jump to navigation

Πρωτοφανής πνευματική τρομοκρατία κατά ιστολογίων και εφημεριδών από το ΑΚΕΛ 17/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in BIG BROTHER, ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed
[πηγή γελοιογραφία: 'Νοητική Αντίστασις' 05/12/2008 www.noitikiantistasis.com]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Πρωτοφανής πνευματική τρομοκρατία κατά ιστολογίων και εφημεριδών από το ΑΚΕΛ»
17 Δεκεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Νέο κρούσμα πνευματικής τρομοκρατίας ασυλλήπτων διαστάσεων από το ΑΚΕΛ έχουμε στην Κύπρο. Τα πράγματα πλέον έχουν γίνει πολύ σοβαρά και αναρωτιώμαστε αν ο Πρόεδρος αντιλαμβάνεται που οδηγείται η χώρα, ή αν τον τελικά τον συμφέρει η καλλιέργεια της διχόνοιας, της καχυποψίας και του μίσους στην κοινωνία. Η πολιτική κριτική και η ελευθερία του λόγου βρίσκονται κυριολεκτικά υπό διωγμόν στην Κύπρο, και δεν ξέρουμε ως που θα οδηγήσουν την κατάσταση οι κυβερνώντες.

Ο Γ.Γ. του κυβερνώντος ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, σε μια πρωτοφανή για τα κυπριακά δεδομένα δήλωση, καταφέρθηκε κατά της ελευθερίας του Τύπου και της άναρχης, λαϊκής ψηφιακής ενημέρωσης που προσφέρουν τα ιστολόγια, μιλώντας ξεδιάντροπα πως ιστολόγοι και εφημερίδες ενθαρρύνουν, δήθεν, την «φυσική εξόντωση του Προέδρου»!

Στην ομιλία του για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2010 ο κ. Κυπριανού ανέφερε ότι «το τελευταίο διάστημα είμαστε μάρτυρες μιας χυδαίας και εκβιαστικής επίθεσης, που γίνεται ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέσα από μπλόγκ στο ίντερνετ, σατιρικές δήθεν εφημερίδες και άλλους«.

Ο κ. Κυπριανού προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα καταγγέλλοντας ότι «ενθαρρύνεται η φυσική εξόντωση του Προέδρου. Βλέπετε αυτός είναι ο μόνος τρόπος, που γνωρίζουν για να απαντούν σε επιχειρήματα». [‘ΑΠΕ-ΜΠΕ’ 16/12/2009]

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να το προσπεράσουμε: Όταν αναφέρεται ο κ. Κυπριανού σε «φυσική εξόντωση», βεβαίως υπονοεί κάποιου είδους δολοφονική απόπειρα ή επίθεση κατά του Προέδρου. Ποιος όμως ιστολόγος ή εφημερίδα έχει εκφράσει τέτοιες απόψεις; Ας μας πουν για να τους καταδικάσει σύσσωμη η κυπριακή κοινωνία.

Ο Άντρος Κυπριανού, ως νέος Σάντσο Πάντσα στην σκιά του Δον Κιχώτη, κυνηγά φανταστικούς ανεμόμυλους. Ή -χειρότερα- κατασκευάζει αχυρένιες μάγισσες για να τις κυνηγήσει μετά. Είναι φανερό όμως πως μια τέτοια κατηγορία είναι εκτός πραγματικότητας. Εκτός βέβαια αν ορισμένοι εγκάθετοι της κυβέρνησης ανοίξουν ένα ψεύτικο ιστολόγιο, γράψουν δύο-τρεις απειλές, και αυτό χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα. Αλλά πέραν αυτού, εμείς δεν έχουμε παρατηρήσει σε κανένα από τα γνωστά κυπριακά ιστολόγια κανενός είδους απειλή κατά του Προέδρου.

Περίεργο δεν είναι που ενώ αυτός ο Πρόεδρος είναι υπέρ του δέοντως «ευέλικτος» μπροστά στις απαιτήσεις ποικιλώνυμων, ντόπιων και ξένων, καπιταλιστικών συμφερόντων, ιμπεριαλιστικών απαιτήσεων και στρατοκρατορικών τελεσιγράφων, ξαφνικά γίνεται «αλύγιστος», «σκληρός» και «άκαμπτος» μπροστά σε ανίσχυρα και ανυπεράσπιστα ιστολόγια, ιστοσελίδες και εβδομαδιαίες εφημερίδες;

Είναι φανερό σε τι αποσκοπεί η σταλινίζουσα τοποθέτηση του Άντρου Κυπριανού, η οποία χωρίζεται σε τρία σκέλη:

α) Προσπαθεί να τρομοκρατήσει μερίδα του λαού και να προετοιμάσει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα για ενδεχόμενο κλείσιμο, λογοκρισία και φίμωση ιστολογίων, ιστοσελιδών και εφημερίδων που ασκούν δημοκρατική κριτική στην κυβέρνηση. Έχουν αντιληφθεί στο ΑΚΕΛ πως το διαδίκτυο δεν φιμώνεται εύκολα, αφενώς, και αφετέρου, δεν ελέγχεται και δεν προσφέρεται για την διασπορά κατευθυνόμενης προπαγάνδας διότι πολλαπλασιάζεται η αντιμετώπιση της. Στο διαδίκτυο, ο καθένας μπορεί να αντιπαρατεθεί ως ίσος στην κυβέρνηση με επιχειρήματα. Χωρίς το διαδίκτυο, η κυβέρνηση παίζει χωρίς αντίπαλο.

β) Να τσουβαλιάσει όλους τους αντιδρούντες στις εθνικές υποχωρήσεις και στις άνευ όρων «γενναίες προσφορές» προς την κατοχική Τουρκία ως ακραίους και με φιλοπραξικοπηματικές τάσεις. Προσβάλλει όμως ο κ. Κυπριανού και τον εαυτό του, και κυρίως την πρόσφατη και νωπή ιστορία της Κύπρου, αφού το πιο μεγάλο κομμάτι της αντίδρασης στον ενδοτισμό της συμμαχίας ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ προέρχεται ιδεολογικά από τον δημοκρατικό εκείνο χώρο που αντιστάθηκε με πράξεις και όχι με λόγια στον φασισμό, στο πραξικόπημα και σε πραγματικά σχέδια «φυσικής εξόντωσης» δημοκρατικά εκλελεγμένων Προέδρων.

γ) Προσπαθεί να «μακαριοποιήσει» τον Πρόεδρο Χριστόφια, ελπίζοντας πως οι πολίτες θα πάψουν να τον επικρίνουν για τις γιγαντιαίες υποχωρήσεις του στο Κυπριακό (με αποκορύφωμα το πράσινο φως που έδωσε στην ενταξιακή πορεία της κατοχικής Τουρκίας μόλις πριν από λίγες μέρες στις Βρυξέλλες) και θα τον λυπηθούν, αφού θα τον ταυτίσουν με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, ο οποίος παρά τρίχα γλίτωσε την πραγματική απόπειρα «φυσικής εξόντωσης» του στις 15 Ιουλίου 1974.

Ναι, αυτός είναι ο Πρόεδρος μας! Αντί να επιζητεί να τον δοξάσουν οι πολίτες με τις υπέρ πατρίδος πράξεις του, απαιτεί να τον φοβηθούν, να βγάλουν τον σκασμό στις «γεναίες προσφορές» του και να τον λυπηθούν από πάνω.

Η προσπάθεια, όμως, μακαριοποίησης του κ. Χριστόφια αγαπητέ Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, και η επιδιωκώμενη από εσάς δημιουργία κλίματος 1971-74 είναι καταδικασμένη σε αποτυχία για μερικούς πολύ απλούς λόγους:

– Η ηγεσία του πραξικοπήματος βρίσκεται πλέον στο πλευρό σας.

– Η ηγεσία του μεταπραξικοπήματος βρίσκεται πλέον στο πλευρό σας.

– Οι πληροφοριοδότες των Βρετανών στον πυρήνα της ΕΟΚΑ-Β’ βρίσκονται πλέον στο πλευρό σας.

– Οι δικηγόροι της ΕΟΚΑ-Β’ βρίσκονται πλέον στο πλευρό σας.

– Τα εκφραστικά όργανα της Δεξιάς βρίσκονται πλέον στο πλευρό σας.

– Το Β’ Επιτελικό Γραφείο του ΓΕΕΦ, η Στρατονομία, η Αστυνομία και η ΚΥΠ έπαψαν εδώ και δεκαετίες να είναι χουντοδιαβρωμένες, και τώρα, ασφυκτικά ελεγχόμενες από εσάς, βρίσκονται και αυτές πλέον στο πλευρό σας.

– Οι μουτζαχίντ της φασιστικής τουρκικής ΤΜΤ είναι «σύντροφοι και φίλοι» και βρίσκονται, συνομιλούντες, και αυτοί πλέον στο πλευρό σας.

– Η ιμπεριαλιστική Βρετανία και το Foreign Office, που επί δεκαετίες προετοίμαζαν τα επί χάρτου σχέδια διζωνικής διχοτόμησης, βρίσκονται, και με πρωθυπουργικά πρωτοσέλιδα άρθρα στην ‘Χαραυγή’, ολόψυχα πλέον στο πλευρό σας.

– Οι ιμπεριαλιστικές ΗΠΑ των Μπους-Ομπάμα, αλλά και του εισβολικού Χένρυ Κίσσινγκερ, βρίσκονται πλέον στο πλευρό σας.

– Και τέλος, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας επαναβεβαίωσε την 1η Ιουλίου 2009 πως τόσο το ξέβαθο-πολιτικό,  όσο και το βαθύ-στρατιωτικό τουρκικό κράτος βρίσκονται πλέον, πανηγυρικά, στο πλευρό σας.

Μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς πως όλες ανεξαιρέτως οι φασιστικές και ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που –αποδεδειγμένα- συνωμότησαν για την «φυσική εξόντωση» του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου είναι πλέον ταγμένες -αποδεδειγμένα και στα φανερά- στο πλευρό του κυβερνώντος ΑΚΕΛ.

Ο Δον Χριστόφιας με τον Σάντσο Άντρο κυνηγούν ανύπαρκτους ανεμόμυλους-μπλογκερς [έργο: Gustave Doré: Don Quijote de La Mancha and Sancho Panza, 1863]

Ο Δον Χριστόφιας με τον Σάντσο Άντρο εκστρατεύουν κατά ανύπαρκτων ανεμομύλων-μπλόγκερς
[έργο του Gustave Doré, Don Quijote de La Mancha and Sancho Panza, 1863]

Θα επαναλάβουμε αυτό που γράψαμε με αφορμή τις πρώτες συλλήψεις αντιφρονούντων (ναι, ας μην ξεχνάμε πως αυτή η κυβέρνηση προέβη ήδη σε συλλήψεις ανθρώπων που ασκούσαν το δικαίωμα της ελεύθερης άποψης…) :

«η βία και η σύλληψη ανθρώπων με μόνο κριτήριο τις πολιτικές τους επιλογές, η χρήση δηλαδή των Σωμάτων Ασφαλείας για φυσικό, πλέον, έλεγχο των αντιφρονούντων, θα πρέπει να θεωρείται ότι αποτελεί την αποφασιστική καμπή που σηματοδοτεί την επίσημη μετεξέλιξη της «κυβέρνησης Χριστόφια» σε «καθεστώς Χριστόφια». Η γεωμετρική πρόοδος με την οποία βλέπουμε να εντείνονται τα κρούσματα ψυχολογικού πολέμου, φίμωσης, λογοκρισίας, και τώρα και φυσικής απαγόρευσης της ελευθερίας του λόγου μας προετοιμάζουν – καλύτερα από κάθε ρεπούσειο βιβλίο ψευδοϊστορίας – για την πραγματικότητα που θα ισχύει, επί του εδάφους, στην κοινωνία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας» [Νοητική Αντίστασις, 05/10/2008].

Ας μην ξεχνάμε πως είχαμε και δεύτερο κύμα συλλήψεων γιατί κάποιοι φώναζαν το κατάπτυστο σύνθημα «Χριστόφια-Προδότη-Καταδότη». Εμείς καθηκόντως υπερασπιστήκαμε τον Πρόεδρο, αλλά του τονίσαμε πως «η κατάχρηση των Σωμάτων Ασφαλείας και του Τύπου για φίμωση ή/και σπίλωση της αντίθετης άποψης πολώνουν το πολιτικό σκηνικό, και οδηγούν ακόμη και τους ευαισθητοποιημένους δημοκράτες στις αγκάλες των ακροδεξιών νοσταλγών «δυναμικών» φασιστικών «επεμβάσεων»» [‘Εμπροσθοφύλακας’ 23/07/2009].

Δυστυχώς από τότε όχι μόνο δεν άλλαξε η τακτική της κυβέρνησης, αντιθέτως ο Άντρος Κυπριανού έβαλε και το κερασάκι στην τούρτα σε ένα κλίμα ήδη τεταμένο, όπου με αφορμή την μακάβρια κλοπή της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου στήθηκε μια ξεδιάντροπη βιομηχανία  συμβολοκτονίας μέσω ψιθύρων από πλευράς φιλοκυβερνητικού Τύπου, πολιτικών ομάδων και ιστολογίων που, όπως σημειώνει και ο Άριστος Μιχαηλίδης, αφήνουν αισχρά υπονοούμενα για την οικογένεια Παπαδόπουλου, «διερωτούμενοι βλακωδώς γιατί στην ανακοίνωσή της δεν ζήτησε να επιστραφεί η σορός» [‘Φιλελεύθερος 16/12/2009].

Δεν είναι τυχαίο που ως συνοδευτική εικόνα αυτού του άρθρου βάλαμε την γνωστή πλέον φωτογραφική σύνθεση της ‘Νοητικής Αντιστάσεως’, όπου ο κ. Χριστόφιας παρουσιάζεται δίπλα από τον δικτάτορα Παπαδόπουλο. Η εν λόγω γελοιογραφία έχει κάνει πάμπολλες φορές τον γύρο του ελληνόφωνου διαδικτύου, την είδαμε σε ιστοσελίδες και ιστολόγια και σε πολλά βίντεο, και θεωρούμε πως με την πολιτική που ακολουθεί ο κ. Χριστόφιας θα την βλέπουμε για πολύ καιρό ακόμη. Εμείς πάντως θα την αναδημοσιεύουμε συνεχώς, όσο η δημοκρατικά εκλελεγμένη κυβέρνηση Χριστόφια συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως νεοσταλινικό καθεστώς, παρουσιάζοντας σημάδια αυξανόμενης φασιστικής συμπεριφοράς.

Θα κλείσουμε με την ίδια παράκληση που κλείσαμε και το άρθρο μας της 23ης Ιουλίου 2009:

«Σε παρακαλούμε κ. Χριστόφια. Μην αναβιώσεις την ΕΟΚΑ-Β’ με τις αδίστακτες ιδέες σου και τις φασιστογενείς πρακτικές σου. Μην υποθάλπεις τους προβοκάτορες που θα δώσουν το άλλοθι στην Τουρκία και την Βρετανία να τσιμεντώσουν την ρατσιστική Διζωνική Διχοτόμηση.»

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘ΑΠΕ-ΜΠΕ’
«Καταγγελία για «φυσική εξόντωση» του Δημήτρη Χριστόφια: Από τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρο Κυπριανού»
16 Δεκεμβρίου 2009

Σοβαρότατη καταγγελία διατύπωσε από το βήμα της Κυπριακής Βουλής ο γγ του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, κάνοντας λόγο ακόμη και για ενθάρρυνση «φυσικής εξόντωσης» του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια.

Στην ομιλία του για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2010 ο κ. Κυπριανού ανέφερε ότι «το τελευταίο διάστημα είμαστε μάρτυρες μιας χυδαίας και εκβιαστικής επίθεσης, που γίνεται ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέσα από μπλόγκ στο ίντερνετ, σατιρικές δήθεν εφημερίδες και άλλους».

Ο κ. Κυπριανού προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα καταγγέλλοντας ότι «ενθαρρύνεται η φυσική εξόντωση του Προέδρου. Βλέπετε αυτός είναι ο μόνος τρόπος, που γνωρίζουν για να απαντούν σε επιχειρήματα».

Ο γγ του ΑΚΕΛ στην ομιλία του έκανε εκτενή αναφορά στο Κυπριακό και είπε ότι «η εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία, αναζωπύρωσε την ελπίδα του κυπριακού λαού για λύση του προβλήματος και επανένωση της πατρίδας μας».

Σημείωσε ότι «η ενδεδειγμένη επιλογή μας είναι η λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα Ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, λύση που θα επανενώνει το λαό μας και θα δημιουργεί ενωμένο κράτος με μία και μόνη κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια».

Αναφερόμενος στις απευθείας συνομιλίες ο κ. Κυπριανού είπε ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, «καταθέτει προτάσεις που βασίζονται σε αρχές, είναι συνενωτικές και λειτουργικές και που συνάδουν με τα Ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου, το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο αλλά και στις διαχρονικές θέσεις του Εθνικού Συμβουλίου».

Ο κ. Κυπριανού, τόνισε ότι «αυτό που όμως εμποδίζει την επίτευξη ουσιαστικής προόδου, είναι η έκφραση θέσεων και προτάσεων της τουρκικής πλευράς που βρίσκονται εκτός του συμφωνημένου πλαισίου, μια στάση η οποία μας λυπεί, όμως δεν μας απογοητεύει, αλλά ούτε μας εκτροχιάζει από τις στοχοπροσηλωμένες μας προσπάθειες».

Είπε ότι «οι συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν ενισχύουν την πεποίθησή μας ότι με σκληρή δουλειά μπορούμε να σπρώξουμε τα πράγματα μπροστά».

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας η Κύπρος είναι πλήρες μέλος, και η Τουρκία υποψήφια προς ένταξη, ο κ. Κυπριανού είπε ότι «παρά όλες τις διακηρύξεις της, δυστυχώς, δεν μπόρεσε να ‘απογαλακτιστεί’ από τις ΗΠΑ και να διαδραματίσει δικό της, θετικό, ρόλο και σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, ακολούθησε, ως ουραγός, τα κελεύσματα για ηθική και υλική στήριξη των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των ΗΠΑ σε διάφορες χώρες».

Ο κ. Κυπριανού αναφέρθηκε στο γεγονός ότι «κατηγορείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για άσκηση μονοδιάστατης δήθεν εξωτερικής πολιτική ‘που εγκλωβίζει’ τις δυνατότητες επίλυσης του Κυπριακού» και είπε ότι τόσο ο Πρόεδρος Χριστόφιας όσο και ο υπουργός Εξωτερικών έχουν συστηματικά επαφές με τις χώρες-μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, τις οποίες ενημερώνουν και προσπαθούν να εξασφαλίζουν τη στήριξή τους».

Για την κριτική που ασκείται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι «δήθεν δεν διαβουλεύεται επαρκώς με το Εθνικό Συμβούλιο», ο γγ του ΑΚΕΛ είπε ότι «ποτέ προηγουμένως δεν συνήλθε το Σώμα τόσες πολλές φορές μέσα σε τόσο διάστημα ενώ έγιναν χωριστές συσκέψεις του Προέδρου Χριστόφια με τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων».

Τιμή στον προοδευτικό Τουρκοκύπριο πατριώτη και αγωνιστή Δρ. Ιχσάν Αλί 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Ο Δρ. Ιχσάν Αλί [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Εκδήλωση για την 31η επέτειο του θανάτου του Ιχσάν Αλί στην Πάφο»
07 Νοεμβρίου 2009

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την τραγωδία του 1974 αγωνιζόμαστε ακόμα για να απαλλαγούμε από τις συνέπειες της εισβολής και της κατοχής, δήλωσε ο Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Μιχάλης Πολυνείκης.

»Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την εξεύρεση μιας ειρηνικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, που θα αποκαθιστά και θα διασφαλίζει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων, στη βάση του διεθνούς και του ευρωπαϊκού Δικαίου», είπε ο κ. Πολυνείκης, σε χαιρετισμό του στην εκδήλωση για την 31η επέτειο του θανάτου του Ιχσάν Αλί, στην Πάφο.

Αγωνιζόμαστε, συνέχισε, για μια λύση που να βασίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και να είναι συμβατή με τις αρχές και αξίες πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη η Ευρωπαϊκή Ενωση, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος από το 2004.

»Επιδιώκουμε μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τις συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979, η οποία να διασφαλίζει μια επανενωμένη Κύπρο, με μια κυριαρχία, μια υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα και να ενσωματώνει την πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στον Ιχσάν Αλί, ο Υπουργός Γεωργίας είπε:

«Κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στο μεγαλείο του ανδρός, γιατί σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αντιλαμβανόμαστε την αξία και τη σημασία των αγώνων αυτού του ανθρώπου, του γιατρού και ουμανιστή Ιχσάν Αλί, ο οποίος είχε τη διορατικότητα, πρώτος, να συνειδητοποιήσει ότι η Κύπρος είναι ένας πολύ μικρός χώρος για να έχει την ‘πολυτέλεια’ της διαίρεσης και του διαχωρισμού.

»Αυτή τη συνείδηση, ο Ιχσάν Αλί τη μετουσίωσε σε πράξη με το φωτεινό του παράδειγμα, με τους συνεχείς και αδιάλειπτους αγώνες του για τη διαφύλαξη της κρατικής οντότητας, της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κοινής μας πατρίδας, μιας πατρίδας που χωρεί όλα τα τέκνα της, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή το θρήσκευμά τους. Στόχος της πολιτικής του υπήρξε πάντοτε η ειρηνική συμβίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων και σε όλη του τη ζωή αγωνίστηκε με κάθε τρόπο να το επιτύχει, ερχόμενος σε ανοικτή σύγκρουση τόσο με τη σοβινιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία, όσο και με την αποικιοκρατική διοίκηση», συμπλήρωσε.

Ο Ιχσάν Αλί, συνέχισε, »είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την εξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας».

«Κατονόμαζε την Αγκυρα ως την πηγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και καθόριζε ως συνένοχο το βρετανικό παράγοντα, ιδιαίτερα την περίοδο μετά την ανεξαρτησία. Να προσθέσω, επίσης, πως μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην Ελλάδα, ο Ιχσάν Αλί θεωρούσε τη χούντα ως θανάσιμο εχθρό της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κυπριακού Κράτους. Οπως και δεν είχε κανένα δισταγμό να θεωρεί το ίδιο επικίνδυνες μέσα στις δύο κοινότητες τις παράνομες οργανώσεις ΤΜΤ και ΕΟΚΑ-Β’, γιατί καταλόγιζε και στις δύο τον ίδιο τυφλό φανατισμό που οδηγούσε στην καταστροφή της πατρίδας μας», ανέφερε.

Καταλήγοντας, ο κ. Πολυνείκης παρέθεσε μια χαρακτηριστική φράση του Ιχσάν Αλί από τα απομνημονεύματά του, η οποία περικλείει το νόημα των αγώνων και την πολιτική φιλοσοφία αυτού του μεγάλου Κύπριου συμπατριώτη μας και αγωνιστή: »Αγωνίστηκα για να ζήσουν μαζί ειρηνικά και να ευτυχήσουν Ελληνες και Τούρκοι και όχι να αλληλοσπαράζονται».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«31 χρόνια χωρίς τον Ιχσάν Αλή»
05 Νοεμβρίου 2009, σελ. 48
Γιαννάκης Λ. Ομήρου (Πρόεδρος Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ)

31 χρόνια από το θάνατο του κορυφαίου μαχητή της ενότητας και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, αλλά και της ειρηνικής – αρμονικής συμβίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, τα διδάγματα από τη ζωή και τη δράση του παραμένουν επίκαιρα.

Γιατί ο Ιχσάν Αλή δεν υπήρξε απλώς ένας ακούραστος εργάτης και ένας μεγάλος αγωνιστής της ειρηνικής ελληνοτουρκικής συμβίωσης στην Κύπρο. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν ένας πολιτικός που απέφευγε τις επιφανειακές και συνήθως ανούσιες αναλύσεις για την αναγκαιότητα συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων. Είχε άποψη για τα αίτια και τα αιτιατά της κυπριακής κρίσης, και είχε καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα για τους ενόχους και τις ενοχές. Είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την εξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατονόμαζε την Άγκυρα ως την πληγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και καθόριζε ως συνένοχο τον βρετανικό παράγοντα, ιδιαίτερα για την περίοδο αμέσως μετά την ανεξαρτησία.

Αργότερα, μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην εξουσία στην Ελλάδα, θεωρούσε τη Χούντα ως θανάσιμο εχθρό της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κυπριακού κράτους. Όπως και δεν είχε κανένα δισταγμό να θεωρεί το ίδιο επικίνδυνες μέσα στις δυο κοινότητες τις παράνομες οργανώσεις ΤΜΤ και ΕΟΚΑ Β’ γιατί διαπίστωνε και στις δυο τον ίδιο τυφλό σοβινιστικό φανατισμό που οδηγούσε στην καταστροφή της πατρίδας μας.

Θα πρέπει ακόμα να επισημάνουμε ότι ο Ιχσάν Αλή μετά την τραγωδία του 1974 δεν είχε αμφιταλάντευση, δισταγμό ή επιφύλαξη να καταδικάσει την τουρκική εισβολή και την κατοχή και να συντάσσεται με την ανάγκη ενός κοινού αντικατοχικού αγώνα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Ο μεγάλος αυτός Κύπριος δεν μιλούσε για επαναπροσέγγιση γιατί ποτέ δεν υπήρξε σύμφωνος με απόψεις που έβλεπαν το Κυπριακό πριν και μετά το 1974 ως το πρόβλημα που προέκυψε από διχογνωμίες, έριδες και συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτόν άλλωστε το λόγο δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα, μια σύγχυση που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν ακόμα και σήμερα μερικοί θιασώτες του συμβιβασμού με την κατοχή, που αδιάντροπα συγχύζουν και διαστρέφουν τις θέσεις και απόψεις του Ιχσάν Αλή με προσαρμογή προς τις απαιτήσεις Ταλάτ – Τουρκίας για τη λύση. Αντίθετα, ο Ιχσάν Αλή και πίστευε και διακήρυσσε ανοικτά πως οι υποχωρήσεις απέναντι στις διχοτομικές απαιτήσεις του Ντενκτάς και της Άγκυρας θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία, θα ενίσχυαν τον πληρεξουσιακό ρόλο της τουρκοκυπριακής ηγεσίας και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων.

Αποδίδοντας τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον φωτισμένο επιστήμονα – γιατρό, αγωνιστή της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, επιτελούμε ένα επιβαλλόμενο χρέος. Πέρα όμως από αυτό, η θύμηση της πολιτικής πορείας και των πολιτικών υποθηκών του Ιχσάν Αλή μάς βοηθά να αντλήσουμε διδάγματα για τους αναγκαίους και σήμερα χειρισμούς της κυπριακής υπόθεσης, που δεν πρέπει να οδηγούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε διαχωριστικές γραμμές και μονιμοποίηση ξένης στρατιωτικής παρουσίας. Που αντίθετα πρέπει να οδηγούν σε λύση που θα επιτρέπει σε Έλληνες και Τούρκους να ζήσουν ξανά ειρηνικά, μακριά από κηρύγματα μισαλλοδοξίας και τυφλού εθνικού φανατισμού. Μια λύση που να διασφαλίζει ειρηνικό και δημιουργικό μέλλον για ολόκληρο τον κυπριακό λαό.

Σημείωση: Ο Ιχσάν Αλή, Τουρκοκύπριος πολιτικός και Σύμβουλος του Προέδρου Μακαρίου, πέθανε στις 7.11.1978.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Πόσο αλλάξατε, σύντροφοι…»
08 Νοεμβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου

Ούτε ο Δημήτρης Χριστόφιας ούτε το ΑΚΕΛ ούτε οι όψιμοι επαναπροσεγγιστές του ΔΗΣΥ γνωρίζουν καλύτερα τους Τουρκοκυπρίους και ποιο είναι το συμφέρον τους, από το μεγάλο Τουρκοκύπριο αγωνιστή και πατριώτη Ιχσάν Αλί, που φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από το θάνατο του. Την Παρασκευή, η ΕΔΕΚ, τίμησε τη μνήμη του σε ειδική τελετή και ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Γιαννάκης Ομήρου, σε ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

«Ο μεγάλος αυτός Κύπριος δεν μιλούσε για επαναπροσέγγιση γιατί ποτέ δεν υπήρξε σύμφωνος με απόψεις που έβλεπαν το Κυπριακό, πριν και μετά το 1974, ως το πρόβλημα που προέκυψε από διχογνωμίες, έριδες και συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτόν, άλλωστε, το λόγο δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα, μια σύγχυση που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν ακόμα και σήμερα μερικοί θιασώτες του συμβιβασμού με την κατοχή. Αντίθετα, ο Ιχσάν Αλί και πίστευε και διακήρυσσε ανοικτά πως οι υποχωρήσεις απέναντι σε διχοτομικές απαιτήσεις θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων».

Αυτή, λοιπόν, την πολιτική, που ο φωτισμένος Τουρκοκύπριος θεωρούσε καταστροφική για την Κύπρο και τους Τουρκοκυπρίους, ακολουθούν ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ και οι όψιμοι επαναπροσεγγιστές.

Ο Ιχσάν Αλί δεν μιλούσε ποτέ για επαναπροσέγγιση, επειδή δεν πίστευε ότι το κυπριακό πρόβλημα, πριν και μετά το 1974, προέκυψε από διαφορές Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ και οι επαναπροσεγγιστές, τι πράττουν; Ενώ πιστεύουν ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν, εντούτοις προωθούν επαναπροσέγγιση και μετατρέπουν το Κυπριακό σε διαφορά Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και το χειρότερο: Διαστρεβλώνουν και παραποιούν την Ιστορία, και παρουσιάζουν το τουρκικό πραξικόπημα κατά του κυπριακού κράτους, το 1963, ως αποτέλεσμα δικοινοτικών συγκρούσεων και δράσης εθνικιστικών και σοβινιστικών ομάδων από τις δύο πλευρές! Βάζουν στην ίδια μοίρα την ένοπλη ανταρσία της εγκάθετης κλίκας του Ντενκτάς σε συνεργασία με την Τουρκία, με την αντίσταση που πρόβαλαν οι Ελληνοκύπριοι, ώστε να διατηρηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Διαπράττουν έγκλημα κατά της Ιστορίας και αδικούν κατάφωρα τον κυπριακό Ελληνισμό. Αλλά την ίδια στάση τηρούν και έναντι του 1974. Βάζουν στην ίδια μοίρα ευθυνών το πραξικόπημα της Χούντας που κράτησε μόνο οκτώ μέρες, και τα μεγάλα εγκλήματα της Τουρκίας, την εισβολή και κατοχή που διαρκεί 35 χρόνια. Φίφτι-φίφτι και εδώ οι ευθύνες.

Αλλά, ο Ιχσάν Αλί, πίστευε και κάτι άλλο. Δεν δεχόταν τη σύγχυση ανάμεσα σε παραχωρήσεις προς τους Τουρκοκυπρίους και υποχωρήσεις προς τα κατοχικά δεδομένα. Αντίθετα, πίστευε και διακήρυσσε ότι οι υποχωρήσεις απέναντι σε διχοτομικές απαιτήσεις θα μονιμοποιούσαν την κατοχική παρουσία και θα εξουδετέρωναν οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων.

Αυτό πράττει σήμερα, στη διαπραγμάτευση με τον Ταλάτ, ο Δημήτρης Χριστόφιας. Περιβάλλει τις παραχωρήσεις του με το μανδύα της υποβοήθησης των Τουρκοκυπρίων. Αλλά στην ουσία, άθελά του, μονιμοποιεί την κατοχική παρουσία και εξουδετερώνει οριστικά το ρόλο και την υπόσταση των Τουρκοκυπρίων. Γιατί τι άλλο αποτελεί η αποδοχή παραμονής 50 χιλιάδων εποίκων; Δεν αποτελεί αυτό αναγνώριση των κατοχικών δεδομένων και αιτία συρρίκνωσης της παρουσίας και του ρόλου των Τουρκοκυπρίων;

Το ΑΚΕΛ, άγνωστο πώς και γιατί, κατέστη ο μεταφορέας και εκφραστής αγγλοαμερικανικής έμπνευσης καταστροφολογικών ορολογιών στο Κυπριακό. Την επαναπροσέγγιση την εφηύραν και την επέβαλαν διά του ΑΚΕΛ οι Αγγλοαμερικανοί, σε μια προσπάθεια να ευνουχίσουν το πατριωτικό αίσθημα και το φρόνημα του κυπριακού Ελληνισμού. Είναι οι Αγγλοαμερικανοί που εφηύραν, μεθόδευσαν και οργάνωσαν τα περιβόητα επαναπροσεγγιστικά σεμινάρια, στα οποία μαθήτευσαν στελέχη του ΑΚΕΛ και γνωστοί επαναπροσεγγιστικοί κύκλοι.

Το σύνθημα «οι Τουρκοκύπριοι είναι αδελφοί μας» αποτελεί εφεύρημα των Αμερικανών. Το επιβεβαιώνει πανηγυρικά ο διαπρεπής αριστερός σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος σε μιαν αποκαλυπτική ιστορική συνέντευξή του στην ΕΡΤ, πριν από λίγα χρόνια. Αποκάλυψε ο Κούνδουρος ότι, όταν σκηνοθέτησε την ταινία για τη Μικρασιατική Καταστροφή, η τότε ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες κατόπιν παρεμβάσεως της αμερικανικής πλευράς, διότι οι ΗΠΑ προσπαθούσαν τότε να εμπεδώσουν την άποψη ότι οι Τούρκοι δεν είναι εχθροί του Ελληνικού Λαού, αλλά «αδέλφια». Υπάρχει αυτή η συνέντευξη του Νίκου Κούνδουρου και η ηγεσία του ΑΚΕΛ ας την αναζητήσει και να την ακούσει. Και ο Κούνδουρος δεν είναι ένας εθνικιστής σοβινιστής, της ακροδεξιάς. Υπήρξε αγνός αριστερός πατριώτης, μέλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εξορίστηκε στα ξερονήσια από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, εκεί έφθασε ένα σκαλί πριν από το θάνατο και γενικά πολέμησε και υπέφερε για την ιδεολογία του. Ας καθίσουν ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, και ας ξαναμελετήσουν, πώς το Κόμμα βρέθηκε στην ομηρία μιας αγγλοαμερικανικής έμπνευσης πολιτικής. Άλλη μια αυτοκριτική δεν θα βλάψει…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Τιμή στον δρα Ιχσάν Αλή»
25 Νοεμβρίου 2008
Αλεξία Σακαδάκη (Οργανωτικός Λειτουργός Κινήματος Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών)

Ο Δρ Ιχσάν Αλή γεννήθηκε το 1904 στο χωριό Βρέτσια στην Πάφο. Ο πατέρας του, που ήταν δάσκαλος, τον δίδαξε τα πρώτα του γράμματα. Αποφοίτησε από το ημιγυμνάσιο της Πάφου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Τουρκικό Λύκειο Λευκωσίας. Μετέπειτα σπούδασε ιατρική στην Κωνσταντινούπολη και τη Γενεύη. Το 1934 η αγάπη του για την Κύπρο τον ώθησε να επιστρέψει και να υπηρετήσει στην Πάφο.

Κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αγάπη των ανθρώπων, μέσω της καθημερινής του επαφής μαζί τους και του έκδηλου ενδιαφέροντος που εξέφραζε για τα προβλήματα της κοινότητάς του. Ο Δρ Ιχσάν Αλή ασχολήθηκε με τις ανάγκες και τα προβλήματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας και συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κοινωνικοπολιτικές της δραστηριότητες.

Ως ιδρυτής του Τουρκοκυπριακού Μορφωτικού Συλλόγου Πάφου εξασφάλισε σε πολλούς άπορους Τουρκοκύπριους νέους τα μέσα για γυμνασιακές σπουδές. Επιπλέον, βοήθησε πολλούς να αποκτήσουν δουλειά και δική τους στέγη και σαν Πρόεδρος της Εφορείας Τουρκοκυπριακών Εκπαιδευτηρίων Πάφου, φρόντισε για την ανέγερση νέων σχολείων και του Τουρκικού Λυκείου Πάφου.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή, όμως, δεν έχει μείνει στη μνήμη μας μόνο για τις φιλανθρωπικές του ενέργειες. Το πρόσωπό του, ο βίος και η ιδεολογία του αποτελούν σήμερα παράδειγμα για εμάς. Όταν άρχισε η εξέγερση κατά των αποικιοκρατών (1955) αντιτάχθηκε έντονα προς τα ακραία στοιχεία που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν επεισόδια ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Στόχος της πολιτικής του υπήρξε πάντοτε η ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων και πάλεψε γι’ αυτή του την πεποίθηση κατά τη διάρκεια όλης του της ζωής και μάλιστα ερχόμενος πολλές φορές σε σύγκρουση τόσο με τη σοβινιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία όσο και με την αποικιοκρατική διοίκηση.

Συνεργάστηκε στενά με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’, ο όποιος του προσέφερε το 1970 τη θέση του πολιτικού συμβούλου την οποία κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1978.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή αγωνίστηκε με αγάπη για το ταλαιπωρημένο και μαρτυρικό νησί μας, το δικό του νησί. Η μοίρα της Κύπρου μας ήταν η κύρια έγνοια του και το απέδειξε υψώνοντας πάντα τη φωνή του προς υπεράσπιση της δικαιοσύνης και ανεξαρτησίας του νησιού. Ως γνήσιος Κύπριος πίστευε έντονα ότι όλοι οι Κύπριοι -Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι- ανεξαρτήτως θρησκείας και γλώσσας, πρέπει να ζουν μαζί ειρηνικά με αμοιβαία κατανόηση και φιλία. Ο Δρ Ιχσάν Αλή ήταν ειρηνοποιός και μεγάλος αγωνιστής της ειρηνικής συμβίωσης.

Ο Δρ Ιχσάν Αλή, ο Τουρκοκύπριος πολιτικός που δεν υποχώρησε μπροστά στις πιέσεις των τρομοκρατών (Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων) τιμήθηκε συμβολικά από το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών ως ένδειξη της πίστης στη συμβίωση και τη συμφιλίωση μέσα στα πλαίσια της αναγνωρισμένης και νόμιμης Ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας, την ημέρα της καταδίκης της χωριστικής ενέργειας ανακήρυξης παράνομου κράτους στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα Βόρεια Κύπρο.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Εκδήλωση για τον Ιχσάν Αλί»
06 Νοεμβρίου 2009

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών πραγματοποιεί την Δευτέρα 9/11/09 στις 7:30 μ.μ. στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία πολιτικό μνημόσυνο στη μνήμη του πρωτοπόρου Τ/κ πολιτικού Δρ. Ιχσάν Αλί, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 31 ετών από τον θάνατό του.

Σε ανακοίνωσή του το Κίνημα Οικολόγων αναφέρει ότι ο Τ/κ αυτός πολιτικός, »αντιστάθηκε στον εθνικό διαχωρισμό, την μισαλλοδοξία και τον φανατισμό, στα σκληρά χρόνια των διακοινοτικών συγκρούσεων στην αρχή της ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών σημειώνει ότι »μέσα από την εκδήλωση σκοπεύεται η προβολή της αξίας της ειρηνικής συμβίωσης των εθνικών κοινοτήτων στο νησί μας, της συμφιλίωσης και της συνύπαρξης».

Στην ανακοίνωσή του το Κίνημα Οικολόγων αναφέρει ότι »η Κύπρος ανήκει στο λαό της, χωρίς ρατσιστικούς διαχωρισμούς και φυλετικές διακρίσεις, με σεβασμό στα εθνικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά της κάθε κοινότητας ή ομάδας, χωρίς ξένες εγγυήσεις, παρεμβάσεις ή ξένα στρατεύματα».

Στην εκδήλωση θα απευθύνει χαιρετισμό ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Ανδρέας Δημητρίου και κατά τη διάρκειά της θα τιμηθούν οι Πανίκος Νεοκλέους, Fethi Akkinci και Γιάννης Μαραθεύτης.

Να πληρώσει όλος ο λαός τα εγκλήματα της ΕΟΚΑ-Β’, καλεί το ΑΚΕΛ 16/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΑΤΙΡΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ακολουθεί η απάντηση του ‘Παρατηρητηρίου για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’ στο άρθρο του κ. Γρηγόρη Φωτεινού (μέλους της Κ.Ο. ΑΚΕΛ Ακρόπολης, Στρόβολος, Λευκωσία), το οποίο φέρει τον αφοριστικό τίτλο «Πατριωτική εκστρατεία αποενοχοποίησης». Μας υποβάλλει δηλαδή πως ο πατριωτισμός είναι κακό πράγμα, και χρησιμοποιείται -δήθεν- για «αποενοχοποίηση» των Ελληνοκυπρίων! Τότε γιατί το ΑΚΕΛ αυτοπροσδιορίζεται ως πατριωτικό κόμμα;

Το κείμενο του Γρηγόρη Φωτεινού, το οποίο φαίνεται πως εκφράζει μεγάλη μερίδα της ηγεσίας του κυβερνώντος ΑΚΕΛ, καθώς και της προεδρικής εφημερίδας ‘Χαραυγή’ (άρθρα του Γρ. Φωτεινού έχουν δημοσιευθεί πολλές φορές στο κομματικό έντυπο), εκφράζει κατάπτυστες και ξεκάθαρα ρατσιστικές απόψεις και ναζιστικές συμψηφιστικές αντιλήψεις περί «βαρύτατου τιμολογίου» και αποδελτιώθηκε πρόσφατα και στον ‘Εμπροσθοφύλακα’ (διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ).

Ουσιαστικά αποτελεί προέκταση της λογικής Χριστόφια, όπως ο τελευταίος την εξέθεσε στο πρόσφατο συνέδριο των Αποδήμων στις 24 Αυγούστου 2009, όπου ο ίδιος σχεδόν «προθυμοποιήθηκε» να αναλάβει την ευθύνη του πραξικοπήματος, λέγοντας πως «εμείς στρώσαμε το χαλί στην Τουρκία»! Ποιοι «εμείς» κ. Χριστόφια «στρώσαμε χαλί»; Ποιοι «εμείς» να «πληρώσουμε το βαρύτατο τιμολόγιο» κ. Φωτεινέ; Ανήκετε μήπως και «εσείς» στην θλιβερή μειοψηφία που διενήργησε το πραξικόπημα κατά του δημοκρατικά εκλελεγμένου Προέδρου Μακαρίου και δεν το ξέρουμε; Ομνύετε και «εσείς» πίστη στο αντιδημοκρατικό χουντικό καθεστώς, και άρα νιώθετε πως «εσείς» στρώσατε χαλί στην Τουρκία;

Αν είστε Κύπριοι, αξίζει να παρουσιάζετε αυτό το άρθρο σε φίλους και γνωστούς σας που ανήκουν στο «αντιφασιστικό-αντιιμπεριαλιστικό» ΑΚΕΛ, καθώς και στο μακαριακό ΔΗΚΟ και την αντιχουντική ΕΔΕΚ. Αν είστε Ελλαδίτες, παρουσιάστε το σε φίλους και γνωστούς σας που ανήκουν στο ΚΚΕ, στον ΣΥΡΙΖΑ και την ευρύτερη Αριστερά και ζητήστε την γνώμη τους για τις περί «συλλογικής ευθύνης» αυτές απόψεις του κ. Φωτεινού. Για να δούμε αν συμφωνούν και αυτοί με το κάλεσμα του «αριστερού» Γρηγόρη Φωτεινού όπως πληρώσει ο δημοκράτης κυπριακός λαός στο σύνολο του τα εγκλήματα των ακροδεξιών της ΕΟΚΑ-Β’ και της Χούντας.

Και για να γνωρίζουμε όλοι καλύτερα ποιοι κάνουν, τελικά, ιδεολογικό κουμάντο στο ΑΚΕΛ.

Γρηγόρης Φωτεινός, ΕΟΚΑ-Β' [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, 16/09/2009]

‘Χριστόφιας-watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’
«Θαυμάστε ρατσιστοφασιστικές απόψεις ΑΚΕΛικών!»
05 Σεπτεμβρίου 2009
Ρίμαχος (Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο)

Θα σχολιάσουμε 4 σημεία από το πιο πάνω άρθρο:

1) «Η λύση δε θα είναι δίκαιη»

Γιατί δε μας το έλεγαν άραγε οι Οδοστρωτήρες πριν τις εκλογές, όταν αναρτούσαν γιγαντοαφίσες του Ευέλικτου που έγραφαν «ΔΙΚΑΙΗ ΛΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ»;;;;)

2) Η επισήμανσή του: » Η νεοφανής θεωρία των υπερπατριωτών της άγονης γραμμής, περί κατάπτυστης, βδελυρής έως και προδοτικής εξίσωσης των εγκλημάτων που έγιναν σε βάρος της ε/κ κοινότητας με τα εγκλήματα που έγιναν σε βάρος της τ/κ κοινότητας, έχει τις ρίζες της στην αντίληψη ότι όσο πιο λίγες ευθύνες καταλογιστούν στους Ελληνοκύπριους, τόσο πιο μικρό θα είναι και το κόστος που θα επωμιστούν με τη διαμόρφωση και την εφαρμογή της συμφωνίας επίλυσης του Κυπριακού».

Αυτή κατ’ εμάς είναι η άλλη όψη του ακόλουθου νομίσματος: Η εξίσωση ευθυνών και η συλλογικοποίηση ευθυνών από τους Οδοστρωτήρες, είναι για να μας πείσουν να πληρώσουμε το βαρύτατο τίμημα μιας άδικης λύσης. Αλλά ζητούν από εμάς τους «υπερπατριώτες της άγονης γραμμής» τα ρέστα τώρα!!!

3) «Τελευταία η θεωρία της αποενοχοποίησης της πλευράς μας άρχισε να περιλαμβάνει και το προδοτικό – φασιστικό πραξικόπημα, που δεν είναι βέβαια νέα…»

Προσπαθούμε δηλαδή να αποενοχοποιήσουμε το πραξικόπημα!!! Ποιοι; Εμείς που καταδικάζουμε το φασισμό και αντιστεκόμαστε σε αυτόν, με όλη τη δύναμη της ψυχής μας. Που αρνούμαστε να ταυτίσουμε τον κυπριακό λαό με τους πραξικοπηματίες!

4) «Το βαρύτατο τιμολόγιο της λύσης θα το πληρώσει ολόκληρος ο κυπριακός λαός, αθώοι, ένοχοι, συνένοχοι, προδότες, προδομένοι, πατριώτες, υπερπατριώτες και λιγότερο πατριώτες».

Γιατί άραγε δε μας έλεγαν οι Οδοστρωτήρες για το βαρύτατο τιμολόγιο που θα πληρώσουμε πριν τις εκλογές; Και γιατί να πληρώσουμε βαρύτατο τιμολόγιο με τη λύση; Και γιατί να αναλάβουμε τις ευθύνες κάποιων Ε/κ εθνικιστών-φασιστών;

Και ρωτάμε: Δεν είναι άξιο απορίας που δε γίνεται αναφορά στο τιμολόγιο που πρέπει να πληρώσει η Τουρκία που κατέχει το νησί μας, που εκτόπισε, βίασε και σκότωσε; Τα περί «τιμολογίου» όμως (δηλαδή τα περί «συλλογικής ευθύνης») είναι ρατσιστικά και φασιστικά. Και μας θυμίζουν το ΧΙΤΛΕΡ!

Να χαίρεστε την κατάντια σας Ευέλικτοι Οδοστρωτήρες! Να χαίρεστε και τα μέλη σας που συμμερίζονται τις απόψεις του Φωτεινού. Aν κρίνουμε από τα μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά, άλλα μέλη σας, σας γυρίζουν συνέχεια την πλάτη. Αφήνοντας όμως τους διάφορους Φωτεινούς και τους διάφορους ακελορατσιστές απολογητές της Τουρκίας να αλωνίζουν στο Κόμμα!

Δώρο, αγωνιζόμαστε για να γίνουν τα οράματα σου πράξη 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , , , , , , , , ,
comments closed
Ο Δώρος Λοΐζου, Οργανωτικός Γραμματέας της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ

‘Χριστόφιας-watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’
«Δώρο, αγωνιζόμαστε για να γίνουν τα οράματα σου πράξη»
30 Αυγούστου 2009
Ευαγόρας (Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο)

Σήμερα, 30 Αυγούστου, επέτειο δολοφονίας του, θυμόμαστε τον Δώρο της αντίστασης και του αγώνα, τον αλησμόνητο, ανήσυχο νέο και διανοούμενο.

Σήμερα τιμούμε τον «επικίνδυνο ποιητή» για όλα τα κατεστημένα και για όλους τους φορείς της αδικίας. Aυτόν που τόσο αγάπησε την ελληνική μας γλώσσα και ιστορία.

Σήμερα εμπνεόμαστε από τον Δώρο των πολλαπλών οραμάτων το συνειδητό σοσιαλιστή που μετουσίωνε σε πράξη τα οράματα. Το μεγάλο ανθρωπιστή που «μοίρασε σαν ψωμί την καρδιά του και δεν του ‘μεινε κανένα ψίχουλο».

Ο Δώρος Λοϊζου γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου του 1944 στη Λευκωσία. Στα δεκαεννιά του αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και εγγράφηκε στη Σχολή Θεάτρου της Λευκωσίας, την οποία όμως δεν έμελλε να τελειώσει λόγω των ταραχών που ξέσπασαν. Το 1966 μετέβηκε στη Ρόδο για να σπουδάσει ξενοδοχειακά. Κατά την διάρκεια των σπουδών του η αμερικανοκίνητη Χούντα ξεκίνησε να γράφει την μαύρη της επταετία στην ιστορία της Ελλάδας.

Ο επαναστατικός του χαρακτήρας δεν του επιτρέπει να μείνει άπραγος, γι’αυτό και ξεσηκώνει τους συμφοιτητές του σε απεργία για διαμαρτυρία προς τους απάνθρωπους όρους ζωής που επέβαλαν οι επαίσχυντοι δικτάτορες. Συνέπεια της αντιδικτατορικής του δράσης και «διατάραξης της ησυχίας», ήταν η εκδίωξη του από τη Σχολή.

Ο Δώρος εγκατέλειψε οριστικά τον κλάδο των ξενοδοχειακών και το 1969 εγγράφηκε στο Hellenic College της Βοστώνης, από το οποίο αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα με το πτυχίο Ιστορίας.

Με το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε στο σοσιαλιστικό χώρο, στην ΕΔΕΚ, όπου και δραστηριοποιήθηκε ως Οργανωτικός Γραμματέας της ΕΔΕΝ και ως διευθυντής της εφημερίδας «Σοσιαλιστική Έκφραση», γεγονός που τον έθεσε αυτόματα στο στόχαστρο των υπάκουων σκυλιών της Χούντας, στην οποία ο Δώρος ήταν ήδη πολύ καλά γνωστός ως ένας ακαταπόνητος πολέμιος της, με αξιόλογη δράση σε Ελλάδα και Αμερική.

Πολύ καλά γνωστός σε ξένους και ντόπιους συνωμότες ήταν (και είναι) ο αγέραστος αγωνιστής, τότε πρόεδρος της ΕΔΕΚ και ηγέτης του αντιστασιακού κινήματος Βάσος Λυσσαρίδης, ο οποίος στη γνωστή σύσκεψη του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, που έγινε υπό την παρουσία οπλοφόρων της ΕΟΚΑ-Β’, κάλεσε όλους να παραμερίσουν τα μικρά και τα μίση, τόνισε ότι η επιστροφή του νόμιμου συνταγματικού Προέδρου Μακαρίου αποτελούσε άμεση εθνική αναγκαιότητα και εισηγήθηκε την συσπείρωση όλων κάτω από την ηγεσία του τόπου για να δοθεί η πολιτική μάχη της Κύπρου. Αυτό το μαρτύρησε και ο ίδιος ο Τάσσος Παπαδόπουλος, επίσης μισητό πρόσωπο από τους χουντοφασίστες και τους συνομώτες.

Ποτέ πια φασισμός: Αγώνας - Λευτεριά - Δημοκρατία [πηγή φωτογραφίας: Σοσιαλιστική Νεολαία ΕΔΕΚ Πάφου]

Μπορεί τα όπλα να μην μίλησαν εκείνη τη μέρα, αλλά η εντολή είχε δοθεί. «Να πυροβοληθεί (ο Γιατρός) χωρίς προειδοποίηση». Τρεις αμερικανοτσολιάδες της ΕΟΚΑ-Β’, στις 9:00 το πρωί της 30ης Αυγούστου του 1974, έστησαν καρτέρι στην πλατεία του ΟΧΙ και γάζωσαν με σφαίρες το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε. Με αυτό το απεχθές και επονείδιστο έγκλημα, ήλπιζαν στον αποκεφαλισμό του αντιστασιακού κινήματος και στην πλήρη εφαρμογή των ξένων συνωμοτικών σχεδίων που προνοούσαν προέλαση και εδραίωση του κατοχικού Αττίλα.

Οι σφαίρες των δολοφόνων δεν βρήκαν το στόχο τους αλλά τον αγωνιστή ποιητή Δώρο Λοΐζου, που οδηγούσε το αυτοκίνητο, ο οποίος με τα μαλλιά ριγμένα πίσω και με το ματωμένο πρόσωπο ανάποδα, έπεσε νεκρός, αφήνοντας την τελευταία του πνοή, για να γίνει για όλους μας φάρος που φωτίζει και οδηγεί τα αγωνιστικά μονοπάτια που ακόμα είμαστε υποχρεωμένοι να διανύουμε.

Ο Δώρος άφησε πίσω του ως υποθήκη, πολλά μηνύματα που πηγάζουν από τα ποιήματα του. Εμπνευσμένος ο ίδιος από πολλούς επαναστατικούς ποιητές, κυρίως ισπανούς, έργα των οποίων μετέφρασε στα ελληνικά, έλεγε ότι «Κι όταν νοιώθεις την ανάγκη να γράψεις, δεν συζητάς το θέμα αλλά παίρνεις την πέννα και γράφεις…Γράφεις ώσπου να λυτρωθείς…». Κι ο Δώρος έγραψε:

Θα ρίξω τα μαλλιά μου πίσω, θα φορέσω το πρόσωπό ανάποδα

και θα βγω στους δρόμους και στις πλατέες

με ντουφέκια, φωνές, με συνθήματα

να ρεζιλέψω τους οπαδούς του συρματοπλέγματος,

να βάλω φωτιά στην Πρεσβεία του θανάτου.

Θα ‘ρθουν οι γνωστικοί να μου βάλουν τρικλοποδιά

γιατί τους διώχνω τους πελάτες από τα μαγαζιά.

Θα ‘ρθουν οι «ειδικοί αστυνομικοί»

για να μου σπάσουν τα πλευρά

γιατί βάζω οργή και φωτιά στα παιδιά.

Θα ‘ρθουν οι κόκκινοι να μου κοκκινίσουν το μούτρο

γιατί είμαι πιο κόκκινος απ’ αυτούς.

Θα ‘ρθουν οι λευκοί να μου μαυρίσουν το μάτι

γιατί είμαι πιο λευκός από αυτούς.

Θα ‘ρθουν οι φωτισμένοι να μου αλλάξουν τα φώτα

γιατί είμαι πιο φωτισμένος απ’ αυτούς.

Θα ‘ρθουν οι γελοίοι, οι σοβαροί, οι ανατολικοί, οι δυτικοί,

οι προτεστάντες, οι καθολικοί, οι δικοί, οι οχτροί, οι διαόλοι,

οι θεοί, τέλος πάντων όλοι, εκείνοι κι αυτοί

που παίρνουν τη ζωή σαν καπρίτσιο της στιγμής.

Μα εγώ, θα ξαναρίξω τα μαλλιά μου πίσω

θα ξαναφορέσω το ματωμένο πρόσωπο, ανάποδα

και θα βγω στους δρόμους και στις πλατέες

με ντουφέκια, φωνές και συνθήματα

να διεκδικήσω: Ψωμί και Ελευθερία.

–Δώρος Λοΐζου, «Το Τραγούδι του Λεύτερου»

Σήμερα που η κατοχική σημαία ντροπιάζει τον Πενταδάχτυλο, που δήθεν πολιτισμένοι ευρωπαίοι προσπαθούν να μας πείσουν να συνθηκολογήσουμε με τους όρους του εισβολέα , που οι δήθεν προοδευτικοί θεωρούν ως εθνικισμό το να διεκδικείς «Λευτεριά», που «ξεριζωμένοι περνούν τη Γραμμή για μια πoρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα», εμείς επιβεβαιώνουμε την αταλάντευτη μας πίστη στον αγώνα για δικαίωση, για απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων, για απομάκρυνση όλων των εποίκων και για επιστροφή όλων των προσφύγων.

«Πάντως εμείς θα τους αντισταθούμε.
Όποιοι κι αν είναι.
Όσο δυνατοί κι αν είναι.»

–Δώρος Λοϊζου

Διαβεβαιώνουμε τον αθάνατο συναγωνιστή μας, πως θα αναζωπυρώσουμε τη φλόγα του αγώνα με κάθε μέσο και κάθε θυσία, κι ας έρθουν οι κόκκινοι να μας κοκκινίσουν τα μούτρα, κι ας έρθουν οι ειδικοί αστυνομικοί να μας φωτογραφίσουν, κι ας έρθουν αυτοί που παίρνουν τη ζωή σαν καπρίτσιο της στιγμής να μας χλευάσουν. Εμείς θα ρεζιλέψουμε τους οπαδούς του συρματομπλέγματος!

Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε μικροκομματικά συμφέροντα και σε πιόνια της «διεθνούς κοινότητας» την ισοπέδωση της μνήμης του Δώρου και των μηνυμάτων που πηγάζουν από τη δολοφονία του, την εξουδετέρωση του οράματος του για ψωμί κι ελευθερία.

«Όσο μακραίνει ο χρόνος,
Όσο οι συνθήκες γίνονται πιο δύσκολες,
Όσο δολοφονούνται τα οράματα,
Τόσο πιο πολύ μας λείπει ο Δώρος.»

–Βάσος Λυσσαρίδης

‘Σημερινή’
«Το έγκλημα της 3οης Αυγούστου 1974»
30 Αυγούστου 2009
Γιαννάκης Λ. Ομήρου (Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ)

Στις 30 Αυγούστου 1974 διενεργήθηκε ένα από τα πλέον απεχθή εγκλήματα σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Σε βάρος της ενότητάς του. Σε βάρος του αιμάσσοντος ακόμα από το πραξικόπημα και την εισβολή σώματος της Κύπρου. Η απόπειρα δολοφονίας του Βάσου Λυσσαρίδη και η δολοφονία του Δώρου Λοΐζου δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οργανώθηκε από τις δυνάμεις που επιδίωκαν την ολοκλήρωση του δίδυμου εγκλήματος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Να επαναφέρουμε το τότε σκηνικό. Μετά και την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής και τη συνειδητοποίηση από το λαό μας του μεγέθους της προδοσίας της χούντας και της ΕΟΚΑ Β, είχαν αρχίσει να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις επανόδου του Προέδρου Μακαρίου στην Κύπρο. Ο δημοκρατικός μας λαός, με το Βάσο Λυσσαρίδη και την ΕΔΕΚ στην πρωτοπορία, απαιτούσαν ασυμβίβαστα την πλήρη αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης που προσωποποιείτο στην επάνοδο στην προεδρία τού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Το καθεστώς τρομοκρατίας που είχε επιβάλει η ΕΟΚΑ Β ακόμα και μετά την τουρκική εισβολή είχε αρχίσει να καταρρέει υπό το βάρος των φοβερών συνεπειών του κακουργήματος του πραξικοπήματος. Παρά τη δυσμενή συγκυρία, ένα ευρύτατο αγωνιστικό – δημοκρατικό κλίμα άρχισε να δημιουργείται.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η δολοφονία ενός πολιτικού ηγέτη που στεκόταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την επιστροφή του Μακαρίου, αναμενόταν από τους ξένους και επιτόπιους συνωμότες ότι θα δημιουργούσε συνθήκες αναζωπύρωσης της εσωτερικής ανωμαλίας με ένα νέο κύκλο αίματος και συνεπώς τις προϋποθέσεις είτε για επιβολή λύσης βασισμένης στα τετελεσμένα είτε ακόμα και νέας τουρκικής προέλασης, με την επίκληση του προσχήματος της ανωμαλίας μεταξύ των Ελληνοκυπρίων. Άλλωστε είχε προηγηθεί στις 15 Αυγούστου 1974 η γνωστή απόπειρα επιβολής του διχοτομικού Σχεδίου Γκιουνές, που ματαιώθηκε ως αποτέλεσμα της σθεναρής αντίδρασης της ηγεσίας της ΕΔΕΚ και του τότε Μητροπολίτη Πάφου και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου.

Η αποτυχία επιβολής εκείνου του σχεδίου λύσης σε συνδυασμό με την προοπτική επανόδου του Μακαρίου δεν άφηναν περιθώρια παθητικής στάσης από τους καραδοκούντες συνωμότες. Ως εκ τούτου, το έγκλημα της 30ής Αυγούστου 1974 ήταν η απελπισμένη κίνηση για ανακοπή του ασυγκράτητου λαϊκού ρεύματος για επάνοδο του Μακαρίου και αποτροπή επιβολής αντεθνικής λύσης. Οι επιδιώξεις αυτής της κίνησης ναυάγησαν, πρώτον, διότι οι εντεταλμένοι δολοφόνοι απέτυχαν στο βασικό τους στόχο και, δεύτερον, διότι επιδείχθηκε μία θαυμαστή ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση από το δημοκρατικό κίνημα.

Τριάντα πέντε χρόνια από το έγκλημα εκείνο υπάρχουν κάποια αναπάντητα ερωτηματικά, τα οποία δεν έχουν ακόμα απαντηθεί όχι απλώς από τους φυσικούς αλλά κυρίως από τους ηθικούς αυτουργούς του. Όλη αυτή η εγκληματική συνομοταξία των στυλοβατών της ΕΟΚΑ Β, του πραξικοπήματος, αυτών που πολέμησαν με λύσσα τον Μακάριο, είχαν σαν βασικό τους επιχείρημα ότι το έπραξαν με ελατήρια πατριωτικά και στόχους εθνικούς.

Αν όμως έτσι είχαν τα πράγματα, πώς δικαιολογούν τις αδιαμφισβήτητες ιστορικές αλήθειες, πρώτον, ότι ταυτίστηκαν με τα πλέον αντικυπριακά κέντρα εξύφανσης συνωμοσιών σε βάρος της Κύπρου; Δεύτερον, πώς είχαν κοινό στόχο, μαζί με τη CΙΑ και τη Χούντα, τον Πρόεδρο Μακάριο; Τρίτον, πώς απαντούν στο αμείλικτο ερώτημα και κατηγορώ της Ιστορίας για το γεγονός ότι κι όταν ακόμα ολοφάνερα αποκαλύφθηκε ότι Χούντα και CIΑ επιδίωκαν τη διχοτόμηση της Κύπρου με τη δολοφονία του Μακαρίου, αυτοί συνέχιζαν να εμποδίζουν την επιστροφή του, ολόκληρο το δεύτερο εξάμηνο του 1974; Και τέλος, πώς μπορούν να εξηγήσουν ότι από τις δικές τους γραμμές οργανώθηκε και εκτελέσθηκε το έγκλημα της 30ής Αυγούστου με στόχο την πρόκληση εμφύλιας διαμάχης, ενώ ο Αττίλας ευρίσκετο εντός των πυλών; Δεν αισθάνονται την ανάγκη αυτοκριτικής; Δεν διακατέχονται από αίσθηση εξιλέωσης, εξομολόγησης και απολογίας ενώπιον του λαού και της Ιστορίας; Είναι αξίωμα ότι η ιστορική μνήμη υπάρχει για να φωτίζει κυρίως το μέλλον.

Όμως η κάθαρση της τραγωδίας του 1974 επιβάλλει την ανάληψη ευθυνών για εγκλήματα και λάθη από όσους βαρύνονται με συμμετοχή στα τότε γεγονότα. Θα βρουν, άραγε, το θάρρος, έστω και σήμερα, 35 χρόνια μετά, να το πράξουν, συνεισφέροντας με αυτό τον τρόπο στον αγώνα για τη σωτηρία της Κύπρου με μια σωστά θεμελιωμένη λαϊκή ενότητα;

Συνταγές διχοτόμησης! 26/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed
Ο βρετανικός διχοτομικό χάρτης του 1955 [πηγή: εφημερίδα Σημερινή, 19/07/2009]

Ο χάρτης είναι αποκαλυπτικός. Το 1955 βρισκόταν στο φάκελο του τότε Βρετανού Πρωθυπουργού.
Η διχοτομική γραμμή είναι σχεδόν η ίδια με αυτήν της γραμμής Αττίλα!

‘Σημερινή’
19 Ιουλίου 2009
Γιάννος Χαραλαμπίδης (Δρ. Διεθνών Σχέσεων)

Η ιστορία δεν γράφεται υπό συνθήκες οργής, αγανάκτησης και εκδικητικότητας, για να δικαιώσει τους νικητές ή για να αθωώσει τους ενόχους, αλλά για να διαφανεί η αλήθεια και τα παθήματα να γίνουν μαθήματα. Όσο δε για τους πρωταγωνιστές, δίκαιο είναι να κριθούν με τα δεδομένα και υπό τις συνθήκες της εκάστοτε εποχής, και όχι με βάση τις σημερινές συνθήκες. Διότι, είναι εύκολη η κριτική κατόπιν εορτής. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι ιστορικά ορθή.

Αύριο κλείνουν 35 χρόνια από την τουρκική εισβολή. Χωρίς, όμως, να κλείνουν οι πληγές της Κύπρου και των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που είναι ενταγμένες ιστορικά σε μια βεντέτα αιώνων, η οποία ξεκινά από τη μάχη του Ματζικέρτ, το 1071, όταν οι Σελτζούκοι Τούρκοι κέρδισαν τους Βυζαντινούς και άρχισαν τη διάβρωση της Αυτοκρατορίας. Έκτοτε έχει κυλίσει πολύ αίμα στο αυλάκι της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης και έχουν δημιουργηθεί αρνητικά στερεότυπα, πολιτικά, κοινωνικά και ψυχολογικά, τα οποία δεν μπορούν να απαλειφθούν εν μιά νυχτί. Σε αυτά προστίθενται οι στρατηγικές σκοπιμότητες και τα αποκλίνοντα και αντικρουόμενα συμφέροντα, που καθορίζουν στην ουσία το σύγχρονο πρόβλημα Ελλήνων και Τούρκων, με κεντρικό πυρήνα το άλυτο Κυπριακό.

Διπλό όχι
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Ήταν το καταληκτικό αποτέλεσμα διαπλεκόμενων στρατηγικών και άλλων συμφερόντων, κακών εκτιμήσεων και λανθασμένων κινήσεων Αθηνών – Λευκωσίας, οι οποίες, σε αντίθεση με την Τουρκία, δεν είχαν ούτε συντονισμό ούτε στρατηγική για την επίτευξη του σκοπού της Ένωσης, ή μιας μορφής Ένωσης με ανταλλάγματα:

1) Προς την Τουρκία, ειδικώς τη δεκαετία του ’60. 2) Προς το ΝΑΤΟ για να ικανοποιηθούν, ταυτοχρόνως, τα δυτικά και δη τα αμερικανικά συμφέροντα. Το δίλημμα της δεκαετίας του ’60 ήταν το εξής: Η Κύπρος είτε θα εκινείτο προς μια μορφή Ένωσης ή θα εκινείτο προς μια μορφή ομοσπονδίας, την οποία τότε σύμπασα η πολιτική ηγεσία Αθηνών και Λευκωσίας χαρακτήριζαν ως διχοτόμηση. Το ίδιο και οι Τούρκοι. Γι’ αυτό, η σημερινή σημαία συμβιβασμού, δηλαδή η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, εθεωρείτο τότε διχοτόμηση. Αληθές είναι ότι και η μορφή Ένωσης, όπως προτάθηκε στο πρώτο σχέδιο Άτσεσον, απορρίφθηκε, λόγω του διχοτομικού της χαρακτήρα. Είχε, μάλιστα, εισπράξει διπλό όχι από τον Γρίβα και τον Μακάριο.

Η μυστική συμφωνία…
Το ιστορικό άλμα από το ’74 στο ’64 έχει τη δική του σημασία. Υπάρχει ένα έγγραφο των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, που προδιαγράφει και καθορίζει το πραξικόπημα του ’74 και την εισβολή. Ειδικώς οι Αμερικανοί, αλλά και η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ευνοούσε τη λύση του Κυπριακού στη βάση του σχεδίου Άτσεσον, διά πυρός και σιδήρου. Ακόμη και με πραξικόπημα που θα ανέτρεπε τον Πρόεδρο Μακάριο, εάν αυτός ήταν το εμπόδιο.

Το βρετανικό έγγραφο φέρει ημερομηνία 20 Αυγούστου του 1964, όταν δηλαδή ήταν οι συνομιλίες της Γενεύης εν εξελίξει. Στο έγγραφο τονίζεται ότι οι εμπλεκόμενοι βρίσκονται κοντά σε συμφωνία, που θα περιλαμβάνει την Ένωση από τη μια και την παραχώρηση τουρκικής βάσης στην Κύπρο. Επιπροσθέτως, επισημαίνεται ότι συζητούνταν οι διευθετήσεις για τα καντόνια των Τουρκοκυπρίων και ότι υπήρχε η πιθανότητα να δοθεί τουρκική βάση στο Καστελόριζο! Εθεωρείτο ότι ο Μακάριος θα ήταν εμπόδιο. Γι’ αυτό και μελετούσαν σενάριο πραξικοπήματος, όπως το εισηγείτο, κατά τον ισχυρισμό των Βρετανών, ο Γ. Παπανδρέου, με την εμπλοκή του Γρίβα, προκειμένου να επιβάλουν τους σχεδιασμούς τους.

Σε μια τέτοια περίπτωση, θα υπήρχε μυστική συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας, που θα περιελάμβανε τα εξής: Να προχωρήσει η ΤΟΥΡΔΥΚ προς Καρπασία, χωρίς να ενοχληθεί από τις ελληνικές δυνάμεις και χωρίς οι Έλληνες του νησιού να προβούν σε επιχειρήσεις σε βάρος του τουρκικού πληθυσμού. Ταυτοχρόνως, η Τουρκία δεν θα επενέβαινε στην Κύπρο και η ΤΟΥΡΔΥΚ, κατά την πορεία της προς την Καρπασία, δεν θα περνούσε μέσα από χωριά μεγαλύτερα του Λευκονοίκου. Επειδή πάντοτε υπάρχει η πιθανότητα να πάει κάτι στραβά, Βρετανία και ΗΠΑ θα εγγυούνταν ότι ο όλος σχεδιασμός και η επιχείρηση δεν θα κατέληγαν σε ελληνοτουρκικό πόλεμο. Το σενάριο υποστηρίζει ότι οι Έλληνες θα καταδικάσουν την Τουρκία για την ενέργειά της. Θα γινόταν εν συνεχεία σιωπηρή συμφωνία σε δυο επίπεδα: Πρώτο, η Κύπρος θα ενωνόταν με την Ελλάδα και δεύτερο, θα παραχωρούσε στην Τουρκία μια βάση επί ενοικίω στην Καρπασία για κάποια χρόνια και με καθορισμό της έκτασής της.

Το Καστελόριζο
Με βάση το βρετανικό έγγραφο του ’64, στο ζήτημα του Καστελόριζου υφαίνονταν δυο σενάρια: 1) Η Ελλάδα να παραχωρήσει εκεί βάση επί μισθώσει. 2) Η Τουρκία να εισβάλει με την εκδήλωση πραξικοπήματος στην Κύπρο στο Καστελόριζο. Η Ελλάδα θα έπρεπε να υποσχεθεί στις ΗΠΑ ότι δεν θα προβάλει αντίσταση και η Τουρκία ότι δεν θα καταλάβει άλλο ελληνικό έδαφος. Τελικά, η Τουρκία θα αναγνώριζε ελληνική κυριαρχία στο Καστελόριζο και ως αντάλλαγμα η Ελλάδα θα της εκμίσθωνε βάση για κάποιο χρονικό διάστημα.

Πώς τα σενάρια του 1964 εφαρμόστηκαν το 1974
Αυτά ήταν σενάρια του 1964, τα οποία ως προς το πραξικόπημα τουλάχιστον δεν εφαρμόστηκαν. Ούτε ο Μακάριος ούτε και ο Γρίβας συμφώνησαν με το πρώτο σχέδιο Άτσεσον και δη με την παραχώρηση στην Τουρκία βάσης με κυριαρχικά δικαιώματα. Συνεπώς, όσοι είχαν επενδύσει στον Γρίβα για συμμετοχή του στο πραξικόπημα έσφαλαν.

Όμως, η ιδέα του πραξικοπήματος και της ανατροπής του Μακαρίου ήταν επί σειρά ετών στην ημερήσια διάταξη των ξένων Μυστικών Υπηρεσιών. Αυτό που αναμενόταν ήταν να φτάσει ο κόμπος στο χτένι και να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, όπως εκείνες του 1974, όταν ο εμφύλιος εξελίχθηκε σε θανατηφόρο καρκίνωμα και όταν διεξήχθη ένα τρομερό διπλωματικό πόκερ μεταξύ Χούντας και Μακαρίου, το οποίο όμως δεν στηρίχθηκε σε ορθολογιστικούς κανόνες, προφανώς διότι το παιχνίδι ήταν σικέ. Εκ πρώτης όψεως, με διαλυμένη την ΕΟΚΑ Β, ο Μακάριος θέλησε να παίξει την τελευταία πράξη του έργου, στέλνοντας την επιστολή προς Γκιζίκη για την αποχώρηση των Ελλήνων Αξιωματικών, εκτιμώντας ότι η χούντα δεν θα έφτανε στα άκρα, λόγω της τουρκικής απειλής για εισβολή, η οποία ανέκαθεν επεκρέματο επί της Κύπρου. Φαίνεται, όμως, ότι ο σχεδιασμός που αναφέρεται στο έγγραφο της 20ής Αυγούστου του ’64 δεν είχε μπει ποτέ στο συρτάρι. Έγιναν κάποιες αναπροσαρμογές και τέθηκε σε ισχύ.

Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι η διχοτόμηση χαράχθηκε στο όνομα της Ενώσεως και ότι το ΓΕΕΦ διέταζε να μη χτυπηθούν οι Τούρκοι, υπό το πρόσχημα ότι επρόκειτο περί άσκησης και εν συνεχεία, μεταξύ πρώτου και δευτέρου γύρου της εισβολής, ότι ήταν εκεχειρία. Οι Τούρκοι, όπως αναφέρεται στο έγγραφο του ’64, έπρεπε με την ανοχή της Ελλάδας να προχωρήσουν στην Καρπασία…

Με τις αναπροσαρμογές στο σχεδιασμό, το 1974 έπρεπε να καθορίσουν διά πυρός και σιδήρου τη γραμμή Αττίλα, όπως την είχαν απεικονίσει οι Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες σε δικούς τους χάρτες από το 1955, με σκοπό την επιβολή μιας διχοτομικής λύσης, την οποία καθόρισαν πολιτειακά στο πλαίσιο της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Εάν το πραξικόπημα γινόταν το 1964, ο ισχυρισμός είναι ότι Ελλάδα και Τουρκία θα προχωρούσαν σε μια μορφή λύσης στη βάση της Ένωσης. Το ίδιο, προφανώς, ελέχθη και προς τη Χούντα Ιωαννίδη το 1974. Με το γνωστό ισχυρισμό: «Βγάλτε από τη μέση τον Παπά που δεν θέλει την Ένωση»… Βεβαίως, ο στόχος των Βρετανών και των Αμερικανών στην εξέλιξη ενός τέτοιου σεναρίου δεν ήταν καν η Ένωση με μορφή κυριαρχικών δικαιωμάτων σε επίπεδο στρατιωτικών Βάσεων, αλλά η διχοτόμηση, στη λογική και πρακτική του εδαφικού, πληθυσμιακού και διοικητικού διαχωρισμού της Κύπρου. Αυτά ήταν και είναι τα τετελεσμένα της εισβολής, όπως επιχειρείται να νομιμοποιηθούν μέσω της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Και η στοχοθεσία αυτή δεν αποτυπώνεται μόνο στο έγγραφο της 20ής Αυγούστου, αλλά και σε πολλά άλλα βρετανικά έγγραφα του 1957 π.χ. του 1974 και αργότερα.

Η επανάληψη της ιστορίας
Η εισβολή του 1974 δημιούργησε διχοτομικά τετελεσμένα. Και το ζητούμενο είναι εάν αυτά ανατρέπονται ή νομιμοποιούνται μέσω των συνταγών λύσης. Αληθές, πλέον, είναι ότι το 2004, με το σχέδιο Ανάν, επιχειρήθηκε η ολοκλήρωση του βρετανικού διχοτομικού σχεδιασμού. Η νομιμοποίηση των τετελεσμένων. Και οι Βρετανοί έχασαν τη μάχη. Χωρίς όμως να σημαίνει ότι έχασαν και τον πόλεμο. Όπως συνέβη το 1964, έτσι και το 2004 δεν υπαναχώρησαν. Επανήλθαν φτιάχνοντας την τραγωδία του ’74 και επανέρχονται σήμερα μέσω των συνομιλιών για να επιτύχουν ό,τι δεν πέτυχαν το 2004… Και είναι όντως άδικο να δαιμονοποιούνται οι Άγγλοι για να απαλλαγούμε εμείς των δικών μας ευθυνών. Γιατί γράφονται αυτά; Κινδυνεύουμε να επαναλάβουμε την ιστορία, καθότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται από μόνη της. Την επαναλαμβάνουμε!

Αδίστακτο το καθεστώς Χριστόφια: Νέες συλλήψεις αντιφρονούντων 23/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed
Φλερτάρει με χουντικές πρακτικές ο Χριστόφιας; [πηγή γραφικού: Νοητική Αντίστασις, 05/10/2008]

‘Εμπροσθοφύλακας’
22 Ιουλίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Σε νέες συλλήψεις πολιτών προέβη και πάλι η Αστυνομία της κυβέρνησης Χριστόφια. Η κατηγορία κατά των τεσσάρων συλληφθέντων είναι η δημόσια εξύβριση του Προέδρου της Δημοκρατίας με συνθήματα όπως «Χριστόφια – προδότη – καταδότη». Εμείς συμφωνούμε με την άποψη του Προέδρου Χριστόφια πως «από αυτήν τη νοοτροπία των βρόμικων συνθημάτων, των υποσκαπτικών και των ανατρεπτικών έργων» [Σημερινή, 22/07/2009] ξεπήδησαν οι άνθρωποι που θα στελέχωναν τις νευραλγικές θέσεις της Εθνικής Φρουράς και θα οργανώνονταν στις τάξεις της ΕΟΚΑ-Β’ για να υλοποιήσουν το πραξικόπημα κατά του τότε Προέδρου Μακαρίου.

Όμως άλλο οι λέξεις, και άλλο όταν οι λέξεις μετουσιώνονται σε πράξεις. Η ελευθερία του λόγου (ακόμα και του πιο αισχρού, απορριπτέου και καταδικαστέου) είναι ένα πράμα, η ασυδοσία της πράξης άλλο. Παρά το ότι τα συνθήματα ήταν καταδικαστέα και υπονομευτικά, η σύλληψη πολιτών (με ύποπτες, όπως φαίνεται, διαδικασίες που θυμίζουν πρακτικές φασιστικών και σταλινικών καθεστώτων) με μόνη κατηγορία το ότι εκστόμιζαν βρωμιές είναι ανησυχητική.

Ας μην ξεχνάνε οι κυβερνώντες πως και επί διακυβέρνησης Γλαύκου Κληρίδη, αλλά και επί Τάσσου Παπαδόπουλου, οι ύβρεις κατά των (εξίσου εκλελεγμένων) τότε Προέδρων ήταν βαρύτατες. Ειδικά επί Τάσσου, στους τελευταίους μήνες της διακυβέρνησης του (μετά δηλαδή την αποχώρηση του ΑΚΕΛ από την κυβέρνηση και την φανερή ιδεολογική συμπαιγνία με τον ΔΗΣΥ), το πως «στόλιζαν» δημόσια και ενυπογράφως τον τότε Πρόεδρο είναι πρωτοφανές. Κανονικά, με την λογική του Προέδρου Χριστόφια, ο Τάσσος θα έπρεπε να είχε συλλάβει δεκάδες δημόσιους υβριστές του και ακόμα να κλείσει και εφημερίδες από τις προσωπικές ύβρεις που εκτοξεύονταν εναντίον του. Δεν θυμόμαστε, τότε, ο Δημήτρης Χριστόφιας, ως Πρόεδρος της Βουλής και Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, να είχε προστατέψει τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον βόθρο ύβρεων και λάσπης που δεχόταν.

Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο. Φασιστικά συνθήματα από την μια, φασιστικές συλλήψεις από την άλλη: τα εκατέρωθεν φαινόμενα είναι όντως ανησυχητικά. Είναι ντροπή για μια κοινωνία σαν την κυπριακή, για ένα λαό που η μισή του πατρίδα είναι ακόμη σκλαβωμένη, να κάνει αντικατοχικές εκδηλώσεις στις οποίες να μην συμμετέχει καν το κυβερνών κόμμα. Είναι μεγάλη κατάντια και εξευτελισμός η κορυφαία αντικατοχική εκδήλωση, που θα έπρεπε να συσπειρώνει το σύνολο του λαού, ανεξαρτήτως πολιτικών τοποθετήσεων, να έχει αφεθεί να αμαυρώνεται από τα καπρίτσια, τις εμμονές και τις προβοκάτσιες μιας δράκας ακροδεξιών, νεοφασιστών και νοσταλγών της Χούντας και της ΕΟΚΑ-Β’. Και είναι ακόμη μεγαλύτερη η κατάντια η κυβέρνηση συνειδητά να προσπαθεί να συνδέσει τα σταγονίδια του φασισμού και τους προβοκάτορες με το σύνολο των δημοκρατικών διαδηλωτών.

Η δήλωση του Εκπρόσωπου Τύπου του ΑΚΕΛ Σταύρου Ευαγόρου δεν αφήνει αμφιβολίες για τις μεθόδους της κυβέρνησης. Σύμφωνα με αυτόν, το ΑΚΕΛ διερωτάται «κατά πόσον πολιτικά πρόσωπα που παρευρέθηκαν σ΄ αυτές τις εκδηλώσεις, ιδιαίτερα εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα που προέρχονται από κόμματα που συμμετέχουν στην Κυβέρνηση υιοθετούν ή επιδοκιμάζουν τα υβριστικά και τα εθνικιστικά συνθήματα που ακούστηκαν» [iKypros, 21/07/2009]. Ενώ είναι φανερό πως αυτοί που παρέστησαν στο συλλαλητήριο διαφωνούν κάθετα με τέτοια αποκρουστικά συνθήματα, εντούτοις ο κ. Ευαγόρου έθεσε, φαίνεται, συνειδητά την προβοκατορική εκείνη ερώτηση. Πως είναι δυνατόν άτομα προερχόμενα από το μακαριακό ΔΗΚΟ (όπως ο Σίμος Αγγελίδης και ο Ζαχαρίας Κουλίας), την αντιχουντική ΕΔΕΚ (Γιώργος Βαρνάβας) και τους Οικολόγους-Περιβαλλοντιστές (Γιώργος Περδίκης) να ταυτίζονται με ακροδεξιές απόψεις όπως αυτές; Και όμως, ο κ. Ευαγόρου, και κατ’ επέκταση το ΑΚΕΛ, έκαναν αυτούς τους υπαινιγμούς με σαφέστατο στόχο να ακυρώσουν το όλο μήνυμα της εκδήλωσης και να σπιλώσουν συλλήβδην τους ιδεολογικούς τους αντιπάλους, που κάθε άλλο κινούνται εκτός των πλαισίων της Δημοκρατίας.

Σε αυτό το σημείο διαφαίνεται ξεκάθαρα η (εσκεμμένη;) σύμπλευση Ακροδεξιάς – ΑΚΕΛ. Διότι αν δεν υπήρχαν αυτοί οι προβοκάτορες, το ΑΚΕΛ δεν θα μπορούσε να συνδέσει δημοκράτες, αντιστασιακούς και αντιχουντικούς ακόμη (όπως, για παράδειγμα, τον Στέλιο Παπαθεμελή και τον καθηγητή Νεοκλή Σαρρή που μίλησαν στην εκδήλωση) με φιλοχρυσαυγιτικά στοιχεία.

Στο θέμα των συλλήψεων δεν θα επεκταθούμε άλλο. Θα επαναλάβουμε το τι είχαμε πει από τις σελίδες της ‘Νοητικής Αντιστάσεως’ όταν είχαν συλληφθεί, και πάλι, αντιφρονούντες τον Οκτώβριο του 2008:

Το ότι η κυβέρνηση Χριστόφια προσανατολιζόταν προεκλογικώς, και πορευόταν μετεκλογικώς, προς τον απόλυτο αυταρχισμό το γνωρίζαν όλες οι πέτρες, όλα τα χαλίκια, όλοι οι σκύλοι και όλες οι γάτες της Κύπρου. Ήταν μόνο ζήτημα της κατάλληλης αφορμής και συγκυρίας.

Η πόλωση που καλλιεργεί ασταμάτητα, εδώ και μήνες, η κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από την συμπολιτευτική «αντιπολίτευση» της Δεξιάς, δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης. Στο εσωτερικό μέτωπο της ελληνοκυπριακής κοινωνίας γίνεται μια σκληρή προσπάθεια να επιβληθεί ένας εγκεφαλικός ολοκληρωτισμός, όπου η διαφωνία με τον Πρόεδρο και τους απαράδεκτους χειρισμούς του να θεωρείται ως προσπάθεια «τορπιλισμού της ειρήνης», και όσοι επικρίνουν τον Πρόεδρο στιγματίζονται αμέσως και περιθωριοποιούνται ως «ακραίοι», «εξτρεμιστές», «σωβινιστές» και «φασίστες». Εδώ και καιρό βλέπαμε ξεκάθαρα το τι ερχόταν. Προεκλογικά, ο Χριστόφιας έδειξε με τι ήθος και ανοχή λογάριαζε να κυβερνήσει τον τόπο. […]

Ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι ο δημοκρατικά εκλελεγμένος Πρόεδρος. Να μάθει να σέβεται την Δημοκρατία της οποίας είναι ο θεσμικός άρχοντας, και να συμπεριφέρεται ως τέτοιος, και όχι ως δικτάτορας που «δεν-ανέχεται-άλλο». Γιατί και ο Χίτλερ ήταν δημοκρατικά εκλελεγμένος. [Νοητική Αντίστασις, «Ροζ Χούντα Χριστόφια», 05/10/2008]

Και λίγες μέρες μετά, αναφερόμενοι στις ελευθεροκτόνες συλλήψεις πολιτών που διένειμαν φυλλάδια με πολιτικές απόψεις, σημειώναμε με ανησυχία:

Αντιλαμβάνεστε τώρα, πεντακάθαρα, την σοβαρότητα της ανησυχίας μας. Ο εμπειρότατος Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, που τυγχάνει και Διδάκτωρ του Δικαίου, καλύπτει την αυταρχικότητα της Αστυνομίας, με πρόσχημα την «δημόσια ασφάλεια».

Η πράξη των πολιτών, που οδήγησε στην σύλληψη τους, ήταν η διανομή φυλλαδίων όπου εκφραζόταν η αντίθεση τους σε μορφή λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Δηλαδή η αντίδραση κατά της ΔΔΟ θεωρήθηκε, από την Κυπριακή Κυβέρνηση, απειλή για το «δημόσιο συμφέρον». Ταυτόχρονα, η ΔΔΟ αποτελεί και τον «ακρογωνιαίο λίθο της ασφάλειας της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο». Συνεπώς, όταν ο Δρ. Κύπρος Χρυσοστομίδης θεωρεί πως «κάποια πράματα, για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος έχουν τα όρια τους», για ποιό «δημόσιο συμφέρον» ομιλεί; Διότι ξέρουμε ότι η ΔΔΟ, ως ο «Ακρογωνιαίος Λίθος» του Στρατηγού Χιλμί Οζκιόκ, το μόνο «δημόσιο συμφέρον» που εξασφαλίζει είναι αυτό της Τουρκίας. Επομένως ερωτούμε: μήπως το «δημόσιο συμφέρον» που επικαλέστηκε ο Δρ. Κύπρος Χρυσοστομίδης, ταυτίζεται μόνο με τα «τουρκικά εθνικά συμφέροντα» και την «τουρκική ασφάλεια» που ζητούν λύση ΔΔΟ;

Αν σε μια προδιζωνική κατάσταση, όπως την παρούσα, τα Σώματα Ασφαλείας και η πολιτική ηγεσία του ευρωπαϊκού και ευνομούμενου κυπριακού κράτους ασκούν «πνευματική τρομοκρατία» και προβαίνουν σε συλλήψεις αντιφρονούντων στην ΔΔΟ, με πρόσχημα το -κυπριακό ή τουρκικό;- «δημόσιο συμφέρον», τι έχει να γίνει, αλήθεια, όταν το ίδιο το τουρκικό αστυνομικό και στρατιωτικό παρακράτος, μέσω πληρεξουσίων του, ελέγχει, νόμιμα και με την υπογραφή μας πλέον, το ήμισι (ή έστω το 40%) των Σώματων Ασφαλείας της ομόσπονδης κεντρικής κυβέρνησης;

Όπως είχαμε αναφέρει και παλαιότερα, «η βία και η σύλληψη ανθρώπων με μόνο κριτήριο τις πολιτικές τους επιλογές, η χρήση δηλαδή των Σωμάτων Ασφαλείας για φυσικό, πλέον, έλεγχο των αντιφρονούντων, θα πρέπει να θεωρείται ότι αποτελεί την αποφασιστική καμπή που σηματοδοτεί την επίσημη μετεξέλιξη της «κυβέρνησης Χριστόφια» σε «καθεστώς Χριστόφια». Η γεωμετρική πρόοδος με την οποία βλέπουμε να εντείνονται τα κρούσματα ψυχολογικού πολέμου, φίμωσης, λογοκρισίας, και τώρα και φυσικής απαγόρευσης της ελευθερίας του λόγου μας προετοιμάζουν – καλύτερα από κάθε ρεπούσειο βιβλίο ψευδοϊστορίας – για την πραγματικότητα που θα ισχύει, επί του εδάφους, στην κοινωνία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας» [Νοητική Αντίστασις, 05/10/2008].

Η αναφορά στην «κυβέρνηση Χριστόφια» ως «καθεστώς Χριστόφια» γίνεται, και πάλι, συνειδητά. Όπως πάει, ο ίδιος ο εκλελεγμένος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα διαφθείρει τον θεσμό τον οποίο εκπροσωπεί σε τέτοιο βαθμό, που θα νομιμοποιηθούν οι πάντες να αναφέρονται στην κυβέρνηση του ως «καθεστώς» και όχι ως «διακυβέρνηση». Ας αναλογιστεί που παίρνει τον τόπο με τις πράξεις του και την αλαζονική, πικρόχολη, συμπλεγματική και -δυστυχώς- ξεδιάντροπα φασιστική συμπεριφορά του. Ας αντιληφθεί ο κ. Χριστόφιας πως η κατάχρηση των Σωμάτων Ασφαλείας (Αστυνομία, ΚΥΠ κλπ) και του Τύπου για φίμωση ή/και σπίλωση της αντίθετης άποψης πολώνουν το πολιτικό σκηνικό, και οδηγούν ακόμη και τους ευαισθητοποιημένους δημοκράτες στις αγκάλες των ακροδεξιών νοσταλγών «δυναμικών» φασιστικών «επεμβάσεων».

Σε παρακαλούμε κ. Χριστόφια. Μην αναβιώσεις την ΕΟΚΑ-Β’ με τις αδίστακτες ιδέες σου και τις φασιστογενείς πρακτικές σου. Μην υποθάλπεις τους προβοκάτορες που θα δώσουν το άλλοθι στην Τουρκία και την Βρετανία να τσιμεντώσουν την ρατσιστική Διζωνική Διχοτόμηση.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘iKypros’
«Υβριστικά συνθήματα στις αντικατοχικές εκδηλώσεις ενάντια στον Πρόεδρο: Δριμύ κατηγορώ του Σταύρου Ευαγόρου»
21 Ιουλίου 2009

Στη σύλληψη τεσσάρων προσώπων προχώρησε η Αστυνομία, αναφορικά με τα υβριστικά συνθήματα εναντίον του Προέδρου της Δημοκρατίας, τα οποία ακούστηκαν στο χθεσινοβραδινό αντικατοχικό συλλαλητήριο στο Λήδρα Πάλας. Ταυτόχρονα η Αστυνομία αναζητεί και άλλα δύο άτομα.

Οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν γραπτώς για δημόσια εξύβριση και αφέθηκαν ελεύθεροι.

Το ΑΚΕΛ, μέσω του Εκπροσώπου Τύπου του κόμματος Σταύρου Ευαγόρου, καταδίκασε σήμερα »με βδελυγμία και αποτροπιασμό τα υβριστικά συνθήματα ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τις ακραίες εθνικιστικές και σοβινιστικές φωνές που ακούστηκαν σε εκδηλώσεις» για καταδίκη της τουρκικής εισβολής.

Μιλώντας σε σημερινή δημοσιογραφική διάσκεψη, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι »ακραία εθνικιστικά και σοβινιστικά στοιχεία επέλεξαν την ημέρα της μαύρης επετείου της τουρκικής εισβολής και τις εκδηλώσεις για την καταδίκη της, για να εκτοξεύσουν υβριστικά συνθήματα ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ενάντια στη λύση της Ομοσπονδίας», προσθέτοντας ότι »είναι δυστυχώς μέσα από τέτοιες ακραίες τοποθετήσεις, μέσα από ακραίες εθνικιστικές και σοβινιστικές εξάρσεις, που οδηγηθήκαμε στα τραγικά γεγονότα του 1974».

»Είναι οι ίδιες ακραίες συμπεριφορές που οδήγησαν στο προδοτικό πραξικόπημα οι οποίες άνοιξαν τις κερκόπορτες στον Αττίλα», είπε ο κ. Ευαγόρου, προσθέτοντας ότι »τέτοιες συμπεριφορές ξυπνούν και μεταφέρουν τις μνήμες στην περίοδο που προηγήθηκε του πραξικοπήματος με τους ανάλογους ανατριχιαστικούς συνειρμούς».

Ανέφερε επίσης ότι το ΑΚΕΛ διερωτάται »κατά πόσον πολιτικά πρόσωπα που παρευρέθηκαν σ΄ αυτές τις εκδηλώσεις, ιδιαίτερα εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα που προέρχονται από κόμματα που συμμετέχουν στην Κυβέρνηση», όπως είπε, »υιοθετούν ή επιδοκιμάζουν τα υβριστικά και τα εθνικιστικά συνθήματα που ακούστηκαν».

Πρόσθεσε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας »είναι ακριβώς αυτές τις τραγικές συνέπειες του πραξικοπήματος, της εισβολής και της κατοχής που αγωνίζεται καθημερινά να ανατρέψει δίνοντας τη μάχη των συνομιλιών με προσήλωση στις αρχές λύσης του Κυπριακού αλλά και με ευελιξία».

Μέσα από τις προσπάθειες, συνέχισε, αλλά και τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει μέχρι σήμερα κατάφερε να διαρρήξει το αδιέξοδο και να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα που υπήρχε σε βάρος της δικής μας πλευράς τα προηγούμενα χρόνια.

Ο κ. Ευαγόρου κάλεσε τον κυπριακό λαό σε ενότητα, συστράτευση και συσπείρωση γύρω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με στόχο να στηρίξουμε, όπως είπε, »τις προσπάθειες του για ανατροπή των κατοχικών δεδομένων και επανένωση της πατρίδας και του λαού μας, απομονώνοντας όσους με τέτοιες ακραίες συμπεριφορές δυναμιτίζουν αυτή την προσπάθεια».

Ερωτηθείς αν υπήρξαν συλλήψεις μετά από τα υβριστικά συνθήματα, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι δεν γνωρίζει, προσθέτοντας ότι αυτό το θέμα αφορά την Αστυνομία και το ΑΚΕΛ δεν έχει πληροφόρηση κατά πόσον υπήρξε η οποιαδήποτε αντίδραση από πλευράς Αστυνομίας.

Κληθείς να σχολιάσει χθεσινές δηλώσεις του Τ/κ ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος επανέλαβε τις γνωστές θέσεις της τ/κ πλευράς σε σχέση με τις εγγυήσεις και νέο συνεταιρισμό και ερωτηθείς τι είναι αυτό που θα αλλάξει στο τέλος ώστε να γεφυρωθούν οι τεράστιες διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι »απέναντι στις απαράδεκτες θέσεις που θέτει, δημόσια ιδιαίτερα, ο κ. Ταλάτ εμείς προτάσσουμε τις ορθές θέσεις που προτάσσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκ μέρους της ε/κ πλευράς».

»Παραμένουμε στο τραπέζι των συνομιλιών, συζητούμε με υπομονή και επιμονή, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα σε μια προσπάθεια να γεφυρωθούν οι προσπάθειες οι οποίες υπάρχουν», είπε ο κ. Ευαγόρου, προσθέτοντας ότι »προσπαθούμε τόσο προς την κατεύθυνση της άλλης πλευράς, συνομιλώντας, όσο και προς την κατεύθυνση των ΗΕ, της ΕΕ και άλλων χωρών που επιδεικνύουν ενδιαφέρον, να πείσουμε για το δίκαιο της δικής μας πλευράς».

Σε ερώτηση αν έχει σπάσει το αδιέξοδο ή βρισκόμαστε σε μια διαδικασία να δούμε αν θα σπάσει το αδιέξοδο, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι »όταν δεν διεξάγεται διάλογος σίγουρα υπάρχει αδιέξοδο και υπήρχε αδιέξοδο», προσθέτοντας ότι »έχει αρχίσει ένας διάλογος, υπάρχουν συγκλίσεις αλλά υπάρχουν και τεράστιες διάφορες σε πολύ σημαντικά ζητήματα, αλλά αυτός ο διάλογος συνεχίζεται».

»Συνεπώς, κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι υπάρχει αδιέξοδο», είπε ο κ. Ευαγόρου, προσθέτοντας ότι »κανένας δεν μπορεί να προβλέψει την κατάληξη των συνομιλιών».

Στόχος, συνέχισε, της δικής μας πλευράς είναι η γεφύρωση του χάσματος και των διαφορών, η προσπάθεια να πείσουμε τόσο την άλλη πλευρά αλλά και τη διεθνή κοινότητα να ασκεί τις επιρροές της, στην Τουρκία, στην άλλη πλευρά ώστε αυτές οι απαράδεκτες θέσεις να αποσυρθούν από την ημερήσια διάταξη».

Σε παρατήρηση ότι ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Γιώργος Κολοκασίδης δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας οδηγεί σε ένα νέο σχέδιο Ανάν, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι »ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως πρώην ηγέτης του ΑΚΕΛ, είναι εκείνος ο οποίος ηγήθηκε της θέσης του κόμματος όσον αφορά στο σχέδιο Ανάν» και »κατά συνέπεια», όπως είπε ο κ. Ευαγόρου, »δεν τίθεται θέμα επαναφοράς του σχεδίου Ανάν και αυτό το έχει διακηρύξει πάρα πολλές φορές τόσο το ΑΚΕΛ όσο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Ανέφερε ότι »οι θέσεις που καταθέτει η δική μας πλευρά στο τραπέζι των συνομιλιών αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι έχουμε μια εντελώς διαφορετική, καινούργια διαδικασία, η οποία πόρρω απέχει από τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν» και πρόσθεσε πως οι θέσεις που εκφράζονται από τον κ. Κολοκασίδη »και από άλλους δεν μπορούν να σταθούν απέναντι στην πραγματικότητα».

Ερωτηθείς για τις τρεις τουρκικές σημαίες που τοποθέτησαν άγνωστοι στην είσοδο της πόλης της Πάφου, ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι γνωρίζει ό,τι ακούστηκε δημοσίως, ότι δηλαδή οι τρεις σημαίες αγοράστηκαν από συγκεκριμένο κατάστημα στη Λεμεσό και ότι υπάρχει περιγραφή του δράστη, προσθέτοντας ότι πρόκειται περί προβοκάτσια και επαφίεται στην Αστυνομία να δράσει και να συλλάβει το δράστη.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘iKypros’
«Επικίνδυνη και καταδικαστέα η εξύβριση του θεσμού του Προέδρου»
22 Ιουλίου 2009

Επικίνδυνη και καταδικαστέα χαρακτήρισε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου την εξύβριση του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας, δηλώνοντας ότι όλοι οφείλουν να προστατεύσουν τη χώρα, την κοινωνία και τους θεσμούς της.

Κληθείς να σχολιάσει τα συνθήματα που ακούστηκαν εναντίον του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας στην αντικατοχική εκδήλωση στο Λήδρα Πάλας, ο κ. Στεφάνου είπε ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστόφιας σχολίασε χθες το περιστατικό «με πολλή πικρία».

«Ο Πρόεδρος με πολλή πίκρα έχει σχολιάσει και καταδικάσει τα συνθήματα διότι μας παραπέμπουν σε άλλες εποχές, πολύ τραυματικές και εποχές που οδήγησαν σε τραγωδίες και δεν θα πρέπει κανένας να επιτρέψει, η κοινωνία ολόκληρη, τα πολιτικά κόμματα κανένας μας δεν έχει το δικαίωμα να επιτρέψει σε κανένα να μας πάρει πίσω σε τέτοιες εποχές», υπέδειξε.

Ο κ. Στεφάνου πρόσθεσε ότι «ο Πρόεδρος έχει πει επίσης ότι αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θέλουμε τη φίμωση των πολιτικών θέσεων, των διαφωνιών, των απόψεων που μπορεί ο καθένας να εκφράσει, αλλά όταν βρίζεις ένα θεσμό, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον όποιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αυτό είναι επικίνδυνο, καταδικαστέο είναι όντως αίσχος και οφείλουμε όλοι να το καταδικάσουμε προστατεύοντας τη χώρα μας, την κοινωνία μας και τους θεσμούς».

Ερωτηθείς κατά πόσον προβληματίζεται η Κυβέρνηση από τις κινήσεις κάποιων ακραίων στοιχείων, είπε ότι «υπάρχουν διάφορα πράγματα που μας προβληματίζουν, αλλά εμείς δεν θέλουμε ούτε και αναστάτωση να δημιουργούμε».

«Μέσα στα πλαίσια της ενότητας των πολιτικών δυνάμεων και όχι μόνο μπορούμε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και για να δικαιώσουμε τον λαό μας, την Κύπρο μας, αλλά και να παίρνουμε την κοινωνία μας μπροστά. Ολοι νομίζω και με τις δηλώσεις που έχουν κάνει, έχουν καταδικάσει αυτό το γεγονός και μέσα σε αυτά τα πλαίσια νομίζω ότι μπορούμε να συνεχίσουμε», κατέληξε.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Πατριωτικό οίστρος αλλά και… ύβρεις»
22 Ιουλίου 2009
Γιώργος Μιχαηλίδης

Τα μηνύματα απελευθέρωσης και το υψηλό πατριωτικό αίσθημα ξεχώρισαν κατά την προψεσινή αντικατοχική εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο οδόφραγμα του Λήδρα – Πάλας, με σκοπό την καταδίκη της βάρβαρης τουρκικής εισβολής της 20ής Ιουλίου 1974. Στην εκδήλωση, όμως, δεν έλειψαν τα έκτροπα, με κυριότερο τη δημόσια εξύβριση του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια με το σύνθημα: «Χριστόφια – Προδότη – Καταδότη», με συνέπεια τη σύλληψη τεσσάρων προσώπων.

Πέραν των 500 νεαρών συμμετείχαν στην εκδήλωση από οκτώ διαφορετικές οργανώσεις. Μαζικότερες ήταν οι παρουσίες των οργανωμένων φοιτητικών παρατάξεων του συμπλέγματος της ΕΦΑΕΦΠ, που εκπροσωπούνται από φοιτητές του Πανεπιστημίου Κύπρου, της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας. Εκεί βρέθηκαν επίσης προσφυγικά σωματεία, του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου καθώς και άλλοι οργανωμένοι φορείς. Να σημειωθεί ότι η μεγάλη πορεία των φοιτητών είχε ως σημείο εκκίνησης την Πλατεία Ελευθερίας, των προσφυγικών σωματείων τον κυκλικό κόμβο του «ΟΧΙ» και του ΕΛΑΜ το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στη λεωφόρο Μακαρίου.

Άξια αναφοράς ήταν η παρουσία πολιτικών προσώπων, όπως του βουλευτή των Οικολόγων Γιώργου Περδίκη, που συνοδευόταν από τη σύζυγό του, του βουλευτή του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία, του υποψήφιου ευρωβουλευτή Σίμου Αγγελίδη, αλλά και του Μάριου Ματσάκη.

Τα συνθήματα

Η εκδήλωση άρχισε στις 8 το πρωί και ήταν πέραν των τριών ωρών και οι διαδηλωτές φώναζαν κατά βάσιν συνθήματα απελευθερωτικού και αντιομοσπονδιακού χαρακτήρα, όπως: «Τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια», «Κάτω τα χέρια, ομοσπονδιακοί, η Κύπρος είναι ελληνική». Οι διαδηλωτές δεν ξέχασαν ούτε τους ήρωες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού και φώναξαν το σύνθημα «Σολωμέ και Αναστάση, το οδόφραγμα θα σπάσει». Οι διαδηλωτές κρατούσαν ελληνικές και κυπριακές σημαίες, σημαίες του Βυζαντίου, ενώ οι εκπρόσωποι των προσφυγικών σωματείων κρατούσαν πανό με τα ονόματα των κατεχόμενων χωριών τους.

Η αντικατοχική εκδήλωση άρχισε με τρισάγιο, ενώ δρομείς του σωματείου «Περικλής Δημητρίου» μετέφεραν από τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας φλόγα, με την οποία άναψαν κεράκια όλοι οι συμμετέχοντες διαδηλωτές. Κύριοι ομιλητές ήταν ο καθηγητής της Παντείου Νεοκλής Σαρρής και ο Ελλαδίτης πολιτικός Στέλιος Παπαθεμελής, οι οποίοι μέσα από τις ομιλίες τους εξύψωσαν το ηθικό των διαδηλωτών.

Στη συνέχεια, απαγγέλθηκαν ποιήματα αφιερωμένα στην εισβολή και την κατοχή και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με πατριωτικά τραγούδια.

Πετροβολισμοί και ύβρεις

Στα αρχικά στάδια της εκδήλωσης, οι διαδηλωτές δέχθηκαν πετροβολισμό από Τούρκους που βρίσκονταν στον προμαχώνα «Ρόκας». Παράλληλα, κάποιοι από τους διαδηλωτές αμαύρωσαν την εκδήλωση εκστομίζοντας ύβρεις κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, φωνάζοντας το σύνθημα: «Χριστόφια – Προδότη – Καταδότη». Μετά την εξέλιξη αυτή η Αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη τεσσάρων προσώπων, τα οποία, αφού οδηγήθηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου, κατηγορήθηκαν γραπτώς και αφέθηκαν ελεύθερα. Εναντίον τους προσήφθη η κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μαζί τους στο Σταθμό βρέθηκε ο Σίμος Αγγελίδης, που ανέλαβε την υπεράσπιση δυο από τους συλληφθέντες, οι οποίοι αρνήθηκαν τη σε βάρος τους κατηγορία. Μιλώντας στη «Σ», ο Σίμος Αγγελίδης είπε αναφορικά με το συμβάν ότι «σε ένα κράτος υπό κατοχήν υπάρχουν ιδιαίτερες εντάσεις. Πρέπει να υπάρχει ευαισθησία και ανοχή στην ελευθερία της έκφρασης και του λόγου. Ωστόσο, ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να διαφυλάττεται, αφού έχουμε πικρές αναμνήσεις από το παρελθόν, όταν αμφισβητήθηκε ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, κάτι που απέφερε το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974».

Αναφορικά με την εκδήλωση, ο Σίμος Αγγελίδης δήλωσε στη «Σ»: «Για άλλη μια χρονιά οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούν απελευθέρωση, επιστροφή στις εστίες τους και λύση στη βάση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και των αποφάσεων των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων». Κληθείς να σχολιάσει την παρουσία των διαδηλωτών, ο Σ. Αγγελίδης είπε ότι «ανέμενα μαζικότερη συμμετοχή λόγω του μεγάλου αριθμού προσφύγων και εκτοπισμένων».
Το ΑΚΕΛ, μέσω του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος, Σταύρου Ευαγόρου, καταδίκασε χθες «με βδελυγμία και αποτροπιασμό τα υβριστικά συνθήματα ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τις ακραίες εθνικιστικές και σοβινιστικές φωνές που ακούστηκαν σε εκδηλώσεις για καταδίκη της τουρκικής εισβολής».

Μιλώντας σε χθεσινή δημοσιογραφική διάσκεψη, ο κ. Ευαγόρου είπε ότι «ακραία εθνικιστικά και σοβινιστικά στοιχεία επέλεξαν την ημέρα της μαύρης επετείου της τουρκικής εισβολής και τις εκδηλώσεις για την καταδίκη της, για να εκτοξεύσουν υβριστικά συνθήματα ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ενάντια στη λύση της Ομοσπονδίας», προσθέτοντας ότι «είναι, δυστυχώς, μέσα από τέτοιες ακραίες τοποθετήσεις, μέσα από ακραίες εθνικιστικές και σοβινιστικές εξάρσεις, που οδηγηθήκαμε στα τραγικά γεγονότα του 1974».

«Στάληκαν μηνύματα»

Μιλώντας στη «Σ», η αντιπρόεδρος της Ανεξάρτητης Φοιτητικής Έπαλξης Χριστιάνα Κέντα εξέφρασε την ικανοποίησή της για την προσέλευση των νέων στην εκδήλωση, λέγοντας ότι στάληκαν τα κατάλληλα μηνύματα. Η Χρ. Κέντα είπε ότι «η εκδήλωση ήταν άκρως επιτυχημένη και οι δυο ομιλητές μάς έδωσαν θάρρος». Η αντιπρόεδρος της Ανεξάρτητης Φοιτητικής Έπαλξης αποκάλυψε ακόμα ότι στην εκδήλωση βρέθηκαν γύρω στους 50 – 60 Ελλαδίτες, οι οποίοι πολέμησαν στην τουρκική εισβολή και, όπως είπε, «ένιωσαν δικαιωμένοι αφού θεωρούν ότι μέσω της εκδήλωσης ανταμείβονται οι κόποι και η θυσία των συμπολεμιστών τους στην εισβολή». Κληθείσα να σχολιάσει τις ύβρεις κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, η Χριστιάνα Κέντα είπε ότι «αυτοί που προέβησαν σε αυτές τις ενέργειες ήταν μεμονωμένοι και εκτός των φοιτητικών οργανώσεων που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Δεν τους γνωρίζουμε, αλλά κάποιοι από αυτούς είχαν σκεπασμένα τα πρόσωπά τους».

Το Ισραήλ στο πλευρό της ΕΟΚΑ-Β’ και του Αττίλα το 1974 20/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Τουρκία - Ισραήλ [πηγή γραφικού: infognomonpolitics.blogspot.com]

‘Ρωμηοσύνη’
«Το Ισραήλ στο πλευρό του Αττίλα το 1974»
18 Ιουλίου 2009
Μ. Μιχαήλ

Αυτές τις μαύρες μέρες του Ιουλίου, οι Ελληνοκύπριοι θυμούνται τον δραματικό εφιάλτη που έζησαν τον Ιούλιο του 1974, το δίδυμο έγκλημα σε βάρος του νησιού μας, το προδοτικό πραξικόπημα και την βάρβαρη εισβολή. Αλλά κανένας δεν καταγγέλλει τον ρόλο του Ισραήλ εκείνες τις μέρες.

Όμως, γεγονότα, που ήλθαν στο φως της δημοσιότητος, μαρτυρούν ότι το Ισραήλ, όχι μόνο γνώριζε για το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, αλλά συμμετείχε ενεργά και στη τουρκική εισβολή.

Το γερμανικό περιοδικό «DER SPIEGEL» της 19ης Αυγούστου 1974, απεκάλυψε ότι «… πίσω από την υπόθεση αυτή (δηλ. την τουρκική εισβολή) κρύβεται το Ισραήλ» και ότι «… το τηλεφωνικό κύκλωμα Λευκωσίας – Τελ-Αβίβ είχε δεσμευθεί δύο ημέρες πριν από το πραξικόπημα και μόνο η πρεσβεία του Ισραήλ ή οι Ισραηλινοί δημοσιογράφοι μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν» (εφημ. ‘Η Καθημερινή’, 20-4-1975).

Πράγμα, που σημαίνει, ότι το Ισραήλ και η εδώ πρεσβεία του, ήταν ενήμεροι για το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου.

Οι Εβραίοι με μια σειρά «λαθών» και «συμπτώσεων» βρίσκονταν συνεχώς, κατά την τουρκική εισβολή, παρά το πλευρό του ΑΤΤΙΛΑ.

Η αθηναϊκή εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (27-2-1975) δημοσίευσε ότι, ισραηλινά αναγνωριστικά αεροπλάνα, στις αρχές του Ιουλίου 1975, παραβίασαν «κατά λάθος» τον ελληνικό εναέριο χώρο της Κύπρου, καθώς και δύο φορές κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του Ιουλίου 1974.

Εξωφρενιστικό, όμως, μπορεί να θεωρηθεί το εξής γεγονός που προβλήθηκε ως «συμπτωματικό»: Σκάφος του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού συνέπεσε (!) να βρεθεί σχεδόν μέσα στην τουρκική αρμάδα εισβολής. Και, μάλιστα, συνέλεξε τους ναυαγούς τουρκικού αντιτορπιλικού, που βομβάρδισε κατά λάθος η τουρκική αεροπορία. (Εφημ. «Ελληνικό Θάρρος», 15-12-1979).

Οι 42 διασωθέντες ναυαγοί του τουρκικού αντιτορπιλικού «Κοτζάτεπε», το οποίο προηγουμένως ανήκε στο Αμερικανικό Ναυτικό, μεταφέρθηκαν με το ισραηλινό σκάφος στη Χάϊφα!

Κατά το τέλος του 1972, οι Μυστικές Υπηρεσίες του Ισραήλ πούλησαν στην ΕΟΚΑ Β΄ «καλασνίκωφ» «κατ΄ εντολήν της C.I.A.». Γράφει σχετικά, ο Κύπριος δημοσιογράφος Σπύρος Παπαγεωργίου στο βιβλίο του «Ο Αττίλας πλήττει την Κύπρο», στη σελ. 27: «Εν σχέσει με την αγοράν των ‘καλασνίκωφ’, εγράφη ότι ταύτα παρεχωρήθησαν υπό των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, ενεργουσών κατ΄ εντολήν της CIA. Πάντως, δύναται να λεχθή μετά βεβαιότητος, ότι ο διαπραγματευθείς την αγοράν των όπλων της Βηρυτού, ηγετικός παράγων της ΕΟΚΑ Β΄, Κίκης Κωνσταντίνου, είχε την εντύπωσιν ότι συνηλλάττετο με λαθρεμπόρους όπλων. Ουδείς δύναται μετά βεβαιότητος να είπη εάν, ενδεχομένως, εκρύπτετο οιαδήποτε κατάστασις όπισθεν των λαθρεμπόρων…».

Βέβαια, ο αναγνώστης της εφημερίδος μας είναι σε θέση να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, γιατί, νομίζουμε, ότι, μετά από τόσα χρόνια, δεν τρώει «κουτόχορτο»!

Η στάση του Ισραήλ κατά την τουρκική εισβολή του 1974, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «κεραυνός εν αιθρία», γιατί ήταν η αναμενόμενη. Την ίδια «συμπτωματική» στάση τήρησε και κατά την εισβολή της Τουρκίας το 1963-64.

Δικαστική ήττα για τον σύμβουλο της ΕΟΚΑ-Β’ 18/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: ,
add a comment
«Τα μυστικά αρχεία του Κίσιντζερ», των Μιχάλη Ιγνατίου και Κώστα Βενιζέλου, εκδόσεις Λιβάνη

‘Ελεύθερος Πολιορκημένος’ [με πληροφορίες από Σύβιλλα, 15/07/2009 και Jimmy278]
«Δικαστική δικαίωση τού βιβλίου «Τα μυστικά αρχεία του Κίσινγκερ»»
15 Ιουλίου 2009
*

Ο Αρείος Πάγος της Κύπρου απέρριψε την έφεση του Σωκράτη Ηλιάδη, αρχισυμβούλου του Γεωργίου Γρίβα και της ΕΟΚΑ Β’ εναντίον του Εκδοτικού Οργανισμού Λιβάνη και των Δημοσιογράφων Κώστα Βενιζέλου και Μιχάλη Ιγνατίου και δικαίωσε πανηγυρικά το βιβλίο τους «Τα μυστικά αρχεία του Κίσινγκερ». Η απόφαση είναι καταπέλτης καθώς όχι μόνο δεν δικαιώνονται οι πραξικοπηματίες, αλλά καταδικάζονται για πάντα. Ο Ηλιάδης είχε κερδίσει προηγουμένως τον δημοσιογράφο Μακάριο Δρουσιώτη τον οποίο εξανάγκασε να αφαιρέσει σελίδες από τα βιβλία του.

Το Ανώτατο Δικαστήριο επεδίκασε και ποσό αποζημιώσεων στον Εκδοτικό Οίκο Λιβάνη και στους δημοσιογράφους. Ο Αρείος Πάγος της Κύπρου επέλεξε την 15η Ιουλίου, επέτειο του προδοτικού πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου, να ανακοινώσει την απόφαση για την μήνυση του Σωκράτη Ηλιάδη, αρχισυμβούλου του Γεωργίου Γρίβα και της ΕΟΚΑ Β’ εναντίον του Εκδοτικού Οργανισμού Λιβάνη και των Δημοσιογράφων Κώστα Βενιζέλου και Μιχάλη Ιγνατίου για το βιβλίο «Τα μυστικά αρχεία του Κίσινγκερ». Οπως σωστά είχε επισημανθεί εάν κερδίσει ο Ηλιάδης δικαιώνεται το πραξικόπημα και ο αρχηγός της ΕΣΑ Δημήτριος Ιωαννίδης…

Εάν κερδίσουν οι δημοσιογράφοι, όλα τελειώνουν γι’ αυτούς που κατέλυσαν την Δημοκρατία στην Κύπρο… Ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης περιμένει με αγωνία την απόφαση.

* ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 18/07/2009: Αρχικά αναφέραμε ως πηγή της είδησης το ‘Greek American News Agency‘. Έπειτα όμως από επικοινωνία μας με τους υπεύθυνους του ιστολογίου ‘Ελεύθερος Πολιορκημένος‘ μάθαμε πως η ‘Greek American News Agency’ απλώς αντέγραψε την είδηση και την παρουσίασε χωρίς αναφορά των σχετικών πηγών. Ζητούμε συγγνώμη από αυτούς που παρουσίασαν αρχικά την είδηση για το λάθος μας (το οποίο ωστόσο δεν ήταν εσκεμμένο). Ταυτόχρονα, καταδικάζουμε την πρακτική τόσο του ‘Greek American News Agency’, όσο και πλείστων άλλων ιστολογίων, ιστοσελίδων αλλά και «έγκριτων» ακόμα εφημεριδών να αντιγράφουν και να παρουσιάζουν ειδήσεις, πληροφορίες και αναλύσεις χωρίς πλήρη αναφορά πηγής (όνομα συγγραφέα, τίτλο εντύπου/ιστοσελίδας, ημερομηνία έκδοσης/ανάρτησης κ.ο.κ). Είναι άδικο και κυρίως ανήθικο προς τον συγγραφέα να μην αναγνωρίζεται η δουλειά του.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’ [με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ]
«Κυπριακό: Aπορρίφθηκε έφεση του Ηλιάδη για δυσφήμησή του»
15 Ιουλίου 2009

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου απέρριψε ομόφωνα σήμερα την έφεση του Σωκράτη Ζ. Ηλιάδη εναντίον απόφασης Πρωτόδικου Δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί αγωγή δυσφήμησης του για αναφορά στο βιβλίου «Τα μυστικά αρχεία του Κίσιντζερ: Η απόφαση για τη διχοτόμηση» των δημοσιογράφων Κώστα Βενιζέλου και Μιχάλη Ιγνατίου, εκδόσεων Λιβάνη.

Εναγόμενοι τόσο στην αγωγή δυσφήμησης, όσο και στην έφεση ήταν οι δύο δημοσιογράφοι και ο Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη ΑΒΕ.

Η επίδικη αναφορά βρίσκεται στην εισαγωγή του βιβλίου, στην οποία ο Μάριος Ευρυβιάδης, διδάκτωρ, ερευνητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διατυπώνει τον ισχυρισμό ότι στην περίοδο του 1964 «…όταν ο Γρίβας μέσω του αρχισυμβούλου του Σωκράτη Ηλιάδη άρχισε να συνωμοτεί με τον Τζόρτζ Μπολ για την πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου το σχέδιο Άτσεσον άρχισε να φαντάζει ενωτικό».

Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχτηκε όλους τους λόγους, για τους οποίους το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή στη βάση ιστορικών πηγών και ιδιαίτερα αποχαρακτηρισμένων εγγράφων από τα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ, τα οποία παρουσίασαν οι εναγόμενοι στη δίκη για υπεράσπιση της επίδικης αναφοράς.

Ειδικότερα το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του τονίζει: « Στην παρούσα περίπτωση, μέσα από τις ιστορικές πηγές, στις οποίες το επίδικο δημοσίευμα έχει βασισθεί, αδιαμφισβήτητα διαφαίνονται συνωμοσίες και ενέργειες σε μια προσπάθεια παράνομου παραμερισμού του προέδρου Μακαρίου και της νόμιμης κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, μιας προσπάθειας που γινόταν σε συνεργασία με τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα, του οποίου προφανώς (κάτι που δεν αρνείτο και ο ίδιος) στενός συνεργάτης και σύμβουλος ήταν ο εφεσείων».

Η πιο πάνω απόφαση εκδόθηκε από τον πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Πέτρο Αρτέμη και τους δικαστές Γιάννη Κωνσταντινίδη και Έφη Παπαδοπούλου.