jump to navigation

Η Δεξιά πανηγυρίζει για το «κοινό μέτωπο» Χριστόφια-Εγγλέζων 22/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Την ίδια ημέρα που ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ υπερασπίζεται τις αξίες και τους αγαθούς σκοπούς του αντιαποικιοκρατικού αγώνα της ΕΟΚΑ [‘Πολίτης’ 11/11/2009], το πρωτοσέλιδο της νεοφιλελεύθερης ‘Αλήθειας’ [11/11/2009], της εφημερίδας που πρόσκειται στον Δημοκρατικό Συναγερμό (ο οποίος εκφράζει, δήθεν, τους εθνικόφρονες και της ΕΟΚΑ), πανηγυρίζει που ο «κομμουνιστής», «αντιιμπεριαλιστής» Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει συμπτύξει «κοινό μέτωπο» με τους ιμπεριαλιστές, τους αποικιοκράτες και τους «κακούς δαίμονες», όπως τους είχε αποκαλέσει ο ίδιος στο παρελθόν, Εγγλέζους. Το κορυφαίο σημείο είναι που η εφημερίδα θεωρεί πως η συμμαχία με τους Βρετανούς (παρά με τους Γαλλογερμανούς) είναι προς το συμφέρον της Κύπρου!

Έγραφε η ‘Νοητική Αντίσταση’ στις 06/02/2008: «Όταν ο ΓΓ του ΑΚΕΛ απευθύνεται στα κυπριακά τηλεοπτικά συνεργεία, ή μιλά ενώπιων Κυπρίων, καταγγέλει συνεχώς «τη βρετανική πολιτική ως υπονομευτική της κυπριακής κυβέρνησης και της Κυπριακής Δημοκρατίας» και δεν παραλείπει να σημειώσει πως «η Βρετανία έχει καταστεί και αποδειχθεί ο κακός δαίμονας της Κύπρου» [ΚΥΠΕ, 07/02/2005].

» Παρόμοιες δηλώσεις κατά της βρετανικής πολιτικής έχει κάνει και στο παρελθόν ο Δημήτρης Χριστόφιας, πάντα ενώπιον του κοινού που θα ήθελε να ακούσει αυτά τα πράγματα. Στην ιστοσελίδα μάλιστα του εκλογικού του επιτελείου, Christofias.com.cy, βρίσκουμε και φωτογραφία του Δημήτρη να συμμετέχει σε διαδήλωση καταδίκης στις Βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου»

Οι Βρετανικές Βάσεις λοιπόν δεν πρόκειται να φύγουν. «Ουδέποτε» που είπε και ο Χόπκινσον. Και η πλήρης νομιμοποίηση και μονιμοποίηση τους θα γίνει επί Προεδρίας του «αντιιμπεριαλιστικού» ΑΚΕΛ, με τις ευλογίες της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και κατά παράβαση μάλιστα της κοινής ανακοίνωσης του Εθνικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 18/09/2009 για οριστική απομάκρυνση του αποικιοκρατικού αυτού περιττώματος.

Αλλά γιατί απορείτε; Μήπως δεν είναι το ΑΚΕΛ που συνωμοτούσε με τον Κληρίδη και τους Εγγλέζους από το Νοέμβριο του 1974 για επιβολή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στον Μακάριο; Γιατί να έχουν αλλάξει τα πράγματα τώρα;

'Αλήθεια' 11/11/2009

‘Αλήθεια’ 11/11/2009

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Η βρετανική πανουργία για να δεχθούμε τις τουρκικές απαιτήσεις»
22 Νοεμβρίου 2009
Φανούλα Αργυρού (ερευνήτρια – δημοσιογράφος, Λονδίνο)

Στο ανακοινωθέν που εξέδωσε το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας μετά την συνάντηση Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν και του Κύπριου προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στςι 11 Νοεμβρίου, 2009 στο Λονδίνο,  το κυριότερο σημείο είναι η…γενναιόδωρη προσφορά του Ηνωμένου Βασιλείου να μας δώσει (πίσω) 45% εδάφους των βρετανικών βάσεων υπό τον όρο όμως ότι θα φθάσουμε επιτυχώς σε λύση.

«Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιβεβαίωσε», γράφει το ανακοινωθέν, «ότι η προσφορά της Βρετανίας κοινοποιήθηκε στα Ηνωμένα ΄Εθνη, και που θα γίνει προς μια ενωμένη Κύπρο σε περίπτωση λύσης. Θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι θα γίνει αυτή η γή. Η μεταβίβαση αυτής της γής δεν θα ενοχλήσει την λειτουργία των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων. Το μήνυμα στους δύο Κύπριους ηγέτες σήμερα είναι: Γίνετε τολμηροί, γίνετε θαρραλέοι. Το Η.Β θα σας υποστηρίξει»

Σημειώνεται ότι η προσφορά αυτή είναι παρόμοια με εκείνη που είχε προβληθεί και το 2003 υπό τον όρο θα δεχόμασταν το Σχέδιο Ανάν.

Πρώτον, από την προσφορά αυτή εγείρονται ορισμένα σοβαρά ερωτήματα. Υπονοείται από το ανακοινωθέν  η επιστροφή του 45% του εδάφους που σήμερα κρατάνε οι Βρετανοί ως βάσεις θα επιστραφεί (μεταβιβαστεί λένε αυτοί) όχι στην Κυπριακή Δημοκρατία του σήμερα αλλά στην …νέα ομόσπονδη δημοκρατία (Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία) που θα δημιουργηθεί με το (αν και εφόσον) νέον μόρφωμα που θα αποκαλείται  ‘λύση’ . Για την αποδοχή της οποίας ο κ. Γκόρτον Μπράουν καλεί τους δύο Κύπριους ηγέτες να γίνουν τολμηροί και θαρραλέοι και υπόσχεται να σταθεί στο πλευρόν τους και να τους υποστηρίξει!

Δεύτερον, και πάλιν, αφού δεν τονίζει ρητά και ξεκάθαρα ότι το 45% θα επιστραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία διεθνώς αναγνωρισμένη σήμερα,  σαφώς τονίζει ότι η ‘μεταβίβαση’ της γης εφόσον γίνει θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι να την κάνουν. Στα διάφορα δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου που είδαν το φως της δημοσιότητας σήμερα Πέμπτη, γίνονται και υπενθυμίσεις ότι η μία βρετανική βάση βρίσκεται στο ‘νότο’ (Ακρωτήρι) ενώ η άλλη (Δεκέλεια) γειτνιάζει με τα κατεχόμενα.

Τρίτον, φαίνεται ενσυνείδητα ξεχνούν οι Βρετανοί (αλλά προφανώς και δικοί μας) ότι η γη αυτή δεν ήταν ποτέ δική τους για να μας την επιστρέψουν ή να την χρησιμοποιούν ως μέσον εκβιασμού ή διαπραγμάτευσης του πάρε-δώσε. Δεν έχουν τίτλους ιδιοκτησίας της γης αυτής οι Βρετανοί αλλά Κύπριοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως αν πράγματι εννοούν αυτά που υπόσχονται με πανουργία οι Βρετανοί, θα πρέπει να το κάνουν πράξη σύμφωνα με την  δέσμευση που έδωσαν το 1959 στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. ΄Οταν δηλαδή δεν θέλουν πλέον τις βάσεις αυτές, να τις επιστραφούν στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στην νέα ‘Ενωμένη Ομόσπονδη Δημοκρατία’ των δύο συνιστώντων στέιτς που θα προκύψει αν και εφόσον.

Αλλά, η αλήθεια είναι άλλη βέβαια: Εδώ και δεκαετίες προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τις βάσεις τις οποίες δεν χρειάζονται πλέον (εκτός από ένα μικρό μέρος) και δεν γνωρίζουν πως να το κάνουν. Εφόσον δεν θέλουν να κακοφανίσουν τους Τούρκους που δεν τους θέλουν να επιστρέφουν τα εδάφη αυτά στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Για τούτο θα επανέλθωμεν σύντομα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Τι δήλωσαν Χριστόφιας και Μπράουν μετά τη συνάντησή τους»
12 Νοεμβρίου 2009

Ο πρόεδρος Χριστόφιας κατήγγηλε την Τουρκία ως υπεύθυνη για την έλλειψη επαρκούς προόδου στις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι δεν υλοποίησε τις δεσμεύσης της προς την ΕΕ.

Σύμφωνα με γραπτή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση 45 λεπτών ο πρόεδρος Χριστόφιας ενημέρωσε τον κ.Μπράουν για τις διαπραγματεύσεις και τον πληροφόρησε ότι επιτεύχθηκε κάποια πρόοδος στους τομείς της διακυβέρνησης και των θεμάτων της ΕΕ. Ωστόσο, πρόσθεσε, στον τομέα της οικονομίας η πρόοδος είναι ελάχιστη ενώ ουδεμία πρόοδος έχει σημειωθεί στον τομέα των περιουσιών, της ασφάλειας, του εδαφικού και του θέματος των εποίκων. Ο πρόεδρος Χριστόφιας επεσήμανε ότι ο χρόνος εξαντλήται για την Τουρκία και έιναι προς το δικό της συμφέρον να υποβοηθήσει στην επίλυση του κυπριακού.

Αναμένουμε πρόσθεσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα συνδράμει στη βάση των προνειών του μνημονείου συναντίληψης που υπογράφηκε μεταξύ Βρετανίας και Κύπρου τον Ιούνιο του 2008 προς την κατεύθυνση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης του κυπριακού. Η κυπριακή κυβέρνηση χαιρέτησε την απόφαση της Βρετανίας προς τα Η.Ε σχετικά με μέρους του εδάφους των Βρετανικών βάσεων δήλωσε ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας μετά τη συνάντησή του χθες το απόγευμα στο Λονδίνο με το Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρτον Μπράουν.

Ικανοποίηση για τη συνάντηση εξέφρασε ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτον Μπράουν. σε γραπτή δήλωσή του ο κ.Μπράουν σημειώνει ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει επιδείξει πολύ μεγάλο θάρρος και αποφασιστικότητα για την επίτευξη προόδου, προσθέτοντας ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων είναι δεσμευμένοι για την εξεύρεση λύσης. Αναφέρει ακόμη, ότι προέτρεψε τον πρόεδρο Χριστόφια να αξιοποιήσει τη μοναδική ευκαιρία για την εξεύρεση λύσης προς όφελος όλων των Κυπρίων. Ο κ.Μπράουν τονίζει ότι είναι σημαντικό η λύση να είναι κυπριακή, δηλαδή μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους.

Επαναβεβαίωσε παράλληλα, την προσφορά που έγινε στα Η.Ε για την παραχώρηση 50% του εδάφους των Βρετανικών βάσεων με την προυπόθεση εξεύρεσης λύσης του κυπριακού τονίζοντας ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων θα αποφασίσουν πως θα αξιοποιηθεί αυτή η περιοχή. Αναφέρει ακόμη, ότι το μήνυμα του προς τους ηγέτες της Κύπρου και του λαού της Κύπρου είναι ότι μπορούν να γράψουν ιστορία και πρέπει να φανούν τολμηροί και θαραλλέοι, ενώ η Βρετανία θα τους στηρίξει.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Αλήθεια’
«Κοινό μέτωπο με Βρετανία: Συναντίληψη στα ευρωτουρκικά – Προσπεράσαμε Γαλλία, Γερμανία. Επιστρέφουν μισές βάσεις»
11 Νοεμβρίου 2009
Παναγιώτης Τσαγγάρης

Η σημερινή συνάντηση στο Λονδίνο του προέδρου Χριστόφια με τον Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν, σηματοδοτεί ένα σημαντικό σταθμό στις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες εμφανίζουν συναντίληψη στο κεφαλαιώδες θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, προσπερνώντας τον άξονα Γαλλίας – Γερμανίας, που διαφωνεί με την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Την ίδια ώρα έγινε γνωστή η πρόθεση της Βρετανίας να επιστρέψει το 50% των βρετανικών βάσεων στην κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση λύσης του κυπριακού.

Κοινό μέτωπο με Βρετανία: Συναντίληψη στα Ευρωτουρκικά – Προσπεράσαμε Γαλλία, Γερμανία
Η κυπριακή κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι οι θέσεις Γερμανίας και Γαλλίας για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, δεν συμβαδίζουν με τα συμφέροντα της Κύπρου, καθώς και με την επίλυση του κυπριακού. Τα ευρωτουρκικά αλλά και οι τελευταίες εξελίξεις στις συνομιλίες για το κυπριακό θα είναι ψηλά στην ατζέντα της σημερινής συνάντησης του προέδρου Χριστόφια και του Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν. Οι δύο άντρες, σύμφωνα με ασφαλείς διπλωματικές πληροφορίες, θα επαναβεβαιώσουν τη συναντίληψή τους στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, ενώ παράλληλα ο Βρετανός πρωθυπουργός θα δηλώσει την πλήρη ετοιμότητά του, να ασκήσει σοβαρή επιρροή προς την κυβέρνηση Ερντογάν, έτσι ώστε η Τουρκία να προβεί σε ουσιαστικά βήματα στο κυπριακό.

Επιφύλαξη
Η μεγαλύτερη επιφύλαξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή της προοπτική, είναι ότι έστω και αν προβεί σε κινήσεις για την επίλυση του κυπριακού, η ευρωπαϊκή της προοπτική και πάλι παραμένει αβέβαιη, ενόσω Γαλλία και Γερμανία κάνουν λόγο για «ειδική σχέση της Ε.Ε. – Τουρκίας». Αυτό είναι ήδη ξεκάθαρο και στην κυβέρνηση Χριστόφια, η οποία σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση «ψάχνουν» το «σπάσιμο» αυτής της θέσης.

Η Βρετανία Η Βρετανία, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ανέλαβε το ρόλο της «επικοινωνιακής» προώθησης της Τουρκίας, και η βρετανική διπλωματία κρίνει πως αν η Τουρκία προβεί σε «σημαντικά βήματα» για το κυπριακό, που θα καταδεικνύουν ότι «εννοεί αυτά που λέει», η θέση για την πλήρη ένταξή της θα κερδίσει «πόντους» εντός της ευρωπαϊκής κοινότητας, εις βάρος της πρότασης για «ειδική σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας». Παράλληλα, η βρετανική διπλωματία υποστηρίζει πως σε μια τέτοια περίπτωση, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα και την ξεκάθαρη θέση από πλευράς Κύπρου υπέρ μιας απρόσκοπτης πλέον πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε., θα ξεσκεπάσει ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία «κρύβονται» πίσω από την Κύπρο και «χρησιμοποιούν» το κυπριακό για τους δικούς τους λόγους.

Κοινό μέτωπο
Καθόλου άσχετα με τα πιο πάνω, ήταν και η έντονη κινητοποίηση διά επισκέψεων μεταξύ Αθήνας- Λονδίνου – Κωνσταντινούπολης, οι οποίες είχαν ως στόχο τον πλήρη συντονισμό Ελλάδας, Βρετανίας αλλά και Κύπρου στα ευρωτουρκικά, με επίκεντρο το κυπριακό. Καθόλου τυχαίες δεν ήταν ούτε και οι δηλώσεις από πλευράς κυβέρνησης Χριστόφια ότι η Άγκυρα ενδεχομένως να προβεί σε κινήσεις πριν τον Δεκέμβριο. Πάντως η σημερινή συνάντηση του προέδρου Χριστόφια με τον Βρετανό πρωθυπουργό κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, η οποία θα καθορίσει και το κατά πόσο Λευκωσία και Λονδίνο θα σχηματίσουν «κοινό μέτωπο» και θα υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς της ελληνικής και βρετανικής διπλωματίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Μόνο η Κυβέρνηση χάρηκε»
12 Νοεμβρίου 2009
Μικαέλλα Λοΐζου

Μόνο η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ φαίνεται να αντιμετωπίζουν θετικά τη νέα παρέμβαση των Βρετανών στη διαδικασία των απευθείας διαπραγματεύσεων, μετά την πρόταση που κατέθεσαν στον Αλεξάντερ Ντάουνερ, με την οποία επαναφέρουν στοιχεία του Σχεδίου Ανάν. Πιο συγκεκριμένα, κατέθεσαν εκ νέου την πρόθεσή τους να «παραχωρήσουν» 45 τετραγωνικά μίλια από το έδαφος που διαχειρίζονται στις κυπριακές αρχές, μετά τη συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, διατηρώντας ωστόσο περίπου το 1,5% της Κύπρου. Εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, που κάνουν λόγο για σχεδόν ταυτόσημη πρόταση με αυτήν του Σχεδίου Ανάν, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι επιστρέφεται έδαφος που κατά κύριο λόγο δεν συνορεύει με την ακτογραμμή του νησιού μας και αφορά κυρίως κατοικημένες περιοχές και σίγουρα όχι χώρους με στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη γραπτή δήλωση που εξέδωσε μετά τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας, ανέφερε ότι «σημειώσαμε θετικά την προσφορά της Βρετανίας προς τα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με μέρος του εδάφους των βρετανικών βάσεων». Ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι «βεβαίως και θα τη μελετήσουμε». «Δεν χρειαζόμαστε επιπλέον κίνητρο», όμως, για να λύσουμε το Κυπριακό, διεμήνυσε στους Βρετανούς ο κ. Κυπριανού. «Η θέση της Κυβέρνησης για τις βάσεις είναι γνωστή», είπε. «Θα μελετήσουμε αυτή την πρόταση, αλλά αυτό είναι κάτι που θα ακολουθήσει τη λύση. Άρα αυτή τη στιγμή προέχει να επικεντρωθούμε στο θέμα των διαπραγματεύσεων για τη λύση», τόνισε. Κάλεσε παράλληλα το Η.Β., αν θέλει να βοηθήσει αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση, να ασκήσει πιέσεις και επιρροή στην Τουρκία για να γίνει πιο εποικοδομητική. Λιγότερο σαφής ήταν ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ο οποίος επιβεβαίωσε το γεγονός ότι πρόκειται για επαναφορά της πρότασης του Σχεδίου Ανάν. Σημειώνοντας ότι η εφαρμογή της μπορεί να γίνει εφικτή μόνο μετά τη λύση, ο κ. Στεφάνου επανέλαβε ότι καθήκον μας παραμένει η επίλυση του Κυπριακού, για την οποία δεν χρειαζόμαστε άλλα κίνητρα.

Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ χαρακτήρισε την πρόταση «μια κίνηση που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στρέφεται προς τη σωστή κατεύθυνση». «Αντιλαμβάνομαι ότι γίνεται με την πρόθεση να επιδράσει και στις δύο κοινότητες για να φτάσουν σε συμφωνία», είπε ο κ. Κυπριανού, τονίζοντας ότι για τον ίδιο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκές κίνητρο. Ανέφερε, επίσης, ότι «δεν μας κάνει να αναθεωρήσουμε την πάγια θέση που έχουμε έναντι της παρουσίας των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, και όταν και εφόσον λυθεί το Κυπριακό θα εγείρουμε ζήτημα απομάκρυνσής τους».

Ξαναζεσταμένο φαγητό

Κανείς άλλος, πέραν των δύο κυβερνητικών στελεχών και του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δεν φαίνεται να είναι φιλικά διακείμενος ως προς την πρόταση. Ο Προεδρεύων της Δημοκρατίας Μάριος Καρογιάν τη χαρακτήρισε πρώτος «ξαναζεσταμένο φαγητό που το είχαν σερβίρει και το 2004», τονίζοντας ότι «εμείς θεωρούμε ότι το έδαφος των βάσεων, το οποίο εκείνοι θεωρούν κυρίαρχο, ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία».
«Η πρόταση της Βρετανίας εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο της ίδιας φιλοσοφίας και της ίδιας τακτικής της Βρετανίας, που οδήγησε στη συμπερίληψη στο σχέδιο Ανάν, ειδικού κεφαλαίου, που στόχο είχε τη διασφάλιση της συνέχισης των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, με παράλληλη ‘παραχώρηση’ μέρους των βάσεων», υπενθύμισε ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ. Ο κ. Φωτίου τόνισε ότι «ούτε μας ξενίζει, ούτε μας εκπλήσσει η πρόταση της Βρετανίας, που με ένα ιδιαίτερα επιτηδευμένο τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει με ένα περιτύλιγμα γενναιοδωρίας». Το ΔΗΚΟ, τόνισε, θεωρεί τις βάσεις αναχρονισμό και κατάλοιπο της αποικιοκρατίας, και απορρίπτει τη συγκεκριμένη «πονηρή κίνηση».

Θέλουν να επικυρώσουμε τις βάσεις

Ξαναζεσταμένο φαγητό χαρακτήρισε και η Γ.Γ. του Κινήματος Οικολόγων την πρόταση, διατυπώνοντας παράλληλα την εκτίμηση ότι «οι Βρετανοί προσπαθούν απλά να δημιουργήσουν μία τεχνητή κινητικότητα, για να διευκολύνουν την Τουρκία αυτή τη χρονική στιγμή, και να τσιμεντώσουν την εδώ παρουσία τους και μετά τη λύση, και μάλιστα με την επικύρωση ενός δημοψηφίσματος». Θέση του Κινήματος, είπε η κ. Παναγιώτου, είναι ότι για να υπάρξει βιώσιμη λύση, πρέπει να αποχωρήσουν όλα τα ξένα στρατεύματα και βεβαίως να καταργηθούν οι βάσεις.

«Η πρόταση της Βρετανίας, που είναι ξαναζεσταμένο φαγητό, ενέχει το στοιχείο της υστεροβουλίας, διότι η ‘γενναιόδωρη’ αυτή προσφορά προϋποθέτει ότι θα πρέπει να ψηφιστεί από τον κυπριακό λαό ένα σχέδιο λύσης του Κυπριακού με στόχο να επικυρωθεί από τη λαϊκή ψήφο η, στο διηνεκές, παραμονή των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο», τόνισε ο Γιαννάκης Ομήρου. Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ επισήμανε ότι «δεν υπαγόμαστε στη βρετανική αυτοκρατορία, για να αποφασίζει η βρετανική κυβέρνηση κατά το δοκούν τη διάθεση των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι βάσεις πρέπει να φύγουν με τη λύση του Κυπριακού».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Μνημείο για τους αποικιοκράτες»
11 Νοεμβρίου 2009, σελ. 13
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Στήθηκε ένα μνημείο στην Κερύνεια. Στο παλιό αγγλικό κοιμητήριο. Ένα αγγλικό μνημείο. Στη μνήμη των 371 ‘Αγγλων στρατιωτών που πέθαναν σε αυτό το νησί. Σκοτώθηκαν την περίοδο 1956-1959. Από ποιον; Στην είδηση που απέστειλε το πρακτορείο μας λέγεται ότι δολοφονήθηκαν «από την τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ». Μήπως οι ‘Αγγλοι θα μπορούσαν να ανεγείρουν το μνημείο αυτό, αν ήθελαν, στο νότιο τμήμα της Κύπρου; Φυσικά και δεν θα μπορούσαν. Αλλά εδώ το ανέγειραν. Εμείς δημοσιεύσαμε αυτήν την είδηση στην εφημερίδα μας με τίτλο «Μνημείο στους αποικιοκράτες». Μια άλλη εφημερίδα μας χρησιμοποίησε τον εξής τίτλο: «Μνημείο ενάντια στη θηριωδία της ΕΟΚΑ». Μια άλλη έκανε λόγο για «’Αγγλους πεσόντες». Από πότε αποκαλούνται «πεσόντες» και οι ‘Αγγλοι στρατιώτες; Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που ανέγειρε μνημείο στους αποικιοκράτες της. Μήπως, για παράδειγμα, οι Αλγερινοί ανέγειραν μνημείο για τους Γάλλους; Οι Υεμενέζοι για τους ‘Αγγλους; Οι Έλληνες για τους Οθωμανούς; Ανέγειραν; Στο κέντρο της Μόσχας υπάρχει ένα μνημείο που ανεγέρθηκε για τους Οθωμανούς κατά την περίοδο πριν τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, αλλά δεν ήταν στη μνήμη των Γενίτσαρων που σκοτώθηκαν στα Βαλκάνια. Ήταν για να παρουσιαστούν οι βαρβαρότητες που διέπραξαν εκεί οι Γενίτσαροι.

Οι ‘Αγγλοι στρατιώτες που σκοτώθηκαν στην Κύπρο ήταν στρατιώτες της αποικιοκρατικής αγγλικής διοίκησης. Όχι του εθνικοαπελευθερωτικού στρατού. Αντίθετα, μάλιστα, βρίσκονταν εδώ για να καταστείλουν τις προσπάθειες όσων αγωνίζονταν για ελευθερία και ανεξαρτησία. Και ήταν και αυτοί ανηλεείς και χωρίς οίκτο, όπως όλοι οι κατοχικοί στρατοί. Θυμηθείτε τον ήρωα Αυξεντίου, στο κρησφύγετο του οποίου έγινε επιδρομή, δεν παραδόθηκε και τον πυρπόλησαν. Ένας ‘Αγγλος λοχίας που υπηρετούσε εκείνο το πρωί στον αστυνομικό σταθμό της Πύλης Πάφου είπε το εξής, τότε, στον δικό μας Δάσκαλο Αρίφ: «Ο Αυξεντίου very good kebap!»
Οι Ελληνοκύπριοι και όχι οι Τουρκοκύπριοι διεξήγαγαν ένοπλο αγώνα κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Και οι ‘Αγγλοι χρησιμοποίησαν, δυστυχώς, τους Τουρκοκύπριους για να καταστείλουν την αντίσταση των μελών της ΕΟΚΑ. Τους έγραψαν στις καταδρομές. Τους εκπαίδευσαν. Και τους έβαλαν απέναντι από την ΕΟΚΑ. Αυτή ήταν μια από τις πιο σοβαρές ενέργειες που διατάραξε τις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Μπορεί ο τελικός στόχος της ΕΟΚΑ να ήταν η ένωση. Όμως, αυτό δεν σκιάζει τον αγώνα που διεξήχθη κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Δεν μπορεί να σκιάζει τον αγώνα των πραγματικών αντιστασιακών ούτε και ο σκοπός ίδρυσης της ΕΟΚΑ ή το γεγονός ότι μερικοί που βρίσκονταν στις ανώτατες βαθμίδες της χρησιμοποίησαν την οργάνωση κατά των κομουνιστών. Ακριβώς όπως έγινε στην ΤΜΤ. Όσοι προβαίνουν σε εκτιμήσεις για αυτές τις δύο οργανώσεις δεν πρέπει να μπερδεύουν τα πράγματα και να αγνοούν εκείνην την ευαίσθητη γραμμή. Ούτε η ΕΟΚΑ ούτε η ΤΜΤ μπορούν να αξιολογηθούν με τις ενέργειες και τις αποφάσεις 3-5 ατόμων. Και στις δύο οργανώσεις υπήρχαν άτομα που πίστευαν από καρδιάς στην υπόθεσή τους. ‘Ατομα μέσα στην ΕΟΚΑ που αγωνίστηκαν ηρωικά κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Και άτομα μέσα στην ΤΜΤ που αντιστάθηκαν κατά της ένωσης. Θυσίασαν τη ζωή τους για το σκοπό αυτό. Αυτοί ήταν οι απλοί στρατιώτες και των δύο οργανώσεων. Ήταν πολύ διαφορετικοί από τους ευρισκόμενους στις ανώτατες βαθμίδες.

Στο αγγλικό μνημείο στην Κερύνεια αναγράφονται ένα προς ένα τα ονόματα των 371 στρατιωτών. Πέθαναν στα χώματα την ανεξαρτησία των οποίων ήταν εντεταλμένοι να εμποδίσουν. Στο τέλος είναι και αυτοί στρατιώτες. Εκτελούσαν διαταγές. Αλλά αυτό δεν απαιτεί να στηθεί μνημείο γι΄ αυτούς στα χώματα στα οποία κάποτε ήταν αποικιοκράτες. Τα μνημεία ανεγείρονται για τους ήρωες και για εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στο δρόμο για την ελευθερία, στην αντίσταση κατά μιας αδικίας, μιας σκλαβιάς. Μόνο μνημείο ντροπής και όχι πηγή περηφάνιας μπορεί να αποτελέσει για εμάς η ανέγερση μνημείου των αποικιοκρατών στα εδάφη μας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ο Πίτερ Μίλετ»
10 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Καμιά αντίρρηση για μνημείο των Εγγλέζων κατακτητών που σκοτώθηκαν στην Κύπρο, υπηρετώντας ενόπλως την απαίσια βρετανική αποικιοκρατία, την πρωταυτουργό των φρικτών δεινών που υφίσταται ο λαός από το 1878 μέχρι ΚΑΙ σήμερα. Άλλωστε, στο Μάλεμε της Κρήτης, έχουμε και συντηρούμε οι Έλληνες, μνημείο – κοιμητήριο των Γερμανών κατακτητών, της Ναζιστικής Βέρμαχτ, που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης το 1941 και της ηρωικής Εθνικής Αντίστασής μας κατά της γερμανικής κατοχής. Εκείνοι, εκεί, οι Ναζιστές κατακτητές, επί τέσσερα έτη. Ετούτοι, εδώ, οι Βρετανοί αποικιοκράτες επί 131 χρόνια. Που δεν έληξαν ακόμη…

Εξάλλοι οι Έλληνες Κύπριοι, διεξάγοντες τον ηρωικό και τρισένδοξο, αντι-αποικιακό, απελευθερωτικό αγώνα το 1955-59, υπό το λάβαρο της ΕΟΚΑ και υπό την ηγεσία του Εθνάρχη Μακαρίου και του Αρχηγού Διγενή, ουδέν προσωπικό μίσος είχαμε ή διατηρήσαμε έναντι των «κότσηδων» του στρατού της Χερ Μάτζεστι των Εγγλέζων, υπό τον δήμιο του κυπριακού λαού, στρατάρχη σερ Τζων Χάρτινγκ. Ενθαρρυνόμασταν μεν από τις εκάστοτε αριθμητικές και «απρόσωπες» απώλειες των στρατευμάτων και των ντόπιων πρακτόρων του Άγγλου δυνάστη, συμπονούσαμε όμως και θρηνούσαμε κάθε ζωή που χανόταν εξαιτίας της αιμοβόρας άρνησης των Εγγλέζων να αποδώσουν στην Κύπρο την ελευθερία. Χαιρόμασταν, μεν, που η επιδέξια τακτική του αρχιαντάρτη Γρηγόρη Αυξεντίου, την Κυριακή 11η Δεκεμβρίου 1955, στη Μάχη των Σπηλιών, ανάγκασε δύο φάλαγγες των Εγγλέζων ν’ αλληλοσκοτωθούν στην ομίχλη, έκλαιγε όμως η ψυχή μας που η στυγνή αποικιοκρατία της Χερ Μάτζεστι, στερούσε τη ζωή νέων ανθρώπων και μαυροφορούσε και τις οικογένειες των στρατιωτών της.

Αλλά το μνημείο των Άγγλων του ’55-’59 που έστησαν οι Τούρκοι κατακτητές, στη σκλαβωμένη Κερύνειας μας κι εγκαινίασε η ανθελληνική κακεντρέχεια του Υπάτου Αρμοστή Πίτερ Μίλετ, προτού τερματιστεί η αποικιοκρατία στη Δεκέλεια και στην Επισκοπή μας και προτού απελευθερωθεί η τουρκοκρατούμενη γη μας, αποτελεί οιονεί Ναζιστική πρόκληση, διαρκούσης της Ναζιστικής κατοχής, σε βάρος των θυμάτων της κατοχής. Αποτελεί κατ’ ευθείαν συνέχεια του αγγλο-τουρκικού κακουργήματος της σφαγής των Κοντεμενιωτών στο Κιόνελι της 12ης Ιούνιου 1958. Συνέχεια της αιμοσταγούς, σε βάρος των Ελλήνων, συνεργασίας Εγγλέζων και ΤΜΤ. Ασύγγνωστη ΥΒΡΙ και εχθρική ενέργεια του πρέσβεως του Ηνωμένου Βασιλείου σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό, ο συγκεκριμένος διπλωμάτης θα πρέπει να φύγει, αμέσως κι ανεπιστρεπτί, από την Κύπρο. Τον λόγον έχει ο Υπ.Εξ. κ. Μάρκος Σπ. Κυπριανού…

Ερώτηση:
Όσοι τον αείμνηστο δόκτορα Ιχσάν Αλή (και τους δολοφονηθέντες υπό της ΤΜΤ, Τ/κ Χικμέτ, Γκιουρκάν και Καβάζογλου) μνημονεύουν, γιατί δεν σκέφτηκαν να διανέμουν στις εκδηλώσεις τους το βιβλίο «Αιματηρή αλήθεια – Bloody truth» της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο; Επί της γραμμής Ιχσάν Αλή βασίζεται, και δική του δήλωση της 28ης Σεπτ. 1965 στο ΡΙΚ κοσμεί το πίσω εξώφυλλο του βιβλίου.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘DefenceNet.gr’
«»Κράτος» οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο για τη CIA»
06 Μαρτίου 2008

Δεν μπορεί παρά να αποτελεί πρόκληση για μια χώρα όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι διαιρεμένη μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων και την κατοχή της μισής σχεδόν νήσου, να ανακαλύπτει στον διαδικτυακό κόμβο της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) ότι υπάρχουν κι άλλα… «κράτη» στο νησί: οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια!

Αμφότερα τα… κράτη μάλιστα έχουν επιλέξει… την ίδια πρωτεύουσα, την Επισκοπή (!) ενώ ως σημαία των «κρατών» εμφανίζεται η βρετανική, ώστε να περιορίζεται οριακά η κοροϊδία…

Μπορεί στη Συμφωνία Εγκαθιδρύσεως του 1960 οι βάσεις να αναφέρονται ως «κυρίαρχες βάσεις» της Βρετανίας, ωστόσο, σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις έγκριτων νομικών, το καθεστώς των βρετανικών βάσεων δεν συνεπάγεται κρατική υπόσταση γι’ αυτές, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Ο πρώην βοηθός γενικός εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και μέχρι πρόσφατα δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Λουκής Λουκαΐδης, μιλώντας στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή», ανέφερε πως η «κυριαρχία» των βάσεων συνίσταται μόνο σε θέματα που αφορούν στη στρατιωτική τους αποστολή.

Πρόσθεσε δε πως ούτε καν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ισχυρίζεται ότι πρόκειται για κρατικές οντότητες, με την επίσημη θέση να συμπυκνώνεται στο ότι οι βρετανικές βάσεις είναι κυρίαρχες και ανεξάρτητες από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Πρόκειται για στυγνό υπόλειμμα της αποικιοκρατίας, την υπό πίεση -προφανώς- «συμβατική παραχώρηση εδάφους για στρατιωτικούς σκοπούς».

Έλα, όμως, που με απόφαση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών οι αποικίες είναι παράνομες!

Να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε ότι με το σχέδιο Ανάν επιχειρήθηκε να αποκτήσουν οι βρετανικές βάσεις χωρικά ύδατα, άρα και υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη, όπως δηλαδή τα κράτη!

Με αυτή την ύπουλη μέθοδο επιχείρησαν οι Βρετανοί να αναβαθμίσουν το καθεστώς των βάσεων και η νομική υπόσταση των βάσεων θα ετίθετο σε νέα βάση, η οποία θα εξουδετέρωνε τα οποιαδήποτε νομικά ερείσματα ενδεχόμενης επίσημης αμφισβήτησης.

Εάν το δημοψήφισμα είχε βγει υπέρ του Σχεδίου, τότε ο κυπριακός λαός θα είχε επικυρώσει και αυτή τη… λεπτομέρεια, την οποία επιμελώς απέκρυπταν οι υπέρμαχοι του εκτρώματος.

Και μόνο αυτή η πρόβλεψη θα έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη του Σχεδίου, πολλώ δε μάλλον όταν οι πεφωτισμένοι συντάκτες του προέβλεπαν και τη διάλυση της Εθνικής Φρουράς…..

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Lygeros.org’
«Ευρωσύνταγμα, Κύπρος και βρετανικές βάσεις»
06 Ιουνίου 2005
Δρ. Νίκος Λυγερός

Στο Ευρωσύνταγμα υπάρχουν διάφορες αναφορές στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Πιο συγκεκριμένα οι αναφορές βρίσκονται στα εξής μέρη: Πρωτόκολλο αριθμός 3, Άρθρο IV -437 παράγραφος 2, στοιχείο ε, και Άρθρο IV -440 παράγραφος 6, στοιχείο β. Αν και μπορεί να φανεί ανορθόδοξο να υπάρχουν αυτές οι αναφορές στο Ευρωσύνταγμα εφόσον οι βρετανικές βάσεις δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, νομολογικά είναι απαραίτητες. Το ιστορικό είναι σχετικά απλό. Όπως η Κύπρος υπέγραψε μια συμφωνία με τη Μεγάλη Βρετανία και παραχώρησε τις βάσεις, οι οποίες έγιναν βρετανικές από τότε, την ώρα της ένταξης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η κυβέρνησή της αποφάσισε να υπάρχει ένα ειδικό καθεστώς στις βάσεις αυτές. Έτσι η Μεγάλη Βρετανία εξασφάλισε την άμεση εξάρτηση των βάσεων από την επικράτειά της δίχως να δίνει λόγο πια στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία δεν έχει την αρμοδιότητα να απορρίψει εξαιρέσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου που έγιναν πριν την ένταξη του συγκεκριμένου κράτους. Κατά συνέπεια η ένταξη της Μεγάλης Βρετανίας δεν άλλαξε τίποτα από την υπογραφή με την Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμα και τα κατεχόμενα εντάχθηκαν, μα όχι οι βρετανικές βάσεις, εξαιτίας της προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών. Αυτό είναι βέβαια μια πολύ σημαντική διευκρίνιση που πρέπει να γίνει για να εξετάσουμε αντικειμενικά τα εθνικά προβλήματα.

Συνεπώς είναι λογικό να υπάρχουν αυτές οι αναφορές στο Ευρωσύνταγμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι το Ευρωσύνταγμα είναι αρνητικό για μας. Για να είμαστε ακριβείς, το Ευρωσύνταγμα είναι θεσμικά αντικειμενικό και ακολουθεί τις συμφωνίες που υπάρχουν. Πρέπει όμως να πούμε εδώ ότι ενώ το Ευρωσύνταγμα θα μπορούσε απλώς να μην εφαρμόζεται καθόλου στις βρετανικές βάσεις όπως θα ήταν αναμενόμενο, μέσω του Άρθρου IV -440 δημιουργεί ένα πλαίσιο εφαρμογής.

«Η παρούσα συνθήκη δεν εφαρμόζεται στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια, που αποτελούν περιοχές των κυρίαρχων Βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στην Κύπρο, παρά μόνο στον αναγκαίο βαθμό για να διασφαλιστεί η εφαρμογή του καθεστώτος που προβλεπόταν αρχικά στο Πρωτόκολλο αριθμός 3. […] »

Μπορεί το ελληνικό κείμενο να μην είναι σαφές διότι η μετάφραση του χρησιμοποιεί την έκφραση: «δεν εφαρμόζεται … παρά μόνο», ενώ το αγγλικό λέει « shall apply . only » και το γαλλικό « ne s ‘ applique . que ». Αυτό σημαίνει ότι το Ευρωσύνταγμα εφαρμόζεται δίχως όμως να παραβιάζει τις προηγούμενες συνθήκες. Στην ουσία βλέπουμε ότι το Ευρωσύνταγμα εισχωρεί σε ελάχιστο επίπεδο βέβαια, στις βρετανικές βάσεις πράγμα το οποίο δεν καταφέραμε ως κράτος. Συνεπώς το Ευρωσύνταγμα είναι μια καλή βάση και σίγουρα καλύτερη από την τωρινή, για να διεκδικήσουμε στο μέλλον αυτό που μας ανήκει.

β ) Η παρούσα Συνθήκη δεν εφαρμόζεται στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια , που αποτελούν περιοχές των κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στην Κύπρο , παρά μόνο στον αναγκαίο βαθμό για να διασφαλισθεί η εφαρμογή του καθεστώτος που προβλεπόταν αρχικά στο Πρωτόκολλο αριθ . 3

b) le présent traité ne s’applique à Akrotiri et Dhekelia, zones de souveraineté du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d’Irlande du Nord à Chypre, que dans la mesure nécessaire pour assurer l’application du régime prévu à l’origine dans le protocole sur les zones de souveraineté du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d’Irlande du Nord à Chypre.

(b) this Treaty shall apply to Akrotiri and Dhekelia, the sovereign base areas of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Cyprus, only to the extent necessary to ensure the implementation of the arrangements originally provided for in the Protocol on the Sovereign Base Areas of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Cyprus.

Κυριάκος Μάτσης: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής» 20/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , ,
comments closed
Κυριάκος Μάτσης [πηγή γραφικού: Νοητική Αντίστασις 30/12/2006 www.noitikiantistasis.com]

‘Ιθαγενείς’
«Κυριάκος Μάτσης»
19 Νοεμβρίου 2009

Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε στο Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας στις 23.1.1926. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο του χωριού, πηγαίνει στο Γυμνάσιο της Αμμοχώστου, όπου διακρίνεται για την πνευματική και εθνική του δράση. Φοίτησε στη Γεωπονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου ανέπτυξε μεγάλη δράση και χάρη στα ρητορικά του προσόντα διακήρυττε τις απόψεις του για την Κύπρο. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, τον αποκαλεί «αηδόνι της Κύπρου», όταν τον ακούει να μιλά με πάθος για το Κυπριακό σε κάποια φοιτητική εκδήλωση. Το 1956, παρόλο που ήταν ήδη ενταγμένος στον Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. ιδρύει την Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Θεσσαλονίκης (Ε.Φ.Ε.Κ.) δείχνοντας την προσπάθεια να προωθήσει τον αγώνα για την ένωση του νησιού με την Ελλάδα σε ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Την 1η Απριλίου 1955 αρχίζει ο Εθνικό-απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ. Γράφει ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής στα απομνημονεύματά του:

«Ο Μάτσης εκ των πρώτων κατετάγη εις την Οργάνωσιν. Στρατιώτης του καθήκοντος, αγνός και τίμιος, υπόδειγμα, εις τους υφισταμένους του εμψυχωτής, εισήλθεν εις τον αγώνα με την φλόγα της αυτοθυσίας και την δίψαν να επιτελέσει έργον μεγάλο».

Με την κατηγορία ότι ανήκει στην ΕΟΚΑ, ο Κυριάκος Μάτσης συλλαμβάνεται από τους Άγγλους αποικιοκράτες στις 9 Ιανουαρίου 1956 και τον αποστέλλουν στα ανακριτήρια της Ομορφίτας. Ο Μάτσης αρνείται να δώσει οποιαδήποτε πληροφορία όσον αφορά την οργάνωση. Τέτοια αξιοπρέπεια και πίστη στον αγώνα δεν την περίμεναν οι στυγνοί ανακριτές. Γι’ αυτό θα τον απομονώσουν και θα υποστεί τα φρικτότερα των βασανιστηρίων: Χτυπήματα, αϋπνία, ηλεκτροσόκ, αδιάλειπτες και επί εικοσιτετραώρου βάσεως ανακρίσεις. Σε καμία όμως περίπτωση η ψυχή του δεν λυγίζει.

Ο Στρατάρχης Χάρντινγκ επιχειρεί να τον εξαγοράσει για να καταδώσει τον Διγενή, με το μυθικό για την εποχή εκείνη ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών. Ο Κυριάκος Μάτσης, όμως, δίνει μάθημα αγωνιστικής αρετής στους βασανιστές του και είχε το θάρρος να βροντοφωνάξει κατάμουτρα στον σκληρό αποικιοκράτη Χάρντινγκ, κτυπώντας τη γροθιά του στο τραπέζι:

«Εξοχότατε, ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής. Λυπούμαι, διότι με έχετε προσβάλει με την πρότασή σας».

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956, ο Κυριάκος Μάτσης δραπετεύει και διορίζεται Τομεάρχης της επαρχίας Κερύνειας. Στις 19 Νοεμβρίου του 1958 ο Μάτσης, ύστερα από προδοσία, βρισκόταν στο καταφύγιό του, περικυκλωμένος από Άγγλους στρατιώτες. Τελευταία πράξη, της αέναης πάλης του Κυριάκου Μάτση ήταν όταν μέσα από το κρησφύγετό του στο Δίκωμο, βροντοφώναξε στη μία και τριάντα το μεσημέρι της 19ης Νοεμβρίου 1958:

«Όχι. Δεν παραδίδομαι. Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας».

Ήταν έτοιμος για τον θάνατο. Τον είχε προβλέψει στα γράμματά του, τον είχε αναλύσει στους φιλοσοφικούς στοχασμούς του, τον είχε με σιγουριά καταγράψει στο ημερολόγιό του, τον είχε τραγουδήσει. Είχε υπογραμμίσει στο βιβλίο «Σιδηρά Διαθήκη» του Δημητρακοπούλου:

«Έκλεξε όσον ημπορής τον τρόπον του θανάτου σου, ένας ωραίος θάνατος είναι συνήθως η ευγενεστέρα πράξις της ζωής!».

Τρία πράγματα σκέφτηκε να κάνει: να κάψει τα έγγραφα της ΕΟΚΑ, να διώξει τους δύο συντρόφους του και να γεμίσει το όπλο του. Οι Άγγλοι αν και πολύ περισσότεροι φοβήθηκαν και προτίμησαν τη σιγουριά της ρίψης χειροβομβίδων. Ο Μάτσης εκείτετο διαμελισμένος από την έκρηξη της χειροβομβίδας στο μικρό του κρησφύγετο, αλλά η ψυχή του είχε βρει τη θέση της στο πάνθεον των ηρώων.

Έντεκα μήνες πριν από το πέρασμα τού Μάτση στην αθανασία, σε επιστολή προς τους γονείς του, φανερώνει το πώς θα αντιμετώπιζε το τελευταίο προσκλητήριο της πατρίδος:

«Πιστεύουμε ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα και εσείς να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν. Και δεν μπορώ να σκεφθώ γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα».

Ο Μάτσης υπήρξε λαμπρός επαναστάτης και πιστός στο σκοπό του Αγώνα που διεξήγαγε, την Απελευθέρωση-Αυτοδιάθεση και ένωση της Κύπρου με την υπόλοιπη Ελλάδα. Πολλοί είναι αυτοί που καταχραστήκανε το όνομά του. Ο θάνατός του δείχνει ότι θυσιάστηκε μόνον δια την Ελλάδαν και την Ένωσιν κι όχι για να χρησιμοποιεί κανείς σήμερα το όνομά του σε μεγαλόστομες διακηρύξεις.

«Να γιατί δεν νοιάζομαι αν τη γη αυτή τη ζουν Τούρκοι, Έλληνες, Εβραίοι… Εκείνο που έχει αξία είναι να τη ζουν αυτοί που την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους και να περπατούν πάνω της ελεύθεροι, διαφεντευτές της, κυρίαρχοί της».

Αυτή η φράση αποτυπώνει χαρακτηριστικά το πώς ήθελε να δει ο αγωνιστής του ΕΟΚΑ, Κυριάκος Μάτσης την Κύπρο. Ελεύθερη για τους ανθρώπους που ζούσαν πάνω της.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Enwtikos-13.blogspot.com’
«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα…»
25 Νοεμβρίου 2008

Σαν σήμερα πριν από πενήντα χρόνια σκοτώθηκε ένας ακόμη αγωνιστής της ΕΟΚΑ, ο Κυριάκος Μάτσης.

Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε το 1926 στο χωριό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας*. Σπούδασε γεωπόνος στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια είχε έντονη δραστηριότητα και υπήρξε ιδρυτής της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Θεσσαλονίκης. Από τότε ο νεαρός Κυριάκος άφηνε άφωνα τα πλήθη με τις ομιλίες που έδινε σχετικά με το δίκαιο αίτημα των Ελλήνων της Κύπρου για ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

Με την έναρξη του αγώνα ο Κυριάκος Μάτσης χωρίς δισταγμό και με καμάρι έγινε μέλος της ΕΟΚΑ. Μετά από προδοσία ο Μάτσης συνελήφθηκε και κρατήθηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας. Παρά τα βάρβαρα βασανιστήρια των αποικιοκρατών ο Μάτσης δεν λύγισε και ανάγκασε τον στρατάρχη Χάρντινγκ για πρώτη φορά να επισκευτεί κάποιον κατάδικο. Του πρότεινε μάλιστα για να συνεργαστεί μαζί του το υπέρογκο ποσό για την εποχή 500.000 λίρες συν προστασία. Η απάντηση όμως του παλληκαριού μας ήταν «ου περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής» αναγκάζοντας τον Χάρτινγκ να φύγει εκνευρισμένος από τα κρατητήρια.

Τον Νοέμβριο του 1956 ο Κυριάκος Μάτσης κατάφερε να δραπετεύσει από τα κρατητήρια και κατέφυγε και πάλι στα βουνά. Στις 19 Νοεμβρίου του 1958 μετά από νέα προδοσία οι Βρετανοί περικυκλώνουν το κρησφύγετο του στο χωριό Δίκωμο. Ενώ οι Βρετανοί του ζητούν να παραδοθεί αυτός απαντάει με ριπές. Οι Βρετανοί κατά την προσφιλή τακτική τους έριξαν χειροβομβίδες στο κρυσφήγετο του αγωνιστή της ΕΟΚΑ, με αποτέλεσμα να καεί ζωντανός.

Με τον θάνατο του ο Κυριάκος Μάτσης έγραψε ακόμη μια λαμπρή σελίδα στην Ελληνική ιστορία αλλά και στον ηρωϊκό αγώνα της ΕΟΚΑ. Σε αντίθεση με άλλους ο ήρωας μας ως γνήσιος Έλληνας προτίμησε την αρετή από τα λεφτά.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ…

*διορθώθηκε η πηγή που έγραφε ότι γεννήθηκε στο Παλαιχώρι της Αμμοχώστου.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί Αρετής!»
19 Νοεμβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Αξίζει να προσθέσουμε για τον Σταυραετό του Πενταδακτύλου ότι έντεκα μήνες πριν από την ηρωική του θυσία έγραφε σε επιστολή του προς τους γονείς του, αποκαλύπτωντας το μεγαλείο του ήθους του και την ενσυνείδητη απόκρισή του στο προσκλητήριο της πατρίδας:

«Πιστεύουμε ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα και εσείς να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσσει την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν. Και δεν μπορώ να σκεφθώ γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα«

Δεν αποτελεί, μόνο, ο Κυριάκος Μάτσης έμπρακτη απόδειξη ηρωισμού και αυτοθυσίας, αλλά και λαμπρό παράδειγμα ήθους εθνικού και πανανθρώπινου αλλά όχι σοβινιστικού. Αποτελεί μέχρι σήμερα την καλύτερη απάντηση στους διάφορους συγκεχυμένους ένθεν και ένθεν με την ατόφυια πίστη του στην ελευθερία και στην αξία του ανθρώπου αυτού καθ’ αυτόν και όχι λόγω της καταγωγής του. Όντας ο ίδιος υπέρμαχος της Ελευθερίας άρα και της Ένωσης, εκτιμούσε εξίσου όλους τους ανθρώπους του μόχθου και ήθελε να τους βλέπει όλους να δουλεύουν τη γη τους ελεύθερα, είτε Έλληνες ήταν είτε Τούρκοι. Στο μυαλό του όμως δεν είχε διαστρεβλωθεί η έννοια της ελευθερίας της Κύπρου ή των ανθρώπων γενικά. Δεν διαμεσολάβησαν οπαδοί αρίων φυλών ή οι σεμιναριούχοι και το PRIO για να του εμφυτέψουν μια ψευδεπίγραφη «επαναπροσέγγιση» των άνισων δικαιωμάτων και των ρατσιστικών ζωνών. Ευτυχώς!

Μεσολάβησαν, όμως, άνθρωποι με πίστη στον Χριστό και την Ελλάδα, με πίστη στη λευτεριά που του πύρωνε τα σωθικά. Ο ίδιος ομολογούσε σε επιστολή του σ’ ένα συγγενικό του παιδί ότι ο «δρόμος είναι δύσκολος» και είναι στιγμές που ένιωθαν κάποιο κλονισμό ως άνθρωποι με ψυχικές και σωματικές αδυναμίες. «Όμως» τόνιζε «πάνω από κάθε αδυναμία στέκεται η δύναμη της ΠΙΣΤΗΣ. Αυτή δίνει παλμό στην πνοή μας και μετατρέπει σε γίγαντα τ’ αδύναμο κορμί, που σκοπό του έταξε στην πάλη να μη λυγίσει. Μόνο σαν νιώθεις μέσα σου να καίει η φλόγα τούτη της ΠΙΣΤΗΣ, νιώθεις κάτι το ανάλαφρο να σε γεμίζει και παίρνεις φτερά στα πόδια και στο νου για κάποια πετάγματα.» (Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους: 1955-59, σ. 261)

Πετάγματα και περάσματα άγνωστα για μας, γνώριμα στους υψιπετείς αετούς του απελευθερωτικού μας αγώνα. Ο Μάτσης «λίγες μέρες πριν γίνει ολοκαύτωμα για την Πατρίδα […] είχε γράψει στο χαρτί ένα ποίημα με τον τίτλο «Κάποια περάσματα». Καθώς το διαβάζεις, θαρρείς πως μιλάει για το δικό του φωτεινό πέρασμα από τούτο τον κόσμο»:

Βρόντημα δόνησε τα σωθικά
από το σάλεμα των ιδεών σου
και ανατάραξε την ψυχή
το γοργοκτύπημα των φτερών σου.

Άστραμμα φώτισε το μυαλό
από το πέρασμα της ματιάς σου
και αντιφέγγισε στην καρδιά
το στραφτοκόπημα της θωριάς σου.

(Βασιλειάδη, Ν.Π. (1995), Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους: 1955-59, εκδ. Σωτήρ, Αθήνα, σ. 270-1)

Η απόδραση του Κυριάκου Μάτση: η μαρτυρία του Γ. Καντζιηλάρη 07/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Κυριάκος Μάτσης [πηγή εικόνας: Νοητική Αντίστασις www.noitikiantistasis.com]

‘Σημερινή’
«Η απόδραση του Κ. Μάτση»
07 Οκτωβρίου 2009
Γιώργος Καντζιηλάρης

Στις 16 Νοεμβρίου 1955, ο Χάρτιγκ κλείνει τη Σχολή Σαμουήλ, όπου εγώ ήμουν μαθητές. Ο νονός μου Κυριάκος Κάρκας, από το Καϊμακλί, ήταν επιστάτης στα δημόσια έργα.

Οι Άγγλοι δημιουργούν αυτή την περίοδο τα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς και παίρνω εργασία ως πελεκάνος στα κρατητήρια. Ήμουν ο νεότερος εργάτης.

Ο Αθάνατος Κυριάκος Μάτσης, όταν μπήκα στην παράγκα όπου εκρατείτο, μου είπε: «Ήρθες να κτίσεις τα κρατητήρια της σκλαβιάς;». Εγώ του απάντησα πως πολεμώ τη σκλαβιά. Γίναμε φίλοι και με ρώτησε τι εργαλεία έχω. Κατάλαβα τι ήθελε και του είπα πως όταν θα πληρωθώ θα του φέρω αυτό που θέλει.

Πληρώθηκα για μια εβδομάδα 7-7,5 λίρες. Πήγα στο κατάστημα του Κούλα και Σεργίδη στην οδό Ερμού και αγόρασα 2 κάττερς και 2 ζωντάκρες, ξοδεύοντας όλο το μισθό μου.

Κάθε πρωί, όταν μπαίναμε στα κρατητήρια, μας έκανε έρευνα πάντοτε ο ίδιος Άγγλος στρατιώτης και το βράδυ άλλος. Όταν πήρα το κάττερ και τη ζωντάκρα (τανάλια) ο Άγγλος το πρόσεξε, αλλά δεν είπε τίποτε. Την επόμενη μέρα πήρα το άλλο κάττερ και την άλλη τανάλια. Ο Άγγλος με κράτησε και όταν ερεύνησε όλους τους εργάτες με πήρε στον αξιωματικό του. Μαζί ήταν και ο επιστάτης μου, ο Κυριάκος Πηλιάς, που ήταν και ο νονός μου. Είπα στον Άγγλο διοικητή ότι είναι τα εργαλεία μου. Μου είπε να μην τα παίρνω σπίτι μου και να κάνω ένα μικρό κιβώτιο το οποίο θα κλείδωνε. Παραδίδω το δεύτερο σετ κάτερ και την τανάλια στον Νίκο Μουσιούτα, βουλευτή του ΔΗΚΟ, ο οποίος ήταν πολιτικός κρατούμενος και συγχωριανός μου, γιατί δεν βρήκα τον Κυριάκο Μάτση να του τα δώσω. Ζήτησα να εργαστώ στην παράγκα όπου εκρατείτο ο Μάτσης και μου είπε να πάρω έναν αμίαντο και να τον αφήσω πάνω στα συρματοπλέγματα. Έτσι και έκανα.

Μετά τρεις μέρες, κρυβόμενος πίσω από τον αμίαντο, έκοψε τα συρματοπλέγματα και δραπέτευσε μαζί με άλλους. Την επόμενη μέρα, όταν πήγα στα κρατητήρια για δουλειά, με περίμεναν τρεις Άγγλοι και με συνέλαβαν. Με ρώτησαν αν είχαν κάμει το κιβώτιο για τα εργαλεία μου και μου ζήτησαν το κλειδί να τους δείξω ποια ήταν. Τους έδειξα το κιβώτιο με τα εργαλεία μου και μέσα βρήκαν το δεύτερο σετ, το κάττερ και την τανάλια. Για όλη τη μέρα με παρακολουθούσε ο Άγγλος και παρόλο ότι ήμουν δηλωμένος εργάτης – ξυλουργός μόνος μου ενίσχυσα τους εργάτες και έβαζαν τα συερματοπλέγματα και δεν ήταν ευχάριστη δουλειά για όλους.

Την επομένη, μέσα στο λεωφορείο που μας μετέφερε, άρχισα δήθεν να πονώ το τυφλό μου. Φτάσαμε στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς και μου έφεραν τον Άγγλο γιατρό των κρατητηρίων. Κάθε φορά που με άγγιζε στο τυφλό έκανα πως πονούσα και ζήτησε να με φέρουν στο νοσοκομείο της Λευκωσίας. Ο Άγγλος διοικητής αρνήθηκε να με μεταφέρει και μου είπε να πάω στη Λευκωσία όταν θα εσχόλανα με το λεωφορείο. Το λεωφορείο με μετέφερε στο νοσοκομείο κατά το απόγευμα. Εγνώριζα την οδοντίατρο Ρίτσα Παυλίδου και της τηλεφώνησα από τις πρώτες βοήθειες. Ήρθε και της είπα ότι με έστελλε ο Άγγλος γιατρός από τα Κρατητήρια όπου εργαζόμουν και διευθέτησε τα της εγχειρήσεως. Την επομένη με έκαναν εγχείρηση στο τυφλό χωρίς να έχω πάθηση.

Ο Άγγλος διοικητής του στρατοπέδου με υποψιάζετο και όταν την επομένη δεν παρουσιάστηκα, ζήτησε τη διεύθυνσή μου και εξηγήσεις γιατί δεν ήμουν στη δουλειά. Οι Άγγλοι επισκέφθηκαν το νοσοκομείο διεπίστωσαν ότι πράγματι είχα το τυφλό μου και έκαμα εγχείρηση. Έτσι γλίτωσα τη σύλληψη.

Είμαι περήφανος γι’ αυτό που έκαμα και βοήθησα στη δραπέτευση του Αθάνατου Κυριάκου Μάτση, ο οποίος δίδαξε στην αιωνιότητα τις νέες γενιές Κύπρου πώς πολεμούν και πεθαίνουν για τα ιδεώδη που πιστεύουν. Το ΡΙΚ έκαμε με την Γ. Μαϊμούδη ένα φιλμ για τον Αθάνατο Κυριάκο Μάτση. Την αναφορά τη δική μου την έκαμε ο συναγωνιστής του Μάτση, ο οποίος δραπέτευσε μαζί του και ανέφερε ότι τα εργαλεία με τη βοήθεια των οποίων απέδρασαν τους τα προμήθευσε ένας μικρός που εργαζόταν στα κρατητήρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Κυριάκος Μάτσης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Ο μυθικός Κυριάκος Μάτσης»
24 Νοεμβρίου 2008
Νίκος Ορφανίδης*

Καθώς γυρίζουμε στις παιδικές μνήμες μας, καθώς επιστρέφουμε στα πρώτα εκείνα χρόνια της εφηβείας μας, επιστρέφουμε, συγχρόνως, νοσταλγικά και τρυφερά, σ’ όσα αγαπήσαμε. Σ’ όσα σφράγισαν και καθόρισαν το βίο μας. Γεγονότα και περιστατικά και συμβάντα και πράξεις, που σφηνώθηκαν εντός μας. Γυρίζουμε, έτσι, στην εποχή του ηρωισμού, τώρα που όλα αυτά εξέλιπαν, που εγκατέλειψαν τον τόπο της ιστορίας, για να εισέλθουν στον τόπο του μύθου. Επιστρέφουμε, έτσι, έκπληκτοι και αμήχανοι, σε έναν άλλο τόπο. Αυτόν της θυσίας και του μαρτυρίου και της αυτοθυσίας και της φιλοπατρίας και του έρωτος. Τώρα, που πια δεν μιλά κανείς για ηρωισμό και θάνατο και μαρτύριο. Τώρα, που κανείς δεν θέλει να θυσιάσει ή να θυσιασθεί για την πατρίδα του, για τον τόπο που έχει ρημάξει.

Σκέφτομαι, έτσι, εκείνες τις μυθικές μορφές, που δεν τις συναντήσαμε ποτέ. Που εισήλθαν, όμως, στη ζωή μας και τη σφράγισαν ανεξίτηλα. Πρώτα ως μύθος κι ύστερα ως ιστορία. Μια τέτοια μορφή υπήρξε για μας ο Κυριάκος Μάτσης. Που πέρασε, ενωρίς, μέσα στα πατριωτικά άσματα της εποχής. Στις σχολικές μας γιορτές. Στους λόγους και στους πανηγυρικούς. Ύστερα ήταν που τον βρήκαμε, μέσα από κείμενα, που αποκάλυπταν το υψηλό του ήθος. Την ωριμότητα και τον πατριωτισμό του. Τον σπαρακτικό λόγο του. Την αγάπη του για τον τόπο και τον άνθρωπο. Έτσι ήταν πια ο Κυριάκος Μάτσης, μέσα από το «Διά χειρός ηρώων» ή την κατάθεση και μαρτυρία του αρχηγού του αγώνος, στα μνημειώδη εκείνα «Απομνημονεύματα».

Καθώς, πλέον, μας χωρίζει μισός αιώνας από τη θυσία του Κυριάκου Μάτση, επιστρέφουμε σ’ όσα αγαπήσαμε. Στους μαγικούς τόπους της θυσίας. Αλλά και στους ήρωές μας, που μεγαλώσαμε μ’ αυτούς. Σ’ όσα ιδιαζόντως και αποφασιστικά καθόρισαν και σφράγισαν τη ζωή μας. Γυρίζουμε στις παλιές διαδηλώσεις, στις σημαίες που πλημμύριζαν τους δρόμους, τον καημό, την ελπίδα, το όνειρο. Γυρίζουμε στη Θεσσαλονίκη του Κυριάκου Μάτση. Στο ερειπωμένο και βεβηλωμένο Δίκωμο. Στον Πενταδάκτυλο.

Σκέφτομαι, όσο εκείνο τον αγώνα, τη θυσία, το αίμα, την αγωνία, τον ηρωισμό. Σκέφτομαι τον μυθικό εκείνο πληθυσμό των ηρώων εκείνων των χρόνων. Που έπεσαν μαχόμενοι ηρωικώς. Που αρνήθηκαν να παραδοθούν. Που ανέβηκαν στην αγχόνη. Που μαρτύρησαν στα ανακριτήρια. Που αγιάσθηκαν με τον τρόπο τους. Σκέφτομαι τον νεομάρτυρα ήρωα Κυριάκο Μάτση. Και μαζί του, όλους εκείνους που έφυγαν τόσο παράξενα από τη ζωή μας. Που όμως κράτησαν όρθιο το ελληνικό τους φρόνημα. Το δικό τους και το δικό μας.

Τα σκέφτομαι όλα αυτά, καθώς τα προσπερνούμε, πλέον, αδιάφορα, φορτωμένοι τη μέριμνα του βίου, τρέχοντας να προφτάσουμε την καθημερινότητά μας, παγιδευμένοι στη λήθη και στην αδιαφορία. Στην αδυναμία και στο φόβο μας. Όλος εκείνος ο μυθικός κόσμος μάς εγκατέλειψε, προ πολλού. Όπως τον εγκαταλείψαμε εμείς, παγιδευμένοι στους φόβους μας. Τις ανθρώπινες αδυναμίες μας. Στις όποιες προκαταλήψεις μας. Στα συμβάντα της ιστορίας που μας οδήγησαν, προ πολλού, αλλού.

Έτσι ο Κυριάκος Μάτσης ενοικεί αλλού. Σ’ έναν τόπο που δεν μπορεί να αγγίξει η δική μας αθλιότητα και μετριότητα και αδυναμία. Καθώς πορευόμαστε χωρίς αντιστάσεις, χωρίς πίστη, σκέφτομαι το σπαρακτικό ερώτημα του Παντελή Μηχανικού:

«Ποιος ήτανε τόσο λεβέντης όπως τον Ριμαχό.
Εφτά χιλιάδες φορές θα σκοτώνονταν
για να υπερασπίσει το χώμα
απ’ όπου διάβηκε η αγάπη του.

Ποιος είναι λεβέντης σαν τον Ριμαχό
ποιος έχει αγάπη σαν τον Ριμαχό
να υπερασπίσει τούτα τα χώματα».

Υποκλίνομαι και προσκυνώ σήμερα ταπεινά τον Κυριάκο Μάτση, που μας δίδαξε την αξιοπρέπεια και την αγάπη για τον άνθρωπο. Χωρίς εμπάθεια και μικρότητα και κακία. Χωρίς διακρίσεις. Μακριά από ρατσισμούς και σοβινισμούς. Που μας αποκάλυψε, με όσα μας κατέλιπε και με όσα υπερασπίστηκε, έναν ολόκληρο κόσμο. Τον κόσμο της Κύπρου.

* Μέλος της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, τέως Διευθυντής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

Άχρι τέλους βίου, Βίας Λειβαδάς 02/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Ο Βίας Λειβαδάς τον καιρό της ΕΟΚΑ [πηγή φωτογραφίας: www.efylakas.com]

‘Σημερινή’
«Άχρι τέλους βίου, Βίας Λειβαδάς»
24 Σεπτεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Φτώχυνε από χθες η αρετή. Πέθανε χθες ο Βίας ο Λειβαδάς. Διά βίου ενσάρκωση της ελληνικής αρετής. Με το πλήρες περιεχόμενο του αρχαιοελληνικού όρου. Εκείνην ακριβώς την αρετή, που από του Ηροδότου την Ιστορίη για τους 300 του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες του 480 π.Χρ., την πέταξε κατάμουτρα στον Εγγλέζο αρχιδήμιο, στρατάρχη σερ Τζον Χάρτινγκ, Γενάρη του 1956, στα κολαστήρια της Ομορφίτας, ο εκ των πανευφήμων και ενδόξων αρχαγγέλων της λευτεριάς, Κυριάκος Μάτσης: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής».

Υπό το λάβαρο της εθνικοαπελευθερωτικής Ε.Ο.Κ.Α. στα 21 του ο Βίας Λειβαδάς, αυτοπροαιρέτως έσπευσε να χρεωθεί της πατρίδος τα όπλα τα ιερά. Και παρέμεινε ενεργός, ακάματος κι ασυνθηκολόγητος αγωνιστής, σε όλη τη διάρκεια του επίγειου 75χρονου βίου του. Η συμμετοχή του στους αγώνες, από το αντάρτικο της ΕΟΚΑ στις φυλακές της Αγγλίας, με τους Ιρλανδούς αγωνιστές του IRA και στην εθελοντική εθνοφρουρά κατά της τουρκανταρσίας, από τον Ανένδοτο του Γεωργίου Πανανδρέου ως την αντιχουντική πάλη κι από την ίδρυση της ΕΔΕΚ ως τη νυχθημερόν συμμετοχή στην απόκρουση του εκτρώματος του Σχεδίου Ανάν, δεν ήταν ποτέ για τον Βία Λειβαδά, παράσημα και δάφνες για οποιαδήποτε επανάπαυση. Ήταν, κάθε φορά, μια επιπλέον προσωπική ανάληψη επιπρόσθετου χρέους. Και ευθύνης, έναντι της αδικαίωτης πατρίδας.

Υπόλογος σ’ Εκείνους που για την ελευθερία θυσιάστηκαν στους αγώνες του έθνους. Υπόλογος στις νέες και τις επερχόμενες ελληνικές γενιές της Κύπρου. Με καθημερινή τη συνείδηση του εθνικού, δημοκρατικού και κοινωνικού καθήκοντος. Στο μετερίζι του αγώνα της απελευθέρωσης, μάχιμος πάντα κι ενεργός, άφησε την τελευταία του πνοή ο Βίας ο Λειβαδάς. Το πιστοποιούν οι οργανώσεις και οι επιτροπές των οποίων υπήρξε άχρι τέλους ακούραστο στέλεχος. Το κραυγάζουν τα κορυφαία βιβλία που συνέγραψε. Η εφηβικού σφρίγους και πανάρχαιας ελληνικής σοφίας, μαχητική του αρθρογραφία. Το μαρτυρούν οι κάθε φορά συναγωνιστές του. Το γνωρίζουν οι δημοσιογράφοι ραδιοφώνου και εφημερίδων.

Ο Βίας Λειβαδάς, τη Γαλανόλευκη που ενόρκως κι ενόπλως παρέλαβε το 1955, ουδέποτε την υπέστειλε. Ακόμα και στη διάρκεια της πανούκλας του εμφύλιου διχασμού και της ταπεινωτικής ήττας, αλώβητη τη διέσωσε. Η Γαλανόλευκη σήμερα θα σκεπάσει το φέρετρό του. Τιμητικά να τον συνοδεύσει, έτσι που του αξίζει, στην τελευταία του κατοικία. Ξέρουμε τη μέγιστη του έγνοια: Ποιοι και πόσο αποτελεσματικά θ’ αδράξουν τη σκυτάλη που αφήνει.

Χαίρε εν Χώρα Ζώντων, Βία Λειβαδά.

Χαίρε, ω χαίρε, ελευθεριά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Διαβάζοντας Βία Λειβαδά»
25 Σεπτεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Πορεία προς Αμμόχωστο, είναι ο τίτλος ενός από τα σπουδαία βιβλία που έγραψε (εκδόσεις Γκοβόστης, 2001), ο κηδευθείς χθες, αγωνιστής άχρι τέλους, Βίας Λειβαδάς. Ένα συγκλονιστικό βιβλίο. Κάθε σελίδα του κι ένα ποτάμι δακρύων. 639 ποτάμια δακρύων. Ένα βιβλίο από το 1955 ώς το 2001. Σαράντα έξι χρόνια σε 639 σελίδες μαστιγώματος. Για όσους αντέχουν την ντροπή που, μετά βεβαιότητας, θα υποστούν και θα νιώσουν, διαβάζοντάς το. Καθώς θ’ αντηχούν ίσως στη σκέψη τους εκείνοι οι ανελέητοι στίχοι του Μιχάλη Πασιαρδή, «δεν είν’ η πρώτη σας φορά που μας πουλήσατε, το ‘χετε ξανακάνει, αιώνες πρίν, όταν μας ξεπουλούσατε στους Πέρσες». Που το τραγούδησε, με τον τίτλο «Είμαστε Έλληνες», ο Γιώργος Νταλάρας με τη «Διάσταση», στο «Ες γην εναλίαν Κύπρον» του Μιχάλη Χριστοδουλίδη. Και καθώς ρέει ανάμεσα στις γραμμές του Βία Λειβαδά, ανάγλυφο κι απεχθές το πύο, που επιχείρησε ν’ αφαιρέσει για να καθαρίσει τις κακοφορμίζουσες και παρά λίγο θανατηφόρες πληγές, στο σώμα της πατρίδας, απόκριση μοιάζει να λαμβάνει από τους στίχους ενός άλλου της Αμμοχώστου ποιητή. Του Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Έτσι όπως τους τραγούδησε, με φωνή λυγμό, ο Δημήτρης ο Μητροπάνος στο κορυφαίο «Αμμόχωστος Βασιλεύουσα» του Μάριου Τόκα: «Αν ο λαός μας δεν μπορεί ν’ αντλήσει απ’ τα δεινά του, τότε του δόθηκε άδικα μια τέτοια τραγωδία»

Το βιβλίο του κηδευθέντος χθες υπό την σκέπη της Γαλανόλευκης, Βία Λειβαδά, είναι συν τοις άλλοις και μια εκ βαθέων αυθεντική και εις βάθος χειρουργική, πολύτιμη διατριβή για την παρ’ Έλλησι πανάρχαια πανούκλα του εθνικού διχασμού και των εμφυλίων παθών:

«Ποιος φταίει; Οι επεμβάσεις των ξένων συμφερόντων, λένε οι πολλοί. Σπείραν τη διχόνοια για να μας διαιρέσουν και να μας κυβερνήσουν. Οι κακοί δαίμονες της Κύπρου. Μα ποια βάση θα ‘βρίσκαν τα ξένα συμφέροντα, αν άνθρωποι που φέρουν ελληνικά ονόματα δεν τους την πρόσφεραν; Ο ξένος κυβερνά μέσω των ντόπιων οργάνων του. Εμείς φέρουμε την ευθύνη! Γιατί αν δεν υπήρχαν άνθρωποι από μας να τους ανοίξουν την πόρτα και να τους δώσουν βήμα να σταθούν, θα μένανε πάντα ξένοι για τον τόπο. Και δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτε. Μα εμείς πρώτοι επιτρέψαμε το ρήγμα ανάμεσά μας και τη διάσπαση του μετώπου μας» (σελ. 290).

Με πόνο δυσβάστακτο και τόλμη ασυγκράτητη, ανατέμνει όλα τα μικρά και μεγάλα καθέκαστα αυτού του «εμείς φέρουμε την ευθύνη», στην πλοκή γνωστών και πασίγνωστων πεπραγμένων. Ορθοτομώντας λόγον άντλησης, επιτέλους, της αναγκαίας, γι’ απόκρουση των εμφυλίων παθών, σοφίας. Ως να ήταν φωτισμένος, ο Βίας Λειβαδάς, να δώσει συνέχεια στα όσα περί εμφυλίων συνέγραψε (μα πάντα τον περιφρονούσαμε) ο Θουκυδίδης.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Denksexnw.blogspot.com’
«Λιοντάρι των βουνοκορφών Βία Λειβαδά σε αποχαιρετούμε»
24 Σεπτεμβρίου 2009

Μαύρισε ο ουρανός και ήρθε η ώρα για να ανοίξει τις αγκάλες της η περήφανη Ελληνική ιστορία να σε φιλοξενήσει. Έγινες ένα με αυτή, γιατί από αυτή πήγασε ολόκληρη σου η ζωή, μεγάλε αγωνιστή της Κύπρου, Βία Λειβαδά.

Παντού και πάντοτε όποτε χρειάστηκε ήσουν εκεί, άγγελος της επίλεκτης στρατιάς των πρωτοπόρων σύγχρονε ιερολοχίτη. Πενθούμε το χαμό ενός κομματιού της δικής μας συνειδησιακής φωνής. Αποχαιρετούμε την ιαχή της ξεκάθαρης εντολής για ανυποχώρητο αγώνα για σκοπούς αγνούς που δεν χωρούν σε κατατρομοκρατημένα μυαλά. Ο φόβος δεν ήταν καλεσμένος στο δικό σου περήφανο δρόμο, οι συνέπειες της αξιοπρεπούς στάσης σου στον σκοτεινό κόσμο των συμφερόντων ποτέ δεν σε λύγισαν. Σε εξόργιζαν, σε πείσμωναν και σαν γνήσιος και σωστά γαλουχημένος Έλληνας πρότασσες το κορμί σου σου μπροστά στα αδίστακτα αρπακτικά. Για μας όλους και ποτέ για εσένα, έδωσες πολλά και στερήθηκες άλλα τόσα, για τους αφελής που ξεπουλούν τόσο εύκολα ότι με αίμα εσύ και άλλοι τόσοι κέρδισαν. Ακόμη και αυτούς όμως που σε απαρνήθηκαν εσύ τους προστάτευσες όταν η δικιά τους πόλη τους συνάντησε και ο ανδρισμός τους είχε εγκαταλείψει.

Η πύρινη σου θέληση, η ημίθεη σου αντοχή και ο μεγάλος σου πόθος που ανάστησε τα όνειρα ενός ολόκληρου λαού σε κατέτησταν λιοντάρι στις βουνοκορφές των βασανισμένων. Η δράση σου, τα λόγια σου και ότι είχε να κάνει σχέση μαζί σου ήταν καθαρό και ξάστερο. Πιστός σε αρχές και άξιες έκτισες αυτό που πολλοί δοκίμασαν να συντρίψουν μα απέτυχαν, ένα αγέρωχο αγωνιστή που δεν μετρούσε με τον πήχη της ισχύς αλλά με το δίκαιο. Δεν σε μέτρησαν σωστά οι αφελής, νόμισαν πως θα σε λύγιζαν, δεν μελέτησαν καλά την καταγωγή σου

Αγονάτιστος ήρθες και σαν αητός φεύγεις, πάντα περήφανος και ούτε σπιθαμή μακρυά από τον σκοπό για τον οποίο ο θεός σε έστειλε κοντά μας. Σε ευχαριστούμε αντάρτη της καρδιάς μας, σε αποχαιρετούμε με περηφάνια και πιο φλογερή πίστη από ποτέ. Το δικό σου καινό παράγει νέο χρέος, σε αποχαιρετούμε λοιπόν άτρωτη καρδιά του Ελληνισμού με δύο στιχάκια που τόσο πιστά και εσύ ακολούθησες:

«Ελευθεριά για σένα χάνομαι μα θά΄ρθουν πίσω μου άλλοι…

στρατοί οι γιοί μου και τα εγγόνια μου και θα σε ελευθερώσουν»

Ανταπόκριση από την κηδεία του μεγάλου σοσιαλιστή Βία Λειβαδά 25/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Ο Βίας Λειβαδάς με Ιρλανδούς συναγωνιστές του [πηγή: sibilla-gr-sibilla.blogspot.com]

Ο Βίας Λειβαδάς με Ιρλανδούς συναγωνιστές IRA

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ανταπόκριση από την κηδεία του μεγάλου Βία Λειβαδά»
25 Σεπτεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Εκπρόσωποι της Συντακτικής Ομάδας του ‘Εμπροσθοφύλακα’, ήμασταν  χθες εκεί. Στην κηδεία του μεγάλου σοσιαλιστή και αγωνιστή Βία Λειβαδά. Σε μια κατάμεστη εκκλησία, με πλήθος επισήμων, ως αρμόζει σε ένα αγωνιστή στον οποίο η πατρίδα μας οφείλει πολλά.

Ο επικήδειος από το Βάσο Λυσσαρίδη, μια ακόμη φορά μας θύμισε ότι «σοσιαλισμός και πατριωτισμός είναι δίδυμες έννοιες» [‘Νοητική Αντίστασις’, 04/05/2003].

Για τον εκλιπόντα μίλησαν η Κλαίρη Αγγελίδου εκ μέρους των συναγωνιστών του στην ΕΟΚΑ, οι συναγωνιστές του στην «Κίνηση για το Ευρωπαϊκό Μέλλον της Κύπρου» της οποίας ήταν πρόεδρος, συγγενείς του, συναγωνιστές του από την Ελλάδα.

Ακόμη και οι συγκρατούμενοί του την περίοδο του αντιαποικιακού αγώνα στις αγγλικές φυλακές, αγωνιστές του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA), απέστειλαν χαιρετισμό για τον αγαπημένο συναγωνιστή τους στον αγώνα εναντίον του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Στεφάνια κατέθεσαν οι σημαντικότεροι θεσμοί της πολιτείας μέσω εκπροσώπων τους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος, ο Πρόεδρος της Βουλής και άλλοι.

Αλγεινή εντύπωση όμως προκάλεσε στο πλήθος των παρευρισκομένων το γεγονός ότι ενώ όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, κατέθεσαν στεφάνι εις μνήμην του μεγάλου αγωνιστή της κυπριακής ελευθερίας και της δημοκρατίας, το ΑΚΕΛ έλαμψε διά της απουσίας του από την κηδεία και δεν κατέθεσε στεφάνι εις μνήμην του Β. Λειβαδά.

Παρευρισκόμενοι διερωτούντο κατά πόσον η ηγεσία του ΑΚΕΛ διέπεται από αισθήματα κατωτερότητας έναντι του Βία Λειβαδά, αφού ως αριστερός που συμμετείχε στον αγώνα της ΕΟΚΑ, της θυμίζει τη δική της αποχή.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ανταπόκριση από την κηδεία του μεγάλου Βία Λειβαδά»
25 Σεπτεμβρίου 2009
Αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος

Ο  Βίας Λειβαδας πρωτοπόρος αγωνιστής του αντιιμπεριαλιστικού-αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ [1955-1959] και στη συνέχεια όλων των πατριωτικών αγώνων του Κυπριακού Λαού συμετείχε, με περίσσευμα αγωνιστικότητας στον αγώνα ενάντια στο νεοιμπεριαλιστικο σχεδιο Αννάν που θα διέλευε την Κυπριακή Δημοκρατία και συμμετείχε μέχρι την τελευταία του πνοή στην αντίσταση για τα εξυφαινομενα νεα σχεδια επανόδου αυτου του καταπτυστου σχεδίου.

Πολυγραφότατος αγωνιστής ηταν επικεφαλής της Κινησης για την Ευρωπαικη πορεία του Κυπριακου και με αυτην την ιδιότητα ειχα την ξεχωριστή τιμή και χαρά να τον γνωρίσω  το 2002 και ειχα την ξεχωριστή χαρα να τον συναντήσω προ τριμήνου στην Κύπρο στις εκδηλώσεις τιμης και  μνήμης στον Δημο Εγκωμης Λευκωσίας την 16ην Ιουλίου 2009.

Ας ειναι αιωνία η μνήμη του και γνωρίζει πολύ καλα οτι τωρα που πορεύεται στην Νησο των Μακάρων για να συναντήσει τους συντρόφους του δημοκράτες πατριώτες αγωνιστές της ΕΟΚΑ αλλα και την Μαρία Συγκλητική και τον Κίμωνα τον Αθηναίο και ολους τους κατα καιρούς ηρωικούς πεσόντες κατά τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ότι στη θέση του γεννιώνται καθημερινα χιλιάδες πατριώτες και γι αυτο η Κύπρος θα απελευθερωθεί σε πείσμα του παγκόσμιου πολυπολιτισμικού -παραπαίοντος ήδη- νεοταξικού ιμπεριαλισμού.

Στο καλό σύντροφε Βία. Η μνήμη σου θα ειναι παρούσα πάντοτε στο βαθύτερο κομμάτι της καρδιά μας.

Στο καλό Βία Λειβαδά 23/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Αιωνία σου η μνήμη μεγάλε πατριώτη, μαχητή της ΕΟΚΑ, σοσιαλιστή, δημοκράτη, αντιχουντικέ Βία Λειβαδά. Εσύ που τεκμηρίωσες, με το βιβλίο σου «Οταν ο IRA συνάντησε την ΕΟΚΑ. Κύπριοι και Ιρλανδοί πολιτικοί κατάδικοι στις φυλακές της Αγγλίας 1956-59», πως ο αγώνας για Αυτοδιάθεση-Ένωση ήταν ένας αγώνας αγνός, ένας αγώνας ελευθερίας των λαών, ένας αγώνας με διεθνή απήχηση και εμβέλεια. Εσύ που δεν εγκλωβίστηκες στις αριστεροδέξιες αγκυλώσεις και μέχρι και την τελευταία σου στιγμή πολεμούσες για την αποτροπή της πλήρους κατάκτησης της πατρίδας μας. Τα θερμά μας συλληπητήρια στην οικογένεια σου μεγάλε Βία Λειβαδά. Η παρακαταθήκη και η κληρονομιά που μας αφήνεις είναι βαρύτατη.

Βίας Λειβαδάς

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Θάνατος Βία Λειβαδά»
23 Σεπτεμβρίου 2009

Το ΚΣ ΕΔΕΚ εκφράζει βαθιά θλίψη για το θάνατο του αγωνιστή της δημοκρατίας της ελευθερίας και ιδρυτικού μέλους του κόμματος, Βία Λειβαδά.

Σε ανακοίνωση αναφέρεται ότι ο Βίας Λειβαδάς υπήρξε κορυφαίος αγωνιστής του Εθνικού αγώνα του 1955 – 59 και καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση από τους αποικιοκράτες. Υπήρξε, προστίθεται, αγωνιστής της αντίστασης εναντίον της δικτατορίας των Αθηνών και συνεπής μαχητής του αγώνα του λαού μας για ελευθερία και δικαίωση.

Ο θάνατος του, αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΔΕΚ, δημιουργεί δυσαναπλήρωτο κενό και εκφράζει προς την οικογένεια του θερμά συλλυπητήρια. Το ΚΣ ΕΔΕΚ θα παρευρεθεί στην κηδεία διά του Προέδρου του και θα καταθέσει στεφάνι.

Ο Βίας Λειβαδάς γεννήθηκε σε χωριό της επαρχίας Αμμοχώστου, σήμερα κατεχόμενο από την Τουρκία. Αποφοίτησε από το ελληνικό Γυμνάσιο της κατεχόμενης Αμμοχώστου. Πήρε μέρος στον Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955 – 1959), στη Λευκωσία και στο ένοπλο αντάρτικο.

Τον συνέλαβαν οι Aγγλοι αποικιοκράτες και καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση. Μεταφέρθηκε στις φυλακές της Αγγλίας και παρέμεινε φυλακισμένος για δύο χρόνια. Αποφυλακίστηκε με το τέλος του αγώνα κι επέστρεψε στην Κύπρο.

Το 1964 υπηρέτησε εθελοντής στην Κυπριακή Εθνοφρουρά.

Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και παρακολούθησε μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Birmingham στην Αγγλία.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα, έλαβε μέρος στον Ανένδοτο, ως πρόεδρος των φοιτητών της ΑΣΟΕΕ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΦΕΕ, μέλος του πρώτου Κεντρικού Συμβουλίου της και πρωτοστάτησε στους αγώνες της γενιάς του 114. Μέλος της ΕΔΗΝ κατά τη διάρκεια του βασιλικού πραξικοπήματος και της αποστασίας.

Στη διάρκεια της αμερικανοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών συνεργάστηκε με τις αντιστασιακές οργανώσεις για την ανατροπή της δικτατορίας.

Εργάστηκε στο Κέντρο Παραγωγικότητας Κύπρου για 15 χρόνια, και ως σύμβουλος επιχειρήσεων.

Υπήρξε συντονιστής της Υπηρεσίας Μέριμνας και Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων, προϊστάμενος της Υπηρεσίας Επαναδραστηριοποίησης Προσφύγων, πρόεδρος των πτυχιούχων ΑΣΟΕΕ στην Κύπρο, πρόεδρος του Κυπριακού Συνδέσμου Συμβούλων Επιχειρήσεων και σε μεγάλο αριθμό οργανισμών και επιχειρήσεων.

Ο Βίας Λειβαδάς ήταν ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος ΕΔΕΚ και για πολλά χρόνια μέλος της Κ.Ε. και του Πολιτικού Γραφείου. Ηταν μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ και πρόεδρος του Συνδέσμου Πολιτικών Καταδίκων ΕΟΚΑ.

Ανάμεσα σε άλλα, εξέδωσε τα βιβλία: »Αντίστροφη πορεία», Κύπρος 1986, »Πορεία προς την Αμμόχωστο», Γκοβόστης, Αθήνα 2001, »Η κυπριακή επιχείρηση και η ανταπόκρισή της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό», Κύπρος 2003, »Συμμετοχικό Μάνατζμεντ», Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004 και »Δικαίωμα στ’ όνειρο», εντός του 2004.

Σεπτεμβριανά 1955: H τελειωτική Άλωση της Πόλης 08/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

http://www.byzantinos.com/Photos_Pogrom_1955/img_2_destruction%20of%20churches/9-cons-destr-church-agkon-el-yps6.html

‘Amen.gr’
«6-7 Σεπτεμβρίου 1955: «Η νύχτα των Κρυστάλλων» του Ελληνισμού της Πόλης»
o7 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΗΓΗ: Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον, Σύλλογοι Μικρασιατών, Ιδιωτική Οδός – Φωτογραφίες: Δημήτριος Καλούμενος

Συμπληρώθηκαν κιόλας πέντε δεκαετίες απ’ την εφιαλτική εκείνη νύχτα του τρόμου και του πανικού που έζησε ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης με την ψυχρή και οργανωμένη καθοδήγηση της Τουρκικής Κυβέρνησης. Η αφορμή των γεγονότων της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 οδηγεί στην Κύπρο. Στην Κύπρο, που από τον Απρίλιο του 1955, η ΕΟΚΑ, έχει κηρύξει ένοπλο επαναστατικό αγώνα εναντίον της Βρετανίας μετά το ναυάγιο όλων των προσπαθειών να πειστεί η Αγγλία να αναγνωρίσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του Κυπριακού λαού. Η Μ. Βρετανία, με τη σειρά της, για να εξυπηρετήσει την απόφασή της να παραμείνει στην Κύπρο με κάθε τρόπο, καθοδηγεί αριστοτεχνικά την Τουρκία, σαν αντίβαρο, βάζοντάς την να διατυπώνει ανύπαρκτες απαιτήσεις της πάνω στο νησί.

Η Βρεττανική διπλωματία, με μια μοναδική τέχνη, εξάπτει τον Τουρκικό φανατισμό, διεγείρει τον μόνιμα υποβόσκοντα σωβινισμό και οδηγεί Κυβέρνηση και αντιπολίτευση σε μια ανθελληνική υστερία. Η Κύπρος που λίγα μόλις χρόνια νωρίτερα ήταν ανύπαρκτη για την Τουρκία και που την εύρισκε στο γεωγραφικό χάρτη με δυσκολία, έγινε ξαφνικά το κυρίαρχο θέμα που απασχολούσε τις εξαθλιωμένες λαϊκές μάζες. Η Τουρκία, πάντα με τη Βρετανική καθοδήγηση, πλημμυρίζει με τις οργανώσεις «Η Κύπρος είναι Τουρκική» και ο αρχηγός της οργάνωσης Χικμέτ Μπίλ, δημοσιογράφος της Χουρριέτ, αναδεικνύεται σε ένα καταπληκτικό έμπορο του φανατισμού και του κιτρινισμού.

Η εφημερίδα του, η «Χουρριέτ», από 11.000 φύλλα κυκλοφορία που είχε όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1948, ξετινάχτηκε με μιά πύρρινη ανθελληνική αρθρογραφία, στις 600.000 φύλλα ημερησίως! Το παράδειγμα, όπως ήταν φυσικό, ακολούθησαν και οι υπόλοιπες Τουρκικές εφημερίδες που, ξεπερνούσαν η μιά την άλλη σε παραπληροφόρηση και ανθελληνικές υπερβολές, με αποτέλεσμα να χτίζεται σταδιακά στις λαϊκές μάζες ένα έντονο ανθελληνικό μένος.

Στις αρχές Αυγούστου 1955, και ενώ συνεχιζόταν η μάχη για την Διεθνή αναγνώριση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης του Κυπριακού λαού, η Αγγλία έχει καταστρώσει τα σχέδιά της. Συγκαλεί στο Λονδίνο τριμερή διάσκεψη για το Κυπριακό με την συμμετοχή της Αγγλίας, Ελλάδος και Τουρκίας, παρ’ όλο που η Τουρκία έχει πουλήσει την Κύπρο στους Άγγλους από το 1878 και έχει αναγνωρίσει, με το άρθρο 20 της Συνθήκης της Λωζάννης, με τον πλέον πανηγυρικό και κατηγορηματικό τρόπο, την πλήρη έλλειψη οποιουδήποτε δικαιώματός της στην Κύπρο. Η Μ. Βρετανία θέλει όμως να πετύχει την ενεργό ανάμειξη της Τουρκίας σαν βασικού παράγοντα στο Κυπριακό και ο πιο διπλωματικός τρόπος είναι η σύγκληση μιάς τριμερούς διάσκεψης με την συμμετοχή της Τουρκίας.

Η Ελλάδα ζει το βουβό δράμα της. Ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος έχει καταρρεύσει από μία σοβαρή ασθένεια που τον έχει καταστήσει ανίκανο να κυβερνήσει. Οι δύο αντιπρόεδροι Παν. Κανελλόπουλος και Στεφ. Στεφανόπουλος που ασκούν την εξουσία, δεν έχουν τη δυνατότητα πρωτοβουλιών. Έτσι η Ελλάδα πέφτει στην Αγγλική παγίδα και αποδέχεται τη συμμετοχή της στην Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου που επισημοποιεί την Τουρκική ανάμειξη στο Κυπριακό.

Στις 29 Αυγούστου 1955, στο μέγαρο Λάγκαστερ Χάουζ του Λονδίνου, αρχίζει η τριμερής διάσκεψη. Μια μέρα νωρίτερα, ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Χάρολντ Μακ Μίλαν στέλνει κρυπτογραφημένο μήνυμα στον Τούρκο ομόλογό του Φατίν Ρουστού Ζορλού, συμβουλεύοντας τον πως πρέπει να προχωρήσει σε «εντονώτερη δράση» για να αποδειχθεί η Τουρκική αποφασιστικότητα στην περιφρούρηση των συμφερόντων της.

Το απόγευμα της 5ης Σεπτεμβρίου ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών συγκαλεί συνέντευξη τύπου και ανακοινώνει με μιά διάχυτη υπεροψία που του χαρίζει η Βρεττανική υποστήριξη: «Η Κυβέρνησή μου, δηλώνει, έπαψε να ενδιαφέρεται για την παρούσα διάσκεψη. Παύουμε τη συμμετοχή μας. Ο λόγος είναι ότι θεωρούμε απαράδεκτο το Ελληνικό αίτημα για αυτοδιάθεση της Κύπρου. Αν η Ελλάδα επιμένει, ας διαλέξει μεταξύ της Κύπρου και της φιλίας μας!«

http://www.byzantinos.com/Photos_Pogrom_1955/img_1_Turkish%20mob%20and%20soldiers/2-cons-turk-mob-destr2.html

Και λίγες ώρες αργότερα, τα μεσάνυχτα της 5ης προς την 6η Σεπτεμβρίου, αρχίζει η εφαρμογή ενός σατανικού σχεδίου που απέβλεπε αφ’ ενός μεν στο να δείξει την δήθεν «αγανάκτηση» του τουρκικού λαού για τις Ελληνικές απόψεις, αφ’ ετέρου δε στο να ξεριζώσει, άπαξ δια παντός, τον εναπομείναντα Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης. Στον κήπο του σπιτιού του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, τοποθετείται βόμβα που δεν προκάλεσε βέβαια καμμιά ζημιά πέρα απ’ τα τζάμια μερικών παραθύρων που έσπασαν. Τη βόμβα, σύμφωνα με το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης που βγήκε στις 17 Δεκεμβρίου 1955, τοποθέτησε ο φύλακας του κτιρίου Χασάν Μεχμέτογλου και την παρέλαβε από τον φοιτητή Οκτάυ Εγκίν, γιό του πρώην βουλευτή Ροδόπης, και μετέπειτα αρχηγό της Τουρκικής αστυνομίας στην Άγκυρα.

Η συνέχεια του σχεδίου εξελίχτηκε στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη. Στις 6 το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, άρχισαν να συγκεντρώνονται στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης φοιτητές και πολίτες, μεταξύ των οποίων και αρκετές εκατοντάδες αστυνομικοί με πολιτικά. Σε λίγο κυκλοφορεί στο σημείο της συγκέντρωσης το έκτακτο παράρτημα της εφημερίδας «Ισταμπούλ Εξπρές». «Καταστράφηκε το σπίτι του πατέρα μας με βόμβα» έγραφε ο τεράστιος τίτλος της παραπληροφόρησης και το κείμενο περιέγραφε φανταστική καταστροφή του σπιτιού του Κεμάλ Ατατούρκ και του Τουρκικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη.

Σε λίγο, από τους γύρω δρόμους στους οποίους υπήρχαν σταθμευμένα στρατιωτικά αυτοκίνητα και άλλα τροχοφόρα, άρχισαν να κατεβαίνουν άτομα του τουρκικού υπόκοσμου μαζί με Λαζούς, Τσέτες και άτομα άλλων φυλών που είχαν μεταφερθεί απ’ τα βάθη της Ανατολής, οπλισμένα με σιδερένιους λοστούς, ρόπαλα, μαχαίρια και διαρρηκτικά εργαλεία. Οι οπλισμένες ομάδες των «διαδηλωτών» ξεχύνονται στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης.

Ακολουθούν ώρες πραγματικής κόλασης.

Τα συνθήματα «Υίkίn, kirin, giavourdour» (Σπάστε, γκρεμίστε, είναι γκιαούρης) και «Kahrolsun giavourlar» (Ανάθεμα στους γκιαoύρηδες) δονούν την ατμόσφαιρα και ένα μέρος του όχλου κινείται στο Istiklal Caddesi, το περίφημο Πέρα, που στο ένα χιλιόμετρο της διαδρομής του είχε, σαν το πιο φημισμένο εμπορικό κέντρο της Πόλης, 700 περίπου μαγαζιά που το συντριπτικό τους ποσοστό ανήκε σε Έλληνες. Από τους πρώτους στόχους που δέχονται την επίθεση του παθιασμένου όχλου, το καφενείο «Επτάλοφος» στην πλατεία Ταξίμ. Τζάμια, τραπέζια, καρέκλες, μπουφέδες γίνονται συντρίμμια και η γιγαντιαία επιδρομή αρχίζει.

Οι οργανωμένοι διαδηλωτές είναι χωρισμένοι σε τρεις ομάδες. Η πρώτη σπάει με λοστούς τα ρολά, τις πόρτες και τα τζάμια των καταστημάτων. Η δεύτερη αρπάζει και σκορπάει στους δρόμους τα εμπορεύματα και η τρίτη καταστρέφει και λεηλατεί. Εκατό περίπου ομάδες εκτελούν το φρικιαστικό τους έργο σε μια τεράστια έκταση απο το Βόσπορο ως τη θάλασσα του Μαρμαρά. Οι επικεφαλής των διαδηλωτών με καταλόγους σπιτιών και καταστημάτων των Ελλήνων, που είχαν σημαδευτεί με ευδιάκριτα σήματα, διευθύνουν τις ομάδες των διαδηλωτών.

Πρόκειται για ένα οργανωμένο τυφώνα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Δεκάδες Έλληνες πολίτες και κληρικοί κακοποιούνται. Λεηλατούνται και παραδίδονται στις φλόγες 73 ελληνικές εκκλησίες.
Καταστρέφονται εικόνες, αγιογραφίες και σκεύη ανεκτίμητης ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας. Καταστρέφονται ολοσχερώς και τα 26 ελληνικά σχολεία και οι πίνακες γραμμένοι με το τελευταίο μάθημα της μέρας, σκορπάνε στους δρόμους. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η Μεγάλη του Γένους Σχολή και το Ζάππειο Λύκειο δέχονται την επίθεση του όχλου με απίστευτη μανία. 4.340 ελληνικά καταστήματα καταστρέφονται και λεηλατούνται. 2.600 χριστιανικά σπίτια βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα και παραδίδονται στο μένος και στην πρωτοφανή λύσσα του όχλου. Ρημάζονται κυριολεκτικά τα γραφεία και τα πιεστήρια και των τριών ελληνικών εφημερίδων της Κωνσταντινούπολης. 21 ελληνικά εργοστάσια καταστρέφονται ολοκληρωτικά και οι μηχανές και τα εργαλεία αυτών που βρίσκονται στα παράλια του Βοσπόρου, πετιούνται στη θάλασσα. 110 ελληνικά εστιατόρια και ξενοδοχεία καταστρέφονται, λεηλατούνται ή παραδίδονται στις φλόγες.

Οι Πατριαρχικοί Τάφοι και τα σκηνώματα των μεγάλων ευεργετών του Έθνους, που από το 1850 τοποθετούνται στον αυλόγηρο της Ιεράς Μονής της Ζωοδόχου Πηγής δέχονται την επίθεση του όχλου που με κανιβαλική μανία σπάει τους τάφους, ξεθάβει τα οστά των νεκρών και τα σκορπάει στους δρόμους.

Στο Ελληνικό νεκροταφείο του Σισλί, μια ομάδα διαδηλωτών επί δύο ολόκληρες ώρες καταστρέφει τάφους και σταυρούς, σκάβει τους πιο πρόσφατους και βγάζει έξω τα πτώματα, μαχαιρώνοντας και κομματιάζοντάς τα.

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=561

Οι θόρυβοι από τα τζάμια, τα έπιπλα και τα είδη που καταστρεφόταν, οι καπνοί από τις φωτιές στα σπίτια, στα καταστήματα και στις εκκλησίες, οι αλαλαγμοί και τα συνθήματα του όχλου, οι κραυγές απελπισίας, ο τρόμος και ο πανικός των θυμάτων της επιδρομής, οι εκατοντάδες βιασμοί, οι δεκάδες των θανάτων αθώων θυμάτων δημιουργούν μια άλλη νύχτα Αγίου Βαρθολομαίου, μια δεύτερη άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Στην Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής, γνωστής σαν «Βαλουκλιώτισα», οι αστυνομικοί και ο νυχτοφύλακας που υποτίθεται ότι την φύλαγαν, καθοδηγούν τον όχλο στην καταστροφή και στη λεηλασία του ιστορικού Μοναστηριού. Ο 90χρονος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς βρίσκει τραγικό θάνατο στις φλόγες της φωτιάς που άναψαν για να τον κάψουν. Ο 6Οχρονος ηγούμενος επίσκοπος Παμφιλίου Γεράσιμος βασανίζεται και τραυματίζεται βαρειά στο κεφάλι.

Στα Θεραπιά η Μητρόπολη Θεραπίων-Δέρκων παραδίνεται στις φλόγες μαζί με την σπάνια και ανεκτίμητης αξίας βιβλιοθήκη της. Το ιστορικό κτίριο της Μητρόπολης, στο οποίο πριν απ’ την επανάσταση του 1821 γινόταν μυστικές συσκέψεις με προύχοντες της Πόλης και τον Παπαφλέσσα που σαν μέλος της Φιλικής Εταιρίας σταματούσε στην Κωνσταντινούπολη καθ’ οδό προς την Οδησσό, καταστρέφεται τελείως.

Στο Μέγα Ρέμα, βρίσκεται το σπίτι του Μητροπολίτη Ηλιούπολης Γεννάδιου που είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το Φανάρι: Κοινωνιολόγος, ιστορικός, θεολόγος και πολυγραφότατος ,μια πνευματική προσωπικότητα που μιλάει 7 γλώσσες και ακτινοβολεί όχι μόνο στον Ελληνισμό της Πόλης αλλά σ’ ολόκληρο το χριστιανισμό όπου κι’ αν βρίσκεται. Γι’ αυτήν ακριβώς την αξία του ο Γεννάδιος είναι προκαθορισμένος στόχος. Ο όχλος μπαίνει στο σπίτι του και όταν τον εντοπίζει στον επάνω όροφο, τον κακοποιεί βάναυσα και τον ρίχνει απ’ τις σκάλες μέχρι, κουτρουβαλώντας, να βρεθεί στο ισόγειο.

Ο όχλος καταστρέφει με μανία ό,τι υπάρχει μέσα στο σπίτι μαζί με την πλούσια βιβλιοθήκη που είχε δημιουργήσει ο Γεννάδιος. Στη συνέχεια τον σέρνουν στο δρόμο συνεχίζοντας την κακοποίησή του ώσπου τον εγκαταλείπουν αναίσθητο. Ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος, πεθαίνει λίγα εικοσιτετράωρα μετά τα γεγονότα.

Στη Σμύρνη, οργανωμένα στίφη ξεχύνονται στους δρόμους με προκαθορισμένους στόχους: Ο πρώτος στόχος είναι το Ελληνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση της Σμύρνης, που καταστρέφεται και πυρπολείται. Ο δεύτερος στόχος είναι το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στη Σμύρνη που παραδίδεται στις φλόγες μπροστά στο απαθές βλέμμα των Τούρκων φρουρών του. Έντρομος ο Γενικός Πρόξενος καταφέρνει να διαφύγει με την οικογένειά του από την πίσω πόρτα.

Ο επόμενος στόχος, τα σπίτια των Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟ. Με καταλόγους που έχουν τις διευθύνσεις τους, οι «διαδηλωτές» επιτίθενται εναντίον τους ρημάζοντας, λεηλατώντας, κακοποιώντας και καίοντας έπιπλα, σπίτια και ελληνικές σημαίες.

Όταν, μετά τα μεσάνυχτα, οι οργανωμένες ομάδες έχουν ολοκληρώσει το έργο τους η Τουρκική Κυβέρνηση ευαρεστείται, επιτέλους, να κηρύξει στρατιωτικό νόμο.

Το σχέδιό τους σημείωσε καταπληκτική επιτυχία. Το σύνολο σχεδόν των ελληνικών περιουσιών καταστράφηκε. Ο ελληνικός πληθυσμός τρομοκρατήθηκε. Οι απειλές για την ζωή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης τους έκανε να νοιώθουν πώς βρισκόταν σ’ ένα απέραντο ναρκοπέδιο.

Τα συνθήματα «Bugun maliniz, yarin kafaniz» (Σήμερα το βιός σας, αύριο το κεφάλι σας) και «Dun seker bayrami, bugun kurban bayrami» (Χθες ήταν η γιορτή του γλυκού, σήμερα είναι η γιορτή της θυσίας), σπέρνουν τον τρόμο και τον πανικό στον θανάσιμα λαβωμένο Ελληνισμό της Πόλης. Το καταλυτικό συναίσθημα της ανασφάλειας παραλύει τις ψυχές όλων. Τα δάκρυα, στα μάτια και στις καρδιές, τρέχουν ασταμάτητα.

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο τραγικός πνευματικός ηγέτης που έσειρε τον βαρύ σταυρό του μαρτυρίου, προσπαθεί να εμψυχώσει όλους όσους έχασαν το θάρρος κι’ είναι έτοιμοι να φύγουν:

«Είδατε, τους λέει, τα κόκκαλα; Ξεθάφτηκαν για να σας μιλήσουν, για να σας πουν το χρέος πού χετε να μείνετε σε τούτη τη γη που γεννήθηκαν οι πατέρες σας, οι πατέρες των πατέρων σας, εσείς, τα παιδιά σας».

Μάταια όμως. Η μοίρα της Πολίτικης ρωμιοσύνης είναι πολύ σκληρή.

Το 1922 η Μικρασιατική καταστροφή, το 1928 η συμφορά με την φωτιά που σε μιά νύχτα αποτέφρωσε τα περίφημα Ταταύλα, το 1941 η στρατολόγηση είκοσι ηλικιών και η αποστολή της σε τάγματα εργασίας, το 1942 το περίφημο βαρλίκι που εξόντωσε οικονομικά και φυσικά τον Πολίτικο Ελληνισμό και τώρα ο τυφώνας που σάρωσε στο πέρασμά του, μέσα σε λίγες ώρες, τους κόπους μιας ζωής. Η ομογένεια της Κωνσταντινούπολης δεν αντέχει πιά άλλο. Γονατίζει κάτω απ’ τα συνεχή κι’ ανελέητα χτυπήματα. Σε λίγο, καραβάνια ολόκληρα εγκαταλείπουν τη Βασιλεύουσα για να σώσουν, τουλάχιστον, τη ζωή τους.

Οι εκκλησίες που πλημμύριζαν και στον αυλόγυρο ακόμα, αρχίζουν να ερημώνουν. Τα σχολεία βρίσκονται σιγά-σιγά χωρίς μαθητές και αρχίζουν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Ο Ελληνισμός της Κων/λης συρρικνώνεται ραγδαία. Από 315.000 άτομα που υπήρχαν στην Κων/λη, Ίμβρο, Τένεδο, σε αντιστάθμισμα 80.000 περίπου μουσουλμάνων που κρατήθηκαν στη Δυτική Θράκη, στα πλαίσια της Συνθήκης της Λωζάνης που υπεγράφη το 1923 μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, σήμερα δεν έχουν απομείνει παρά μόνο λίγες χιλιάδες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού, μετά και την χαριστική βολή των απελάσεων που ακολούθησαν 9 χρόνια αργότερα.

Και η Κωνσταντινούπολη ερημώνει, ξεραίνεται απ’ τις ρίζες της, απ’ τον Ελληνισμό της, που σκορπάει στο δρόμο της προσφυγιάς σαν φοβισμένο κοπάδι που προσπαθεί ν’ αποφύγει τα σπασμένα γιαλιά που απλώνονται στους δρόμους απ’ τις καταστροφές της μαύρης νύχτας.

Δυό εικοσιτετράωρα μετά τα γεγονότα, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Αντάν Μεντερές, με την συνήθη εξοργιστική Τούρκικη υποκρισία, δηλώνει πώς τα έκτροπα ήταν έργο των κομμουνιστών που σκόπευαν να ανατρέψουν το καθεστώς της Τουρκίας.

Την επομένη όμως, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ισμέτ lνονού, δηλώνει στα γραφεία του Λαϊκού Κόμματος, του οποίου ήταν αρχηγός, με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Είναι καλό που δεν αναμείχτηκε το κόμμα μας στα γεγονότα, όμως οι εκδηλώσεις αυτές ήταν πολύ καλά οργανωμένη εθνική ενέργεια και ωφέλιμη για να καθαρίσει η χώρα μας από το ελληνικό στοιχείο, που είναι ένας βραχνάς».

Ο Διεθνής Τύπος δίνει μεγάλη προβολή στο πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού στην Τουρκία. Μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και της Αμερικής, της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και του Καναδά περιγράφουν με τα μελανώτερα χρώματα την Τουρκική θηριωδία.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1955, ο Άγγλος δημοσιογράφος Νοέλ Μπάρμπερ γράφει, μεταξύ άλλων, στην Βρεττανική εφημερίδα «Νταίηλυ Μαίηλ»:

«Ο ιερέας της εκκλησίας του Γενή Μαχαλά, αφού γυμνώθηκε, δέθηκε σ ένα φορτηγό αυτοκίνητο που τον γυρνούσε στους δρόμους όπου το πλήθος τον έφτυνε. Απ’ όσα είδα και άκουσα δεν μου μένει καμμιά αμφιβολία ότι η επίθεση του Τουρκικού όχλου κατά των ελληνικών περιουσιών είχε προμελετηθεί και προετοιμαστεί με επιμέλεια. Η φωτιά που σάρωσε την Πόλη άναψε σε εκατό διαφορετικά σημεία την ίδια ακριβώς ώρα.

Ο όχλος καθοδηγείτο από ειδικά άτομα που υποδείκνυαν ποιά καταστήματα και ποιά σπίτια έπρεπε να καταστραφούν και ποιά έπρεπε να μείνουν άθικτα, συνεπώς καθοδηγείτο από ψύχραιμους εγκέφαλους που χειραγωγούσαν τις πράξεις του με σταθερό, προμελετημένο και αντικειμενικό σκοπό. Με μια ταχύτατη προσπάθεια οι Τούρκοι για να κατευνάσουν τον αγανακτισμένο από την πρωτοφανή αυτή αγριότητα, κόσμο, επέρριψαν όλη την ευθύνη στους κομμουνιστές.

Μπορώ να διαβεβαιώσω πως δεν υπάρχει ούτε κόκκος αλήθειας στον ισχυρισμό αυτό. Επί δέκα ολόκληρα χρόνια τώρα η Τουρκία καυχάται πως δεν έχει κομμουνιστές, και δεν έχει πράγματι. Πως λοιπόν, μέσα σε μια νύχτα, ξεπήδησε ολόκληρο πλήθος απ’ αυτούς για να προκαλέσει τόσες καταστροφές, με την ανοχή μάλιστα των αστυνομικών αρχών;».

Πέντε χρόνια μετά τα γεγονότα ανετράπη η Κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές από στρατιωτικό πραξικόπημα. Ακολούθησε η δίκη της Πλάτης που έληξε στις 5/1/1961. Ο πρωθυπουργός Αντναν Μεντερές και ο Υπουργός των Εξωτερικών Φατίν Ρουστού Ζορλού βρέθηκαν ένοχοι για πολλά αδικήματα, μεταξύ των οποίων και γιο την οργάνωση και εκτέλεση του πογκρόμ εναντίον των Χριστιανών στις 6 Σεπτεμβρίου 1955. Και οι δύο θανατώθηκαν με απαγχονισμό.

Το χωριό Γκιόρζε της Μικράς Ασίας απ’ το οποίο προερχόταν οι περισσότεροι Λαζοί επιδρομείς, τέσσερις βδομάδες μετά τα γεγονότα, καταστράφηκε τελείως από μεγάλη πυρκαγιά, ενώ δύο άλλα χωριά, που επίσης συμμετείχαν στην επιδρομή, ισοπεδώθηκαν κυριολεκτικά από ισχυρό σεισμό.
Αντί επιλόγου, ας θυμηθούμε πάλι τα λόγια του φιλόσοφου Τουχόλσκυ: «Πες μου πως μεταχειρίζεσαι τις μειονότητές σου, να σου πω το επίπεδο του πολιτισμού σου».

Και δε μας μένει παρά μόνο η παρηγοριά, πως εμείς τουλάχιστον οι Έλληνες, υπερασπιζόμαστε όχι μόνο με λόγια, αλλά και με έργα, το επίπεδο του πολιτισμού μας, τουλάχιστον όσον αφορά τη μεταχείριση που επιφυλάσσουμε στη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.

6-7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Με την οργάνωση και την καθοδήγηση της Κυβέρνησης της Άγκυρας εξαγριωμένοι Τούρκοι, μέσα σε μια νύχτα, κατέστρεψαν, έκαψαν και λαηλάτησαν:

  • 4.340 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
  • 2.600 ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΠΙΤΙΑ
  • 73 ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
  • 26 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
  • 110 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ
  • 21 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ
  • 27 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ
  • 3 ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

>> [Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση εδώ.]

Σπάνια αρχεία της ΕΟΚΑ έλαβε το Πανεπιστήμιο Κύπρου 11/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags:
add a comment
Νέα σπάνια αρχεία της ΕΟΚΑ [πηγή φωτογραφίας: Πολίτης, 10/07/2009]

 

‘Πολίτης’
«Έχεις πακέτο… με Ιστορία! Μέσα σ’ ένα φάκελο η Βιβλιοθήκη του Παν. Κύπρου έλαβε αρχεία της ΕΟΚΑ»
10 Ιουλίου 2009, σελ. 41
Χρύστα Ντζάνη

Η έκπληξη στο πρόσωπο των βιβλιοθηκονόμων του Πανεπιστημίου Κύπρου ήταν απερίγραπτη, όταν πριν από μερικές μέρες έλαβαν ταχυδρομικώς ένα φάκελο με αποστολέα μια άγνωστη Ιρλανδέζα. Ανοίγοντας το δέμα, βρέθηκαν μπροστά σε μια σειρά από κειμήλια από τον αντιαποικιακό αγώνα της ΕΟΚΑ, τόσο απ’ την πλευρά των αγωνιστών, όσο και από τα στρατιωτικά αρχεία των ‘Αγγλων. Αναγνωρίζοντας αμέσως την αξία του απρόσμενου «δώρου» και θέλοντας να διαπιστώσει την προέλευσή του, ο λειτουργός της Βιβλιοθήκης, Ανδρέας Ανδρέου, αναζήτησε την αποστολέα, η οποία απλώς υπέγραφε ως Κόραλ Χίλαρι. Η γυναίκα για μέρες δεν απαντούσε στα email του και χρειάστηκε να επιστρατευθεί η ίδια -ταχυδρομική- οδός για να επικοινωνήσει τελικά η ίδια τηλεφωνικά με τον Ανδρέου, ο οποίος στο μεταξύ τής είχε στείλει ευχαριστήρια επιστολή, σημειώνοντας τα στοιχεία επικοινωνίας του.

Αναγνώρισε την αξία τους
Όπως προέκυψε από τη μεταξύ τους επικοινωνία, η 64χρονη γυναίκα καθάριζε το σπίτι ενός θανόντα ηλικιωμένου ‘Αγγλου στο Δουβλίνο. Ανάμεσα σε ένα σωρό από παλιά κιβώτια, εντόπισε ένα πανό από την εποχή του αγώνα της ΕΟΚΑ, αλλά και μεγάλο αριθμό αυθεντικών εγγράφων, προκηρύξεων και φυλλαδίων της ίδιας εποχής (1955-1959). Ο άντρας υπηρετούσε προφανώς εκείνο τον καιρό στις βρετανικές δυνάμεις, στην Κύπρο, και η γυναίκα, η οποία έρχεται δυο φορές τον χρόνο στο νησί μας για διακοπές, αναγνώρισε την ιστορική αξία των ευρημάτων της και σκέφτηκε, αντί να τα πετάξει, να τα στείλει σε κάποιον φορέα που θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει.

Αναζητώντας σχετικά στοιχεία στο διαδίκτυο, η Κόραλ Χίλαρι είδε ότι η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου ασχολείται με το ιστορικό αρχείο της ΕΟΚΑ, και μάλιστα εκείνες τις μέρες είχε παρουσιάσει το έργο της ψηφιοποίησης του ηχητικού, φωτογραφικού, έντυπου και οπτικοακουστικού υλικού του Συμβουλίου Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-59 (ΣΙΜΑΕ). Δίχως να χάσει χρόνο, η γυναίκα τακτοποίησε το υλικό σε ένα φάκελο και το έστειλε στη Βιβλιοθήκη, χωρίς να εσωκλείει κάποιο διευκρινιστικό σημείωμα για την πρωτοβουλία της.

Μικρός θησαυρός
«Έτσι, από το πουθενά ήρθε και μας βρήκε ένας μικρός ιστορικός θησαυρός!», σημειώνει τώρα ο κ. Ανδρέου, αφού το ιστορικό υλικό, το οποίο έχει ταυτοποιηθεί ως αυθεντικό από καθηγητές του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, θεωρείται ένα σημαντικό κειμήλιο για το αρχείο της εποχής. Τη σημασία του είχαν εξάλλου αναγνωρίσει και οι ίδιοι οι ‘Αγγλοι φύλακές του, αφού στο πανό (όπου αναγράφονται συνθήματα με νερομπογιά), τις προκηρύξεις της ΕΟΚΑ και τα στρατιωτικά έγγραφα (που, ανάμεσα στα άλλα, έδιναν οδηγίες στους στρατιώτες πότε να ανοίγουν πυρ και πότε να το αποφεύγουν) διακρίνονται στοιχεία συστηματικής αρχειοθέτησής τους. Τα κείμενα, μάλιστα, που ήταν γραμμένα στα ελληνικά, είχαν μεταφραστεί στην αγγλική γλώσσα.

Σπάνια κειμήλια
Η αξία των φυλλαδίων αναμένεται να απασχολήσει τους ιστορικούς ερευνητές, καθώς μέσα από αυτά προκύπτουν νέα στοιχεία για τη δράση της Οργάνωσης. Από ορισμένα φυλλάδια, για παράδειγμα, προκύπτει ότι εκτός από το ενημερωτικό υλικό που κυκλοφορούσε ευρύτερα στις μεγάλες πόλεις, υπήρχαν και φυλλάδια που κυκλοφορούσαν τοπικά, στα όρια κάποιων κοινοτήτων.

Προπάντων, ωστόσο, οι ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου Κύπρου που μελετούν τα αρχεία, τα αξιολογούν ως σπάνια ιστορικά κειμήλια με μεγάλη συναισθηματική αξία, αφού, λόγω της επικινδυνότητας που έκρυβε τότε η κατοχή και φύλαξη φυλλαδίων της ΕΟΚΑ από ιδιώτες Κυπρίους, μέλη της Οργάνωσης και μη, εκτιμάται ότι ελάχιστα έχουν διασωθεί, κι αυτά βρίσκονται σήμερα στο μουσείο της ΕΟΚΑ ή σε κάποιες λίγες βρετανικές βιβλιοθήκες. Με βάση αυτά, ο άντρας που τα φύλαξε για τόσα χρόνια, θεωρείται πως ήταν Βρετανός στρατιώτης ή μέλος των διωκτικών αρχών που είχαν συσταθεί τότε για την πάταξη της δράσης της Οργάνωσης.

Ψηφιοποιήθηκε
Αμέσως μετά την παραλαβή και αναγνώριση του σπάνιου δώρου, οι λειτουργοί της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου ξεκίνησαν την ψηφιοποίησή του, η οποία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Όλο το ψηφιακό υλικό που θα προκύψει θα ενταχθεί στις ψηφιακές συλλογές της Βιβλιοθήκης, αλλά και στην ιστοσελίδα της, με προοπτική να ενταχθεί αργότερα και στην ευρωπαϊκή διαδικτυακή βιβλιοθήκη Europeana. Όσον αφορά στο αυθεντικό υλικό, δεν έχει αποφασισθεί ακόμη πού θα φυλαχθεί και, αν δεν δοθεί στο αρχείο του ΣΙΜΑΕ, θα εκτεθεί σε έναν χώρο που θα διαμορφωθεί ειδικά γι’ αυτό τον σκοπό στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου.