jump to navigation

Ο Μακάριος και η στάση ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ κατά της ομοσπονδίας 01/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Οι αποκαλύψεις των απόρρητων αναφορών του Ντενκτάς προς την Άγκυρα σχετικά με τη συνάντησή του με τον Μακάριο το 1977, αναδεικνύουν μια μεγάλη και εσκεμμένα συγκεκαλυμμένη αλήθεια, ότι καμία απολύτως σχέση δεν έχει η Ομοσπονδία που αποδέχτηκε με βαριά καρδιά ο Μακάριος με την Ομοσπονδία που επιδιώκουν σήμερα ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ.

Έχουμε συνηθίσει να ακούμε χαρακτηρισμούς για όσους προτάσσουν το περιεχόμενο έναντι της ονομασίας της λύσης. Τους ακούσαμε να στολίζονται με επίθετα όπως «φασίστας», «εχθρός της λύσης», «απορριπτικός» κ.τ.ό. αλλά η αλήθεια είναι μάλλον ανάστροφη. Μακάριος είχε αντιληφθεί ότι η Ομοσπονδία σκόπιμα παρερμηνεύεται από την Τουρκία και ταυτίζεται με τη Συνομοσπονδία δύο κρατών, ενώ διάφοροι επαγγελματίες πολιτικοί σήμερα ισχυρίζονται ότι προωθούν το όραμα του Μακαρίου υιοθετώντας συνομοσπονδιακά στοιχεία. Αντίθετα, ο Μακάριος είχε δεχτεί μία Ομοσπονδία με βαριά καρδιά και σε συνθήκες πλήρους καταστροφής αμέσως μετά την εισβολή. Συν τοις άλλοις, εκείνη η Ομοσπονδία σεβόταν τις βασικές Ελευθερίες και τα βασικά Ανθρώπινα Δικαιώματα. Αντίθετα, σήμερα οι συνομιλητές μας είναι έτοιμοι να κάνουν σημαντικές εκπτώσεις στους τομείς αυτούς με αβέβαιη κατάληξη!

Μακάριος - Ντενκτάς [πηγή φωτογραφίας: SigmaLive.com]

‘Σημερινή’
«Άλλη η ομο-σπονδία του Μακαρίου, άλλη του Χριστόφια»
14 Αυγούστου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

O Σενέρ Λεβέντ δημοσιεύει αυτές τις μέρες, στην εφημερίδα «Πολίτης», πρακτικά του Ραούφ Ντενκτάς, που κατέγραψε ο τελευταίος στη συνάντηση που είχε με τον Μακάριο τον Ιανουάριο του 1977. Είναι αξιοσημείωτα όσα ανέφερε περί ομοσπονδίας ο Μακάριος, στη συνάντησή του εκείνη με τον Ντενκτάς. Του είπε: «Αποδέχομαι την ομοσπονδία, φυσικά υπό τον όρο να συμφωνήσουμε σε ελευθερία διακίνησης και εγκατάστασης και σε άλλα σημεία. Όμως, όταν λέμε ομοσπονδία, μήπως καταλαβαίνουμε το ίδιο πράγμα; Εγώ νομίζω ότι η τουρκική πλευρά έχει κατά νουν μια συνοσπονδία αποτελούμενη από δύο χωριστά κράτη. Εμείς αναφέραμε στις προτάσεις που σας υποβάλαμε προηγουμένως τι καταλαβαίνουμε όταν μιλάμε για ομοσπονδία…».
Η ιστορική αυτή δήλωση του Μακαρίου, καταγραμμένη από τον ίδιο τον Ντενκτάς, καταρρίπτει το ψεύτικο άλλοθι των διαδόχων του Μακαρίου, ότι συνεχίζουν επί της γραμμής του, που είναι η εξεύρεση λύσης στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Αυτή η ομοσπονδία που συζητά σήμερα ο Πρόεδρος Χριστόφιας με τον Ταλάτ, δεν έχει τίποτε το κοινό με την ομοσπονδία που αποδέχθηκε ο Μακάριος. Ο Μακάριος είχε αποδεχθεί ομοσπονδία στην οποία θα ήταν κατοχυρωμένες οι τρεις βασικές ελευθερίες: διακίνησης, εγκατάστασης και δικαιώματος περιουσίας. Κατεγράφοντο μάλιστα και στη συμφωνία του με τον Ντενκτάς. Αυτές οι ελευθερίες κατηργούντο στο σχέδιο Ανάν, που είχε αποδεχθεί ο εκ των διαδόχων του Μακαρίου, ο Γλαύκος Κληρίδης. Ούτε γίνονται αποδεκτές από το συνομιλητή του Χριστόφια σήμερα, τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.
Συνεπώς, ας παύσει ο Δημήτρης Χριστόφιας να επικαλείται τον Μακάριο κάθε φορά που βάλλεται ότι συζητεί διζωνική. Αλλη ήταν η ομοσπονδία που οραματίζετο ο Μακάριος και άλλη είναι αυτή που διαπραγματεύεται ο Χριστόφιας. Και ας παύσουν, επίσης, και στο ΑΚΕΛ και στον ΔΗΣΥ να μιλούν για απορριπτικούς που δεν θέλουν λύση. Το αντίθετο συμβαίνει. Λύση πραγματικής ομοσπονδίας, όπως την περιέγραφε ο Μακάριος, δεν προώθησαν ποτέ, ούτε το ΑΚΕΛ διά του Χριστόφια, ούτε ο ΔΗΣΥ διά του Κληρίδη. Αυτοί συζητούν ακριβώς την ομοσπονδία που δεν ήθελε ο Μακάριος: Συνομοσπονδία δύο χωριστών κρατών.

Το άλλο ερώτημα που ανακύπτει: Ο Μακάριος από το 1977 διέγνωσε ότι για άλλη ομοσπονδία μιλούσε η ελληνοκυπριακή πλευρά και για άλλη οι Τούρκοι. Εμείς ζητούσαμε ομοσπονδία, και οι Τούρκοι είχαν στο μυαλό συνομοσπονδία δύο χωριστών κρατών.

Το εξωφρενικό είναι τούτο: Πέρασαν από τότε 32 χρόνια. Και κανένας Πρόεδρος Δημοκρατίας δεν ενδιαφέρθηκε, πριν παρακαθίσει σε διάλογο με τον εγκάθετο της άλλης πλευράς, να απαιτήσει όπως οι συνομιλίες διεξαχθούν στη βάση της πραγματικής ομοσπονδίας και όχι στη βάση της συνομοσπονδίας των δύο χωριστών κρατών.

Είναι ποτέ δυνατόν, με αυτή την εγκληματική παράλειψη, να καταλήξει σε λύση οποιοσδήποτε διάλογος;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Οι πραγματικοί αντιομοσπονδιακοί»
15 Αυγούστου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Πήραμε χθες αρκετά μηνύματα, τα οποία σχολίαζαν θετικά το χθεσινό άρθρο μας «Άλλη η ομοσπονδία του Μακαρίου και άλλη του Χριστόφια», στο οποίο καταδεικνυόταν, μέσα από πρακτικά του Ραούφ Ντενκτάς, ποια μορφή ομοσπονδίας επέλεγε ο Μακάριος. Τα πρακτικά εκείνα, τα οποία κατέγραφαν τις θέσεις του Μακαρίου, όπως διατυπώθηκαν στη συνάντησή του με τον κατοχικό ηγέτη, έχουν συμπεριληφθεί, ήδη, στα απόρρητα αρχεία του τουρκικού κράτους, δείγμα της αυθεντικότητάς τους. Και μία σύγκριση της μορφής της ομοσπονδίας που ήταν έτοιμος να διαπραγματευθεί ο Μακάριος, καταλήγει στο ασφαλές συμπέρασμα ότι: Καμία σχέση δεν είχε με την ομοσπονδία που διαπραγματεύθηκαν ο Γιώργος Βασιλείου, ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Δημήτρης Χριστόφιας.

Ούτε οι Ιδέες Γκάλι που αποδέχθηκε ο Γιώργος Βασιλείου ούτε το σχέδιο Ανάν που αποδέχθηκε ο Γλαύκος Κληρίδης ούτε η διζωνική ομοσπονδία που παζαρεύει σήμερα ο Δημήτρης Χριστόφιας έχουν οτιδήποτε το κοινό με την ομοσπονδία που αποδεχόταν ο Μακάριος. Η ομοσπονδία του Μακαρίου είναι η πραγματική ομοσπονδία, η έστω, κάτω από τις συνθήκες που διαμόρφωσε η τουρκική εισβολή, μόνη λύση που μπορούσε να οδηγήσει σε επανένωση της Κύπρου. Οι διζωνικές που συζητούσαν αργότερα οι διάδοχοί του, απλώς νομιμοποιούσαν τα τετελεσμένα της εισβολής και οδηγούσαν σε θνησιγενείς λύσεις δύο χωριστών κρατών.

Δυστυχώς, από το θάνατο του Μακαρίου και ύστερα, διαστρέφεται η Ιστορία, καπηλεύεται το όνομα του Αρχιεπισκόπου, παραποιούνται οι προθέσεις του, παραμορφώνεται η πολιτική του, προκειμένου να εξασφαλίσουν άλλοθι οι διάδοχοί του και να συνεχίσουν τη διαπραγμάτευση λύσεων που θα έχουν ως περίβλημα την ομοσπονδία και ως περιεχόμενο τη διχοτόμηση.

Ο Μακάριος δεν ήταν ποτέ θιασώτης της ομοσπονδίας. Κάποιοι διάδοχοί του είναι εραστές της ομοσπονδίας στην πιο χείριστη μορφή της. Ο Μακάριος δεν εφεύρε τη διζωνική. Ο πρώτος που την πρόβαλε και την υπεράσπισε με σθένος (ομιλία στην «Αργώ») ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης. Αυτό το ιστορικό γεγονός λησμονείται εσκεμμένως και ενσυνειδήτως από εχθρούς και «φίλους» του Μακαρίου. Οι πρώτοι τού αποδίδουν την πατρότητα της διζωνικής για να τον διαβάλουν. Και οι δεύτεροι για να έχουν άλλοθι στην αποδοχή της θνησιγενούς διχοτομικής λύσης που προδιαγράψαμε.

Συνεπώς, ούτε ο Δημοκρατικός Συναγερμός ούτε το ΑΚΕΛ έχουν δικαίωμα να επικαλούνται τον Μακάριο, στις αναζητήσεις τους για απαράδεκτες λύσεις. Το σχέδιο Ανάν, το οποίο αποδέχθηκε ο ΔΗΣΥ, δεν είναι η ομοσπονδία που επρόκειτο να διαπραγματευθεί ο Μακάριος. Ούτε έχει σχέση με τις προτάσεις διζωνικής ομοσπονδίας που είχε υποβάλει ο Μακάριος. Ήταν μια εκτρωματική, ρατσιστική λύση, η οποία νομιμοποιούσε τα αποτελέσματα της εισβολής και κατοχής. Ούτε η λύση που διαπραγματεύεται τώρα ο Δημήτρης Χριστόφιας έχει οποιαδήποτε σχέση με την ομοσπονδία που αποδεχόταν ο Μακάριος. Είχε ποτέ αποδεχθεί εκ των προτέρων ο Μακάριος εκ περιτροπής προεδρία;

Γιατί, όλοι σχεδόν, έχουν καταχωνιάσει την τελευταία ομιλία του στην Πλατεία Ελευθερίας;
Κάποιοι χλεύασαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο, όταν στην ορολογία διζωνική ομοσπονδία πρόσθεσε την «ουρά», «με σωστό περιεχόμενο». Διότι ως συνομιλητής που συνέταξε και παρέδωσε στην τουρκική πλευρά τις προτάσεις Μακαρίου, γνώριζε ότι καμιά σχέση δεν είχαν εκείνες οι προτάσεις με τις εκτρωματικές λύσεις που αποδέχονταν τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα.

Η άλλη μεγάλη στρέβλωση και παραποίηση είναι ο χλευασμός όσων δεν αποδέχονται τα εκτρώματα που συζητούν οι διάδοχοι του Μακαρίου, ως απορριπτικών και αντιομοσπονδιακών.

Ουδείς απορρίπτει λύση. Υπάρχουν, όμως, εκείνοι που προκρίνουν λύση σωστής ομοσπονδίας και εκείνοι που προκρίνουν λύση εκτρωματικής διζωνικής.

Αλλά, και στο τέλος, ποιοι είναι οι πραγματικοί απορριπτικοί και αντιομοσπονδιακοί; Εκείνοι που έχουν επιλέξει μία στρατηγική άκαρπων διαλόγων, εν γνώσει τους ότι ουδέν θα αποφέρει και απλώς ωθεί τη λύση σε βάθος χρόνου; Εκείνοι που ερμηνεύουν την ομοσπονδία ως νομιμοποίηση των τετελεσμένων με κάποιες βελτιώσεις; Ή εκείνοι οι οποίοι ζητούν την επαναθεώρηση της πολιτικής και της στρατηγικής, στη βάση ενός πολυεπίπεδου σχεδίου δράσης που θα περιλαμβάνει πολλές μορφές αγώνα, με προεξάρχουσα την απόκτηση δύναμης από αυτό το κράτος που το κατάντησαν μια σμπαραλιασμένη οντότητα, σε κάθε τομέα;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Τα πρακτικά της συνάντησης Ντενκτάς – Μακαρίου»
11 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Άραγε να γράφει και ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ τώρα «μυστικές» εκθέσεις προς την κυβέρνηση της Άγκυρας, όπως έγραφε κάποτε ο Ραούφ Ντενκτάς; Ο Ντενκτάς θεωρούσε εθνικό καθήκον να ενημερώνει την Άγκυρα πάνω σε όλα τα θέματα. Της έδιδε λεπτομερείς πληροφορίες ειδικά αναφορικά με τις διμερείς συνομιλίες που διεξήγαγε με τους Ελληνοκύπριους ηγέτες εδώ. Και μάλιστα με τα πρακτικά των συναντήσεων. Κατά γράμμα. Τα έστελνε στην τουρκική κυβέρνηση με την ένδειξη «απόρρητο». Νομίζουμε ότι και ο Ταλάτ κάνει τώρα το ίδιο. Αν δεν το κάνει, ας μας διαψεύσει.

Τώρα έχουμε στα χέρια μας ένα νέο έγγραφο. Αναφορικά με την πρώτη συνάντηση Ντενκτάς – Μακαρίου που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 1977. Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε κατόπιν απαίτησης του Ντενκτάς. Ο Ντενκτάς γνωστοποίησε στην Άγκυρα όσα συζητήθηκαν σε αυτήν τη συνάντηση με έκθεση που απέστειλε με ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 1977. Συνοψίζοντας την κατάσταση, έγραψε τα εξής στην εισαγωγή της έκθεσης:

«Ο Μακάριος έφτασε πριν από εμένα στο χώρο της συνάντησης. Μόλις μπήκα μέσα κάναμε χειραψία και μου ευχήθηκε για τα γενέθλιά μου. Ο Κουεγιάρ εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι μας έβλεπε μαζί και ευχήθηκε όπως η έναρξη αυτής της επαφής πετύχει ένα break-through. Και εμείς του απαντήσαμε με φιλοφρονήσεις. Συνεχίστηκε μέχρι τις 13.50 η ώρα η συνάντηση, που άρχισε στις 11.00. Μετά τη συνάντηση μας φωτογράφησε ο φωτογράφος του ΟΗΕ. Ο Μακάριος μου παραπονέθηκε λέγοντας ‘δεν θα με καλέσεις στα γενέθλιά σου;’ ‘Δεν κάνω πάρτι, αλλά αν θέλετε να έρθετε στην τουρκική πλευρά, θα διευθετούσα αμέσως κάτι και θα χαιρόμουν για την επίσκεψή σας’, του είπα. Μου έδειξε τα δόντια του. Ήταν, λέει, μειδίαμα! ‘Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι συμφωνήσαμε’, μου είπε. Απαντώντας είπα το εξής: ‘Πρέπει να ευχηθούμε να είναι μια καλή αρχή. Το θέμα είναι να γίνουν αυτά τα πρώτα βήματα’. Κάναμε ξανά χειραψία και αποχαιρετώντας τον έφυγα γιατί είχε έρθει πρώτο το δικό μου αυτοκίνητο».

Κατά τη συνάντηση πρώτος το λόγο πήρε ο Μακάριος και είπε τα εξής:

«Στην επιστολή αναφερθήκατε στις δηλώσεις μου στο Times. Αυτή η συνέντευξη δεν παρουσιάστηκε σωστά. Αποδέχομαι την ομοσπονδία, φυσικά υπό τον όρο να συμφωνήσουμε σε ελευθερία διακίνησης και εγκατάστασης και σε άλλα στοιχεία. Όμως, όταν λέμε ομοσπονδία μήπως καταλαβαίνουμε το ίδιο πράγμα; Εγώ νομίζω ότι η τουρκική πλευρά έχει κατά νου μια συνομοσπονδία αποτελούμενη από δύο χωριστά κράτη. Εμείς αναφέραμε στις προτάσεις που σας υποβάλαμε προηγουμένως τι καταλαβαίνουμε όταν μιλάμε για ομοσπονδία. Όμως, ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες εδώ. Στόχος μας είναι να δώσουμε συγκεκριμένα θέματα στους διαπραγματευτές, να τους απαλλάξουμε από το χάσιμο χρόνου πάνω στις λέξεις. Το καλύτερο θα είναι μια συμφωνία πάνω σε ένα Package-deal. Για μένα είναι σημαντικό το θέμα της ευρύτητας του εδάφους, το ζήτημα των προσφύγων και οι εξουσίες της κεντρικής διοίκησης. Αν επιτευχθεί συμφωνία αρχών πάνω σε αυτά τα θέματα, θα ανοίξει ο δρόμος της συμφωνίας. Στην επιστολή που μου απέστειλες μου γνωστοποιούσες ότι θα ανέφερες τις σκέψεις σου πάνω σε αυτά τα θέματα. Θα χαιρόμουν αν μάθαινα τις απόψεις σας. Να πω ακόμα κάτι. Έχετε υπογράψει την επιστολή σας ως ‘President’. Εγώ φυσικά συναντιέμαι με σένα ως τον αρμόδιο ηγέτη της κοινότητάς σου. Είναι χρήσιμο να σημειωθεί και αυτό».

Η απάντηση του Ντενκτάς στο Μακάριο ήταν η εξής:

«Ευχαριστώ. Να σημειώσω και εγώ προκαταβολικά κάτι. Όταν ζητούσα τη συνάντηση αυτή δεν στόχευα να σας επιβάλω το ένα ή το άλλο μου καθεστώς ή να φανεί κάτι τέτοιο.

Ούτε και σας έχω αποδεχτεί ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας ολόκληρης της Κύπρου με το γεγονός ότι κάθομαι στο τραπέζι μαζί σας. Ξέρετε ότι δεν σας αναγνωρίζουμε ως κυβέρνηση. Έχουμε έρθει εδώ ως δύο άτομα που φέρουν στους ώμους μεγάλες ιστορικές και ηθικές ευθύνες. Η επαφή αυτή έπρεπε να είχε αρχίσει εδώ και πολύ καιρό. Εγώ βλέπω το ζήτημα με τον εξής τρόπο: Υπάρχει ένα θετικό κλίμα που θα μπορούσαμε να δώσουμε στους λαούς μας μετά από αυτήν μας την επαφή. Δεν μπορούμε να διευθετήσουμε τα πάντα σε αυτήν την πρώτη συνάντηση. Δεν νομίζω ότι έχουμε μια τέτοια φιλοδοξία. Όμως, ποια είναι η ουσία; Ότι η Κύπρος θα συνεχίσει ως ένα bi-communal κράτος».

Κατέχουμε ένα έγγραφο 13 σελίδων, δακτυλογραφημένων σε παλιά γραφομηχανή. Δεν είναι δυνατόν να μεταφερθεί ολόκληρο σε αυτήν την στήλη. Προς το παρόν ας μείνουμε μέχρι εδώ. Στο μέλλον θα το δημοσιεύσουμε και ολόκληρο. Θα προσθέσω σε αυτήν την στήλη και το παζάρεμα που έγινε για το εδαφικό σε αυτήν τη συνάντηση. Όμως, αύριο θα το κάνω αυτό. Να πω μονάχα το εξής: Ο Μακάριος είχε στριμώξει πολύ τον Ντενκτάς για να του δώσει ένα ποσοστό πάνω στο εδαφικό. Και ο Ντενκτάς του είπε «δεν γίνεται πιο κάτω από 32.8%». (Συνεχίζεται αύριο)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Τα πρακτικά της συνάντησης Ντενκτάς – Μακαρίου (2)»
12 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Κατά τη συνάντηση τον Ιανουάριο του 1977, ο Μακάριος εισήλθε στο εδαφικό και ρώτησε τον Ντενκτάς: «Κύριε Ντενκτάς, μπορείτε να μου πείτε κάτι για το εδαφικό; Κατά τη γνώμη σας, τι πρέπει να γίνει;» Μετά από αυτή την ερώτηση διεξήχθη ένας ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στον Μακάριο και στον Ντενκτάς. Ο Μακάριος επέμενε σώνει και καλά να του πει έναν αριθμό ο Ντενκτάς. Μεταφέρω το διάλογο αυτό αυτολεξεί, με τη μορφή που τον έγραψε ο Ντενκτάς στην έκθεσή του προς την Άγκυρα με ένδειξη «απόρρητο», χωρίς να αλλάξω ούτε ένα ιώτα.

Ντενκτάς: Στο εδαφικό είχα πει να ετοιμάσουμε ο καθένας τους χάρτες μας με τον Κληρίδη στην 3η Βιέννη και αφού τα συζητήσουμε αυτά να πάμε στη Νέα Υόρκη για μια τέταρτη συνάντηση. Το δέχτηκε και εκείνος αυτό, αλλά μόλις επέστρεψε στην Κύπρο δέχτηκε αντιπολίτευση και αρνήθηκε αυτή τη συμφωνία. Εγώ έχω την ίδια άποψη ακόμη. Το εδαφικό συζητείται πάνω σε χάρτες, οι ειδικοί θα εργαστούν σύμφωνα με τα κριτήρια που θα τους δώσουμε και θα παράγουν φόρμουλες.

Μακάριος: Κύριε Ντενκτάς, ούτε τούτος ούτε εκείνος, ούτε οι ειδικοί, ούτε ο Τσελίκ, ούτε ο Παπαδόπουλος ούτε ο Ονάν θα διευθετήσουν το ζήτημα αυτό. Εμείς οι δύο θα το διευθετήσουμε. Ως εκ τούτου πες μου πόσο τοις εκατό του εδάφους θέλεις.

Ντενκτάς: Εγώ δεν θέλω τίποτα. Εσείς ζητάτε έδαφος από εμάς. Ποιες περιοχές θέλετε; Δεν μπορείτε να απαντήσετε αυτό το ερώτημα με ποσοστά. Από εδώ προέρχεται η δυσκολία. Πολλές φορές, με διάφορες στατιστικές παρουσιάζετε τη δική μας ιδιοκτησία εδάφους ανάμεσα στο 10 % και στο 17%. Εμείς ξέρουμε ότι το έδαφός μας είναι 32,8%. Κατά τη γνώμη σας, πόσο έδαφος έχουμε στα χέρια μας σήμερα;

Μακάριος: Γύρω στο 37,5%.

Ντενκτάς: Μπορεί. Και εγώ ήξερα ότι ήταν 36,4%.

Κουεγιάρ: Μου φαίνεται πως αλλάζει ανάλογα με τον τρόπο μέτρησης.

Μακάριος: Επηρεάζει και η κατάσταση των βάσεων και της νεκρής ζώνης, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν είναι σημαντικό το ποσοστό. Αν συμφωνήσουμε στο ποσοστό που θα παραμείνει σε εσάς, τότε μπορεί να σας δώσουμε το δικαίωμα πρώτης επιλογής στο θέμα της επεξεργασίας αυτού του ποσοστού στο χάρτη. Εμείς αναφερθήκαμε σε 20% στις προτάσεις μας, για την ακρίβεια προτείναμε το ποσοστό του πληθυσμού. Φυσικά υπάρχει περιθώριο κάποιας διαπραγμάτευσης σε αυτό. Εσείς κάνετε συνεχώς αναφορά στα κριτήρια που δώσατε στον Κληρίδη. Επεξεργαστείτε στο μυαλό σας τα κριτήρια αυτά και πέστε μου πόσο τοις εκατό είναι αυτά.

Ντενκτάς: Υπάρχουν πολλά πράγματα στα κριτήρια. Όπως ασφάλεια, οικονομικές ανάγκες. Οι ειδικοί πρέπει να τα έχουν υπόψη τους αυτά. Ύστερα, δεν μπορώ να κατέβω κάτω από την ιδιοκτησία του εδάφους που κατέχουμε.

Μακάριος: Σύμφωνα με τα κριτήρια, μπορείτε να ζητήσετε και το μισό νησί.

Ντενκτάς: Να μην ανησυχείτε πάνω σε αυτό το θέμα. Δύσκολα μπορέσαμε να σώσουμε αυτά που είναι δικά μας.

Μακάριος: Όμως, δεν μπορείτε να αναφέρετε ένα ποσοστό;

Ντενκτάς: Αν θα σας ανακουφίσει αυτό, θέλουμε μια περιοχή που δεν θα είναι μικρότερη του 32,8%.

Μακάριος: Αυτό είναι πολύ όμως. Είναι πολύ μεγάλη η διαφορά μεταξύ μας.

Κουεγιάρ: Όμως, είπατε ότι «line is negotiable».

Ντενκτάς: Φυσικά. Και αυτό είναι το τελευταίο σημείο.

Μακάριος: Δηλαδή, από το 36-37% του κατεχόμενου εδάφους, θα μας δώσετε μόνο τη νεκρή ζώνη.

Ντενκτάς: Εγώ δεν είπα τίποτα. Ζητήσατε ποσοστά και το έδωσα αυτό. Ύστερα, εμείς δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη «κατεχόμενα». Μιλάμε για «απελευθερωμένα». Και αυτή είναι η αλήθεια, διότι αν δεν τα απελευθερώναμε, τι θα συνέβαινε εκεί τώρα, τι θα γινόμασταν εμείς και εσείς;

Πέρασαν 32 χρόνια ακριβώς από αυτό το παζάρεμα. Δεν βρίσκονται πλέον στο τραπέζι ο Ντενκτάς και ο Μακάριος, αλλά ο Ταλάτ με τον Χριστόφια. Ακόμη συζητάνε για το ποσοστό του εδάφους. Είμαστε στο ίδιο σημείο ακόμη για τόσα χρόνια, έτσι δεν είναι;