jump to navigation

2010: Μια σπονδυλωτή κωμωδία των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, Μ.Μ.Ε., ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , ,
comments closed

2010

‘Macedonia on the Web’
«2010: Μια νεοελληνική σπονδυλωτή κωμωδία»
25 Ιανουαρίου 2010
Φωτεινή .Χ. Γιαπουτζίδου

Πράξη πρώτη. Η σωτηρία της οικονομίας της Ελλάδας από μια κυβέρνηση που πέτυχε μέσα σε 100 μέρες να αυξήσει τα spread των ελληνικών ομολόγων από τις 120 μονάδες στις 313! Με επόμενο στόχο την αναζήτηση της χαμένης αξιοπιστίας της Ελλάδας (όπως λέμε «αναζητώντας το χαμένο χρόνο») από την ίδια κυβέρνηση που αφενός είναι η ίδια αναξιόπιστη, εφόσον κάνει τα αντίθετα απ’ ό,τι υποσχέθηκε, στον ελληνικό λαό, τουλάχιστον, και αφετέρου φρόντισε να εξευτελίσει τη χώρα, όταν διατυμπάνιζε παντού στο εξωτερικό, σε σχετικούς και άσχετους, σε ενδιαφερόμενους και μη, ότι είμαστε οι πιο διεφθαρμένοι της Ευρώπης και δεν έχουμε αξιοπιστία. Είναι η μόνη κυβέρνηση στον κόσμο που συκοφάντησε την ίδια τη χώρα και το λαό που κυβερνά, πασχίζοντας, ιδρώνοντας να αποδείξει πως είπαμε ψέματα στην Ευρώπη. Προτεινόμενος τίτλος: ένας βλάκας και μισός.

Πράξη δεύτερη. Οι δηλώσεις της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για τη σύλληψη «ακροδεξιών» που υποτίθεται ότι επιτέθηκαν σε αντιρατσιστές. Καταρχάς, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι η επίθεση των «ακροδεξιών» από άποψη σκηνοθετική ήταν απαράδεκτη: δεν μπορούν οι πρωταγωνιστές να στέκονται ακίνητοι απέναντι στα «θύματά» τους και να κοιτάζουν προς τις κάμερες, περιμένοντας από το σκηνοθέτη το «πάμε!» – έλλειψη στοιχειώδους κινηματογραφικής παιδείας. Αλλά το αληθινό κωμικό εύρημα είναι το περιεχόμενο της ανακοίνωσης της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ:

«Είναι η πολλοστή φορά που ακροδεξιοί κάνουν αισθητή στην περιοχή την αποκρουστική παρουσία τους, είναι όμως η πρώτη φορά που μια ειρηνική προσυγκέντρωση κατοίκων, σωματείων και αριστερών οργανώσεων σε μια γειτονιά της Αθήνας δέχεται εν ψυχρώ τη βίαιη επίθεση φασιστών. Το γεγονός αυτό, πιθανότατα, υποχρέωσε την αστυνομία να κινητοποιηθεί, έστω και σε δεύτερο χρόνο, και να συλλάβει 44 νεοφασίστες, ανάμεσά τους και δημοσιογράφο ακροδεξιών εντύπων που υποστηρίζουν τον ΛΑ.Ο.Σ και φιλοξενούν συχνά συνεντεύξεις βουλευτών του, όπως ο Α. Γεωργιάδης. Η πρώτη επίθεση του «Αυτόνομου Δικτύου», εξάλλου, είχε αναρτηθεί προσωρινά σε ιστοσελίδες της νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ. Το ίδιο το γεγονός της επίθεσης του Σαββάτου, τα χαρακτηριστικά της και οι δράστες της, που πλέον είναι και επισήμως γνωστοί στις Αρχές, δείχνουν το προφανές: κανείς δεν δικαιούται πια να κάνει ότι δεν γνωρίζει ή να μιλάει για βία των «άκρων». Η βίαιη δραστηριότητα των ακροδεξιών μέσα στο 2009 και οι πρόσφατες επιθέσεις, όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στα Χανιά, τα Γιάννενα και τη Θεσσαλονίκη, δεν το επιτρέπουν.» [‘ERTonline 25/01/2010’]

«Η πολλοστή φορά που κάνουν αισθητή την παρουσία τους «ακροδεξιοί»: και πώς ξέρετε ποιοι είναι, αφού φορούσαν κράνη; Εδώ η ταινία αποκτά μεταφυσικές προεκτάσεις. Και, για να επιστρέψουμε στα κωμικά στοιχεία: «κανείς δε δικαιούται να κάνει πια ότι δε γνωρίζει, ή να μιλάει για βία των «άκρων» – η βία της ακροαριστεράς, κύριοι, που κάνει αισθητή την παρουσία της καθημερινά δε σας ενοχλεί; Η βία που σακατεύει τους αντίπαλους ιδεολογικά; Μα, φυσικά, πρόκειται για αντίπαλους, οπότε η βία που δέχονται εκείνοι δε μας ενδιαφέρει, αντίθετα την επικροτούμε και τρέχουμε να οργανώσουμε νέα βία και διαμαρτυρίες ενάντια στους «φασίστες» που τόλμησαν να σταματήσουν τη βία των δικών μας φασιστών. Ώσπου ξαφνικά η αστυνομία γίνεται καλή (ο «Πυγμαλίωνας» έκανε το θαύμα του!), επειδή πιάνει τους «αντιπάλους» μας, γιατί, όταν ο αστυνομικός ασκεί τη φασιστική του βία εναντίον αυτού που δε χωνεύω, γίνεται φίλος μου…

«πρόσφατες επιθέσεις και στα Χανιά…» Εδώ ο σεναριογράφος αντιγράφει τον μεγαλοφυή μακαρίτη συνάδερφό του Γκέμπελς που ανέδειξε το κινηματογραφικό είδος που λέγεται «προβοκάτσια».

Και η κορυφαία κωμική στιγμή: «Η δίωξη σε βάρος τους είναι (κατά περίπτωση) σε βαθμό κακουργήματος σε συνδυασμό με την επιβαρυντική διάταξη του νόμου για τις κουκούλες.» [Έθνος 25/01/2010]. Η αρχή της ισονομίας της ελληνικής δημοκρατίας εφαρμόζεται πλήρως. Μια διάταξη που έχει καταργηθεί, η οποία δεν ίσχυσε ποτέ για τους κουκουλοφόρους ακροαριστερούς που κατέστρεψαν ιδιωτική και δημόσια περιουσία, τραυμάτισαν αστυνομικούς και σπίλωσαν εθνικά και θρησκευτικά σύμβολα μπροστά στα μάτια όλων των ελλήνων, ξαφνικά είναι σε ισχύ για τους υποτιθέμενους ακροδεξιούς κρανοφόρους που υποτίθεται ότι τραυμάτισαν πολίτες, πράγμα που ποτέ δεν είδαμε, παρόλο που κάμερες υπήρχαν στο χώρο του επεισοδίου (άραγε πώς ήταν στημένες εκεί οι κάμερες από πριν; «Σαν έτοιμες από καιρό»…)

Η δεύτερη πράξη είναι σκηνοθετημένη αριστοτεχνικά και ηθοποιοί και σεναριογράφος προσφέρουν απλόχερα το ηθικό δίδαγμα: «μην τολμήσεις να αντιδράσεις πατριωτικά, γιατί, αντίθετα με τους προδότες που έχουν τη συμπαράσταση όλων, θα τιμωρηθείς σκληρά, ακόμη και με νόμους που έχουν καταργηθεί…» Ενδέχεται για τέτοιου αισχίστου είδους εγκληματίες να υιοθετηθεί ακόμη και η ποινή του δημόσιου μαστιγώματος σαν απόδοση φόρου τιμής στον «πολιτισμό» των θυμάτων «ρατσισμού».

Πράξη Τρίτη. Κοινωνικές τάξεις πλήττονται από τα μπλόκα των αγροτών. Πρωταγωνιστούν έμποροι και εισαγωγείς, εξαγωγείς και βιομήχανοι οι οποίοι επί χρόνια πολλά κερδοσκοπούν αισχρά εναντίον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας, πλήττοντας όλες τις άλλες κοινωνικές τάξεις, από τον τετραγωνισμό της στρογγυλοποίησης των τιμών σύμφωνα με την τετράγωνη λογική τους, μόλις εισήχθη το ευρώ, ως την κερδοφορία ρεκόρ εν καιρώ «οικονομικής» κρίσης. Κορυφαίο κωμικό εύρημα, η έκκληση των εμπόρων στον «οικονομικό πατριωτισμό» των αγροτών! Γέλ(ο)ιο μέχρι δακρύων, καθώς μιλάνε για πατριωτισμό οι άνθρωποι που ερήμωσαν από θέσεις εργασίας τη Μακεδονία, για να πλουτίσουν με 1 δισεκατομμύριο ευρώ επενδύσεων το χρόνο τα Σκόπια, που διεκδικούν τη μισή Ελλάδα.

Συμπρωταγωνιστές οι γνωστοί θιγμένοι πολίτες που, ενώ κατά τα άλλα κόπτονται για τα εθνικά ζητήματα και μέχρι πριν λίγο καιρό έσκιζαν τα ιμάτιά τους για εμπάργκο και κλείσιμο των συνόρων στα Σκόπια, τώρα παίρνουν το μέρος των μέχρι πρότινος «εχθρών» τους και είναι μαινόμενοι ταύροι κατά των ανθρώπων που έκαναν πράξη το.. κλείσιμο των συνόρων.

Τέλειο σκηνικό οι βράχοι που έχουν κλείσει εδώ και ένα μήνα τα Τέμπη, για να προκαλούν τα γέλια, όποτε οι δημοσιογράφοι αναφέρονται σε «κόψιμο της Ελλάδας στη μέση» εξαιτίας των μπλόκων των αγροτών….

Πράξη τέταρτη. Οι απαιτήσεις του ΚΚΕ για τους (λαθρο)μετανάστες [in.gr. 24/01/2010]. Όπου ο ευρηματικός σεναριογράφος μιλάει για απόδοση ελληνικής ιθαγένειας σε όλους ανεξαιρέτως τους (λαθρο)μετανάστες και, ταυτόχρονα, εκπαίδευσή τους στη μητρική τους γλώσσα, ιστορία και πολιτισμό. Γίνεται ένας «έλληνας» να εκπαιδεύεται στη μητρική του γλώσσα τα πακιστανικά, και στην ιστορία-πολιτισμό του που είναι..πακιστανικά; Κατά τα άλλα, οι συμπαθείς (λαθρο)μετανάστες θέλουν να μας πείσουν ότι η Ελλάδα είναι η μόνη πατρίδα που ξέρουν και αγαπούν..

Πράξη Πέμπτη. Μόνο μια εικόνα, ο Παρθενώνας. Ως πότε θα φαίνεται στην Αθήνα; Αν η πλειοψηφία των «ελλήνων» είναι απ’ το Πακιστάν και γενικά το Μουσουλμανιστάν σε λίγο καιρό ένα τεράστιο τζαμί θα κρύβει τελείως το σύμβολο του αρχαίου ελληνικού πνεύματος – άλλωστε μπορεί ο αρχαίος ελληνικός ναός να θίγει κάποιο «ανθρώπινο» δικαίωμά τους. Τα θεμέλια αυτού του τζαμιού ήδη μπαίνουν…

Η κωμωδία ενός δράματος σε εξέλιξη, που μόνο η εφευρετικότητα του νέο «ελληνικού»(;) πνεύματος θα μπορούσε να δημιουργήσει – παίζεται καθημερινά στις γειτονιές μας με εμάς θεατές…

Advertisements

Πανταχού παρούσα: Και πίσω από το νομοσχέδιο για τους μετανάστες η Δραγώνα! 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , , , , , , , , , ,
comments closed
Θάλεια Δραγώνα

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Πανταχού παρούσα η Δραγώνα!»
25 Ιανουαρίου 2010
Ευριπίδης Μπίλλης (τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ)

Αναμενόμενο ήταν, στους σχεδιασμούς για την άλωση της χώρας μας με το παγκοσμιοποιημένο νομοσχέδιο για το λαθρομεταναστευτικο (ή μεταναστευτικό ουσιαστικά το ίδιο είναι) που συνέταξε μία ΜΗ.ΚΥ.Ο. και προωθεί η «όχι εθνική» μας κυβέρνηση, να μετέχει και η «αδικημένη» κ. Θάλεια Δραγώνα, Γραμματέας του υπουργείου όχι παιδείας και όχι εθνικής αλλά σκέτο μάθησης.

Στην κατωτέρω ομάδα μετέχουν επίσης πλην της κ. Δραγώνα και του γνωστού μας κ. Νίκου Αλιβιζάτου και άλλοι και άλλες  «έμπειροι» στο «θέμα» ως π.χ. η κ. Άννα Τριανταφυλλίδου του ΕΛΙΑΜΕΠ (http://blogs.eliamep.gr/triandafyllidou/anna-triantafillidou-nomimi-ke-%C2%ABparanomi%C2%BB-metanastefsi-sti-notia-evropi/), ο κ. Τσάκωνας Παναγιώτης συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ (http://www.eliamep.gr/?s=%CE%B4%CE%B9%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CF%84%CF%89%CF%81) , ο Ζωγραφάκης Σταύρος μέλος του ΟΠΕΚ (http://www.opek.gr/opek/index.php?option=content&task=view&id=28 ), η Μαρινέλα Κοππά μέλος του ΚΕΜΟ (http://www.kemo.gr/index.php?sec=members), η Λυμπεράκη Αντιγόνη επιστημονική συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ (http://www.eliamep.gr/?s=%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82), ο Παπαδημητρίου Δημήτρης διευθυντής Migration Policy Institute Washington (;;;???), κτλ.

Σπουδαίο «εθνικό ρόλο» και στο θέμα αυτό παίζει το ΕΛΙΑΜΕΠ. Λεπτομέρειες στο κατωτέρω άρθρο.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Παρόν’
«Πανταχού παρούσα: Και πίσω από το νομοσχέδιο για τους μετανάστες η Δραγώνα!»
24 Ιανουαρίου 2010

Τελικά όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, και αφορά την αποδόμηση της εθνικής μας ταυτότητας, την κυρία Δραγώνα θα βρεις. Μετέχει στην ομάδα για τη μεταναστευτική πολιτική, που έχει οριστεί με απόφαση του πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου. Η πλήρης σύνθεσή της είναι:

Αλιβιζάτος Νίκος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημητριάδη Αντιγόνη αντιπρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γυναικών, Δραγώνα Θάλεια γενική γραμματέας υπουργείου Παιδείας – καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών, Ζωγραφάκης Σταύρος επίκουρος καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Ivanova Diana μέλος Εθνικού Συμβουλίου, Κοππά Μαριλένα ευρωβουλευτής – επίκουρη καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου, Λαμπρινίδης Σταύρος ευρωβουλευτής, Λυμπεράκη Αντιγόνη καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου, Μπεριάτος Ηλίας βουλευτής Επικρατείας – καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Παπαδημητρίου Δημήτρης διευθυντής Migration Policy Institute Washington, Τζίμας Θέμης μέλος Εθνικού Συμβουλίου, Τριανταφυλλίδου Άννα επίκουρη καθηγήτρια του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Τσάκωνας Παναγιώτης επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Οι συντάκτες του νομοσχεδίου…
Κατά… σύμπτωση ο κ. Ν. Αλιβιζάτος είναι μέλος του ΔΣ της «Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» που επί δύο χρόνια επεξεργάστηκε το σχέδιο «Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας» και η αιτιολογική έκθεση ουσιαστικά είναι το νομοσχέδιο που κατέθεσε για… διαβούλευση η κυβέρνηση. Την έκθεση μάλιστα αυτή την υπέβαλε στις 16 Νοέμβρη 2009 στον Ραγκούση!

Απόλυτη διαφωνία του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας για την απονομή Ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Αμβρόσιος

‘Προσωπικό ιστολόγιο του Μητροπολίτη Καλαβρύτως και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβροσίου’
«Αβασάνιστη απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς»
19 Ιανουαριου 2010

ΩΣ ΕΛΛΗΝ ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΩΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ:
ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ!
ΔΙΑΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!

Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας κατέστη ήδη ένα από τα καυτά ζητήματα της επικαιρότητος. Πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα γράφονται στις ημέρες αυτές. Υπάρχει πολλή σύγχυση, η οποία επιτείνεται από το γεγονός, ότι ο κ. Πρωθυπουργός κάλεσε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη Συνεδρία εκείνη, κατά την οποία αναγγέλθηκε η σχετική Απόφαση της Κυβερνήσεως. Μια απόφαση, η οποία κατά τη γνώμη μας, υπήρξε πρόχειρη και αβασάνιστη! Μια απόφαση, η οποία δυναμιτίζει την εθνική μας συνοχή και την καθαρότητα της φυλής μας. Έτσι στο μεγίστης σπουδαιότητος αυτό εθνικό ζήτημα, εμμέσως πλην σαφώς, ενεπλάκη υπό της Κυβερνήσεως και το όνομα του Αρχιεπισκόπου μας, εμφανιζομένου ως συνευδοκούντος! Βεβαίως μέχρι σήμερα εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου δεν υπήρξε κάποια σχετική Δήλωση, ούτε θετική υπέρ δηλ. της απονομής της ιθαγένειας, ούτε αρνητική. Αλλά αυτό και μόνο το γεγονός, δηλ. η αρχιεπισκοπική σιωπή, πλημμυρίζει με ανησυχία τις ψυχές πολλών, μεταξύ των οποίων και τη δική μας.

Από την άλλη πλευρά με Δηλώσεις του υπέρ της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε τριακόσιες τόσες χιλιάδες (300.000) αλλοδαπούς έλαβε θέση και ένας Μητροπολίτης εκ των νεωτέρων της Ιεραρχίας, λόγιος και δυναμικός, ο οποίος ποιμαίνει μια μεγάλη και ιστορική Επαρχία. Οι Δηλώσεις του δημοσιεύθηκαν στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 17.01.2010 από τον έγκριτο εκκλησιαστικό δημοσιογράφο κ. Νικ. Παπαχρήστου. Τά κυριώτερα αποσπάσματά της έχουν ως εξής:

………«Πώς να ξεχωρίσω ένα παιδί μεταναστών που γεννήθηκε εδώ, όταν ο κάθε ένας που απολαμβάνει της ελληνικής παιδείας είναι Έλληνας; Πώς, λοιπόν, θα κάνω αυτή τη διάκριση; Όταν το παιδί αυτό έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα, έχει σπουδάσει στα ελληνικά σχολεία, γιατί πρέπει να τον διακρίνω από τους άλλους;».

…………«Δεν υπάρχουν πλέον κάστες και κλειστές κοινωνίες στον χώρο που ζούμε» και προσθέτει: «Ζούμε σε μια διαπολιτισμική κοινωνία, όπου οι Εκκλησίες, και στον χώρο της Ευρώπης και εδώ στην πατρίδα μας, πρέπει να συμβάλουν σε αυτή τη διαλεκτική μεταξύ των ανθρώπων και, κυρίως, να διακηρύττουν τον σεβασμό στην ετερότητα. Και ο σεβασμός στην ετερότητα σημαίνει πως αποδέχομαι τον άλλον όπως είναι και όχι όπως εγώ θα ήθελα να είναι, κομμένο και ραμμένο στα δικά μου μέτρα. Τον σέβομαι, έμπρακτα ανταποκρίνομαι σε αυτόν, τον έχω ως έναν ισότιμο και ισόκυρο συνομιλητή μου».

……….Ο Μητροπολίτης …… υπενθυμίζει πως «η Εκκλησία από την ίδια τη φύση και την ταυτότητά της δεν μπορεί να εξαιρέσει κανέναν. Δεν κάνει κανένα διαχωρισμό, μεριμνά ώστε τα παιδιά κυρίως, αλλά και οι μεγάλοι, να βρουν αυτό που αναζητούν, έναν καλύτερο κόσμο εδώ στην πατρίδα μας. Η Εκκλησία μπορεί με τον καλύτερο τρόπο να ανταποκριθεί σε αυτούς τους ανθρώπους και να μείνει μακριά από οποιαδήποτε άλλη διένεξη που αφορά το νομοθετικό πλαίσιο με το οποίο προσπαθεί η εκάστοτε κυβέρνηση να λύσει ή να αντιμετωπίσει το λεγόμενο μεταναστευτικό πρόβλημα»………

……..Ο Μητροπολίτης…… χαρακτηρίζει απηρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία….Απαντώντας σε εκείνους τους Ιεράρχες που ανησυχούν ότι κινδυνεύει να χαθεί η «καθαρότητα» της Ελλάδας και του Ελληνισμού σημειώνει: «Ο Ελληνισμός ποτέ δεν σκέφτηκε με κριτήρια άριας φυλής να διαφυλάξει την φερεγ-γυότητα του ελληνικού πολιτισμού. Ο ελληνικός πολιτισμός έχει άλλα κριτήρια και άλλες αρχές, την ελευθερία του ανθρώπου και τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου, μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται διαχρονικά».

Γνώρισμα της Δημοκρατίας είναι η ελεύθερη διατύπωση της γνώμης, αρκεί να γίνεται με ευπρέπεια. Ο συγκεκριμένος Μητροπολίτης είναι μετρημένος στα λόγια του. Άλλωστε όχι μόνον ως Ιεράρχης αλλά και ως Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής οφείλει να μάχεται με ευπρέπεια.

Δεν θα είχα ούτε το χρόνο, ούτε την όρεξη να απαντήσω στις ανωτέρω απόψεις του Σεβασμιωτάτου. Στα λόγια του όμως υπάρχει, έστω και εμμέσως εκφερομένη με τα λόγια του δημοσιογράφου, μια πρόκληση, την οποία δεν ημπορώ να αφήσω να πέσει στο κενό. Είναι τα λόγια του: Κατά τον δημοσιογράφο ο Μητροπολίτης «χαρακτηρίζει απηρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία….Απαντώντας σε εκείνους τους Ιεράρχες που ανησυχούν ότι κινδυνεύει να χαθεί η «καθαρότητα» της Ελλάδας και του Ελληνισμού…..σημειώνει….»

Εμε ενοχλούν πολύ οι λέξεις «απηρχαιωμένες απόψεις» και «καθαρότητα της Ελλάδος», όπως επίσης το ότι αναλαμβάνει να απαντήσει «σε εκείνους τους Ιεράρχες που ανησυχούν, ότι κινδυνεύει να χαθή….». Επειδή ακριβώς ανήκω στους μη «μοντέρνους» Ιεράρχες, πού ένεκα της ηλικίας μπορεί και να έχουν «απηρχαιωμένες απόψεις» και «σκουριασμένες» πια ιδέες, επειδή επίσης έχω ήδη τοποθετηθή δημοσίως αρνητικά πάνω στο ζήτημα της απονομής της ιθαγένειας, θα ήθελα να καταθέσω σαφέστερα και την δική μου ταπεινή άποψη, όχι ως αντιπαράθεση με τον λόγιο αδελφό Ιεράρχη μας, αλλά ως ερέθισμα μόνον για ένα γόνιμο διάλογο. Άπαξ δε και διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις εκ μερους Ιεραρχών, πρόδηλος ανακύπτει η ανάγκη να ακουσθή και η επίσημη άποψη της Εκκλησίας. Διά τούτο ακριβώς και επιφυλάσσομαι με αναφορά μου, σήμερα κι’ όλας αποστελλόμενη, να θέσω το ζήτημα υπ’όψει της Ιεράς Συνόδου.

Δηλώνω λοιπόν για μια ακόμη φορά, ότι ως Ιεράρχης της μαρτυρικής Εκκλησίας της Ελλάδος, που ζώ στο γεωγραφικό χώρο όπου έζησε και έδρασεν ο εθνεγέρτης Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο προκάτοχός μου Κερνίτσης Προκόπιος, ο Παπαφλέσσας, ο Ηγούμενος του Μεγ. Σπηλαίου Γεράσιμος Τορόλος κ. ά. πολλοί κληρικοί παντός βαθμού, με ενοχλεί πολύ, επαναλαμβάνω, γεγονός, ότι η Κυβέρνηση, χωρίς να έχει λάβει προηγουμένως την έγκριση του εκλογικού Σώματος, μάλιστα δε μέσα από τις πρόσφατες εθνικές εκλογές, σπεύδει να αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια σε ένα πλήθος μεταναστών, οι περισσότεροι των οποίων είναι Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Αυτό και μόνον το γεγονός, ότι δηλ. στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι Μουσουλμάνοι, με προβληματίζει πάρα πολύ, ενώ αν επρόκειτο για οπαδούς άλλου θρησκεύματος ή και για δηλωμένους αθέους ακόμη δεν θα ανησυχούσα ιδιαιτέρως.

Ιδού λοιπόν οι λόγοι της ανησυχίας μου.

1. Το Τζιχάντ. Ο οπαδός του Ισλάμ είναι φανατισμένος τόσο πολύ, ώστε μπορεί, και οφείλει, να φονεύσει τον «άπιστο», άν δεν μπορέ σει να τον μεταστρέψει στο Ισλάμ. Το σύνθημα «θάνατος στους απίστους» λοιπόν ευρίσκεται μπροστά μας και είναι επικίνδυνο. Δείτε επίσης αυτούς τους άτυχους νέους, που ζώνονται εκκρη-κτικές ύλες και γίνονται και ολοκαύτωμα (και δολοφόνοι αθώων) «για τη δόξα του Αλλάχ»! Ποιός και τι τους εμπνέει; Η μουσουλμανική, η ισλαμική, ιδιότης και όχι βέβαια η φυλετική προέλευση.

2. Η εξαγγελία αποθανόντος Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, ότι «θα κατακτήσουμε την Ευρώπη δια των γεννήσεων» είναι ένα ακόμη στοιχείο που με φοβίζει.

3. Η απορριπτική στάση στο ίδιο ακριβώς ζήτημα του Προέδρου της Γαλλίας κ. Νικολ. Σαρκοζί, δηλ. του Ηγέτη μιάς κατ’ εξοχήν δημοκρατικής Χώρας, μάλιστα δε μιάς Μεγάλης Χώρας, κάτι με διδάσκει…. Λέτε ότι στη Γαλλία έτσι ξαφνικά εξέχασαν τα δημοκρατικά ιδεώδη, την περίφημη Γαλλική Επανάσταση και όλα τα συναφή; Ή μήπως διαβλέπουν τον μελλούμενο κίνδυνο και έχουν το θάρρος να το διακηρύσσουν; Διαλέξτε και πάρτε.

4. Οι κατά καιρούς Δηλώσεις Αρχηγών Ευρωπαϊκών Κρατών, μελών της Ε.Ε., κατά της εισδοχής της Τουρκίας ως Μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με ενισχύουν πολύ στην απορριπτική στάση μου ως προς την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας. Διότι τα τσι- ράκια της Τουρκίας θα καταστούν αυτομάτως Ευρωπαίοι Πολίτες, αλλά θα έχουν εισέλθει από το παράθυρο! Το αξίζουν άραγε;

5. Η από αιώνων εχθρική στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδος, που τώρα εμφανίζεται να ηγείται του Μουσουλμανικού Τόξου, με οδηγεί σε σκεπτικισμό. Θεωρητικώς είναι καλά τά ωραία λόγια του Ιεράρχη Αδελφού μας, που απηχούν τις «μετανεωτεριστικές» ιδέες της εποχής μας, («πως μπορώ να ξεχωρίσω ένα παιδί μεταναστών που γεννήθηκε εδώ») αλλά η Τουρκική προπαγάνδα θα χρησιμοποιήσει αύριο αυτά τα παιδιά, τά σημερινά μικρά «μουσουλμανάκια», που έχουν γεννηθή ή και θα γεννηθούν στη την Χώρα μας, για να πραγματοποιήσει τα σκοτεινά σχέδιά της εναντίον της εθνικής μας ταυτότητος και κυριαρχίας. Ο συλλογισμός του Σεβασμιωτάτου Αδελφού μας, όπως αποτυπώνεται στο παρακάτω απόσπασμα είναι τουλάχιστον αφελής «Πώς να ξεχωρίσω ένα παιδί μεταναστών που γεννήθηκε εδώ, όταν ο κάθε ένας που απολαμβάνει της ελληνικής παιδείας είναι Έλληνας; Πώς, λοιπόν, θα κάνω αυτή τη διάκριση; Όταν το παιδί αυτό έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα, έχει σπουδάσει στα ελληνικά σχολεία, γιατί πρέπει να τον διακρίνω από τους άλλους;»

6. Την απάντηση μας δίνει αμέσως η περίπτωση του αριστούχου μαθητού της 6ης Λυκείου Τσένι, αν ενθυμούμαι καλώς το όνομα, Αλβανικής υπηκοότητος, με τον οποίο ασχολήθηκε το Πανελλήνιο μερικά μόλις χρόνια πρίν για το αν μπορούσε να είναι αυτός σημαιοφόρος, δηλ.να βαστάζει την ελληνική Σημαία μας κατά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, επειδή ήταν ο πρώτος σε βαθμολογία μαθητής στο Λύκειο. Πληροφορούμαι λοιπόν ότι το παιδί αυτό σήμερα πραγματοποιεί σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ των ΗΠΑ και ότι η αλβανική προπαγάνδα τον προορίζει ως Αρχηγό πολιτικού σχηματισμού (δηλ. Κόμματος) στην Ελλάδα, που θα υποστηρίζει τα αλβανικά συμφέροντα. Αν συμβή αυτό, «θα τον λουσθούμε», αγαπητέ μου Σεβασμιώτατε! Τότε όμως θα έχουμε φέρει εντός των τειχών, δυστυχώς, ένα καινούργιο κύριο Soros. Θα ετοιμάσουμε, λοιπόν, εμείς με τά χέρια μας την αγχόνη στην οποία θα μας κρεμάσουν; Στοχασθήτε λίγο ως Πανεπσιτημιακός διδάσκαλος που είσθε. Σκεφθείτε το λίγο βαθύτερα. Καλές είναι οι δικές σας φιλοσοφικές τποθετήσεις και ιδέες, όπως και οι αμπελοφιλοσοφίες κάποιων άλλων, οι οποίοι καυχώνται πως είναι «ά-εθνοι, ά-θρησκοι και α-πάτριδες», αλλά η καθημερινή πρα- γματικότης και η ιστορική εμπειρία άλλα διακελεύει!

7. Η ιστορία της Κύπρου, η καταστροφή τόσων και τόσων χριστιανικών Ναών και Μνημείων καταδεικνύει, πλήν των άλλων, ότι οι Τούρκοι, και γενικώτερα όσοι φανατικοί Μουσουλμάνοι, όχι όλοι οι Μουσουλμάνοι αλλά οι φανατικοί επαναλαμβάνω, είναι ακόμη βάρβαρος Λαός. Δεν σέβονται ούτε την ιδιαιτερότητα του άλλου, ούτε τα θρησκευτικά του Μνημεία, ούτε γενικώτερα τον πολιτισμό. Δεν αναγνωρίζουν ανθρώπινα δικαιώματα! Ιδού η απόδειξη.

8. Σας παρουσιάζω μια σχεδόν πρόσφατη είδηση, την οποίαν αντλώ από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» της 23ης Νοεμβρίου 2009. «Στη Σομαλία ….μία νεαρή γυναίκα, 20 μόλις ετών, λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από ομάδα φανατικών ισλαμιστών, επειδή διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις με 29χρονο άνδρα. Η 20χρονη κοπέλλα…. κατά τον ισλαμικό νόμο Σαρία …καταδικάσθηκε σε θάνατο (επειδή) αμάρτησε με άνδρα χωρίς να είναι παντρεμμένη μαζί του». Η θανατική της ποινή εκτελέσθηκε με τον πλέον φρικαλέο τρόπο και μάλιστα ενώπιον πλήθους περίπου 200 ατόμων που, ακόμα και όταν ξεψυχούσε η κοπέλλα, την αποδοκίμαζαν και την έβριζαν……Ο άνδρας με τον οποίο είχε σχέσεις τιμωρήθηκε με 100 ραβδισμούς…Η ΙΣΛΑΜΙΚΗ ομάδα που ανέλαβε την εκτέλεσή της ακούει στο όνομα ΑΛ-Σαχάμπ. Ελέγχει πολλές περιοχές στη νότια Σομαλία, όπου έχει επιβάλει αυστηρή εφαρμογή του ισλαμικού νόμου…… Η Χώρα δεν έχει κανονική, εκλελεγμένη και λειτουργική κυβέρνηση εδώ και και 18 χρόνια»! ¨Όπως γνωρίζετε πολλοί των οικονομιών μεταναστών στη Χώρα μας είναι από τη Σομαλία. Αυτούς λοιπόν τους «πολιτισμένους» επισκέπτες μας θέλετε να τους κάνουμε ισότιμους Έλληνες; Άραγε, δεν είναι έγκλημα;

9. «Η Εκκλησία δεν εξαιρεί κανέναν» υποστηρίζει ο Σεβασμιώτατος Αδελφός μας. Ναι, δεν εξαιρεί κανέναν! Όλους τους δέχεται, εφ΄όσον κτυπήσουν την πόρτα της. Όλους τους τροφοδοτεί, εάν είναι πεινασμένοι, Όλους τους ενδύει, εφ΄όσον είναι γυμνοί! Αλλά δεν τους βάζει μέσα στους κόλπους της εάν δεν είναι βαπτισμένοι! Δεν τους μεταδἰδει τα Άχραντα Μυστήρια! Δεν τους βάζει μέσα στα άγια σκηνώματα του Οίκου του Κυρίου, εάν δεν είναι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ χριστιανοί. Επομένως ούτε και ίσα δικαιώματα με τους γηγενείς μπορέι να τους αναγνωρίσει. Είναι ξένοι στη Χώρα μας, καλοδεχούμενοι μεν αλλά όπωσδηποτε ξένοι, φιλοξενούμενοι! Και θα πρέπει να παραμένουν ξένοι, διότι προέρχονται από άλλη Χώρα και έχουν διαφορετική Κουλτούρα! Δείτε, παρακαλώ, τι γίνεται με τους Αλβανούς που ζούν στη Χώρα μας. Κάθε μήνα κουβαλάνε στην Αλβανία τα ακαλούδια της Ελλάδος, κυρίως όμως κάθε μήνα μεταφέρουν στις Αλβανικές Τράπεζες το ζεστό ελληνικό χρήμα, το οποίο με πολύ ιδρώτα βεβαίως, κερδίζουν εδώ. Υπονομεύουν δηλ και αποδυναμώνουν την ελληνική οικονομία, στηρίζουν όμως την οικονομία της Αλβανίας με την εισροή κεφαλαίων!

10. Τον τόπο αυτό τον ελευθέρωσαν από τον τυραννικό Τουρκικό ζυγό οι σκλαβωμένοι Έλληνες, που τους ξεσήκωσε όμως ένας Αρχιεπίσκοπος, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, στην Αγία Λαύρα, ένας Παπαφλέσσας στη Βοστίτσα, (δηλ. το Αίγιο), ένας Σαλώνων Ησαΐας στη Ρούμελη και τόσοι άλλοι κληρικοί, όλων των βαθμίδων! Το ιερό καταπίστευμα της Ορθοδοξίας και της Ελευθερίας, το οποίο μας εχάρισαν οι πρό ημών του Ιερατείου πρόκριτοι, πολλοί δε εξ αυτών και με το αίμα τους, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ το δικαίωμα να το μολύνουμε, αγαπητοί μου αδελφοί, με επίφαση την «νεωτερικότητα»! Ναι, «ζούμε σε μια διαπολιτισμική Κοινωνία», όπως γράφετε, αλλά δεν μπορούμε να παραδώσουμε τα ιερά της πίστεώς μας και τα όσια της φυλής μας «τοις κυσί»!: ΔΕΝ μας έδωσαν αυτό το δικαίωμα οι πρό ημών Δεσποτάδες, Παπάδες και Καλόγεροι! Αν αμφιβάλλετε, αφήστε με να σας προυσιάσω ένα μικρό ιστορικό αφήγημα από τη Μάχη του Μεγάλου Σπηλαίου στις 24 Ιουνίου 1927 και σας καλώ να καθρεφτιστούμε σ’ αυτό.

Η µάχη του Μ. Σπηλαίου [24 lουvίου 1827)

Ο Ιμπραήμ, αφού όλο το 1826 λεηλάτησε την Αρκαδία και την Λακωνία, επέστρεψε στην Πάτρα, και την άνοιξη του 1827 βρίσκεται στην ορεινή Αχαΐα, όπου καταστρέφει, λεηλατεί και απειλεί, αναγκάζοντας πολλού στο «Τουρκοπροσκύνημα» (δήλωση υπoταγής), ενώ τους χορηγούσε και .. πιστοποιητικό, το ράγι μπουγιουρντί» (=συγχωροχάρτι)! Έτσι λιμαινόταν όλα τα χωριά, ενώ είχαν τουρκοπροσκυνήσει Πάτρα, Καλάβρυτα και Βοστίτοα. Ο δε Ντελή Αχμέτ, πασάς της Πάτρας προστάτευε τους προσκυνημένους, κατά διαταγή του Ιμπραήμ, με πρωτοπαλλήκαρό του τον προδότη Νενέκο. Ακόμα και στο Μ. Σπήλαιο μπαινόβγαιναν άνθρωποι του Νενέκου, ενώ ο Ιμπραήμ σχεδίαζε το πάρσιμό του. Έτσι με 13.000 στρατό και το Νενέκο με 2.000 στρατοπέδευσε στα Σάλμενα, κοντά στο μοναστήρι, που το προστάτευαν – κατ’ εντολή του Κολοκοτρώνη – ο Ν. Πετμεζάς με 600 αγωνιστές, και ο υπασπιστής του Φωτάκος, καθώς και ο Κ. Μέλιος με 100 μαχητές, στη θέση «Ψηλός Σταυρός». Και πάντα με την φροντίδα του Κολοκοτρώνη οχυρώθηκε καλά το μοναστήρι και εσωτερικά. Ο Ιμπραήμ, αφού ήρθε πιο κοντά, στην Επάνω Ζαχλωρού, κάλεσε τρεις φορές τους υπερασπιστές να … συμφιλιώσουν (να προσκυνήσουν δηλαδή).

Οι καλόγεροι, βλέποντας το δισταγμό των καπεταναίων, βλέποντας τον Νενέκο να έρχεται με 3.000 Τούρκους και προσκυνημένους, τραβολογώντας περί τους 300 αιχμαλώτους, βλέποντας το στρατό του Ιμπραήμ να τους έχει «κλείσει» από παντού, έβγαλαν τα ράσα, φόρεσαν φουστανέλες [100 περίπου), και με μπροστάρη τον ηγούμενό τους Γεράσιµο Τορόλο, έπιασαν τη θέση «Παληάμπελο» και άρχισαν το τουφεκίδι! «… Τούτο δε ιδόντες ημείς εξεροκοκκινήσαμεν από την εντροπή μας και παρευθύς εβγήκαμεν από το μέρος της Κισσωτής, να υπάγομεν εις τον πόλεμον, που με την έφοδο του Τούρκικου ταχτικού, είχε πια γενικευτεί και βάσταξε 13 ώρες…». [Φωτάκου, Απομνημονείιματα, τ. Β’, σελ. 434). Μέχρι και στα έλατα ανέβηκαν οι υπερασπιστές του μοναστηριού και πυροβολούσαν τους Τούρκους και τους προσκυνημένους, με πείσμα, ώσπου τους έτρεψαν σε φυγή, και γενική υποχώρηση, προς τα Καλάβρυτα ενώ άφησαν 650 νεκρούς. Από τους Έλληνες μαχητές, τραυματίστηκαν μόνο 10, αλλά έπεσε νεκρός ο καπετάνιος Κ. Μέλιος. Ο Ιμπραήμ, μετά από αυτή την πανωλεθρία που έπαθε, δεν τόλμησε να σκεφτεί πάλι το Μ. Σπήλαιο. Η ιστορία εξύψωσε κυρίως το εθνικό φρόνημα και τη γενναιότητα των μοναχών, που έγραψαν στις σελίδες της την 24η Ιουνίου 1827, με ανεξiτηλα γράμματα. ( Βλ. 20 Χρόνια Ι.Λ.Ε.Α.- Επετειακό Ιστορικό Ημερολόγιο 2010 της κας Βάνα Μπεντεβή, Φιλολόγου, Προέδρου Ι.Λ.Ε.Α.-Αίγιο )

11. Με ποιό άραγε δικαίωμα εμείς, αγαπητοί μου Αδελφοί, μπορούμε να ξεπουλήσουμε την Ελλάδα στους άλλοτε κατακτητές μας και στους επίδοξους σημερινούς επιβήτορες; Ποιός μας έδωσε το δικαίωμα να πουλήσουμε το αίμα τόσων και τόσο ηρωϊκών κληρικών αγωνιστών; Δεν πρέπει να μας συγκινήσει το παράδει- γμα των Μοναχών του Μεγ. Σπηλαίου, οι οποίοι βλέποντας το δισταγμό των λογικώς σκεπτομένων καπεταναίων και οπλαρχηγών, επέταξαν τα ράσα, φόρεσαν φουστανέλλες, έπιασαν τα όπλα και άρχισαν τη Μάχη για την πίστη του Χριστού και την ελευθερία της Πατρίδος; Η θέση μας είναι στο μέρος των Αγωνιστών και όχι των προσκυνημένων!

12. Ίσως – ίσως ακόμη δεν σας έπεισα. Γι αυτό άφησα ως τελευταίο, για σήμερα μόνο, χαρτί μου την Θράκη. Εκεί η ελληνική Μουσουλμανική μειονότης, δηλ οι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα και Έλληνες το γένος, αφού γεννήθηκαν στην Ελλάδα, σπούδασαν την ελληνική γλώσσα, ιστορία και κουλτούρα και εργάζονται στην Ελλάδα, εμφανίζουν πλήρη υποταγή και αφοσίωση στα κελεύσματα όχι βέβαια των Αθηνών, αλλά της Άγκυρας και αποτελούν Πέμπτη Φάλαγγα σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή της Χώρας μας. Πόσες περιοχές σαν τη Θράκη θέλετε να δημιουργή- σετε στην υπόλοιπη Ελλάδα;

13. Ούτε και η περίπτωση της ηρωϊκής δασκάλας Χαράς Νικοπούλου στο Μεγάλο Δέρειο, κόρης του επιτίμου Προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Νικοπούλου, που κακοποιήθηκε από Μουσουλμανικά φανατικά στοιχεία, προπηλακίσθηκε δε και τραυματίσθηκε, ούτε αυτό μπορεί να μας διδάξει;

14. Ε΄, λοιπόν, εγώ ο ταλαίπωρος, μη μοντέρνος, σκοταδιστής, με σκουριασμένες ιδέες Ιεράρχης ΔΕΝ αποδέχομαι τουλάχιστον τους αλλοδαπούς Ισλαμιστές ως ισότιμα Μέλη της Ελληνικής Κοινωνίας! Μπορώ να τους ταϊζω, να τους ενδύω να τους έχω έργάτες στην επιχείρησή μου, να τους κερνάω καφέ, να τους διορίζω διευθυντές στην επιχείρησή μου, να τους ονομάζω Διευθύνοντες Συμβούλους στην Εταιρεία μου, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΑ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΥΦΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ μου, ΟΥΤΕ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΧΑΡΙΖΑ! Κι ας με λένε «σκοταδιστή», με «απηρχαιωμένες ιδέες», «οπισθοδρομικό» και ό,τι άλλο θέλουν. Προτιμ’ώ όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς παρά να με πιάνουν ή να με θεωρούν «κορόϊδο», «βλάκα» και «ηλίθιο»!

15. Ας έλθουν λοιπόν όσοι νεώτεροι και νεωτεριστές «α-εθνοι, ά-θεοι και α-πάτριδες» να τα δώσουν όλα στο όνομα «της διαπολιτισμικής κοινωνίας». Ναι, να σεβασθώ την ετερότητα, όπως υποστηρίζη ο Ιεράρχης Αδελφός, εφ’ όσον όμως και ο άλλος θα σεβασθή τη δική μου ετερότητα. Εάν μπορείτε να μου το εγγυηθήτε για τους αλλοδαπούς, οι οποίοι μέσω Τουρκίας καταφθάνουν καθημερινώς κατά χιλιάδες στη δύσμοιρη Ελλάδα μας, για τους Σομαλούς, Αλβανούς, Πακιστανούς κλπ. και οι οποίοι αποτελούν το στρατό των λεγομένων οικονομικών μεταναστών σήμερα, εάν μου εγγυηθείτε λοιπόν, ότι όλοι αυτοί θα σεβασθούν τη δική μου «ετερότητα», τότε να τους δεχθώ και να τους πλύνω μάλιστα και τα πόδια! Εάν όμως ο σεβασμός της «ετερότητος» είναι μονομερής, τότε υπάρχει πρόβλημα! Και θαρρώ πως πολλοί εξ ημών δεν το αντιλαμβάνονται! Να το πω ωμά προς κάθε κατεύθυνση: Στην περίπτωση που ο άλλος δεν θα σεβασθή την ιδική μου «ετερότητα», τότε εγώ θα είμαι ένας ΜΕΓΑΛΟΣ ΒΛΑΚΑΣ! Και συγχρόνως ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ των προγόνων μου, των «ηρωϊκώς αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων» υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, υπέρ Βωμών και Εστιών, όπως ψάλλουμε κάθε τόσο στα σχετικά Μνημόσυνα. Λυπούμαι, αλλά δεν μπορώ να βρώ μια καλύτερη έκφραση! Και για αυτό ζητώ τη συγγνώμη όλων. Υπέρ Βωμών και Εστιών, λοιπόν ο αγώνας! Υπέρ Βωμών και Εστιών, τις οποίες απειλούν κάποιοι νεο-βάρβαροι κατακτητές, που ονομάζονται μετανάστες, οι οποίοι ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ με τους ηρωϊκούς Έλληνες μετανάστες είτε στην Ευρώπη, είτε στην Αμερική, είτε στην Αυστραλία, όπου κι αν ευρέθησαν, διότι οι Ελλήνες μετέφεραν εκεί στη νέα τους Πατρίδα τον ελληνικό Πολιτισμό, που αποτελεί τη κοιτίδα των πολιτισμών! Όπως ακριβώς όταν ήλθαν εδώ ως πρόσφυγες οι Μικρασιάτες ‘Ελληνες, έφεραν μαζί τους την βαθειά πίστη πρός τον Θεό, τέχνες, εμπόριο, πολιτισμό ακόμη και συνταγές μαγειρικής υπέρτερες της ελληνικής κουζίνας!

Ας μου επιτραπή τώρα να επισφραγίσω τις πτωχές σκέψεις μου. Οι Πολιτικοί ένα πρόγραμμα έχουν: πώς να αυξήσουν την εκλογική τους πελατεία. Μπροστά στο στόχο αυτό όλα τά άλλα χάνουν τη σημασία τους, ακόμη και η έννοια της Πατρίδος. Δήτε τι έγινε με τά Ίμια. Οι Τούρκοι ήσαν οι δολιοφθορείς, κι εμείς οι χαμένοι! Αλλά ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδος έστειλε στην Αμερική ένα ταπεινωτικό «ευχαριστώ»! Ο δε τότε Υπουργός των Εξωτερικών, αντί να υπερασπισθή την ακεραιότητα του ελληνικού εδάφους στα Ίμια, είπε στον Αμερικανικό Παράγοντα τα φοβερά τούτα λόγια: «Ο αέρας θα πάρει τη σημαία από τα Ίμια και δεν θα την αντικαταστήσουμε»! Έτσι τουλάχιστον υποστηρίζει ο τότε Αμερικανός Υπουργός των Εξωτερικών κ. Κρίστοφερ. Απολαύστε τώρα και ένα διάλογο μεταξύ της πολιτικής και της στρατιωτικής Ηγεσίας της εποχής εκείνης:

Πρωθυπουργός προς τον Ναύαρχο: «Είναι σοβαρό πράγμα για τις Ένοπλες Δυνάμεις να φύγει η Σημαία;»

Ναύαρχος: «Πολύ σοβαρό, μπορεί να πέσει και η Κυβέρνηση»

Πρωθυπουργός: «Είστε συναισθηματικός και υπερβολικός» (βλ. ΤΟ ΠΑΡΟΝ, 11 Οκτωβρίου 2009)

Τις αξίες της ζωής τις υπερασπίζονται όσοι πιστεύουν σ’ αυτές. Οι Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν έχουν άλλη επιλογή, αν βέβαια θέλουν να είναι αντάξιοι συνεχιστές των προγενεστέρων των! Το πιο πρόσφατο παράδειγμα: Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ κατά τα δίσεκτα χρόνια μετά την Γερμανική Κατοχή ανέβηκε στο Βουνό και εντάχθηκε στη δύναμη του Ναπολέοντα Ζέρβα! Για την Ορθοδοξία και για την Ελλάδα, ωρέ νεοέλληνες!

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Νομοσχέδιο για την ιθαγένεια: ανάγκη, παγίδες, ιδεολογήματα 15/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , ,
comments closed

Λαθρομετανάστευση [πηγή φωτογραφίας: pressgr.eu]

‘Καθημερινή’
«Νομοσχέδιο για την ιθαγένεια: ανάγκη, παγίδες, ιδεολογήματα»
03 Ιανουαρίου 2010
Σταύρος Λυγερός

Το νομοσχέδιο για παραχώρηση ιθαγένειας σε μετανάστες συνεχίζει την πρακτική του ελληνικού κράτους να νομιμοποιεί μαζικά καταστάσεις, που διαμορφώθηκαν κατά κανόνα με παράνομο τρόπο. Υπενθυμίζουμε τις άδειες παραμονής που δόθηκαν σε παράνομους μετανάστες από τις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή.

Και οι δύο κυβερνήσεις διαβεβαίωναν ότι με τη μαζική νομιμοποίηση θα λυνόταν το πρόβλημα. Τα κύματα των παράνομων μεταναστών, όμως, θυμίζουν τις γενιές αυθαιρέτων. Κάθε νομιμοποίηση τροφοδότησε το επόμενο κύμα, ενισχύοντας την εντύπωση ότι όποιος μπαίνει στην Ελλάδα παρανόμως κατά κανόνα δεν τον διώχνουν και κάποια στιγμή νομιμοποιείται. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, όμως, πάει πιο μακριά. Στήνει μια βιομηχανία ελληνοποιήσεων με υπαρκτό επιχείρημα την κάλυψη κοινωνικών-ανθρωπιστικών αναγκών. Πίσω απ’ αυτό, όμως, υπάρχει και το ιδεολόγημα του πολυεθνικού/πολυπολιτισμικού μοντέλου, αλλά και ψηφοθηρική σκοπιμότητα. Οι μαζικές ελληνοποιήσεις και η παραχώρηση στους μετανάστες δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές εκλογές θα εξασφαλίσουν στο ΠΑΣΟΚ ένα ισχυρό πριμ, τουλάχιστον στην κρίσιμη αναμέτρηση του 2010.

Παρενέργειες
Οι Ανατολικοευρωπαίοι μετανάστες της δεκαετίας 1990, που κατά κανόνα έχουν πια νομιμοποιηθεί, προκάλεσαν κοινωνικές παρενέργειες, αλλά λόγω πολιτισμικής ταυτότητας και τρόπου ζωής έχουν πια εισέλθει σε τροχιά κοινωνικής ενσωμάτωσης. Δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο με τις διογκούμενες ροές μουσουλμάνων από την Ασία και την Αφρική. Η πείρα έχει αποδείξει ότι στη συντριπτική πλειονότητά τους έχουν την τάση να αναπαράγουν στο δυτικό περιβάλλον τον τρόπο που ζούσαν στις χώρες προέλευσής τους και ως εκ τούτου να μην ενσωματώνονται. Εξ ου και η τάση δημιουργίας γκέτο.

Οι μετανάστες που εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα έχουν προορισμό δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Λίγοι, όμως, καταφέρνουν να φύγουν από τη χώρα μας. Εχει αποδειχθεί ότι είναι πιο εύκολη η παράνομη είσοδος από την παράνομη έξοδο. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν χώρα-τράνζιτ, αλλά καταλήγει να γίνεται προορισμός, με αποτέλεσμα να λιμνάζει εδώ ο κύριος όγκος.

Η διαρκής συσσώρευση παράνομων μεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουργεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την ασυδοσία, υπονομεύει τις κοινωνικές ισορροπίες και αλλοιώνει την εθνική ταυτότητα.

Αυτή είναι η κατάσταση και θα έπρεπε να έχει προκαλέσει ευρεία συζήτηση, όπως σε ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν πολύ μικρότερο πρόβλημα. Στην Ελλάδα, όμως, η παράνομη μετανάστευση θεωρείται πρόβλημα ρουτίνας και προσεγγίζεται με ανέξοδες αντιρατσιστικές ρητορικές, που στην πράξη τροφοδοτούν τον ρατσισμό. Κάθε διαφωνία χαρακτηρίζεται «ακροδεξιά» και «ρατσιστική». Η ιδεολογική τρομοκρατία, όμως, ποτέ δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Απλώς, ακυρώνει τη δημόσια συζήτηση και βεβαίως χαρίζει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και ειδικά λαϊκά στρώματα στο ΛΑΟΣ.

Στην προσπάθειά της να αποτρέψει την ανάπτυξη ξενοφοβίας και ρατσισμού, η ευρύτερη Αριστερά υποβαθμίζει συστηματικά τις αρνητικές επιπτώσεις της παράνομης μετανάστευσης. Ο στρουθοκαμηλισμός της φέρνει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Αφήνει πολιτικό κενό και διευκολύνει την Ακροδεξιά να διεισδύσει στα λαϊκά στρώματα. Αυτά είναι, άλλωστε, που κυρίως θίγονται από την παράνομη μετανάστευση και στο επίπεδο της απασχόλησης (λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού από τη «μαύρη» εργασία) και σε πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής.

Θέμα πολιτικής
Η παραχώρηση ιθαγένειας πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης πολιτικής. Τέτοια πολιτική, όμως, δεν υφίσταται. Εξ ου και το πρόβλημα συνεχώς οξύνεται. Αντί να θεσμοθετήσει αντικίνητρα για να συρρικνώσει τις ροές παράνομων μεταναστών, η κυβέρνηση Παπανδρέου μεθοδεύει βιομηχανία πολιτογραφήσεων, που εκ των πραγμάτων λειτουργεί ως κίνητρο.

Είναι προφανώς επιβεβλημένο να πάρουν την ελληνική ιθαγένεια τα παιδιά νόμιμων μεταναστών, που γεννήθηκαν, ζουν και πάνε σχολείο στην Ελλάδα. Δεν πρέπει να ισχύει το ίδιο για παιδιά που εισήλθαν παρανόμως με τους γονείς τους στην Ελλάδα. Δεν αρκεί να έχουν φοιτήσει μερικά χρόνια σε ελληνικά σχολεία, για να τους δίνεται η ιθαγένεια. Οι αιτήσεις πρέπει να εξετάζονται με θετική διάθεση, αλλά κατά περίπτωση.

Η εύκολη παραχώρηση ιθαγένειας στα παιδιά είναι από μόνη της ένα κίνητρο για τους παράνομους μετανάστες να τεκνοποιήσουν. Το κίνητρο αυτό καθίσταται πολύ πιο ισχυρό από τη διάταξη, που προβλέπει ότι όποιο παιδί γεννηθεί στην Ελλάδα και είναι «άγνωστης ιθαγένειας» ή δεν μπορεί να αποκτήσει άλλη ιθαγένεια θα παίρνει αυτομάτως την ελληνική. Η διάταξη αυτή (υπάρχει και στον κώδικα που ψηφίστηκε το 2004) είναι ασαφής και ανοίγει ένα επικίνδυνο παράθυρο.

Υπενθυμίζουμε ότι η μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών που εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα δεν έχουν χαρτιά και δεν αποκαλύπτουν τη χώρα καταγωγής τους για να μην απελαθούν. Ενα τέτοιο ζευγάρι γεννάει στην Ελλάδα παιδί. Το παιδί μπορεί να αποκτήσει την ιθαγένεια των γονιών του, αλλά αυτοί έχουν ισχυρό κίνητρο να το κατατάξουν στην κατηγορία «άγνωστη ιθαγένεια», για να πάρει αμέσως την ελληνική ιθαγένεια.

Στη συνέχεια, ως πρόσωπα που έχουν τη γονική φροντίδα τέκνου ελληνικής ιθαγένειας, μπορούν να πολιτογραφηθούν, κατ’ εξαίρεση της ισχύουσας προϋπόθεσης για νόμιμη συνεχή παραμονή στην Ελλάδα τουλάχιστον πέντε ετών. Αρκεί να βρίσκονται στη χώρα έστω και παρανόμως για τρία χρόνια.

Το μήνυμα πως η Ελλάδα δίνει σχετικά εύκολα ιθαγένειες θα φθάσει στις χώρες προέλευσης των παράνομων μεταναστών και θα τροφοδοτήσει το ρεύμα παράνομης μετανάστευσης. Αυτή τη φορά, μάλιστα, θα έρχονται ζευγάρια και οικογένειες. Οι ταλαίπωροι αυτοί άνθρωποι δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τις δυνατότητες του νόμου για να τις εκμεταλλευθούν. Τις γνωρίζουν, όμως, τα κυκλώματα παράνομης διακίνησης και οι δικηγόροι τους.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ioanniskotoulas.blogspot.com’
«Πρόταση Ελληνικής Μεταναστευτικής Πολιτικής»
06 Ιανουαρίου 2010
Ιωάννης Κωτούλας (Ιστορικός, M.Phil., υπ.Δρ.Φ.)

1. Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

1.1 Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας τροποποιήθηκε ν μέρει τον Ιούλιο του 1999 με την εισαγωγή του νέου Νόμου περί υπηκοότητας (Staatsangeröhigkeitsgesetz), ο οποίος αντικατέστησε τον αρκετά παλαιότερο ισχύοντα νόμο του 1913 (Reichs- und Staatsangeröhigkeitsgesetz). Ακολούθησε ο νέος νόμος για το μεταναστευτικό, ο οποίος ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2004 και τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2005. Ο νόμος φέρει τον τίτλο «Νόμος για τον έλεγχο και τον περιορισμό της μετανάστευσης και για τη ρύθμιση της παραμονής και της ένταξης των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αλλοδαπών» (Gesetz zur Steuerung und Begrenzung der Zuwanderung und zur Regelung des Aufenthalts und der Integration von Unionsbürgern und Ausländern – Zuwanderungsgesetz). Η ίδια η ονομασία του νέου νόμου είναι ενδεικτική της φιλοδοξίας του γερμανικού κράτους να περιορίσει τη μετανάστευση, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην αναγνώριση μίας προβληματικής κατάστασης, η οποία προκύπτει από τη συνύπαρξη διαφορετικών εθνοτικών ομάδων στο πλαίσιο ενός ενιαίου κράτους.
Σύμφωνα με τις διατάξεις της γερμανικής νομοθεσίας πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:

1. Έχει έναν γονέα Γερμανό πολίτη με τη γέννηση του (Abstammungsprinzip, κριτήριο προέλευσης. Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή, αλλοδαπών στην γερμανική κοινωνία, η γερμανική νομοθεσία προβλέπει πλέον ότι ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης (Einbürgerung) εάν έχει γεννηθεί στην επικράτεια του γερμανικού κράτους (Geburtsortprinzip, κριτήριο τόπου γέννησης. Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του εδάφους (jus soli).

Η πολιτογράφηση ενός αλλοδαπού μετανάστη πραγματοποιείται μόνον σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α. Να είναι επί οκτώ (8) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Γερμανίας.
β. Να έχει στην κατοχή του άδεια ή δικαίωμα διαμονής.
γ. Να γνωρίζει την γερμανική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο, ήτοι επάρκειας.
δ. Να έχει λευκό ποινικό μητρώο.
ε. Να αποδέχεται τις αρχές του γερμανικού Συντάγματος.
στ. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης τόσο του εαυτού του όσο και των μελών της οικογένειάς του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό επίδομα.
ζ. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του. Εξαιρούνται οι πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι μπορούν να διατηρήσουν την ιθαγένεια της χώρας προέλευσής τους.

Τα τέκνα αλλοδαπών γονέων, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Γερμανία, λαμβάνουν την γερμανική υπηκοότητα μόνον σε περίπτωση που έχουν γεννηθεί μετά την 1/1/2000 και ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε οκτώ (8) έτη νόμιμης και μόνιμης διαβίωσης στην Γερμανία προτού το τέκνο γεννηθεί.
β. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε απεριόριστο δικαίωμα διαμονής (Aufenthaltsberechtigung) ή απεριόριστη άδεια διαμονής (unbefristete Aufenthaltserlaubnis) στην Γερμανία τουλάχιστον για τρία (3) έτη.

Και πάλι η γερμανική ιθαγένεια δεν απονέμεται κατά τρόπο αυτόματο, αλλά κατόπιν σχετικής υποβολής αίτησης κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι τρία έτη.
Στην Γερμανία εξακολουθεί να ισχύει η απαγόρευση εισαγωγής εργατικού δυναμικού, η οποία καθιερώθηκε το 1973, όταν για πρώτη φορά διαπιστώθηκε η προβληματική κατάσταση, η οποία σταδιακά προέκυπτε στο εσωτερικό της γερμανικής κοινωνίας λόγω της εισόδου μεταναστευτικού πληθυσμού.

Σε γενικές γραμμές, η γερμανική νομοθεσία εντάσσεται στο λεγόμενο εθνοτικό πρότυπο μεταναστευτικής πολιτικής, όπως οι νομοθεσίες και άλλων ευρωπαϊκών κρατών (Αυστρία, Ελβετία, Δανία, Ιταλία).

1.2. Η αυστριακή νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η αυστριακή νομοθεσία προβλέπει ότι η απόκτηση της αυστριακής ιθαγένειας είναι δυνατή μέσω των εξής τρόπων:

1.Εάν έχει έναν γονέα Αυστριακό πολίτη με τη γέννηση του.
2. Εάν διοριστεί ως καθηγητής σε πανεπιστημιακό ίδρυμα του αυστριακού κράτους. Στην περίπτωση αυτή ο/η σύζυγος και τα τέκνα του διδάσκοντος λαμβάνει με διαδικασία δήλωσης την αυστριακή υπηκοότητα.
3. Με ειδοποίηση, η οποία αφορά άτομα, τα οποία υπέστησαν διώξεις από το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, στο οποίο είχε υπαχθεί η Αυστρία την περίοδο 1938-45.

Η πολιτογράφηση ενός αλλοδαπού μετανάστη δεν πραγματοποιείται κατά τρόπο αυτόματο, αντιθέτως πραγματοποιείται μόνον σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α. Να είναι επί δέκα (10) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Γερμανίας. Η προϋπόθεση αυτή είναι δυνατόν να μειωθεί στο χρονικό διάστημα των έξι (6) ετών, εάν ο υποψήφιος προς πολιτογράφηση εμπίπτει σε μία ή περισσότερες από τις κάτωθι κατηγορίες:

α1. Να έχει απωλέσει την προηγούμενη ιθαγένειά του.
α2. Να διακρίνεται για εξέχοντα επιτεύγματα στον τομέα της επιστήμης ή του αθλητισμού.
α3. Να είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχει επιτύχει σε υψηλό βαθμό την προσωπική και επαγγελματική του ενσωμάτωση στην αυστριακή κοινωνία.
α4. Εάν αιτείται πολιτικού ασύλου.
α5. Εάν είναι πολίτης κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
α6. Εάν έχει γεννηθεί στην επικράτεια του κράτους της Αυστρίας.

β. Να μην έχει καταδικαστεί για ποινή ίση ή μεγαλύτερη των τριών (3) μηνών στην Αυστρία ή στο εξωτερικό.

γ. Να μην εκκρεμεί δικαστική δίωξη σε βάρος του.

δ. Να μην έχει ανακληθεί η άδεια παραμονής και να μην εκκρεμεί διαδικασία άρσης αυτής.

ε. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης του εαυτού του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό επίδομα, εκτός εάν συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι (λ.χ. θέματα υγείας).
στ. Να διατηρεί θετική στάση έναντι της Αυστρίας, στάση η οποία προκύπτει από την καθόλου συμπεριφορά του, να μην αποτελεί απειλή για την δημόσια τάξη και ασφάλεια, καθώς και για τα εθνικά συμφέροντα του αυστριακού κράτους.

ζ. Να μην διατηρεί σχέσεις με ξένα κράτη, τα οποία διατηρούν δυσμενείς σχέσεις με το κράτος της Αυστρίας και θα έβλαπταν το τελευταίο.

η. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του.

θ. Να γνωρίζει την γερμανική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο.

ι. Να διαθέτει σε γενικές γραμμές άριστη συμπεριφορά.

1.3. Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας είναι από τις πλέον συντεταγμένες και προσεγμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χαρακτηρίζεται δε από σαφές αυστηρό και οριοθετημένο νομικό πλαίσιο, διαφυλάσσοντας την ευημερία και τον τρόπο ζωής του ελβετικού κράτους. Η Ελβετία ως κράτος διαθέτει ομοσπονδιακό πολιτειακό σύστημα και η απόδοση της ιδιότητας του Ελβετού πολίτη αφορά σε επίπεδο συγκεκριμένης κοινότητας και καντονιού.

Κατ’ αρχήν σε ομοσπονδιακό επίπεδο πολίτης καθίσταται κάποιος Ελβετός εάν ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

1. Έχει έναν γονέα Ελβετό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).

2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 18 ετών, έως ότου ενηλικιωθεί, δηλαδή, από Ελβετό πολίτη.
Η απόδοση της ελβετικής ιθαγένειας δεν συμβαίνει επ’ ουδενί κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι απλώς με την γέννηση κάποιου εντός του ελβετικού κράτους.
Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή, αλλοδαπών στην ελβετική κοινωνία, η ελβετική νομοθεσία προβλέπει ότι σε ομοσπονδιακό επίπεδο ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης (Einbürgerung), σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις. Ο ενδιαφερόμενος να πολιτογραφηθεί αλλοδαπός θα πρέπει:

α. Να είναι επί δώδεκα (12) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Ελβετίας.

β. Να έχει αφομοιωθεί από πολιτιστικής άποψης, ήτοι θα πρέπει να γνωρίζει τα ελβετικά έθιμα και τις ελβετικές πολιτιστικές παραδόσεις.

γ. Να τηρεί το νομοθετικό πλαίσιο του ελβετικού κράτους. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του.

δ. Να μη θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια του ελβετικού κράτους. Η διάταξη αυτή αφορά κυρίως στους μουσουλμάνους μετανάστες ισλαμιστικών πεποιθήσεων.

Σε περίπτωση απορριπτικής απόφασης επί αίτησης πολιτογράφησης, δεν υφίσταται δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά της ως ανωτέρω απορριπτικής απόφασης.

Οι ανωτέρω (α-δ) προϋποθέσεις ισχύουν για την κατ’ αρχήν αποδοχή της αίτησης πολιτογράφησης του αλλοδαπού σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Κατόπιν ο ενδιαφερόμενος αλλοδαπός λαμβάνει την άδεια να αιτηθεί πολιτογράφησης στο επίπεδο του καντονιού και της κοινότητας. Τα επιμέρους καντόνια του ελβετικού κράτους διαθέτουν ιδιαίτερη νομοθεσία για την διαδικασία πολιτογράφησης. Οι προϋποθέσεις ποικίλουν και το χρονικό διάστημα μόνιμης και νόμιμης διαβίωσης σε κάποιο καντόνι ποικίλλει από τα δύο (2) έως και τα δώδεκα (12) έτη. Το αυτό ισχύει και για τις κοινότητες του ελβετικού κράτους.

1.4. Η δανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η δανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας. Η δανική νομοθεσία είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και θα ήταν δυνατόν να χρησιμεύσει ως πρότυπο για αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις στην ισχύουσα ελληνική νομοθεσία. Στην Δανία πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:

1. Έχει έναν γονέα Δανό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 12 ετών από Δανό πολίτη.
3. Εάν η μητέρα του παντρευτεί Δανό πολίτη πριν ο ίδιος γίνει 18 ετών.
4. Με δήλωση για τους πολίτες των λεγομένων νορδικών χωρών (Φινλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία, Σουηδία). Πρόκειται ουσιαστικά για μια απλοποιημένη διαδικασία πολιτογράφησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ενδιαφέρον είναι ότι το σημείο αυτό, όπως και το (1) εισάγουν όρους εθνοφυλετικής καταγωγής και πολιτισμικής συνάφειας στην απόδοση ιθαγένειας.
5. Με πολιτογράφηση.

Στην περίπτωση της πολιτογράφησης, ο ενδιαφερόμενος μετανάστης οφείλει να προχωρήσει σε μία σειρά ενεργειών. Αυτές είναι οι κατωτέρω:
α. Ένα είδος επίσημης δήλωσης πίστης στη Δανία.
β. Πρέπει να αναφέρει όλες τις παραβάσεις που έχει κάνει ή για τις οποίες έχει κατηγορηθεί, ακόμα και για κάτι τόσο ασήμαντο όσο ένα πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα. Αν αργότερα διαπιστωθεί ότι ο μετανάστης είχε αποκρύψει κάποιο στοιχείο, είναι εφικτή η ανάκληση της απόδοσης ιθαγένειας.
γ. Να αποποιηθεί την προηγούμενη ιθαγένειά του.
δ. Να είναι επί εννέα (9) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Δανίας.
ε. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του. Για κάποια δε αδικήματα προστίθεται χρόνος τον οποίο πρέπει να περιμένει κάποιος για να μπορέσει να πολιτογραφηθεί.
στ. Να μη χρωστά στο κράτος.
ζ. Να συντηρεί τον εαυτό του, να μην έχει δεχτεί κανενός είδους κρατικής κοινωνικής βοήθειας ή επιδόματος για χρονικό διάστημα, το οποίο θα καλύπτει τα τεσσεράμισι (4,5 ) τουλάχιστον από τα τελευταία πέντε (5 ) έτη.
η. Γνώση της δανέζικης γλώσσας είτε με ειδικό τεστ είτε έχοντας περάσει τις εξετάσεις μετά την τρίτη τάξη του Γυμνασίου.
θ. Να περάσει από τεστ πολίτη που εξετάζει τις γνώσεις του για τη κοινωνία, κουλτούρα και ιστορία της Δανίας.

2.1 Η περίπτωση της Ελλάδος

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, σε αντίθεση με την κυρίαρχη νομοθεσία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, προβλέπει ιδαίτερα συνοπτικές και ευνοϊκές για τους μετανάστες και λαθρομετανάστες προϋποθέσεις πολιτογράφησης:

1. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση, σε τέκνα μεταναστών, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει πενταετία νόμιμης παραμονής στην Ελλάδα και αυτό μάλιστα με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους.
2. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση σε τέκνα μεταναστών, τα οποία παρακολούθησαν έξι (6) έτη διδασκαλίας και μάλιστα όχι συνεχόμενα σε ελληνικό σχολείο, ανεξαρτήτως νομικού καθεστώτος των γονέων τους, με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους. Σε περίπτωση δε που οι γονείς αμελήσουν να υποβάλουν την ανωτέρω δήλωση για ως άνω αναφερόμενες περιπτώσεις, τα τέκνα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα έτη.
3. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε τέκνα μεταναστών, τα οποία παρακολούθησαν τα τρία (3) πρώτα έτη της υποχρεωτικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα άτομα αυτά θα αποκτούν, όπως και στην περίπτωση (2) την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα έτη.
4. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, σε τέκνα μετανάστη γονέα, ο οποίος γεννήθηκε και κατοικεί μόνιμα στην Ελλάδα από τη γέννησή του.
5. Σε περίπτωση, κατά την οποία ένας ενήλικας μετανάστης δεν εμπίπτει σε κάποια εκ των ανωτέρω τεσσάρων κατηγοριών, θεωρείται προϋπόθεση πολιτογράφησης η απλή διαμονή στην Ελλάδα επί πέντε (5) από τα τελευταία δέκα (10) έτη.

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο συνιστά νομική υποχώρηση και αναχρονιστικό πλαίσιο αναφοράς της πολιτογράφησης των μεταναστών, τελεί δε σε ριζική ασυμφωνία με την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και αυτό διότι η διαδικασία της πολιτογράφησης πραγματοποιείται με ιδιαίτερα απλουστευμένο και πρόχειρο τρόπο για τους μετανάστες της δεύτερης γενιάς και εντελώς αυτόματα για τους μετανάστες της τρίτης γενιάς.

Οι διαφορές ανάμεσα στο πρότυπο της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Δανίας και στις προτεινόμενες νομοθετικές μεταβολές στην Ελλάδα είναι πολυάριθμες και δεν αφορούν απλώς στους τύπους, αλλά και την ουσία του νόμου. Το προτεινόμενο ελληνικό πλαίσιο ουσιαστικά προχωρεί στην πολιτογράφηση όλων σχεδόν των μεταναστών και των λαθρομεταναστών. Ενώ στην Δανία απαιτείται η οικονομική αυτοσυντήρηση του μετανάστη και η επί εννέα έτη σταθερή παραμονή του και φυσικά η κατά το διάστημα αυτό άμεμπτη από νομικής άποψης συμπεριφορά του, στο προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο το διάστημα αυτό μειώνεται δραστικά στα πέντε έτη, χωρίς αυτό το χρονικό διάστημα να απαιτείται να είναι συνεχές, ενώ δεν υπάρχει ρήτρα για την ενδεχόμενη παραβατική συμπεριφορά του μετανάστη.

Όσον αφορά δε στην εκπαίδευση των μεταναστών απαιτείται απλώς τριετής υποχρεωτική παρακολούθηση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή ο μετανάστης να έχει φοιτήσει έως την Γ΄ Δημοτικού. Με αυτόν τον τρόπο το ελληνικό κράτος θα καταστεί πόλος έλξης ενός ακατάρτιστου και χωρίς πολιτιστικό υπόβαθρο, πληθυσμού μεταναστών, ενώ στην Δανία και την Ελβετία το νομοσχέδιο λαμβάνει πρόνοια για την προσέλκυση μεταναστών με τεχνικές δεξιότητες και γνώσεις. Σε γενικές δε γραμμές η απόδοση της ιθαγένειας πραγματοποιείται πολύ πιο επιμελημένα και έπειτα από αυξημένο χρονικό διάστημα παραμονής στην εκάστοτε χώρα σε σχέση με το προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο.

Ενώ στην Δανία απαιτείται η ταυτόχρονη αποποίηση της προγενέστερης ιθαγένειας, στην Ελλάδα ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν εξετάζεται. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, συντηρείται το ψυχικό και ιδεολογικό ρήγμα με το ελληνικό κράτος και δυσχεραίνεται η διαδικασία ομαλής αφομοίωσης των μεταναστών.

2.2 Πρόταση ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής

Ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας (Ν. 3284/2004, δημοσιευμένος στο ΦΕΚ 217/τ.Α΄/2004) παρέχει ένα ασφαλές πλαίσιο ανάπτυξης μίας σύγχρονης μεταναστευτικής πολιτικής, συγχρονισμένης με την πολιτική και νομοθετική πραγματικότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Ιδίως η διατήρηση του άρθρου 5 του ισχύοντος Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας αποτελεί προϋπόθεση κοινωνικής σταθερότητας και ομαλής ένταξης των αλλοδαπών μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Το άρθρο έχει ως εξής: «Άρθρο 5. Για τον αλλοδαπό, που επιθυμεί να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια με πολιτογράφηση, απαιτείται να:

α) Είναι ενήλικος κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης πολιτογράφησης.
β) Μην έχει καταδικασθεί τελεσίδικα, κατά την τελευταία δεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης, σε ποινή στερητική της ελευθερίας τουλάχιστον ενός έτους ή, ανεξαρτήτως ποινής και χρόνου έκδοσης της καταδικαστικής απόφασης, για εγκλήματα προσβολών του πολιτεύματος, προδοσίας της χώρας, ανθρωποκτονίας από πρόθεση και επικίνδυνης σωματικής βλάβης, εγκλήματα σχετικά με την εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, διεθνή οικονομικά εγκλήματα, εγκλήματα με χρήση μέσων υψηλής τεχνολογίας, εγκλήματα περί το νόμισμα, αντίστασης κατά της αρχής, αρπαγής ανηλίκων, κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, κλοπής, απάτης, υπεξαίρεσης, εκβίασης, τοκογλυφίας, του νόμου περί μεσαζόντων, πλαστογραφίας, ψευδούς βεβαίωσης, συκοφαντικής δυσφήμισης, λαθρεμπορίας, εγκλήματα που αφορούν τα όπλα, αρχαιότητες, την προώθηση λαθρομεταναστών στο εσωτερικό της χώρας ή τη διευκόλυνση μεταφοράς ή προώθησης τους ή της εξασφάλισης καταλύματος σε αυτούς για απόκρυψη ή για παραβάσεις της νομοθεσίας για την εγκατάσταση και κίνηση αλλοδαπών στην Ελλάδα,
γ) Μην εκκρεμεί σε βάρος του απόφαση απέλασης.

2. Για τον αλλοδαπό που είναι αλλογενής απαιτείται επιπλέον να:

α) Διαμένει νόμιμα στην Ελλάδα δέκα συνολικά έτη την τελευταία δωδεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης. Για τον ανιθαγενή αλλοδαπό ή για τον αλλοδαπό που έχει αναγνωρισθεί ως πρόσφυγας αρκεί διαμονή στην Ελλάδα πέντε ετών μέσα στην τελευταία δωδεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης. Στον ανωτέρω κατά περίπτωση απαιτούμενο χρόνο δεν προσμετράται ο χρόνος που διάνυσε ο αλλοδαπός στην Ελλάδα ως διπλωματικός ή διοικητικός υπάλληλος ξένης χώρας. Η χρονική προϋπόθεση της δεκαετούς διαμονής δεν απαιτείται γι’ αυτόν που είναι σύζυγος Έλληνα ή Ελληνίδας, διαμένει τουλάχιστον επί μία τριετία στην Ελλάδα και έχει αποκτήσει τέκνο, καθώς και για εκείνον που έχει γεννηθεί και κατοικεί συνεχώς στην Ελλάδα. Για τους συζύγους Ελλήνων διπλωματικών υπαλλήλων που έχουν συμπληρώσει, οποτεδήποτε, ένα έτος διαμονής στην Ελλάδα και υπηρετούν στο εξωτερικό, προσμετράται για τη συμπλήρωση του παραπάνω χρόνου και ο χρόνος παραμονής τους στο εξωτερικό λόγω της υπηρεσίας των Ελλήνων συζύγων τους.
β) Έχει επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας, της ελληνικής ιστορίας και γενικά του ελληνικού πολιτισμού.

3. Αθλητές Ολυμπιακών αθλημάτων που έχουν συμπληρώσει πενταετή νόμιμη παραμονή στην Ελλάδα κατά την τελευταία δωδεκαετία, μπορούν να αποκτήσουν την Ελληνική Ιθαγένεια, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 5 έως 9 του παρόντος Κώδικα, εφόσον έχουν δικαίωμα να αγωνιστούν στην αντίστοιχη ελληνική εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς του οικείου αθλήματος, μετά από εισήγηση της οικείας εθνικής ομοσπονδίας και σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής».

Ενδεχόμενες τροποποιήσεις στην ισχύουσα νομοθεσία είναι δυνατόν να αφορούν επιμέρους διατυπώσεις του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, όχι όμως την ουσία του. Οι υποψήφιοι προς πολιτογράφηση αλλοδαποί θα πρέπει να υποβάλλουν σχετικό αίτημα προς τις ελληνικές αρχές, το οποίο δέον, όπως εξετάζεται άπαξ, ήτοι δεν θα πρέπει να υφίσταται δυνατότητα εκ νέου υποβολής αιτήματος πολιτογράφησης ή η δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά ενδεχόμενης απορριπτικής απόφασης. Οι ελάχιστες τυπικές προϋποθέσεις, τις οποίες θα πρέπει να πληροί ο υποψήφιος προς πολιτογράφηση, είναι δυνατόν να είναι οι εξής:

α. Να είναι ενήλικος κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης πολιτογράφησης.
β. Να είναι μόνιμος και νόμιμος κάτοικος του ελληνικού κράτους για συνεχόμενο χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης. [αντί για 12, όπως ίσχυε έως τώρα με τον Ν. 3284/2004]
γ. Να έχει στην κατοχή του άδεια ή δικαίωμα διαμονής.
δ. Να έχει λευκό ποινικό μητρώο. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του.
ε. Να αποδέχεται τις αρχές του ελληνικού Συντάγματος.
στ. Να μη θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια του ελληνικού κράτους.
ζ. Να γνωρίζει την ελληνική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο.
η. Να έχει αφομοιωθεί από πολιτιστικής άποψης, ήτοι να έχει επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας, της ελληνικής ιστορίας και γενικά του ελληνικού πολιτισμού.
θ. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης τόσο του εαυτού του όσο και των μελών της οικογένειάς του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό επίδομα.
ι. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του. Εξαιρούνται οι πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι μπορούν να διατηρήσουν την ιθαγένεια της χώρας προέλευσής τους.
Τα τέκνα αλλοδαπών γονέων, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, λαμβάνουν την ελληνική υπηκοότητα μόνον σε περίπτωση που έχουν γεννηθεί μετά την 1/1/2010 και ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε οκτώ (8) έτη νόμιμης και μόνιμης διαβίωσης στην Ελλάδα προτού το τέκνο γεννηθεί. Και πάλι η ελληνική ιθαγένεια δεν θα απονέμεται κατά τρόπο αυτόματο, αλλά κατόπιν σχετικής υποβολής αίτησης κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι τρία έτη.

Η ενσωμάτωση των μεταναστών πρέπει να είναι σταδιακή και ομαλή, ώστε να αντιστοιχεί προς τις δυνατότητες του ελληνικού κράτους και προς την ικανότητα αφομοίωσης της ελληνικής κοινωνίας.

Κρίνεται επιτακτική η ίδρυση Υπουργείου Μετανάστευσης, Ενσωμάτωσης και Εθνικής Ταυτότητας κατά το πρότυπο του γαλλικού Υπουργείου Μετανάστευσης, Αφομοίωσης, Εθνικής Ταυτότητας και Κοινής Ανάπτυξης (Ministère de l’immigration, de l’integration, de l’identité nationale et du développement solidaire). Διακηρυγμένοι σκοποί του προτεινόμενου ελληνικού Υπουργείου είναι δυνατόν να είναι:
α. Η ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία
β. Ο έλεγχος των διεθνών μεταναστευτικών ροών.
γ. Η προβολή της Κυρίαρχης Εθνικής και Ευρωπαϊκής Κουλτούρας στο πλαίσιο της πραγματικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
δ. Η ενίσχυση της συλλογικής ταυτότητας της ελληνικής κοινωνίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Παρόν’
«Στην πυρά!»
10 Ιανουαρίου 2010

Μίασμα, λοιπόν, κύριε συνταγματολόγε Νίκο Αλιβιζάτο, όποιος έχει άλλη άποψη από σας τους μορφωμένους, τους προοδευτικούς και τιμητές από καθέδρας, που ποτέ δεν έχετε κατέβει στο πεζοδρόμιο, δεν σας είδαμε ποτέ να μπαίνετε μπροστάρηδες στους αγώνες του λαουτζίκου, αυτού που δεν είναι στα γραφεία και δεν ξέρει αν αύριο θα έχει το μεροκάματο.

Μίασμα όποιος μιλάει για πατρίδα, μίασμα όποιος επιμένει να λέγεται Έλληνας. Μίασμα όποιος αγαπάει τον τόπο του και δεν τον θυσιάζει στον βωμό της περιβόητης στα λόγια Ενωμένης Ευρώπης, ούτε τις παραδόσεις του, ούτε την ιστορία του.

Δεν απομένει τίποτα άλλο, κύριε Αλιβιζάτο, παρά να ξανανοίξουν η Μακρόνησος και τα ξερονήσια και όπως έστελναν στα πέτρινα χρόνια η Δεξιά και το παρακράτος τους αριστερούς και τους… αντιφρονούντες που αρνούνταν να απαρνηθούν την ιδεολογία τους, να μπουζουριάσετε σήμερα εκείνους τους… σκοταδιστές που δεν υπογράφουν δήλωση μετάνοιας, ότι αποκηρύσσουν την πατρίδα και τις… παραφυάδες της (Εκκλησία)… Και έτσι να τους ξεφορτωθείτε για να μη σας χαλάνε τη σούπα, κύριε Αλιβιζάτο (όπως έτσι πίστευαν και τότε, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν βαθιά νυχτωμένοι, όπως είσθε και σεις σήμερα…).

Πιπιλίζετε την καραμέλα, κύριε καθηγητά, ότι πάσχουμε από φοβικά σύνδρομα όποιοι διαφωνούμε με τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας σ’ όποιον μπαίνει μέσα, χωρίς να ξέρουν ΟΥΤΕ οι αρχές Ασφαλείας και προστασίας της χώρας, όπως έχουν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, από πού κρατάει η σκούφια του, ποιος είναι και αν έχει εκείνα τα κριτήρια, που είναι πάνω από γραπτούς νόμους, που επιβεβαιώνουν πραγματικά τη βούλησή του να γίνει Έλληνας.

Όμως, κύριε Αλιβιζάτο, φαίνεται να ζείτε σ’ άλλον κόσμο. Αυτά τα φοβικά σύνδρομα κατά των ξένων γιατί ΠΟΤΕ δεν φάνηκαν απέναντι στις δεκάδες χιλιάδες Φιλιππινέζες που ζουν χρόνια στην Ελλάδα, φιλήσυχα, τηρώντας τους νόμους μας, χωρίς ποτέ να δημιουργήσουν προβλήματα;

Συκοφαντείτε τους έλληνες πολίτες κύριε καθηγητά. Εκτός αν έχετε κάνει κανόνα τις κάποιες εξαιρέσεις που ακόμα και στον χώρο σας υπάρχουν…

Είναι φασισμός, κύριε Αλιβιζάτο, να βάζετε ταμπέλα σ’ όποιον δεν συμφωνεί μαζί σας. Να απαγορεύετε να έχει τη δική του άποψη. Αυτό το «κράτος δικαίου» για την Ελλάδα, το αριστοκρατικό, όπου οι λίγοι, οι εκλεκτοί θα έχουν μόνο λόγο, ευαγγελίζεστε κύριε καθηγητά και οι όμοιοί σας; Να είστε σίγουροι ότι η συντριπτική πλειοψηφία όχι μόνο δεν θα πάρει, αλλά και θα αντισταθεί. Όπως αντιστάθηκε πάντα. Και θα το δείτε και σ’ αυτήν την επιχείρηση αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας του Ελληνισμού.

Και για να σας προλάβουμε, κανένας δεν έχει αντίρρηση να δοθεί ιθαγένεια σε μετανάστες. Σε νόμιμους όμως. Σ’ αυτούς που έχουν μπει με χαρτιά. Και έχουν τις προϋποθέσεις. Και έχουν δείξει συμπεριφορά νομοταγούς πολίτη. Και όχι βέβαια σωρηδόν. Κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Όπως πήγαν μετανάστες οι Έλληνες στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, δίπλα μας στη Γερμανία το 1960, κι ακόμα δεν τους έχει δοθεί η γερμανική υπηκοότητα. Και βέβαια με τον καθορισμό πόσους μπορεί η Ελλάδα να θρέψει, γιατί αλλιώς θα υπάρξει αύξηση της ανεργίας και το βιοτικό-οικονομικό επίπεδο θα πέσει. Πόσους αντέχουν οι σημερινές υποδομές της χώρας, σε νοσοκομεία, σε σχολεία. Για να μη δημιουργηθούν γκέτο, και μένουν σε χαμόσπιτα, να ζουν 40 και 50 σε καμαρούλες μια σταλιά, όπως συμβαίνει σήμερα, όπως συνέβαινε στο πρώην «σπίτι σας», κύριε Αλιβιζάτο στο Εφετείο της Σωκράτους.

Λέμε ναι, με αυτούς τους όρους. Πού είναι λοιπόν τα φοβικά σύνδρομα; Τα κατασκευάζετε, γιατί εξυπηρετούν τις επιθυμίες σας… Και κλείνοντας, μια απλή ερώτηση. Πόσους μετανάστες έχετε στη «δούλεψή» σας κύριε Αλιβιζάτο; Σε πόσους έχετε δώσει ένα κομμάτι ψωμί; Και αν έχετε, ασφαλώς δεν θα σας διακατέχει κανένα φοβικό σύνδρομο όπως τους άλλους, τους… άθλιους… ρατσιστές πατριώτες…

Μια ΜΚΟ πίσω από το νομοσχέδιο για την Ιθαγένεια 10/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed
λαθρομετανάστευση [πηγή φωτογραφίας: antinews.gr]

‘ΑntiNews’
«Μια ΜΚΟ πίσω από το νομοσχέδιο για την Ιθαγένεια!»
08 Ιανουαρίου 2010
Factor X

Η θέση σε διαβούλευση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας με διαδικασίες-express στους μετανάστες που έχουν συμπληρώσει μια 5ετία στη Χώρα έχει κυριολεκτικά σοκάρει την ελληνική κοινωνία. Και όλοι διερωτώμεθα πώς προέκυψε αυτό το κείμενο και τι κρύβεται πίσω από αυτές τις τόσο προωθημένες και ακραίες θέσεις. Επειδή όμως εμείς είμαστε πάντοτε καλά πληροφορημένοι, θα σας λύσουμε και αυτή την απορία.

Λίγο πριν από τις εκλογές η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» υπέβαλε στον τότε Υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο ένα σχέδιο Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, το οποίο περιελάμβανε όλες τις θέσεις του σημερινού Κώδικα Ραγκούση (πολιτογράφηση αλλοδαπού στα 5 χρόνια, υποχρέωση αιτιολογίας στην απόρριψη της πολιτογράφησης, κτήση της ιθαγένειας από τα παιδιά των μεταναστών με απλή δήλωση κλπ.). Ο κ. Παυλόπουλος απέρριψε τις προτάσεις της Επιτροπής, εξηγώντας μάλιστα σε ειδική εκδήλωση που έγινε στην ΕΣΗΕΑ πού θα οδηγούσε την Ελλάδα μια τέτοια παράλογη νομοθετική ρύθμιση.

Λίγους μήνες μετά, σε Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και με Υπουργό τον κ. Ραγκούση, το ίδιο σχέδιο της ίδιας ΜΚΟ γίνεται δεκτό και συνιστά το πρώτο μέρος του περίφημου νομοσχεδίου για την ιθαγένεια και την ψήφο των μεταναστών! Μάλιστα η ΜΚΟ έβγαλε στην ιστοσελίδα της και πανηγυρικό δελτίο τύπου, στις 23.12.2009, «χαιρετίζοντας τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης» που περιλαμβανόταν στο δικό της το σχέδιο και ζητώντας «να μην υπαναχωρήσει σε πιέσεις που ήδη ξεκίνησαν για λιγότερο φιλελεύθερες λύσεις»! Για του λόγου το αληθές όποιος θέλει μπορεί να μπει στην ιστοσελίδα της ΜΚΟ (www.hlhr.gr) όπου θα βρει το κείμενο του σχεδίου Κώδικα που απεστάλη στο Υπουργείο, την επιστολή στον Υπουργό, τα δελτία τύπου, αλλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για τη διοίκηση της ΜΚΟ με την επωνυμία «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου».

Ποια είναι, επιτέλους, αυτή η ΜΚΟ που κατάφερε να περάσει στην Κυβέρνηση παρά τη σφοδρή αντίδραση των αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων ένα τόσο επικίνδυνο για τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας νομοσχέδιο;

Στην Ελλάδα η ιθαγένεια χορηγείται από τις …ΜΚΟ
Πρόεδρος  της  Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, της οποίας τα κείμενα υιοθέτησε η Κυβέρνηση ως νέο Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας είναι ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής της Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Αν ο Πρόεδρος της Ένωσης είναι εκείνος που εκφράζει και υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τις αρχές της, τότε ο κ. Χριστόπουλος έχει …πλούσιο βιογραφικό: Τον Μάιο του 2009, όπως καταγγέλλουν οι φοιτητές του, ο κ. Χριστόπουλος, για μια ακόμη φορά, τους υπέβαλε σε γραπτές εξετάσεις δίνοντας τους να σχολιάσουν είτε έναν υποθετικό πίνακα που αναπαριστούσε τον Ιησού Χριστό σε στιγμή σεξουαλικής συνεύρεσης με λαϊκή τραγουδίστρια ντυμένη καλόγρια (!!!) είτε το βιβλίο γνωστού αυστριακού συγγραφέα όπου ο Χριστός, μεταξύ άλλων, εμφανίζεται να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών…(όλο το κείμενο των θεμάτων του καθηγητή είναι δημοσιευμένο στο φύλλο της 22.5.2009 της Εφημερίδας Espresso).

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά  ο κύριος πρόεδρος έχει αναπτύξει έντονη συγγραφική δραστηριότητα υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα των …μειονοτήτων στην Ελλάδα, επιχειρώντας να παρουσιάσει την ελληνική μειονότητα της Αλβανίας «μακριά από την ελληνοκεντρική θεώρηση που προτάσσει κατά βούληση τα εθνικά δίκαια», όπως λέει ο ίδιος σε σχετικό βιβλίο, που έχει συγγράψει από κοινού και με άλλα μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης. Υπήρξε επίσης ενεργό μέλος του Κέντρου Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων που υποστήριξε την ίδρυση σκοπιανής «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού» στη Φλώρινα, κεντρικός ομιλητής σε ημερίδες στο Πάντειο για την τσαμουριά και τους τσάμηδες και πολλά άλλα.

Με αυτούς τους επικίνδυνους για τη Χώρα σκοπούς η ΜΚΟ «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» κατάφερε να «περάσει» σχέδιο Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, υποκαθιστώντας την Κυβέρνηση στη νομοθετική της λειτουργία.

Γιατί κύριε Ραγκούση επιτρέψατε σ’ αυτούς τους κύκλους να νομοθετούν και να καθορίζουν ποιος είναι Έλληνας και ποιος όχι;

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ:

Πρόεδρος

Χριστόπουλος Δημήτρης

Αντιπρόεδρος

Τσιτσελίκης Κωνσταντίνος

Γενικός Γραμματέας

Ιωαννίδης Γιάννης

Ταμίας

Παπαπαντολέοντος Κλειώ

Μέλη

Αλιβιζάτος Νίκος

Παπαϊωάννου Κωστής

Καμπύλης Τάκης

Παρασκευόπουλος Νίκος

Κωνσταντίνου Γιάννης

Δημοψήφισμα για τη μετανάστευση: Γιατί όχι; 24/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , ,
comments closed
Μετανάστης [πηγή εικόνας: lawyersvoice.gr]

‘Macedonia on the Web’
«Δημοψήφισμα για τη μετανάστευση: Γιατί όχι; »
19 Δεκεμβρίου 2009
Φ. Χ. Γιαπουτζίδου

Είμαστε μια δημοκρατική χώρα; Βεβαίως. Ο λαός είναι ο κυρίαρχος του πολιτεύματος; Βεβαίως. Στη δημοκρατία ο λαός δεν είναι αυτός που αποφασίζει για την τύχη τη δική του και της χώρας του; Βεβαίως.

Τότε, γιατί να μη δοθεί η δυνατότητα και η ελευθερία στο λαό να εκφράσει τις πραγματικές επιθυμίες του για ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας, τη (λαθρο)μετανάστευση.

Η Ελβετία έδωσε το παράδειγμα, γιατί να μην ακολουθήσει η Ελλάδα, αφού, είτε αρέσει σε κάποιους, είτε όχι, είναι πραγματικά το λίκνο της δημοκρατίας;

Είναι, ίσως, ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί και η πολυπόθητη (;) επιστροφή του έλληνα πολίτη στα πολιτικά πράγματα του τόπου του, αφού, όπως υποστηρίζουν όλοι, είναι ανησυχητικό το γεγονός πως το ποσοστό της αποχής από τα κοινά ολοένα και διευρύνεται, όπως και το ποσοστό όσων αμφιβάλλουν για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Τι καλύτερο, για να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον του έλληνα πολίτη για τα κοινά, από μια δημοκρατική διαδικασία με την οποία θα του δοθεί για πρώτη φορά η δυνατότητα να αποφασίσει άμεσα για ένα καθημερινό ζήτημα – πρόβλημα που ταλανίζει το παρόν, αλλά και προβληματίζει για το μέλλον.

Εκτός κι αν κάποιοι φοβούνται το αποτέλεσμα ενός τέτοιου δημοψηφίσματος, γιατί σε περίπτωση, αρκετά πιθανή, που το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό από τις προσωπικές τους επιθυμίες και τα συμφέροντα ορισμένων, θα είναι υποχρεωμένοι να το σεβαστούν. Οπότε το τελικό ερώτημα – δίλημμα δεν είναι: δημοψήφισμα, ή όχι, αλλά: δημοκρατία, ή συμφέροντα;

Η Ασφάλεια ως βασική πτυχή επίλυσης του κυπριακού προβλήματος 08/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
comments closed
Η Εθνική Φρουρά παρελαύνει με σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Αποστρατικοποίηση = Αναμονή αφανισμού του κυπριακού Ελληνισμού»
07 Δεκεμβρίου 2009

Η αποστρατικοποίηση της Κύπρου συμφέρει και εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία και την Αγγλία

Η διάλεξη  του πρώην Υπουργού Άμυνας και πρώην Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, αντιστράτηγου εν αποστρατεία Φοίβου Κλόκκαρη, την Τετάρτη 2α Δεκεμβρίου 2009, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Λευκωσία, σε εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο, υπό τον τίτλο «Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος».

Ηχογραφημένη η διάλεξη Κλόκκαρη, μεταδόθηκε ραδιοφωνικά, σε δύο μέρη από την 1η Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, την Πέμπτη και την Παρασκευή 3η και 4η Δεκεμβρίου 2009, ώρα 08.20.

————————————————

«Η  Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος»

Φοίβου Κλόκκαρη
Αντιστρατήγου ε.α.
2 Δεκεμβρίου 2009

1.  Γενικά

Η ασφάλεια είναι ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού Προβλήματος, αφού το Κυπριακό πρωτίστως είναι πρόβλημα ασφάλειας, που πηγάζει από την επιβουλή και τις βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου.  Σήμερα, η σοβαρότερη απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου είναι:

* Η συνεχιζόμενη Τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και

* Η δημογραφική αλλοίωση του βορείου τμήματος με τον συνεχιζόμενο εποικισμό και την παρεμπόδιση επιστροφής των ξεριζωμένων προσφύγων και του νοτίου τμήματος με τη συστηματική διοχέτευση λαθρομεταναστών.

    Κάθε χρόνο διοχετεύονται 3000 περίπου λαθρομετανάστες στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων εδαφών και η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) δεν μπορεί να τους εκδώσει, επειδή η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της.

    Κατά την άποψη μου, το κύριο ζητούμενο με τους παράνομους μετανάστες είναι η παρεμπόδιση εισόδου τους στη χώρα, και στο τομέα αυτό παρουσιάζεται μεγάλη αδυναμία του κράτους και ιδιαίτερα:

    * Στον έλεγχο και επέμβαση της αστυνομίας στη γραμμή αντιπαρατάξεως.

    * Στην αντιμετώπιση του κενού που παρουσιάζεται στα όρια των βρετανικών βάσεων Δεκελείας με τη κατεχόμενη περιοχή.

    * Στον έλεγχο του μεγάλου θαλάσσιου χώρου, αφού η ΚΔ δεν διαθέτει κανένα εξοπλισμένο σκάφος ανοικτής θαλάσσης.

      Τα υπόλοιπα Μεσογειακά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) επικεντρώνουν τη προσπάθεια τους στη παρεμπόδιση εισόδου παράνομων μεταναστών στο έδαφος τους, ενώ η ΚΔ στο χειρισμό μετά την είσοδο τους.

      Βίαια, παράνομα, συστηματικά και με γοργούς ρυθμούς η Κύπρος αλλάζει δημογραφικό χαρακτήρα.  Στόχος της Τουρκίας, η επικράτηση του Μουσουλμανικού στοιχείου σε βάρος του Χριστιανισμού, του Τουρκικού στοιχείου σε βάρος του Ελληνικού και σε βάθος χρόνου ο αφανισμός του.

      2.  Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο

      Η Τουρκία, από τη δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ συμβούλου του πρωθυπουργού Μεντερές 1956, επιτελικό «Σχέδιο Ανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1958), έθεσε ως στρατηγικό στόχο τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου και την ανατροπή της πληθυσμιακής υπεροχής των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την ασφάλεια της και τoν ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

      Η Τουρκία προώθησε με επιμονή τη στοχοθεσία της, ακολουθώντας την αρχή του πολέμου «εκλογή του σκοπού και εμμονή εις αυτόν» και επέτυχε σε μεγάλο βαθμό την υλοποίηση της με κύριους σταθμούς:

      · 1960

      Με τις Συνθήκες Εγκαθίδρυσης, Εγγυήσεως , Συμμαχίας πέτυχε:

      –  Επεμβατικά δικαιώματα και διατήρηση στρατευμάτων στη Κύπρο (Δικαιώματα που είχε απωλέσει με την Συνθήκη της Λοζάνης 1923).

      –  Λειτουργική διχοτόμηση (Βέτο Αντιπροέδρου, ξεχωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή, ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους, ξεχωριστά Δημοτικά Συμβούλια).

      –  Υπερβολικά προνόμια στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι από μειονότητα του 18% έγιναν κοινότητα με δυσανάλογη συμμετοχή στο κρατικό μηχανισμό.

      · 1974

      Με την εισβολή, την κατοχή, τον εποικισμό, τον ξεριζωμό των Ελλήνων από το Βόρειο τμήμα της Κύπρου και τη δημιουργία του παράνομου καθεστώτος της «ΤΔΒΚ» πέτυχε:

      – Γεωγραφική διχοτόμηση.

      – Δημογραφική αλλοίωση.

      – Να θέσει τις βάσεις δημιουργίας συνεταιρικού κράτους στη Κύπρο.

      · 2004

      Με το σχέδιο λύσης του κυπριακού προβλήματος (Σχέδιο Ανάν) θα ολοκλήρωνε τους στόχους της, εάν υιοθετείτο, και θα έθετε υπό τον έλεγχο και την κηδεμονία της την Κύπρο, η οποία θα αφοπλίζετο και θα ενομιμοποιούντο τα τετελεσμένα της κατοχής και το ψευδοκράτος.

      Σήμερα, η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για ολοκλήρωση του στόχου της, με ενέργειες προς τρεις άξονες:

      · 1ος Άξονας

      Λύση συνομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, στη βάση της παρθενογένεσης και του συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών, με διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στο νησί.  Στην ουσία, επιδιώκει οι κατεχόμενες περιοχές να γίνουν επαρχία της Τουρκίας και οι ελεύθερες περιοχές να αφοπλισθούν και να τεθούν υπό τον έλεγχο της, όπως θα συνέβαινε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με το οποίο η Τουρκία θα επετύγχανε:

      Διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στη Κύπρο.

      Αφοπλισμό του κυπριακού κράτους και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων του στη ξηρά, την θάλασσα και τον αέρα.

      Ενσωμάτωση στο σχέδιο, άνω των 60 διμερών συμφωνιών του ψευδοκράτους με την Τουρκία. Με αυτές, η Τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία ουσιαστικά γινόταν επαρχία της Τουρκίας και η Τουρκία αποκτούσε δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο χώρο της Κύπρου, χωρίς να χρειάζεται έγκριση του κυπριακού κράτους. Η τελική κατάληξη είναι, ότι μόνο η Ελλάδα και το Κυπριακό κράτος δεν θα είχαν δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί, που αποτελεί σημαντική παράμετρο της στρατηγικής αξίας του.

      Η Τουρκία δεν επιδιώκει πλήρη διχοτόμηση και δύο κράτη στη Κύπρο, επειδή αυτό αφήνει στους Έλληνες της Κύπρου περιθώρια αυτονομίας και επιλογών στην ασφάλεια, που προσκρούουν στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας και στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.  Η επιλογή αυτή δυνατόν να δημιουργήσει προβλήματα στην ασφάλεια της Τουρκίας, όπως η ίδια εκτιμά.

      Χαρακτηριστική είναι η δήλωση το 1976, μετά την τουρκική εισβολή, του Τουράν Γκιουνές, υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης Ετσεβίτ, ότι η διχοτόμηση είναι καθαρή παραφροσύνη γιατί θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας (συνέντευξη στη εφημερίδα ‘ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ’ των Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου 1976).

      Αν η επιλογή των δύο κρατών εξυπηρετούσε τη Τουρκία, τότε μετά την ίδρυση του ψευδοκράτους το 1983, δεν θα συναινούσε σε οποιεσδήποτε συνομιλίες για λύση του κυπριακού προβλήματος.

      · 2ος Άξονας

      Υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Στα πλαίσια αυτής της στόχευσης η Τουρκία:

      – Δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της ΚΔ.  Δεν ανοίγει τα λιμάνια και αεροδρόμια της σε σκάφη και αεροσκάφη της Κύπρου, όπως δεσμεύεται να πράττει για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

      – Παραβιάζει το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ, δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες.

      – Δεν αποσύρει τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) και συνεχίζει τον παράνομο εποικισμό.

      · 3ος Άξονας

      Αναβάθμιση του ψευδοκράτους και εξάλειψη κάθε Ελληνικού στοιχείου. Εξόντωση εγκλωβισμένων, παρεμπόδιση επιστροφής προσφύγων, εκμετάλλευση των περιουσιών τους, καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλαγή των τοπωνυμίων.  Στόχος, να εμφανιστεί το ψευδοκράτος ως κράτος ισότιμο προς τη ΚΔ, στα πλαίσια συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών.

      3.  Παρούσα κατάσταση από πλευράς Ασφάλειας στη Κύπρο

      Τουρκική Απειλή

      Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας λόγω της κατοχής του βορείου τμήματος της (37% του εδάφους της), του συνεχιζόμενου εποικισμού (πέραν των 250.000 εποίκων, για κάθε Τουρκοκύπριο [Τ/Κ] αντιστοιχούν 2-3 Τούρκοι έποικοι), της συστηματικής διοχέτευσης λαθρομεταναστών στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων και της πολυδιάσπασης της κυριαρχίας της.  Η ΚΔ ασκεί κυριαρχία στις ελεύθερες περιοχές, η Τουρκία στις κατεχόμενες, η Βρετανία στις βρετανικές βάσεις (ΒΒ) και τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ) στην ουδετέρα ζώνη (ΟΖ).

      Παρά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ (το 2004) και τη διάνοιξη σημείων διέλευσης στη γραμμή αντιπαρατάξεως (το 2003), η στρατιωτική απειλή δεν μεταβλήθηκε γιατί δεν μεταβλήθηκαν τα συστατικά στοιχεία της, ήτοι:

      * Η Δύναμη (43.000 άνδρες, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650 τεθωρακισμένα [ΤΘ]), η Σύνθεση (2 Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, 1 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, 1 Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, Διοίκηση Πυροβολικού, Σύνταγμα Καταδρομών) και η Διάταξη (επιθετική, προωθημένη) των ΤΔΚ.

      * Η στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο, που επαναβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας την 1η Ιουλίου 2009.

        Η Τουρκία διατηρεί αναλογία πέραν του 3:1 των ΤΔΚ σε σχέση με την Εθνική Φρουρά (ΕΦ) με στόχο την άσκηση ψυχολογικής βίας, προκειμένου οι Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση, η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.

        Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), ως μοχλό πίεσης για να επιτυγχάνει πολιτικά και άλλα οφέλη, χωρίς να εμπλέκεται σε πόλεμο (περίπτωση Ίμια στην Ελλάδα και Στροβίλια, Λουρουτζίνα στη Κύπρο).

        Η Τουρκία, όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής μετά το 1974, «έκτισε» στη Κύπρο επιθετικές δυνατότητες και συγκεκριμένα:

        * Μετέφερε δυνάμεις και σύγχρονα οπλικά συστήματα από τη Τουρκία.

        * Αναδιοργάνωσε τις δύο μεραρχίες πεζικού (την 28ΜΠ και 39ΜΠ) σε μηχανοκίνητες μεραρχίες πεζικού και την ΤΟΥΡΔΥΚ σε μηχανοκίνητη ταξιαρχία.

        * Αναβάθμισε τα άρματα μάχης Μ48Α5Τ1 σε Μ48Α5Τ2, με δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών επιχειρήσεων και εκτέλεσης βολών εν κινήσει.

        * Αντικατέστησε το Πυροβολικό των 105χιλ με αυτοκινούμενα πυροβόλα των 155χιλ, με μεγαλύτερη ευκινησία και ισχύ πυρός.

        * Δημιούργησε υποδομές Διοικητικής Μέριμνας (αποθηκεύσεις καυσίμων, πυρομαχικών κλπ).

        * Ανέπτυξε όλες τις δυνάμεις των κατοχικών στρατευμάτων σε προωθημένη διάταξη εντεύθεν του Πενταδακτύλου.

          Η Τουρκία στη Κύπρο διατηρεί συνεχώς το στρατιωτικό πλεονέκτημα της δυνατότητας, να διεξαγάγει αιφνιδιαστικά επιθετικές επιχειρήσεις, χωρίς κινητοποίηση και μεταφορά ενισχύσεων από τη Τουρκία, και να επιτύχει εντός μικρού χρονικού διαστήματος στρατηγικά πλεονεκτήματα.  Μεγάλη τρωτότητα παρουσιάζουν η Λευκωσία, η Λάρνακα και τα Κοκκινοχώρια.

          Οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που έχει η Τουρκία στη Κύπρο οφείλονται:

          • * Στο μέγεθος της χώρας και την ισχυρή πολεμική μηχανή της.
          • * Στην εγγύτητα των αεροναυτικών βάσεων της.
          • * Στη δύναμη, σύνθεση και διάταξη των ΤΔΚ.
          • * Στο πεδινό του εδάφους στη γραμμή αντιπαράταξης.
          • * Στην ύπαρξη ζωτικών χώρων σε μικρό βάθος από την γραμμή αντιπαράταξης και στις αδυναμίες της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ).

          Οι κύριες αδυναμίες της ΕΦ είναι:

          • * Το μικρό μέγεθος της σε σύγκριση με τις Τουρκικές ΕΔ.
          • * Η μεγάλη εξάρτηση της επάνδρωσης της από την επιστράτευση.
          • * Η ουσιαστική έλλειψη πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας, σε συνδυασμό με τη φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδος-Κύπρου.
          • * Οι μεγάλες ανάγκες αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων. Η συμπίεση του Προϋπολογισμού Άμυνας (ΠΥ) τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σοβαρά προβλήματα.
          • * Προβλήματα στην εκπαίδευση και το ηθικό του προσωπικού, που επηρεάζονται και από το αρνητικό κλίμα για την άμυνα που καλλιεργεί μέρος του πολιτικού κόσμου και του λαού.

          Η στρατιωτική αξιολόγηση της κατάστασης στη Κύπρο (Risk assessment) παρουσιάζει υψηλό βαθμό κινδύνου για τη ΚΔ, λόγω της Τουρκικής απειλής, που μπορεί να μειωθεί αν ενισχυθεί:

          • * Η μαχητική Ισχύς της ΕΦ.
          • * Το δόγμα του ΕΑΧ.
          • * Η συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Η στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με Χώρες της ΕΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Γαλλία, Ρωσία κλπ).

          Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας

          Άλλη μια σοβαρή παράμετρος, που επηρεάζει αρνητικά το ανισοζύγιο των δυνάμεων στη Κύπρο και το αξιόμαχο της ΕΦ, είναι η απουσία θεσμοθέτησης Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) από τη Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ), η οποία δεν έχει αντίστοιχα κείμενα, όπως «Η Λευκή Βίβλος για την Άμυνα» της Αγγλίας και Γαλλίας, η ΣΕΑ των ΗΠΑ (συντάσσεται από το National Security Council) και η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της Ελλάδος.

          Η ΣΕΑ προσδιορίζει μακροπρόθεσμους στόχους, οι οποίοι ακολουθούνται από όλες τις κυβερνήσεις και αναπροσαρμόζονται αναλόγως. Οι στόχοι αυτοί αποτελούν τη πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής και των αμυντικών απαιτήσεων.  Είναι ο φάρος, που καθοδηγεί τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την ετοιμότητα τους και τα εξοπλιστικά προγράμματα.

          Η ΚΔ θα έπρεπε να είχε θέσει ως κύρια στοχοθεσία και να εργασθεί με αποφασιστικότητα για την απομάκρυνση των ΤΔΚ και εποίκων (δύο εγκλήματα κατά του Διεθνούς Δικαίου), ως προϋποθέσεων για έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

          Δυστυχώς αποτύχαμε στην υιοθέτηση και υλοποίηση τέτοιας στοχοθεσίας, με αποτέλεσμα:

          • * Η βάση του προβλήματος, από θέμα εισβολής κατοχής και εποικισμού, να καταλήξει σε δικοινοτική διαφορά.
          • * Η Τουρκία να παραμένει στο απυρόβλητο και η διεθνής πίεση να ασκείται στη πλευρά μας. Στο θύμα αντί στο θύτη.
          • * Η διχοτόμηση, ο εποικισμός, η τουρκοποίηση των κατεχομένων να παγιώνονται, με τις ατέρμονες, μακροχρόνιες διακοινοτικές συνομιλίες.

          4.  Γεωπολιτική Σημασία της Κύπρου

          Γενικά

          Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι θέμα άμεσα συνδεδεμένο με τον παράγοντα ασφάλεια.  Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου απορρέει βασικά από τη γεωγραφική θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) και τις υποδομές στο έδαφος της.

          Η θέση της Κύπρου ακουμπά σε δύο καυτά θέματα, την ενέργεια και την ασφάλεια, που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την παγκόσμια ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και οικονομία.

          Ενέργεια

          Η Κύπρος ευρίσκεται ανάμεσα σε δύο ζώνες μεγάλης στρατηγικής σημασίας.  Προς Ανατολάς, η ζώνη η οποία διαθέτει το 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και εκτείνεται από την ευρύτερη περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου μέχρι τη Κασπία Θάλασσα.  Προς Δυσμάς, η ζώνη των χωρών της ΕΕ που αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας στο κόσμο.

          Η Κύπρος λοιπόν, εγκατεστημένη στην Ανατολική Μεσόγειο, μοιάζει με εξέδρα ανάμεσα στη ζώνη που παράγει την ενέργεια και την ζώνη που καταναλώνει την ενέργεια.  Βρίσκεται στο σταυροδρόμι διακίνησης της ενέργειας, έναντι της απολήξεως των αγωγών πετρελαίου στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και του Σουέζ, που αποτελεί την πύλη εισόδου πετρελαιοφόρων στη Μεσόγειο.

          Το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο, το Σουέζ και τις νότιες θάλασσες της Κύπρου, διακινείται προς την ΕΕ και τη Δύση γενικότερα.

          Το πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα, δια του μεγάλου μήκους αγωγού BTC (Μπακού-Τυφλίδα-Τσεϊχάν) με δυνατότητα διακίνησης 1 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι Τσεϊχάν της Τουρκίας και από εκεί, δια των θαλασσίων ζωνών της Κύπρου, μεταφέρεται προς τη Δύση.

          Το πετρέλαιο από το Βόρειο Ιράκ, δια του 600 μιλίων αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν με δυνατότητα να διακινεί 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι του Τσεϊχάν και από εκεί μεταφέρεται στη Δύση.  Επίσης από το Βόρειο Ιράκ, το πετρέλαιο με αγωγούς διακινείται στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου έναντι της Κύπρου (Συρία, Ισραήλ).

          Το λιμάνι του Τσεϊχάν, στο Κόλπο της Αλεξανδρέττας έναντι της Κύπρου, εξελίσσεται σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο για τη διακίνηση της ενέργειας από την Κασπία και το Βόρειο Ιράκ προς τη Δύση.  Προγραμματίζεται και η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν και προς Ανατολή, μέσω της ανατολικής θαλάσσιας ζώνης της Κύπρου, στο λιμάνι Ασκελόν του Ισραήλ, από εκεί με αγωγό προς το λιμάνι Εϊλάτ στο Κόλπο Άκαμπα και ακολούθως με πετρελαιοφόρα προς την Ινδία.  Επίσης προγραμματίζεται, η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν προς Μέση Ανατολή (Νοβορόσικ-Σαμψούντα-Τσεϊχάν-Μέση Ανατολή).

          Στο θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κύπρου, στις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της Αιγύπτου και Ισραήλ, έχουν εντοπισθεί μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου.  Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι παρόμοια αποθέματα υπάρχουν και στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το στοιχείο αυτό δίδει νέα διάσταση στη γεωπολιτική σημασία της Κύπρου.

          Η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για:

          • * Διακίνηση της ενέργειας.
          • * Παραγωγή φυσικού αερίου.
          • * Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών που πηγάζουν από τη Μέση Ανατολή.

          Οι μεγάλες δυνάμεις και οι εταιρείες πετρελαίου, επειδή διακυβεύονται ύψιστα ζωτικά συμφέροντα τους, ενδιαφέρονται και επενδύουν στην ενεργειακή ασφάλεια που αφορά τις πηγές και τους δρόμους της ενέργειας (Αγωγοί-Πετρελαιοφόρα).

          Η Κύπρος, λόγω της θέσεως της, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο αν ενταχθεί πλήρως στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της ΕΕ.

          Η Τουρκία επιβουλεύεται το θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay 1982 και δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ούτε τις συμφωνίες που υπέγραψε η ΚΔ για οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο (2003) και το Ισραήλ (2007). Παραβιάζει συστηματικά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες που πραγματοποιεί η ΚΔ στην ΑΟΖ της.

          Η Τουρκία θεωρεί την αλυσίδα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και τη Κύπρο ως αναχώματα, που παρεμποδίζουν την επέκταση της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ως εν δυνάμει βατήρες επιθετικών ενεργειών εναντίον της.  Για το λόγο αυτό, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση και τον έλεγχο τους. Επισημαίνεται, ότι η Τουρκία, με το σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού, θα επετύγχανε το στόχο της αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο.

          Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο

          Η Κύπρος γειτνιάζει προς την ασταθή περιοχή της Μέσης Ανατολής στο πιο ευαίσθητο τμήμα των συνόρων της ΕΕ, από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειας της, αλλά και της ΕΕ.  Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως:

          • * Τρομοκρατία.
          • * Διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής.
          • * Λαθρεμπόριο όπλων.
          • * Οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων μεταναστών.
          • * Θρησκευτικός φανατισμός.

          Οι ασύμμετρες απειλές είναι ασαφείς, πολύμορφες, λιγότερο ευδιάκριτες, λιγότερο προβλέψιμες.  Η αντιμετώπιση τους απαιτεί συλλογική προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο, συνεργασία ιδίως στις πληροφορίες και μεγάλο κόστος.  Σήμερα, καμιά χώρα δεν μπορεί μόνη να αντιμετωπίσει όλες τις απειλές κατά της ασφάλειας της.  Ενδεικτική είναι η συλλογική προσπάθεια με την ναυτική επιχείρηση ‘ΑΤΑΛΑΝΤΑ’ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την αντιμετώπιση των πειρατών της Σομαλίας, που απειλούν τη διακίνηση της ενέργειας και του εμπορίου από Άπω και Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη.

          Υποδομές στο έδαφος της Κύπρου – Λοιπά Στοιχεία

          Η Κύπρος διαθέτει υποδομές στο έδαφος της (Κυπριακή Δημοκρατία, Βρετανικές Βάσεις) για:

          • * Αεροναυτικές διευκολύνσεις (λιμάνια, αεροδρόμια, Αεροπορικές/Ναυτικές βάσεις).
          • * Επιτήρηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου (Ραντάρ ερεύνης Αέρος, Εδάφους).
          • * Παρακολούθηση επικοινωνιών και συλλογή πληροφοριών σε ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη (Επικοινωνιακές εγκαταστάσεις, συμμετοχή στο παγκοσμίου εμβέλειας σύστημα ‘ECHELON’ από τη Βρετανία με επικοινωνιακές εγκαταστάσεις στις Βρετανικές Βάσεις).

          Η Κύπρος αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας τριών Ηπείρων για θέματα εμπορίου, οικονομίας, ανθρωπιστικά, επικοινωνιών, συγκοινωνιών, πολιτιστικά, και θέματα πολιτικής και ασφάλειας.

          Διαθέτει εκτεταμένο χώρο FIR και έρευνας-διάσωσης που καλύπτει μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου, από όπου διέρχεται μεγάλος όγκος θαλασσίων και εναερίων συγκοινωνιών που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στη χώρα.

          Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ)

          Η γεωγραφική θέση της Κύπρου εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ, που τέθηκαν με τη νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας που υιοθετήθηκε το 2003 (European Security Strategy [ESS]).

          Οι δύο από τους τρεις στρατηγικούς στόχους της ESS ακουμπούν στη Κύπρο και συγκεκριμένα:

          • * Η αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών.
          • * Η δημιουργία ζώνης ασφάλειας στη περίμετρο της ΕΕ, ενός δακτυλίου χωρών στο Ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, με τις οποίες να συνεργάζεται η ΕΕ.

          Η Κύπρος πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί προωθημένο παρατηρητήριο/φυλάκιο της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι της Μέσης Ανατολής, για θέματα ασφάλειας και ενέργειας, σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          Επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη (Partnership for Peace  [PfP]) δεν συμμετέχει πλήρως στο πυλώνα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια της και στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής αξίας της.  Συγκεκριμένα:

          • * Δεν λαμβάνει διαβαθμισμένες πληροφορίες ΝΑΤΟ για θέματα ασφάλειας.
          • * Δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ΝΑΤΟ-ΕΕ για θέματα ασφάλειας που αφορούν όλες τις χώρες της ΕΕ.
          • * Δεν μπορεί να αξιοποιήσει τη διάθεση στην ΕΕ του εδάφους της (λιμάνια, αεροδρόμια, Ραντάρ) για στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ, όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ (διαδικασία «Berlin+»).

          Στη PfP συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου (Ελβετία, Ρωσία, Ουκρανία κλπ).  Εξαίρεση αποτελεί μόνο η Κύπρος. Οι περιορισμοί, που τέθηκαν στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ, πηγάζουν από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Δεκεμβρίου 2002 στη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης, όπου καθορίστηκε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ ή της PfP και δεν έχουν υπογράψει συμφωνία ασφάλειας με το ΝΑΤΟ, δεν θα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις της ΕΕ όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ.

          Οι περιορισμοί που υφίσταται η Κύπρος στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ, επειδή δεν είναι μέλος της PfP, μειώνουν το γεωπολιτικό βάρος που έχει η Κύπρος για την ΕΕ, αφού δεν γίνεται πλήρης εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής αξίας της.

          Βρετανία – Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)

          Οι ΒΒ είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τα συμφέροντα της Βρετανίας, ιδιαίτερα εκείνα τα οποία συνδέονται με την ενέργεια και την ασφάλεια.

          Τα διεθνή γεγονότα των τελευταίων χρόνων αναβάθμισαν το ρόλο των ΒΒ (επιλογές στη διακίνηση της ενέργειας, ευρείας κλίμακος τρομοκρατικές ενέργειες, πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και Κεντρική Ασία).

          Οι ΒΒ χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη των στρατευμάτων της Βρετανίας και ΗΠΑ στις επιχειρήσεις στο Ιράκ και Αφχανιστάν, καθώς και της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη κρίση του Λιβάνου.

          Στα πλαίσια λύσης του Κυπριακού, η Βρετανία επιδιώκει ισχυροποίηση, εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των ΒΒ. Αυτό θα επιτευχθεί με αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους, για να εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου, και με λύση του Κυπριακού, η οποία να αποκλείει τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους. Λύση, η οποία να βασίζεται στην εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ που παραβιάζει την κυριαρχία και αυτονομία της ΚΔ.

          Επισημαίνεται, ότι η Βρετανία, όπως εξ άλλου και η Τουρκία, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους και θα το επετύγχανε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν.  Η Βρετανία, με το σχέδιο αυτό, επετύγχανε εδραίωση του καθεστώτος των ΒΒ (συμπληρωματικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, για να ισχυροποιηθεί με τη ψήφο του λαού), μεγαλύτερη πρόσβαση στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου (επαναχάραξη θαλασσίων ζωνών από ένα μόνο Άγγλο εμπειρογνώμονα),  κίνηση των πλοίων της στο θαλάσσιο χώρο των ΒΒ «για οποιοδήποτε σκοπό» και έθετε φραγμό στη δυνατότητα της Κύπρου να προσφεύγει σε διεθνή βήματα για επίλυση διαφορών με τη Βρετανία.

          ΗΠΑ

          Οι ΗΠΑ θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο «την λεωφόρο» που τους εισαγάγει μέσω των λιμένων και αεροδρομίων της στο ζωτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου έχουν στρατηγικά συμφέροντα που σχετίζονται κυρίως με την ενέργεια και την ασφάλεια (ιδιαίτερα το πρόβλημα της τρομοκρατίας).

          Η Ανατολική Μεσόγειος ελέγχεται από τη Τουρκία, το Ισραήλ και τη Βρετανία (ΒΒ), υπό τη στρατηγική ομπρέλα των ΗΠΑ.

          Τουρκία

          Επιδιώκει να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο, με:

          • * Εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης της, του μεγέθους της και της δημογραφικής ευρωστίας της.
          • * Προβολή της στρατιωτικής ισχύος της και, ιδιαίτερα, των αεροναυτικών δυνάμεων της και την αύξηση της αυτάρκειας της πολεμικής βιομηχανίας της.
          • * Έλεγχο της διακίνησης της ενέργειας προς την ΕΕ (πλέγμα αγωγών) και των υδάτων προς την Μέση Ανατολή (πλέγμα υδατοφρακτών στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη).
          • * Προώθηση ενός νεο-οθωμανικού εθνικισμού.
          • * Επιβολή ηγεμονικού ρόλου στις γειτονικές της χώρες (Ελλάδα, Αρμενία, Συρία, Ιράκ κλπ).
          • * Πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.
          • * Ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στο θαλάσσιο χώρο, μεταξύ Καστελλορίζου και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Ελλάδα

          Η ανατροπή του γεωπολιτικού δυναμικού προς όφελος της Τουρκίας, οδήγησε σε:

          • * Περιορισμό του ρόλου και της επιρροής της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο.
          • * Υποχωρητικότητα της Ελλάδος έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο, για ανατροπή του status quo.
          • * Φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου και αποδυνάμωση του αμυντικού άξονα μεταξύ των δύο χωρών.
          • * Επέκταση των αξιώσεων της Τουρκίας στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Καστελλορίζου-Κύπρου (Η φωνή του Θουκυδίδη αντηχεί από τα βάθη της Ιστορίας: «Ο ισχυρός προχωρεί, όσο του επιτρέπει η δύναμη του»). Δραστηριοποιείται με αεροναυτικές ασκήσεις, ασκήσεις έρευνας-διάσωσης, παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, χαράσσει αυθαίρετα την ΑΟΖ της σε βάρος της Ελλάδος και Κύπρου.

          Υπάρχει ανάγκη επαναφοράς της ισορροπίας του στρατιωτικού δυναμικού, ιδιαίτερα στη θάλασσα και τον αέρα, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Ελλάδα την επιθετικότητα της Τουρκίας και να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.  Αυτό θα προσδώσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος στην Ελλάδα, αφού η περιοχή αυτή αποτελεί ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          5.  Η Ασφάλεια στα πλαίσια Λύσης του Κυπριακού

          Γενικά

          Οι επιδιώξεις μας θα πρέπει να στοχεύουν προς δύο άξονες:

          • * Κατάργηση του υφιστάμενου Συστήματος Ασφάλειας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Αντικατάσταση του με νέο Σύστημα Ασφάλειας, το οποίο να διασφαλίζει την:

          – Ανεξαρτησία,

          – Εδαφική Ακεραιότητα,

          – Κυριαρχία,

          – Ασφάλεια των Πολιτών και

          – Προστασία των Εθνικών Συμφερόντων της Κύπρου.

          Υφιστάμενο Σύστημα Ασφάλειας

          Βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960, που επιβλήθηκαν στη Κύπρο για να της παραχωρηθεί περιορισμένη ανεξαρτησία.

          Λειτούργησαν καταστροφικά για τη Κύπρο. Οι εγγυήτριες δυνάμεις και κυρίως η Τουρκία τις εκμεταλλεύθηκαν για την προώθηση των συμφερόντων τους σε βάρος της Κύπρου.

          Η Τουρκία δίδει τη δική της ερμηνεία στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεως, περί μονομερούς επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων.  Υποστηρίζει, ότι της παρέχει το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης όπως έπραξε το 1964 (αεροπορικοί βομβαρδισμοί) και το 1974 (εισβολή).  Αυτό αντίκειται προς τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ 2(4), περί απειλής ή χρήσης βίας στις Διεθνείς Σχέσεις, και 53, που καθορίζει ότι μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί να εξουσιοδοτήσει στρατιωτική δράση.

          Ουσιαστικά είναι άκυρες, γιατί παραβιάζουν αρχές και καταναγκαστικούς κανόνες διεθνούς δικαίου (άρθρο 53 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών) και οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς επί 35 χρόνια (άρθρο 60 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).

          Είναι αναχρονιστικές και η διατήρηση τους θα αποτελεί μόνιμη πληγή.

          Νέο Σύστημα Ασφάλειας

          Είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη:

          • * Τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος (στοχοθεσία Τουρκίας).
          • * Την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας.
          • * Τη θέση της Κύπρου σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας.

          Πρέπει να βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

          • * Στη Δυνατότητα Αυτοάμυνας της Κύπρου.
          • * Στην πλήρη συμμετοχή της στην ΚΕΠΠΑ/ΕΕ.
          • * Στην ένταξη της σε περισσότερους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας.

          Η υιοθέτηση ενός νέου Συστήματος Ασφάλειας επιβάλλει:

          1)      Μη αποδοχή επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, απομάκρυνση των  ξένων στρατευμάτων και εποίκων, κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960.  Αν δεν καταργηθούν θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης.  Δεν μπορούμε να αναθέσουμε πάλιν «ρόλο προστάτη» στον σφαγέα και καταπατητή επί 35 χρόνια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας. Καμιά χώρα της ΕΕ δεν έχει εγγυητές και προστάτες.

          Η Τουρκική πλευρά στις συνομιλίες υποστηρίζει τη διατήρηση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960, ενώ η δική μας την κατάργηση τους.  Κατά την άποψη μου, η θέση μας για κατάργηση των Συνθηκών αποδυναμώνεται:

          • * Από το γεγονός ότι, η πλευρά μας υποστηρίζει αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους. Αυτό δημιουργεί κενό ασφάλειας, το οποίο θα εκμεταλλευθεί η Τουρκία για εμμονή στη διατήρηση των Συνθηκών.
          • * Από την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας την 5η Ιουνίου 2008 μεταξύ ΚΔ και ΗΒ, που περιλαμβάνει δέσμευση συμμόρφωσης προς τις Συνθήκες («The two Countries, reiterate their commitment to their respective obligations under the Treaties signed in 1960»). Οι Συνθήκες του 1960 περιλαμβάνουν τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (προσδιορίζει το καθεστώς των ΒΒ), τη Συνθήκη Εγγυήσεως (επεμβατικά δικαιώματα εγγυητριών δυνάμεων) και τη Συνθήκη Συμμαχίας (διατήρηση Τουρκικών και Ελληνικών στρατευμάτων στη Κύπρο).

          2)      Μη αποδοχή περιορισμών:

          • * Στα Κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στη θάλασσα και στον αέρα.
          • * Στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Στη διάθεση του εδάφους της για υποστήριξη διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

          Αυτοί οι περιορισμοί είχαν τεθεί και στο σχέδιο Ανάν και υποστηρίζονται και σήμερα από τη Τουρκία.

          3)      Διασφάλιση Αποτελεσματικού Συστήματος εφαρμογής της λύσης (επιστροφή εδαφών, προσφύγων, περιουσιών, αποχώρηση στρατευμάτων).

          4)      Πλήρη συμμετοχή της Κύπρου στο πυλώνα ΚΕΠΠΑ της ΕΕ.

          Αυτό προϋποθέτει ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (PfP) και υπογραφή Συμφωνίας Ασφαλείας με το ΝΑΤΟ.

          Η πλευρά μας δεν υιοθετεί αυτή τη θέση.  Κατά την άποψη μου είναι λανθασμένη επιλογή και πρέπει να αναθεωρηθεί, όπως ζήτησε και η Βουλή της Κύπρου κατά πλειοψηφία.

          5)      Διατήρηση από την Κύπρο του Δικαιώματος Αυτοάμυνας και διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη βούληση του Κυπριακού Κράτους.

          Το δικαίωμα της Αυτοάμυνας κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ και αποτελεί βασική παράμετρο της Συνθήκης της Λισσαβόνας.

          Στις συνομιλίες για τη λύση, η πλευρά μας συμφώνησε στην αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, θέση την οποία υποστηρίζουν η Τουρκία και Βρετανία.  Η Κύπρος να μην έχει Ένοπλες Δυνάμεις, να έχει μόνο Αστυνομία.

          Κατά την άποψη μου, αυτό θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας και επιβίωσης του Ελληνισμού στη Κύπρο. Είναι τόσα πολλά τα μειονεκτήματα, που δημιουργείται εύλογα η απορία πόσο σοβαρά μελετήθηκαν από τη πλευρά μας:

          • * Η γεωπολιτική διάσταση του θέματος. Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατιωτικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες Δυνάμεις.
          • * Το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας. Η Κύπρος βρίσκεται εγγύς της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής, από όπου ενδέχεται να προκύψουν ασύμμετρες απειλές κατά της ασφάλειας της Κύπρου, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (τρομοκρατία, διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόριο όπλων κλπ). Θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος, ανίσχυρο να ασκεί πλήρη εξουσία στην επικράτεια του σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και της Τουρκίας.
          • * Η Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο και η πολιτική της Βρετανίας για τις ΒΒ.

          Η αποστρατιωτικοποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και Βρετανίας που θα εκμεταλλεύονται μονοπωλιακά τη γεωστρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, πλησίον των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί την αποδεδειγμένη επεκτατική πολιτική της, που υλοποιείται συστηματικά και αδίστακτα με τελικό στόχο τον πλήρη έλεγχο και δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλεια της και τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, στο ζωτικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, εξυπηρετεί τη δικαιολόγηση της εσαεί παραμονής των ΒΒ, για την προάσπιση των συμφερόντων και των απαιτήσεων ασφαλείας της Δύσης.  Αν απομακρυνθούν οι ΒΒ και η Κύπρος είναι αφοπλισμένη, ποιος θα καλύψει αυτή την απαίτηση;

          • * Οι υποχρεώσεις της Κύπρου στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ και των δεσμεύσεων της Συνθήκης της Λισσαβόνας, που τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Δεκεμβρίου 2009 και αποτελεί πλέον ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το άρθρο 42 της Συνθήκης δεσμεύει τα κράτη μέλη να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητες τους και να παρέχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα τους σε κράτος μέλος που θα δεχθεί ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ.

          Αυτό σημαίνει ότι, για να νομιμοποιείται η βοήθεια των κρατών μελών της ΕΕ προς ένα άλλο κράτος που δέχεται ένοπλη επίθεση, θα πρέπει αυτό το κράτος να ασκήσει το δικαίωμα αυτοάμυνας στα πλαίσια του άρθρου 51.  Η αφοπλισμένη Κύπρος δεν θα μπορέσει να το πράξει χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          Γιατί θα πρέπει, με δική μας βούληση, να αποκλίνουμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να απολακτίσουμε την ομπρέλα ασφάλειας που μας προσφέρει η ΕΕ;

          · Η Δυνατότητα της Κύπρου:

          – Να ασκεί τα Κυριαρχικά Δικαιώματα της στη ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα (μπορεί π.χ. η αστυνομία να ελέγχει τον εναέριο χώρο και να χειρίζεται την αντιαεροπορική άμυνα και την παράκτια άμυνα;).

          – Να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα της.

          – Να εξασφαλίζει Συνθήκες Ασφάλειας στους πολίτες της.

          • * Οι επιπτώσεις από το γεγονός, ότι η Κύπρος θα είναι:

          – Το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          – Το μοναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί το δικαιώμα της αυτοάμυνας.  Υπάρχουν ελάχιστα κράτη στο κόσμο που δεν έχουν Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), κανένα όμως δεν υπάρχει που να στερείται το δικαίωμα να αποκτήσει, εάν το ίδιο κρίνει ότι χρειάζεται ΕΔ, με εξαίρεση βέβαια τα υπό κηδεμονία κράτη (προτεκτοράτα).

          Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλεια μας ποιος θα το πράξει;

          Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;  Ό,τι Ελληνικό περισώθηκε, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της ΕΦ και της ΕΛΔΥΚ.  Τα ψηφίσματα των ΗΕ για απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής παραμένουν ανεκτέλεστα για 35 χρόνια.

          Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Καρπασίας;  Μήπως η Συμφωνία της Γ’ Βιέννης του 1975;  Από 15.000 παρέμειναν σήμερα μόνο 200, λόγω των συνθηκών τρομοκρατίας και καταπίεσης που επέβαλε η Τουρκία στους ανυπεράσπιστους αδελφούς μας.  Ό,τι έπραξε στην Ίμβρο, την Τένεδο, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξανδρέττα.  Αυτό θα συνέβαινε και με τον Ελληνισμό της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με μια αφοπλισμένη και ανυπεράσπιστη Κύπρο σε καθεστώς ανασφάλειας υπό την ομηρία της Τουρκίας.  Αυτό θα συμβεί και σε μελλοντική λύση, αν δεν αποσύρουμε τις θέσεις μας.

          Το ερώτημα που τίθεται, δεν είναι «γιατί η πανίσχυρη Τουρκία και Βρετανία επιζητούν την αποστρατιωτικοποίηση του μικρού κράτους μας»; Το βασανιστικό ερώτημα είναι «γιατί το ζητούμε εμείς»!; Επιζητούμε να τελούμε εσαεί υπό την κηδεμονία της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Σο επιχείρημα «τι μπορούμε να κάνουμε έναντι της πανίσχυρης Τουρκίας», η απάντηση είναι:

          Οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες και λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντα τους.  Υπολογίζουν μόνο το κόστος, που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός κι αν είναι. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο όλες οι χώρες έχουν ΕΔ και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία.

          Στο επιχείρημα ότι «σε μια λύση η Τουρκία δεν θα είναι αντίπαλος», την απάντηση δίδει η γνώση της αμετακίνητης στοχοθεσίας της Τουρκίας για τη Κύπρο, όπως επαναβεβαιώνεται περιοδικά από το ΣΕΑ.

          Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» σημειώνει, ότι «η Τουρκία πρέπει να έχει ρόλο στη Κύπρο λόγω της στρατηγικής θέσης της, ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα έχει υπήρχε κανένας Τούρκος στο νησί» (σελ. 179).

          Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη, αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης, όπως θα κατέρρεε εκείνο του σχεδίου Ανάν.  Είχαν ως υπόβαθρο, ένα προβληματικό σύστημα ασφάλειας, βασισμένο στην απαράδεκτη στρατηγική των προτεκτοράτων, που επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες στις αδύνατες.

          Ας μη βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα, ότι θα αναθέσουμε σε άλλους την ασφάλεια μας, ότι θα αναλάβουν άλλοι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειας μας.  Ουδείς θα το πράξει χωρίς οφέλη και χωρίς σοβαρές συνέπειες στην αυτονομία και κυριαρχία μας.

          Είναι αναγκαίο, να αναθεωρήσει η πλευρά μας τη θεση για αποστρατιωτικοποίηση και να αποσύρει την πρόταση.  Είναι αυτοκτονία να θυσιάζουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατιωτικοποίηση της Τουρκίας, αλλά «το ενδεχόμενο, να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο (δηλαδή να αποσύρει τις ΤΔΚ)».

          Τίθενται τα ερωτήματα:

          Τι ανταλλάγματα πήραμε για την αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, που αποτελεί επιδίωξη της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Το κεφάλαιο της Ασφάλειας, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση, περιλαμβάνει και άλλα θέματα:

          – Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960,

          – Απομάκρυνση ξένων στρατευμάτων και εποίκων,

          – Συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ,

          – Διασφάλιση αποτελεσματικής μεθόδου εφαρμογής της λύσης.

          Γιατί απομονώθηκε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση του συνολικού πακέτου της Ασφάλειας;

          Εξασφαλίσαμε την κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960 και την απομάκρυνση των κατοχικών δυνάμεων και εποίκων;

          Είναι άγνωστες οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, αφού δεν γνωρίζουμε αν συζητήθηκε επίσημα το πακέτο της Ασφάλειας, στο οποίο αναπόφευκτα εμπλέκονται οι Εγγυήτριες Δυνάμεις.

          Αυτό που γνωρίζουμε, είναι η επιβεβαίωση του προέδρου της ΚΔ την 20η Νοεμβρίου 2009, ότι συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, σε σχόλιο του επί δημοσιευμάτων της Τουρκικής εφημερίδας Huriyet.  Δήλωσε, ότι η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει στρατό, αλλά μόνο Αστυνομία.

          Δεν είναι ανησυχητικό, ότι το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους είναι ίσως η μοναδική πρόταση της πλευράς μας, για την οποία συμφωνούν Τουρκία και Βρετανία, χωρίς να προβάλλουν ενστάσεις όπως για όλα τα άλλα κεφάλαια;  Τόσο εύκολο είναι το κεφάλαιο της Ασφάλειας;

          Η πλευρά μας από καιρού υποστηρίζει τη θέση της πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Κυπριακού Κράτους.  Υπάρχουν επί τούτου και ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, όπως εκείνη του 1989 (30 Ιανουαρίου), όπου όλα τα κόμματα συμφώνησαν σ’ αυτή τη λανθασμένη και επικίνδυνη, κατά την άποψη μου, επιλογή.

          Ίσως είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίο δεν υπήρχε ανάλογη ευαισθησία, προβληματισμός και αντίδραση του πολιτικού κόσμου, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε για τα άλλα κεφάλαια των συνομιλιών, όπως διακυβέρνηση, περιουσίες, έποικοι.

          Φαίνεται ότι γίνεται επανεκτίμηση του θέματος και είναι πολύ ενθαρρυντικό, ότι την 1η Δεκεμβρίου 2009 (ημέρα ενεργοποίησης της Συνθήκης της Λισσαβόνας) υπήρξε για πρώτη φορά δημόσια αντίδραση από τα πολιτικά κόμματα, πλην του κυβερνώντος.

          Προβλήθηκε στο Λαό, ότι η αποστρατιωτικοποίηση που προτείνουμε δεν αφορά μόνο τα ξένα στρατεύματα, αλλά και του ίδιου του Κράτους μας, με δυσμενείς συνέπειες για την ασφάλεια.  Αν έγινε μια λανθασμένη επιλογή στο παρελθόν, είναι προς το συμφέρον μας να επιμένουμε σ’ αυτή;

          Ο πολιτικός κόσμος και τα οργανωμένα σύνολα πρέπει να ασκήσουν την επιρροή τους, για να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αφοπλισμού του Κράτους  μας. Αν δεν το πράξουμε, θα οδηγηθούμε σε λύση με σαθρό υπόβαθρο ασφάλειας, όπου ο Ελληνισμός της Κύπρου θα τηρείται σε κατάσταση «σιωπής των αμνών», σε αναμονή του αφανισμού του.

          6.  Δυσχέρειες στο κεφάλαιο Ασφάλεια

          Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας, όπως το περιγράψαμε, προσκρούει σε δύο σκοπέλους:

          • * Η Τουρκία εμμένει στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, που επιτυγχάνεται με τη διατήρηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Οι Τουρκοκύπριοι (Τ/Κ) στις συνομιλίες υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, σε βάρος εκείνων της Κύπρου. Όπως συνέβη και στο σχέδιο Ανάν (Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, Έρευνα-Διάσωση, Συνθήκη Μοντρέ, Διμερείς Συμφωνίες Τουρκίας-ψευδοκράτους κλπ).

          Η στάση των Τ/Κ δυνατόν να οφείλεται στη πίεση που ασκούν οι ΤΔΚ και οι έποικοι.  Αλλά και οι ΤΔΚ και έποικοι να αποσυρθούν, δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η συμπεριφορά τους, αφού συρρικνώθηκαν πληθυσμιακά και πλειοψηφούν οι έποικοι που πήραν την «Τ/Κ υπηκοότητα».  Η στάση τους στις συνομιλίες «να υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου» δημιουργεί σοβαρά αδιέξοδα.

          Η δημιουργία ενός κοινού κράτους με μια κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, προϋποθέτει όπως οι δύο κοινότητες μοιράζονται κοινά συμφέροντα και αυτό δεν συμβαίνει. Το βλέπουμε να διαχέεται σε όλα τα κεφάλαια των συνομιλιών, όπου στις απόψεις των δύο πλευρών υπάρχει έντονη συγκρουσιακή σχέση, έλλειψη εμπιστοσύνης και κοινού οράματος. Αυτό οδηγεί σε πολύπλοκες και μη δοκιμασμένες ρυθμίσεις και μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, που προοιωνίζουν αναρίθμητα αδιέξοδα, αφού παραβιάζεται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων.

          7.  Συμπέρασμα

          Συμπερασματικά, μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στο θέμα της Ασφάλειας προϋποθέτει:

          • * Να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους. Το Δικαίωμα αυτοάμυνας είναι απαραβίαστο και αναφαίρετο. Το δικαιούται και ο Ελληνισμός της Κύπρου, όπως όλοι οι ελεύθεροι λαοί. Είναι απαραίτητο εφόδιο για την επιβίωση του. Δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες.
          • * Να αγωνισθούμε, εκμεταλλευόμενοι και την ιδιότητα μας ως κράτος μέλος της ΕΕ για να πιεσθεί η Τουρκία:

          – Να εγκαταλείψει τις επεκτατικές βλέψεις της επί της Κύπρου.

          – Να αποσύρει τις ΤΔΚ και τους εποίκους.

          – Να αναγκασθεί σε κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

          Αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει να αποτελούν τις κόκκινες γραμμές μας για την Ασφάλεια, που αποτελεί με βάση και την εμπειρία της Παγκόσμιας Ιστορίας το θεμέλιο της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης.

          Αν παραβιάσουμε αυτές τις γραμμές, πιστεύω ότι δεν θα έχουμε ελπίδα επιβίωσης.

          Πολύπλευρη κρίση και δημοκρατικές πρωτοβουλίες 06/12/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , , , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Το κείμενο του Δρ. Γεωπολιτικής κ. Θεόδωρου Μπατρακούλη είναι συγκλονιστικό μέσα στην απλότητά του. Λέει τα αυτονόητα με τρόπο τόσο αφοπλιστικό, τα αυτονόητα που μέσα στην δήθεν «προοδευτική», δήθεν «εκσυγχρονιστική» και δήθεν «αντιφασιστική» υστερία των τελευταίων ετών είχαμε ξεχάσει.

          Η πολύπλευρη κρίση του Ελληνισμού, που έχει επιφέρει η εγκληματική διαχείριση της εξουσίας από τις υπάρχουσες ελλαδικές πολιτικές ελίτ, δημιουργεί την ανάγκη για ένα εκ νέου ξεκίνημα όπου θα αντιμετωπιστεί η διάχυτη στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία κρίση αξιών.

          Και βεβαίως, μέσα σ’ολα τ’άλλα που αναφέρει, το προβλημά του Ελληνισμού είναι πρωτίστως και ηθικό. Η κοινωνία μας χρειάζεται να αναδείξει ξανά τις συλλογικές της αξίες που η υπάρχουσα με το στανιό προσπάθεια επικράτησης ενός διεθνιστικού πολυπολιτισμικού μοντέλου τις θεωρεί σαν το μέγιστο κακό. Και φυσικά αυτό θα το κάνει με τη δημιουργία αυτόχθονης σκέψης.

          Θεόδωρος Μπατρακούλης, Δρ. Γεωπολιτικής [πηγή φωτογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, www.efylakas.com 06/12/2009]

          Δρ. Θεόδωρος Μπατρακούλης

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Πολύπλευρη κρίση και δημοκρατικές πρωτοβουλίες»
          06 Δεκεμβρίου 2009
          Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης (Δρ. Γεωπολιτικής, ΣΕΠ στο ΕΑΠ)

          35 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση και την κυπριακή τραγωδία, η Ελλάδα γνωρίζει μια πολύπλευρη κρίση. Κυριαρχία του μεταπρατισμού στην οικονομία, συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού και της παραγωγικής βάσης της χώρας. Η παιδεία, το σύστημα υγείας ουσιαστικά καμμένα. Πολιτισμική αλλοτρίωση, κυριαρχία των εισαγόμενων πολιτισμικών προïόντων. Στο σύγχρονο σχολείο της αμάθειας η ελληνική παράδοση παραμένει στα αζήτητα, σαν άγνωστη λέξη. Εξαφάνιση στην περίοδο της Μεταπολίτευσης περισσότερο ίσως από το 60% του υπάρχοντος το 1974 δασικού πλούτου της χώρας.

          Συνεχίζονται οι προσπάθειες υποταγής της Κύπρου στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-Μεγάλης Βρετανίας-Τουρκίας, με την προώθηση »λύσης» παρόμοιας με το διαλυτικό της Κυπριακής Δημοκρατίας σχέδιο Ανάν. Στο Αιγαίο σταθερή επιδίωξη της Τουρκίας (και του Ερντογάν) είναι να εγγράψει έναντι πάντων τον παραδοσιακό τουρκικό κατάλογο αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Τον στόχο αυτό προωθεί με όλα τα μέσα που χρησιμοποιεί: απειλή ένοπλης σύρραξης (casus belli) σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., παραβιάσεις και παραβάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου, θεωρία των »γκρίζων ζωνών», υπόθεση Ιμίων (1996), έρευνα/διάσωση κλπ. Στη Θράκη, μετά και τη μονομερή κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου (»Κοσόβας»), επιτάθηκαν οι κινήσεις που έδειχναν ότι η τουρκική διπλωματία χρησιμοποιεί το μουσουλμανικό μειονοτικό στοιχείο ως «στρατηγική μειονότητα».

          Παρ’όλα τα προαναφερόμενα, η Αθήνα από το 1999 (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι) υποστήριξε, στην ουσία χωρίς όρους και χωρίς χειροπιαστά ανταλλάγματα και διαφοροποιήσεις της Αγκυρας, την ένταξη της ηγεμονιστικής, νεοοθωμανικής Τουρκίας στην Ε.Ε. Τα τελευταία χρόνια, με βάση μια επιχειρηματολογία εσωτερικού χώρου, προειδοποιούνταν η Αγκυρα ότι αν δεν αναλάβει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τους ευρωπαϊκούς κανόνες έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν θα συνεχιστεί η ενταξιακή πορεία της γείτονος. Ωστόσο, η σχετική επιχειρηματολογία αποδείχτηκε ότι ήταν ελιγμοί διαχείριση της ελληνικής κοινής γνώμης, ενώ η ελλαδική διπλωματία παρέμεινε εκκωφαντικά σιωπηλή σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης. Επόμενο ήταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις αξιολογήσεις της ενόψει και της επικείμενης Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου, να μη βλέπει σοβαρά προβλήματα στην συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας και στην έναρξη διαπραγματεύσεων με την ΠΓΔΜ. Πραγματικό διπλωματικό φιάσκο της Ελλάδας.

          Το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης και της κατάστασης/μεταχείρισης των λαθρομεταναστών αποτελεί κεντρικό πρόβλημα των σημερινών κοινωνιών, σύμφυτο με την κρίση της ολιγαρχικής και καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Συνιστά πρόκληση και για τις πολιτικές δυνάμεις σε κάθε χώρα. Οι τρόποι εκδήλωσής του, η έκταση και οι συνέπειες ποικίλλουν, αναλόγως της γεωπολιτικής θέσης, της οικονομικής, πολιτικής και πολιτισμικής κατάστασης της κάθε χώρας. Το πρόβλημα εμφανίζεται στην Ελλάδα με οξύτητα. Παίρνει και τη μορφή παράνομης εισδοχής μεταναστών προερχόμενων από χώρες της Εγγύς και Μέσης Ανατολής διά μέσου Τουρκίας. Η γειτονική χώρα ενώ είχε υπογράψει με την Ελλάδα το 2001 πρωτόκολλο αναφορικά με την επανεισδοχή των παράνομων μεταναστών, δεν σέβεται στην πράξη τη συμφωνία. Δεν ανταποκρινόταν, όπως όφειλε, στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου. Οι τουρκικές αρχές κάλυπταν τα κυκλώματα των σύγχρονων δουλεμπόρων. Η στάση αυτή των τουρκικών αρχών αποτελούσε και διαπίστωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Aπό το 2002, που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε λάβει εντολή από το Συμβούλιο Υπουργών να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις, η Τουρκία κρατούσε αρνητική στάση. Η χώρα που υπογράφει Συμφωνία Επανεισδοχής με την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποχρεώνεται να πάρει πίσω τους μετανάστες που προήρθαν η διήλθαν από αυτήν και διαμένουν σε ένα κράτος της ΕΕ παράνομα, εφόσον της το ζητήσει το κράτος αυτό.

          Η Αγκυρα χρησιμοποιεί τώρα την σύναψη Συμφωνίας Επανεισδοχής λαθρομεταναστών για να ασκήσει πίεση στην Ε.Ε. και στην Ελλάδα εν όψει του επικείμενου κρίσιμου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου θα συζητηθεί η πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη. Στις 22 Σεπτεμβρίου συμφωνήθηκε η έναρξη των σχετικών ευρωτουρκικών διαπραγματεύσεων να γίνει στις 4 Δεκεμβρίου, έξι ημέρες πριν από τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις Βρυξέλλες (10 και 11 Δεκεμβρίου 2009), όπου θα συζητηθεί η πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη. Στην ουσία, η Τουρκία εκβιάζει με την όλη στάση της την Ε.Ε. και την Ελλάδα για να αποσπάσει το μέγιστο δυνατό της ικανοποίησης των στρατηγικών της στόχων.

          Αλλοπρόσαλλη πολιτική στο σύγχρονο »Μακεδονικό» έναντι του αλυτρωτικού επεκτατισμού των Σκοπίων, που υποθάλπεται από τις μεθοδεύσεις των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Σόρος.

          Επίσημη αδράνεια έναντι των προσπαθειών της Αλβανίας να προβάλει το »ζήτημα των Τσάμηδων» αλλά και μια προπαγάνδα περί »ιστορικού αλβανικού χαρακτήρα της Ηπείρου». Επί πλέον, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Αλβανίας αμφισβητούσε τη συμφωνία που η κυβέρνηση Μπερίσα υπέγραψε με την Ελλάδα για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο Πέλαγος.

          Απεμπόληση γενικά των εθνικών και λαïκών δικαιωμάτων, όπως επιτάσσουν πολυεθνικοί κολοσσοί και μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

          Χαρακτηριστικό παράδειγμα πληθυσμιακής ομάδας που βιώνει ανασφάλεια, άγχος και έλλειμμα εμπιστοσύνης αποτελεί η γενιά των τριαντάρηδων (‘‘γενιά των 700 ευρώ»). Η μεγάλη πλειονότητα των τριαντάρηδων καταλαβαίνει ότι αυτή θα »πληρώσει τη νύφη».

          Η χώρα χρειαζόταν εδώ και αρκετά χρόνια πραγματική (όχι προπαγανδιστική) ανασυγκρότηση του κράτους με κριτήρια την αξιοκρατία, την υπέρβαση του κομματισμού και την δημιουργικότητα και αποδοτικότητα των λειτουργιών των υπηρεσιών. Η διοικητική επαναθεμελίωση του κράτους είναι σημαντικό να γίνει στη βάση των ιστορικών περιφερειών της. Με Κυβερνήτες και αιρετά Περιφερειακά Συμβούλια, που να διαθέτουν ευρείες, ουσιαστικές αρμοδιότητες και προυπολογισμούς επαρκείς για την υλοποίηση του περιφερειακού αναπτυξιακού σχεδίου. Μια τέτοια επαναθεμελίωση θα έπρεπε να εμπνέεται από αυτόνομα κινήματα ενεργών πολιτών, κινήματα που πρέπει να συμπεριλαμβάνουν στα αιτήματά τους τα στοιχεία που θα συνέθεταν την αγροτική αναγέννηση και την προαγωγή του τοπικού, λαïκού πολιτισμού.

          Στην υπαρκτή Ελληνική Δημοκρατία, όλοι οι πολίτες της – πρώτα τα πολιτικά κόμματα που ψηφίζονται και ασκούν διαχείριση – είμαστε στον ένα ή στον άλλο βαθμό υπεύθυνοι. Απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας, απεγκλωβισμός από ιδιοτέλειες, ανευθυνουπευθυνότητα, σφιχταγκαλιάσματα δημοσίων λειτουργημάτων και κομματικής/συνδικαλιστικής ένταξης. Χρειάζεται οικολογική συνείδηση και δράση από όλο και περισσότερους ενεργούς πολίτες στην καθημερινή ζωή, και η οποία να συνεισφέρει στον απεγκλωβισμό από τις επιλογές που επιβάλλει το σύστημα, η συνεχιζόμενη – με τη μια ή την άλλη ηγεσία – νεοφιλελεύθερη, καπιταλιστική παγκόσμια Νέα Τάξη. Πρέπει να δούμε σοβαρά την διάχυτη στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία κρίση αξιών και ηθικής. Η κάθε μια και ο κάθε ένας μας χρειαζόμαστε ένα νόημα ζωής, αγάπη για την πατρίδα, συλλογικές αξίες! Χρειαζόμαστε ενίσχυση της αυτόχθονης σκέψης, όραμα, νέα συλλογικότητα.

          Ο διάλογος που έχει ανοίξει σε σειρά από ζητήματα χρειάζεται να οργανωθεί καλύτερα ανάμεσα στις κατά το δυνατόν ευρύτερες συλλογικότητες και ενεργούς πολίτες.

          Να αποκασταθούν οι πολίτες θεσμικά στο δικαίωμά τους να ασκούν ελεύθερα κοινωνικό έλεγχο ώστε να καρπώνονται τα αγαθά της συλλογικής γνώσης. Να διεκδικήσουμε αποφασιστικά κατά την επικείμενη αναθεώρηση του Ελληνικού Συντάγματος την τροποποίηση του άρθρου 44, που προβλέπει την δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων και στη χώρα μας – όπου δεν στα 35 χρόνια μεταπολιτευτικής ζωής ουδέποτε εκδηλώθηκε η πολιτική βούληση να αξιοποιηθεί αυτή η μέγιστη δημοκρατική δυνατότητα για λήψη αποφάσεων από τον ελληνικό λαό σε μείζονα ζητήματα του εθνικού μας βίου. Να αξιοποιήσουμε τις τεχνολογικές δυνατότητες καταγραφής γνώμης πλήθους στις σύγχρονες μορφές δημοψηφισμάτων (π. χ. Δίκτυο »Περικλής» του ΕΜΠ).

          Να αντιταχθούμε με συντονισμένες κινητοποιήσεις υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα στην Ευρωπαική Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου!

          Όχι στην συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε. εφόσον η Τουρκία:

          – Δεν αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματά της στην Κύπρο.

          – Δεν καταργεί το casus belli στο Αιγαίο.

          – Δεν αναγνωρίζει τις γενοκτονίες που διαπράχθηκαν εναντίον των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής (Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων).

          – Δεν σέβεται τις διεθνείς δεσμεύσεις της στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης.

          ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ του εδάφους της Ελλάδας, από εξαθλιωμένους ανθρώπους (που μπορούν να γίνουν όργανα οποιουδήποτε εγκληματικού εγκεφάλου ή/και σύμμαχοι οποιασδήποτε ηγεμονικής δύναμης ή γειτονικού κράτους), διά μέσου των μαζικών μεταναστευτικών κυμάτων που προκαλεί η κρίση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

          ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΕΝΤΑΞΙΑΚΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ με τη FYROM, εφόσον δεν έχουν καταλήξει τα δύο μέρη σε συμφωνία αναφορικά με μια ονομασία της FYROM έναντι όλων και δεν παύσουν τα Σκόπια να ενεργούν βάσει της διαστρεβλωτικής προπαγάνδας ότι υφίσταται »μακεδονικό έθνος» και ότι υπάρχουν αλύτρωτα »μακεδονικά εδάφη».

          Να ζητήσουμε την διεξαγωγή ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ στα μεγάλης σπουδαιότητας ζητήματα: Εθνικών δημοψηφισμάτων στα μείζονος εθνικής σημασίας θέματα της ένταξης της Τουρκίας, της ΠΓΔΜ και της Αλβανίας στην Ε.Ε. Τοπικών δημοψηφισμάτων σε σπουδαία ζητήματα, όπως η περιβαλλοντική, η αναπτυξιακή και η ενεργειακή πολιτική, καθώς και η μεταναστευτική και οι όροι εγκατάστασης μεταναστών.

          Η πατρίδα του μετανάστη 03/11/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
          Tags: , ,
          comments closed

          Ο Στέφανος Ληναίος

          Στέφανος Ληναίος

          ‘Ρεσάλτο’
          «Η πατρίδα του μετανάστη»
          21 Οκτωβρίου 2009
          Στέφανος Ληναίος

          Aκούσαμε το νέο Υπουργό Εσωτερικών να δηλώνει στη Βουλή ότι όλα τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, θεωρούνται Έλληνες και όταν ενηλικιωθούν θα έχουν το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Ακούσαμε και τον κ. Χρυσοχοίδη να δηλώνει ότι θα «ντύσει» αστυφύλακες, πολλούς μετανάστες.

          Αφήνουμε τους ειδικούς να καταμετρήσουν όλες τις θετικές και όλες τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της απόφασης στη χώρα μας, πριν μονοπωλήσουν αυτή την καταμέτρηση οι γνωστοί πατριδοκάπηλοι. Εμείς θα περιοριστούμε μόνο να συνομιλήσουμε με τους φίλους μας τους μετανάστες. Με γνώμονα την πείρα μας και την αγάπη μας:

          1.- Όταν πολλοί από μας, σε κάποιες δύσκολες εποχές που πέρασε η πατρίδα μας,αναγκαστήκαμε με μαύρη καρδιά,να μεταναστεύσουμε ή να λαθρομεταναστεύσουμε, σε κάποιες ξένες πλούσιες χώρες,θυμάμαι ότι κατεβαίναμε,όλοι μαζί, στους δρόμους, πάντα με δυο αιτήματα:

          α) Να συμπαρασταθεί η ξένη χώρα στην προσπάθειά μας να επιβιώσουμε
          και β) Να βοηθήσει τον αγώνα όλων μας να γυρίσουμε σε μια καλύτερη πατρίδα.

          Δεν γυρίζαμε στα Πανεπιστήμια, στα πάρκα, στις πλατείες και στις αγορές, ζητιανεύοντας ή κλέβοντας, αλλά ενημερώνοντας τους ξένους για τη δικτατορία στην πατρίδα μας. Θυμάμαι ότι η πρώτη μάχη που με κόπο κερδίσαμε, ήταν να αποσυρθούν όλες οι «μαύρες» ταμπελίτσες, που υπήρχαν πάνω στα εμπορεύματα των μεγάλων καταστημάτων του Λονδίνου. Έγραφαν Τούρκικα, Ιταλικά και Ελληνικά: «Μην κλέβετε. Σας βλέπουμε.»!!!

          Στα εφτά χρόνια που κράτησε η δικτατορία άλλοι γύρισαν πολεμώντας από μέσα κι άλλοι έμειναν, ενημερώνοντας απ’ έξω. Κι ευτυχώς, με αξιοπρέπεια στην ξενιτιά, πετύχαμε την επιβίωσή μας και με θυσίες μέσα στην ίδια την Πατρίδα μας, όλοι μαζί, ξαναφέραμε τη Δημοκρατία. Αντίθετα με τους Ισπανούς που έμειναν έξω, βολεύτηκαν και κράτησε ο Φράνκο σαράντα χρόνια.

          Ουδέποτε ζητήσαμε να αλλάξουμε πατρίδα, έστω και διατηρώντας, σαν γκέτο, το θρήσκευμά μας και τη γλώσσα μας. Ούτε να προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τα ήθη και τα έθιμά μας από τη γη των πατέρων μας στα άγονα χώματα της ξενητειάς. Ξέραμε ότι θα αποτύχουμε, θα γίνουμε γραφικοί ή θα μαραθεί η ψυχή μας, όπως μαραίνεται ένα λουλούδι του αγρού, όταν το κλείσουμε σε τέσσερις τοίχους. Μόνο κάποιοι λίγοι ξέμειναν στις ξένες χώρες. Άλλοι επειδή βρήκαν διέξοδο στις επιδιώξεις τους κι άλλοι επειδή ουδέποτε αγάπησαν με πάθος την πατρίδα τους.

          2.- Τόσα χρόνια τώρα στη χώρα μας, δεν είδα πολλούς μετανάστες να αγωνίζονται και για τα δυό αιτήματα. Το κύριο αίτημά τους ήταν η άδεια παραμονής και εργασίας με ίσα δικαιώματα. Πολλές φορές, μάλιστα, με μερικά ακραία, ύποπτα στοιχεία, να σπάζουν, να καίνε και να σκοτώνουν. Χωρίς να μας ενημερώνουν, καθημερινά και με πάθος , για το τι συμβαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ στη χώρα τους. Χωρίς να απαιτούν μαχητικά την ΚΑΤΑΔΙΚΗ αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα τους. Και χωρίς να μας δείχνουν τον ΠΟΘΟ τους να γυρίσουν σε μια καλύτερη πατρίδα.

          Τους βλέπω και μελαγχολώ. Θυμάμαι τους μετανάστες στο Λονδίνο, από την εποχή του Ισπανικού εμφύλιου. Είχαν ξεμείνει, ξένοι ανάμεσα σε ξένους… Και έκλαιγαν κάθε μέρα γιατί έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να ξαναγυρίσουν στην Ισπανία τους, επειδή τα παιδιά τους είχαν γίνει πια τέλεια Εγγλεζάκια. Και κλαίγαμε κι εμείς μαζί τους όταν στο μόνιμα συννεφιασμένο Λονδίνο έβγαινε ο ήλιος και μας θύμιζε τη φωτεινή Μεσόγειο. Και μας συμβούλευαν, όπου κι αν συναντιόμαστε, να μην πάθουμε κι εμείς το ίδιο, όπως κι αυτοί, που βολευτήκανε έξω και αφήσανε τους συμπατριώτες τους μόνους με το Φράνκο 40 χρόνια στο σβέρκο τους.

          3.- Αυτό συμβουλεύουμε κι εμείς τους βασανισμένους μετανάστες.Όχι βέβαια τους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ που συστηματικά τους ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ οι γνωστοί, διεθνείς, παντοδύναμοι, μαυραγορίτες του ανθρώπινου πόνου.

          Συμβουλεύουμε όλους τους προβληματισμένους άσπρους, μαύρους, κίτρινους συνανθρώπους μας, που οι αποικιοκράτες, παλιοί και νέοι, όπως πάντα, τους ανάγκασαν για πολιτικούς ή για οικονομικούς λόγους, να φύγουν από τις χώρες τους, αναζητώντας ψωμί και ελευθερία στην ξενιτιά.

          Τους συμβουλεύουμε να μη νιώθουν ικανοποιημένοι από τα γνωστά και αμφιλεγόμενα κυβερνητικά μέτρα νομιμοποίησής τους. Αυτά που, είναι βέβαιο ότι ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να παίρνουν ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις , υπακούοντας στα κελεύσματα των εμπνευστών της απάνθρωπης παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να απαιτούν ταυτόχρονα και την ΠΛΗΡΗ συμπαράσταση της Πολιτείας στον αγώνα τους για την επιστροφή τους σε μια καλύτερη πατρίδα.
          Αν δεν καταλάβουν, όσο γίνεται πιο σύντομα, αυτή την απλή, γεμάτη πόνο και ειλικρίνεια θέση μας και αρκεστούν στην ελληνοποίησή τους, γίνονται, δυστυχώς, συνεργοί σε δυό μεγάλα εγκλήματα.
          Αφήνουν ορφανή την πατρίδα τους από το πιο ανήσυχο και το πιο αποτελεσματικό ανθρώπινο δυναμικό. Και αφήνουν, προπάντων, τους έρμους τους συμπατριώτες τους ισόβια δυστυχισμένους ΔΟΥΛΟΥΣ στα χέρια των ξένων αφεντικών που λυμαίνονται τη χώρα τους.
          Ξέρουμε ότι αυτές τις θέσεις μας μερικοί τις θεωρούν ρομαντικές, ίσως και αστείες. Όπως τις θεωρούσαν οι ίδιοι και τότε, στην αυτοεξορία μας στο γκρίζο Λονδίνο. Λες και πιστέψαμε ποτέ ότι ΑΡΚΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΜΟΝΟΝ οι θέσεις για να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας.  Μακάρι κάποιοι άλλοι να βρουν κάποιες καλύτερες θέσεις.
          Υ.Γ.: Στη μνήμη του αξέχαστου φίλου μας, του Λάκη του Καραλή που, τότε στην αυτοεξορία μας, ονειρευτήκαμε έναν καλύτερο κόσμο..

          Η πατρίδα του μετανάστη 03/11/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
          Tags: , ,
          comments closed

          Ο Στέφανος Ληναίος

          Στέφανος Ληναίος

          ‘Ρεσάλτο’
          «Η πατρίδα του μετανάστη»
          21 Οκτωβρίου 2009
          Στέφανος Ληναίος

          Aκούσαμε το νέο Υπουργό Εσωτερικών να δηλώνει στη Βουλή ότι όλα τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, θεωρούνται Έλληνες και όταν ενηλικιωθούν θα έχουν το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Ακούσαμε και τον κ. Χρυσοχοίδη να δηλώνει ότι θα «ντύσει» αστυφύλακες, πολλούς μετανάστες.

          Αφήνουμε τους ειδικούς να καταμετρήσουν όλες τις θετικές και όλες τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της απόφασης στη χώρα μας, πριν μονοπωλήσουν αυτή την καταμέτρηση οι γνωστοί πατριδοκάπηλοι. Εμείς θα περιοριστούμε μόνο να συνομιλήσουμε με τους φίλους μας τους μετανάστες. Με γνώμονα την πείρα μας και την αγάπη μας:

          1.- Όταν πολλοί από μας, σε κάποιες δύσκολες εποχές που πέρασε η πατρίδα μας,αναγκαστήκαμε με μαύρη καρδιά,να μεταναστεύσουμε ή να λαθρομεταναστεύσουμε, σε κάποιες ξένες πλούσιες χώρες,θυμάμαι ότι κατεβαίναμε,όλοι μαζί, στους δρόμους, πάντα με δυο αιτήματα:

          α) Να συμπαρασταθεί η ξένη χώρα στην προσπάθειά μας να επιβιώσουμε
          και β) Να βοηθήσει τον αγώνα όλων μας να γυρίσουμε σε μια καλύτερη πατρίδα.

          Δεν γυρίζαμε στα Πανεπιστήμια, στα πάρκα, στις πλατείες και στις αγορές, ζητιανεύοντας ή κλέβοντας, αλλά ενημερώνοντας τους ξένους για τη δικτατορία στην πατρίδα μας. Θυμάμαι ότι η πρώτη μάχη που με κόπο κερδίσαμε, ήταν να αποσυρθούν όλες οι «μαύρες» ταμπελίτσες, που υπήρχαν πάνω στα εμπορεύματα των μεγάλων καταστημάτων του Λονδίνου. Έγραφαν Τούρκικα, Ιταλικά και Ελληνικά: «Μην κλέβετε. Σας βλέπουμε.»!!!

          Στα εφτά χρόνια που κράτησε η δικτατορία άλλοι γύρισαν πολεμώντας από μέσα κι άλλοι έμειναν, ενημερώνοντας απ’ έξω. Κι ευτυχώς, με αξιοπρέπεια στην ξενιτιά, πετύχαμε την επιβίωσή μας και με θυσίες μέσα στην ίδια την Πατρίδα μας, όλοι μαζί, ξαναφέραμε τη Δημοκρατία. Αντίθετα με τους Ισπανούς που έμειναν έξω, βολεύτηκαν και κράτησε ο Φράνκο σαράντα χρόνια.

          Ουδέποτε ζητήσαμε να αλλάξουμε πατρίδα, έστω και διατηρώντας, σαν γκέτο, το θρήσκευμά μας και τη γλώσσα μας. Ούτε να προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τα ήθη και τα έθιμά μας από τη γη των πατέρων μας στα άγονα χώματα της ξενητειάς. Ξέραμε ότι θα αποτύχουμε, θα γίνουμε γραφικοί ή θα μαραθεί η ψυχή μας, όπως μαραίνεται ένα λουλούδι του αγρού, όταν το κλείσουμε σε τέσσερις τοίχους. Μόνο κάποιοι λίγοι ξέμειναν στις ξένες χώρες. Άλλοι επειδή βρήκαν διέξοδο στις επιδιώξεις τους κι άλλοι επειδή ουδέποτε αγάπησαν με πάθος την πατρίδα τους.

          2.- Τόσα χρόνια τώρα στη χώρα μας, δεν είδα πολλούς μετανάστες να αγωνίζονται και για τα δυό αιτήματα. Το κύριο αίτημά τους ήταν η άδεια παραμονής και εργασίας με ίσα δικαιώματα. Πολλές φορές, μάλιστα, με μερικά ακραία, ύποπτα στοιχεία, να σπάζουν, να καίνε και να σκοτώνουν. Χωρίς να μας ενημερώνουν, καθημερινά και με πάθος , για το τι συμβαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ στη χώρα τους. Χωρίς να απαιτούν μαχητικά την ΚΑΤΑΔΙΚΗ αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα τους. Και χωρίς να μας δείχνουν τον ΠΟΘΟ τους να γυρίσουν σε μια καλύτερη πατρίδα.

          Τους βλέπω και μελαγχολώ. Θυμάμαι τους μετανάστες στο Λονδίνο, από την εποχή του Ισπανικού εμφύλιου. Είχαν ξεμείνει, ξένοι ανάμεσα σε ξένους… Και έκλαιγαν κάθε μέρα γιατί έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να ξαναγυρίσουν στην Ισπανία τους, επειδή τα παιδιά τους είχαν γίνει πια τέλεια Εγγλεζάκια. Και κλαίγαμε κι εμείς μαζί τους όταν στο μόνιμα συννεφιασμένο Λονδίνο έβγαινε ο ήλιος και μας θύμιζε τη φωτεινή Μεσόγειο. Και μας συμβούλευαν, όπου κι αν συναντιόμαστε, να μην πάθουμε κι εμείς το ίδιο, όπως κι αυτοί, που βολευτήκανε έξω και αφήσανε τους συμπατριώτες τους μόνους με το Φράνκο 40 χρόνια στο σβέρκο τους.

          3.- Αυτό συμβουλεύουμε κι εμείς τους βασανισμένους μετανάστες.Όχι βέβαια τους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ που συστηματικά τους ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ οι γνωστοί, διεθνείς, παντοδύναμοι, μαυραγορίτες του ανθρώπινου πόνου.

          Συμβουλεύουμε όλους τους προβληματισμένους άσπρους, μαύρους, κίτρινους συνανθρώπους μας, που οι αποικιοκράτες, παλιοί και νέοι, όπως πάντα, τους ανάγκασαν για πολιτικούς ή για οικονομικούς λόγους, να φύγουν από τις χώρες τους, αναζητώντας ψωμί και ελευθερία στην ξενιτιά.

          Τους συμβουλεύουμε να μη νιώθουν ικανοποιημένοι από τα γνωστά και αμφιλεγόμενα κυβερνητικά μέτρα νομιμοποίησής τους. Αυτά που, είναι βέβαιο ότι ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να παίρνουν ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις , υπακούοντας στα κελεύσματα των εμπνευστών της απάνθρωπης παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να απαιτούν ταυτόχρονα και την ΠΛΗΡΗ συμπαράσταση της Πολιτείας στον αγώνα τους για την επιστροφή τους σε μια καλύτερη πατρίδα.
          Αν δεν καταλάβουν, όσο γίνεται πιο σύντομα, αυτή την απλή, γεμάτη πόνο και ειλικρίνεια θέση μας και αρκεστούν στην ελληνοποίησή τους, γίνονται, δυστυχώς, συνεργοί σε δυό μεγάλα εγκλήματα.
          Αφήνουν ορφανή την πατρίδα τους από το πιο ανήσυχο και το πιο αποτελεσματικό ανθρώπινο δυναμικό. Και αφήνουν, προπάντων, τους έρμους τους συμπατριώτες τους ισόβια δυστυχισμένους ΔΟΥΛΟΥΣ στα χέρια των ξένων αφεντικών που λυμαίνονται τη χώρα τους.
          Ξέρουμε ότι αυτές τις θέσεις μας μερικοί τις θεωρούν ρομαντικές, ίσως και αστείες. Όπως τις θεωρούσαν οι ίδιοι και τότε, στην αυτοεξορία μας στο γκρίζο Λονδίνο. Λες και πιστέψαμε ποτέ ότι ΑΡΚΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΜΟΝΟΝ οι θέσεις για να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας.  Μακάρι κάποιοι άλλοι να βρουν κάποιες καλύτερες θέσεις.
          Υ.Γ.: Στη μνήμη του αξέχαστου φίλου μας, του Λάκη του Καραλή που, τότε στην αυτοεξορία μας, ονειρευτήκαμε έναν καλύτερο κόσμο..