jump to navigation

Η αλήθεια πέραν από τον «Φθινοπωρινό Πόνο» 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ο συγγραφέας, πανεπιστημιακός και διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.) επισημαίνει ότι άλλο ο ρομαντισμός μιας ταινίας (εν προκειμένω της τουρκικής «Φθινοπωρινός Πόνος) και άλλο η στυγνή πολιτική πραγματικότητα. Παρά τις κινήσεις εντυπωσιασμού της τουρκικής κυβέρνησης ελέω Ευρώπης, ο νόμος 5555 περί των μειονοτικών περιουσιών που ψηφίστηκε πρόσφατα, αντί να αποκαθιστά την κυριότητα των περιουσιών που υφαρπάσθησαν από το τουρκικό κράτος, νομιμοποιεί την αδικία.

Η αφίσα της τουρκικής ταινίας «Φθινοπωρινός Πόνος» (Guz Sancisi)

‘Geopolitics-GR’
«Φθινοπωρινός Πόνος» και Τουρκική μειονοτική πολιτική»
25 Αυγούστου 2009
Χρίστος Ιακώβου

Εσχάτως, η προβολή της Τουρκικής ταινίας «Φθινοπωρινός Πόνος» (Güz Sancisi) η οποία πραγματεύεται, πίσω από μία ιστορία αγάπης ενός Τούρκου μεγαλοαστού και μιας Ρωμιάς ιερόδουλης, τα βίαια και κατευθυνόμενα γεγονότα εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης του Σεπτεμβρίου του 1955, έχει προκαλέσει μία σειρά δημοσιευμάτων στον Ελληνικό Τύπο μέσα από τα οποία δυσκολεύεται κάποιος να ξεχωρίσει το ρομαντισμό από την πολιτική ανάλυση.

Σίγουρα, η ταινία δείχνει μία τάση μέσα στην Τουρκική κοινωνία που θέλει να δώσει την δική της εκδοχή για το παρελθόν. Αυτό που δεν πρέπει όμως να συγχέεται, και όντως συγχέεται, είναι η τάση αυτή με την συνεχιζόμενη επίσημη μειονοτική πολιτική της Τουρκίας έναντι της Ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι καλό να μάθουν, όσοι σπεύδουν να δουν με περισσό ρομαντισμό μέσω μιας ταινίας, που αργά η γρήγορα θα αντικατασταθεί από μία άλλη κινηματογραφική εμπορική επιτυχία, ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα για τη μειονότητα, την ίδια ώρα που προβάλλεται η ταινία.

Στις 20 Φεβρουαρίου του 2008, η Τουρκική εθνοσυνέλευση ψήφισε το νόμο 5555, γνωστό ως Νόμο περί των Μειονοτικών Ιδρυμάτων (Βακουφίων). Το πάγιο αίτημα των μειονοτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία, στο πλαίσιο εναρμόνισης της χώρας με το κοινοτικό κεκτημένο, είναι η επιστροφή των ακινήτων περιουσιακών τους στοιχείων, τα οποία στο παρελθόν κατεσχέθησαν από το τουρκικό κράτος.

Σήμερα, 161 μειονοτικά ιδρύματα στην Τουρκία (η πλειοψηφία ελληνικά, 75 στον αριθμό), υπέβαλαν αιτήσεις για την επιστροφή 2.252 ακινήτων που, κατά το παρελθόν, μεταβιβάσθηκαν σε τούρκους ιδιώτες ή περιήλθαν στην κυριότητα του τουρκικού δημοσίου. Το ζήτημα αυτό ήρθε στην επιφάνεια στα μέσα του 2002, όταν στα πλαίσια εκπλήρωσης των κριτηρίων της ΕΕ αναφορικά με το σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων, οι τουρκικές κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν να επιτρέψουν στα μειονοτικά ιδρύματα να πάρουν τίτλους ιδιοκτησίας για την ακίνητη περιουσία τους, παρέχοντας σε αυτά το δικαίωμα να την διαχειριστούν, όπως ακριβώς προβλέπει και η συνθήκη της Λωζάννης.

Το πρόβλημα με τους τίτλους ιδιοκτησίας των μειονοτικών ιδρυμάτων, όπως προέκυψε σήμερα, πάει πολύ πίσω χρονικώς. Συγκεκριμένα, το 1936 η τότε τουρκική κυβέρνηση του Κεμάλ Ατατούρκ ζήτησε από τις ενορίες και τα μειονοτικά ιδρύματα να υποβάλουν αναλυτικές δηλώσεις με τα ακίνητα που κατείχαν. Η Διεύθυνση Μειονοτικών Ιδρυμάτων θεώρησε ως τελικές και αμετάκλητες τις δηλώσεις αυτές και δεκαετίες αργότερα, με αυθαίρετες αποφάσεις, αφαίρεσε από τα ιδρύματα την κυριότητα όλων των ακινήτων που είτε από παράλειψη δεν δηλώθησαν, είτε απεκτήθησαν, μέσω δωρεάς, αγοράς και διαθήκης, μετά το 1936.

Οι κατασχεμένες περιουσίες των ελληνικών ιδρυμάτων χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: α) οι περιουσίες που κατεσχέθησαν από το τουρκικό κράτος, β) τα μοναστήρια που υφαρπάχθησαν από τη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου, και γ) τα ελληνικά νεκροταφεία, τα οποία υφαρπάχθησαν από τους Δήμους ή κατελήφθησαν παράνομα από ιδιώτες.

Ο νόμος 5555, όπως προηγουμένως και οι δύο εκτελεστικοί κανονισμοί του 2003 και 2004, αν και καλεί τα μειονοτικά ιδρύματα να υποβάλουν αιτήσεις για να παραλάβουν τίτλους ιδιοκτησίας για τις ακίνητες περιουσίες τους, στην ουσία αποκλείει ότι δεν εμπίπτει στις διατάξεις του νόμου του 1936. Επιπλέον, με τον νόμο αυτό, τα ελληνικά ιδρύματα, όπως και άλλα μη-μουσουλμανικά, δεν μπορούν να διεκδικήσουν την επιστροφή των κατασχεμένων περιουσιών (τα καλούμενα τουρκιστί mazbut) που ήδη έγιναν αντικείμενο αρπαγής από το τουρκικό δημόσιο ή μεταβιβάσθηκαν σε τούρκους ιδιώτες. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ζητήσουν τίτλους ιδιοκτησίας γι’ αυτά που δεν κατεσχέθησαν.

Η συζήτηση αυτή δεν αφορά το σύνολο των κατασχεμένων ελληνικών περιουσιών στην Τουρκία, αλλά μόνο ένα μικρό τμήμα. Δεν περιλαμβάνει δηλαδή τις ιδιωτικές περιουσίες που δημεύθησαν κατά καιρούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς της ελληνικής κοινότητας της Πόλης, περίπου 11.900 τίτλοι ιδιοκτησίας ακινήτων στην Τουρκία ανήκουν σε Έλληνες, ένα μεγάλο μέρος των οποίων ανήκει στους απελαθέντες από το 1964. Πολλά από τα ακίνητα αυτά βρίσκονται σε περιοχές με μεγάλη εμπορική δραστηριότητα και ως εκ τούτου, προσήλκυαν και προσελκύουν μεγάλο ενδιαφέρον από επιτήδειους που συστηματικά συνεργάζονται με το κεμαλικό κατεστημένο. Η εμπορική αξία της ακίνητης κατασχεμένης περιουσίας που ανήκει σε Έλληνες της Πόλης, με τουρκική ιθαγένεια, ξεπερνά το 11 δισ. ευρώ, ενώ το αντίστοιχο ποσό για τις περιουσίες των απελαθέντων προσεγγίζει το 2,5 δις. ευρώ. Μέχρι το 2000, 70% της περιουσίας της ελληνικής μειονότητας περιήλθε στην κατοχή του τουρκικού κράτους. Αυτές οι περιουσίες θεωρούνται οριστικά χαμένες αφού ο νέος νόμος δεν προβλέπει τίποτα γι’ αυτές.

Τελικά ο νόμος 5555 επιβεβαίωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τις επιφυλάξεις πολλών που διέβλεπαν σκοπιμότητα και προσπάθεια εντυπωσιασμού πίσω από τη συζήτηση για τα μειονοτικά ιδρύματα, όπου στο τέλος αντί να αποκαθιστά την αδικία, την νομιμοποιεί και καθιστά τον νόμο αυτό ασυμβίβαστο με το κοινοτικό κεκτημένο. Επομένως, καλός ο ρομαντισμός αλλά ακόμη πιο καλό να ξέρεις την πραγματικότητα.

Νέα Σεπτεμβριανά φοβούνται Έλληνες και Αρμένιοι στην Κωνσταντινούπολη 29/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Σεπτεμβριανά 1955 [πηγή φωτογραφίας: clubs.pathfinder.gr]

‘Ρωμηοσύνη’
« «Σημάδεψαν» τα σπίτια Ελλήνων και Αρμενίων: Νέα Σεπτεμβριανά φοβούνται στην Κωνσταντινούπολη»
28 Αυγούστου 2009

Οι πράσινες και κόκκινες λωρίδες από μπογιά που εντοπίστηκαν σε εξωτερικούς τοίχους σπιτιών Ελλήνων και Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης, λίγες ημέρες πριν από τη μαύρη επέτειο των Σεπτεμβριανών, έχουν προβληματίσει τις δύο κοινότητες καθώς και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, που δημοσιεύθηκαν και στην ιστοσελίδα Ρομφαία, σε σπίτια σε διάφορες περιοχές της Πόλης όπου ζουν χριστιανοί υπάρχουν λωρίδες πράσινης μπογιάς, ενώ στα σπίτια των Αρμενίων υπάρχουν λωρίδες κόκκινης μπογιάς.

Οι χριστιανοί έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν στα σπίτια τους λωρίδες πράσινης μπογιάς, φέρνοντας αμέσως στη μνήμη τους τις καταστροφές της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955, τότε που ο τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.

Μάλιστα βουλευτής του τουρκικού κοινοβουλίου κατέθεσε πριν από λίγες ημέρες επίσημη αίτηση προς τον υπουργό Εσωτερικών της Τουρκίας Μπεσίρ Αταλάι, ζητώντας να του δοθούν οι ανάλογες εξηγήσεις για το τι συμβαίνει.

Επίσης ο ίδιος βουλευτής δήλωσε ότι πρόσφατα έλαβε ένα αυξανόμενο αριθμό καταγγελιών από χριστιανούς σχετικά με παρενοχλήσεις και διακρίσεις.

Να αναφερθεί ότι οι αρμενικές και ελληνικές χριστιανικές κοινότητες ζουν στην Κωνσταντινούπολη εδώ και πολλούς αιώνες, όμως τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί πάρα πολύ οι εκδηλώσεις μίσους και τα εγκλήματα εναντίον τους. Στην Κωνσταντινούπολη σήμερα ζουν περισσότεροι από 50.000 Αρμένιοι και περίπου 2.500 Ελληνες.

Προχθές, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφθηκε τον νέο διευθυντή Ασφαλείας της Πόλης Χουσεΐν Τσαπκίν. Η επίσκεψη δεν αποκλείεται να συνδυάζεται με το συγκεκριμένο γεγονός.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο συνόδευσαν στη συνάντηση ο πρωτοσύγκελος του Πατριαρχείου Στέφανος και ο εκπρόσωπος των μειονοτήτων της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων Παντελής Βίγκας. (πηγή: Espresso)

Αντίδραση της Δ.Α.
Την άμεση αντίδραση της Δημοκρατικής Αναγέννησης προκάλεσε η είδηση, ότι ελληνικά και αρμένικα σπίτια στην Κωνσταντινούπολη είναι «σημαδεμένα» με κόκκινες και πράσινες λωρίδες, μερικές μάλιστα μέρες πριν την μαύρη επέτειο των Σεπτεμβριανών.

Η Δημοκρατική Αναγέννηση ενημερώθηκε από τις ελληνικές αρχές για τις ύποπτες αυτές εξελίξεις και παρακολουθεί το θέμα από κοντά.

«Γιατί να θυμίζουμε συνεχώς πως είμαστε ξένοι στην Πόλη;» 13/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , ,
add a comment

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η δημοφιλής τουρκική εφημερίδα Sabah («Πρωία») θα μπορούσε να αφήσει έκπληκτους πολλούς Νεοέλληνες που κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους. Χωρίς περιστροφές, κατηγορεί τον επίσημο εορτασμό της άλωσης της Πόλης, 600 σχεδόν χρόνια μετά! Στην ουσία το άρθρο παραδέχεται ότι αυτά τα μέρη, η Κωνσταντινούπολη και η Μικρά Ασία ολόκληρη, είναι εδάφη που πάρθηκαν με τη βία των όπλων, δεν τους ανήκουν, αλλά δεν μπορεί και κανείς να τους μετακινήσει απ’ εκεί! Άλλωστε οι φοβίες κάποιων είναι αδικαιολόγητες, μιας και η Ελλάδα απεμπόλησε κάθε αλυτρωτική βλέψη μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Το άρθρο αν και καλεί τους Τούρκους να αποσιωπήσουν την κατάκτηση, αποτελεί μία παραδοχή της. Κι ενώ καλεί να κοιτάξουν επιτέλους το μέλλον και να μιλήσουν για όσες πόλεις αυτοί δημιούργησαν, μέμφεται τους ομοεθνείς του γιατί μόνο να κατακτούν έμαθαν!
 
Εκείνο που μένει ως επίγευση στον αναγνώστη, είναι ότι αυτά ισχύουν ακριβώς τα ίδια και για τους εορτασμούς της εισβολής της Κύπρου και τη γιγάντια σημαία που χαράζει τον Πενταδάκτυλο. Υπενθυμίσεις της κατάκτησης. Αλλά γιατί φοβούνται οι κουβαλητοί κι οι Τ/κ; Μήπως έχει τα κότσια η Κύπρος να ζητήσει την Ελευθερία της; Εκλιπαρεί για τη νομιμοποίηση της Διζωνικής Διχοτόμησης! Μήπως έχει τα κότσια και τη θέληση η Ελλάδα να προστατεύσει τον Ελληνισμό στην Κύπρο; Αδιαφορεί, συμπαρίσταται κι… όποιον πάρει ο χάρος!

Η Πτώση όπως την αποδίδει Τούρκος καλλιτέχνης (c) wordbulletin [πηγή: DefenceNet, 03/06/2009]

 

‘DefenceNet’ [σχόλιο στην ‘Sabah’, 29 Μαΐου 2009]
«Sabah: Γιατί να θυμίζουμε συνεχώς πως είμαστε ξένοι στην Πόλη;»
03 Ιουνίου 2009

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία, στηλιτεύεται ο τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης. Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεμαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί το πλήρες κείμενο του οποίου το πρωτότυπο βρίσκεται στη συγκεκριμένη διεύθυνση [Sabah, 29/05/2009]:

«Μην το θυμίζετε αυτό στους μη μουσουλμάνους!

ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με θέμα «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»…

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα με τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες με τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη…

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό μας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω…

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης…

ΑΝ έφτιαχναν μια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά σταυρό…

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα σας άρεσε; Δεν θα μας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας. Τότε γιατί το κάνετε εσείς αυτό;

Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την άλωση) σαν να ήταν χθες; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή διακηρύσσετε σε όλο τον κόσμο: «αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά μας, ήρθαμε εκ των υστέρων και τα πήραμε με τη βία». Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη μνήμη μια υπόθεση 6 αιώνων; Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω; Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε μερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν. Αυτό το όνειρο το βλέπουν μια χούφτα βλάκες μόνο. Κι οι δικοί μας που γιορτάζουν την Άλωση είναι μια χούφτα φανατικοί μόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα. Ρε σεις, αν μας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς; Αντί να περηφανευόμαστε με τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε με αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή κατακτημένη. Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=μανα, dolu=γεμάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή. Ακόμα και η ονομασία της Ισταμπούλ δεν είναι όπως μας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάμ» τραβώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαμε μόνιμη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να μας κουνήσει, ηρεμήστε πια… Οι χωριάτες μας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς πολλές φαμφάρες…».