jump to navigation

Αλέκος Μαρκίδης: Από την δεκαετία του ’80 ζητούσε εκ περιτροπής προεδρία ο Ντενκτάς 25/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και φανατικός υποστηρικτή του Σχεδίου Ανάν, Αλέκος Μαρκίδης, έρχεται να δικαιώσει το βουλευτή του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλο που τον Νοέμβριο του 2009 είχε επισημάνει πως η ρατσιστική «εκ περιτροπής προεδρία» που πρότεινε ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν είναι «βελτιωμένη» και «προοδευτική» θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς, αλλά αντιθέτα, είναι μια γνήσια πρόταση του εθνικιστή-σωβινιστή Ραούφ Ντενκτάς, από την δεκαετία του 1980!

Φτάσαμε, δηλαδή, στο σημείο το ΑΚΕΛ να πλασάρει στους ελληνοκύπριους τις πιο ακραίες πάγιες θέσεις του ίδιου του ακροδεξιού Ραούφ Ντενκτάς, και να έχει και την απαίτηση να μην υπάρχει καμία κριτική σε αυτό! Θα σκεφθεί κάποιος: Είναι δυνατόν ένα «αριστερό», «δημοκρατικό» κόμμα να «πουλά» στον ίδιο το λαό του τις πιο ρατσιστικές θέσεις της εθνικιστικής ακροδεξιάς των κατεχομένων ως προοδευτικές; Φαίνεται πως στην Κύπρο αυτό είναι δυνατόν…

Αλέκος Μαρκίδης [πηγή φωτογραφίας: Αλήθεια 24/01/2010]

‘Αλήθεια’
«Αλέκος Μαρκίδης: Αξίωση του Ντενκτάς η εκ περιτροπής»
24 Ιανουαρίου 2010
συνέντευξη στον Παναγιώτη Τσαγγάρη

Το μομέντουμ της λύσης χάθηκε από καιρό. Ο πρόεδρος Χριστόφιας έπρεπε να έθετε χρονοδιαγράμματα στον εαυτό του. Το Προεδρικό Συμβούλιο του Σχεδίου Ανάν έγινε αποδεκτό για να αποφευχθεί η εκ περιτροπής προεδρία του κράτους.

ΤΟ ΜΟΜΕΝΤΟΥΜ ΛΥΣΗΣ ΧΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ – Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΘΕΤΕ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Από το 80 ζητούσε εκ περιτροπής ο Ραούφ Ντενκτάς . Αποδεχτήκαμε το Προεδρικό Συμβούλιο με εναλλάξ προεδρεύοντα του Συμβουλίου για να αποφύγουμε την εκ περιτροπής προεδρία του Κράτους μεταξύ Προέδρου και Αντιπροέδρου. Όταν έλεγες δέκα φορές τη μέρα ότι «η Τουρκία δεν θα περάσει αλώβητη» το Δεκέμβρη του 2009 και τελικά πέρασε, πού είναι η επιτυχία; Πως δεν είναι εξευτελισμός για εμάς αυτό που έγινε

Ο κ. Ντενκτάς ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία. Ιδιαίτερα από ένα στάδιο και μετά ήταν θέση του. Πιθανώς από κάποιο στάδιο της δεκαετίας του ’80 και μετά ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία.

Σε μια συνομιλία μου με τον Λόρδο Χάνει, εγώ του έλεγα συνεχώς ότι η πλευρά μας δεν δέχθηκε την εκ περιτροπής και μου απάντησε ‘μα δεν είσαι εσύ ο Πρόεδρος’ και του είπα, ‘βεβαίως δεν είμαι εγώ, αλλά ούτε και ο Πρόεδρος Κληρίδης δέχθηκε’.
Η Ελληνοκυπριακή πλευρά είχε αποδεχθεί την εκ περιτροπής προεδρία κατά τα προηγούμενα χρόνια; Υπήρχε εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστικά καθήκοντα στο Σχέδιο Ανάν; Ήταν ή δεν ήταν πάγια θέση της τουρκικής πλευράς η εκ περιτροπής προεδρία; Ο Δεκέμβριος του 2009 ήταν θρίαμβος ή εξευτελισμός για την Κύπρο; Χάθηκε ή όχι το μομέντουμ της λύσης και πως θα έπρεπε να διαχειριστεί τα χρονικά ορόσημα ο Πρόεδρος Χριστόφιας; Στα πιο πάνω καυτά ερωτήματα απαντά ο Αλέκος Μαρκιδής, ένας από τους πλέον έμπειρους πολιτικούς και νομικούς στο θέμα κυπριακού. Αύριο ακολουθεί το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του κ. Μαρκίδη όπου αναλύει τις προεκτάσεις της απόφασης Όραμς.

Ερ.: Πιστεύετε ότι χάθηκε το μομέντουμ για επίτευξη λύσης;
Το μομέντουμ έχει καιρό που έχει χαθεί…

Ερ.: Ποιο ή ποια ήταν τα πραγματικά μομέντουμ;

Εδώ πέρα, υπάρχει ένα είδος χαμαιλεοντισμού, κάθε λίγο αλλάζουν χρώμα διάφοροι. Άρχισαν με ένα δόγμα, θα κάνουμε διαπραγμάτευση –και καλώς-, εφάρμοσαν κατά ένα τρόπο λιπόψυχο την 8η Ιουλίου –και κατ’ εμένα πάλι καλά έκαναν-, και άρχισαν διαπραγμάτευση. Ακριβώς όμως επειδή η εσωτερική πολιτική είναι ανώμαλη, αισθάνονται την ανάγκη να επαναλαμβάνουν δύο πράγματα: Δεν δεχόμαστε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, δεν δεχόμαστε επιδιαιτησία. Αφήστε την επιδιαιτησία. Δεν τη δεχόμαστε. Το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα που τελειώνει; Γιατί αν πεις ότι ο Δεκέμβρης του 2009 ήταν ένα βασικό ορόσημο, κι’ εσύ άρχισες διαπραγμάτευση τον Σεπτέμβριο του 2008, 15 μήνες προηγουμένως, το να πεις –έστω και του εαυτού σου- ότι εγώ δεν μπορώ να διαπραγματεύομαι επ’ άπειρον αλλά το θέμα του κυπριακού πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 για να έχω και την πολιτική δυνατότητα να λάβω μέτρα ή για να είμαι σε καλύτερη θέση να δικαιολογήσω τα μέτρα που έχω σκοπό να λάβω τον Δεκέμβριο, τότε η διαπραγμάτευση –πρέπει να πεις του εαυτού σου- πρέπει να τελειώσει περίπου τον Σεπτέμβρη του 2009. Δηλαδή θα δώσεις εσύ ο ίδιος του εαυτού σου προθεσμία. Ένα χρόνο θα προσπαθήσω καλόπιστα, θα κάνω ό,τι είναι δυνατόν με μετριοπάθεια και καλή πίστη να πετύχω μια λύση του κυπριακού. Αν δεν το καταφέρω όμως και αυτό θα οφείλεται στο ότι η άλλη πλευρά δεν μετακινείται από τις θέσεις της, τότε τελειώνει το θέμα, τουλάχιστον επί του παρόντος, με ευθύνη της άλλης πλευράς και προχωρώ να εφαρμόσω την τακτική και την πολιτική μου για τον Δεκέμβριο του 2009. Ακριβώς όμως όλη αυτή η θεωρία περί ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων εκτός του ότι έδωσε μήνυμα ότι η ε/κ πλευρά δεν βιάζεται για λύση στο κυπριακό, εκτός του ότι έδωσε δυνατότητα στον κ. Ταλάτ να μας πελεκά 15 φορές το μήνα ότι εκείνος βιάζεται και θέλει τη λύση του κυπριακού, στην ουσία επέτρεψε να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις και τον Δεκέμβρη. Όταν όμως συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις τον Δεκέμβρη ασφαλώς η θέση σου να προκαλέσεις μεγάλα προβλήματα στην πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ δεν είναι και ιδιαίτερα ισχυρή. Ούτε και μπορεί να δικαιολογηθεί. Για να δικαιολογηθεί έπρεπε να ήσουν σε θέση να πεις τους εταίρους σου, κύριοι δοκίμασα, προσπάθησα, η Τουρκία δεν θέλει να λύσει το Κυπριακό. Μας κοροϊδεύει. Αυτή η χώρα θέλει να μπει στην ΕΕ, και αφού θέλει να γίνει μέλος πρέπει να αναγνωρίσει όλα τα μέλη της Ένωσης. Αν δεν τα αναγνωρίσει δεν προχωρά. Τελεία και παύλα.

Ερ.: Άρα δεν θεωρείτε ότι ο Δεκέμβρης του 2009 ήταν θρίαμβος για την Κύπρο;
Καθόλου δεν ήταν θρίαμβος. Ποιος είπε έτσι πράγμα;

Ερ.: Η κυβέρνηση αυτό είπε. Ότι ήταν επιτυχία…
Δεν υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που να μην υποστηρίζει ότι κάτι το οποίο έγινε ήταν επιτυχία. Η ουσία είναι ότι δεν ήταν επιτυχία. Διότι και η επιτυχία θα κριθεί και βάσει αυτών που έλεγες. Όταν έλεγες δέκα φορές τη μέρα ότι «η Τουρκία δεν θα περάσει αλώβητη» και τελικά πέρασε, πού είναι η επιτυχία; Πως δεν είναι εξευτελισμός για εμάς αυτό που έγινε; Όπως και το 2004. Δεν λέγαμε ότι θα βάζαμε βέτο στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας αν δεν μας αναγνωρίσει; Τι έγινε; Η Τουρκία δεν μας αναγνώρισε και ούτε βέτο βάλαμε.

Ερ.: Το 2004 μέσα σε δύο μήνες, έγιναν εντατικές, κατέληξαν σε σχέδιο και έγιναν και τα δημοψηφίσματα. Τώρα αποκλείεται να επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό;

Όχι εντελώς έτσι. Το 2004 υπήρχε σχέδιο κατατεθειμένο από τον ΟΗΕ από τον Νοέμβριο του 2002. Έγιναν διαπραγματεύσεις και ήρθε νέο σχέδιο το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου 2002. Έγιναν νέες διαπραγματεύσεις, εντατικότατες και εν μέσω προεδρικών εκλογών και αμέσως μετά και ήρθε τρίτο Σχέδιο τον Μάρτιο του 2003. Έγινε ό,τι έγινε στη Χάγη και τινάχθηκαν όλα στον αέρα λόγω Ντενκτάς και ήρθαμε μόνοι μας, τον Δεκέμβριο του 2003, να ζητήσουμε επανάληψη των συνομιλιών βάσει εκείνου του σχεδίου. Εμείς ζητήσαμε τις συνομιλίες βάσει εκείνου του Σχεδίου, λέγοντας μάλιστα πως αν δεν λυθεί το κυπριακό πριν από το Μάιο του 2004, υφιστάμεθα τον κίνδυνο της «Ευρωδιχοτόμησης». Αλλά τότε ήταν όλα σχεδόν έτοιμα, ακόμη και οι νόμοι. Επομένως ήταν εντελώς διαφορετική η κατάσταση από τώρα.

Ερ.: Η εκ περιτροπής προεδρία υπήρχε και στο Σχέδιο Ανάν;
Όχι…

Ερ.: Ξεκαθαρίστε μας επιτέλους ποια είναι η διαφορά μεταξύ του εκτελεστικού συστήματος του Ανάν και της πρότασης Χριστόφια….
Το Σχέδιο Ανάν δεν είχε Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο με εκτελεστικές εξουσίες. Είχε προεδρικό συμβούλιο απαρτιζόμενο από 6 άτομα, το οποίο μετά από δική μας επιμονή έγινε 9μελές, αλλά τα τρία άτομα δεν θα είχαν δικαίωμα ψήφου. Στην ουσία παρέμεινε 6μελές. Τέσσερεις ελληνοκύπριοι, δύο τουρκοκύπριοι. Και ακριβώς επειδή την εκτελεστική εξουσία την είχε αυτό το Συμβούλιο, ως Σώμα, των συνεδριών του Συμβουλίου θα προήδρευε εκ περιτροπής ένας από τους έξι. Το αποτέλεσμα ήταν πως για 40 μήνες θα προήδρευε ένας Ελληνοκύπριος από το Συμβούλιο και για 20 μήνες ένας Τουρκοκύπριος. Δεν είναι η περίπτωση όπου έχεις ένα άτομο για Αρχηγό της πολιτείας. Είναι η περίπτωση που Αρχηγός ήταν το 6μελές Συμβούλιο. Κάτι που υπάρχει στην Ελβετία. Διότι την ιδέα του Συμβουλίου την είχε ο Ελβετός νομικός σύμβουλος του Ντε Σότο, από το σύστημα της πατρίδας του. Για να λειτουργήσει, η κάθε απόφαση ήθελε απλή πλειοψηφία με τουλάχιστον ένα ψήφο από την κάθε κοινότητα.
Ο κ. Τσιελεπής για παράδειγμα θεωρεί ότι υπήρξε βελτίωση με την εκ περιτροπής προεδρία, που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας. Το αν όμως υπήρξε ή όχι βελτίωση από το Ανάν είναι θέμα γνώμης. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η δική μας πλευρά δεν είχε πολεμήσει και πολύ το Προεδρικό Συμβούλιο, ενώ η εκ περιτροπής προεδρία αφήνει άλλους συνειρμούς. Και γι’ αυτό υπάρχει και όλη αυτή η αντίδραση.

Ερ.: Η τουρκική πλευρά ζήτησε καμιά φορά την εκ περιτροπής προεδρία;
Πάντοτε την ζητούσε. Ο κ. Ντενκτάς ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία. Ιδιαίτερα από ένα στάδιο και μετά ήταν θέση του. Πιθανώς από κάποιο στάδιο της δεκαετίας του ’80 και μετά ζητούσε πάντοτε εκ περιτροπής προεδρία. Η δική μας πλευρά το απέρριψε μετά βδελυγμίας. Αργότερα, σιγά σιγά τα πράγματα θόλωσαν.

Ερ.: Λέγεται ότι η εκ περιτροπής προεδρία έγινε δεκτή από την εποχή Κληρίδη…

Άκουσα τον κ. Κατσουρίδη να λέει ότι έγινε αποδεκτή από την εποχή του Σερζ Αμπού δηλαδή κατά την πρώτη πενταετία Κληρίδη. Λοιπόν, να σας πω τι έγινε. Σε κάποια από τις όλες στιχομυθίες, στην οποία ήμουν παρών, κάπου το 1998 – 1999, ο Κληρίδης είπε ‘μπορεί να δεχθώ την εκ περιτροπής με αναλογία 3:1’, αλλά δεν ήταν το δέχομαι, αλλά το ‘μπορεί να δεχθώ’. Βεβαίως, όταν ο συνομιλητής σου ακούσει το ‘μπορεί να δεχθώ’ το ερμηνεύει ‘δέχθηκες’. Αμέσως μετά, αρχίσαμε μια συστηματική αντίδραση σε όποιον έλεγε ότι ο Κληρίδης δέχθηκε την εκ περιτροπής. Μάλιστα σε μια συνομιλία μου με τον Λόρδο Χάνεϊ, εγώ του έλεγα συνεχώς ότι η πλευρά μας δεν δέχθηκε την εκ περιτροπής και μου απάντησε ‘μα δεν είσαι εσύ ο Πρόεδρος’ και του είπα, ‘βεβαίως δεν είμαι εγώ, αλλά ούτε και ο Πρόεδρος Κληρίδης δέχθηκε’. Η όλη όμως ιστορία ώθησε τα Ηνωμένα Έθνη να μας παρουσιάσουν το σύστημα του Συμβουλίου στο πρώτο σχέδιο του 2002. Και δεν σας το κρύβω ότι ένα από τα σημεία αυτού του σχεδίου για τα οποία αντέδρασα ήταν η ιδέα του Συμβουλίου. Και σε επιστολή του ο Κληρίδης προς τον Ντε Σότο αντέδρασε και σημείωνε πως η δική μας πλευρά επιθυμεί κανονική εκτελεστική εξουσία με Πρόεδρο. Όταν όμως άρχισε να αναλύεται το σύστημα, και παρά να πάμε σε Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο και κάπου πολιτικά ήταν πλέον φανερό πως τα Ηνωμένα Έθνη δεν θα εξαφάνιζαν την εκ περιτροπής, αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερα να είχαμε εκ περιτροπής στην προεδρία του Συμβουλίου παρά του κράτους.

Ερ.: Εν ολίγοις, εσείς αποδεχτήκατε το Προεδρικό Συμβούλιο για να μην καταλήξουμε με την εκ περιτροπής προεδρία, την οποία θεωρήσατε χειρότερη…

Η εκ περιτροπής προεδρία πιστεύω είναι χειρότερη ναι, από το Προεδρικό Συμβούλιο… Αλλά το θέμα δεν ήταν έτσι. Εμείς ούτε καν σκεφτήκαμε για το Προεδρικό Συμβούλιο. Ήταν ιδέα των Ηνωμένων Εθνών. Ωστόσο όταν αναλύθηκαν τα πράγματα, εκτιμήθηκε ότι αν είναι να μην μπορούμε να αποφύγουμε την εκ περιτροπής, τότε καλύτερα να την είχαμε στο Συμβούλιο παρά σε εκτελεστικό επίπεδο μεταξύ Προέδρου και Αντιπροέδρου.

Ερ.: Το Προεδρικό Συμβούλιο επίλυε και το θέμα του Υπουργικού και το θέμα του ΒΕΤΟ…
Ναι βέβαια. Ήθελες βεβαίως μια ψήφο εκατέρωθεν για λήψη αποφάσεων. Αλλά άλλο είναι να θέλεις μία και άλλο ομοφωνία…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
«Ο Ν. Παπαδόπουλος για την κοινή συνέντευξη Κληρίδη – Ντενκτάς»
11 Νοεμβρίου 2009

Ο Αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Νικόλας Παπαδόπουλος αναφέρει -ότι »στις 15/5/02, λίγο πριν από τη κατάθεση του πρώτου σχεδίου Ανάν, οι Ραούφ Ντενκτάς και Γλαύκος Κληρίδη έδωσαν μία κοινή συνέντευξη στον Μεχμέτ Αλί Μπιράντ», την οποία ο κ. Παπαδόπουλος χαρακτηρίζει »πράγματι μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη καθώς σε αυτήν διατυπώνονται με γλαφυρότητα και ευθύτητα οι πάγιες θέσεις των Τούρκων για την επίλυση του Κυπριακού, όπως αυτές ερμηνεύονται και επεξηγούνται από τον Ραούφ Ντενκτάς».

Σε ανακοίνωσή του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »το 2002 ο Ραούφ Ντενκτάς ζητούσε ένα νέο συνεταιρισμό με ισότητα, συνέχιση των εγγυήσεων της Τουρκίας, αναγνώριση του ψευδοκράτους και εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστική εξουσία».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »ο Γλαύκος Κληρίδης στην ίδια συνέντευξη απέρριψε την εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστική εξουσία δηλώνοντας ξεκάθαρα πως αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Κύπρο».

Προσθέτει ότι «έκτοτε είχαμε φυσικά κάποιες εξελίξεις».

Οπως επισημαίνει ο Αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, »σήμερα όμως βλέπουμε τη δική μας πλευρά να καταθέτει στις διαπραγματεύσεις τις τότε θέσεις του ‘εξτρεμιστή’ Ραούφ Ντενκτάς και να τις παρουσιάζει ως δικές μας προτάσεις, μέσα στα πλαίσια μίας ανεξήγητης ‘γενναιοδωρίας»’.

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι η δική μας πλευρά υποστηρίζει ότι με τη Συμφωνία της 23ης Μαΐου έχει υιοθετήσει τον ‘Συνεταιρισμό’ του Ραούφ Ντενκτάς και παραμένει μόνο το ερώτημα κατά πόσο αυτός θα είναι ‘Νέος’».

Στην ανακοίνωσή του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »όσον αφορά την ‘ισότητα’, η σταθμισμένη ψήφος, ο μηχανισμός επίλυσης αδιεξόδων και η νικώσα ψήφος του εκάστοτε Τούρκου Πρόεδρου που εμείς έχουμε εισηγηθεί δεν αφήνουν αμφιβολίες και η πλευρά μας έχει αποδεχθεί την αριθμητική ισότητα ως τη γενική αρχή που θα διέπει τη λειτουργία του νέου κράτους».

Ο κ. Παπαδόπουλος υποστηρίζει ότι »η δική μας διαπραγματευτική ομάδα έχει εισηγηθεί την εκ περιτροπής προεδρία με εκτελεστική εξουσία, όπως ακριβώς την ζητούσε τότε ο κ. Ντενκτάς και την απέρριπτε ο κ. Κληρίδης.

Σε σχέση με τη συνέχιση εγγυήσεων, ο κ. Παπαδόπουλος σημειώνει ότι » ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνείται μέχρι σήμερα να μας ξεκαθαρίσει κατά πόσο θα ζητήσει την κατάργηση των εγγυήσεων της Τουρκίας».

Επίσης, »η πλευρά μας υπέβαλε πρόταση αναγνώρισης όλων των νομοθετικών, εκτελεστικών και δικαστικών πράξεων του ψευδοκράτους ενώ στην ουσία με αυτό τον τρόπο θα αναγνωρίσουμε το ψευδοκράτος, αφού αυτές είναι οι τρεις βασικές εξουσίες ενός κράτους».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει πως »με αυτή την αναγνώριση οδηγούμαστε στην παρθενογένεση και στη συνέχεια στο Νέο Συνεταιρισμό, αφού δεν μπορούμε να μιλάμε για ‘…συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας…’ όταν θα έχουμε αναγνωρίσει ένα άλλο κράτος ως ισότιμο συνέταιρο σε αυτόν το συνεταιρισμό».

Στην ανακοίνωσή του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον Ραούφ Ντενκτάς γιατί τέτοιο θα ήταν προσβλητικό για τον Δημήτρη Χριστόφια, όπως και για τον κάθε Ε/κ πολιτικό».

Ομως θα πρέπει να σχολιαστεί από κυβερνητικής πλευράς, »το γεγονός πως μέσα σε επτά χρόνια, οι τότε θέσεις του Ραούφ Ντεκτάς, κατατίθενται και παρουσιάζονται ως δικές μας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι »εγώ πάντως έχω μία θεωρία για αυτό το γεγονός».

»Μήπως πάθαμε όπως τον βάτραχο με το νερό;», διερωτήθηκε ο κ. Παπαδόπουλος για να προσθέσει πως »όταν βάλεις τον βάτραχο σε ζεματισμένο νερό, αμέσως το καταλαβαίνει και πηδά έξω για να σωθεί».

Συνεχίζει αναφέροντας πως »όταν όμως τον βάλεις σε κρύο νερό και σιγά-σιγά ανεβάσεις τη θερμοκρασία, μένει μέσα και πεθαίνει…».

»Στην προκειμένη περίπτωση, εμείς όλοι είμαστε ο βάτραχος και η διαδικασία των διαπραγματεύσεων που ξεκίνησε πάνω σε μία λανθασμένη και ασαφή βάση, είναι το ζεματισμένο νερό».

Οι παραχωρήσεις Χριστόφια-Τσιελεπή εξέπληξαν ακόμα και τον Ταλάτ 03/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , ,
comments closed
Χριστόφιας - Ταλάτ, Σεπτέμβρης 2008 [πηγή γελοιογραφίας: Νοητική Αντίστασις, www.noitikiantistasis.com]

‘Φιλελεύθερος’
«Θέατρο πίσω από την πλάτη της κοινωνίας»
28 Νοεμβρίου 2009, σελ. 8
Κώστας Μαυρίδης (Ακαδημαϊκός)

Το  όλο ζήτημα με την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο προέκυψε τις τελευταίες βδομάδες (εντός Σεπτεμβρίου 2009) όταν δημοσιοποιήθηκε η πρόθεση του Προέδρου ΝΑ καταθέσει πρόταση (τονίζω το μελλοντικό «να»). Εκτός ΑΚΕΛ, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί εξέφρασαν κάποιου είδους δυσφορία διότι δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα αλλά λίγο πριν την κατάθεση της πρότασης. Ακόμη και ο Ν. Αναστασιάδης που προσωπικά δεν πρόβαλε ενστάσεις επί της ουσίας των προτάσεων – σε αντίθεση με πολλά στελέχη του ΔΗΣΥ-,  εξέφρασε και αυτός δημόσια τη δυσφορία του διότι ενημερώθηκε ένα-δυο μέρες πριν την ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ κατάθεση των προτάσεων. Το Προεδρικό επέμενε ότι ενήργησε στο πλαίσιο του εφικτού χρονικού πλαισίου ενημερώνοντας τους αρχηγούς, εκτός των Οικολόγων λόγω έλλειψης χρόνου και τις προάλλες αναφέρθηκε σε καθυστερημένη αντίδραση των κομμάτων. Που βρίσκεται η αλήθεια;

Με  βάση απόρρητο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών, σε συνάντηση στις 3.11.2008, ένα περίπου χρόνο πριν από την σημερινή διαφωνία ανάμεσα στο Προεδρικό και τα κόμματα, η διαπραγματευτική μας ομάδα είχε ήδη καταθέσει την πρόταση για εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένη ψήφο! Η συνάντηση έγινε στην παρουσία του κ. Zerihoun στη Λευκωσία.  Με τον κ. Δ. Χριστόφια ήσαν παρόντες τρεις σύμβουλοι και ένας πρακτικογράφος. Από Τ/κ πλευράς, παρόντες ήσαν ο Μ. Ταλάτ με 4 συμβούλους και τον πρακτικογράφο του. Στο έγγραφο καταγράφονται οι διατυπώσεις που κάθε ένας από τους παρόντες κατέθετε (σε άλλα έγγραφα καταγράφονται οι απόψεις της κάθε πλευράς, χωρίς αναφορά στο πρόσωπο που τις διατυπώνει), όπου ο Πρόεδρος κατέθεσε την σχετική πρόταση (κοινό ψηφοδέλτιο με εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένη ψήφο). Η παράγραφος αρ. 12 του εγγράφου, είναι χαρακτηριστική. Ο Ταλάτ ερωτά που βρίσκεται η δικοινοτικότητα στις προτάσεις και ο Τ. Τσιελεπής αναλαμβάνει να εξηγήσει υποδεικνύοντας την σταθμισμένη ψήφο. Ο Ταλάτ έκπληκτος προφανώς για την παραχώρηση, επισημαίνει ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που η σταθμισμένη ψήφος υποβάλλεται στην ιστορία των διαπραγματεύσεων για το κυπριακό, αφού όπως δηλώνει, ούτε στις συμφωνίες του 1960 υπήρχε, ούτε στις Ιδέες Γκάλι, ούτε στο σχέδιο Ανάν.

Με  βάση τα πιο πάνω είναι ξεκάθαρο ότι η διαπραγματευτική μας ομάδα κατέθεσε στις διαπραγματεύσεις από το 2008 -πριν ένα χρόνο- πρόταση για εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένη ψήφο. Αν η πρόταση όντως κατατέθηκε τότε, σημαίνει ότι το Προεδρικό έπαιξε ένα θέατρο πίσω από την πλάτη της κοινωνίας και των κομμάτων. Αν όμως από την άλλη, τα κόμματα είχαν ενημερωθεί πριν από την κατάθεση της πρότασης το 2008, σημαίνει πως κάποιοι πολιτικοί παίζουν θέατρο τώρα προσποιούμενοι ότι μόλις προ εβδομάδων ενημερώθηκαν. Δεν γίνεται να ισχύουν και τα δυο, αλλά ως φαίνεται, κάποιος εκ των δύο έπαιξε θέατρο.

Παρεμπιπτόντως, στο εν λόγω επίσημο υπηρεσιακό έγγραφο του ΟΗΕ, ο κατοχικός εκπρόσωπος προσδιορίζεται με τον τίτλο «Αυτού Εξοχότητα», ως να είναι Πρόεδρος! Είτε αρέσει στον Ντάουνερ και τους συνεργάτες του, είτε δεν αρέσει, υπάρχουν ψηφίσματα του ΟΗΕ και ειδικότερα του Συμβουλίου Ασφαλείας που καθιστούν το ψευδοκράτος ως μια παράνομη οντότητα. Ποιος επιτρέπει τέτοιες παρατυπίες (με όλη τη σημασία τους) στους αξιωματούχους του ΟΗΕ;

Επιπλέον, στο έγγραφο αναδεικνύεται ο μοιραίος ρόλος του Τ. Τσιελεπή και ο καθοριστικός του παράγοντας στις διαπραγματεύσεις, οδηγώντας τον Πρόεδρο και την Ε/κ πλευρά σε απανωτές γκάφες με ανυπολόγιστες ζημιές. Με πλέον τρανταχτά, το λεκτικό στο Ανακοινωθέν της 23ης Μαίου που έγινε η σημαία της Τουρκίας και την προώθηση προτάσεων που προκαλούν ακόμη και την έκπληξη του Ταλάτ.

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.

Τάκης Χατζηγεωργίου: Ο Ευρωβουλευτής που «δεν έβγαλε τσιμουδιά» 12/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Τάκης Χατζηγεωργίου [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή 08/11/2008]

Ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Τάκης Χατζηγεωργίου

‘Φιλελεύθερος’
«Ο Ευρωβουλευτής που «δεν έβγαλε τσιμουδιά»»
07 Νοεμβρίου 2009, σελ. 8
Κώστας Μαυρίδης (Ακαδημαϊκός)

Δεν γνωρίζω μέρος στον κόσμο που η ηγεσία του τόπου η οποία διαχειρίζεται την εξουσία για τη θητεία της -νόμιμα εκλελεγμένη- αντιμετωπίζει ένα πολιτικό πρόβλημα και θεωρεί δέσμευσή της  οτιδήποτε συζητήθηκε ως παραχώρηση από προκάτοχο της στην εξουσία, που διαπραγματευόταν το πρόβλημα πριν 20, 10, ή 5 χρόνια και μάλιστα, όταν ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε συμφωνία. Φυσικά, η ηγεσία δεν πρέπει να παραγνωρίζει τις όποιες εξελίξεις μέσα στις εκάστοτε συνθήκες. Από αυτό όμως, μέχρι το να θεωρείται αυτόματα δέσμευσή μας στο κυπριακό σήμερα, μια παραχώρηση που συζητήθηκε αλλά ουδέποτε συμφωνήθηκε, είναι εξωφρενικό. Άλλωστε, τα εμπιστευτικά έγγραφα του Ντάουνερ το επιβεβαιώνουν ότι οι ξένοι επιχειρούν να μας παγιδεύσουν σε αυτήν ακριβώς τη «λογική». Το γιατί την υιοθετούν πολιτικοί μας, μου είναι ακατανόητο.

Με  άρθρο του (3.11.2009) ο Τάκης Χατζηγεωργίου προχώρησε ακόμη παραπέρα. Ο Ευρωβουλευτής θυμωμένος για τις αντιδράσεις στην εκ περιτροπής προεδρία, ερωτά γιατί δεν «έβγαλε κανείς τσιμουδιά» όταν -κατά την άποψή του- ο Τάσσος Παπαδόπουλος υπέβαλε την ίδια πρόταση. Η προηγούμενη παράγραφος, θα έπρεπε να ήταν επαρκής απάντηση. Αλλά επειδή θα είμαστε συγκεκριμένοι γιατί ο ίδιος πρέπει να εξηγήσει γιατί δεν έβγαλε τσιμουδιά.

Η ιδέα για εκ περιτροπής προεδρία της εξουσίας τέθηκαν ενώπιον της λαϊκής κρίσης μέσου του σχεδίου Ανάν («Προεδρικό Συμβούλιο») και απορρίφθηκε συντριπτικά, μαζί με το 80% περίπου των ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ. Αυτή υπήρξε η λαϊκή ετυμηγορία. Ο Τάκης Χατζηγεωργίου όμως (χωρίς να εκφράζει τη βάση του ΑΚΕΛ στο θέμα) θεωρεί ότι κάτι που συζητήθηκε στις διαπραγματεύσεις, μας δεσμεύει ακόμη κι αν ουδέποτε συμφωνήθηκε. Ακόμη κι όταν ως ιδέα απορρίφθηκε από το λαό στο δημοψήφισμα. Η πιθανή εξήγηση είναι ότι δεν του άρεσε το αποτέλεσμα. Έτσι, δηλώνει κι αυτός -στα βήματα του δεξιότατου Ν. Αναστασιάδη- ότι σέβεται την ετυμηγορία του λαού, ενώ στην πράξη παραμένει κολλημένος στις ιδέες του σχεδίου ή και πριν από αυτό!

Επιπλέον, ο Τάκης Χατζηγεωργίου κατηγορεί τον Τ. Παπαδόπουλο ότι εκείνος πρότεινε την εκ περιτροπής προεδρία και συνεπώς μας έχει δεσμεύσει την πλευρά μας. Κατ΄αρχήν, όποιος υιοθετεί την πρόταση για εκ περιτροπής, δικαίωμά του να θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο και όχι να «κρύβεται» πίσω από άλλους. Πρώτα όμως, ο Τάκης Χατζηγεωργίου έχει να αντιμετωπίσει δύο σχετικά πράγματα για τα οποία ουδέποτε έβγαλε τσιμουδιά όταν συνέβαιναν. Στην τελευταία του συνέντευξη, ο Τ. Παπαδόπουλος πρόλαβε (για κακή τύχη ορισμένων) και αναφέρθηκε στην εκ περιτροπής προεδρία («Καθημερινή» 13.11.2008). Μάλιστα, η εφημερίδα ανέδειξε από την αρχή τη δήλωσή του ότι «ο ίδιος ΔΕΝ αποδέχτηκε την εκ περιτροπής προεδρία». Στη συνέντευξη, ο Τ. Παπαδόπουλος εξηγεί τα καθέκαστα με προσωπική αναφορά και στον Δ. Χριστόφια, ο οποίος ουδέποτε τα διέψευσε. Ούτε ο Τάκης Χατζηγεωργίου έγραψε τότε ή ενόσω ζούσε ο Τ. Παπαδόπουλος. Γιατί δεν έβγαλε τσιμουδιά τότε ή έστω ενόσω ζούσε ο Τ. Παπαδόπουλος;

Σήμερα  ο Τάκης Χατζηγεωργίου γράφει πως «ξέρει» πως οι κινήσεις μας γίνονταν για το «θεαθήναι» με στόχο την «αποχώρηση από εκείνο το διάλογο»! Η μεθοδικότητα που σταδιακά μας απεγκλώβισε από ένα ασύμφορο πλαίσιο διαπραγμάτευσης και μας οδήγησε στη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου, με πλήρη ενταφιασμό του σχεδίου Ανάν,  στεναχώρησαν πολύ τον Τάκη Χατζηγεωργίου. Κατανοητό που στεναχώρησε την Τουρκία και τον …Ντε Σόττο. Γιατί όμως στεναχώρησε τον Ευρωβουλευτή μας; Προφανώς, επειδή ο ίδιος θεωρεί ότι η 8η Ιουλίου δεν ήταν τίποτα. Δικαίωμά του. Αλλά σιώπησε όταν στο Πρόγραμμα Διακυβέρνησης του Δ. Χριστόφια (1ο Κεφάλαιο) για το κυπριακό με τίτλο «τι πρέπει να γίνει» σήμερα, ξεκινά με τη φράση: «Με επίκεντρο των προσπαθειών μας την υλοποίηση της 8ης Ιουλίου». Γιατί πάλι δεν έβγαλε τσιμουδιά, ούτε άχνα διαμαρτυρίας τότε;

Υ.Γ. Ο Τ. Παπαδόπουλος έκανε κι αυτός λάθη. Αλλά στην Ιστορία θα μείνει για τη στάση του τη μεγάλη και δύσκολη ώρα. Την ώρα εκείνη που άλλοι «μικροί» κρύφτηκαν.