jump to navigation

Αλέκος Μαρκίδης: Από την δεκαετία του ’80 ζητούσε εκ περιτροπής προεδρία ο Ντενκτάς 25/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και φανατικός υποστηρικτή του Σχεδίου Ανάν, Αλέκος Μαρκίδης, έρχεται να δικαιώσει το βουλευτή του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλο που τον Νοέμβριο του 2009 είχε επισημάνει πως η ρατσιστική «εκ περιτροπής προεδρία» που πρότεινε ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν είναι «βελτιωμένη» και «προοδευτική» θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς, αλλά αντιθέτα, είναι μια γνήσια πρόταση του εθνικιστή-σωβινιστή Ραούφ Ντενκτάς, από την δεκαετία του 1980!

Φτάσαμε, δηλαδή, στο σημείο το ΑΚΕΛ να πλασάρει στους ελληνοκύπριους τις πιο ακραίες πάγιες θέσεις του ίδιου του ακροδεξιού Ραούφ Ντενκτάς, και να έχει και την απαίτηση να μην υπάρχει καμία κριτική σε αυτό! Θα σκεφθεί κάποιος: Είναι δυνατόν ένα «αριστερό», «δημοκρατικό» κόμμα να «πουλά» στον ίδιο το λαό του τις πιο ρατσιστικές θέσεις της εθνικιστικής ακροδεξιάς των κατεχομένων ως προοδευτικές; Φαίνεται πως στην Κύπρο αυτό είναι δυνατόν…

Αλέκος Μαρκίδης [πηγή φωτογραφίας: Αλήθεια 24/01/2010]

‘Αλήθεια’
«Αλέκος Μαρκίδης: Αξίωση του Ντενκτάς η εκ περιτροπής»
24 Ιανουαρίου 2010
συνέντευξη στον Παναγιώτη Τσαγγάρη

Το μομέντουμ της λύσης χάθηκε από καιρό. Ο πρόεδρος Χριστόφιας έπρεπε να έθετε χρονοδιαγράμματα στον εαυτό του. Το Προεδρικό Συμβούλιο του Σχεδίου Ανάν έγινε αποδεκτό για να αποφευχθεί η εκ περιτροπής προεδρία του κράτους.

ΤΟ ΜΟΜΕΝΤΟΥΜ ΛΥΣΗΣ ΧΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ – Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΘΕΤΕ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Από το 80 ζητούσε εκ περιτροπής ο Ραούφ Ντενκτάς . Αποδεχτήκαμε το Προεδρικό Συμβούλιο με εναλλάξ προεδρεύοντα του Συμβουλίου για να αποφύγουμε την εκ περιτροπής προεδρία του Κράτους μεταξύ Προέδρου και Αντιπροέδρου. Όταν έλεγες δέκα φορές τη μέρα ότι «η Τουρκία δεν θα περάσει αλώβητη» το Δεκέμβρη του 2009 και τελικά πέρασε, πού είναι η επιτυχία; Πως δεν είναι εξευτελισμός για εμάς αυτό που έγινε

Ο κ. Ντενκτάς ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία. Ιδιαίτερα από ένα στάδιο και μετά ήταν θέση του. Πιθανώς από κάποιο στάδιο της δεκαετίας του ’80 και μετά ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία.

Σε μια συνομιλία μου με τον Λόρδο Χάνει, εγώ του έλεγα συνεχώς ότι η πλευρά μας δεν δέχθηκε την εκ περιτροπής και μου απάντησε ‘μα δεν είσαι εσύ ο Πρόεδρος’ και του είπα, ‘βεβαίως δεν είμαι εγώ, αλλά ούτε και ο Πρόεδρος Κληρίδης δέχθηκε’.
Η Ελληνοκυπριακή πλευρά είχε αποδεχθεί την εκ περιτροπής προεδρία κατά τα προηγούμενα χρόνια; Υπήρχε εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστικά καθήκοντα στο Σχέδιο Ανάν; Ήταν ή δεν ήταν πάγια θέση της τουρκικής πλευράς η εκ περιτροπής προεδρία; Ο Δεκέμβριος του 2009 ήταν θρίαμβος ή εξευτελισμός για την Κύπρο; Χάθηκε ή όχι το μομέντουμ της λύσης και πως θα έπρεπε να διαχειριστεί τα χρονικά ορόσημα ο Πρόεδρος Χριστόφιας; Στα πιο πάνω καυτά ερωτήματα απαντά ο Αλέκος Μαρκιδής, ένας από τους πλέον έμπειρους πολιτικούς και νομικούς στο θέμα κυπριακού. Αύριο ακολουθεί το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του κ. Μαρκίδη όπου αναλύει τις προεκτάσεις της απόφασης Όραμς.

Ερ.: Πιστεύετε ότι χάθηκε το μομέντουμ για επίτευξη λύσης;
Το μομέντουμ έχει καιρό που έχει χαθεί…

Ερ.: Ποιο ή ποια ήταν τα πραγματικά μομέντουμ;

Εδώ πέρα, υπάρχει ένα είδος χαμαιλεοντισμού, κάθε λίγο αλλάζουν χρώμα διάφοροι. Άρχισαν με ένα δόγμα, θα κάνουμε διαπραγμάτευση –και καλώς-, εφάρμοσαν κατά ένα τρόπο λιπόψυχο την 8η Ιουλίου –και κατ’ εμένα πάλι καλά έκαναν-, και άρχισαν διαπραγμάτευση. Ακριβώς όμως επειδή η εσωτερική πολιτική είναι ανώμαλη, αισθάνονται την ανάγκη να επαναλαμβάνουν δύο πράγματα: Δεν δεχόμαστε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, δεν δεχόμαστε επιδιαιτησία. Αφήστε την επιδιαιτησία. Δεν τη δεχόμαστε. Το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα που τελειώνει; Γιατί αν πεις ότι ο Δεκέμβρης του 2009 ήταν ένα βασικό ορόσημο, κι’ εσύ άρχισες διαπραγμάτευση τον Σεπτέμβριο του 2008, 15 μήνες προηγουμένως, το να πεις –έστω και του εαυτού σου- ότι εγώ δεν μπορώ να διαπραγματεύομαι επ’ άπειρον αλλά το θέμα του κυπριακού πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 για να έχω και την πολιτική δυνατότητα να λάβω μέτρα ή για να είμαι σε καλύτερη θέση να δικαιολογήσω τα μέτρα που έχω σκοπό να λάβω τον Δεκέμβριο, τότε η διαπραγμάτευση –πρέπει να πεις του εαυτού σου- πρέπει να τελειώσει περίπου τον Σεπτέμβρη του 2009. Δηλαδή θα δώσεις εσύ ο ίδιος του εαυτού σου προθεσμία. Ένα χρόνο θα προσπαθήσω καλόπιστα, θα κάνω ό,τι είναι δυνατόν με μετριοπάθεια και καλή πίστη να πετύχω μια λύση του κυπριακού. Αν δεν το καταφέρω όμως και αυτό θα οφείλεται στο ότι η άλλη πλευρά δεν μετακινείται από τις θέσεις της, τότε τελειώνει το θέμα, τουλάχιστον επί του παρόντος, με ευθύνη της άλλης πλευράς και προχωρώ να εφαρμόσω την τακτική και την πολιτική μου για τον Δεκέμβριο του 2009. Ακριβώς όμως όλη αυτή η θεωρία περί ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων εκτός του ότι έδωσε μήνυμα ότι η ε/κ πλευρά δεν βιάζεται για λύση στο κυπριακό, εκτός του ότι έδωσε δυνατότητα στον κ. Ταλάτ να μας πελεκά 15 φορές το μήνα ότι εκείνος βιάζεται και θέλει τη λύση του κυπριακού, στην ουσία επέτρεψε να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις και τον Δεκέμβρη. Όταν όμως συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις τον Δεκέμβρη ασφαλώς η θέση σου να προκαλέσεις μεγάλα προβλήματα στην πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ δεν είναι και ιδιαίτερα ισχυρή. Ούτε και μπορεί να δικαιολογηθεί. Για να δικαιολογηθεί έπρεπε να ήσουν σε θέση να πεις τους εταίρους σου, κύριοι δοκίμασα, προσπάθησα, η Τουρκία δεν θέλει να λύσει το Κυπριακό. Μας κοροϊδεύει. Αυτή η χώρα θέλει να μπει στην ΕΕ, και αφού θέλει να γίνει μέλος πρέπει να αναγνωρίσει όλα τα μέλη της Ένωσης. Αν δεν τα αναγνωρίσει δεν προχωρά. Τελεία και παύλα.

Ερ.: Άρα δεν θεωρείτε ότι ο Δεκέμβρης του 2009 ήταν θρίαμβος για την Κύπρο;
Καθόλου δεν ήταν θρίαμβος. Ποιος είπε έτσι πράγμα;

Ερ.: Η κυβέρνηση αυτό είπε. Ότι ήταν επιτυχία…
Δεν υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που να μην υποστηρίζει ότι κάτι το οποίο έγινε ήταν επιτυχία. Η ουσία είναι ότι δεν ήταν επιτυχία. Διότι και η επιτυχία θα κριθεί και βάσει αυτών που έλεγες. Όταν έλεγες δέκα φορές τη μέρα ότι «η Τουρκία δεν θα περάσει αλώβητη» και τελικά πέρασε, πού είναι η επιτυχία; Πως δεν είναι εξευτελισμός για εμάς αυτό που έγινε; Όπως και το 2004. Δεν λέγαμε ότι θα βάζαμε βέτο στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας αν δεν μας αναγνωρίσει; Τι έγινε; Η Τουρκία δεν μας αναγνώρισε και ούτε βέτο βάλαμε.

Ερ.: Το 2004 μέσα σε δύο μήνες, έγιναν εντατικές, κατέληξαν σε σχέδιο και έγιναν και τα δημοψηφίσματα. Τώρα αποκλείεται να επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό;

Όχι εντελώς έτσι. Το 2004 υπήρχε σχέδιο κατατεθειμένο από τον ΟΗΕ από τον Νοέμβριο του 2002. Έγιναν διαπραγματεύσεις και ήρθε νέο σχέδιο το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου 2002. Έγιναν νέες διαπραγματεύσεις, εντατικότατες και εν μέσω προεδρικών εκλογών και αμέσως μετά και ήρθε τρίτο Σχέδιο τον Μάρτιο του 2003. Έγινε ό,τι έγινε στη Χάγη και τινάχθηκαν όλα στον αέρα λόγω Ντενκτάς και ήρθαμε μόνοι μας, τον Δεκέμβριο του 2003, να ζητήσουμε επανάληψη των συνομιλιών βάσει εκείνου του σχεδίου. Εμείς ζητήσαμε τις συνομιλίες βάσει εκείνου του Σχεδίου, λέγοντας μάλιστα πως αν δεν λυθεί το κυπριακό πριν από το Μάιο του 2004, υφιστάμεθα τον κίνδυνο της «Ευρωδιχοτόμησης». Αλλά τότε ήταν όλα σχεδόν έτοιμα, ακόμη και οι νόμοι. Επομένως ήταν εντελώς διαφορετική η κατάσταση από τώρα.

Ερ.: Η εκ περιτροπής προεδρία υπήρχε και στο Σχέδιο Ανάν;
Όχι…

Ερ.: Ξεκαθαρίστε μας επιτέλους ποια είναι η διαφορά μεταξύ του εκτελεστικού συστήματος του Ανάν και της πρότασης Χριστόφια….
Το Σχέδιο Ανάν δεν είχε Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο με εκτελεστικές εξουσίες. Είχε προεδρικό συμβούλιο απαρτιζόμενο από 6 άτομα, το οποίο μετά από δική μας επιμονή έγινε 9μελές, αλλά τα τρία άτομα δεν θα είχαν δικαίωμα ψήφου. Στην ουσία παρέμεινε 6μελές. Τέσσερεις ελληνοκύπριοι, δύο τουρκοκύπριοι. Και ακριβώς επειδή την εκτελεστική εξουσία την είχε αυτό το Συμβούλιο, ως Σώμα, των συνεδριών του Συμβουλίου θα προήδρευε εκ περιτροπής ένας από τους έξι. Το αποτέλεσμα ήταν πως για 40 μήνες θα προήδρευε ένας Ελληνοκύπριος από το Συμβούλιο και για 20 μήνες ένας Τουρκοκύπριος. Δεν είναι η περίπτωση όπου έχεις ένα άτομο για Αρχηγό της πολιτείας. Είναι η περίπτωση που Αρχηγός ήταν το 6μελές Συμβούλιο. Κάτι που υπάρχει στην Ελβετία. Διότι την ιδέα του Συμβουλίου την είχε ο Ελβετός νομικός σύμβουλος του Ντε Σότο, από το σύστημα της πατρίδας του. Για να λειτουργήσει, η κάθε απόφαση ήθελε απλή πλειοψηφία με τουλάχιστον ένα ψήφο από την κάθε κοινότητα.
Ο κ. Τσιελεπής για παράδειγμα θεωρεί ότι υπήρξε βελτίωση με την εκ περιτροπής προεδρία, που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας. Το αν όμως υπήρξε ή όχι βελτίωση από το Ανάν είναι θέμα γνώμης. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η δική μας πλευρά δεν είχε πολεμήσει και πολύ το Προεδρικό Συμβούλιο, ενώ η εκ περιτροπής προεδρία αφήνει άλλους συνειρμούς. Και γι’ αυτό υπάρχει και όλη αυτή η αντίδραση.

Ερ.: Η τουρκική πλευρά ζήτησε καμιά φορά την εκ περιτροπής προεδρία;
Πάντοτε την ζητούσε. Ο κ. Ντενκτάς ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία. Ιδιαίτερα από ένα στάδιο και μετά ήταν θέση του. Πιθανώς από κάποιο στάδιο της δεκαετίας του ’80 και μετά ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία. Η δική μας πλευρά το απέρριψε μετά βδελυγμίας. Αργότερα, σιγά σιγά τα πράγματα θόλωσαν.

Ερ.: Λέγεται ότι η εκ περιτροπής προεδρία έγινε δεκτή από την εποχή Κληρίδη…

Άκουσα τον κ. Κατσουρίδη να λέει ότι έγινε αποδεκτή από την εποχή του Σερζ Αμπού δηλαδή κατά την πρώτη πενταετία Κληρίδη. Λοιπόν, να σας πω τι έγινε. Σε κάποια από τις όλες στιχομυθίες, στην οποία ήμουν παρών, κάπου το 1998 – 1999, ο Κληρίδης είπε ‘μπορεί να δεχθώ την εκ περιτροπής με αναλογία 3:1’, αλλά δεν ήταν το δέχομαι, αλλά το ‘μπορεί να δεχθώ’. Βεβαίως, όταν ο συνομιλητής σου ακούσει το ‘μπορεί να δεχθώ’ το ερμηνεύει ‘δέχθηκες’. Αμέσως μετά, αρχίσαμε μια συστηματική αντίδραση σε όποιον έλεγε ότι ο Κληρίδης δέχθηκε την εκ περιτροπής. Μάλιστα σε μια συνομιλία μου με τον Λόρδο Χάνεϊ, εγώ του έλεγα συνεχώς ότι η πλευρά μας δεν δέχθηκε την εκ περιτροπής και μου απάντησε ‘μα δεν είσαι εσύ ο Πρόεδρος’ και του είπα, ‘βεβαίως δεν είμαι εγώ, αλλά ούτε και ο Πρόεδρος Κληρίδης δέχθηκε’. Η όλη όμως ιστορία ώθησε τα Ηνωμένα Έθνη να μας παρουσιάσουν το σύστημα του Συμβουλίου στο πρώτο σχέδιο του 2002. Και δεν σας το κρύβω ότι ένα από τα σημεία αυτού του σχεδίου για τα οποία αντέδρασα ήταν η ιδέα του Συμβουλίου. Και σε επιστολή του ο Κληρίδης προς τον Ντε Σότο αντέδρασε και σημείωνε πως η δική μας πλευρά επιθυμεί κανονική εκτελεστική εξουσία με Πρόεδρο. Όταν όμως άρχισε να αναλύεται το σύστημα, και παρά να πάμε σε Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο και κάπου πολιτικά ήταν πλέον φανερό πως τα Ηνωμένα Έθνη δεν θα εξαφάνιζαν την εκ περιτροπής, αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερα να είχαμε εκ περιτροπής στην προεδρία του Συμβουλίου παρά του κράτους.

Ερ.: Εν ολίγοις, εσείς αποδεχτήκατε το Προεδρικό Συμβούλιο για να μην καταλήξουμε με την εκ περιτροπής προεδρία, την οποία θεωρήσατε χειρότερη…

Η εκ περιτροπής προεδρία πιστεύω είναι χειρότερη ναι, από το Προεδρικό Συμβούλιο… Αλλά το θέμα δεν ήταν έτσι. Εμείς ούτε καν σκεφτήκαμε για το Προεδρικό Συμβούλιο. Ήταν ιδέα των Ηνωμένων Εθνών. Ωστόσο όταν αναλύθηκαν τα πράγματα, εκτιμήθηκε ότι αν είναι να μην μπορούμε να αποφύγουμε την εκ περιτροπής, τότε καλύτερα να την είχαμε στο Συμβούλιο παρά σε εκτελεστικό επίπεδο μεταξύ Προέδρου και Αντιπροέδρου.

Ερ.: Το Προεδρικό Συμβούλιο επίλυε και το θέμα του Υπουργικού και το θέμα του ΒΕΤΟ…
Ναι βέβαια. Ήθελες βεβαίως μια ψήφο εκατέρωθεν για λήψη αποφάσεων. Αλλά άλλο είναι να θέλεις μία και άλλο ομοφωνία…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Ο Ν. Παπαδόπουλος για την κοινή συνέντευξη Κληρίδη – Ντενκτάς»
11 Νοεμβρίου 2009

Ο Αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Νικόλας Παπαδόπουλος αναφέρει -ότι »στις 15/5/02, λίγο πριν από τη κατάθεση του πρώτου σχεδίου Ανάν, οι Ραούφ Ντενκτάς και Γλαύκος Κληρίδη έδωσαν μία κοινή συνέντευξη στον Μεχμέτ Αλί Μπιράντ», την οποία ο κ. Παπαδόπουλος χαρακτηρίζει »πράγματι μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη καθώς σε αυτήν διατυπώνονται με γλαφυρότητα και ευθύτητα οι πάγιες θέσεις των Τούρκων για την επίλυση του Κυπριακού, όπως αυτές ερμηνεύονται και επεξηγούνται από τον Ραούφ Ντενκτάς».

Σε ανακοίνωσή του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »το 2002 ο Ραούφ Ντενκτάς ζητούσε ένα νέο συνεταιρισμό με ισότητα, συνέχιση των εγγυήσεων της Τουρκίας, αναγνώριση του ψευδοκράτους και εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστική εξουσία».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »ο Γλαύκος Κληρίδης στην ίδια συνέντευξη απέρριψε την εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστική εξουσία δηλώνοντας ξεκάθαρα πως αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Κύπρο».

Προσθέτει ότι «έκτοτε είχαμε φυσικά κάποιες εξελίξεις».

Οπως επισημαίνει ο Αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, »σήμερα όμως βλέπουμε τη δική μας πλευρά να καταθέτει στις διαπραγματεύσεις τις τότε θέσεις του ‘εξτρεμιστή’ Ραούφ Ντενκτάς και να τις παρουσιάζει ως δικές μας προτάσεις, μέσα στα πλαίσια μίας ανεξήγητης ‘γενναιοδωρίας»’.

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι η δική μας πλευρά υποστηρίζει ότι με τη Συμφωνία της 23ης Μαΐου έχει υιοθετήσει τον ‘Συνεταιρισμό’ του Ραούφ Ντενκτάς και παραμένει μόνο το ερώτημα κατά πόσο αυτός θα είναι ‘Νέος’».

Στην ανακοίνωσή του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »όσον αφορά την ‘ισότητα’, η σταθμισμένη ψήφος, ο μηχανισμός επίλυσης αδιεξόδων και η νικώσα ψήφος του εκάστοτε Τούρκου Πρόεδρου που εμείς έχουμε εισηγηθεί δεν αφήνουν αμφιβολίες και η πλευρά μας έχει αποδεχθεί την αριθμητική ισότητα ως τη γενική αρχή που θα διέπει τη λειτουργία του νέου κράτους».

Ο κ. Παπαδόπουλος υποστηρίζει ότι »η δική μας διαπραγματευτική ομάδα έχει εισηγηθεί την εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστική εξουσία, όπως ακριβώς την ζητούσε τότε ο κ. Ντενκτάς και την απέρριπτε ο κ. Κληρίδης.

Σε σχέση με τη συνέχιση εγγυήσεων, ο κ. Παπαδόπουλος σημειώνει ότι » ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνείται μέχρι σήμερα να μας ξεκαθαρίσει κατά πόσο θα ζητήσει την κατάργηση των εγγυήσεων της Τουρκίας».

Επίσης, »η πλευρά μας υπέβαλε πρόταση αναγνώρισης όλων των νομοθετικών, εκτελεστικών και δικαστικών πράξεων του ψευδοκράτους ενώ στην ουσία με αυτό τον τρόπο θα αναγνωρίσουμε το ψευδοκράτος, αφού αυτές είναι οι τρεις βασικές εξουσίες ενός κράτους».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει πως »με αυτή την αναγνώριση οδηγούμαστε στην παρθενογένεση και στη συνέχεια στο Νέο Συνεταιρισμό, αφού δεν μπορούμε να μιλάμε για ‘…συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας…’ όταν θα έχουμε αναγνωρίσει ένα άλλο κράτος ως ισότιμο συνέταιρο σε αυτόν το συνεταιρισμό».

Στην ανακοίνωσή του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον Ραούφ Ντενκτάς γιατί τέτοιο θα ήταν προσβλητικό για τον Δημήτρη Χριστόφια, όπως και για τον κάθε Ε/κ πολιτικό».

Ομως θα πρέπει να σχολιαστεί από κυβερνητικής πλευράς, »το γεγονός πως μέσα σε επτά χρόνια, οι τότε θέσεις του Ραούφ Ντεκτάς, κατατίθενται και παρουσιάζονται ως δικές μας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »εγώ πάντως έχω μία θεωρία για αυτό το γεγονός».

»Μήπως πάθαμε όπως τον βάτραχο με το νερό;», διερωτήθηκε ο κ. Παπαδόπουλος για να προσθέσει πως »όταν βάλεις τον βάτραχο σε ζεματισμένο νερό, αμέσως το καταλαβαίνει και πηδά έξω για να σωθεί».

Συνεχίζει αναφέροντας πως »όταν όμως τον βάλεις σε κρύο νερό και σιγά-σιγά ανεβάσεις τη θερμοκρασία, μένει μέσα και πεθαίνει…».

»Στην προκειμένη περίπτωση, εμείς όλοι είμαστε ο βάτραχος και η διαδικασία των διαπραγματεύσεων που ξεκίνησε πάνω σε μία λανθασμένη και ασαφή βάση, είναι το ζεματισμένο νερό».

«Bravo Hristofyas» ουρλιάζουν οι Γκρίζοι Λύκοι! 11/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , ,
comments closed
"Bravo Hristofyas!" ουρλιάζουν οι Γκρίζοι Λύκοι [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας, 11/09/2009, www.efylakas.com]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«»Bravo Hristofyas» ουρλιάζουν οι Γκρίζοι Λύκοι!»
11 Σεπτεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Τον νέο Κύπριο «Bravo Yorgo» φαίνεται πως βρήκαν στα κατεχόμενα. Την 3η Σεπτεμβρίου 2009, το πρωτοσέλιδο της τουρκοκυπριακής εθνικιστικής εφημερίδας ‘Yeni Volkan’, που πρόσκειται στους «Γκρίζους Λύκους» και τον Ραούφ Ντενκτάς, ούρλιαζε: «Bravo Hristofyas!».

Σύμφωνα με την μετάφραση του ΚΥΠΕ [03/09/2009], η εθνικιστική ‘Βολκάν’ καλεί τον Ταλάτ να «να αντλήσει διδάγματα από τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας και να τον μιμηθεί σε περιπτώσεις που οι Ε/κ ενεργούν σε βάρος της τ/κ πλευράς, όπως οι έρευνες για τα πετρέλαια, οι συμφωνίες με Ρωσία και Αγγλία, η περίπτωση Οραμς, τα μέτρα κατά των πλοιάρχων που διέρχονται από τα κλειστά λιμάνια, το θέμα των απευθείας πτήσεων και το δρομολόγιο Αμμοχώστου-Λατάκειας-Τρίπολης». Σε όλες σχεδόν τις πιο πάνω περιπτώσεις οι εξελίξεις, λόγω των κακών χειρισμών της κυβέρνησης, έχουν στραφεί κατά της ελληνοκυπριακής πλευράς και έχουν συντείνει στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους (π.χ. δηλώσεις Πούτιν και Ασσάντ για «δύο κράτη» στην Κύπρο, Μνημόνιο Μπράουν – Ερντογάν, νέο δρομολόγιο Συρίας-Λιβάνου-κατεχομένων, άρνηση πολιτικής εκμετάλλευσης υπόθεσης Όραμς κλπ).

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στην ‘Yeni Volkan’ αρθρογραφεί και ο αιμοσταγής αρχιφασίστας της ΤΜΤ Ραούφ Ντενκτάς, το όργανο της Άγκυρας που από το 1964 με συνέπεια απαίτησε και στο τέλος επέβαλε την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως προοπτική λύσης του Κυπριακού στα ηττημένα μυαλά Ελλαδιτών και Κυπρίων πολιτικών.

Bravo Yorgo [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας, 11/09/2009, www.efylakas.com]

Δεν είναι βέβαια η πρώτη περίπτωση όπου τουρκική εφημερίδα σκορπά τα «μπράβο» της σε Έλληνες πολιτικούς. Αξέχαστο είναι το «Bravo Yorgos» που επιδαψίλευσε η τουρκική ‘Hürriyet’ στις 28 Ιουλίου 1999 στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος (και νυν υποψήφιο Πρωθυπουργό) Γιώργο Παπανδρέου, με αφορμή συνέντευξη του όπου είχε δηλώσει «αφελώς» «εάν δεν αμφισβητούνται τα σύνορα, ποσώς μ’ ενδιαφέρει το αν ο ένας λέγεται μουσουλμάνος ή Τούρκος, Βούλγαρος ή Πομάκος» [‘Κλικ’, Αύγουστος 1999].

Υπενθυμίζουμε πως η ‘Χουριέτ’ ήταν η εφημερίδα που προκάλεσε το επεισόδιο στα Ίμια το 1996 με τρεις δημοσιογράφους της.

Bravo Yorgo [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας, 11/09/2009, www.efylakas.com]

Μετά από τον Γιώργο Παπανδρέου, τα «bravo» των Τούρκων και της ‘Χουριέτ’ πήγαν και στην Ντόρα Μπακογιάννη. Στις 15 Φεβρουαρίου 2006 η ίδια εφημερίδα έγραφε ολόχαρη για τον διορισμό της θυγατέρας Μητσοτάκη από τον Κώστα Καραμανλή:

«Ως Ελληνίδα ΥΠΕΞ η Μπακογιάννη αναμένεται να υπερθεματίσει τις καλές Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις όντας δυνατός υποστηρικτής των καλών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών την περίοδο που διατελούσε δήμαρχος Αθηνών, μια περίοδος που συμπεριλάμβανε και τους Ολυμπιακούς του 2004. Είναι γνωστό ότι η Μπακογιάννη δεν είναι όσο συντηρητική όσο ο προκάτοχος της Μολυβιάτης. Ο ελληνικός Τύπος θεώρησε τις τελευταίες μέρες ότι ο διορισμός της Μπακογιάννη ως ΥΠΕΞ θα είναι μια «δυσάρεστη έκπληξη» για τον Ελληνοκύπριο ηγέτη Τάσσο Παπαδόπουλο.»

Έτσι για να βλέπουμε καθαρά πως όταν η τουρκική εθνική πολιτική εξυπηρετείται άψογα, είτε με την επίσημη ημιαναγνώριση τουρκικής μειονότητας στην Θράκη, είτε με την υπονόμευση του Τάσσου Παπαδόπουλου, είτε με την υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα διάφορα «bravo yorgo» σκορπούνται αφειδώς τόσο στην ελληνική «Δεξιά», όσο και στην ελληνική «Αριστερά».

«Bravo Yorgo» την μία, «Bravo Dora» την άλλη, και «Bravo Hristofyas» τώρα… Ε, «bravo mas» και μας που τους εκλέγουμε για να μαζεύουν «μπράβο» από τους δημοσιογράφους-καταδρομείς της ‘Χουριέτ’ και τα εκφραστικά όργανα των Γκρίζων Λύκων…

Bravo Hristofyas [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας, 11/09/2009, www.efylakas.com]

Ο Μακάριος και η στάση ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ κατά της ομοσπονδίας 01/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Οι αποκαλύψεις των απόρρητων αναφορών του Ντενκτάς προς την Άγκυρα σχετικά με τη συνάντησή του με τον Μακάριο το 1977, αναδεικνύουν μια μεγάλη και εσκεμμένα συγκεκαλυμμένη αλήθεια, ότι καμία απολύτως σχέση δεν έχει η Ομοσπονδία που αποδέχτηκε με βαριά καρδιά ο Μακάριος με την Ομοσπονδία που επιδιώκουν σήμερα ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ.

Έχουμε συνηθίσει να ακούμε χαρακτηρισμούς για όσους προτάσσουν το περιεχόμενο έναντι της ονομασίας της λύσης. Τους ακούσαμε να στολίζονται με επίθετα όπως «φασίστας», «εχθρός της λύσης», «απορριπτικός» κ.τ.ό. αλλά η αλήθεια είναι μάλλον ανάστροφη. Μακάριος είχε αντιληφθεί ότι η Ομοσπονδία σκόπιμα παρερμηνεύεται από την Τουρκία και ταυτίζεται με τη Συνομοσπονδία δύο κρατών, ενώ διάφοροι επαγγελματίες πολιτικοί σήμερα ισχυρίζονται ότι προωθούν το όραμα του Μακαρίου υιοθετώντας συνομοσπονδιακά στοιχεία. Αντίθετα, ο Μακάριος είχε δεχτεί μία Ομοσπονδία με βαριά καρδιά και σε συνθήκες πλήρους καταστροφής αμέσως μετά την εισβολή. Συν τοις άλλοις, εκείνη η Ομοσπονδία σεβόταν τις βασικές Ελευθερίες και τα βασικά Ανθρώπινα Δικαιώματα. Αντίθετα, σήμερα οι συνομιλητές μας είναι έτοιμοι να κάνουν σημαντικές εκπτώσεις στους τομείς αυτούς με αβέβαιη κατάληξη!

Μακάριος - Ντενκτάς [πηγή φωτογραφίας: SigmaLive.com]

‘Σημερινή’
«Άλλη η ομο-σπονδία του Μακαρίου, άλλη του Χριστόφια»
14 Αυγούστου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

O Σενέρ Λεβέντ δημοσιεύει αυτές τις μέρες, στην εφημερίδα «Πολίτης», πρακτικά του Ραούφ Ντενκτάς, που κατέγραψε ο τελευταίος στη συνάντηση που είχε με τον Μακάριο τον Ιανουάριο του 1977. Είναι αξιοσημείωτα όσα ανέφερε περί ομοσπονδίας ο Μακάριος, στη συνάντησή του εκείνη με τον Ντενκτάς. Του είπε: «Αποδέχομαι την ομοσπονδία, φυσικά υπό τον όρο να συμφωνήσουμε σε ελευθερία διακίνησης και εγκατάστασης και σε άλλα σημεία. Όμως, όταν λέμε ομοσπονδία, μήπως καταλαβαίνουμε το ίδιο πράγμα; Εγώ νομίζω ότι η τουρκική πλευρά έχει κατά νουν μια συνοσπονδία αποτελούμενη από δύο χωριστά κράτη. Εμείς αναφέραμε στις προτάσεις που σας υποβάλαμε προηγουμένως τι καταλαβαίνουμε όταν μιλάμε για ομοσπονδία…».
Η ιστορική αυτή δήλωση του Μακαρίου, καταγραμμένη από τον ίδιο τον Ντενκτάς, καταρρίπτει το ψεύτικο άλλοθι των διαδόχων του Μακαρίου, ότι συνεχίζουν επί της γραμμής του, που είναι η εξεύρεση λύσης στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Αυτή η ομοσπονδία που συζητά σήμερα ο Πρόεδρος Χριστόφιας με τον Ταλάτ, δεν έχει τίποτε το κοινό με την ομοσπονδία που αποδέχθηκε ο Μακάριος. Ο Μακάριος είχε αποδεχθεί ομοσπονδία στην οποία θα ήταν κατοχυρωμένες οι τρεις βασικές ελευθερίες: διακίνησης, εγκατάστασης και δικαιώματος περιουσίας. Κατεγράφοντο μάλιστα και στη συμφωνία του με τον Ντενκτάς. Αυτές οι ελευθερίες κατηργούντο στο σχέδιο Ανάν, που είχε αποδεχθεί ο εκ των διαδόχων του Μακαρίου, ο Γλαύκος Κληρίδης. Ούτε γίνονται αποδεκτές από το συνομιλητή του Χριστόφια σήμερα, τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.
Συνεπώς, ας παύσει ο Δημήτρης Χριστόφιας να επικαλείται τον Μακάριο κάθε φορά που βάλλεται ότι συζητεί διζωνική. Αλλη ήταν η ομοσπονδία που οραματίζετο ο Μακάριος και άλλη είναι αυτή που διαπραγματεύεται ο Χριστόφιας. Και ας παύσουν, επίσης, και στο ΑΚΕΛ και στον ΔΗΣΥ να μιλούν για απορριπτικούς που δεν θέλουν λύση. Το αντίθετο συμβαίνει. Λύση πραγματικής ομοσπονδίας, όπως την περιέγραφε ο Μακάριος, δεν προώθησαν ποτέ, ούτε το ΑΚΕΛ διά του Χριστόφια, ούτε ο ΔΗΣΥ διά του Κληρίδη. Αυτοί συζητούν ακριβώς την ομοσπονδία που δεν ήθελε ο Μακάριος: Συνομοσπονδία δύο χωριστών κρατών.

Το άλλο ερώτημα που ανακύπτει: Ο Μακάριος από το 1977 διέγνωσε ότι για άλλη ομοσπονδία μιλούσε η ελληνοκυπριακή πλευρά και για άλλη οι Τούρκοι. Εμείς ζητούσαμε ομοσπονδία, και οι Τούρκοι είχαν στο μυαλό συνομοσπονδία δύο χωριστών κρατών.

Το εξωφρενικό είναι τούτο: Πέρασαν από τότε 32 χρόνια. Και κανένας Πρόεδρος Δημοκρατίας δεν ενδιαφέρθηκε, πριν παρακαθίσει σε διάλογο με τον εγκάθετο της άλλης πλευράς, να απαιτήσει όπως οι συνομιλίες διεξαχθούν στη βάση της πραγματικής ομοσπονδίας και όχι στη βάση της συνομοσπονδίας των δύο χωριστών κρατών.

Είναι ποτέ δυνατόν, με αυτή την εγκληματική παράλειψη, να καταλήξει σε λύση οποιοσδήποτε διάλογος;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Οι πραγματικοί αντιομοσπονδιακοί»
15 Αυγούστου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Πήραμε χθες αρκετά μηνύματα, τα οποία σχολίαζαν θετικά το χθεσινό άρθρο μας «Άλλη η ομοσπονδία του Μακαρίου και άλλη του Χριστόφια», στο οποίο καταδεικνυόταν, μέσα από πρακτικά του Ραούφ Ντενκτάς, ποια μορφή ομοσπονδίας επέλεγε ο Μακάριος. Τα πρακτικά εκείνα, τα οποία κατέγραφαν τις θέσεις του Μακαρίου, όπως διατυπώθηκαν στη συνάντησή του με τον κατοχικό ηγέτη, έχουν συμπεριληφθεί, ήδη, στα απόρρητα αρχεία του τουρκικού κράτους, δείγμα της αυθεντικότητάς τους. Και μία σύγκριση της μορφής της ομοσπονδίας που ήταν έτοιμος να διαπραγματευθεί ο Μακάριος, καταλήγει στο ασφαλές συμπέρασμα ότι: Καμία σχέση δεν είχε με την ομοσπονδία που διαπραγματεύθηκαν ο Γιώργος Βασιλείου, ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Δημήτρης Χριστόφιας.

Ούτε οι Ιδέες Γκάλι που αποδέχθηκε ο Γιώργος Βασιλείου ούτε το σχέδιο Ανάν που αποδέχθηκε ο Γλαύκος Κληρίδης ούτε η διζωνική ομοσπονδία που παζαρεύει σήμερα ο Δημήτρης Χριστόφιας έχουν οτιδήποτε το κοινό με την ομοσπονδία που αποδεχόταν ο Μακάριος. Η ομοσπονδία του Μακαρίου είναι η πραγματική ομοσπονδία, η έστω, κάτω από τις συνθήκες που διαμόρφωσε η τουρκική εισβολή, μόνη λύση που μπορούσε να οδηγήσει σε επανένωση της Κύπρου. Οι διζωνικές που συζητούσαν αργότερα οι διάδοχοί του, απλώς νομιμοποιούσαν τα τετελεσμένα της εισβολής και οδηγούσαν σε θνησιγενείς λύσεις δύο χωριστών κρατών.

Δυστυχώς, από το θάνατο του Μακαρίου και ύστερα, διαστρέφεται η Ιστορία, καπηλεύεται το όνομα του Αρχιεπισκόπου, παραποιούνται οι προθέσεις του, παραμορφώνεται η πολιτική του, προκειμένου να εξασφαλίσουν άλλοθι οι διάδοχοί του και να συνεχίσουν τη διαπραγμάτευση λύσεων που θα έχουν ως περίβλημα την ομοσπονδία και ως περιεχόμενο τη διχοτόμηση.

Ο Μακάριος δεν ήταν ποτέ θιασώτης της ομοσπονδίας. Κάποιοι διάδοχοί του είναι εραστές της ομοσπονδίας στην πιο χείριστη μορφή της. Ο Μακάριος δεν εφεύρε τη διζωνική. Ο πρώτος που την πρόβαλε και την υπεράσπισε με σθένος (ομιλία στην «Αργώ») ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης. Αυτό το ιστορικό γεγονός λησμονείται εσκεμμένως και ενσυνειδήτως από εχθρούς και «φίλους» του Μακαρίου. Οι πρώτοι τού αποδίδουν την πατρότητα της διζωνικής για να τον διαβάλουν. Και οι δεύτεροι για να έχουν άλλοθι στην αποδοχή της θνησιγενούς διχοτομικής λύσης που προδιαγράψαμε.

Συνεπώς, ούτε ο Δημοκρατικός Συναγερμός ούτε το ΑΚΕΛ έχουν δικαίωμα να επικαλούνται τον Μακάριο, στις αναζητήσεις τους για απαράδεκτες λύσεις. Το σχέδιο Ανάν, το οποίο αποδέχθηκε ο ΔΗΣΥ, δεν είναι η ομοσπονδία που επρόκειτο να διαπραγματευθεί ο Μακάριος. Ούτε έχει σχέση με τις προτάσεις διζωνικής ομοσπονδίας που είχε υποβάλει ο Μακάριος. Ήταν μια εκτρωματική, ρατσιστική λύση, η οποία νομιμοποιούσε τα αποτελέσματα της εισβολής και κατοχής. Ούτε η λύση που διαπραγματεύεται τώρα ο Δημήτρης Χριστόφιας έχει οποιαδήποτε σχέση με την ομοσπονδία που αποδεχόταν ο Μακάριος. Είχε ποτέ αποδεχθεί εκ των προτέρων ο Μακάριος εκ περιτροπής προεδρία;

Γιατί, όλοι σχεδόν, έχουν καταχωνιάσει την τελευταία ομιλία του στην Πλατεία Ελευθερίας;
Κάποιοι χλεύασαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο, όταν στην ορολογία διζωνική ομοσπονδία πρόσθεσε την «ουρά», «με σωστό περιεχόμενο». Διότι ως συνομιλητής που συνέταξε και παρέδωσε στην τουρκική πλευρά τις προτάσεις Μακαρίου, γνώριζε ότι καμιά σχέση δεν είχαν εκείνες οι προτάσεις με τις εκτρωματικές λύσεις που αποδέχονταν τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα.

Η άλλη μεγάλη στρέβλωση και παραποίηση είναι ο χλευασμός όσων δεν αποδέχονται τα εκτρώματα που συζητούν οι διάδοχοι του Μακαρίου, ως απορριπτικών και αντιομοσπονδιακών.

Ουδείς απορρίπτει λύση. Υπάρχουν, όμως, εκείνοι που προκρίνουν λύση σωστής ομοσπονδίας και εκείνοι που προκρίνουν λύση εκτρωματικής διζωνικής.

Αλλά, και στο τέλος, ποιοι είναι οι πραγματικοί απορριπτικοί και αντιομοσπονδιακοί; Εκείνοι που έχουν επιλέξει μία στρατηγική άκαρπων διαλόγων, εν γνώσει τους ότι ουδέν θα αποφέρει και απλώς ωθεί τη λύση σε βάθος χρόνου; Εκείνοι που ερμηνεύουν την ομοσπονδία ως νομιμοποίηση των τετελεσμένων με κάποιες βελτιώσεις; Ή εκείνοι οι οποίοι ζητούν την επαναθεώρηση της πολιτικής και της στρατηγικής, στη βάση ενός πολυεπίπεδου σχεδίου δράσης που θα περιλαμβάνει πολλές μορφές αγώνα, με προεξάρχουσα την απόκτηση δύναμης από αυτό το κράτος που το κατάντησαν μια σμπαραλιασμένη οντότητα, σε κάθε τομέα;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Τα πρακτικά της συνάντησης Ντενκτάς – Μακαρίου»
11 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Άραγε να γράφει και ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ τώρα «μυστικές» εκθέσεις προς την κυβέρνηση της Άγκυρας, όπως έγραφε κάποτε ο Ραούφ Ντενκτάς; Ο Ντενκτάς θεωρούσε εθνικό καθήκον να ενημερώνει την Άγκυρα πάνω σε όλα τα θέματα. Της έδιδε λεπτομερείς πληροφορίες ειδικά αναφορικά με τις διμερείς συνομιλίες που διεξήγαγε με τους Ελληνοκύπριους ηγέτες εδώ. Και μάλιστα με τα πρακτικά των συναντήσεων. Κατά γράμμα. Τα έστελνε στην τουρκική κυβέρνηση με την ένδειξη «απόρρητο». Νομίζουμε ότι και ο Ταλάτ κάνει τώρα το ίδιο. Αν δεν το κάνει, ας μας διαψεύσει.

Τώρα έχουμε στα χέρια μας ένα νέο έγγραφο. Αναφορικά με την πρώτη συνάντηση Ντενκτάς – Μακαρίου που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 1977. Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε κατόπιν απαίτησης του Ντενκτάς. Ο Ντενκτάς γνωστοποίησε στην Άγκυρα όσα συζητήθηκαν σε αυτήν τη συνάντηση με έκθεση που απέστειλε με ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 1977. Συνοψίζοντας την κατάσταση, έγραψε τα εξής στην εισαγωγή της έκθεσης:

«Ο Μακάριος έφτασε πριν από εμένα στο χώρο της συνάντησης. Μόλις μπήκα μέσα κάναμε χειραψία και μου ευχήθηκε για τα γενέθλιά μου. Ο Κουεγιάρ εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι μας έβλεπε μαζί και ευχήθηκε όπως η έναρξη αυτής της επαφής πετύχει ένα break-through. Και εμείς του απαντήσαμε με φιλοφρονήσεις. Συνεχίστηκε μέχρι τις 13.50 η ώρα η συνάντηση, που άρχισε στις 11.00. Μετά τη συνάντηση μας φωτογράφησε ο φωτογράφος του ΟΗΕ. Ο Μακάριος μου παραπονέθηκε λέγοντας ‘δεν θα με καλέσεις στα γενέθλιά σου;’ ‘Δεν κάνω πάρτι, αλλά αν θέλετε να έρθετε στην τουρκική πλευρά, θα διευθετούσα αμέσως κάτι και θα χαιρόμουν για την επίσκεψή σας’, του είπα. Μου έδειξε τα δόντια του. Ήταν, λέει, μειδίαμα! ‘Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι συμφωνήσαμε’, μου είπε. Απαντώντας είπα το εξής: ‘Πρέπει να ευχηθούμε να είναι μια καλή αρχή. Το θέμα είναι να γίνουν αυτά τα πρώτα βήματα’. Κάναμε ξανά χειραψία και αποχαιρετώντας τον έφυγα γιατί είχε έρθει πρώτο το δικό μου αυτοκίνητο».

Κατά τη συνάντηση πρώτος το λόγο πήρε ο Μακάριος και είπε τα εξής:

«Στην επιστολή αναφερθήκατε στις δηλώσεις μου στο Times. Αυτή η συνέντευξη δεν παρουσιάστηκε σωστά. Αποδέχομαι την ομοσπονδία, φυσικά υπό τον όρο να συμφωνήσουμε σε ελευθερία διακίνησης και εγκατάστασης και σε άλλα στοιχεία. Όμως, όταν λέμε ομοσπονδία μήπως καταλαβαίνουμε το ίδιο πράγμα; Εγώ νομίζω ότι η τουρκική πλευρά έχει κατά νου μια συνομοσπονδία αποτελούμενη από δύο χωριστά κράτη. Εμείς αναφέραμε στις προτάσεις που σας υποβάλαμε προηγουμένως τι καταλαβαίνουμε όταν μιλάμε για ομοσπονδία. Όμως, ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες εδώ. Στόχος μας είναι να δώσουμε συγκεκριμένα θέματα στους διαπραγματευτές, να τους απαλλάξουμε από το χάσιμο χρόνου πάνω στις λέξεις. Το καλύτερο θα είναι μια συμφωνία πάνω σε ένα Package-deal. Για μένα είναι σημαντικό το θέμα της ευρύτητας του εδάφους, το ζήτημα των προσφύγων και οι εξουσίες της κεντρικής διοίκησης. Αν επιτευχθεί συμφωνία αρχών πάνω σε αυτά τα θέματα, θα ανοίξει ο δρόμος της συμφωνίας. Στην επιστολή που μου απέστειλες μου γνωστοποιούσες ότι θα ανέφερες τις σκέψεις σου πάνω σε αυτά τα θέματα. Θα χαιρόμουν αν μάθαινα τις απόψεις σας. Να πω ακόμα κάτι. Έχετε υπογράψει την επιστολή σας ως ‘President’. Εγώ φυσικά συναντιέμαι με σένα ως τον αρμόδιο ηγέτη της κοινότητάς σου. Είναι χρήσιμο να σημειωθεί και αυτό».

Η απάντηση του Ντενκτάς στο Μακάριο ήταν η εξής:

«Ευχαριστώ. Να σημειώσω και εγώ προκαταβολικά κάτι. Όταν ζητούσα τη συνάντηση αυτή δεν στόχευα να σας επιβάλω το ένα ή το άλλο μου καθεστώς ή να φανεί κάτι τέτοιο.

Ούτε και σας έχω αποδεχτεί ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας ολόκληρης της Κύπρου με το γεγονός ότι κάθομαι στο τραπέζι μαζί σας. Ξέρετε ότι δεν σας αναγνωρίζουμε ως κυβέρνηση. Έχουμε έρθει εδώ ως δύο άτομα που φέρουν στους ώμους μεγάλες ιστορικές και ηθικές ευθύνες. Η επαφή αυτή έπρεπε να είχε αρχίσει εδώ και πολύ καιρό. Εγώ βλέπω το ζήτημα με τον εξής τρόπο: Υπάρχει ένα θετικό κλίμα που θα μπορούσαμε να δώσουμε στους λαούς μας μετά από αυτήν μας την επαφή. Δεν μπορούμε να διευθετήσουμε τα πάντα σε αυτήν την πρώτη συνάντηση. Δεν νομίζω ότι έχουμε μια τέτοια φιλοδοξία. Όμως, ποια είναι η ουσία; Ότι η Κύπρος θα συνεχίσει ως ένα bi-communal κράτος».

Κατέχουμε ένα έγγραφο 13 σελίδων, δακτυλογραφημένων σε παλιά γραφομηχανή. Δεν είναι δυνατόν να μεταφερθεί ολόκληρο σε αυτήν την στήλη. Προς το παρόν ας μείνουμε μέχρι εδώ. Στο μέλλον θα το δημοσιεύσουμε και ολόκληρο. Θα προσθέσω σε αυτήν την στήλη και το παζάρεμα που έγινε για το εδαφικό σε αυτήν τη συνάντηση. Όμως, αύριο θα το κάνω αυτό. Να πω μονάχα το εξής: Ο Μακάριος είχε στριμώξει πολύ τον Ντενκτάς για να του δώσει ένα ποσοστό πάνω στο εδαφικό. Και ο Ντενκτάς του είπε «δεν γίνεται πιο κάτω από 32.8%». (Συνεχίζεται αύριο)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Τα πρακτικά της συνάντησης Ντενκτάς – Μακαρίου (2)»
12 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Κατά τη συνάντηση τον Ιανουάριο του 1977, ο Μακάριος εισήλθε στο εδαφικό και ρώτησε τον Ντενκτάς: «Κύριε Ντενκτάς, μπορείτε να μου πείτε κάτι για το εδαφικό; Κατά τη γνώμη σας, τι πρέπει να γίνει;» Μετά από αυτή την ερώτηση διεξήχθη ένας ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στον Μακάριο και στον Ντενκτάς. Ο Μακάριος επέμενε σώνει και καλά να του πει έναν αριθμό ο Ντενκτάς. Μεταφέρω το διάλογο αυτό αυτολεξεί, με τη μορφή που τον έγραψε ο Ντενκτάς στην έκθεσή του προς την Άγκυρα με ένδειξη «απόρρητο», χωρίς να αλλάξω ούτε ένα ιώτα.

Ντενκτάς: Στο εδαφικό είχα πει να ετοιμάσουμε ο καθένας τους χάρτες μας με τον Κληρίδη στην 3η Βιέννη και αφού τα συζητήσουμε αυτά να πάμε στη Νέα Υόρκη για μια τέταρτη συνάντηση. Το δέχτηκε και εκείνος αυτό, αλλά μόλις επέστρεψε στην Κύπρο δέχτηκε αντιπολίτευση και αρνήθηκε αυτή τη συμφωνία. Εγώ έχω την ίδια άποψη ακόμη. Το εδαφικό συζητείται πάνω σε χάρτες, οι ειδικοί θα εργαστούν σύμφωνα με τα κριτήρια που θα τους δώσουμε και θα παράγουν φόρμουλες.

Μακάριος: Κύριε Ντενκτάς, ούτε τούτος ούτε εκείνος, ούτε οι ειδικοί, ούτε ο Τσελίκ, ούτε ο Παπαδόπουλος ούτε ο Ονάν θα διευθετήσουν το ζήτημα αυτό. Εμείς οι δύο θα το διευθετήσουμε. Ως εκ τούτου πες μου πόσο τοις εκατό του εδάφους θέλεις.

Ντενκτάς: Εγώ δεν θέλω τίποτα. Εσείς ζητάτε έδαφος από εμάς. Ποιες περιοχές θέλετε; Δεν μπορείτε να απαντήσετε αυτό το ερώτημα με ποσοστά. Από εδώ προέρχεται η δυσκολία. Πολλές φορές, με διάφορες στατιστικές παρουσιάζετε τη δική μας ιδιοκτησία εδάφους ανάμεσα στο 10 % και στο 17%. Εμείς ξέρουμε ότι το έδαφός μας είναι 32,8%. Κατά τη γνώμη σας, πόσο έδαφος έχουμε στα χέρια μας σήμερα;

Μακάριος: Γύρω στο 37,5%.

Ντενκτάς: Μπορεί. Και εγώ ήξερα ότι ήταν 36,4%.

Κουεγιάρ: Μου φαίνεται πως αλλάζει ανάλογα με τον τρόπο μέτρησης.

Μακάριος: Επηρεάζει και η κατάσταση των βάσεων και της νεκρής ζώνης, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν είναι σημαντικό το ποσοστό. Αν συμφωνήσουμε στο ποσοστό που θα παραμείνει σε εσάς, τότε μπορεί να σας δώσουμε το δικαίωμα πρώτης επιλογής στο θέμα της επεξεργασίας αυτού του ποσοστού στο χάρτη. Εμείς αναφερθήκαμε σε 20% στις προτάσεις μας, για την ακρίβεια προτείναμε το ποσοστό του πληθυσμού. Φυσικά υπάρχει περιθώριο κάποιας διαπραγμάτευσης σε αυτό. Εσείς κάνετε συνεχώς αναφορά στα κριτήρια που δώσατε στον Κληρίδη. Επεξεργαστείτε στο μυαλό σας τα κριτήρια αυτά και πέστε μου πόσο τοις εκατό είναι αυτά.

Ντενκτάς: Υπάρχουν πολλά πράγματα στα κριτήρια. Όπως ασφάλεια, οικονομικές ανάγκες. Οι ειδικοί πρέπει να τα έχουν υπόψη τους αυτά. Ύστερα, δεν μπορώ να κατέβω κάτω από την ιδιοκτησία του εδάφους που κατέχουμε.

Μακάριος: Σύμφωνα με τα κριτήρια, μπορείτε να ζητήσετε και το μισό νησί.

Ντενκτάς: Να μην ανησυχείτε πάνω σε αυτό το θέμα. Δύσκολα μπορέσαμε να σώσουμε αυτά που είναι δικά μας.

Μακάριος: Όμως, δεν μπορείτε να αναφέρετε ένα ποσοστό;

Ντενκτάς: Αν θα σας ανακουφίσει αυτό, θέλουμε μια περιοχή που δεν θα είναι μικρότερη του 32,8%.

Μακάριος: Αυτό είναι πολύ όμως. Είναι πολύ μεγάλη η διαφορά μεταξύ μας.

Κουεγιάρ: Όμως, είπατε ότι «line is negotiable».

Ντενκτάς: Φυσικά. Και αυτό είναι το τελευταίο σημείο.

Μακάριος: Δηλαδή, από το 36-37% του κατεχόμενου εδάφους, θα μας δώσετε μόνο τη νεκρή ζώνη.

Ντενκτάς: Εγώ δεν είπα τίποτα. Ζητήσατε ποσοστά και το έδωσα αυτό. Ύστερα, εμείς δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη «κατεχόμενα». Μιλάμε για «απελευθερωμένα». Και αυτή είναι η αλήθεια, διότι αν δεν τα απελευθερώναμε, τι θα συνέβαινε εκεί τώρα, τι θα γινόμασταν εμείς και εσείς;

Πέρασαν 32 χρόνια ακριβώς από αυτό το παζάρεμα. Δεν βρίσκονται πλέον στο τραπέζι ο Ντενκτάς και ο Μακάριος, αλλά ο Ταλάτ με τον Χριστόφια. Ακόμη συζητάνε για το ποσοστό του εδάφους. Είμαστε στο ίδιο σημείο ακόμη για τόσα χρόνια, έτσι δεν είναι;