jump to navigation

Andrew Dismore: Στόχος να μεταπειστούν οι γυναίκες του ΟΧΙ 19/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Δύο άσπονδοι «φίλοι» της Κύπρου Mary Southcott και Andrew Dismore έγιναν δεκτοί στο Προεδρικό Μέγαρο τον Οκτώβριο 2009 [πηγή φωτογραφίας: http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/NEA-HOME.html]

Δύο άσπονδοι «φίλοι» της Κύπρου Mary Southcott και Andrew Dismore
έγιναν δεκτοί στο Προεδρικό Μέγαρο τον Οκτώβριο 2009

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Andrew Dismore: Στόχος να μεταπειστούν οι γυναίκες του ΟΧΙ»
19 Νοεμβρίου 2009
Φανούλα Αργυρού*

Με νέα του πρόσφατη ομιλία-πρόκληση στη Βουλή των Κοινοτήτων για το Κυπριακό, ο Εργατικός βουλευτής βορείου Χέντον (Λονδίνο) Άντριου Ντίσμορ (Andrew Dismore),  προέβη σε ένα νέο… ετήσιο «ισολογισμό» ως προς την πρόοδο στο Κυπριακό, μετά από την πρόσφατη επίσκεψή του στο νησί και από όσα αποκόμισε από τις επαφές του. Ο κ. Ντίσμορ μιλά για «νότο» και «βορρά», υποστηρίζει την ύπαρξη χρονοδιαγραμμάτων, εισηγείται ενεργότερο ρόλο των δι-κοινοτικών (μη-κυβερνητικών) οργανώσεων εκείνων που υποστηρίζουν τη λύση (υπενθυμίζουμε πως ανασυντάσσεται η «Πλατφόρμα του ΝΑΙ»), επιμένει ότι ο Αττίλας ελαττώθηκε,  μας ζητά να είμαστε φιλικοί προς τους «Φίλους της Τουρκίας», οι Τ/κ μαθητές της Αγγλικής Σχολής είναι απομονωμένοι και αποκαλύπτει ότι τώρα στόχος είναι να ΜΕΤΑΠΕΙΣΤΟΥΝ οι  ΓΥΝΑΙΚΕΣ που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα εναντίον του Σχεδίου Ανάν! Και πολλά άλλα!

Μιλά για ‘νότο’ αντί την Κυπριακή Δημοκρατία: Συστήνει περισσότερες  δι-κοινοτικές δραστηριότητες!
Μετά από 40 συναντήσεις που είχαν με αμφότερες τις πλευρές είπε, βρήκε ότι καμία πλευρά  ετοιμάζει το λαό για λύση. Και υποστήριξε ότι τη δουλειά αυτή θα πρέπει να την αναλάβουν οι δι-κοινοτικές ομάδες υπονοώντας τις…μη – κυβερνητικές και υπέρ της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ομάδες.

Είπε συγκεκριμένα:

«…Neither side has a strategy to prepare their people for a solution or to support the talks, but there are many initiatives, contacts and co-operative ventures, which are encouraging. We need more events such as the recent b-communal evening in Pyla. There is a dangerous belief in the south that if the negotiations fail, another United Nations initiative will come along in due course…There are «nevers» on both sides… although they do not represent the majority view of either population, their influence is persuasive and in many instances malign…»

«Ούτε η μία ούτε η άλλη πλευρά έχουν στρατηγική για να ετοιμάσουν το κόσμο τους για λύση ή για υποστήριξη των συνομιλιών, αλλά  υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες, διασυνδέσεις και κοινές δραστηριότητες, που είναι ενθαρρυντικό. Χρειαζόμαστε περισσότερες εκδηλώσεις όπως η πρόσφατη δι-κοινοτική στην Πύλα. Υπάρχει η επικίνδυνη πεποίθηση στο νότο ότι αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, θα έλθει άλλη πρωτοβουλία από τα Ηνωμένα ΄Εθνη εν καιρώ…Υπάρχουν δυνατά ‘ουδέποτε’ από αμφότερες τις πλευρές. Παρόλον ότι δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία, η επιρροή τους είναι πειστική και πολλές φορές κακόβουλη…» [‘Westminster Hall debates’ 10 November 2009  11:00 am].

Υποστηριζει την ύπαρξη χρονοδιαγραμμάτων
«Παρόλον ότι δεν υπάρχουν στις συνομιλίες χρονοδιαγράμματα εντούτοις υπάρχουν φυσικά χρονικά όρια στο άμεσο μέλλον, περιλαμβανομένης και της αναθεώρησης της τουρκικής ευρωπαικής ένταξης από την ΕΕ, και πιο σημαντικά, οι εκλογές στο βορρά τον Απρίλιο του 2010 όταν ο Τ/κ ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα θέσει ξανά υποψηφιότητα», είπε.

Σε απάντηση του βουλευτή Bob Spink ο οποίος με παρέμβασή του είπε ότι είναι ενδεικτικό ότι τα αφύσικα χρονοδιαγράμματα δεν βοηθούν, ο κ. Ντίσμορ επέμεινε ότι τα χρονοδιαγράμματα δεν είναι τεχνητά, αλλά φυσιολογικά (άρα υπάρχουν) τα οποία συνεπάγεται η πορεία των εκλογών.

Να αγαπάμε τους Βρετανούς… «Φίλους της Τουρκίας»!
Για τους «Εργατικούς Φίλους της Τουρκίας» (που μάλλον ο κ. Ντίσμορ αναφέρετο στην βρετανική κοινοβουλευτική ομάδα των Labour που ιδρύθηκε στο Λονδίνο εν τη παρουσία του Τούρκου πρέσβη για να βοηθήσουν στην αναγνώριση του ψευδοκράτους και την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ)  ο κ. Ντίσμορ είπε : «Οι «Φίλοι της Τουρκίας» λανθασμένα θεωρούνται από τους Ελληνοκύπριους ως εχθροί. Οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να τους επηρεάζουν θετικά για να επηρεάζουν και εκείνοι την Τουρκία. Το επιδιωκόμενο δεν πρέπει να είναι η τιμωρία της Τουρκίας στην Ε.Ε, αλλά να πιεστεί η Ε.Ε να βοηθήσει την Τουρκία να βοηθήσει τον εαυτό της».

Μειωμένος στις 25,000 και πάλιν για τον Ντίσμορ (και Η.Ε) ο στρατός κατοχής
«…Η Ειρηνευτική Δύναμη συνεχίζει να υπολογίζει τον αριθμό των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί στις περίπου 25,000 χιλιάδες – πολλές χιλιάδες λιγότερες από 35,000 ή παραπάνω όπως  ισχυρίζονται αμφότερες οι πλευρές» τόνισε.  (…UNFICYP continues to estimate the strength of Turkish forces on the island at about 25,000 – many fewer than the 35,000 or more claimed by both sides).

Απομονωμένοι οι Τ/κ της Αγγλικής Σχολής
«Τα 2/3 των Ελληνοκυπρίων που γεννήθηκαν μετά το 1974 δεν γνωρίζουν δι-κοινοτική ζωή. Μία από τις επισκέψεις μας ήταν στην Αγγλική Σχολή όπου τώρα φοιτούν και Τ/κ και αποτελούν το 15%. Ήταν αποκαρδιωτικό να μιλάς σε Ελληνοκύπριους νεαρούς, που γενικά φαίνονται να είναι ικανοποιημένοι με το στάτους κβο, και δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για λύση. Παρόλον ότι οι Τουρκοκύπριοι που φοιτούν μαθαίνουν ελληνικά, δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τουρκικά από τους Ε/κ μαθητές. Οι Τ/κ μαθητές φαίνονται να είναι απομονωμένοι. Το σχολείο εργάζεται σκληρά να το σπάσει αυτό, αλλά υπάρχει ρεύμα ξενοφοβίας από αμφότερες τις πλευρές της πράσινης γραμμής. Δεν υπάρχουν προγράμματα ανταλλαγής σχολείων δια μέσου της γραμμής, γιατί υπάρχει το πρόβλημα αναγνώρισης, διαβατηρίων και άλλα…», σημείωσε η έκθεση του κ. Άντριου Ντίσμορ.

Σχολικά βιβλία
«…Παράλληλα καθώς γίνονται στο νότο βήματα προς μια πολύ-πολιτισμική εκπαίδευση και ένα νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ιστορίας στα ελληνικά σχολεία μέσης εκπαίδευσης, στο βορρά γίνονται βήματα όπως αντικατάσταση  των σχολικών βιβλίων με βιβλία που προωθούν την διδασκαλία του Ισλαμισμού στα σχολεία που ήταν κοσμικά, αλλαγή της ορολογίας από «Τουρκοκύπριοι» σε «Τούρκοι της Κύπρου» και απαγόρευση της τουρκοκυπριακής διαλέκτου από τα  ΜΜΕ στο βορρά…», είπε.

Δηλαδή, καθώς η δική μας πλευρά υπάκουσε στις ξένες υποδείξεις προς όφελος της Τουρκίας  και αλλοίωσε τα βιβλία της Ιστορίας με πλαστογράφηση και ιστορικές ανακρίβειες υπέρ των Τούρκων, οι Τούρκοι τουναντίον προχώρησαν προς το αντίθετο και στην Ισλαμοποίηση της Παιδείας!

Εγγυήσεις – Τα Ηνωμένα Έθνη να αστυνομεύουν την εφαρμογή της ομοσπονδιακής πολιτικής!
Ο κ. Ντίσμορ αναφέρθηκε και στο θέμα των εγγυήσεων για να προωθήσει έμμεσα την βρετανική πολιτική επι του θέματος. Η Βρετανία δεν θα σταθεί εμπόδιο, σύμφωνα με κυβερνητική απάντηση, στο θέμα των εγγυήσεων, δήλωσε ο κ. Ντίσμορ και πρόσθεσε πως κατά την γνώμη του:

«υπάρχουν τρία πράγματα που χρειάζονται εγγυήσεις σε περίπτωση λύσεως. Πολιτική εγγύηση για την υπεράσπιση της ομοσπονδίας, που μπορεί να εξασφαλιστεί από την ΕΕ, και εγγύηση για την εφαρμογή της συμφωνίας που μπορεί να καλυφθεί με ένα ψήφισμα των Η.Ε. Η πιο δύσκολη εγγύηση είναι η προσωπική εγγύηση για ασφάλεια, περιλαμβανομένης της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων και ο μελλοντικός ρόλος της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.  Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ μπορεί να έχει ένα νέο όρο εντολής,  να υποστηρίζει την εφαρμογή της ομοσπονδιακής πολιτικής…».

Στο αγγλικό πρωτότυπο: «…It seems to me that there are three issues requiring guarantee in the event of a solution. I am referring to a political guarantee for the indivisibility of the federation, which the EU can provide, and a guarantee for the implementation of the agreement, which could be a Un Security Council resolution. The most difficult issue is the personal security guarantee, including the removal of Turkish troops and the future role of UNFICYP… The UNFICYP’s role could be a new mandate to support implementation and federal policy…»

Ο απορριπτικός ‘Φιλελεύθερος’ – και στόχος τώρα οι Γυναίκες του ΟΧΙ

Ο Εργατικός βουλευτής δεν παρέλειψε να επικρίνει και τον «απορριπτικό ‘Φιλελεύθερο’» για υπόσκαψη της διαδικασίας των συνομιλιών με τις ακατανόμαστες  επιθέσεις εναντίον του εκπροσώπου των Η.Ε Αλεξάντερ Ντάουνερ, αναφερόμενος στην διαρροή ηλεκτρονικών μηνυμάτων των Ηνωμένων Εθνών: «O ένοχος του εγκλήματος – γιατί περι εγκλήματος πρόκειται – δεν κατονομάσθηκε για να αντιμετωπιστεί αυστηρά, όπως θα έπρεπε να γίνει. Η ομάδα των Η.Ε. ενισχύθηκε με τον διορισμό του κ. Λέοπολτ Μόρερ ως ειδικού αντιπροσώπου του κ. Μπαρόσο και υπάρχει ακόμα ένας διορισμός για μια ομάδα που θα ασχολείται με γυναικείες Κυπριακές οργανώσεις, καθώς είναι  αναγνωρισμένο ότι σε αναλογία οι γυναίκες ψήφισαν ΟΧΙ σε μεγαλύτερο βαθμό παρά τους άνδρες στο δημοψήφισμα».

Περιουσιακό
Στο περιουσιακό οι απόψεις είναι διαμετρικά αντίθετες, είπε. Οι Τουρκοκύπριοι θέτουν φραγμούς ως προς τον αριθμό των Ελληνοκυπρίων που θα τους επιτραπεί να επιστρέψουν κάτω από τουρκοκυπριακή διοίκηση και στο ύψος των περιουσιών και θα θέλουν παρεκκλήσεις από το Ευρωπαικό κεκτημένο για αυτά. Οι δε Ελληνοκύπριοι ξεκινούν με την αναγνώριση του ατομικού δικαιώματος περιουσίας και πως ο καθένας πρέπει να αποφασίσει μόνος του. Ιεραρχικά α) αποκατάσταση, β) επιλογή ανταλλαγής και γ) αποζημίωση. Και είναι δουλειά του κράτους  όσον αφορά τον σημερινό κάτοικο περιουσίας. Στην θεωρία ο κ. Ταλάτ δέχεται το ατομικό δικαίωμα περιουσίας, αλλά θέλει υπερ προνόμια για τους Τουρκοκύπριους σημερινούς κάτοικους, παρά για τους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες περιουσιών. Δεν θέλει αποκατάσταση, παρόλον ότι δέχεται μια φόρμουλα στη βάση του Σχεδίου Ανάν.

Ο κ. Ντίσμορ υποστηρίζει έρευνα του Γιώργου Λόρδου η οποία προβάλει την άποψη ότι ο καθένας πρέπει να αποφασίσει μόνος του εντός μιας χρονικής περιόδου τριών χρόνων. Όμως οι πολίτες  μπορούν να επηρεαστούν π.χ. με φορολογικές ελαφρύνσεις, ανταλλαγή περιουσιών κ.α. Αυτή η άποψη, είπε, βασίζεται στην αρχή πως λιγότεροι Ελληνοκύπριοι θα θέλουν στην πράξη να επιστρέψουν κάτω από «τουρκοκυπριακή διοίκηση»…

* Η Φανούλα Αργυρού είναι ερευνήτρια – δημοσιογράφος, πρόσφυγας από την κατεχόμενη Λευκωσία και ζει στο Λονδίνο. Είναι συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων “Από την Ένωση στην Κατοχή” και “Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού” (εκδόσεις Γερμανός, 2004).

Πραματευτής και ΠΩΛΗΤΗΣ: «Το 76% ψήφισε για τα λεφτά!» 16/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ανήμερα της ανακήρυξης του ψευδοκράτους -ή του «Βορρά» όπως συνηθίζουν κάποιοι να αποκαλούν την κατεχόμενη Κύπρο- η εφημερίδα «Πολίτης» επέλεξε να αναπαραγάγει τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα στρεφόμενη κατά όσων αντιστάθηκαν στο Σχέδιο Ανάν. Το εγχείρημα αξιοπρόσεκτο και η «λογική» του μειοψηφούντος Πολίτη εξίσου σημαντική: Όσοι καταψηφίσαμε το Σχέδιο Ανάν είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τα λεφτά! Ο μακαρίτης ο Τάσσος φταίει, φταίνε όλοι όσοι μίλησαν κατά του σχεδίου γιατί είχαν συμφέροντα! Αμώμητοι και αναμάρτητοι μόνο όσοι υπερψήφισαν το ΝΑΙ στη νομιμοποίηση της διζωνικής διχοτόμησης.

Η ανασυστηνόμενη «Πλατφόρμα του ΝΑΙ» μιλάει προπαγανδιστικά και απλουστευτικά ώστε να εκβιάζονται ψυχολογικά οι αφελείς και οι συγκεχυμένοι, αλλά φυσικά όσοι ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους δεν έχουν να φοβούνται κάτι. Καμιά «λογική» οιουδήποτε πραματευτή ή ΠΩΛΗΤΗ δεν μας αγγίζει.

ΝΑΙ στη διζωνική διχοτόμηση [πηγή: http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97.html]

‘Πολίτης’
«Διχοτόμηση και συμφέροντα»
15 Νεομβρίου 2009
Λουκάς Γ. Χαραλάμπους

Ένα θαυμάσιο άρθρο του κ. Παναγιώτη Δημητρίου, πρώην βουλευτή και ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες, είναι κατά τη γνώμη μου το πιο σοβαρό από πλευράς επιχειρηματολογίας κείμενο που έχει γραφεί τους τελευταίους μήνες. Το άρθρο στηρίζεται στην κοινή λογική και επισημαίνει μερικές αλήθειες για την επικρατούσα πολιτική νοοτροπία, οι οποίες – κατά τη δική μου γνώμη – δεν αφορούν μόνο τη σημερινή κατάσταση αλλά χαρακτήριζαν πάντοτε τη συμπεριφορά πολιτικών και πολιτών. Στο άρθρο επισημαίνεται ότι καλλιεργείται μεθοδικά η νοοτροπία της μη λύσης, ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν χωνεύουν μέσα τους το διαμοιρασμό της πολιτειακής εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους, ότι είναι ψευδαίσθηση η εντύπωση πως μπορεί να υπάρξει άλλη λύση από τη διχοτόμηση και την ομοσπονδία, ότι έχουμε εθιστεί στα εύηχα συνθήματα και τις πατριωτικές πλειοδοσίες και διατυπώνει την προειδοποίηση ότι αν δεν τερματισθούν – μέσω μιας συμβιβαστικής λύσης – η κατοχή και ο εποικισμός «το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου θα βιώνει συνεχώς την απειλή καταβρόχθισης από την Τουρκία με την πρώτη αφορμή και ευκαιρία».

Θα διαφωνήσω σε ένα σημείο της επιχειρηματολογίας του κ. Δημητρίου. «Δεν αφέθηκε – λέγει – ο απλός πολίτης να αντιληφθεί ότι το δίλημμα είναι λύση ή διχοτόμηση». Νομίζω πως ο μέσος Ελληνοκύπριος γνωρίζει καλά πως αυτές είναι οι επιλογές του. Και αν ακόμη δεχθούμε ότι στα πρώτα χρόνια, ένεκα της δημαγωγίας των πολιτικών, είχε ψευδαισθήσεις δεν μπορεί μετά από τόσα χρόνια να μην αντιλαμβάνεται ακόμη την πραγματικότητα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν σήμερα πολλοί Κύπριοι που δεν έχουν καταλάβει αυτό που ο Κληρίδης είχε διακηρύξει από το 1974, ότι δηλαδή «η άκαρπη πάροδος του χρόνου θα παγιώνει διαρκώς τα τετελεσμένα της εισβολής και θα καθιστά συνεχώς και δυσκολότερη τη λύση». Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η τεράστια πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων εν γνώσει τους επιλέγουν τη διχοτόμηση ως λύση. ΄Όχι από άγνοια των κινδύνων που συνεπάγεται. Αλλά διότι κρίνουν ότι τα προσωπικά τους συμφέροντα εξυπηρετούνται με αυτή. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004, σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν το αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας. Ψήφισαν κατά της λύσης απλώς διότι έκριναν ότι αυτή δεν σύμφερε στην τσέπη τους. ‘Αλλωστε το ίδιο το κράτος φρόντισε να τους δώσει τα κίνητρα. Ενα απλό παράδειγμα είναι το επίδομα για απόκτηση κατοικίας από όσους νέους χαρακτηρίζονται ως πρόσφυγες, δηλαδή τα παιδιά των μισών σχεδόν Ελληνοκυπρίων. Το 2004 το επίδομα ήταν 11.000 λίρες και ήταν αμέτρητοι εκείνοι που ψήφισαν «όχι» με το φόβο πως θα το έχαναν σε περίπτωση λύσης. Είναι εύκολο να φαντασθεί κανείς πόσες δεκάδες χιλιάδες θα ψηφίσουν «όχι» σε ένα νέο δημοψήφισμα τώρα που αυξήθηκε στις 50.000 ευρώ. Ποιος θα θυσιάσει 50.000 ευρώ για χάρη της λύσης; Φυσικά οι πρώτοι που καθόρισαν με την ίδια λογική τη στάση τους, δηλαδή με κριτήριο το προσωπικό τους συμφέρον, ήταν οι πολιτικοί. Δεν ήταν τυχαίο που σχεδόν όλοι πολέμησαν για να μην περάσει η λύση. Ο πρόεδρος δεν ήθελε να χάσει το προεδριλίκι, οι υπουργοί τα υπουργεία, οι βουλευτές τις έδρες τους και όλοι μαζί τους μισθούς και τα αφορολόγητα επιδόματά τους.

Δεν είναι λοιπόν ότι δεν αντιλαμβάνονται οι έξυπνοι Κυπραίοι το δίλημμα «λύση ή διχοτόμηση» ή ότι μπορεί μια μέρα να τους καταβροχθίσει η Τουρκία. Βεβαίως, το αντιλαμβάνονται αλλά το άτιμο το συμφέρον της τσέπης τους μπορεί να καταβροχθίσει δέκα διχοτομήσεις.

Πραματευτής και ΠΩΛΗΤΗΣ: «Το 76% ψήφισε για τα λεφτά!» 16/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ανήμερα της ανακήρυξης του ψευδοκράτους -ή του «Βορρά» όπως συνηθίζουν κάποιοι να αποκαλούν την κατεχόμενη Κύπρο- η εφημερίδα «Πολίτης» επέλεξε να αναπαραγάγει τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα στρεφόμενη κατά όσων αντιστάθηκαν στο Σχέδιο Ανάν. Το εγχείρημα αξιοπρόσεκτο και η «λογική» του μειοψηφούντος Πολίτη εξίσου σημαντική: Όσοι καταψηφίσαμε το Σχέδιο Ανάν είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τα λεφτά! Ο μακαρίτης ο Τάσσος φταίει, φταίνε όλοι όσοι μίλησαν κατά του σχεδίου γιατί είχαν συμφέροντα! Αμώμητοι και αναμάρτητοι μόνο όσοι υπερψήφισαν το ΝΑΙ στη νομιμοποίηση της διζωνικής διχοτόμησης.

Η ανασυστηνόμενη «Πλατφόρμα του ΝΑΙ» μιλάει προπαγανδιστικά και απλουστευτικά ώστε να εκβιάζονται ψυχολογικά οι αφελείς και οι συγκεχυμένοι, αλλά φυσικά όσοι ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους δεν έχουν να φοβούνται κάτι. Καμιά «λογική» οιουδήποτε πραματευτή ή ΠΩΛΗΤΗ δεν μας αγγίζει.

ΝΑΙ στη διζωνική διχοτόμηση [πηγή: http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97.html]

‘Πολίτης’
«Διχοτόμηση και συμφέροντα»
15 Νεομβρίου 2009
Λουκάς Γ. Χαραλάμπους

Ένα θαυμάσιο άρθρο του κ. Παναγιώτη Δημητρίου, πρώην βουλευτή και ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες, είναι κατά τη γνώμη μου το πιο σοβαρό από πλευράς επιχειρηματολογίας κείμενο που έχει γραφεί τους τελευταίους μήνες. Το άρθρο στηρίζεται στην κοινή λογική και επισημαίνει μερικές αλήθειες για την επικρατούσα πολιτική νοοτροπία, οι οποίες – κατά τη δική μου γνώμη – δεν αφορούν μόνο τη σημερινή κατάσταση αλλά χαρακτήριζαν πάντοτε τη συμπεριφορά πολιτικών και πολιτών. Στο άρθρο επισημαίνεται ότι καλλιεργείται μεθοδικά η νοοτροπία της μη λύσης, ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν χωνεύουν μέσα τους το διαμοιρασμό της πολιτειακής εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους, ότι είναι ψευδαίσθηση η εντύπωση πως μπορεί να υπάρξει άλλη λύση από τη διχοτόμηση και την ομοσπονδία, ότι έχουμε εθιστεί στα εύηχα συνθήματα και τις πατριωτικές πλειοδοσίες και διατυπώνει την προειδοποίηση ότι αν δεν τερματισθούν – μέσω μιας συμβιβαστικής λύσης – η κατοχή και ο εποικισμός «το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου θα βιώνει συνεχώς την απειλή καταβρόχθισης από την Τουρκία με την πρώτη αφορμή και ευκαιρία».

Θα διαφωνήσω σε ένα σημείο της επιχειρηματολογίας του κ. Δημητρίου. «Δεν αφέθηκε – λέγει – ο απλός πολίτης να αντιληφθεί ότι το δίλημμα είναι λύση ή διχοτόμηση». Νομίζω πως ο μέσος Ελληνοκύπριος γνωρίζει καλά πως αυτές είναι οι επιλογές του. Και αν ακόμη δεχθούμε ότι στα πρώτα χρόνια, ένεκα της δημαγωγίας των πολιτικών, είχε ψευδαισθήσεις δεν μπορεί μετά από τόσα χρόνια να μην αντιλαμβάνεται ακόμη την πραγματικότητα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν σήμερα πολλοί Κύπριοι που δεν έχουν καταλάβει αυτό που ο Κληρίδης είχε διακηρύξει από το 1974, ότι δηλαδή «η άκαρπη πάροδος του χρόνου θα παγιώνει διαρκώς τα τετελεσμένα της εισβολής και θα καθιστά συνεχώς και δυσκολότερη τη λύση». Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η τεράστια πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων εν γνώσει τους επιλέγουν τη διχοτόμηση ως λύση. ΄Όχι από άγνοια των κινδύνων που συνεπάγεται. Αλλά διότι κρίνουν ότι τα προσωπικά τους συμφέροντα εξυπηρετούνται με αυτή. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004, σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν το αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας. Ψήφισαν κατά της λύσης απλώς διότι έκριναν ότι αυτή δεν σύμφερε στην τσέπη τους. ‘Αλλωστε το ίδιο το κράτος φρόντισε να τους δώσει τα κίνητρα. Ενα απλό παράδειγμα είναι το επίδομα για απόκτηση κατοικίας από όσους νέους χαρακτηρίζονται ως πρόσφυγες, δηλαδή τα παιδιά των μισών σχεδόν Ελληνοκυπρίων. Το 2004 το επίδομα ήταν 11.000 λίρες και ήταν αμέτρητοι εκείνοι που ψήφισαν «όχι» με το φόβο πως θα το έχαναν σε περίπτωση λύσης. Είναι εύκολο να φαντασθεί κανείς πόσες δεκάδες χιλιάδες θα ψηφίσουν «όχι» σε ένα νέο δημοψήφισμα τώρα που αυξήθηκε στις 50.000 ευρώ. Ποιος θα θυσιάσει 50.000 ευρώ για χάρη της λύσης; Φυσικά οι πρώτοι που καθόρισαν με την ίδια λογική τη στάση τους, δηλαδή με κριτήριο το προσωπικό τους συμφέρον, ήταν οι πολιτικοί. Δεν ήταν τυχαίο που σχεδόν όλοι πολέμησαν για να μην περάσει η λύση. Ο πρόεδρος δεν ήθελε να χάσει το προεδριλίκι, οι υπουργοί τα υπουργεία, οι βουλευτές τις έδρες τους και όλοι μαζί τους μισθούς και τα αφορολόγητα επιδόματά τους.

Δεν είναι λοιπόν ότι δεν αντιλαμβάνονται οι έξυπνοι Κυπραίοι το δίλημμα «λύση ή διχοτόμηση» ή ότι μπορεί μια μέρα να τους καταβροχθίσει η Τουρκία. Βεβαίως, το αντιλαμβάνονται αλλά το άτιμο το συμφέρον της τσέπης τους μπορεί να καταβροχθίσει δέκα διχοτομήσεις.

Τιμή στον προοδευτικό Τουρκοκύπριο πατριώτη και αγωνιστή Δρ. Ιχσάν Αλί 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Ο Δρ. Ιχσάν Αλί [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Εκδήλωση για την 31η επέτειο του θανάτου του Ιχσάν Αλί στην Πάφο»
07 Νοεμβρίου 2009

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την τραγωδία του 1974 αγωνιζόμαστε ακόμα για να απαλλαγούμε από τις συνέπειες της εισβολής και της κατοχής, δήλωσε ο Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Μιχάλης Πολυνείκης.

»Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την εξεύρεση μιας ειρηνικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, που θα αποκαθιστά και θα διασφαλίζει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων, στη βάση του διεθνούς και του ευρωπαϊκού Δικαίου», είπε ο κ. Πολυνείκης, σε χαιρετισμό του στην εκδήλωση για την 31η επέτειο του θανάτου του Ιχσάν Αλί, στην Πάφο.

Αγωνιζόμαστε, συνέχισε, για μια λύση που να βασίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και να είναι συμβατή με τις αρχές και αξίες πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη η Ευρωπαϊκή Ενωση, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος από το 2004.

»Επιδιώκουμε μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τις συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979, η οποία να διασφαλίζει μια επανενωμένη Κύπρο, με μια κυριαρχία, μια υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα και να ενσωματώνει την πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στον Ιχσάν Αλί, ο Υπουργός Γεωργίας είπε:

«Κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στο μεγαλείο του ανδρός, γιατί σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αντιλαμβανόμαστε την αξία και τη σημασία των αγώνων αυτού του ανθρώπου, του γιατρού και ουμανιστή Ιχσάν Αλί, ο οποίος είχε τη διορατικότητα, πρώτος, να συνειδητοποιήσει ότι η Κύπρος είναι ένας πολύ μικρός χώρος για να έχει την ‘πολυτέλεια’ της διαίρεσης και του διαχωρισμού.

»Αυτή τη συνείδηση, ο Ιχσάν Αλί τη μετουσίωσε σε πράξη με το φωτεινό του παράδειγμα, με τους συνεχείς και αδιάλειπτους αγώνες του για τη διαφύλαξη της κρατικής οντότητας, της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κοινής μας πατρίδας, μιας πατρίδας που χωρεί όλα τα τέκνα της, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή το θρήσκευμά τους. Στόχος της πολιτικής του υπήρξε πάντοτε η ειρηνική συμβίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων και σε όλη του τη ζωή αγωνίστηκε με κάθε τρόπο να το επιτύχει, ερχόμενος σε ανοικτή σύγκρουση τόσο με τη σοβινιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία, όσο και με την αποικιοκρατική διοίκηση», συμπλήρωσε.

Ο Ιχσάν Αλί, συνέχισε, »είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την εξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας».

«Κατονόμαζε την Αγκυρα ως την πηγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και καθόριζε ως συνένοχο το βρετανικό παράγοντα, ιδιαίτερα την περίοδο μετά την ανεξαρτησία. Να προσθέσω, επίσης, πως μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην Ελλάδα, ο Ιχσάν Αλί θεωρούσε τη χούντα ως θανάσιμο εχθρό της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κυπριακού Κράτους. Οπως και δεν είχε κανένα δισταγμό να θεωρεί το ίδιο επικίνδυνες μέσα στις δύο κοινότητες τις παράνομες οργανώσεις ΤΜΤ και ΕΟΚΑ-Β’, γιατί καταλόγιζε και στις δύο τον ίδιο τυφλό φανατισμό που οδηγούσε στην καταστροφή της πατρίδας μας», ανέφερε.

Καταλήγοντας, ο κ. Πολυνείκης παρέθεσε μια χαρακτηριστική φράση του Ιχσάν Αλί από τα απομνημονεύματά του, η οποία περικλείει το νόημα των αγώνων και την πολιτική φιλοσοφία αυτού του μεγάλου Κύπριου συμπατριώτη μας και αγωνιστή: »Αγωνίστηκα για να ζήσουν μαζί ειρηνικά και να ευτυχήσουν Ελληνες και Τούρκοι και όχι να αλληλοσπαράζονται».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«31 χρόνια χωρίς τον Ιχσάν Αλή»
05 Νοεμβρίου 2009, σελ. 48
Γιαννάκης Λ. Ομήρου (Πρόεδρος Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ)

31 χρόνια από το θάνατο του κορυφαίου μαχητή της ενότητας και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, αλλά και της ειρηνικής – αρμονικής συμβίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, τα διδάγματα από τη ζωή και τη δράση του παραμένουν επίκαιρα.

Γιατί ο Ιχσάν Αλή δεν υπήρξε απλώς ένας ακούραστος εργάτης και ένας μεγάλος αγωνιστής της ειρηνικής ελληνοτουρκικής συμβίωσης στην Κύπρο. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν ένας πολιτικός που απέφευγε τις επιφανειακές και συνήθως ανούσιες αναλύσεις για την αναγκαιότητα συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων. Είχε άποψη για τα αίτια και τα αιτιατά της κυπριακής κρίσης, και είχε καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα για τους ενόχους και τις ενοχές. Είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την εξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατονόμαζε την Άγκυρα ως την πληγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και καθόριζε ως συνένοχο τον βρετανικό παράγοντα, ιδιαίτερα για την περίοδο αμέσως μετά την ανεξαρτησία.

Αργότερα, μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην εξουσία στην Ελλάδα, θεωρούσε τη Χούντα ως θανάσιμο εχθρό της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κυπριακού κράτους. Όπως και δεν είχε κανένα δισταγμό να θεωρεί το ίδιο επικίνδυνες μέσα στις δυο κοινότητες τις παράνομες οργανώσεις ΤΜΤ και ΕΟΚΑ Β’ γιατί διαπίστωνε και στις δυο τον ίδιο τυφλό σοβινιστικό φανατισμό που οδηγούσε στην καταστροφή της πατρίδας μας.

Θα πρέπει ακόμα να επισημάνουμε ότι ο Ιχσάν Αλή μετά την τραγωδία του 1974 δεν είχε αμφιταλάντευση, δισταγμό ή επιφύλαξη να καταδικάσει την τουρκική εισβολή και την κατοχή και να συντάσσεται με την ανάγκη ενός κοινού αντικατοχικού αγώνα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Ο μεγάλος αυτός Κύπριος δεν μιλούσε για επαναπροσέγγιση γιατί ποτέ δεν υπήρξε σύμφωνος με απόψεις που έβλεπαν το Κυπριακό πριν και μετά το 1974 ως το πρόβλημα που προέκυψε από διχογνωμίες, έριδες και συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτόν άλλωστε το λόγο δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα, μια σύγχυση που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν ακόμα και σήμερα μερικοί θιασώτες του συμβιβασμού με την κατοχή, που αδιάντροπα συγχύζουν και διαστρέφουν τις θέσεις και απόψεις του Ιχσάν Αλή με προσαρμογή προς τις απαιτήσεις Ταλάτ – Τουρκίας για τη λύση. Αντίθετα, ο Ιχσάν Αλή και πίστευε και διακήρυσσε ανοικτά πως οι υποχωρήσεις απέναντι στις διχοτομικές απαιτήσεις του Ντενκτάς και της Άγκυρας θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία, θα ενίσχυαν τον πληρεξουσιακό ρόλο της τουρκοκυπριακής ηγεσίας και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων.

Αποδίδοντας τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον φωτισμένο επιστήμονα – γιατρό, αγωνιστή της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, επιτελούμε ένα επιβαλλόμενο χρέος. Πέρα όμως από αυτό, η θύμηση της πολιτικής πορείας και των πολιτικών υποθηκών του Ιχσάν Αλή μάς βοηθά να αντλήσουμε διδάγματα για τους αναγκαίους και σήμερα χειρισμούς της κυπριακής υπόθεσης, που δεν πρέπει να οδηγούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε διαχωριστικές γραμμές και μονιμοποίηση ξένης στρατιωτικής παρουσίας. Που αντίθετα πρέπει να οδηγούν σε λύση που θα επιτρέπει σε Έλληνες και Τούρκους να ζήσουν ξανά ειρηνικά, μακριά από κηρύγματα μισαλλοδοξίας και τυφλού εθνικού φανατισμού. Μια λύση που να διασφαλίζει ειρηνικό και δημιουργικό μέλλον για ολόκληρο τον κυπριακό λαό.

Σημείωση: Ο Ιχσάν Αλή, Τουρκοκύπριος πολιτικός και Σύμβουλος του Προέδρου Μακαρίου, πέθανε στις 7.11.1978.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Πόσο αλλάξατε, σύντροφοι…»
08 Νοεμβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου

Ούτε ο Δημήτρης Χριστόφιας ούτε το ΑΚΕΛ ούτε οι όψιμοι επαναπροσεγγιστές του ΔΗΣΥ γνωρίζουν καλύτερα τους Τουρκοκυπρίους και ποιο είναι το συμφέρον τους, από το μεγάλο Τουρκοκύπριο αγωνιστή και πατριώτη Ιχσάν Αλί, που φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από το θάνατο του. Την Παρασκευή, η ΕΔΕΚ, τίμησε τη μνήμη του σε ειδική τελετή και ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Γιαννάκης Ομήρου, σε ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

«Ο μεγάλος αυτός Κύπριος δεν μιλούσε για επαναπροσέγγιση γιατί ποτέ δεν υπήρξε σύμφωνος με απόψεις που έβλεπαν το Κυπριακό, πριν και μετά το 1974, ως το πρόβλημα που προέκυψε από διχογνωμίες, έριδες και συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτόν, άλλωστε, το λόγο δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα, μια σύγχυση που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν ακόμα και σήμερα μερικοί θιασώτες του συμβιβασμού με την κατοχή. Αντίθετα, ο Ιχσάν Αλί και πίστευε και διακήρυσσε ανοικτά πως οι υποχωρήσεις απέναντι σε διχοτομικές απαιτήσεις θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων».

Αυτή, λοιπόν, την πολιτική, που ο φωτισμένος Τουρκοκύπριος θεωρούσε καταστροφική για την Κύπρο και τους Τουρκοκυπρίους, ακολουθούν ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ και οι όψιμοι επαναπροσεγγιστές.

Ο Ιχσάν Αλί δεν μιλούσε ποτέ για επαναπροσέγγιση, επειδή δεν πίστευε ότι το κυπριακό πρόβλημα, πριν και μετά το 1974, προέκυψε από διαφορές Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ και οι επαναπροσεγγιστές, τι πράττουν; Ενώ πιστεύουν ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν, εντούτοις προωθούν επαναπροσέγγιση και μετατρέπουν το Κυπριακό σε διαφορά Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και το χειρότερο: Διαστρεβλώνουν και παραποιούν την Ιστορία, και παρουσιάζουν το τουρκικό πραξικόπημα κατά του κυπριακού κράτους, το 1963, ως αποτέλεσμα δικοινοτικών συγκρούσεων και δράσης εθνικιστικών και σοβινιστικών ομάδων από τις δύο πλευρές! Βάζουν στην ίδια μοίρα την ένοπλη ανταρσία της εγκάθετης κλίκας του Ντενκτάς σε συνεργασία με την Τουρκία, με την αντίσταση που πρόβαλαν οι Ελληνοκύπριοι, ώστε να διατηρηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Διαπράττουν έγκλημα κατά της Ιστορίας και αδικούν κατάφωρα τον κυπριακό Ελληνισμό. Αλλά την ίδια στάση τηρούν και έναντι του 1974. Βάζουν στην ίδια μοίρα ευθυνών το πραξικόπημα της Χούντας που κράτησε μόνο οκτώ μέρες, και τα μεγάλα εγκλήματα της Τουρκίας, την εισβολή και κατοχή που διαρκεί 35 χρόνια. Φίφτι-φίφτι και εδώ οι ευθύνες.

Αλλά, ο Ιχσάν Αλί, πίστευε και κάτι άλλο. Δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα. Αντίθετα, πίστευε και διακήρυσσε ότι οι υποχωρήσεις απέναντι σε διχοτομικές απαιτήσεις θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων.

Αυτό πράττει σήμερα, στη διαπραγμάτευση με τον Ταλάτ, ο Δημήτρης Χριστόφιας. Περιβάλλει τις παραχωρήσεις του με το μανδύα της υποβοήθησης των Τουρκοκυπρίων. Αλλά στην ουσία, άθελά του, μονιμοποιεί την κατοχική παρουσία και εξουδετερώνει οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων. Γιατί τι άλλο αποτελεί η αποδοχή παραμονής 50 χιλιάδων εποίκων; Δεν αποτελεί αυτό αναγνώριση των κατοχικών δεδομένων και αιτία συρρίκνωσης της παρουσίας και του ρόλου των Τουρκοκυπρίων;

Το ΑΚΕΛ, άγνωστο πώς και γιατί, κατέστη ο μεταφορέας και εκφραστής αγγλοαμερικανικής έμπνευσης καταστροφολογικών ορολογιών στο Κυπριακό. Την επαναπροσέγγιση την εφηύραν και την επέβαλαν διά του ΑΚΕΛ οι Αγγλοαμερικανοί, σε μια προσπάθεια να ευνουχίσουν το πατριωτικό αίσθημα και το φρόνημα του κυπριακού Ελληνισμού. Είναι οι Αγγλοαμερικανοί που εφηύραν, μεθόδευσαν και οργάνωσαν τα περιβόητα επαναπροσεγγιστικά σεμινάρια, στα οποία μαθήτευσαν στελέχη του ΑΚΕΛ και γνωστοί επαναπροσεγγιστικοί κύκλοι.

Το σύνθημα «οι Τουρκοκύπριοι είναι αδελφοί μας» αποτελεί εφεύρημα των Αμερικανών. Το επιβεβαιώνει πανηγυρικά ο διαπρεπής αριστερός σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος σε μιαν αποκαλυπτική ιστορική συνέντευξή του στην ΕΡΤ, πριν από λίγα χρόνια. Αποκάλυψε ο Κούνδουρος ότι, όταν σκηνοθέτησε την ταινία για τη Μικρασιατική Καταστροφή, η τότε ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες κατόπιν παρεμβάσεως της αμερικανικής πλευράς, διότι οι ΗΠΑ προσπαθούσαν τότε να εμπεδώσουν την άποψη ότι οι Τούρκοι δεν είναι εχθροί του Ελληνικού Λαού, αλλά «αδέλφια». Υπάρχει αυτή η συνέντευξη του Νίκου Κούνδουρου και η ηγεσία του ΑΚΕΛ ας την αναζητήσει και να την ακούσει. Και ο Κούνδουρος δεν είναι ένας εθνικιστής σοβινιστής, της ακροδεξιάς. Υπήρξε αγνός αριστερός πατριώτης, μέλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εξορίστηκε στα ξερονήσια από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, εκεί έφθασε ένα σκαλί πριν από το θάνατο και γενικά πολέμησε και υπέφερε για την ιδεολογία του. Ας καθίσουν ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, και ας ξαναμελετήσουν, πώς το Κόμμα βρέθηκε στην ομηρία μιας αγγλοαμερικανικής έμπνευσης πολιτικής. Άλλη μια αυτοκριτική δεν θα βλάψει…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Τιμή στον δρα Ιχσάν Αλή»
25 Νοεμβρίου 2008
Αλεξία Σακαδάκη (Οργανωτικός Λειτουργός Κινήματος Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών)

Ο Δρ Ιχσάν Αλή γεννήθηκε το 1904 στο χωριό Βρέτσια στην Πάφο. Ο πατέρας του, που ήταν δάσκαλος, τον δίδαξε τα πρώτα του γράμματα. Αποφοίτησε από το ημιγυμνάσιο της Πάφου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Τουρκικό Λύκειο Λευκωσίας. Μετέπειτα σπούδασε ιατρική στην Κωνσταντινούπολη και τη Γενεύη. Το 1934 η αγάπη του για την Κύπρο τον ώθησε να επιστρέψει και να υπηρετήσει στην Πάφο.

Κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αγάπη των ανθρώπων, μέσω της καθημερινής του επαφής μαζί τους και του έκδηλου ενδιαφέροντος που εξέφραζε για τα προβλήματα της κοινότητάς του. Ο Δρ Ιχσάν Αλή ασχολήθηκε με τις ανάγκες και τα προβλήματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας και συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κοινωνικοπολιτικές της δραστηριότητες.

Ως ιδρυτής του Τουρκοκυπριακού Μορφωτικού Συλλόγου Πάφου εξασφάλισε σε πολλούς άπορους Τουρκοκύπριους νέους τα μέσα για γυμνασιακές σπουδές. Επιπλέον, βοήθησε πολλούς να αποκτήσουν δουλειά και δική τους στέγη και σαν Πρόεδρος της Εφορείας Τουρκοκυπριακών Εκπαιδευτηρίων Πάφου, φρόντισε για την ανέγερση νέων σχολείων και του Τουρκικού Λυκείου Πάφου.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή, όμως, δεν έχει μείνει στη μνήμη μας μόνο για τις φιλανθρωπικές του ενέργειες. Το πρόσωπό του, ο βίος και η ιδεολογία του αποτελούν σήμερα παράδειγμα για εμάς. Όταν άρχισε η εξέγερση κατά των αποικιοκρατών (1955) αντιτάχθηκε έντονα προς τα ακραία στοιχεία που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν επεισόδια ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Στόχος της πολιτικής του υπήρξε πάντοτε η ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων και πάλεψε γι’ αυτή του την πεποίθηση κατά τη διάρκεια όλης του της ζωής και μάλιστα ερχόμενος πολλές φορές σε σύγκρουση τόσο με τη σοβινιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία όσο και με την αποικιοκρατική διοίκηση.

Συνεργάστηκε στενά με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’, ο όποιος του προσέφερε το 1970 τη θέση του πολιτικού συμβούλου την οποία κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1978.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή αγωνίστηκε με αγάπη για το ταλαιπωρημένο και μαρτυρικό νησί μας, το δικό του νησί. Η μοίρα της Κύπρου μας ήταν η κύρια έγνοια του και το απέδειξε υψώνοντας πάντα τη φωνή του προς υπεράσπιση της δικαιοσύνης και ανεξαρτησίας του νησιού. Ως γνήσιος Κύπριος πίστευε έντονα ότι όλοι οι Κύπριοι -Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι- ανεξαρτήτως θρησκείας και γλώσσας, πρέπει να ζουν μαζί ειρηνικά με αμοιβαία κατανόηση και φιλία. Ο Δρ Ιχσάν Αλή ήταν ειρηνοποιός και μεγάλος αγωνιστής της ειρηνικής συμβίωσης.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή, ο Τουρκοκύπριος πολιτικός που δεν υποχώρησε μπροστά στις πιέσεις των τρομοκρατών (Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων) τιμήθηκε συμβολικά από το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών ως ένδειξη της πίστης στη συμβίωση και τη συμφιλίωση μέσα στα πλαίσια της αναγνωρισμένης και νόμιμης Ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας, την ημέρα της καταδίκης της χωριστικής ενέργειας ανακήρυξης παράνομου κράτους στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα Βόρεια Κύπρο.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Εκδήλωση για τον Ιχσάν Αλί»
06 Νοεμβρίου 2009

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών πραγματοποιεί την Δευτέρα 9/11/09 στις 7:30 μ.μ. στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία πολιτικό μνημόσυνο στη μνήμη του πρωτοπόρου Τ/κ πολιτικού Δρ. Ιχσάν Αλί, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 31 ετών από τον θάνατό του.

Σε ανακοίνωσή του το Κίνημα Οικολόγων αναφέρει ότι ο Τ/κ αυτός πολιτικός, »αντιστάθηκε στον εθνικό διαχωρισμό, την μισαλλοδοξία και τον φανατισμό, στα σκληρά χρόνια των διακοινοτικών συγκρούσεων στην αρχή της ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών σημειώνει ότι »μέσα από την εκδήλωση σκοπεύεται η προβολή της αξίας της ειρηνικής συμβίωσης των εθνικών κοινοτήτων στο νησί μας, της συμφιλίωσης και της συνύπαρξης».

Στην ανακοίνωσή του το Κίνημα Οικολόγων αναφέρει ότι »η Κύπρος ανήκει στο λαό της, χωρίς ρατσιστικούς διαχωρισμούς και φυλετικές διακρίσεις, με σεβασμό στα εθνικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά της κάθε κοινότητας ή ομάδας, χωρίς ξένες εγγυήσεις, παρεμβάσεις ή ξένα στρατεύματα».

Στην εκδήλωση θα απευθύνει χαιρετισμό ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Ανδρέας Δημητρίου και κατά τη διάρκειά της θα τιμηθούν οι Πανίκος Νεοκλέους, Fethi Akkinci και Γιάννης Μαραθεύτης.

Τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: freakingnews.com]

«…oι όποιες ενστάσεις και αμφιβολίες έχει ο κόσμος θα διασκεδαστούν από τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ, που ως καλοί γνώστες της προπαγάνδας (κάποιοι απ’ αυτούς έχουν πτυχία στον τομέα αυτό), θα μας παρουσίασουν το συμφωνηθέν πλαίσιο ως πανάκεια»

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ»
10 Νοεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Οι «σύντροφοι» έχουν βαλθεί να μας τρελλάνουν ομαδικά! Προσπαθούν να μας παρουσιάσουν την πρόταση τους στις συνομιλίες, για την εκ περιτροπής προεδρία, με τη σφήνα της σταθμισμένης ψήφου ως πανάκεια, ως την πληρέστερη και αρτιότερη πρόταση που είναι κατά τι καλύτερη από όλες τις προηγούμενες.

Αγαπητοί αναγνώστες, πραγματικά στον τόπο ετούτο ζούμε το θέατρο τού παραλόγου. Προς το παρόν είμαστε απλοί, διαπορούμενοι θεατές που περιμένουμε το τέλος μιας πορείας, στην οποία θα είμαστε οιονεί συμμέτοχοι, αφού (λογικά) θα πρέπει να κληθούμε να προσυπογράψουμε ή να απορρίψουμε μια καινούρια πρόταση για λύση του Κυπριακού.

Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι αυτή τη φορά όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα, με όσες διαφωνίες και αν καταλήξουν οι συνομιλούντες, η ιστορία θα παρουσιαστεί ότι έχει «happy end». Οι όποιες ενστάσεις και αμφιβολίες έχει ο κόσμος θα διασκεδαστούν από τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ, που ως καλοί γνώστες της προπαγάνδας (κάποιοι απ’ αυτούς έχουν πτυχία στον τομέα αυτό), θα μας παρουσίασουν το συμφωνηθέν πλαίσιο ως πανάκεια, βάζοντάς μας, παράλληλα, το μαχαίρι στο λαιμό, επισείοντας τον κίνδυνο της «τελευταίας ευκαιρίας». Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, πως ξεκίνησε ήδη οργανωμένη εκστρατεία εντός του κόμματος για «πλύση εγκεφάλου» στα μεσαία και κατώτερα στελέχη και προετοιμασία του εδάφους για το ΝΑΙ [‘Κυπριακό Ποντίκι’ 30/10/2009].

Τις τελευταίες μέρες η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την εκ περιτροπής προεδρία. Φαίνεται ότι η δική μας πλευρά βγήκε «κερδισμένη», σύμφωνα με τους Τσιελεπή, Δαμιανού και Κυπριανού του ΑΚΕΛ, αφού κατάφερε να μας απαλλάξει από το προεδρικό συμβούλιο που προέβλεπε το Σχέδιο Ανάν και μπόρεσε, σύμφωνα πάντα με τους ίδιους, να εισάγει τη σταθμισμένη ψήφο, επίτευγμα μέγα και άθλο ακατόρθωτο, αφού με τον τρόπο αυτό η ψήφος των Ε/κ θα επηρέαζει κατά 20% την εκλογή του Τ/κ προέδρου, που ειρήσθω εν παρόδω θα κυβερνά ως πρόεδρος τα 2 από τα 6 χρόνια διακυβέρνησης, και κατά το ίδιο πρότυπο την ίδια επήρρεια θα έχει η ψήφος των Τ/κ γαι την εκλογή του Ε/κ προέδρου που θα αναλαμβάνει την ομοσπονδιακή διακυβέρνηση.

Η δικαιολογία, που κατά κόρον χρησιμοποιούν στο ΑΚΕΛ, γι’ αυτές τις παράλογες παραμέτρους είναι ότι τα ομοσπονδιακά συστήματα παρουσιάζουν αυτές τις ιδιομορφίες, με αποτέλεσμα και στη δική μας περίπτωση θα υπάρχουν κάποια στοιχεία που θα μας διαφοροποιούν από τις ΗΠΑ, το Βέλγιο κλπ. Έτσι και η σταθμισμένη ψήφος θα είναι μια από αυτές τις ιδιομορφίες που εισάγεται προκειμένου η μια κοινότητα να έχει λόγο στα της άλλης που στο τέλος θα επηρεάζει το σύνολο. Υπ’ αυτό το μανδύα της ιδιομορφίας, όλοι αυτοί οι κράχτες των ξένων αφήνουν να εμφιλοχωρήσουν πρόνοιες που θα κρατούν την πλειοψηφία όμηρο της μειοψηφίας.

Δεν λαμβάνουν υπόψη τους τη θέληση του λαού. Όσοι θέλουν να δοκιμάσουν το πιστεύω του κόσμου πρέπει να διενεργήσουν δημοψήφισμα μεταξύ των Ε/κ για το είδος της λύσης που προτιούν. Να μην το κάνουν όμως όπως την κατευθυνόμενη εκπομπή της Ειρήνης Χαραλαμπίδου (πρώην παρουσιάστρια του «Ευχάριστου Σαββατόβραδου») στην οποία το ερώτημα που απευθυνόταν στο κοινό ήταν του τύπου: Ποια λύση προτιμάτε: α) Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, β) Διχοτόμηση ή γ) Άλλη λύση; Τι εννοεί «άλλη λύση»; Γιατί δεν έβαλε «ενιαίο κράτος», όπως το παρουσίαζε ένας εκ των συμμετεχόντων στην εκπομπή, ο Πάνος Ιωαννίδης, με την «Πρόταση του Ορθού ΝΑΙ»;

Προς πείσμα όλων αυτών που κατευθύνουν και ποδηγετούν αυτές τις καταστάσεις η «άλλη λύση» ήταν μακράν η πρώτη με πέραν του 50% της προτίμησης όσων συμμετείχαν. Συνεπώς, αν θέλουν να μετρήσουν την άποψη του κόσμου, που δε θέλει ούτε διχοτόμηση αλλά ούτε και διζωνική, ας διενεργήσουν δημοψήφισμα για να πάρουν την απάντησή τους. Ιδού η Ρόδος… ιδού και το δημοψήφισμα!

Τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: freakingnews.com]

«…oι όποιες ενστάσεις και αμφιβολίες έχει ο κόσμος θα διασκεδαστούν από τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ, που ως καλοί γνώστες της προπαγάνδας (κάποιοι απ’ αυτούς έχουν πτυχία στον τομέα αυτό), θα μας παρουσίασουν το συμφωνηθέν πλαίσιο ως πανάκεια»

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ»
10 Νοεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Οι «σύντροφοι» έχουν βαλθεί να μας τρελλάνουν ομαδικά! Προσπαθούν να μας παρουσιάσουν την πρόταση τους στις συνομιλίες, για την εκ περιτροπής προεδρία, με τη σφήνα της σταθμισμένης ψήφου ως πανάκεια, ως την πληρέστερη και αρτιότερη πρόταση που είναι κατά τι καλύτερη από όλες τις προηγούμενες.

Αγαπητοί αναγνώστες, πραγματικά στον τόπο ετούτο ζούμε το θέατρο τού παραλόγου. Προς το παρόν είμαστε απλοί, διαπορούμενοι θεατές που περιμένουμε το τέλος μιας πορείας, στην οποία θα είμαστε οιονεί συμμέτοχοι, αφού (λογικά) θα πρέπει να κληθούμε να προσυπογράψουμε ή να απορρίψουμε μια καινούρια πρόταση για λύση του Κυπριακού.

Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι αυτή τη φορά όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα, με όσες διαφωνίες και αν καταλήξουν οι συνομιλούντες, η ιστορία θα παρουσιαστεί ότι έχει «happy end». Οι όποιες ενστάσεις και αμφιβολίες έχει ο κόσμος θα διασκεδαστούν από τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ, που ως καλοί γνώστες της προπαγάνδας (κάποιοι απ’ αυτούς έχουν πτυχία στον τομέα αυτό), θα μας παρουσίασουν το συμφωνηθέν πλαίσιο ως πανάκεια, βάζοντάς μας, παράλληλα, το μαχαίρι στο λαιμό, επισείοντας τον κίνδυνο της «τελευταίας ευκαιρίας». Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, πως ξεκίνησε ήδη οργανωμένη εκστρατεία εντός του κόμματος για «πλύση εγκεφάλου» στα μεσαία και κατώτερα στελέχη και προετοιμασία του εδάφους για το ΝΑΙ [‘Κυπριακό Ποντίκι’ 30/10/2009].

Τις τελευταίες μέρες η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την εκ περιτροπής προεδρία. Φαίνεται ότι η δική μας πλευρά βγήκε «κερδισμένη», σύμφωνα με τους Τσιελεπή, Δαμιανού και Κυπριανού του ΑΚΕΛ, αφού κατάφερε να μας απαλλάξει από το προεδρικό συμβούλιο που προέβλεπε το Σχέδιο Ανάν και μπόρεσε, σύμφωνα πάντα με τους ίδιους, να εισάγει τη σταθμισμένη ψήφο, επίτευγμα μέγα και άθλο ακατόρθωτο, αφού με τον τρόπο αυτό η ψήφος των Ε/κ θα επηρέαζει κατά 20% την εκλογή του Τ/κ προέδρου, που ειρήσθω εν παρόδω θα κυβερνά ως πρόεδρος τα 2 από τα 6 χρόνια διακυβέρνησης, και κατά το ίδιο πρότυπο την ίδια επήρρεια θα έχει η ψήφος των Τ/κ γαι την εκλογή του Ε/κ προέδρου που θα αναλαμβάνει την ομοσπονδιακή διακυβέρνηση.

Η δικαιολογία, που κατά κόρον χρησιμοποιούν στο ΑΚΕΛ, γι’ αυτές τις παράλογες παραμέτρους είναι ότι τα ομοσπονδιακά συστήματα παρουσιάζουν αυτές τις ιδιομορφίες, με αποτέλεσμα και στη δική μας περίπτωση θα υπάρχουν κάποια στοιχεία που θα μας διαφοροποιούν από τις ΗΠΑ, το Βέλγιο κλπ. Έτσι και η σταθμισμένη ψήφος θα είναι μια από αυτές τις ιδιομορφίες που εισάγεται προκειμένου η μια κοινότητα να έχει λόγο στα της άλλης που στο τέλος θα επηρεάζει το σύνολο. Υπ’ αυτό το μανδύα της ιδιομορφίας, όλοι αυτοί οι κράχτες των ξένων αφήνουν να εμφιλοχωρήσουν πρόνοιες που θα κρατούν την πλειοψηφία όμηρο της μειοψηφίας.

Δεν λαμβάνουν υπόψη τους τη θέληση του λαού. Όσοι θέλουν να δοκιμάσουν το πιστεύω του κόσμου πρέπει να διενεργήσουν δημοψήφισμα μεταξύ των Ε/κ για το είδος της λύσης που προτιούν. Να μην το κάνουν όμως όπως την κατευθυνόμενη εκπομπή της Ειρήνης Χαραλαμπίδου (πρώην παρουσιάστρια του «Ευχάριστου Σαββατόβραδου») στην οποία το ερώτημα που απευθυνόταν στο κοινό ήταν του τύπου: Ποια λύση προτιμάτε: α) Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, β) Διχοτόμηση ή γ) Άλλη λύση; Τι εννοεί «άλλη λύση»; Γιατί δεν έβαλε «ενιαίο κράτος», όπως το παρουσίαζε ένας εκ των συμμετεχόντων στην εκπομπή, ο Πάνος Ιωαννίδης, με την «Πρόταση του Ορθού ΝΑΙ»;

Προς πείσμα όλων αυτών που κατευθύνουν και ποδηγετούν αυτές τις καταστάσεις η «άλλη λύση» ήταν μακράν η πρώτη με πέραν του 50% της προτίμησης όσων συμμετείχαν. Συνεπώς, αν θέλουν να μετρήσουν την άποψη του κόσμου, που δε θέλει ούτε διχοτόμηση αλλά ούτε και διζωνική, ας διενεργήσουν δημοψήφισμα για να πάρουν την απάντησή τους. Ιδού η Ρόδος… ιδού και το δημοψήφισμα!

Περίπτωση Τσιελεπή: Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης 06/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed
Τουμάζος Τσιελεπής [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης»
26 Οκτωβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Ο ΕΣΜΟΣ ΤΣΙΕΛΕΠΗ ΚΑΙ ΔΗΣΑΚΕΛ. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΚΡΥΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΝΙΚΑ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ «ΧΑΡΑΥΓΗ»

Όσοι παρακολουθήσαμε την εκπομπή του ΑΝΤ1 Κύπρου «Μέρα μεσημέρι» στις 20/10/2009, γίναμε μάρτυρες του στημένου παιχνιδιού που παίζεται πίσω από τις πλάτες του κυπριακού Ελληνισμού και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα νέο σχέδιο Ανάν! Αισθανθήκαμε την ογκούμενη ένταση στο εσωτερικό μέτωπο μεταξύ της λαϊκής εντολής του 76% και τις υπόγειας συμμαχίας ΑΚΕΛ και των κατ’ επίφασιν αντιπολιτευόμενων υπερμάχων του απορριφθέντος Σχ. Ανάν. Όσοι παρακολουθήσαμε τις ανακοινώσεις που επακολούθησαν και τις δηλώσεις θα πρέπει να το παραδεχτούμε απερίφραστα ότι ακόμη κι αν όλα αμφισβητούνται, μία είναι η αναμφισβήτητη αλήθεια: Εν τέλει η αποχώρηση του κ. Τσιελεπή πέτυχε να αποπροσανατολίσει το κοινό, στρέφοντας την προσοχή του στη λεγόμενη «προσωπική επίθεση» και στην αμφισβήτηση των προσόντων του προεδρικού πρωτοσυμβούλου και όχι στις παραδοχές-γκάφες του!

Εξηγούμαστε:

1. Το σχέδιο Ανάν δηλώθηκε επανειλημμένως ως ακυρωθέν και νεκρό. Έτσι υποσχέθηκε άλλωστε και ο Δ. Χριστόφιας για να ανέλθει στην εξουσία. Το ίδιο υποσχέθηκε και ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι πέντε χρόνια μετά την απόρριψή του διαπραγματευόμαστε ξανά το Σχέδιο Ανάν! Μπήκαμε χωρίς αιτία σ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο του πάρε-δώσε, αντί να ακολουθήσουμε την επιταγή του δημοψηφίσματος για μια νέα στοχοθεσία και στρατηγική.

2. Συχνά-πυκνά ακούμε άπαντες να αναφέρονται στα Ανθρώπινα Δικαιώματα ως βάση της λύσης. Επίσης όταν αναφερόμαστε στους (λαθρο)μετανάστες -που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια- οι διάφοροι αυτόκλητοι σωτήρες επικαλούνται συνθήκες και δικαιώματα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όπως αποκαλύπτει το άκρως απόρρητο έγγραφο που παρουσίασε ο κ. Λ. Λουκαΐδης και εκνεύρισε τον Τσιελεπή (βλ. Ποντίκι 23/10/2009) είναι ότι οι κυβερνώντες όχι μόνο αποδέχονται την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 82% του κυπριακού λαού, αλλά και επιδιώκουν να διασφαλίσουν τη μη προσβολή του νέου εκτρωματικού σχεδίου από τα ευρωπαϊκά ή διεθνή δικαστήρια λόγω των ανελευθεριών που θα εμπεριέχει. Άλλωστε κάθε σχέδιο τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας θα αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, εφόσον προνοεί κατάφωρες παραβιάσεις εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου!

3. Για να δικαιολογήσουν τις αδιανόητες υποχωρήσεις τους (πβ. εκ περιτροπής προεδρία, υποβάθμιση ψήφου Ε.Κ., νομιμοποίηση 50.000 εποίκων κ.ο.κ.) συχνά επικαλούνται προηγούμενες υποχωρήσεις άλλων κυβερνήσεων. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι οι αναφέρονται σχεδόν πάντοτε σε υποχωρήσεις που γίνονταν στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης που ναυάγησε. Ωστόσο οι εκάστοτε νέες υποχωρήσεις κάθε φορά καθίστανται νέο σημείο εκκίνησης της επόμενης διαπραγμάτευσης. Έτσι παρά τη μη εφαρμογή από την Τουρκία των συμφωνιών του 1977 και 1979, τούτο δεν συνεπάγεται κατά τους ευφυείς και «ευέλικτους» πολιτικούς μας τη δυνατότητα απαλλαγής μας από τις δυσβάρεστες πρόνοιές τους! Η δε ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 που ακολούθησε και η προκλητική στάση της Τουρκίας δεν μας συνέτισε. Δεν μας συνέτισαν ούτε και η εκλογή του Γλ. Κληρίδη μετά τη δήλωσή του ότι απέρριπτε τις ιδέες Γκάλι, ούτε και η ΜΗ εκλογή του όταν μας υποσχόταν λύση Σχ. Ανάν σε 16 μήνες, ούτε και το αποτέλεσμα στο Δημοψήφισμα. Κατ’ έναν παράδοξο τρόπο οι ακυρωθείσες συμφωνίες ή οι υποχωρήσεις ναυαγησασών διαπραγματεύσεων προβάλλονται ως δεσμευτικές για μας, χωρίς οιαδήποτε υποχρέωση της τουρκικής πλευράς! Αντίθετα με ό,τι βοά η κοινή λογική, οι εκλογικές διαδικασίες αυτοαναιρούνται αφού ο νέος πρόεδρος είναι δεμένος χειροπόδαρα από τον προηγούμενο. Τι νόημα απομένει στην εκλογή νέου προέδρου αφού θα ακολουθεί πιστά την πολιτική του προηγούμενου;

4. Παρά τις κατά καιρούς καθησυχαστικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι (ακατανόητες και αναίτιες για μας) υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς δεν θα μας δεσμεύουν αν δεν επικυρωθούν με λύση του Κυπριακού (βλ. Ε.Ι. 8/9/2009), η ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους είναι εντελώς διαφορετική. Στην πράξη επικαλούνται ως και τον Μακάριο της επομένης του ολέθρου (1975) και όλους τους μετέπειτα προέδρους για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενδόσεις. Συν τοις άλλοις, οι φορτικά επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι το Σχέδιο είναι νεκρό, στην ουσία είναι στάχτη στα μάτια για να μην το δούμε ολοζώντανο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διότι το Σχέδιο διαπραγματευόμαστε, αφού οι κυβερνώντες (π.χ. Ευαγόρου, 26/10/09, ΡΙΚ1: «Από μέρα σε μέρα») επισημαίνουν ότι δεν μπορούμε -τάχα- να διαπραγματευόμαστε από την αρχή. Συγκεκριμένα χρησιμοποιούν την έκφραση «δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε στο κενό». Δηλαδή μας λένε ότι ναι απορρίψαμε το σχέδιο, αλλά το συζητάμε πάλι! Με την ίδια λογική 1000 φορές να το απορρίψουμε, 1001 φορές θα συζητάμε στη βάση του!!! Μια ακόμη επίδειξη σεβασμού της ελευθερίας και της δημοκρατίας σε μία χώρα κατά τα άλλα μέλους Ευρώπης.

5. Στο κρίσιμο νεοφανές σημείο της εκ περιτροπής προεδρίας ψεύδονται όταν υποστηρίζουν (ή αφήνουν να νοηθεί) ότι αυτό ήταν θέση του ΟΗΕ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως ήταν θέση των Τούρκων από το 1975 την οποία τελικά υιοθετήσαμε. Η ηθελημένη απόκρυψη της αλήθειας είναι ένας ιδανικός τρόπος συγκεκαλυμμένης προπαγάνδας.

6. Ψεύδονται, επίσης, όταν λένε ότι αποδεχτήκαμε τη σταθμισμένη ψήφο στις ομόφωνες αποφάσεις του «εθνικού» συμβουλίου του 1989 και ότι αυτή υιοθετήθηκε πανομοιότυπα στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το 1989 ζητήσαμε την τροποποίηση της Ζυρίχης επιδιώκοντας έστω μειωμένη συμμετοχή μας ως ελληνικής κοινότητας στην εκλογή του Τ/κ αντιπροέδρου, ο οποίος δεν θα θήτευε και ως πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η αποδοχή εναλλαγής προέδρου από την ελληνική κοινότητα και τουρκική μειονότητα ακυρώνει το επιχείρημα ότι η εκλογή αποτελεί ένα εσωτερικό ζήτημα έκαστης εθνικής ομάδας.

7. Ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί να παρουσιάσει τη ρατσιστική πρόνοια της στάθμισης (=ανισότητας) των ψήφων με βάση φυλετικά κριτήρια ως φυσιολογικό και σύνηθες φαινόμενο! Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι σε καμία δημοκρατική χώρα του κόσμου δεν συναντάμε τέτοια ρατσιστική στάθμιση εις βάρος της πλειοψηφούσας κοινότητας. Αντιθέτως, οι σταθμίσεις στηρίζονται σε ένα μη εθνικά βασισμένο σύστημα και λειτουργούν συχνά υπέρ της πλειοψηφίας, ούτως ώστε να δημιουργούνται ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις (πβ. την ενισχυμένη αναλογική στο κοινοβουλευτικό σύστημα της Ελλάδας).

7. Οι κυβερνώντες επιχειρούν να παρουσιάσουν τη στάθμιση των ψήφων σαν βελτίωση του ζυριχικού συντάγματος. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι για πρώτη φορά προνοείται δυνατότητα εκλογής προέδρου δύο ετών (εκ των έξι) σε προεδρικό σύστημα χωρίς ούτε μία ψήφο της πλειονότητας του 82%! Ουσιαστικά κατά την εκλογή του Τ/κ προέδρου θα υποβαθμίζεται η ψήφος σύνολης της ελληνικής κοινότητας του 82% μόλις στο 18%, ενώ αντιστρόφως ανάλογα θα αναβαθμίζεται η ψήφος της τουρκικής μειονότητας!

8. Τέθηκε ζήτημα για τα προσόντα του πρωτοσύμβουλου του προέδρου της Δημοκρατίας και ο κ. Τσιελεπής αμυνόμενος υποστήριξε ότι αυτό αποτελεί «προσωπική επίθεση» που ρίχνει τη συζήτηση σε επίπεδο πατώματος. Ανταπάντησε μάλιστα ότι είναι πτυχιούχος νομικός, αλλά από ταπεινοφροσύνη δεν το λέει! Επιπλέον σοφίστηκε εκείνο το ευφάνταστο επιχείρημα ότι τάχα δεν έχει καμία σχέση τι πτυχία έχει και τι είναι (μανάβης ή πλασιέ ή ψυχολόγος!) αφού αρκεί η επιλογή του διαδοχικά από τον πρόεδρο Παπαδόπουλο και Χριστόφια. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί κατ’ εξακολούθησιν να παραπλανήσει τον κόσμο. Ποιος του είπε ότι δεν έχει σημασία τι είναι; Αφ’ ης στιγμής δεν είναι πολιτικός καριέρας, η επιλογή του κρίνεται βάσει των πτυχίων του. Ή μήπως κρίθηκε μόνο βάσει της προσφοράς του στο κόμμα; Πάντως, αν δεν το ’χει ακόμη καταλάβει, για μας έχει μεγάλη σημασία με ποια κριτήρια διορίστηκε σ’ αυτήν τη θέση, αφού τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας διαπραγματεύεται!

9. Τέλος τίθεται επιτακτικά το ζήτημα: Έφυγε πράγματι θιγμένος ο κ. Τσιελεπής ή έτρεχε να γλιτώσει τον εαυτό του και τον πρόεδρο από τις απανωτές του γκάφες; Εάν ισχύει όντως το πολυπροβεβλημένο σενάριο της αποχώρησης λόγω προσβολής, τότε ανακύπτει ένα σοβαρότατο ζήτημα, τουτέστιν της αντοχής του στις σκληρές διαπραγματευτικές μάχες με την σοβινιστική Τουρκία και τους αγγλοαμερικανούς συμμάχους της! Δεν άντεξε την πίεση σε μια τηλεοπτική εκπομπή και θέλει να πιστέψουμε ότι κατορθώνει να ανθίσταται στις ιταμές απαιτήσεις των Τούρκων; Εάν, όμως, ήταν εσκεμμένη πράξη αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης τότε του βγάζουμε το καπέλο! Ακόμη κι αν δεν πήρε τέτοιο πτυχίο στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε, εμείς του αποδίδουμε επάξια ένα PhD προπαγάνδας, αναγνωρισμένο πλήρως και από το ΚΥΣΑΤΣ! Η πρόφαση προσβολής -καθ’ ημάς το πλέον πιθανό σενάριο- έστρεψε την προσοχή όλων στην αποχώρηση και όχι στα ουσιώδη και βασανιστικά θέματα που ανέκυπταν κατά τη συζήτηση στην τηλεοπτική εκπομπή.

Υ/Γ. Στις 22/10/09 στην εκπομπή «Προεκτάσεις» του ΡΙΚ1 ο Τσελεπής αναλύοντας το σύστημα της σταθμισμένης ψήφου εν σχέσει με τους εποίκους είπε ότι η αύξηση του ποσοστού της τουρκικής μειονότητας στην Κύπρο θα έχει… θετικές επιπτώσεις στην εκλογική διαδικασία! Ακόμη λίγο θα μας λένε ότι αν εξισωθούμε πλήρως ως προς τον αριθμό με τους Τούρκους (Τ/κ και νομιμοποιούμενους εποίκους) θα πρέπει να είμαστε κι ευτυχισμένοι καθώς θα απολαύουμε ίσα δικαιώματα κατά την εκλογή του Τούρκου προέδρου! Βασικά για να επιτευχθεί αυτό -κάποιοι θα πούνε- θα πρέπει να στηρίξουμε και την εισαγωγή μεγαλύτερου αριθμού εποίκων!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Θύματα πνευματικής τρομοκρατίας είναι οι 3 νομικοί»
23 Οκτωβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Κάποιες αντιλήψεις μέσα στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ και παρόμοιες φιλοσοφίες κάποιων στελεχών του άλλου μεγάλου κόμματος του τόπου, του ΔΗΣΥ, εξελίσσονται τελικά σε μέγα κίνδυνο για τη Δημοκρατία, την έκφραση ελεύθερης άποψης και το δικαίωμα της κριτικής. Φαίνεται ότι αφενός στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ δεν εγκαταλείφθηκαν παλιά ανελεύθερα σύνδρομα, ενώ μέσα στο Δημοκρατικό Συναγερμό, κάποιων το ρολόι σταμάτησε στο 2004.

Είναι θλιβερό γιατί η πολιτική μας ζωή, κάθε άλλο στα πρότυπα ευρωπαϊκών αντιλήψεων κινείται. Όσα διαδραματίστηκαν με αφορμή το «θέμα Τσιελεπή» είναι, κρινόμενα από πολιτικής άποψης, σχιζοφρενικά. Επειδή σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή κάποιοι, εκ των φιλοξενουμένων, αμφισβήτησαν τις επαγγελματικές γνώσεις του Τουμάζου Τσιελεπή, έγινε σεισμός και καταποντισμός σε αυτή τη χώρα!

Βγήκαν κατ’ αρχάς όλα τα ανανικά έντυπα με κορυφαίους τίτλους και σε θέση κυρίων θεμάτων να στηλιτεύσουν όσους γώνιασαν τον καημένο τον Τσελεπή και του ζήτησαν να παραθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Ωσάν ο τόπος δεν έχει άλλα προβλήματα και ο πολίτης ασχολείται με τον Τσιελεπή. Ωσάν και ο κάθε πολίτης δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει από ένα δημόσιο πρόσωπο που διαπραγματεύεται την τύχη του, να του καταθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα, για να κρίνει εάν έχει τις δυνατότητες να διαπραγματεύεται το μέλλον του.

Επειδή, λοιπόν, κάποιοι ζήτησαν από τον πρωτοσύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας να παραθέσει τα προσόντα του και αυτός «τσαντίστηκε», τα βρόντηξε και έφυγε, η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ το θεώρησαν σαν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας!

Μα είναι ποτέ δυνατόν, νέοι άνθρωποι, όπως Σταύρος Ευαγόρου, ο Άντρος Κυπριανού, ο Χρίστος Στυλιανίδης, ο Τάσος Μητσόπουλος, από τους οποίους ο πολίτης αναμένει να εκσυγχρονίσουν τον πολιτικό βίο και να τον απαλλάξουν από τα σύνδρομα του παρελθόντος και την αδιαφάνεια, να θεωρούν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας, επειδή αμφισβητήθηκαν τα προσόντα ενός δημόσιου προσώπου; Έλεος!
Σε τελευταία ανάλυση μήπως πρέπει να κρίνουν οι πολίτες αντίστροφα; Μήπως αυτή η κατευθυνόμενη από τον κυβερνητικό μηχανισμό και τα δύο μεγάλα κόμματα επίθεση εναντίον των τριών νομικών που αντιπαρατάχθηκαν στον κ. Τσιελεπή, αποτελεί άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας και προσπάθεια φίμωσης των τελευταίων;

Σίγουρα ναι. Είναι ο Λουκής Λουκαΐδης, ο Χρίστος Τριανταφυλλίδης και ο Γιώργος Χριστοδούλου που υπέστησαν πνευματική τρομοκρατία και όχι ο Τσιελεπής. Εναντίον των τριών αυτών νομικών κινήθηκαν η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ, οι εφημερίδες τους. Αυτοί είναι τα θύματα και όχι ο Τσιελεπής.

Κρίμα, γιατί η πολιτική ζωή οδηγείται σε τέτοια οπισθοδρόμηση, επειδή η Κυβέρνηση και το κόμμα της κατατρύχονται ακόμη από σύνδρομα του παρελθόντος και επειδή στο κόμμα της αντιπολίτευσης, κάποιοι αρνούνται να απελευθερωθούν από τα σύνδρομα του 2004.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ποιοι κρίνουν «άδικα και ατεκμηρίωτα» τον Δ. Χριστόφια;»
23 Οκτωβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΑΥΤΟ το κωμικό και γελοίο παραμύθι, της κατ’ ισχυρισμόν υπόσκαψης του Προέδρου Χριστόφια, πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει. Προσβάλλει τον Πρόεδρο και εξοργίζει τους σκεπτόμενους πολίτες. Υπονομεύει, κυρίως, τη δημοκρατία, για την οποία υποκριτικά σκίζεται το ΑΚΕΛ. Με ανακοίνωση της ΚΕ του κόμματος, διαπιστώνεται «με λύπη ότι στο εσωτερικό μέτωπο ασκείται άδικη και ατεκμηρίωτη κριτική κατά του Πρόεδρου Χριστόφια και των χειρισμών του. Είναι προφανές ότι μερίδα του πολιτικού κόσμου ουσιαστικά δεν αποδέχεται τη λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς αιτιάσεις για να ασκεί κριτική. Μέρος της αδικαιολόγητης κριτικής οφείλεται και σε αντιπολιτευτικές τάσεις, που δυστυχώς φαίνεται να υπερτερούν της υπευθυνότητας, η οποία επιβάλλεται να υπάρχει στην παρούσα κρίσιμη φάση του Κυπριακού».

Ποιοι είναι αυτοί που «άδικα και ατεκμηρίωτα» ασκούν κριτική κατά του Προέδρου; Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ απέφυγε να τους κατονομάσει. Έτσι, κατά πάγια, άθλια κομμουνιστική πρακτική, η αδιευκρίνιστη σκιά της κατηγορίας επικρέμαται εφ’ όλων. Εμφανώς, όμως, το ΑΚΕΛ εννοεί πρώτα το ΔΗΚΟ και ύστερα την ΕΔΕΚ. Ο Καρογιάν δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του για το μείζον ζήτημα της αποδοχής από τον Χριστόφια, των 50.000 εποίκων ή της εκ περιτροπής προεδρίας. Ο Γ. Κολοκασίδης στιγματίστηκε από τον Κυβ. Εκπρόσωπο ως «συκοφάντης», που δεν τεκμηρίωνε, τάχα, τις επικρίσεις του κατά του Προέδρου. Ο Φωτίου συχνά διαμήνυσε στο ΑΚΕΛ ότι το ΔΗΚΟ δεν διεκδικεί ρόλο κομπάρσου, επειδή δεν του ταιριάζει και δεν τον θέλει. Ο Στ. Ευαγόρου είχε κατηγορήσει το ΔΗΚΟ ότι εμφανίζεται ως… «νύφη ευκαιρίας». Από την άλλη, ο Άγγελος Βότσης είχε καταγγείλει το ΑΚΕΛ για «αχορταγία». Και αξιωματούχοι του ΔΗΚΟ, με δηλώσεις τους στη «Σ», υποστήριξαν ότι το ΑΚΕΛ θέλει να αλώσει τον κεντρώο χώρο.

Και τι να πούμε για θέσεις της ΕΔΕΚ; Ο Πρόεδρος του κόμματος Γ. Ομήρου χλεύασε την πολιτική Χριστόφια, για λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, ως εκτός πραγματικότητας και ως «απάτη», επειδή η λύση, είπε, δεν θα προέλθει από τους Κυπρίους. Αυτές είναι μόνο μερικές από εκατοντάδες δηλώσεις-θέσεις ηγετών και αξιωματούχων ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Αυτά συνιστούν… υπονόμευση του Προέδρου Χριστόφια; Αυτά αποτελούν τορπιλισμό της, δίκην μνήματος του Αγίου Νεοφύτου, ενότητας; Αυτά είναι εκφάνσεις πολιτικής κριτικής, κάποτε αυστηρής, άλλοτε σκληρής και μερικές φορές ακόμα και πολύ έντονης. Η σκόπιμα θολή αναφορά του ΑΚΕΛ σε δήθεν «άδικη και ατεκμηρίωτη» κριτική κατά του Δ. Χριστόφια, με υπόκρουση της ενότητας και καρύκευμα τη σοβαρότητα, είναι πάγιες κομμουνιστικές πρακτικές, που συστοιχίζονται σε μία μόνο απαίτηση: «Σκάστε όλοι, μη μιλάτε, μην επικρίνετε, επειδή υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα».

Να υπενθυμίσουμε ότι στις 26/7/2009, η «Χαραυγή», εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ, δημοσίευσε σε θέση κύριας είδησης, που μέχρι σήμερα δεν τεκμηρίωσε, με τίτλο «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ», ότι τάχα, φασιστικές οργανώσεις, με διασυνδέσεις παντού, στοχεύουν να δημιουργήσουν κρίση και να ανατρέψουν τον Πρόεδρο! Ούτε το ΑΚΕΛ ούτε η Κυβέρνηση αντέδρασαν. Σήμερα, όμως επανέρχονται με το ηλίθιο τροπάρι της υπόσκαψης. Ως εάν να ζούμε σε κομμουνιστική χώρα. Να το καταλάβουν: Ο διάλογος, οι αντιπαραθέσεις, η κριτική, οξύτατη ή ακόμα και υβριστική, είναι η ωραιότητα και το κάλλος της Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος υπονομεύεται, υπονομεύεται μόνο από την ανερμάτιστη πολιτική του. Οι αντίπαλοί του απλώς του το επισημαίνουν με διαβαθμίσεις επικριτικής οξύτητας.

Περίπτωση Τσιελεπή: Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης 06/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed
Τουμάζος Τσιελεπής [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης»
26 Οκτωβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Ο ΕΣΜΟΣ ΤΣΙΕΛΕΠΗ ΚΑΙ ΔΗΣΑΚΕΛ. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΚΡΥΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΝΙΚΑ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ «ΧΑΡΑΥΓΗ»

Όσοι παρακολουθήσαμε την εκπομπή του ΑΝΤ1 Κύπρου «Μέρα μεσημέρι» στις 20/10/2009, γίναμε μάρτυρες του στημένου παιχνιδιού που παίζεται πίσω από τις πλάτες του κυπριακού Ελληνισμού και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα νέο σχέδιο Ανάν! Αισθανθήκαμε την ογκούμενη ένταση στο εσωτερικό μέτωπο μεταξύ της λαϊκής εντολής του 76% και τις υπόγειας συμμαχίας ΑΚΕΛ και των κατ’ επίφασιν αντιπολιτευόμενων υπερμάχων του απορριφθέντος Σχ. Ανάν. Όσοι παρακολουθήσαμε τις ανακοινώσεις που επακολούθησαν και τις δηλώσεις θα πρέπει να το παραδεχτούμε απερίφραστα ότι ακόμη κι αν όλα αμφισβητούνται, μία είναι η αναμφισβήτητη αλήθεια: Εν τέλει η αποχώρηση του κ. Τσιελεπή πέτυχε να αποπροσανατολίσει το κοινό, στρέφοντας την προσοχή του στη λεγόμενη «προσωπική επίθεση» και στην αμφισβήτηση των προσόντων του προεδρικού πρωτοσυμβούλου και όχι στις παραδοχές-γκάφες του!

Εξηγούμαστε:

1. Το σχέδιο Ανάν δηλώθηκε επανειλημμένως ως ακυρωθέν και νεκρό. Έτσι υποσχέθηκε άλλωστε και ο Δ. Χριστόφιας για να ανέλθει στην εξουσία. Το ίδιο υποσχέθηκε και ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι πέντε χρόνια μετά την απόρριψή του διαπραγματευόμαστε ξανά το Σχέδιο Ανάν! Μπήκαμε χωρίς αιτία σ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο του πάρε-δώσε, αντί να ακολουθήσουμε την επιταγή του δημοψηφίσματος για μια νέα στοχοθεσία και στρατηγική.

2. Συχνά-πυκνά ακούμε άπαντες να αναφέρονται στα Ανθρώπινα Δικαιώματα ως βάση της λύσης. Επίσης όταν αναφερόμαστε στους (λαθρο)μετανάστες -που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια- οι διάφοροι αυτόκλητοι σωτήρες επικαλούνται συνθήκες και δικαιώματα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όπως αποκαλύπτει το άκρως απόρρητο έγγραφο που παρουσίασε ο κ. Λ. Λουκαΐδης και εκνεύρισε τον Τσιελεπή (βλ. Ποντίκι 23/10/2009) είναι ότι οι κυβερνώντες όχι μόνο αποδέχονται την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 82% του κυπριακού λαού, αλλά και επιδιώκουν να διασφαλίσουν τη μη προσβολή του νέου εκτρωματικού σχεδίου από τα ευρωπαϊκά ή διεθνή δικαστήρια λόγω των ανελευθεριών που θα εμπεριέχει. Άλλωστε κάθε σχέδιο τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας θα αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, εφόσον προνοεί κατάφωρες παραβιάσεις εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου!

3. Για να δικαιολογήσουν τις αδιανόητες υποχωρήσεις τους (πβ. εκ περιτροπής προεδρία, υποβάθμιση ψήφου Ε.Κ., νομιμοποίηση 50.000 εποίκων κ.ο.κ.) συχνά επικαλούνται προηγούμενες υποχωρήσεις άλλων κυβερνήσεων. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι οι αναφέρονται σχεδόν πάντοτε σε υποχωρήσεις που γίνονταν στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης που ναυάγησε. Ωστόσο οι εκάστοτε νέες υποχωρήσεις κάθε φορά καθίστανται νέο σημείο εκκίνησης της επόμενης διαπραγμάτευσης. Έτσι παρά τη μη εφαρμογή από την Τουρκία των συμφωνιών του 1977 και 1979, τούτο δεν συνεπάγεται κατά τους ευφυείς και «ευέλικτους» πολιτικούς μας τη δυνατότητα απαλλαγής μας από τις δυσβάρεστες πρόνοιές τους! Η δε ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 που ακολούθησε και η προκλητική στάση της Τουρκίας δεν μας συνέτισε. Δεν μας συνέτισαν ούτε και η εκλογή του Γλ. Κληρίδη μετά τη δήλωσή του ότι απέρριπτε τις ιδέες Γκάλι, ούτε και η ΜΗ εκλογή του όταν μας υποσχόταν λύση Σχ. Ανάν σε 16 μήνες, ούτε και το αποτέλεσμα στο Δημοψήφισμα. Κατ’ έναν παράδοξο τρόπο οι ακυρωθείσες συμφωνίες ή οι υποχωρήσεις ναυαγησασών διαπραγματεύσεων προβάλλονται ως δεσμευτικές για μας, χωρίς οιαδήποτε υποχρέωση της τουρκικής πλευράς! Αντίθετα με ό,τι βοά η κοινή λογική, οι εκλογικές διαδικασίες αυτοαναιρούνται αφού ο νέος πρόεδρος είναι δεμένος χειροπόδαρα από τον προηγούμενο. Τι νόημα απομένει στην εκλογή νέου προέδρου αφού θα ακολουθεί πιστά την πολιτική του προηγούμενου;

4. Παρά τις κατά καιρούς καθησυχαστικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι (ακατανόητες και αναίτιες για μας) υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς δεν θα μας δεσμεύουν αν δεν επικυρωθούν με λύση του Κυπριακού (βλ. Ε.Ι. 8/9/2009), η ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους είναι εντελώς διαφορετική. Στην πράξη επικαλούνται ως και τον Μακάριο της επομένης του ολέθρου (1975) και όλους τους μετέπειτα προέδρους για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενδόσεις. Συν τοις άλλοις, οι φορτικά επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι το Σχέδιο είναι νεκρό, στην ουσία είναι στάχτη στα μάτια για να μην το δούμε ολοζώντανο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διότι το Σχέδιο διαπραγματευόμαστε, αφού οι κυβερνώντες (π.χ. Ευαγόρου, 26/10/09, ΡΙΚ1: «Από μέρα σε μέρα») επισημαίνουν ότι δεν μπορούμε -τάχα- να διαπραγματευόμαστε από την αρχή. Συγκεκριμένα χρησιμοποιούν την έκφραση «δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε στο κενό». Δηλαδή μας λένε ότι ναι απορρίψαμε το σχέδιο, αλλά το συζητάμε πάλι! Με την ίδια λογική 1000 φορές να το απορρίψουμε, 1001 φορές θα συζητάμε στη βάση του!!! Μια ακόμη επίδειξη σεβασμού της ελευθερίας και της δημοκρατίας σε μία χώρα κατά τα άλλα μέλους Ευρώπης.

5. Στο κρίσιμο νεοφανές σημείο της εκ περιτροπής προεδρίας ψεύδονται όταν υποστηρίζουν (ή αφήνουν να νοηθεί) ότι αυτό ήταν θέση του ΟΗΕ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως ήταν θέση των Τούρκων από το 1975 την οποία τελικά υιοθετήσαμε. Η ηθελημένη απόκρυψη της αλήθειας είναι ένας ιδανικός τρόπος συγκεκαλυμμένης προπαγάνδας.

6. Ψεύδονται, επίσης, όταν λένε ότι αποδεχτήκαμε τη σταθμισμένη ψήφο στις ομόφωνες αποφάσεις του «εθνικού» συμβουλίου του 1989 και ότι αυτή υιοθετήθηκε πανομοιότυπα στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το 1989 ζητήσαμε την τροποποίηση της Ζυρίχης επιδιώκοντας έστω μειωμένη συμμετοχή μας ως ελληνικής κοινότητας στην εκλογή του Τ/κ αντιπροέδρου, ο οποίος δεν θα θήτευε και ως πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η αποδοχή εναλλαγής προέδρου από την ελληνική κοινότητα και τουρκική μειονότητα ακυρώνει το επιχείρημα ότι η εκλογή αποτελεί ένα εσωτερικό ζήτημα έκαστης εθνικής ομάδας.

7. Ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί να παρουσιάσει τη ρατσιστική πρόνοια της στάθμισης (=ανισότητας) των ψήφων με βάση φυλετικά κριτήρια ως φυσιολογικό και σύνηθες φαινόμενο! Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι σε καμία δημοκρατική χώρα του κόσμου δεν συναντάμε τέτοια ρατσιστική στάθμιση εις βάρος της πλειοψηφούσας κοινότητας. Αντιθέτως, οι σταθμίσεις στηρίζονται σε ένα μη εθνικά βασισμένο σύστημα και λειτουργούν συχνά υπέρ της πλειοψηφίας, ούτως ώστε να δημιουργούνται ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις (πβ. την ενισχυμένη αναλογική στο κοινοβουλευτικό σύστημα της Ελλάδας).

7. Οι κυβερνώντες επιχειρούν να παρουσιάσουν τη στάθμιση των ψήφων σαν βελτίωση του ζυριχικού συντάγματος. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι για πρώτη φορά προνοείται δυνατότητα εκλογής προέδρου δύο ετών (εκ των έξι) σε προεδρικό σύστημα χωρίς ούτε μία ψήφο της πλειονότητας του 82%! Ουσιαστικά κατά την εκλογή του Τ/κ προέδρου θα υποβαθμίζεται η ψήφος σύνολης της ελληνικής κοινότητας του 82% μόλις στο 18%, ενώ αντιστρόφως ανάλογα θα αναβαθμίζεται η ψήφος της τουρκικής μειονότητας!

8. Τέθηκε ζήτημα για τα προσόντα του πρωτοσύμβουλου του προέδρου της Δημοκρατίας και ο κ. Τσιελεπής αμυνόμενος υποστήριξε ότι αυτό αποτελεί «προσωπική επίθεση» που ρίχνει τη συζήτηση σε επίπεδο πατώματος. Ανταπάντησε μάλιστα ότι είναι πτυχιούχος νομικός, αλλά από ταπεινοφροσύνη δεν το λέει! Επιπλέον σοφίστηκε εκείνο το ευφάνταστο επιχείρημα ότι τάχα δεν έχει καμία σχέση τι πτυχία έχει και τι είναι (μανάβης ή πλασιέ ή ψυχολόγος!) αφού αρκεί η επιλογή του διαδοχικά από τον πρόεδρο Παπαδόπουλο και Χριστόφια. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί κατ’ εξακολούθησιν να παραπλανήσει τον κόσμο. Ποιος του είπε ότι δεν έχει σημασία τι είναι; Αφ’ ης στιγμής δεν είναι πολιτικός καριέρας, η επιλογή του κρίνεται βάσει των πτυχίων του. Ή μήπως κρίθηκε μόνο βάσει της προσφοράς του στο κόμμα; Πάντως, αν δεν το ’χει ακόμη καταλάβει, για μας έχει μεγάλη σημασία με ποια κριτήρια διορίστηκε σ’ αυτήν τη θέση, αφού τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας διαπραγματεύεται!

9. Τέλος τίθεται επιτακτικά το ζήτημα: Έφυγε πράγματι θιγμένος ο κ. Τσιελεπής ή έτρεχε να γλιτώσει τον εαυτό του και τον πρόεδρο από τις απανωτές του γκάφες; Εάν ισχύει όντως το πολυπροβεβλημένο σενάριο της αποχώρησης λόγω προσβολής, τότε ανακύπτει ένα σοβαρότατο ζήτημα, τουτέστιν της αντοχής του στις σκληρές διαπραγματευτικές μάχες με την σοβινιστική Τουρκία και τους αγγλοαμερικανούς συμμάχους της! Δεν άντεξε την πίεση σε μια τηλεοπτική εκπομπή και θέλει να πιστέψουμε ότι κατορθώνει να ανθίσταται στις ιταμές απαιτήσεις των Τούρκων; Εάν, όμως, ήταν εσκεμμένη πράξη αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης τότε του βγάζουμε το καπέλο! Ακόμη κι αν δεν πήρε τέτοιο πτυχίο στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε, εμείς του αποδίδουμε επάξια ένα PhD προπαγάνδας, αναγνωρισμένο πλήρως και από το ΚΥΣΑΤΣ! Η πρόφαση προσβολής -καθ’ ημάς το πλέον πιθανό σενάριο- έστρεψε την προσοχή όλων στην αποχώρηση και όχι στα ουσιώδη και βασανιστικά θέματα που ανέκυπταν κατά τη συζήτηση στην τηλεοπτική εκπομπή.

Υ/Γ. Στις 22/10/09 στην εκπομπή «Προεκτάσεις» του ΡΙΚ1 ο Τσελεπής αναλύοντας το σύστημα της σταθμισμένης ψήφου εν σχέσει με τους εποίκους είπε ότι η αύξηση του ποσοστού της τουρκικής μειονότητας στην Κύπρο θα έχει… θετικές επιπτώσεις στην εκλογική διαδικασία! Ακόμη λίγο θα μας λένε ότι αν εξισωθούμε πλήρως ως προς τον αριθμό με τους Τούρκους (Τ/κ και νομιμοποιούμενους εποίκους) θα πρέπει να είμαστε κι ευτυχισμένοι καθώς θα απολαύουμε ίσα δικαιώματα κατά την εκλογή του Τούρκου προέδρου! Βασικά για να επιτευχθεί αυτό -κάποιοι θα πούνε- θα πρέπει να στηρίξουμε και την εισαγωγή μεγαλύτερου αριθμού εποίκων!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Θύματα πνευματικής τρομοκρατίας είναι οι 3 νομικοί»
23 Οκτωβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Κάποιες αντιλήψεις μέσα στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ και παρόμοιες φιλοσοφίες κάποιων στελεχών του άλλου μεγάλου κόμματος του τόπου, του ΔΗΣΥ, εξελίσσονται τελικά σε μέγα κίνδυνο για τη Δημοκρατία, την έκφραση ελεύθερης άποψης και το δικαίωμα της κριτικής. Φαίνεται ότι αφενός στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ δεν εγκαταλείφθηκαν παλιά ανελεύθερα σύνδρομα, ενώ μέσα στο Δημοκρατικό Συναγερμό, κάποιων το ρολόι σταμάτησε στο 2004.

Είναι θλιβερό γιατί η πολιτική μας ζωή, κάθε άλλο στα πρότυπα ευρωπαϊκών αντιλήψεων κινείται. Όσα διαδραματίστηκαν με αφορμή το «θέμα Τσιελεπή» είναι, κρινόμενα από πολιτικής άποψης, σχιζοφρενικά. Επειδή σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή κάποιοι, εκ των φιλοξενουμένων, αμφισβήτησαν τις επαγγελματικές γνώσεις του Τουμάζου Τσιελεπή, έγινε σεισμός και καταποντισμός σε αυτή τη χώρα!

Βγήκαν κατ’ αρχάς όλα τα ανανικά έντυπα με κορυφαίους τίτλους και σε θέση κυρίων θεμάτων να στηλιτεύσουν όσους γώνιασαν τον καημένο τον Τσελεπή και του ζήτησαν να παραθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Ωσάν ο τόπος δεν έχει άλλα προβλήματα και ο πολίτης ασχολείται με τον Τσιελεπή. Ωσάν και ο κάθε πολίτης δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει από ένα δημόσιο πρόσωπο που διαπραγματεύεται την τύχη του, να του καταθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα, για να κρίνει εάν έχει τις δυνατότητες να διαπραγματεύεται το μέλλον του.

Επειδή, λοιπόν, κάποιοι ζήτησαν από τον πρωτοσύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας να παραθέσει τα προσόντα του και αυτός «τσαντίστηκε», τα βρόντηξε και έφυγε, η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ το θεώρησαν σαν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας!

Μα είναι ποτέ δυνατόν, νέοι άνθρωποι, όπως Σταύρος Ευαγόρου, ο Άντρος Κυπριανού, ο Χρίστος Στυλιανίδης, ο Τάσος Μητσόπουλος, από τους οποίους ο πολίτης αναμένει να εκσυγχρονίσουν τον πολιτικό βίο και να τον απαλλάξουν από τα σύνδρομα του παρελθόντος και την αδιαφάνεια, να θεωρούν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας, επειδή αμφισβητήθηκαν τα προσόντα ενός δημόσιου προσώπου; Έλεος!
Σε τελευταία ανάλυση μήπως πρέπει να κρίνουν οι πολίτες αντίστροφα; Μήπως αυτή η κατευθυνόμενη από τον κυβερνητικό μηχανισμό και τα δύο μεγάλα κόμματα επίθεση εναντίον των τριών νομικών που αντιπαρατάχθηκαν στον κ. Τσιελεπή, αποτελεί άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας και προσπάθεια φίμωσης των τελευταίων;

Σίγουρα ναι. Είναι ο Λουκής Λουκαΐδης, ο Χρίστος Τριανταφυλλίδης και ο Γιώργος Χριστοδούλου που υπέστησαν πνευματική τρομοκρατία και όχι ο Τσιελεπής. Εναντίον των τριών αυτών νομικών κινήθηκαν η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ, οι εφημερίδες τους. Αυτοί είναι τα θύματα και όχι ο Τσιελεπής.

Κρίμα, γιατί η πολιτική ζωή οδηγείται σε τέτοια οπισθοδρόμηση, επειδή η Κυβέρνηση και το κόμμα της κατατρύχονται ακόμη από σύνδρομα του παρελθόντος και επειδή στο κόμμα της αντιπολίτευσης, κάποιοι αρνούνται να απελευθερωθούν από τα σύνδρομα του 2004.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ποιοι κρίνουν «άδικα και ατεκμηρίωτα» τον Δ. Χριστόφια;»
23 Οκτωβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΑΥΤΟ το κωμικό και γελοίο παραμύθι, της κατ’ ισχυρισμόν υπόσκαψης του Προέδρου Χριστόφια, πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει. Προσβάλλει τον Πρόεδρο και εξοργίζει τους σκεπτόμενους πολίτες. Υπονομεύει, κυρίως, τη δημοκρατία, για την οποία υποκριτικά σκίζεται το ΑΚΕΛ. Με ανακοίνωση της ΚΕ του κόμματος, διαπιστώνεται «με λύπη ότι στο εσωτερικό μέτωπο ασκείται άδικη και ατεκμηρίωτη κριτική κατά του Πρόεδρου Χριστόφια και των χειρισμών του. Είναι προφανές ότι μερίδα του πολιτικού κόσμου ουσιαστικά δεν αποδέχεται τη λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς αιτιάσεις για να ασκεί κριτική. Μέρος της αδικαιολόγητης κριτικής οφείλεται και σε αντιπολιτευτικές τάσεις, που δυστυχώς φαίνεται να υπερτερούν της υπευθυνότητας, η οποία επιβάλλεται να υπάρχει στην παρούσα κρίσιμη φάση του Κυπριακού».

Ποιοι είναι αυτοί που «άδικα και ατεκμηρίωτα» ασκούν κριτική κατά του Προέδρου; Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ απέφυγε να τους κατονομάσει. Έτσι, κατά πάγια, άθλια κομμουνιστική πρακτική, η αδιευκρίνιστη σκιά της κατηγορίας επικρέμαται εφ’ όλων. Εμφανώς, όμως, το ΑΚΕΛ εννοεί πρώτα το ΔΗΚΟ και ύστερα την ΕΔΕΚ. Ο Καρογιάν δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του για το μείζον ζήτημα της αποδοχής από τον Χριστόφια, των 50.000 εποίκων ή της εκ περιτροπής προεδρίας. Ο Γ. Κολοκασίδης στιγματίστηκε από τον Κυβ. Εκπρόσωπο ως «συκοφάντης», που δεν τεκμηρίωνε, τάχα, τις επικρίσεις του κατά του Προέδρου. Ο Φωτίου συχνά διαμήνυσε στο ΑΚΕΛ ότι το ΔΗΚΟ δεν διεκδικεί ρόλο κομπάρσου, επειδή δεν του ταιριάζει και δεν τον θέλει. Ο Στ. Ευαγόρου είχε κατηγορήσει το ΔΗΚΟ ότι εμφανίζεται ως… «νύφη ευκαιρίας». Από την άλλη, ο Άγγελος Βότσης είχε καταγγείλει το ΑΚΕΛ για «αχορταγία». Και αξιωματούχοι του ΔΗΚΟ, με δηλώσεις τους στη «Σ», υποστήριξαν ότι το ΑΚΕΛ θέλει να αλώσει τον κεντρώο χώρο.

Και τι να πούμε για θέσεις της ΕΔΕΚ; Ο Πρόεδρος του κόμματος Γ. Ομήρου χλεύασε την πολιτική Χριστόφια, για λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, ως εκτός πραγματικότητας και ως «απάτη», επειδή η λύση, είπε, δεν θα προέλθει από τους Κυπρίους. Αυτές είναι μόνο μερικές από εκατοντάδες δηλώσεις-θέσεις ηγετών και αξιωματούχων ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Αυτά συνιστούν… υπονόμευση του Προέδρου Χριστόφια; Αυτά αποτελούν τορπιλισμό της, δίκην μνήματος του Αγίου Νεοφύτου, ενότητας; Αυτά είναι εκφάνσεις πολιτικής κριτικής, κάποτε αυστηρής, άλλοτε σκληρής και μερικές φορές ακόμα και πολύ έντονης. Η σκόπιμα θολή αναφορά του ΑΚΕΛ σε δήθεν «άδικη και ατεκμηρίωτη» κριτική κατά του Δ. Χριστόφια, με υπόκρουση της ενότητας και καρύκευμα τη σοβαρότητα, είναι πάγιες κομμουνιστικές πρακτικές, που συστοιχίζονται σε μία μόνο απαίτηση: «Σκάστε όλοι, μη μιλάτε, μην επικρίνετε, επειδή υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα».

Να υπενθυμίσουμε ότι στις 26/7/2009, η «Χαραυγή», εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ, δημοσίευσε σε θέση κύριας είδησης, που μέχρι σήμερα δεν τεκμηρίωσε, με τίτλο «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ», ότι τάχα, φασιστικές οργανώσεις, με διασυνδέσεις παντού, στοχεύουν να δημιουργήσουν κρίση και να ανατρέψουν τον Πρόεδρο! Ούτε το ΑΚΕΛ ούτε η Κυβέρνηση αντέδρασαν. Σήμερα, όμως επανέρχονται με το ηλίθιο τροπάρι της υπόσκαψης. Ως εάν να ζούμε σε κομμουνιστική χώρα. Να το καταλάβουν: Ο διάλογος, οι αντιπαραθέσεις, η κριτική, οξύτατη ή ακόμα και υβριστική, είναι η ωραιότητα και το κάλλος της Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος υπονομεύεται, υπονομεύεται μόνο από την ανερμάτιστη πολιτική του. Οι αντίπαλοί του απλώς του το επισημαίνουν με διαβαθμίσεις επικριτικής οξύτητας.

Περίπτωση Τσιελεπή: Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης 06/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed
Τουμάζος Τσιελεπής [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης»
26 Οκτωβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Ο ΕΣΜΟΣ ΤΣΙΕΛΕΠΗ ΚΑΙ ΔΗΣΑΚΕΛ. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΚΡΥΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΝΙΚΑ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ «ΧΑΡΑΥΓΗ»

Όσοι παρακολουθήσαμε την εκπομπή του ΑΝΤ1 Κύπρου «Μέρα μεσημέρι» στις 20/10/2009, γίναμε μάρτυρες του στημένου παιχνιδιού που παίζεται πίσω από τις πλάτες του κυπριακού Ελληνισμού και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα νέο σχέδιο Ανάν! Αισθανθήκαμε την ογκούμενη ένταση στο εσωτερικό μέτωπο μεταξύ της λαϊκής εντολής του 76% και τις υπόγειας συμμαχίας ΑΚΕΛ και των κατ’ επίφασιν αντιπολιτευόμενων υπερμάχων του απορριφθέντος Σχ. Ανάν. Όσοι παρακολουθήσαμε τις ανακοινώσεις που επακολούθησαν και τις δηλώσεις θα πρέπει να το παραδεχτούμε απερίφραστα ότι ακόμη κι αν όλα αμφισβητούνται, μία είναι η αναμφισβήτητη αλήθεια: Εν τέλει η αποχώρηση του κ. Τσιελεπή πέτυχε να αποπροσανατολίσει το κοινό, στρέφοντας την προσοχή του στη λεγόμενη «προσωπική επίθεση» και στην αμφισβήτηση των προσόντων του προεδρικού πρωτοσυμβούλου και όχι στις παραδοχές-γκάφες του!

Εξηγούμαστε:

1. Το σχέδιο Ανάν δηλώθηκε επανειλημμένως ως ακυρωθέν και νεκρό. Έτσι υποσχέθηκε άλλωστε και ο Δ. Χριστόφιας για να ανέλθει στην εξουσία. Το ίδιο υποσχέθηκε και ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι πέντε χρόνια μετά την απόρριψή του διαπραγματευόμαστε ξανά το Σχέδιο Ανάν! Μπήκαμε χωρίς αιτία σ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο του πάρε-δώσε, αντί να ακολουθήσουμε την επιταγή του δημοψηφίσματος για μια νέα στοχοθεσία και στρατηγική.

2. Συχνά-πυκνά ακούμε άπαντες να αναφέρονται στα Ανθρώπινα Δικαιώματα ως βάση της λύσης. Επίσης όταν αναφερόμαστε στους (λαθρο)μετανάστες -που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια- οι διάφοροι αυτόκλητοι σωτήρες επικαλούνται συνθήκες και δικαιώματα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όπως αποκαλύπτει το άκρως απόρρητο έγγραφο που παρουσίασε ο κ. Λ. Λουκαΐδης και εκνεύρισε τον Τσιελεπή (βλ. Ποντίκι 23/10/2009) είναι ότι οι κυβερνώντες όχι μόνο αποδέχονται την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 82% του κυπριακού λαού, αλλά και επιδιώκουν να διασφαλίσουν τη μη προσβολή του νέου εκτρωματικού σχεδίου από τα ευρωπαϊκά ή διεθνή δικαστήρια λόγω των ανελευθεριών που θα εμπεριέχει. Άλλωστε κάθε σχέδιο τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας θα αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, εφόσον προνοεί κατάφωρες παραβιάσεις εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου!

3. Για να δικαιολογήσουν τις αδιανόητες υποχωρήσεις τους (πβ. εκ περιτροπής προεδρία, υποβάθμιση ψήφου Ε.Κ., νομιμοποίηση 50.000 εποίκων κ.ο.κ.) συχνά επικαλούνται προηγούμενες υποχωρήσεις άλλων κυβερνήσεων. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι οι αναφέρονται σχεδόν πάντοτε σε υποχωρήσεις που γίνονταν στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης που ναυάγησε. Ωστόσο οι εκάστοτε νέες υποχωρήσεις κάθε φορά καθίστανται νέο σημείο εκκίνησης της επόμενης διαπραγμάτευσης. Έτσι παρά τη μη εφαρμογή από την Τουρκία των συμφωνιών του 1977 και 1979, τούτο δεν συνεπάγεται κατά τους ευφυείς και «ευέλικτους» πολιτικούς μας τη δυνατότητα απαλλαγής μας από τις δυσβάρεστες πρόνοιές τους! Η δε ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 που ακολούθησε και η προκλητική στάση της Τουρκίας δεν μας συνέτισε. Δεν μας συνέτισαν ούτε και η εκλογή του Γλ. Κληρίδη μετά τη δήλωσή του ότι απέρριπτε τις ιδέες Γκάλι, ούτε και η ΜΗ εκλογή του όταν μας υποσχόταν λύση Σχ. Ανάν σε 16 μήνες, ούτε και το αποτέλεσμα στο Δημοψήφισμα. Κατ’ έναν παράδοξο τρόπο οι ακυρωθείσες συμφωνίες ή οι υποχωρήσεις ναυαγησασών διαπραγματεύσεων προβάλλονται ως δεσμευτικές για μας, χωρίς οιαδήποτε υποχρέωση της τουρκικής πλευράς! Αντίθετα με ό,τι βοά η κοινή λογική, οι εκλογικές διαδικασίες αυτοαναιρούνται αφού ο νέος πρόεδρος είναι δεμένος χειροπόδαρα από τον προηγούμενο. Τι νόημα απομένει στην εκλογή νέου προέδρου αφού θα ακολουθεί πιστά την πολιτική του προηγούμενου;

4. Παρά τις κατά καιρούς καθησυχαστικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι (ακατανόητες και αναίτιες για μας) υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς δεν θα μας δεσμεύουν αν δεν επικυρωθούν με λύση του Κυπριακού (βλ. Ε.Ι. 8/9/2009), η ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους είναι εντελώς διαφορετική. Στην πράξη επικαλούνται ως και τον Μακάριο της επομένης του ολέθρου (1975) και όλους τους μετέπειτα προέδρους για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενδόσεις. Συν τοις άλλοις, οι φορτικά επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι το Σχέδιο είναι νεκρό, στην ουσία είναι στάχτη στα μάτια για να μην το δούμε ολοζώντανο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διότι το Σχέδιο διαπραγματευόμαστε, αφού οι κυβερνώντες (π.χ. Ευαγόρου, 26/10/09, ΡΙΚ1: «Από μέρα σε μέρα») επισημαίνουν ότι δεν μπορούμε -τάχα- να διαπραγματευόμαστε από την αρχή. Συγκεκριμένα χρησιμοποιούν την έκφραση «δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε στο κενό». Δηλαδή μας λένε ότι ναι απορρίψαμε το σχέδιο, αλλά το συζητάμε πάλι! Με την ίδια λογική 1000 φορές να το απορρίψουμε, 1001 φορές θα συζητάμε στη βάση του!!! Μια ακόμη επίδειξη σεβασμού της ελευθερίας και της δημοκρατίας σε μία χώρα κατά τα άλλα μέλους Ευρώπης.

5. Στο κρίσιμο νεοφανές σημείο της εκ περιτροπής προεδρίας ψεύδονται όταν υποστηρίζουν (ή αφήνουν να νοηθεί) ότι αυτό ήταν θέση του ΟΗΕ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως ήταν θέση των Τούρκων από το 1975 την οποία τελικά υιοθετήσαμε. Η ηθελημένη απόκρυψη της αλήθειας είναι ένας ιδανικός τρόπος συγκεκαλυμμένης προπαγάνδας.

6. Ψεύδονται, επίσης, όταν λένε ότι αποδεχτήκαμε τη σταθμισμένη ψήφο στις ομόφωνες αποφάσεις του «εθνικού» συμβουλίου του 1989 και ότι αυτή υιοθετήθηκε πανομοιότυπα στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το 1989 ζητήσαμε την τροποποίηση της Ζυρίχης επιδιώκοντας έστω μειωμένη συμμετοχή μας ως ελληνικής κοινότητας στην εκλογή του Τ/κ αντιπροέδρου, ο οποίος δεν θα θήτευε και ως πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η αποδοχή εναλλαγής προέδρου από την ελληνική κοινότητα και τουρκική μειονότητα ακυρώνει το επιχείρημα ότι η εκλογή αποτελεί ένα εσωτερικό ζήτημα έκαστης εθνικής ομάδας.

7. Ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί να παρουσιάσει τη ρατσιστική πρόνοια της στάθμισης (=ανισότητας) των ψήφων με βάση φυλετικά κριτήρια ως φυσιολογικό και σύνηθες φαινόμενο! Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι σε καμία δημοκρατική χώρα του κόσμου δεν συναντάμε τέτοια ρατσιστική στάθμιση εις βάρος της πλειοψηφούσας κοινότητας. Αντιθέτως, οι σταθμίσεις στηρίζονται σε ένα μη εθνικά βασισμένο σύστημα και λειτουργούν συχνά υπέρ της πλειοψηφίας, ούτως ώστε να δημιουργούνται ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις (πβ. την ενισχυμένη αναλογική στο κοινοβουλευτικό σύστημα της Ελλάδας).

7. Οι κυβερνώντες επιχειρούν να παρουσιάσουν τη στάθμιση των ψήφων σαν βελτίωση του ζυριχικού συντάγματος. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι για πρώτη φορά προνοείται δυνατότητα εκλογής προέδρου δύο ετών (εκ των έξι) σε προεδρικό σύστημα χωρίς ούτε μία ψήφο της πλειονότητας του 82%! Ουσιαστικά κατά την εκλογή του Τ/κ προέδρου θα υποβαθμίζεται η ψήφος σύνολης της ελληνικής κοινότητας του 82% μόλις στο 18%, ενώ αντιστρόφως ανάλογα θα αναβαθμίζεται η ψήφος της τουρκικής μειονότητας!

8. Τέθηκε ζήτημα για τα προσόντα του πρωτοσύμβουλου του προέδρου της Δημοκρατίας και ο κ. Τσιελεπής αμυνόμενος υποστήριξε ότι αυτό αποτελεί «προσωπική επίθεση» που ρίχνει τη συζήτηση σε επίπεδο πατώματος. Ανταπάντησε μάλιστα ότι είναι πτυχιούχος νομικός, αλλά από ταπεινοφροσύνη δεν το λέει! Επιπλέον σοφίστηκε εκείνο το ευφάνταστο επιχείρημα ότι τάχα δεν έχει καμία σχέση τι πτυχία έχει και τι είναι (μανάβης ή πλασιέ ή ψυχολόγος!) αφού αρκεί η επιλογή του διαδοχικά από τον πρόεδρο Παπαδόπουλο και Χριστόφια. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί κατ’ εξακολούθησιν να παραπλανήσει τον κόσμο. Ποιος του είπε ότι δεν έχει σημασία τι είναι; Αφ’ ης στιγμής δεν είναι πολιτικός καριέρας, η επιλογή του κρίνεται βάσει των πτυχίων του. Ή μήπως κρίθηκε μόνο βάσει της προσφοράς του στο κόμμα; Πάντως, αν δεν το ’χει ακόμη καταλάβει, για μας έχει μεγάλη σημασία με ποια κριτήρια διορίστηκε σ’ αυτήν τη θέση, αφού τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας διαπραγματεύεται!

9. Τέλος τίθεται επιτακτικά το ζήτημα: Έφυγε πράγματι θιγμένος ο κ. Τσιελεπής ή έτρεχε να γλιτώσει τον εαυτό του και τον πρόεδρο από τις απανωτές του γκάφες; Εάν ισχύει όντως το πολυπροβεβλημένο σενάριο της αποχώρησης λόγω προσβολής, τότε ανακύπτει ένα σοβαρότατο ζήτημα, τουτέστιν της αντοχής του στις σκληρές διαπραγματευτικές μάχες με την σοβινιστική Τουρκία και τους αγγλοαμερικανούς συμμάχους της! Δεν άντεξε την πίεση σε μια τηλεοπτική εκπομπή και θέλει να πιστέψουμε ότι κατορθώνει να ανθίσταται στις ιταμές απαιτήσεις των Τούρκων; Εάν, όμως, ήταν εσκεμμένη πράξη αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης τότε του βγάζουμε το καπέλο! Ακόμη κι αν δεν πήρε τέτοιο πτυχίο στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε, εμείς του αποδίδουμε επάξια ένα PhD προπαγάνδας, αναγνωρισμένο πλήρως και από το ΚΥΣΑΤΣ! Η πρόφαση προσβολής -καθ’ ημάς το πλέον πιθανό σενάριο- έστρεψε την προσοχή όλων στην αποχώρηση και όχι στα ουσιώδη και βασανιστικά θέματα που ανέκυπταν κατά τη συζήτηση στην τηλεοπτική εκπομπή.

Υ/Γ. Στις 22/10/09 στην εκπομπή «Προεκτάσεις» του ΡΙΚ1 ο Τσελεπής αναλύοντας το σύστημα της σταθμισμένης ψήφου εν σχέσει με τους εποίκους είπε ότι η αύξηση του ποσοστού της τουρκικής μειονότητας στην Κύπρο θα έχει… θετικές επιπτώσεις στην εκλογική διαδικασία! Ακόμη λίγο θα μας λένε ότι αν εξισωθούμε πλήρως ως προς τον αριθμό με τους Τούρκους (Τ/κ και νομιμοποιούμενους εποίκους) θα πρέπει να είμαστε κι ευτυχισμένοι καθώς θα απολαύουμε ίσα δικαιώματα κατά την εκλογή του Τούρκου προέδρου! Βασικά για να επιτευχθεί αυτό -κάποιοι θα πούνε- θα πρέπει να στηρίξουμε και την εισαγωγή μεγαλύτερου αριθμού εποίκων!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Θύματα πνευματικής τρομοκρατίας είναι οι 3 νομικοί»
23 Οκτωβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Κάποιες αντιλήψεις μέσα στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ και παρόμοιες φιλοσοφίες κάποιων στελεχών του άλλου μεγάλου κόμματος του τόπου, του ΔΗΣΥ, εξελίσσονται τελικά σε μέγα κίνδυνο για τη Δημοκρατία, την έκφραση ελεύθερης άποψης και το δικαίωμα της κριτικής. Φαίνεται ότι αφενός στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ δεν εγκαταλείφθηκαν παλιά ανελεύθερα σύνδρομα, ενώ μέσα στο Δημοκρατικό Συναγερμό, κάποιων το ρολόι σταμάτησε στο 2004.

Είναι θλιβερό γιατί η πολιτική μας ζωή, κάθε άλλο στα πρότυπα ευρωπαϊκών αντιλήψεων κινείται. Όσα διαδραματίστηκαν με αφορμή το «θέμα Τσιελεπή» είναι, κρινόμενα από πολιτικής άποψης, σχιζοφρενικά. Επειδή σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή κάποιοι, εκ των φιλοξενουμένων, αμφισβήτησαν τις επαγγελματικές γνώσεις του Τουμάζου Τσιελεπή, έγινε σεισμός και καταποντισμός σε αυτή τη χώρα!

Βγήκαν κατ’ αρχάς όλα τα ανανικά έντυπα με κορυφαίους τίτλους και σε θέση κυρίων θεμάτων να στηλιτεύσουν όσους γώνιασαν τον καημένο τον Τσελεπή και του ζήτησαν να παραθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Ωσάν ο τόπος δεν έχει άλλα προβλήματα και ο πολίτης ασχολείται με τον Τσιελεπή. Ωσάν και ο κάθε πολίτης δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει από ένα δημόσιο πρόσωπο που διαπραγματεύεται την τύχη του, να του καταθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα, για να κρίνει εάν έχει τις δυνατότητες να διαπραγματεύεται το μέλλον του.

Επειδή, λοιπόν, κάποιοι ζήτησαν από τον πρωτοσύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας να παραθέσει τα προσόντα του και αυτός «τσαντίστηκε», τα βρόντηξε και έφυγε, η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ το θεώρησαν σαν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας!

Μα είναι ποτέ δυνατόν, νέοι άνθρωποι, όπως Σταύρος Ευαγόρου, ο Άντρος Κυπριανού, ο Χρίστος Στυλιανίδης, ο Τάσος Μητσόπουλος, από τους οποίους ο πολίτης αναμένει να εκσυγχρονίσουν τον πολιτικό βίο και να τον απαλλάξουν από τα σύνδρομα του παρελθόντος και την αδιαφάνεια, να θεωρούν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας, επειδή αμφισβητήθηκαν τα προσόντα ενός δημόσιου προσώπου; Έλεος!
Σε τελευταία ανάλυση μήπως πρέπει να κρίνουν οι πολίτες αντίστροφα; Μήπως αυτή η κατευθυνόμενη από τον κυβερνητικό μηχανισμό και τα δύο μεγάλα κόμματα επίθεση εναντίον των τριών νομικών που αντιπαρατάχθηκαν στον κ. Τσιελεπή, αποτελεί άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας και προσπάθεια φίμωσης των τελευταίων;

Σίγουρα ναι. Είναι ο Λουκής Λουκαΐδης, ο Χρίστος Τριανταφυλλίδης και ο Γιώργος Χριστοδούλου που υπέστησαν πνευματική τρομοκρατία και όχι ο Τσιελεπής. Εναντίον των τριών αυτών νομικών κινήθηκαν η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ, οι εφημερίδες τους. Αυτοί είναι τα θύματα και όχι ο Τσιελεπής.

Κρίμα, γιατί η πολιτική ζωή οδηγείται σε τέτοια οπισθοδρόμηση, επειδή η Κυβέρνηση και το κόμμα της κατατρύχονται ακόμη από σύνδρομα του παρελθόντος και επειδή στο κόμμα της αντιπολίτευσης, κάποιοι αρνούνται να απελευθερωθούν από τα σύνδρομα του 2004.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ποιοι κρίνουν «άδικα και ατεκμηρίωτα» τον Δ. Χριστόφια;»
23 Οκτωβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΑΥΤΟ το κωμικό και γελοίο παραμύθι, της κατ’ ισχυρισμόν υπόσκαψης του Προέδρου Χριστόφια, πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει. Προσβάλλει τον Πρόεδρο και εξοργίζει τους σκεπτόμενους πολίτες. Υπονομεύει, κυρίως, τη δημοκρατία, για την οποία υποκριτικά σκίζεται το ΑΚΕΛ. Με ανακοίνωση της ΚΕ του κόμματος, διαπιστώνεται «με λύπη ότι στο εσωτερικό μέτωπο ασκείται άδικη και ατεκμηρίωτη κριτική κατά του Πρόεδρου Χριστόφια και των χειρισμών του. Είναι προφανές ότι μερίδα του πολιτικού κόσμου ουσιαστικά δεν αποδέχεται τη λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς αιτιάσεις για να ασκεί κριτική. Μέρος της αδικαιολόγητης κριτικής οφείλεται και σε αντιπολιτευτικές τάσεις, που δυστυχώς φαίνεται να υπερτερούν της υπευθυνότητας, η οποία επιβάλλεται να υπάρχει στην παρούσα κρίσιμη φάση του Κυπριακού».

Ποιοι είναι αυτοί που «άδικα και ατεκμηρίωτα» ασκούν κριτική κατά του Προέδρου; Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ απέφυγε να τους κατονομάσει. Έτσι, κατά πάγια, άθλια κομμουνιστική πρακτική, η αδιευκρίνιστη σκιά της κατηγορίας επικρέμαται εφ’ όλων. Εμφανώς, όμως, το ΑΚΕΛ εννοεί πρώτα το ΔΗΚΟ και ύστερα την ΕΔΕΚ. Ο Καρογιάν δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του για το μείζον ζήτημα της αποδοχής από τον Χριστόφια, των 50.000 εποίκων ή της εκ περιτροπής προεδρίας. Ο Γ. Κολοκασίδης στιγματίστηκε από τον Κυβ. Εκπρόσωπο ως «συκοφάντης», που δεν τεκμηρίωνε, τάχα, τις επικρίσεις του κατά του Προέδρου. Ο Φωτίου συχνά διαμήνυσε στο ΑΚΕΛ ότι το ΔΗΚΟ δεν διεκδικεί ρόλο κομπάρσου, επειδή δεν του ταιριάζει και δεν τον θέλει. Ο Στ. Ευαγόρου είχε κατηγορήσει το ΔΗΚΟ ότι εμφανίζεται ως… «νύφη ευκαιρίας». Από την άλλη, ο Άγγελος Βότσης είχε καταγγείλει το ΑΚΕΛ για «αχορταγία». Και αξιωματούχοι του ΔΗΚΟ, με δηλώσεις τους στη «Σ», υποστήριξαν ότι το ΑΚΕΛ θέλει να αλώσει τον κεντρώο χώρο.

Και τι να πούμε για θέσεις της ΕΔΕΚ; Ο Πρόεδρος του κόμματος Γ. Ομήρου χλεύασε την πολιτική Χριστόφια, για λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, ως εκτός πραγματικότητας και ως «απάτη», επειδή η λύση, είπε, δεν θα προέλθει από τους Κυπρίους. Αυτές είναι μόνο μερικές από εκατοντάδες δηλώσεις-θέσεις ηγετών και αξιωματούχων ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Αυτά συνιστούν… υπονόμευση του Προέδρου Χριστόφια; Αυτά αποτελούν τορπιλισμό της, δίκην μνήματος του Αγίου Νεοφύτου, ενότητας; Αυτά είναι εκφάνσεις πολιτικής κριτικής, κάποτε αυστηρής, άλλοτε σκληρής και μερικές φορές ακόμα και πολύ έντονης. Η σκόπιμα θολή αναφορά του ΑΚΕΛ σε δήθεν «άδικη και ατεκμηρίωτη» κριτική κατά του Δ. Χριστόφια, με υπόκρουση της ενότητας και καρύκευμα τη σοβαρότητα, είναι πάγιες κομμουνιστικές πρακτικές, που συστοιχίζονται σε μία μόνο απαίτηση: «Σκάστε όλοι, μη μιλάτε, μην επικρίνετε, επειδή υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα».

Να υπενθυμίσουμε ότι στις 26/7/2009, η «Χαραυγή», εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ, δημοσίευσε σε θέση κύριας είδησης, που μέχρι σήμερα δεν τεκμηρίωσε, με τίτλο «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ», ότι τάχα, φασιστικές οργανώσεις, με διασυνδέσεις παντού, στοχεύουν να δημιουργήσουν κρίση και να ανατρέψουν τον Πρόεδρο! Ούτε το ΑΚΕΛ ούτε η Κυβέρνηση αντέδρασαν. Σήμερα, όμως επανέρχονται με το ηλίθιο τροπάρι της υπόσκαψης. Ως εάν να ζούμε σε κομμουνιστική χώρα. Να το καταλάβουν: Ο διάλογος, οι αντιπαραθέσεις, η κριτική, οξύτατη ή ακόμα και υβριστική, είναι η ωραιότητα και το κάλλος της Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος υπονομεύεται, υπονομεύεται μόνο από την ανερμάτιστη πολιτική του. Οι αντίπαλοί του απλώς του το επισημαίνουν με διαβαθμίσεις επικριτικής οξύτητας.

Η τουρκική αφηγηματική επεξήγηση κι εμείς 01/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed
ασδφ

‘Σημερινή’
«Η τουρκική αφηγηματική επεξήγηση κι εμείς»
18 Οκτωβρίου 2009
Ανδρέας Θεοφάνους*

Ένας από τους πυλώνες στους οποίους η Κυπριακή Δημοκρατία στηρίχθηκε μετά την εισβολή του 1974 και την κατοχή ήταν η ηθική υπεροχή. Προβαλλόταν, μεταξύ άλλων, η θέση ότι η Τουρκία είχε εγκληματίσει στην Κύπρο και έπρεπε να τερματισθεί η κατοχή. Σταδιακά, η Τουρκία, πέρα από τη στρατιωτική της υπεροχή, κατανόησε και τη σημασία της ηθικής υπεροχής και προσπαθεί ποικιλοτρόπως να διαφοροποιήσει αντιλήψεις, επιβάλλοντας τη δική της «αφηγηματική επεξήγηση», αυτό που αποκαλείται «narrative».

Υπογραμμίζεται ότι η ηθική υπεροχή είναι σήμερα μαζί με τη στρατιωτική δύναμη, καθώς και την οικονομία (με την ευρύτερη έννοια του όρου), τρεις από τους βασικούς συντελεστές στις διεθνείς σχέσεις και το διεθνές περιβάλλον. Εάν κρίνουμε από τα αποτελέσματα, σήμερα βλέπουμε ότι και σ’ αυτόν τον τομέα, όπου είχε συγκριτικό πλεονέκτημα η Κυπριακή Δημοκρατία, η Τουρκία έχει κερδίσει τα τελευταία χρόνια σε πολλά σημεία.

Το ζητούμενο είναι να μην καταστεί η εξέλιξη αυτή μόνιμο δεδομένο. Ούτως ή άλλως, πρέπει να αξιολογηθεί πώς επιτεύχθηκε αυτή η σοβαρή διαφοροποίηση. Κατ’ αρχήν θα πρέπει να αξιολογηθεί η «αφηγηματική επεξήγηση» της Τουρκίας (the Turkish «narrative») που έχει ως ακολούθως:

«Το 1974, μετά το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας, το οποίο αποσκοπούσε στην προσάρτηση της Κύπρου από την Ελλάδα, η Τουρκία επενέβη με βάση τη συναφή πρόνοια του άρθρου 4 του Συντάγματος, με στόχο την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης, την προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητας και την αποτροπή της προσάρτησης της Κύπρου από την Ελλάδα. Η ειρηνευτική τουρκική επιχείρηση στην Κύπρο συνέβαλε επίσης στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Έκτοτε στο νησί υπάρχει ειρήνη. Η Τουρκία προσπάθησε κατ’ επανάληψιν να συμβάλει στη λύση του Κυπριακού, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό λόγω της αδιαλλαξίας των Ελληνοκυπρίων. Το 2004 ήταν μια κορυφαία στιγμή, όπου η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είπαν ναι σε ένα ισοζυγισμένο σχέδιο του ΟΗΕ και οι Ελληνοκύπριοι το απέρριψαν, διότι δεν ήθελαν και δεν θέλουν να μοιρασθούν πλούτο, εξουσία και τα οφέλη της συμμετοχής στην ΕΕ μαζί με τους Τουρκοκυπρίους. Η ουσία του Κυπριακού είναι ότι οι Τουρκοκύπριοι βρίσκονται σε απομόνωση και η Τουρκία αδίκως κατηγορείται και αντιμετωπίζει προβλήματα και προσκόμματα σε σχέση με την ενταξιακή της πορεία».

Η τουρκική «αφηγηματική επεξήγηση» είναι γεμάτη από παραπλανητικές ανακρίβειες. Η ουσία, όμως, είναι ότι αυτό είναι ένα κεντρικό μήνυμα, το οποίο περνά. Έτσι βλέπουμε κατά καιρούς εκθέσεις και εισηγήσεις να τοποθετούνται με τρόπο που απαλλάσσουν την Τουρκία από τις ευθύνες της στην Κύπρο και προκρίνουν την απρόσκοπτη συνέχιση της ενταξιακής της πορείας. Δεν πρέπει να μας εκπλήττει η αποτελεσματικότητα της Τουρκίας. Άλλωστε, έχει και θετικούς αποδέκτες των μηνυμάτων της και σε Κύπρο και Ελλάδα. Η Τουρκία επενδύει εκατομμύρια δολάρια σε πανεπιστημιακές έδρες, κέντρα αποφάσεων, δεξαμενές σκέψης, μέσα μαζικής επικοινωνίας και σε ανθρώπους. Και έχει πετύχει σήμερα μία ουσιαστική διαφοροποίηση των «παραστάσεων». Ακόμα και στην κατεχόμενη Κύπρο, η Τουρκία έχει επενδύσει σε πανεπιστήμια και σε δεξαμενές σκέψης. Αντίθετα, η Κυπριακή Δημοκρατία ακολουθεί μίαν απαρχαιωμένη πολιτική «διαφώτισης», που κάθε άλλο από διαφωτιστική είναι. Ούτε έχει δώσει την απαιτούμενη σημασία είτε σε ξένα είτε σε ντόπια συναφή ιδρύματα.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να εκπλήττει ότι κατ’ ουσίαν δεν υπάρχει ελληνοκυπριακή «αφηγηματική επεξήγηση»/narrative. Αντί τούτου, αν ανατρέξει κανείς στα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ, προκύπτει το συμπέρασμα ότι στην καλύτερη περίπτωση υφίσταται μία ιδεολογική σύγχυση και στη χειρότερη περίπτωση αντιφατικά συναισθήματα υπεροχής, αλλά και ενοχής και ηττοπάθειας. Η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι εντάχθηκε στην ΕΕ, δεν λειτουργεί με αυτοπεποίθηση, ενώ το κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό υπόδειγμα δεν βασίζεται πάνω σε στέρεες βάσεις. Η Κύπρος καλείται να προχωρήσει με αυτοπεποίθηση και να έχει στόχους που να εμπνέουν. Η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία (βοσνιακού τύπου) είναι ένα μοντέλο το οποίο συνδέεται με αποτυχία και δεν εμπνέει.

Πέραν τούτου, σε σχέση με τη διακηρυγμένη πολιτική της επαναπροσέγγισης, πολλοί Ελληνοκύπριοι οι οποίοι επιθυμούν τη συμβίωση με τους Τουρκοκυπρίους διακρίνουν σε διάφορες επαφές υπερβολικά αλαζονικές τουρκοκυπριακές προσεγγίσεις, που παραπέμπουν σε άλλες εποχές. Όταν για παράδειγμα παραλληλίζεται η τουρκική κατοχή της Κύπρου με «την κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους Ελληνοκυπρίους», πώς ενισχύεται η επαναπροσέγγιση; Αυτά λαμβάνουν χώρα σε ένα περιβάλλον όπου σε συμβολικό επίπεδο υπάρχει η τεράστια τούρκο(κυπριακή) σημαία στον Πενταδάκτυλο, που υπενθυμίζει τη σφραγίδα της τουρκική κατοχής. Αντίθετα, στις ελεύθερες περιοχές εν πολλοίς θεωρούνται εθνικισμός η ανάρτηση ελληνικής σημαίας, η αμφισβήτηση συγκεκριμένων θέσεων και πράξεων των Τουρκοκυπρίων, και οι κατηγορίες εναντίον της Τουρκίας και των πράξεών της… Πώς είναι, επομένως, δυνατόν να συγκροτήσουμε μια δική μας «αφηγηματική εξήγηση», όταν τελούμε υπό καθεστώς αυτοαναίρεσης;

* Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, και Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Εθνική ταυτότητα και εθνικισμός»
23 Οκτωβρίου 2009, σελ. 12
Ανδρέας Χαχολιάδης

Το Κυπριακό, από τις αρχές της δεκαετίας του Ά50, οριοθετείται από τη διάσταση της βούλησης με την πραγματικότητα. Και η ευθύνη ανήκει από τη μια στην Εθναρχία, που αγνοούσε τους συσχετισμούς δυνάμεων και παράβλεπε το γεγονός ότι η Ελλάδα έβγαινε, μετά από μια δεκαετία πολέμου και εμφυλίου αδύναμη, και από την άλλη στις ελληνικές κυβερνήσεις, που ενώ γνώριζαν, δεν είχαν το πολιτικό σθένος να αντισταθούν μέχρι τέλους στο λαϊκισμό και την πατριωτική ρητορεία της πρώτης. Αυτή η αναντιστοιχία παρακολουθεί το Κυπριακό. Η κολοβή ανεξαρτησία που προέκυψε μετά την ήττα του ηρωικού, αλλά πολιτικά άκαιρου ξεσηκωμού του ’55, δημιούργησε ένα υπαρκτό πρόβλημα που συνίστατο στη σχέση που έπρεπε να οικοδομηθεί ανάμεσα σε δύο έννοιες φαινομενικά αντίθετες: αυτές του κράτους και του έθνους. Από τη μια ένα κράτος δικοινοτικό, που επέβαλλε να αναπτυχθούν συμβιωτικές λειτουργίες και από την άλλη η εθνική ταυτότητα που προέβαλλε ως μοναδική προοπτική ολοκλήρωσής της την Ένωση.

Από το 1960 μέχρι το 1974, η έννοια του κράτους υποτιμήθηκε και χλευάστηκε σε αντίθεση με την αξία του εθνικού, που διογκώθηκε και κατέληξε στην ανάπτυξη ενός ανεγκέφαλου «εθνικού πατριωτισμού» που οδήγησε στην τραγωδία που βιώνουμε. Επειδή όμως ως λαός δεν χαρακτηριζόμαστε από το μέτρο και δεν εμβαθύνουμε στην ουσία των πραγμάτων, το εκκρεμές ανάμεσα στο κράτος και το εθνικό μετακινήθηκε μετά το ’74 στο άλλο άκρο.

Αγιοποιήθηκε το κράτος και ρίχτηκε στα Τάρταρα ό,τι παράπεμπε στο εθνικό. Ιδεολογικός πάτρωνας αυτής της σύλληψης ήταν το ΑΚΕΛ που φαντασιωνόταν ένα μοντέλο τύπου Σοβιετικής Ένωσης, όπου οι εθνικές ταυτότητες θα υποχωρούσαν και θα αναδεικνυόταν το ταξικό ως το διακριτικό γνώρισμα των νέων αντιθέσεων και συσπειρώσεων. Αυτή όμως η ανιστόρητη προσέγγιση αποτελεί άλλη μια νεφελώδη ουτοπία, γιατί, όπως αποδείχτηκε και από τη διάλυση της ΕΣΣΔ και της Γιουγκοσλαβίας, η καταπίεση της εθνικής ταυτότητας όχι μόνο δεν οδηγεί στην εξαφάνισή της, αλλά αντίθετα καταλήγει στην αναβίωση του πιο ακραίου εθνικισμού.

Η ιδεολογική σύγχυση του ΑΚΕΛ και η αδυναμία του να συνταιριάσει αρμονικά την εθνική ταυτότητα με την κρατική οντότητα μέσα από μια συνθετική πρόταση όπως «η κρατική ανεξαρτησία είναι το κέλυφος για την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού», το εξώθησε να θεωρεί την καλλιέργεια της ελληνικής ταυτότητας ως έκφραση εθνικισμού με αποκορύφωμα η νεολαία του να χαρακτηρίζει τις ελληνικές σημαίες σοβινιστικά σύμβολα.

Και ενόσω το ΑΚΕΛ θα οπτασιάζεται σε κάθε έκφραση του εθνισμού έξαρση του εθνικισμού και θα επιχειρεί με καταγγελτικό λόγο και κατασταλτικές λογικές να τον αντιμετωπίσει, τόσο περισσότερο θα τρέφεται η προοπτική δυναμικής εμφάνισης στο μέλλον του εθνικισμού. Το ΑΚΕΛ αρέσκεται να αυτοχαρακτηρίζεται ως το κόμμα που ποτέ δεν έβλαψε τον τόπο κι αυτό γιατί δεν έχει συναίσθηση ότι μέσα από τις ανιστόρητες εμμονές του να υποβαθμίζει την εθνική καταγωγή και την πολιτιστική ταυτότητα των Ελλήνων της Κύπρου καλλιέργησε στις ψυχές των νεότερων ηλικιών έναν ιδιότυπο διχασμό (δηλώνουν ότι δεν είναι Έλληνες αλλά Κύπριοι και όχι Έλληνες της Κύπρου ) που τείνει να προσλάβει απροσδιόριστες συνέπειες. Το ΑΚΕΛ συνειδητά και διαχρονικά πρότασσε, και σωστά, την ανάγκη ανάπτυξης των δεσμών ανάμεσα στις δύο κοινότητες.

Πλανώνται όμως πλάνη οικτρά όσοι ευελπιστούν ότι μπορεί να αναπτυχθεί συμβιωτική συνείδηση και να οικοδομηθούν λογικές συνύπαρξης με αμνήμoνες που πορεύονται στο μέλλον χωρίς συλλογική μνήμη και ιστορική συνείδηση. Γιατί μόνο κάποιος σεμνά υπερήφανος για την ιδιοπροσωπία του και με συνείδηση της ιστορικής του διαδρομής μπορεί όχι μόνο να σεβαστεί αλλά και να υπερασπιστεί το δικαίωμα του άλλου να αυτοπροσδιορίζεται.