jump to navigation

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

Η Μαρία Δαμανάκη ομιλεί δύο «ξένες γλώσσες»: Ελληνικά, Αγγλικά 28/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed

‘Θεαμαπάτες & Δικτυώματα’
«Ελληνίδα βουλευτής δηλώνει ως “Ξένες γλώσσες: Ελληνικά, Αγγλικά”»
26 Σεπτεμβρίου 2009

Μαρία Δαμανάκη, ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Ελληνικά

Κάποτε κάναμε χοντρή καζούρα στον μακαρίτη τον πατέρα μου επειδή στο απολυτήριο στρατού έγραφε “Ξένες γλώσσες: Λατινικά”.

Υπάρχουν και χειρότερα.

Η ιστοσελίδα βρίσκεται [για χρόνια μάλλον] στον επίσημο ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων.

Προφανώς το βιογραφικό σημείωμα συντάχθηκε από την κ. βουλευτή, και αναρτήθηκε στον ιστότοπο.

Και το όνομα αυτής: Μαρία Δαμανάκη.

Μαρία Δαμανάκη, ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Ελληνικά

Ούτε ως ανέκδοτο…

Να μην ξεχάσουμε και την άλλη βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, την Άννα Διαμαντοπούλου

«Δεύτερη επίσημη γλώσσα της Eλλάδος τα Aγγλικά»

– Aναφέρατε ως πρόβλημα την ενίσχυση της πολυγλωσσίας. Hδη, η Eυρώπη περιγράφεται ως σύγχρονη Bαβέλ. Πόσο θα επιδεινωθεί το πρόβλημα με τη διεύρυνση;

– Δεν εκτιμάται, αλλά είναι μέγα πρόβλημα. Mετά τη διεύρυνση θα μιλάμε πάνω από 20 διαφορετικές γλώσσες. Ποιος μπορεί να φαντασθεί μια διαδικασία με ταυτόχρονη μετάφραση σε 20 -22 γλώσσες. Tο θέμα θα έλθει με ένταση προσεχώς και όλοι αποφεύγουν να το θέσουν. Oφείλω να το πω και νομίζω ότι η χώρα μας εγκαίρως, από τώρα πρέπει να ορίσει ως δεύτερη επίσημη γλώσσα τα Aγγλικά. Kαι το λέω χωρίς να λαμβάνω υπ’ όψιν όσους θα σπεύσουν να πουν ότι θα χαθεί η πολιτιστική κληρονομιά και η εθνική μας ταυτότητα. Nομίζω ότι οι Eλληνες δεν θα πάθουν τίποτε αν μάθουν να μιλούν το ίδιο καλά, όπως τα Eλληνικά και τα Aγγλικά.” [‘Καθημερινή’, 18/11/2001]

ΠΑΣΟΚ-Γιωργάκης-Σημίτης διαβεβαίωναν μέχρι και τον Μπους για αποδοχή του Σχεδίου Ανάν 27/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε σιγά-σιγά μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του. Ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα…

Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»; Θα ζητήσουν συγγνώμη από τον κυπριακό λαό οι Κώστας Σημίτης και Γιώργος Παπανδρέου; Ή μήπως προτιμούν τα «Bravo Yorgo» της ‘Hürriyet’ και τα ζεϊμπέκικα των Γκρίζων Λύκων;

– Δείτε σχετικά: «Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

Κώστας Σημίτης - Τζωρτζ Μπους [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Ριζοσπάστης’
«Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ: Εσπρωχνε «με τα 1.000» για την αποδοχή του «σχεδίου Ανάν»»
01 Απρίλη 2004

Από την πρώτη στιγμή που πήρε στα χέρια το «σχέδιο Ανάν» η ελληνική κυβέρνηση στις 11/11/2002, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης με διάγγελμά του έσπευσε να κάνει λόγο για «ιδιαίτερα σημαντική ημέρα» και μέσα από τις δηλώσεις του επιχειρούσε να να «σπρώξει» την Κύπρο προς την αποδοχή του σχεδίου, προκαταβάλλοντας τις αποφάσεις του πολιτικού κόσμου της Κύπρου!

Συγκεκριμένα, ο Κ. Σημίτης δήλωνε τότε: «Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση και πρέπει όλοι να συμβάλουν στην απρόσκοπτη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων, χωρίς να τίθενται χρονικά διλήμματα».

Ο ίδιος, μάλιστα, προχωρούσε και σε μια πρώτη αξιολόγηση της πρότασης και υποστήριζε: «Αυτή η πρόταση, αυτό το Σχέδιο είναι μια αφετηρία. Μια αφετηρία, η οποία επιτρέπει μια διαπραγμάτευση, μια εντατική διαπραγμάτευση. Τώρα – πρόσθεσε – αρχίζει μια πολύ σημαντική περίοδος διαπραγματεύσεων που θα είναι και δύσκολες και επίπονες»…

Ουσιαστικά, ο Κ. Σημίτης έσπευδε να «αποδεχτεί» το σχέδιο, όταν ακόμα εκείνες τις ώρες δεν είχε συνεδριάσει το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε αποφασίσει να κάνει ό,τι περνά από το χέρι της, για να επιβληθεί μια – οποιαδήποτε – «λύση» στο Κυπριακό.

Για να ισχυροποιήσει τις θέσεις του ο Κ. Σημίτης και βαφτίζοντας τότε το κρέας ψάρι, ισχυριζόταν ότι εκείνο το πρώτο σχέδιο: «Θίγει όλα τα γνωστά ζητήματα του κυπριακού προβλήματος. Το συνταγματικό, το εδαφικό, το θέμα των προσφύγων, το θέμα της ασφάλειας, των περιουσιών, της ιθαγένειας».

Επιχειρώντας, μάλιστα, να ξεπεράσει τα τεράστια προβλήματα που παρουσίαζε από τότε το «σχέδιο Ανάν», υποστήριζε: «Δεν είναι σκόπιμη και ορθή μια αποσπασματική αποτίμηση της σημασίας της κάθε ρύθμισης χωριστά. Αυτό που έχει σημασία – κατέληξε – είναι η συνολική ισορροπία, στην οποία αυτό το Σχέδιο με τη διαπραγμάτευση μπορεί να οδηγήσει τελικά»

Στις 13 Νοέμβρη, μόλις δυο μέρες μετά από τη μέρα που γνωστοποιήθηκε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το «σχέδιο Ανάν», το Υπουργικό Συμβούλιο τασσόταν «ομόφωνα» υπέρ του σχεδίου για τη Συνολική Διευθέτηση του Κυπριακού, που υπέβαλε ο ΓΓ του ΟΗΕ, «ως βάση για διαπραγμάτευση». Την ενημέρωση του Υπουργικού Συμβουλίου είχε αναλάβει ο Κ. Σημίτης και ο Γ. Παπανδρέου.

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών είχαν στείλει τότε το δικό τους τελεσίγραφο, δηλώνοντας ο μεν Κ. Σημίτης ότι «είναι η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του προβλήματος» και ο δε Γ. Παπανδρέου ότι πρόκειται «για ιστορική ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη»!!

Στις 15 Νοέμβρη, ο πρωθυπουργός πήρε άμεσες οδηγίες για τη στάση που πρέπει να κρατήσει η ελληνική κυβέρνηση σχετικά με το «σχέδιο Ανάν» και μάλιστα τηλεφωνικά! Στην άλλη γραμμή του τηλεφώνου ήταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Μπους, ο οποίος ζήτησε να μην κλείσει η πόρτα της Ευρώπης για την Τουρκία στην Κοπεγχάγη και μίλησαν και για το Κυπριακό. Τότε, ουσιαστικά, ο Κ. Σημίτης διαβεβαίωνε τον Πρόεδρο Μπους ότι η Ελλάδα έχει αποδεχτεί το σχέδιο και πως όλα εξαρτώνται από την αντίδραση της τουρκικής πλευράς!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Ομόφωνο «ναι» στο διχοτομικό σχέδιο»
14 Νοέμβρη 2002

«Ομόφωνα» χτες, το Υπουργικό Συμβούλιο, μετά την εισήγηση του πρωθυπουργού και την ενημέρωση από τον υπουργό Εξωτερικών, τάχθηκε υπέρ του Σχεδίου για τη Συνολική Διευθέτηση του Κυπριακού, που υπέβαλε ο ΓΓ του ΟΗΕ, «ως βάση για διαπραγμάτευση». Ο πρωθυπουργός, Κ. Σημίτης, μετά την ομοφωνία που εξασφάλισε στο Υπουργικό Συμβούλιο, θα επιζητήσει τη «νομιμοποίηση» των κυβερνητικών επιλογών μέσα από την κοινή σύγκληση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, στις 28 και 29 Νοέμβρη.

Μετά το τέλος της συνεδρίασης, ο πρωθυπουργός, όπως μετέφερε στους δημοσιογράφους ο υπουργός Τύπου, διαπίστωσε «ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι, ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης, μιας διαπραγμάτευσης, στην οποία, βεβαίως, πολλά θέματα είναι ανοιχτά. Και κάλεσε όλους να συμβάλουν, με τις δυνάμεις του ο καθένας, σ’ αυτήν την προσπάθεια, τονίζοντας ότι πρέπει να είμαστε ομόθυμοι, συνεπείς και με μια φωνή».

Στην εισαγωγική του ομιλία, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι «οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1974 και μετά, επιδίωκαν τη λύση του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου, με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ. Επιδίωξη ήταν ο ΟΗΕ να παρουσιάσει ένα σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού, για να υπερβεί τη συνεχή άρνηση της τουρκοκυπριακής πλευράς να συζητήσει το θέμα, το στόχο της να αναγνωριστούν τα τετελεσμένα. Ο ΟΗΕ παρουσίασε τώρα το σχέδιό του». Ο πρωθυπουργός υποστήριξε στην ομιλία του ότι «για πρώτη φορά ο ΟΗΕ παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο» και πως «η κίνηση αυτή είναι ασυνήθιστη. Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι είναι δύσκολο να επαναληφθεί. Ο ΟΗΕ δε δέχεται να διακυβεύει το κύρος του σε συνεχείς αδιέξοδες απόπειρες. Παράδειγμα το Παλαιστινιακό. Είναι, ίσως, η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του προβλήματος μέσω αυτού του δρόμου».

Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός επιχειρηματολόγησε υπέρ της άποψης που προβάλλει η κυβέρνηση και σύμφωνα με την οποία μια κακή λύση για το Κυπριακό είναι προτιμότερη από μια μη λύση. «Υπάρχουν, είπε ο πρωθυπουργός, ορισμένοι που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να διαπραγματευτούμε, ότι δε βιαζόμαστε. Κάποτε θα έρθει η λύση. Σε δέκα, είκοσι χρόνια. Αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο. Οι Τούρκοι, τα χρόνια που πέρασαν, εποίκισαν το νησί. Τίποτε δεν αποκλείει να συνεχίσουν και να ανατρέψουν τα δημογραφικά δεδομένα. Τίποτε δεν αποκλείει η απόπειρα αυτής της λύσης, αν αποτύχει, να δημιουργήσει στη διεθνή κοινότητα τη βεβαιότητα για τη ματαιότητα των προσπαθειών. Να αποδεχτεί, γι’ αυτό, τη διχοτόμηση, τα δύο κράτη και – το χειρότερο – να αναγνωρίσει και νομικά το δημιούργημα των στρατευμάτων κατοχής».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο πρωθυπουργός υποστήριξε πως το «σχέδιο Ανάν» θέτει ερωτήματα, «που δεν απαντώνται μόνο με συναισθηματικές αντιδράσεις, με την επίκληση του δικαίου μας. Χρειάζεται να σκεφτούμε στρατηγικά και με προοπτική». Περιγράφοντας αυτήν τη στρατηγική, τη συνόψισε, λέγοντας ότι μέχρι τώρα η ελληνική πλευρά είχε καταφέρει να εμφανίζεται ο Ντενκτάς και η Αγκυρα ως τα αδιάλλακτα μέρη. «Αυτό, είπε ο πρωθυπουργός, επέτρεψε και τη διατήρηση του ενδιαφέροντος της διεθνούς κοινής γνώμης και των χωρών της ΕΕ. Ανατροπή αυτής της εντύπωσης, με άρνηση διαλόγου από πλευράς μας, θα μας έφερνε σε μειονεκτική θέση».

Στην ομιλία του, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου επανέλαβε τα τετριμμένα των ημερών περί ιστορικών ευκαιριών που δεν πρέπει να πάνε χαμένες…

Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου 26/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Ο Γιώργος Παπανδρέου στην Βουλή, 1982 [πηγή φωτογραφίας: Το Βήμα, 2004]

Άντίβαρο’
«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του. Σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»
21 Σεπτεμβρίου 2009
Τηλέμαχος Μ.

Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του. Σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου. Για να ξέρουμε τι μας περιμένει. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από σήμερα ο ελληνικός λαός θα κληθεί να επιλέξει νέα κυβέρνηση. Φαβορί της αναμέτρησης είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Καλό είναι λοιπόν να θυμηθούμε ορισμένες από τις δηλώσεις του τα προηγούμενα χρόνια, ώστε να τεθεί ο κάθε ψηφοφόρος προ των προσωπικών του ευθυνών για την επιλογή που προβλέπεται να κάνει.

– Άξονας εξωτερικής πολιτικής;

«Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιας ξαφνικής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίον μας»

[Εφημερίδα Πατρίδες του Καναδά. Η δήλωση έγινε από τον κ. Παπανδρέου απευθυνόμενος στον εκδότη της εφημερίδας κ. Θωμά Σάρα, σε δημόσια εκδήλωση παρουσία πλήθους κόσμου και μαρτύρων, όπως για παράδειγμα ο Έλληνας πρέσβης στον Καναδά Γιάννης Θωμόγλου. Η εκδήλωση έγινε το 1999, όταν ο κ. Παπανδρέου ήτανε Υπουργός Εξωτερικών]

– Σχέδιο Ανάν

«Τώρα που έχει έρθει η ώρα της κρισιμότερης απόφασης της σύγχρονης ιστορίας μας, η μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη, συνεπής στις αρχές, στους αγώνες και στις παραδόσεις μας, λέει το «ναι» στο κοινό μέλλον των δυο Κοινοτήτων, το «ναι» στην κοινή συμβίωση, το «ναι» στην ένταξη μιας επανενωμένης Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Λέει «ναι» στη συνεργασία και «όχι» στο διχασμό. Λέει «ναι» στην προοπτική και «όχι» στη στατικότητα… Το ΝΑΙ θα είναι μια γενναία ιστορική, πατριωτική στάση υπέρβασης του παρελθόντος»

[Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, Κυπριακή Κυβέρνηση, 8/4/2004]

Η δήλωση αυτή έγινε 2 ώρες πριν το προγραμματισμένο διάγγελμα του Τάσσου Παπαδόπουλου. Γεγονός διπλωματικά και πολιτικά απρεπέστατο διότι επιχείρησε να προκαταβάλει την τοποθέτηση του Προέδρου της Κύπρου. Απόσπασμα από την Καθημερινή 8/4/2004

Nα σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του προέδρου του ΠAΣOK κ. Γιώργου Παπανδρέου υπέρ του «ναι», προκαλώντας αντιδράσεις στην Kύπρο κυρίως για τον χρόνο εκδήλωσής της.

– Αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη

Δυσαρεστημένος από τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Ρωσίας για τον αγωγό ρωσικού πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη εμφανίστηκε στην Αλεξανδρούπολη ο Γ. Παπανδρέου, λέγοντας ευθέως ότι «…η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς» (σ.σ.: της Ρωσίας).

[Ελευθεροτυπία, 10 Σεπτεμβρίου 2009 με τίτλο «Παγώνει τον αγωγό»]

Αξίζει να δούμε την δήλωση αυτή σε συνδυασμό με τη δήλωση του Αμερικανού υφυπουργού των εξωτερικών επί Μπους:

Aποτελεί στρατηγικό λάθος το 80% του φυσικού αερίου της χώρας σας να προέρχεται από την Gazprom. H πρακτική αυτή πλησιάζει σε αυτό που λέμε μονοπώλιο, είπε και εξαντλώντας τα όρια πίεσης προς την ελληνική κυβέρνηση εν όψει της επίσκεψης Kαραμανλή στη Mόσχα στα τέλη Aπριλίου, συμπλήρωσε, «αναρωτιέμαι ποια πολιτική ηγεσία δεν βλέπει ότι μια τέτοια εξάρτηση είναι επικίνδυνη».

[Καθημερινή 11 Απριλίου 2008 – φαίνεται πως οι Έλληνες είναι έτοιμοι να δεχθούν αυτήν την πολιτική ηγεσία που ζητούσαν από τότε οι Αμερικάνοι]

Παρένθεση, ίσως όχι και τόσο άσχετη με το παραπάνω θέμα: Επίσκεψη στη Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές!

Κατά την κορύφωση της προεκλογικής περιόδου, την επομένη της τηλεμαχίας με τον κ. Καραμανλή και 9 ημέρες πριν τις κρισιμότερες εκλογές της ζωής του, ο Γιώργος Παπανδρέου θα ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη με αφορμή τη σύνοδο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!

[Είδηση από το i-live.gr, 17 Σεπτεμβρίου 2009]

– Θράκη

Βεβαίως, οι Συνθήκες μιλάνε για μουσουλμάνους. Kατά καιρούς, το θέμα της μειονότητας τίθεται παράλληλα με το θέμα της διεκδίκησης εδαφών. Εάν δεν αμφισβητούνται τα σύνορα, ποσώς μ’ ενδιαφέρει το αν ο ένας λέγεται μουσουλμάνος ή Τούρκος, Βούλγαρος ή Πομάκος.

[Περιοδικό ΚΛΙΚ, Αύγουστος 1999. Η συνέντευξη η οποία οδήγησε στο πρωτοσέλιδο BRAVO YORGO από την Hurriyet στις 28 Ιουλίου 1999, ΜΙΑ μόνο ημέρα μετά την κυκλοφορία του περιοδικού]


– Καραχασάν και Πομάκοι

Δεν είναι μόνο ότι η εκλεκτή του υποψήφια για την υπερνομαρχία της Θράκης, μουσουλμάνα κ. Καραχασάν υπήρξε από τα πλέον δραστήρια μέλη της περιβόητης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», αλλά και ότι η κ. Καραχασάν καλεί ανοιχτά τους Πομάκους της περιοχής να χαρακτηρίζονται Τούρκοι!!

[Το Παρόν, 25 Μαρτίου 2007]

– Βαφτίζει Τούρκικα τα «Στενά»(!)

Ύστερα από προφορική εντολή του υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου προς τις Βρυξέλλες, η Ελλάδα αποδέχθηκε το αίτημα της Τουρκίας να αλλάξει στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η διεθνώς κατοχυρωμένη από τη Συνθήκη του Μοντρέ του 1936 ονομασία των »Στενών» σε »Τουρκικά Στενά». Το τουρκικό αυτό αίτημα έχει έρθει πιεστικά στους κόλπους του ΝΑΤΟ εδώ και ένα χρόνο με την Αθήνα μα ην συναινεί στην αλλοίωση της ορολογίας της διεθνούς Συνθήκης του Μοντρέ για τα Στενά μέχρι πριν από λίγες μέρες».

[Ελευθεροτυπία 7 Ιουνίου 2002 – είδηση υπ’ αριθμόν 6 στην επισκόπηση του ελληνικού τύπου]

– Τουρκία και ΕΕ

«Θα σύρουμε το κάρο της Τουρκίας στην Ε.Ε.»

[Καθημερινή, 19 Δεκεμβρίου 1999]


– Αυτόκλητος εκπρόσωπος του Τουρκικού Υπουργείου των Εξωτερικών(!)

Σχόλιο του κ. Παπανδρέου για τη δημοσίευση στον Τούρκικο τύπο «μαύρης λίστας» Ελλήνων για την είσοδό τους στην Τουρκία:

«Tέτοιες πράξεις προέρχονται από ακραίους κύκλους της Τουρκίας οι οποίοι θέλουν να φρενάρουν την ελληνοτουρκική προσέγγιση«, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό «Flash» και σχολιάζοντας το δημοσίευμα της «Σαμπάχ», σύμφωνα με το οποίο οι τουρκικές αρχές έχουν απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα 56 προσωπικοτήτων της πολιτικής και κοινωνικής ζωής από χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.»

[Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 26 Μαρτίου 2000]

Άδειασμα την επόμενη ημέρα, αφού ο (πραγματικός) εκπρόσωπος του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών παραδέχθηκε την ύπαρξη της μαύρης λίστας!!

«Ανώτατος αξιωματούχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών φέρεται ότι δήλωσε στην εφημερίδα πως «κατά καιρούς το υπουργείο Εσωτερικών θέτει περιορισμούς εισόδου στη χώρα, αλλά η συγκεκριμένη λίστα με τα άτομα των οποίων η είσοδος στην Τουρκία απαγορεύεται αναθεωρήθηκε το 1999.»

[Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 27 Μαρτίου 2000]


– Ο Θόδωρος Πάγκαλος για τον Γ. Παπανδρέου

Αναφερόμενος στον υπουργό Εξωτερικών, ο Θόδωρος Πάγκαλος είπε ότι είναι «σοβαρή έλλειψη φρόνησης να λέει κάποιος, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ότι χρειάζονται υποχωρήσεις από Ελλάδα και Τουρκία για να τα βρούμε και ότι άλλαξε το κλίμα». Αυτά είναι αμερικάνικα και επίσημη ανθελληνική προπαγάνδα των Αμερικανών, είπε ο κ. Πάγκαλος ­ σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του τηλεοπτικού σταθμού ­ και δεν πρέπει να την υιοθετούμε και να την κάνουμε δική μας θέση. Χαρακτήρισε μάλιστα την τακτική του Γιώργου Παπανδρέου απαράδεκτη, ότι κάνει ζημιά στην εξωτερική πολιτική της χώρας και δεν σχετίζεται με την αντικειμενική πραγματικότητα. Σε αντίθεση με τον ίδιο, είπε, ο Γιώργος Παπανδρέου ασκεί πολιτική ίσων αποστάσεων, μια τακτική που είναι αδιέξοδη και που δεν οδηγεί πουθενά στις σχέσεις μας με την Τουρκία.

[Τα Νέα 19 Οκτωβρίου 1999]

– Ο Ισμαήλ Τζεμ για τον Γ. Παπανδρέου

Κάποτε είπα στον Γιώργο Παπανδρέου πειράζοντάς τον: «Αν κάποια μέρα τα βρεις δύσκολα στην ελληνική πολιτική ζωή, μη λυπηθείς. Βάζεις υποψηφιότητα στην Τουρκία και θα εκλεγείς αμέσως…»

[«ΕΨΙΛΟΝ»-25/1/2004. Αναφορά σ’ αυτή τη δήλωση, και σε άλλες σχετικές με τον Γ.Α.Π. από την εφημερίδα Χρόνος 27/2/2004]

– Λευκά κελιά στην Τουρκία (Ο γελοιογράφος Στάθης για τον Γ. Παπανδρέου)

Στις 15/3/2001, στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., ο Βέλγος υπουργός, για να εξυπηρετήσει τις γαλλογερμανικές σκοπιμότητες, πρότεινε να καταδικαστεί η Τουρκία για την κατάσταση των πολιτικών της κρατουμένων («λευκά κελιά», δολοφονίες κλπ). Ενώ κανείς υπουργός δεν τόλμησε να έχει αντίρρηση, ούτε ακόμη και ο επίτροπος Φερχόιγκεν, σηκώθηκε ο Γιωργάκης και υποστήριξε ότι «η τουρκική κυβέρνηση ρυθμίζει το καθεστώς των φυλακών προς την σωστή κατεύθυνση» και ακύρωσε την έκδοση απόφασης! Από τότε, έχουν πεθάνει 107 απεργοί πείνας.

[Απόσπασμα και πάλι από την εφημερίδα Χρόνος 27/2/2004]

Προς τη σωστή κατεύθυνση προχωρεί η Τουρκία» όχι μόνον γενικώς, αλλά και εις ό,τι αφορά στα λευκά κελλιά!
Ποιος το δήλωσε αυτό (το φρικώδες); ο κ. Γιωργάκης Παπανδρέου! Ενώπιον ποίων; Των άλλων 14 υπουργών Εξωτερικών της Ενωσης! Μάλιστα αυτόκλητος!! Διευκολύνοντας έτσι την Τουρκία να αποφύγει επίσημη Ευρωπαϊκή κριτική και ίσως καταδίκη.

Πότε όλα αυτά; Την ίδια στιγμή που στα λευκά κελλιά πεθαίνουν άνθρωποι! Που το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο καταδικάζει σφόδρα την Τουρκία δίνοντας ένα όπλο στην Κύπρο, το οποίον η ελληνική κυβέρνηση διά του κ. Ρέππα πετάει στα ψάρια.

Το «στοίχημα» του Γιωργάκη να γίνει καλός άνθρωπος ο Τζεμ ή να γίνει ο Αγιος Φραντζέσκο της Ασίζης ο Ετζεβίτ, θα ‘ταν μια δική του απλώς ελαφρότης, αν ο «κατευνασμός» δεν ήταν μια πολιτική που, ιστορικώς, οδηγεί ασφαλώς στον πόλεμο…

Αλλά εξ ίσου τρομερό είναι αυτό που συμβαίνει με τους πολιτικούς κρατουμένους στην Τουρκία. Ο θάνατος και η τρομοκρατία δεν σηκώνουν αστεία όπως οι δηλώσεις του Γιωργάκη!
Οταν η ελληνική χούντα βασάνιζε Ελληνες πολιτικούς κρατουμένους, ουδείς Ευρωπαίος ή άλλης καταγωγής πολιτικός βρέθηκε να δηλώσει ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
Είναι ντροπή για την Ελλάδα, ντροπή για την κυβέρνηση, ντροπή για τους Ελληνες αυτή η δήλωση του κ. Παπανδρέου. Ντροπή που δυστυχώς φαίνεται να περνά απαρατήρητη απ’ τον πολύ λαό…

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.V.2001, Ελευθεροτυπία 16 Μαΐου 2001

– Ο Χρήστος Γιανναράς για τον Γ. Παπανδρέου

Eξαμερικανισμένος σταλινισμός;

[Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην Καθημερινή, 22/2/2004]

– Οικονομική πολιτική

Κανένας δεν πιστεύει ότι ο Παπανδρέου θα δώσει του χρόνου αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις μεγαλύτερες από τον πληθωρισμό, επειδή ο Αλμούνια παραμονεύει στη γωνία και περιμένει τέλη Οκτωβρίου στο νέο προϋπολογισμό τα μέτρα που έχει προτείνει για την οικονομία. Πρόταση του κ. Παπανδρέου στις αρχές του 2004 ήτανε το δικαίωμα στους εργοδότες να διατηρούν ανασφάλιστους τους νέους για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Μετά το διάστημα αυτό προβλέπονταν ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ για μέχρι το 50% των εργαζομένων!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ Ε;

ΠΡΟΤΑΣΗ – ΣΟΚ κατά ανεργίας νέων

Ευκαιρίες απασχόλησης στους νέους επιχειρεί να δώσει η πρόταση-σοκ του Γ. Παπανδρέου, από το Λαύριο, για κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών. Η απαλλαγή θα ισχύει για 4 χρόνια και στη συνέχεια η επιχείρηση θα υποχρεούται να διατηρήσει το 50% των προσληφθέντων. Αν και πρόκειται για υπό διαμόρφωση πρόταση, στην περίπτωση που εφαρμοστεί αυτούσια, μπορεί, κατά τους συνδικαλιστές, να προκαλέσει παρενέργειες στα οικονομικά των Ταμείων, ανταγωνισμό για ανασφάλιστη απασχόληση στους νέους και να βάλει στον «πειρασμό» απόλυσης των «ηλικιωμένων» από τις επιχειρήσεις.

[Ελευθεροτυπία, 21 Ιανουαρίου 2004, την ίδια ημέρα έχουμε και ολόκληρο άρθρο της Ελευθεροτυπίας -που στήριζε τότε και στηρίζει σήμερα τον Γιώργο Παπανδρέου- να διαπιστώνει μόνο «δυσκολίες» στην εφαρμογή του μέτρου και να αντιτάσσει απλώς ότι «οι απολύσεις θα πρέπει να είναι αιτιολογημένες»!!!. Αυτό μόνο απασχολούσε την (αριστερή; ουδέτερη;) εφημερίδα: «να είναι αιτιολογημένες οι απολύσεις»!!]

Οργίλη αντίδραση στο παραπάνω μέτρο από τον τότε Πρόεδρο του Συνασπισμού κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο:

Ακρωτηριάζει την κοινωνική προστασία

Δεν είναι το νέο αυτό που φέρνει ο Γ. Παπανδρέου, είναι απλώς ο νεοφιλελευθερισμός, δήλωσε χθες ο Νίκος Κωνσταντόπουλος κατά τη συνάντησή του με αντιπροσωπείες των σωματείων απολυμένων από τη Σίσερ Πάλκο, τον όμιλο Αυγερινοπούλου και την Ολυμπιακή Αεροπορία.

[Ελευθεροτυπία, 22 Ιανουαρίου 2004]
Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να έχουν γνώση και μνήμη πριν διαμορφώσουν γνώμη και δώσουν ψήφο.

Ο Ελληνικός λαός τίθεται προ των ευθυνών του.

Διαβάστε σχετικά:

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

Παναγιώτης Λαφαζάνης: «Νωπή εντολή» για τα συμφέροντα του Ευρωατλαντισμού 25/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης του ΣΥΡΙΖΑ [πηγή φωτογραφίας: 'Ελευθεροτυπία']

‘AntiNews’
«»Νωπή εντολή» για τα συμφέροντα του Ευρωατλαντισμού»
13 Σεπτεμβρίου 2009
Κώστας Σάντος

Ο μεγαλύτερος λόγος για πρόωρες εκλογές είναι η οικονομία, ή τα εθνικά θέματα; Καιρός η Αριστερά να βάλει πρώτα στην ατζέντα της τα εθνικά θέματα
Οι σημερινές δηλώσεις του Παναγιώτη Λαφαζάνη (βλ. Νωπή λαϊκή εντολή για επώδυνες εθνικές υποχωρήσεις) σηματοδοτούν μια αλλαγή πλεύσης του ΣΥΝ χωρίς το φίμωτρο σκοπιμότητας που είχε επιβληθεί από τις μεθοδεύσεις Αλαβάνου επί μια πενταετία.

Ο Λαφαζάνης αποκαλύπτει ξεκάθαρα τη μεθόδευση των πρόωρων εκλογών και επιτίθεται στην εξωτερική πολιτική που έχει διαγράψει ο Γ. Παπανδρέου αλλά συντηρήθηκε και εντός του παρόντος κυβερνητικού σχήματος με την κ. Μπακογιάννη

Συγκεκριμένα, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της απόκτησης «νωπής λαϊκής εντολής» για λόγους οικονομικής κρίσης και υποστηρίζει ότι οι εκλογές συνδέονται με σχεδιαζόμενες και εκβιαζόμενες άκρως επώδυνες ρυθμίσεις σε μείζονα Εθνικά θέματα.

«Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και οι Ατλαντικοί κύκλοι της ΕΕ δίπλα σε μεγάλα πολυεθνικά και δυστυχώς εγχώρια οικονομικά συμφέροντα θέλουν μια δεδομένη και παραδομένη κυβέρνηση στην Αθήνα, με νωπή λαϊκή εντολή που θα θέσει πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα του Ευρωατλαντισμού. Μια φοβική κυβέρνηση η οποία έχοντας την άνεση της πρόσφατης λαϊκής εντολής θα θέσει ενώπιον του Ελληνικού λαού τον εικονικό κίνδυνο της απομόνωσης και την κίβδηλη απειλή του πολέμου προκειμένου να δικαιολογήσει άτακτες εθνικές αναδιπλώσεις».

Την ίδια στιγμή ο σκληρός νατοϊκός πυρήνας επιδιώκει να ακυρώσει  δια παντός την «έξοδο»  της Ρωσίας στο Αιγαίο και ο Γ. Παπανδρέου ζητά ανοικτά επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας με την Μόσχα για τους αγωγούς και συγκαλυμμένα ακύρωση της στρατηγικής συμμαχίας Ελλάδας – Ρωσίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου που όπως επισημαίνει και το http://www.olympia.gr/ «έχει ταχθεί ανοιχτά και επανειλημμένα υπέρ της επιστροφής στη Νατοϊκή αγκαλιά, έστω και αν αυτό στοιχίσει σε Εθνικό έδαφος» (!!!).

Γκρεμίζοντας τις πολυετείς μεθοδεύσεις Αλαβάνου, ο Λαφαζάνης αντιτίθεται και στο σχέδιο Ανάν, λέγοντας ότι «Ο αμερικανικοβρετανικός παράγοντας πιέζει πλέον αφόρητα για επαναφορά του σχεδίου Ανάν, ίσως και σε χειρότερη μορφή, συνεπικουρούμενος μάλιστα από ισχυρούς κύκλους της ΕΕ».

Φαίνεται πως οι μεθοδεύσεις των τελευταίων ετών που είχαν μετατρέψει το ΣΥΡΙΖΑ σε προβιά αντιλαϊκών και ιμπεριαλιστικών σκοπιμοτήτων καταρρέουν, μαζί με την τελευταία απέλπιδα προσπάθεια Αλαβάνου να ρίξει το κόμμα σε ανυποληψία προς όφελος του ΠΑΣΟΚ.

Στις πολύ δύσκολες ημέρες που έρχονται, η αφύπνιση της Αριστεράς είναι απαραίτητη όχι μόνο για την ανάκτηση της «χαμένης τιμής». Εν όψει λοιπόν μιας κυβέρνησης υπό τον Γ. Παπανδρέου, ή μιας ευρύτερης κεντροδεξιάς συναίνεσης, ο Λαφαζάνης δίνει το στίγμα της πραγματικής λαϊκής αντίστασης, απαραίτητης για να μην περάσουν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Σε αντίθεση με μια συνεχή προστασία που προσέφερε ο κύριος Αλαβάνος διεκδικώντας «εφήμερα ψίχουλα» με αντάλλαγμα μια μόνιμη σιωπή.

Υποψήφια της ΝΔ: «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα» 25/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η μουσουλμάνα υποψήφια της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας Αϊσέλ Ζεϊμπέκ, περιφρονεί την ταυτότητα των Πομάκων, αλλά δεν διστάζει να δηλώσει με εθνικιστικό πάθος πως είναι «Τουρκάλα και είναι τιμή της»!

Η Τουρκάλα εθνικίστρια της «ελλαδικής» Δεξιάς είχε αποθεωθεί από τον ‘Ιό της Ελευθεροτυπίας’ το 2004, υπέγραψε δηλώσεις της «Διαρκούς Μεταρρύθμισης» του «εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ» το 2005, είναι μέλος του «Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι» από το 1998, εργάστηκε στην τουρκική κρατική τηλεόραση TRT, και παρ’ όλα αυτά, πολιτεύεται με την Νέα Δημοκρατία.

Ποιων τα σχέδια εξυπηρετούν οι Μητσοτάκηδες – Καραμανλήδες και το κυβερνών κόμμα στην Δυτική Θράκη;

Πρώτο Θέμα, 20/09/2009

«Οι Τούρκοι τηςΔυτικής Θράκης πρέπει να ψηφίσουν Τούρκο υποψήφιο» και «το Μειονοτικό είναι πρόβλημα ελληνοτουρκικό που πρέπει να λυθεί με διμερείς συνθήκες». «Τιμή μου που είμαι Τουρκάλα».

‘ΑντιΠαρακμή’
«Ζεϊμπέκ Αϊσέλ. Η υποψήφια της ΝΔ στην Ξάνθη. «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα» δηλώνει»
21 Σεπτεμβρίου 2009

Δεν ξέρουμε αν ο κ.Καραμανλής οδήγησε το κόμμα του σε «αυτοκτονία» με δική του απόφαση ή κατ’ εντολή.

Τα ξένα κέντρα που καθοδηγούν τις πολιτικές ηγεσίες του ελληνικού κράτους φαίνεται ότι προτιμούν την επιλογή «Ντόρας» και «George» από τα σκαμπανεβάσματα του Κ.Καραμανλή. Επί της ευκαιρίας τι κρίμα που αρρώστησε η Ντόρα με την πνευμονία- τι θα γίνει τώρα με την προγραμματισμένη επίσκεψή της στις ΗΠΑ; .

Δεν μπορούμε να σιωπήσουμε προεκλογικά μπροστά σε μια τόση ξεδιάντροπη επιλογή της ΝΔ στην Ξάνθη.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η Ζεϊμπέκ Αϊσέλ:

– ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 1

Το 2005 υπογράφει με άλλους 163 [‘Διαρκής Μεταρρύθμιση’, 17/07/2005] και ζητάει από την Ελληνική Κυβέρνηση να ζητήσει συγνώμη και να λογοδτήσουν οι έλληνες εθελοντές που πολέμησαν στη Σρεμπρένιτσα.
Ας δούμε ποιοι άλλοι υπέγραψαν το κείμενο αυτό:

Τάσος Αβραντίνης, Γιώργος Αγγελόπουλος, Παύλος Αθανασόπουλος, Σία Αναγνωστοπούλου, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Σπύρος Απέργης, Μιχάλης Αρτεμάκης, Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Τάσος Βάμβουκας, Δήμητρα Βασιλάκη, Μανώλης Βασιλάκης, Άρης Βασιλειάδης, Γιώργος Βερυκάκης, Παύλος Βοσκόπουλος, Ευτυχία Βουτυρά, Σίσσυ Βωβού, Θεμιστοκλής Γάτης, Θανάσης Γεωργακόπουλος, Βασιλική Γεωργιάδου, Μαρία Γεωργίου, Ήλιος Γιαννακάκης, Όλγα Γιαννακοπούλου, Γιάννης Γιανουλόπουλος, Γιώργος Γιαννουλόπουλος, Αριάδνη Γκαζή, Μανώλης Γκαζής, Μαίρη Γκαζή, Μελίττα Γκουρτσογιάννη, Διονύσης Γουσέτης, Νικόλαος Δαμηλάκης, Άννα Δαμιανίδη, Παντελής Δαμιανού, Σπύρος Δανέλλης, Νίκος Δεμερτζής, Παναγιώτης Δημητράς, Κορίνα Δημητρίου, Περικλής Δημητρολόπουλος, Νίκος Δήμου, Δημήτρης Δουλγερίδης, Κώστας Ζέπος, Πέρσα Ζέρη, Μυρσίνη Ζορμπά, Αλέξης Ηρακλείδης, Σταύρος Θεοδωράκης, Μαριλένα Θεοδωράκου, Νάσος Θεοδωρίδης, Θωμάς Ιακώβη, Χρυσάφης Ιορδάνογλου, Σταύρος Ιωαννίδης, Βούλα Καλογερή, Νίκος Καλογερής, Ηλίας Κανέλλης, Γκασμέντ Καπλάνι, Μαρία Καποδίστρια, Άκης Καπράνος, Άννα Καραμάνου, Ξανθούλα Καρανίκα, Χάρης Καρανίκας, Αντύπας Καρίπογλου, Τάκης Κατσαρός, Tριαντάφυλλος Κατσαρέλης, Ηλίας Κατσούλης, Ιωάννα Κεραμετσή, Ζαν Κοέν, Μαρία Κόντη, Ελπίδα Κοντσάκη, Ιωσήφ Κόβρας, Βασίλης Κοζωνάκης, Κλιφ Κουκ, Κυριάκος Κουκλάκης, Πέτρος Κουναλάκης, Ελένη Κουντούρη, Αγγελική Κουρούνη, Μιχάλης Κυριακίδης, Αλέκα Κυφιώτη, Σταύρος Κωσνταντακόπουλος, Γιάννης Κωνσταντίνου, Σιμόνη Λαζίδη, Ζωή Λιάκα, Αντώνης Λιάκος, Νικήτας Λιοναράκης, Θάνος Λίποβατς, Μπάμπης Λίτος, Λίνα Λούβη, Στάθης Λουκάς, Πάσχος Μανδραβέλης, Στέφανος Μάνος, Νίκος Μαραντζίδης, Φιλίτσα Ματζιορίνη-Μπένμπεργκ, Μάνος Ματσαγγάνης, Νίκος Μεγγρέλης, Τάκης Μίχας, Ηρακλής Μήλλας, Μιχάλης Μητσός, Μπερίν Μυισλή, Ρένα Μόλχο, Στρατής Μπαλάσκας, Παντελής Μπασάκος, Νίκος Μπίστης, Νέναντ Μπογκντάνοβιτς, Νίκος Μυλωνάς, Γεώργιος Νακρατζάς, Θεόφιλος Νικολαΐδης, Σωτήρης Ντάλης, Μαρία Νταλιάνη, Αμπντουλαχίμ Ντεντέ, Κίττυ Ξενάκη, Βάσος Οικονόμου, Δημήτρης Οικονόμου, Μάγδα Οικονόμου, Χριστιάνα Οικονόμου, Άουντ Ούμιρ, Αποστόλης Κ. Παπαγεωργίου, Στέφανος Παπαγεωργίου, Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Γιάννης Παπαδημητρίου, Δέσποινα Παπαδημητρίου, Τέτα Παπαδοπούλου, Κωστής Παπαϊωάννου, Θανάσης Παπανδρόπουλος, Ναυσικά Παπανικολάτου, Προκόπης Παπαστράτης, Ρένα Πατρικίου, Φώτης Περλικός, Στέφανος Πεσματζόγλου, Πετρολέκας Σταύρος, Μαρία Πινίου-Καλλή, Αντώνης Πιταριδάκης, Δημήτρης Ραυτόπουλος, Ευτέρπη Ραγκούση, Άλκης Ρήγος, Βασίλης Σακελλαρίου, Μάκης Σεφεριάδης, Γιώργος Σιακαντάρης, Ιακώβ Σιμπή, Δημήτρης Σκάλκος, Δημήτρης Σκουρέλλος, Ριχάρδος Σωμερίτης, Αμαλία Τζανάκη, Χρήστος Σταύρου, Mάνος Σταυρουλάκης, Ντίνος Στεργίδης, Κωνσταντίνα Τζίνη, Χ.Ν. Τζιτζιλέρης, Βικτωρία Τζούμα, Κώστας Τζωρτζάκης, Μαρία Τοπάλη, Μιχάλης Τρεμόπουλος, Κική Τριανταφύλλη, Θανάσης Τριαρίδης, Σταύρος Τσακυράκης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Θόδωρος Τσίκας, Καίτη Τσίχλη, Αλεξία Τσούνη, Γιώργος Φαράκλας, Θεοδοσία Φραντσεσκάκη, Χαμπής Κιατίπης, Έλενα Χάρη, Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Τάκης Χατζόπουλος, Άιλιν Χόγκαν.

Και λίγο μετά την υπογράφουν και οι παρακάτω 28:

Άρτεμις Αλκαλαη, Ανδρονικίδου Κατερίνα, Δημήτριος Αχλιώπτας, Ευτύχης Βαρδουλάκης, Αντώνιος Βλυσίδης, Λάζαρος Βογίαζας, Νίκος Γιαννής, Δημοσθένης Δούκας, Πάνος Ευαγγελόπουλος, Ευθύμιος Ευθυμιάδης, Αϊσέλ Ζεϊμπέκ, Κυριάκος Θεοδωρακάκος, Μαρία Καβάλα, Κωνσταντίνος Καζαμιάκης, Μαρία Καλυβιώτου, Σπύρος Κασιμάτης, Πλάτωνας Κοτζιάς, Νίκος Κουσουρνάς, Ιωάννης Κωβαίος, Νικόλαος Κωβαίος, Ξενοφών-Σπύρος Λουράντος, Ιωάννης Παρασκευόπουλος, Απόστολος Πετρούλιας, Άρης Σκάτσικας, Ασπασία Τσαούση, Αθανάσιος Τσιούρας, Μωρίς Χατζής, Κώστας Χριστίδης.

Επισημάναμε ενδεικτικά μερικά ονόματα. Περιλαμβάνονται οι γνωστοί πράκτορες του Παρατηρίου του Ελσίνκι που διεκδικούνε «Μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα, και η γνωστή νομενκλατούρα της αριστεράς που παρουσιάζεται μόνιμα και μαζικά σε κάθε ανθελληνική προσπάθεια.

– ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 2

‘Ιός της Ελευθεροτυπίας’, 12/06/2004:

Με την άποψη της «Επιτροπής Αγώνα για την Τιμή και την Αξιοπρέπεια της Τουρκικής Μειονοτικής Ψήφου» να μην ψηφιστεί αύριο ούτε η Ν.Δ, ούτε το ΠΑΣΟΚ, συντάσσεται η κ. Αϊσέλ Ζεϊμπέκ, φοιτήτρια στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Παντείου, γράφοντάς μας ότι:

«Δεν περίμενα ένα τόσο σοβαρό λάθος εκ μέρους του κ. Παπανδρέου να παρασυρθεί από αντί-μειονοτικούς κύκλους και να επιλέξει τον κ. Καπζά Μουζαφέρ στην 13η θέση του ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ. Ο εν λόγω υποψήφιος έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα με την έκδοση πομακικού λεξικού και εφημερίδας που δεν εκφράζουν τη μειονότητα και στοχεύουν στη διάσπασή της (…) Η Ν.Δ παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες του κ. Καραμανλή ότι ‘θέλει να αγκαλιάσει τη μειονότητα’, δεν βρήκε ούτε καν μια τιμητική θέση στη λίστα της για έναν εκπρόσωπό της (…) Η ψηφοθηρική αντιμετώπιση της τουρκικής μειονότητας από τα δύο κυρίαρχα κόμματα και η αδιαφορία των υπολοίπων, δεν μπορεί παρά να διαψεύσει τις ελπίδες της για πολιτική ισοτιμία και αξιοπρέπεια. Οποιοι θέλουν να την ‘κερδίσουν’ θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τις απόψεις της και πραγματικά να θέλουν να την εκπροσωπήσουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

Επισημαίνουμε την αναφορά της 2 φορές στην λέξη «Τουρκική» μειονότητα και την επίπληξή της στην ΝΔ που έβαλε κάποιον Πομάκο στο ΕυρωΨηφοδέλτιο.

– ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 3

Από την επίσημη σελίδα του Ελληνικού Τμήματος του «Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι» [23/07/1998]:

Συνάντηση με δημοσιογράφους από τη Θράκη διοργάνωσε το ελληνικό Τμήμα του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι την Παρασκευή 19 Ιουνίου στο ξενοδοχείο Δημόκριτος με αφορμή την παρουσίαση των νέων μελών της Οργάνωσης στη Θράκη Αισέλ Ζεϊμπέκ και Μεχμέτ Ντουνκαντζή. Ο ΠτΘ μιλά σήμερα με τον εκπρόσωπο του Παρατηρητηρίου στην Ελλάδα Δημητρά Παναγιώτη για το Παρατηρητήριο, την αντικατάσταση του Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ, τις μειονότητες.

Π.Τ.Θ.: Μετά τον Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ ποιοι αναλαμβάνουν ;

Π.Δ.: Πριν ένα τρίμηνο ο Ντεντέ παραιτήθηκε από την οργάνωση. Αυτή την στιγμή έχουμε 2 άτομα που μένουν στη Ξάνθη την Αϊσέλ Ζεϊμπέκ και τον Μεχμέτ Ντουκαντζή.

– ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 4

Από την εφημερίδα ‘ΕΜΠΡΟΣ’ της Ξάνθης αναδημοσιεύουμε [16/09/2009]:

Η 5η υποψηφιότητα είναι αυτή της κας Ζεϊμπέκ Αϊσέλ. Μια νέα γυναίκα 32 ετών από τον Εχίνο, η οποία τέλειωσε με άριστα την Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου. Διαθέτει πολιτική φλέβα καθώς ο προπαππούς της Ζεϊμπέκ Χουσεϊν ήταν βουλευτής με το Εργατικό κόμμα το 1946, ο θείος της Ζεϊμπεκ Τζελάλ βουλευτής το 1977 με την Ν.Δ. ενώ και ο ξάδελφός της Ζεϊμπεκ Χουσεϊν κατεβαίνει υποψήφιος με το ΣΥΡΙΖΑ. Η ίδια δραστηριοποιείται στα κοινά από το 1997 και έγινε γνωστή στο πανελλήνιο (πρωτοσέλιδο άρθρο στην Ελευθεροτυπία) με τον αγώνα της για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας η οποία της είχε αφαιρεθεί σύμφωνα με το άρθρο 19 σε κείνη και σ’ όλη την οικογένειά της όταν επισκέφτηκαν τη γιαγιά της στην Κωνσταντινούπολη.

Την απέκτησε ξανά το 2001 – όπως η ίδια λέει στο «Ε» – μετά από τον αγώνα της μέσα από το Ελληνικό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Ελνσίνκι, όπως και η μητέρα της η οποία δικαιώθηκε και από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο για το επίδομα πολυτέκνων. Η κα Ζεϊμπέκ ήταν από το 1997 – 2001 στο Ελληνικό Παρατηρητήριο ως παρατηρητής της Θράκης , είναι στο Δίκτυο γυναικών της Ευρώπης ενώ ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του κ.Ντουκιαντζή.

Επί ένα χρόνο διέμεινε στην Άγκυρα και δούλευε στην Ελληνική υπηρεσία του κρατικού τουρκικού καναλιού TRT:

«Θέλω να γεφυρώσω το χάσμα που έχει προσκληθεί για διάφορους λόγους μεταξύ της παράταξής μου και της μειονότητας. Όλα τα κόμματα έχουν προβλήματα με την μειονότητα. Πιστεύω ότι η μειονότητα πρέπει να ενωθεί και να στείλει τον δικό της άνθρωπο στη βουλή…τον δικό της άνθρωπο που μιλά την ελληνική και άλλες γλώσσες ώστε να διεκδικήσει τα αιτήματά της και να επιλυθούν τα χρονίζοντα προβλήματα της. Θέλω να στείλω το μήνυμα: Οι μειονοτικοί ψήφοι στους μειονοτικούς υποψηφίους. Έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε και 2 βουλευτές στην Ξάνθη.»

Τώρα το πως την διόρισαν στο κρατικό κανάλι της Τουρκίας (σαν να λέμε στην ΕΡΤ) μάλλον σύμπτωση θα ταν!
επίσης προσέξτε και το σύνθημά της «Οι μειονοτικοί ψήφοι στους μειονοτικούς υποψηφίους». Ότι δηλαδή λένε και στο βίντεο που ακολουθεί οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (απλά εκεί το λένε με περισσή ειλικρίνεια-μιλάνε για «γκιαούρηδες» κλπ, μη γνωρίζοντας ότι θα διαρρεύσει το βίντεο)
επίσης τι χρειάζεται να μιλάνε οι υποψήφιοι και «άλλες γλώσσες», μάλλον το υποπτευόμαστε: για να συνεννοούνται καλύτερα με τις αντίστοιχες υπηρεσίες μήπως;;;

– ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 5

Σημερινή συνέντευξη στην εφημερίδα ‘ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ’ [20/09/2009] της Ζεϊμπεκ Αϊσέλ:

Μετρήστε (αν πέχετε υπομονή) πόσες φορές αναφέρει τη λέξη Τούρκοι στη Θράκη και Τουρκική μειονότητα.

«Οταν ήμουν φοιτήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο έτυχε να έχω πάρα πολύ καλούς καθηγητές. Ενας από αυτούς ήταν και ο κ. Αλέξης Ηρακλείδης. Την ώρα λοιπόν που καθηγητής και φοιτητές συζητούσαμε, ένας συμφοιτητής μου με ρώτησε αν είμαι Τουρκάλα ή Ελληνίδα.

Ο κ. Ηρακλείδης λοιπόν δεν με άφησε να απαντήσω, λέγοντας πως ήταν η πιο βλακώδης ερώτηση που είχε ακούσει. Σήμερα, λοιπόν, λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για εμένα. Η ταυτότητά μου άλλωστε είναι γνωστή στην Ξάνθη».

Αυτή τη φορά, όπως εξηγεί η κυρία Ζεϊμπέλ, η υποψηφιότητά της προέκυψε ύστερα από συνάντηση που είχε με τον γραμματέα της Ν.Δ. κ. Λευτέρη Ζαγορίτη λέγοντας συγκεκριμένα: «Με ήξερε, μια και μου είχε προτείνει να είμαι υποψήφια και το 2007. Με ξανακάλεσε στογραφείο του πριν από λίγες εβδομάδες και μου ξανάκανε πρόταση. Αυτή τη φορά δέχτηκα, μια και οι όροι ήταν καλύτεροι». Οροι όμως που δεν έχουν να κάνουν με ιδεολογική ταύτιση, καθώς όπως η ίδια σημειώνει: «Για μένα δεν υπάρχουν κόμματα, υπάρχει μόνο η μειονότητα και η μειονότητα είναι υπεράνω των κομμάτων». «Θα πρέπει να επιλυθούν επιτέλους τα προβλήματα που θέτει συνεχώς η Ελλάδα για την τουρκική ταυτότητά μας. Το συγκεκριμένο πρόβλημα, πέρα από τους μειονοτικούς βουλευτές, πρέπει να το συζητήσουν μεταξύ τους η Ελλάδα και η Τουρκία. Το Μειονοτικό είναι θέμα ελληνοτουρκικό. Η ταυτότητά μας είναι τουρκική και τα μεγάλα μας προβλήματα θα πρέπει να συζητηθούν και να επιλυθούν σε επίπεδο διμερών σχέσεων».

Ωστόσο, αν και θεωρεί πως η Ελλάδα πρέπει να αναγνωρίσει τη δήθεν «εθνική τουρκική ταυτότητα» της μειονότητας, η ίδια αναστατώνεται όταν ακούει για Πομάκους. Επιχειρώντας μάλιστα να εμφανίσει ως τρελούς όσους αυτοπροσδιορίζονται Πομάκοι, τονίζει πως «υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να τους αποκαλούμε ελέφαντες».

Οι Πομάκοι υπάρχουν στην ελλάδα όσο και οι ελέφαντες λοιπόν σύμφωνα με την κυρία Ζεϊμπεκ. Να τα διαβάζουν οι κύριοι της ΝΔ,να μην λένε μετά ότι δεν ήξεραν.

Ας δούμε τώρα και τα πρωτοπαλίκαρα του ΠΑΣΟΚ:

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΣΕΤΙΝ ΜΑΝΤΑΤΖΗ, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ: «Κομμάτι του τουρκικού έθνους η μειονότητα» [‘Χρόνος’ της Θράκης, 28/01/2009].

«Τουρκική» και «αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους» είναι η μειονότητα της Θράκης κατά τον βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ξάνθης Τσετίν Μαντατζή, χαρακτηρισμοί που περιλαμβάνονται σε συλλυπητήρια του επιστολή για τον θάνατο του Γκιουντούς Ακτάν, που ήταν πρόξενος της Τουρκίας, στην Κομοτηνή. Η επιστολή δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία μειονοτική εφημερίδα της Κομοτηνής «Γκιουνδέμ» και έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της συμβουλευτικής επιτροπής της μειονότητας. «Βρισκόταν κοντά στην τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης», γράφει για τον πρέσβη ο βουλευτής και κάνει ιδιαίτερη αναφορά στη «μαύρη και πιο δύσκολη μέρα, την 29η Ιανουαρίου 1990, με τους βανδαλισμούς και τις αγριότητες που δεχτήκαμε από τους Έλληνες συμπατριώτες μας με την προτροπή και των διοικούντων μας».

Σε άλλο σημείο των «συλλυπητηρίων» του αναφέρει: «Η τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης που αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους» βίωσε μεγάλη θλίψη με τον ξαφνικό θάνατο του «αείμνηστου» Γκιουντούς Ακτάν. Η «συλλυπητήρια» τοποθέτηση του Τσετίν Μαντατζή είναι στα χέρια της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. [‘Ελευθεροτυπία’, 27/01/2009]

Δείτε και το βίντεο:

Αφιερωμένο σε όσους πιστεύουν ακόμη στα «χαμόγελα» των μειονοτικών και σε όσους σκέφτονται ακόμη να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις επερχόμενες εκλογές.

Καμαρώστε «γκιαούρηδες»!

http://www.youtube.com/v/m2sQpLea9EU&hl=en&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6

Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου 22/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε σιγά-σιγά μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του. Διαβάστε τις απόρρητες επιστολές που αποκάλυψε η Λιάνα Κανέλλη, για να δείτε τι απόψεις έχει ο Γιώργος Παπανδρέου και ο οικογενειακός και πολιτικός περίγυρος του. Αυτοί θα είναι οι ανθρώποι που αύριο θα κυβερνούν την χώρα μας! «Bravo Yorgo» που θα έλεγε και η ‘Hürriyet’!

Γιώργος και Μαργαρίτα Παπανδρέου [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Καθημερινή’
«»Nέμεσις» επί των επιστολών της οικογένειας Παπανδρέου»
20 Φεβρουαρίου 2004
Γεώργιος Π. Μαλούχος

Mετά τη δικαίωσή της το Δεκέμβριο του 2003 από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Aθηνών με μια ιστορική για την ελευθερία του Tύπου απόφαση σχετικά με τη δημοσίευση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της οικογένειας Παπανδρέου, η Λιάνα Kανέλλη και το περιοδικό «Nέμεσις» επανέρχονται στο θέμα με την παράθεση σειράς αποκαλυπτικών επιστολών, το κυριότερο εξαγόμενο των οποίων είναι η ανάδειξη ενός ευρύτατου παρασκηνιακού ρόλου της κ. Παπανδρέου στα δημόσια πράγματα της χώρας, καθώς και η εντονότατη πολιτική επιρροή που ασκεί στον Γιώργο Παπανδρέου. Aκόμα, περιλαμβάνουν πλήθος χαρακτηρισμών για την Eλλάδα με τους οποίους τόσο η κ. Παπανδρέου όσο και ο γιος της Nίκος αναφέρονται στη χώρα, της οποίας απετέλεσαν και φιλοδοξούν να εξακολουθήσουν να αποτελούν ηγεσία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δημοσιοποίηση τέτοιων επιστολών σε οποιαδήποτε άλλη δυτική χώρα θα είχε σημάνει το οριστικό πολιτικό τέλος των συντακτών τους. Aξίζει κανείς να σταθεί στα ακόλουθα αποσπάσματα:

Mεταξύ Aνδρέα και Mαργαρίτας Παπανδρέου:

A: Mπορώ να σου δώσω ό,τι έχω. Oχι όμως παραπάνω.

M: Mπορείς να τα βρεις.

A: Aν μπορούσα να βρω εκατομμύρια, ευχαρίστως θα στα έδινα. Aλλά δεν τα ‘χω…. Mα τι χρειάζεσαι;

M: Πληρώνω παραδουλεύτρα, κηπουρό…

A: Eσύ πληρώνεις γι’ αυτούς; E, τότε είσαι τρελή. Eχουν κυβερνητικές θέσεις…

Aπό τη Mαργαρίτα στον Γιώργο (Yorgo) Παπανδρέου:

-…Φρικιώ που δεν έχεις ακόμα τη δική σου ομάδα δημοσίων σχέσεων… -Eξακολουθώ να λαμβάνω αναφορές από ανθρώπους που επισκέπτονται το γραφείο σου – που είναι σκέτο χάος και δεν μοιάζει με καλά οργανωμένη δραστηριότητα…

– Eίπες στον Aλέκο ότι θα εργαστεί στα πακέτα Nτελόρ στην Aχαΐα; Δεν θα πρέπει να έχει ξεκινήσει τις προετοιμασίες; Γιατί δεν προχώρησε; (…)

Eν όψει των επικείμενων κυβερνητικών αλλαγών δεν νομίζεις ότι θα ήταν σώφρον να λαδώσεις τις επαφές σου; Iδίως αυτούς γύρω από τον πατέρα σου;

– Συγχώρεσέ με για τη συνεχή παρενόχληση επί του θέματος της ανάληψης κάποιας ηγετικής δραστηριότητας στη φρικτή ξηρασία τούτης της χώρας… Eτοίμασε μια δήλωση παραίτησης -κομψή- που θα μπορούσε να διαβαστεί στον πατέρα σου και θα πιθανολογούνταν ως δική του πρωτοβουλία… βάλε ημερομηνία, κατά τη γνώμη μου προ της μομφής Eβερτ… το Σάββατο είναι μια εξαιρετική μέρα για τις κυριακάτικες εφημερίδες… H πλατιά πλειοψηφία της Bουλής -στην πραγματικότητα όλα τα κόμματα θέλουν γρήγορη επίλυση του προβλήματος. Mέχρι να αποφασίσουν, άλλα γεγονότα που θα έχουν συμβεί, θα καθιστούν αυτό το πισωγύρισμα αδύνατον. Γιώργο προχώρα με ενέργεια και αποφασιστικότητα… Φχαριστήσου την ευκαιρία και πάρε πρωτοβουλία…

– Πες στον Σημίτη, ότι, μια κομματική δραστηριότητα σαν το IΣTAME που είναι πολύ όμοιο με το Iδρυμα (σ.σ. Παπανδρέου) δεν θα μπορέσει να δικαιώσει το όνομα Παπανδρέου. Mην είσαι αμυντικός γι’ αυτά που κάναμε. Hταν πραξικόπημα και μάλιστα έξυπνο. Θα προχωρήσουμε με το μαλακό αλλά στα σίγουρα. Θα πάρουμε λεφτά από προγράμματα από διάφορες πηγές και θα δουλέψουμε γι’ αυτά…

Aπό τη Mαργαρίτα Παπανδρέου στον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ:

Yπάρχει δόση αλήθειας στο ότι είμαστε μια πολιτική δυναστεία. Προσωπικά δεν μου άρεσαν ποτέ οι δυναστείες, αλλά αυτές που ήξερα είχαν λεφτά. H μικρή μας δυναστεία δεν έχει, γι’ αυτό εκμεταλλευόμαστε το όνομα…

Aπό τον Nίκο Παπανδρέου στον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ:

Xρειάζομαι μια μικρή χάρη. Eνας καλός μου φίλος, πρώην σύμβουλος του Aνδρέα, ο Γιώργος Tρεπεκλής, ψάχνει να βρει ένα όνομα στη Warner Brothers ώστε να τους κάνει μια επιχειρηματική πρόταση… Πρέπει και οι σοσιαλιστές να βγάλουν λεφτά κι αυτοί!

Aπό τον Nίκο Παπανδρέου στη Xριστίνα Bαρντ:

– O παππούς μου και ο πατέρας μου, είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Eλλάδα από το 1900. Aυτή τη στιγμή, ο πατέρας μου είναι επικεφαλής αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός, για ακόμη μια φορά. O αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του ’60. H μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις. O γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια. Περιστασιακά, και εγώ ο ίδιος στήνω μια παράσταση ως υιός του. Eίμαι ένας μεταμφιεσμένος Eλληνας με αμερικανική καρδιά…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Παρόν’
«Εξόργισε ο Γιώργος τους Ρώσους»
13 Σεπτεμβρίου 2009

Η αναφορά του Γ. Παπανδρέου στον ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου, στην Αλεξανδρούπολη, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκεντρώσεως, ότι κατοχυρώνει τα συμφέροντα της άλλης πλευράς, εξόργισε τη Μόσχα, ενώ η Ουάσινγκτον τρίβει τα χέρια της. Και φυσικά ό,τι και να συμβεί το… τιμολόγιο θα είναι οδυνηρό για την προοπτική των εθνικών μας θεμάτων.

Αυτή είναι η εκτίμηση διπλωματικών κύκλων του υπουργείου Εξωτερικών και των εδώ ξένων αποστολών, οι οποίοι και εξεπλάγησαν για την ευθεία βολή κατά της Μόσχας, όπως θεωρήθηκε η αναφορά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ότι από τη σχετική συμφωνία επωφελείται η μία πλευρά, η ρωσική δηλαδή, και άρα χρήζει από πλευράς Ελλάδος η αναθεώρησή της! Κάτι που εάν τελικά συμβεί, όχι απλώς θα κλείσει τους διαύλους των αναβαθμισμένων σχέσεων με τη Μόσχα, αλλά θα φιλοδωρήσει την Άγκυρα (και άλλους) με παραπέρα στρατηγικά πλεονεκτήματα.

Ανώτερα στελέχη τής εδώ πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέφυγαν μεν να μιλήσουν επωνύμως, δεν απέκρυπταν όμως τη δυσφορία και εν πολλοίς την έκπληξή τους για την εξέλιξη αυτή, «που μπορεί να δυναμιτίσει τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών».

Κι αυτό καθώς ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης αποτελεί για τους Ρώσους καίριο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίον απροκαλύπτως πολεμά η Ουάσινγκτον, που επανειλημμένα (με δηλώσεις Μπράιζα κ.ά.) έχει καλέσει τους ενδιαφερόμενους να στραφούν προς άλλες εναλλακτικές κατευθύνσεις, ώστε να ακυρωθεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο.

Κι επειδή παρόμοια ζητήματα έχουν εγερθεί και από τη Σόφια, με υπόδειξη των ΗΠΑ, προκειμένου να ευνοηθεί ο άλλος αγωγός που θα περνά από την Τουρκία (δηλαδή ο Ναμπούκο), το θέμα προβλέπεται ότι θα προκαλέσει ευρύτερες περιπλοκές και δεν θα είναι άμοιρο συνεπειών.

Ακόμη και κύκλοι του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα εκείνοι που παραμένουν «Ανδρεϊκοί», δείχνουν αρκετά ενοχλημένοι, φοβούμενοι ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περιπέτειες το Κίνημα. Θεωρούν ότι η συμφωνία που επέτυχε ο Καραμανλής για τον αγωγό αποτελεί θετικό στοιχείο για τη χώρα, ανεξαρτήτως άλλων αδυναμιών και λαθών της σημερινής κυβερνήσεως. Κι αυτό διότι: α) ενέταξε την Ελλάδα στον ενεργειακό χάρτη, και β) δημιούργησε δυναμικές στρατηγικής προσεγγίσεως προς τη Μόσχα, που ενισχύει την πολιτική μας στα εθνικά θέματα, δεδομένης της στηρίξεως που η Ουάσινγκτον παρέχει εν πολλοίς στην Άγκυρα.

Το θέμα ενταφιάσθηκε κυριολεκτικά από τη μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, λόγω των προεκλογικών λογικών που επικρατούν, ενώ και το υπουργείο Εξωτερικών δεν αντέδρασε στον βαθμό που ανεμένετο. Αυτό δεν έμεινε απαρατήρητο, ενώ πολιτικοί παρατηρητές τόνιζαν την ανάγκη να υπάρξουν ταχέως εξηγήσεις προς τους Ρώσους, ώστε ν’ απαμβλυνθούν εντυπώσεις και συνέπειες.

Ρουσφετολογικό παραμάγαζο έστησε η Ντόρα 20/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

‘Πρώτο Θέμα’
«Ρουσφετολογικό γραφείο στο ΥΠΕΞ»
13 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 11
Δημήτρης Πόπωτας & Άρια Καλύβα

Ντόρα Μπακογιάννη και ρουσφέτι [πηγη: Το Πρώτο Θέμα, 13/09/2009]

Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή! 16/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως «φαβορί», ας θυμηθούμε σιγά-σιγά μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του. Μια από αυτές ήταν η πισώπλατη μαχαιριά στην Κύπρο, αφού εν τη απουσία της ΕΔΕΚ αποδέχθηκε την ένταξη του κόμματος του κατοχικού Ταλάτ στην Σοσιαλιστική Διεθνή! Του τουρκοκυπριακού, δηλαδή, αδελφού κόμματος του εισβολικού Μπουλέντ Ετσεβίτ! «Bravo Yorgo» που θα έλεγε και η ‘Hürriyet’!

Με τον Γιωργάκη πρωθυπουργό, ποιος θα ενισχυθεί περισσότερο; Ο Χριστόφιας ή ο Ταλάτ;

Γιωργάκης [πηγή γελοιογραφίας: Dr SeenG]

‘Το Παρόν’
«Πισώπλατη μαχαιριά στην Κύπρο: Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»
12 Νοεμβρίου 2006

Φαίνεται απίστευτο και όμως είναι αληθινό. Χρειάσθηκε να γίνει Έλληνας πρόεδρος για να πάρει η Σοσιαλιστική Διεθνής μια τέτοια θέση, όταν προηγουμένως το ΠΑΣΟΚ έδωσε επανειλημμένα μάχες για να μη γίνει μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ούτε το ρεπουμπλικανικό κόμμα του Ετσεβίτ, λόγω ακριβώς της τουρκικής εισβολής και της κατοχής στην Κύπρο.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, αγνοώντας τις έντονες αντιρρήσεις και τις αντιδράσεις του αδελφού κόμματος της Κύπρου ΕΔΕΚ, «αξιοποίησε» τη θέση του ως προέδρου για να περάσει ομόφωνα, εν απουσία της ΕΔΕΚ, απόφαση του Συμβουλίου υπέρ της εντάξεως του ρεπουμπλικανικού κόμματος του σημερινού κατοχικού τουρκοκυπρίου ηγέτη Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Το ρεπουμπλικανικό κόμμα του Ταλάτ είναι αδελφό κόμμα του ομώνυμου κόμματος της Τουρκίας, του οποίου σημερινός πρόεδρος είναι ο Ντενίζ Μπαϊκάλ, διάδοχος του πρωθυπουργού του «Αττίλα», Ετσεβίτ. Με τον Μπαϊκάλ, σε μια άλλη έξαρση ελληνοτουρκικής «φιλίας», ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, προσφάτως στη Ρόδο συνδιοργάνωσε υπό την αιγίδα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς διάσκεψη για τη λαθρομετανάστευση. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως βρήκε την ευκαιρία να διακηρύξει, ειδικά στον ευαίσθητο χώρο του Αιγαίου, όπου μαίνεται καθημερινά ο πόλεμος των δουλεμπόρων, πολιτική ανοικτών συνόρων για τη λαθρομετανάστευση!

Ακόμη όμως και η διακήρυξη αυτή ωχριά μπροστά στην αναγνώριση και προβολή του ηγέτη του κατοχικού καθεστώτος της Κύπρου ως «σοσιαλιστή συντρόφου» στη Σοσιαλιστική Διεθνή! Αντί δηλαδή να καταγγέλλεται η τουρκική κατοχή και να ζητείται η αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, αντιμετωπίζονται τα κατεχόμενα περίπου ως η «επικράτεια», ως το «κράτος» των Τουρκοκυπρίων! Στη βάση αυτή, η Σοσιαλιστική Διεθνής προσφέρεται να διαμεσολαβήσει μεταξύ των δύο «κοινοτήτων» και να καταστήσει μέλος της και «σοσιαλιστές συντρόφους» το κυβερνών κόμμα του ψευδοκράτους, με «πρόεδρο» τον Ταλάτ!

Το «Παρόν» είχε πληροφορηθεί από μήνες τα σχέδια του νέου προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τον Ταλάτ και είχε γράψει γι’ αυτά σε προηγούμενες εκδόσεις. Ένα δείγμα της πολιτικής αυτής διεφάνη, επίσης, εδώ και αρκετούς μήνες στο περιοδικό η «Μεταρρύθμιση», που εκδίδεται, υπό την σκέπη του «νέου» ΠΑΣΟΚ, από εξέχοντα μέλη της «εκσυγχρονιστικής πρωτοπορίας» (Μπίστης, Σωμερίτης, Μπεγλίτης).

Στο εξώφυλλο της πρώτης εκδόσεως δημοσιεύθηκαν τότε οι φωτογραφίες έξι ηγετών της «Ευρωπαϊκής Αριστεράς»! Ο ένας από αυτούς ήταν ο Ταλάτ!

Η πράξη αυτή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως πλήττει ευθέως τη θέση της Κύπρου. Ενισχύει εκ των πραγμάτων τις προσπάθειες όλων εκείνων που θέλουν να επιβάλουν στην Κύπρο το «απευθείας εμπόριο». Την ντε φάκτο δηλαδή αναγνώριση του ψευδοκράτους, ως «αντάλλαγμα» για την εφαρμογή από την Άγκυρα του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Συνδέσεως. Η πράξη αυτή τραβάει κυριολεκτικά το χαλί κάτω από τα πόδια της Κύπρου.

Αυτή είναι λοιπόν η αξιοποίηση από τον Γιώργο Παπανδρέου της θέσεώς του ως πρόεδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για να βοηθήσει τα εθνικά μας θέματα;

Παραθέτουμε στη συνέχεια την ανακοίνωση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Το Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που συνήλθε στο Σαντιάγο της Χιλής από 5-7 Νοεμβρίου 2006 υπό την προεδρία του Γιώργου Παπανδρέου, αποφάσισε ομόφωνα «να προωθήσει το αίτημα από την Κύπρο που κατέθεσε το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα εδώ και καιρό για να γίνει δόκιμο μέλος». Όπως αναφέρεται στην απόφαση, «έχουμε ήδη ένα μέλος από την Κύπρου που ανήκει στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Επιθυμούμε να προωθήσουμε την ειρήνη στο νησί και την επίλυση του Κυπριακού. Γι’ αυτό θέλουμε να ανοίξουμε την πόρτα μας και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα με στόχο να ενισχύσουμε τη δυνατότητα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να παίξει ρόλο για σταθερότητα και ειρήνη στην Κύπρο. Το Συμβούλιο συστήνει την απόκτηση της ιδιότητας του δόκιμου μέλους που θα επικυρωθεί τελικά σε ένα χρόνο στο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς».