ασφάλειας, του εδαφικού και του θέματος των εποίκων. Ο πρόεδρος Χριστόφιας επεσήμανε ότι ο χρόνος εξαντλήται για την Τουρκία και έιναι προς το δικό της συμφέρον να υποβοηθήσει στην επίλυση του κυπριακού.

Αναμένουμε πρόσθεσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα συνδράμει στη βάση των προνειών του μνημονείου συναντίληψης που υπογράφηκε μεταξύ Βρετανίας και Κύπρου τον Ιούνιο του 2008 προς την κατεύθυνση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης του κυπριακού. Η κυπριακή κυβέρνηση χαιρέτησε την απόφαση της Βρετανίας προς τα Η.Ε σχετικά με μέρους του εδάφους των Βρετανικών βάσεων δήλωσε ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας μετά τη συνάντησή του χθες το απόγευμα στο Λονδίνο με το Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρτον Μπράουν.

Ικανοποίηση για τη συνάντηση εξέφρασε ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτον Μπράουν. σε γραπτή δήλωσή του ο κ.Μπράουν σημειώνει ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει επιδείξει πολύ μεγάλο θάρρος και αποφασιστικότητα για την επίτευξη προόδου, προσθέτοντας ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων είναι δεσμευμένοι για την εξεύρεση λύσης. Αναφέρει ακόμη, ότι προέτρεψε τον πρόεδρο Χριστόφια να αξιοποιήσει τη μοναδική ευκαιρία για την εξεύρεση λύσης προς όφελος όλων των Κυπρίων. Ο κ.Μπράουν τονίζει ότι είναι σημαντικό η λύση να είναι κυπριακή, δηλαδή μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους.

Επαναβεβαίωσε παράλληλα, την προσφορά που έγινε στα Η.Ε για την παραχώρηση 50% του εδάφους των Βρετανικών βάσεων με την προυπόθεση εξεύρεσης λύσης του κυπριακού τονίζοντας ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων θα αποφασίσουν πως θα αξιοποιηθεί αυτή η περιοχή. Αναφέρει ακόμη, ότι το μήνυμα του προς τους ηγέτες της Κύπρου και του λαού της Κύπρου είναι ότι μπορούν να γράψουν ιστορία και πρέπει να φανούν τολμηροί και θαραλλέοι, ενώ η Βρετανία θα τους στηρίξει.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Αλήθεια’
«Κοινό μέτωπο με Βρετανία: Συναντίληψη στα ευρωτουρκικά – Προσπεράσαμε Γαλλία, Γερμανία. Επιστρέφουν μισές βάσεις»
11 Νοεμβρίου 2009
Παναγιώτης Τσαγγάρης

Η σημερινή συνάντηση στο Λονδίνο του προέδρου Χριστόφια με τον Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν, σηματοδοτεί ένα σημαντικό σταθμό στις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες εμφανίζουν συναντίληψη στο κεφαλαιώδες θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, προσπερνώντας τον άξονα Γαλλίας – Γερμανίας, που διαφωνεί με την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Την ίδια ώρα έγινε γνωστή η πρόθεση της Βρετανίας να επιστρέψει το 50% των βρετανικών βάσεων στην κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση λύσης του κυπριακού.

Κοινό μέτωπο με Βρετανία: Συναντίληψη στα Ευρωτουρκικά – Προσπεράσαμε Γαλλία, Γερμανία
Η κυπριακή κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι οι θέσεις Γερμανίας και Γαλλίας για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, δεν συμβαδίζουν με τα συμφέροντα της Κύπρου, καθώς και με την επίλυση του κυπριακού. Τα ευρωτουρκικά αλλά και οι τελευταίες εξελίξεις στις συνομιλίες για το κυπριακό θα είναι ψηλά στην ατζέντα της σημερινής συνάντησης του προέδρου Χριστόφια και του Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν. Οι δύο άντρες, σύμφωνα με ασφαλείς διπλωματικές πληροφορίες, θα επαναβεβαιώσουν τη συναντίληψή τους στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, ενώ παράλληλα ο Βρετανός πρωθυπουργός θα δηλώσει την πλήρη ετοιμότητά του, να ασκήσει σοβαρή επιρροή προς την κυβέρνηση Ερντογάν, έτσι ώστε η Τουρκία να προβεί σε ουσιαστικά βήματα στο κυπριακό.

Επιφύλαξη
Η μεγαλύτερη επιφύλαξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή της προοπτική, είναι ότι έστω και αν προβεί σε κινήσεις για την επίλυση του κυπριακού, η ευρωπαϊκή της προοπτική και πάλι παραμένει αβέβαιη, ενόσω Γαλλία και Γερμανία κάνουν λόγο για «ειδική σχέση της Ε.Ε. – Τουρκίας». Αυτό είναι ήδη ξεκάθαρο και στην κυβέρνηση Χριστόφια, η οποία σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση «ψάχνουν» το «σπάσιμο» αυτής της θέσης.

Η Βρετανία Η Βρετανία, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ανέλαβε το ρόλο της «επικοινωνιακής» προώθησης της Τουρκίας, και η βρετανική διπλωματία κρίνει πως αν η Τουρκία προβεί σε «σημαντικά βήματα» για το κυπριακό, που θα καταδεικνύουν ότι «εννοεί αυτά που λέει», η θέση για την πλήρη ένταξή της θα κερδίσει «πόντους» εντός της ευρωπαϊκής κοινότητας, εις βάρος της πρότασης για «ειδική σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας». Παράλληλα, η βρετανική διπλωματία υποστηρίζει πως σε μια τέτοια περίπτωση, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα και την ξεκάθαρη θέση από πλευράς Κύπρου υπέρ μιας απρόσκοπτης πλέον πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε., θα ξεσκεπάσει ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία «κρύβονται» πίσω από την Κύπρο και «χρησιμοποιούν» το κυπριακό για τους δικούς τους λόγους.

Κοινό μέτωπο
Καθόλου άσχετα με τα πιο πάνω, ήταν και η έντονη κινητοποίηση διά επισκέψεων μεταξύ Αθήνας- Λονδίνου – Κωνσταντινούπολης, οι οποίες είχαν ως στόχο τον πλήρη συντονισμό Ελλάδας, Βρετανίας αλλά και Κύπρου στα ευρωτουρκικά, με επίκεντρο το κυπριακό. Καθόλου τυχαίες δεν ήταν ούτε και οι δηλώσεις από πλευράς κυβέρνησης Χριστόφια ότι η Άγκυρα ενδεχομένως να προβεί σε κινήσεις πριν τον Δεκέμβριο. Πάντως η σημερινή συνάντηση του προέδρου Χριστόφια με τον Βρετανό πρωθυπουργό κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, η οποία θα καθορίσει και το κατά πόσο Λευκωσία και Λονδίνο θα σχηματίσουν «κοινό μέτωπο» και θα υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς της ελληνικής και βρετανικής διπλωματίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Μόνο η Κυβέρνηση χάρηκε»
12 Νοεμβρίου 2009
Μικαέλλα Λοΐζου

Μόνο η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ φαίνεται να αντιμετωπίζουν θετικά τη νέα παρέμβαση των Βρετανών στη διαδικασία των απευθείας διαπραγματεύσεων, μετά την πρόταση που κατέθεσαν στον Αλεξάντερ Ντάουνερ, με την οποία επαναφέρουν στοιχεία του Σχεδίου Ανάν. Πιο συγκεκριμένα, κατέθεσαν εκ νέου την πρόθεσή τους να «παραχωρήσουν» 45 τετραγωνικά μίλια από το έδαφος που διαχειρίζονται στις κυπριακές αρχές, μετά τη συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, διατηρώντας ωστόσο περίπου το 1,5% της Κύπρου. Εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, που κάνουν λόγο για σχεδόν ταυτόσημη πρόταση με αυτήν του Σχεδίου Ανάν, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι επιστρέφεται έδαφος που κατά κύριο λόγο δεν συνορεύει με την ακτογραμμή του νησιού μας και αφορά κυρίως κατοικημένες περιοχές και σίγουρα όχι χώρους με στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη γραπτή δήλωση που εξέδωσε μετά τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας, ανέφερε ότι «σημειώσαμε θετικά την προσφορά της Βρετανίας προς τα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με μέρος του εδάφους των βρετανικών βάσεων». Ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι «βεβαίως και θα τη μελετήσουμε». «Δεν χρειαζόμαστε επιπλέον κίνητρο», όμως, για να λύσουμε το Κυπριακό, διεμήνυσε στους Βρετανούς ο κ. Κυπριανού. «Η θέση της Κυβέρνησης για τις βάσεις είναι γνωστή», είπε. «Θα μελετήσουμε αυτή την πρόταση, αλλά αυτό είναι κάτι που θα ακολουθήσει τη λύση. Άρα αυτή τη στιγμή προέχει να επικεντρωθούμε στο θέμα των διαπραγματεύσεων για τη λύση», τόνισε. Κάλεσε παράλληλα το Η.Β., αν θέλει να βοηθήσει αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση, να ασκήσει πιέσεις και επιρροή στην Τουρκία για να γίνει πιο εποικοδομητική. Λιγότερο σαφής ήταν ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ο οποίος επιβεβαίωσε το γεγονός ότι πρόκειται για επαναφορά της πρότασης του Σχεδίου Ανάν. Σημειώνοντας ότι η εφαρμογή της μπορεί να γίνει εφικτή μόνο μετά τη λύση, ο κ. Στεφάνου επανέλαβε ότι καθήκον μας παραμένει η επίλυση του Κυπριακού, για την οποία δεν χρειαζόμαστε άλλα κίνητρα.

Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ χαρακτήρισε την πρόταση «μια κίνηση που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στρέφεται προς τη σωστή κατεύθυνση». «Αντιλαμβάνομαι ότι γίνεται με την πρόθεση να επιδράσει και στις δύο κοινότητες για να φτάσουν σε συμφωνία», είπε ο κ. Κυπριανού, τονίζοντας ότι για τον ίδιο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκές κίνητρο. Ανέφερε, επίσης, ότι «δεν μας κάνει να αναθεωρήσουμε την πάγια θέση που έχουμε έναντι της παρουσίας των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, και όταν και εφόσον λυθεί το Κυπριακό θα εγείρουμε ζήτημα απομάκρυνσής τους».

Ξαναζεσταμένο φαγητό

Κανείς άλλος, πέραν των δύο κυβερνητικών στελεχών και του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δεν φαίνεται να είναι φιλικά διακείμενος ως προς την πρόταση. Ο Προεδρεύων της Δημοκρατίας Μάριος Καρογιάν τη χαρακτήρισε πρώτος «ξαναζεσταμένο φαγητό που το είχαν σερβίρει και το 2004», τονίζοντας ότι «εμείς θεωρούμε ότι το έδαφος των βάσεων, το οποίο εκείνοι θεωρούν κυρίαρχο, ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία».
«Η πρόταση της Βρετανίας εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο της ίδιας φιλοσοφίας και της ίδιας τακτικής της Βρετανίας, που οδήγησε στη συμπερίληψη στο σχέδιο Ανάν, ειδικού κεφαλαίου, που στόχο είχε τη διασφάλιση της συνέχισης των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, με παράλληλη ‘παραχώρηση’ μέρους των βάσεων», υπενθύμισε ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ. Ο κ. Φωτίου τόνισε ότι «ούτε μας ξενίζει, ούτε μας εκπλήσσει η πρόταση της Βρετανίας, που με ένα ιδιαίτερα επιτηδευμένο τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει με ένα περιτύλιγμα γενναιοδωρίας». Το ΔΗΚΟ, τόνισε, θεωρεί τις βάσεις αναχρονισμό και κατάλοιπο της αποικιοκρατίας, και απορρίπτει τη συγκεκριμένη «πονηρή κίνηση».

Θέλουν να επικυρώσουμε τις βάσεις

Ξαναζεσταμένο φαγητό χαρακτήρισε και η Γ.Γ. του Κινήματος Οικολόγων την πρόταση, διατυπώνοντας παράλληλα την εκτίμηση ότι «οι Βρετανοί προσπαθούν απλά να δημιουργήσουν μία τεχνητή κινητικότητα, για να διευκολύνουν την Τουρκία αυτή τη χρονική στιγμή, και να τσιμεντώσουν την εδώ παρουσία τους και μετά τη λύση, και μάλιστα με την επικύρωση ενός δημοψηφίσματος». Θέση του Κινήματος, είπε η κ. Παναγιώτου, είναι ότι για να υπάρξει βιώσιμη λύση, πρέπει να αποχωρήσουν όλα τα ξένα στρατεύματα και βεβαίως να καταργηθούν οι βάσεις.

«Η πρόταση της Βρετανίας, που είναι ξαναζεσταμένο φαγητό, ενέχει το στοιχείο της υστεροβουλίας, διότι η ‘γενναιόδωρη’ αυτή προσφορά προϋποθέτει ότι θα πρέπει να ψηφιστεί από τον κυπριακό λαό ένα σχέδιο λύσης του Κυπριακού με στόχο να επικυρωθεί από τη λαϊκή ψήφο η, στο διηνεκές, παραμονή των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο», τόνισε ο Γιαννάκης Ομήρου. Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ επισήμανε ότι «δεν υπαγόμαστε στη βρετανική αυτοκρατορία, για να αποφασίζει η βρετανική κυβέρνηση κατά το δοκούν τη διάθεση των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι βάσεις πρέπει να φύγουν με τη λύση του Κυπριακού».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Μνημείο για τους αποικιοκράτες»
11 Νοεμβρίου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Στήθηκε ένα μνημείο στην Κερύνεια. Στο παλιό αγγλικό κοιμητήριο. Ένα αγγλικό μνημείο. Στη μνήμη των 371 ‘Αγγλων στρατιωτών που πέθαναν σε αυτό το νησί. Σκοτώθηκαν την περίοδο 1956-1959. Από ποιον; Στην είδηση που απέστειλε το πρακτορείο μας λέγεται ότι δολοφονήθηκαν «από την τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ». Μήπως οι ‘Αγγλοι θα μπορούσαν να ανεγείρουν το μνημείο αυτό, αν ήθελαν, στο νότιο τμήμα της Κύπρου; Φυσικά και δεν θα μπορούσαν. Αλλά εδώ το ανέγειραν. Εμείς δημοσιεύσαμε αυτήν την είδηση στην εφημερίδα μας με τίτλο «Μνημείο στους αποικιοκράτες». Μια άλλη εφημερίδα μας χρησιμοποίησε τον εξής τίτλο: «Μνημείο ενάντια στη θηριωδία της ΕΟΚΑ». Μια άλλη έκανε λόγο για «’Αγγλους πεσόντες». Από πότε αποκαλούνται «πεσόντες» και οι ‘Αγγλοι στρατιώτες; Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που ανέγειρε μνημείο στους αποικιοκράτες της. Μήπως, για παράδειγμα, οι Αλγερινοί ανέγειραν μνημείο για τους Γάλλους; Οι Υεμενέζοι για τους ‘Αγγλους; Οι Έλληνες για τους Οθωμανούς; Ανέγειραν; Στο κέντρο της Μόσχας υπάρχει ένα μνημείο που ανεγέρθηκε για τους Οθωμανούς κατά την περίοδο πριν τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, αλλά δεν ήταν στη μνήμη των Γενίτσαρων που σκοτώθηκαν στα Βαλκάνια. Ήταν για να παρουσιαστούν οι βαρβαρότητες που διέπραξαν εκεί οι Γενίτσαροι.

Οι ‘Αγγλοι στρατιώτες που σκοτώθηκαν στην Κύπρο ήταν στρατιώτες της αποικιοκρατικής αγγλικής διοίκησης. Όχι του εθνικοαπελευθερωτικού στρατού. Αντίθετα, μάλιστα, βρίσκονταν εδώ για να καταστείλουν τις προσπάθειες όσων αγωνίζονταν για ελευθερία και ανεξαρτησία. Και ήταν και αυτοί ανηλεείς και χωρίς οίκτο, όπως όλοι οι κατοχικοί στρατοί. Θυμηθείτε τον ήρωα Αυξεντίου, στο κρησφύγετο του οποίου έγινε επιδρομή, δεν παραδόθηκε και τον πυρπόλησαν. Ένας ‘Αγγλος λοχίας που υπηρετούσε εκείνο το πρωί στον αστυνομικό σταθμό της Πύλης Πάφου είπε το εξής, τότε, στον δικό μας Δάσκαλο Αρίφ: «Ο Αυξεντίου very good kebap!»
Οι Ελληνοκύπριοι και όχι οι Τουρκοκύπριοι διεξήγαγαν ένοπλο αγώνα κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Και οι ‘Αγγλοι χρησιμοποίησαν, δυστυχώς, τους Τουρκοκύπριους για να καταστείλουν την αντίσταση των μελών της ΕΟΚΑ. Τους έγραψαν στις καταδρομές. Τους εκπαίδευσαν. Και τους έβαλαν απέναντι από την ΕΟΚΑ. Αυτή ήταν μια από τις πιο σοβαρές ενέργειες που διατάραξε τις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Μπορεί ο τελικός στόχος της ΕΟΚΑ να ήταν η ένωση. Όμως, αυτό δεν σκιάζει τον αγώνα που διεξήχθη κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Δεν μπορεί να σκιάζει τον αγώνα των πραγματικών αντιστασιακών ούτε και ο σκοπός ίδρυσης της ΕΟΚΑ ή το γεγονός ότι μερικοί που βρίσκονταν στις ανώτατες βαθμίδες της χρησιμοποίησαν την οργάνωση κατά των κομουνιστών. Ακριβώς όπως έγινε στην ΤΜΤ. Όσοι προβαίνουν σε εκτιμήσεις για αυτές τις δύο οργανώσεις δεν πρέπει να μπερδεύουν τα πράγματα και να αγνοούν εκείνην την ευαίσθητη γραμμή. Ούτε η ΕΟΚΑ ούτε η ΤΜΤ μπορούν να αξιολογηθούν με τις ενέργειες και τις αποφάσεις 3-5 ατόμων. Και στις δύο οργανώσεις υπήρχαν άτομα που πίστευαν από καρδιάς στην υπόθεσή τους. ‘Ατομα μέσα στην ΕΟΚΑ που αγωνίστηκαν ηρωικά κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Και άτομα μέσα στην ΤΜΤ που αντιστάθηκαν κατά της ένωσης. Θυσίασαν τη ζωή τους για το σκοπό αυτό. Αυτοί ήταν οι απλοί στρατιώτες και των δύο οργανώσεων. Ήταν πολύ διαφορετικοί από τους ευρισκόμενους στις ανώτατες βαθμίδες.

Στο αγγλικό μνημείο στην Κερύνεια αναγράφονται ένα προς ένα τα ονόματα των 371 στρατιωτών. Πέθαναν στα χώματα την ανεξαρτησία των οποίων ήταν εντεταλμένοι να εμποδίσουν. Στο τέλος είναι και αυτοί στρατιώτες. Εκτελούσαν διαταγές. Αλλά αυτό δεν απαιτεί να στηθεί μνημείο γι΄ αυτούς στα χώματα στα οποία κάποτε ήταν αποικιοκράτες. Τα μνημεία ανεγείρονται για τους ήρωες και για εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στο δρόμο για την ελευθερία, στην αντίσταση κατά μιας αδικίας, μιας σκλαβιάς. Μόνο μνημείο ντροπής και όχι πηγή περηφάνιας μπορεί να αποτελέσει για εμάς η ανέγερση μνημείου των αποικιοκρατών στα εδάφη μας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ο Πίτερ Μίλετ»
10 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Καμιά αντίρρηση για μνημείο των Εγγλέζων κατακτητών που σκοτώθηκαν στην Κύπρο, υπηρετώντας ενόπλως την απαίσια βρετανική αποικιοκρατία, την πρωταυτουργό των φρικτών δεινών που υφίσταται ο λαός από το 1878 μέχρι ΚΑΙ σήμερα. Άλλωστε, στο Μάλεμε της Κρήτης, έχουμε και συντηρούμε οι Έλληνες, μνημείο – κοιμητήριο των Γερμανών κατακτητών, της Ναζιστικής Βέρμαχτ, που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης το 1941 και της ηρωικής Εθνικής Αντίστασής μας κατά της γερμανικής κατοχής. Εκείνοι, εκεί, οι Ναζιστές κατακτητές, επί τέσσερα έτη. Ετούτοι, εδώ, οι Βρετανοί αποικιοκράτες επί 131 χρόνια. Που δεν έληξαν ακόμη…

Εξάλλοι οι Έλληνες Κύπριοι, διεξάγοντες τον ηρωικό και τρισένδοξο, αντι-αποικιακό, απελευθερωτικό αγώνα το 1955-59, υπό το λάβαρο της ΕΟΚΑ και υπό την ηγεσία του Εθνάρχη Μακαρίου και του Αρχηγού Διγενή, ουδέν προσωπικό μίσος είχαμε ή διατηρήσαμε έναντι των «κότσηδων» του στρατού της Χερ Μάτζεστι των Εγγλέζων, υπό τον δήμιο του κυπριακού λαού, στρατάρχη σερ Τζων Χάρτινγκ. Ενθαρρυνόμασταν μεν από τις εκάστοτε αριθμητικές και «απρόσωπες» απώλειες των στρατευμάτων και των ντόπιων πρακτόρων του Άγγλου δυνάστη, συμπονούσαμε όμως και θρηνούσαμε κάθε ζωή που χανόταν εξαιτίας της αιμοβόρας άρνησης των Εγγλέζων να αποδώσουν στην Κύπρο την ελευθερία. Χαιρόμασταν, μεν, που η επιδέξια τακτική του αρχιαντάρτη Γρηγόρη Αυξεντίου, την Κυριακή 11η Δεκεμβρίου 1955, στη Μάχη των Σπηλιών, ανάγκασε δύο φάλαγγες των Εγγλέζων ν’ αλληλοσκοτωθούν στην ομίχλη, έκλαιγε όμως η ψυχή μας που η στυγνή αποικιοκρατία της Χερ Μάτζεστι, στερούσε τη ζωή νέων ανθρώπων και μαυροφορούσε και τις οικογένειες των στρατιωτών της.

Αλλά το μνημείο των Άγγλων του ’55-’59 που έστησαν οι Τούρκοι κατακτητές, στη σκλαβωμένη Κερύνειας μας κι εγκαινίασε η ανθελληνική κακεντρέχεια του Υπάτου Αρμοστή Πίτερ Μίλετ, προτού τερματιστεί η αποικιοκρατία στη Δεκέλεια και στην Επισκοπή μας και προτού απελευθερωθεί η τουρκοκρατούμενη γη μας, αποτελεί οιονεί Ναζιστική πρόκληση, διαρκούσης της Ναζιστικής κατοχής, σε βάρος των θυμάτων της κατοχής. Αποτελεί κατ’ ευθείαν συνέχεια του αγγλο-τουρκικού κακουργήματος της σφαγής των Κοντεμενιωτών στο Κιόνελι της 12ης Ιούνιου 1958. Συνέχεια της αιμοσταγούς, σε βάρος των Ελλήνων, συνεργασίας Εγγλέζων και ΤΜΤ. Ασύγγνωστη ΥΒΡΙ και εχθρική ενέργεια του πρέσβεως του Ηνωμένου Βασιλείου σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό, ο συγκεκριμένος διπλωμάτης θα πρέπει να φύγει, αμέσως κι ανεπιστρεπτί, από την Κύπρο. Τον λόγον έχει ο Υπ.Εξ. κ. Μάρκος Σπ. Κυπριανού…

Ερώτηση:
Όσοι τον αείμνηστο δόκτορα Ιχσάν Αλή (και τους δολοφονηθέντες υπό της ΤΜΤ, Τ/κ Χικμέτ, Γκιουρκάν και Καβάζογλου) μνημονεύουν, γιατί δεν σκέφτηκαν να διανέμουν στις εκδηλώσεις τους το βιβλίο «Αιματηρή αλήθεια – Bloody truth» της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο; Επί της γραμμής Ιχσάν Αλή βασίζεται, και δική του δήλωση της 28ης Σεπτ. 1965 στο ΡΙΚ κοσμεί το πίσω εξώφυλλο του βιβλίου.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘DefenceNet.gr’
«»Κράτος» οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο για τη CIA»
06 Μαρτίου 2008

Δεν μπορεί παρά να αποτελεί πρόκληση για μια χώρα όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι διαιρεμένη μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων και την κατοχή της μισής σχεδόν νήσου, να ανακαλύπτει στον διαδικτυακό κόμβο της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) ότι υπάρχουν κι άλλα… «κράτη» στο νησί: οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια!

Αμφότερα τα… κράτη μάλιστα έχουν επιλέξει… την ίδια πρωτεύουσα, την Επισκοπή (!) ενώ ως σημαία των «κρατών» εμφανίζεται η βρετανική, ώστε να περιορίζεται οριακά η κοροϊδία…

Μπορεί στη Συμφωνία Εγκαθιδρύσεως του 1960 οι βάσεις να αναφέρονται ως «κυρίαρχες βάσεις» της Βρετανίας, ωστόσο, σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις έγκριτων νομικών, το καθεστώς των βρετανικών βάσεων δεν συνεπάγεται κρατική υπόσταση γι’ αυτές, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Ο πρώην βοηθός γενικός εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και μέχρι πρόσφατα δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Λουκής Λουκαΐδης, μιλώντας στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή», ανέφερε πως η «κυριαρχία» των βάσεων συνίσταται μόνο σε θέματα που αφορούν στη στρατιωτική τους αποστολή.

Πρόσθεσε δε πως ούτε καν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ισχυρίζεται ότι πρόκειται για κρατικές οντότητες, με την επίσημη θέση να συμπυκνώνεται στο ότι οι βρετανικές βάσεις είναι κυρίαρχες και ανεξάρτητες από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Πρόκειται για στυγνό υπόλειμμα της αποικιοκρατίας, την υπό πίεση -προφανώς- «συμβατική παραχώρηση εδάφους για στρατιωτικούς σκοπούς».

Έλα, όμως, που με απόφαση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών οι αποικίες είναι παράνομες!

Να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε ότι με το σχέδιο Ανάν επιχειρήθηκε να αποκτήσουν οι βρετανικές βάσεις χωρικά ύδατα, άρα και υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη, όπως δηλαδή τα κράτη!

Με αυτή την ύπουλη μέθοδο επιχείρησαν οι Βρετανοί να αναβαθμίσουν το καθεστώς των βάσεων και η νομική υπόσταση των βάσεων θα ετίθετο σε νέα βάση, η οποία θα εξουδετέρωνε τα οποιαδήποτε νομικά ερείσματα ενδεχόμενης επίσημης αμφισβήτησης.

Εάν το δημοψήφισμα είχε βγει υπέρ του Σχεδίου, τότε ο κυπριακός λαός θα είχε επικυρώσει και αυτή τη… λεπτομέρεια, την οποία επιμελώς απέκρυπταν οι υπέρμαχοι του εκτρώματος.

Και μόνο αυτή η πρόβλεψη θα έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη του Σχεδίου, πολλώ δε μάλλον όταν οι πεφωτισμένοι συντάκτες του προέβλεπαν και τη διάλυση της Εθνικής Φρουράς…..

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Lygeros.org’
«Ευρωσύνταγμα, Κύπρος και βρετανικές βάσεις»
06 Ιουνίου 2005
Δρ. Νίκος Λυγερός

Στο Ευρωσύνταγμα υπάρχουν διάφορες αναφορές στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Πιο συγκεκριμένα οι αναφορές βρίσκονται στα εξής μέρη: Πρωτόκολλο αριθμός 3, Άρθρο IV -437 παράγραφος 2, στοιχείο ε, και Άρθρο IV -440 παράγραφος 6, στοιχείο β. Αν και μπορεί να φανεί ανορθόδοξο να υπάρχουν αυτές οι αναφορές στο Ευρωσύνταγμα εφόσον οι βρετανικές βάσεις δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, νομολογικά είναι απαραίτητες. Το ιστορικό είναι σχετικά απλό. Όπως η Κύπρος υπέγραψε μια συμφωνία με τη Μεγάλη Βρετανία και παραχώρησε τις βάσεις, οι οποίες έγιναν βρετανικές από τότε, την ώρα της ένταξης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η κυβέρνησή της αποφάσισε να υπάρχει ένα ειδικό καθεστώς στις βάσεις αυτές. Έτσι η Μεγάλη Βρετανία εξασφάλισε την άμεση εξάρτηση των βάσεων από την επικράτειά της δίχως να δίνει λόγο πια στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία δεν έχει την αρμοδιότητα να απορρίψει εξαιρέσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου που έγιναν πριν την ένταξη του συγκεκριμένου κράτους. Κατά συνέπεια η ένταξη της Μεγάλης Βρετανίας δεν άλλαξε τίποτα από την υπογραφή με την Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμα και τα κατεχόμενα εντάχθηκαν, μα όχι οι βρετανικές βάσεις, εξαιτίας της προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών. Αυτό είναι βέβαια μια πολύ σημαντική διευκρίνιση που πρέπει να γίνει για να εξετάσουμε αντικειμενικά τα εθνικά προβλήματα.

Συνεπώς είναι λογικό να υπάρχουν αυτές οι αναφορές στο Ευρωσύνταγμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι το Ευρωσύνταγμα είναι αρνητικό για μας. Για να είμαστε ακριβείς, το Ευρωσύνταγμα είναι θεσμικά αντικειμενικό και ακολουθεί τις συμφωνίες που υπάρχουν. Πρέπει όμως να πούμε εδώ ότι ενώ το Ευρωσύνταγμα θα μπορούσε απλώς να μην εφαρμόζεται καθόλου στις βρετανικές βάσεις όπως θα ήταν αναμενόμενο, μέσω του Άρθρου IV -440 δημιουργεί ένα πλαίσιο εφαρμογής.

«Η παρούσα συνθήκη δεν εφαρμόζεται στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια, που αποτελούν περιοχές των κυρίαρχων Βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στην Κύπρο, παρά μόνο στον αναγκαίο βαθμό για να διασφαλιστεί η εφαρμογή του καθεστώτος που προβλεπόταν αρχικά στο Πρωτόκολλο αριθμός 3. […] »

Μπορεί το ελληνικό κείμενο να μην είναι σαφές διότι η μετάφραση του χρησιμοποιεί την έκφραση: «δεν εφαρμόζεται … παρά μόνο», ενώ το αγγλικό λέει « shall apply . only » και το γαλλικό « ne s ‘ applique . que ». Αυτό σημαίνει ότι το Ευρωσύνταγμα εφαρμόζεται δίχως όμως να παραβιάζει τις προηγούμενες συνθήκες. Στην ουσία βλέπουμε ότι το Ευρωσύνταγμα εισχωρεί σε ελάχιστο επίπεδο βέβαια, στις βρετανικές βάσεις πράγμα το οποίο δεν καταφέραμε ως κράτος. Συνεπώς το Ευρωσύνταγμα είναι μια καλή βάση και σίγουρα καλύτερη από την τωρινή, για να διεκδικήσουμε στο μέλλον αυτό που μας ανήκει.

β ) Η παρούσα Συνθήκη δεν εφαρμόζεται στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια , που αποτελούν περιοχές των κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στην Κύπρο , παρά μόνο στον αναγκαίο βαθμό για να διασφαλισθεί η εφαρμογή του καθεστώτος που προβλεπόταν αρχικά στο Πρωτόκολλο αριθ . 3

b) le présent traité ne s’applique à Akrotiri et Dhekelia, zones de souveraineté du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d’Irlande du Nord à Chypre, que dans la mesure nécessaire pour assurer l’application du régime prévu à l’origine dans le protocole sur les zones de souveraineté du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d’Irlande du Nord à Chypre.

(b) this Treaty shall apply to Akrotiri and Dhekelia, the sovereign base areas of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Cyprus, only to the extent necessary to ensure the implementation of the arrangements originally provided for in the Protocol on the Sovereign Base Areas of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Cyprus.

Ο Σενέρ Λεβέντ υπενθυμίζει στον Χριστόφια τα κοινά φασιστικής Τουρκίας – ναζιστικής Γερμανίας 04/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , ,
comments closed
Στιγμιότυπο από την υπογραφή συμφωνίας φιλίας μεταξύ της Τουρκίας και της ναζιστικής Γερμανίας στις 18 Ιουνίου 1941 στην Άγκυρα [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

Φωτογραφικό στιγμιότυπο από την υπογραφή συμφωνίας φιλίας
μεταξύ Τουρκίας και Γερμανίας στην Άγκυρα, 18 Ιουνίου 1941

‘Πολίτης’
«Δεν σου αρμόζει να λες και να ξελές»
03 Νοεμβρίου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Αγαπητέ Χριστόφια, μία φορά στα σαράντα χρόνια είπες μια σωστή κουβέντα και ύστερα ήρθες και την αναίρεσες. Είπες και ξείπες. Μετάνιωσες αμέσως μόλις οι απέναντί σου έκαναν λίγο το μάγκα. «Δεν ήθελα να πω έτσι», είπες συμφωνώντας μαζί τους. Κατηγόρησες την αγγλική εφημερίδα στην οποία έδωσες εκείνη τη συνέντευξη. «Τα παραποίησε η Guardian», είπες. Για να πω την αλήθεια, δεν το περίμενα αυτό από εσένα. Έπρεπε να υποστηρίξεις τα λόγια σου. Και έπρεπε να υποστηρίξεις μέχρι τέλους ό,τι και αν είχες πει. ‘Αλλωστε δεν είπες κάτι λάθος. Ούτε η εφημερίδα έγραψε κάτι λάθος. Έγραψε ό,τι είπες. Δεν υπάρχουν παραποιήσεις κλπ. Γιατί αποσαφηνίζεις συνεχώς; Μήπως φοβήθηκες πολύ μόλις βρυχήθηκαν τα λιοντάρια; Κρίμα. Πολύ κρίμα.

Ο Χίτλερ είναι Χίτλερ. Και ο φασισμός, φασισμός. Μήπως είναι ψέματα ότι η Ευρώπη ήταν πολύ μαλακή με τον Χίτλερ και έκανε υποχωρήσεις σε αυτόν; Το ξέρεις και εσύ ότι το πραγματικό ντέρτι τής Ευρώπης δεν ήταν ο Χίτλερ, αλλά το καθεστώς στη Σοβιετική Ένωση. Θα έκαναν γιορτή αν ο γερμανικός στρατός δεν πείραζε καθόλου τους ίδιους και επιχειρούσε να συντρίψει μόνο τη Σοβιετική Ένωση. ‘Αλλωστε, μήπως αν οι Σοβιετικοί δεν κέρδιζαν εκείνη την τρομερή νίκη κατά του πλέον επίλεκτου γερμανικού στρατού στο Στάλινγκραντ και αν ο Κόκκινος Στρατός δεν αναχαίτιζε τους Γερμανούς καταδιώκοντάς τους προς το Βερολίνο, μήπως θα μπορούσαν έτσι εύκολα οι σύμμαχοι να ανοίξουν εκείνο το δεύτερο μέτωπο; Όταν ο Χίτλερ δεν κατάφερε να γονατίσει το σοβιετικό καθεστώς και υπέστη μεγάλη ήττα, έζωσε την Ευρώπη ο φόβος των Σοβιετικών αυτή τη φορά. Διότι πλέον δεν ήταν τίποτε για τον Κόκκινο Στρατό να μπει από τη μια άκρη της Ευρώπης και να βγει από την άλλη. ΓιΆ αυτό το λόγο η Αμερική και η Αγγλία άνοιξαν το δεύτερο μέτωπο κατά των Γερμανών. Για να μην είναι οι Σοβιετικοί οι μόνοι νικητές του πολέμου. Να μην περιέλθει ολόκληρη η Ευρώπη υπό την κυριαρχία των Σοβιετικών.

Εσύ σύντροφε έχεις περάσει από μαρξιστικά-λενινιστικά θρανία. Τα ξέρεις αυτά. Η κουλτούρα σου είναι σοσιαλιστική. Και είναι ορθή η διάγνωση στην οποία προέβης. Όπως η Ευρώπη προέβαινε σε παραχωρήσεις στον Χίτλερ για να μην καταστεί περισσότερο επιθετικός, έτσι κάνει παραχωρήσεις τώρα και στην Τουρκία. Αν και η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ, η Ευρώπη κλείνει τα μάτια στο γεγονός ότι το μισό νησί κατέχεται από την Τουρκία. Δεν της λέει «αποσύρσου από το έδαφός μου». Δεν χρησιμοποιεί καν την λέξη «κατοχή». Δεν λέει τίποτα για τη μεταφορά πληθυσμού στο νησί και τη λεηλασία των περιουσιών στο βορρά. Δεν κάνει το παραμικρό για να ανοίξει το Βαρώσι που παραμένει κλειστό εδώ και 35 χρόνια. Δεν την πιέζει για να ανοίξει τα λιμάνια της για την Κύπρο. Παραγνωρίζει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο νησί. Και δεν θίγει καθόλου τα σχέδιά της να προωθήσει το χωριστό κράτος. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, την έχει φλομώσει στις φιλοφρονήσεις και από πάνω. Υποστηρίζει, λέει, τη λύση στο νησί. Προώθησε, λέει, τις μεταρρυθμίσεις. Και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Προκαλούν αναγούλα πλέον τέτοιου είδους δηλώσεις των αξιωματούχων της ΕΕ. Τις βαρεθήκαμε πια. Ακόμη λίγα τους είπες. Προσβλήθηκαν. Αποκάλεσες, δήθεν, φασιστική την Τουρκία. Όμως, δεν είπες καν κάτι τέτοιο. Εσύ δεν συνέκρινες το καθεστώς, αλλά μια συμπεριφορά. Συνέκρινες τη στάση της Ευρώπης κατά του Χίτλερ και τη στάση της κατά της Τουρκίας. Και δεν υπάρχει κανένα απολύτως λάθος σε αυτή τη σύγκριση. Αλλά, ας υποθέσουμε ότι την αποκάλεσες φασιστική. Ψέματα είναι; Αν δεν είναι φασιστικό τότε τι άλλο μπορεί είναι ένα κράτος που έχει δεκάχρονα παιδιά να σαπίζουν για χρόνια στις φυλακές, που θάβει στις φυλακές ακόμη και κρατούμενους με καρκίνο στο κρεβάτι του θανάτου, που δεν έμειναν βασανιστήρια που δεν έκανε και που ακόμη επιδεικνύει μεγάλο σεβασμό στους χουντικούς που έκαναν το λαό να κλάψει; Μην βλέπεις μόνο αυτά που κάνει στην Κύπρο για να τη βαθμολογήσεις. Να κοιτάς λίγο και τι κάνει στο εσωτερικό της δικής της χώρας. Όπου η καταπίεση προς το δικό της λαό είναι πολύ χειρότερη από αυτά που κάνει σε εμάς. Τι ελπίδα μένει σε αυτό τον κόσμο, αν ο ηγέτης ενός αδικημένου λαού απολογείται επειδή αποκάλεσε «φασίστα» τον κατακτητή του;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Το φίδι που θερμαίνει η Ευρώπη»
31 Οκτωβρίου 2009
στήλη ‘Θέση’

Σε αντιδιαστολή προς όσα άκαιρα και αχρείαστα δήλωσε ο Πρόεδρος Χριστόφιας κατά τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, περί ελληνικού και ελληνόφωνου φασισμού, οι δηλώσεις του στην «Γκάρντιαν», με τις οποίες στηλιτεύει την ανοχή της Ευρώπης προς τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, συνιστούν ένα καλό και αυστηρό μάθημα προς τους Ευρωπαίους, οι οποίοι επαναλαμβάνουν την ίδια υποχωρητική τακτική έναντι της επιδρομικής Τουρκίας.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να σκληρύνει τη στάση της έναντι της Τουρκίας, παρομοιάζοντάς την τακτική των υποχωρήσεων που ακολουθεί, με την υποχωρητικότητα έναντι του Χίτλερ κατά τη δεκαετία του 1930.

«Δεν συγκρίνω την Τουρκία με τη ναζιστική Γερμανία, αλλά δεν είναι λογικό να λέγεται ότι δεν πρέπει να προκαλείται η Τουρκία για να μην εξοργιστεί», είπε ο Πρόεδρος. Για να προσθέσει ότι «υπάρχουν κανόνες τους οποίους η Τουρκία δυστυχώς δεν σέβεται και αυτό θυμίζει την κατάσταση πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ακολουθείτο η τακτική της υποχωρητικότητας, για να μη γίνει ο Χίτλερ περισσότερο επιθετικός».

Χρειαζόταν, όντως, ένα σκληρό μήνυμα η Ευρώπη, η οποία πολύ γρήγορα λησμόνησε τα δεινά που υπέστη, επιτρέποντας να ανδρωθεί ένα τέρας μέσα στην καρδιά της και αντιμετωπίζοντας αυτό το τέρας με συγκαταβατικότητα, ανοχή και φόβο. Λησμόνησε, ακόμη, η Ευρώπη τις θυσίες που υπέστη ο Ελληνισμός, όταν οι λαοί της φοβισμένοι υπέκυπταν ο ένας μετά τον άλλον στο σιδερόφρακτο φασισμό, και μόνο η Ελλάδα ύψωσε το ανάστημά της και έστειλε το μήνυμα, ότι ο φασισμός δεν ήταν ανίκητος. Λησμόνησε, ακόμη, ότι η Τουρκία κρύφτηκε ως επιτήδειος ουδέτερος στο κέλυφός της, και στο τέλος έλαβε και τα λάφυρα της αποχής της.

Σήμερα η Ευρώπη, ενώπιον ενός νέου αναδεικνυόμενου φασισμού, του τουρκικού, που υποβοηθείται να καταστεί περιφερειακή δύναμη και επεκτείνει την επιρροή της ώς τις τέσσερις άκρες του κόσμου, δεν κατενόησε ποιο φίδι ετοιμάζεται να δεχθεί στους κόλπους της. Αντί να ανακόψει τις επιδρομικές τάσεις της Τουρκίας, τη θωπεύει και της ανοίγει κερκόπορτες. Αντί να διαφυλάξει τις αρχές της και το Διεθνές Δίκαιο, που παραβιάζονται βάναυσα στην Κύπρο, κλείνει τα μάτια και αδικεί ξανά τον Ελληνισμό.

Χρειαζόταν το μήνυμα Χριστόφια, για να προβληματίσει τους άκριτους Ευρωπαίους, οι οποίοι μόνον τότε θα αντιληφθούν ποιο μέλλον ετοίμασαν για την Ευρώπη, όταν εισέλθει ένα νέο φασιστικό τέρας στους κόλπους τους.

Η Τουρκία βαρύνεται με εγκλήματα όσα ο Χίτλερ, και ακόμη μεγαλύτερα. Βαρύνεται με γενοκτονίες λαών και μειονοτήτων, και είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος και εποφθαλμιά άλλα εδάφη άλλου ευρωπαϊκού κράτους, της Ελλάδας.
Η Ευρώπη όφειλε να ανακόψει την επιδρομική τάση της, και όχι να της ετοιμάζει χαλί για να εισέλθει στους κόλπους της. Σπέρνει ανέμους και θα θερίσει θύελλες.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Κατευνασμός Χριστόφιας & Mea Culpa»
01 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Ο Ρ Θ Ω Σ θυμήθηκε και εύστοχα υπέμνησε προς τους εν ΕΕ εταίρους ο πρόεδρος Χριστόφιας, την καταστροφική πολιτική του Κατευνασμού, που ακολούθησαν στις παραμονές του Β΄ Παγκ. Πολέμου έναντι της Χιτλερικής Γερμανίας οι ηγέτες Βρετανίας, Γαλλίας και Σοβιετικής Ένωσης. Κατευνασμός, ο οποίος όχι μόνο δεν κατεύνασε το «θηρίο», αλλ’ εξέθρεψε έτι περαιτέρω την επεκτατική βουλιμία και την επιθετικότητά του. «Δεν είναι λογικό να λέμε μην προκαλείτε την Τουρκία διότι θα οργισθεί. Υπάρχουν κανόνες και δυστυχώς η Τουρκία δεν τους σέβεται. Αυτό μου θυμίζει την κατάσταση πριν τον Β΄Παγκ. Πόλεμο, τη δεκαετία του ’30, όπου επιχειρήθηκε ο κατευνασμός του Χίτλερ, ώστε να μη γίνει πιο επιθετικός», είπε την Πέμπτη στον λονδίνιο «Γκάρντιαν» ο κ. Χριστόφιας («Φ» & «Π» 30.10.09).

Κ Α Τ Ε Υ Ν Α Σ Μ Ο Σ έναντι του Χίτλερ υπήρξε (α) η περίφημη «Συμφωνία του Μονάχου» της 30ής Σεπτεμβρίου 1938, την οποία προσέφεραν στη Ναζιστική Γερμανία οι πρωθυπουργοί της Βρετανίας Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν και της Γαλλίας Εντουάρ Νταλαντιέ. Και (β) το «Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ», υπουργών Εξωτερικών Γερμανίας – ΕΣΣΔ, της 23ης Αυγούστου 1939, που προσέφερε στον Χίτλερ ο Στάλιν. Την πρώτη Συμφωνία ακολούθησε, 10 Μαρτίου 1939, η εισβολή του Χίτλερ στην Τσεχοσλοβακία, το δε Σύμφωνο με τους Σοβιετικούς, η εισβολή των Ναζί στην Πολωνία, 1η Σεπτεμβρίου 1939, που σήμανε και την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου…

Α Μ Φ Ο Τ Ε Ρ Α , τα είχαμε υπενθυμίσει το 1988 «πρωτοσέλιδα» στον τότε πρωθυπουργό της μητρός Ελλάδος Ανδρέα Παπανδρέου, όταν έντονα επικρίναμε την κατευναστική, έναντι των Τούρκων κατακτητών, πολιτική του στο Νταβός-1 με τον Τουργκούτ Οζάλ. Υστερότερα ο Ανδρέας ανέκρουσε πρύμναν, ομολογώντας και το λάθος του, με το γνωστό, έκτοτε, mea culpa. Δυστυχώς, η πολιτική του Κατευνασμού επικράτησε από την πρωθυπουργία Κ. Σημίτη, μετά τον εξευτελισμό στα Ίμια το 1996 και την ταπείνωση με τους S-300 του 1999. Παρήγαγε την αποθράσυνση της Τουρκίας έναντι Ελλάδος και Κύπρου, σε όλο το εύρος των ελληνο-τουρκικών «διαφορών».

Ο Μ Ω Σ , τι άλλο από πολιτική του Κατευνασμού είναι η πολιτική που και του λόγου του, ο Π.τ.Δ. κ. Χριστόφιας υλοποιεί, έναντι των Τούρκων, από της ανόδου του στην εξουσία; Ο ίδιος, άλλωστε, ομολόγησε ότι ήταν «φιλική προσφορά» του προς τους Τούρκους ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς» της 23ης Μαΐου 2008 κι ο ίδιος ξανά, τον περασμένο Σεπτέμβριο, μίλησε στη Ν. Υόρκη για τις «γενναίες προσφορές» του, που οδήγησαν στο «να τού ζητούν και τα ρέστα», όπως ο ίδιος εξοργισμένος δήλωσε.

Ο Ρ Θ Ω Σ , λοιπόν, τα είπε προς ευρω-εταίρους. Ορθότερο θα είναι να τα πει και προς εαυτόν. Και ορθότατα, αν στην πράξη ανακρούσει πρύμναν, έστω και δίχως mea culpa…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘ΑντιΠαρακμή’
«Έχουν κοινά οι Τούρκοι με τους Ναζί; Καλημέρα κι΄ έφεξε σύντροφε Χριστόφια!»
30 Οκτωβρίου 2009

Ο Δημήτρης Χριστόφιας σε συνέντευξη τους στη βρετανική εφημερίδα Guardian παρομοίασε τους Τούρκους με τους ναζί!

Ο βασιλιάς της πολιτικής του κατευνασμού Δημήτρης Χριστόφιας, μετά από 2 χρόνια θυμήθηκε ότι η πολιτική του κατευνασμού πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο όχι μόνο δεν κατεύνασε τον Χίτλερ, αλλά τον κατέστησε εντελώς αποχαλινωμένο. Του πήρε όμως 2 χρόνια για να το εμπεδώσει, έχοντας ΗΔΗ κάνει τραγικές υποχωρήσεις…

Αφού έδωσε στην Τουρκία το τέλειο άλλοθι για την αδιαλλαξία της, εφευρίσκοντας την… «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους», ωσάν οι Κύπριοι να είναι οι εισβολείς και οι κατοχείς, και πείθοντας όλο τον κόσμο ότι.. «οι συνομιλίες βαίνουν καλώς, υπάρχει καλό κλίμα, υπάρχουν συγκλίσεις» (!!!!!!! οι οποίες ασήμαντες συγκλίσεις επήλθαν σε όλες τις περιπτώσεις με αποκλειστικά ελληνοκυπριακές παραχωρήσεις), ανακάλυψε τώρα τον τροχό: ότι … «το κλειδί της λύσης το κρατά η Άγκυρα», «τα πράματα δεν παν καλά» και… «his expectations have not been justified»!!!

Αυτά παθαίνει ο Πρόεδρος (και μαζί όλη η ελληνοκυπριακή πλευρά), όταν μπαίνει με φόρα στις συνομιλίες με την αφελέστατη σιγουριά ότι με τον σύντροφο Ταλάτ θα τα βρει… Ε, τι να πει κανείς… Λέτε να ξύπνησε έστω και στο πάρα πέντε; Αλληλούια!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Guardian’
«President of Cyprus likens EU-Turkey relations to Nazi appeasement»
29 Οκτωβρίου 2009
Ian Traynor

The president of Cyprus today urged Europe to get tough with Turkey, likening the EU’s concessions to Ankara to the appeasement of Adolf Hitler in the 1930s, and playing down expectations of any breakthrough in the quest for a settlement of 35 years of partition in Cyprus.

Demetris Christofias, the Greek Cypriot leader and Cypriot president, said that more than a year of negotiations with his Turkish Cypriot friend and counterpart, Mehmet Ali Talat, were in trouble.

«Unfortunately, my expectations have not been justified,» he said in an interview. «We have differences and divergences, deep, deep differences.»

Christofias’s gloomy remarks ran counter to diplomats’ hopes that the Greek and Turkish Cypriot leaders represented the best chance for a settlement in a generation.

Both leaders, personal friends who are both on the left, have been conducting negotiations for more than a year. Talat, however, is widely tipped to lose power in presidential elections in Turkish-occupied northern Cyprus next April to nationalist hardliners, so the duo may have only months to strike a deal. Cyprus has been divided since a Turkish military invasion in 1974.

Christofias rejected talk of a deadline as artificial and suggested the Turkish side was exploiting Talat’s electoral problems to blackmail him.

If the talks fail, warned Hans Van Den Broek, the former Dutch foreign minister who sits on the Independent Commission on Turkey, «the island will certainly head towards partition. Tensions will rise in the eastern Mediterranean and EU-Turkey tension will deepen.»

With much at stake in the Cyprus talks, Christofias laid a large part of the blame for the stalemate on the Turkish leadership of Prime Minister Recep Tayyip Erdogan. «We don’t agree on anything with Mr Erdogan,» he said.

Hopes for a solution to the Cyprus problem have been raised by the approach adopted by Greece’s new prime minister, George Papandreou, who visited Turkey shortly after he was elected, where he met Erdogan. Christofias’s negative comments reveal how difficult the task will be.

The fate of the Cyprus settlement talks is crucial to Turkey’s bid to join the EU. Swathes of the complex membership negotiations between Ankara and Brussels are frozen because of Greek Cypriot objections.

Christofias warned that any European concessions to Ankara to keep Turkey on a pro-European path could backfire.

«I don’t compare Turkey with Nazi Germany,» he said. «But it is not reasonable to say don’t challenge Turkey because it will get angry. There are rules and unfortunately Turkey does not respect those rules … This reminds me of the situation before the second world war, appeasing Hitler so he doesn’t become more aggressive. The substance of fascism was the substance of fascism. Hitler was Hitler.»

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Επίθεση Χριστόφια κατά Guardian»
31 Οκτωβρίου 2009
Μικαέλλα Λοΐζου

Σε θρίλερ εξελίσσεται η παραίνεση του Προέδρου της Δημοκρατίας προς την Ε.Ε. να μην προβεί σε παραχωρήσεις προς την Άγκυρα. Για διαστρέβλωση των λεγομένων του κατηγόρησε χθες τη γνωστή βρετανική εφημερίδα Guardian. Η εφημερίδα, σε δημοσίευμα που τιτλοφορείται «Ο Πρόεδρος της Κύπρου παρομοιάζει τις σχέσεις Ε.Ε.-Τουρκίας με τον κατευνασμό των ναζί» και υπότιτλο «Ο Ε/Κ ηγέτης προειδοποιεί ότι οι παραχωρήσεις προς την Άγκυρα μπορεί να γυρίσουν μπούμερανγκ, ενώ οι συνομιλίες στο μοιρασμένο νησί περιήλθαν σε δύσκολη κατάσταση», αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ο Χριστόφιας προειδοποίησε ότι οι παραχωρήσεις της Ε.Ε. προς την Άγκυρα, για να κρατήσει την Τουρκία σε ευρωπαϊκή τροχιά, μπορεί να γυρίσουν μπούμερανγκ. «Δεν συγκρίνω την Τουρκία με τη ναζιστική Γερμανία», είπε.

«Όμως δεν είναι λογικό να λέμε μην προκαλείτε την Τουρκία γιατί θα θυμώσει. Υπάρχουν κανονισμοί και, δυστυχώς, η Τουρκία δεν σέβεται αυτούς τους κανονισμούς… Αυτό μου θυμίζει την κατάσταση πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που κατεύναζαν τον Χίτλερ, για να μη γίνει πιο επιθετικός. Η ουσία του φασισμού, ήταν η ουσία του φασισμού. Ο Χίτλερ ήταν ο Χίτλερ»».

Οι άλλοι το είπαν σωστά;
Μιλώντας από τις Βρυξέλλες, χθες, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε ότι η εν λόγω εφημερίδα «έχει διαστρεβλώσει αρκετά πράγματα, τα οποία έχω πει, και μάλιστα χονδροειδώς». Τόνισε, δε, ότι «οι δημοσιογράφοι άλλων εφημερίδων που ήταν εκεί, γράφουν αυτά που είπα και όχι αυτά που μπορεί να φανταστεί ο καθένας». Για να διαπιστωθούν τα ακριβή σημεία της διαστρέβλωσης της δήλωσης του Προέδρου, καθώς ο ίδιος δεν προέβη σε διευκρίνιση, η «Σ» ανέτρεξε στα δημοσιεύματα άλλων ξένων εντύπων για την επίμαχη δήλωση. Το αποτέλεσμα της έρευνάς μας, όμως, κάθε άλλο παρά διαφωτιστικό ήταν, ως προς το τι πραγματικά είπε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αφού τα άλλα δύο αγγλόφωνα έντυπα που εντοπίσαμε, επαναλαμβάνουν ουσιαστικά την ίδια δήλωση.

Ο ανταποκριτής της New York Times, σε δημοσίευμα υπό τον τίτλο «Ο Πρόεδρος της Κύπρου είναι απαισιόδοξος για την επανένωση», γράφει στην εισαγωγή του: «Ο Πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας την Πέμπτη έδωσε μία απαισιόδοξη εκτίμηση των συνομιλιών για επανένωση του μοιρασμένου νησιού και προειδοποίησε την Ε.Ε. να μην κατευνάζει την Τουρκία με τον τρόπο συμπεριφοράς που τύγχανε η Γερμανία πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο». Πιο κάτω, ο συντάκτης γράφει: «Ο κ. Χριστόφιας τόνισε ότι δεν συγκρίνει την Τουρκία με τη ναζιστική Γερμανία, όμως είπε ότι το ρίσκο η Τουρκία να στραφεί προς την Ανατολή και να απομακρυνθεί από την Ε.Ε. δεν πρέπει να της αποφέρει ειδική μεταχείριση. «Αυτό μου θυμίζει την κατάσταση», είπε ο κ. Χριστόφιας, «πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου κάποιοι ηγέτες στην Ευρώπη προσπαθούσαν να κατευνάσουν τον Χίτλερ, για να μη γίνει πιο σκληρός και να επιτεθεί. Η ουσία του φασισμού, ήταν η ουσία του φασισμού και ο Χίτλερ ήταν ο Χίτλερ»». Πρόκειται, συνεπώς, για μία σχεδόν ταυτόσημη αναφορά στα λεγόμενα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Υπάρχουν και χειρότερα…

Το Economist, δε, ήταν ακόμη πιο αναλυτικό, καθώς ο συντάκτης ισχυρίζεται ότι παρατήρησε και τις αντιδράσεις της συνοδείας του Προέδρου μετά την επίμαχη δήλωση. Σε δημοσίευμα στο ευρωπαϊκό blog του περιοδικού Charlemagne, υπό τον τίτλο «μπορεί η Ε.Ε. να αγκυροβολήσει την Τουρκία στη Δύση;», ο συντάκτης αποκαλύπτει ότι αυτός ήταν που υπέβαλε την ερώτηση που οδήγησε στην αμφισβητούμενη απάντηση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Ρώτησα τον Πρόεδρο το εξής: αποδέχεστε ότι η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε. αφορά, κατά κάποιον τρόπο, την ψυχή της Τουρκίας, επηρεάζοντας την καρδιά και το μυαλό και την αποτρέπει από του να κινείται προς την Ανατολή, ίσως προς πιο ριζοσπαστικές μορφές του Ισλάμ; «Όχι, δεν το δέχομαι αυτό», είπε. Τότε προσέφερε και μία σύγκριση: τον προπολεμικό κατευνασμό του Χίτλερ, όταν διατυπωνόταν η άποψη ότι η αντίσταση στη ναζιστική Γερμανία θα την έκανε ακόμα πιο σκληρή. «Όμως η ουσία του φασισμού, είναι η ουσία του φασισμού», είπε, ενώ οι βοηθοί του ξεροκατάπιναν».

Ο ανταποκριτής του Economist συνεχίζει ως εξής: «Συνέκρινε την Τουρκία με τη ναζιστική Γερμανία, ρώτησε αμέσως Γερμανός συνάδελφος. «Όχι δεν το κάνω και μην το γράψετε αυτό», είπε. «Όμως δεν βλέπω κάποιο εύλογο επιχείρημα, όταν οποιοσδήποτε λέει: μην προκαλείτε την Τουρκία, επειδή θα θυμώσει ή θα γίνει πιο σκληρή. Υπάρχουν κανόνες στον κόσμο και η Τουρκία, δυστυχώς, δεν αποδέχεται αυτούς τους κανόνες»».

Ενόχλησε ο τίτλος
Πηγές από το Προεδρικό, πάντως, διευκρινίζουν ότι αυτό που ενόχλησε τον Πρόεδρο Χριστόφια δεν ήταν το περιεχόμενο του δημοσιεύματος της Guardian αλλά ο τίτλος, ο υπότιτλος και η απόδοση που έκανε στις δηλώσεις του στην εισαγωγική παράγραφο. Η επίμαχη παράγραφος αναφέρει: «Ο Πρόεδρος της Κύπρου κάλεσε την Ευρώπη να γίνει σκληρή με την Τουρκία, παρομοιάζοντας τις παραχωρήσεις της Ε.Ε. προς την Άγκυρα με τον κατευνασμό του Αδόλφου Χίτλερ τη δεκαετία του 1930 και υποβάθμισε τις προσδοκίες για σημαντικές εξελίξεις στην προσπάθεια για διευθέτηση της 35ετούς διαίρεσης της Κύπρου». Συνεπώς, φαίνεται ότι η διαστρέβλωση εντοπίζεται στη χρήση του ρήματος «likening», που σημαίνει «παρομοιάζω», καθώς είναι το μόνο που διαφοροποιεί την Guardian από την απόδοση των άλλων δυο αγγλόφωνων παραδειγμάτων που παραθέτει η «Σ» και όχι στο συνολικό δημοσίευμα της εφημερίδας.

Τα κόμματα «μεταφράζουν»
Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, πάντως, δεν προέβη σε οποιαδήποτε διάψευση του δημοσιεύματος. Κληθείς να το σχολιάσει, παρέθεσε τη δική του ερμηνεία ως προς το τι προσπαθούσε να πει ο Πρόεδρος Χριστόφιας. «Το μήνυμα που έστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ευρώπη είναι ότι η Τουρκία δεν πρέπει να περάσει αλώβητη, γιατί αυτός ο τρόπος χειρισμού χωρών που δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ε.Ε. δεν αποδίδει», είπε ο κ. Κυπριανού.

Η ΕΔΕΚ, δε, διά στόματος του εκπροσώπου Τύπου της, επικρότησε τις δηλώσεις Χριστόφια. Ο Δημήτρης Παπαδάκης είπε χθες ότι «επικροτούμε τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι η σωστή κατεύθυνση και δείχνουν αποφασιστικότητα από τη δική μας πλευρά, σε σχέση με το κρίσιμο ραντεβού του Δεκεμβρίου».

Το ΔΗΚΟ, σε ανακοίνωση που εξέδωσε, ερμήνευσε τις δηλώσεις, λέγοντας ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εμμέσως υποδεικνύει προς τους Ευρωπαίους εταίρους μας την ανάγκη για πιο αυστηρή αντιμετώπιση της τουρκικής αδιαλλαξίας και αλαζονείας».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Χριστόφιας-Watch’
«Εμείς προειδοποιούσαμε: Ο Νενεκισμός οδηγεί στον Ναζισμό»
04 Νοεμβρίου 2009
Αλυσίμαχος & Δόρκωνας

Παρά το ότι το περίμενε κάπως, εντούτοις ακόμα και η Επιτροπή μένει έκπληκτη με την ταχύτητα που οι προβλέψεις της γίνονται πραγματικότητα.

Πριν λίγες μέρες είχαμε γράψει (και επαινέσει) τον Πρόεδρο Χριστόφια για το θάρρος του να δηλώσει στην βρετανική ΓΚΑΡΝΤΙΑΝ (29.10.2009) πως η Τουρκία στην ουσία ταυτίζεται με την Ναζιστική Γερμανία. Το είχαμε αναλύσει μάλιστα διεξοδικά, εξηγώντας πως η δήλωση του Προέδρου ήταν σωστότατη:

Πρώτον, γιατί η Τουρκία, με τη θεώρηση της Κύπρου ως ζωτικού της χώρου, με τα συνεχιζόμενα μαζικά εγκλήματα πολέμου της, με τις προσπάθειες γενοκτονίας πληθυσμών που βρίσκονται υπό τον έλεγχό της (π.χ. τους Κούρδους και τους Ελληνοκύπριους εκτοπισμένους), με τη θρασύτητα με την οποία αντιμετωπίζει την Ευρώπη, την οποία και προσπαθεί να φέρει στα δικά της μέτρα, μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως ο εκπρόσωπος του ναζισμού και του φασισμού στη σύγχρονη Ευρώπη και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Δεύτερον, γιατί προσπάθειες κατευνασμού της Τουρκίας, υποχωρήσεις προς την Τουρκία, τροφοδοτούν τον επεκτατισμό της.

Ελπίζαμε πως αυτό θα ήταν, ίσως, το έναυσμα για μια αλλαγή πλεύσης στην πολιτική του Προέδρου, και από Ευέλικτος Οδοστρωτήρας που τσακίζει ανυπεράσπιστους Λιλλήκες και συλλαμβάνει 15χρονα παιδάκια να μετατραπεί σε Αμείλικτο Εκσκαφέα που θα ξεριζώσει τον φασισμό-κεμαλισμό από την Κύπρο και θα δείξει στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο το πραγματικό πρόσωπο του τουρκικού ναζισμού. Αυτό δεν έγινε, και δυστυχώς ο Δ.Χριστόφια συνεχίζει ξεδιάντροπα να προσπαθεί να κατευνάσει το ναζιστικό θηρίο, για το οποίο ο ίδιος μίλησε.

Για τις παλινδρομήσεις, τις αμφιταλαντεύσεις και τις αντιφάσεις του Ευέλικτου έχουμε πει και άλλες φορές – όπως για παράδειγμα η ομιλία του στα Η.Ε. όπου χαρακτηρίζει την Διζ.Δικ.Ομοσπονδία ως «αφύσικη για τα κυπριακά δεδομένα», αλλά συνεχίζει να διαπραγματεύεται στο πλαίσιο της.

Σε αυτή την έρευνα της Επιτροπής -και διότι ο σκοπός μας είναι η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο- θα δούμε μια άλλη παράμετρο της δήλωσης Χριστόφια.

Περιμέναμε πως μετά τον σωστότατο παρομοιασμό του Προέδρου, και μάλιστα ενώπιων Ευρωπαίων και σε μεγάλη βρετανική εφημερίδα, της Τουρκίας ως αιμοσταγούς χιτλερικού κράτους, πως ΟΛΟΙ οι πολιτικοί χώροι και προσωπικότητες, ανεξαρτήτως υποστήριξης ή όχι προς τον Ευέλικτο, θα συμφωνούσαν με την δήλωση και θα την αγκάλιαζαν, αφού δεν νομίζουμε πως κανένας Κύπριος πολίτης, δεξιός ή αριστερός, του ΟΧΙ ή ΝΑΙνέκος, των ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ-ΕΥΡΩΚΟ-Οικολόγων ή του ΔΗΣΑΚΕΛ, δημοκράτης ή του ΕΛΑΜ/ΕΔΟΝ θα διαφωνούσε με την δήλωση, αφού όντως (όπως το αναπτύξαμε και πιο πάνω), η Τουρκία όντως φέρει τα ναζιστικά αυτά χαρακτηριστικά, όπως και να το δει κάποιος.

Με έκπληξη μας όμως διαπιστώσαμε αυτό που μέχρι πρότινος θα θεωρούνταν Α-ΔΙ-Α-ΝΟ-Η-ΤΟ: Ναι, υπήρξαν άνθρωποι που ΔΙΑΦΩΝΗΣΑΝ με την δήλωση Χριστόφια! Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν πως η Τουρκία ΔΕΝ είναι φασιστικό-ρατσιστικό-ναζιστικό κράτος! Ναι, υπάρχουν άνθρωποι (που υποτίθεται είναι φανατικοί υποστηρικτές του Δ.Χριστόφια), που στράφηκαν ΕΝΑΝΤΙΟΝ του για να υπερασπιστούν, όχι μόνο την Τουρκία, αλλά τον ίδιο τον ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ χαρακτήρα της!!

Όπως σας το λέμε αγαπητοί φίλοι! Υπάρχουν Κύπριοι που προτιμούν να υπερασπίζονται δημόσια και ενυπογράφως τον Ναζισμό, εν έτει 2009!!

Η έρευνα της Επιτροπής για τις νεοναζιστικές τάσεις εντός της Πλατφόρμας του ΝΑΙ αποκάλυψε δύο συνήθεις ύποπτους. Στην πορεία όμως, αναπάντεχα, ανακαλύψαμε και ένα τρίτο! Ας τους πάρουμε ένα ένα.

Περίπτωση 1η, «Κοριός» της εφημερίδας ΠΟΛΙΤΗΣ: Ο «Κοριός» είναι η γνωστή λασπολογική στήλη στο ελληνόφωνο έντυπο του ΠΟΛΙΤΗ που εκφορτώνει τόνους φιλοτουρκικής λάσπης εβδομαδιαίως. Στις 31.10.2009 ο «Κοριός» διαφώνησε πως η Τουρκία είναι ναζιστική, λέγοντας πως είναι «πατάτα» αυτό που είπε ο (αγαπητός του, κατα τ’άλλα) Χριστόφιας:

Τώρα που τα κοιτάζουμε ξανά τα πράγματα, ίσως να είμαστε λίγο άδικοι. Όχι ότι δεν είναι απείρου κάλλους η ατάκα του Νεικώλα, αλλά, διερωτόμαστε: Γίνεται να δώσουμε το Βραβείο «Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς» Μηνός Οκτωβρίου και να παραβλέψουμε τις απίστευτες πατάτες του Προέδρου μας, με πρώτη αυτήν που έκανε μιλώντας στην βρετανική «Guardian» (κιόλας), όπου παρομοίασε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση έναντι της ‘Αγκυρας με την… πολιτική κατευνασμού του Χίτλερ τη δεκαετία του 1930 προκειμένου (νόμιζαν οι Ευρωπαίοι…) να μην καταστούν οι Ναζί πιο επιθετικοί; Είναι δυνατόν να το παραβλέψουμε; Μα, είναι δυνατόν ένας Ευρωπαίος ηγέτης να λέει μια τέτοια χοντράδα για την Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια τόσο κρίσιμη φάση για τη χώρα του; Ακόμη και… αυτός.

Είναι πραγματικά ενοχλητικό μια μεγάλη εφημερίδα να προβαίνει σε τόσο εξώφθαλμη υπεράσπιση του ναζιστικού χαρακτήρα της Τουρκίας.

Περίπτωση 2η, Έποικ-Lover, ο γνωστός εποικολάγνος Γιάννος Ιωάννου: Όταν στις 21.08.2009 ο Επίτροπος Ονήσιλος δημοσίευσε την εργασία του «Εμπρός στο δρόμο της τιμιότητας που χάραξε ο Νιχάτ-πρώην-Νικόλας!» δεν είναι τυχαίο που έδινε ψυχολογικές συμβουλές και συνιστούσε, με πολλή σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης, στον Έποικ-Lover όπως αλλάξει όνομα για να αποκομίσει και αυτός τα θετικά του Νιχάτ-πρώην-Νικόλα:

Και έτσι θα μπορούσαν πολλοί να βρουν την ψυχική τους ησυχία. Ο Έποικ-Lover, για παράδειγμα, θα μπορεί να βγει θαρραλέα να φωνάξει το σύνθημα του: «Έποικοι και Ναζί, αράζουμε μαζί!»

Οι ναζιστικές τάσεις του Έποικ-Lover ήταν, ως φαίνεται και απο το πιο πάνω απόσπασμα, γνωστές στην Επιτροπή από τον Αύγουστο τουλάχιστον. Τώρα έχουν επιβεβαιωθεί πλήρως. Ας δούμε το επίμαχο απόσπασμα της 30.10.2009 από την ιστοσελίδα του ψευδοΣτροβολιώτη Έποικ-Lover:

Όμως δεν γίνονται αυτά τα πράγματα στην Ευρώπη Πρόεδρε. Πιο πολύ και απείρως πιο έντονα από εμάς οι Ευρωπαίοι υπέστησαν τα κακά του ναζισμού, και δεν είναι όμορφο να τους υποβάλλουμε ανόμοια παραδείγματα. Δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα αν αφήνουμε την οργή να ξεχειλίζει, οδηγώντας μας σε φραστικές παρεκτροπές, οι οποίες μόνο ως πυροτεχνήματα μπορούν να γίνουν αποδεκτές από τους συνεταίρους μας.

Και όλοι γνωρίζουμε πως είναι ανόμοια τα παραδείγματα. Όλοι επίσης γνωρίζουμε πως σε επίπεδο Ευρώπης μειδιούν όσοι διάβασαν τις δηλώσεις σας, άρα Πρόεδρε Χριστόφια να προσέχετε τα λόγια σας! Δεν μιλάει ο Δημήτρης, μιλάει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, και εγώ επιθυμώ ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να είναι Ευρωπαϊκού επιπέδου και να ακολουθεί τους Ευρωπαϊκούς κανόνες. Να μην του φεύκουν ανόητα ή προκλητικά σχόλια.

Δεν είναι όμορφο!!!! Ναι, δεν είναι όμορφη η κατοχή, οι βιασμοί, η σύληση της πολιτιστικής κληρονομιάς, οι αγνοούμενοι, οι εγκλωβισμένοι, τα κατεχόμενα, ο τουρκικός στρατός κ. ψευδοΣτροβολιώτη. Αλλά φαίνεται πως οι ατμοί και τα υγρά της εποικολατρείας σου σε έχουν τυφλώσει και πνίξει και τα βλέπεις όλα μέσα από τον ροδαλό φακό της λαγνείας.

Είναι ανόμοια παραδείγματα!!! Η κατοχή ζωτικού χώρου, τα συνθήματα περί ανωτερώτητας των Τούρκων (όπως και των Γερμανών επί Χίλτερ), η κατοχή, η απαίτηση για μοιρασμό σε ζώνες κατοχής (όπως έγινε στις κατακτημένες από τον Χιτλερ περιοχές), ο φασισμός κλπ δεν είναι όμοια για τον Εποικολάτρη!!

Περίπτωση 3η, Γιώργος Ιορδάνου, νέο περιθωριακό φρούτο: Αυτόν, ομολογουμένως, η Επιτροπή δεν τον γνώριζε. Τώρα τον ανακαλύψαμε. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του είναι 22χρονος, θεωρεί πως η θητεία του στον στρατό ήταν πέταμα δύο χρόνων (!!!) και τώρα είναι φοιτητής πολιτικών επιστημών και διεθνών σχέσεων στην Αγγλία (προφανώς ένα νέο ανερχόμενο φυντάνι που θα «κοσμήσει» την ιντελλεκτατούρα του ΑΚΕΛ και θα κάνει τον πρωινό καφέ του Τριμικλινιώτη).

Από μια πρόχειρη έρευνα μας στην ιστοσελίδα του διαφαίνεται πως πρόκειται για φαιδρό και περιθωριακό στοιχείο, που φυτοζωεί στις παρυφές του Νενεκισμού, ίσως βέβαια (για να είμαστε δίκαιοι) και λόγω ηλικίας. Αυτό όμως δεν τον σταμάτησε από το να υπερασπιστεί την ναζιστική φύση της Τουρκίας και να καταφερθεί σαν οδοστρωτήρας κατά του Οδοστρωτήρα! Έγραφε και αυτός στις 30.10.2009, παραπέμπωντας μάλιστα και στην ιστοσελίδα του Έποικ-Lover, που πιθανότατα να είναι ο ιδεολογικός του μέντορας αφού οι απόψεις τους είναι κάρμπον κόπυ:

Κύριε Χριστόφια μου,

Διάβασα χτες στην Guardian ότι βρέθηκες λέει στις Ευρώπες και σχολίασες την τακτική υποχωρήσεων της Ευρπώπης έναντι της Τουρκίας παρομοιάζοντας την με τον Χίτλερ (!!!).Ξέρεις πόσο μεγάλη ματσουτζιά ήταν τούτο; Αυτό είναι που λέμε «φάουλ». ΔΕΝ γίνεται πρόεδρος κράτους να μιλά από τα έδρανα των Βρυξελλών λες και βρίσκεται σε καφενείο.

Επίσης δε θυμίζουμε σε uptight τύπους κάτι που ήταν τόσο οδυνηρό και είναι τόσο απεχθές γι’ αυτούς. Είπες κάτι πολύ απλό και λογικό, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να υποχωρεί σε τόσο εξευτελιστικό (για το κύρος της) βαθμό και πρέπει να υψώσει το ανάστημα της στην Τουρκία, υποχρεώνοντας την να συμμορφωθεί με τις Ευρωπαϊκές οδηγίες. Όπως λέει και ο Στροβολιώτης «στην Ευρώπη μιλάμε Ευρωπαϊκά πρόεδρε Χριστόφια».

Δεν θα αναλύσουμε τις φασιστολογίες του νεαρού Γ.Ιορδάνου καθότι αντικατοπτρίζουν πλήρως αυτές του ιδεολογικού του πατέρα. Απλώς θα πούμε πως είναι πραγματικά λυπηρό νέοι ανθρώποι να έχουν τέτοιες απόψεις και να στηρίζονται σε τέτοιες ιδεολογίες οι οποίες έχουν ηττηθεί και έχουν θαφτεί με την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι πολύ λυπηρό η νέα γενιά, από την οποία περιμένουμε να απελευθερώσει την Κύπρο και να την επανενώσει, από την γενιά που περιμένουμε να κτίσει μια κοινωνία Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων, να υπερασπίζεται τον ναζισμό του τουρκικού κράτους. 😦

Και στο σημείο αυτό -απλώς για να διαφανεί η ιδεολογική συναντίληψη Έποικ-Lover με Γιώργο Ιορδάνου- επισημαίνουμε, όπως δείχνει η πιο κάτω εικόνα, πως υπάρχει παρόμοια λαγνεία για τους έποικους. Είναι τέτοια η συμφωνία απόψεων μεταξύ των δύο που μπορεί ο τελευταίος ευστόχως να χαρακτηρισθεί και ως «Έποικ-Lover-Lover» ή και «Έποικ-Lover Β’» (κατά τα πρότυπα της «ΕΟΚΑ Β’» ή της «ΤΜΤ Β’»).

[πηγή φωτογραφίας: christofias-watch.blogspot.com]

Είναι δυστυχώς τραγική η κατάσταση. Φαίνεται πως ο θεωρητικός του ΑΚΕΛογενούς νεοναζισμού, ο Γρηγόρης Φωτεινός, έχει ήδη μεγάλη επίδραση, όχι μόνο στο ΑΚΕΛ, αλλά ακόμη και σε εκτός ΑΚΕΛ πλατφορμικούς κύκλους.

Η Επιτροπή για την Αποκατάταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο έχει πλειστάκις προβάλει και τεκμηριώσει την σχέση Ναζισμού-ΝΕνεκισμού, με τις εξονυχιστικές έρευνες μας όσον αφορά τις σχέσεις ΑΚΕΛ-ΕΛΑΜ-ΕΔΗ-ΔΗΣΥ και των Χαραυγιτών με τους Χρυσαυγίτες αδελφούς τους.

Τώρα μπορεί και ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστόφιας να καταλάβει πως εμείς θέλουμε πραγματικά να τον βοηθήσουμε να απεγκλωβιστεί από τα νύχια του ναζιστικού νενεκισμού, ο οποίος τον πιέζει να αποδεχθεί ρατσιστικές λύσεις στο Κυπριακό. Αν οι διάφοροι Κοριοί, Έποικ-Lovers και Έποικ-Lovers B’ τον αγαπούσαν, δεν θα του έκαναν τέτοια ανοίκεια επίθεση, αλλά θα τον στήριζαν όπως τον στήριζαν και πρώτα (ψευδώς, όπως φάνηκε).

Τελικά για όλους αυτούς προέχει η υπεράσπιση της Τουρκίας, του Ρατσισμού του Σχεδίου Ανάν και του Ναζισμού, αντί η περιφρούρηση του Προέδρου και του κυπριακού κράτους. Πρόεδρε, πρέπει να απεγκλωβιστείς από τα νύχια τους και να ασκήσεις επιτέλους απελευθερωτική πολιτική, να αποκαλύψεις τις φρικαλεότητας του Κεμαλισμού ο οποίος ΠΡΟΫΠΑΡΧΕΙ και έχει ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ κιόλας τον Ναζισμό. Μην ξεχνάς πως ο Χίτλερ εμπνεύστηκε ο Ολοκαύτωμα των Εβραίων από το Ολοκαύτωμα που έκαναν οι Τούρκοι στους Αρμένιους.

Μην στήνεις αυτί σε κάθε Γρηγόρη Φωτεινό, Γιώργο Ιορδάνου, Γιάννη Ιωάννου και άλλους ανώνυμους κοριούς και τσιβίτζια. Αυτοί ξέρουν τι κάνουν: δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι ομοϊδεάτες τους στο ακροδεξιό ΕΛΑΜ έχουν επαναβεβαιώσει με νέα πρόσφατη δημοσίευση τους (01.11.2009) πως ζητούν εκ νέου «ένα Εθνικό Ολοκληρωτικό Καθεστώς»!!

ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΩΡΑ ΠΡΟΕΔΡΕ!!

Αλυσίμαχος & Δόρκωνας για το Christofias-Watch (ευχαριστούμε τους Ονήσιλο-Πράξανδρο για αρκετά links και συμβουλές)

Υ.Γ. – Σε αυτό το σημείο η Επιτροπή οφείλει να δώσει τα θερμά της συγχαρητήρια στον πασίγνωστο ανά την κυπριακή μπλογκόσφαιρα Anef_Oriwn, τον βετεράνο Ηλικιακό Ρατσιστή. Ο Anef_Oriwn δεν δίστασε να έρθει σε σύγκρουση στο μπλογκ του μαζί με τον Έποικ-Lover, υπερασπιζόμενος την ορθή θέση του Προέδρου για τον ναζισμό της Τουρκίας. Και ενώ στο παρελθόν ειρωνευόταν τον Σενέρ Λεβέντ, τώρα του παρουσιάζει και άρθρο ευμενώς! Έυγε Anef_Oriwn!

Ας ελπίσουμε πως θα αποκηρύξει σύντομα και την βία, διότι δεν ξεχνάμε πως στο παρελθόν είχε μιλήσει, γεμάτος βίαια υπονοούμενα, για τα «σπασμένα δόντια από μπουνιά» του συντρόφου της Επιτροπής και σεβαστού blogger Φάληρου Κυπριώτη. Ελπίζουμε επίσης πως αυτή δεν είναι μια στιγμιαία στροφή του Ηλικιακού Ρατσιστή προς πιο αριστερές και πατριωτικές θέσεις, η οποία να οφείλεται στην χαμηλή επισκεψιμότητα του ιστολογίου του τον τελευταίο καιρό, διότι έχει παρατηρηθεί μια κατακόρυφη πτώση στον αριθμό σχολίων που αφήνονται εκεί, και ίσως αυτή η νέα φιλοκυπριακή ανάρτηση του να είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να μαζέψει, ως ψηφιακός επαίτης, νέους επισκέπτες. Ας ελπίσουμε πως είναι γνήσια η στροφή, και η Επιτροπή θα είναι στο πλευρό του!

«Προβοκάτορας» ο Τ/κ δημοσιογράφος Σ. Λεβέντ για τον Αλ. Κωνσταντινίδη 06/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μετά τον Μακάριο Δρουσιώτη, την σκυτάλη αμφισβήτησης της εγκυρότητας και της αξιοπιστίας του Τουρκοκύπριου αντικατοχικού δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ, αναλαμβάνει η «παλιά καραβάνα» της κυπριακής φιλοντενκτασικής δημοσιογραφίας, ο Αλέκος Κωνσταντινίδης της ‘Αλήθειας’. Ο Αλέκος υπερασπίζεται ουσιαστικά τον Μακάριο Δρουσιώτη, παρά το γεγονός πως η δημοσιογραφική του αξιοπιστία έχει αποκαθηλωθεί οριστικά για τρεις, τουλάχιστον, λόγους:

α) Δεν έχει δώσει ακόμη εξηγήσεις πως έφτασε στο συμπέρασμα πως Ε/κ δολοφόνησαν, δήθεν, Τ/κ στο Τζιάος «έξι ώρες» (!) πριν ο τουρκικός στρατός εκτελέσει τους Ε/κ αιχμαλώτους, παρά το γεγονός πως ο τότε έφεδρος ανθυπολοχαγός του 398 Τ.Π. Χριστόδουλος Γρουτίδης αμφισβήτησε επωνύμως την εκδοχή του (βλ. «Αρλούμπες οι πληροφορίες του Μακάριου Δρουσιώτη για το Τζιάος»)

β) Ενώ ο κ. Δρουσιώτης δεν ζητά συγγνώμη για την ανώνυμη “μαρτυρία” των «έξι ωρών», επιμένει να θεωρεί την αποκάλυψη της τουρκοκυπριακής εφημερίδας ‘Αφρίκα’ για εκτέλεση 320 Ελληνοκυπρίων ως “δημοσιογραφικά σκουπίδια” (!), και για τούτο τον είχε ξεμπροστιάσει δημόσια και ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, προκαλώντας τώρα το μένος και του Αλέκου Κωνσταντινίδη

γ) Ενώ ο εν λόγω δημοσιογράφος παρουσιάζεται ως αντικειμενικός και αμερόληπτος, αποκαλύφθηκε πως διοργάνωσε, σε συνεργασία με την UNFICYP, μυστικό δείπνο στο εξοχικό του στο Τρόοδος, το περίφημο φαγοπότι Ντάουνερ-Δρουσιώτη της νέας «Πλατφόρμας του ΝΑΙ».

Άλλωστε, καλεσμένος στο φαγοπότι αυτό ήταν και ο ίδιος ο Αλέκος Κωνσταντίδης, σύμφωνα με την ‘Αλήθεια’ [16/09/2009]! Αυτό από μόνο του δείχνει ξεκάθαρα γιατί αυτοί οι δύο αυτοί δημοσιογράφοι, που οι θέσεις τους όλως τυχαίως συμπίπτουν με τις θέσεις του Foreign Office και του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, ειρωνεύονται, αμφισβητούν, εξυβρίζουν και λοιδωρούν τον αντικατοχικό Τουρκοκύπριο δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ.

Σενέρ Λεβέντ - Sener Levent [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Αλήθεια’
« Ένας αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος»
21 Σεπτεμβρίου 2009
Αλέκος Κωνσταντινίδης, στήλη ‘Υπέρ & Κατά’

Ποιοι του απένειμαν τον τιμητικό τίτλο; Στην τελευταία έκδοση του «Πολίτη της Κυριακής», ένας από τους αρθρογράφους της εφημερίδας αναφέρεται στην ιστορία της δολοφονίας 320 αγνοουμένων στο Πέντε Μίλι στα τέλη Αυγούστου, την οποία δημοσίευσε πρώτη η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» και στη συνέχεια ο «Πολίτης» στην καθημερινή στήλη που γράφει ο εκδότης της «Αφρίκα» Σενέρ Λεβέντ στην ελληνοκυπριακή εφημερίδα.

Ο αρθρογράφος του «Πολίτη» αμφισβητεί την εγκυρότητα της πληροφορίας για τη δολοφονία 320 αγνοουμένων στο Πέντε Μίλι, στα τέλη Αυγούστου, από εξαγριωμένους Τούρκους στρατιώτες υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι στα τέλη Αυγούστου δεν έγινε απόβαση, είχε αρχίσει ο δεύτερος γύρος της εισβολής και επομένως δεν υπήρχαν εξαγριωμένοι Τούρκοι στο Πέντε Μίλι. Οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν ήδη προχωρήσει βαθιά στην ενδοχώρα.

Τα τέλη Αυγούστου, όπως σημειώνει ο αρθρογράφος του «Πολίτη», οι Τούρκοι στρατιώτες δεν έβγαιναν πια από τις ακτές αλλά από τα λιμάνια, τα οποία βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους. Πάντως, στο δημοσίευμα της «Αφρίκα» που το οποίο μετέφερε στη στήλη του στον «Πολίτη» ο Σενέρ Λεβέντ, δόθηκε ευρεία δημοσιότητα στα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ και έδωσε ακόμη μιαν ευκαιρία στους πολιτικούς μας ηγέτες, που αντιτίθενται στη διαπραγματευτική λύση να καταγγείλουν την τουρκική βαρβαρότητα, καταλήγοντας με τον δικό τους τρόπο στο «ο Τούρκος είναι Τούρκος» του αρχιεπισκόπου.

Ένας από τους Ελληνοκύπριους αρθρογράφους βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει για «αντικατοχικούς Τουρκοκύπριους». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο του «Πολίτη της Κυριακής», «ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος είναι ο Σενέρ Λεβέντ, τον οποίο υιοθετούν όταν αυτό που γράφει τους εξυπηρετεί και δεν υπάρχει όταν τους αποκαλύπτει». «Όπως για παράδειγμα το άρθρο του για την κουβέντα που έκανε με τον μάστρο τους κοντά στην πισίνα έπαυλής του: η καλύτερη λύση είναι τα δύο χωριστά κράτη. Αυτό δεν τους ενόχλησε»…

Γιατί να τους ενοχλήσει; Το ίδιο δεν πιστεύουν κι αυτοί αλλά δεν τολμούν να το πουν; Οφείλω, όμως, εδώ να παρατηρήσω τα εξής: Όσοι έχουν το κουράγιο να διαβάζουν την πλαδαρή στήλη του «αντικατοχικού» Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου στον «Πολίτη» θα έχουν προσέξει ότι τάσσεται εναντίον της διαπραγματευτικής λύσης του κυπριακού, γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται από τους θιασώτες της μη λύσης αντικατοχικός: (από αυτούς που είπαν όχι στην αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και τον τερματισμό της κατοχής το 2004).

Σε ένα από τα τελευταία του άρθρα ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος επικαλείται τον Μαρξ και τον Ένγκελς και επίσης τον Μπέρτρανς Ράουλ, για να υποστηρίξει ότι δεν υπάρχουν τελευταίες ευκαιρίες και συνεπώς αυτοί που μας προειδοποιούν ότι η σημερινή προσπάθεια για την επίτευξη λύσης είναι η τελευταία ευκαιρία που προσφέρεται πριν από την οριστική διχοτόμηση, μας απειλούν. Ο αντικατοχικός Σενέρ Λεβέντ υιοθετεί μ’ αυτόν τον τρόπο τις θέσεις των δικών μας απορριπτικών, γι’ αυτό και ο τιμητικός τίτλος του αντικατοχικού. Προσωπικά αν αποφάσιζα να πάρω στα σοβαρά τα όσα πλαδαρά και εν πολλοίς ασυνάρτητα γράφει στη στήλη του στον «Πολίτη» θα τα χαρακτήριζα προβοκατόρικα.

«Προβοκάτορας» ο Τ/κ δημοσιογράφος Σ. Λεβέντ για τον Αλ. Κωνσταντινίδη 06/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μετά τον Μακάριο Δρουσιώτη, την σκυτάλη αμφισβήτησης της εγκυρότητας και της αξιοπιστίας του Τουρκοκύπριου αντικατοχικού δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ, αναλαμβάνει η «παλιά καραβάνα» της κυπριακής φιλοντενκτασικής δημοσιογραφίας, ο Αλέκος Κωνσταντινίδης της ‘Αλήθειας’. Ο Αλέκος υπερασπίζεται ουσιαστικά τον Μακάριο Δρουσιώτη, παρά το γεγονός πως η δημοσιογραφική του αξιοπιστία έχει αποκαθηλωθεί οριστικά για τρεις, τουλάχιστον, λόγους:

α) Δεν έχει δώσει ακόμη εξηγήσεις πως έφτασε στο συμπέρασμα πως Ε/κ δολοφόνησαν, δήθεν, Τ/κ στο Τζιάος «έξι ώρες» (!) πριν ο τουρκικός στρατός εκτελέσει τους Ε/κ αιχμαλώτους, παρά το γεγονός πως ο τότε έφεδρος ανθυπολοχαγός του 398 Τ.Π. Χριστόδουλος Γρουτίδης αμφισβήτησε επωνύμως την εκδοχή του (βλ. «Αρλούμπες οι πληροφορίες του Μακάριου Δρουσιώτη για το Τζιάος»)

β) Ενώ ο κ. Δρουσιώτης δεν ζητά συγγνώμη για την ανώνυμη “μαρτυρία” των «έξι ωρών», επιμένει να θεωρεί την αποκάλυψη της τουρκοκυπριακής εφημερίδας ‘Αφρίκα’ για εκτέλεση 320 Ελληνοκυπρίων ως “δημοσιογραφικά σκουπίδια” (!), και για τούτο τον είχε ξεμπροστιάσει δημόσια και ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, προκαλώντας τώρα το μένος και του Αλέκου Κωνσταντινίδη

γ) Ενώ ο εν λόγω δημοσιογράφος παρουσιάζεται ως αντικειμενικός και αμερόληπτος, αποκαλύφθηκε πως διοργάνωσε, σε συνεργασία με την UNFICYP, μυστικό δείπνο στο εξοχικό του στο Τρόοδος, το περίφημο φαγοπότι Ντάουνερ-Δρουσιώτη της νέας «Πλατφόρμας του ΝΑΙ».

Άλλωστε, καλεσμένος στο φαγοπότι αυτό ήταν και ο ίδιος ο Αλέκος Κωνσταντίδης, σύμφωνα με την ‘Αλήθεια’ [16/09/2009]! Αυτό από μόνο του δείχνει ξεκάθαρα γιατί αυτοί οι δύο αυτοί δημοσιογράφοι, που οι θέσεις τους όλως τυχαίως συμπίπτουν με τις θέσεις του Foreign Office και του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, ειρωνεύονται, αμφισβητούν, εξυβρίζουν και λοιδωρούν τον αντικατοχικό Τουρκοκύπριο δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ.

Σενέρ Λεβέντ - Sener Levent [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Αλήθεια’
« Ένας αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος»
21 Σεπτεμβρίου 2009
Αλέκος Κωνσταντινίδης, στήλη ‘Υπέρ & Κατά’

Ποιοι του απένειμαν τον τιμητικό τίτλο; Στην τελευταία έκδοση του «Πολίτη της Κυριακής», ένας από τους αρθρογράφους της εφημερίδας αναφέρεται στην ιστορία της δολοφονίας 320 αγνοουμένων στο Πέντε Μίλι στα τέλη Αυγούστου, την οποία δημοσίευσε πρώτη η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» και στη συνέχεια ο «Πολίτης» στην καθημερινή στήλη που γράφει ο εκδότης της «Αφρίκα» Σενέρ Λεβέντ στην ελληνοκυπριακή εφημερίδα.

Ο αρθρογράφος του «Πολίτη» αμφισβητεί την εγκυρότητα της πληροφορίας για τη δολοφονία 320 αγνοουμένων στο Πέντε Μίλι, στα τέλη Αυγούστου, από εξαγριωμένους Τούρκους στρατιώτες υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι στα τέλη Αυγούστου δεν έγινε απόβαση, είχε αρχίσει ο δεύτερος γύρος της εισβολής και επομένως δεν υπήρχαν εξαγριωμένοι Τούρκοι στο Πέντε Μίλι. Οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν ήδη προχωρήσει βαθιά στην ενδοχώρα.

Τα τέλη Αυγούστου, όπως σημειώνει ο αρθρογράφος του «Πολίτη», οι Τούρκοι στρατιώτες δεν έβγαιναν πια από τις ακτές αλλά από τα λιμάνια, τα οποία βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους. Πάντως, στο δημοσίευμα της «Αφρίκα» που το οποίο μετέφερε στη στήλη του στον «Πολίτη» ο Σενέρ Λεβέντ, δόθηκε ευρεία δημοσιότητα στα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ και έδωσε ακόμη μιαν ευκαιρία στους πολιτικούς μας ηγέτες, που αντιτίθενται στη διαπραγματευτική λύση να καταγγείλουν την τουρκική βαρβαρότητα, καταλήγοντας με τον δικό τους τρόπο στο «ο Τούρκος είναι Τούρκος» του αρχιεπισκόπου.

Ένας από τους Ελληνοκύπριους αρθρογράφους βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει για «αντικατοχικούς Τουρκοκύπριους». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο του «Πολίτη της Κυριακής», «ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος είναι ο Σενέρ Λεβέντ, τον οποίο υιοθετούν όταν αυτό που γράφει τους εξυπηρετεί και δεν υπάρχει όταν τους αποκαλύπτει». «Όπως για παράδειγμα το άρθρο του για την κουβέντα που έκανε με τον μάστρο τους κοντά στην πισίνα έπαυλής του: η καλύτερη λύση είναι τα δύο χωριστά κράτη. Αυτό δεν τους ενόχλησε»…

Γιατί να τους ενοχλήσει; Το ίδιο δεν πιστεύουν κι αυτοί αλλά δεν τολμούν να το πουν; Οφείλω, όμως, εδώ να παρατηρήσω τα εξής: Όσοι έχουν το κουράγιο να διαβάζουν την πλαδαρή στήλη του «αντικατοχικού» Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου στον «Πολίτη» θα έχουν προσέξει ότι τάσσεται εναντίον της διαπραγματευτικής λύσης του κυπριακού, γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται από τους θιασώτες της μη λύσης αντικατοχικός: (από αυτούς που είπαν όχι στην αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και τον τερματισμό της κατοχής το 2004).

Σε ένα από τα τελευταία του άρθρα ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος επικαλείται τον Μαρξ και τον Ένγκελς και επίσης τον Μπέρτρανς Ράουλ, για να υποστηρίξει ότι δεν υπάρχουν τελευταίες ευκαιρίες και συνεπώς αυτοί που μας προειδοποιούν ότι η σημερινή προσπάθεια για την επίτευξη λύσης είναι η τελευταία ευκαιρία που προσφέρεται πριν από την οριστική διχοτόμηση, μας απειλούν. Ο αντικατοχικός Σενέρ Λεβέντ υιοθετεί μ’ αυτόν τον τρόπο τις θέσεις των δικών μας απορριπτικών, γι’ αυτό και ο τιμητικός τίτλος του αντικατοχικού. Προσωπικά αν αποφάσιζα να πάρω στα σοβαρά τα όσα πλαδαρά και εν πολλοίς ασυνάρτητα γράφει στη στήλη του στον «Πολίτη» θα τα χαρακτήριζα προβοκατόρικα.

Ο Σενέρ Λεβέντ ξεμπροστιάζει τον Μακάριο Δρουσιώτη 18/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Ο Σενέρ Λεβέντ [πηγη: lifo.gr]

‘Πολίτης’
«Οι θεωρίες συνωμοσίας και ο Μακάριος Δρουσιώτης»
16 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Διάβασα με έκπληξη ορισμένα κομμάτια στο άρθρο του Μακάριου Δρουισιώτη που δημοσιεύτηκε την περασμένη Κυριακή στις εφημερίδες «Sunday Mail» και «Χαβαντίς» ταυτόχρονα. Και εξαιτίας αυτού του γεγονότος, ένιωσα την ανάγκη να γράψω το παρόν άρθρο. Διότι αυτό αφορά άμεσα εμένα και την εφημερίδα «Αφρίκα». Ο τίτλος του άρθρου του Δρουσιώτη είναι ο εξής: «Εκστρατεία σαμποταρίσματος της λύσης». Δεν είμαι από εκείνους που δίνουν αξία σε αυτό που ονομάζεται «θεωρίες της συνωμοσίας», ό,τι και αν είναι αυτές. Πιστεύω ότι δεν έχουν καλές προθέσεις εκείνοι που προβάλλουν αυτή την έννοια για να καταρρίψουν μιαν άποψη που γράφτηκε και ότι καταφεύγουν στην εύκολη λύση. Προσπαθούν να αποδείξουν την ορθότητα των δικών τους απόψεων δείχνοντας ότι ο εκφραστής τής εν λόγω (άλλης) άποψης συνεργάζεται πάντα με ορισμένα κέντρα ισχύος. Αλλά νομίζω ότι δεν έχει την ίδια άποψη μαζί μου πάνω σε αυτό το θέμα ο Μακάριος Δρουσιώτης. Δίδει σημασία στις «θεωρίες της συνωμοσίας». ‘Αλλωστε αυτό είναι που ουσιαστικά μου προκάλεσε έκπληξη. Ίσως χωρίς να το αντιλαμβάνεται, βουλιάζει σε αυτό το τέλμα.

Νομίζει ότι πλήττονται οργανωμένα από κάποιο κέντρο οι διαπραγματεύσεις για την Κύπρο, που θεωρεί ότι προχωρούν προς λύση. Όπως δεν κατέχω συγκεκριμένες πληροφορίες για το τι είδους παιχνίδια παίζονται μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, δεν είμαι βέβαιος και για την ύπαρξη ενός τέτοιου κέντρου. Ξέρω μονάχα το εξής: Υπάρχουν κάποιοι που έχουν πολύ διαφορετική μορφή λύσης μέσα στο μυαλό τους. Ακριβώς όπως συμβαίνει και εδώ σε εμάς. Δεν τους αποκαλώ «αντίθετους με τη λύση». Δεν αποκαλώ έτσι ούτε καν τον Ντενκτάς. Ούτε τον Λυσσαρίδη και τον Ομήρου. Διότι έχουν και αυτοί από μια (δική τους) λύση. Μπορεί εμείς να μην την υιοθετούμε, αλλά έχουν. Δίκαιη ή άδικη. Μπορεί ακόμη και να είναι μια μορφή λύσης που ωφελεί στη συνέχιση της μη λύσης. Ας είναι. Αυτή είναι η λύση τους.

Τέλος πάντων. Αν ο Μακάριος Δρουσιώτης δεν συμπεριελάμβανε και εμάς στην εκστρατεία που αποκαλεί «οργανωμένη εκστρατεία σαμποταρίσματος της λύσης», σίγουρα δεν θα έγραφα αυτό το άρθρο. Αλλά πίστεψε τόσο πολύ σε αυτή την «οργανωμένη εκστρατεία», που δεν απόφυγε να συμπεριλάβει σε αυτήν και δημοσίευμά μας στην «Αφρίκα». Κάνει αναφορά στο έγκλημα που διαπράχθηκε στην Ακτή της Απόβασης το 1974. Και κοιτάξτε τι λέει:

«Με χρήση ανώνυμων μαρτυριών, η ορθότητα των οποίων είναι αμφίβολη, έγιναν «τρομερές» αποκαλύψεις αναφορικά με το ότι δολοφονήθηκαν μαζικά αγνοούμενοι. Όπως για παράδειγμα η πληροφορία ότι δολοφονήθηκαν με ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες που αποβιβάζονταν από τα καράβια της απόβασης στο Πέντε Μίλι 320 αιχμάλωτοι στα τέλη του μηνός Αυγούστου. Όσο και αν δεν απαντά σε βασικά ερωτήματα αυτή η «αποκάλυψη» (όπως για παράδειγμα το μήπως δεν είχαν όπλα για να τους σκοτώσουν και σκότωσαν 320 άτομα με ξιφολόγχες και το γιατί δεν βρέθηκε έστω και ένα άτομο να αναφερθεί σε αυτό το γεγονός εδώ και 35 χρόνια), αυτό παρουσιάστηκε σαν να ήταν αληθινό γεγονός».

Εκτός αυτού ο Δρουσιώτης πρόσθεσε σε αυτό (το δημοσίευμα) και τον ομαδικό τάφο των 800-1000 ατόμων στη Λάπηθο. Και το παρουσίασε και αυτό ως κομμάτι της «οργανωμένης» εκστρατείας που πλήττει τις συνομιλίες. Το άρθρο αυτό δημοσίευσε πρώτα στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο αγαπητός φίλος Ανδρέας Παράσχος. Και μετά από αυτόν το δημοσιεύσαμε και εμείς. Έτσι στο μυαλό του Δρουσιώτη, τόσο εγώ όσο και ο Παράσχος, γίναμε τμήμα της «οργανωμένης» εκστρατείας να πληγούν οι συνομιλίες! Τι είδους αντίληψη είναι αυτή, τι είδους θεωρία της συνωμοσίας; Αρμόζει κάτι τέτοιο σε έναν αξιόλογο ερευνητή και οπαδό της ειρήνης όπως τον Μακάριο Δρουσιώτη;

Υπάρχει και είναι εκεί ο μάρτυρας του εγκλήματος στο Πέντε Μίλι. Αν υπάρχει η Επιτροπή των Αγνοουμένων ή μια επιτροπή που διερευνά τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν, θα πάει να τον βρει. Στενοχωρήθηκε, λέει, για το ότι προβλήθηκε ο ισχυρισμός πως τα εγκλήματα διαπράχθηκαν μόνο εκ μέρους των Τουρκοκυπρίων και ήρθε και μας τα είπε αυτά, δηλαδή μας περίγραψε αυτά που είδε με τα μάτια του. Και εμείς δεν τα κρατήσαμε μυστικά, τα μοιραστήκαμε με την κοινωνία. Τι επιλήψιμο υπάρχει σε αυτό, αδελφέ Μακάριε; Κακώς κάναμε; Έπρεπε δηλαδή να τα είχαμε αποκρύψει και εμείς; Δεν βλέπεις πώς τα κέντρα ισχύος του κόσμου πλήττουν εκείνες τις διαπραγματεύσεις και το βλέπεις αυτό;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Απάντηση στον Λεβέντ»
17 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 12
Μακάριος Δρουσιώτης

Σχετικά με το χθεσινό άρθρο του Σενέρ Λεβέντ στον «Πολίτη» («Οι θεωρίες συνωμοσίας και ο Μακάριος Δορυσιώτης»), έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

1. Επειδή απεχθάνομαι τις συνωμοσιολογίες δεν μίλησα για συνωμοσία υπονόμευσης των συνομιλιών, αλλά για επικοινωνιακό σχεδιασμό με στόχο τη διατήρηση του στάτους κβο.

2. Δεν θεωρώ τον Λεβέντ μέρος αυτής της στρατηγικής, αλλά υποστηρίζω ότι οι μη σοβαρές πληροφορίες που ενίοτε δημοσιεύει (π.χ. ότι οι Τούρκοι στρατιώτες έσφαξαν με ξιφολόγχες 320 Ελληνοκύπριους) αξιοποιούνται προς αυτό το σκοπό.

3. Στο ερώτημά του αν έπρεπε να δημοσιοποιήσει ή όχι την πληροφορία, που εξακολουθεί να την παρουσιάζει σαν γεγονός, αφού μου ζητά τη γνώμη, η απάντησή μου είναι «όχι». Έπρεπε να τη διερευνήσει. Τότε θα διαπίστωνε πως στα τέλη Αυγούστου δεν αποβιβάζονταν στρατιώτες στο Πέντε Μίλι. Έβγαιναν σαν «κύριοι» από τα λιμάνια που είχαν καταλάβει, ελέω προδοσίας.

4. Τα ίδια ισχύουν και για τον φίλο μας Αντρέα Παράσχο για την «αποκάλυψη» ότι οι Τούρκοι μάζεψαν 800-1000 νεκρούς Ελληνοκύπριους σε «όλο το μέτωπο της τουρκικής απόβασης» από τη Λάπηθο μέχρι τη Βασίλεια και τους έθαψαν κοντά στην ακτή. Μια απλή επαλήθευση αν έχουμε 1000 αγνοούμενους από τις μάχες στην περιοχή, θα καθιστούσε την πληροφορία αναξιόπιστη.

Ο Σενέρ Λεβέντ ξεμπροστιάζει τον Μακάριο Δρουσιώτη 18/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Ο Σενέρ Λεβέντ [πηγη: lifo.gr]

‘Πολίτης’
«Οι θεωρίες συνωμοσίας και ο Μακάριος Δρουσιώτης»
16 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Διάβασα με έκπληξη ορισμένα κομμάτια στο άρθρο του Μακάριου Δρουισιώτη που δημοσιεύτηκε την περασμένη Κυριακή στις εφημερίδες «Sunday Mail» και «Χαβαντίς» ταυτόχρονα. Και εξαιτίας αυτού του γεγονότος, ένιωσα την ανάγκη να γράψω το παρόν άρθρο. Διότι αυτό αφορά άμεσα εμένα και την εφημερίδα «Αφρίκα». Ο τίτλος του άρθρου του Δρουσιώτη είναι ο εξής: «Εκστρατεία σαμποταρίσματος της λύσης». Δεν είμαι από εκείνους που δίνουν αξία σε αυτό που ονομάζεται «θεωρίες της συνωμοσίας», ό,τι και αν είναι αυτές. Πιστεύω ότι δεν έχουν καλές προθέσεις εκείνοι που προβάλλουν αυτή την έννοια για να καταρρίψουν μιαν άποψη που γράφτηκε και ότι καταφεύγουν στην εύκολη λύση. Προσπαθούν να αποδείξουν την ορθότητα των δικών τους απόψεων δείχνοντας ότι ο εκφραστής τής εν λόγω (άλλης) άποψης συνεργάζεται πάντα με ορισμένα κέντρα ισχύος. Αλλά νομίζω ότι δεν έχει την ίδια άποψη μαζί μου πάνω σε αυτό το θέμα ο Μακάριος Δρουσιώτης. Δίδει σημασία στις «θεωρίες της συνωμοσίας». ‘Αλλωστε αυτό είναι που ουσιαστικά μου προκάλεσε έκπληξη. Ίσως χωρίς να το αντιλαμβάνεται, βουλιάζει σε αυτό το τέλμα.

Νομίζει ότι πλήττονται οργανωμένα από κάποιο κέντρο οι διαπραγματεύσεις για την Κύπρο, που θεωρεί ότι προχωρούν προς λύση. Όπως δεν κατέχω συγκεκριμένες πληροφορίες για το τι είδους παιχνίδια παίζονται μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, δεν είμαι βέβαιος και για την ύπαρξη ενός τέτοιου κέντρου. Ξέρω μονάχα το εξής: Υπάρχουν κάποιοι που έχουν πολύ διαφορετική μορφή λύσης μέσα στο μυαλό τους. Ακριβώς όπως συμβαίνει και εδώ σε εμάς. Δεν τους αποκαλώ «αντίθετους με τη λύση». Δεν αποκαλώ έτσι ούτε καν τον Ντενκτάς. Ούτε τον Λυσσαρίδη και τον Ομήρου. Διότι έχουν και αυτοί από μια (δική τους) λύση. Μπορεί εμείς να μην την υιοθετούμε, αλλά έχουν. Δίκαιη ή άδικη. Μπορεί ακόμη και να είναι μια μορφή λύσης που ωφελεί στη συνέχιση της μη λύσης. Ας είναι. Αυτή είναι η λύση τους.

Τέλος πάντων. Αν ο Μακάριος Δρουσιώτης δεν συμπεριελάμβανε και εμάς στην εκστρατεία που αποκαλεί «οργανωμένη εκστρατεία σαμποταρίσματος της λύσης», σίγουρα δεν θα έγραφα αυτό το άρθρο. Αλλά πίστεψε τόσο πολύ σε αυτή την «οργανωμένη εκστρατεία», που δεν απόφυγε να συμπεριλάβει σε αυτήν και δημοσίευμά μας στην «Αφρίκα». Κάνει αναφορά στο έγκλημα που διαπράχθηκε στην Ακτή της Απόβασης το 1974. Και κοιτάξτε τι λέει:

«Με χρήση ανώνυμων μαρτυριών, η ορθότητα των οποίων είναι αμφίβολη, έγιναν «τρομερές» αποκαλύψεις αναφορικά με το ότι δολοφονήθηκαν μαζικά αγνοούμενοι. Όπως για παράδειγμα η πληροφορία ότι δολοφονήθηκαν με ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες που αποβιβάζονταν από τα καράβια της απόβασης στο Πέντε Μίλι 320 αιχμάλωτοι στα τέλη του μηνός Αυγούστου. Όσο και αν δεν απαντά σε βασικά ερωτήματα αυτή η «αποκάλυψη» (όπως για παράδειγμα το μήπως δεν είχαν όπλα για να τους σκοτώσουν και σκότωσαν 320 άτομα με ξιφολόγχες και το γιατί δεν βρέθηκε έστω και ένα άτομο να αναφερθεί σε αυτό το γεγονός εδώ και 35 χρόνια), αυτό παρουσιάστηκε σαν να ήταν αληθινό γεγονός».

Εκτός αυτού ο Δρουσιώτης πρόσθεσε σε αυτό (το δημοσίευμα) και τον ομαδικό τάφο των 800-1000 ατόμων στη Λάπηθο. Και το παρουσίασε και αυτό ως κομμάτι της «οργανωμένης» εκστρατείας που πλήττει τις συνομιλίες. Το άρθρο αυτό δημοσίευσε πρώτα στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο αγαπητός φίλος Ανδρέας Παράσχος. Και μετά από αυτόν το δημοσιεύσαμε και εμείς. Έτσι στο μυαλό του Δρουσιώτη, τόσο εγώ όσο και ο Παράσχος, γίναμε τμήμα της «οργανωμένης» εκστρατείας να πληγούν οι συνομιλίες! Τι είδους αντίληψη είναι αυτή, τι είδους θεωρία της συνωμοσίας; Αρμόζει κάτι τέτοιο σε έναν αξιόλογο ερευνητή και οπαδό της ειρήνης όπως τον Μακάριο Δρουσιώτη;

Υπάρχει και είναι εκεί ο μάρτυρας του εγκλήματος στο Πέντε Μίλι. Αν υπάρχει η Επιτροπή των Αγνοουμένων ή μια επιτροπή που διερευνά τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν, θα πάει να τον βρει. Στενοχωρήθηκε, λέει, για το ότι προβλήθηκε ο ισχυρισμός πως τα εγκλήματα διαπράχθηκαν μόνο εκ μέρους των Τουρκοκυπρίων και ήρθε και μας τα είπε αυτά, δηλαδή μας περίγραψε αυτά που είδε με τα μάτια του. Και εμείς δεν τα κρατήσαμε μυστικά, τα μοιραστήκαμε με την κοινωνία. Τι επιλήψιμο υπάρχει σε αυτό, αδελφέ Μακάριε; Κακώς κάναμε; Έπρεπε δηλαδή να τα είχαμε αποκρύψει και εμείς; Δεν βλέπεις πώς τα κέντρα ισχύος του κόσμου πλήττουν εκείνες τις διαπραγματεύσεις και το βλέπεις αυτό;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Απάντηση στον Λεβέντ»
17 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 12
Μακάριος Δρουσιώτης

Σχετικά με το χθεσινό άρθρο του Σενέρ Λεβέντ στον «Πολίτη» («Οι θεωρίες συνωμοσίας και ο Μακάριος Δορυσιώτης»), έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

1. Επειδή απεχθάνομαι τις συνωμοσιολογίες δεν μίλησα για συνωμοσία υπονόμευσης των συνομιλιών, αλλά για επικοινωνιακό σχεδιασμό με στόχο τη διατήρηση του στάτους κβο.

2. Δεν θεωρώ τον Λεβέντ μέρος αυτής της στρατηγικής, αλλά υποστηρίζω ότι οι μη σοβαρές πληροφορίες που ενίοτε δημοσιεύει (π.χ. ότι οι Τούρκοι στρατιώτες έσφαξαν με ξιφολόγχες 320 Ελληνοκύπριους) αξιοποιούνται προς αυτό το σκοπό.

3. Στο ερώτημά του αν έπρεπε να δημοσιοποιήσει ή όχι την πληροφορία, που εξακολουθεί να την παρουσιάζει σαν γεγονός, αφού μου ζητά τη γνώμη, η απάντησή μου είναι «όχι». Έπρεπε να τη διερευνήσει. Τότε θα διαπίστωνε πως στα τέλη Αυγούστου δεν αποβιβάζονταν στρατιώτες στο Πέντε Μίλι. Έβγαιναν σαν «κύριοι» από τα λιμάνια που είχαν καταλάβει, ελέω προδοσίας.

4. Τα ίδια ισχύουν και για τον φίλο μας Αντρέα Παράσχο για την «αποκάλυψη» ότι οι Τούρκοι μάζεψαν 800-1000 νεκρούς Ελληνοκύπριους σε «όλο το μέτωπο της τουρκικής απόβασης» από τη Λάπηθο μέχρι τη Βασίλεια και τους έθαψαν κοντά στην ακτή. Μια απλή επαλήθευση αν έχουμε 1000 αγνοούμενους από τις μάχες στην περιοχή, θα καθιστούσε την πληροφορία αναξιόπιστη.

Χρωστούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους 28/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Γιατί ο Υπουργός Παιδείας της Κύπρου και η κυβέρνηση Χριστόφια, ενώ ένας από τους διακηρυγμένους στόχους της είναι, δήθεν, η επαναπροσέγγιση και  η «καλλιέργεια κουλτούρας συμβίωσης» με τους Τουρκοκυπρίους, αρνείται να βοηθήσει συγγραφείς όπως τον Πανίκο Νεοκλέους και να προβάλει το έργο τους; Γιατί το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους -το περιεχόμενο του οποίου επικροτούν επαναπροσεγγιστές Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι όπως ο Σενέρ Λεβέντ και η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ- δεν προωθείται στις σχολικές βιβλιοθήκες, και δεν θα αποτελέσει ύλη για μαθήματα ιστορίας;

Μήπως διότι το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους απλώς κονιορτοποιεί την ψεύτικη και πολιτικά στρατευμένη ιστοριογραφία που προωθεί με λύσσα το Υπουργείο Παιδείας;

Κύπριοι συλληφθέντες το 1974 [πηγή φωτογραφίας: cyprusnet.gr]

‘Πολίτης’
«Χρωστούμε ένα ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους»
14 Ιουλίου 2009
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Οι Τουρκοκύπριοι αναγνώστες γνωρίστηκαν πρόσφατα με τον Πανίκο Νεοκλέους. Το τελευταίο του βιβλίο μεταφράστηκε στη γλώσσα μας. «Αυτά που παραγνωρίστηκαν στην Κύπρο του 1974». Το βιβλίο αυτό, που εκδόθηκε από τις «Εκδόσεις Γκαλερί Κουλτούρ» αποδόθηκε στη γλώσσα μας με τη θαυμάσια μετάφραση της Βούλας Χαρανά. Αποτελεί ένα ντοκουμέντο. Ένα τέλειο ντοκουμέντο που άφησε τους αναγνώστες να προβούν στα δικά τους σχόλια. Οι τραγικές ιστορίες που περιγράφουν Ελληνοκύπριοι στρατιώτες, οι οποίοι έζησαν το πραξικόπημα και έλαβαν μέρος στον πόλεμο. Οι αξέχαστες θλιβερές αναμνήσεις που έζησαν και είδαν εκείνες τις μέρες. Αναμνήσεις που προκαλούν ανατριχίλα σε όποιον τις διαβάζει.

Ο Πανίκος μίλησε κατ’ ιδίαν, λέει, με 135 άτομα. Όμως, μόνο τα πενήντα από αυτά κατέστη δυνατόν να χωρέσουν στο βιβλίο του. Ανάμεσα σε αυτά τα πενήντα άτομα συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος. Η δική του ιστορία. Μερικά χρόνια μετά το 1974, η 20χρονη κόρη του αφιέρωσε σε αυτόν τη διπλωματική της εργασίας. Έγραψε το εξής: «’Ακουσα από εσένα πολλές φορές, περιγραφές από τον πόλεμο. Για βόμβες ναπάλμ που έπεφταν σαν βροχή από τον ουρανό και για κορμιά που γίνονταν κομμάτια. Φυλάω κομμάτια από τις αναμνήσεις μέσα σε ένα μαντίλι στο συρτάρι του γραφείου μου. Κομμάτια από κάλυκες, βλήματα και βόμβες. Τις φυλάω σαν προσευχή. Σου χρωστώ ένα ευχαριστώ επειδή σήμερα ζω σε καλύτερες συνθήκες και εσύ πολέμησες για το σκοπό αυτό. Ούτε μετάλλιο σου δόθηκε ούτε και γράφτηκε πουθενά το όνομά σου. Υπάρχουν πολλοί σαν εσένα. Να είσαι βέβαιος ότι εσείς είστε οι μυστικοί άγνωστοι ήρωες, αλλά βρίσκεστε στην καρδιά πολλών ανθρώπων».

Υπάρχουν πολλά να γραφούν για το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους. Αλλά πρώτα απ’ όλα θέλω να σας διηγηθώ την ιστορία έκδοσης του βιβλίου αυτού. Ξέρετε, είναι δύσκολη δουλειά η έκδοση ενός βιβλίου στο νησί μας. Δεν είναι εύκολο να εκδοθεί και να πουληθεί βιβλίο εδώ. Έχουμε πολύ ψηλό μορφωτικό επίπεδο, αλλά δεν διαβάζουν και πολλοί βιβλία. Ούτε και έχουν χρήματα οι συγγραφείς. Στοιχίζει η εκτύπωση ενός βιβλίου. Αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση η ύπαρξη χορηγού. Ο εκδοτικός οίκος που εξέδωσε το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους, μέχρι σήμερα μετέφρασε στη γλώσσα μας αρκετά πολύτιμα βιβλία μερικών Ελληνοκυπρίων συγγραφέων και ερευνητών. Τα απομνημονεύματα του Γλαύκου Κληρίδη. Τις έρευνες του Μακάριου Δρουσιώτη. Τη μελέτη του Κυριάκου Τζιαμπάζη που ρίχνει φως στην ιστορία μας. Το βιβλίο του Χριστάκη Βανέζου αναφορικά με τη ζωή και τον αγώνα του Ντερβίς Καβάζογλου. Όλα αυτά εκδόθηκαν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο. Το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους είναι χοντρό. 341 σελίδες. Ο εκδότης δεν τόλμησε να μεταφράσει το βιβλίο επειδή ήταν ακριβή η μετάφραση, λέει. Και ανέλαβε ο Πανίκος να διευθετήσει αυτή την υπόθεση. Δαπανήθηκαν εννέα χιλιάδες ευρώ για τη μετάφραση στην τουρκική γλώσσα. ‘Αμα προστεθούν σε αυτά και τα έξι χιλιάδες ευρώ, που χρειάστηκαν για την εκτύπωση, το κόστος του βιβλίου ανήλθε στις 15 χιλιάδες ευρώ. Ένα τέτοιο βιβλίο πωλείται το πολύ δέκα ευρώ στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Και επιπλέον, δεν είναι και πολύ εύκολο να βρεθεί αγοραστής σε αυτή την τιμή μέσα σε μια κοινότητα που ταλανίζεται από την οικονομική κρίση. Σε μια τέτοια περίπτωση, έστω και αν πουλήσουν και τα 1.500 αντίτυπα που τυπώθηκαν, οι εκδότες μόλις που θα βγάλουν τα χρήματα που ξόδεψαν.

Τι να κάνουν τότε; Δεν πρέπει το κράτος να εξασφαλίζει οικονομική στήριξη σε τέτοιου είδους βιβλία; Δεν είναι συνηθισμένο βιβλίο αυτό που κρατάμε στα χέρια μας. Είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει ο κάθε Κύπριος. Μπορεί μάλιστα να διδάσκεται και στα σχολεία. Είναι μάταιο να αναμένεται στήριξη σε αυτό από την τουρκική διοίκηση στο βορρά. Μάλιστα πρέπει να τους ευχαριστήσουμε που δεν εμπόδισαν την εκτύπωση τέτοιου είδους βιβλίων. Όμως, δικαιούμαστε να ζητάμε στήριξη γι’ αυτό από την κυπριακή κυβέρνηση. Ο Πανίκος Νεοκλέους προέβη σε πρωτοβουλία για το σκοπό αυτό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. ‘Αλλωστε, αυτό σημειώθηκε και στον πρόλογο του βιβλίου. Αναφέρεται το εξής: «Παρ’ όλες τις προσπάθειές μου, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει την έκδοση του βιβλίου στην τουρκική γλώσσα». Κρίμα. Πολύ κρίμα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Σενέρ Λεβέντ: Πολύ κρίμα…»
18 Ιουλίου 2009, σελ. 14
Πανίκος Νεοκλέους

Θλιβερές επέτειοι και πάλι αυτές τις μέρες. Δίδυμο το έγκλημα σε βάρος της Κύπρου – πραξικόπημα και τούρκικη εισβολή. Τότε πρωταγωνιστές ήταν άλλοι και σήμερα άλλοι. Τότε πρωταγωνιστές ήταν μερικές (λίγες) χιλιάδες νέοι οι οποίοι αν και προδομένοι έδωσαν σχεδόν άοπλοι, άνιση μάχη ενάντια σε έναν καλά οργανωμένο και πάνοπλο εισβολέα. Αυτοί με βαθιά χαραγμένα τα σημάδια στο κορμί και στην ψυχή έμειναν και παραμένουν «Αγνοηθέντες» για 35 χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα, πρωταγωνιστές είναι οι πολιτικοί οι οποίοι έχουν αγνοήσει εντελώς αυτούς που ήταν τότε οι πρωταγωνιστές.

Διάβασα πρόσφατα το άρθρο του γνωστού Τ/Κ δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ. Τίτλος του άρθρου του: «Χρωστούμε ένα ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους». Το ίδιο το άρθρο είναι μια άριστη κριτική για το βιβλίο «Αγνοηθέντες 1974». Μια άριστη κριτική από έναν Τ/Κ δημοσιογράφο, για ένα βιβλίο όπου πρωταγωνιστές είναι 50 Ελληνοκύπριοι στρατιώτες. Στο τέλος δε του άρθρου του, ο Τ/Κ διαμαρτύρεται επειδή το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τη μετάφραση του βιβλίου στην τουρκική γλώσσα.

Το γεγονός ότι η άριστη αυτή κριτική αλλά και η διαμαρτυρία προέρχεται από ένα γνωστό ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟ δημοσιογράφο, αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία. Στο άρθρο του ο Σενέρ τονίζει ότι το βιβλίο είναι ένα τέλειο ντοκουμέντο το οποίο πρέπει να διαβαστεί από όλους τους Κύπριους (Ε/Κ και Τ/Κ) και εισηγείται το βιβλίο αυτό να μπει στα σχολεία σαν διδακτικό βιβλίο.

Σήμερα ένα ευχαριστώ από ένα Τ/Κ δημοσιογράφο. Στις 20 Μαΐου 2008, από την τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, στο πρόγραμμα της κυρίας Ελίτας Μιχαηλίδου, η Τ/Κ δημοσιογράφος Σεβγκιούλ Ουλουτάγ λέγει χωρίς περιστροφές: «Ο Πανίκος είναι ήρωας». Αυτά και αν είναι αναγνώριση.

Πέρασαν 35 χρόνια από τότε και δεν έχω ακούσει από κανένα Ε/Κ ή Ελλαδίτη τέτοια λόγια. Δεν έχω πάρει ποτέ όπως και όλοι οι άλλοι συμπολεμιστές μου, έστω ένα απλό χαρτί που να αναφέρει ότι πολεμήσαμε. Αντίθετα, στις 03 Ιουνίου 2008, στο επίσημο έγγραφο το οποίο μου δόθηκε από το Υπουργείο Άμυνας, αναγράφεται ότι είμαι λιποτάχτης! Σε σχετική ερώτηση μου, οι αξιωματικοί στο Υπουργείο Άμυνας μου απάντησαν ότι υπάρχουν πολλοί σαν εμένα. Δηλαδή, αν εγώ ήμουν αγνοούμενος και βρίσκονταν σήμερα τα οστά μου, στην κηδεία των οστών μου, ο έντιμος Υπουργός της Άμυνας ή κάποιος άλλος επίσημος, στην ομιλία τους θα με αποκαλούσαν ήρωα. Στα κιτάπια της πατρίδας μου όμως, θα αναγραφόμουν σαν λιποτάχτης!!!

Ο κ. Σενέρ Λεβέντ κλείνει διαμαρτυρόμενος το άρθρο του με τα εξής: «Παρά τις μεγάλες προσπάθειες που έκανε ο Πανίκος για χρηματοδότηση του βιβλίου του στην Τουρκική γλώσσα, το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε την χρηματοδότησή του. Κρίμα… Πολύ κρίμα».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’ [δευτερογενής πηγή: blogs.sansimera.gr/sub199243/]
««Αγνοηθέντες 1974» – Συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους- Εκδόσεις Επιφανίου»
30 Δεκεμβρίου 2008

Οι Εκδόσεις Επιφανίου και ο συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους οργανώνουν παρουσίαση του βιβλίου «Αγνοηθέντες 1974». Το βιβλίο περιλαμβάνει πενήντα συγκλονιστικές αυθεντικές μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι τις τραγικές του 1974 βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του μετώπου, από το Λιμνίτη μέχρι την Αμμόχωστο. Θα μιλήσουν ο Ανδρέας Θεοφάνους (Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας), ο Πέτρος Παπαπολυβίου (Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου) και ο Λάζαρος Μαύρος (Δημοσιογράφος). Εκ μέρους των 50 πολεμιστών οι οποίοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο, θα απευθύνει χαιρετισμό ο Τάκης Αντωνίου.  Λευκωσία, Πολιτιστικό Κέντρο Λαϊκής Τράπεζας (Μακαρίου και Μπουμπουλίνας), απόψε 7.30 μ.μ.

Πενήντα μαρτυρίες πολεμιστών, με όνομα κι επίθετο, από είκοσι μία διαφορετικές μονάδες πεζικού, καταδρομών, βαρέων όπλων, τεθωρακισμένων και πυροβολικού, της Εθνικής Φρουράς, στον προδομένο πόλεμο του 1974, περιέχει στις 580 σελίδες του, το βιβλίο «Αγνοηθέντες 1974» του Πανίκου Νεοκλέους, που παρουσιάζουν απόψε, στις 7.30, οι εκδόσεις Επιφανίου, στο πολιτιστικό της Λαϊκής Τράπεζας, Μπουμπουλίνας και Μακαρίου γωνία, στη Λευκωσία. Με φρικτές λεπτομέρειες από τα καθέκαστα που βίωσαν, που αντιμετώπισαν, που υπέστησαν, ένας προς έναν, πενήντα από τους επιζήσαντες στις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες του ’74. Στις άνισες μάχες με τις συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις του Αττίλα, εισβολέα και κατακτητή. Εκεί όπου, έστω και προδομένοι, μέσα στο χάος «α-διοίκησης» που προκάλεσαν οι ριψάσπιδες του χουντοκρατούμενου ΓΕΕΦ, κάποιοι κράτησαν γερά το όπλο, εστίασαν τη σκόπευσή τους στον εχθρό, πάτησαν τη σκανδάλη και του επέφεραν βαρύτατες απώλειες. Εκεί όπου άφησαν άταφους πεσόντες, πλήθος ηρωικά αδέλφια συμπολεμιστές. Εκεί όπου χάθηκαν τα τελευταία ίχνη πλήθους αδηλώτων αιχμαλώτων. Εκεί όπου, μερικοί από τους 50 πιάστηκαν κι οι ίδιοι για μήνες αιχμάλωτοι, άλλοι έχασαν για πάντα τη σωματική τους αρτιμέλεια και όλοι ανεξαίρετα σημαδεύτηκαν για πάντα στην ψυχή και στον νου, από την ατίμωση της στρατιωτικής ήττας. Από τον εφιάλτη ενός πολεμικού ολέθρου. Από τον εξανδραποδισμό -ανοικτή κι ανεπούλωτη, 34 χρόνια, πληγή- ενός ολόκληρου έθνους.

Το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους, από τον τίτλο του κιόλας κραυγάζει: «Αγνοηθέντες»! Αγνοηθέντες από την πολιτεία: Εκείνοι που υπέφεραν και πολλοί -όσοι ακόμα ζουν- συνεχίζουν στην αναπηρία τους να υποφέρουν ακόμα για χάρη της. Μια πολιτεία – πατρίδα, που δεν γνοιάστηκε και δεν φρόντισε, αλλ΄ αντίθετα, περιφρόνησε εκείνους που θυσιάστηκαν πολεμώντας για την υπεράσπιση της ελευθερίας της.

Γιατί, άραγε, αυτή η πατρίδα επέδειξε τόσο επαίσχυντη αδιαφορία και για τους ήρωές της και για τους αγνοούμενούς της και για όσους ανδραγάθησαν πολεμώντας και για τους τραυματίες και για τους ανάπηρούς της; Είναι, μήπως, ο ίδιος λόγος που αδιαφόρησε και για τους λιποτάκτες και για τους φυγόστρατους αλλά και για τους προδότες; Όπως ακριβώς δεν έστερξε να παρασημοφορήσει τους ανδρειωμένους του ’74, το ίδιο δεν γνοιάστηκε να επιβάλει κυρώσεις στους λιποτάκτες και, πολύ περισσότερο, δεν δίκασε κι ούτε τιμώρησε κανέναν από εκείνους που διέπραξαν τη μέγιστη προδοσία. Τι είδους πατρίδα – πολιτεία είν’ αυτή;

Χρωστούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους 28/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Γιατί ο Υπουργός Παιδείας της Κύπρου και η κυβέρνηση Χριστόφια, ενώ ένας από τους διακηρυγμένους στόχους της είναι, δήθεν, η επαναπροσέγγιση και  η «καλλιέργεια κουλτούρας συμβίωσης» με τους Τουρκοκυπρίους, αρνείται να βοηθήσει συγγραφείς όπως τον Πανίκο Νεοκλέους και να προβάλει το έργο τους; Γιατί το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους -το περιεχόμενο του οποίου επικροτούν επαναπροσεγγιστές Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι όπως ο Σενέρ Λεβέντ και η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ- δεν προωθείται στις σχολικές βιβλιοθήκες, και δεν θα αποτελέσει ύλη για μαθήματα ιστορίας;

Μήπως διότι το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους απλώς κονιορτοποιεί την ψεύτικη και πολιτικά στρατευμένη ιστοριογραφία που προωθεί με λύσσα το Υπουργείο Παιδείας;

Κύπριοι συλληφθέντες το 1974 [πηγή φωτογραφίας: cyprusnet.gr]

‘Πολίτης’
«Χρωστούμε ένα ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους»
14 Ιουλίου 2009
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Οι Τουρκοκύπριοι αναγνώστες γνωρίστηκαν πρόσφατα με τον Πανίκο Νεοκλέους. Το τελευταίο του βιβλίο μεταφράστηκε στη γλώσσα μας. «Αυτά που παραγνωρίστηκαν στην Κύπρο του 1974». Το βιβλίο αυτό, που εκδόθηκε από τις «Εκδόσεις Γκαλερί Κουλτούρ» αποδόθηκε στη γλώσσα μας με τη θαυμάσια μετάφραση της Βούλας Χαρανά. Αποτελεί ένα ντοκουμέντο. Ένα τέλειο ντοκουμέντο που άφησε τους αναγνώστες να προβούν στα δικά τους σχόλια. Οι τραγικές ιστορίες που περιγράφουν Ελληνοκύπριοι στρατιώτες, οι οποίοι έζησαν το πραξικόπημα και έλαβαν μέρος στον πόλεμο. Οι αξέχαστες θλιβερές αναμνήσεις που έζησαν και είδαν εκείνες τις μέρες. Αναμνήσεις που προκαλούν ανατριχίλα σε όποιον τις διαβάζει.

Ο Πανίκος μίλησε κατ’ ιδίαν, λέει, με 135 άτομα. Όμως, μόνο τα πενήντα από αυτά κατέστη δυνατόν να χωρέσουν στο βιβλίο του. Ανάμεσα σε αυτά τα πενήντα άτομα συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος. Η δική του ιστορία. Μερικά χρόνια μετά το 1974, η 20χρονη κόρη του αφιέρωσε σε αυτόν τη διπλωματική της εργασίας. Έγραψε το εξής: «’Ακουσα από εσένα πολλές φορές, περιγραφές από τον πόλεμο. Για βόμβες ναπάλμ που έπεφταν σαν βροχή από τον ουρανό και για κορμιά που γίνονταν κομμάτια. Φυλάω κομμάτια από τις αναμνήσεις μέσα σε ένα μαντίλι στο συρτάρι του γραφείου μου. Κομμάτια από κάλυκες, βλήματα και βόμβες. Τις φυλάω σαν προσευχή. Σου χρωστώ ένα ευχαριστώ επειδή σήμερα ζω σε καλύτερες συνθήκες και εσύ πολέμησες για το σκοπό αυτό. Ούτε μετάλλιο σου δόθηκε ούτε και γράφτηκε πουθενά το όνομά σου. Υπάρχουν πολλοί σαν εσένα. Να είσαι βέβαιος ότι εσείς είστε οι μυστικοί άγνωστοι ήρωες, αλλά βρίσκεστε στην καρδιά πολλών ανθρώπων».

Υπάρχουν πολλά να γραφούν για το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους. Αλλά πρώτα απ’ όλα θέλω να σας διηγηθώ την ιστορία έκδοσης του βιβλίου αυτού. Ξέρετε, είναι δύσκολη δουλειά η έκδοση ενός βιβλίου στο νησί μας. Δεν είναι εύκολο να εκδοθεί και να πουληθεί βιβλίο εδώ. Έχουμε πολύ ψηλό μορφωτικό επίπεδο, αλλά δεν διαβάζουν και πολλοί βιβλία. Ούτε και έχουν χρήματα οι συγγραφείς. Στοιχίζει η εκτύπωση ενός βιβλίου. Αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση η ύπαρξη χορηγού. Ο εκδοτικός οίκος που εξέδωσε το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους, μέχρι σήμερα μετέφρασε στη γλώσσα μας αρκετά πολύτιμα βιβλία μερικών Ελληνοκυπρίων συγγραφέων και ερευνητών. Τα απομνημονεύματα του Γλαύκου Κληρίδη. Τις έρευνες του Μακάριου Δρουσιώτη. Τη μελέτη του Κυριάκου Τζιαμπάζη που ρίχνει φως στην ιστορία μας. Το βιβλίο του Χριστάκη Βανέζου αναφορικά με τη ζωή και τον αγώνα του Ντερβίς Καβάζογλου. Όλα αυτά εκδόθηκαν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο. Το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους είναι χοντρό. 341 σελίδες. Ο εκδότης δεν τόλμησε να μεταφράσει το βιβλίο επειδή ήταν ακριβή η μετάφραση, λέει. Και ανέλαβε ο Πανίκος να διευθετήσει αυτή την υπόθεση. Δαπανήθηκαν εννέα χιλιάδες ευρώ για τη μετάφραση στην τουρκική γλώσσα. ‘Αμα προστεθούν σε αυτά και τα έξι χιλιάδες ευρώ, που χρειάστηκαν για την εκτύπωση, το κόστος του βιβλίου ανήλθε στις 15 χιλιάδες ευρώ. Ένα τέτοιο βιβλίο πωλείται το πολύ δέκα ευρώ στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Και επιπλέον, δεν είναι και πολύ εύκολο να βρεθεί αγοραστής σε αυτή την τιμή μέσα σε μια κοινότητα που ταλανίζεται από την οικονομική κρίση. Σε μια τέτοια περίπτωση, έστω και αν πουλήσουν και τα 1.500 αντίτυπα που τυπώθηκαν, οι εκδότες μόλις που θα βγάλουν τα χρήματα που ξόδεψαν.

Τι να κάνουν τότε; Δεν πρέπει το κράτος να εξασφαλίζει οικονομική στήριξη σε τέτοιου είδους βιβλία; Δεν είναι συνηθισμένο βιβλίο αυτό που κρατάμε στα χέρια μας. Είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει ο κάθε Κύπριος. Μπορεί μάλιστα να διδάσκεται και στα σχολεία. Είναι μάταιο να αναμένεται στήριξη σε αυτό από την τουρκική διοίκηση στο βορρά. Μάλιστα πρέπει να τους ευχαριστήσουμε που δεν εμπόδισαν την εκτύπωση τέτοιου είδους βιβλίων. Όμως, δικαιούμαστε να ζητάμε στήριξη γι’ αυτό από την κυπριακή κυβέρνηση. Ο Πανίκος Νεοκλέους προέβη σε πρωτοβουλία για το σκοπό αυτό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. ‘Αλλωστε, αυτό σημειώθηκε και στον πρόλογο του βιβλίου. Αναφέρεται το εξής: «Παρ’ όλες τις προσπάθειές μου, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει την έκδοση του βιβλίου στην τουρκική γλώσσα». Κρίμα. Πολύ κρίμα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Σενέρ Λεβέντ: Πολύ κρίμα…»
18 Ιουλίου 2009, σελ. 14
Πανίκος Νεοκλέους

Θλιβερές επέτειοι και πάλι αυτές τις μέρες. Δίδυμο το έγκλημα σε βάρος της Κύπρου – πραξικόπημα και τούρκικη εισβολή. Τότε πρωταγωνιστές ήταν άλλοι και σήμερα άλλοι. Τότε πρωταγωνιστές ήταν μερικές (λίγες) χιλιάδες νέοι οι οποίοι αν και προδομένοι έδωσαν σχεδόν άοπλοι, άνιση μάχη ενάντια σε έναν καλά οργανωμένο και πάνοπλο εισβολέα. Αυτοί με βαθιά χαραγμένα τα σημάδια στο κορμί και στην ψυχή έμειναν και παραμένουν «Αγνοηθέντες» για 35 χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα, πρωταγωνιστές είναι οι πολιτικοί οι οποίοι έχουν αγνοήσει εντελώς αυτούς που ήταν τότε οι πρωταγωνιστές.

Διάβασα πρόσφατα το άρθρο του γνωστού Τ/Κ δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ. Τίτλος του άρθρου του: «Χρωστούμε ένα ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους». Το ίδιο το άρθρο είναι μια άριστη κριτική για το βιβλίο «Αγνοηθέντες 1974». Μια άριστη κριτική από έναν Τ/Κ δημοσιογράφο, για ένα βιβλίο όπου πρωταγωνιστές είναι 50 Ελληνοκύπριοι στρατιώτες. Στο τέλος δε του άρθρου του, ο Τ/Κ διαμαρτύρεται επειδή το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τη μετάφραση του βιβλίου στην τουρκική γλώσσα.

Το γεγονός ότι η άριστη αυτή κριτική αλλά και η διαμαρτυρία προέρχεται από ένα γνωστό ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟ δημοσιογράφο, αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία. Στο άρθρο του ο Σενέρ τονίζει ότι το βιβλίο είναι ένα τέλειο ντοκουμέντο το οποίο πρέπει να διαβαστεί από όλους τους Κύπριους (Ε/Κ και Τ/Κ) και εισηγείται το βιβλίο αυτό να μπει στα σχολεία σαν διδακτικό βιβλίο.

Σήμερα ένα ευχαριστώ από ένα Τ/Κ δημοσιογράφο. Στις 20 Μαΐου 2008, από την τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, στο πρόγραμμα της κυρίας Ελίτας Μιχαηλίδου, η Τ/Κ δημοσιογράφος Σεβγκιούλ Ουλουτάγ λέγει χωρίς περιστροφές: «Ο Πανίκος είναι ήρωας». Αυτά και αν είναι αναγνώριση.

Πέρασαν 35 χρόνια από τότε και δεν έχω ακούσει από κανένα Ε/Κ ή Ελλαδίτη τέτοια λόγια. Δεν έχω πάρει ποτέ όπως και όλοι οι άλλοι συμπολεμιστές μου, έστω ένα απλό χαρτί που να αναφέρει ότι πολεμήσαμε. Αντίθετα, στις 03 Ιουνίου 2008, στο επίσημο έγγραφο το οποίο μου δόθηκε από το Υπουργείο Άμυνας, αναγράφεται ότι είμαι λιποτάχτης! Σε σχετική ερώτηση μου, οι αξιωματικοί στο Υπουργείο Άμυνας μου απάντησαν ότι υπάρχουν πολλοί σαν εμένα. Δηλαδή, αν εγώ ήμουν αγνοούμενος και βρίσκονταν σήμερα τα οστά μου, στην κηδεία των οστών μου, ο έντιμος Υπουργός της Άμυνας ή κάποιος άλλος επίσημος, στην ομιλία τους θα με αποκαλούσαν ήρωα. Στα κιτάπια της πατρίδας μου όμως, θα αναγραφόμουν σαν λιποτάχτης!!!

Ο κ. Σενέρ Λεβέντ κλείνει διαμαρτυρόμενος το άρθρο του με τα εξής: «Παρά τις μεγάλες προσπάθειες που έκανε ο Πανίκος για χρηματοδότηση του βιβλίου του στην Τουρκική γλώσσα, το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε την χρηματοδότησή του. Κρίμα… Πολύ κρίμα».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’ [δευτερογενής πηγή: blogs.sansimera.gr/sub199243/]
««Αγνοηθέντες 1974» – Συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους- Εκδόσεις Επιφανίου»
30 Δεκεμβρίου 2008

Οι Εκδόσεις Επιφανίου και ο συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους οργανώνουν παρουσίαση του βιβλίου «Αγνοηθέντες 1974». Το βιβλίο περιλαμβάνει πενήντα συγκλονιστικές αυθεντικές μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι τις τραγικές του 1974 βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του μετώπου, από το Λιμνίτη μέχρι την Αμμόχωστο. Θα μιλήσουν ο Ανδρέας Θεοφάνους (Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας), ο Πέτρος Παπαπολυβίου (Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου) και ο Λάζαρος Μαύρος (Δημοσιογράφος). Εκ μέρους των 50 πολεμιστών οι οποίοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο, θα απευθύνει χαιρετισμό ο Τάκης Αντωνίου.  Λευκωσία, Πολιτιστικό Κέντρο Λαϊκής Τράπεζας (Μακαρίου και Μπουμπουλίνας), απόψε 7.30 μ.μ.

Πενήντα μαρτυρίες πολεμιστών, με όνομα κι επίθετο, από είκοσι μία διαφορετικές μονάδες πεζικού, καταδρομών, βαρέων όπλων, τεθωρακισμένων και πυροβολικού, της Εθνικής Φρουράς, στον προδομένο πόλεμο του 1974, περιέχει στις 580 σελίδες του, το βιβλίο «Αγνοηθέντες 1974» του Πανίκου Νεοκλέους, που παρουσιάζουν απόψε, στις 7.30, οι εκδόσεις Επιφανίου, στο πολιτιστικό της Λαϊκής Τράπεζας, Μπουμπουλίνας και Μακαρίου γωνία, στη Λευκωσία. Με φρικτές λεπτομέρειες από τα καθέκαστα που βίωσαν, που αντιμετώπισαν, που υπέστησαν, ένας προς έναν, πενήντα από τους επιζήσαντες στις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες του ’74. Στις άνισες μάχες με τις συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις του Αττίλα, εισβολέα και κατακτητή. Εκεί όπου, έστω και προδομένοι, μέσα στο χάος «α-διοίκησης» που προκάλεσαν οι ριψάσπιδες του χουντοκρατούμενου ΓΕΕΦ, κάποιοι κράτησαν γερά το όπλο, εστίασαν τη σκόπευσή τους στον εχθρό, πάτησαν τη σκανδάλη και του επέφεραν βαρύτατες απώλειες. Εκεί όπου άφησαν άταφους πεσόντες, πλήθος ηρωικά αδέλφια συμπολεμιστές. Εκεί όπου χάθηκαν τα τελευταία ίχνη πλήθους αδηλώτων αιχμαλώτων. Εκεί όπου, μερικοί από τους 50 πιάστηκαν κι οι ίδιοι για μήνες αιχμάλωτοι, άλλοι έχασαν για πάντα τη σωματική τους αρτιμέλεια και όλοι ανεξαίρετα σημαδεύτηκαν για πάντα στην ψυχή και στον νου, από την ατίμωση της στρατιωτικής ήττας. Από τον εφιάλτη ενός πολεμικού ολέθρου. Από τον εξανδραποδισμό -ανοικτή κι ανεπούλωτη, 34 χρόνια, πληγή- ενός ολόκληρου έθνους.

Το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους, από τον τίτλο του κιόλας κραυγάζει: «Αγνοηθέντες»! Αγνοηθέντες από την πολιτεία: Εκείνοι που υπέφεραν και πολλοί -όσοι ακόμα ζουν- συνεχίζουν στην αναπηρία τους να υποφέρουν ακόμα για χάρη της. Μια πολιτεία – πατρίδα, που δεν γνοιάστηκε και δεν φρόντισε, αλλ΄ αντίθετα, περιφρόνησε εκείνους που θυσιάστηκαν πολεμώντας για την υπεράσπιση της ελευθερίας της.

Γιατί, άραγε, αυτή η πατρίδα επέδειξε τόσο επαίσχυντη αδιαφορία και για τους ήρωές της και για τους αγνοούμενούς της και για όσους ανδραγάθησαν πολεμώντας και για τους τραυματίες και για τους ανάπηρούς της; Είναι, μήπως, ο ίδιος λόγος που αδιαφόρησε και για τους λιποτάκτες και για τους φυγόστρατους αλλά και για τους προδότες; Όπως ακριβώς δεν έστερξε να παρασημοφορήσει τους ανδρειωμένους του ’74, το ίδιο δεν γνοιάστηκε να επιβάλει κυρώσεις στους λιποτάκτες και, πολύ περισσότερο, δεν δίκασε κι ούτε τιμώρησε κανέναν από εκείνους που διέπραξαν τη μέγιστη προδοσία. Τι είδους πατρίδα – πολιτεία είν’ αυτή;