jump to navigation

Απέτυχε ο καπιταλισμός: Απονομιμοποίηση του παγκοσμίως 13/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
Tags: ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: acspotlight.net]

‘Πολίτης’
«O κομουνισμός έπεσε, αλλά οι κοινωνίες μας διόλου δεν εξανθρωπίστηκαν: «Απέτυχε κι ο καπιταλισμός»»
10 Νοεμβρίου 2009, σελ. 10

Μία εικοσαετία μετά την πανηγυρική πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η οποία σηματοδότησε και την επίσημη κατάρρευση του κομουνισμού στην ανατολική Ευρώπη, ο καπιταλισμός φαντάζει επίσης απομυθοποιημένος και μάλιστα σε παγκόσμια κλίμακα, σύμφωνα με μεγάλη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χτες από το ΒΒC World Service. Μόλις το 11% των ερωτηθέντων σε 27 χώρες θεωρούν ότι η καπιταλιστική οικονομία λειτουργεί σωστά, ενώ για το 51% των ερωτηθέντων, απαιτείται αναδιάρθρωση και περισσότερος ρυθμιστικός έλεγχος προκειμένου να βελτιωθούν οι ατέλειες του συστήματος. Μόνο σε δύο χώρες -στις ΗΠΑ (25%) και στο Πακιστάν (21%)- το ποσοστό των ερωτηθέντων που θεωρούν ότι το σύστημα λειτουργεί σωστά υπό την παρούσα μορφή του, ξεπέρασε το 20%. Η έρευνα αυτή, η οποία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 19 Ιουνίου και 13 Οκτωβρίου σε δείγμα 29.033 ατόμων, δημοσιεύθηκε την ημέρα της 20ής επετείου από την πτώση του Τείχους και στον απόηχο της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κρίσης που γνώρισε ο κόσμος από το 1929. «Ίσως η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 να μην ήταν, όπως νομίζαμε τότε, η συντριπτική νίκη του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα των τελευταίων δώδεκα μηνών», σχολίασε ο Νταγκ Μίλερ, πρόεδρος της εταιρείας δημοσκοπήσεων GlobeScan που πραγματοποίησε την έρευνα.

Κάποιοι νοσταλγούν την ΕΣΣΔ
Το ποσοστό των ερωτηθέντων που εγκρίνουν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης μετά βίας ξεπερνά το ήμισυ του δείγματος (54%), ενώ το 22% εκτιμά ότι ήταν «μία άσχημη εξέλιξη» και το 24% δεν εκφράζει άποψη. Οι Αμερικανοί είναι οι πλέον ένθερμοι (81%) και μετά ακολουθούν οι Πολωνοί (80%), οι Γερμανοί (79%), οι Βρετανοί (76%) και οι Γάλλοι (74%). Στην ανατολική Ευρώπη, οι Τσέχοι είναι λιγότερο κατηγορηματικοί (63%). Αντίθετα, τη Σοβιετική Ένωση νοσταλγούν Ρώσοι (61%) και Ουκρανοί (54%). Κατά μέσο όρο, το 23% των ερωτηθέντων θεωρούν αδύνατη μία βελτίωση του καπιταλιστικού συστήματος και πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο ένα νέο οικονομικό μοντέλο. Οι Γάλλοι (43%) είναι οι πλέον αρνητικοί και μετά ακολουθούν οι Μεξικανοί (38%) και οι Βραζιλιάνοι (35%). Η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων στις 17 από τις 27 χώρες ζητά μεγαλύτερο ρυθμιστικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με πρώτους τους Βραζιλιάνους (87%), τους Χιλιανούς (84%), ενώ ακολουθούν οι Γάλλοι (76%), οι Ισπανοί (73%) και οι Κινέζοι (71%).

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Η παράκαμψη των τραπεζών 26/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags:
comments closed
[πηγή γελοιογραφίας: Τα Νέα, 22/08/2009]

‘Τα Νέα’
«Η παράκαμψη των τραπεζών»
22 Αυγούστου 2009
Μιχάλη Μήτσου, στήλη ‘Διαστάσεις’

Το διάλειμμα δεν κράτησε πολύ. Οι ψευδαισθήσεις γρήγορα διαλύθηκαν. Οι τράπεζες που μόλις πριν από λίγο καιρό ικέτευαν τα κράτη- δηλαδή τους φορολογούμενους- να τις βοηθήσουν για να μην κλείσουν άρχισαν πάλι να μοιράζουν μπόνους στα στελέχη τους. Εννιά αμερικανικές τράπεζες που εισέπραξαν συνολική βοήθεια ύψους 175 δισεκατομμυρίων δολαρίων αντάμειψαν πέρυσι τα ανώτατα στελέχη τους με μπόνους ύψους 32,6 δισεκατομμυρίων. Ανάλογες πρακτικές ακολούθησαν οι τράπεζες στη Βρετανία και τη Γαλλία, με «πρωταθλήτριες» αντιστοίχως την ΗSΒC και την ΒΝΡ Ρaribas. Δεν διδάχθηκαν λοιπόν τίποτα οι τραπεζίτες από την τελευταία κρίση;

Κι αν οι κυβερνήσεις εμφανίζονται απρόθυμες να αντιδράσουν μπροστά σ΄ αυτό το σκάνδαλο, μπορούν να κάνουν κάτι οι πολίτες; Πριν από δυόμισι περίπου χρόνια, περιγράφαμε σ΄ αυτή τη στήλη τη λειτουργία μιας ιστοσελίδας (www. prosper. com) που φέρνει σε άμεση επαφή πιστωτές και δανειολήπτες παρακάμπτοντας τις τράπεζες. Όποιος θέλει να δανειστεί ένα ποσό από 50 ώς 25.000 δολάρια βάζει στην ιστοσελίδα αυτή μια αγγελία όπου αναφέρει το ιστορικό του, την οικογενειακή του κατάσταση, τους λόγους που θέλει αυτά τα χρήματα και οποιαδήποτε άλλη πληροφορία θεωρεί χρήσιμη. Ο υποψήφιος δανειστής, από την πλευρά του, διατρέχει τη σελίδα αναζητώντας τον καλύτερο συμβιβασμό μεταξύ ρίσκου και προσφερόμενου επιτοκίου. Η επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας οδήγησε στη δημιουργία και άλλων ανάλογων ιστοσελίδων, που λειτουργούν με την ίδια λογική και εξυπηρετούν τους καταναλωτές χρησιμοποιώντας το πιο αποτελεσματικό όπλο του καπιταλισμού: τον ανταγωνισμό.

«Οι τράπεζες είναι τρομερά αναποτελεσματικές μηχανές», λέει ο Τζάιλς Άντριους, ιδρυτής μιας από αυτές τις ιστοσελίδες που λέγεται Ζopa (από τις λέξεις Ζone of possible agreement, ζώνη πιθανής συμφωνίας). «Πληρώνουν τεράστια νοίκια, υψηλούς μισθούς στους διευθυντές και είναι υποχρεωμένες να διατηρούν αποθέματα ρευστού». Είναι βέβαια απαραίτητες για ορισμένες λειτουργίες: ποιος πολίτης θα δεχόταν να δεσμεύσει το κεφάλαιό του για 25 χρόνια; Όταν όμως κάποιος θέλει απλώς να αλλάξει το αυτοκίνητό του, μπορεί θαυμάσια να εξυπηρετηθεί απευθείας από κάποιον άλλο που έχει να διαθέσει ένα χρηματικό ποσό. Και για να μειώνεται το ρίσκο μιας τέτοιας διαδικασίας, καλό είναι το ποσό αυτό να μοιράζεται σε πολλούς δανειολήπτες. Εδώ παρεμβαίνουν οι υπεύθυνοι των ιστοσελίδων- και πληρώνονται γι΄ αυτό με την αναγκαία προμήθεια.

Από τα 10.000 δάνεια που έχει διαχειριστεί μέχρι τώρα η Ζopa στη Βρετανία, γράφει ο Τζόναθαν Φρίντλαντ στην Γκάρντιαν, μόνο τα 59 έχουν παρουσιάσει κάποια προβλήματα. Το πείραμα πηγαίνει καλά. Ιστοσελίδες με περίεργα ονόματα όπως SmartyΡig, Wonga, Μint και Wesabe μπορούν να κάνουν στις τράπεζες ό,τι έκανε το iΤunes στα δισκοπωλεία: να τις καταστήσουν περιττές.

Η «οικονομικά φιλελεύθερη» Τουρκία βάζει φρένο σε Έλληνες αγοραστές ακινήτων 25/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags:
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Για ακόμα μία φορά γινόμαστε μάρτυρες του -ριζωμένου στον Κεμαλισμό- παράλογου εθνικισμού που κυριαρχεί στην Τουρκική «Δημοκρατία». Όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Τουρκία είναι ένα φιλελεύθερο κράτος με δημοκρατικές αρχές, όσα καμουφλαρίσματα και να κάνουν για να μας πείσουν ότι είναι μια ευρωπαϊκή χώρα με αξίες, όσα φρου-φρου και αρώματα βάλουν για να μας πείσουν ότι είναι μια ειρηνική και φιλική χώρα, η μάσκα αυτή θα τους πέφτει και θα αυτοαποκαλύπτονται. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι: Θα δούμε και θα αντιληφθούμε επιτέλους ποιοί είναι πίσω από τη μάσκα ή θα σκύβουμε κάθε φορά που τους πέφτει για να τους την δώσουμε για να την ξαναφορέσουν;

Απαγορεύουν στους τουρκικής υπηκοότητας Έλληνες Ορθόδοξους να αγοράζουν ακίνητα στην νομαρχία της Κωνσταντινούπολης εκμεταλλευόμενοι τον τουρκικό νόμο, ενώ την ίδια στιγμή επιτρέπουν στους ελληνικής υπηκοότητας μουσουλμάνους της Θράκης να κάνουν το ίδιο, αφού τους θεωρούν «Τούρκους Ομογενείς»! Και την απαγόρευση την επιβάλλει το ίδιο το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο! Σε πια άλλη χώρα-μέλος της Ε.Ε., παρεμβαίνουν σε οικονομικά θέματα τόσο απροκάλυπτα οι Ένοπλες Δυνάμεις; Συνεπώς, δεύτερο κρίσιμο ερώτημα: Πόσος χρόνος θα χρειάζεται άραγε για την έκδοση πολεοδομικών αδειών σε Ελληνοκύπριους πρόσφυγες (από τους απειροελάχιστους που θα επιστρέψουν) στο μελλοντικό τ/κ συνιστών κρατίδιο;

Και ένα τελευταίο τρίτο κρίσιμο ερώτημα: Για όσους θεωρούν πως οι «νόμοι της ελεύθερης αγοράς», οι προτροπές περί «ανοίγματος των συνόρων και των αγορών», και οι ντιρεκτίβες για πλήρη υποταγή στους κανόνες του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού θα αμβλύνουν σταδιακά τις εθνικές και φυλετικές διαφορές, τι έχουν να πουν για αυτές τις «οικονομικά παράλογες» εξελίξεις στην συντηρητική, φιλοδυτική, παραδοσιακά αντικομμουνιστική και οικονομικά φιλελεύθερη, κατά τ’ άλλα, Τουρκία;

Finans Leasing [πηγή φωτογραφίας: finansleasing.com.tr]

‘NewsTime’
«Η Τουρκία μπλοκάρει την αγορά ακινήτων από «Έλληνες» στην Πόλη»
17 Αυγούστου 2009
Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο παρενέβη ώστε να εμποδίσει την απόκτηση ακινήτου στην Πόλη από ελληνικών συμφερόντων εταιρεία, σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τουρκικού τύπου της προηγούμενης εβδομάδας. Κατά τα δημοσιεύματα αυτά, το υφιστάμενο νομικό καθεστώς που ρυθμίζει την κτήση κυριότητας ακινήτων από ξένες εταιρείες τη δυσχεραίνει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να βρίσκονται σε ουσιαστική αδυναμία παροχής υπηρεσιών όπου αυτή είναι απαραίτητη. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η Finans Leasing βρέθηκε σε αδυναμία να παράσχει την αιτούμενη από Τούρκο επιχειρηματία χρηματοδότηση, λόγω ανυπέρβλητων νομικών εμποδίων σχετικά με την κτήση κυριότητας ακινήτου στο Βόσπορο.

Τα δημοσιεύματα κυκλοφόρησαν με τον τίτλο «Εμπόδιο του Γενικού Επιτελείου στο Ελληνικό κεφάλαιο». Κατά το ιστορικό της υπόθεσης, ο Τούρκος επιχειρηματίας Οσμάν Ορ απευθύνθηκε στη Finans Leasing ζητώντας της να χρηματοδοτήσει δια της μεθόδου της χρηματοδοτικής πίστωσης (leasing) την αγορά παράλιας έπαυλης στην περιοχή Μπέμπεκ του Βοσπόρου. Σύμφωνα με αυτή, η κυριότητα του ακινήτου περιέρχεται στο δανειοδότη μέχρι την αποπληρωμή του δανείου, οπότε και επανακάμπτει στο δανειολήπτη. Η Finans Leasing, που ελέγχεται από την Εθνική Τράπεζα, προσέφερε το ευνοϊκότερο επιτόκιο και όρους χρηματοδότησης στον Ορ, αλλά ο επιχειρηματίας έμεινε άναυδος όταν μετέβη στο υποθηκοφυλακείο. Εκεί βρήκε καταχώρηση στον τίτλο του ακινήτου «Δεν πωλείται σε ξένους». Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται ο Τουρκικός τύπος, πίσω από την καταχώρηση βρίσκεται το Γενικό Επιτελείο, που παρενέβη μέσω των περίπλοκων διαδικασιών της σχετικής νομοθεσίας. Τελικά ο Ορ αναγκάσθηκε να πάρει το δάνειο, για το ποσόν των 17.5 εκατομμυρίων δολλαρίων της αγοράς, από τη Ziraat Bank, που ανήκει στο Τουρκικό δημόσιο.

Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία για την εξαγορά ακινήτων από αλλοδαπό φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που τροποποιήθηκε το 2008, απαιτείται άδεια της νομαρχίας για την απόκτηση ακινήτου. Προκειμένου να εκδοθεί αυτή, η αιτούσα εταιρεία πρέπει να συμπληρώσει αίτηση με 14 σημεία. Η νομαρχία, βάσει του νόμου, συμβουλεύεται το Γενικό Επιτελείο, την Ασφάλεια και το εμπορικό επιμελητήριο. Πηγή κοντά στο Γενικό Επιτελείο δήλωσε στο newstime ότι το τελευταίο θα «εξαντλεί όλα τα περιθώρια προκειμένου να εμποδίζει την κτήση ακινήτων, έστω και προσωρινά, ειδικά από Έλληνες στην περιοχή της νομαρχίας Κωνσταντινουπόλεως.» Κανείς από τους ερωτηθέντες στη Finansbank και τη Finans Leasing δεν ήταν αρμόδιος να παράσχει πληροφόρηση για το περιστατικό.

Όταν εκδόθηκε η νομοθεσία για το leasing στην Τουρκία, ο εθνικιστικός και ο Κεμαλικός τύπος ισχυριζόταν ότι Ελληνικές εταιρείες θα χρησιμοποιήσουν τη νομοθεσία για να επαναποκτήσουν ακίνητα στην Πόλη. Μιλούσαν για κίνδυνο επανελληνοποίησης της αγοράς ακινήτων στην Πόλη μέσω της δραστηριότητας ελληνικών εταιρειών. «Το Ελληνικό κεφάλαιο δεν μπορεί να αγοράσει την έπαυλη στο Βόσπορο» έγραψε η Ακσάμ. Σημειωτέον ότι ο Βόσπορος και γενικότερα η Κωνσταντινούπολη θεωρείται περιοχή στρατηγικής σημασίας στην Τουρκία.

Η διαδικασία των αλλεπάλληλων εγκρίσεων είναι τόσο πολύπλοκη και χρονοβόρα, ώστε πολλές φορές να οδηγεί σε αδυναμία εκ μέρους των εταιρειών να παράσχουν πιστωτικές υπηρεσίες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Ορ απηύδησε από την καθυστέρηση και τα εμπόδια της γραφειοκρατίας και προτίμησε να συμφωνήσει εκ νέου την παροχή χρηματοδόσης με τη Ziraat Bank. Ακριβώς ενόψει των εμποδίων που η νομοθεσία θέτει για την απόκτηση ακινήτων σε όλους τους ξένους, πολλές ξένες που εταιρείες στην Πόλη δεν προσφέρουν πίστωση σε αγοραπωλησίες ακινήτων.

Διπλωματικές πηγές Ευρωπαϊκών χωρών στην Τουρκία δηλώνουν εκνευρισμό με τους περιορισμούς στην κτήση ακινήτων. «Ενδεχομένως αντίστοιχοι περιορισμοί στην κτήση ακινήτων από Τούρκους πολίτες στο Λονδίνο, το Παρίσι, την Αθήνα και τη Ρώμη να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα του ανοίγματος της αγοράς ακινήτων στην Πόλη» ισχυρίσθηκε διπλωματικός παράγων, μιλώντας για «παράνοια και φοβικά σύνδρομα στην Τουρκία» και αποτυχία εν προκειμένω των αρχών της ελεύθερης αγοράς.

Τούρκοι οικονομικοί παράγοντες δήλωσαν στο NewsTime δυσαρέσκεια με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, μιλώντας επίσης για φοβική νοοτροπία και ανικανότητα της παρούσας κυβέρνησης να αντισταθεί στις πιέσεις των εθνικιστών. «Είναι τουλάχιστον παράλογο να προσπαθούμε να προσελκύσουμε ξένους επενδυτές και εταιρείες στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς, και παράλληλα να εγείρουμε τέτοια προσχήματα» είπε σύμβουλος επενδύσεων. Ελληνικές διπλωματικές πηγές εξέφρασαν δυσαρέσκεια με το γεγονός της ουσιαστικής αδυναμίας απόκτησης ακινήτων από Έλληνες στην Πόλη, σημειώνοντας ότι Τούρκοι πολίτες μπορούν να αγοράσουν στην Αθήνα δίχως περιορισμό.

Σημειωτέον ότι παλαιότερα δημοσιεύματα του Τουρκικού τύπου είχαν εξοργίσει τους εθνικιστές και την Κεμαλική αντιπολίτευση, εμφανίζοντας Έλληνες να έρχονται στις πρώτες σειρές μεταξύ των ξένων ιδιοκτητών ακινήτων στη χώρα. Τα εν λόγω δημοσιεύματα παρέλειπαν να σημειώσουν πως οι εν λόγω Έλληνες πολίτες είναι στην πλειοψηφία τους Μουσουλμάνοι της Θράκης. Οι ένοπλες δυνάμεις και οι αρχές γενικά, θεωρώντας τους ομογενείς, δεν εγείρουν προσχήματα στην αγορά ακινήτων στην περίπτωσή τους.