jump to navigation

Η Ασφάλεια ως βασική πτυχή επίλυσης του κυπριακού προβλήματος 08/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
comments closed
Η Εθνική Φρουρά παρελαύνει με σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Αποστρατικοποίηση = Αναμονή αφανισμού του κυπριακού Ελληνισμού»
07 Δεκεμβρίου 2009

Η αποστρατικοποίηση της Κύπρου συμφέρει και εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία και την Αγγλία

Η διάλεξη  του πρώην Υπουργού Άμυνας και πρώην Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, αντιστράτηγου εν αποστρατεία Φοίβου Κλόκκαρη, την Τετάρτη 2α Δεκεμβρίου 2009, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Λευκωσία, σε εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο, υπό τον τίτλο «Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος».

Ηχογραφημένη η διάλεξη Κλόκκαρη, μεταδόθηκε ραδιοφωνικά, σε δύο μέρη από την 1η Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, την Πέμπτη και την Παρασκευή 3η και 4η Δεκεμβρίου 2009, ώρα 08.20.

————————————————

«Η  Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος»

Φοίβου Κλόκκαρη
Αντιστρατήγου ε.α.
2 Δεκεμβρίου 2009

1.  Γενικά

Η ασφάλεια είναι ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού Προβλήματος, αφού το Κυπριακό πρωτίστως είναι πρόβλημα ασφάλειας, που πηγάζει από την επιβουλή και τις βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου.  Σήμερα, η σοβαρότερη απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου είναι:

* Η συνεχιζόμενη Τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και

* Η δημογραφική αλλοίωση του βορείου τμήματος με τον συνεχιζόμενο εποικισμό και την παρεμπόδιση επιστροφής των ξεριζωμένων προσφύγων και του νοτίου τμήματος με τη συστηματική διοχέτευση λαθρομεταναστών.

    Κάθε χρόνο διοχετεύονται 3000 περίπου λαθρομετανάστες στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων εδαφών και η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) δεν μπορεί να τους εκδώσει, επειδή η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της.

    Κατά την άποψη μου, το κύριο ζητούμενο με τους παράνομους μετανάστες είναι η παρεμπόδιση εισόδου τους στη χώρα, και στο τομέα αυτό παρουσιάζεται μεγάλη αδυναμία του κράτους και ιδιαίτερα:

    * Στον έλεγχο και επέμβαση της αστυνομίας στη γραμμή αντιπαρατάξεως.

    * Στην αντιμετώπιση του κενού που παρουσιάζεται στα όρια των βρετανικών βάσεων Δεκελείας με τη κατεχόμενη περιοχή.

    * Στον έλεγχο του μεγάλου θαλάσσιου χώρου, αφού η ΚΔ δεν διαθέτει κανένα εξοπλισμένο σκάφος ανοικτής θαλάσσης.

      Τα υπόλοιπα Μεσογειακά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) επικεντρώνουν τη προσπάθεια τους στη παρεμπόδιση εισόδου παράνομων μεταναστών στο έδαφος τους, ενώ η ΚΔ στο χειρισμό μετά την είσοδο τους.

      Βίαια, παράνομα, συστηματικά και με γοργούς ρυθμούς η Κύπρος αλλάζει δημογραφικό χαρακτήρα.  Στόχος της Τουρκίας, η επικράτηση του Μουσουλμανικού στοιχείου σε βάρος του Χριστιανισμού, του Τουρκικού στοιχείου σε βάρος του Ελληνικού και σε βάθος χρόνου ο αφανισμός του.

      2.  Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο

      Η Τουρκία, από τη δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ συμβούλου του πρωθυπουργού Μεντερές 1956, επιτελικό «Σχέδιο Ανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1958), έθεσε ως στρατηγικό στόχο τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου και την ανατροπή της πληθυσμιακής υπεροχής των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την ασφάλεια της και τoν ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

      Η Τουρκία προώθησε με επιμονή τη στοχοθεσία της, ακολουθώντας την αρχή του πολέμου «εκλογή του σκοπού και εμμονή εις αυτόν» και επέτυχε σε μεγάλο βαθμό την υλοποίηση της με κύριους σταθμούς:

      · 1960

      Με τις Συνθήκες Εγκαθίδρυσης, Εγγυήσεως , Συμμαχίας πέτυχε:

      –  Επεμβατικά δικαιώματα και διατήρηση στρατευμάτων στη Κύπρο (Δικαιώματα που είχε απωλέσει με την Συνθήκη της Λοζάνης 1923).

      –  Λειτουργική διχοτόμηση (Βέτο Αντιπροέδρου, ξεχωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή, ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους, ξεχωριστά Δημοτικά Συμβούλια).

      –  Υπερβολικά προνόμια στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι από μειονότητα του 18% έγιναν κοινότητα με δυσανάλογη συμμετοχή στο κρατικό μηχανισμό.

      · 1974

      Με την εισβολή, την κατοχή, τον εποικισμό, τον ξεριζωμό των Ελλήνων από το Βόρειο τμήμα της Κύπρου και τη δημιουργία του παράνομου καθεστώτος της «ΤΔΒΚ» πέτυχε:

      – Γεωγραφική διχοτόμηση.

      – Δημογραφική αλλοίωση.

      – Να θέσει τις βάσεις δημιουργίας συνεταιρικού κράτους στη Κύπρο.

      · 2004

      Με το σχέδιο λύσης του κυπριακού προβλήματος (Σχέδιο Ανάν) θα ολοκλήρωνε τους στόχους της, εάν υιοθετείτο, και θα έθετε υπό τον έλεγχο και την κηδεμονία της την Κύπρο, η οποία θα αφοπλίζετο και θα ενομιμοποιούντο τα τετελεσμένα της κατοχής και το ψευδοκράτος.

      Σήμερα, η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για ολοκλήρωση του στόχου της, με ενέργειες προς τρεις άξονες:

      · 1ος Άξονας

      Λύση συνομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, στη βάση της παρθενογένεσης και του συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών, με διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στο νησί.  Στην ουσία, επιδιώκει οι κατεχόμενες περιοχές να γίνουν επαρχία της Τουρκίας και οι ελεύθερες περιοχές να αφοπλισθούν και να τεθούν υπό τον έλεγχο της, όπως θα συνέβαινε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με το οποίο η Τουρκία θα επετύγχανε:

      Διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στη Κύπρο.

      Αφοπλισμό του κυπριακού κράτους και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων του στη ξηρά, την θάλασσα και τον αέρα.

      Ενσωμάτωση στο σχέδιο, άνω των 60 διμερών συμφωνιών του ψευδοκράτους με την Τουρκία. Με αυτές, η Τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία ουσιαστικά γινόταν επαρχία της Τουρκίας και η Τουρκία αποκτούσε δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο χώρο της Κύπρου, χωρίς να χρειάζεται έγκριση του κυπριακού κράτους. Η τελική κατάληξη είναι, ότι μόνο η Ελλάδα και το Κυπριακό κράτος δεν θα είχαν δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί, που αποτελεί σημαντική παράμετρο της στρατηγικής αξίας του.

      Η Τουρκία δεν επιδιώκει πλήρη διχοτόμηση και δύο κράτη στη Κύπρο, επειδή αυτό αφήνει στους Έλληνες της Κύπρου περιθώρια αυτονομίας και επιλογών στην ασφάλεια, που προσκρούουν στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας και στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.  Η επιλογή αυτή δυνατόν να δημιουργήσει προβλήματα στην ασφάλεια της Τουρκίας, όπως η ίδια εκτιμά.

      Χαρακτηριστική είναι η δήλωση το 1976, μετά την τουρκική εισβολή, του Τουράν Γκιουνές, υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης Ετσεβίτ, ότι η διχοτόμηση είναι καθαρή παραφροσύνη γιατί θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας (συνέντευξη στη εφημερίδα ‘ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ’ των Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου 1976).

      Αν η επιλογή των δύο κρατών εξυπηρετούσε τη Τουρκία, τότε μετά την ίδρυση του ψευδοκράτους το 1983, δεν θα συναινούσε σε οποιεσδήποτε συνομιλίες για λύση του κυπριακού προβλήματος.

      · 2ος Άξονας

      Υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Στα πλαίσια αυτής της στόχευσης η Τουρκία:

      – Δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της ΚΔ.  Δεν ανοίγει τα λιμάνια και αεροδρόμια της σε σκάφη και αεροσκάφη της Κύπρου, όπως δεσμεύεται να πράττει για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

      – Παραβιάζει το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ, δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες.

      – Δεν αποσύρει τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) και συνεχίζει τον παράνομο εποικισμό.

      · 3ος Άξονας

      Αναβάθμιση του ψευδοκράτους και εξάλειψη κάθε Ελληνικού στοιχείου. Εξόντωση εγκλωβισμένων, παρεμπόδιση επιστροφής προσφύγων, εκμετάλλευση των περιουσιών τους, καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλαγή των τοπωνυμίων.  Στόχος, να εμφανιστεί το ψευδοκράτος ως κράτος ισότιμο προς τη ΚΔ, στα πλαίσια συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών.

      3.  Παρούσα κατάσταση από πλευράς Ασφάλειας στη Κύπρο

      Τουρκική Απειλή

      Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας λόγω της κατοχής του βορείου τμήματος της (37% του εδάφους της), του συνεχιζόμενου εποικισμού (πέραν των 250.000 εποίκων, για κάθε Τουρκοκύπριο [Τ/Κ] αντιστοιχούν 2-3 Τούρκοι έποικοι), της συστηματικής διοχέτευσης λαθρομεταναστών στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων και της πολυδιάσπασης της κυριαρχίας της.  Η ΚΔ ασκεί κυριαρχία στις ελεύθερες περιοχές, η Τουρκία στις κατεχόμενες, η Βρετανία στις βρετανικές βάσεις (ΒΒ) και τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ) στην ουδετέρα ζώνη (ΟΖ).

      Παρά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ (το 2004) και τη διάνοιξη σημείων διέλευσης στη γραμμή αντιπαρατάξεως (το 2003), η στρατιωτική απειλή δεν μεταβλήθηκε γιατί δεν μεταβλήθηκαν τα συστατικά στοιχεία της, ήτοι:

      * Η Δύναμη (43.000 άνδρες, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650 τεθωρακισμένα [ΤΘ]), η Σύνθεση (2 Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, 1 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, 1 Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, Διοίκηση Πυροβολικού, Σύνταγμα Καταδρομών) και η Διάταξη (επιθετική, προωθημένη) των ΤΔΚ.

      * Η στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο, που επαναβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας την 1η Ιουλίου 2009.

        Η Τουρκία διατηρεί αναλογία πέραν του 3:1 των ΤΔΚ σε σχέση με την Εθνική Φρουρά (ΕΦ) με στόχο την άσκηση ψυχολογικής βίας, προκειμένου οι Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση, η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.

        Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), ως μοχλό πίεσης για να επιτυγχάνει πολιτικά και άλλα οφέλη, χωρίς να εμπλέκεται σε πόλεμο (περίπτωση Ίμια στην Ελλάδα και Στροβίλια, Λουρουτζίνα στη Κύπρο).

        Η Τουρκία, όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής μετά το 1974, «έκτισε» στη Κύπρο επιθετικές δυνατότητες και συγκεκριμένα:

        * Μετέφερε δυνάμεις και σύγχρονα οπλικά συστήματα από τη Τουρκία.

        * Αναδιοργάνωσε τις δύο μεραρχίες πεζικού (την 28ΜΠ και 39ΜΠ) σε μηχανοκίνητες μεραρχίες πεζικού και την ΤΟΥΡΔΥΚ σε μηχανοκίνητη ταξιαρχία.

        * Αναβάθμισε τα άρματα μάχης Μ48Α5Τ1 σε Μ48Α5Τ2, με δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών επιχειρήσεων και εκτέλεσης βολών εν κινήσει.

        * Αντικατέστησε το Πυροβολικό των 105χιλ με αυτοκινούμενα πυροβόλα των 155χιλ, με μεγαλύτερη ευκινησία και ισχύ πυρός.

        * Δημιούργησε υποδομές Διοικητικής Μέριμνας (αποθηκεύσεις καυσίμων, πυρομαχικών κλπ).

        * Ανέπτυξε όλες τις δυνάμεις των κατοχικών στρατευμάτων σε προωθημένη διάταξη εντεύθεν του Πενταδακτύλου.

          Η Τουρκία στη Κύπρο διατηρεί συνεχώς το στρατιωτικό πλεονέκτημα της δυνατότητας, να διεξαγάγει αιφνιδιαστικά επιθετικές επιχειρήσεις, χωρίς κινητοποίηση και μεταφορά ενισχύσεων από τη Τουρκία, και να επιτύχει εντός μικρού χρονικού διαστήματος στρατηγικά πλεονεκτήματα.  Μεγάλη τρωτότητα παρουσιάζουν η Λευκωσία, η Λάρνακα και τα Κοκκινοχώρια.

          Οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που έχει η Τουρκία στη Κύπρο οφείλονται:

          • * Στο μέγεθος της χώρας και την ισχυρή πολεμική μηχανή της.
          • * Στην εγγύτητα των αεροναυτικών βάσεων της.
          • * Στη δύναμη, σύνθεση και διάταξη των ΤΔΚ.
          • * Στο πεδινό του εδάφους στη γραμμή αντιπαράταξης.
          • * Στην ύπαρξη ζωτικών χώρων σε μικρό βάθος από την γραμμή αντιπαράταξης και στις αδυναμίες της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ).

          Οι κύριες αδυναμίες της ΕΦ είναι:

          • * Το μικρό μέγεθος της σε σύγκριση με τις Τουρκικές ΕΔ.
          • * Η μεγάλη εξάρτηση της επάνδρωσης της από την επιστράτευση.
          • * Η ουσιαστική έλλειψη πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας, σε συνδυασμό με τη φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδος-Κύπρου.
          • * Οι μεγάλες ανάγκες αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων. Η συμπίεση του Προϋπολογισμού Άμυνας (ΠΥ) τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σοβαρά προβλήματα.
          • * Προβλήματα στην εκπαίδευση και το ηθικό του προσωπικού, που επηρεάζονται και από το αρνητικό κλίμα για την άμυνα που καλλιεργεί μέρος του πολιτικού κόσμου και του λαού.

          Η στρατιωτική αξιολόγηση της κατάστασης στη Κύπρο (Risk assessment) παρουσιάζει υψηλό βαθμό κινδύνου για τη ΚΔ, λόγω της Τουρκικής απειλής, που μπορεί να μειωθεί αν ενισχυθεί:

          • * Η μαχητική Ισχύς της ΕΦ.
          • * Το δόγμα του ΕΑΧ.
          • * Η συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Η στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με Χώρες της ΕΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Γαλλία, Ρωσία κλπ).

          Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας

          Άλλη μια σοβαρή παράμετρος, που επηρεάζει αρνητικά το ανισοζύγιο των δυνάμεων στη Κύπρο και το αξιόμαχο της ΕΦ, είναι η απουσία θεσμοθέτησης Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) από τη Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ), η οποία δεν έχει αντίστοιχα κείμενα, όπως «Η Λευκή Βίβλος για την Άμυνα» της Αγγλίας και Γαλλίας, η ΣΕΑ των ΗΠΑ (συντάσσεται από το National Security Council) και η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της Ελλάδος.

          Η ΣΕΑ προσδιορίζει μακροπρόθεσμους στόχους, οι οποίοι ακολουθούνται από όλες τις κυβερνήσεις και αναπροσαρμόζονται αναλόγως. Οι στόχοι αυτοί αποτελούν τη πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής και των αμυντικών απαιτήσεων.  Είναι ο φάρος, που καθοδηγεί τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την ετοιμότητα τους και τα εξοπλιστικά προγράμματα.

          Η ΚΔ θα έπρεπε να είχε θέσει ως κύρια στοχοθεσία και να εργασθεί με αποφασιστικότητα για την απομάκρυνση των ΤΔΚ και εποίκων (δύο εγκλήματα κατά του Διεθνούς Δικαίου), ως προϋποθέσεων για έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

          Δυστυχώς αποτύχαμε στην υιοθέτηση και υλοποίηση τέτοιας στοχοθεσίας, με αποτέλεσμα:

          • * Η βάση του προβλήματος, από θέμα εισβολής κατοχής και εποικισμού, να καταλήξει σε δικοινοτική διαφορά.
          • * Η Τουρκία να παραμένει στο απυρόβλητο και η διεθνής πίεση να ασκείται στη πλευρά μας. Στο θύμα αντί στο θύτη.
          • * Η διχοτόμηση, ο εποικισμός, η τουρκοποίηση των κατεχομένων να παγιώνονται, με τις ατέρμονες, μακροχρόνιες διακοινοτικές συνομιλίες.

          4.  Γεωπολιτική Σημασία της Κύπρου

          Γενικά

          Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι θέμα άμεσα συνδεδεμένο με τον παράγοντα ασφάλεια.  Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου απορρέει βασικά από τη γεωγραφική θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) και τις υποδομές στο έδαφος της.

          Η θέση της Κύπρου ακουμπά σε δύο καυτά θέματα, την ενέργεια και την ασφάλεια, που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την παγκόσμια ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και οικονομία.

          Ενέργεια

          Η Κύπρος ευρίσκεται ανάμεσα σε δύο ζώνες μεγάλης στρατηγικής σημασίας.  Προς Ανατολάς, η ζώνη η οποία διαθέτει το 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και εκτείνεται από την ευρύτερη περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου μέχρι τη Κασπία Θάλασσα.  Προς Δυσμάς, η ζώνη των χωρών της ΕΕ που αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας στο κόσμο.

          Η Κύπρος λοιπόν, εγκατεστημένη στην Ανατολική Μεσόγειο, μοιάζει με εξέδρα ανάμεσα στη ζώνη που παράγει την ενέργεια και την ζώνη που καταναλώνει την ενέργεια.  Βρίσκεται στο σταυροδρόμι διακίνησης της ενέργειας, έναντι της απολήξεως των αγωγών πετρελαίου στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και του Σουέζ, που αποτελεί την πύλη εισόδου πετρελαιοφόρων στη Μεσόγειο.

          Το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο, το Σουέζ και τις νότιες θάλασσες της Κύπρου, διακινείται προς την ΕΕ και τη Δύση γενικότερα.

          Το πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα, δια του μεγάλου μήκους αγωγού BTC (Μπακού-Τυφλίδα-Τσεϊχάν) με δυνατότητα διακίνησης 1 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι Τσεϊχάν της Τουρκίας και από εκεί, δια των θαλασσίων ζωνών της Κύπρου, μεταφέρεται προς τη Δύση.

          Το πετρέλαιο από το Βόρειο Ιράκ, δια του 600 μιλίων αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν με δυνατότητα να διακινεί 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι του Τσεϊχάν και από εκεί μεταφέρεται στη Δύση.  Επίσης από το Βόρειο Ιράκ, το πετρέλαιο με αγωγούς διακινείται στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου έναντι της Κύπρου (Συρία, Ισραήλ).

          Το λιμάνι του Τσεϊχάν, στο Κόλπο της Αλεξανδρέττας έναντι της Κύπρου, εξελίσσεται σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο για τη διακίνηση της ενέργειας από την Κασπία και το Βόρειο Ιράκ προς τη Δύση.  Προγραμματίζεται και η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν και προς Ανατολή, μέσω της ανατολικής θαλάσσιας ζώνης της Κύπρου, στο λιμάνι Ασκελόν του Ισραήλ, από εκεί με αγωγό προς το λιμάνι Εϊλάτ στο Κόλπο Άκαμπα και ακολούθως με πετρελαιοφόρα προς την Ινδία.  Επίσης προγραμματίζεται, η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν προς Μέση Ανατολή (Νοβορόσικ-Σαμψούντα-Τσεϊχάν-Μέση Ανατολή).

          Στο θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κύπρου, στις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της Αιγύπτου και Ισραήλ, έχουν εντοπισθεί μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου.  Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι παρόμοια αποθέματα υπάρχουν και στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το στοιχείο αυτό δίδει νέα διάσταση στη γεωπολιτική σημασία της Κύπρου.

          Η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για:

          • * Διακίνηση της ενέργειας.
          • * Παραγωγή φυσικού αερίου.
          • * Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών που πηγάζουν από τη Μέση Ανατολή.

          Οι μεγάλες δυνάμεις και οι εταιρείες πετρελαίου, επειδή διακυβεύονται ύψιστα ζωτικά συμφέροντα τους, ενδιαφέρονται και επενδύουν στην ενεργειακή ασφάλεια που αφορά τις πηγές και τους δρόμους της ενέργειας (Αγωγοί-Πετρελαιοφόρα).

          Η Κύπρος, λόγω της θέσεως της, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο αν ενταχθεί πλήρως στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της ΕΕ.

          Η Τουρκία επιβουλεύεται το θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay 1982 και δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ούτε τις συμφωνίες που υπέγραψε η ΚΔ για οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο (2003) και το Ισραήλ (2007). Παραβιάζει συστηματικά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες που πραγματοποιεί η ΚΔ στην ΑΟΖ της.

          Η Τουρκία θεωρεί την αλυσίδα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και τη Κύπρο ως αναχώματα, που παρεμποδίζουν την επέκταση της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ως εν δυνάμει βατήρες επιθετικών ενεργειών εναντίον της.  Για το λόγο αυτό, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση και τον έλεγχο τους. Επισημαίνεται, ότι η Τουρκία, με το σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού, θα επετύγχανε το στόχο της αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο.

          Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο

          Η Κύπρος γειτνιάζει προς την ασταθή περιοχή της Μέσης Ανατολής στο πιο ευαίσθητο τμήμα των συνόρων της ΕΕ, από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειας της, αλλά και της ΕΕ.  Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως:

          • * Τρομοκρατία.
          • * Διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής.
          • * Λαθρεμπόριο όπλων.
          • * Οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων μεταναστών.
          • * Θρησκευτικός φανατισμός.

          Οι ασύμμετρες απειλές είναι ασαφείς, πολύμορφες, λιγότερο ευδιάκριτες, λιγότερο προβλέψιμες.  Η αντιμετώπιση τους απαιτεί συλλογική προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο, συνεργασία ιδίως στις πληροφορίες και μεγάλο κόστος.  Σήμερα, καμιά χώρα δεν μπορεί μόνη να αντιμετωπίσει όλες τις απειλές κατά της ασφάλειας της.  Ενδεικτική είναι η συλλογική προσπάθεια με την ναυτική επιχείρηση ‘ΑΤΑΛΑΝΤΑ’ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την αντιμετώπιση των πειρατών της Σομαλίας, που απειλούν τη διακίνηση της ενέργειας και του εμπορίου από Άπω και Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη.

          Υποδομές στο έδαφος της Κύπρου – Λοιπά Στοιχεία

          Η Κύπρος διαθέτει υποδομές στο έδαφος της (Κυπριακή Δημοκρατία, Βρετανικές Βάσεις) για:

          • * Αεροναυτικές διευκολύνσεις (λιμάνια, αεροδρόμια, Αεροπορικές/Ναυτικές βάσεις).
          • * Επιτήρηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου (Ραντάρ ερεύνης Αέρος, Εδάφους).
          • * Παρακολούθηση επικοινωνιών και συλλογή πληροφοριών σε ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη (Επικοινωνιακές εγκαταστάσεις, συμμετοχή στο παγκοσμίου εμβέλειας σύστημα ‘ECHELON’ από τη Βρετανία με επικοινωνιακές εγκαταστάσεις στις Βρετανικές Βάσεις).

          Η Κύπρος αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας τριών Ηπείρων για θέματα εμπορίου, οικονομίας, ανθρωπιστικά, επικοινωνιών, συγκοινωνιών, πολιτιστικά, και θέματα πολιτικής και ασφάλειας.

          Διαθέτει εκτεταμένο χώρο FIR και έρευνας-διάσωσης που καλύπτει μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου, από όπου διέρχεται μεγάλος όγκος θαλασσίων και εναερίων συγκοινωνιών που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στη χώρα.

          Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ)

          Η γεωγραφική θέση της Κύπρου εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ, που τέθηκαν με τη νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας που υιοθετήθηκε το 2003 (European Security Strategy [ESS]).

          Οι δύο από τους τρεις στρατηγικούς στόχους της ESS ακουμπούν στη Κύπρο και συγκεκριμένα:

          • * Η αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών.
          • * Η δημιουργία ζώνης ασφάλειας στη περίμετρο της ΕΕ, ενός δακτυλίου χωρών στο Ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, με τις οποίες να συνεργάζεται η ΕΕ.

          Η Κύπρος πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί προωθημένο παρατηρητήριο/φυλάκιο της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι της Μέσης Ανατολής, για θέματα ασφάλειας και ενέργειας, σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          Επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη (Partnership for Peace  [PfP]) δεν συμμετέχει πλήρως στο πυλώνα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια της και στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής αξίας της.  Συγκεκριμένα:

          • * Δεν λαμβάνει διαβαθμισμένες πληροφορίες ΝΑΤΟ για θέματα ασφάλειας.
          • * Δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ΝΑΤΟ-ΕΕ για θέματα ασφάλειας που αφορούν όλες τις χώρες της ΕΕ.
          • * Δεν μπορεί να αξιοποιήσει τη διάθεση στην ΕΕ του εδάφους της (λιμάνια, αεροδρόμια, Ραντάρ) για στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ, όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ (διαδικασία «Berlin+»).

          Στη PfP συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου (Ελβετία, Ρωσία, Ουκρανία κλπ).  Εξαίρεση αποτελεί μόνο η Κύπρος. Οι περιορισμοί, που τέθηκαν στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ, πηγάζουν από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Δεκεμβρίου 2002 στη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης, όπου καθορίστηκε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ ή της PfP και δεν έχουν υπογράψει συμφωνία ασφάλειας με το ΝΑΤΟ, δεν θα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις της ΕΕ όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ.

          Οι περιορισμοί που υφίσταται η Κύπρος στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ, επειδή δεν είναι μέλος της PfP, μειώνουν το γεωπολιτικό βάρος που έχει η Κύπρος για την ΕΕ, αφού δεν γίνεται πλήρης εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής αξίας της.

          Βρετανία – Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)

          Οι ΒΒ είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τα συμφέροντα της Βρετανίας, ιδιαίτερα εκείνα τα οποία συνδέονται με την ενέργεια και την ασφάλεια.

          Τα διεθνή γεγονότα των τελευταίων χρόνων αναβάθμισαν το ρόλο των ΒΒ (επιλογές στη διακίνηση της ενέργειας, ευρείας κλίμακος τρομοκρατικές ενέργειες, πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και Κεντρική Ασία).

          Οι ΒΒ χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη των στρατευμάτων της Βρετανίας και ΗΠΑ στις επιχειρήσεις στο Ιράκ και Αφχανιστάν, καθώς και της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη κρίση του Λιβάνου.

          Στα πλαίσια λύσης του Κυπριακού, η Βρετανία επιδιώκει ισχυροποίηση, εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των ΒΒ. Αυτό θα επιτευχθεί με αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους, για να εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου, και με λύση του Κυπριακού, η οποία να αποκλείει τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους. Λύση, η οποία να βασίζεται στην εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ που παραβιάζει την κυριαρχία και αυτονομία της ΚΔ.

          Επισημαίνεται, ότι η Βρετανία, όπως εξ άλλου και η Τουρκία, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους και θα το επετύγχανε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν.  Η Βρετανία, με το σχέδιο αυτό, επετύγχανε εδραίωση του καθεστώτος των ΒΒ (συμπληρωματικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, για να ισχυροποιηθεί με τη ψήφο του λαού), μεγαλύτερη πρόσβαση στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου (επαναχάραξη θαλασσίων ζωνών από ένα μόνο Άγγλο εμπειρογνώμονα),  κίνηση των πλοίων της στο θαλάσσιο χώρο των ΒΒ «για οποιοδήποτε σκοπό» και έθετε φραγμό στη δυνατότητα της Κύπρου να προσφεύγει σε διεθνή βήματα για επίλυση διαφορών με τη Βρετανία.

          ΗΠΑ

          Οι ΗΠΑ θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο «την λεωφόρο» που τους εισαγάγει μέσω των λιμένων και αεροδρομίων της στο ζωτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου έχουν στρατηγικά συμφέροντα που σχετίζονται κυρίως με την ενέργεια και την ασφάλεια (ιδιαίτερα το πρόβλημα της τρομοκρατίας).

          Η Ανατολική Μεσόγειος ελέγχεται από τη Τουρκία, το Ισραήλ και τη Βρετανία (ΒΒ), υπό τη στρατηγική ομπρέλα των ΗΠΑ.

          Τουρκία

          Επιδιώκει να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο, με:

          • * Εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης της, του μεγέθους της και της δημογραφικής ευρωστίας της.
          • * Προβολή της στρατιωτικής ισχύος της και, ιδιαίτερα, των αεροναυτικών δυνάμεων της και την αύξηση της αυτάρκειας της πολεμικής βιομηχανίας της.
          • * Έλεγχο της διακίνησης της ενέργειας προς την ΕΕ (πλέγμα αγωγών) και των υδάτων προς την Μέση Ανατολή (πλέγμα υδατοφρακτών στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη).
          • * Προώθηση ενός νεο-οθωμανικού εθνικισμού.
          • * Επιβολή ηγεμονικού ρόλου στις γειτονικές της χώρες (Ελλάδα, Αρμενία, Συρία, Ιράκ κλπ).
          • * Πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.
          • * Ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στο θαλάσσιο χώρο, μεταξύ Καστελλορίζου και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Ελλάδα

          Η ανατροπή του γεωπολιτικού δυναμικού προς όφελος της Τουρκίας, οδήγησε σε:

          • * Περιορισμό του ρόλου και της επιρροής της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο.
          • * Υποχωρητικότητα της Ελλάδος έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο, για ανατροπή του status quo.
          • * Φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου και αποδυνάμωση του αμυντικού άξονα μεταξύ των δύο χωρών.
          • * Επέκταση των αξιώσεων της Τουρκίας στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Καστελλορίζου-Κύπρου (Η φωνή του Θουκυδίδη αντηχεί από τα βάθη της Ιστορίας: «Ο ισχυρός προχωρεί, όσο του επιτρέπει η δύναμη του»). Δραστηριοποιείται με αεροναυτικές ασκήσεις, ασκήσεις έρευνας-διάσωσης, παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, χαράσσει αυθαίρετα την ΑΟΖ της σε βάρος της Ελλάδος και Κύπρου.

          Υπάρχει ανάγκη επαναφοράς της ισορροπίας του στρατιωτικού δυναμικού, ιδιαίτερα στη θάλασσα και τον αέρα, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Ελλάδα την επιθετικότητα της Τουρκίας και να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.  Αυτό θα προσδώσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος στην Ελλάδα, αφού η περιοχή αυτή αποτελεί ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          5.  Η Ασφάλεια στα πλαίσια Λύσης του Κυπριακού

          Γενικά

          Οι επιδιώξεις μας θα πρέπει να στοχεύουν προς δύο άξονες:

          • * Κατάργηση του υφιστάμενου Συστήματος Ασφάλειας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Αντικατάσταση του με νέο Σύστημα Ασφάλειας, το οποίο να διασφαλίζει την:

          – Ανεξαρτησία,

          – Εδαφική Ακεραιότητα,

          – Κυριαρχία,

          – Ασφάλεια των Πολιτών και

          – Προστασία των Εθνικών Συμφερόντων της Κύπρου.

          Υφιστάμενο Σύστημα Ασφάλειας

          Βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960, που επιβλήθηκαν στη Κύπρο για να της παραχωρηθεί περιορισμένη ανεξαρτησία.

          Λειτούργησαν καταστροφικά για τη Κύπρο. Οι εγγυήτριες δυνάμεις και κυρίως η Τουρκία τις εκμεταλλεύθηκαν για την προώθηση των συμφερόντων τους σε βάρος της Κύπρου.

          Η Τουρκία δίδει τη δική της ερμηνεία στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεως, περί μονομερούς επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων.  Υποστηρίζει, ότι της παρέχει το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης όπως έπραξε το 1964 (αεροπορικοί βομβαρδισμοί) και το 1974 (εισβολή).  Αυτό αντίκειται προς τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ 2(4), περί απειλής ή χρήσης βίας στις Διεθνείς Σχέσεις, και 53, που καθορίζει ότι μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί να εξουσιοδοτήσει στρατιωτική δράση.

          Ουσιαστικά είναι άκυρες, γιατί παραβιάζουν αρχές και καταναγκαστικούς κανόνες διεθνούς δικαίου (άρθρο 53 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών) και οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς επί 35 χρόνια (άρθρο 60 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).

          Είναι αναχρονιστικές και η διατήρηση τους θα αποτελεί μόνιμη πληγή.

          Νέο Σύστημα Ασφάλειας

          Είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη:

          • * Τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος (στοχοθεσία Τουρκίας).
          • * Την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας.
          • * Τη θέση της Κύπρου σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας.

          Πρέπει να βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

          • * Στη Δυνατότητα Αυτοάμυνας της Κύπρου.
          • * Στην πλήρη συμμετοχή της στην ΚΕΠΠΑ/ΕΕ.
          • * Στην ένταξη της σε περισσότερους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας.

          Η υιοθέτηση ενός νέου Συστήματος Ασφάλειας επιβάλλει:

          1)      Μη αποδοχή επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, απομάκρυνση των  ξένων στρατευμάτων και εποίκων, κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960.  Αν δεν καταργηθούν θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης.  Δεν μπορούμε να αναθέσουμε πάλιν «ρόλο προστάτη» στον σφαγέα και καταπατητή επί 35 χρόνια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας. Καμιά χώρα της ΕΕ δεν έχει εγγυητές και προστάτες.

          Η Τουρκική πλευρά στις συνομιλίες υποστηρίζει τη διατήρηση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960, ενώ η δική μας την κατάργηση τους.  Κατά την άποψη μου, η θέση μας για κατάργηση των Συνθηκών αποδυναμώνεται:

          • * Από το γεγονός ότι, η πλευρά μας υποστηρίζει αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους. Αυτό δημιουργεί κενό ασφάλειας, το οποίο θα εκμεταλλευθεί η Τουρκία για εμμονή στη διατήρηση των Συνθηκών.
          • * Από την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας την 5η Ιουνίου 2008 μεταξύ ΚΔ και ΗΒ, που περιλαμβάνει δέσμευση συμμόρφωσης προς τις Συνθήκες («The two Countries, reiterate their commitment to their respective obligations under the Treaties signed in 1960»). Οι Συνθήκες του 1960 περιλαμβάνουν τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (προσδιορίζει το καθεστώς των ΒΒ), τη Συνθήκη Εγγυήσεως (επεμβατικά δικαιώματα εγγυητριών δυνάμεων) και τη Συνθήκη Συμμαχίας (διατήρηση Τουρκικών και Ελληνικών στρατευμάτων στη Κύπρο).

          2)      Μη αποδοχή περιορισμών:

          • * Στα Κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στη θάλασσα και στον αέρα.
          • * Στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Στη διάθεση του εδάφους της για υποστήριξη διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

          Αυτοί οι περιορισμοί είχαν τεθεί και στο σχέδιο Ανάν και υποστηρίζονται και σήμερα από τη Τουρκία.

          3)      Διασφάλιση Αποτελεσματικού Συστήματος εφαρμογής της λύσης (επιστροφή εδαφών, προσφύγων, περιουσιών, αποχώρηση στρατευμάτων).

          4)      Πλήρη συμμετοχή της Κύπρου στο πυλώνα ΚΕΠΠΑ της ΕΕ.

          Αυτό προϋποθέτει ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (PfP) και υπογραφή Συμφωνίας Ασφαλείας με το ΝΑΤΟ.

          Η πλευρά μας δεν υιοθετεί αυτή τη θέση.  Κατά την άποψη μου είναι λανθασμένη επιλογή και πρέπει να αναθεωρηθεί, όπως ζήτησε και η Βουλή της Κύπρου κατά πλειοψηφία.

          5)      Διατήρηση από την Κύπρο του Δικαιώματος Αυτοάμυνας και διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη βούληση του Κυπριακού Κράτους.

          Το δικαίωμα της Αυτοάμυνας κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ και αποτελεί βασική παράμετρο της Συνθήκης της Λισσαβόνας.

          Στις συνομιλίες για τη λύση, η πλευρά μας συμφώνησε στην αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, θέση την οποία υποστηρίζουν η Τουρκία και Βρετανία.  Η Κύπρος να μην έχει Ένοπλες Δυνάμεις, να έχει μόνο Αστυνομία.

          Κατά την άποψη μου, αυτό θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας και επιβίωσης του Ελληνισμού στη Κύπρο. Είναι τόσα πολλά τα μειονεκτήματα, που δημιουργείται εύλογα η απορία πόσο σοβαρά μελετήθηκαν από τη πλευρά μας:

          • * Η γεωπολιτική διάσταση του θέματος. Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατιωτικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες Δυνάμεις.
          • * Το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας. Η Κύπρος βρίσκεται εγγύς της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής, από όπου ενδέχεται να προκύψουν ασύμμετρες απειλές κατά της ασφάλειας της Κύπρου, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (τρομοκρατία, διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόριο όπλων κλπ). Θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος, ανίσχυρο να ασκεί πλήρη εξουσία στην επικράτεια του σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και της Τουρκίας.
          • * Η Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο και η πολιτική της Βρετανίας για τις ΒΒ.

          Η αποστρατιωτικοποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και Βρετανίας που θα εκμεταλλεύονται μονοπωλιακά τη γεωστρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, πλησίον των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί την αποδεδειγμένη επεκτατική πολιτική της, που υλοποιείται συστηματικά και αδίστακτα με τελικό στόχο τον πλήρη έλεγχο και δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλεια της και τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, στο ζωτικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, εξυπηρετεί τη δικαιολόγηση της εσαεί παραμονής των ΒΒ, για την προάσπιση των συμφερόντων και των απαιτήσεων ασφαλείας της Δύσης.  Αν απομακρυνθούν οι ΒΒ και η Κύπρος είναι αφοπλισμένη, ποιος θα καλύψει αυτή την απαίτηση;

          • * Οι υποχρεώσεις της Κύπρου στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ και των δεσμεύσεων της Συνθήκης της Λισσαβόνας, που τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Δεκεμβρίου 2009 και αποτελεί πλέον ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το άρθρο 42 της Συνθήκης δεσμεύει τα κράτη μέλη να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητες τους και να παρέχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα τους σε κράτος μέλος που θα δεχθεί ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ.

          Αυτό σημαίνει ότι, για να νομιμοποιείται η βοήθεια των κρατών μελών της ΕΕ προς ένα άλλο κράτος που δέχεται ένοπλη επίθεση, θα πρέπει αυτό το κράτος να ασκήσει το δικαίωμα αυτοάμυνας στα πλαίσια του άρθρου 51.  Η αφοπλισμένη Κύπρος δεν θα μπορέσει να το πράξει χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          Γιατί θα πρέπει, με δική μας βούληση, να αποκλίνουμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να απολακτίσουμε την ομπρέλα ασφάλειας που μας προσφέρει η ΕΕ;

          · Η Δυνατότητα της Κύπρου:

          – Να ασκεί τα Κυριαρχικά Δικαιώματα της στη ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα (μπορεί π.χ. η αστυνομία να ελέγχει τον εναέριο χώρο και να χειρίζεται την αντιαεροπορική άμυνα και την παράκτια άμυνα;).

          – Να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα της.

          – Να εξασφαλίζει Συνθήκες Ασφάλειας στους πολίτες της.

          • * Οι επιπτώσεις από το γεγονός, ότι η Κύπρος θα είναι:

          – Το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          – Το μοναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί το δικαιώμα της αυτοάμυνας.  Υπάρχουν ελάχιστα κράτη στο κόσμο που δεν έχουν Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), κανένα όμως δεν υπάρχει που να στερείται το δικαίωμα να αποκτήσει, εάν το ίδιο κρίνει ότι χρειάζεται ΕΔ, με εξαίρεση βέβαια τα υπό κηδεμονία κράτη (προτεκτοράτα).

          Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλεια μας ποιος θα το πράξει;

          Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;  Ό,τι Ελληνικό περισώθηκε, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της ΕΦ και της ΕΛΔΥΚ.  Τα ψηφίσματα των ΗΕ για απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής παραμένουν ανεκτέλεστα για 35 χρόνια.

          Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Καρπασίας;  Μήπως η Συμφωνία της Γ’ Βιέννης του 1975;  Από 15.000 παρέμειναν σήμερα μόνο 200, λόγω των συνθηκών τρομοκρατίας και καταπίεσης που επέβαλε η Τουρκία στους ανυπεράσπιστους αδελφούς μας.  Ό,τι έπραξε στην Ίμβρο, την Τένεδο, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξανδρέττα.  Αυτό θα συνέβαινε και με τον Ελληνισμό της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με μια αφοπλισμένη και ανυπεράσπιστη Κύπρο σε καθεστώς ανασφάλειας υπό την ομηρία της Τουρκίας.  Αυτό θα συμβεί και σε μελλοντική λύση, αν δεν αποσύρουμε τις θέσεις μας.

          Το ερώτημα που τίθεται, δεν είναι «γιατί η πανίσχυρη Τουρκία και Βρετανία επιζητούν την αποστρατιωτικοποίηση του μικρού κράτους μας»; Το βασανιστικό ερώτημα είναι «γιατί το ζητούμε εμείς»!; Επιζητούμε να τελούμε εσαεί υπό την κηδεμονία της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Σο επιχείρημα «τι μπορούμε να κάνουμε έναντι της πανίσχυρης Τουρκίας», η απάντηση είναι:

          Οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες και λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντα τους.  Υπολογίζουν μόνο το κόστος, που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός κι αν είναι. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο όλες οι χώρες έχουν ΕΔ και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία.

          Στο επιχείρημα ότι «σε μια λύση η Τουρκία δεν θα είναι αντίπαλος», την απάντηση δίδει η γνώση της αμετακίνητης στοχοθεσίας της Τουρκίας για τη Κύπρο, όπως επαναβεβαιώνεται περιοδικά από το ΣΕΑ.

          Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» σημειώνει, ότι «η Τουρκία πρέπει να έχει ρόλο στη Κύπρο λόγω της στρατηγικής θέσης της, ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα έχει υπήρχε κανένας Τούρκος στο νησί» (σελ. 179).

          Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη, αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης, όπως θα κατέρρεε εκείνο του σχεδίου Ανάν.  Είχαν ως υπόβαθρο, ένα προβληματικό σύστημα ασφάλειας, βασισμένο στην απαράδεκτη στρατηγική των προτεκτοράτων, που επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες στις αδύνατες.

          Ας μη βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα, ότι θα αναθέσουμε σε άλλους την ασφάλεια μας, ότι θα αναλάβουν άλλοι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειας μας.  Ουδείς θα το πράξει χωρίς οφέλη και χωρίς σοβαρές συνέπειες στην αυτονομία και κυριαρχία μας.

          Είναι αναγκαίο, να αναθεωρήσει η πλευρά μας τη θεση για αποστρατιωτικοποίηση και να αποσύρει την πρόταση.  Είναι αυτοκτονία να θυσιάζουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατιωτικοποίηση της Τουρκίας, αλλά «το ενδεχόμενο, να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο (δηλαδή να αποσύρει τις ΤΔΚ)».

          Τίθενται τα ερωτήματα:

          Τι ανταλλάγματα πήραμε για την αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, που αποτελεί επιδίωξη της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Το κεφάλαιο της Ασφάλειας, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση, περιλαμβάνει και άλλα θέματα:

          – Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960,

          – Απομάκρυνση ξένων στρατευμάτων και εποίκων,

          – Συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ,

          – Διασφάλιση αποτελεσματικής μεθόδου εφαρμογής της λύσης.

          Γιατί απομονώθηκε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση του συνολικού πακέτου της Ασφάλειας;

          Εξασφαλίσαμε την κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960 και την απομάκρυνση των κατοχικών δυνάμεων και εποίκων;

          Είναι άγνωστες οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, αφού δεν γνωρίζουμε αν συζητήθηκε επίσημα το πακέτο της Ασφάλειας, στο οποίο αναπόφευκτα εμπλέκονται οι Εγγυήτριες Δυνάμεις.

          Αυτό που γνωρίζουμε, είναι η επιβεβαίωση του προέδρου της ΚΔ την 20η Νοεμβρίου 2009, ότι συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, σε σχόλιο του επί δημοσιευμάτων της Τουρκικής εφημερίδας Huriyet.  Δήλωσε, ότι η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει στρατό, αλλά μόνο Αστυνομία.

          Δεν είναι ανησυχητικό, ότι το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους είναι ίσως η μοναδική πρόταση της πλευράς μας, για την οποία συμφωνούν Τουρκία και Βρετανία, χωρίς να προβάλλουν ενστάσεις όπως για όλα τα άλλα κεφάλαια;  Τόσο εύκολο είναι το κεφάλαιο της Ασφάλειας;

          Η πλευρά μας από καιρού υποστηρίζει τη θέση της πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Κυπριακού Κράτους.  Υπάρχουν επί τούτου και ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, όπως εκείνη του 1989 (30 Ιανουαρίου), όπου όλα τα κόμματα συμφώνησαν σ’ αυτή τη λανθασμένη και επικίνδυνη, κατά την άποψη μου, επιλογή.

          Ίσως είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίο δεν υπήρχε ανάλογη ευαισθησία, προβληματισμός και αντίδραση του πολιτικού κόσμου, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε για τα άλλα κεφάλαια των συνομιλιών, όπως διακυβέρνηση, περιουσίες, έποικοι.

          Φαίνεται ότι γίνεται επανεκτίμηση του θέματος και είναι πολύ ενθαρρυντικό, ότι την 1η Δεκεμβρίου 2009 (ημέρα ενεργοποίησης της Συνθήκης της Λισσαβόνας) υπήρξε για πρώτη φορά δημόσια αντίδραση από τα πολιτικά κόμματα, πλην του κυβερνώντος.

          Προβλήθηκε στο Λαό, ότι η αποστρατιωτικοποίηση που προτείνουμε δεν αφορά μόνο τα ξένα στρατεύματα, αλλά και του ίδιου του Κράτους μας, με δυσμενείς συνέπειες για την ασφάλεια.  Αν έγινε μια λανθασμένη επιλογή στο παρελθόν, είναι προς το συμφέρον μας να επιμένουμε σ’ αυτή;

          Ο πολιτικός κόσμος και τα οργανωμένα σύνολα πρέπει να ασκήσουν την επιρροή τους, για να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αφοπλισμού του Κράτους  μας. Αν δεν το πράξουμε, θα οδηγηθούμε σε λύση με σαθρό υπόβαθρο ασφάλειας, όπου ο Ελληνισμός της Κύπρου θα τηρείται σε κατάσταση «σιωπής των αμνών», σε αναμονή του αφανισμού του.

          6.  Δυσχέρειες στο κεφάλαιο Ασφάλεια

          Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας, όπως το περιγράψαμε, προσκρούει σε δύο σκοπέλους:

          • * Η Τουρκία εμμένει στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, που επιτυγχάνεται με τη διατήρηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Οι Τουρκοκύπριοι (Τ/Κ) στις συνομιλίες υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, σε βάρος εκείνων της Κύπρου. Όπως συνέβη και στο σχέδιο Ανάν (Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, Έρευνα-Διάσωση, Συνθήκη Μοντρέ, Διμερείς Συμφωνίες Τουρκίας-ψευδοκράτους κλπ).

          Η στάση των Τ/Κ δυνατόν να οφείλεται στη πίεση που ασκούν οι ΤΔΚ και οι έποικοι.  Αλλά και οι ΤΔΚ και έποικοι να αποσυρθούν, δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η συμπεριφορά τους, αφού συρρικνώθηκαν πληθυσμιακά και πλειοψηφούν οι έποικοι που πήραν την «Τ/Κ υπηκοότητα».  Η στάση τους στις συνομιλίες «να υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου» δημιουργεί σοβαρά αδιέξοδα.

          Η δημιουργία ενός κοινού κράτους με μια κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, προϋποθέτει όπως οι δύο κοινότητες μοιράζονται κοινά συμφέροντα και αυτό δεν συμβαίνει. Το βλέπουμε να διαχέεται σε όλα τα κεφάλαια των συνομιλιών, όπου στις απόψεις των δύο πλευρών υπάρχει έντονη συγκρουσιακή σχέση, έλλειψη εμπιστοσύνης και κοινού οράματος. Αυτό οδηγεί σε πολύπλοκες και μη δοκιμασμένες ρυθμίσεις και μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, που προοιωνίζουν αναρίθμητα αδιέξοδα, αφού παραβιάζεται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων.

          7.  Συμπέρασμα

          Συμπερασματικά, μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στο θέμα της Ασφάλειας προϋποθέτει:

          • * Να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους. Το Δικαίωμα αυτοάμυνας είναι απαραβίαστο και αναφαίρετο. Το δικαιούται και ο Ελληνισμός της Κύπρου, όπως όλοι οι ελεύθεροι λαοί. Είναι απαραίτητο εφόδιο για την επιβίωση του. Δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες.
          • * Να αγωνισθούμε, εκμεταλλευόμενοι και την ιδιότητα μας ως κράτος μέλος της ΕΕ για να πιεσθεί η Τουρκία:

          – Να εγκαταλείψει τις επεκτατικές βλέψεις της επί της Κύπρου.

          – Να αποσύρει τις ΤΔΚ και τους εποίκους.

          – Να αναγκασθεί σε κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

          Αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει να αποτελούν τις κόκκινες γραμμές μας για την Ασφάλεια, που αποτελεί με βάση και την εμπειρία της Παγκόσμιας Ιστορίας το θεμέλιο της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης.

          Αν παραβιάσουμε αυτές τις γραμμές, πιστεύω ότι δεν θα έχουμε ελπίδα επιβίωσης.

          Επί Χριστόφια οι Τούρκοι προεκτείνουν την θαλάσσια και οικονομική κατοχή τους 23/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Εμείς απορούμε: Γιατί αυτό δεν γίνεται πρώτο θέμα; Γιατί δεν βγάζει ειδική ανακοίνωση το ΑΚΕΛ (και να βγει φυσικά να την στηρίξει και ο ΔΗΣΥ), όπου θα ζητούνται εξηγήσεις από τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ για αυτή την εξέλιξη;

          Γιατί όλοι προτιμούν να επικεντρώνονται στο επουσιώδες θέμα της μικρόψυχης και δειλής αποχώρησης του Τουμάζου Τσιελεπή από μια εκπομπή, αντί σε αυτό; Μήπως διότι, τελικά, η παραδοχή κιόλας του Τσιελεπή πως ακόμα διαπραγματευόμαστε με βάση το Σχέδιο Ανάν εντάσσεται στα πλαίσια σιωπηλής αποδοχής των τετελεσμένων;

          Το σημειώνουμε και αυτό λοιπόν: Επί Προεδρίας του «σύντροφου και φίλου» Δημήτρη Χριστόφια, ο Αττίλας, συνεπικουρούμενος από τον πολιτικό αττιλάρχη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, προέβησαν εκ νέου σε αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως και του δικαιώματος της να εκμεταλλεύεται τους φυσικούς πόρους που της ανήκουν.

          ‘Το Κυπριακό Ποντίκι’
          «Οι Τούρκοι προελαύνουν στην θάλασσα: Νέα Στροβίλια στην περιοχή Κάππαρη!»
          16 Οκτωβρίου 2009

          Σε μετακίνηση των σημαδούρων στην περιοχή Κάππαρη έχουν προβεί οι κατοχικές αρχές η οποία τους εξασφαλίζει μεγάλα οικονομικά οφέλη σε βάρος των Ελλήνων στην περίπτωση λύσης δύο κρατών ή στην περίπτωση εφαρμογής λύσης διχοτόμησης  ή ακόμη και σε επίπεδο διαπραγματεύσεων.  Οι μετακινήσεις των σημαδούρων οι οποίες άρχισαν πέρυσι την άνοιξη συνεχίστηκαν την περασμένη εβδομάδα και αναμένεται να ολοκληρωθούν πολύ σύντομα.

          Για άλλη μια φορά οι Τούρκοι εφαρμόζοντας την μέθοδο του σιγά – σιγά  ή άλλως την μέθοδο του σαλαμιού μετακινούν τις σημαδούρες μία – μία με τρόπο που να μετακινούν την κατοχική θαλάσσια νοητή γραμμή η οποία «καθορίζει» τα «θαλάσσια χωρικά ύδατα » των κατεχομένων.
          Έτσι όπως φαίνεται και στο σχεδιάγραμμα ενώ στην πραγματικότητα φαίνεται να υποχωρούν, παραχωρώντας ένα πολύ μικρό τρίγωνο (λευκού χρώματος) στην θαλάσσια περιοχή Κάππαρης, στην πραγματικότητα προβαίνουν σε κατοχή μεγαλύτερου τμήματος θαλάσσιας περιοχής (το τρίγωνο δηλαδή που βρίσκεται στην κορυφή του τριγώνου (κόκκινο τρίγωνο) που εγκαταλείπουν όπως φαίνεται και στο σχεδιάγραμμα.  Συγκεκριμένα η νέα περιοχή που καταλαμβάνουν αγγίζει την θαλάσσια οικονομική ζώνη της Κύπρου στο οικόπεδο 3 στο οποίο σύμφωνα με εκτιμήσεις υπάρχουν γύρω στα 1,3 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου.  Στην ιστοσελίδα http://1453-2009.pblogs.gr/2009/01/poly-fysiko-aerio-sta-thalassia-synora-kyproy-israhl-allazoyn-ta.html υπάρχουν οι σχετικές πληροφορίες και στοιχεία για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου σε κάποια τουλάχιστον από τα οικόπεδα της

          Σύμφωνα με πληροφορίες μας, οι αρχές της Δημοκρατίας δεν έχουν προβεί σε κανένα διάβημα μέχρι στιγμής προς τα Ηνωμένα Έθνη, ούτε και σε καμία καταγγελία, είτε στον διεθνή οργανισμό, είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

          Το Υπουργείο Άμυνας δεν έχει κινητοποιηθεί και μαζί του βεβαίως ούτε και η Εθνική Φρουρά, προφανώς συμμορφούμενη προς πολιτικές αποφάσεις ή συμπαρασυρομένη από την παροιμιώδη απραξία αυτής της κυβέρνησης.

          Η ενέργεια αυτή των τούρκων μπορεί να χαρακτηριστεί ως παρόμοια ή και χειρότερη σε συνέπειες από την απαράδεκτη προέλαση τους στην περιοχή των Στροβιλιών.

          Η τουρκική πλευρά, δηλαδή ο κατοχικός στρατός και οι Τουρκοκύπριοι επιδιώκουν την μονιμοποίηση νέων τετελεσμένων, ενόψει της συνέχισης των διαπραγματεύσεων στο κυπριακό ή ακόμα και της επίτευξης μιας διευθέτησης.

          Τα ζητήματα που τίθενται και πάλι αφορούν:

          •  Την έλλειψη αξιοπιστίας της τουρκικής πλευράς και τις συνέπειες από αυτή, εάν η λύση του κυπριακού δεν είναι καλυμμένη από τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες.

          •   Την έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να αντιδράσει και να καταγγείλει τις τουρκικές μεθοδεύσεις, καθώς είναι έρμαιο των δεσμεύσεων της έναντι των ξένων και της τακτικής των υποχωρήσεων που εγκαινίασε από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας από τον Χριστόφια.

          Με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό, δεν μένει παρά να δούμε αν θα υπάρξει απάντηση από την κυβέρνηση, είτε στις αποκαλύψεις μας, είτε στην προέλαση των Τούρκων.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Σημερινή’
          «Τουρκικές προκλήσεις στην περιοχή Κάππαρη»
          23 Οκτωβρίου 2009
          Άδωνης Παλληκαρίδης

          Οι κατοχικές Αρχές σε μια άκρως προκλητική τους ενέργεια, μετακίνησαν τις σημαδούρες στη θαλάσσια Περιοχή Κάππαρη, στην Αμμόχωστο, προς ανατολάς. Με την επιθετική προκλητική τους ενέργεια, περιορίζουν το χώρο ελεύθερης πρόσβασης των ακταιωρών της Δημοκρατίας και των αλιευτικών.

          Στην περιοχή υπήρξαν και στο παρελθόν προστριβές, όταν οι ντόπιοι ψαράδες παρενοχλούντο από τους εισβολείς. Αυτή τη φορά, όμως, η μετακίνηση των σημαδούρων έγινε εκατοντάδες μέτρα προς τα δεξιά, περιορίζοντας την ελεύθερη θάλασσα και το άνοιγμά της στο πέλαγος.
          Αυξήθηκαν, δηλαδή, οι μοίρες της γωνίας, όπως σύρεται η νοητή γραμμή του διαχωρισμού από την ξηρά. Η πειρατική ενέργεια των Τούρκων, σε περίοδο συνομιλιών, έχει καταγραφεί από την Εθνική Φρουρά. Το Υπουργείο Άμυνας ενημέρωσε σχετικά το Υπουργείο Εξωτερικών που προβαίνει σε παρασκηνιακές παραστάσεις μη αποκλειομένης και της καταγγελίας στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το θέμα έφερε στο φως την περασμένη Παρασκευή η εφημερίδα «Το κυπριακό Ποντίκι» αλλά οι Αρχές προσπάθησαν να το κρατήσουν σε χαμηλούς τόνους μέχρι να ολοκληρώσουν τη διερεύνησή του. Δεν εκτιμήθηκε εξαρχής η σοβαρότητα της κατάστασης που επιχειρεί να επιβάλει η τουρκική πλευρά.

          Οι εισβολείς τις τελευταίες μέρες με συνεχείς περιπολίες των πολεμικών τους σκαφών επιχειρούν την επιβολή της μετακίνησης ως τετελεσμένο γεγονός. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και είναι φανερό ότι, αν γινόταν κάτι ανάλογο μεταξύ κρατών, η μετακίνηση θα ισοδυναμούσε με αλλαγή θαλασσίων συνόρων και αιτία πολέμου. Δηλαδή στο Αιγαίο αν γίνει κάτι τέτοιο σε διαφιλονικούμενη περιοχή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι «casus belli». Ωστόσο στην περίπτωση της Κύπρου δεν έχει υπογραφεί κατάπαυση του πυρός στη θάλασσα και δεν γίνεται αποδεκτή η ύπαρξη νεκρής ζώνης ή άλλης διευθέτησης στο θαλάσσιό μας χώρο. Θέση του Υπουργείου Άμυνας όπως εκφράζεται από τον υπουργό Κώστα Παπακώστα και το γενικό διευθυντή του Υπουργείου Πέτρο Καρεκλά, είναι ότι δεν υπάρχει οριοθετημένη γραμμή αντιπαράταξης στη θάλασσα για να μπορεί να γίνει διάβημα προς τα Ηνωμένα Έθνη. Ο Υπουργός Άμυνας παρά την πολύ μεγάλη πίεση που δέκτηκε να μιλήσει για το θέμα περιορίστηκε να δηλώσει στους δημοσιογράφους ότι «έχουν γνώση οι φύλακες».

          Επικοινωνία με Στεφάνου
          Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η μακρά επικοινωνία του Υπουργού Άμυνας για το θέμα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Στέφανο Στεφάνου και τον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Κυπριανού, καταμαρτυρούν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

          Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι το μομέντουμ της νέας προκλητικής ενέργειας των Τούρκων δεν είναι άσχετο με τις διεξαγόμενες συνομιλίες και την προσπάθεια της Κύπρου να οριοθετήσει την οικονομική της ζώνη με τις γειτονικές της χώρες. Με ασφαλές δεδομένο ότι στα θαλάσσια οικόπεδα 11 και 12 υπάρχει πετρελαϊκός πλούτος, οι Αττίλες προσπαθούν να επεκτείνουν προς ανατολάς τη νοητή διαχωριστική γραμμή της θαλάσσιας περιοχής που ελέγχουν στρατιωτικά. Οριοθετούν τη νοητή γραμμή διαγωνίως σε βάρος των ελεύθερων θαλασσίων υδάτων της Δημοκρατίας.

          Ο Αρχηγός ΓΕΕΦ Πέτρος Τσαλικίδης επιβεβαιώνει ότι το Υπουργείο Εξωτερικών έχει ενημερωθεί λεπτομερώς για το τι έχει συμβεί και προβαίνει στα αναγκαία διαβήματα. Η κατάσταση, επισημαίνουν Υπουργός Άμυνας και Αρχηγός της Ε/Φ, παρακολουθείται στενά.
          Το θέμα επιφέρει τεράστιες επιπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιχειρείται 35 χρόνια και τρεις μήνες μετά το έγκλημα της κατοχής, η διεύρυνση της κατοχικής ζώνης στη θάλασσα. Για το θέμα ενημερώθηκε λεπτομερώς και ο πρέδρος Δημήτρης Χριστόφιας αλλά είναι άγνωστο κατά πόσο το έθεσε στον Τουρκοκύπριο συνομιλητή του.

          Θέμα στο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ
          Η τουρκική προκλητική ενέργεια προβληματίζει έντονα και τον ΔΗΣΥ. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Σ», το θέμα θα τεθεί στο Πολιτικό Γραφείο για να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις. Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι η δημιουργία ζητημάτων εκεί που δεν υπάρχουν, είναι πάγια τακτική της τουρκικής πλευράς, με στόχο να αποκτήσει πλεονεκτήματα σε μελλοντικές ρυθμίσεις.

          Με στοχεύσεις της τουρκικής πλευράς για επίλυση του Κυπριακού επί τη βάσει δύο κρατικών οντοτήτων που θα έχουν ξεχωριστή αιγιαλίτιδα ζώνη είναι φανερό ότι η μετακίνηση των σημαδούρων δεν είναι αθώα πράξη. Άλλοι θα επιχειρούσαν να ανατρέψουν τέτοιες παραβιάσεις διά της δυνάμεως, παρατήρησε ο Αντρέας Αγγελίδης. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ αναγνωρίζει το θέμα ως πολύ σοβαρό που είναι ενδεικτικό των τουρκικών μεθοδεύσεων.

          O κ. Συλλούρης

          Στο μεταξύ: Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Δημήτρης Συλλούρης τόνισε πως η μετακίνηση από τους Τούρκους των σημαδούρων στην περιοχή Κάππαρη, στο Παραλίμνι, είναι πάρα πολύ σοβαρό θέμα. Αναμένει, πρόσθεσε, άμεση απάντηση από τον Υπουργό Άμυνας και την Κυβέρνηση.

          Ο Δημήτρης Συλλούρης, μιλώντας στις τηλεοπτικές κάμερες, διατύπωσε τη θέση πως «η παράνομη αλλαγή έχει επιπτώσεις για την οικονομική ζώνη της Κύπρου και δεν μπορούμε να αφήσουμε το γεγονός απαρατήρητο και χωρίς να το αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα».

          Διευκρίνισε ότι οι Τούρκοι έκαναν αλλαγή στις σημαδούρες στοχεύοντας την οικονομική ζώνη. Εξέφρασε την ελπίδα πως δεν θα ειπωθεί ότι το θέμα εγείρεται για αντιπολιτευτικούς λόγους. Κατέληξε λέγοντας «δεν μιλήσαμε δημόσια πριν ενημερώσουμε τον Υπουργό Άμυνας».

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Το Βήμα’
          «Νέα κοιτάσματα φυσικού αερίου βρέθηκαν στα θαλάσσια σύνορα Κύπρου και Ισραήλ»
          21 Ιανουαρίου 2009
          Ν. Χασαπόπουλος

          Κοιτάσματα αερίου βρέθηκαν κοντά στην Κύπρο, ύστερα από θαλάσσιες έρευνες που διεξήγαγαν ερευνητικά σκάφη. Συνολικά βρέθηκαν τρεις περιοχές όπου διαπιστώθηκε ότι μπορεί να αντληθεί φυσικό αέριο σε ποσότητα που ξεπερνά, σύμφωνα με τους πρώτες εκτιμήσεις, τα 3,1 τρισ. κυβικά πόδια. Οπως επισήμως ανακοινώθηκε, τα κοιτάσματα αερίου εντόπισε η αμερικανοϊσραηλινή εταιρεία Νoble Εnergy, η οποία μάλιστα ξεκινά και τις διαδικασίες άντλησης.

          Το σημαντικότερο για την Κύπρο είναι, όπως επισημαίνει η εφημερίδα «Φιλελεύθερος», το γεγονός ότι τα κοιτάσματα αυτά εντοπίστηκαν στα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) ανάμεσα στην Κύπρο και στο Ισραήλ. Δίπλα από την περιοχή αυτή είχε εντοπιστεί και δεύτερη περιοχή, γνωστή ως «Οικόπεδο 12», με κοιτάσματα φυσικού αερίου από την ίδια αμερικανοϊσραηλινή εταιρεία. Η εταιρεία αυτή είχε υπογράψει μόλις πριν από λίγες ημέρες συμφωνία με το κυπριακό υπουργείο Εμπορίου για τα δικαιώματα έρευνας, πλην όμως δεν έχει ακόμη υπογραφεί διακρατική συμφωνία για τη διασφάλιση των οικονομικών δικαιωμάτων Κύπρου και Ισραήλ.

          Κυπριακές πηγές δεν αποκλείουν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα οι δύο χώρες θα υπογράψουν και τη συμφωνία αυτή, αφού τα κοιτάσματα που εντοπίστηκαν βρίσκονται στα θαλάσσια σύνορά τους.

          Τα κοιτάσματα αερίου έχουν εντοπιστεί σε βάθος 1.700 μέτρων και οι έρευνες για τον εντοπισμό και άλλων κοιτασμάτων αερίου, καθώς και πετρελαίου, συνεχίζονται. Οι έρευνες αυτές και ο εντοπισμός κοιτασμάτων έχουν ενοχλήσει την Τουρκία, η οποία αφενός αποστέλλει πολεμικά της πλοία στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, τα οποία παρεμποδίζουν τα ερευνητικά σκάφη, και αφετέρου δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

          Τα ισραηλινά ΜΜΕ υποδέχτηκαν τον εντοπισμό κοιτασμάτων αερίου με πανηγυρικό τρόπο και αναφέρονται στη γειτνίαση αυτών με την Κύπρο, χωρίς να αμφισβητούν καμία κυριότητα. Η κυβέρνηση μάλιστα του Ισραήλ χαρακτήρισε την όλη υπόθεση σημαντική: «Θα μπορούσε να αλλάξει το πρόσωπο της οικονομίας του Ισραήλ».

          Με στρατηγικό «Βατερλώ» απειλούνται Ελλάδα – Κύπρος 20/08/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ.
          Tags: , , ,
          comments closed
          Πούτιν - Ερντογάν - Μπερλουσκόνι [πηγή φωτογραφίας: wikimedia.org]

          ‘Κόσμος του Επενδυτή’
          «Με στρατηγικό Βατερλώ απειλούνται Ελλάδα – Κύπρος»
          14 Αυγούστου 2009
          Δημήτρης Κωνσταντόπουλος

          Με «στρατηγικό Βατερλώ», πιθανώς εντός του έτους, απειλείται το δίδυμο «Ελλάδα-Κύπρος», όπως υπογράμμισε εύγλωττα η επίσκεψη, δηλώσεις και συμφωνίες του Βλαντιμίρ Πούτιν στην ‘Αγκυρα. Μόνο μια ταχεία, αποφασιστική αντίδραση της κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου θα μπορούσε ίσως να το αποτρέψει, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η χώρα (ακόμα περισσότερο η Κύπρος) διαθέτει κράτος και πολιτικό προσωπικό που χρειάζεται για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

          Μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, η Ελλάδα εγκατέλειψε την «εθνοκεντρική» εξωτερική πολιτική της, που συχνά επεκρίθη ότι «απομόνωνε» τη χώρα από τους «πλούσιους και ισχυρούς». Υιοθέτησε, με λίγες εξαιρέσεις, την «ευρωατλαντική μονοκαλλιέργεια», εν ολίγοις έκανε αυτό που της έλεγαν Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες. Δεκατρία χρόνια αργότερα, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία, η Τουρκία, βασικός γεωπολιτικός αντίπαλος της Ελλάδας, για την αντιμετώπιση του οποίου διαθέτει τεράστιους πόρους, έχει καλύτερες σχέσεις με όλους σχεδόν τους διεθνείς παίκτες. Για να «αποφύγουμε την απομόνωση» βρεθήκαμε πιο απομονωμένοι από ποτέ!

          Διεθνείς «παίκτες» που συναγωνίζονται για την εύνοια της ‘Αγκυρας (η Ουάσιγκτον και οι φίλοι της μάλιστα και για το ποιός θα δώσει τη πιο δυνατή «σφαλιάρα» στην Αθήνα!). Η ‘Αγκυρα «μετράει» σήμερα στο διεθνές σύστημα πολύ περισσότερο απότι στο παρελθόν συγκρινόμενη με την Ελλάδα. ‘Εχει καλύτερες σχέσεις και με το ατλαντικό μπλοκ και με τους αντιπάλους του, και με τις ΗΠΑ και με το Ιράν, και με το Ισραήλ και με τους ‘Αραβες, όπως τις περισσότερες βαλκανικές χώρες. Επιδιώκει να εκτοπίσει οριστικά Αθήνα και Λευκωσία από την προνομιακή σχέση που πήγαν να αποκτήσουν με τη Μόσχα και να εξομαλύνει τις σχέσεις με τους Κούρδους και τους Αρμένιους, κάποτε παραδοσιακούς φίλους-συμμάχους των Ελλήνων. Ισχυρές δυνάμεις στη Γαλλία και τη Γερμανία, που είναι εναντίον της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, δεν μπορούν να συμμαχήσουν με την Αθήνα λόγω της υποστήριξής της σε αυτή.

          Κλείνοντας όσο μπορεί όλα τα «μέτωπά» της, και στερώντας, με την ενεργό, πολύπλευρη και πολυμερή πολιτική της, την Ελλάδα από τα περισσότερα παραδοσιακά της στηρίγματα, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται για την «τελική» και περισσότερο φιλόδοξη πολιτικο-διπλωματική «έφοδό» της, σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μια, η πολιτική πρωτοβουλία για την επίλυση του «υπαρξιακού» της κουρδικού προβλήματος. Από την άλλη, σχεδιάζει ένα «διπλωματικό μπλιτζκριγκ», ελπίζοντας να καταγάγει μείζονα, στρατηγικής αξίας και σημασίας, διπλωματική νίκη στο «δυτικό μέτωπο».

          Στο χειρότερο (για μας) σενάριο, οδηγώντας Κύπρο-Ελλάδα σε αποδοχή επαχθών ρυθμίσεων για Κυπριακό-Αιγαίο, που, επιπλέον, θα της προσφέρουν από τώρα, μέσω της συζητούμενης κυπριακής λύσης, πολλά από τα πλεονεκτήματα της τελικής ένταξης στην ΕΕ, καθιστώντας την εν πολλοίς αναπότρεπτη. Είτε (καλύτερο σενάριο) «ενοχοποιώντας» Κύπρο-Ελλάδα για τα προβλήματα στις σχέσεις και υποχρεώνοντάς τες να αποδεχθούν συνέχιση της ενταξιακής πορείας χωρίς να θέτουν όρους, αντίθετα, πιεζόμενες οι ίδιες να κάνουν «διευθετήσεις».

          Η ρωσοτουρκική προσέγγιση
          Μια εικοσάδα συμφωνιών (12 κρατικές, οκτώ ιδιωτικές) υπεγράφησαν κατά την επίσκεψη Πούτιν στην Άγκυρα. Σε αυτές περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

          – η συμφωνία για την εκτέλεση σεισμικών και άλλων εργασιών στην τουρκική ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα για τη διέλευση του αγωγού South Stream, που η Μόσχα δεν ήθελε να περάσει από την Ουκρανία. Η συμφωνία δεν περιορίζει τη στρατηγική αξία του αγωγού για Ελλάδα και Ευρώπη, που συνίσταται στην παράκαμψη της Τουρκίας για τις εισαγωγές ρωσικού αερίου, αφού ο αγωγός δεν διέρχεται από τουρκικό έδαφος ή τουρκικά χωρικά ύδατα (η πληροφόρησή μας βασίζεται στις ελληνικές κυβερνητικές πηγές και τα τουρκικά ΜΜΕ, γιατί τα ρωσικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για χωρικά ύδατα)

          συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας που μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή τεσσάρων αντιδραστήρων. Τόσο αυτά τα σχέδια, όσο και το σχέδιο για την κατασκευή αντιδραστήρα στο Μπέλενε της Βουλγαρίας συνιστούν σοβαρή (οικολογική και μακροχρόνια στρατιωτική) απειλή ασφάλειας για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα για να την αντιμετωπίσει, ούτε προτίθεται να κάνει. Ενδεχόμενο πυρηνικό ατύχημα στο Μπέλενε θα οδηγήσει περισσότερο σε ελληνική παρά σε βουλγαρική καταστροφή, λόγω της φοράς των ανέμων το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Πυρηνικά εργοστάσια στην Τουρκία δημιουργούν μακροχρόνιο πρόβλημα ενδεχόμενης ανάπτυξης στρατιωτικού προγράμματος.

          συμφωνία (κατόπιν παρέμβασης Μπερλουσκόνι) για τη σύνταξη μελέτης σκοπιμότητας για τον πετρελαιαγωγό Σαμψούντα-Τζεϊχάν, που είναι ευθέως ανταγωνιστικός του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Λέγεται μάλιστα ότι έχει ήδη βρεθεί πετρέλαιο από το κοίτασμα Κασαγκάν που εκμεταλλεύεται η ιταλική ΕΝΙ, ενώ στην κατασκευή θα συμμετάσχει και ο όμιλος Τσαλίκ, συμφερόντων οικογένειας Ερντογάν. Αντίθετα μέχρι τώρα δεν έχει διατεθεί παρά το ήμισυ των ποσοτήτων πετρελαίου που θα μεταφέρει ο «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη». Αξίζει στο σημείο αυτό να υπογραμμίσουμε ότι ο «Μουργκάς-Αλεξανδρούπολη» δεν φαίνεται να έχει μεγάλη συμπάθεια μεταξύ ισχυρών πολιτικών που επηρεάζονται από το ισραηλινό λόμπυ στη Μόσχα, όπως ο κ. Γκρεφ. Μέγας φίλος του Ισραήλ είναι και ο Ιταλός Πρωθυπουργός

          συμφωνία κατασκευής υποθαλασσίου αγωγού αερίου Μπλου Στρημ 2 που θα συνδέει απευθείας Ρωσία και Τουρκία. Οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι το αέριο θα διοχετευθεί στη συνέχεια στο Τζεϊχάν και, από κει, σε Κύπρο, Συρία και Ισραήλ, ενώ μεγαλεπήβολα σχέδια κάνουν λόγο για πενταπλό αγωγό (αέριο, πετρέλαιο, νερό, ηλεκτρικό, οπτικές ίνες) που θα φτάνει από το Τζεϊχάν στο Ισραήλ και από κει μέχρι την Ινδία (Τούρκος εθνικιστής σχολιαστής, από τους σοβαρότερους, κατηγόρησε τον Ερντογάν, ότι εξυπηρετεί εβραϊκά σχέδια με τον αγωγό αυτό). Δεν γνωρίζουμε αν θα πραγματοποιηθούν όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια, που προϋποθέτουν περίπου την επαναχάραξη του πολιτικο-στρατιωτικού χάρτη της Μέσης Ανατολής. Ο Μπλου Στρημ 2 πάντως θα είναι σχετικά μικρής δυναμικότητας αγωγός, που, αν τελικά για κάποιο λόγο, δεν κατασκευασθεί ο Σάουθ Στρημ, μπορεί να προταθεί για τον εφοιδιασμό της Ελλάδας με ρωσικό αέριο (ενδεχόμενο που λόγοι ελληνικής εθνικής ασφαλείας καθιστούν ή πρέπει να καθιστούν καθόλου επιθυμητό για την Αθήνα).

          συμφωνία για την κατασκευή αποθηκευτικού χώρου αερίου κάτω από την Αλμυρή Λίμνη (αντίστοιχες προτάσεις προς την Ελλάδα για αέριο και πετρέλαιο «γειώθηκαν» πρακτικά από την ελληνική κυβέρνηση)

          Οι δύο πλευρές υπέγραψαν μια σειρά οικονομικών συμφωνιών, με τον τζίρο διμερών ανταλλαγών να έχει εκτιναχθεί ήδη στα 30 δις δολλάρια και ο κ.Ερντογάν να «προβλέπει» 100δις σε τέσσερα χρόνια.

          Οι συμφωνίες αυτές δεν ανατρέπουν, απειλούν όμως να ανατρέψουν, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες αμερικανικές πιέσεις στη Σόφια και την Αθήνα, τα δύο μεγάλα ορόσημα της ελληνορωσικής συνεργασίας: τον αγωγό Σάουθ Στρημ και τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Οι αγωγοί δεν έχουν άλλωστε μόνο ή κυρίως ενεργειακή σημασία, έχουν πρωτίστως πολιτικο-στρατηγική – και οι δύο προέκυψαν από πρωτοβουλία και ιδέα της Αθήνας, πρωτοβουλία και ιδέα που δεν στήριξε όμως με την απαραίτητη συνέχεια και δεν έχτισε πάνω της η Ελλάδα. Είναι σήμερα θλιβερό να θεωρείται ο αγωγός Σάουθ Στρημ ρωσο-τουρκο-ιταλικό έργο.

          Οι δύο πλευρές χαρακτήρισαν «στρατηγική» τη σχέση τους, το δε ημιεπίσημο ΡΙΑ-Νόβοστι συνέκρινε τη φιλία με την Τουρκία με τη φιλία με τη Γερμανία, κάνοντας λόγο για «Βόρεια φιλία» και «Οθωμανική φιλία». Ο Ταγίπ Ερντογάν έδωσε πανηγυρικό χαρακτήρα στην επίσκεψη Πούτιν, αν και οι συνομιλίες φάνηκαν μάλλον δύσκολες και ο Πούτιν εμφανίστηκε ασυνήθιστα κουρασμένος και όχι πολύ κεφάτος στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε. Οι απεσταλμένοι των ρωσικών ΜΜΕ δεν ενθουσιάστηκαν με τους Τούρκους και περιέγραψαν με ειρωνικό τρόπο το στρίμωγμα των αξιωματούχων τους για μια θέση περιοπής στη συνέντευξη τύπου.

          Κάνοντας το χατήρι του φίλου Ταγίπ, αλλά στέλνοντας με την ευκαιρία και το δεύτερο, σαφές μήνυμά του προς τον Δημήτρη Χριστόφια, μετά την εκλογή του τελευταίου, ο Ρώσος Πρόεδρος είπε ότι υποστηρίζει τα σχέδια του ΟΗΕ για την Κύπρο, μεταξύ των οποίων το σχέδιο Ανάν και την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων με τις «δύο χώρες» στην Κύπρο, όπως είπε, για να διορθώσει ευθύς αμέσως, σε «δύο πλευρές». Η διόρθωση χρειάστηκε πέντε μέρες για να γίνει αντιληπτή από την υπηρεσία τύπου της προεδρίας.

          Συνήθως και οπωσδήποτε στην περίπτωση αυτή, οι υπογραφείσες συμφωνίες δεν είναι παρά η «κορυφή του παγόβουνου». Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να σιγουρευτούμε για την έκταση και την ειλικρίνεια της ρωσο-τουρκικής «συνεννόησης». Με δεδομένο μάλιστα ότι οι «σφαίρες επιρροής» των δύο χωρών στην πρώην σοβιετική περιφέρεια τέμνονται – η γεωπολιτική σύγκρουση παραμένει το κατά βάση κυριαρχούν στοιχείο στις ρωσοτουρκικές σχέσεις των τελευταίων τριών αιώνων.

          «Πλατωνικοί έρωτες» και «γάμοι συμφέροντος»
          Ρωσικές διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι οι συμφωνίες με την Τουρκία δεν αλλάζουν το σκηνικό στις ελληνορωσικές σχέσεις, ενώ και η (εξ απίνης καταληφθείσα) ελληνική πολιτική και διπλωματία εκτιμά ότι «δεν αλλάζει τίποτα». Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν ποιά είναι η έκταση της ρωσοτουρκικής συμφωνίας, ενώ οι πράξεις Αθήνας και Μόσχας θα καταδείξουν κατά πόσον έχει τελειώσει άδοξα η δεύτερη προσπάθεια προσέγγισης Ελλάδας-Ρωσίας την τελευταία εικοσαετία (η πρώτη απόπειρα, έγινε με τους ρωσικούς πυραύλους S-300 και κατέληξε σε αξιοθρήνητα αποτελέσματα μετά την άτακτη υποχώρηση της Αθήνας). Συνήθως, μεταξύ Αθήνας και Μόσχας έχουμε σφοδρούς «έρωτες» που παραμένουν τελικά «πλατωνικοί», ενώ μεταξύ ‘Αγκυρας και Μόσχας «γάμους συμφερόντων».

          Διπλωματικοί παρατηρητές υποστηρίζουν ότι οι τελευταίες εξελίξεις αντανακλούν απλά το βάρος της γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας και των ρωσο-τουρκικών οικονομικών σχέσεων. Στην πραγματικότητα όμως αντανακλούν ακόμα περισσότερο την ελληνική αδυναμία και αμφιθυμία. Αδυναμία, γιατί η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη ευρωπαίκή χώρα που δεν διαθέτει στρατηγική ανάλυση πίσω από τη διπλωματία της, ανεξάρτητα κέντρα στρατηγικών μελετών, ούτε καλά – καλά αρκετούς ανθρώπους στα Υπουργεία Εξωτερικών και ‘Αμυνας που να μιλάνε τούρκικα, ρώσικα κλπ. και να μελετούν την πραγματικότητα αυτών των χωρών. Η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών είναι υποτυπώδης, δίκτυο Ελλήνων ανταποκριτών στο εξωτερικό ουσιαστικά δεν υπάρχει. ‘Οπως δεν υπάρχει ελληνικό κράτος στην εσωτερική, έτσι δεν υπάρχει και στη διεθνή διάστασή του, η προχειρότητα και ο αυτοσχεδιασμός βασιλεύουν.

          Καμμία, ακόμα και από τις μικρότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν λειτουργεί έτσι. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι στη Μόσχα λειτουργεί ένα ισχυρό τουρκικό και ένα ακόμα ισχυρότερο ισραηλινό λόμπυ, ενώ μια ολόκληρη μερίδα της ρωσικής κυβέρνησης υπό τον αντιπρόεδρο κ. Ιβανώφ καλλιεργεί την ιδέα μιας «ευρασιατικής συμμαχίας» με την Τουρκία. Αντίθετα, δεν υπάρχει στη ρωσική πρωτεύουσα καμιά αξιόλογη ελληνική δραστηριότητα, ούτε μεταξύ των δύο χωρών κάποιας μορφής στρατηγικός διάλογος.

          Η προσέγγιση Καραμανλή-Πούτιν βασίστηκε κυρίως στην προσωπική «χημεία» των δύο και των συνεργατών τους Κωνσταντίνου Μπίτσιου και Αντρέι Βντόβιν (αμφότεροι απομακρύνθηκαν έκτοτε). Η «δημοτικότητα» του κ. Καραμανλή στο Κρεμλίνο έφτασε το ζενίθ όταν έβαλε το βέτο στο Βουκουρέστι («είναι ένας πολύ θαρραλέος άνθρωπος», ήταν το σχόλιο Ρώσου αξιωματούχου). ‘Εκτοτε όμως ο ‘Ελληνας Πρωθυπουργός φάνηκε να υποχωρεί, δίνοντας την εντύπωση τρομαγμένου ανθρώπου και πιθανώς «χρεώνοντας» στη ρωσική πολιτική του αμερικανική εχθρότητα και αποκαλύψεις σκανδάλων. Αντί να αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς μηχανισμούς παραγωγής των σκανδάλων, προτίμησε την όπισθεν στην εξωτερική πολιτική, γεγονός που ενεθάρρυνε τους αντιπάλους του. Διάφοροι υπηρεσιακοί παράγοντες άρχισαν να ανακαλύπτουν απίθανα «προβλήματα» με τα ρωσικά θωρακισμένα. Σημαντικοί Υπουργοί της κυβέρνησης δεν απαντούσαν πλέον στα τηλέφωνα και τα αιτήματα συναντήσεων του Ρώσου Πρέσβη! Η Μόσχα εξακολουθούσε να στηρίζει την προσέγγιση, παρά τα προβλήματα που δημιουργούσε το … ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, με τις θέσεις του στα αντιπυραυλικά, για τη Γεωργία κλπ., όταν ένοιωσε όμως και τον ίδιο τον Καραμανλή να κάνει πίσω, άρχισε να θέτει κι αυτή το κλασικό «ελληνικό ερώτημα»: «ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο». Το «δεντράκι» που «φύτεψαν» οι κ.κ. Καραμανλής και Πούτιν, με την ευλογία του Προέδρου της Δημοκρατίας, έπαυσε να ποτίζεται και άρχισε να «μαραίνεται».

          Ίσως βέβαια δεν έχουν ακόμα κριθεί όλα. Υπάρχει συμπληρωματικότητα αναγκών Αθήνας και Μόσχας, χρειάζεται όμως και η πολιτική βούληση και η συστηματική κρατική και διπλωματική υποστήριξη. Η ρωσική πλευρά δηλώνει πάντως ότι ενδιαφέρεται να συνεχίσει την προσέγγιση. Ενδιαφέρεται μάλιστα και για την θέση όλων των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων. Τοποθετηθείς προ αρκετών μηνών στην Αθήνα, ο νέος Ρώσος Πρέσβης συναντήθηκε ήδη με τον κ. Τσίπρα, που του δήλωσε ότι στηρίζει τους αγωγούς, αν και ξέχασε να το αναφέρει στην ανακοίνωσή του για τη συνάντηση ο Συνασπισμός. Ελπίζει να συναντηθεί σύντομα και να γνωρίσει και τον κ. Παπανδρέου.

          Διπλωματικοί και στρατηγικοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι, όπως έχουν έλθει τα πράγματα, η σύσφιγξη των σχέσεων με τη Μόσχα, η περαιτέρω ανάπτυξη όχι μόνο των ενεργειακών, αλλά επίσης των αμυντικών και πολιτιστικών σχέσεων, αλλά και ενός σοβαρού «στρατηγικού διαλόγου» είναι «μονόδρομος» για τη χώρα, αν δεν θέλει, αργά ή γρήγορα, και μάλλον γρήγορα, να βρεθεί προ ιδιαίτερα δυσαρέστων εκπλήξεων στην εξωτερική πολιτική της.

          Τρία τουρκικά πολεμικά πλοία παίζουν «κρυφτούλι» επί 48 ώρες κοντά σε Ρω και Καστελλόριζο 13/08/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ξεχνάμε πως το 1996 στα Ίμια είχαν γίνει περίπου τα ίδια πράγματα (τουρκικές παρενοχλήσεις κλπ) και η χώρα μας προετοιμαζόταν για πόλεμο. Σήμερα να πιστέψουμε πως όλα αυτά απλώς αποτελούν «αντικείμενο συζήτησης» μεταξύ ψαράδων στην Ρόδο και στο Καστελλόριζο; Πόσο έχουν προχωρήσει οι Τούρκοι, και γιατί δεν υπάρχει σοβαρή αντίδραση από μέρους ΓΕΕΘΑ;

          Και γιατί διάλεξαν τώρα να γίνουν αυτά, Αύγουστο μήνα; Και τώρα που ξεκίνησαν πάλι οι ψίθυροι για «πρόωρες εκλογές»;

          Τουρκικές παρενοχλήσεις σε Ρω και Καστελλόριζο [πηγή γραφικού: Τα Νέα, 13/08/2009]

          ‘Τα Νέα’
          «Προκλήσεις με… οσμή πετρελαίου: Τρία τουρκικά πολεμικά πλοία παίζουν «κρυφτούλι» επί 48 ώρες κοντά σε Ρω και Καστελλόριζο»

          13 Αυγούστου 2009

          Λουκάς Δημάκας – Γιώργος Ζαχαριάδης

          «Κρυφτούλι» κοντά στη Ρω και το Καστελλόριζο παίζουν τις τελευταίες 48 ώρες τρία τουρκικά πολεμικά πλοία, οι κινήσεις των οποίων παρακολουθούνται από την Αθήνα. Πρόκειται για την κορβέτα «Μποντρούμ» (Βodrum F-501) και δύο αποβατικά σκάφη τα οποία, προερχόμενα από λιμάνι της κατεχόμενης Κύπρου , έφθασαν αργά προχθές στην περιοχή όπου και παρέμειναν τουλάχιστον μέχρι αργά χθες τη νύχτα.

          Η κορβέτα ήταν στην περιοχή μεταξύ των δύο ελληνικών νησιών κινούμενη βορειοδυτικά, ενώ τα δύο αποβατικά χθες το απόγευμα μπήκαν στο τουρκικό λιμάνι Κας, απέναντι από το Καστελλόριζο, αφού πρώτα είχαν προσεγγίσει σε ένα τουρκικό νησάκι.

          Οι κινήσεις των τουρκικών πλοίων, που έγιναν αντιληπτές από Έλληνες ψαράδες και ιστιοπλοϊκά, αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησης χθες στη Ρόδο και το Καστελλόριζο. Οι συζητήσεις φούντωσαν όταν εντοπίστηκαν και 3-4 φουσκωτά με απροσδιόριστα χαρακτηριστικά κοντά στην τουρκική νησίδα.

          Για τις κινήσεις των πλοίων, πηγές του Πολεμικού Ναυτικού ανέφεραν ότι παρακολουθούνται, «όπως όλα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο». Προσέθεταν ωστόσο ότι «δεν εκτιμώνται ως ανησυχητικές». Όπως έλεγαν, η κορβέτα ίσως να έμεινε περισσότερο στην περιοχή για να περιμένει τα αποβατικά, που εκ των πραγμάτων κινούνται πιο αργά, για να πάνε όλα μαζί προς τη Σμύρνη.

          Ωστόσο, η συχνότητα των τουρκικών προκλήσεων το τελευταίο διάστημα στην ευρύτερη περιοχή των Δωδεκανήσων- με υπερπτήσεις, παρενοχλήσεις σκαφών από την Ακτοφυλακή κ.λπ.- η έγερση θέματος αποστρατιωτικοποίησης της Ρω καθώς και η δημοσίευση ονομασιών περιοχών για πετρελαϊκές έρευνες επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως του Καστελλόριζου έχουν αυξήσει τα μέτρα επιτήρησης από ελληνικής πλευράς εδώ και αρκετές εβδομάδες.

          Δεν χαλαρώνουν
          Είναι χαρακτηριστικό ότι στο ανώτατο επιτελικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των αρχηγών, έχει αποφασισθεί να μην απομακρυνθεί κανείς από την Αττική την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, κατά την οποία συνήθως χαλαρώνει ο κρατικός μηχανισμός.

          Το όλο θέμα συζητήθηκε κατά τη διάρκεια της χθεσινής πρώτης συνεδρίασης του Συμβουλίου Άμυνας (ΣΑΜ) με τη συμμετοχή και των νέων αρχηγών, υπό την προεδρία του Ευάγγ. Μεϊμαράκη. Όπως ανακοινώθηκε, ο υπουργός κατά τη συνεδρίαση έδωσε στη νέα ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων «κατευθυντήριες οδηγίες», ενώ συζητήθηκε ο προγραμματισμός των δραστηριοτήτων του υπουργείου.

          Παραινέσεις Καραμανλή
          Στο ίδιο κλίμα, αν και γενικότερου χαρακτήρα, ήταν και οι παραινέσεις πουσύμφωνα με πληροφορίες- έκανε στους νέους αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων ο Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής. Στο Μέγαρο Μαξίμου πήγε πρώτα ο κ. Μεϊμαράκης μαζί με τον νέο αρχηγό ΓΕΕΘΑ πτέραρχο Γιάννη Γιάγκο, όπου οι τρεις τους είχαν ημίωρη συνεργασία. Στη συνέχεια προσήλθαν και οι νέοι αρχηγοί, ΓΕΣ αντιστράτηγος Φραγκούλης Φράγκος και ΓΕΑ αντιπτέραρχος Βασ. Κλόκοζας.

          Ο κ. Καραμανλής κατά τη συνάντηση γνωριμίας με τους νέους αρχηγούς τόνισε, μεταξύ των άλλων, ότι πρέπει να επιδεικνύουν συνεχή προσοχή και ετοιμότητα προκειμένου να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις ταχύτατα μεταβαλλόμενες καταστάσεις στην περιοχή και το διεθνές περιβάλλον.

          Σήμερα θα γίνει στη Λάρισα η επίσημη τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο αρχηγό Τακτικής Αεροπορίας αντιπτέραρχο Ι. Πατσαντάρα.

          Άσκηση με Τουρκία, ΗΠΑ και Ισραήλ
          Μεγάλη άσκηση Έρευνας και Διάσωσης με τη συμμετοχή μέσων από την Τουρκία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ θα διενεργηθεί από 17 έως 21 Αυγούστου στην Ανατολική Μεσόγειο, με φιλοξενούσα χώρα την πρώτη.

          Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, στη φετινή άσκηση «Γοργόνα» θα λάβουν μέρος οκτώ πολεμικά πλοία, τέσσερα ελικόπτερα και τρία αεροσκάφη έρευνας και διάσωσης των τριών χωρών. Σκοπός της άσκησης, όπως αναφέρεται, είναι η συνεργασία και η βελτίωση του συντονισμού σε περιπτώσεις έκτακτων αναγκών.

          Επί Χριστόφια χάσαμε και την Ρωσσία 10/08/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΑΤΙΡΑ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed
          Γελοιογραφία για τις σχέσεις Κύπρου - Ρωσσίας, Τουρκίας - Ρωσσίας [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, 10/08/2009]

          ‘Το Κυπριακό Ποντίκι’ [διαδικτυακή έκδοση]
          «Χάσαμε και την «Κόκκινη Αρκούδα»!»
          08 Αυγούστου 2009

          Τα μοιραία πολιτικά λάθη και ατοπήματα της Κυβέρνησης Χριστόφια και η… ευέλικτη πολιτική του οδηγούν μαθηματικά στην (πολιτική) απομόνωσή μας.  Η πιο πιστή -μετά την Ελλάδα- χώρα-σύμμαχός μας, η Ρωσία, φαίνεται να ενστερνίζεται πλήρως τις τουρκικές απόψεις για το Κυπριακό και εδώ στην Λευκωσία περί άλλα τυρβάζουν.

          Σε κοινή συνέντευξή του με τον Τούρκο ομόλογό του ο Ρώσος Πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν είπε ξεκάθαρα ότι:

          «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Κυπριακό πρόβλημα, το… πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

          Και συνέχισε:

          Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».

          Όπως φαίνεται από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα  (http://www.government.ru) της ρωσικής κυβέρνησης ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης, που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.

          – ΟΤΑΝ η Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και το Καθεστώς Χριστόφια με κάθε ευκαιρία δίνουν άλλοθι στην Τουρκία πως να μην έρθει ο Πούτιν να υποστηρίξει τις τουρκικές θέσεις;

          – ΟΤΑΝ η Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και το καθεστώς Χριστόφια θεωρούν το πραξικόπημα χειρότερο από την τουρκική εισβολή πως να μην χάνουμε-τον ένα μετά τον άλλο- τους συμμάχους μας στο εξωτερικό;

          – ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΜΑΣΤΕ απλώς να κάνουμε αναφορά στις δηλώσεις του πρέσβη της Ρωσίας στην Κύπρο για…παρερμηνεία! Τι άλλο να πει ο άνθρωπος;

          – ΔΥΣΤΥΧΩΣ η… ευελιξία του «Ευέλικτου» βλάφτει σοβαρά την υπόθεσή μας.  Κατά τα άλλα ο Ταλάτ είναι «και αδελφός και σύντροφος», όπως διακηρρύσουν  καθημερινά ο Χριστόφιας και το Κυβερνών ΑΚΕΛ.

          – ΠΟΥ καταντήσαμε: Να χάσουμε την φιλία της Ρωσίας ενώ στην Κύπρο υπάρχει Κομμουνιστική Κυβέρνηση. Που καταντήσαμε…

          Και όπως σημειώνεται σχετικά στην ιστοσελίδα της ομάδας «Ελληνες Αντεπίθεση» (http://ellines-antepithesi.blogspot.com):

          Πως τα καταφέραμε να χάσουμε και τον πιο ισχυρό μας σύμμαχο δεν μπορώ να καταλάβω. Εκτός του ότι η ελληνική διπλωματία (ελλαδική και κυπριακή) είναι για τα μπάζα, να πάψουν όσοι μέχρι και χτες έπλεκαν το εγκώμιο στον Πούτιν. Ο άνθρωπος το συμφέρον της χώρας του βλέπει και ορθά πράττει. Είδε ότι το συμφέρον του είναι με την Τουρκία, αυτήν υποστηρίζει.Αφού η Ελλάς και η Κύπρος δεν μπόρεσαν να κρατήσουν αυτό το δυνατό χαρτί στην διεθνή σκακιέρα είναι άξιες της μοίρας τους. Δύσκολες μέρες ανατέλλουν για τον Ελληνισμό δυστυχώς…

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Σημερινή’
          «Διπλό παιχνίδι της Τουρκίας στον «ενεργειακό πόλεμο»»
          08 Αυγούστου 2009
          Μάριος Δημητρίου

          Διπλό παιγνίδι της Τουρκίας στην «ενεργειακή» της προσέγγιση με τη Ρωσία και την υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream», μεταξύ των πρωθυπουργών Βλαντιμίρ Πούτιν και Ταγίπ Ερντογάν, βλέπουν οι πολιτικοί επιστήμονες Άριστος Αριστοτέλους, Πρόδρομος Προδρόμου και Ανδρέας Θεοφάνους. Κρίνουν ότι η υπογραφή της συμφωνίας, στην οποία παρέστη συμβολικά και ο Ιταλός Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, «εκπροσωπώντας» τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Eni, που είναι ο κύριος εταίρος της ρωσικής Gazprom στην κατασκευή του αγωγού, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά εντάσσεται στις πολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες των δύο χωρών, για πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και τον κόσμο, που ενώ εκθέτουν την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ τους, ταυτόχρονα τις φέρνει κοντά τη μια στην άλλη.

          Οι κ. Θεοφάνους, Προδρόμου και Αριστοτέλους κλήθηκαν από τη «Σ» να τοποθετηθούν στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα και οι εκτιμήσεις τους συγκλίνουν εντυπωσιακά.

          Όχι απαραίτητα, στρατηγικοί εταίροι
          Ανδρέας Θεοφάνους, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας:
          «Υπάρχει σαφής αναβάθμιση των σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, αλλά δεν εξέλιπαν οι λόγοι του στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ τους. Ανέκαθεν οι σχέσεις τους περνούσαν από διάφορες φάσεις. Η υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου “South Stream” δεν είναι κάτι νέο και δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Επεκτείνει σε ένα βαθμό μια ήδη υφιστάμενη ισχυρή οικονομική σχέση μεταξύ των δύο χωρών. Ένα σημείο που πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι οι υπογραφές διάφορων συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι Τουρκία και Ρωσία γίνονται στρατηγικοί εταίροι. Να μην ξεχνούμε ότι επιζητούν και οι δύο πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή, με την Τουρκία να καταβάλλει το τελευταίο διάστημα σοβαρή προσπάθεια ενίσχυσης του περιφερειακού και διεθνούς της ρόλου. Δεν είναι άσχετη με αυτό η εκλογή της ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ τον ηγεμονικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή τον στηρίζει και η ανάπτυξη της οικονομίας της, που περιλαμβάνεται στις 20 ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου. Τώρα η Τουρκία θέλει να περάσει το μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και προς τις ΗΠΑ ότι έχει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, και ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητη. Από την άλλη πλευρά, είναι προφανές ότι η Ρωσία επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, παρά τις παραδοσιακές φιλικές σχέσεις που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Πρέπει η Κύπρος να κατανοήσει τα χαρακτηριστικά και τα δεδομένα του περιφερειακού και του διεθνούς περιβάλλοντος, στα πλαίσια του μεγέθους και των δυνατοτήτων της. Πρέπει να έχει συμμαχίες που να τη στηρίζουν με βάση τα συμφέροντα αλλά και τις αρχές της, συμμαχίες τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και με άλλα κράτη. Υπάρχουν τεράστια περιθώρια προς αυτή την κατεύθυνση. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικράτησε ως επί το πλείστον η ιδέα ότι η Κύπρος είναι μονοθεματική χώρα, ότι ασχολείται μόνο με το Κυπριακό και όχι με άλλα προβλήματα κι αυτό πρέπει ν’ αλλάξει».

          Και πάλι σε δύο ταμπλό!
          Πρόδρομος Προδρόμου, κοινωνιολόγος, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΣΥ:
          «Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Πούτιν στην Τουρκία και η υπογραφή της συμφωνίας με τον Τούρκο Πρωθυπουργό για την κατασκευή του “South Stream” εγγράφεται στον “ενεργειακό πόλεμο” που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια τη διεθνή πολιτική. Η συμφωνία προβλέπει ότι ο αγωγός θα περάσει από τα τουρκικά χωρικά ύδατα -ενώ στο μεταξύ η Ρωσία έχει δελεάσει την Άγκυρα, προσφέροντάς της από τον περασμένο μήνα την παροχή αζερινού αερίου μέσω αυτού του αγωγού, αλλά και τη συμμετοχή τουρκικών εταιρειών στην κατασκευή του.

          Η Άγκυρα, όμως, μόλις τον προηγούμενο μήνα έχει υπογράψει ανάλογη συμφωνία με την Ε.Ε. και τα άλλα 11 ενδιαφερόμενα κράτη για τον αγωγό “Nabucco”, ο οποίος είναι το ανταγωνιστικό σχέδιο της Ε.Ε., που υποστηρίζεται και από τις ΗΠΑ, προκειμένου να ξεφύγει η ευρωπαϊκή αγορά από τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση. Έτσι φαίνεται να έπαιξε (και πάλι) παιχνίδι σε δυο ταμπλό!

          Παρά το γεγονός ότι η επίσημη τουρκική άποψη είναι ότι τα δυο σχέδια δεν είναι ανταγωνιστικά, στην πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα βιώσιμα. Με την υπογραφή του Ταγίπ Ερντογάν, μοιάζει να μπαίνει ταφόπλακα στον “Nabucco”. Το κολοσσιαίου κόστους (8 δις ευρώ) και αμφίβολης πρακτικής εφαρμογής σχέδιο της Ε.Ε. φαίνεται τελικά να χάνει το παιχνίδι και να αποδεικνύεται, όπως πάντα ισχυρίζονταν οι Ρώσοι, μάλλον “πολιτικό σχέδιο” παρά αξιόμαχη πρόταση ενεργειακής πολιτικής. Έστω κι αν το Παρίσι, το Βερολίνο και η Ρώμη δεν φαίνονταν να είχαν πεισθεί εντελώς για τη βιωσιμότητα του “Nabucco”, τον οποίο ανέλαβε να προωθήσει το περασμένο εξάμηνο η τσεχική προεδρία της Ε.Ε., μένει να φανεί πώς θα αντιδράσουν στο διπλό παιχνίδι της Άγκυρας.

          Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν φάνηκε να κάνει ένα σημαντικό βήμα μπροστά, όταν από τον περασμένο Μάιο κατάφερε να φέρει τον Μπερλουσκόνι στην πανηγυρική τελετή υπογραφών στο Σότσι. Σε εκείνη τη συνάντηση, που θεωρήθηκε από τους Ρώσους ως γέννηση του “South Stream”, εκτός των Βουλγάρων και των Σέρβων, συμμετείχε και η Ελλάδα με την υπογραφή της Δημ. Εταιρείας Φυσικού Αερίου.

          Ο Πρωθυπουργός Καραμανλής σχετικά νωρίς είχε κλίνει προς τη ρωσική επιλογή και η Ελλάδα δέχτηκε μάλιστα πιέσεις γι’ αυτόν το λόγο από τις ΗΠΑ και προς στιγμήν είχε “παγώσει” κάπως τις ελληνο-ρωσικές συνεννοήσεις.
          Τελικά πάντως η Ελλάδα βρέθηκε στην “ίδια μεριά” με την Τουρκία. Ενώ από ρωσικής πλευράς καταγράφεται μια επιτυχία σε εκείνο που, από τον περασμένο Μάιο στο Σχέδιο Εθνικής Ασφάλειας της Ρωσίας μέχρι το 2020, καταγράφεται ως “ενεργειακός πόλεμος”».

          Γεωπολιτική αίσθηση στην Ευρώπη
          Δρ Άριστος Αριστοτέλους, ειδικός σε θέματα Άμυνας και Στρατηγικής, βουλευτής ΑΚΕΛ:
          «Οι σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας είναι πολύ παλαιές, περίπλοκες και κατά καιρούς έντονα ανταγωνιστικές, αν και στη μεταψυχροπολεμική εποχή είναι και σημαντικοί εμπορικοί εταίροι. Η συμφωνία μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη από τη Ρωσία μέσω Τουρκίας, το φιλόδοξο ρωσικό έργο »South Stream» -όπως και οι άλλες συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν οι δύο χώρες- μπορεί να είναι αμφισβητήσιμο αν θα υλοποιηθεί, αλλά γεωπολιτικά θα προκαλέσει αίσθηση στην Ευρώπη. Η συμφωνία συνομολογείται σε μια περίοδο που η Ευρώπη επιχειρεί την ενεργειακή απεξάρτησή της από τη Μόσχα, με την προώθηση σχεδίων δημιουργίας αγωγών έλευσης φυσικού αερίου από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία, οπότε και ενδεχόμενα να αντιστρατεύεται τα σχέδια των Ευρωπαίων, παρά τις προς το αντίθετο τουρκικές δηλώσεις. Το έργο που ευνοούν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί είναι γνωστό ως »Nabucco» και οι αγωγοί του θα διέρχονται επίσης από την Τουρκία.

          Η ρωσοτουρκική συμφωνία για το »South Stream» ίσως να είναι απίθανο να υλοποιηθεί, τουλάχιστο μεσοπρόθεσμα -κυρίως ένεκα λογισμικών και οικονομικών πραγματικοτήτων- όπως και η »Nabucco». Όμως στον κόσμο της γεωπολιτικής, συμφωνίες σαν αυτές, που αφορούν το ζωτικό θέμα της ενέργειας και τους παίκτες που εμπλέκονται σ’ αυτές, μπορεί και από μόνες τους να έχουν σημασία. Η συμφωνία για το »South Stream» στέλλει, από τη μια, μηνύματα για την ευκολία με την οποία η Ρωσία μπορεί να επιστρατευθεί στρατηγικούς συνεταίρους στην Ευρώπη, όπως η Τουρκία ή και η Ιταλία, για να αναχαιτίσει τις εναλλακτικές ενεργειακές και ανταγωνιστικές λύσεις των Ευρωπαίων και των Αμερικανών. Από την άλλη είναι αποκαλυπτικές όχι μόνο του διπλού παιχνιδιού το οποίο η Άγκυρα παίζει εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική της θέση, αλλά και των ευρύτερων περιφερειακών πολιτικών φιλοδοξιών της, που επεκτείνονται πέραν των παραδοσιακών σχέσεων με τους δυτικούς συμμάχους της. Επίσης, καθορίζει εν μέρει και το στίγμα των μελλοντικών ζυμώσεων, και τουρκικών πιέσεων σε προσεχείς συζητήσεις για το θέμα του κεφαλαίου της ενέργειας με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

          Το πυρηνικό πρόγραμμα στη Μερσίνα
          Πρόδρομος Προδρόμου:
          «Πέραν της συμφωνίας για την υλοποίηση του αγωγού »SouthStream», η Ρωσία υπέγραψε με την Τουρκία και μια σειρά από άλλες συμφωνίες ενεργειακής πολιτικής. Περισσότερο ανησυχητική μπορεί να θεωρηθεί η συμφωνία πυρηνικού προγράμματος που προβλέπει την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στη Μερσίνα, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα κυπριακά παράλια».


          Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

          Προβληματισμός για αναφορά του Πούτιν για την Κύπρο
          Έντονο προβληματισμό προκαλούν στην Κύπρο οι προχθεσινές δηλώσεις του Βλαδιμίρ Πούτιν, στην Άγκυρα. Αναφορά του Ρώσου πρωθυπουργού σε ελληνικό και τουρκικό τμήμα στην Κύπρο, όπως ήταν φυσικό, έδωσε τροφή για σκέψεις περί ενδεχόμενης αλλαγής της ρωσικής στάσης στο Κυπριακό.

          Ερωτηθείς από δημοσιογράφο σχετικά με τη διευθέτηση περιφερειακών προβλημάτων όπως το Κυπριακό και το Καραμπάχ, ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε επί λέξει, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης (www.government.ru ): «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

          Και ο Ρώσος πρωθυπουργός συνέχισε: «Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».

          Όπως είναι προφανές από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης, ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης, που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.
          Ο Ρώσος πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην Κύπρο και όταν ρωτήθηκε για τον αγωγό φυσικού αερίου «South Stream», διευκρινίζοντας ότι μέσω του τουρκικού εδάφους θα γίνεται τροφοδοσία με αέριο τρίτων χωρών: «Ήδη έχουν ονομαστεί οι χώρες αυτές. Είναι η Κύπρος, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Συρία. Κατά τον τρόπο αυτό η Τουρκία καθίσταται πολύ μεγάλο διαμετακομιστικό κράτος για την περιοχή αυτή του κόσμου».

          Ερωτηθείς εάν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες πετρελαίου, έτσι ώστε να τροφοδοτηθούν και οι δύο πετρελαιαγωγοί Σαμψούντα – Τσεϊχάν στην Τουρκία και Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη σε Βουλγαρία-Ελλάδα, ο Β. Πούτιν δήλωσε ότι «ο ανταγωνισμός μεταξύ του »Ναμπούκο» και του »South Stream» είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι οι αγωγοί Σαμψούντα – Τσεϊχάν και Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη» και συνέχισε, «εάν δείτε τους όγκους της αυξανόμενης εξόρυξης πετρελαίου στην Κασπία και μιλήσετε με τους επικεφαλής των πετρελαϊκών εταιρειών μας, τότε θα καταστεί προφανές ότι ο όγκος που εξορύσσεται συνολικά μπορεί να μοιραστεί μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων, καθώς όσο περισσότερα έργα υποδομών υπάρχουν, τόσο καλύτερα, γιατί δημιουργεί αξιοπιστία και σταθερότητα στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης».

          H ρωσική πρεσβεία αναμένει ενημέρωση
          Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Πούτιν τέθηκαν υπόψη του πρεσβευτή της Ρωσίας στη Λευκωσία κ. Βιάτσεσλαβ Σούμσκι, ο οποίος κλήθηκε ν’ απαντήσει κατά πόσον αυτές σημαίνουν οποιαδήποτε αλλαγή στη ρωσική πολιτική στο Κυπριακό. Ο κ. Σούμσκι δήλωσε ότι η πρεσβεία αναμένει ενημέρωση από τη Μόσχα, σχετικά με το ακριβές περιεχόμενο της δήλωσης Πούτιν.

          Την ίδια στιγμή, ο πρεσβευτής της Ρωσίας υπογράμμισε ότι η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο Κυπριακό, όπως αυτή έχει διατυπωθεί στην πολιτική διακήρυξη μεταξύ των Προέδρων της Κύπρου και της Ρωσίας, το Νοέμβριο του 2008, δεν έχει αλλάξει.

          Στη Διακήρυξη αναφέρεται ότι Ρωσία και Κύπρος επαναβεβαιώνουν την ανάγκη επίτευξης μιας συνολικής, δίκαιης και βιώσιμης διευθέτησης στην Κύπρο, στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979. Γίνεται, επίσης, αναφορά στη «μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με μία κυριαρχία, μία υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα, που θα ενσωματώνει την πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».

          Ερωτηθείς σχετικά ο πρέσβης της Ρωσίας στη Λευκωσία, τόνισε ότι οι συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες μεταξύ της χώρας του και της Τουρκίας δεν θα επηρεάσουν τις εγκάρδιες και στενές, όπως χαρακτήρισε τις σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας.

          Χαρακτηρίζοντας ως φυσιολογική την υπογραφή συμφωνιών μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας, τους οποίους χαρακτήρισε «ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία», ο κ. Σούμσκι είπε χαρακτηριστικά ότι «δεν πιστεύω ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των σχέσεων της Ρωσίας και της Τουρκίας, και τις πολύ εγκάρδιες και στενές σχέσεις της Ρωσίας με την Κύπρο, και την προσέγγισή μας σε ένα διεθνές ζήτημα που είναι η λύση του κυπριακού προβλήματος». Πρόσθεσε ότι θέματα οικονομίας και ενέργειας και το Κυπριακό είναι «πολύ απόμακρα ζητήματα».

          Ερωτηθείς για την αναφορά του τουρκικού πρακτορείου Ανατολή, ότι στις συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες στην Άγκυρα περιλαμβάνεται συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου για πώληση ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία, κάτω από συγκεκριμένους όρους και για επέκταση του αγωγού «Blue Stream» για μεταφορά αερίου «σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου και της Συρίας», ο κ. Σούμσκι διαβεβαίωσε πως όταν ολοκληρωθούν οι οικονομικές και τεχνικές πτυχές του όλου προγράμματος για την κατασκευή του «Blue Stream 2», που θα φτάνει μέχρι τη Μέση Ανατολή, «η λύση του κυπριακού προβλήματος θα είναι εκεί». «Δεν μιλάμε για ένα ή δύο χρόνια, είναι μια προοπτική τριών μέχρι πέντε χρόνων», είπε και υπέδειξε ότι ο πρωτόκολλο που υπεγράφη αφορά τη διακήρυξη προθέσεων.

          Επεσήμανε, εξάλλου, ότι όπως ο ίδιος γνωρίζει, δεν έγιναν διαπραγματεύσεις για μεταφορά αερίου με τη Συρία, το Ισραήλ, το Λίβανο και την κυπριακή κυβέρνηση. Υπενθύμισε ότι έγιναν συζητήσεις με την κυπριακή κυβέρνηση για παροχή υγροποιημένου αερίου στην Κύπρο, υπό το φως των περιορισμών και προστίμων που επιβάλλει η ΕΕ στις εκπομπές ρύπων από τη χρήση πετρελαίων για παραγωγή ενέργειας. «Η αρχική μου αντίδραση θα ήταν πολύ θετική αν ξεκινούσαμε διαπραγματεύσεις και έλθουμε στο συμπέρασμα ότι ένας αγωγός στην Κύπρο θα βοηθούσε και θα ήταν οικονομικά βιώσιμος, παρόλο που θα περνούσε από τουρκικό έδαφος», κατέληξε.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Ριζοσπάστης’
          «Ρωσία για το Κυπριακό: Μέρος του … παιχνιδιού των αγωγών»
          08 Αυγούστου 2009

          Μόσχα – Λευκωσία — Τα «παιχνίδια» της Ρωσίας με την Τουρκία που αφορούν και στο Κυπριακό αποκαλύπτουν οι δηλώσεις του Ρώσου πρωθυπουργού, Βλαντιμίρ Πούτιν, σχετικά με το Κυπριακό κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία, όπου Μόσχα και Αγκυρα υπέγραψαν κρίσιμες ενεργειακές συμφωνίες, που δίνουν στη Ρωσία την έξοδο που επιθυμούσε στην Ευρώπη.

          Συγκεκριμένα, κατά την κοινή του συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Βλ. Πούτιν δήλωσε αναφορικά με το Κυπριακό, σύμφωνα και με την επίσημη ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης (www.government.ru): «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

          Παράλληλα, έσπευσε να δηλώσει ότι η Ρωσία θα επιδιώξει «και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης». Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Βλ. Πούτιν μιλώντας για την Κυπριακή Δημοκρατία, έδειξε τις προθέσεις του εξ αρχής κάνοντας λόγο για «δύο χώρες», που στη συνέχεια διόρθωσε σε «δύο τμήματα».

          Την κατάσταση επιχείρησε να διασκεδάσει ο Ρώσος πρέσβης στην Κύπρο, Βιάτσεσλαβ Σούμσκι, επαναβεβαιώνοντας ότι τα όσα έχουν υπογράψει οι Πρόεδροι της Κύπρου και της Ρωσίας σχετικά με το Κυπριακό δεν έχουν αλλάξει, ενώ αναφερόμενος στις δηλώσεις του Βλ. Πούτιν είπε ότι ο ίδιος προτιμά να μην τις σχολιάσει «επειδή υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτό που λέγεται από τον πολιτικό βγαίνει εκτός πλαισίου», κάνοντας λόγο για ενδεχόμενο διαστρεβλώσεων…

          Η Τουρκία προκαλεί (ξανά) Ελλάδα και Κύπρο 19/07/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
          Tags:
          add a comment

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Όπως έχουμε ήδη πει (εδώ και εδώ), όποτε υπάρχουν τέτοιες ειδήσεις, θα κάνουμε πάντα τις ίδιες ερωτήσεις: Δικαιολογείται, λοιπόν, η μείωση της θητείας στον Ελληνικό Στρατό και την Εθνική Φρουρά; Επιβάλλεται ή όχι η θωράκιση, ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση του Ε.Σ. και της Ε.Φ. ούτως ώστε να αποτελούν σοβαρή δύναμη αποτροπής κατά της στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά αδηφάγου Τουρκίας των κατοχικών Ερντογάν-Ταλάτ;

          Πετρέλαιο [πηγή φωτογραφίας: tvxs.gr, 18/07/2009]

          ‘Καθημερινή’ της Κύπρου
          «Αντιδράσεις για την απόφαση της Άγκυρας»
          17 Ιουλίου 2009

          Σε διαβήματα προς την Άγκυρα προέβη η Ελληνική κυβέρνηση, με αφορμή την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να εξουσιοδοτήσει την κρατική εταιρία πετρελαίου (ΤΡΑΟ) για να διεξάγει έρευνες για υδρογονάνθρακες σε περιοχή εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων, κοντά στην Κύπρο και το Καστελλόριζο.

          Η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι θα προχωρήσει σε νέα διαβήματα και σε διεθνείς οργανισμούς, αν η Τουρκία δεν συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και παραβιάσει τα χωρικά ύδατα.

          Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδονται, η τουρκική κυβέρνηση έθεσε σε ισχύ διάταγμα που εξουσιοδοτεί την κρατική εταιρία πετρελαίου (ΤΡΑΟ) να διεξάγει γεωλογικές έρευνες στην περιοχή εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων, στην ανατολική Μεσόγειο, σε τέσσερις περιοχές, δυο στην περιοχή της Αττάλειας και δύο στην περιοχή της Μούγλα, συνολικής θαλάσσιας έκτασης 2 εκατομμυρίων εκταρίων.

          Σημερινό δημοσίευμα της αγγλόφωνης έκδοσης της τουρκικής εφημερίδας Ζαμάν αναφέρει ότι »η ενέργεια αυτή της Άγκυρας, στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου κοντά στα κυπριακά παράλια, αναμένεται να προκαλέσει διαμάχη καθώς πιθανότατα θα ερμηνευτεί από πολλούς ως επίδειξη της αποφασιστικότητας της Τουρκίας να προστατέψει τα δικαιώματά της και τα συμφέροντά της στην περιοχή, όταν αντιμετωπίσει μια μονομερή κίνηση εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων σχετικά με την έρευνα για πετρέλαιο’.

          Η ανακοίνωση τον περασμένο μήνα εκ μέρους της Κύπρου ότι θα προχωρήσει σε έρευνες για πετρέλαιο στην περιοχή είχε προκαλέσει την έντονη αντίδραση της Άγκυρας.

          ΕΔΕΚ: Αφόρητη πρόκληση
          Ο Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου δήλωσε σήμερα ότι η Κύπρος θα πρέπει να καταγγείλει προς κάθε κατεύθυνση την προκλητική παραβίαση από την Τουρκία των κανόνων του διεθνούς δικαίου, σε ό,τι αφορά τις έρευνες για υδρογονάνθρακες σε περιοχές που ανήκουν στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

          Πρόσθεσε ότι, με βάση τα γεγονότα, θα πρέπει να αναμένεται κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας και επιθετικότητας. Ο κ. Ομήρου είπε ότι η εξέλιξη αυτή συνιστά μία αφόρητη πρόκληση σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. »Είναι κάτι που αμέσως θα πρέπει να καταγγείλουμε προς κάθε κατεύθυνση, προς τον ΟΗΕ, προς τα ευρωπαϊκά συλλογικά θεσμικά όργανα, προς τις χώρες μέλη της ΕΕ, ότι αυτή η χώρα, η Τουρκία, η οποία ζητά να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια, παραβιάζει κατά τον πλέον προκλητικό τρόπο ρητούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, τη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας και βεβαίως ταυτόχρονα θα πρέπει να καταγγείλουμε την Τουρκία ότι προβαίνει σε ενέργειες που δυναμιτίζουν, που απειλούν την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου», είπε.

          Πρόσθεσε ότι »λαμβανομένου δε υπόψη του γεγονότος ότι μόλις πριν δύο ημέρες είχαμε την προκλητική ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, όπου αμφισβητούνται ευθέως όλα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε, και δεν θέλουμε να είμαστε μάντης κακών, για μία κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας και επιθετικότητας».

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘TVXS.gr’
          «Προβληματισμό σε Ελλάδα και Κύπρο προκαλούν οι τουρκικές προκλήσεις»
          18 Ιουλίου 2009
          Ομάδα TVXS

          Έντονη αντίδραση προκάλεσε δημοσίευση στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως περί γεωφυσικών ερευνών στη θαλάσσια περιοχή Νοτιοανατολικά του Καστελόριζου, μέρος της οποίας ανήκει στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας.

          Όπως υποστηρίζει η εφημερίδα «Ζαμάν», η οποία αναφέρεται σε απόφαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2008 και δημοσιεύθηκε στο χθεσινό φύλο της εφημερίδας της κυβερνήσεως, η Τουρκία θα αναζητήσει πετρέλαιο στη Μεσόγειο. Με τη συγκεκριμένη απόφαση, δίδονται άδειες για έρευνες στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ, σε περιοχές έκτασης 681.595 εκταρίων νοτίως της Μούχλας και έκτασης 227.280 εκταρίων νοτίως της Αττάλειας.

          Παράλληλα, το Σάββατο, το υπουργείο Εμπορίου της Κύπρου επιβεβαίωσε οτι ο αμερικανικός πετρελαϊκός κολοσσός Chevron έχει ζητήσει άδεια απο τη Λευκωσία να διενεργήσει υποθαλάσσιες έρευνες εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου για ανεύρεση πετρελαίου και φυσικού αεριού. Σε άλλη περιοχή της Ζώνης, θα πραγματοποιήσει έρευνες η επίσης αμερικανική εταιρεία Νοble Energy.

          Σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών, σημειώνεται ότι ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Άγκυρα επικοινώνησε με τους αρμόδιους αξιωματούχους του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας.

          «Σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, τμήμα της περιοχής που αναφέρεται στη δημοσίευση περιλαμβάνει ελληνική υφαλοκρηπίδα» υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση και προστίθεται ότι η κίνηση αυτή αντιβαίνει στους κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θίξει κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες της Ελλάδας που θεμελιώνονται στο Διεθνές Δίκαιο.

          «Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια Τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο αλλά η Ελλάδα με αυτοπεποίθηση και ψυχραιμία και πάντοτε βασισμένη στο διεθνές δίκαιο, αντιμετωπίζει και μάλιστα με επιτυχία την όλη κατάσταση», επεσήμανε η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη το Σάββατο από το Ηράκλειο όπου βρίσκεται για την έναρξη των εργασιών του 41ου συνεδρίου της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής.

          Σχολιάζοντας την απόφαση της Τουρκίας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου Στέφανος Στεφάνου σημείωσε πώς η Τουρκία «δεν έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας και ασφαλώς δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία», τονίζοντας πως η Κυβέρνηση θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

          «Η Κύπρος είναι χώρα μέλος του ΟΗΕ, χώρα μέλος της ΕΕ, αλλά και σε μια σειρά από άλλους διεθνείς οργανισμούς. Ανάλογα, εμείς κάνουμε τα διαβήματα μας, κάνουμε και τις ενέργειες μας έτσι ώστε να διαφυλάξουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, και αυτό πάντοτε το κάνουμε χωρίς πολύ θόρυβο, χωρίς να φωνασκούμε γιατί είμαστε πολύ βέβαιοι για το δίκαιο της υπόθεσης μας. Για αυτό, με ψύχραιμο τρόπο και αποφασιστικό διεκδικούμε πάντοτε τα δικαιώματα μας και διαφυλάσσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», κατέληξε ο κ. Στεφάνου.

          Την ανησυχία του για τις εξελίξεις εξέφρασε και ο πολιτικός εκπρόσωπος για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέας Λοβέρδος. «Κάθε μέρα προκύπτει, από την πλευρά της Τουρκίας, ένα νέο θέμα, που επιβαρύνει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις», είπε. «Κάθε ημέρα, επίσης, επιβεβαιώνεται η εκτίμησή μας, ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει σχέδιο, δεν έχει τακτική, δεν έχει στρατηγική απέναντι στην Τουρκία».

          «Η Τουρκία, όμως, πρέπει να πάρει το αυστηρό μήνυμα ότι η συμμόρφωσή της με το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα με το δίκαιο της θάλασσας αποτελεί μονόδρομο, προκειμένου να υπηρετηθούν και εκ μέρους της οι αρχές της καλής γειτονίας, καθώς και η ευρωπαϊκή της πορεία», πρόσθεσε.