jump to navigation

Ο Καρατζαφέρης και τα κατεβασμένα σορτσάκια του Χριστόφια 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας:Την ίδια τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Δημήτρης Χριστόφιας συζητά την ίδια την αυτοδιάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (!) η πίεση να χειραγωγηθούν και να ξεθυμάνουν οι -αυτονόητες- αντιδράσεις για την διαφαινόμενη κατάληξη των συνομιλιών συνεχίζονται. Να εμψυχωθεί ο πρόεδρος Χριστόφιας ως προς τι; Για να συνεχίσει τις προκαταβολικές «γενναίες προσφορές» του στην Τουρκία; Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. εκφράζει την συμπάθεια του για πρόσωπα [‘Ναυτεμπορική’ 11/09/2009] που, κατά τη γνώμη μας, έβλαψαν και συνεχίζουν να βλάπτουν, τον Ελληνισμό.  Αλήθεια κ. Καρατζαφέρη, δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για το τι πιστεύετε σχετικά με το προσφάτως ανακοινωθέν Σχέδιο Ταλάτ. Μπορείτε να μιλήσετε ξεκάθαρα περί αυτού;

Χριστόφιας Καρατζαφέρης

‘Ναυτεμπορική’ [πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ]
«Τη στήριξη του Δ. Χριστόφια ζητά ο Γ. Καρατζαφέρης»
18 Ιανουαρίου 2010

Τη στήριξη του Δημήτρη Χριστόφια ζήτησε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης μετά από τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

«Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και δεν είναι καθόλου ευφυές την ώρα που ο παίκτης σου είναι στο ρίνγκ να πηγαίνεις εσύ από πίσω να του τραβάς το σορτσάκι», δήλωσε ο κ. Καρατζαφέρης.

«Αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δίνει το δικό του αγώνα επάνω στο ρίνγκ. Πρέπει όλοι να είμαστε δίπλα να αβαντάρουμε, να φωνάζουμε, να τον εμψυχώνουμε, διότι οποιαδήποτε άλλη κίνηση αμφισβήτησης νομίζω ότι δεν δημιουργεί αισιοδοξία για ένα καλό αποτέλεσμα», πρόσθεσε.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ναυτεμπορική’
«Γ. Καρατζαφέρης: Σημαντική απώλεια για τη Βουλή ο Κ. Σημίτης»
11 Σεπτεμβρίου 2009

«Ο κ. Κ. Σημίτης, ο κ. Α. Παπαδόπουλος, ο κ. Χρ. Βερελής, ο κ. Αλ. Αλαβάνος, η κ. Αν. Μπενάκη και ποιος ακόμα ξέρει ποιοι άλλοι φεύγουν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Είναι μια σημαντική απώλεια για τη Βουλή των Ελλήνων. Φεύγουν όχι γιατί τους αρνήθηκε τη ψήφο ο Ελληνικός λαός αλλά από το καπρίτσιο των ηγεσιών των κομμάτων τους».

Τα παραπάνω δήλωσε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, με αφορμή την απουσία του Κ. Σημίτη από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ

Πιστεύω πως χρειάζεται περισσότερο θάρρος και κατανόηση για τις ανάγκες που έχει η εποχή. «Η εποχή χρειάζεται την πείρα και όχι τους πειραματισμούς», τόνισε και πρόσθεσε: «Πιστεύω πως χρειάζεται περισσότερο θάρρος και κατανόηση για τις ανάγκες που έχει η εποχή».

Αναφερόμενος στο ζήτημα το ντιμπέιτ ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ τόνισε ότι μια τηλεμαχία «ανάμεσα στους δύο πολιτικούς αρχηγούς μπορεί να είναι χρήσιμη για το δικομματισμό δεν είναι όμως για τη Δημοκρατία και τη κοινή γνώμη».

Συγκεκριμένα πρότεινε «ο κάθε ένας από τους πέντε πολιτικούς αρχηγούς να έχει επί μιάμιση ώρα πέντε δημοσιογράφους απέναντί του, να απαντά σε όλες τις ερωτήσεις για να αποδείξει τις γνώσεις του, την εμπειρία του, τις προτάσεις του και τις σκέψεις του για όλη τη χώρα».

Εν τω μεταξύ ο κ. Καρατζαφέρης ανακοίνωσε ακόμη μία υποψηφιότητα για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Πρόκεται για τον Εμμανουήλ Νόνα, ειδικό ιατροδικαστή, επίτιμο προϊστάμενο Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών Υπουργείου Δικαιοσύνης και τέως καθηγητή Αστυνομικής Ακαδημίας Ελλάδος.

Μυστική συμφωνία Πάγκαλου-ΗΠΑ: Αποδέχτηκε «γκριζάρισμα» του Αιγαίου 04/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed

‘I-Reporter.gr’
«Αυτή είναι Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΜΙΑ που αποκαλύπτουν οι ΗΠΑ – Δεχθήκαμε το «γκριζάρισμα» τους…!»
10 Οκτωβρίου 2009

Για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ από το 1996 πληροφορούμαστε επίσημα από τις ΗΠΑ ότι την εποχή εκείνη ο διαπραγματευτής μας για την κρίση των Ιμίων Θ.Πάγκαλος, ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ να «γκριζάρει» τα ΙΜΙΑ και να αποδεχθεί ότι ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ τα ελληνικά πλοία, στρατεύματα και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ στα ΙΜΙΑ!

Το «θανάσιμο μυστικό» κρατούνταν ως επτασφράγιστο μυστικό μέχρι τώρα, γιατί μας λέγανε φύγαμε και πήραμε τη σημαία μας ΑΠΛΑ για να εκτονωθεί η κρίση και ότι μπορούμε ΟΠΟΤΕΔΗΠΟΤΕ να ξαναπάμε στρατό ή σημαία γιατί οι δυο αυτές νησίδες(βράχια) είναι ελληνικές όπως ήταν μέχρι την κρίση του 1996. ΤΩΡΑ πληροφορούμαστε ότι ο Θ.Πάγκαλος μαζί με τον Κ.Σημίτη – ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΟΣΑ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΠΑ – συμφώνησαν να φύγουμε από τα ΙΜΙΑ και να τερματιστεί η κρίση, υπό την προϋπόθεση ότι ΔΕΝ θα ξαναγυρίσουμε στα ΙΜΙΑ!

Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε – και προέρχονται από τα έγγραφα που έχουν στο βιβλίο τους οι Μιχ. Ιγνατίου και Αθ. Ελλις και θα τα παρουσιάσουν το μεσημέρι της Δευτέρας στο σύνολο τους – είναι συγκλονιστικά και οπωσδήποτε ΑΠΑΙΤΟΥΝ απαντήσεις από ΟΛΟΥΣ τους εμπλεκόμενους. Δεχθήκαμε το «γκριζάρισμα» των Ιμίων; Και εκείνης της περιοχής του Αιγαίου;

Και όπως επίσης θα παρατηρήσετε στο έγγραφο που αποκαλύπτουμε οι Αμερικανοί ενώ δέχονται την Καλόλιμνο ως ελληνικό νησί για τα ΙΜΙΑ αναφέρουν και την τουρκική ονομασία Kardak γράφοντας της νησίδες με δυο ονομασίες δηλαδή ότι είναι μια «γκρίζα περιοχή» (αμφισβητούμενης κυριότητας και κυριαρχίας και επομένως κανείς δεν πλησιάζει εκεί μέχρι να λυθεί το «πρόβλημα»). Συμφώνησαν τότε οι Σημίτης-Πάγκαλος και ΟΛΟΙ οι άλλοι εμπλεκόμενοι σε κάτι τέτοιο; Ασφαλώς περιμένουμε όλοι με ενδιαφέρον την απάντηση τους. Επίσης χαρακτηριστική ήταν και η πρώτη αντίδραση της Ουάσιγκτον, λίγο μετά τις συναντήσεις που είχε ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Τόμας Νάιλς με τον Θόδωρο Πάγκαλο και τον Γεράσιμο Αρσένη.

Σε τηλεγράφημα που στέλνει ο Νάιλς στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου, αναφέρει: «Αυτή η ελληνοτουρκική αψιμαχία με αντικείμενο ένα ακατοίκητο κομμάτι γης, έκτασης ίσως δύο οικοδομικών τετραγώνων, εμφανίζει στοιχεία κωμικής όπερας… Είναι προφανές ότι θα προτιμούσαμε να μην εμπλακούμε στη διαφορά αυτή, αλλά από την πείρα μας γνωρίζουμε ότι ίσως να μην έχουμε αυτή την επιλογή. Επομένως, πιστεύω ότι πρέπει να εξετάσουμε το ιστορικό αρχείο στον βαθμό που το επιτρέπουν οι πληροφορίες μας, προκειμένου να καθορίσουμε το διεθνές καθεστώς των Ιμίων, καθώς είναι πιθανό σε κάποια στιγμή να χρειαστεί να πάρουμε θέση σχετικά με τα νόμιμα δικαιώματα στην υπόθεση αυτή». Άλλα τηλεγραφήματα που εστάλησαν στις 30 Ιανουαρίου, χαρακτήριζαν τη διαφορά «γελοία», ενώ σημείωναν ότι η επιθετικότητα που επέδειξαν οι δυο πλευρές τις έκανε να μοιάζουν με «σκυλιά που γρυλίζουν».

Τέλος να ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ ότι όπως αναφέρεται σε ένα από τα τηλεγραφήματα που αποκαλύπτει το βιβλίο των δυο δημοσιογράφων «ο Τούρκος πρέσβης στη Ρώμη είχε προειδοποιήσει την πρωθυπουργό Τσιλέρ πριν από την κρίση των Ιμίων, ότι η Ιταλία κατείχε έγγραφα τα οποία αποδείκνυαν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η νησίδα των Ιμίων ανήκε στα Δωδεκάνησα και ήταν επομένως αναμφισβήτητα ελληνική».
– Εντύπωση προκαλεί γιατί οι δημοσιογράφοι και ο εκδοτικός Οίκος επέλεξαν να περάσει η προεκλογική περίοδος και ΜΕΤΑ να δώσουν στη δημοσιότητα τα συγκλονιστικά αυτά έγγραφα-ντοκουμέντα. ΘΑ έπρεπε ο ελληνικός λαός να γνωρίζει ΠΡΙΝ ψηφίσει. Οι σκοπιμότητες δείχνουν ολοφάνερες…

Όπως θα θυμάστε το i-R έχει ρωτήσει τον Θ.Πάγκαλο στη ΔΕΘ (προεκλογικά) τόσο για τα έγγραφα όσο και για αντίδραση του (μια ενδεχόμενη παραίτηση) και τότε είχε πει ότι γνωρίζει το περιεχόμενο των αποκαλύψεων και ότι θα παραμείνει και ότι αυτά «αφορούν άλλους». Όπως βλέπουμε όμως αφορούν τον ίδιο και τον Κ.Σημίτη (και είναι άλλωστε και ο πραγματικός λόγος που ο Κ.Σημίτης έμεινε εκτός βουλής και ΠΑΣΟΚ).

Ανταπόκριση από την παρουσίαση του βιβλίου «Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα» στη Λευκωσία 20/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Ο Μιχάλης Ιγνατίου στην παρουσίαση του βιβλίου "Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών" [πηγή φωτογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, www.efylakas.com]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ανταπόκριση από την κηδεία του μεγάλου Βία Λειβαδά»
20 Οκτωβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Σε μια κατάμεστη αίθουσα στη δημοσιογραφική εστία Λευκωσίας, έγινε στις 16 Οκτωβρίου η παρουσίαση του βιβλίου των Έλλις-Ιγνατίου «Ιμια: Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικανών». Η Συντακτική Ομάδα του ‘Εμπροσθοφύλακα’ ήταν παρούσα στην παρουσίαση, από την οποία δυστυχώς έλειπε ο ένας εκ των συγγραφέων, Α. Έλλις, λόγω προβλήματος υγείας. Ευχόμαστε στον κ. Έλλις σύντομη ανάρρωση.

Τον κ. Έλλις εκπροσώπησε ο γνωστός Ελλαδίτης δημοσιογράφος Θ. Παπαθανασίου. Το βιβλίο παρουσίασαν οι Κύπριοι δημοσιογράφοι K. Βενιζέλος και Α. Χατζηκυριάκος.

Τα σημεία τα οποία ξεχώρισαν από τις ομιλίες ήταν τα εξής:

Ο αγώνας των δημοσιογράφων συγγραφέων του βιβλίου για να εξασφαλίσουν τα έγγραφα των αμερικανικών υπηρεσιών στα οποία στηρίχτηκε το βιβλίο τους, μετά από αποχαρακτήρισή τους.

– Η έλλειψη συνεργασίας Αθήνας-Λευκωσίας το συγκεκριμένο βράδυ των Ιμίων, αφού ο Κ. Σημίτης δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα που του έκανε ο Γλαύκος Κληρίδης!

– Η διαβεβαίωση του Θ. Πάγκαλου προς τον Αμερικανό ομόλογό του ότι «ισχυροί άνεμοι θα καταστρέψουν τη σημαία» που κυμάτιζε στα Ιμια και ότι «η Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει»

Η υπεύθυνη στάση των συγγραφέων, οι οποίοι, άν και είχαν έγγραφο το οποίο αναφερόταν σε αίτια της πτώσης του ελικοπτέρου εκείνο το βράδυ και μπορούσαν να το δημοσιεύσουν και να αυξήσουν πιθανότατα τις πωλήσεις του βιβλίου επέλεξαν να μην το πράξουν, καθότι ήταν αμφιβόλου εγκυρότητας.

Ο Μιχάλης Ιγνατίου στην παρουσίαση του βιβλίου "Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών" [πηγή φωτογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, www.efylakas.com]

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«»Ιμια, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικανών»»
16 Οκτωβρίου 2009

Τη νύχτα της 30ης Ιανουαρίου 1996 η Αμερική σταμάτησε τον πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας τόνισε ο ένας εκ των δύο συγγραφέων του βιβλίου «Ιμια, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικάνων», δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου.

Μιλώντας κατά την παρουσίαση του βιβλίου στην κατάμεστη δημοσιογραφική εστία , ο κ. Ιγνατίου ανέφερε πως μέσα από τα έγγραφα διαφαίνεται πως η Ελλάδα θα κέρδιζε κατά τις πρώτες 36 ώρες ένα πόλεμο με την Τουρκία, τον οποίο όμως θα έχανε στη συνέχεια.

Είπε ακόμα πως ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Σημίτης ανακουφίστηκε από το γεγονός ότι δεν έγινε πόλεμος, προσθέτοντας πως επέλεξε την οδό που ακολούθησε για να διασώσει την Πρωθυπουργία του και επειδή η οικονομία της Ελλάδας θα καταστρεφόταν.

Αναφέροντας ακολούθως ότι «δεν θα τοποθετηθούμε για το ευχαριστώ του κ. Σημίτη στους Αμερικανούς» είπε πως δεν υπήρξε καμία συνεργασία Λευκωσίας – Αθηνών εκείνο το βράδυ, προσθέτοντας ότι ο κ. Σημίτης δεν απαντούσε σε κανένα από τα τηλεφωνήματα του τότε Κύπριου Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη.

Αναφορικά με το ελληνικό ελικόπτερο που κατέπεσε το βράδυ εκείνο, ο κ. Ιγνατίου ανέφερε πως υπάρχει αμερικανικό έγγραφο για το ελικόπτερο στο οποίο αναφέρεται ότι ήταν χιλιοτρυπημένο, ωστόσο, είπε, το έγγραφο δεν περιλαμβάνεται στο βιβλίο γιατί «μπάζει νερά».

Αφού έκανε αναφορά στην προσπάθεια που κατέβαλαν με τον Αθανάσιο Ελλις για να εξασφαλίσουν και να αποχαρακτηρίσουν τα 132 απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανικών υπηρεσιών που περιλαμβάνονται στο βιβλίο, ο κ. Ιγνατίου είπε ότι «έχουμε και άλλα έγγραφα τα οποία είναι χαρακτηρισμένα και δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε».

Είπε ακόμα πως όταν άρχισαν την έρευνα χαρακτηρίστηκαν από τρελοί έως θρασείς και προσθέτοντας ότι στην αρχή «οι ήττες μας ήταν απανωτές», συμπλήρωσε πως «στην πορεία είχαμε την τύχη που χρειαζόμασταν».

Ο κ. Ιγνατίου είπε πως η έρευνα για το σχέδιο Ανάν βοήθησε πολύ για να εξασφαλισθούν τα έγγραφα για τα Ιμια, αναφέροντας πως σε κάθε άρνηση που λάμβαναν από τους Αμερικανούς απαντούσαν με πέντε εφέσεις και τονίζοντας πως «δεν μας χάρισαν κανένα έγγραφο, τα κερδίσαμε όλα με νόμιμο τρόπο». Υποσχέθηκε επίσης ότι σύντομα θα προχωρήσει στην έκδοση αποκαλυπτικού για το θέμα του σχεδίου Ανάν, βιβλίου.

Απαντώντας σε ερώτηση είπε πως ανοικτό ενδεχόμενο για αποστρατιωτικοποίηση του Αιγαίου είχε αφήσει κατά τις διαβουλεύσεις του με τους Αμερικανούς, ο τότε Ελληνας Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος.

Ο Μ.Ιγνατίου ευχήθηκε τέλος στο συνάδελφο του δημοσιογράφο Αθανάσιο Ελλις ο οποίος λόγω ασθένειας δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην εκδήλωση, να επιστρέψει δυνατός και υγιής.

Ο δημοσιογράφος Φάνης Παπαθανασίου που παρέστη στην παρουσίαση εκ μέρους του Αθανάσιου Ελλις, είπε πως το βιβλίο είναι το πιο πολυσυζητημένο στην Ελλάδα καθώς κάνει αναφορά στην κρίση που σημάδεψε την πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας.

Στα Ιμια επικρατεί πλέον ένα διαφορετικό καθεστώς όπως διαμορφώθηκε λίγα χρόνια μετά τα την νύχτα των Ιμίων, με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είπε και συνεχίζοντας παρατήρησε πως εάν η παρουσίαση του βιβλίου γινόταν πριν τις τελευταίες εκλογές στην Ελλάδα θα προκαλούσε σαφώς έντονες συζητήσεις ωστόσο δεν θα επηρέαζε το αποτέλεσμα που ήταν προκαθορισμένο.

Ο κ. Παπαθανασίου είπε ακόμα πως μέσα από τα τηλεγραφήματα που παρουσιάζονται στο βιβλίο καθίσταται ξεκάθαρο ότι η Αγκυρα και η Ουάσιγκτον γνώριζαν πολύ καλά την αντίδραση της Ελλάδας έναντι όλων των σεναρίων.

Ανέφερε ακόμα πως στο βιβλίο είναι καταφανής η αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης να διαχειριστεί την κρίση.

Ο Ανδρέας Χατζήκυριακος μιλώντας κατά την παρουσίαση είπε πως για την υπόθεση των Ιμίων ο ιστορικός του μέλλοντος ήρθε πολύ πιο νωρίς απ’ όσο τον περίμεναν και ενώ πολλοί πρωταγωνιστές εκείνης της κρίσης είναι ακόμη εν ενεργεία πολιτικοί.

Αναφέροντας πως συχνά πολιτικά και δημόσια πρόσωπα «ψάχνοντας – ελλείψει ενδεχομένως πιο σοβαρών επιχειρημάτων – δικαίωση των θέσεων και απόψεων τους προσφεύγουν στον ιστορικό του μέλλοντος αναζητώντας την επιβεβαίωση της ορθότητας των τοποθετήσεων τους. Και φυσικά ο ιστορικός του μέλλοντος δεν είναι σε θέση ούτε να τους διαψεύσει ούτε και να τους εκθέσει. Ο ιστορικός του μέλλοντος στην υπόθεση των Ιμίων σήκωσε το γάντι που του πέταξαν όλοι εκείνοι, οι οποίοι το 1996 τον επικαλούνταν για να δικαιολογήσουν τις αποφάσεις, τις συμπεριφορές και τις παραλείψεις τους», ανέφερε.

«Ο ιστορικός του μέλλοντος, σ’ αυτή την περίπτωση δεν έγινε το καταφύγιο όλων εκείνων που άλλα έλεγαν δημοσίως κι άλλα έπρατταν πίσω από τις κλειστές πόρτες», είπε ο κ, Χατζηκυριάκος και προσθέτοντας ότι διαβάζοντας το βιβλίο του Αθανάσιου Ελλις και του Μιχάλη Ιγνατίου ένοιωσα το πρωτόγνωρο αίσθημα ότι ο ιστορικός του μέλλοντος είναι ήδη εδώ, για να παραφράσω το γνωστό σλόγκαν «το μέλλον είναι εδώ».

Περαιτέρω ο κ. Χατζήκυριάκος είπε πως εκτός όμως από το γάντι, ο ιστορικός του μέλλοντος σήκωσε και το βαρύ πέπλο που συγκαλύπτει τις ευθύνες της γραφειοκρατίας και των μέσων ενημέρωσης, που σπάνια βλέπουν το φως σε τόσο έντονο βαθμό και σε τόσο βάθος και έρχεται να διαψεύσει αντιλήψεις, οι οποίες ελλείψει τεκμηρίων επικράτησαν ως αλήθειες.

Το βιβλίο είναι ένα εγχειρίδιο το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιήσουν τα ΥΠΕΞ Ελλάδος και Κύπρου στις ασκήσεις τακτικής που προβαίνουν ή που θα πρέπει να προβαίνουν ανέφερε ο δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος.

Οπως παρουσιάζεται μέσα από τα απόρρητα τηλεγραφήματα, στην πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία του τότε Υπουργού Εξωτερικών Θεόδωρου Πάγκαλου με τον Αμερικανό ομόλογό του Γουόρεν Κρίστοφερ, ο Ελληνας αξιωματούχος εξέφρασε την εκτίμηση πως «ισχυροί άνεμοι θα καταστρέψουν τη σημαία» που κυμάτιζε στα Ιμια και ότι «η Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει».

«Με αυτό, δηλαδή, το δελτίο καιρού θα καθάριζε η Ελλάδα με την κρίση. Θα αντιμετώπιζε τη θύελλα που βρισκόταν μπροστά της», πρόσθεσε ο κ. Βενιζέλος αναφέροντας πως επιχείρησε παράλληλα να καθησυχάσει τους Τούρκους μέσω των Αμερικανών.

«Η Ελλάδα, είπε ο κ. Πάγκαλος δεν πρόκειται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των 6 μιλίων. Μια κίνηση που ήταν αποτέλεσμα προφανώς της διαχείρισης της στιγμής και όχι κάποιων αποφάσεων της Κυβέρνησης ή και του κοινοβουλίου», παρατήρησε ο κ. Βενιζέλος.

Ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ότι στη Λευκωσία το βράδυ της κρίσης στο πλαίσιο του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, είχε συγκληθεί στο Προεδρικό σύσκεψη υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη με στόχο το συντονισμό με την Αθήνα, αλλά η Λευκωσία δεν κατάφερε να επικοινωνήσει με την Αθήνα, ούτε καν τηλεφωνικά. Επικράτησε γενικά ένα αλαλούμ στα ανώτατα κυβερνητικά δώματα στην ελληνική πρωτεύουσα, είπε.

Ανέφερε επίσης πως είναι προφανές ότι η Τουρκία επιχείρησε δια της απειλής του πολέμου να σύρει την Ελλάδα σε ένα εφ όλης της ύλης διάλογο για το Αιγαίο, αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά της δικαιώματα και κεκτημένα της Ελλάδος, προσθέτοντας ότι και τότε και τώρα οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου αντιμετωπίζουν την τουρκική θρασύτητα με φοβικό τρόπο.

Ανταπόκριση από την παρουσίαση του βιβλίου «Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα» στη Λευκωσία 20/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Ο Μιχάλης Ιγνατίου στην παρουσίαση του βιβλίου "Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών" [πηγή φωτογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, www.efylakas.com]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ανταπόκριση από την κηδεία του μεγάλου Βία Λειβαδά»
20 Οκτωβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Σε μια κατάμεστη αίθουσα στη δημοσιογραφική εστία Λευκωσίας, έγινε στις 16 Οκτωβρίου η παρουσίαση του βιβλίου των Έλλις-Ιγνατίου «Ιμια: Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικανών». Η Συντακτική Ομάδα του ‘Εμπροσθοφύλακα’ ήταν παρούσα στην παρουσίαση, από την οποία δυστυχώς έλειπε ο ένας εκ των συγγραφέων, Α. Έλλις, λόγω προβλήματος υγείας. Ευχόμαστε στον κ. Έλλις σύντομη ανάρρωση.

Τον κ. Έλλις εκπροσώπησε ο γνωστός Ελλαδίτης δημοσιογράφος Θ. Παπαθανασίου. Το βιβλίο παρουσίασαν οι Κύπριοι δημοσιογράφοι K. Βενιζέλος και Α. Χατζηκυριάκος.

Τα σημεία τα οποία ξεχώρισαν από τις ομιλίες ήταν τα εξής:

Ο αγώνας των δημοσιογράφων συγγραφέων του βιβλίου για να εξασφαλίσουν τα έγγραφα των αμερικανικών υπηρεσιών στα οποία στηρίχτηκε το βιβλίο τους, μετά από αποχαρακτήρισή τους.

– Η έλλειψη συνεργασίας Αθήνας-Λευκωσίας το συγκεκριμένο βράδυ των Ιμίων, αφού ο Κ. Σημίτης δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα που του έκανε ο Γλαύκος Κληρίδης!

– Η διαβεβαίωση του Θ. Πάγκαλου προς τον Αμερικανό ομόλογό του ότι «ισχυροί άνεμοι θα καταστρέψουν τη σημαία» που κυμάτιζε στα Ιμια και ότι «η Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει»

Η υπεύθυνη στάση των συγγραφέων, οι οποίοι, άν και είχαν έγγραφο το οποίο αναφερόταν σε αίτια της πτώσης του ελικοπτέρου εκείνο το βράδυ και μπορούσαν να το δημοσιεύσουν και να αυξήσουν πιθανότατα τις πωλήσεις του βιβλίου επέλεξαν να μην το πράξουν, καθότι ήταν αμφιβόλου εγκυρότητας.

Ο Μιχάλης Ιγνατίου στην παρουσίαση του βιβλίου "Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών" [πηγή φωτογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, www.efylakas.com]

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«»Ιμια, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικανών»»
16 Οκτωβρίου 2009

Τη νύχτα της 30ης Ιανουαρίου 1996 η Αμερική σταμάτησε τον πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας τόνισε ο ένας εκ των δύο συγγραφέων του βιβλίου «Ιμια, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικάνων», δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου.

Μιλώντας κατά την παρουσίαση του βιβλίου στην κατάμεστη δημοσιογραφική εστία , ο κ. Ιγνατίου ανέφερε πως μέσα από τα έγγραφα διαφαίνεται πως η Ελλάδα θα κέρδιζε κατά τις πρώτες 36 ώρες ένα πόλεμο με την Τουρκία, τον οποίο όμως θα έχανε στη συνέχεια.

Είπε ακόμα πως ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Σημίτης ανακουφίστηκε από το γεγονός ότι δεν έγινε πόλεμος, προσθέτοντας πως επέλεξε την οδό που ακολούθησε για να διασώσει την Πρωθυπουργία του και επειδή η οικονομία της Ελλάδας θα καταστρεφόταν.

Αναφέροντας ακολούθως ότι «δεν θα τοποθετηθούμε για το ευχαριστώ του κ. Σημίτη στους Αμερικανούς» είπε πως δεν υπήρξε καμία συνεργασία Λευκωσίας – Αθηνών εκείνο το βράδυ, προσθέτοντας ότι ο κ. Σημίτης δεν απαντούσε σε κανένα από τα τηλεφωνήματα του τότε Κύπριου Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη.

Αναφορικά με το ελληνικό ελικόπτερο που κατέπεσε το βράδυ εκείνο, ο κ. Ιγνατίου ανέφερε πως υπάρχει αμερικανικό έγγραφο για το ελικόπτερο στο οποίο αναφέρεται ότι ήταν χιλιοτρυπημένο, ωστόσο, είπε, το έγγραφο δεν περιλαμβάνεται στο βιβλίο γιατί «μπάζει νερά».

Αφού έκανε αναφορά στην προσπάθεια που κατέβαλαν με τον Αθανάσιο Ελλις για να εξασφαλίσουν και να αποχαρακτηρίσουν τα 132 απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανικών υπηρεσιών που περιλαμβάνονται στο βιβλίο, ο κ. Ιγνατίου είπε ότι «έχουμε και άλλα έγγραφα τα οποία είναι χαρακτηρισμένα και δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε».

Είπε ακόμα πως όταν άρχισαν την έρευνα χαρακτηρίστηκαν από τρελοί έως θρασείς και προσθέτοντας ότι στην αρχή «οι ήττες μας ήταν απανωτές», συμπλήρωσε πως «στην πορεία είχαμε την τύχη που χρειαζόμασταν».

Ο κ. Ιγνατίου είπε πως η έρευνα για το σχέδιο Ανάν βοήθησε πολύ για να εξασφαλισθούν τα έγγραφα για τα Ιμια, αναφέροντας πως σε κάθε άρνηση που λάμβαναν από τους Αμερικανούς απαντούσαν με πέντε εφέσεις και τονίζοντας πως «δεν μας χάρισαν κανένα έγγραφο, τα κερδίσαμε όλα με νόμιμο τρόπο». Υποσχέθηκε επίσης ότι σύντομα θα προχωρήσει στην έκδοση αποκαλυπτικού για το θέμα του σχεδίου Ανάν, βιβλίου.

Απαντώντας σε ερώτηση είπε πως ανοικτό ενδεχόμενο για αποστρατιωτικοποίηση του Αιγαίου είχε αφήσει κατά τις διαβουλεύσεις του με τους Αμερικανούς, ο τότε Ελληνας Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος.

Ο Μ.Ιγνατίου ευχήθηκε τέλος στο συνάδελφο του δημοσιογράφο Αθανάσιο Ελλις ο οποίος λόγω ασθένειας δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην εκδήλωση, να επιστρέψει δυνατός και υγιής.

Ο δημοσιογράφος Φάνης Παπαθανασίου που παρέστη στην παρουσίαση εκ μέρους του Αθανάσιου Ελλις, είπε πως το βιβλίο είναι το πιο πολυσυζητημένο στην Ελλάδα καθώς κάνει αναφορά στην κρίση που σημάδεψε την πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας.

Στα Ιμια επικρατεί πλέον ένα διαφορετικό καθεστώς όπως διαμορφώθηκε λίγα χρόνια μετά τα την νύχτα των Ιμίων, με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είπε και συνεχίζοντας παρατήρησε πως εάν η παρουσίαση του βιβλίου γινόταν πριν τις τελευταίες εκλογές στην Ελλάδα θα προκαλούσε σαφώς έντονες συζητήσεις ωστόσο δεν θα επηρέαζε το αποτέλεσμα που ήταν προκαθορισμένο.

Ο κ. Παπαθανασίου είπε ακόμα πως μέσα από τα τηλεγραφήματα που παρουσιάζονται στο βιβλίο καθίσταται ξεκάθαρο ότι η Αγκυρα και η Ουάσιγκτον γνώριζαν πολύ καλά την αντίδραση της Ελλάδας έναντι όλων των σεναρίων.

Ανέφερε ακόμα πως στο βιβλίο είναι καταφανής η αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης να διαχειριστεί την κρίση.

Ο Ανδρέας Χατζήκυριακος μιλώντας κατά την παρουσίαση είπε πως για την υπόθεση των Ιμίων ο ιστορικός του μέλλοντος ήρθε πολύ πιο νωρίς απ’ όσο τον περίμεναν και ενώ πολλοί πρωταγωνιστές εκείνης της κρίσης είναι ακόμη εν ενεργεία πολιτικοί.

Αναφέροντας πως συχνά πολιτικά και δημόσια πρόσωπα «ψάχνοντας – ελλείψει ενδεχομένως πιο σοβαρών επιχειρημάτων – δικαίωση των θέσεων και απόψεων τους προσφεύγουν στον ιστορικό του μέλλοντος αναζητώντας την επιβεβαίωση της ορθότητας των τοποθετήσεων τους. Και φυσικά ο ιστορικός του μέλλοντος δεν είναι σε θέση ούτε να τους διαψεύσει ούτε και να τους εκθέσει. Ο ιστορικός του μέλλοντος στην υπόθεση των Ιμίων σήκωσε το γάντι που του πέταξαν όλοι εκείνοι, οι οποίοι το 1996 τον επικαλούνταν για να δικαιολογήσουν τις αποφάσεις, τις συμπεριφορές και τις παραλείψεις τους», ανέφερε.

«Ο ιστορικός του μέλλοντος, σ’ αυτή την περίπτωση δεν έγινε το καταφύγιο όλων εκείνων που άλλα έλεγαν δημοσίως κι άλλα έπρατταν πίσω από τις κλειστές πόρτες», είπε ο κ, Χατζηκυριάκος και προσθέτοντας ότι διαβάζοντας το βιβλίο του Αθανάσιου Ελλις και του Μιχάλη Ιγνατίου ένοιωσα το πρωτόγνωρο αίσθημα ότι ο ιστορικός του μέλλοντος είναι ήδη εδώ, για να παραφράσω το γνωστό σλόγκαν «το μέλλον είναι εδώ».

Περαιτέρω ο κ. Χατζήκυριάκος είπε πως εκτός όμως από το γάντι, ο ιστορικός του μέλλοντος σήκωσε και το βαρύ πέπλο που συγκαλύπτει τις ευθύνες της γραφειοκρατίας και των μέσων ενημέρωσης, που σπάνια βλέπουν το φως σε τόσο έντονο βαθμό και σε τόσο βάθος και έρχεται να διαψεύσει αντιλήψεις, οι οποίες ελλείψει τεκμηρίων επικράτησαν ως αλήθειες.

Το βιβλίο είναι ένα εγχειρίδιο το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιήσουν τα ΥΠΕΞ Ελλάδος και Κύπρου στις ασκήσεις τακτικής που προβαίνουν ή που θα πρέπει να προβαίνουν ανέφερε ο δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος.

Οπως παρουσιάζεται μέσα από τα απόρρητα τηλεγραφήματα, στην πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία του τότε Υπουργού Εξωτερικών Θεόδωρου Πάγκαλου με τον Αμερικανό ομόλογό του Γουόρεν Κρίστοφερ, ο Ελληνας αξιωματούχος εξέφρασε την εκτίμηση πως «ισχυροί άνεμοι θα καταστρέψουν τη σημαία» που κυμάτιζε στα Ιμια και ότι «η Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει».

«Με αυτό, δηλαδή, το δελτίο καιρού θα καθάριζε η Ελλάδα με την κρίση. Θα αντιμετώπιζε τη θύελλα που βρισκόταν μπροστά της», πρόσθεσε ο κ. Βενιζέλος αναφέροντας πως επιχείρησε παράλληλα να καθησυχάσει τους Τούρκους μέσω των Αμερικανών.

«Η Ελλάδα, είπε ο κ. Πάγκαλος δεν πρόκειται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των 6 μιλίων. Μια κίνηση που ήταν αποτέλεσμα προφανώς της διαχείρισης της στιγμής και όχι κάποιων αποφάσεων της Κυβέρνησης ή και του κοινοβουλίου», παρατήρησε ο κ. Βενιζέλος.

Ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ότι στη Λευκωσία το βράδυ της κρίσης στο πλαίσιο του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, είχε συγκληθεί στο Προεδρικό σύσκεψη υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη με στόχο το συντονισμό με την Αθήνα, αλλά η Λευκωσία δεν κατάφερε να επικοινωνήσει με την Αθήνα, ούτε καν τηλεφωνικά. Επικράτησε γενικά ένα αλαλούμ στα ανώτατα κυβερνητικά δώματα στην ελληνική πρωτεύουσα, είπε.

Ανέφερε επίσης πως είναι προφανές ότι η Τουρκία επιχείρησε δια της απειλής του πολέμου να σύρει την Ελλάδα σε ένα εφ όλης της ύλης διάλογο για το Αιγαίο, αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά της δικαιώματα και κεκτημένα της Ελλάδος, προσθέτοντας ότι και τότε και τώρα οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου αντιμετωπίζουν την τουρκική θρασύτητα με φοβικό τρόπο.

Πάγκαλος: «Να πούμε οτι την σημαία την πήρε ο αέρας και να κλείσουμε την υπόθεση» 19/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

‘Εν Κρυπτώ’
«Πάγκαλος: «Να πούμε οτι την σημαία την πήρε ο αέρας και να κλείσουμε την υπόθεση»»
11 Οκτωβρίου 2009

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία που φέρνουν στην δημοσιότητα οι δημοσιογράφοι Αθ. Έλλις και Μ. Ιγνατίου με το νέο τους βιβλίο «Ίμια : Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών». Το συγκεκριμένο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει στις 12 του μήνα περιέχει δεκάδες επίσημα αμερικανικά έγγραφα που έφτασαν στην κατοχή των δημοσιογράφων μέσω του Freedom for Information Act και τα οποία αποκαλύπτουν ανατριχιαστικούς διαλόγους της τότε Ελληνικής ηγεσίας (πχ του τωρινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου ο οποίος έλεγε οτι η σημαία δεν έχει «επίσημη ιδιότητα») με τους Αμερικανους ομολόγους τους.

Σε πολλά σημεία το βιβλίο δικαιώνει τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη ο οποίος αρνήθηκε να παρει την σημαία απο το νησί για να εισπράξει το αμίμητο «είστε συναισθηματικός και υπερβολικός» από τον πρωθυπουργό Κ. Σημίτη. Δημοσιεύουμε το σημερινό άρθρο της εφημερίδας «Το Παρόν» και υποσχόμεθα να επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.

Όταν η Ντόρα λιβανίζει τον Σημίτη εν μέσω Ν. Χριστοδουλάκη και Μ. Ανδρουλάκη 30/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Έτσι, για να βλέπουμε όλοι -και εν όψει εκλογών- πως σε ό,τι αφορά τον ελληνικό λαό και τα εθνικά μας θέματα δεν υπάρχει καμία διαφορά στις θέσεις της νεοφιλελεύθερης διεφθαρμένης κλίκας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Νέα Δημοκρατία - κανείς δεν είναι τέλειος [πηγή φωτογραφίας: commiblog.blogspot.com]

‘Ελευθεροτυπία’
«Ψήφος εμπιστοσύνης από Ντόρα σε Σημίτη!  Επαίνοι για οκταετία και ένταξη στην ΟΝΕ, άδειασμα κυβερνητικών θέσεων»
31 Ιουνίου 2006
Γιώργος Καρέλιας

Η πρώτη αισθητή διαφοροποίηση της Ντόρας Μπακογιάννη από την επίσημη γραμμή της κυβέρνησης εκδηλώθηκε χθες. Δεν αφορά θέμα του υπουργείου της, αλλά την αποτίμηση της κυβερνητικής θητείας του Κώστα Σημίτη, για την οποία έχουν εκφραστεί απαξιωτικά τόσο ο Κ. Καραμανλής όσο και πλήθος υπουργών, αλλά εκείνη εξέφρασε εντελώς αντίθετη γνώμη.

«Την οκταετία αυτή έγινε μια σειρά από σημαντικά και ουσιαστικά πράγματα, που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις η Ελλάδα να κάνει βήματα προόδου. Μπορεί ο καθένας από εμάς να έχει διαφορετική προσέγγιση και αξιολόγηση των πολιτικών ή των προσώπων, αλλά ο μηδενισμός και η ισοπέδωση δεν υπηρετεί το συμφέρον του τόπου», αναφέρει η κ. Μπακογιάννη σε γραπτό κείμενό της που διαβάστηκε χθες σε παρουσίαση βιβλίου, το οποίο αναφέρεται στην τελευταία κυβερνητική οκταετία του ΠΑΣΟΚ (η ίδια δεν πήρε μέρος στην παρουσίαση διότι βρισκόταν στη Ρώμη για το συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος μαζί με τον πρωθυπουργό).

Ανοιχτή διαφωνία

Η κ. Μπακογιάννη διαφώνησε ανοιχτά:

1. Με τον αφοριστικό τρόπο με τον οποίο το κόμμα της αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα την κυβερνητική περίοδο Σημίτη, παραδεχόμενη ότι τότε έγιναν ουσιαστικά βήματα προόδου.

2. Με την πρόσφατη απαξιωτική αναφορά του υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη ότι η ένταξη στην ΟΝΕ έγινε «με απάτη του ΠΑΣΟΚ». Μάλιστα, χαρακτήρισε την ένταξη «στρατηγικό όραμα» και «μεγάλο στόχο», χάρη στον οποίο οι τότε κυβερνήσεις Σημίτη απευθύνθηκαν και σε κοινωνικούς χώρους πέραν του ΠΑΣΟΚ.

Μάλιστα, η υπουργός απέδωσε εν μέρει την ήττα του ΠΑΣΟΚ το 2004 και στο γεγονός ότι, στη δεύτερη τετραετία, οι κυβερνήσεις Σημίτη δεν είχαν ένα τέτοιον μεγάλο στόχο, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως πολιτικό εργαλείο. Και στο σημείο αυτό το γραπτό κείμενο της ομιλίας της περιέχει μια αιχμή που προκάλεσε εντύπωση: «Οι πολιτικοί και το πολιτικό σύστημα -είπε- έχουν ανάγκη να εντάσσουν στη στρατηγική τους μεγάλους, καθαρούς και μετρήσιμους στόχους. Είναι προτιμότερο να έχεις προδιαγράψει με σαφήνεια μια πορεία από το να επιχειρείς μέσα από γενικότητες και συγκυριακές επιλογές να ασκείς πολιτική». Πολιτικοί που ήταν παρόντες στην παρουσίαση του βιβλίου και άκουσαν αυτήν την αποστροφή, την ερμήνευσαν και ως προειδοποίηση προς την κυβέρνηση Καραμανλή, στην οποία συχνά έχει καταλογιστεί ότι κάνει συγκυριακές επιλογές, ακολουθώντας τις επιταγές των δημοσκοπήσεων.

Ντόρα - Σημίτης [enet.gr]

Και «εκσυγχρονισμός»
Η κ. Μπακογιάννη έδειξε να συμμερίζεται την άποψη ότι η περίοδος Σημίτη άφησε μια «εκκρεμή μεταρρύθμιση» και ότι «σε πολλά κεφάλαια, από τις διαρθρωτικές αλλαγές μέχρι τον εκσυγχρονισμό του κόμματος και τις σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους μέχρι την επικοινωνιακή διαχείριση του εγχειρήματος του εκσυγχρονισμού, υπάρχει το συμπέρασμα ότι ο πολιτικός κύκλος δεν έκλεισε». Και καταλήγοντας το κείμενό της αναφέρει: «Το αίτημα του εκσυγχρονισμού, της μεταρρύθμισης, των διαρθρωτικών αλλαγών είναι ακόμη επίκαιρο και στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης».

Το βιβλίο («Ανάμεσα σε δύο Ελλάδες» του δημοσιογράφου Φοίβου Καρζή) παρουσίασαν ο Ν. Χριστοδουλάκης και ο Μ. Ανδρουλάκης. Ο πρώην υπουργός Οικονομίας, σχολιάζοντας τις αναφορές Μπακογιάννη στην περίοδο Σημίτη, είπε: «Στη Ν.Δ. θα έπρεπε να πουν «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα»».

Και θερμή χειραψία με Σαμαρά στη Ρώμη
Μία βεντέτα που κράτησε 15 χρόνια φαίνεται ότι πήρε τέλος. Η Ντόρα Μπακογιάννη ύστερα από πολύ καιρό αντάλλαξε χειραψία με τον Αντώνη Σαμαρά. Συναντήθηκαν στη Ρώμη λίγο πριν από την έναρξη του 17ου τακτικού Συνεδρίου του ΕΛΚ. Εκείνη με την ιδιότητά της τής υπουργού Εξωτερικών συνόδευσε τον πρωθυπουργό και εκείνος συμμετείχε στο συνέδριο ως ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Η Ντόρα Μπακογιάννη μόλις είδε τον Αντ. Σαμαρά του έδωσε το χέρι της. «Για να μη λένε ότι δεν χαιρετιόμαστε», του είπε χαμογελώντας. «Αλίμονο!», απάντησε εκείνος ενώ τη χαιρετούσε. «Σου εύχομαι καλή επιτυχία. Το είπα και δημοσίως», πρόσθεσε, παραπέμποντας σε συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα…

Σε ποιον τα είπε;
ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ από τις επίσημες κυβερνητικές θέσεις, η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη εκτιμά θετικά την περίοδο των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έκανε βήματα προόδου κατά την οκταετία 1996-2004.

ΕΙΠΕ τα αυτονόητα η κυρία Μπακογιάννη, αυτά που κατ’ ιδίαν αναγνωρίζουν και κορυφαίοι παράγοντες της Ν.Δ., σε κείμενό της, που διαβάστηκε χθες στην παρουσίαση του βιβλίου «Ανάμεσα σε δύο Ελλάδες», του δημοσιογράφου Φοίβου Καρζή.

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ εξουσίας και χειριζόμενη θέματα εξωτερικής πολιτικής, δεν θα μπορούσε η υπουργός να παραμερίσει επιτεύγματα όπως η ένταξη στην ΟΝΕ, για την οποία υπογραμμίζει ότι «δεν ήταν απλώς μια νέα αφετηρία για την οικονομία και τον παραγωγικό τομέα», αλλά «είχε τον ρόλο του στρατηγικού οράματος, πίσω από το οποίο συντάχθηκε το σύνολο της πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ».

ΜΑΛΛΟΝ δεν ικανοποιεί αυτή η τοποθέτηση τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που συνεχίζει και για την ΟΝΕ να αντιπολιτεύεται το ΠΑΣΟΚ. Και θα ενοχληθεί από τη διαπίστωση της κυρίας Μπακογιάννη, πως το γεγονός ότι ο πολιτικός κύκλος του εκσυγχρονισμού δεν έκλεισε, «δεν μπορεί να μηδενίσει ή να μειώσει μια σειρά από σημαντικά και ουσιαστικά πράγματα που έγιναν σ’ αυτήν την οκταετία και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις η Ελλάδα να κάνει βήματα προόδου».

ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ μάλλον προς την κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία η σύσταση της υπουργού Εξωτερικών, ότι «ο μηδενισμός και η ισοπέδωση δεν υπηρετούν το συμφέρον του τόπου, δεν βοηθούν την πολιτική, δεν υπηρετούν την πρόοδο της Ελλάδας». Δεν απευθύνεται πάντως προς το ΠΑΣΟΚ, ούτε και θα ήθελε να κολακεύσει τον Κ. Σημίτη, διαφοροποιούμενη και από την κριτική του επιτίμου προέδρου της Ν.Δ. και πατέρα της, Κώστα Μητσοτάκη.

ΠΟΙΟΣ, όμως, μπορεί να είναι ο σκοπός αυτών των τοποθετήσεων της κυρίας Μπακογιάννη, οι φιλοδοξίες της οποίας δεν σταματούν στο υπουργείο Εξωτερικών; Ο άμεσος στόχος είναι ίσως να ταυτιστεί με την εξωτερική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και να συνεχίσει τους ίδιους χειρισμούς μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αξιοποιώντας παραπέρα και το επίτευγμα της ένταξης στην ΟΝΕ.

ΥΠΑΡΧΕΙ, ωστόσο, και μακροπρόθεσμος στόχος, που διατυπώνεται με ένα είδος προγραμματικής διακήρυξης και διαμόρφωσης ενός άλλου πολιτικού προφίλ από αυτό της σημερινής Νέας Δημοκρατίας.

ΤΟ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕ η κυρία Μπακογιάννη καθαρά ως «συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγω»: Διακηρύσσει ότι «οι πολιτικοί και το πολιτικό σύστημα έχουν, τελικώς, ανάγκη να εντάσσουν μέσα στη στρατηγική τους μεγάλους, καθαρούς και μετρήσιμους στόχους. Είναι προτιμότερο να έχεις προδιαγράψει με σαφήνεια μια πορεία, από το να επιχειρείς μέσα από γενικότητες και συγκυριακές επιλογές να ασκείς πολιτική».

ΤΕΛΙΚΑ φαίνεται ότι η κυρία Μπακογιάννη δεν αναφέρθηκε στην οκταετία Σημίτη, αλλά στη διετία Καραμανλή, με σαφέστατες αιχμές, τονίζοντας πάντως τα αυτονόητα.

Γιωργάκης-Σημίτης παραχώρησαν τον μισό εναέριο χώρο του Αιγαίου στην Τουρκία 30/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Αντιπρίγκηπα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του, όπως την εκχώρηση του εθνικού εναέριου χώρου στην Τουρκία… Και βεβαίως δεν βλέπουμε σοβαρή κριτική από άλλους χώρους (ΝΔ-ΚΚΕ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ-Οικολόγοι) που να εστιάζεται σε αυτά τα σημεία…

Σημίτης - Παπανδρέου [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Ελευθεροτυπία’
« Η Ελλάδα δίνει χώρο για παράνομες τουρκικές πτήσεις και αποδέχεται 50-50 προκλητικότητα: Υποχώρηση στο Αιγαίο!»
18 Σεπτεμβρίου 2003
Κύρα Αδάμ

Με σκόπιμη καθυστέρηση δύο και πλέον εικοσιτετραώρων από την ελληνική κυβέρνηση έγινε χθες γνωστό, μέσω των τουρκικών δημοσιευμάτων και τηλεγραφημάτων διεθνών πρακτορείων από το Μόντρεαλ, ότι «η Ελλάδα και η Τουρκία κατέληξαν, σε ιστορική συμφωνία», που ρυθμίζει «την εναέρια κυκλοφορία στο Αιγαίο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004».

Μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τοποθετηθεί επισήμως στο θέμα.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες και απολύτως ασφαλείς πληροφορίες, η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε στην τελική συνεδρίαση της ICAO της 26-28 Αυγούστου στο Παρίσι -στο όνομα και μόνον της εξυπηρέτησης της αυξημένης εναέριας κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004- να αποδεχθεί το πάγιο αίτημα της Τουρκίας για στρατιωτικές ασκήσεις της και δημιουργία πεδίου βολής στην περιοχή της Λήμνου!

Κατάργηση
Η Ελλάδα δέχτηκε την κατάργηση δύο υπαρχόντων αεροδιαδρόμων που περνούν πάνω από τη Λήμνο και δέχθηκε τη δημιουργία άλλων πέντε, εκ των οποίων οι δύο περνούν πάνω από τη Λήμνο, αλλά σε ύψος 13.000 και 14.000 ποδών αντιστοίχως, αφήνοντας έτσι το «ελεύθερο» στα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη να κάνουν ασκήσεις μέσα στο FIR Αθηνών στην τερματική περιοχή της Λήμνου και σε απόσταση 5,6 ν.μ. από τις βόρειες ακτές της Λήμνου στα χαμηλότερα ύψη που χρειάζονται. Αναλυτικότερα:

Από τον περασμένο Φεβρουάριο, στο πλαίσιο του ICAO ξεκίνησε η σχετική συζήτηση-διαπραγμάτευση μεταξύ της Ελλάδας, οργανώτριας χώρας των Ολυμπιακών Αγώνων, και των γειτονικών χωρών, των οποίων τα όρια των FIR συμπίπτουν με το FIR Αθηνών, προκειμένου να συμφωνηθούν πρόσθετοι αεροδιάδρομοι για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών της εναέριας κυκλοφορίας κατά την τέλεση των αγώνων.

«Ισχυρό πάτημα»
Σύμφωνα με τα πρακτικά των συνεδριάσεων αυτών, (σ.σ.: η «Ε» έχει αναφερθεί σε προηγούμενο δημοσίευμα) η Τουρκία ευθύς εξ αρχής έθεσε την κατοχύρωση των στρατιωτικών ασκήσεών της και τη δημιουργία πεδίου βολής στην περιοχή της Λήμνου. Γι’ αυτό και η αρχική προσφορά της ήταν οι νέοι αεροδιάδρομοι για τα πολιτικά αεροσκάφη να βρίσκονται σε ύψη πάνω από 24.000 πόδια, έτσι ώστε τα στρατιωτικά αεροσκάφη της να συνεχίζουν την ανεξέλεγκτη δραστηριότητά τους εντός του FIR Αθηνών σε χαμηλά ύψη. Βεβαίως, υπήρχε «ισχυρό πάτημα», καθώς η ελληνική κυβέρνηση είχε δεσμευθεί να καταργήσει τον αεροδιάδρομο J60, που περνούσε πάνω από τη Λήμνο.

Με την τελική ρύθμιση, στο όνομα των Ολυμπιακών Αγώνων, δημιουργούνται πέντε νέοι αεροδιάδρομοι εκ των οποίων οι δύο περνούν υποχρεωτικώς πάνω από τη Λήμνο και καταλήγουν… στη Σμύρνη.

Πιο συγκεκριμένα, καταργούνται οι αεροδιάδρομοι J60 (στα 11.000 πόδια) και 609 (από 4.500 πόδια) που περνούσαν από τη Λήμνο.

Στη θέση τους δημιουργούνται δύο νέοι αεροδιάδρομοι, ο Ν127, στα 14.000 πόδια (Ροδόπη, Λήμνος, Σμύρνη) και ο Ν128 στα 13.000 πόδια (Θεσσαλονίκη, Πέρεν Νταλαμά, Σμύρνης).

Κατακόρυφοι χώροι
Ετσι είναι προφανές ότι δημιουργείται ένας υπολογίσιμος «κατακόρυφος χώρος», μέσα στον οποίο θα μπορεί να κινούνται με μεγαλύτερη άνεση τα τουρκικά αεροσκάφη στις ασκήσεις που διενεργούν παράνομα μέσα στο FIR Αθηνών. Και πολύ σωστά τόσο τα τουρκικά δημοσιεύματα, αλλά και η ίδια η ανακοίνωση του ICAO αναφέρονται σε «ιστορική συμφωνία», διότι από εδώ και πέρα υπάρχει και η σιωπηλή συναίνεση και συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης για τις παράνομες στρατιωτικές δραστηριότητες της Τουρκίας εντός του FIR Αθηνών!

Η συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή θα πρέπει μέχρι το τέλος του 2003 να συνοδευτεί και από ένα «Letter of Agreement» (LOA) (Εγγραφο συμφωνίας) το οποίο πρέπει να υπογράψουν οι δύο χώρες. Οι σχετικές διαδικασίες στο πλαίσιο του Γιουροκοντρόλ έχουν αρχίσει εδώ και δύο χρόνια, αλλά δεν έχουν προχωρήσει -ακόμα- αφού τα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας αντιστέκονται στη στάση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, που έχει αποδεχτεί τη μη υποβολή σχεδίων πτήσης από την Τουρκία στο FIR Αθηνών.

«Ανταγωνισμός»!
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έχει σπεύσει με αναλυτικό εσωτερικό σημείωμά του να προετοιμάσει «την επικοινωνιακή διαχείριση της εξελίξεως» (σ.σ. πρώτο δείγμα της «διαχείρισης» αυτής είναι η αποσιώπηση της συμφωνίας) και να προσπαθήσει να πείσει τους αποδέκτες για την επιτυχία (;) των ελληνικών χειρισμών.

Ανάμεσα στα επιχειρήματα που επιχειρεί να παρουσιάσει το σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών είναι και «η αύξηση της αξιοπιστίας μας έναντι του ICAO (;) από τη συνεπή προσέγγισή μας σε ό,τι αφορά τα ζητήματα εναέριας κυκλοφορίας, τα οποία εθεωρούντο αδιέξοδα εξαιτίας του ελληνοτουρκικού πολιτικού ανταγωνισμού!!!».

Με άλλα λόγια, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, σύμφωνα με το σημείωμα της αρμόδιας Διεύθυνσής του, έχει ήδη ολοκληρώσει την πλήρη ανατροπή στο πλαίσιο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής απέναντι στα προβλήματα που δημιουργεί η Τουρκία στο Αιγαίο, θεωρώντας τα… απλώς προβλήματα «διμερούς πολιτικού ανταγωνισμού» των δύο χωρών σβήνοντας μονοκονδυλιά τον παγιωμένο όρο «τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο».

Σημειώνεται ακόμη με έμφαση ότι «το γεγονός πως η επιτευχθείσα βελτίωση συνθηκών και μεγεθών κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών συνεπάγεται οφέλη και κέρδος για την Τουρκία πρέπει να εβάρυνε το σκεπτικό της τουρκικής πλευράς» (sic).

«Θετική στάση»
Τονίζεται ακόμη στο σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών: «Δεν πρέπει, τέλος, να αγνοηθεί και η θετική στάση της Τουρκίας, η οποία δεν κατέφυγε τελικά σε άκαμπτη ή μαξιμαλιστική στάση (σ.σ.: τι άλλο έπρεπε να κάνουν οι άνθρωποι, δηλαδή!). Η ελπίδα περαιτέρω συνεργασίας μεταξύ τουρκικών και ελληνικών υπηρεσιών Πολιτικής Αεροπορίας για την ασφάλεια των αεροπορικών συγκοινωνιών στα εκατέρωθεν FIR είναι χρήσιμο πάντοτε να μνημονεύεται…».

Τέλος, το σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών αναλύοντας την «επικοινωνιακή διαχείριση της εξελίξεως» αναφέρει ότι «…οφείλει να είναι προσεκτική, χαμηλότονη και όχι πρόωρη… Τα πολιτικά πλεονεκτήματα δεν πρέπει να τονίζονται, ώστε η έκβαση να αντιμετωπίζεται ως αμοιβαία νίκη (win to win situation). Η μνεία ότι οι νέοι διεθνείς αεροδιάδρομοι βελτιώνουν τις δυνατότητες των νησιωτικών προορισμών είναι αρκετή…».

«Θα το μοιράζονται»!
Την καλύτερη απάντηση στην «επικοινωνιακή διαχείριση» της Αθήνας δίνουν τα τουρκικά δημοσιεύματα, τα οποία, μαζί με την «ιστορική συμφωνία» δίνουν στη δημοσιότητα και ένα ενδιαφέρον σημείο της «Λευκής Βίβλου», που κυκλοφόρησε το τουρκικό υπουργείο Αμυνας και μάλιστα το διένειμε επισήμως, στις αρχές Ιουλίου σε όλες τις πρεσβείες και στρατιωτικούς ακόλουθους στην Αγκυρα. «Στην παράγραφο πέντε της «Λευκής Βίβλου» σημειώνεται ότι η Τουρκία πιστεύει ότι το Αιγαίο, που θα το μοιράζονται η Τουρκία και η Ελλάδα, πρέπει να αποτελέσει μια γέφυρα φιλίας ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν σοβαρά προβλήματα, όπως η οριογραμμή του FIR και η υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο. Η Τουρκία έχει δεχθεί να προσφύγει στο Δικαστήριο της Χάγης, εκτός αν ένα από αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί μέχρι το τέλος του 2004».

* Αυξάνεται, στο μεταξύ, η κινητικότητα στον ελληνοτουρκικό διάλογο, καθώς χθες ανακοινώθηκε ο σημερινός 14ος γύρος διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας στην Αθήνα. Ο προηγούμενος είχε γίνει μόλις πριν από μία εβδομάδα στην Αγκυρα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
« Η Ελλάδα δίνει χώρο για παράνομες τουρκικές πτήσεις και αποδέχεται 50-50 προκλητικότητα: Υποχώρηση στο Αιγαίο!»
18 Σεπτεμβρίου 2003
Κύρα Αδάμ

Η πρόσφατη συμφωνία της Ελλάδας για τη δημιουργία νέων αεροδιαδρόμων μέσα στο FIR Αθηνών, με το πρόσχημα της εξυπηρέτησης των αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων, άνοιξε επισήμως το κεφάλαιο των ελληνικών παραχωρήσεων προς την Τουρκία, που θα επισημοποιηθούν τον προσεχή Δεκέμβριο με την υπογραφή του σχετικού επίσημου εγγράφου. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του επίσημου εγγράφου (Letter of Agreement, LOA), η Ελλάδα δέχεται πλέον επισήμως ότι:

* Τα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσης.

* Θα δημιουργηθούν στο Αιγαίο περιοχές «κοινού ενδιαφέροντος» με την Τουρκία.

* Θα δημιουργηθούν «περιοχές ευθύνης».

* Θα υπάρξει κοινή «κατηγοριοποίηση» του εναέριου χώρου.

Με δυο λόγια, μέσω των νέων τεχνικών ρυθμίσεων που προωθούν ο ICAO και το «Γιουροκοντρόλ», η ελληνική κυβέρνηση οδεύει σε πλήρη ανατροπή του καθεστώτος στο Αιγαίο, επιτρέποντας τη συνδιαχείριση του εναέριου χώρου του Αιγαίου με την Τουρκία.

Αλλα λέν’ τα πρακτικά

Αναλυτικότερα:

Η κυβέρνηση μόλις χθες επιβεβαίωσε με ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών την συμφωνία, στο πλαίσιο του ICAO, νέων διεθνών αεροδιαδρόμων στο FIR Αθηνών, για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων.

Με τη σχετική ανακοίνωση δίνεται η διαβεβαίωση ότι «οι ρυθμίσεις αυτές δεν σχετίζονται με θέματα στρατιωτικής δραστηριότητας». Παραπέμπει όμως «στην ανάγκη πολιτικοστρατιωτικού συντονισμού δραστηριοτήτων σύμφωνα με τις επιταγές του ICAO…».

Οι ομιχλώδεις αυτές διατυπώσεις έρχονται σε αντίθεση με το περιεχόμενο των επίσημων πρακτικών των συνεδριάσεων του ICAO για τη δημιουργία των νέων αεροδιαδρόμων στο FIR Αθηνών.

Σύμφωνα με τα επίσημα πρακτικά των συνεδριάσεων της 27ης και 28ης Μαΐου του ICAO στο Παρίσι, η θέση της Τουρκίας έχει καταγραφεί ως εξής: «Οι αεροδιάδρομοι δεν θα εμποδίζουν στα χαμηλά ύψη την εξακολούθηση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Τουρκίας…».

Η Ελλάδα απεδέχθη τελείως την πλάγια αυτή τουρκική θέση (σ.σ.: η Αγκυρα πρωτοεμφάνισε τη θέση αυτή το 1984) και σύμφωνα με τα πρακτικά της τελικής συνεδρίασης του ICAO στο Παρίσι στις 27 και 28 Αυγούστου 2003, «καθώς οι νέοι προτεινόμενοι αεροδιάδρομοι θα ικανοποιούν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, τα ενδιαφερόμενα κράτη σημείωσαν ότι οι αεροδιάδρομοι J/UJ60 και L/UL 609, από τα σημεία Φίσκα – Λήμνος – Μεστά θα αποσυρθούν από την Ελλάδα, ταυτόχρονα με την εφαρμογή των νέων αεροδιαδρόμων (σ.σ.: εν προκειμένω των Ν. 127 και Ν. 128)».

Βολές στη Λήμνο!

Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους καταργημένους και τους νέους αεροδιαδρόμους έγκειται στο γεγονός ότι οι παλαιοί έχουν καθορισμένα χαμηλά και υψηλά ύψη, ενώ οι δύο καινούργιοι λειτουργούν μόνο πάνω από τα 14.000 και 13.000 πόδια αντιστοίχως.

Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι οι νέοι αεροδιάδρομοι μπορεί να διέρχονται πάνω από τη Λήμνο αλλά αφήνουν απολύτως ελεύθερο τον κατακόρυφο χώρο από 0 έως 14.000 πόδια για να πετούν τα τουρκικά μαχητικά, να κάνουν ασκήσεις, ακόμα και να δημιουργήσουν πεδίο βολής στις βόρειες ακτές της Λήμνου, σύμφωνα με το πάγιο τουρκικό αίτημα!

Η νέα συμφωνία δίνει ακόμα μερικά πλεονεκτήματα στην Αγκυρα:

Οι νέοι αεροδιάδρομοι μπορεί να περνούν πάνω από τη Λήμνο, αλλά και οι δύο υποχρεωτικώς, πλέον, μπαίνουν μέσα στο FIR Κωνσταντινούπολης και διέρχονται από τη Σμύρνη. Με δυο λόγια, οι νέες ρυθμίσεις ισχύουν υποχρεωτικώς για όλο το Ανατολικό Αιγαίο και το νησιωτικό χώρο.

Πιο συγκεκριμένα, με τις νέες ρυθμίσεις, η Ελλάδα ενέδωσε ουσιαστικώς στην απαίτηση της Τουρκίας να μην πετούν πολιτικά αεροσκάφη κάτω από τα 13.000 πόδια , αφήνοντας «το ελεύθερο στα τουρκικά μαχητικά να αλωνίζουν στο σύνολο του Ανατολικού Αιγαίου».

Στην πράξη, ένα πολιτικό αεροσκάφος, που θέλει να καταλήξει στη Ρόδο π.χ., θα περάσει πάνω από τη Λήμνο, θα μπει στο FIR Κωνσταντινούπολης, πάνω από τη Σμύρνη, θα ξαναμπεί στο FIR Αθηνών και θα αναγκαστεί να γίνει… ασανσέρ για να κατεβεί από τα 13.000 πόδια στο αεροδρόμιο! Στο ενδιάμεσο, θα έχει πληρώσει τέλη κυκλοφορίας και στο FIR Κωνσταντινούπολης… και, το κυριότερο, αυτό το αεροσκάφος θα είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιήσει και τα δύο FIR για να κάνει τη δουλειά του.

Χωρίς σχέδια πτήσης

Είναι αδιευκρίνιστο για την ώρα πού στηρίζει η ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών τη βεβαιότητα ότι οι νέοι αεροδιάδρομοι «…διαθέτουν διαδρομές που εξυπηρετούν ειδικότερα τις ανάγκες της νησιωτικής Ελλάδας… Το όλο σύστημα καλύπτει πλήρως όχι μόνο τις ανάγκες αλλά και τα συμφέροντα από κάθε άποψη… Το FIR Αθηνών γίνεται πλέον εύχρηστο και ελκυστικότερο ως διαδρομή για τις αεροπορικές εταιρείες…».

Η ουσία των νέων ρυθμίσεων στο Αιγαίο οδηγεί όμως σε πολύ σοβαρότερες συνέπειες για την Ελλάδα και την ανατροπή τής μέχρι τώρα πολιτικής της στο Αιγαίο μέσω της νέας συμφωνίας (LOA), που αναμένεται να υπογράψει το Δεκέμβριο:

Η Ελλάδα υποσχέθηκε να κάνει νέα συμφωνία με την Τουρκία (LOA) για τη λειτουργία αυτών των αεροδιαδρόμων. Πρόκειται για ένα έγγραφο που έχει δημιουργηθεί από τον ICAO και το Γιουροκοντρόλ και περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία για τη διευκόλυνση της εναέριας κυκλοφορίας.

Στο γενικό αυτό εγχειρίδιο αναφέρεται σαφέστατα ότι τα στρατιωτικά αεροσκάφη δεν θα ακολουθούν διαδικασίες και κανόνες ICAO, δηλαδή δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσεων, κάτι που επιβάλλεται στα πολιτικά αεροσκάφη.

Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας το 2001 αποδέχτηκε αυτήν τη γενική ρύθμιση, χωρίς να θέσει εθνική επιφύλαξη ή να εκφράσει και κατοχυρώσει αντίθετη θέση, (όπως π.χ. έχει κάνει για τους δικούς της λόγους η Γαλλία).

Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι τόσο το υπουργείο Εξωτερικών όσο και το υπουργείο Αμυνας, όπως προκύπτει από την έντονη εσωτερική αλληλογραφία, είχαν αντιδράσει σφόδρα και σ’ αυτή την επικίνδυνη πρωτοτυπία της ΥΠΑ και είχαν ζητήσει να μην προχωρήσει η αποδοχή και υπογραφή της LOA.

Ο δούρειος ίππος

Είναι άγνωστο αυτή τη στιγμή, γιατί το υπουργείο Εξωτερικών δηλώνει τώρα πρόθυμο και σίγουρο για την υπογραφή αυτής της συμφωνίας Ελλάδας-Τουρκίας, που ανατρέπει πλήρως τη μέχρι τώρα πάγια γραμμή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Οπως είναι γνωστό, πάγιο αίτημα της Ελλάδας είναι να καταθέτει η Τουρκία σχέδια πτήσης των στρατιωτικών αεροσκαφών της (κάτι που αρνείται συστηματικώς η Τουρκία). Εκεί στηρίζονται οι ελληνικές αντιδράσεις και καταγγελίες για την παράνομη δραστηριότητα της Αγκυρας στο Αιγαίο και εκεί έχουν κολλήσει εδώ και χρόνια τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης στο ΝΑΤΟ.

Αυτή τη στιγμή, η ΥΠΑ εμφανίζεται ως δούρειος ίππος για την ανατροπή της ελληνικής πολιτικής στα θέματα του Αιγαίου, με την χωρίς αντιδράσεις και επιφυλάξεις αποδοχή του περιεχομένου της LOA. Θα πρέπει ακόμα να τονιστεί ότι αν υπογραφεί η LOA ως έχει, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να δημιουργήσει «περιοχές κοινού ενδιαφέροντος με την Τουρκία στο Αιγαίο, καθώς και κοινή κατηγοριοποίηση» του εναέριου χώρου στο Αιγαίο, πάλι με την Τουρκία, αλλά και κοινές περιοχές ευθύνης.

Μια τέτοια εξέλιξη όμως σημαίνει αυτομάτως την αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο και στην πράξη «για τεχνικούς λόγους» την αποδοχή της «συνδιαχείρισης του Αιγαίου», πάγιο αίτημα και στόχο της Τουρκίας, εν όψει μάλιστα και των αναγκαίων διμερών συμφωνιών με την Τουρκία, μέχρι το τέλος του 2004, σύμφωνα με την απόφαση του Ελσίνκι…

Αντιδρά για τη συμφωνία όλη η αντιπολίτευση
Ο υπεύθυνος του Τομέα Εθνικής Αμυνας της Ν.Δ., Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, στη σχετική ανακοίνωσή του τονίζει ότι η συμφωνία «είναι ετεροβαρής υπέρ της Τουρκίας, υπονομεύει τις πάγιες θέσεις και δημιουργεί δεσμεύσεις, οι οποίες καταλήγουν σε απομείωση των ευθυνών και των δικαιωμάτων που έχουν εκχωρηθεί στην Ελλάδα για τον έλεγχο του FIR Αθηνών».

ΣΥΝ: Επικίνδυνη
Ο Συνασπισμός, στη σχετική ανακοίνωση, χαρακτηρίζει τη συμφωνία «επικίνδυνη εξέλιξη, καθώς σηματοδοτεί τη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης για συνέχιση παράνομων πτήσεων τουρκικών στρατιωτικών αεροπλάνων μέσα στο FIR Αθηνών. Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν τεράστια ερωτήματα σχετικά με το αντικείμενο και πιθανές μυστικές συμφωνίες που αφορούν το Αιγαίο, στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων ελληνοτουρκικών συνομιλιών».

ΔΗΚΚΙ: Εξηγήσεις
«Η κυβέρνηση, ερήμην της Βουλής και του ελληνικού λαού, παραχωρεί αεροδιαδρόμους στο Αιγαίο σε βάρος των εθνικών μας συμφέροντων. Το γεγονός αυτό διευκολύνει τις παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο». Αυτό ανακοίνωσε χθες το ΔΗΚΚΙ, καλώντας την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις στο λαό και να σταματήσει την πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων υπέρ της Τουρκίας.

Ανακούφιση στην Αγκυρα από την παραχώρηση
ΑΓΚΥΡΑ, του Άρη Αμπατζή – Ανακούφιση της Τουρκίας εν όψει του κρίσιμου για τις τουρκοευρωπαϊκές σχέσεις έτους 2004 είναι, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, το αποτέλεσμα της συμφωνίας που επήλθε σχετικά με τους αεροδιαδρόμους στο Αιγαίο για την Ολυμπιάδα 2004.

Η «Τζουμχουριέτ» κάνει λόγο για νέα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία αναμένεται να ανακοινωθούν κατά την επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει τον Οκτώβριο στην Αθήνα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιουλ. Επισήμως δεν υπάρχει καμία αντίδραση από πλευράς Αγκυρας, όπως συμβαίνει πάντα σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ο τουρκικός Τύπος χαρακτήρισε «ιστορική» τη συμφωνία, χωρίς όμως να αναφερθεί σε λεπτομέρειες. Απλώς σημειώθηκε ότι πρόκειται για νέους αεροδιαδρόμους, λύση όμως η οποία δεν θα αφορά τις στρατιωτικές πτήσεις. Το πνεύμα σχεδόν όλων των δημοσιευμάτων στηρίζεται στην άποψη ότι η Αγκυρα «θα ανακουφιστεί». Η εφημερίδα «Βατάν» σημειώνει μάλιστα ότι η Τουρκία «το 1999, είχε δεχθεί στο Ελσίνκι να παραπεμφθούν τα θέματα της υφαλοκρηπίδας και του FIR, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν δεν υπάρξει μέχρι το τέλος του 2004 λύση». Η «Τζουμχουριέτ» σημείωσε ότι «το έτος 2004 είναι πολύ σημαντικό από πλευράς σχέσεων Ε.Ε. – Τουρκίας. Η Τουρκία έχει προωθήσει αρκετές δέσμες μεταρρυθμίσεων στο δρόμο προς την εναρμόνιση με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης και μέχρι το τέλος του 2004 θέλει να ανακουφιστεί και στα ζητήματα του Αιγαίου και της Κύπρου». Η εφημερίδα ανέφερε επίσης ότι Αθήνα και Αγκυρα «είναι έτοιμες να ανακοινώσουν νέα δέσμη ΜΟΕ στο Αιγαίο».

Παραβάσεις από 30 τουρκικά F-16
Τρίτη μέρα χθες της μεγάλης διακλαδικής άσκησης «Παρμενίων» και, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, οι Τούρκοι δεν έμειναν έξω από τον καθημερινό χορό των εναέριων παρανομιών πάνω από το Αιγαίο: Δεκατρείς σχηματισμοί, αποτελούμενοι από 30 τουρκικά F-16, πραγματοποίησαν χθες ισάριθμες παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, ενώ 16 φορές εισήλθαν παράνομα στον ελληνικό εναέριο χώρο. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα τουρκικά μαχητικά αναχαιτίστηκαν από ελληνικά, με τα οποία τρεις φορές ενεπλάκησαν σε κλειστή εικονική αερομαχία.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.