jump to navigation

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.

Τιμή στον προοδευτικό Τουρκοκύπριο πατριώτη και αγωνιστή Δρ. Ιχσάν Αλί 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Ο Δρ. Ιχσάν Αλί [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Εκδήλωση για την 31η επέτειο του θανάτου του Ιχσάν Αλί στην Πάφο»
07 Νοεμβρίου 2009

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την τραγωδία του 1974 αγωνιζόμαστε ακόμα για να απαλλαγούμε από τις συνέπειες της εισβολής και της κατοχής, δήλωσε ο Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Μιχάλης Πολυνείκης.

»Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την εξεύρεση μιας ειρηνικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, που θα αποκαθιστά και θα διασφαλίζει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων, στη βάση του διεθνούς και του ευρωπαϊκού Δικαίου», είπε ο κ. Πολυνείκης, σε χαιρετισμό του στην εκδήλωση για την 31η επέτειο του θανάτου του Ιχσάν Αλί, στην Πάφο.

Αγωνιζόμαστε, συνέχισε, για μια λύση που να βασίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και να είναι συμβατή με τις αρχές και αξίες πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη η Ευρωπαϊκή Ενωση, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος από το 2004.

»Επιδιώκουμε μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τις συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979, η οποία να διασφαλίζει μια επανενωμένη Κύπρο, με μια κυριαρχία, μια υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα και να ενσωματώνει την πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στον Ιχσάν Αλί, ο Υπουργός Γεωργίας είπε:

«Κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στο μεγαλείο του ανδρός, γιατί σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αντιλαμβανόμαστε την αξία και τη σημασία των αγώνων αυτού του ανθρώπου, του γιατρού και ουμανιστή Ιχσάν Αλί, ο οποίος είχε τη διορατικότητα, πρώτος, να συνειδητοποιήσει ότι η Κύπρος είναι ένας πολύ μικρός χώρος για να έχει την ‘πολυτέλεια’ της διαίρεσης και του διαχωρισμού.

»Αυτή τη συνείδηση, ο Ιχσάν Αλί τη μετουσίωσε σε πράξη με το φωτεινό του παράδειγμα, με τους συνεχείς και αδιάλειπτους αγώνες του για τη διαφύλαξη της κρατικής οντότητας, της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κοινής μας πατρίδας, μιας πατρίδας που χωρεί όλα τα τέκνα της, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή το θρήσκευμά τους. Στόχος της πολιτικής του υπήρξε πάντοτε η ειρηνική συμβίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων και σε όλη του τη ζωή αγωνίστηκε με κάθε τρόπο να το επιτύχει, ερχόμενος σε ανοικτή σύγκρουση τόσο με τη σοβινιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία, όσο και με την αποικιοκρατική διοίκηση», συμπλήρωσε.

Ο Ιχσάν Αλί, συνέχισε, »είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την εξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας».

«Κατονόμαζε την Αγκυρα ως την πηγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και καθόριζε ως συνένοχο το βρετανικό παράγοντα, ιδιαίτερα την περίοδο μετά την ανεξαρτησία. Να προσθέσω, επίσης, πως μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην Ελλάδα, ο Ιχσάν Αλί θεωρούσε τη χούντα ως θανάσιμο εχθρό της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κυπριακού Κράτους. Οπως και δεν είχε κανένα δισταγμό να θεωρεί το ίδιο επικίνδυνες μέσα στις δύο κοινότητες τις παράνομες οργανώσεις ΤΜΤ και ΕΟΚΑ-Β’, γιατί καταλόγιζε και στις δύο τον ίδιο τυφλό φανατισμό που οδηγούσε στην καταστροφή της πατρίδας μας», ανέφερε.

Καταλήγοντας, ο κ. Πολυνείκης παρέθεσε μια χαρακτηριστική φράση του Ιχσάν Αλί από τα απομνημονεύματά του, η οποία περικλείει το νόημα των αγώνων και την πολιτική φιλοσοφία αυτού του μεγάλου Κύπριου συμπατριώτη μας και αγωνιστή: »Αγωνίστηκα για να ζήσουν μαζί ειρηνικά και να ευτυχήσουν Ελληνες και Τούρκοι και όχι να αλληλοσπαράζονται».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«31 χρόνια χωρίς τον Ιχσάν Αλή»
05 Νοεμβρίου 2009, σελ. 48
Γιαννάκης Λ. Ομήρου (Πρόεδρος Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ)

31 χρόνια από το θάνατο του κορυφαίου μαχητή της ενότητας και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, αλλά και της ειρηνικής – αρμονικής συμβίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, τα διδάγματα από τη ζωή και τη δράση του παραμένουν επίκαιρα.

Γιατί ο Ιχσάν Αλή δεν υπήρξε απλώς ένας ακούραστος εργάτης και ένας μεγάλος αγωνιστής της ειρηνικής ελληνοτουρκικής συμβίωσης στην Κύπρο. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν ένας πολιτικός που απέφευγε τις επιφανειακές και συνήθως ανούσιες αναλύσεις για την αναγκαιότητα συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων. Είχε άποψη για τα αίτια και τα αιτιατά της κυπριακής κρίσης, και είχε καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα για τους ενόχους και τις ενοχές. Είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την εξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατονόμαζε την Άγκυρα ως την πληγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και καθόριζε ως συνένοχο τον βρετανικό παράγοντα, ιδιαίτερα για την περίοδο αμέσως μετά την ανεξαρτησία.

Αργότερα, μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην εξουσία στην Ελλάδα, θεωρούσε τη Χούντα ως θανάσιμο εχθρό της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κυπριακού κράτους. Όπως και δεν είχε κανένα δισταγμό να θεωρεί το ίδιο επικίνδυνες μέσα στις δυο κοινότητες τις παράνομες οργανώσεις ΤΜΤ και ΕΟΚΑ Β’ γιατί διαπίστωνε και στις δυο τον ίδιο τυφλό σοβινιστικό φανατισμό που οδηγούσε στην καταστροφή της πατρίδας μας.

Θα πρέπει ακόμα να επισημάνουμε ότι ο Ιχσάν Αλή μετά την τραγωδία του 1974 δεν είχε αμφιταλάντευση, δισταγμό ή επιφύλαξη να καταδικάσει την τουρκική εισβολή και την κατοχή και να συντάσσεται με την ανάγκη ενός κοινού αντικατοχικού αγώνα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Ο μεγάλος αυτός Κύπριος δεν μιλούσε για επαναπροσέγγιση γιατί ποτέ δεν υπήρξε σύμφωνος με απόψεις που έβλεπαν το Κυπριακό πριν και μετά το 1974 ως το πρόβλημα που προέκυψε από διχογνωμίες, έριδες και συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτόν άλλωστε το λόγο δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα, μια σύγχυση που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν ακόμα και σήμερα μερικοί θιασώτες του συμβιβασμού με την κατοχή, που αδιάντροπα συγχύζουν και διαστρέφουν τις θέσεις και απόψεις του Ιχσάν Αλή με προσαρμογή προς τις απαιτήσεις Ταλάτ – Τουρκίας για τη λύση. Αντίθετα, ο Ιχσάν Αλή και πίστευε και διακήρυσσε ανοικτά πως οι υποχωρήσεις απέναντι στις διχοτομικές απαιτήσεις του Ντενκτάς και της Άγκυρας θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία, θα ενίσχυαν τον πληρεξουσιακό ρόλο της τουρκοκυπριακής ηγεσίας και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων.

Αποδίδοντας τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον φωτισμένο επιστήμονα – γιατρό, αγωνιστή της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, επιτελούμε ένα επιβαλλόμενο χρέος. Πέρα όμως από αυτό, η θύμηση της πολιτικής πορείας και των πολιτικών υποθηκών του Ιχσάν Αλή μάς βοηθά να αντλήσουμε διδάγματα για τους αναγκαίους και σήμερα χειρισμούς της κυπριακής υπόθεσης, που δεν πρέπει να οδηγούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε διαχωριστικές γραμμές και μονιμοποίηση ξένης στρατιωτικής παρουσίας. Που αντίθετα πρέπει να οδηγούν σε λύση που θα επιτρέπει σε Έλληνες και Τούρκους να ζήσουν ξανά ειρηνικά, μακριά από κηρύγματα μισαλλοδοξίας και τυφλού εθνικού φανατισμού. Μια λύση που να διασφαλίζει ειρηνικό και δημιουργικό μέλλον για ολόκληρο τον κυπριακό λαό.

Σημείωση: Ο Ιχσάν Αλή, Τουρκοκύπριος πολιτικός και Σύμβουλος του Προέδρου Μακαρίου, πέθανε στις 7.11.1978.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Πόσο αλλάξατε, σύντροφοι…»
08 Νοεμβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου

Ούτε ο Δημήτρης Χριστόφιας ούτε το ΑΚΕΛ ούτε οι όψιμοι επαναπροσεγγιστές του ΔΗΣΥ γνωρίζουν καλύτερα τους Τουρκοκυπρίους και ποιο είναι το συμφέρον τους, από το μεγάλο Τουρκοκύπριο αγωνιστή και πατριώτη Ιχσάν Αλί, που φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από το θάνατο του. Την Παρασκευή, η ΕΔΕΚ, τίμησε τη μνήμη του σε ειδική τελετή και ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Γιαννάκης Ομήρου, σε ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

«Ο μεγάλος αυτός Κύπριος δεν μιλούσε για επαναπροσέγγιση γιατί ποτέ δεν υπήρξε σύμφωνος με απόψεις που έβλεπαν το Κυπριακό, πριν και μετά το 1974, ως το πρόβλημα που προέκυψε από διχογνωμίες, έριδες και συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτόν, άλλωστε, το λόγο δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα, μια σύγχυση που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν ακόμα και σήμερα μερικοί θιασώτες του συμβιβασμού με την κατοχή. Αντίθετα, ο Ιχσάν Αλί και πίστευε και διακήρυσσε ανοικτά πως οι υποχωρήσεις απέναντι σε διχοτομικές απαιτήσεις θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων».

Αυτή, λοιπόν, την πολιτική, που ο φωτισμένος Τουρκοκύπριος θεωρούσε καταστροφική για την Κύπρο και τους Τουρκοκυπρίους, ακολουθούν ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ και οι όψιμοι επαναπροσεγγιστές.

Ο Ιχσάν Αλί δεν μιλούσε ποτέ για επαναπροσέγγιση, επειδή δεν πίστευε ότι το κυπριακό πρόβλημα, πριν και μετά το 1974, προέκυψε από διαφορές Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ και οι επαναπροσεγγιστές, τι πράττουν; Ενώ πιστεύουν ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν, εντούτοις προωθούν επαναπροσέγγιση και μετατρέπουν το Κυπριακό σε διαφορά Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και το χειρότερο: Διαστρεβλώνουν και παραποιούν την Ιστορία, και παρουσιάζουν το τουρκικό πραξικόπημα κατά του κυπριακού κράτους, το 1963, ως αποτέλεσμα δικοινοτικών συγκρούσεων και δράσης εθνικιστικών και σοβινιστικών ομάδων από τις δύο πλευρές! Βάζουν στην ίδια μοίρα την ένοπλη ανταρσία της εγκάθετης κλίκας του Ντενκτάς σε συνεργασία με την Τουρκία, με την αντίσταση που πρόβαλαν οι Ελληνοκύπριοι, ώστε να διατηρηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Διαπράττουν έγκλημα κατά της Ιστορίας και αδικούν κατάφωρα τον κυπριακό Ελληνισμό. Αλλά την ίδια στάση τηρούν και έναντι του 1974. Βάζουν στην ίδια μοίρα ευθυνών το πραξικόπημα της Χούντας που κράτησε μόνο οκτώ μέρες, και τα μεγάλα εγκλήματα της Τουρκίας, την εισβολή και κατοχή που διαρκεί 35 χρόνια. Φίφτι-φίφτι και εδώ οι ευθύνες.

Αλλά, ο Ιχσάν Αλί, πίστευε και κάτι άλλο. Δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα. Αντίθετα, πίστευε και διακήρυσσε ότι οι υποχωρήσεις απέναντι σε διχοτομικές απαιτήσεις θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων.

Αυτό πράττει σήμερα, στη διαπραγμάτευση με τον Ταλάτ, ο Δημήτρης Χριστόφιας. Περιβάλλει τις παραχωρήσεις του με το μανδύα της υποβοήθησης των Τουρκοκυπρίων. Αλλά στην ουσία, άθελά του, μονιμοποιεί την κατοχική παρουσία και εξουδετερώνει οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων. Γιατί τι άλλο αποτελεί η αποδοχή παραμονής 50 χιλιάδων εποίκων; Δεν αποτελεί αυτό αναγνώριση των κατοχικών δεδομένων και αιτία συρρίκνωσης της παρουσίας και του ρόλου των Τουρκοκυπρίων;

Το ΑΚΕΛ, άγνωστο πώς και γιατί, κατέστη ο μεταφορέας και εκφραστής αγγλοαμερικανικής έμπνευσης καταστροφολογικών ορολογιών στο Κυπριακό. Την επαναπροσέγγιση την εφηύραν και την επέβαλαν διά του ΑΚΕΛ οι Αγγλοαμερικανοί, σε μια προσπάθεια να ευνουχίσουν το πατριωτικό αίσθημα και το φρόνημα του κυπριακού Ελληνισμού. Είναι οι Αγγλοαμερικανοί που εφηύραν, μεθόδευσαν και οργάνωσαν τα περιβόητα επαναπροσεγγιστικά σεμινάρια, στα οποία μαθήτευσαν στελέχη του ΑΚΕΛ και γνωστοί επαναπροσεγγιστικοί κύκλοι.

Το σύνθημα «οι Τουρκοκύπριοι είναι αδελφοί μας» αποτελεί εφεύρημα των Αμερικανών. Το επιβεβαιώνει πανηγυρικά ο διαπρεπής αριστερός σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος σε μιαν αποκαλυπτική ιστορική συνέντευξή του στην ΕΡΤ, πριν από λίγα χρόνια. Αποκάλυψε ο Κούνδουρος ότι, όταν σκηνοθέτησε την ταινία για τη Μικρασιατική Καταστροφή, η τότε ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες κατόπιν παρεμβάσεως της αμερικανικής πλευράς, διότι οι ΗΠΑ προσπαθούσαν τότε να εμπεδώσουν την άποψη ότι οι Τούρκοι δεν είναι εχθροί του Ελληνικού Λαού, αλλά «αδέλφια». Υπάρχει αυτή η συνέντευξη του Νίκου Κούνδουρου και η ηγεσία του ΑΚΕΛ ας την αναζητήσει και να την ακούσει. Και ο Κούνδουρος δεν είναι ένας εθνικιστής σοβινιστής, της ακροδεξιάς. Υπήρξε αγνός αριστερός πατριώτης, μέλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εξορίστηκε στα ξερονήσια από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, εκεί έφθασε ένα σκαλί πριν από το θάνατο και γενικά πολέμησε και υπέφερε για την ιδεολογία του. Ας καθίσουν ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, και ας ξαναμελετήσουν, πώς το Κόμμα βρέθηκε στην ομηρία μιας αγγλοαμερικανικής έμπνευσης πολιτικής. Άλλη μια αυτοκριτική δεν θα βλάψει…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Τιμή στον δρα Ιχσάν Αλή»
25 Νοεμβρίου 2008
Αλεξία Σακαδάκη (Οργανωτικός Λειτουργός Κινήματος Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών)

Ο Δρ Ιχσάν Αλή γεννήθηκε το 1904 στο χωριό Βρέτσια στην Πάφο. Ο πατέρας του, που ήταν δάσκαλος, τον δίδαξε τα πρώτα του γράμματα. Αποφοίτησε από το ημιγυμνάσιο της Πάφου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Τουρκικό Λύκειο Λευκωσίας. Μετέπειτα σπούδασε ιατρική στην Κωνσταντινούπολη και τη Γενεύη. Το 1934 η αγάπη του για την Κύπρο τον ώθησε να επιστρέψει και να υπηρετήσει στην Πάφο.

Κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αγάπη των ανθρώπων, μέσω της καθημερινής του επαφής μαζί τους και του έκδηλου ενδιαφέροντος που εξέφραζε για τα προβλήματα της κοινότητάς του. Ο Δρ Ιχσάν Αλή ασχολήθηκε με τις ανάγκες και τα προβλήματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας και συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κοινωνικοπολιτικές της δραστηριότητες.

Ως ιδρυτής του Τουρκοκυπριακού Μορφωτικού Συλλόγου Πάφου εξασφάλισε σε πολλούς άπορους Τουρκοκύπριους νέους τα μέσα για γυμνασιακές σπουδές. Επιπλέον, βοήθησε πολλούς να αποκτήσουν δουλειά και δική τους στέγη και σαν Πρόεδρος της Εφορείας Τουρκοκυπριακών Εκπαιδευτηρίων Πάφου, φρόντισε για την ανέγερση νέων σχολείων και του Τουρκικού Λυκείου Πάφου.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή, όμως, δεν έχει μείνει στη μνήμη μας μόνο για τις φιλανθρωπικές του ενέργειες. Το πρόσωπό του, ο βίος και η ιδεολογία του αποτελούν σήμερα παράδειγμα για εμάς. Όταν άρχισε η εξέγερση κατά των αποικιοκρατών (1955) αντιτάχθηκε έντονα προς τα ακραία στοιχεία που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν επεισόδια ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Στόχος της πολιτικής του υπήρξε πάντοτε η ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων και πάλεψε γι’ αυτή του την πεποίθηση κατά τη διάρκεια όλης του της ζωής και μάλιστα ερχόμενος πολλές φορές σε σύγκρουση τόσο με τη σοβινιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία όσο και με την αποικιοκρατική διοίκηση.

Συνεργάστηκε στενά με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’, ο όποιος του προσέφερε το 1970 τη θέση του πολιτικού συμβούλου την οποία κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1978.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή αγωνίστηκε με αγάπη για το ταλαιπωρημένο και μαρτυρικό νησί μας, το δικό του νησί. Η μοίρα της Κύπρου μας ήταν η κύρια έγνοια του και το απέδειξε υψώνοντας πάντα τη φωνή του προς υπεράσπιση της δικαιοσύνης και ανεξαρτησίας του νησιού. Ως γνήσιος Κύπριος πίστευε έντονα ότι όλοι οι Κύπριοι -Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι- ανεξαρτήτως θρησκείας και γλώσσας, πρέπει να ζουν μαζί ειρηνικά με αμοιβαία κατανόηση και φιλία. Ο Δρ Ιχσάν Αλή ήταν ειρηνοποιός και μεγάλος αγωνιστής της ειρηνικής συμβίωσης.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή, ο Τουρκοκύπριος πολιτικός που δεν υποχώρησε μπροστά στις πιέσεις των τρομοκρατών (Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων) τιμήθηκε συμβολικά από το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών ως ένδειξη της πίστης στη συμβίωση και τη συμφιλίωση μέσα στα πλαίσια της αναγνωρισμένης και νόμιμης Ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας, την ημέρα της καταδίκης της χωριστικής ενέργειας ανακήρυξης παράνομου κράτους στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα Βόρεια Κύπρο.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Εκδήλωση για τον Ιχσάν Αλί»
06 Νοεμβρίου 2009

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών πραγματοποιεί την Δευτέρα 9/11/09 στις 7:30 μ.μ. στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία πολιτικό μνημόσυνο στη μνήμη του πρωτοπόρου Τ/κ πολιτικού Δρ. Ιχσάν Αλί, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 31 ετών από τον θάνατό του.

Σε ανακοίνωσή του το Κίνημα Οικολόγων αναφέρει ότι ο Τ/κ αυτός πολιτικός, »αντιστάθηκε στον εθνικό διαχωρισμό, την μισαλλοδοξία και τον φανατισμό, στα σκληρά χρόνια των διακοινοτικών συγκρούσεων στην αρχή της ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών σημειώνει ότι »μέσα από την εκδήλωση σκοπεύεται η προβολή της αξίας της ειρηνικής συμβίωσης των εθνικών κοινοτήτων στο νησί μας, της συμφιλίωσης και της συνύπαρξης».

Στην ανακοίνωσή του το Κίνημα Οικολόγων αναφέρει ότι »η Κύπρος ανήκει στο λαό της, χωρίς ρατσιστικούς διαχωρισμούς και φυλετικές διακρίσεις, με σεβασμό στα εθνικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά της κάθε κοινότητας ή ομάδας, χωρίς ξένες εγγυήσεις, παρεμβάσεις ή ξένα στρατεύματα».

Στην εκδήλωση θα απευθύνει χαιρετισμό ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Ανδρέας Δημητρίου και κατά τη διάρκειά της θα τιμηθούν οι Πανίκος Νεοκλέους, Fethi Akkinci και Γιάννης Μαραθεύτης.