jump to navigation

Απόλυτη διαφωνία του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας για την απονομή Ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Αμβρόσιος

‘Προσωπικό ιστολόγιο του Μητροπολίτη Καλαβρύτως και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβροσίου’
«Αβασάνιστη απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς»
19 Ιανουαριου 2010

ΩΣ ΕΛΛΗΝ ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΩΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ:
ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ!
ΔΙΑΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!

Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας κατέστη ήδη ένα από τα καυτά ζητήματα της επικαιρότητος. Πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα γράφονται στις ημέρες αυτές. Υπάρχει πολλή σύγχυση, η οποία επιτείνεται από το γεγονός, ότι ο κ. Πρωθυπουργός κάλεσε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη Συνεδρία εκείνη, κατά την οποία αναγγέλθηκε η σχετική Απόφαση της Κυβερνήσεως. Μια απόφαση, η οποία κατά τη γνώμη μας, υπήρξε πρόχειρη και αβασάνιστη! Μια απόφαση, η οποία δυναμιτίζει την εθνική μας συνοχή και την καθαρότητα της φυλής μας. Έτσι στο μεγίστης σπουδαιότητος αυτό εθνικό ζήτημα, εμμέσως πλην σαφώς, ενεπλάκη υπό της Κυβερνήσεως και το όνομα του Αρχιεπισκόπου μας, εμφανιζομένου ως συνευδοκούντος! Βεβαίως μέχρι σήμερα εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου δεν υπήρξε κάποια σχετική Δήλωση, ούτε θετική υπέρ δηλ. της απονομής της ιθαγένειας, ούτε αρνητική. Αλλά αυτό και μόνο το γεγονός, δηλ. η αρχιεπισκοπική σιωπή, πλημμυρίζει με ανησυχία τις ψυχές πολλών, μεταξύ των οποίων και τη δική μας.

Από την άλλη πλευρά με Δηλώσεις του υπέρ της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε τριακόσιες τόσες χιλιάδες (300.000) αλλοδαπούς έλαβε θέση και ένας Μητροπολίτης εκ των νεωτέρων της Ιεραρχίας, λόγιος και δυναμικός, ο οποίος ποιμαίνει μια μεγάλη και ιστορική Επαρχία. Οι Δηλώσεις του δημοσιεύθηκαν στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 17.01.2010 από τον έγκριτο εκκλησιαστικό δημοσιογράφο κ. Νικ. Παπαχρήστου. Τά κυριώτερα αποσπάσματά της έχουν ως εξής:

………«Πώς να ξεχωρίσω ένα παιδί μεταναστών που γεννήθηκε εδώ, όταν ο κάθε ένας που απολαμβάνει της ελληνικής παιδείας είναι Έλληνας; Πώς, λοιπόν, θα κάνω αυτή τη διάκριση; Όταν το παιδί αυτό έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα, έχει σπουδάσει στα ελληνικά σχολεία, γιατί πρέπει να τον διακρίνω από τους άλλους;».

…………«Δεν υπάρχουν πλέον κάστες και κλειστές κοινωνίες στον χώρο που ζούμε» και προσθέτει: «Ζούμε σε μια διαπολιτισμική κοινωνία, όπου οι Εκκλησίες, και στον χώρο της Ευρώπης και εδώ στην πατρίδα μας, πρέπει να συμβάλουν σε αυτή τη διαλεκτική μεταξύ των ανθρώπων και, κυρίως, να διακηρύττουν τον σεβασμό στην ετερότητα. Και ο σεβασμός στην ετερότητα σημαίνει πως αποδέχομαι τον άλλον όπως είναι και όχι όπως εγώ θα ήθελα να είναι, κομμένο και ραμμένο στα δικά μου μέτρα. Τον σέβομαι, έμπρακτα ανταποκρίνομαι σε αυτόν, τον έχω ως έναν ισότιμο και ισόκυρο συνομιλητή μου».

……….Ο Μητροπολίτης …… υπενθυμίζει πως «η Εκκλησία από την ίδια τη φύση και την ταυτότητά της δεν μπορεί να εξαιρέσει κανέναν. Δεν κάνει κανένα διαχωρισμό, μεριμνά ώστε τα παιδιά κυρίως, αλλά και οι μεγάλοι, να βρουν αυτό που αναζητούν, έναν καλύτερο κόσμο εδώ στην πατρίδα μας. Η Εκκλησία μπορεί με τον καλύτερο τρόπο να ανταποκριθεί σε αυτούς τους ανθρώπους και να μείνει μακριά από οποιαδήποτε άλλη διένεξη που αφορά το νομοθετικό πλαίσιο με το οποίο προσπαθεί η εκάστοτε κυβέρνηση να λύσει ή να αντιμετωπίσει το λεγόμενο μεταναστευτικό πρόβλημα»………

……..Ο Μητροπολίτης…… χαρακτηρίζει απηρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία….Απαντώντας σε εκείνους τους Ιεράρχες που ανησυχούν ότι κινδυνεύει να χαθεί η «καθαρότητα» της Ελλάδας και του Ελληνισμού σημειώνει: «Ο Ελληνισμός ποτέ δεν σκέφτηκε με κριτήρια άριας φυλής να διαφυλάξει την φερεγ-γυότητα του ελληνικού πολιτισμού. Ο ελληνικός πολιτισμός έχει άλλα κριτήρια και άλλες αρχές, την ελευθερία του ανθρώπου και τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου, μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται διαχρονικά».

Γνώρισμα της Δημοκρατίας είναι η ελεύθερη διατύπωση της γνώμης, αρκεί να γίνεται με ευπρέπεια. Ο συγκεκριμένος Μητροπολίτης είναι μετρημένος στα λόγια του. Άλλωστε όχι μόνον ως Ιεράρχης αλλά και ως Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής οφείλει να μάχεται με ευπρέπεια.

Δεν θα είχα ούτε το χρόνο, ούτε την όρεξη να απαντήσω στις ανωτέρω απόψεις του Σεβασμιωτάτου. Στα λόγια του όμως υπάρχει, έστω και εμμέσως εκφερομένη με τα λόγια του δημοσιογράφου, μια πρόκληση, την οποία δεν ημπορώ να αφήσω να πέσει στο κενό. Είναι τα λόγια του: Κατά τον δημοσιογράφο ο Μητροπολίτης «χαρακτηρίζει απηρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία….Απαντώντας σε εκείνους τους Ιεράρχες που ανησυχούν ότι κινδυνεύει να χαθεί η «καθαρότητα» της Ελλάδας και του Ελληνισμού…..σημειώνει….»

Εμε ενοχλούν πολύ οι λέξεις «απηρχαιωμένες απόψεις» και «καθαρότητα της Ελλάδος», όπως επίσης το ότι αναλαμβάνει να απαντήσει «σε εκείνους τους Ιεράρχες που ανησυχούν, ότι κινδυνεύει να χαθή….». Επειδή ακριβώς ανήκω στους μη «μοντέρνους» Ιεράρχες, πού ένεκα της ηλικίας μπορεί και να έχουν «απηρχαιωμένες απόψεις» και «σκουριασμένες» πια ιδέες, επειδή επίσης έχω ήδη τοποθετηθή δημοσίως αρνητικά πάνω στο ζήτημα της απονομής της ιθαγένειας, θα ήθελα να καταθέσω σαφέστερα και την δική μου ταπεινή άποψη, όχι ως αντιπαράθεση με τον λόγιο αδελφό Ιεράρχη μας, αλλά ως ερέθισμα μόνον για ένα γόνιμο διάλογο. Άπαξ δε και διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις εκ μερους Ιεραρχών, πρόδηλος ανακύπτει η ανάγκη να ακουσθή και η επίσημη άποψη της Εκκλησίας. Διά τούτο ακριβώς και επιφυλάσσομαι με αναφορά μου, σήμερα κι’ όλας αποστελλόμενη, να θέσω το ζήτημα υπ’όψει της Ιεράς Συνόδου.

Δηλώνω λοιπόν για μια ακόμη φορά, ότι ως Ιεράρχης της μαρτυρικής Εκκλησίας της Ελλάδος, που ζώ στο γεωγραφικό χώρο όπου έζησε και έδρασεν ο εθνεγέρτης Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο προκάτοχός μου Κερνίτσης Προκόπιος, ο Παπαφλέσσας, ο Ηγούμενος του Μεγ. Σπηλαίου Γεράσιμος Τορόλος κ. ά. πολλοί κληρικοί παντός βαθμού, με ενοχλεί πολύ, επαναλαμβάνω, γεγονός, ότι η Κυβέρνηση, χωρίς να έχει λάβει προηγουμένως την έγκριση του εκλογικού Σώματος, μάλιστα δε μέσα από τις πρόσφατες εθνικές εκλογές, σπεύδει να αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια σε ένα πλήθος μεταναστών, οι περισσότεροι των οποίων είναι Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Αυτό και μόνον το γεγονός, ότι δηλ. στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι Μουσουλμάνοι, με προβληματίζει πάρα πολύ, ενώ αν επρόκειτο για οπαδούς άλλου θρησκεύματος ή και για δηλωμένους αθέους ακόμη δεν θα ανησυχούσα ιδιαιτέρως.

Ιδού λοιπόν οι λόγοι της ανησυχίας μου.

1. Το Τζιχάντ. Ο οπαδός του Ισλάμ είναι φανατισμένος τόσο πολύ, ώστε μπορεί, και οφείλει, να φονεύσει τον «άπιστο», άν δεν μπορέ σει να τον μεταστρέψει στο Ισλάμ. Το σύνθημα «θάνατος στους απίστους» λοιπόν ευρίσκεται μπροστά μας και είναι επικίνδυνο. Δείτε επίσης αυτούς τους άτυχους νέους, που ζώνονται εκκρη-κτικές ύλες και γίνονται και ολοκαύτωμα (και δολοφόνοι αθώων) «για τη δόξα του Αλλάχ»! Ποιός και τι τους εμπνέει; Η μουσουλμανική, η ισλαμική, ιδιότης και όχι βέβαια η φυλετική προέλευση.

2. Η εξαγγελία αποθανόντος Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, ότι «θα κατακτήσουμε την Ευρώπη δια των γεννήσεων» είναι ένα ακόμη στοιχείο που με φοβίζει.

3. Η απορριπτική στάση στο ίδιο ακριβώς ζήτημα του Προέδρου της Γαλλίας κ. Νικολ. Σαρκοζί, δηλ. του Ηγέτη μιάς κατ’ εξοχήν δημοκρατικής Χώρας, μάλιστα δε μιάς Μεγάλης Χώρας, κάτι με διδάσκει…. Λέτε ότι στη Γαλλία έτσι ξαφνικά εξέχασαν τα δημοκρατικά ιδεώδη, την περίφημη Γαλλική Επανάσταση και όλα τα συναφή; Ή μήπως διαβλέπουν τον μελλούμενο κίνδυνο και έχουν το θάρρος να το διακηρύσσουν; Διαλέξτε και πάρτε.

4. Οι κατά καιρούς Δηλώσεις Αρχηγών Ευρωπαϊκών Κρατών, μελών της Ε.Ε., κατά της εισδοχής της Τουρκίας ως Μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με ενισχύουν πολύ στην απορριπτική στάση μου ως προς την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας. Διότι τα τσι- ράκια της Τουρκίας θα καταστούν αυτομάτως Ευρωπαίοι Πολίτες, αλλά θα έχουν εισέλθει από το παράθυρο! Το αξίζουν άραγε;

5. Η από αιώνων εχθρική στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδος, που τώρα εμφανίζεται να ηγείται του Μουσουλμανικού Τόξου, με οδηγεί σε σκεπτικισμό. Θεωρητικώς είναι καλά τά ωραία λόγια του Ιεράρχη Αδελφού μας, που απηχούν τις «μετανεωτεριστικές» ιδέες της εποχής μας, («πως μπορώ να ξεχωρίσω ένα παιδί μεταναστών που γεννήθηκε εδώ») αλλά η Τουρκική προπαγάνδα θα χρησιμοποιήσει αύριο αυτά τα παιδιά, τά σημερινά μικρά «μουσουλμανάκια», που έχουν γεννηθή ή και θα γεννηθούν στη την Χώρα μας, για να πραγματοποιήσει τα σκοτεινά σχέδιά της εναντίον της εθνικής μας ταυτότητος και κυριαρχίας. Ο συλλογισμός του Σεβασμιωτάτου Αδελφού μας, όπως αποτυπώνεται στο παρακάτω απόσπασμα είναι τουλάχιστον αφελής «Πώς να ξεχωρίσω ένα παιδί μεταναστών που γεννήθηκε εδώ, όταν ο κάθε ένας που απολαμβάνει της ελληνικής παιδείας είναι Έλληνας; Πώς, λοιπόν, θα κάνω αυτή τη διάκριση; Όταν το παιδί αυτό έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα, έχει σπουδάσει στα ελληνικά σχολεία, γιατί πρέπει να τον διακρίνω από τους άλλους;»

6. Την απάντηση μας δίνει αμέσως η περίπτωση του αριστούχου μαθητού της 6ης Λυκείου Τσένι, αν ενθυμούμαι καλώς το όνομα, Αλβανικής υπηκοότητος, με τον οποίο ασχολήθηκε το Πανελλήνιο μερικά μόλις χρόνια πρίν για το αν μπορούσε να είναι αυτός σημαιοφόρος, δηλ.να βαστάζει την ελληνική Σημαία μας κατά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, επειδή ήταν ο πρώτος σε βαθμολογία μαθητής στο Λύκειο. Πληροφορούμαι λοιπόν ότι το παιδί αυτό σήμερα πραγματοποιεί σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ των ΗΠΑ και ότι η αλβανική προπαγάνδα τον προορίζει ως Αρχηγό πολιτικού σχηματισμού (δηλ. Κόμματος) στην Ελλάδα, που θα υποστηρίζει τα αλβανικά συμφέροντα. Αν συμβή αυτό, «θα τον λουσθούμε», αγαπητέ μου Σεβασμιώτατε! Τότε όμως θα έχουμε φέρει εντός των τειχών, δυστυχώς, ένα καινούργιο κύριο Soros. Θα ετοιμάσουμε, λοιπόν, εμείς με τά χέρια μας την αγχόνη στην οποία θα μας κρεμάσουν; Στοχασθήτε λίγο ως Πανεπσιτημιακός διδάσκαλος που είσθε. Σκεφθείτε το λίγο βαθύτερα. Καλές είναι οι δικές σας φιλοσοφικές τποθετήσεις και ιδέες, όπως και οι αμπελοφιλοσοφίες κάποιων άλλων, οι οποίοι καυχώνται πως είναι «ά-εθνοι, ά-θρησκοι και α-πάτριδες», αλλά η καθημερινή πρα- γματικότης και η ιστορική εμπειρία άλλα διακελεύει!

7. Η ιστορία της Κύπρου, η καταστροφή τόσων και τόσων χριστιανικών Ναών και Μνημείων καταδεικνύει, πλήν των άλλων, ότι οι Τούρκοι, και γενικώτερα όσοι φανατικοί Μουσουλμάνοι, όχι όλοι οι Μουσουλμάνοι αλλά οι φανατικοί επαναλαμβάνω, είναι ακόμη βάρβαρος Λαός. Δεν σέβονται ούτε την ιδιαιτερότητα του άλλου, ούτε τα θρησκευτικά του Μνημεία, ούτε γενικώτερα τον πολιτισμό. Δεν αναγνωρίζουν ανθρώπινα δικαιώματα! Ιδού η απόδειξη.

8. Σας παρουσιάζω μια σχεδόν πρόσφατη είδηση, την οποίαν αντλώ από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» της 23ης Νοεμβρίου 2009. «Στη Σομαλία ….μία νεαρή γυναίκα, 20 μόλις ετών, λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από ομάδα φανατικών ισλαμιστών, επειδή διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις με 29χρονο άνδρα. Η 20χρονη κοπέλλα…. κατά τον ισλαμικό νόμο Σαρία …καταδικάσθηκε σε θάνατο (επειδή) αμάρτησε με άνδρα χωρίς να είναι παντρεμμένη μαζί του». Η θανατική της ποινή εκτελέσθηκε με τον πλέον φρικαλέο τρόπο και μάλιστα ενώπιον πλήθους περίπου 200 ατόμων που, ακόμα και όταν ξεψυχούσε η κοπέλλα, την αποδοκίμαζαν και την έβριζαν……Ο άνδρας με τον οποίο είχε σχέσεις τιμωρήθηκε με 100 ραβδισμούς…Η ΙΣΛΑΜΙΚΗ ομάδα που ανέλαβε την εκτέλεσή της ακούει στο όνομα ΑΛ-Σαχάμπ. Ελέγχει πολλές περιοχές στη νότια Σομαλία, όπου έχει επιβάλει αυστηρή εφαρμογή του ισλαμικού νόμου…… Η Χώρα δεν έχει κανονική, εκλελεγμένη και λειτουργική κυβέρνηση εδώ και και 18 χρόνια»! ¨Όπως γνωρίζετε πολλοί των οικονομιών μεταναστών στη Χώρα μας είναι από τη Σομαλία. Αυτούς λοιπόν τους «πολιτισμένους» επισκέπτες μας θέλετε να τους κάνουμε ισότιμους Έλληνες; Άραγε, δεν είναι έγκλημα;

9. «Η Εκκλησία δεν εξαιρεί κανέναν» υποστηρίζει ο Σεβασμιώτατος Αδελφός μας. Ναι, δεν εξαιρεί κανέναν! Όλους τους δέχεται, εφ΄όσον κτυπήσουν την πόρτα της. Όλους τους τροφοδοτεί, εάν είναι πεινασμένοι, Όλους τους ενδύει, εφ΄όσον είναι γυμνοί! Αλλά δεν τους βάζει μέσα στους κόλπους της εάν δεν είναι βαπτισμένοι! Δεν τους μεταδἰδει τα Άχραντα Μυστήρια! Δεν τους βάζει μέσα στα άγια σκηνώματα του Οίκου του Κυρίου, εάν δεν είναι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ χριστιανοί. Επομένως ούτε και ίσα δικαιώματα με τους γηγενείς μπορέι να τους αναγνωρίσει. Είναι ξένοι στη Χώρα μας, καλοδεχούμενοι μεν αλλά όπωσδηποτε ξένοι, φιλοξενούμενοι! Και θα πρέπει να παραμένουν ξένοι, διότι προέρχονται από άλλη Χώρα και έχουν διαφορετική Κουλτούρα! Δείτε, παρακαλώ, τι γίνεται με τους Αλβανούς που ζούν στη Χώρα μας. Κάθε μήνα κουβαλάνε στην Αλβανία τα ακαλούδια της Ελλάδος, κυρίως όμως κάθε μήνα μεταφέρουν στις Αλβανικές Τράπεζες το ζεστό ελληνικό χρήμα, το οποίο με πολύ ιδρώτα βεβαίως, κερδίζουν εδώ. Υπονομεύουν δηλ και αποδυναμώνουν την ελληνική οικονομία, στηρίζουν όμως την οικονομία της Αλβανίας με την εισροή κεφαλαίων!

10. Τον τόπο αυτό τον ελευθέρωσαν από τον τυραννικό Τουρκικό ζυγό οι σκλαβωμένοι Έλληνες, που τους ξεσήκωσε όμως ένας Αρχιεπίσκοπος, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, στην Αγία Λαύρα, ένας Παπαφλέσσας στη Βοστίτσα, (δηλ. το Αίγιο), ένας Σαλώνων Ησαΐας στη Ρούμελη και τόσοι άλλοι κληρικοί, όλων των βαθμίδων! Το ιερό καταπίστευμα της Ορθοδοξίας και της Ελευθερίας, το οποίο μας εχάρισαν οι πρό ημών του Ιερατείου πρόκριτοι, πολλοί δε εξ αυτών και με το αίμα τους, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ το δικαίωμα να το μολύνουμε, αγαπητοί μου αδελφοί, με επίφαση την «νεωτερικότητα»! Ναι, «ζούμε σε μια διαπολιτισμική Κοινωνία», όπως γράφετε, αλλά δεν μπορούμε να παραδώσουμε τα ιερά της πίστεώς μας και τα όσια της φυλής μας «τοις κυσί»!: ΔΕΝ μας έδωσαν αυτό το δικαίωμα οι πρό ημών Δεσποτάδες, Παπάδες και Καλόγεροι! Αν αμφιβάλλετε, αφήστε με να σας προυσιάσω ένα μικρό ιστορικό αφήγημα από τη Μάχη του Μεγάλου Σπηλαίου στις 24 Ιουνίου 1927 και σας καλώ να καθρεφτιστούμε σ’ αυτό.

Η µάχη του Μ. Σπηλαίου [24 lουvίου 1827)

Ο Ιμπραήμ, αφού όλο το 1826 λεηλάτησε την Αρκαδία και την Λακωνία, επέστρεψε στην Πάτρα, και την άνοιξη του 1827 βρίσκεται στην ορεινή Αχαΐα, όπου καταστρέφει, λεηλατεί και απειλεί, αναγκάζοντας πολλού στο «Τουρκοπροσκύνημα» (δήλωση υπoταγής), ενώ τους χορηγούσε και .. πιστοποιητικό, το ράγι μπουγιουρντί» (=συγχωροχάρτι)! Έτσι λιμαινόταν όλα τα χωριά, ενώ είχαν τουρκοπροσκυνήσει Πάτρα, Καλάβρυτα και Βοστίτοα. Ο δε Ντελή Αχμέτ, πασάς της Πάτρας προστάτευε τους προσκυνημένους, κατά διαταγή του Ιμπραήμ, με πρωτοπαλλήκαρό του τον προδότη Νενέκο. Ακόμα και στο Μ. Σπήλαιο μπαινόβγαιναν άνθρωποι του Νενέκου, ενώ ο Ιμπραήμ σχεδίαζε το πάρσιμό του. Έτσι με 13.000 στρατό και το Νενέκο με 2.000 στρατοπέδευσε στα Σάλμενα, κοντά στο μοναστήρι, που το προστάτευαν – κατ’ εντολή του Κολοκοτρώνη – ο Ν. Πετμεζάς με 600 αγωνιστές, και ο υπασπιστής του Φωτάκος, καθώς και ο Κ. Μέλιος με 100 μαχητές, στη θέση «Ψηλός Σταυρός». Και πάντα με την φροντίδα του Κολοκοτρώνη οχυρώθηκε καλά το μοναστήρι και εσωτερικά. Ο Ιμπραήμ, αφού ήρθε πιο κοντά, στην Επάνω Ζαχλωρού, κάλεσε τρεις φορές τους υπερασπιστές να … συμφιλιώσουν (να προσκυνήσουν δηλαδή).

Οι καλόγεροι, βλέποντας το δισταγμό των καπεταναίων, βλέποντας τον Νενέκο να έρχεται με 3.000 Τούρκους και προσκυνημένους, τραβολογώντας περί τους 300 αιχμαλώτους, βλέποντας το στρατό του Ιμπραήμ να τους έχει «κλείσει» από παντού, έβγαλαν τα ράσα, φόρεσαν φουστανέλες [100 περίπου), και με μπροστάρη τον ηγούμενό τους Γεράσιµο Τορόλο, έπιασαν τη θέση «Παληάμπελο» και άρχισαν το τουφεκίδι! «… Τούτο δε ιδόντες ημείς εξεροκοκκινήσαμεν από την εντροπή μας και παρευθύς εβγήκαμεν από το μέρος της Κισσωτής, να υπάγομεν εις τον πόλεμον, που με την έφοδο του Τούρκικου ταχτικού, είχε πια γενικευτεί και βάσταξε 13 ώρες…». [Φωτάκου, Απομνημονείιματα, τ. Β’, σελ. 434). Μέχρι και στα έλατα ανέβηκαν οι υπερασπιστές του μοναστηριού και πυροβολούσαν τους Τούρκους και τους προσκυνημένους, με πείσμα, ώσπου τους έτρεψαν σε φυγή, και γενική υποχώρηση, προς τα Καλάβρυτα ενώ άφησαν 650 νεκρούς. Από τους Έλληνες μαχητές, τραυματίστηκαν μόνο 10, αλλά έπεσε νεκρός ο καπετάνιος Κ. Μέλιος. Ο Ιμπραήμ, μετά από αυτή την πανωλεθρία που έπαθε, δεν τόλμησε να σκεφτεί πάλι το Μ. Σπήλαιο. Η ιστορία εξύψωσε κυρίως το εθνικό φρόνημα και τη γενναιότητα των μοναχών, που έγραψαν στις σελίδες της την 24η Ιουνίου 1827, με ανεξiτηλα γράμματα. ( Βλ. 20 Χρόνια Ι.Λ.Ε.Α.- Επετειακό Ιστορικό Ημερολόγιο 2010 της κας Βάνα Μπεντεβή, Φιλολόγου, Προέδρου Ι.Λ.Ε.Α.-Αίγιο )

11. Με ποιό άραγε δικαίωμα εμείς, αγαπητοί μου Αδελφοί, μπορούμε να ξεπουλήσουμε την Ελλάδα στους άλλοτε κατακτητές μας και στους επίδοξους σημερινούς επιβήτορες; Ποιός μας έδωσε το δικαίωμα να πουλήσουμε το αίμα τόσων και τόσο ηρωϊκών κληρικών αγωνιστών; Δεν πρέπει να μας συγκινήσει το παράδει- γμα των Μοναχών του Μεγ. Σπηλαίου, οι οποίοι βλέποντας το δισταγμό των λογικώς σκεπτομένων καπεταναίων και οπλαρχηγών, επέταξαν τα ράσα, φόρεσαν φουστανέλλες, έπιασαν τα όπλα και άρχισαν τη Μάχη για την πίστη του Χριστού και την ελευθερία της Πατρίδος; Η θέση μας είναι στο μέρος των Αγωνιστών και όχι των προσκυνημένων!

12. Ίσως – ίσως ακόμη δεν σας έπεισα. Γι αυτό άφησα ως τελευταίο, για σήμερα μόνο, χαρτί μου την Θράκη. Εκεί η ελληνική Μουσουλμανική μειονότης, δηλ οι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα και Έλληνες το γένος, αφού γεννήθηκαν στην Ελλάδα, σπούδασαν την ελληνική γλώσσα, ιστορία και κουλτούρα και εργάζονται στην Ελλάδα, εμφανίζουν πλήρη υποταγή και αφοσίωση στα κελεύσματα όχι βέβαια των Αθηνών, αλλά της Άγκυρας και αποτελούν Πέμπτη Φάλαγγα σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή της Χώρας μας. Πόσες περιοχές σαν τη Θράκη θέλετε να δημιουργή- σετε στην υπόλοιπη Ελλάδα;

13. Ούτε και η περίπτωση της ηρωϊκής δασκάλας Χαράς Νικοπούλου στο Μεγάλο Δέρειο, κόρης του επιτίμου Προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Νικοπούλου, που κακοποιήθηκε από Μουσουλμανικά φανατικά στοιχεία, προπηλακίσθηκε δε και τραυματίσθηκε, ούτε αυτό μπορεί να μας διδάξει;

14. Ε΄, λοιπόν, εγώ ο ταλαίπωρος, μη μοντέρνος, σκοταδιστής, με σκουριασμένες ιδέες Ιεράρχης ΔΕΝ αποδέχομαι τουλάχιστον τους αλλοδαπούς Ισλαμιστές ως ισότιμα Μέλη της Ελληνικής Κοινωνίας! Μπορώ να τους ταϊζω, να τους ενδύω να τους έχω έργάτες στην επιχείρησή μου, να τους κερνάω καφέ, να τους διορίζω διευθυντές στην επιχείρησή μου, να τους ονομάζω Διευθύνοντες Συμβούλους στην Εταιρεία μου, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΑ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΥΦΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ μου, ΟΥΤΕ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΧΑΡΙΖΑ! Κι ας με λένε «σκοταδιστή», με «απηρχαιωμένες ιδέες», «οπισθοδρομικό» και ό,τι άλλο θέλουν. Προτιμ’ώ όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς παρά να με πιάνουν ή να με θεωρούν «κορόϊδο», «βλάκα» και «ηλίθιο»!

15. Ας έλθουν λοιπόν όσοι νεώτεροι και νεωτεριστές «α-εθνοι, ά-θεοι και α-πάτριδες» να τα δώσουν όλα στο όνομα «της διαπολιτισμικής κοινωνίας». Ναι, να σεβασθώ την ετερότητα, όπως υποστηρίζη ο Ιεράρχης Αδελφός, εφ’ όσον όμως και ο άλλος θα σεβασθή τη δική μου ετερότητα. Εάν μπορείτε να μου το εγγυηθήτε για τους αλλοδαπούς, οι οποίοι μέσω Τουρκίας καταφθάνουν καθημερινώς κατά χιλιάδες στη δύσμοιρη Ελλάδα μας, για τους Σομαλούς, Αλβανούς, Πακιστανούς κλπ. και οι οποίοι αποτελούν το στρατό των λεγομένων οικονομικών μεταναστών σήμερα, εάν μου εγγυηθείτε λοιπόν, ότι όλοι αυτοί θα σεβασθούν τη δική μου «ετερότητα», τότε να τους δεχθώ και να τους πλύνω μάλιστα και τα πόδια! Εάν όμως ο σεβασμός της «ετερότητος» είναι μονομερής, τότε υπάρχει πρόβλημα! Και θαρρώ πως πολλοί εξ ημών δεν το αντιλαμβάνονται! Να το πω ωμά προς κάθε κατεύθυνση: Στην περίπτωση που ο άλλος δεν θα σεβασθή την ιδική μου «ετερότητα», τότε εγώ θα είμαι ένας ΜΕΓΑΛΟΣ ΒΛΑΚΑΣ! Και συγχρόνως ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ των προγόνων μου, των «ηρωϊκώς αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων» υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, υπέρ Βωμών και Εστιών, όπως ψάλλουμε κάθε τόσο στα σχετικά Μνημόσυνα. Λυπούμαι, αλλά δεν μπορώ να βρώ μια καλύτερη έκφραση! Και για αυτό ζητώ τη συγγνώμη όλων. Υπέρ Βωμών και Εστιών, λοιπόν ο αγώνας! Υπέρ Βωμών και Εστιών, τις οποίες απειλούν κάποιοι νεο-βάρβαροι κατακτητές, που ονομάζονται μετανάστες, οι οποίοι ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ με τους ηρωϊκούς Έλληνες μετανάστες είτε στην Ευρώπη, είτε στην Αμερική, είτε στην Αυστραλία, όπου κι αν ευρέθησαν, διότι οι Ελλήνες μετέφεραν εκεί στη νέα τους Πατρίδα τον ελληνικό Πολιτισμό, που αποτελεί τη κοιτίδα των πολιτισμών! Όπως ακριβώς όταν ήλθαν εδώ ως πρόσφυγες οι Μικρασιάτες ‘Ελληνες, έφεραν μαζί τους την βαθειά πίστη πρός τον Θεό, τέχνες, εμπόριο, πολιτισμό ακόμη και συνταγές μαγειρικής υπέρτερες της ελληνικής κουζίνας!

Ας μου επιτραπή τώρα να επισφραγίσω τις πτωχές σκέψεις μου. Οι Πολιτικοί ένα πρόγραμμα έχουν: πώς να αυξήσουν την εκλογική τους πελατεία. Μπροστά στο στόχο αυτό όλα τά άλλα χάνουν τη σημασία τους, ακόμη και η έννοια της Πατρίδος. Δήτε τι έγινε με τά Ίμια. Οι Τούρκοι ήσαν οι δολιοφθορείς, κι εμείς οι χαμένοι! Αλλά ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδος έστειλε στην Αμερική ένα ταπεινωτικό «ευχαριστώ»! Ο δε τότε Υπουργός των Εξωτερικών, αντί να υπερασπισθή την ακεραιότητα του ελληνικού εδάφους στα Ίμια, είπε στον Αμερικανικό Παράγοντα τα φοβερά τούτα λόγια: «Ο αέρας θα πάρει τη σημαία από τα Ίμια και δεν θα την αντικαταστήσουμε»! Έτσι τουλάχιστον υποστηρίζει ο τότε Αμερικανός Υπουργός των Εξωτερικών κ. Κρίστοφερ. Απολαύστε τώρα και ένα διάλογο μεταξύ της πολιτικής και της στρατιωτικής Ηγεσίας της εποχής εκείνης:

Πρωθυπουργός προς τον Ναύαρχο: «Είναι σοβαρό πράγμα για τις Ένοπλες Δυνάμεις να φύγει η Σημαία;»

Ναύαρχος: «Πολύ σοβαρό, μπορεί να πέσει και η Κυβέρνηση»

Πρωθυπουργός: «Είστε συναισθηματικός και υπερβολικός» (βλ. ΤΟ ΠΑΡΟΝ, 11 Οκτωβρίου 2009)

Τις αξίες της ζωής τις υπερασπίζονται όσοι πιστεύουν σ’ αυτές. Οι Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν έχουν άλλη επιλογή, αν βέβαια θέλουν να είναι αντάξιοι συνεχιστές των προγενεστέρων των! Το πιο πρόσφατο παράδειγμα: Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ κατά τα δίσεκτα χρόνια μετά την Γερμανική Κατοχή ανέβηκε στο Βουνό και εντάχθηκε στη δύναμη του Ναπολέοντα Ζέρβα! Για την Ορθοδοξία και για την Ελλάδα, ωρέ νεοέλληνες!

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Advertisements

Τ/κ παραδέχεται τη μη-τουρκική, χριστιανική του καταγωγή 20/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Το ότι υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για εξισλαμισμό Ελλήνων Ορθοδόξων της Κύπρου κατά την περίοδο της Οθωμανικής κατοχής δεν πρέπει να θεωρείται ως στοιχείο αντίθετο με τον εξισλαμισμό άλλων εθνοτήτων και δογμάτων στο νησί. Το άρθρο του Τ/κ Alkan Chaglar, το οποίο παρατίθεται μεταφρασμένο στα ελληνικά από τον Νόστο, υποστηρίζει τη χριστιανική εν μέρει (από τους Λατίνους και τους Μαρωνίτες), και γι’ αυτό πολυπολιτισμική, καταγωγή των Τουρκοκυπρίων, κάτι που έρχεται σε κάθετη αντίθεση με το τι η κεμαλική ιδεολογία επέβαλε στους πολίτες της ως «εκσυγχρονισμένη ιστορία».

Στο άρθρο ο συγγραφέας αμελεί να αναφερθεί στις συγκρούσεις των δούλων Ελλήνων ορθοδόξων και των αρχόντων Οθωμανών μουσουλμάνων, και ταυτόχρονα αφήνει παραπληροφοριακά να νοηθεί ότι χριστιανοί (ορθόδοξοι και καθολικοί χωρίς διάκριση) και μουσουλμάνοι μεταχειρίστηκαν τις ίδιες πρακτικές προσηλυτισμού (π.χ. τελεσίγραφα θανάτου, δουλείας ή αλλαγής πίστης)! Παρ’ όλα αυτά και επειδή ακριβώς η άποψη-παραδοχή της μη καθαρόαιμης καταγωγής και του χριστιανικού παρελθόντος σημαντικού μέρους των μουσουλμάνων Τ/κ εκφράζεται από έναν Τ/κ, κρίναμε σκόπιμο να μην την αφήσουμε να χαθεί στο χάος του διαδικτύου.

Τουρκοκύπριοι [πηγή: http://noctoc-noctoc.blogspot.com/2009/12/proselytism-and-crypto-christians-in.html]

‘Νόστος’
«Προσηλυτισμός και κρυπτοχριστιανοί στην Κύπρο»
16 Δεκεμβρίου 2009

Ο Alkan Chaglar, γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1981 (1981-08-05) (28 ετών) στο Λονδίνο, είναι Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος και αρθρογράφος για την εβδομαδιαία δίγλωσση (Αγγλικά-Τουρκικά) εφημερίδα Toplum Postasi. Πήρε την επαίδευση του στο Leicester, Liège, και στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, με πλαίσιο τις γλώσσες, πολιτικές επιστήμες και την ιστορία. Επί του παρόντος ο Alkan κάνει τη διατριβή του πάνω στο φαινόμενο του θρησκευτικού συγκρητισμού για να πάρει το διδακτορικό του.

Στην εβδομαδιαία του στήλη «Πολιτιστικές Επαφές» ο Alkan Chaglar γράφει με πάθος για τις διαπολιτισμικές επιρροές και την πολυμορφία σε πολυεθνικές χώρες και την κατάσταση των μειονοτικών γλωσσών στον κόσμο.Έχοντας Τουρκοκυπριακή προέλευση, ο Alkan έδειξε ενδιαφέρον για το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών και το θέμα του προσηλυτισμού στο Ισλάμ στην Κύπρο. Στις 5 Μαΐου 2006 στην εφημερίδα Toplum Postasi, ο Alkan έγραψε για τους Λατίνους και τους Μαρωνίτες της Κύπρου που προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας. Γράφει τα εξής:

Αν και δεν υποτιμάται η σημασία της εγκατάστασης Τούρκων μουσουλμάνων εποίκων από την Ανατολία, το ζήτημα του προσηλυτισμού στην Κύπρο είναι εξίσου καίριας σημασίας για την ιστορική εξέλιξη της σημερινής τουρκοκυπριακής κοινότητας. Ο προσηλυτισμός, η πράξη στο να παρακινείς κάποιον να αλλάξει τη δική του πίστη για την δική σου, ήταν μια πολύ κοινή πρακτική στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως συνέβη σε πολλές χριστιανικές αυτοκρατορίες τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Οθωμανών. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο παρατεταμένος προσηλυτισμός επίσπευσε το σχηματισμό χαλαρών μουσουλμανικών κοινοτήτων σε διάφορες κτήσεις των Οθωμανών.

Ενώ στον Οθωμανικό Πόντο και στην Κρήτη, αυτοί που είχαν ασπασθεί το Ισλάμ ήταν κυρίως Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί, στην Κύπρο, τουλάχιστον κατά την αρχική περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, οι ποιο πολλοί προσηλυτισμένοι φαίνεται να ήταν Λατίνοι και Μαρωνίτες. Χωρίς να κάνουμε κατάρτιση ενός καταλόγου για θρήνους, είναι σημαντικό, εκτός χρόνου, το τουλάχιστον να ήμαστε σε θέση να μιλήσουμε για γεγονότα του παρελθόντος, όπως αυτά είναι.

Μετά την ήττα των Βενετών από τους Οθωμανούς το 1572, δόθηκε στους Λατίνους κατοίκους της Κύπρου ένα τελεσίγραφο θανάτου, δουλείας ή αλλαγής της πίστης τους. Τουλάχιστον έτσι είναι αυτό που ισχυρίζονται πολλοί ακαδημαϊκοί.

Ο πολύ σεβαστός αραβολόγος και ιστορικός της Οθωμανικής ιστορίας, Ronald Jennings συνοψίζει τα συναίσθημα των Οθωμανών κατά τους ηττημένους Λατίνους ως εξής, «αντιμετώπιζαν τους Κυπρίους με υπόληψη και ήταν καλοπροαίρετοι απέναντί τους, αλλά δεν έδειξαν κανένα έλεος για τους Λατίνους». Ο Jennings περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι Ενετοί στρατιώτες που πιάστηκαν ως κρατούμενοι είχαν την ευκαιρία να απαλλαγούν από τη δουλεία ή το θάνατο αν άλλαζαν τη πίστη τους για το Ισλάμ, πόσο κοινό ήταν αυτό είναι άγνωστο, αλλά πολλές γνωστές προσωπικότητες, όπως ο βενετσιάνος διοικητής πυροβολικού, ο Hercules Martingengo, αλλαξοπίστησαν και ασπάστηκαν το Ισλάμ. Αν υψηλόβαθμοι διοικητές αλλαξοπίστησαν, τότε είναι πολύ πιθανό ότι θα υπήρχαν επίσης πολλοί αρνησίθρησκοι από τις κατώτερες βαθμίδες.

Σχολιάζοντας σχετικά με την αντιμετώπιση των Ελλήνων, ο Harry Luke γράφει στο βιβλίο του, «Η Κύπρος κάτω από τους Τούρκους», » οι Έλληνες κάτοικοι παντού (στο νησί) καλωσόρισαν με προθυμία τις δυνάμεις εισβολής, όταν η προοπτική του να απαλλαγούν από τους σιχαμερούς Λατίνους φάνηκε μια πραγματικότητα που επιτέλους έφθασε». Οι Έλληνες κάτοικοι εφοδίαζαν συχνά τους Οθωμανούς στρατιώτες με τρόφιμα για την πορεία τους προς τα ενετικά οχυρά. Χωρίς να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες ήταν οι καλύτεροι φίλοι κατά αυτή τη περίοδο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι τελευταίοι θεωρούσαν τους πρώτους ως το λιγότερο από τα δύο κακά και εξέφρασαν ικανοποίηση για την αλλαγή μετά από αιώνες σκληρής Φραγκοκρατίας.

Ο Jennings που αποκρυπτογράφησε οθωμανικά αρχεία, αναφέρει ότι κατά την περίοδο 1593-1595, το 31% του συνόλου των ενήλικων αρρένων μουσουλμάνων των οποίων τα ονόματα και τα πατρικά ονόματα «αναφέρονται ως νομικοί παράγοντες (vekil) στο δικαστήριο ήταν αρνησίθρησκοι. Περισσότερο από το ένα τρίτο των μουσουλμάνων που εμφανίζονται στο δικαστήριο την εποχή εκείνη ήταν αρνησίθρησκοι, με το 30% όλων των καθοριστικής σημασίας μαρτύρων να ανήκουν σε αυτήν την ομάδα το 1609-1611, και αργότερα το 18% του συνόλου των Vekils. Οι αριθμοί αυτοί αντιπροσωπεύουν ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό του μουσουλμανικού πληθυσμού της Κύπρου κατά τον 17 ο αιώνα.

Παρά το γεγονός ότι αυτοί οι αριθμοί μειώθηκαν μετά το 1611, ο προσηλυτισμός στο Ισλάμ δεν εγκαταλείφθηκε, μάλλον οι πηγές δείχνουν ότι συνεχίστηκε ως το 19 ο αιώνα.

Όσο για τους Μαρωνίτες, ο Palmieri σημειώνει ότι το 1572 οι Μαρωνίτες ζούσαν σε 33 χωριά, από το 1596, 24 χρόνια μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κύπρου, ο συνολικός αριθμός των χωριών των Μαρωνιτών είχε κατέβει στα 19 και μετά από τον 20 ο αιώνα λιγόστεψαν μέχρι τα 4. Τα χωριά των Μαρωνιτών περιλαμβάνονταν από τα εξής: Metosic (Μετόχι), Fludi (Φλούδι), Santa Marina (Αγία Μαρίνα), Asomatos (Ασώματος), Gansili ή Kambyli (Καμπυλή), Carpasia ή Karpasha (Καρπάσια), Cormachita (Κορμακίτης), Primisia (Τριμίθι), Casapifani ή Kazafana (Καζάφανι), Vouno (Βουνό), Cibo (Κήπος ή Κορνόκηπος), Jeri (Γέρι), Gensada (Κυθρέα), Attala (Αττάλι), Clepirio ή Klepini (Κλεπίνη), Piscopia ή Piskobu (Επισκοπειό), Gasbria (Γαστριά), Cefalarisco (Κεφαλόβρυσο) και Sotta Cruscida ή Crysida (Χρυσίδα). Πολλά από τα παραπάνω χωριά, όπως η Καμπυλή, το Καζάφανι, η Αγία Μαρίνα, και το Επισκοπειό ήταν και εξακολουθούν να είναι εν μέρει ή εξ ολοκλήρου τουρκόφωνα, ενώ ο Κορμακίτης κατοικείται από Μαρωνίτες ακόμη και σήμερα.

Ο προσηλυτισμός δημιούργησε μια περιπλοκή στην κυπριακή κοινωνία που οδήγησε στο φαινόμενο της λαθραίας κοινότητας των κρυπτοχριστιανών οι οποίοι είναι ευρέως γνωστοί ως Λινοβάμβακοι (λέξη που σημαίνει άτομα του λινού και του βαμβακιού). Ο όρος επινοήθηκε για την ανάδειξη της πολλαπλής ταυτότητας αυτής της ομάδας. Χωριά όπως η Λουρουτζίνα (το αρχικό του όνομα ήταν Λαυρεντία), η Ποταμιά και μερικά χωριά της Τηλλυρίας, που ήταν πρώην κτήματα των Λατίνων αλλαξοπίστησαν μαζικά στο Ισλάμ.

Ο LR Michel ο οποίος έγραψε για το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών κατά τον 19 ο αιώνα, συχνά μιλά για τη σύγκρουση μεταξύ των Λατίνων και Ορθοδόξων ιερέων για τα δικαιώματά τους κατά τη διάρκεια της ταφής των νεκρών Λινοβαμβάκων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της οποίας οι επίσκοποι συνεργάζονταν με τους Οθωμανούς άρχοντες τις περισσότερες φορές κέρδιζε.

Υπήρξαν επίσης πολλές νόμιμες περιπτώσεις Ελλήνων ορθοδόξων χριστιανών που αλλαξοπίστησαν στο Ισλάμ, κάτι που επίσης αξίζει πάρα πολύ συζήτηση, αλλά μερικοί Έλληνες ιστορικοί υποστηρίζουν ότι, αφού οι Λινοβάμβακοι ήταν ελληνόφωνοι, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι οι ίδιοι ήταν Έλληνες. Αλλά τα πράγματα σπάνια είναι όπως φαίνονται στη Κύπρο, οι Λατίνοι και Μαρωνίτες οι οποίοι κατοικούσαν στην Κύπρο συχνά επικοινωνούσαν εν μέρει ή εξ ολοκλήρου στην ελληνική γλώσσα, ακόμη και πριν από την οθωμανική κατάκτηση. Ο αραβολόγος Alexander Borg επισημαίνει ότι «στο να ομηλείς κάποια περιφερική αραβική γλώσσα συνεπάγεται και η γνώση κάποιας ξένης», και αυτό θα συνέβαινε στηνΚύπρο, όπως και αλλού, όπου ζούσαν Μαρωνίτες.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι οι κοινότητες των Λατίνων και των Μαρωνιτών επιβίωναν στην Κύπρο για αιώνες πριν από την άφιξη του στρατού του Λάλα Μουσταφά Πασά, και μέχρι τότε είχαν ήδη εξοικειωθεί στο να ζουν σε ένα νησί όπου η πλειονότητα του πληθυσμού του μιλούσε ελληνικά.

Το γεγονός είναι ότι ένας σημαντικός αριθμός μουσουλμάνων Τουρκοκυπρίων σήμερα έχουν ένα χριστιανικό παρελθόν, και ότι εν μέρει κατάγονται από ενετικές, γενοβέζικες και γαλλικές οικογένειες που είχαν κτήματα στο νησί και που προσηλυτίστηκαν στο σουνιτικό Ισλάμ. Είμαστε μια μικτή κοινότητα, και με αυτό θα αποκομίσουμε πολλά πλεονεκτήματα και τον πλούτο που μας καθιστά αυτό που είμαστε. Είναι καιρός εμείς ως κοινότητα να συνειδητοποίησουμε ότι υπάρχουν πολλά διαφορετικά πρόσωπα στο παρελθόν μας και δεν πρέπει να ντρέπομαστε για αυτό. Αντί να το απορρίψουμε αυτό ως τρέλα, θα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε για να οικοδομήσουμε γέφυρες φιλίας με άλλους πολιτισμούς και να γιορτάσουμε τη πολλαπλή μας ταυτότητα. Κύπριοι ιστορικοί και από τις δύο πλευρές του χάσματος τείνουν να εστιάζονται υπερβολικά στην Ελληνική ή Τουρκική μας κληρονομιά, σε βάρος της αντικειμενικότητας, αλλά η Κύπρος ήταν και πάντα θα είναι μια σύγκλιση διαφορετικών πολιτισμών.

Σημ.: Πατήστε εδώ για να δείτε το αγγλικό πρωτότυπο άρθρο στην τ/κ Toplum Postasi.

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’: «Δεν υπήρξαν ποτέ στην Κύπρο θρησκευτικές διαφορές» 16/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β' [πηγή: ΚΥΠΕ]

‘Σύγχρονη Άποψη’
«Συνέντευξη Αρχιεπίσκοπου Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β’: «Δεν υπήρξαν ποτέ στην Κύπρο θρησκευτικές διαφορές»»
Οκτώβριος 2009
Συνέντευξη στον Γιώργο Κέντα

Ο Αρχιεπίσκοπος μιλά στη «Σύγχρονη Άποψη» για το ζήτημα της ενότητας και τον τρόπο με τον οποίο η Εκκλησία της Κύπρου συνδράμει προς τον σκοπό αυτό. Υποστηρίζει ότι ο λαός της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, υπέδειξαν ωριμότητα όλα αυτά τα χρόνια και κράτησαν την προοπτική της συμβίωσης ανοικτή. Εκφράζει την ετοιμότητά του να στηρίξει οποιαδήποτε λύση υποστηρίξει ο λαός και δεσμεύεται ότι η Εκκλησία δεν πρόκειται να διχάσει τον λαό. Απαντά, επίσης, σε επικρίσεις που κατά καιρούς είδαν το φως της δημοσιότητας.

Πώς βλέπετε τον ρόλο της Εκκλησίας αυτή την περίοδο;

Η Εκκλησία διαδραμάτισε μέσα στους αιώνες ένα θετικό ρόλο. Είναι η μητέρα όλων. Ενδιαφέρεται για όλους. Και το ενδιαφέρον της το κατέστησε πολύ φανερό μέσα στους αιώνες. Η Κύπρος είχε ελάχιστα χρόνια ελεύθερου πολιτικού βίου. Οι κατακτητές εναλλάσσονταν ο ένας μετά τον άλλο. Και η Εκκλησία, ως πραγματική μητέρα, στάθηκε κοντά στον λαό, ενέσκυψε πάνω στον λαό και του έδιδε θάρρος να υπερβεί τις δυσκολίες και να μείνει ριζωμένος στην γη των πατέρων του. Αυτός ήταν ο ρόλος που διαδραμάτισε η εκκλησία μέσα στους αιώνες. Το ίδιο κάνει και σήμερα. Δεν ξεχωρίζει η Εκκλησία ούτε δεξιούς, ούτε αριστερούς, ούτε κεντρώους. Έχει την άποψή της και την λέει. Η Εκκλησία δεν θέλει να ψεύδεται ή να παραπλανεί τον λαό. Τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντοτε, η αλήθεια είναι πικρή. Δεν μας ενδιαφέρει αν κάποιοι δεν συμφωνούν μαζί μας. Η Εκκλησία πρέπει να είναι αυθεντική και να λέει την αλήθεια με θάρρος, ιδιαίτερα σήμερα που ο τόπος κινδυνεύει.

Εσείς πώς αντιλαμβάνεστε την έννοια της ενότητας στο εσωτερικό μέτωπο ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Κύπρου;

Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει ενότητα. Εάν όμως κάποιοι ως ενότητα εννοούν να κλείσουν τα στόματά τους οι πάντες και να μιλά ένας, αυτό δεν το καταλαβαίνω και τέτοια ενότητα δεν την θέλω. Δεν είναι ενότητα αυτή. Όλος ο λαός προαισθάνεται την αρνητική κατάσταση που εξελίσσεται. Απέναντί μας έχουμε έναν κατακτητή δύσκολο, ο οποίος αν και πέρασαν 35 χρόνια δεν έκανε καμία -ούτε καν ανεπαίσθητη- υποχώρηση. Ο λαός μας στο σύνολό του θέλει λύση, όχι διάλυση. Θέλει μια πραγματική λύση με την οποία να μπορέσει να ζήσει ευτυχισμένος στην γη των πατέρων του. Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Ο λαός μας αγαπά ο ένας τον άλλο. Επί αιώνες ζήσαμε ευτυχισμένοι. Μπορούμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι και στο μέλλον. Αυτό απεδείχθη μόλις άνοιξαν τα οδοφράγματα: Ήρθαν οι Τούρκοι στις ελεύθερες περιοχές, πήγαμε εμείς στις υπό κατοχή περιοχές. Ούτε μύτη έσπασε, ούτε εχθρότητα υπάρχει. Με πολλή χαρά μας δέχονται και με χαρά τους δεχόμεθα εδώ. Συνεπώς, υπάρχει ενότητα και μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, υπάρχει ενότητα και αγάπη μεταξύ του λαού μας. Εάν υπάρχουν απόψεις για την λύση, αυτό είναι δημοκρατικό δικαίωμα και αλίμονο αν δεν υπήρχαν διαφορετικές απόψεις. Μόνο στα δικτατορικά καθεστώτα επικρατεί μια μόνον άποψη.

Έχετε αντιπαραβάλει την ενότητα με την προσπάθεια φίμωσης, να κλείσουν τα στόματα, όπως είπατε. Θεωρείτε ότι αυτή την περίοδο στην χώρα μας γίνεται μια τέτοια προσπάθεια από οποιονδήποτε;

Αν κάποιος λέει ότι «επιθυμούμε ενότητα και πρέπει να υπάρξει ενότητα» και με αυτό εννοεί ότι πρέπει οι πάντες να κλείσουν τα στόματά τους και να μιλά μόνο ένας, δεν είναι ενότητα αυτή. Ενότητα λέω ότι υπάρχει. Το να ακούγονται διαφορετικές απόψεις είναι υγειές φαινόμενο, είναι δείγμα δημοκρατίας και ελευθερίας. Ο λαός μας χαρακτηρίζεται από αυτήν την ελευθερία. Υπάρχει ελευθερία λόγου και ο καθένας κάνει εκείνο που νομίζει σωστό. Πρόκειται για δημοκρατικές αρχές που πρέπει να πρυτανεύουν για να μπορεί ο τόπος να πηγαίνει μπροστά. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτή η ενότητα που χρειάζεται ο τόπος είναι δεδομένη, υπάρχει.

Γιατί τότε νομίζετε ότι γίνεται συνεχώς επίκληση της ανάγκης για ενότητα;

Διότι δεν υπεισέρχονται στο τι εστί ενότητα.

Δηλαδή θεωρείται ότι η συζήτηση περί ενότητας αφορά διαφορετικές αντιλήψεις;

Ασφαλώς.

Ας επικεντρωθούμε σε ένα ζήτημα, το οποίο αναδείξατε πιο πάνω. Αναφερθήκατε σε ενότητα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Νομίζετε ότι η Εκκλησία της Κύπρου μπορεί να διαδραματίσει οποιονδήποτε ρόλο, έτσι ώστε να διατηρηθεί αυτό το κλίμα και να αποφευχθεί μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο θρησκευτικά δόγματα;

Όλοι οι Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, δεν ήσαν ποτέ στενοκέφαλοι. Ποτέ η θρησκεία δεν συνετέλεσε στην διαίρεση του λαού. Μάλλον συνέβαλε στην ενότητα του κυπριακού λαού. Ουδέποτε είχαμε θρησκευτικές διαφορές. Δεν είχαμε τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις. Αντίθετα. Εμείς μετείχαμε στις θρησκευτικές τελετές των Τούρκων και εγενόμεθα μέτοχοι της χαράς τους όταν εγιόρταζαν, όπως και εκείνοι ερχόντουσαν στις δικές μας τις τελετές και εγενόντουσαν μέτοχοι της δικής μας χαράς όταν γιορτάζαμε. Για πολλούς αιώνες είχαμε αυτή την σχέση κατανόησης και αγάπης μεταξύ μας. Θρησκευτικό πρόβλημα ούτε υπήρξε ποτέ στην Κύπρο, ούτε υπάρχει σήμερα, ούτε και στο μέλλον θα υπάρξει. Μου έχει προταθεί να συναντηθούμε με τον Μουφτή. Και είπα «όποτε θέλει». Και αν θέλει είναι προσκεκλημένος να έρθει εδώ, στην Αρχιεπισκοπή. Να μιλήσουμε και να φάμε μαζί το μεσημέρι. Μου είπε ότι είναι καλύτερα να βρεθούμε στο Λήδρα Πάλας και απάντησα ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα.

Θεωρείτε ότι αυτή η ενότητα μπορεί να διαταραχθεί;

Όταν επιζητώ την ενότητα πρέπει να υπάρχει και αλληλοσεβασμός. Πρέπει να σέβομαι τον άλλο και εκείνος να σέβεται εμένα. Είπα ότι υπάρχει αυτή η ενότητα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ναι, αλλά όταν μέσα στο σπίτι μου, μέσα στην περιουσία μου, ευρίσκονται οι Τουρκοκύπριοι διά των όπλων, διά της επεμβάσεως της Τουρκίας, πώς θέλουν την ενότητα; Μπορώ λοιπόν να πω ότι θαυμάζω τον λαό μας, που παρόλον ότι εξεδιώχθη από τα σπίτια και τις περιουσίες του, όταν πηγαίνει πίσω βλέπει με αγάπη τον Τουρκοκύπριο που είναι μέσα στο σπίτι του και την περιουσία του. Δεν πήγε κανένας ούτε να τσακωθεί μαζί με κάποιο Τουρκοκύπριο, ούτε και να του πει «φύγε από το σπίτι μου και την περιουσία μου». Αντί αυτού, περιμένει την λύση του εθνικού μας προβλήματος το οποίο είναι πρόβλημα μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας, όχι μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων όπως δυστυχώς το έχουμε αναγάγει σήμερα. Ειλικρινά θαυμάζω τους Ελληνοκύπριους που ευρίσκονται σε πολύ ψηλά επίπεδα ευγένειας, δημοκρατίας και αγάπης έναντι των Τουρκοκυπρίων.

Εν τούτοις, ένας παρατηρητής θα σας έλεγε ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει ενότητα ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Αντίθετα, υπάρχει μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση, αν όχι σύγκρουση. Και κυρίως, αυτή η πολιτική αντιπαράθεση είναι το ίδιο έντονη στο εσωτερικό των δύο κοινοτήτων. Πώς θα αντιμετωπίζατε μια τέτοια παρατήρηση;

Όταν ο Κύπριος ακούει τον ένα πολιτικό να λέει «δέχομαι την ομοσπονδία», άλλον να λέει «θέλω το ενιαίο κράτος», άλλον να δέχεται την συνομοσπονδία, άλλον να δέχεται την διχοτόμηση, τότε αυτή η ενότητα που επιθυμούμε διαταράσσεται. Για να υπάρχει αυτή η ενότητα και να μην αναστατώνονται κάποιοι, ιδίως οι πρόσφυγές μας που έχασαν τα πάντα, οφείλει όλη η ηγεσία να έχει τον ίδιο στόχο. Όλοι πρέπει να πούμε: Αυτός είναι ο στόχος της Κύπρου και όλη η πολιτική ηγεσία, η οποία να τραβά μαζί της και τον λαό, πρέπει να έχει ένα και μόνο στόχο. Διότι οι πολλοί στόχοι προκαλούν αναστάτωση και σύγκρουση. Αν υπήρχε μια ομόφωνη εθνική γραμμή, τότε αυτό θα ήταν το ιδανικό.

Θεωρείτε ότι σε περίπτωση μιας λύσης του κυπριακού, με την οποία δεν θα ικανοποιηθούν όλοι, θα μπορέσει να διατηρηθεί αυτή η ενότητα ανά-μεσα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους;

Εάν έρθει κάποιο σχέδιο και ο λαός το υπερψηφίσει τότε η Εκκλησία, και αντίθετη να ήταν σε αυτό το σχέδιο, αφού ο λαός θα το έχει ψηφίσει, δεν μπορεί να συμβάλει στην διαίρεση του λαού. Η Εκκλησία θα επέμβει με όλη την δύναμη της ψυχής της και θα ζητήσει σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές. Αφού ο λαός δέχθηκε αυτή την λύση οφείλουμε να την υποστηρίξουμε, διότι εάν διχαστούμε η καταστροφή θα είναι ολοκληρωτική. Ενώ, αν υποστηρίξουμε έστω κα μία λύση που δεν είναι αρεστή σε εμάς, αλλά τουλάχιστο να είναι λειτουργική, τότε το κακό θα είναι λιγότερο. Η Εκκλησία σίγουρα δεν θα ρίξει λάδι στην φωτιά. Θα διαφωνεί αν δεν της αρέσει η λύση εκ των προτέρων, αλλά από την στιγμή που θα αποφανθεί ο λαός νομίζω ότι θα έκανε κακό αν συνέβαλλε στον διχασμό.

Έχετε κατηγορηθεί ότι παρεμβαίνετε στο κυπριακό χωρίς να ενημερώνεστε. Πώς απαντάτε;

Είμαι πολύ καλά ενημερωμένος, όχι λιγότερο από τους αρχηγούς των κομμάτων. Τώρα, αν από τις απαντήσεις που δίδω νομίζουν μερικοί ότι δεν κατέχω τα θέματα, κάνουν λάθος. Διότι δεν θα απαντώ όπως θέλουν εκείνοι. Θα απαντώ όπως θέλω εγώ. Και προσπαθώ πάντοτε να είμαι ενημερωμένος, παρακολουθώ τόσο τα δελτία ειδήσεων όσο και τον Τύπο. Δεν κατοικώ ούτε σε κάποια σπηλιά απομονωμένος, ούτε στο φεγγάρι ευρίσκομαι. Βρίσκομαι σε αυτό τον χώρο, όπου υπάρχουν πλουραλιστικά ΜΜΕ και κάνουν λάθος εκείνοι που νομίζουν ότι δεν ξέρω τι συμβαίνει. Μπορεί να μην συμφωνούν με τις απαντήσεις που δίδω στις ερωτήσεις των διαφόρων δημοσιογράφων, αλλά επαναλαμβάνω ότι η απάντηση είναι δική μου.

Έχετε κατηγορηθεί επίσης ότι με τον τρόπο που εκφράζεστε δεν συμβάλλετε στην ενότητα. Πώς απαντάτε σε αυτό;

Όπως έχω πει, η αλήθεια είναι πικρή. Αλλά η Εκκλησία που διδάσκει την αλήθεια δεν μπορεί να την καμουφλάρει. Δεν μπορεί να την κρύψει. Η αλήθεια είναι αλήθεια και αργά ή γρήγορα θα επιπλεύσει. Είναι πιο σωστό να λέμε την αλήθεια έστω και αν κάποιοι ενοχλούνται. Η Κύπρος είναι και δική μου πατρίδα, δεν ανήκει περισσότερο σε κάποιους άλλους, ανήκει σε όλους μας. Ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να ενδιαφέρεται και να μιλά για την πατρίδα του. Δεν νομίζω ότι έχει κανείς το δικαίωμα να απαγορεύσει σε κάποιον να εκφράσει την άποψή του.

Κατά καιρούς κάποιοι υποστήριξαν -και ακόμα υποστηρίζουν- ότι οι θέσεις του Αρχιεπισκόπου δεν είναι θέσεις της Ιεράς Συνόδου. Πώς απαντάτε σε αυτό;

Έχουμε δημοκρατία. Μπορεί και μέσα στην Σύνοδο κάποιοι αδελφοί να έχουν διαφορετικές απόψεις. Αλλά την Σύνοδο την εκφράζει, ο Αρχιεπίσκοπος, άρα ο Αρχιεπίσκοπος την εκφράζει είτε ομοφώνως είτε κατά πλειοψηφία. Δεν πράττει αντίθετα από ό,τι η Σύνοδος αποφασίζει. Σύμφωνα με το καταστατικό της Εκκλησίας της Κύπρου, δεν μπορεί κανένας να εκπροσωπεί την Σύνοδο παρά μόνον ο Αρχιεπίσκοπος.

Νομίζετε ότι μπορείτε να παίξετε κάποιον ιδιαίτερο ρόλο ως Αρχιεπίσκοπος αυτή την περίοδο που διανύουμε στο κυπριακό;

Νομίζω πάντοτε η Εκκλησία είχε ένα ρόλο εθνικό τον οποίο δεν επιθυμούμε να απεμπολήσουμε, αλλά να τον διαδραματίσουμε. Πάντοτε με θετικό πνεύμα και αποτελεσματικότητα.

Πώς νομίζετε ότι ο κόσμος αντιμετωπίζει αυτό τον ιστορικό ρόλο της Εκκλησίας;

Νομίζω ότι ο λαός, στην πλειοψηφία του, είναι θετικός ως προς τον ρόλο αυτό της Εκκλησίας. Πολλές φορές ακούμε και αντίθετες απόψεις, αλλά σε μια δημοκρατία πρέπει να ακούονται όλες οι απόψεις. Νομίζω ότι με πολλή χαρά δέχεται ο λαός τις απόψεις μας. Εμείς ακούμε τον λαό μας. Είμεθα καθημερινά μέσα στον λαό. Δεν τον αποφεύγουμε. Τον πλησιάζουμε και με τις ακολουθίες της Εκκλησίας μας, με τις θείες λειτουργίες, με τις συνάξεις που έχουμε και έτσι μπορούμε να παίρνουμε τον σφυγμό του. Δεν νομίζω ότι είμαστε απώντες και μακράν του λαού.

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’: «Δεν υπήρξαν ποτέ στην Κύπρο θρησκευτικές διαφορές» 16/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β' [πηγή: ΚΥΠΕ]

‘Σύγχρονη Άποψη’
«Συνέντευξη Αρχιεπίσκοπου Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β’: «Δεν υπήρξαν ποτέ στην Κύπρο θρησκευτικές διαφορές»»
Οκτώβριος 2009
Συνέντευξη στον Γιώργο Κέντα

Ο Αρχιεπίσκοπος μιλά στη «Σύγχρονη Άποψη» για το ζήτημα της ενότητας και τον τρόπο με τον οποίο η Εκκλησία της Κύπρου συνδράμει προς τον σκοπό αυτό. Υποστηρίζει ότι ο λαός της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, υπέδειξαν ωριμότητα όλα αυτά τα χρόνια και κράτησαν την προοπτική της συμβίωσης ανοικτή. Εκφράζει την ετοιμότητά του να στηρίξει οποιαδήποτε λύση υποστηρίξει ο λαός και δεσμεύεται ότι η Εκκλησία δεν πρόκειται να διχάσει τον λαό. Απαντά, επίσης, σε επικρίσεις που κατά καιρούς είδαν το φως της δημοσιότητας.

Πώς βλέπετε τον ρόλο της Εκκλησίας αυτή την περίοδο;

Η Εκκλησία διαδραμάτισε μέσα στους αιώνες ένα θετικό ρόλο. Είναι η μητέρα όλων. Ενδιαφέρεται για όλους. Και το ενδιαφέρον της το κατέστησε πολύ φανερό μέσα στους αιώνες. Η Κύπρος είχε ελάχιστα χρόνια ελεύθερου πολιτικού βίου. Οι κατακτητές εναλλάσσονταν ο ένας μετά τον άλλο. Και η Εκκλησία, ως πραγματική μητέρα, στάθηκε κοντά στον λαό, ενέσκυψε πάνω στον λαό και του έδιδε θάρρος να υπερβεί τις δυσκολίες και να μείνει ριζωμένος στην γη των πατέρων του. Αυτός ήταν ο ρόλος που διαδραμάτισε η εκκλησία μέσα στους αιώνες. Το ίδιο κάνει και σήμερα. Δεν ξεχωρίζει η Εκκλησία ούτε δεξιούς, ούτε αριστερούς, ούτε κεντρώους. Έχει την άποψή της και την λέει. Η Εκκλησία δεν θέλει να ψεύδεται ή να παραπλανεί τον λαό. Τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντοτε, η αλήθεια είναι πικρή. Δεν μας ενδιαφέρει αν κάποιοι δεν συμφωνούν μαζί μας. Η Εκκλησία πρέπει να είναι αυθεντική και να λέει την αλήθεια με θάρρος, ιδιαίτερα σήμερα που ο τόπος κινδυνεύει.

Εσείς πώς αντιλαμβάνεστε την έννοια της ενότητας στο εσωτερικό μέτωπο ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Κύπρου;

Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει ενότητα. Εάν όμως κάποιοι ως ενότητα εννοούν να κλείσουν τα στόματά τους οι πάντες και να μιλά ένας, αυτό δεν το καταλαβαίνω και τέτοια ενότητα δεν την θέλω. Δεν είναι ενότητα αυτή. Όλος ο λαός προαισθάνεται την αρνητική κατάσταση που εξελίσσεται. Απέναντί μας έχουμε έναν κατακτητή δύσκολο, ο οποίος αν και πέρασαν 35 χρόνια δεν έκανε καμία -ούτε καν ανεπαίσθητη- υποχώρηση. Ο λαός μας στο σύνολό του θέλει λύση, όχι διάλυση. Θέλει μια πραγματική λύση με την οποία να μπορέσει να ζήσει ευτυχισμένος στην γη των πατέρων του. Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Ο λαός μας αγαπά ο ένας τον άλλο. Επί αιώνες ζήσαμε ευτυχισμένοι. Μπορούμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι και στο μέλλον. Αυτό απεδείχθη μόλις άνοιξαν τα οδοφράγματα: Ήρθαν οι Τούρκοι στις ελεύθερες περιοχές, πήγαμε εμείς στις υπό κατοχή περιοχές. Ούτε μύτη έσπασε, ούτε εχθρότητα υπάρχει. Με πολλή χαρά μας δέχονται και με χαρά τους δεχόμεθα εδώ. Συνεπώς, υπάρχει ενότητα και μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, υπάρχει ενότητα και αγάπη μεταξύ του λαού μας. Εάν υπάρχουν απόψεις για την λύση, αυτό είναι δημοκρατικό δικαίωμα και αλίμονο αν δεν υπήρχαν διαφορετικές απόψεις. Μόνο στα δικτατορικά καθεστώτα επικρατεί μια μόνον άποψη.

Έχετε αντιπαραβάλει την ενότητα με την προσπάθεια φίμωσης, να κλείσουν τα στόματα, όπως είπατε. Θεωρείτε ότι αυτή την περίοδο στην χώρα μας γίνεται μια τέτοια προσπάθεια από οποιονδήποτε;

Αν κάποιος λέει ότι «επιθυμούμε ενότητα και πρέπει να υπάρξει ενότητα» και με αυτό εννοεί ότι πρέπει οι πάντες να κλείσουν τα στόματά τους και να μιλά μόνο ένας, δεν είναι ενότητα αυτή. Ενότητα λέω ότι υπάρχει. Το να ακούγονται διαφορετικές απόψεις είναι υγειές φαινόμενο, είναι δείγμα δημοκρατίας και ελευθερίας. Ο λαός μας χαρακτηρίζεται από αυτήν την ελευθερία. Υπάρχει ελευθερία λόγου και ο καθένας κάνει εκείνο που νομίζει σωστό. Πρόκειται για δημοκρατικές αρχές που πρέπει να πρυτανεύουν για να μπορεί ο τόπος να πηγαίνει μπροστά. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτή η ενότητα που χρειάζεται ο τόπος είναι δεδομένη, υπάρχει.

Γιατί τότε νομίζετε ότι γίνεται συνεχώς επίκληση της ανάγκης για ενότητα;

Διότι δεν υπεισέρχονται στο τι εστί ενότητα.

Δηλαδή θεωρείται ότι η συζήτηση περί ενότητας αφορά διαφορετικές αντιλήψεις;

Ασφαλώς.

Ας επικεντρωθούμε σε ένα ζήτημα, το οποίο αναδείξατε πιο πάνω. Αναφερθήκατε σε ενότητα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Νομίζετε ότι η Εκκλησία της Κύπρου μπορεί να διαδραματίσει οποιονδήποτε ρόλο, έτσι ώστε να διατηρηθεί αυτό το κλίμα και να αποφευχθεί μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο θρησκευτικά δόγματα;

Όλοι οι Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, δεν ήσαν ποτέ στενοκέφαλοι. Ποτέ η θρησκεία δεν συνετέλεσε στην διαίρεση του λαού. Μάλλον συνέβαλε στην ενότητα του κυπριακού λαού. Ουδέποτε είχαμε θρησκευτικές διαφορές. Δεν είχαμε τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις. Αντίθετα. Εμείς μετείχαμε στις θρησκευτικές τελετές των Τούρκων και εγενόμεθα μέτοχοι της χαράς τους όταν εγιόρταζαν, όπως και εκείνοι ερχόντουσαν στις δικές μας τις τελετές και εγενόντουσαν μέτοχοι της δικής μας χαράς όταν γιορτάζαμε. Για πολλούς αιώνες είχαμε αυτή την σχέση κατανόησης και αγάπης μεταξύ μας. Θρησκευτικό πρόβλημα ούτε υπήρξε ποτέ στην Κύπρο, ούτε υπάρχει σήμερα, ούτε και στο μέλλον θα υπάρξει. Μου έχει προταθεί να συναντηθούμε με τον Μουφτή. Και είπα «όποτε θέλει». Και αν θέλει είναι προσκεκλημένος να έρθει εδώ, στην Αρχιεπισκοπή. Να μιλήσουμε και να φάμε μαζί το μεσημέρι. Μου είπε ότι είναι καλύτερα να βρεθούμε στο Λήδρα Πάλας και απάντησα ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα.

Θεωρείτε ότι αυτή η ενότητα μπορεί να διαταραχθεί;

Όταν επιζητώ την ενότητα πρέπει να υπάρχει και αλληλοσεβασμός. Πρέπει να σέβομαι τον άλλο και εκείνος να σέβεται εμένα. Είπα ότι υπάρχει αυτή η ενότητα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ναι, αλλά όταν μέσα στο σπίτι μου, μέσα στην περιουσία μου, ευρίσκονται οι Τουρκοκύπριοι διά των όπλων, διά της επεμβάσεως της Τουρκίας, πώς θέλουν την ενότητα; Μπορώ λοιπόν να πω ότι θαυμάζω τον λαό μας, που παρόλον ότι εξεδιώχθη από τα σπίτια και τις περιουσίες του, όταν πηγαίνει πίσω βλέπει με αγάπη τον Τουρκοκύπριο που είναι μέσα στο σπίτι του και την περιουσία του. Δεν πήγε κανένας ούτε να τσακωθεί μαζί με κάποιο Τουρκοκύπριο, ούτε και να του πει «φύγε από το σπίτι μου και την περιουσία μου». Αντί αυτού, περιμένει την λύση του εθνικού μας προβλήματος το οποίο είναι πρόβλημα μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας, όχι μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων όπως δυστυχώς το έχουμε αναγάγει σήμερα. Ειλικρινά θαυμάζω τους Ελληνοκύπριους που ευρίσκονται σε πολύ ψηλά επίπεδα ευγένειας, δημοκρατίας και αγάπης έναντι των Τουρκοκυπρίων.

Εν τούτοις, ένας παρατηρητής θα σας έλεγε ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει ενότητα ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Αντίθετα, υπάρχει μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση, αν όχι σύγκρουση. Και κυρίως, αυτή η πολιτική αντιπαράθεση είναι το ίδιο έντονη στο εσωτερικό των δύο κοινοτήτων. Πώς θα αντιμετωπίζατε μια τέτοια παρατήρηση;

Όταν ο Κύπριος ακούει τον ένα πολιτικό να λέει «δέχομαι την ομοσπονδία», άλλον να λέει «θέλω το ενιαίο κράτος», άλλον να δέχεται την συνομοσπονδία, άλλον να δέχεται την διχοτόμηση, τότε αυτή η ενότητα που επιθυμούμε διαταράσσεται. Για να υπάρχει αυτή η ενότητα και να μην αναστατώνονται κάποιοι, ιδίως οι πρόσφυγές μας που έχασαν τα πάντα, οφείλει όλη η ηγεσία να έχει τον ίδιο στόχο. Όλοι πρέπει να πούμε: Αυτός είναι ο στόχος της Κύπρου και όλη η πολιτική ηγεσία, η οποία να τραβά μαζί της και τον λαό, πρέπει να έχει ένα και μόνο στόχο. Διότι οι πολλοί στόχοι προκαλούν αναστάτωση και σύγκρουση. Αν υπήρχε μια ομόφωνη εθνική γραμμή, τότε αυτό θα ήταν το ιδανικό.

Θεωρείτε ότι σε περίπτωση μιας λύσης του κυπριακού, με την οποία δεν θα ικανοποιηθούν όλοι, θα μπορέσει να διατηρηθεί αυτή η ενότητα ανά-μεσα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους;

Εάν έρθει κάποιο σχέδιο και ο λαός το υπερψηφίσει τότε η Εκκλησία, και αντίθετη να ήταν σε αυτό το σχέδιο, αφού ο λαός θα το έχει ψηφίσει, δεν μπορεί να συμβάλει στην διαίρεση του λαού. Η Εκκλησία θα επέμβει με όλη την δύναμη της ψυχής της και θα ζητήσει σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές. Αφού ο λαός δέχθηκε αυτή την λύση οφείλουμε να την υποστηρίξουμε, διότι εάν διχαστούμε η καταστροφή θα είναι ολοκληρωτική. Ενώ, αν υποστηρίξουμε έστω κα μία λύση που δεν είναι αρεστή σε εμάς, αλλά τουλάχιστο να είναι λειτουργική, τότε το κακό θα είναι λιγότερο. Η Εκκλησία σίγουρα δεν θα ρίξει λάδι στην φωτιά. Θα διαφωνεί αν δεν της αρέσει η λύση εκ των προτέρων, αλλά από την στιγμή που θα αποφανθεί ο λαός νομίζω ότι θα έκανε κακό αν συνέβαλλε στον διχασμό.

Έχετε κατηγορηθεί ότι παρεμβαίνετε στο κυπριακό χωρίς να ενημερώνεστε. Πώς απαντάτε;

Είμαι πολύ καλά ενημερωμένος, όχι λιγότερο από τους αρχηγούς των κομμάτων. Τώρα, αν από τις απαντήσεις που δίδω νομίζουν μερικοί ότι δεν κατέχω τα θέματα, κάνουν λάθος. Διότι δεν θα απαντώ όπως θέλουν εκείνοι. Θα απαντώ όπως θέλω εγώ. Και προσπαθώ πάντοτε να είμαι ενημερωμένος, παρακολουθώ τόσο τα δελτία ειδήσεων όσο και τον Τύπο. Δεν κατοικώ ούτε σε κάποια σπηλιά απομονωμένος, ούτε στο φεγγάρι ευρίσκομαι. Βρίσκομαι σε αυτό τον χώρο, όπου υπάρχουν πλουραλιστικά ΜΜΕ και κάνουν λάθος εκείνοι που νομίζουν ότι δεν ξέρω τι συμβαίνει. Μπορεί να μην συμφωνούν με τις απαντήσεις που δίδω στις ερωτήσεις των διαφόρων δημοσιογράφων, αλλά επαναλαμβάνω ότι η απάντηση είναι δική μου.

Έχετε κατηγορηθεί επίσης ότι με τον τρόπο που εκφράζεστε δεν συμβάλλετε στην ενότητα. Πώς απαντάτε σε αυτό;

Όπως έχω πει, η αλήθεια είναι πικρή. Αλλά η Εκκλησία που διδάσκει την αλήθεια δεν μπορεί να την καμουφλάρει. Δεν μπορεί να την κρύψει. Η αλήθεια είναι αλήθεια και αργά ή γρήγορα θα επιπλεύσει. Είναι πιο σωστό να λέμε την αλήθεια έστω και αν κάποιοι ενοχλούνται. Η Κύπρος είναι και δική μου πατρίδα, δεν ανήκει περισσότερο σε κάποιους άλλους, ανήκει σε όλους μας. Ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να ενδιαφέρεται και να μιλά για την πατρίδα του. Δεν νομίζω ότι έχει κανείς το δικαίωμα να απαγορεύσει σε κάποιον να εκφράσει την άποψή του.

Κατά καιρούς κάποιοι υποστήριξαν -και ακόμα υποστηρίζουν- ότι οι θέσεις του Αρχιεπισκόπου δεν είναι θέσεις της Ιεράς Συνόδου. Πώς απαντάτε σε αυτό;

Έχουμε δημοκρατία. Μπορεί και μέσα στην Σύνοδο κάποιοι αδελφοί να έχουν διαφορετικές απόψεις. Αλλά την Σύνοδο την εκφράζει, ο Αρχιεπίσκοπος, άρα ο Αρχιεπίσκοπος την εκφράζει είτε ομοφώνως είτε κατά πλειοψηφία. Δεν πράττει αντίθετα από ό,τι η Σύνοδος αποφασίζει. Σύμφωνα με το καταστατικό της Εκκλησίας της Κύπρου, δεν μπορεί κανένας να εκπροσωπεί την Σύνοδο παρά μόνον ο Αρχιεπίσκοπος.

Νομίζετε ότι μπορείτε να παίξετε κάποιον ιδιαίτερο ρόλο ως Αρχιεπίσκοπος αυτή την περίοδο που διανύουμε στο κυπριακό;

Νομίζω πάντοτε η Εκκλησία είχε ένα ρόλο εθνικό τον οποίο δεν επιθυμούμε να απεμπολήσουμε, αλλά να τον διαδραματίσουμε. Πάντοτε με θετικό πνεύμα και αποτελεσματικότητα.

Πώς νομίζετε ότι ο κόσμος αντιμετωπίζει αυτό τον ιστορικό ρόλο της Εκκλησίας;

Νομίζω ότι ο λαός, στην πλειοψηφία του, είναι θετικός ως προς τον ρόλο αυτό της Εκκλησίας. Πολλές φορές ακούμε και αντίθετες απόψεις, αλλά σε μια δημοκρατία πρέπει να ακούονται όλες οι απόψεις. Νομίζω ότι με πολλή χαρά δέχεται ο λαός τις απόψεις μας. Εμείς ακούμε τον λαό μας. Είμεθα καθημερινά μέσα στον λαό. Δεν τον αποφεύγουμε. Τον πλησιάζουμε και με τις ακολουθίες της Εκκλησίας μας, με τις θείες λειτουργίες, με τις συνάξεις που έχουμε και έτσι μπορούμε να παίρνουμε τον σφυγμό του. Δεν νομίζω ότι είμαστε απώντες και μακράν του λαού.

Ποδοσφαιρικοί χουλιγκάνοι: Δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο! 10/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο!»
09 Αυγούστου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Οι φίλοι των ομάδων μας θα μπορούσαν να γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές της Κύπρου. Μέσα από ένα πανό και με την ευπρεπή συμπεριφορά τους μπορούσαν να δημιουργήσουν συμπάθειες και φιλίες και να προβάλουν το θέμα της Κύπρου σε άλλους λαούς. Η εν γένει συμπεριφορά μας απέναντι στους ξένους είναι καλή έως άψογη και η προβολή του προβλήματός μας ευκαιρία διενεργείται (π.χ. πέρσι η Ανόρθωση) και μάλιστα μπορεί να έχει και αποτέλεσμα (π.χ. με τους Σέρβους). Αντίθετα εσωτερικά πρέπει να βαθμολογηθούμε κοντά στον πάτο. Όχι μόνο δεν εξαλείψαμε τα μίση και τις βεντέτες αλλά προκαλούμε νέα: τοπικισμοί, ιδεολογική διχόνοια, βρισίδι και λιθοβολισμοί, επιθέσεις νυχτοβατών ακόμη και… φιλοδωρήματα στους κατακτητές στο πλαίσιο μιας τάχα εκδίκησης του αντιπάλου!

Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

Ειδικά το θέαμα που αντικρίσαμε περνώντας από τον ιερό ναό της Παναγίας της Χρυσελεούσας μας τρύπησε την καρδιά. Τελικά το λένε και το εννοούν οι αθεόφοβοι: Δεν έχουν ούτε όσιο, ούτε ιερό! Η οπαδική διαμάχη ΑΠΟΕΛ και Ομόνοιας μεταφέρθηκε και στους τοίχους της εκκλησίας. Απ’ ό,τι φαίνεται, μετά την επιτυχή πρόκριση του ΑΠΟΕΛ μέσα στο Βελιγράδι, οι οπαδοί της Ομόνοιας θεώρησαν ανεπίτρεπτη «πρόκληση» τους πανηγυρισμούς των «αιωνίων αντιπάλων» τους. Μια ομάδα οπαδών της Ομόνοιας βρέθηκε στο κέντρο της Λευκωσίας να σπάζει αυτοκίνητα πανηγυριζόντων και σε λίγο η συμπλοκή δεν άργησε να έρθει. Η επέμβαση της αστυνομίας δεν θα είναι ποτέ ικανοποιητική αν δεν αποφασίσουμε να βάλουμε πρώτα μυαλό και να σοβαρευτούμε ως κοινωνία! Την ίδια στιγμή οπαδικά συνθήματα γέμισαν και λέρωσαν τους τοίχους, ακόμη και ιερών μνημείων.

Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

Ο φανατισμός είτε εκ δεξιών είτε εξ ευωνύμων είναι το ίδιο τυφλός. Απ’ ό,τι φαίνεται ακόμη κι εκείνοι που το παίζουν «Έλληνες» και «Χριστιανοί» είναι μόνο κατ’ επίφασιν τέτοιοι! Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε τους κέλτικους σταυρούς που βεβήλωσαν τον ιστορικό ναό στο κέντρο του παλαιού Στροβόλου; Πώς αλλιώς την ασέβεια στη στήλη που στήθηκε προς τιμήν του εθνομάρτυρα Κυπριανού;

Να τα πούμε άγνοια της ιστορίας, απερισκεψία, βλακεία, φανατισμό; Όπως κι αν τα δούμε είναι αδικαιολόγητα και εκείνοι που τα πράττουν πρέπει να σκέφτονται διπλά γιατί παρασύρουν και άλλους φιλάθλους ή οπαδούς μαζί τους. Εμείς ονειρευόμαστε πραγματικούς φιλάθλους στα γήπεδα και όχι φανατισμένα ανδρείκελα που τοποθετούν την ομάδα τους πάνω απ’ όλα, πάνω και από την πατρίδα τους, πάνω και από τον Θεό!

Συγκεκριμένα η οπαδική διαμάχη των σπρέι λέρωσε τα κεντρικά κτήρια της Σ.Π.Ε. (Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας) Στροβόλου, το οίκημα της Ο.Χ.Ε.Ν. (Ορθόδοξης Χριστιανικής Ένωσης Νέων) Στροβόλου και βεβήλωσε τον ναό της Παναγίας της Χρυσελεούσας. Τα επόμενα λίγα λόγια γράφτηκαν για όσους αγνοούν την ιστορία του σπουδαίου αυτού ναού.

Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

Ο ναός της Παναγίας της Χρυσελεούσας στον Στρόβολο χρονολογείται από τον 12ο αι. μ.Χ. και είναι ο παλαιότερος σωζόμενος του συγκεκριμένου προαστίου της Λευκωσίας. Στο ιερό της εκκλησίας σώζονται τοιχογραφίες του 13ου αι. με σημαντικότερη εκείνη τη μοναδική στην Κύπρο ολόσωμη παράσταση του Παντοκράτορος στον τρούλο. Μία εκδοχή υποστηρίζει ότι στον ίδιο χώρο ο Φράγκος βασιλιάς Ούγος Δ΄ έκτισε την εξοχική κατοικία του ή ένα αβαείο, εκδοχή που φαίνεται να αποδέχεται ο Νέαρχος Κληρίδης. Αντίθετα, ο Άντρος Παυλίδης διαφωνεί με την άποψη και υποστηρίζει ότι τα κατάλοιπα στον ναό ανάγονται πολύ παλαιότερα. Αναφέρει μάλιστα ότι αυτή θα ανήκε στον εξαιρετικά σπάνιο ναϊκό τύπο της τρίκογχης ή τετράκογχης βασιλικής. Το σίγουρο είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός (1756-1821) ανοικοδόμησε εκ βάθρων το ναό, ο οποίος το 1952 επεκτάθηκε ώστε να γίνει τρίκλιτος. Την εκ βάθρων ανοικοδόμησή του μαρτυρεί και η εντοιχισμένη επιγραφή στη βόρεια είσοδο του ναού. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Αρχ. Κυπριανού, των επισκόπων και πλήθος προκρίτων και λαϊκών, ο ναός έπεσε θύμα λεηλασίας από τους Τούρκους. Στα χρόνια της αρχιεπισκοπίας του Αρχ. Κυρίλλου Α΄ (1849-54), επίσης Στροβολιώτη και συγγενούς του εθνομάρτυρα, ο ναός αποκαταστάθηκε, ενώ πίσω από το ιερό στήθηκε όρθια μαρμάρινη αναθηματική στήλη, προερχόμενη κατά πάσα πιθανότητα από κάποιο αρχαιολογικό χώρο. Στη βάση της υπάρχει ένα κιονόκρανο και στην κορυφή μία αρχιερατική μίτρα από πωρόλιθο. Ο ιστορικός ναός, όπου για αιώνες ιερουργείται η Ευχαριστία προς τον Κύριο και η αναθηματική στήλη, αφιέρωμα στη θυσία του εθνομάρτυρα Κυπριανού, είναι αυτά που εικονίζονται στις φωτογραφίες βεβηλωμένα!

Ο Θεός και η Παναγία η ελεούσα να μας λυπηθούν και να μας απαλλάξουν από τη βλακεία, τη χωρίς όρια πώρωση των ψυχών μας και τον χωρίς ιερά και όσια φανατισμό!

Σημ.: Για περισσότερα σχετικά με την εκκλησία και την ιστορία του Στροβόλου βλ.:
* Εκκλησίες του Δήμου Στροβόλου
* Α. Παυλίδη, Ιστορία του Στροβόλου

Ποδοσφαιρικοί χουλιγκάνοι: Δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο! 10/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο!»
09 Αυγούστου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Οι φίλοι των ομάδων μας θα μπορούσαν να γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές της Κύπρου. Μέσα από ένα πανό και με την ευπρεπή συμπεριφορά τους μπορούσαν να δημιουργήσουν συμπάθειες και φιλίες και να προβάλουν το θέμα της Κύπρου σε άλλους λαούς. Η εν γένει συμπεριφορά μας απέναντι στους ξένους είναι καλή έως άψογη και η προβολή του προβλήματός μας ευκαιρία διενεργείται (π.χ. πέρσι η Ανόρθωση) και μάλιστα μπορεί να έχει και αποτέλεσμα (π.χ. με τους Σέρβους). Αντίθετα εσωτερικά πρέπει να βαθμολογηθούμε κοντά στον πάτο. Όχι μόνο δεν εξαλείψαμε τα μίση και τις βεντέτες αλλά προκαλούμε νέα: τοπικισμοί, ιδεολογική διχόνοια, βρισίδι και λιθοβολισμοί, επιθέσεις νυχτοβατών ακόμη και… φιλοδωρήματα στους κατακτητές στο πλαίσιο μιας τάχα εκδίκησης του αντιπάλου!

Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

Ειδικά το θέαμα που αντικρίσαμε περνώντας από τον ιερό ναό της Παναγίας της Χρυσελεούσας μας τρύπησε την καρδιά. Τελικά το λένε και το εννοούν οι αθεόφοβοι: Δεν έχουν ούτε όσιο, ούτε ιερό! Η οπαδική διαμάχη ΑΠΟΕΛ και Ομόνοιας μεταφέρθηκε και στους τοίχους της εκκλησίας. Απ’ ό,τι φαίνεται, μετά την επιτυχή πρόκριση του ΑΠΟΕΛ μέσα στο Βελιγράδι, οι οπαδοί της Ομόνοιας θεώρησαν ανεπίτρεπτη «πρόκληση» τους πανηγυρισμούς των «αιωνίων αντιπάλων» τους. Μια ομάδα οπαδών της Ομόνοιας βρέθηκε στο κέντρο της Λευκωσίας να σπάζει αυτοκίνητα πανηγυριζόντων και σε λίγο η συμπλοκή δεν άργησε να έρθει. Η επέμβαση της αστυνομίας δεν θα είναι ποτέ ικανοποιητική αν δεν αποφασίσουμε να βάλουμε πρώτα μυαλό και να σοβαρευτούμε ως κοινωνία! Την ίδια στιγμή οπαδικά συνθήματα γέμισαν και λέρωσαν τους τοίχους, ακόμη και ιερών μνημείων.

Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

Ο φανατισμός είτε εκ δεξιών είτε εξ ευωνύμων είναι το ίδιο τυφλός. Απ’ ό,τι φαίνεται ακόμη κι εκείνοι που το παίζουν «Έλληνες» και «Χριστιανοί» είναι μόνο κατ’ επίφασιν τέτοιοι! Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε τους κέλτικους σταυρούς που βεβήλωσαν τον ιστορικό ναό στο κέντρο του παλαιού Στροβόλου; Πώς αλλιώς την ασέβεια στη στήλη που στήθηκε προς τιμήν του εθνομάρτυρα Κυπριανού;

Να τα πούμε άγνοια της ιστορίας, απερισκεψία, βλακεία, φανατισμό; Όπως κι αν τα δούμε είναι αδικαιολόγητα και εκείνοι που τα πράττουν πρέπει να σκέφτονται διπλά γιατί παρασύρουν και άλλους φιλάθλους ή οπαδούς μαζί τους. Εμείς ονειρευόμαστε πραγματικούς φιλάθλους στα γήπεδα και όχι φανατισμένα ανδρείκελα που τοποθετούν την ομάδα τους πάνω απ’ όλα, πάνω και από την πατρίδα τους, πάνω και από τον Θεό!

Συγκεκριμένα η οπαδική διαμάχη των σπρέι λέρωσε τα κεντρικά κτήρια της Σ.Π.Ε. (Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας) Στροβόλου, το οίκημα της Ο.Χ.Ε.Ν. (Ορθόδοξης Χριστιανικής Ένωσης Νέων) Στροβόλου και βεβήλωσε τον ναό της Παναγίας της Χρυσελεούσας. Τα επόμενα λίγα λόγια γράφτηκαν για όσους αγνοούν την ιστορία του σπουδαίου αυτού ναού.

Βάνδαλοι στον Ι.Ν. Παναγίας Χρυσελεούσης, Στρόβολος [πηγή φωτογραφίας: eretiko-istologio.blogspot.com 09/08/2009]

Ο ναός της Παναγίας της Χρυσελεούσας στον Στρόβολο χρονολογείται από τον 12ο αι. μ.Χ. και είναι ο παλαιότερος σωζόμενος του συγκεκριμένου προαστίου της Λευκωσίας. Στο ιερό της εκκλησίας σώζονται τοιχογραφίες του 13ου αι. με σημαντικότερη εκείνη τη μοναδική στην Κύπρο ολόσωμη παράσταση του Παντοκράτορος στον τρούλο. Μία εκδοχή υποστηρίζει ότι στον ίδιο χώρο ο Φράγκος βασιλιάς Ούγος Δ΄ έκτισε την εξοχική κατοικία του ή ένα αβαείο, εκδοχή που φαίνεται να αποδέχεται ο Νέαρχος Κληρίδης. Αντίθετα, ο Άντρος Παυλίδης διαφωνεί με την άποψη και υποστηρίζει ότι τα κατάλοιπα στον ναό ανάγονται πολύ παλαιότερα. Αναφέρει μάλιστα ότι αυτή θα ανήκε στον εξαιρετικά σπάνιο ναϊκό τύπο της τρίκογχης ή τετράκογχης βασιλικής. Το σίγουρο είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός (1756-1821) ανοικοδόμησε εκ βάθρων το ναό, ο οποίος το 1952 επεκτάθηκε ώστε να γίνει τρίκλιτος. Την εκ βάθρων ανοικοδόμησή του μαρτυρεί και η εντοιχισμένη επιγραφή στη βόρεια είσοδο του ναού. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Αρχ. Κυπριανού, των επισκόπων και πλήθος προκρίτων και λαϊκών, ο ναός έπεσε θύμα λεηλασίας από τους Τούρκους. Στα χρόνια της αρχιεπισκοπίας του Αρχ. Κυρίλλου Α΄ (1849-54), επίσης Στροβολιώτη και συγγενούς του εθνομάρτυρα, ο ναός αποκαταστάθηκε, ενώ πίσω από το ιερό στήθηκε όρθια μαρμάρινη αναθηματική στήλη, προερχόμενη κατά πάσα πιθανότητα από κάποιο αρχαιολογικό χώρο. Στη βάση της υπάρχει ένα κιονόκρανο και στην κορυφή μία αρχιερατική μίτρα από πωρόλιθο. Ο ιστορικός ναός, όπου για αιώνες ιερουργείται η Ευχαριστία προς τον Κύριο και η αναθηματική στήλη, αφιέρωμα στη θυσία του εθνομάρτυρα Κυπριανού, είναι αυτά που εικονίζονται στις φωτογραφίες βεβηλωμένα!

Ο Θεός και η Παναγία η ελεούσα να μας λυπηθούν και να μας απαλλάξουν από τη βλακεία, τη χωρίς όρια πώρωση των ψυχών μας και τον χωρίς ιερά και όσια φανατισμό!

Σημ.: Για περισσότερα σχετικά με την εκκλησία και την ιστορία του Στροβόλου βλ.:
* Εκκλησίες του Δήμου Στροβόλου
* Α. Παυλίδη, Ιστορία του Στροβόλου