jump to navigation

Ξέσπασε ο ΕΠΥ που ανακρίθηκε για τη σύληση 31/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Ο Νικόλας Θεοδώρου, επιλοχίας ΕΠΥ της Εθνικής Φρουράς, είναι ένας από τους ανακριθέντες για τη σύληση και την κλοπή της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ένας άνθρωπος που υπηρετεί την πατρίδα από το 1995 εξευτελίζεται σαν κοινός εγκληματίας από το κράτος. Τελικά, μηδέν εις το πηλίκο.

Θεοδώρου [πηγή: http://tiresias-press.blogspot.com]

‘Τειρεσίας’
«Ο Υπαξιωματικός της Ε.Φ. που ανακρίθηκε για την κλοπή της σωρού του Τάσσου Παπαδόπουλου ξεσπά…»
27 Δεκεμβρίου 2009

Το σύστημα αξιοποίησης πληροφοριών «Τειρεσίας» σας παραθέτει το γράμμα του Εθνοφρουρού Νικόλαου Θεοδώρου που ανακρίθηκε ως ύποπτος μεταξύ άλλων πατριωτών Κυπρίων για την κλοπή της σωρού του Τάσου Παπαδόπουλου!!!

Ώστε λοιπόν, έγινε και αυτό. Φτάσαμε στο πιο ξεφτιλισμένο σημείο για μια «ευρωπαϊκή» χώρα, να καλεί η ίδια στελέχη της Εθνικής Φρουράς για ανάκριση, ότι πήραν τα λείψανα του Τάσσου Παπαδόπουλου!

Η ίδια η πατρίδα, την οποία υπηρετώ εδώ και 15 χρόνια ως υπαξιωματικός, η ίδια η πατρίδα, που με προσέλαβε να την υπηρετήσω, με καλεί τώρα και με ανακρίνει ότι πήρα το σώμα του ανθρώπου που δόξασε τον Ελληνισμό. Μπράβο. Να πώ τι; Να γράψω, τι; Να κλάψω, γιατί; Να γελάσω, γιατί; Να θυμώσω; Γιατί; Να βρίσω; ποιόν; Πείτε μου εσείς.

Και έφτασε στο σημείο, το κράτος να σέρνει έναν επιλοχία Ε.Φ. Από σταθμό σε σταθμό, να του παίρνουν σάλιο για DNA, δακτυλικά αποτυπώματα, λέτε και είναι κανένας στυγνός εγκληματίας του Μπρούκλιν. Ποιός είμαι, ο Ντίλινγκερ;

Και έφτασε στο σημείο το κράτος να στέλνει με ένταλμα ερεύνης πέντε αστυνομικούς στο σπίτι μου για έλεγχο!

Να βρείτε τι; Τι περιμένετε να βρείτε σε ένα διαμέρισμα 70 τ.μ.; Κανένα Παοφόρο; Κανένα ΑΜΧ30; Τίποτε μπαζούκας, ή τους S300; Τι περιμένατε να βρείτε μέσα στα συρτάρια με τα εσώρουχα της γυναίκας μου; Τι περιμένατε να βρείτε όταν με το ζόρι χωρώ εγώ, η γυναίκα μου και τα βιβλία μου; Τι; Πείτε μου, τι;

Και βγήκαν τα τηλεοπτικά κανάλια και οι «έγκυρες» εφημερίδες με πάρα πολύ ευκολία και βρήκαν τους ενόχους. Ανακρίθηκαν Ελλαδίτες ΕΠΥ – Θεωρούνται Χρυσαυγίτες έγραφε η «αλήθεια» (12-12-09). Μπράβο της. Ξεκάθαρες κουβέντες μια και φοράω παντελόνια. Η Χρυσή Αυγή ήταν κατά του σχεδίου Ανάν και είπε ΟΧΙ. ΌΧΙ είπα και εγώ. Ναι.

Υπό αυτήν την έννοια είμαι Χρυσαυγίτης. ΟΧΙ, είπε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Είναι και ο μακαρίτης ο Πρόεδρος Χρυσαυγίτης; Πείτε μου γιατί έκανε το κράτος έλεγχο στο τηλεφωνό μου, με ποιούς μίλησα, τι είπα και τι δεν είπα.

Ε, με ποιους να μιλάω ρε παιδιά; Με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες; Θα ήταν πιο έντιμο για το κράτος να μου πει ξεκάθαρα, ότι θα σου κάνουμε έλεγχο και θα σε ανακρίνουμε, γι’ αυτό και γι’ αυτό, παρά να με κατηγορείτε ότι πήρα τη σορό του Προέδρου Παπαδόπουλου. Τα βλέπεις Νικόλα Παπαδόπουλε; Εγώ που ήμουν μαζί σου το βράδυ της πρώτης Κυριακής των προεδρικών εκλογών, στα γραφεία του ΔΗΚΟ και βλέπαμε τα αποτελέσματα, με ανακρίνουν, για να πώ τι ξέρω για τη σορό του πατέρα σου.

Πόσα θαυμαστικά να βάλω άραγε; Δημοκρατία έχουμε και πιστεύω ό,τι θέλω. Πιστεύω ότι εγώ κρίνω σωστά. Πιστεύω και είμαι, όλα όσα δεν είσαστε εσείς. Διαβάστε το πρόγραμμα διακυβέρνησης του κ. Χριστόφια, στη σελίδα 37.

Είμαι αυτό που εσείς θέλετε να εξαλείψετε. Εάν είναι έγκλημα η αγάπη για την πατρίδα, τότε κάντε λαϊκά δικαστήρια, δικάστε με και σκοτώστε με. Κρίμα κυπριακό κράτος, κρίμα. Έπεσα έξω.

Νικόλαος Θεοδώρου
Επιλοχίας ΕΠΥ στην Εθνική Φρουρά από το 1995

Υ.Γ. Προς τη γυναίκα μου: Άντρη Σταύρου – Θεοδώρου, σε ερωτώ. Στις επόμενες εκλογές, θα ψηφίσεις πάλι ΑΚΕΛ;

Το παρόν εστάλη στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ από το koukfamily.blogspot.com

Η Ασφάλεια ως βασική πτυχή επίλυσης του κυπριακού προβλήματος 08/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
comments closed
Η Εθνική Φρουρά παρελαύνει με σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Αποστρατικοποίηση = Αναμονή αφανισμού του κυπριακού Ελληνισμού»
07 Δεκεμβρίου 2009

Η αποστρατικοποίηση της Κύπρου συμφέρει και εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία και την Αγγλία

Η διάλεξη  του πρώην Υπουργού Άμυνας και πρώην Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, αντιστράτηγου εν αποστρατεία Φοίβου Κλόκκαρη, την Τετάρτη 2α Δεκεμβρίου 2009, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Λευκωσία, σε εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο, υπό τον τίτλο «Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος».

Ηχογραφημένη η διάλεξη Κλόκκαρη, μεταδόθηκε ραδιοφωνικά, σε δύο μέρη από την 1η Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, την Πέμπτη και την Παρασκευή 3η και 4η Δεκεμβρίου 2009, ώρα 08.20.

————————————————

«Η  Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος»

Φοίβου Κλόκκαρη
Αντιστρατήγου ε.α.
2 Δεκεμβρίου 2009

1.  Γενικά

Η ασφάλεια είναι ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού Προβλήματος, αφού το Κυπριακό πρωτίστως είναι πρόβλημα ασφάλειας, που πηγάζει από την επιβουλή και τις βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου.  Σήμερα, η σοβαρότερη απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου είναι:

* Η συνεχιζόμενη Τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και

* Η δημογραφική αλλοίωση του βορείου τμήματος με τον συνεχιζόμενο εποικισμό και την παρεμπόδιση επιστροφής των ξεριζωμένων προσφύγων και του νοτίου τμήματος με τη συστηματική διοχέτευση λαθρομεταναστών.

    Κάθε χρόνο διοχετεύονται 3000 περίπου λαθρομετανάστες στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων εδαφών και η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) δεν μπορεί να τους εκδώσει, επειδή η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της.

    Κατά την άποψη μου, το κύριο ζητούμενο με τους παράνομους μετανάστες είναι η παρεμπόδιση εισόδου τους στη χώρα, και στο τομέα αυτό παρουσιάζεται μεγάλη αδυναμία του κράτους και ιδιαίτερα:

    * Στον έλεγχο και επέμβαση της αστυνομίας στη γραμμή αντιπαρατάξεως.

    * Στην αντιμετώπιση του κενού που παρουσιάζεται στα όρια των βρετανικών βάσεων Δεκελείας με τη κατεχόμενη περιοχή.

    * Στον έλεγχο του μεγάλου θαλάσσιου χώρου, αφού η ΚΔ δεν διαθέτει κανένα εξοπλισμένο σκάφος ανοικτής θαλάσσης.

      Τα υπόλοιπα Μεσογειακά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) επικεντρώνουν τη προσπάθεια τους στη παρεμπόδιση εισόδου παράνομων μεταναστών στο έδαφος τους, ενώ η ΚΔ στο χειρισμό μετά την είσοδο τους.

      Βίαια, παράνομα, συστηματικά και με γοργούς ρυθμούς η Κύπρος αλλάζει δημογραφικό χαρακτήρα.  Στόχος της Τουρκίας, η επικράτηση του Μουσουλμανικού στοιχείου σε βάρος του Χριστιανισμού, του Τουρκικού στοιχείου σε βάρος του Ελληνικού και σε βάθος χρόνου ο αφανισμός του.

      2.  Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο

      Η Τουρκία, από τη δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ συμβούλου του πρωθυπουργού Μεντερές 1956, επιτελικό «Σχέδιο Ανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1958), έθεσε ως στρατηγικό στόχο τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου και την ανατροπή της πληθυσμιακής υπεροχής των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την ασφάλεια της και τoν ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

      Η Τουρκία προώθησε με επιμονή τη στοχοθεσία της, ακολουθώντας την αρχή του πολέμου «εκλογή του σκοπού και εμμονή εις αυτόν» και επέτυχε σε μεγάλο βαθμό την υλοποίηση της με κύριους σταθμούς:

      · 1960

      Με τις Συνθήκες Εγκαθίδρυσης, Εγγυήσεως , Συμμαχίας πέτυχε:

      –  Επεμβατικά δικαιώματα και διατήρηση στρατευμάτων στη Κύπρο (Δικαιώματα που είχε απωλέσει με την Συνθήκη της Λοζάνης 1923).

      –  Λειτουργική διχοτόμηση (Βέτο Αντιπροέδρου, ξεχωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή, ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους, ξεχωριστά Δημοτικά Συμβούλια).

      –  Υπερβολικά προνόμια στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι από μειονότητα του 18% έγιναν κοινότητα με δυσανάλογη συμμετοχή στο κρατικό μηχανισμό.

      · 1974

      Με την εισβολή, την κατοχή, τον εποικισμό, τον ξεριζωμό των Ελλήνων από το Βόρειο τμήμα της Κύπρου και τη δημιουργία του παράνομου καθεστώτος της «ΤΔΒΚ» πέτυχε:

      – Γεωγραφική διχοτόμηση.

      – Δημογραφική αλλοίωση.

      – Να θέσει τις βάσεις δημιουργίας συνεταιρικού κράτους στη Κύπρο.

      · 2004

      Με το σχέδιο λύσης του κυπριακού προβλήματος (Σχέδιο Ανάν) θα ολοκλήρωνε τους στόχους της, εάν υιοθετείτο, και θα έθετε υπό τον έλεγχο και την κηδεμονία της την Κύπρο, η οποία θα αφοπλίζετο και θα ενομιμοποιούντο τα τετελεσμένα της κατοχής και το ψευδοκράτος.

      Σήμερα, η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για ολοκλήρωση του στόχου της, με ενέργειες προς τρεις άξονες:

      · 1ος Άξονας

      Λύση συνομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, στη βάση της παρθενογένεσης και του συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών, με διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στο νησί.  Στην ουσία, επιδιώκει οι κατεχόμενες περιοχές να γίνουν επαρχία της Τουρκίας και οι ελεύθερες περιοχές να αφοπλισθούν και να τεθούν υπό τον έλεγχο της, όπως θα συνέβαινε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με το οποίο η Τουρκία θα επετύγχανε:

      Διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στη Κύπρο.

      Αφοπλισμό του κυπριακού κράτους και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων του στη ξηρά, την θάλασσα και τον αέρα.

      Ενσωμάτωση στο σχέδιο, άνω των 60 διμερών συμφωνιών του ψευδοκράτους με την Τουρκία. Με αυτές, η Τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία ουσιαστικά γινόταν επαρχία της Τουρκίας και η Τουρκία αποκτούσε δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο χώρο της Κύπρου, χωρίς να χρειάζεται έγκριση του κυπριακού κράτους. Η τελική κατάληξη είναι, ότι μόνο η Ελλάδα και το Κυπριακό κράτος δεν θα είχαν δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί, που αποτελεί σημαντική παράμετρο της στρατηγικής αξίας του.

      Η Τουρκία δεν επιδιώκει πλήρη διχοτόμηση και δύο κράτη στη Κύπρο, επειδή αυτό αφήνει στους Έλληνες της Κύπρου περιθώρια αυτονομίας και επιλογών στην ασφάλεια, που προσκρούουν στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας και στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.  Η επιλογή αυτή δυνατόν να δημιουργήσει προβλήματα στην ασφάλεια της Τουρκίας, όπως η ίδια εκτιμά.

      Χαρακτηριστική είναι η δήλωση το 1976, μετά την τουρκική εισβολή, του Τουράν Γκιουνές, υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης Ετσεβίτ, ότι η διχοτόμηση είναι καθαρή παραφροσύνη γιατί θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας (συνέντευξη στη εφημερίδα ‘ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ’ των Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου 1976).

      Αν η επιλογή των δύο κρατών εξυπηρετούσε τη Τουρκία, τότε μετά την ίδρυση του ψευδοκράτους το 1983, δεν θα συναινούσε σε οποιεσδήποτε συνομιλίες για λύση του κυπριακού προβλήματος.

      · 2ος Άξονας

      Υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Στα πλαίσια αυτής της στόχευσης η Τουρκία:

      – Δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της ΚΔ.  Δεν ανοίγει τα λιμάνια και αεροδρόμια της σε σκάφη και αεροσκάφη της Κύπρου, όπως δεσμεύεται να πράττει για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

      – Παραβιάζει το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ, δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες.

      – Δεν αποσύρει τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) και συνεχίζει τον παράνομο εποικισμό.

      · 3ος Άξονας

      Αναβάθμιση του ψευδοκράτους και εξάλειψη κάθε Ελληνικού στοιχείου. Εξόντωση εγκλωβισμένων, παρεμπόδιση επιστροφής προσφύγων, εκμετάλλευση των περιουσιών τους, καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλαγή των τοπωνυμίων.  Στόχος, να εμφανιστεί το ψευδοκράτος ως κράτος ισότιμο προς τη ΚΔ, στα πλαίσια συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών.

      3.  Παρούσα κατάσταση από πλευράς Ασφάλειας στη Κύπρο

      Τουρκική Απειλή

      Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας λόγω της κατοχής του βορείου τμήματος της (37% του εδάφους της), του συνεχιζόμενου εποικισμού (πέραν των 250.000 εποίκων, για κάθε Τουρκοκύπριο [Τ/Κ] αντιστοιχούν 2-3 Τούρκοι έποικοι), της συστηματικής διοχέτευσης λαθρομεταναστών στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων και της πολυδιάσπασης της κυριαρχίας της.  Η ΚΔ ασκεί κυριαρχία στις ελεύθερες περιοχές, η Τουρκία στις κατεχόμενες, η Βρετανία στις βρετανικές βάσεις (ΒΒ) και τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ) στην ουδετέρα ζώνη (ΟΖ).

      Παρά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ (το 2004) και τη διάνοιξη σημείων διέλευσης στη γραμμή αντιπαρατάξεως (το 2003), η στρατιωτική απειλή δεν μεταβλήθηκε γιατί δεν μεταβλήθηκαν τα συστατικά στοιχεία της, ήτοι:

      * Η Δύναμη (43.000 άνδρες, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650 τεθωρακισμένα [ΤΘ]), η Σύνθεση (2 Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, 1 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, 1 Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, Διοίκηση Πυροβολικού, Σύνταγμα Καταδρομών) και η Διάταξη (επιθετική, προωθημένη) των ΤΔΚ.

      * Η στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο, που επαναβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας την 1η Ιουλίου 2009.

        Η Τουρκία διατηρεί αναλογία πέραν του 3:1 των ΤΔΚ σε σχέση με την Εθνική Φρουρά (ΕΦ) με στόχο την άσκηση ψυχολογικής βίας, προκειμένου οι Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση, η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.

        Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), ως μοχλό πίεσης για να επιτυγχάνει πολιτικά και άλλα οφέλη, χωρίς να εμπλέκεται σε πόλεμο (περίπτωση Ίμια στην Ελλάδα και Στροβίλια, Λουρουτζίνα στη Κύπρο).

        Η Τουρκία, όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής μετά το 1974, «έκτισε» στη Κύπρο επιθετικές δυνατότητες και συγκεκριμένα:

        * Μετέφερε δυνάμεις και σύγχρονα οπλικά συστήματα από τη Τουρκία.

        * Αναδιοργάνωσε τις δύο μεραρχίες πεζικού (την 28ΜΠ και 39ΜΠ) σε μηχανοκίνητες μεραρχίες πεζικού και την ΤΟΥΡΔΥΚ σε μηχανοκίνητη ταξιαρχία.

        * Αναβάθμισε τα άρματα μάχης Μ48Α5Τ1 σε Μ48Α5Τ2, με δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών επιχειρήσεων και εκτέλεσης βολών εν κινήσει.

        * Αντικατέστησε το Πυροβολικό των 105χιλ με αυτοκινούμενα πυροβόλα των 155χιλ, με μεγαλύτερη ευκινησία και ισχύ πυρός.

        * Δημιούργησε υποδομές Διοικητικής Μέριμνας (αποθηκεύσεις καυσίμων, πυρομαχικών κλπ).

        * Ανέπτυξε όλες τις δυνάμεις των κατοχικών στρατευμάτων σε προωθημένη διάταξη εντεύθεν του Πενταδακτύλου.

          Η Τουρκία στη Κύπρο διατηρεί συνεχώς το στρατιωτικό πλεονέκτημα της δυνατότητας, να διεξαγάγει αιφνιδιαστικά επιθετικές επιχειρήσεις, χωρίς κινητοποίηση και μεταφορά ενισχύσεων από τη Τουρκία, και να επιτύχει εντός μικρού χρονικού διαστήματος στρατηγικά πλεονεκτήματα.  Μεγάλη τρωτότητα παρουσιάζουν η Λευκωσία, η Λάρνακα και τα Κοκκινοχώρια.

          Οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που έχει η Τουρκία στη Κύπρο οφείλονται:

          • * Στο μέγεθος της χώρας και την ισχυρή πολεμική μηχανή της.
          • * Στην εγγύτητα των αεροναυτικών βάσεων της.
          • * Στη δύναμη, σύνθεση και διάταξη των ΤΔΚ.
          • * Στο πεδινό του εδάφους στη γραμμή αντιπαράταξης.
          • * Στην ύπαρξη ζωτικών χώρων σε μικρό βάθος από την γραμμή αντιπαράταξης και στις αδυναμίες της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ).

          Οι κύριες αδυναμίες της ΕΦ είναι:

          • * Το μικρό μέγεθος της σε σύγκριση με τις Τουρκικές ΕΔ.
          • * Η μεγάλη εξάρτηση της επάνδρωσης της από την επιστράτευση.
          • * Η ουσιαστική έλλειψη πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας, σε συνδυασμό με τη φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδος-Κύπρου.
          • * Οι μεγάλες ανάγκες αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων. Η συμπίεση του Προϋπολογισμού Άμυνας (ΠΥ) τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σοβαρά προβλήματα.
          • * Προβλήματα στην εκπαίδευση και το ηθικό του προσωπικού, που επηρεάζονται και από το αρνητικό κλίμα για την άμυνα που καλλιεργεί μέρος του πολιτικού κόσμου και του λαού.

          Η στρατιωτική αξιολόγηση της κατάστασης στη Κύπρο (Risk assessment) παρουσιάζει υψηλό βαθμό κινδύνου για τη ΚΔ, λόγω της Τουρκικής απειλής, που μπορεί να μειωθεί αν ενισχυθεί:

          • * Η μαχητική Ισχύς της ΕΦ.
          • * Το δόγμα του ΕΑΧ.
          • * Η συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Η στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με Χώρες της ΕΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Γαλλία, Ρωσία κλπ).

          Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας

          Άλλη μια σοβαρή παράμετρος, που επηρεάζει αρνητικά το ανισοζύγιο των δυνάμεων στη Κύπρο και το αξιόμαχο της ΕΦ, είναι η απουσία θεσμοθέτησης Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) από τη Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ), η οποία δεν έχει αντίστοιχα κείμενα, όπως «Η Λευκή Βίβλος για την Άμυνα» της Αγγλίας και Γαλλίας, η ΣΕΑ των ΗΠΑ (συντάσσεται από το National Security Council) και η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της Ελλάδος.

          Η ΣΕΑ προσδιορίζει μακροπρόθεσμους στόχους, οι οποίοι ακολουθούνται από όλες τις κυβερνήσεις και αναπροσαρμόζονται αναλόγως. Οι στόχοι αυτοί αποτελούν τη πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής και των αμυντικών απαιτήσεων.  Είναι ο φάρος, που καθοδηγεί τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την ετοιμότητα τους και τα εξοπλιστικά προγράμματα.

          Η ΚΔ θα έπρεπε να είχε θέσει ως κύρια στοχοθεσία και να εργασθεί με αποφασιστικότητα για την απομάκρυνση των ΤΔΚ και εποίκων (δύο εγκλήματα κατά του Διεθνούς Δικαίου), ως προϋποθέσεων για έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

          Δυστυχώς αποτύχαμε στην υιοθέτηση και υλοποίηση τέτοιας στοχοθεσίας, με αποτέλεσμα:

          • * Η βάση του προβλήματος, από θέμα εισβολής κατοχής και εποικισμού, να καταλήξει σε δικοινοτική διαφορά.
          • * Η Τουρκία να παραμένει στο απυρόβλητο και η διεθνής πίεση να ασκείται στη πλευρά μας. Στο θύμα αντί στο θύτη.
          • * Η διχοτόμηση, ο εποικισμός, η τουρκοποίηση των κατεχομένων να παγιώνονται, με τις ατέρμονες, μακροχρόνιες διακοινοτικές συνομιλίες.

          4.  Γεωπολιτική Σημασία της Κύπρου

          Γενικά

          Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι θέμα άμεσα συνδεδεμένο με τον παράγοντα ασφάλεια.  Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου απορρέει βασικά από τη γεωγραφική θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) και τις υποδομές στο έδαφος της.

          Η θέση της Κύπρου ακουμπά σε δύο καυτά θέματα, την ενέργεια και την ασφάλεια, που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την παγκόσμια ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και οικονομία.

          Ενέργεια

          Η Κύπρος ευρίσκεται ανάμεσα σε δύο ζώνες μεγάλης στρατηγικής σημασίας.  Προς Ανατολάς, η ζώνη η οποία διαθέτει το 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και εκτείνεται από την ευρύτερη περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου μέχρι τη Κασπία Θάλασσα.  Προς Δυσμάς, η ζώνη των χωρών της ΕΕ που αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας στο κόσμο.

          Η Κύπρος λοιπόν, εγκατεστημένη στην Ανατολική Μεσόγειο, μοιάζει με εξέδρα ανάμεσα στη ζώνη που παράγει την ενέργεια και την ζώνη που καταναλώνει την ενέργεια.  Βρίσκεται στο σταυροδρόμι διακίνησης της ενέργειας, έναντι της απολήξεως των αγωγών πετρελαίου στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και του Σουέζ, που αποτελεί την πύλη εισόδου πετρελαιοφόρων στη Μεσόγειο.

          Το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο, το Σουέζ και τις νότιες θάλασσες της Κύπρου, διακινείται προς την ΕΕ και τη Δύση γενικότερα.

          Το πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα, δια του μεγάλου μήκους αγωγού BTC (Μπακού-Τυφλίδα-Τσεϊχάν) με δυνατότητα διακίνησης 1 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι Τσεϊχάν της Τουρκίας και από εκεί, δια των θαλασσίων ζωνών της Κύπρου, μεταφέρεται προς τη Δύση.

          Το πετρέλαιο από το Βόρειο Ιράκ, δια του 600 μιλίων αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν με δυνατότητα να διακινεί 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι του Τσεϊχάν και από εκεί μεταφέρεται στη Δύση.  Επίσης από το Βόρειο Ιράκ, το πετρέλαιο με αγωγούς διακινείται στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου έναντι της Κύπρου (Συρία, Ισραήλ).

          Το λιμάνι του Τσεϊχάν, στο Κόλπο της Αλεξανδρέττας έναντι της Κύπρου, εξελίσσεται σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο για τη διακίνηση της ενέργειας από την Κασπία και το Βόρειο Ιράκ προς τη Δύση.  Προγραμματίζεται και η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν και προς Ανατολή, μέσω της ανατολικής θαλάσσιας ζώνης της Κύπρου, στο λιμάνι Ασκελόν του Ισραήλ, από εκεί με αγωγό προς το λιμάνι Εϊλάτ στο Κόλπο Άκαμπα και ακολούθως με πετρελαιοφόρα προς την Ινδία.  Επίσης προγραμματίζεται, η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν προς Μέση Ανατολή (Νοβορόσικ-Σαμψούντα-Τσεϊχάν-Μέση Ανατολή).

          Στο θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κύπρου, στις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της Αιγύπτου και Ισραήλ, έχουν εντοπισθεί μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου.  Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι παρόμοια αποθέματα υπάρχουν και στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το στοιχείο αυτό δίδει νέα διάσταση στη γεωπολιτική σημασία της Κύπρου.

          Η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για:

          • * Διακίνηση της ενέργειας.
          • * Παραγωγή φυσικού αερίου.
          • * Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών που πηγάζουν από τη Μέση Ανατολή.

          Οι μεγάλες δυνάμεις και οι εταιρείες πετρελαίου, επειδή διακυβεύονται ύψιστα ζωτικά συμφέροντα τους, ενδιαφέρονται και επενδύουν στην ενεργειακή ασφάλεια που αφορά τις πηγές και τους δρόμους της ενέργειας (Αγωγοί-Πετρελαιοφόρα).

          Η Κύπρος, λόγω της θέσεως της, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο αν ενταχθεί πλήρως στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της ΕΕ.

          Η Τουρκία επιβουλεύεται το θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay 1982 και δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ούτε τις συμφωνίες που υπέγραψε η ΚΔ για οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο (2003) και το Ισραήλ (2007). Παραβιάζει συστηματικά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες που πραγματοποιεί η ΚΔ στην ΑΟΖ της.

          Η Τουρκία θεωρεί την αλυσίδα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και τη Κύπρο ως αναχώματα, που παρεμποδίζουν την επέκταση της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ως εν δυνάμει βατήρες επιθετικών ενεργειών εναντίον της.  Για το λόγο αυτό, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση και τον έλεγχο τους. Επισημαίνεται, ότι η Τουρκία, με το σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού, θα επετύγχανε το στόχο της αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο.

          Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο

          Η Κύπρος γειτνιάζει προς την ασταθή περιοχή της Μέσης Ανατολής στο πιο ευαίσθητο τμήμα των συνόρων της ΕΕ, από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειας της, αλλά και της ΕΕ.  Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως:

          • * Τρομοκρατία.
          • * Διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής.
          • * Λαθρεμπόριο όπλων.
          • * Οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων μεταναστών.
          • * Θρησκευτικός φανατισμός.

          Οι ασύμμετρες απειλές είναι ασαφείς, πολύμορφες, λιγότερο ευδιάκριτες, λιγότερο προβλέψιμες.  Η αντιμετώπιση τους απαιτεί συλλογική προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο, συνεργασία ιδίως στις πληροφορίες και μεγάλο κόστος.  Σήμερα, καμιά χώρα δεν μπορεί μόνη να αντιμετωπίσει όλες τις απειλές κατά της ασφάλειας της.  Ενδεικτική είναι η συλλογική προσπάθεια με την ναυτική επιχείρηση ‘ΑΤΑΛΑΝΤΑ’ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την αντιμετώπιση των πειρατών της Σομαλίας, που απειλούν τη διακίνηση της ενέργειας και του εμπορίου από Άπω και Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη.

          Υποδομές στο έδαφος της Κύπρου – Λοιπά Στοιχεία

          Η Κύπρος διαθέτει υποδομές στο έδαφος της (Κυπριακή Δημοκρατία, Βρετανικές Βάσεις) για:

          • * Αεροναυτικές διευκολύνσεις (λιμάνια, αεροδρόμια, Αεροπορικές/Ναυτικές βάσεις).
          • * Επιτήρηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου (Ραντάρ ερεύνης Αέρος, Εδάφους).
          • * Παρακολούθηση επικοινωνιών και συλλογή πληροφοριών σε ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη (Επικοινωνιακές εγκαταστάσεις, συμμετοχή στο παγκοσμίου εμβέλειας σύστημα ‘ECHELON’ από τη Βρετανία με επικοινωνιακές εγκαταστάσεις στις Βρετανικές Βάσεις).

          Η Κύπρος αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας τριών Ηπείρων για θέματα εμπορίου, οικονομίας, ανθρωπιστικά, επικοινωνιών, συγκοινωνιών, πολιτιστικά, και θέματα πολιτικής και ασφάλειας.

          Διαθέτει εκτεταμένο χώρο FIR και έρευνας-διάσωσης που καλύπτει μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου, από όπου διέρχεται μεγάλος όγκος θαλασσίων και εναερίων συγκοινωνιών που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στη χώρα.

          Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ)

          Η γεωγραφική θέση της Κύπρου εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ, που τέθηκαν με τη νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας που υιοθετήθηκε το 2003 (European Security Strategy [ESS]).

          Οι δύο από τους τρεις στρατηγικούς στόχους της ESS ακουμπούν στη Κύπρο και συγκεκριμένα:

          • * Η αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών.
          • * Η δημιουργία ζώνης ασφάλειας στη περίμετρο της ΕΕ, ενός δακτυλίου χωρών στο Ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, με τις οποίες να συνεργάζεται η ΕΕ.

          Η Κύπρος πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί προωθημένο παρατηρητήριο/φυλάκιο της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι της Μέσης Ανατολής, για θέματα ασφάλειας και ενέργειας, σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          Επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη (Partnership for Peace  [PfP]) δεν συμμετέχει πλήρως στο πυλώνα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια της και στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής αξίας της.  Συγκεκριμένα:

          • * Δεν λαμβάνει διαβαθμισμένες πληροφορίες ΝΑΤΟ για θέματα ασφάλειας.
          • * Δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ΝΑΤΟ-ΕΕ για θέματα ασφάλειας που αφορούν όλες τις χώρες της ΕΕ.
          • * Δεν μπορεί να αξιοποιήσει τη διάθεση στην ΕΕ του εδάφους της (λιμάνια, αεροδρόμια, Ραντάρ) για στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ, όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ (διαδικασία «Berlin+»).

          Στη PfP συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου (Ελβετία, Ρωσία, Ουκρανία κλπ).  Εξαίρεση αποτελεί μόνο η Κύπρος. Οι περιορισμοί, που τέθηκαν στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ, πηγάζουν από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Δεκεμβρίου 2002 στη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης, όπου καθορίστηκε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ ή της PfP και δεν έχουν υπογράψει συμφωνία ασφάλειας με το ΝΑΤΟ, δεν θα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις της ΕΕ όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ.

          Οι περιορισμοί που υφίσταται η Κύπρος στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ, επειδή δεν είναι μέλος της PfP, μειώνουν το γεωπολιτικό βάρος που έχει η Κύπρος για την ΕΕ, αφού δεν γίνεται πλήρης εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής αξίας της.

          Βρετανία – Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)

          Οι ΒΒ είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τα συμφέροντα της Βρετανίας, ιδιαίτερα εκείνα τα οποία συνδέονται με την ενέργεια και την ασφάλεια.

          Τα διεθνή γεγονότα των τελευταίων χρόνων αναβάθμισαν το ρόλο των ΒΒ (επιλογές στη διακίνηση της ενέργειας, ευρείας κλίμακος τρομοκρατικές ενέργειες, πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και Κεντρική Ασία).

          Οι ΒΒ χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη των στρατευμάτων της Βρετανίας και ΗΠΑ στις επιχειρήσεις στο Ιράκ και Αφχανιστάν, καθώς και της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη κρίση του Λιβάνου.

          Στα πλαίσια λύσης του Κυπριακού, η Βρετανία επιδιώκει ισχυροποίηση, εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των ΒΒ. Αυτό θα επιτευχθεί με αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους, για να εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου, και με λύση του Κυπριακού, η οποία να αποκλείει τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους. Λύση, η οποία να βασίζεται στην εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ που παραβιάζει την κυριαρχία και αυτονομία της ΚΔ.

          Επισημαίνεται, ότι η Βρετανία, όπως εξ άλλου και η Τουρκία, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους και θα το επετύγχανε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν.  Η Βρετανία, με το σχέδιο αυτό, επετύγχανε εδραίωση του καθεστώτος των ΒΒ (συμπληρωματικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, για να ισχυροποιηθεί με τη ψήφο του λαού), μεγαλύτερη πρόσβαση στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου (επαναχάραξη θαλασσίων ζωνών από ένα μόνο Άγγλο εμπειρογνώμονα),  κίνηση των πλοίων της στο θαλάσσιο χώρο των ΒΒ «για οποιοδήποτε σκοπό» και έθετε φραγμό στη δυνατότητα της Κύπρου να προσφεύγει σε διεθνή βήματα για επίλυση διαφορών με τη Βρετανία.

          ΗΠΑ

          Οι ΗΠΑ θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο «την λεωφόρο» που τους εισαγάγει μέσω των λιμένων και αεροδρομίων της στο ζωτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου έχουν στρατηγικά συμφέροντα που σχετίζονται κυρίως με την ενέργεια και την ασφάλεια (ιδιαίτερα το πρόβλημα της τρομοκρατίας).

          Η Ανατολική Μεσόγειος ελέγχεται από τη Τουρκία, το Ισραήλ και τη Βρετανία (ΒΒ), υπό τη στρατηγική ομπρέλα των ΗΠΑ.

          Τουρκία

          Επιδιώκει να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο, με:

          • * Εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης της, του μεγέθους της και της δημογραφικής ευρωστίας της.
          • * Προβολή της στρατιωτικής ισχύος της και, ιδιαίτερα, των αεροναυτικών δυνάμεων της και την αύξηση της αυτάρκειας της πολεμικής βιομηχανίας της.
          • * Έλεγχο της διακίνησης της ενέργειας προς την ΕΕ (πλέγμα αγωγών) και των υδάτων προς την Μέση Ανατολή (πλέγμα υδατοφρακτών στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη).
          • * Προώθηση ενός νεο-οθωμανικού εθνικισμού.
          • * Επιβολή ηγεμονικού ρόλου στις γειτονικές της χώρες (Ελλάδα, Αρμενία, Συρία, Ιράκ κλπ).
          • * Πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.
          • * Ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στο θαλάσσιο χώρο, μεταξύ Καστελλορίζου και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Ελλάδα

          Η ανατροπή του γεωπολιτικού δυναμικού προς όφελος της Τουρκίας, οδήγησε σε:

          • * Περιορισμό του ρόλου και της επιρροής της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο.
          • * Υποχωρητικότητα της Ελλάδος έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο, για ανατροπή του status quo.
          • * Φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου και αποδυνάμωση του αμυντικού άξονα μεταξύ των δύο χωρών.
          • * Επέκταση των αξιώσεων της Τουρκίας στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Καστελλορίζου-Κύπρου (Η φωνή του Θουκυδίδη αντηχεί από τα βάθη της Ιστορίας: «Ο ισχυρός προχωρεί, όσο του επιτρέπει η δύναμη του»). Δραστηριοποιείται με αεροναυτικές ασκήσεις, ασκήσεις έρευνας-διάσωσης, παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, χαράσσει αυθαίρετα την ΑΟΖ της σε βάρος της Ελλάδος και Κύπρου.

          Υπάρχει ανάγκη επαναφοράς της ισορροπίας του στρατιωτικού δυναμικού, ιδιαίτερα στη θάλασσα και τον αέρα, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Ελλάδα την επιθετικότητα της Τουρκίας και να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.  Αυτό θα προσδώσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος στην Ελλάδα, αφού η περιοχή αυτή αποτελεί ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          5.  Η Ασφάλεια στα πλαίσια Λύσης του Κυπριακού

          Γενικά

          Οι επιδιώξεις μας θα πρέπει να στοχεύουν προς δύο άξονες:

          • * Κατάργηση του υφιστάμενου Συστήματος Ασφάλειας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Αντικατάσταση του με νέο Σύστημα Ασφάλειας, το οποίο να διασφαλίζει την:

          – Ανεξαρτησία,

          – Εδαφική Ακεραιότητα,

          – Κυριαρχία,

          – Ασφάλεια των Πολιτών και

          – Προστασία των Εθνικών Συμφερόντων της Κύπρου.

          Υφιστάμενο Σύστημα Ασφάλειας

          Βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960, που επιβλήθηκαν στη Κύπρο για να της παραχωρηθεί περιορισμένη ανεξαρτησία.

          Λειτούργησαν καταστροφικά για τη Κύπρο. Οι εγγυήτριες δυνάμεις και κυρίως η Τουρκία τις εκμεταλλεύθηκαν για την προώθηση των συμφερόντων τους σε βάρος της Κύπρου.

          Η Τουρκία δίδει τη δική της ερμηνεία στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεως, περί μονομερούς επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων.  Υποστηρίζει, ότι της παρέχει το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης όπως έπραξε το 1964 (αεροπορικοί βομβαρδισμοί) και το 1974 (εισβολή).  Αυτό αντίκειται προς τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ 2(4), περί απειλής ή χρήσης βίας στις Διεθνείς Σχέσεις, και 53, που καθορίζει ότι μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί να εξουσιοδοτήσει στρατιωτική δράση.

          Ουσιαστικά είναι άκυρες, γιατί παραβιάζουν αρχές και καταναγκαστικούς κανόνες διεθνούς δικαίου (άρθρο 53 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών) και οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς επί 35 χρόνια (άρθρο 60 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).

          Είναι αναχρονιστικές και η διατήρηση τους θα αποτελεί μόνιμη πληγή.

          Νέο Σύστημα Ασφάλειας

          Είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη:

          • * Τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος (στοχοθεσία Τουρκίας).
          • * Την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας.
          • * Τη θέση της Κύπρου σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας.

          Πρέπει να βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

          • * Στη Δυνατότητα Αυτοάμυνας της Κύπρου.
          • * Στην πλήρη συμμετοχή της στην ΚΕΠΠΑ/ΕΕ.
          • * Στην ένταξη της σε περισσότερους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας.

          Η υιοθέτηση ενός νέου Συστήματος Ασφάλειας επιβάλλει:

          1)      Μη αποδοχή επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, απομάκρυνση των  ξένων στρατευμάτων και εποίκων, κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960.  Αν δεν καταργηθούν θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης.  Δεν μπορούμε να αναθέσουμε πάλιν «ρόλο προστάτη» στον σφαγέα και καταπατητή επί 35 χρόνια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας. Καμιά χώρα της ΕΕ δεν έχει εγγυητές και προστάτες.

          Η Τουρκική πλευρά στις συνομιλίες υποστηρίζει τη διατήρηση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960, ενώ η δική μας την κατάργηση τους.  Κατά την άποψη μου, η θέση μας για κατάργηση των Συνθηκών αποδυναμώνεται:

          • * Από το γεγονός ότι, η πλευρά μας υποστηρίζει αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους. Αυτό δημιουργεί κενό ασφάλειας, το οποίο θα εκμεταλλευθεί η Τουρκία για εμμονή στη διατήρηση των Συνθηκών.
          • * Από την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας την 5η Ιουνίου 2008 μεταξύ ΚΔ και ΗΒ, που περιλαμβάνει δέσμευση συμμόρφωσης προς τις Συνθήκες («The two Countries, reiterate their commitment to their respective obligations under the Treaties signed in 1960»). Οι Συνθήκες του 1960 περιλαμβάνουν τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (προσδιορίζει το καθεστώς των ΒΒ), τη Συνθήκη Εγγυήσεως (επεμβατικά δικαιώματα εγγυητριών δυνάμεων) και τη Συνθήκη Συμμαχίας (διατήρηση Τουρκικών και Ελληνικών στρατευμάτων στη Κύπρο).

          2)      Μη αποδοχή περιορισμών:

          • * Στα Κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στη θάλασσα και στον αέρα.
          • * Στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Στη διάθεση του εδάφους της για υποστήριξη διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

          Αυτοί οι περιορισμοί είχαν τεθεί και στο σχέδιο Ανάν και υποστηρίζονται και σήμερα από τη Τουρκία.

          3)      Διασφάλιση Αποτελεσματικού Συστήματος εφαρμογής της λύσης (επιστροφή εδαφών, προσφύγων, περιουσιών, αποχώρηση στρατευμάτων).

          4)      Πλήρη συμμετοχή της Κύπρου στο πυλώνα ΚΕΠΠΑ της ΕΕ.

          Αυτό προϋποθέτει ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (PfP) και υπογραφή Συμφωνίας Ασφαλείας με το ΝΑΤΟ.

          Η πλευρά μας δεν υιοθετεί αυτή τη θέση.  Κατά την άποψη μου είναι λανθασμένη επιλογή και πρέπει να αναθεωρηθεί, όπως ζήτησε και η Βουλή της Κύπρου κατά πλειοψηφία.

          5)      Διατήρηση από την Κύπρο του Δικαιώματος Αυτοάμυνας και διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη βούληση του Κυπριακού Κράτους.

          Το δικαίωμα της Αυτοάμυνας κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ και αποτελεί βασική παράμετρο της Συνθήκης της Λισσαβόνας.

          Στις συνομιλίες για τη λύση, η πλευρά μας συμφώνησε στην αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, θέση την οποία υποστηρίζουν η Τουρκία και Βρετανία.  Η Κύπρος να μην έχει Ένοπλες Δυνάμεις, να έχει μόνο Αστυνομία.

          Κατά την άποψη μου, αυτό θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας και επιβίωσης του Ελληνισμού στη Κύπρο. Είναι τόσα πολλά τα μειονεκτήματα, που δημιουργείται εύλογα η απορία πόσο σοβαρά μελετήθηκαν από τη πλευρά μας:

          • * Η γεωπολιτική διάσταση του θέματος. Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατιωτικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες Δυνάμεις.
          • * Το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας. Η Κύπρος βρίσκεται εγγύς της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής, από όπου ενδέχεται να προκύψουν ασύμμετρες απειλές κατά της ασφάλειας της Κύπρου, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (τρομοκρατία, διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόριο όπλων κλπ). Θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος, ανίσχυρο να ασκεί πλήρη εξουσία στην επικράτεια του σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και της Τουρκίας.
          • * Η Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο και η πολιτική της Βρετανίας για τις ΒΒ.

          Η αποστρατιωτικοποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και Βρετανίας που θα εκμεταλλεύονται μονοπωλιακά τη γεωστρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, πλησίον των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί την αποδεδειγμένη επεκτατική πολιτική της, που υλοποιείται συστηματικά και αδίστακτα με τελικό στόχο τον πλήρη έλεγχο και δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλεια της και τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, στο ζωτικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, εξυπηρετεί τη δικαιολόγηση της εσαεί παραμονής των ΒΒ, για την προάσπιση των συμφερόντων και των απαιτήσεων ασφαλείας της Δύσης.  Αν απομακρυνθούν οι ΒΒ και η Κύπρος είναι αφοπλισμένη, ποιος θα καλύψει αυτή την απαίτηση;

          • * Οι υποχρεώσεις της Κύπρου στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ και των δεσμεύσεων της Συνθήκης της Λισσαβόνας, που τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Δεκεμβρίου 2009 και αποτελεί πλέον ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το άρθρο 42 της Συνθήκης δεσμεύει τα κράτη μέλη να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητες τους και να παρέχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα τους σε κράτος μέλος που θα δεχθεί ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ.

          Αυτό σημαίνει ότι, για να νομιμοποιείται η βοήθεια των κρατών μελών της ΕΕ προς ένα άλλο κράτος που δέχεται ένοπλη επίθεση, θα πρέπει αυτό το κράτος να ασκήσει το δικαίωμα αυτοάμυνας στα πλαίσια του άρθρου 51.  Η αφοπλισμένη Κύπρος δεν θα μπορέσει να το πράξει χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          Γιατί θα πρέπει, με δική μας βούληση, να αποκλίνουμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να απολακτίσουμε την ομπρέλα ασφάλειας που μας προσφέρει η ΕΕ;

          · Η Δυνατότητα της Κύπρου:

          – Να ασκεί τα Κυριαρχικά Δικαιώματα της στη ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα (μπορεί π.χ. η αστυνομία να ελέγχει τον εναέριο χώρο και να χειρίζεται την αντιαεροπορική άμυνα και την παράκτια άμυνα;).

          – Να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα της.

          – Να εξασφαλίζει Συνθήκες Ασφάλειας στους πολίτες της.

          • * Οι επιπτώσεις από το γεγονός, ότι η Κύπρος θα είναι:

          – Το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          – Το μοναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί το δικαιώμα της αυτοάμυνας.  Υπάρχουν ελάχιστα κράτη στο κόσμο που δεν έχουν Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), κανένα όμως δεν υπάρχει που να στερείται το δικαίωμα να αποκτήσει, εάν το ίδιο κρίνει ότι χρειάζεται ΕΔ, με εξαίρεση βέβαια τα υπό κηδεμονία κράτη (προτεκτοράτα).

          Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλεια μας ποιος θα το πράξει;

          Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;  Ό,τι Ελληνικό περισώθηκε, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της ΕΦ και της ΕΛΔΥΚ.  Τα ψηφίσματα των ΗΕ για απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής παραμένουν ανεκτέλεστα για 35 χρόνια.

          Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Καρπασίας;  Μήπως η Συμφωνία της Γ’ Βιέννης του 1975;  Από 15.000 παρέμειναν σήμερα μόνο 200, λόγω των συνθηκών τρομοκρατίας και καταπίεσης που επέβαλε η Τουρκία στους ανυπεράσπιστους αδελφούς μας.  Ό,τι έπραξε στην Ίμβρο, την Τένεδο, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξανδρέττα.  Αυτό θα συνέβαινε και με τον Ελληνισμό της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με μια αφοπλισμένη και ανυπεράσπιστη Κύπρο σε καθεστώς ανασφάλειας υπό την ομηρία της Τουρκίας.  Αυτό θα συμβεί και σε μελλοντική λύση, αν δεν αποσύρουμε τις θέσεις μας.

          Το ερώτημα που τίθεται, δεν είναι «γιατί η πανίσχυρη Τουρκία και Βρετανία επιζητούν την αποστρατιωτικοποίηση του μικρού κράτους μας»; Το βασανιστικό ερώτημα είναι «γιατί το ζητούμε εμείς»!; Επιζητούμε να τελούμε εσαεί υπό την κηδεμονία της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Σο επιχείρημα «τι μπορούμε να κάνουμε έναντι της πανίσχυρης Τουρκίας», η απάντηση είναι:

          Οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες και λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντα τους.  Υπολογίζουν μόνο το κόστος, που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός κι αν είναι. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο όλες οι χώρες έχουν ΕΔ και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία.

          Στο επιχείρημα ότι «σε μια λύση η Τουρκία δεν θα είναι αντίπαλος», την απάντηση δίδει η γνώση της αμετακίνητης στοχοθεσίας της Τουρκίας για τη Κύπρο, όπως επαναβεβαιώνεται περιοδικά από το ΣΕΑ.

          Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» σημειώνει, ότι «η Τουρκία πρέπει να έχει ρόλο στη Κύπρο λόγω της στρατηγικής θέσης της, ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα έχει υπήρχε κανένας Τούρκος στο νησί» (σελ. 179).

          Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη, αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης, όπως θα κατέρρεε εκείνο του σχεδίου Ανάν.  Είχαν ως υπόβαθρο, ένα προβληματικό σύστημα ασφάλειας, βασισμένο στην απαράδεκτη στρατηγική των προτεκτοράτων, που επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες στις αδύνατες.

          Ας μη βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα, ότι θα αναθέσουμε σε άλλους την ασφάλεια μας, ότι θα αναλάβουν άλλοι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειας μας.  Ουδείς θα το πράξει χωρίς οφέλη και χωρίς σοβαρές συνέπειες στην αυτονομία και κυριαρχία μας.

          Είναι αναγκαίο, να αναθεωρήσει η πλευρά μας τη θεση για αποστρατιωτικοποίηση και να αποσύρει την πρόταση.  Είναι αυτοκτονία να θυσιάζουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατιωτικοποίηση της Τουρκίας, αλλά «το ενδεχόμενο, να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο (δηλαδή να αποσύρει τις ΤΔΚ)».

          Τίθενται τα ερωτήματα:

          Τι ανταλλάγματα πήραμε για την αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, που αποτελεί επιδίωξη της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Το κεφάλαιο της Ασφάλειας, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση, περιλαμβάνει και άλλα θέματα:

          – Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960,

          – Απομάκρυνση ξένων στρατευμάτων και εποίκων,

          – Συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ,

          – Διασφάλιση αποτελεσματικής μεθόδου εφαρμογής της λύσης.

          Γιατί απομονώθηκε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση του συνολικού πακέτου της Ασφάλειας;

          Εξασφαλίσαμε την κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960 και την απομάκρυνση των κατοχικών δυνάμεων και εποίκων;

          Είναι άγνωστες οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, αφού δεν γνωρίζουμε αν συζητήθηκε επίσημα το πακέτο της Ασφάλειας, στο οποίο αναπόφευκτα εμπλέκονται οι Εγγυήτριες Δυνάμεις.

          Αυτό που γνωρίζουμε, είναι η επιβεβαίωση του προέδρου της ΚΔ την 20η Νοεμβρίου 2009, ότι συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, σε σχόλιο του επί δημοσιευμάτων της Τουρκικής εφημερίδας Huriyet.  Δήλωσε, ότι η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει στρατό, αλλά μόνο Αστυνομία.

          Δεν είναι ανησυχητικό, ότι το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους είναι ίσως η μοναδική πρόταση της πλευράς μας, για την οποία συμφωνούν Τουρκία και Βρετανία, χωρίς να προβάλλουν ενστάσεις όπως για όλα τα άλλα κεφάλαια;  Τόσο εύκολο είναι το κεφάλαιο της Ασφάλειας;

          Η πλευρά μας από καιρού υποστηρίζει τη θέση της πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Κυπριακού Κράτους.  Υπάρχουν επί τούτου και ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, όπως εκείνη του 1989 (30 Ιανουαρίου), όπου όλα τα κόμματα συμφώνησαν σ’ αυτή τη λανθασμένη και επικίνδυνη, κατά την άποψη μου, επιλογή.

          Ίσως είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίο δεν υπήρχε ανάλογη ευαισθησία, προβληματισμός και αντίδραση του πολιτικού κόσμου, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε για τα άλλα κεφάλαια των συνομιλιών, όπως διακυβέρνηση, περιουσίες, έποικοι.

          Φαίνεται ότι γίνεται επανεκτίμηση του θέματος και είναι πολύ ενθαρρυντικό, ότι την 1η Δεκεμβρίου 2009 (ημέρα ενεργοποίησης της Συνθήκης της Λισσαβόνας) υπήρξε για πρώτη φορά δημόσια αντίδραση από τα πολιτικά κόμματα, πλην του κυβερνώντος.

          Προβλήθηκε στο Λαό, ότι η αποστρατιωτικοποίηση που προτείνουμε δεν αφορά μόνο τα ξένα στρατεύματα, αλλά και του ίδιου του Κράτους μας, με δυσμενείς συνέπειες για την ασφάλεια.  Αν έγινε μια λανθασμένη επιλογή στο παρελθόν, είναι προς το συμφέρον μας να επιμένουμε σ’ αυτή;

          Ο πολιτικός κόσμος και τα οργανωμένα σύνολα πρέπει να ασκήσουν την επιρροή τους, για να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αφοπλισμού του Κράτους  μας. Αν δεν το πράξουμε, θα οδηγηθούμε σε λύση με σαθρό υπόβαθρο ασφάλειας, όπου ο Ελληνισμός της Κύπρου θα τηρείται σε κατάσταση «σιωπής των αμνών», σε αναμονή του αφανισμού του.

          6.  Δυσχέρειες στο κεφάλαιο Ασφάλεια

          Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας, όπως το περιγράψαμε, προσκρούει σε δύο σκοπέλους:

          • * Η Τουρκία εμμένει στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, που επιτυγχάνεται με τη διατήρηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Οι Τουρκοκύπριοι (Τ/Κ) στις συνομιλίες υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, σε βάρος εκείνων της Κύπρου. Όπως συνέβη και στο σχέδιο Ανάν (Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, Έρευνα-Διάσωση, Συνθήκη Μοντρέ, Διμερείς Συμφωνίες Τουρκίας-ψευδοκράτους κλπ).

          Η στάση των Τ/Κ δυνατόν να οφείλεται στη πίεση που ασκούν οι ΤΔΚ και οι έποικοι.  Αλλά και οι ΤΔΚ και έποικοι να αποσυρθούν, δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η συμπεριφορά τους, αφού συρρικνώθηκαν πληθυσμιακά και πλειοψηφούν οι έποικοι που πήραν την «Τ/Κ υπηκοότητα».  Η στάση τους στις συνομιλίες «να υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου» δημιουργεί σοβαρά αδιέξοδα.

          Η δημιουργία ενός κοινού κράτους με μια κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, προϋποθέτει όπως οι δύο κοινότητες μοιράζονται κοινά συμφέροντα και αυτό δεν συμβαίνει. Το βλέπουμε να διαχέεται σε όλα τα κεφάλαια των συνομιλιών, όπου στις απόψεις των δύο πλευρών υπάρχει έντονη συγκρουσιακή σχέση, έλλειψη εμπιστοσύνης και κοινού οράματος. Αυτό οδηγεί σε πολύπλοκες και μη δοκιμασμένες ρυθμίσεις και μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, που προοιωνίζουν αναρίθμητα αδιέξοδα, αφού παραβιάζεται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων.

          7.  Συμπέρασμα

          Συμπερασματικά, μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στο θέμα της Ασφάλειας προϋποθέτει:

          • * Να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους. Το Δικαίωμα αυτοάμυνας είναι απαραβίαστο και αναφαίρετο. Το δικαιούται και ο Ελληνισμός της Κύπρου, όπως όλοι οι ελεύθεροι λαοί. Είναι απαραίτητο εφόδιο για την επιβίωση του. Δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες.
          • * Να αγωνισθούμε, εκμεταλλευόμενοι και την ιδιότητα μας ως κράτος μέλος της ΕΕ για να πιεσθεί η Τουρκία:

          – Να εγκαταλείψει τις επεκτατικές βλέψεις της επί της Κύπρου.

          – Να αποσύρει τις ΤΔΚ και τους εποίκους.

          – Να αναγκασθεί σε κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

          Αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει να αποτελούν τις κόκκινες γραμμές μας για την Ασφάλεια, που αποτελεί με βάση και την εμπειρία της Παγκόσμιας Ιστορίας το θεμέλιο της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης.

          Αν παραβιάσουμε αυτές τις γραμμές, πιστεύω ότι δεν θα έχουμε ελπίδα επιβίωσης.

          Εθνική Φρουρά… ούτε με σφαίρες! 05/12/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
          Tags: , ,
          comments closed

          Σχόλιο Σ.Ο.: Η κυπριακή οικονομία αρχίζει σιγά-σιγά να αισθάνεται την οικονομική κρίση που εκδηλώθηκε πριν ένα περίπου χρόνο. Τα μέτρα περικοπών είναι πλέον προειλημμένα και το 2010 δεν θα είναι μια εύκολη χρονιά. Η κυβέρνηση Χριστόφια θέλει προφανώς να δώσει τα όποια κονδύλια της απέμειναν σε άλλους τομείς, αφήνοντας την  Εθνική Φρουρά χωρίς… σφαίρες, κάτι που επαφίεται το μείζον ζήτημα της ασφάλειας των Ελλήνων Κυπρίων. Είναι μεν προαποφασισμένο ήδη από την εποχή του Κληρίδη ότι το νέο ομοσπονδιακό κυπριακό κράτος-προτεκτοράτο δεν θα διαθέτει δικό του στρατό, αλλά η διάλυση της Ε.Φ. προ της λύσης δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανένα λογικό τρόπο!

          ΤΟΜΠ Λεωνίδας [πηγή: εν κρυπτώ]

          ‘Σημερινή’
          «Οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς της Εθνικής Φρουράς»
          04 Δεκεμβρίου 2009
          Άδωνις Παλληκαρίδης

          Ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς επιμένει ότι μπορούμε να αποκρούσουμε τουρκική επίθεση
          Ούτε για την αγορά σφαιρών για μια μεγάλη διακλαδική άσκηση δεν φτάνει ο προϋπολογισμός για εξοπλισμούς του Υπουργείου Άμυνας για το 2010. Μόλις έξι εκατομμύρια σε ένα σύνολο 115 εκατομμυρίων που καλύπτουν κυρίως τις λειτουργικές δαπάνες του στρατεύματος. Η Επιτροπή Άμυνας χθες άκουσε διεξοδικά τον υπουργό Άμυνας Κώστα Παπακώστα και τους επιτελείς να παρουσιάζουν τον προϋπολογισμό κεκλεισμένων των θυρών. Ως να υπήρχε κάτι που μπορούσε να κρυφτεί…

          Οι επιτελείς δεν έκρυβαν την αγωνία τους και κάποιοι από αυτούς, αν και το κλίμα δεν τους πολυέπαιρνε, τα έλεγαν στη Βουλή. Τα οπλικά συστήματα θέλουν συνεχή παρακολούθηση για να μπορούν να επιτελούν το σκοπό τους. Τα πυραυλικά συστήματα, τα άρματα μάχης, τα πυροβόλα και τα αντιαεροπορικά θέλουν συνεχή εκσυγχρονισμό για να είναι αξιόμαχα. Ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς Πέτρος Τσαλικίδης ανέφερε αυτά που έπρεπε να αναφέρει πίσω από τις κλειστές πόρτες. Τα ίδια είπε και στους πολιτικούς προϊσταμένους του για να έχει τη συνείδησή του ήσυχη. Επισήμανε στο περιθώριο της συνεδρίας ότι παρά τα προβλήματα ο στρατός μας είναι σε θέση να αποκρούσει επίθεση του εισβολέα και να του επιφέρει συντριπτικό πλήγμα, γιατί θα βρίσκεται σε θέση άμυνας και γιατί η κατάσταση δεν είναι όπως ήταν προδομένη το 1974.

          Την ίδια ώρα ο Σωκράτης Χάσικος και ο Χρίστος Πουργουρίδης επισήμαναν ότι ο ΔΗΣΥ έχει διαχρονική θέση για τη διατήρηση ενόπλων κυπριακών δυνάμεων μετά την επίλυση του Κυπριακού. Αυτό, σημείωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, δεν είναι εμπόδιο για τη λύση, αλλά προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή της χώρας μας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

          Ο πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας Γιαννάκης Ομήρου τόνισε ότι για το θέμα της διατήρησης ενόπλων δυνάμεων της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τη λύση, αν και εφόσον αυτή προκύψει, κατετέθη εγγράφως η θέση του κόμματος στο Εθνικό Συμβούλιο.

          Ο Υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας, κληθείς από τη «Σ» να εξηγήσει πού πάμε στον αμυντικό τομέα, ήταν καθησυχαστικός ότι έχουν γνώσιν οι φύλακες και όλα θα γίνουν όπως πρέπει, ώστε η χώρα να έχει ασφάλεια.

          Φταίει η πολιτική
          Την ίδια ώρα μέλη της Επιτροπής Άμυνας σχολίαζαν ότι δεν φταίει ο υπουργός και οι επιτελείς για ό,τι γίνεται αλλά η ακολουθούμενη πολιτική. Με ποιο δικαίωμα, διερωτήθηκαν βουλευτές της συγκυβέρνησης που συμμετέχουν στην επιτροπή Άμυνας, η πλευρά μας αποποιήθηκε το δικαίωμα της αυτοάμυνας πριν καλά καλά συζητηθεί το γενικότερο θέμα ασφάλειας της χώρας στις συνομιλίες; Για το θέμα έπεται σήμερα συνέχεια γιατί θα συζητηθεί από τον ΔΗΣΥ και στο Εθνικό Συμβούλιο, με στόχο να οπλιστεί ο πρόεδρος με επιχειρήματα για να περισώσει την υστάτη τις ένοπλες δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.

          Αναστάτωση στο στράτευμα

          Στους κύκλους του στρατεύματος επικρατεί μεγάλη αναστάτωση για την πρόταση αποστρατιωτικοποίησης. Όπως λένε ανώτατοι επιτελείς Κύπριοι και Ελλαδίτες, η αποστρατιωτικοποίηση θα έπρεπε να αφορά τις δυνάμεις του Αττίλα και των βάσεων και όχι τις νομικές δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα ζητήματα αυτά θα είναι αντικείμενο συζήτησης με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Βενιζέλο που έρχεται την ερχόμενη Τρίτη το πρωί στην Κύπρο. Η άφιξή του δεν είναι άσχετη με τις εξελίξεις και αναμένεται όλα τα θέματα να τεθούν επί τάπητος. Άλλωστε τώρα είναι η ώρα ευθύνης όλων μας, επισήμαναν στελέχη όλων των κομμάτων, που ασχολούνται με τα αμυντικά θέματα.

          Αποστρατικοποίηση: Η πρώτη παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο 02/12/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , ,
          comments closed
          Άρματα Τ-80 της Εθνικής Φρουράς [πηγή φωτογραφίας: geopolitics-gr.blogspot.com]

          ‘Geopolitics-GR’
          «Αποστρατικοποίηση: Η πρώτη παρέκκλιση από το Ευρωπαϊκό κεκτημένο»
          21 Νοεμβρίου 2009
          Υποστράτηγος ε.α. Ανδρέας Πενταράς

          Με μεγάλη έκπληξη αλλά και πολύ προβληματισμό ακούσαμε δια στόματος του ίδιου του προέδρου της Δημοκρατίας να επιβεβαιώνει δημοσίευμα της εφημερίδας Χουριέτ αναφορικά με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε με το Ταλάτ για την αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου.

          Το πρώτο ερώτημα που αμέσως γεννάται, είναι αν έγινε ή δεν έγινε η συζήτηση όλων των θεμάτων σχετικά με την ασφάλεια και τις εγγυήσεις. Από όσα μέχρι σήμερα γνωρίζαμε, τα ζητήματα αυτά θα συζητούνταν στο τρίτο μέρος των διαπραγματεύσεων. Σήμερα ακούμε ότι συμφωνήθηκε το πιο σημαντικό κομμάτι του πλέγματος της ασφάλειας που είναι η αποστρατιωτικοποίηση του νέου ομόσπονδου κράτους.

          Το δεύτερο ερώτημα, είναι, γιατί απομονώθηκε η αποστρατιωτικοποίηση από τα υπόλοιπα ζητήματα της ασφάλειας και συγκεκριμένα από τις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα, από τη συνθήκη συμμαχίας, από το ζήτημα της παραμονής ή όχι στρατιωτικών αποσπασμάτων από Τουρκία και Ελλάδα, από την ύπαρξη ή όχι τριμερούς στρατηγείου, από την ύπαρξη ή όχι ενισχυμένης ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, από τη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ, από τις Βρετανικές βάσεις κλπ. Όλα αυτά είναι ζητήματα που έχουν άμεση σχέση ή καλύτερα εξαρτώνται από τη δυνατότητα του νέου ομόσπονδου κράτους να έχει τις δικές του Ένοπλες Δυνάμεις.

          Εφόσον λοιπόν έχει συμφωνηθεί η πλήρης αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, γίνεται φανερό ότι η οποιαδήποτε άλλη συζήτηση των θεμάτων ασφάλειας απλοποιείται εις βάρος της δικής μας πλευράς και υπέρ των Τούρκων. Συγκεκριμένα, διευκολύνεται η αποδοχή της Τουρκικής θέσης για την ύπαρξη εγγυήσεων μια και το νέο κράτος δεν θα έχει τη δική του ασφάλεια. Διευκολύνεται η Τουρκική θέση για τη παραμονή Τουρκικού και Ελληνικού στρατιωτικού αποσπάσματος. Και διευκολύνεται επίσης ο γεωστρατηγικός έλεγχος της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου από τη Τουρκία (δόγμα Νιχάτ Ερίμ και Νταβούτογλου) αφού τον έλεγχο του FIR Λευκωσίας θα έχουν -μετά την απομάκρυνση των ραντάρ της ΕΦ – παράλληλα με τα Βρεττανικά ραντάρ του Τροόδους και τα Τουρκικά ραντάρ του Αναμούρ (έναντι της Κύπρου). Η δε έρευνα και διάσωση εντός του Κυπριακού FIR θα ανατεθεί από τον ΙCΑΟ στα γειτονικά κράτη με πρώτη τη Τουρκία η οποία είναι και η πιο κοντινή και διαθέτει και τα κατάλληλα μέσα.

          Το πιο σημαντικό όμως και ταυτόχρονα αρνητικό για τη πλευρά μας με τη συμφωνία αποστρατιωτικοποίησης, είναι το γεγονός ότι η Κύπρος αποποιείται τη στρατιωτική βοήθεια που παρέχει η ΕΕ σε περίπτωση που θα δεχθεί επίθεση από άλλη χώρα. Ως γνωστό, στο άρθρο 42 παρ. 7 της συνθήκης της Λισσαβώνας καθορίζεται ότι «σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος δεχθεί επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ». Η διασύνδεση της όποιας βοήθειας με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ δεν είναι τυχαία. Το άρθρο 51 αναφέρεται στο δικαίωμα των κρατών στην αυτοάμυνα και αυτή είναι η μόνη περίπτωση που το διεθνές δίκαιο επιτρέπει τη χρήση ένοπλης βίας από τα κράτη. Κατά συνέπεια, αν δεν υπάρξει αυτοάμυνα από το κράτος που θα υποστεί την επίθεση, δεν νομιμοποιείται κανένα άλλο κράτος να προστρέξει σε βοήθειά του. Αλλά για να υπάρξει αυτοάμυνα θα πρέπει το κράτος να έχει Ένοπλες Δυνάμεις. Και η ομόσπονδη Κύπρος, με την αποστρατιωτικοποίηση που συμφωνήθηκε δεν θα έχει Ένοπλες Δυνάμεις. Η συμφωνία λοιπόν για αποστρατιωτικοποίηση, αφήνει εσαεί τη Κύπρο εκτεθειμένη στη Τουρκική βουλιμία αφού κατά τρόπο αυτοκαταστροφικό η Ε/Κ πλευρά αποποιείται τη μόνη και ουσιαστική ασφάλεια που θα είχε το νέο κράτος, προερχόμενη όχι από εγγυήτριες δυνάμεις αλλά από την ίδια την ΕΕ.

          Υπάρχει και κάτι άλλο όμως που δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας. Η κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια ενέκρινε ως γνωστό τη συνθήκη της Λισσαβώνας και τη παρέπεμψε στη Βουλή για επικύρωση, κάτι που έγινε με την αποχή του ΑΚΕΛ. Στη συνθήκη της Λισσαβώνας και συγκεκριμένα στο άρθρο 42 παρ. 3 καθορίζεται ότι «τα κράτη μέλη δεσμεύονται να βελτιώσουν προοδευτικά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες…». Αντί λοιπόν η Κύπρος να βελτιώσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες, όπως δεσμεύθηκαν Κυβέρνηση και Βουλή, τις μηδενίζει με την απόφαση της αποστρατιωτικοποίησης. Αυτή η πολιτική πράξη αποτελεί τη πρώτη παρέκλιση από το κοινοτικό κεκτημένο, στη λύση του Κυπριακού. Παρέκλιση που από μόνη της η Ε/Κ πλευρά επιδίωξε και πέτυχε. Εις βάρος βέβαια της ασφάλειας του Ελληνισμού της Κύπρου αλλά και του μητροπολιτικού Ελληνισμού όπως θα αναλύσουμε σε άλλο άρθρο.

          Υπολοχαγός Χαράλαμπος Χαραλάμπους: Θυσίασε τη ζωή του για να σωθούν οι ζωές των άλλων 17/11/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η πιο κάτω είδηση έχει θαφτεί πλήρως στα ελλαδικά ΜΜΕ. Δεν είναι «lifestyle» αρκετά φαίνεται, ούτε πολύ ενδιαφέρον κουτσομπολιό. Άραγε πόσοι από εμάς θα κάναμε το ίδιο που έκανε ο ηρωικός υπολοχαγός Πάμπος Χαραλάμπους; Πόσοι θα σφίγγαμε την οπλοβομβίδα πάνω μας για να γλιτώσουνε οι υπόλοιποι;

          Για την ευρύτερη κατάντια της Εθνικής Φρουράς διαβάστε: Δεν είναι η Εθνική Φρουρά που «σας σκοτώνει», εσείς σκοτώσατε την Εθνική Φρουρά [‘Εμπροσθοφύλακας’ 17/09/2009].

          ο Υπολοχαγός Χαράλαμπος (Πάμπος) Χαραλάμπους

          ‘Σημερινή’
          «Θυσίασε τη ζωή του για να σωθούν οι ζωές των άλλων»
          06 Νοεμβρίου 2009
          Άδωνης Παλληκαρίδης

          Το άκουσμα του θανάτου του νεαρού υπολοχαγού Χαράλαμπου (Πάμπου) Χαραλάμπους από το Μένοικο σκόρπισε θλίψη και βαρύ πένθος στην Εθνική Φρουρά. Έπεσε στο βωμό του καθήκοντος προς την πατρίδα κατά την παραλαβή του πολεμικού υλικού του λόχου του που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Προτίμησε να θυσιαστεί για να γλιτώσει τους στρατιώτες του. Δεν πέταξε την οπλοβομβίδα που είχε από μόνη της οπλίσει, αλλά την κράτησε στην αγκαλιά του δίνοντας σε τρία άλλα νεαρά παιδιά τον ελάχιστο χρόνο που χρειάζονταν για να απομακρυνθούν από το φυλάκιο. Ο ίδιος σκέπασε με το σώμα του την οπλοβομβίδα που του προκάλεσε θανάσιμα τραύματα.

          Το φυλάκιο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της Λευκωσίας, ακριβώς απέναντι από τους εισβολείς και τον προμαχώνα Ρόκας, κοντά στην Πύλη Πάφου. Είναι το φυλάκιο που βρίσκεται κάτω και πάνω από το παλιό οίκημα της ΣΥΤΑ. Το ατύχημα έγινε όταν καταμετράτο το πολεμικό υλικό του φυλακίου με την αλλαγή της διοίκησης του λόχου.

          Ακριβώς στις 10 και 50 ακούστηκε μια υπόκωφη έκρηξη στο χώρο των πυρομαχικών του φυλακίου. Το κακό είχε ήδη γίνει και ο 29χρονος υπολοχαγός έπεσε νεκρός, ακρωτηριασμένος στα δυο του χέρια και με ένα βαθύ τραύμα στην καρδιά.

          Τι προηγήθηκε; Είχε στα χέρια του τη μοιραία οπλοβομβίδα όταν ακούστηκε ένα παράξενο κλικ στο εσωτερικό του χωνιού της. Κάτι σαν να όπλισε ο πυροκροτητής και η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Ο δόκιμος Αντρέας Χριστοδούλου στα 4 με 5 δευτερόλεπτα που μεσολαβούν μόλις πρόλαβε να του πει «μήπως και εκραγεί, κύριε λοχαγέ». Έκανε τρία βήματα προς τα πίσω μαζί με άλλους δύο στρατιώτες την ίδια στιγμή που ο υπολοχαγός ίσως προσπαθούσε να κάνει κάτι. Σύμφωνα με ό,τι είπε στον πατέρα του Γιώργο Χριστοδούλου ο νεαρός δόκιμος, είδε τον υπολοχαγό να παίρνει τη χειροβομβίδα κοντά στο στήθος του και να την κρύβει με τα χέρια και το σώμα του. Είχε καταλάβει ότι η έκρηξη θα ακολουθούσε την επόμενη στιγμή και θέλησε να σώσει τους άλλους. Θέλησε να σώσει τα άλλα τρία παιδιά που ήταν μαζί του στο στενό και αποκλεισμένο χώρο των πυρομαχικών.Γιατί τα πυρομαχικά βρίσκονται σε αποκλεισμένο υπόγειο χώρο;

          Ακολούθησε η έκρηξη και ο δόκιμος με τους δύο στρατιώτες βρέθηκαν εκτός του χώρου που πνίγηκε μέσα σε καπνούς σκόνες και θραύσματα. Ο δόκιμος γύρισε μετά από λίγα δευτερόλεπτα πίσω και βρήκε διαμελισμένο το λοχαγό του σε μια λίμνη αίματος, πεσμένο μπρούμητα. Είδε ότι ήταν νεκρός. Βγήκε ακολούθως έξω και με το κινητό του τηλεφώνησε στο Νοσοκομείο και στο ΓΕΕΦ.

          Ο κίνδυνος για νέα έκρηξη ήταν υπαρκτός και οι πυροτεχνουργοί της Αστυνομίας που είχαν φτάσει στο μεταξύ απέκλεισαν το χώρο και εξέτασαν όλο το υλικό.

          Μακελειό από δεύτερη έκρηξη
          Ο πατέρας του δόκιμου ανθυπολοχαγού Γιώργος Χριστοδούλου δήλωσε στη «Σ» ότι αν ακολουθούσε έκρηξη των πυρομαχικών όλο το τετράγωνο θα ανατιναζόταν και θα κατέρρεε με πολλά θύματα. «Εν ο Θεός που μας λυπήθηκε και η αυτοθυσία του υπολοχαγού να καλύψει με το σώμα του την έκρηξη», λέγει.

          Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι οπλοβομβίδες είναι σαν χωνί που φέρουν πανομοιότυπο υλικό με τις χειροβομβίδες. Εκτοξεύονται με βολή αβολίδοτου φυσιγγίου από τυφέκιο. Δεν εκρήγνυνται μόνες τους, αλλά κάτι σίγουρα πήγε στραβά. Έγινε αποκόλληση και ο πυροκροτητής ενεργοποιήθηκε. Είναι άγνωστο πόσο παλιές ήταν, πόσο καιρό βρίσκονται εκεί, τι συντήρηση τούς γίνεται. Αυτό θα το δείξει η έρευνα. Οι οπλοβομβίδες βρίσκοναι σε πολλά φυλάκια της πρώτης γραμμής. Είναι αναγκαία πυρομαχικά σε περίπτωση αιφνιδιαστικής επίθεσης από τον καραδοκούντα εχθρό. Είναι επίσης άγνωστο κατά πόσο κάποιος προσπάθησε να βάλει τον κύριο κορμό της οπλοβομβίδας βαθύτερα στο θηκάρι της οπλοβομβίδας. Όλα αυτά θα τα δείξει η στρατιωτική ανάκριση που ήδη άρχισε και διεξάγεται από κοινού από την Εθνική Φρουρά και την Αστυνομία.

          Πώς το έμαθαν
          Το γεγονός είναι ένα. Ότι ένα λαμπρό παλικάρι, ένας εξαίρετος αξιωματικός απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων έχασε τη ζωή του και αφήνει ασήκωτο πόνο στην οικογένειά του και τη νεαρή του σύζυγο Φρόσω. Ο άτυχος υπολοχαγός Πάμπος Χαραλάμπους είναι γιος του Μιχάλη Χαραλάμπους από το Μένοικο και της Δήμητρας Πατσαλοσαββή από τον κατεχόμενο Καραβά. Έχει μια αδελφή την Άντρη. Η γυναίκα του είναι επίσης παιδί προσφύγων από το Μαραθόβουνο Μεσαορίας. Η τραγωδία σε όλο το μεγαλείο της. Άνθρωποι που τους ένωνε η αγάπη για την πατρίδα και η υψηλή αίσθηση του καθήκοντος και της βιοπάλης ντύθηκαν στα μαύρα. Μόλις πριν από έξι μήνες ήταν οι χαρές του γάμου και τώρα η σύζυγος πίνει το πιο πικρό ποτήρι. Η δύστυχη μητέρα του σφουγγάριζε τη βεράντα του σπιτιού της όταν οι αξιωματικοί πήραν το θλιβερό μαντάτο στο Μένοικο. Ο χαροκαμένος πατέρας το έμαθε από γείτονα που το άκουσε από ιδιωτικό κυπριακό ραδιόφωνο και άρχισε να κλαίει γοερά. Ρώτησε ο άτυχος πατέρας τι έγινε και ο γείτονάς του, στην οδό Τρικούπη, στο ξυλουργείο που διατηρεί εκεί, του είπε την τραγική αλήθεια. «Το ραδιόφωνο μεταδίδει το θάνατο του παιδιού σου από έκρηξη οπλοβομβίδας».

          Επιθεωρητής Στρατού
          Ο Πάμπος Χαραλάμπους, ωραίο και ευγενικό παιδί, το απέδειξε άλλωστε με την αυτοθυσία του για να σώσει τους άλλους. Κρατούσε στο χέρι τον κίνδυνο που έξερράγη και του διαμέλισε τα όνειρα και το σώμα του. Αυτά έχει η Κύπρος όταν μπροστά της έχει τους πολυάριθμους Αττίλες. Έχει λίγο κόσμο για να φυλάξει 183 χιλιόμετρα γραμμής αντιπαράταξης.

          Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής Γιαννάκης Ομήρου ζητεί επιτακτικά το διορισμό «Επιθεωρητή Στρατού». Θεσμός που υπάρχει στην Ελλάδα και πρόλαβε ατυχήματα και αστοχίες υλικού. Ο επιθεωρητής στρατού εποπτεύει όλους τους χώρους στρατονισμού και ασκήσεων. Βλέπει λάθη και παραλείψεις και οι εισηγήσεις του είναι πάντα διαταγές. Κάτι πήγε στραβά και κάτι ίσως πηγαίνει ακόμη στραβά με τη φύλαξη του στρατιωτικού υλικού. Πρέπει να προλάβουμε για να σωθούν ζωές και για να μη μαυρίσουν κι άλλα σπίτια. Το τελευταίο διάστημα μετρούμε τέσσερα σοβαρά περιστατικά.

          Κηδεία
          Η κηδεία του άτυχου υπολοχαγού θα τελεστεί σήμερα στις δύο μετά το μεσημέρι από την εκκλησία του Αγίου Κυπριανού στο Μένοικο.

          Επί Χριστόφια οι Τούρκοι αλωνίζουν στο FIR Λευκωσίας 19/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τι επίδραση έχουν άραγε οι συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας και του κατοχικού στρατού στις συνομιλίες που διεξάγονται μεταξύ «των ηγετών των δύο κοινοτήτων»; Πριν λίγες μέρες οι Χριστόφιας-Ταλάτ φύτεψαν ελαιόδενδρα «υπέρ της ειρήνης» έξω από το αεροδρόμιο Λευκωσίας, μετά από προτροπή «50 Ε/κ και Τ/κ Μη-Κυβερνητικών Οργανώσεων» που όλως περιέργως ούτε 50 άτομα δεν κατάφεραν να μαζέψουν (μήπως διότι είναι τα ίδια άτομα που τις απαρτίζουν;).

          Τι σχέση έχουν οι παραβιάσεις του FIR (όπως επίσης και των νότιων μη-κατεχομένων θαλασσών της Κυπριακής Δημοκρατίας) με την «Λύση Κυπρίων για τους Κύπριους» που συζητούν οι «δύο (ισότιμοι;) ηγέτες»; Και αφού σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν η Τουρκία στηρίζει τις προσπάθειες για λύση, γιατί συνεχίζουν οι παραβιάσεις; Ποιες είναι οι επίσημες αντιδράσεις της Λευκωσίας, και πως βοηθούν την πλευρά μας κινήσεις όπως η πρόσφατη ακύρωση της στρατιωτικής άσκησης «Νικηφόρος»;

          Μήπως φταίει και για αυτές τις τουρκικές παραβιάσεις ο… «ε/κ φασισμός-σωβινισμός» που γίνονται επί «ευέλικτης» και διπλωματικά «αριστοτεχνικής» διακυβέρνησης Χριστόφια;

          ‘Σημερινή’
          «Αλωνίζουν οι Τούρκοι στο FIR Λευκωσίας»
          18 Οκτωβρίου 2009
          Μικαέλλα Λοΐζου

          Μέσα σε δύο μήνες 95 παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Κύπρου

          Σύμφωνα με επίσημο έγγραφο που κατέθεσε ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, στις εννέα Οκτωβρίου, η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας παραβίασε τον κυπριακό εναέριο χώρο 95 φορές και τους διεθνείς κανονισμούς εναέριας κυκλοφορίας 114 φορές μέσα σε ένα δίμηνο!

          Οι απανωτές και συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Λευκωσίας θέτουν σοβαρά ζητήματα ασφαλείας. Σύμφωνα με τον πρέσβη Μηνά Χατζημιχαήλ, ο οποίος υπογράφει το έγγραφο, «η τουρκική πολιτική μη συμμόρφωσης με τους κανόνες και τους διεθνείς κανονισμούς, που διέπουν τη διεθνή αεροπλοΐα, συνεχίζει να θέτει σε κίνδυνο την πτητική ασφάλεια και να διαιωνίζει την έλλειψη ασφάλειας και την ένταση στο νησί».

          Ο κ. Χατζημιχαήλ ερμηνεύει τις παραβιάσεις από τουρκικής πλευράς ως πράξεις που αποσκοπούν στην παγίωση της ντε φάκτο διαίρεσης της Κύπρου και της περαιτέρω ενίσχυσης της παράνομης, αποσχιστικής οντότητας στα κατεχόμενα. Επιπλέον, «υποσκάπτουν σοβαρά όλες τις προσπάθειες για επανένωση και συμφιλίωση». Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στην έδρα του ΟΗΕ χαρακτηρίζει την πολιτική της Άγκυρας «ανεύθυνη», ιδιαίτερα από τη στιγμή που υπηρετεί ως μη-μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

          Δεν σταματούν να πετούν!
          Μια ανάγνωση στο έγγραφο που υπέβαλε ο Πρέσβης μας στα Η.Ε. είναι αρκετό για να σοκάρει οποιονδήποτε κάτοικο της Κύπρου. Μεταξύ 1ης Αυγούστου 2009 και 30 Σεπτεμβρίου 2009, 95 φορές ο εναέριός μας χώρος δέχθηκε ανεπιθύμητους επισκέπτες τύπου C-130, Cougar, F-16, CN-235, C-160, B-200, Gulf Stream-5, GLF-6, Bell και F-4, ενώ καταγράφηκαν 114 παραβιάσεις των διεθνών κανόνων και κανονισμών αεροπλοΐας. Χαρακτηριστικό του εύρους των προκλήσεων είναι το γεγονός πως στις 15/8 τα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη παραβίασαν το ΦΙΡ Λευκωσίας έντεκα φορές! Την 1η Σεπτεμβρίου τα πολεμικά πτητικά μέσα παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Κύπρου εννέα φορές, ενώ στις 12/8 ήρθαν έξι φορές. Η τουρκική αεροπορία προέβαινε σε παραβιάσεις σχεδόν καθημερινά. Τουλάχιστον μία φορά μάς «επισκέφθηκαν» σε 14 διαφορετικές περιπτώσεις, ενώ άλλες 14 ημέρες πέταξαν πάνω από την Κύπρο δύο φορές. Σε αρκετές περιπτώσεις μία και μόνο παραβίαση του εναέριου χώρου της Κύπρου, παραβίαζε πολλαπλές φορές τους διεθνείς κανονισμούς αεροπλοΐας.

          Ημερομ. Παραβιάσεις Εναέριου Χώρου Παραβιάσεις Διεθνών Κανονισμών
          5/8 4 5
          8/8 3 3
          12/8 6 9
          13/8 2 3
          15/8 11 11
          19/8 2 5
          22/8 4 4
          26/8 2 4
          28-29/8 2 3
          1/9 9 9
          9/9 3 3
          16/9 4 4
          23/9 4 4
          28/9 3 3

          Στον πίνακα παρατίθενται όλες οι περιπτώσεις που καταγράφηκε παραβίαση του κυπριακού εναέριου χώρου ή/και των διεθνών κανονισμών περισσότερες από δύο φορές.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Σημερινή’
          «Τουρκικά Τρόπαια»
          18 Οκτωβρίου 2009
          Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

          Αν δεν ήταν ισλαμιστής θ’ άνοιγε και σαμπάνιες την Τετάρτη ο Τούρκος υπουργός Εγκεμέν Μπαγίς. Για τις νέες ευρωθωπείες που η Τουρκία εξασφάλισε, στην έκθεση προόδου που η Ευρ. Επιτροπή συνέταξε, εν όψει αξιολογήσεως Δεκεμβρίου, για την πορεία ένταξης της Τουρκίας. Στην ΕΕ, όπου οι Έλληνες διαθέτουν δύο από τις 27 ψήφους. Αθηνών τε και Λευκωσίας. Θεσμικά αυτόνομων κριτών της Τουρκίας. Και, άρα, με το πλεονέκτημα (υποτίθεται) να εξαναγκάσουν την Τουρκία – Αττίλα – Κατακτητή – Επιδρομέα, σε συμμόρφωση, για το Κυπριακό και το Αιγαίο. Αυτό ήταν, υποτίθεται πάντα, η μόνη «στρατηγική» (αν θεωρηθούν… άξιες να στρατηγούν) των κυβερνήσεων Ελλάδος και Κύπρου και πάντων, σχεδόν, των ελλαδικών και ελληνικών κυπριακών κομμάτων. Ο Τούρκος υπουργός, όμως, παιάνιζε, τροπαιούχος και για την ιστορική νίκη που η Τουρκία πέτυχε στα Ηνωμένα Έθνη. «Μέχρι πριν από 20-30 χρόνια, στον ΟΗΕ, κατηγορείτο η Τουρκία ως εισβολέας στην Κύπρο», είπε ο κ. Μπαγίς. Και πρόσθεσε ότι «τα Η.Ε. κατάλαβαν το λάθος τους, απολογήθηκαν στην Τουρκία και τη δέχτηκαν ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ»!
          Είναι, ασφαλώς, πρόδηλο ότι αυτά τα τουρκικά τρόπαια αποτελούν προϊόν όχι μόνο της επιδέξιας τουρκικής διπλωματίας και των καθοριστικής σημασίας συμμαχιών που, ισοτίμως και όχι υποτελώς, επιτυγχάνει η Άγκυρα. Αλλά και της αντίστοιχης, ελλαδικής και κυπριακής, διπλωματικής παράλυσης, αναξιότητας και αποτυχίας. Η Τουρκία, έχοντας απέναντί της τα Ηττημένα Μυαλά της Αθήνας και της Λευκωσίας, προελαύνει από νίκη σε νίκη και από τρόπαιο σε τρόπαιο, «χωρίς ν’ αποσύρει ούτ’ έναν στρατιώτη και χωρίς να δώσει ούτε σπιθαμή εδάφους στην Κύπρο», καυχώνται να διαλαλούν προς το υπερήφανο τουρκικό έθνος, ο πρόεδρός του κ. Γκιούλ κι ο πρωθυπουργός του κ. Ερντογάν. Σαρώνουν χωρίς καν να ρίξουν ντουφεκιά. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Αρκεί και περισσεύει το ότι, η δειλία, οι φοβίες, ο ενδοτισμός, η παράλυση, ο ραγιαδισμός και η «πατροπαράδοτη» ανεπάρκεια της ε/ε και ε/κ πολιτικής και διπλωματίας, στρώνουν το χαλί για να προελαύνει αμαχητί η Άγκυρα. Οι νίκες της Τουρκίας στηρίζονται στα όπλα της. Και στη διακηρυγμένη αποφασιστικότητά της να τα χρησιμοποιήσει. Και στην εξίσου διακηρυγμένη, εμπράκτως, παραίτηση των Ελλήνων από το καθήκον ανόρθωσης επαρκούς στρατιωτικής ισχύος αποτροπής. Τραπέντες εις άτακτον φυγήν (S-300), διέλυσαν το «δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου», συρρίκνωσαν τις ένοπλες δυνάμεις, κατήργησαν μέχρι και την ΤΑΜΣ «Νικηφόρος», εις δε τον διπλωματικό «αγώνα» αναδιπλούνται ομαλώς, μέχρι… δενδροφυτεύσεως ελαιοδένδρων υπέρ της τουρκικής εκ περιτροπής προεδρίας στον «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς»!

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Χριστόφιας – Watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’
          «Ευέλικτος ή/και ευέξαπτος … Η ιστορία κάνει το μπακ απ της»
          18 Οκτωβρίου 2009
          Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο

          Παρατηρούμε τις τελευταίες εβδομάδες ένα ξέσπασμα του προέδρου της Δημοκρατίας και μια δημόσια παραδοχή για το αδιέξοδο στο οποίο μας οδηγεί η Τουρκική αδιαλλαξία.

          Ταυτόχρονα φαίνεται να απογοητεύεται από τις ακραίες τοποθετήσεις και απαιτήσεις του «συντρόφου» Ταλάτ που -όντας πιόνι της Άγκυρας- αναπαράγει αυτά που τον δασκαλεύει το στρατιωτικό καθεστώς που κρύβεται πίσω από τη διακυβέρνηση της κατοχικής δύναμης.

          Ακόμα και οι ‘γενναίες προσφορές’ του Δ. Χριστόφια προς τους Τουρκοκυπρίους δεν φάνηκαν αρκετές…

          Και τώρα έρχεται στα λόγια και τις τοποθετήσεις των άλλοτε ‘απορριπτικών’.

          Προειδοποιεί πως τέτοιες απαιτήσεις είναι απαράδεκτες και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.

          Μπήκαμε όμως στο χορό και πρέπει να χορέψουμε… Ή μάλλον να μας χορέψουν…

          «Παρά τις ειλικρινείς μας προσπάθειες, η τουρκοκυπριακή πλευρά συνεχίζει να καταθέτει θέσεις και προτάσεις, οι οποίες είναι εκτός των πλαισίων. Τυχόν υιοθέτηση τέτοιων θέσεων θα οδηγούσε στην αποδοχή των συνεπειών της κατοχής και θα οδηγούσε σε μια λύση, η οποία δεν θα είναι ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική», δήλωσε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ομιλία του κατά την αντικατοχική πορεία του Δήμου Μόρφου. Για να προσθέσει: «Έχουμε τονίσει επανειλημμένα στους Τουρκοκύπριους και στη διεθνή κοινότητα ότι θέσεις όπως αυτές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές».

          Έλα όμως που ευθυνόμαστε, σε σημαντικό βαθμό, για την στάση της Τουρκίας.

          Διότι όταν προειδοποιούσαμε τον πρόεδρο για την αποδοχή πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων, για παραμονή 50000 εποίκων και για εκ περιτροπής προεδρία, ανησυχούσαμε πως με τέτοια «ορεκτικά», η τουρκική βουλιμία θα καθίστατο περαιτέρω ανεξέλεκτη.

          Με τέτοια διπλωματική ανεπάρκεια και τόση ευελιξία ήταν λογικό να απαιτούν, λίγους μήνες αργότερα, σχεδόν συνομοσπονδία.

          Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Σημερινή 12-10-2009 «ο Δημήτρης Χριστόφιας παραδέχθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, την τελμάτωση των απευθείας διαπραγματεύσεων, λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας, αφού είπε ότι υπήρξε μεν κάποια πρόοδος, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν φθάσει σε προχωρημένο στάδιο, ούτε βρίσκονται κοντά στην τελική λύση του προβλήματος», για να επαναλάβει ότι «οι προσδοκίες υπήρξαν μεγαλύτερες στην έναρξη των συνομιλιών».

          Ωστόσο, ο Δ.Χριστόφιας εξέφρασε την ελπίδα ότι, κατά τη διάρκεια του δεύτερου γύρου των διαπραγματεύσεων, που μόλις έχει αρχίσει, θα υπάρξει αναθεώρηση των τουρκικών θέσεων, ούτως ώστε να μπορέσουμε, όσο το δυνατόν πιο σύντομα, να συμφωνήσουμε μεταξύ μας, χωρίς επιδιαιτησία και χωρίς άσκηση πιέσεων μέσω τεχνητών χρονοδιαγραμμάτων, στην πολυπόθητη λύση του προβλήματος.

          Δηλαδή, ξεκινάμε το δεύτερο γύρο το συνομιλιών και πάλι με μεγαλύτερες προσδοκίες απ’ ότι θα έπρεπε. Και αναμένουμε πως καμφθεί, ως δια μαγείας, η Τουρκική αδιαλλαξία.

          Βρισκόμαστε ενάμιση μήνα από το Δεκέμβριο και έχουμε αποτύχει παταγωδώς να πετύχουμε τα αυτονόητα, που δεν είναι άλλα από την επιβολή κυρώσεων προς την Άγκυρα για τη στάση της στο Κυπριακό, τη μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη κατοχή Ευρωπαϊκού εδάφους και την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

          Μια μούντζα στα μούτρα μας αποτελεί το χθεσινό έγγραφο στρατηγικής της Ευρωπαϊκής επιτροπής για την Τουρκία.

          «Είναι επείγον να εφαρμόσει η Τουρκία το Πρωτόκολλο της Αγκυρας, υπογραμμίζει το έγγραφο στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία, όμως, δεν εισηγείται την επιβολή κυρώσεων εναντίον της χώρας αυτής. Οπως επισημαίνεται στο έγγραφο της Επιτροπής, με τίτλο «Enlargement Strategy and Main Challenges 2009-2010», που περιλαμβάνει και τα βασικότερα για την Κομισιόν στοιχεία της έκθεσης για κάθε υποψήφια χώρα, «η Τουρκία έχει εκφράσει τη στήριξή της για τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ μεταξύ των ηγετών της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας για την επίτευξη συνολικής λύσης του κυπριακού προβλήματος».

          Ταυτόχρονα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τονίζει την ανάγκη εξεύρεσης συνιστώσας, ώστε να αποφύγουμε την επιδιαιτησία και τα χρονοδιαγράμματα.

          Ε αυτό θα πεί ευελιξία… Από έναν άνθρωπο που βγήκε δεκάδες φορές και διαβεβαίωσε το λαό πως δεν πρόκειται να δεχθεί επιδιαιτησία και χρονοδιαγράμματα. Γιατί αφήνει ανοικτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Γιατί δεν τερματίζει τις συνομιλίες ρίχνοντας την ευθύνη στη Τουρκική αδιαλλαξία; Δεν είναι υποχρεωμένος να δεχθεί τέτοιους όρους από τη στιγμή που δεν κινδυνεύει η Διεθνής Ασφάλεια και Ειρήνη, όπως αναγράφεται στο άρθρο 33 του Καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

          Και ολοκληρώνει θέτοντας το στόχο της δικής μας πλευράς. «Μια λύση συμφωνημένη, που θα είναι το αποτέλεσμα των συνομιλιών μεταξύ των δύο κοινοτήτων, την οποία θα θέσουμε ενώπιον του λαού για έγκριση σε χωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Δεν μπορούμε να δεχθούμε λύσεις δοτές».

          Από την παραπάνω δήλωση αποθηκεύουμε στο σκληρό δίσκο της Ιστορίας δύο πράγματα:

          Καταρχήν τη δέσμευση πως η λύση που θα προκύψει θα τεθεί σε δημοψήφισμα. Και ελπίζουμε πως στο δημοψήφισμα των κατεχομένων θα λάβουν μέρος μόνο αυτοί που πραγματικά δικαιούνται.

          Δεύτερον, τη δέσμευση ότι η λύση που θα τεθεί σε δημοψηφίσματα θα είναι λύση που θα συμφωνηθεί και όχι λύση δοτή.

          Κρατάμε λοιπόν για την ιστορία τα παραπάνω και προσβλέπουμε πως ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει πλέον καταλάβει ότι ο Ταλάτ δεν είναι και τόσο φίλος και σύντροφος, ούτε φυσικά και ο αντιπρόσωπος της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Είναι ο αντιπρόσωπος του Αττίλα και το φερέφωνο των στρατηγών.

          Ευχόμαστε σύντομα να καταλάβει ότι δεν φταίει για το αδιέξοδο ο ‘απορριπτισμός’ των Ελληνοκυπρίων. Και αν συνεχίσουμε με τόση ευελιξία θα βρεθούμε και πάλι στο δίλημμα των δημοψηφισμάτων, με το λαό μας να απορρίπτει τις καταγεγραμμένες πλέον προτάσεις της Τουρκίας και να δέχεται τις επικρίσεις της Διεθνούς κοινότητας. Ήδη, με τη στάση της Άγκυρας, έπρεπε να είχαμε αποχωρήσει από τις συνομιλίες, στις οποίες, σε κάθε περίπτωση, δεν έπρεπε ποτέ να μπούμε.

          Είναι κρίμα που καταφέραμε με την επιπολαιότητά μας, να παρουσιάζεται ένα θέμα εισβολής και κατοχής ως ζήτημα αναζήτησης κοινής συνιστώσας μεταξύ δύο κοινοτήτων.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Έθνος’
          «»Κόκκινος» συναγερμός για τα εθνικά»
          17 Οκτωβρίου 2009
          Νίκος Μελέτης

          H αναζήτηση κοινής τακτικής στην αντιμετώπιση της πρώτης κρίσιμης δοκιμασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική, της επαναξιολόγησης δηλαδή της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, βρίσκεται στο επίκεντρο της διήμερης επίσκεψης που πραγματοποιεί από αύριο στη Λευκωσία ο Γιώργος Παπανδρέου.

          Στις συναντήσεις με τον πρόεδρο Χριστόφια θα αποτυπωθούν και όλα τα εναλλακτικά σενάρια, καθώς όπως αναμενόταν καταβάλλεται προσπάθεια από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να περάσει το χρονικό ορόσημο του 2009 χωρίς συνέπειες για την Τουρκία, παρά το γεγονός ότι δεν έχει εκπληρώσει τη βασική υποχρέωση που ανέλαβε για εφαρμογή του Πρωτοκόλλου επέκτασης της Τελωνειακής Ενωσης με την Κύπρο.

          Δέσμευση
          Η κυπριακή ηγεσία μάλιστα με απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου έχει δεσμευθεί ότι θα υπάρξουν κυρώσεις στην Τουρκία για τη μη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Η δημοσιοποίηση της Εκθεσης Προόδου της Κομισιόν την Τετάρτη ήταν ενδεικτική των διαθέσεων που κυριαρχούν στους εταίρους, καθώς ουδείς επιθυμεί αυτήν τη στιγμή να στηρίξει πρωτοβουλία για ουσιαστική επαναξιολόγηση της Τουρκίας, θεωρώντας ότι αυτή θα οδηγούσε στην επιβολή νέων κυρώσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να φθάσουν μέχρι και το οριστικό πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

          Ο επίτροπος Ολι Ρεν δεν συνέστησε καμία κύρωση για τη μη εκπλήρωση των δεσμεύσεων εκ μέρους της Τουρκίας και προβαίνει σε μια «δημοσιογραφική» αποτύπωση της κατάστασης, ενώ με δηλώσεις του επιτείνει τη σύγχυση υποστηρίζοντας ότι το 2009 δεν ήταν καταληκτική ημερομηνία για την επανεξέταση της Τουρκίας.

          Μάλιστα, στις Συστάσεις της έκθεσής του συμπεριέλαβε και μια ιδιαίτερα προβληματική αναφορά. «Τα διμερή θέματα δεν θα πρέπει να εμποδίζουν την ενταξιακή διαδικασία. Θα πρέπει να λύνονται από τα ενδιαφερόμενα μέρη, που έχουν την ευθύνη να αναζητήσουν λύσεις στο πνεύμα της καλής γειτονίας…».

          Επιβαρημένο το κοινοτικό… περιβάλλον

          Το περιβάλλον που διαμορφώνεται εν όψει της Συνόδου Κορυφής (10-11 Δεκεμβρίου) είναι ιδιαίτερα αρνητικό για την ελληνική διπλωματία καθώς στο μέτωπο του Σκοπιανού, εφόσον η σουηδική προεδρία επιμείνει να φέρει προς συζήτηση θέμα καθορισμού ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ο κ. Παπανδρέου (ή το πιθανότερο ο κ. Δρούτσας στο ΣΥΓΕΣ στις 7-8 Δεκεμβρίου) θα υποχρεωθεί να ασκήσει βέτο. Την ίδια στιγμή όμως θα πρέπει η Αθήνα να αναλάβει και το βάρος στήριξης της Λευκωσίας, που θα χειριστεί το μείζον θέμα της Τουρκίας.

          Σύμφωνα με την απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου 2006 (που επιβεβαίωσε την απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών της 11ης Δεκεμβρίου 2006) έχουν παγώσει ήδη 8 Κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, τα οποία και προβλέπεται να μείνουν παγωμένα «μέχρις ότου η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η Τουρκία εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο».

          Προβλέπεται ακόμη ότι τα «κράτη μέλη στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης δεν θα αποφασίσουν το προσωρινό κλείσιμο Κεφαλαίων μέχρις ότου η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η Τουρκία εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις τις σχετικές με το Πρωτόκολλο».

          Ιδιαίτερη σημασία έχει όμως το έγγραφο που έγινε γνωστό ως «Αντιδήλωση της ΕΕ της 21ης Σεπτεμβρίου 2005», όπου η Ενωση ομόφωνα είχε καθορίσει το πλαίσιο των συνεπειών που θα είχε για την Τουρκία η μη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου: «Η ΕΕ και τα κράτη μέλη τονίζουν ότι η έναρξη διαπραγματεύσεων επί των σχετικών Κεφαλαίων εξαρτάται από την εφαρμογή των συμβατικών υποχρεώσεων της Τουρκίας έναντι όλων των κρατών μελών. Η μη πλήρης εφαρμογή των υποχρεώσεων της Τουρκίας θα έχει επιπτώσεις στην όλη πρόοδο των διαπραγματεύσεων…».

          Τα κείμενα αυτά προσφέρουν θεωρητικά διευρυμένο πλαίσιο επιλογών για Κύπρο και Ελλάδα, σε ό,τι αφορά τις συνέπειες που μπορεί να έχει η Τουρκία. Η Λευκωσία και η Αθήνα έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν από τους εταίρους όχι μόνο τη διατήρηση του παγώματος των 8 Κεφαλαίων, αλλά και τη λήψη αποφάσεων στο πλαίσιο αναφοράς της «Αντιδήλωσης» του 2005 για «επιπτώσεις στην όλη πρόοδο των διαπραγματεύσεων».

          Ακόμη κι αν οι εταίροι, όπως όλα δείχνουν, φανούν απρόθυμοι στη Σύνοδο Κορυφής να υιοθετήσουν κυρώσεις κατά της Τουρκίας, παραμένει στο τραπέζι για την Κύπρο (μονομερώς) η επιλογή του συνολικού παγώματος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ή τουλάχιστον το μπλοκάρισμα και άλλων, πέραν των οκτώ, Κεφαλαίων, καθώς οι αποφάσεις στη Διακυβερνητική Διάσκεψη λαμβάνονται με ομοφωνία.

          Είναι προφανές βεβαίως ότι μια τέτοια απόφαση απαιτεί μεγάλα αποθέματα αντοχών, καθώς θα φέρει σε συγκρουσιακή τροχιά Λευκωσία και Αθήνα, όχι μόνο με την Αγκυρα αλλά και με ορισμένα ισχυρά ευρωπαϊκά κέντρα (και φυσικά την Ουάσιγκτον).

          Η νέα ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει ότι μια τέτοια επιλογή θα είχε σοβαρές συνέπειες και στις διμερείς σχέσεις στις οποίες, όμως, ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου θέλει να δώσει νέα πνοή. Ταυτόχρονα όμως είναι σαφές ότι εάν και στη Σύνοδο Κορυφής δεν υπάρξει απόφαση για κυρώσεις εις βάρος της Τουρκίας, αποδυναμώνονται όλες οι προηγούμενες αποφάσεις που απαιτούσαν ομαλοποίηση των σχέσεων με την Κύπρο και δημιουργούν ντε φάκτο μια sui generis κατάσταση, αφού η Τουρκία θα συνομιλεί με μια ένωση 27 κρατών, χωρίς να αναγνωρίζει την ύπαρξη του ενός από αυτά.

          ΛΕΥΚΩΣΙΑ: Κρίσιμο δίλημμα

          Η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται προ διλήμματος, καθώς οι εταίροι φαίνεται να υιοθετούν σε μεγάλο βαθμό την επιχειρηματολογία της Αγκυρας ότι, ενδεχόμενος εκτροχιασμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων θα έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στις συνομιλίες για το Κυπριακό.

          Από τη βάση αυτή ξεκινά και η συζήτηση στην ΕΕ για Σχέδιο Β, όπου η επανεξέταση της συμμόρφωσης της Τουρκίας με τις δεσμεύσεις της θα αναβληθεί για ένα εξάμηνο. Θα συνιστά όμως διπλωματικό αυτοχειριασμό, εάν γίνει δεκτή η αναβολή επανεξέτασης της Τουρκίας χωρίς τουλάχιστον να αποφασιστούν, τώρα και εκ των πρότερων, οι συνέπειες που αυτομάτως θα επιβληθούν στην Αγκυρα με την εκπνοή και της νέας αυτής παράτασης, εφόσον βέβαια δεν έχει μέχρι τότε εφαρμόσει το Πρωτόκολλο.

          Σε διαφορετική περίπτωση, η Τουρκία αλλά και όλοι οι γνωστοί υποστηρικτές της θα εκμεταλλευθούν το εξάμηνο για να μεταφέρουν όλο το βάρος των πιέσεων στον κ. Χριστόφια, ώστε να ενδώσει στις απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς και του κ. Ταλάτ.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Με συμβολική δεντροφύτευση αρχίσαν οι συνομιλίες»
          15 Οκτωβρίου 2009

          Με τη συμβολική φύτευση δύο δενδρυλλίων ελιάς, άρχισαν τις σημερινές τους συνομιλίες στο πλαίσιο των απευθείας διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας και ο Τ/κ ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.

          Ο κ. Ταλάτ έφτασε στο χώρο των συνομιλιών στο παλιό αεροδρόμιο Λευκωσίας, στις 10.10 το πρωί με τη συνοδεία του. Πέντε λεπτά μετά έφτασε στο χώρο ο Πρόεδρος Χριστόφιας με την ε/κ αντιπροσωπεία.

          Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο κ. Ταλάτ εξήλθαν στον προαύλιο του χώρου όπου πραγματοποιούνται οι συνομιλίες όπου φύτεψαν τις δύο ελιές, στην παρουσία εκπροσώπων οργανώσεων και Μη Κυβερνητικών Οργανισμών από τις δύο κοινότητες, του Ειδικού Αντιπροσώπου του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο Ταγιέ Μπρουκ Ζεριχούν και άλλων εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο και των αντιπροσωπειών των δύο κοινοτήτων που συμμετέχουν στις συνομιλίες.

          Σε μια συμβολική κίνηση ο Τ/κ ηγέτης τοποθέτησε το πρώτο δενδρύλλιο ελιάς, το οποίο σκέπασε με χώμα ο Πρόεδρος Χριστόφιας και πότισε ο κ. Ζεριχούν. Το δεύτερο δενδρύλλιο τοποθέτησε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, με τον κ. Ταλάτ να βάζει το χώμα και τον κ. Ζεριχούν να το ποτίζει.

          Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο κ. Ταλάτ είχαν στη συνέχεια σύντομη συνομιλία με εκπροσώπους των ΜΚΟ, πολλοί από τους οποίους τους ανέφεραν ότι ήλθαν για να δώσουν ώθηση στη διαδικασία των συνομιλιών.

          Στη συνέχεια διαβάστηκε ψήφισμα από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών τόσο στα ελληνικά όσο και στα τούρκικα, το οποίο επιδόθηκε στους δύο ηγέτες μαζί με ανθοδέσμες.

          Το ψήφισμα το οποίο υπογράφεται από 50 ε/κ και τ/κ οργανώσεις αναφέρει ότι «με την υπογραφή και παρουσίαση της κοινής αυτής δήλωσης στην αρχή του Δευτέρου Γύρου Συνομιλιών οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών και από τις δύο κοινότητες εκφράζουν την υποστήριξή τους στις προσπάθειες των δύο ηγετών».

          «Με την επιδίωξη μιας Ενωμένης Ομόσπονδης Κύπρου, περισσότερες από 50
          Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, και από τις δύο Κοινότητες, έχουν ξεκινήσει μία από κοινού προσπάθεια για την ανάπτυξη διαλόγου και την ανταλλαγή απόψεων οι οποίες μπορούν να συμβάλουν θετικά στη διαβούλευση σε επίπεδο πολιτών. Οι Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, προερχόμενες από διάφορους τομείς της Κοινωνίας, θέλουν να εκφράσουν την αφοσίωσή τους στην ενδυνάμωση της προσπάθειας για ειρήνη, ανοίγοντας και διατηρώντας ανοικτά κανάλια επικοινωνίας, θεσμοθετώντας αμοιβαία εμπιστοσύνη και προωθώντας τη συμφιλίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Αντιλαμβανόμαστε πως, οποιαδήποτε ειρηνευτική διαδικασία, και δη η δική μας, θα συνεχίσει να ελλοχεύει προκλήσεις. Ωστόσο κάθε αποφασιστικό βήμα που γίνεται προς εκείνη την κατεύθυνση συμβάλλει προς την περαιτέρω αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των δύο κοινοτήτων», αναφέρεται.

          Εχοντας υπόψη τυχόν ανησυχίες και αντιλήψεις οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν καθοιονδήποτε τρόπο τις συνομιλίες, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, καλούν τους ηγέτες να βεβαιωθούν πως οι εξελίξεις των συνομιλιών μεταφέρονται και στις δύο κοινότητες με διαφάνεια, θέλοντας να δώσουν έμφαση στο γεγονός πως το ευρύ κοινό πρέπει να πληροφορείται σωστά, και ως φυσικό επακόλουθο να είναι σε θέση να συζητά τις λεπτομέρειες της πορείας των διαπραγματεύσεων καθώς επίσης και τις πιθανότητες για το μέλλον.

          «Ως εκ τούτου, επιβάλλεται να αντιμετωπίζουμε τυχόν δυσκολίες με θετικό και παραγωγικό τρόπο ούτως ώστε να μην υπάρχουν οποιαδήποτε κωλύματα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας τα οποία μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά με οποιονδήποτε τρόπο την κατάληξη των διαπραγματεύσεων», αναφέρεται.

          Οι ΜΚΟ θεωρούν απόλυτα κατανοητό από τους πολίτες να επιζητούν περαιτέρω πληροφορίες για τις διαπραγματεύσεις και μέσω αυτής της διαδικασίας, να αποφεύγονται τυχόν ασάφειες, δημιουργία σύγχυσης, και χώρος για άδικη και κριτική που βασίζεται στην παραπληροφόρηση.

          «Η Κοινωνία των Πολιτών θέλει να συνεισφέρει στις διαπραγματεύσεις και να δεσμευτεί κατέχοντας ένα καταλυτικό ρόλο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ευελπιστεί έτσι να φέρει μια νέα πνοή αλλάζοντας σελίδα προς μια δικοινοτική, διζωνική Ομόσπονδη Κύπρο», αναφέρεται τέλος.

          Επί Χριστόφια οι Τούρκοι αλωνίζουν στο FIR Λευκωσίας 19/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τι επίδραση έχουν άραγε οι συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας και του κατοχικού στρατού στις συνομιλίες που διεξάγονται μεταξύ «των ηγετών των δύο κοινοτήτων»; Πριν λίγες μέρες οι Χριστόφιας-Ταλάτ φύτεψαν ελαιόδενδρα «υπέρ της ειρήνης» έξω από το αεροδρόμιο Λευκωσίας, μετά από προτροπή «50 Ε/κ και Τ/κ Μη-Κυβερνητικών Οργανώσεων» που όλως περιέργως ούτε 50 άτομα δεν κατάφεραν να μαζέψουν (μήπως διότι είναι τα ίδια άτομα που τις απαρτίζουν;).

          Τι σχέση έχουν οι παραβιάσεις του FIR (όπως επίσης και των νότιων μη-κατεχομένων θαλασσών της Κυπριακής Δημοκρατίας) με την «Λύση Κυπρίων για τους Κύπριους» που συζητούν οι «δύο (ισότιμοι;) ηγέτες»; Και αφού σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν η Τουρκία στηρίζει τις προσπάθειες για λύση, γιατί συνεχίζουν οι παραβιάσεις; Ποιες είναι οι επίσημες αντιδράσεις της Λευκωσίας, και πως βοηθούν την πλευρά μας κινήσεις όπως η πρόσφατη ακύρωση της στρατιωτικής άσκησης «Νικηφόρος»;

          Μήπως φταίει και για αυτές τις τουρκικές παραβιάσεις ο… «ε/κ φασισμός-σωβινισμός» που γίνονται επί «ευέλικτης» και διπλωματικά «αριστοτεχνικής» διακυβέρνησης Χριστόφια;

          ‘Σημερινή’
          «Αλωνίζουν οι Τούρκοι στο FIR Λευκωσίας»
          18 Οκτωβρίου 2009
          Μικαέλλα Λοΐζου

          Μέσα σε δύο μήνες 95 παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Κύπρου

          Σύμφωνα με επίσημο έγγραφο που κατέθεσε ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, στις εννέα Οκτωβρίου, η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας παραβίασε τον κυπριακό εναέριο χώρο 95 φορές και τους διεθνείς κανονισμούς εναέριας κυκλοφορίας 114 φορές μέσα σε ένα δίμηνο!

          Οι απανωτές και συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Λευκωσίας θέτουν σοβαρά ζητήματα ασφαλείας. Σύμφωνα με τον πρέσβη Μηνά Χατζημιχαήλ, ο οποίος υπογράφει το έγγραφο, «η τουρκική πολιτική μη συμμόρφωσης με τους κανόνες και τους διεθνείς κανονισμούς, που διέπουν τη διεθνή αεροπλοΐα, συνεχίζει να θέτει σε κίνδυνο την πτητική ασφάλεια και να διαιωνίζει την έλλειψη ασφάλειας και την ένταση στο νησί».

          Ο κ. Χατζημιχαήλ ερμηνεύει τις παραβιάσεις από τουρκικής πλευράς ως πράξεις που αποσκοπούν στην παγίωση της ντε φάκτο διαίρεσης της Κύπρου και της περαιτέρω ενίσχυσης της παράνομης, αποσχιστικής οντότητας στα κατεχόμενα. Επιπλέον, «υποσκάπτουν σοβαρά όλες τις προσπάθειες για επανένωση και συμφιλίωση». Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στην έδρα του ΟΗΕ χαρακτηρίζει την πολιτική της Άγκυρας «ανεύθυνη», ιδιαίτερα από τη στιγμή που υπηρετεί ως μη-μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

          Δεν σταματούν να πετούν!
          Μια ανάγνωση στο έγγραφο που υπέβαλε ο Πρέσβης μας στα Η.Ε. είναι αρκετό για να σοκάρει οποιονδήποτε κάτοικο της Κύπρου. Μεταξύ 1ης Αυγούστου 2009 και 30 Σεπτεμβρίου 2009, 95 φορές ο εναέριός μας χώρος δέχθηκε ανεπιθύμητους επισκέπτες τύπου C-130, Cougar, F-16, CN-235, C-160, B-200, Gulf Stream-5, GLF-6, Bell και F-4, ενώ καταγράφηκαν 114 παραβιάσεις των διεθνών κανόνων και κανονισμών αεροπλοΐας. Χαρακτηριστικό του εύρους των προκλήσεων είναι το γεγονός πως στις 15/8 τα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη παραβίασαν το ΦΙΡ Λευκωσίας έντεκα φορές! Την 1η Σεπτεμβρίου τα πολεμικά πτητικά μέσα παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Κύπρου εννέα φορές, ενώ στις 12/8 ήρθαν έξι φορές. Η τουρκική αεροπορία προέβαινε σε παραβιάσεις σχεδόν καθημερινά. Τουλάχιστον μία φορά μάς «επισκέφθηκαν» σε 14 διαφορετικές περιπτώσεις, ενώ άλλες 14 ημέρες πέταξαν πάνω από την Κύπρο δύο φορές. Σε αρκετές περιπτώσεις μία και μόνο παραβίαση του εναέριου χώρου της Κύπρου, παραβίαζε πολλαπλές φορές τους διεθνείς κανονισμούς αεροπλοΐας.

          Ημερομ. Παραβιάσεις Εναέριου Χώρου Παραβιάσεις Διεθνών Κανονισμών
          5/8 4 5
          8/8 3 3
          12/8 6 9
          13/8 2 3
          15/8 11 11
          19/8 2 5
          22/8 4 4
          26/8 2 4
          28-29/8 2 3
          1/9 9 9
          9/9 3 3
          16/9 4 4
          23/9 4 4
          28/9 3 3

          Στον πίνακα παρατίθενται όλες οι περιπτώσεις που καταγράφηκε παραβίαση του κυπριακού εναέριου χώρου ή/και των διεθνών κανονισμών περισσότερες από δύο φορές.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Σημερινή’
          «Τουρκικά Τρόπαια»
          18 Οκτωβρίου 2009
          Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

          Αν δεν ήταν ισλαμιστής θ’ άνοιγε και σαμπάνιες την Τετάρτη ο Τούρκος υπουργός Εγκεμέν Μπαγίς. Για τις νέες ευρωθωπείες που η Τουρκία εξασφάλισε, στην έκθεση προόδου που η Ευρ. Επιτροπή συνέταξε, εν όψει αξιολογήσεως Δεκεμβρίου, για την πορεία ένταξης της Τουρκίας. Στην ΕΕ, όπου οι Έλληνες διαθέτουν δύο από τις 27 ψήφους. Αθηνών τε και Λευκωσίας. Θεσμικά αυτόνομων κριτών της Τουρκίας. Και, άρα, με το πλεονέκτημα (υποτίθεται) να εξαναγκάσουν την Τουρκία – Αττίλα – Κατακτητή – Επιδρομέα, σε συμμόρφωση, για το Κυπριακό και το Αιγαίο. Αυτό ήταν, υποτίθεται πάντα, η μόνη «στρατηγική» (αν θεωρηθούν… άξιες να στρατηγούν) των κυβερνήσεων Ελλάδος και Κύπρου και πάντων, σχεδόν, των ελλαδικών και ελληνικών κυπριακών κομμάτων. Ο Τούρκος υπουργός, όμως, παιάνιζε, τροπαιούχος και για την ιστορική νίκη που η Τουρκία πέτυχε στα Ηνωμένα Έθνη. «Μέχρι πριν από 20-30 χρόνια, στον ΟΗΕ, κατηγορείτο η Τουρκία ως εισβολέας στην Κύπρο», είπε ο κ. Μπαγίς. Και πρόσθεσε ότι «τα Η.Ε. κατάλαβαν το λάθος τους, απολογήθηκαν στην Τουρκία και τη δέχτηκαν ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ»!
          Είναι, ασφαλώς, πρόδηλο ότι αυτά τα τουρκικά τρόπαια αποτελούν προϊόν όχι μόνο της επιδέξιας τουρκικής διπλωματίας και των καθοριστικής σημασίας συμμαχιών που, ισοτίμως και όχι υποτελώς, επιτυγχάνει η Άγκυρα. Αλλά και της αντίστοιχης, ελλαδικής και κυπριακής, διπλωματικής παράλυσης, αναξιότητας και αποτυχίας. Η Τουρκία, έχοντας απέναντί της τα Ηττημένα Μυαλά της Αθήνας και της Λευκωσίας, προελαύνει από νίκη σε νίκη και από τρόπαιο σε τρόπαιο, «χωρίς ν’ αποσύρει ούτ’ έναν στρατιώτη και χωρίς να δώσει ούτε σπιθαμή εδάφους στην Κύπρο», καυχώνται να διαλαλούν προς το υπερήφανο τουρκικό έθνος, ο πρόεδρός του κ. Γκιούλ κι ο πρωθυπουργός του κ. Ερντογάν. Σαρώνουν χωρίς καν να ρίξουν ντουφεκιά. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Αρκεί και περισσεύει το ότι, η δειλία, οι φοβίες, ο ενδοτισμός, η παράλυση, ο ραγιαδισμός και η «πατροπαράδοτη» ανεπάρκεια της ε/ε και ε/κ πολιτικής και διπλωματίας, στρώνουν το χαλί για να προελαύνει αμαχητί η Άγκυρα. Οι νίκες της Τουρκίας στηρίζονται στα όπλα της. Και στη διακηρυγμένη αποφασιστικότητά της να τα χρησιμοποιήσει. Και στην εξίσου διακηρυγμένη, εμπράκτως, παραίτηση των Ελλήνων από το καθήκον ανόρθωσης επαρκούς στρατιωτικής ισχύος αποτροπής. Τραπέντες εις άτακτον φυγήν (S-300), διέλυσαν το «δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου», συρρίκνωσαν τις ένοπλες δυνάμεις, κατήργησαν μέχρι και την ΤΑΜΣ «Νικηφόρος», εις δε τον διπλωματικό «αγώνα» αναδιπλούνται ομαλώς, μέχρι… δενδροφυτεύσεως ελαιοδένδρων υπέρ της τουρκικής εκ περιτροπής προεδρίας στον «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς»!

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Χριστόφιας – Watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’
          «Ευέλικτος ή/και ευέξαπτος … Η ιστορία κάνει το μπακ απ της»
          18 Οκτωβρίου 2009
          Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο

          Παρατηρούμε τις τελευταίες εβδομάδες ένα ξέσπασμα του προέδρου της Δημοκρατίας και μια δημόσια παραδοχή για το αδιέξοδο στο οποίο μας οδηγεί η Τουρκική αδιαλλαξία.

          Ταυτόχρονα φαίνεται να απογοητεύεται από τις ακραίες τοποθετήσεις και απαιτήσεις του «συντρόφου» Ταλάτ που -όντας πιόνι της Άγκυρας- αναπαράγει αυτά που τον δασκαλεύει το στρατιωτικό καθεστώς που κρύβεται πίσω από τη διακυβέρνηση της κατοχικής δύναμης.

          Ακόμα και οι ‘γενναίες προσφορές’ του Δ. Χριστόφια προς τους Τουρκοκυπρίους δεν φάνηκαν αρκετές…

          Και τώρα έρχεται στα λόγια και τις τοποθετήσεις των άλλοτε ‘απορριπτικών’.

          Προειδοποιεί πως τέτοιες απαιτήσεις είναι απαράδεκτες και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.

          Μπήκαμε όμως στο χορό και πρέπει να χορέψουμε… Ή μάλλον να μας χορέψουν…

          «Παρά τις ειλικρινείς μας προσπάθειες, η τουρκοκυπριακή πλευρά συνεχίζει να καταθέτει θέσεις και προτάσεις, οι οποίες είναι εκτός των πλαισίων. Τυχόν υιοθέτηση τέτοιων θέσεων θα οδηγούσε στην αποδοχή των συνεπειών της κατοχής και θα οδηγούσε σε μια λύση, η οποία δεν θα είναι ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική», δήλωσε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ομιλία του κατά την αντικατοχική πορεία του Δήμου Μόρφου. Για να προσθέσει: «Έχουμε τονίσει επανειλημμένα στους Τουρκοκύπριους και στη διεθνή κοινότητα ότι θέσεις όπως αυτές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές».

          Έλα όμως που ευθυνόμαστε, σε σημαντικό βαθμό, για την στάση της Τουρκίας.

          Διότι όταν προειδοποιούσαμε τον πρόεδρο για την αποδοχή πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων, για παραμονή 50000 εποίκων και για εκ περιτροπής προεδρία, ανησυχούσαμε πως με τέτοια «ορεκτικά», η τουρκική βουλιμία θα καθίστατο περαιτέρω ανεξέλεκτη.

          Με τέτοια διπλωματική ανεπάρκεια και τόση ευελιξία ήταν λογικό να απαιτούν, λίγους μήνες αργότερα, σχεδόν συνομοσπονδία.

          Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Σημερινή 12-10-2009 «ο Δημήτρης Χριστόφιας παραδέχθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, την τελμάτωση των απευθείας διαπραγματεύσεων, λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας, αφού είπε ότι υπήρξε μεν κάποια πρόοδος, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν φθάσει σε προχωρημένο στάδιο, ούτε βρίσκονται κοντά στην τελική λύση του προβλήματος», για να επαναλάβει ότι «οι προσδοκίες υπήρξαν μεγαλύτερες στην έναρξη των συνομιλιών».

          Ωστόσο, ο Δ.Χριστόφιας εξέφρασε την ελπίδα ότι, κατά τη διάρκεια του δεύτερου γύρου των διαπραγματεύσεων, που μόλις έχει αρχίσει, θα υπάρξει αναθεώρηση των τουρκικών θέσεων, ούτως ώστε να μπορέσουμε, όσο το δυνατόν πιο σύντομα, να συμφωνήσουμε μεταξύ μας, χωρίς επιδιαιτησία και χωρίς άσκηση πιέσεων μέσω τεχνητών χρονοδιαγραμμάτων, στην πολυπόθητη λύση του προβλήματος.

          Δηλαδή, ξεκινάμε το δεύτερο γύρο το συνομιλιών και πάλι με μεγαλύτερες προσδοκίες απ’ ότι θα έπρεπε. Και αναμένουμε πως καμφθεί, ως δια μαγείας, η Τουρκική αδιαλλαξία.

          Βρισκόμαστε ενάμιση μήνα από το Δεκέμβριο και έχουμε αποτύχει παταγωδώς να πετύχουμε τα αυτονόητα, που δεν είναι άλλα από την επιβολή κυρώσεων προς την Άγκυρα για τη στάση της στο Κυπριακό, τη μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη κατοχή Ευρωπαϊκού εδάφους και την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

          Μια μούντζα στα μούτρα μας αποτελεί το χθεσινό έγγραφο στρατηγικής της Ευρωπαϊκής επιτροπής για την Τουρκία.

          «Είναι επείγον να εφαρμόσει η Τουρκία το Πρωτόκολλο της Αγκυρας, υπογραμμίζει το έγγραφο στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία, όμως, δεν εισηγείται την επιβολή κυρώσεων εναντίον της χώρας αυτής. Οπως επισημαίνεται στο έγγραφο της Επιτροπής, με τίτλο «Enlargement Strategy and Main Challenges 2009-2010», που περιλαμβάνει και τα βασικότερα για την Κομισιόν στοιχεία της έκθεσης για κάθε υποψήφια χώρα, «η Τουρκία έχει εκφράσει τη στήριξή της για τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ μεταξύ των ηγετών της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας για την επίτευξη συνολικής λύσης του κυπριακού προβλήματος».

          Ταυτόχρονα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τονίζει την ανάγκη εξεύρεσης συνιστώσας, ώστε να αποφύγουμε την επιδιαιτησία και τα χρονοδιαγράμματα.

          Ε αυτό θα πεί ευελιξία… Από έναν άνθρωπο που βγήκε δεκάδες φορές και διαβεβαίωσε το λαό πως δεν πρόκειται να δεχθεί επιδιαιτησία και χρονοδιαγράμματα. Γιατί αφήνει ανοικτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Γιατί δεν τερματίζει τις συνομιλίες ρίχνοντας την ευθύνη στη Τουρκική αδιαλλαξία; Δεν είναι υποχρεωμένος να δεχθεί τέτοιους όρους από τη στιγμή που δεν κινδυνεύει η Διεθνής Ασφάλεια και Ειρήνη, όπως αναγράφεται στο άρθρο 33 του Καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

          Και ολοκληρώνει θέτοντας το στόχο της δικής μας πλευράς. «Μια λύση συμφωνημένη, που θα είναι το αποτέλεσμα των συνομιλιών μεταξύ των δύο κοινοτήτων, την οποία θα θέσουμε ενώπιον του λαού για έγκριση σε χωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Δεν μπορούμε να δεχθούμε λύσεις δοτές».

          Από την παραπάνω δήλωση αποθηκεύουμε στο σκληρό δίσκο της Ιστορίας δύο πράγματα:

          Καταρχήν τη δέσμευση πως η λύση που θα προκύψει θα τεθεί σε δημοψήφισμα. Και ελπίζουμε πως στο δημοψήφισμα των κατεχομένων θα λάβουν μέρος μόνο αυτοί που πραγματικά δικαιούνται.

          Δεύτερον, τη δέσμευση ότι η λύση που θα τεθεί σε δημοψηφίσματα θα είναι λύση που θα συμφωνηθεί και όχι λύση δοτή.

          Κρατάμε λοιπόν για την ιστορία τα παραπάνω και προσβλέπουμε πως ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει πλέον καταλάβει ότι ο Ταλάτ δεν είναι και τόσο φίλος και σύντροφος, ούτε φυσικά και ο αντιπρόσωπος της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Είναι ο αντιπρόσωπος του Αττίλα και το φερέφωνο των στρατηγών.

          Ευχόμαστε σύντομα να καταλάβει ότι δεν φταίει για το αδιέξοδο ο ‘απορριπτισμός’ των Ελληνοκυπρίων. Και αν συνεχίσουμε με τόση ευελιξία θα βρεθούμε και πάλι στο δίλημμα των δημοψηφισμάτων, με το λαό μας να απορρίπτει τις καταγεγραμμένες πλέον προτάσεις της Τουρκίας και να δέχεται τις επικρίσεις της Διεθνούς κοινότητας. Ήδη, με τη στάση της Άγκυρας, έπρεπε να είχαμε αποχωρήσει από τις συνομιλίες, στις οποίες, σε κάθε περίπτωση, δεν έπρεπε ποτέ να μπούμε.

          Είναι κρίμα που καταφέραμε με την επιπολαιότητά μας, να παρουσιάζεται ένα θέμα εισβολής και κατοχής ως ζήτημα αναζήτησης κοινής συνιστώσας μεταξύ δύο κοινοτήτων.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Έθνος’
          «»Κόκκινος» συναγερμός για τα εθνικά»
          17 Οκτωβρίου 2009
          Νίκος Μελέτης

          H αναζήτηση κοινής τακτικής στην αντιμετώπιση της πρώτης κρίσιμης δοκιμασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική, της επαναξιολόγησης δηλαδή της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, βρίσκεται στο επίκεντρο της διήμερης επίσκεψης που πραγματοποιεί από αύριο στη Λευκωσία ο Γιώργος Παπανδρέου.

          Στις συναντήσεις με τον πρόεδρο Χριστόφια θα αποτυπωθούν και όλα τα εναλλακτικά σενάρια, καθώς όπως αναμενόταν καταβάλλεται προσπάθεια από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να περάσει το χρονικό ορόσημο του 2009 χωρίς συνέπειες για την Τουρκία, παρά το γεγονός ότι δεν έχει εκπληρώσει τη βασική υποχρέωση που ανέλαβε για εφαρμογή του Πρωτοκόλλου επέκτασης της Τελωνειακής Ενωσης με την Κύπρο.

          Δέσμευση
          Η κυπριακή ηγεσία μάλιστα με απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου έχει δεσμευθεί ότι θα υπάρξουν κυρώσεις στην Τουρκία για τη μη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Η δημοσιοποίηση της Εκθεσης Προόδου της Κομισιόν την Τετάρτη ήταν ενδεικτική των διαθέσεων που κυριαρχούν στους εταίρους, καθώς ουδείς επιθυμεί αυτήν τη στιγμή να στηρίξει πρωτοβουλία για ουσιαστική επαναξιολόγηση της Τουρκίας, θεωρώντας ότι αυτή θα οδηγούσε στην επιβολή νέων κυρώσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να φθάσουν μέχρι και το οριστικό πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

          Ο επίτροπος Ολι Ρεν δεν συνέστησε καμία κύρωση για τη μη εκπλήρωση των δεσμεύσεων εκ μέρους της Τουρκίας και προβαίνει σε μια «δημοσιογραφική» αποτύπωση της κατάστασης, ενώ με δηλώσεις του επιτείνει τη σύγχυση υποστηρίζοντας ότι το 2009 δεν ήταν καταληκτική ημερομηνία για την επανεξέταση της Τουρκίας.

          Μάλιστα, στις Συστάσεις της έκθεσής του συμπεριέλαβε και μια ιδιαίτερα προβληματική αναφορά. «Τα διμερή θέματα δεν θα πρέπει να εμποδίζουν την ενταξιακή διαδικασία. Θα πρέπει να λύνονται από τα ενδιαφερόμενα μέρη, που έχουν την ευθύνη να αναζητήσουν λύσεις στο πνεύμα της καλής γειτονίας…».

          Επιβαρημένο το κοινοτικό… περιβάλλον

          Το περιβάλλον που διαμορφώνεται εν όψει της Συνόδου Κορυφής (10-11 Δεκεμβρίου) είναι ιδιαίτερα αρνητικό για την ελληνική διπλωματία καθώς στο μέτωπο του Σκοπιανού, εφόσον η σουηδική προεδρία επιμείνει να φέρει προς συζήτηση θέμα καθορισμού ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ο κ. Παπανδρέου (ή το πιθανότερο ο κ. Δρούτσας στο ΣΥΓΕΣ στις 7-8 Δεκεμβρίου) θα υποχρεωθεί να ασκήσει βέτο. Την ίδια στιγμή όμως θα πρέπει η Αθήνα να αναλάβει και το βάρος στήριξης της Λευκωσίας, που θα χειριστεί το μείζον θέμα της Τουρκίας.

          Σύμφωνα με την απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου 2006 (που επιβεβαίωσε την απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών της 11ης Δεκεμβρίου 2006) έχουν παγώσει ήδη 8 Κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, τα οποία και προβλέπεται να μείνουν παγωμένα «μέχρις ότου η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η Τουρκία εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο».

          Προβλέπεται ακόμη ότι τα «κράτη μέλη στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης δεν θα αποφασίσουν το προσωρινό κλείσιμο Κεφαλαίων μέχρις ότου η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η Τουρκία εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις τις σχετικές με το Πρωτόκολλο».

          Ιδιαίτερη σημασία έχει όμως το έγγραφο που έγινε γνωστό ως «Αντιδήλωση της ΕΕ της 21ης Σεπτεμβρίου 2005», όπου η Ενωση ομόφωνα είχε καθορίσει το πλαίσιο των συνεπειών που θα είχε για την Τουρκία η μη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου: «Η ΕΕ και τα κράτη μέλη τονίζουν ότι η έναρξη διαπραγματεύσεων επί των σχετικών Κεφαλαίων εξαρτάται από την εφαρμογή των συμβατικών υποχρεώσεων της Τουρκίας έναντι όλων των κρατών μελών. Η μη πλήρης εφαρμογή των υποχρεώσεων της Τουρκίας θα έχει επιπτώσεις στην όλη πρόοδο των διαπραγματεύσεων…».

          Τα κείμενα αυτά προσφέρουν θεωρητικά διευρυμένο πλαίσιο επιλογών για Κύπρο και Ελλάδα, σε ό,τι αφορά τις συνέπειες που μπορεί να έχει η Τουρκία. Η Λευκωσία και η Αθήνα έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν από τους εταίρους όχι μόνο τη διατήρηση του παγώματος των 8 Κεφαλαίων, αλλά και τη λήψη αποφάσεων στο πλαίσιο αναφοράς της «Αντιδήλωσης» του 2005 για «επιπτώσεις στην όλη πρόοδο των διαπραγματεύσεων».

          Ακόμη κι αν οι εταίροι, όπως όλα δείχνουν, φανούν απρόθυμοι στη Σύνοδο Κορυφής να υιοθετήσουν κυρώσεις κατά της Τουρκίας, παραμένει στο τραπέζι για την Κύπρο (μονομερώς) η επιλογή του συνολικού παγώματος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ή τουλάχιστον το μπλοκάρισμα και άλλων, πέραν των οκτώ, Κεφαλαίων, καθώς οι αποφάσεις στη Διακυβερνητική Διάσκεψη λαμβάνονται με ομοφωνία.

          Είναι προφανές βεβαίως ότι μια τέτοια απόφαση απαιτεί μεγάλα αποθέματα αντοχών, καθώς θα φέρει σε συγκρουσιακή τροχιά Λευκωσία και Αθήνα, όχι μόνο με την Αγκυρα αλλά και με ορισμένα ισχυρά ευρωπαϊκά κέντρα (και φυσικά την Ουάσιγκτον).

          Η νέα ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει ότι μια τέτοια επιλογή θα είχε σοβαρές συνέπειες και στις διμερείς σχέσεις στις οποίες, όμως, ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου θέλει να δώσει νέα πνοή. Ταυτόχρονα όμως είναι σαφές ότι εάν και στη Σύνοδο Κορυφής δεν υπάρξει απόφαση για κυρώσεις εις βάρος της Τουρκίας, αποδυναμώνονται όλες οι προηγούμενες αποφάσεις που απαιτούσαν ομαλοποίηση των σχέσεων με την Κύπρο και δημιουργούν ντε φάκτο μια sui generis κατάσταση, αφού η Τουρκία θα συνομιλεί με μια ένωση 27 κρατών, χωρίς να αναγνωρίζει την ύπαρξη του ενός από αυτά.

          ΛΕΥΚΩΣΙΑ: Κρίσιμο δίλημμα

          Η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται προ διλήμματος, καθώς οι εταίροι φαίνεται να υιοθετούν σε μεγάλο βαθμό την επιχειρηματολογία της Αγκυρας ότι, ενδεχόμενος εκτροχιασμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων θα έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στις συνομιλίες για το Κυπριακό.

          Από τη βάση αυτή ξεκινά και η συζήτηση στην ΕΕ για Σχέδιο Β, όπου η επανεξέταση της συμμόρφωσης της Τουρκίας με τις δεσμεύσεις της θα αναβληθεί για ένα εξάμηνο. Θα συνιστά όμως διπλωματικό αυτοχειριασμό, εάν γίνει δεκτή η αναβολή επανεξέτασης της Τουρκίας χωρίς τουλάχιστον να αποφασιστούν, τώρα και εκ των πρότερων, οι συνέπειες που αυτομάτως θα επιβληθούν στην Αγκυρα με την εκπνοή και της νέας αυτής παράτασης, εφόσον βέβαια δεν έχει μέχρι τότε εφαρμόσει το Πρωτόκολλο.

          Σε διαφορετική περίπτωση, η Τουρκία αλλά και όλοι οι γνωστοί υποστηρικτές της θα εκμεταλλευθούν το εξάμηνο για να μεταφέρουν όλο το βάρος των πιέσεων στον κ. Χριστόφια, ώστε να ενδώσει στις απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς και του κ. Ταλάτ.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Με συμβολική δεντροφύτευση αρχίσαν οι συνομιλίες»
          15 Οκτωβρίου 2009

          Με τη συμβολική φύτευση δύο δενδρυλλίων ελιάς, άρχισαν τις σημερινές τους συνομιλίες στο πλαίσιο των απευθείας διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας και ο Τ/κ ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.

          Ο κ. Ταλάτ έφτασε στο χώρο των συνομιλιών στο παλιό αεροδρόμιο Λευκωσίας, στις 10.10 το πρωί με τη συνοδεία του. Πέντε λεπτά μετά έφτασε στο χώρο ο Πρόεδρος Χριστόφιας με την ε/κ αντιπροσωπεία.

          Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο κ. Ταλάτ εξήλθαν στον προαύλιο του χώρου όπου πραγματοποιούνται οι συνομιλίες όπου φύτεψαν τις δύο ελιές, στην παρουσία εκπροσώπων οργανώσεων και Μη Κυβερνητικών Οργανισμών από τις δύο κοινότητες, του Ειδικού Αντιπροσώπου του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο Ταγιέ Μπρουκ Ζεριχούν και άλλων εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο και των αντιπροσωπειών των δύο κοινοτήτων που συμμετέχουν στις συνομιλίες.

          Σε μια συμβολική κίνηση ο Τ/κ ηγέτης τοποθέτησε το πρώτο δενδρύλλιο ελιάς, το οποίο σκέπασε με χώμα ο Πρόεδρος Χριστόφιας και πότισε ο κ. Ζεριχούν. Το δεύτερο δενδρύλλιο τοποθέτησε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, με τον κ. Ταλάτ να βάζει το χώμα και τον κ. Ζεριχούν να το ποτίζει.

          Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο κ. Ταλάτ είχαν στη συνέχεια σύντομη συνομιλία με εκπροσώπους των ΜΚΟ, πολλοί από τους οποίους τους ανέφεραν ότι ήλθαν για να δώσουν ώθηση στη διαδικασία των συνομιλιών.

          Στη συνέχεια διαβάστηκε ψήφισμα από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών τόσο στα ελληνικά όσο και στα τούρκικα, το οποίο επιδόθηκε στους δύο ηγέτες μαζί με ανθοδέσμες.

          Το ψήφισμα το οποίο υπογράφεται από 50 ε/κ και τ/κ οργανώσεις αναφέρει ότι «με την υπογραφή και παρουσίαση της κοινής αυτής δήλωσης στην αρχή του Δευτέρου Γύρου Συνομιλιών οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών και από τις δύο κοινότητες εκφράζουν την υποστήριξή τους στις προσπάθειες των δύο ηγετών».

          «Με την επιδίωξη μιας Ενωμένης Ομόσπονδης Κύπρου, περισσότερες από 50
          Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, και από τις δύο Κοινότητες, έχουν ξεκινήσει μία από κοινού προσπάθεια για την ανάπτυξη διαλόγου και την ανταλλαγή απόψεων οι οποίες μπορούν να συμβάλουν θετικά στη διαβούλευση σε επίπεδο πολιτών. Οι Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, προερχόμενες από διάφορους τομείς της Κοινωνίας, θέλουν να εκφράσουν την αφοσίωσή τους στην ενδυνάμωση της προσπάθειας για ειρήνη, ανοίγοντας και διατηρώντας ανοικτά κανάλια επικοινωνίας, θεσμοθετώντας αμοιβαία εμπιστοσύνη και προωθώντας τη συμφιλίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Αντιλαμβανόμαστε πως, οποιαδήποτε ειρηνευτική διαδικασία, και δη η δική μας, θα συνεχίσει να ελλοχεύει προκλήσεις. Ωστόσο κάθε αποφασιστικό βήμα που γίνεται προς εκείνη την κατεύθυνση συμβάλλει προς την περαιτέρω αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των δύο κοινοτήτων», αναφέρεται.

          Εχοντας υπόψη τυχόν ανησυχίες και αντιλήψεις οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν καθοιονδήποτε τρόπο τις συνομιλίες, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, καλούν τους ηγέτες να βεβαιωθούν πως οι εξελίξεις των συνομιλιών μεταφέρονται και στις δύο κοινότητες με διαφάνεια, θέλοντας να δώσουν έμφαση στο γεγονός πως το ευρύ κοινό πρέπει να πληροφορείται σωστά, και ως φυσικό επακόλουθο να είναι σε θέση να συζητά τις λεπτομέρειες της πορείας των διαπραγματεύσεων καθώς επίσης και τις πιθανότητες για το μέλλον.

          «Ως εκ τούτου, επιβάλλεται να αντιμετωπίζουμε τυχόν δυσκολίες με θετικό και παραγωγικό τρόπο ούτως ώστε να μην υπάρχουν οποιαδήποτε κωλύματα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας τα οποία μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά με οποιονδήποτε τρόπο την κατάληξη των διαπραγματεύσεων», αναφέρεται.

          Οι ΜΚΟ θεωρούν απόλυτα κατανοητό από τους πολίτες να επιζητούν περαιτέρω πληροφορίες για τις διαπραγματεύσεις και μέσω αυτής της διαδικασίας, να αποφεύγονται τυχόν ασάφειες, δημιουργία σύγχυσης, και χώρος για άδικη και κριτική που βασίζεται στην παραπληροφόρηση.

          «Η Κοινωνία των Πολιτών θέλει να συνεισφέρει στις διαπραγματεύσεις και να δεσμευτεί κατέχοντας ένα καταλυτικό ρόλο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ευελπιστεί έτσι να φέρει μια νέα πνοή αλλάζοντας σελίδα προς μια δικοινοτική, διζωνική Ομόσπονδη Κύπρο», αναφέρεται τέλος.

          Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ; 12/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Άριστος Αριστοτέλους, βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή 09/09/2009]

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ;»
          12 Οκτωβρίου 2009
          Συντακτική Ομάδα

          Η επιστημονική έρευνα του βουλευτή του ΑΚΕΛ Δρ. Άριστου Αριστοτέλους αποδεικνύει πως η σημασία και οι δυνατότητες της Εθνικής Φρουράς είναι πολύ περισσότερες από αυτές που θα ήθελαν συγκεκριμένοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και «ξένοι παρατηρητές», οι οποίοι όλως τυχαίως δείχνουν να ευθυγραμμίζονται με τις προτροπές του International Crisis Group προς Ελλάδα και Κύπρο:

          Suspend the Joint Defence Space doctrine, cease joint military activities with the Greek Cypriots and stop participating in the operations and staffing of the Cypriot National Guard. [ICG, Report 171, 8/03/2006]

          Το γεγονός πως η Κύπρος -ένα μικρό κράτος και με μόνη βοήθεια την ΕΛΔΥΚ- έχει καταφέρει να διατηρήσει το ισοζύγιο στο νησί με αντίπαλο μια χώρα όπως την Τουρκία, αποδεικνύει πως αν υπήρχε πολιτική βούληση, περισσότερη κοινωνική προθυμία, αν δεν είχε καταρρακωθεί από σκάνδαλα, ολιγωρία και διαπλοκή (που κλιμακωτά οδηγούν σε θανάσιμα ατυχήματα, όπως στην περίπτωση του εφ. ανθυπολοχαγού Ι. Χατζησπύρου), αν δεν είχε μολυνθεί από τον υπόκοσμο και τα ναρκωτικά, αν δεν μαστιζόταν από φυγοστρατία, τρελόχαρτα και ρουσφέτια, αν υπήρχε ηθική περιχαράκωση και όχι δημοσία διαπόμπευση του τύπου «η ΕΦ μας σκοτώνει» και αν στελεχωνόταν με περισσότερο επιστημονικό και τεχνοκρατικό δυναμικό, η Εθνική Φρουρά θα είχε πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες και θα αποτελούσε ένα πανίσχυρο διπλωματικό χαρτί στα χέρια της όποιας κυπριακής κυβέρνησης για αποτελεσματική ειρηνική προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επίλυσης του Κυπριακού.

          Αξίζει επίσης να σχολιαστεί το σημείο εκείνο όπου ο κ. Αριστοτέλους αναφέρει πως ο τουρκικός κατοχικός στρατός ουσιαστικά ενδυναμώνει την τουρκική πολιτική και διπλωματία στο νησί, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται ξεδιάντροπα και πέρα από κάθε κανόνα διεθνούς νομιμότητας και ανθρώπινης ηθικής για «διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας».

          Αυτή και μόνο αυτή η διαπίστωση του βουλευτή του ΑΚΕΛ είναι ένα ισχυρό ράπισμα για την πολιτική ηγεσία που μιλά και -κυρίως- διαπραγματεύεται αφελώς, γενικά και αόριστα για «αποστρατικοποίηση». Είναι επίσης υπεραρκετή για να κλείσει τα στόματα σε φανατικούς μεν υποστηρικτές του Προέδρου Χριστόφια, φανατικούς δε πολέμιους της Εθνικής Φρουράς, οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν στο ευρύ κοινό την άποψη πως η θητεία είναι κάτι το αχρείαστο και ή να καταργηθεί ή έστω να μειωθεί, και πως Δύναμη είναι μια ανώφελη αγέλη ένστολων δημοσίων υπαλλήλων που δεν έχει λόγο ύπαρξης σε μια ημικατεχόμενη και απειλούμενη πατρίδα…

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες: Αμετάβλητο το σοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, σύμφωνα με έρευνα του Αρ.Αριστοτέλους»
          10 Οκτωβρίου 2009

          Για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, διαπιστώνεται στην έρευνα για το ισοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο που ετοιμάζει κάθε χρόνο υπό την ιδιότητά του ως ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής, ο βουλευτής Άριστος Αριστοτέλους.

          Σύμφωνα με ανακοίνωση του κ. Αριστοτέλους, από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτει ότι το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλους, κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη, οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή, για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 (441 Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα τρία τουρκικά.

          Σύμφωνα με την έρευνα, αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της ΕΦ για κάθε 2,09 τουρκικά.

          Ο κ. Αριστοτέλους διαπιστώνει ότι η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην ΕΕ και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ενωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού.

          Σε αυτό, συνεχίζει ο κ. Αριστοτέλους, συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

          Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Σχετικά με τον αριθμό των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, αυτός παραμένει στα 627.

          Από τα 627, τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Ο κ. Αριστοτέλους αναφέρεται και στις τουρκικές προθέσεις και διαπιστώνει ότι με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει την προς όφελός της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση της συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          Επίσης, επιδιώκει την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο και τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          Άλλη μια τουρκική επιδίωξη, είναι σύμφωνα με την έρευνα, η διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Ο κ. Αριστοτέλους παραθέτει επίσης στρατιωτικά στοιχεία για το 2009. Σε σχέση με την ΕΦ, αναφέρει ότι η ισχύς της Δύναμης σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5% του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως και αριθμός Ελλήνων αξιωματικών που στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000. Από αυτές, 11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή, 10.000 για τη δεύτερη γραμμή και 5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Θέματα Πολιτικής και Στρατηγικής’
          «ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2009»
          30 Σεπτεμβρίου 2009
          Δρ. Άριστος Αριστοτέλους (βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις)

          ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
          Παρά τo ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια από το άνοιγμα των σημείων ελέγχου στη Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός, για διακίνηση προς και από τις ελεύθερες περιοχές, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων Ε.Ε – Τουρκίας, οι δυνάμεις των αντιπάλων πλευρών στο στρατιωτικό τομέα στον κυπριακό χώρο παραμένουν και το 2009 αμετάβλητες. Το στρατιωτικό τοπίο συμπληρώνουν οι δυνάμεις των βρετανικών βάσεων και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ .

          Η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην Ε.Ε. και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ένωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού. Σ΄αυτό συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος ( ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Διαπιστώσεις

          Από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτουν οι εξής διαπιστώσεις

          · Το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλου κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          · Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 ( 441Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα 3 τουρκικά. Αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της Ε.Φ. για κάθε 2,09 τουρκικά.

          · Ο αριθμός των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, παραμένει στα 627.

          Από τα 627 τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Τουρκικές προθέσεις
          Με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει τα εξής:

          (α) Την προς όφελος της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση τη συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          (β) Την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο.

          (γ) Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          (δ) Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Πηγές:
          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ 2009

          ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

          Στρατιωτικό Ανθρώπινο Δυναμικό
          Η ισχύς της Εθνικής Φρουράς σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5 % του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Διοίκηση και Δομή
          Η Διοίκηση της Εθνικής Φρουράς έχει έδρα τη Λευκωσία.

          Η Εθνική Φρουρά περιλαμβάνει όλους τους κλάδους (Στρατό, Ναυτικό, Αεροπορία). Την κύρια δύναμη της αποτελούν οι δυνάμεις Στρατού, που συγκροτούνται ακόμη σε μεραρχίες και ταξιαρχίες και οι οποίες υπάγονται απευθείας στο Γενικό Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς.

          Οι δυνάμεις των σχηματισμών αυτών συμπληρώνονται σε περίπτωση πολέμου με την επιστράτευση εφέδρων και εθνοφυλάκων.

          Εφεδρείες
          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία 1
          Ταξιαρχίες Πεζικού 2
          Σύνταγμα Καταδρομών 1

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 154 άρματα μάχης, ήτοι:
          41 T-80U
          52 ΑΜΧ-30Β-2
          61 ΑΜΧ-30

          Τεθωρακισμένα Οχήματα (Αναγνωριστικά/Μάχης):
          Συνολικά 139 οχήματα βραζιλιάνικης κατασκευής, ήτοι:
          124 ΕΕ-9 Κασκαβέλ
          15 ΕΕ-3 Τζιαραράκα.

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης:
          Συνολικά 70 ΤΟΜΑ, ήτοι:
          27 VAB-VCI γαλλικής κατασκευής
          43 BMP-3 ρωσικής κατασκευής

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          168 Λεωνίδας ελληνικής κατασκευής
          125 VAB γαλλικής κατασκευής
          16 AMX-VCP γαλλικής κατασκευής

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 160 και πλέον πυροβόλα, ήτοι:
          36 25-pdr 88 χιλ. (αποθηκευμένα)
          20 M-1944 100 χιλ.
          72 Μ-56 105 χιλ.
          12 ΤR F1 155 χιλ.
          12 MK F3 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα
          12 Zuzana 155 χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολλαπλοί Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          18 FRY M-63 Plamen 128χιλ.
          4 BM-21 122 χιλ

          Όλμοι:
          Συνολικά 376 και
          πλέον, ήτοι:
          170 E-44 81χιλ.
          70+ M1/M29 81χιλ. (αποθηκευμένοι)
          20 M -30/M-2 107χιλ.
          116 RT61 120 χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Όπλα:
          Συνολικά 67, ήτοι:
          45 Μilan (15 επί των Τζιαραράκα)
          22 HOT (18 επί των VAB)

          Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          Μ-72 LAW 66 χιλ.
          850 + RPG-7 knout 73 χιλ.
          1000 Apilas 112 χιλ.

          Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως:
          Συνολικά 184, ήτοι:
          40 ΕΜ- 67 90χιλ.
          144 Μ-40Α1 106 χιλ., M-40 144 106 χιλ.

          Αντιαεροπορικά Μέσα:
          Συνολικά 172, ήτοι:
          36 Μ-55 20χιλ.
          24 GDF-003 με Skyguard 35χιλ.
          20 Μ-1 40χιλ.
          60 Mistral συστήματα εδάφους αέρος
          24 Aspide συστήματα εδάφους αέρος
          6 SA-15 ( Tor-M1) συστήματα εδάφους αέρος

          Πλωτά Μέσα:
          2 ακταιωροί (Salamis και Kyrenia)
          11 περίπου ταχύπλοα και άλλα σκάφη
          1 μοίρα παράκτιας άμυνας, με 3 ΜΜ- Exocet
          Αεροσκάφη:
          1 ΒΝ-2 Islander
          1 PC – 9 εκπαιδευτικό

          Ελικόπτερα:
          Συνολικά 16, ήτοι
          11 Μi – 35P
          2 Bell UH – 1H
          2 Bell 206C,
          4 SA-342 Gazelle ( με HOT),


          ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΠΡΟΥ

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως, Αριθμός Ελλήνων αξιωματικών στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Οι Ελληνική Δύναμη Κύπρου έχει μετατραπεί σε Μηχανοκίνητο Συγκρότημα .

          Οπλοστάσιο
          Το οπλοστάσιο των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο περιλαμβάνει:

          Άρματα Μάχης:
          61 M-48 A5 MOLF

          Tεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          80 Λεωνίδας

          Πυροβoλικό:
          Συνολικά 18 και πλέον, ήτοι:
          12 Πυροβόλα Μ-114 155 χιλ.
          6 Μ-110Α2 203 χιλ,
          6 M-107 175 χιλ.

          Όλμοι

          ΠΑΟ

          ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Όργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (ΤΟΥΡΔΥΚ) 1
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία 1
          Τάγματα Ειδικών Δυνάμεων 1
          Τάγματα Κομάντος 2

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 449, ήτοι:
          441 Μ-48Α5 Τ1/Τ2
          8 Μ-48Α2 (εκπαιδευτικά).
          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          Συνολικά 627, ήτοι:
          361ΑΑPC
          266 Μ-113.

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 232 και πλέον, ήτοι:
          72 Μ 101Α1 105χιλ.
          18 Μ-114Α2 155χιλ.
          12 Μ-115 203χιλ.
          90 Μ-44Τ 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολυεκτοξευτήρες Βλημάτων 6 Τ-115 122χιλ.

          Όλμοι:
          Συνολικά 450, ήτοι:
          175 81χιλ.
          148 Μ-30 107χιλ.
          127 ΗΥ-12 120χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα:
          Συνολικά 114, ήτοι:
          66 Μilan,
          48 TOW

          Εκτοξευτήρες Πυραύλων:
          M-72 LAW 66χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          4 ,Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ):
          Μ-67 90χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          192 Μ-40Α1 106χιλ.

          Αντιαεροπορικά:
          Rh 202 20 χιλ. (απροσδιόριστος αριθμός)
          16 GDF- 003 35χιλ.
          48 Μ-1 40χιλ.

          Συστήματα Εδάφους Αέρος:
          50 και πλέον Stinger

          Ραντάρ:
          AN/TRQ-36

          Αεροσκάφη:
          3 U-17
          F-16C/D περιοδική στάθμευση
          F-4E περιοδική στάθμευση

          Ελικόπτερα:
          3 UH-1H
          S-70A περιοδική στάθμευση
          1 AS-532UL Cougar περιοδική στάθμευση

          Πλοία:
          1 ακταιωρός Caner Goyneli

          ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Εφεδρείες
          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000 όπως παρακάτω:

          11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή,

          10.000 για τη δεύτερη γραμμή

          5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Σύνθεση Δυνάμεων και Οπλισμός
          Oι τουρκοκυπριακές δυνάμεις αποτελούνται από 7 τάγματα πεζικού και διαθέτουν ελαφρύ οπλισμό όπως:

          73 Όλμους 120 χιλ.

          6 Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα Milan

          36 ΠΑΟ 106 χιλ.

          Πλωτά Μέσα:
          1 περιπολικό Rauf Denktash,
          2 Mk5
          2 SG45/SG46.
          1 PCI

          ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

          1 Σμήνος Έρευνας και Διάσωσης
          με ελικόπτερα Bell 412 Twin Huey

          269: Προσωπικό για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Στρατός
          Ανθρώπινο Δυναμικό: 2110

          2 Τάγματα Πεζικού
          1 Μοίρα Μηχανικού – Υποστήριξης
          Σχηματισμός Ελικοπτέρων

          Αεροπορία
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 1140

          Περιοδική στάθμευση αεροσκαφών

          Ναυτικό
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 25

          ΔΥΝΑΜΗ ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Αργεντινή: 295

          Αυστρία: 4

          Βραζιλία: 1

          Ηνωμένο Βασίλειο: 269

          Κάναδάς: 1

          Ουγγαρία: 83

          Παραγουάη: 15

          Περού : 15

          Σλοβακία: 193

          Χιλή : 15

          Επιπλέον η δύναμη περιλαμβάνει 69 πολιτικούς αστυνομικούς
          και 143 άτομα, πολιτικό προσωπικό

          Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ; 12/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Άριστος Αριστοτέλους, βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή 09/09/2009]

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ;»
          12 Οκτωβρίου 2009
          Συντακτική Ομάδα

          Η επιστημονική έρευνα του βουλευτή του ΑΚΕΛ Δρ. Άριστου Αριστοτέλους αποδεικνύει πως η σημασία και οι δυνατότητες της Εθνικής Φρουράς είναι πολύ περισσότερες από αυτές που θα ήθελαν συγκεκριμένοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και «ξένοι παρατηρητές», οι οποίοι όλως τυχαίως δείχνουν να ευθυγραμμίζονται με τις προτροπές του International Crisis Group προς Ελλάδα και Κύπρο:

          Suspend the Joint Defence Space doctrine, cease joint military activities with the Greek Cypriots and stop participating in the operations and staffing of the Cypriot National Guard. [ICG, Report 171, 8/03/2006]

          Το γεγονός πως η Κύπρος -ένα μικρό κράτος και με μόνη βοήθεια την ΕΛΔΥΚ- έχει καταφέρει να διατηρήσει το ισοζύγιο στο νησί με αντίπαλο μια χώρα όπως την Τουρκία, αποδεικνύει πως αν υπήρχε πολιτική βούληση, περισσότερη κοινωνική προθυμία, αν δεν είχε καταρρακωθεί από σκάνδαλα, ολιγωρία και διαπλοκή (που κλιμακωτά οδηγούν σε θανάσιμα ατυχήματα, όπως στην περίπτωση του εφ. ανθυπολοχαγού Ι. Χατζησπύρου), αν δεν είχε μολυνθεί από τον υπόκοσμο και τα ναρκωτικά, αν δεν μαστιζόταν από φυγοστρατία, τρελόχαρτα και ρουσφέτια, αν υπήρχε ηθική περιχαράκωση και όχι δημοσία διαπόμπευση του τύπου «η ΕΦ μας σκοτώνει» και αν στελεχωνόταν με περισσότερο επιστημονικό και τεχνοκρατικό δυναμικό, η Εθνική Φρουρά θα είχε πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες και θα αποτελούσε ένα πανίσχυρο διπλωματικό χαρτί στα χέρια της όποιας κυπριακής κυβέρνησης για αποτελεσματική ειρηνική προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επίλυσης του Κυπριακού.

          Αξίζει επίσης να σχολιαστεί το σημείο εκείνο όπου ο κ. Αριστοτέλους αναφέρει πως ο τουρκικός κατοχικός στρατός ουσιαστικά ενδυναμώνει την τουρκική πολιτική και διπλωματία στο νησί, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται ξεδιάντροπα και πέρα από κάθε κανόνα διεθνούς νομιμότητας και ανθρώπινης ηθικής για «διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας».

          Αυτή και μόνο αυτή η διαπίστωση του βουλευτή του ΑΚΕΛ είναι ένα ισχυρό ράπισμα για την πολιτική ηγεσία που μιλά και -κυρίως- διαπραγματεύεται αφελώς, γενικά και αόριστα για «αποστρατικοποίηση». Είναι επίσης υπεραρκετή για να κλείσει τα στόματα σε φανατικούς μεν υποστηρικτές του Προέδρου Χριστόφια, φανατικούς δε πολέμιους της Εθνικής Φρουράς, οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν στο ευρύ κοινό την άποψη πως η θητεία είναι κάτι το αχρείαστο και ή να καταργηθεί ή έστω να μειωθεί, και πως Δύναμη είναι μια ανώφελη αγέλη ένστολων δημοσίων υπαλλήλων που δεν έχει λόγο ύπαρξης σε μια ημικατεχόμενη και απειλούμενη πατρίδα…

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες: Αμετάβλητο το σοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, σύμφωνα με έρευνα του Αρ.Αριστοτέλους»
          10 Οκτωβρίου 2009

          Για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, διαπιστώνεται στην έρευνα για το ισοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο που ετοιμάζει κάθε χρόνο υπό την ιδιότητά του ως ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής, ο βουλευτής Άριστος Αριστοτέλους.

          Σύμφωνα με ανακοίνωση του κ. Αριστοτέλους, από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτει ότι το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλους, κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη, οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή, για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 (441 Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα τρία τουρκικά.

          Σύμφωνα με την έρευνα, αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της ΕΦ για κάθε 2,09 τουρκικά.

          Ο κ. Αριστοτέλους διαπιστώνει ότι η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην ΕΕ και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ενωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού.

          Σε αυτό, συνεχίζει ο κ. Αριστοτέλους, συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

          Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Σχετικά με τον αριθμό των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, αυτός παραμένει στα 627.

          Από τα 627, τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Ο κ. Αριστοτέλους αναφέρεται και στις τουρκικές προθέσεις και διαπιστώνει ότι με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει την προς όφελός της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση της συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          Επίσης, επιδιώκει την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο και τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          Άλλη μια τουρκική επιδίωξη, είναι σύμφωνα με την έρευνα, η διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Ο κ. Αριστοτέλους παραθέτει επίσης στρατιωτικά στοιχεία για το 2009. Σε σχέση με την ΕΦ, αναφέρει ότι η ισχύς της Δύναμης σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5% του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως και αριθμός Ελλήνων αξιωματικών που στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000. Από αυτές, 11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή, 10.000 για τη δεύτερη γραμμή και 5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Θέματα Πολιτικής και Στρατηγικής’
          «ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2009»
          30 Σεπτεμβρίου 2009
          Δρ. Άριστος Αριστοτέλους (βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις)

          ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
          Παρά τo ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια από το άνοιγμα των σημείων ελέγχου στη Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός, για διακίνηση προς και από τις ελεύθερες περιοχές, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων Ε.Ε – Τουρκίας, οι δυνάμεις των αντιπάλων πλευρών στο στρατιωτικό τομέα στον κυπριακό χώρο παραμένουν και το 2009 αμετάβλητες. Το στρατιωτικό τοπίο συμπληρώνουν οι δυνάμεις των βρετανικών βάσεων και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ .

          Η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην Ε.Ε. και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ένωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού. Σ΄αυτό συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος ( ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Διαπιστώσεις

          Από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτουν οι εξής διαπιστώσεις

          · Το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλου κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          · Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 ( 441Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα 3 τουρκικά. Αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της Ε.Φ. για κάθε 2,09 τουρκικά.

          · Ο αριθμός των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, παραμένει στα 627.

          Από τα 627 τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Τουρκικές προθέσεις
          Με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει τα εξής:

          (α) Την προς όφελος της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση τη συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          (β) Την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο.

          (γ) Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          (δ) Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Πηγές:
          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ 2009

          ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

          Στρατιωτικό Ανθρώπινο Δυναμικό
          Η ισχύς της Εθνικής Φρουράς σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5 % του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Διοίκηση και Δομή
          Η Διοίκηση της Εθνικής Φρουράς έχει έδρα τη Λευκωσία.

          Η Εθνική Φρουρά περιλαμβάνει όλους τους κλάδους (Στρατό, Ναυτικό, Αεροπορία). Την κύρια δύναμη της αποτελούν οι δυνάμεις Στρατού, που συγκροτούνται ακόμη σε μεραρχίες και ταξιαρχίες και οι οποίες υπάγονται απευθείας στο Γενικό Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς.

          Οι δυνάμεις των σχηματισμών αυτών συμπληρώνονται σε περίπτωση πολέμου με την επιστράτευση εφέδρων και εθνοφυλάκων.

          Εφεδρείες
          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία 1
          Ταξιαρχίες Πεζικού 2
          Σύνταγμα Καταδρομών 1

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 154 άρματα μάχης, ήτοι:
          41 T-80U
          52 ΑΜΧ-30Β-2
          61 ΑΜΧ-30

          Τεθωρακισμένα Οχήματα (Αναγνωριστικά/Μάχης):
          Συνολικά 139 οχήματα βραζιλιάνικης κατασκευής, ήτοι:
          124 ΕΕ-9 Κασκαβέλ
          15 ΕΕ-3 Τζιαραράκα.

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης:
          Συνολικά 70 ΤΟΜΑ, ήτοι:
          27 VAB-VCI γαλλικής κατασκευής
          43 BMP-3 ρωσικής κατασκευής

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          168 Λεωνίδας ελληνικής κατασκευής
          125 VAB γαλλικής κατασκευής
          16 AMX-VCP γαλλικής κατασκευής

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 160 και πλέον πυροβόλα, ήτοι:
          36 25-pdr 88 χιλ. (αποθηκευμένα)
          20 M-1944 100 χιλ.
          72 Μ-56 105 χιλ.
          12 ΤR F1 155 χιλ.
          12 MK F3 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα
          12 Zuzana 155 χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολλαπλοί Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          18 FRY M-63 Plamen 128χιλ.
          4 BM-21 122 χιλ

          Όλμοι:
          Συνολικά 376 και
          πλέον, ήτοι:
          170 E-44 81χιλ.
          70+ M1/M29 81χιλ. (αποθηκευμένοι)
          20 M -30/M-2 107χιλ.
          116 RT61 120 χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Όπλα:
          Συνολικά 67, ήτοι:
          45 Μilan (15 επί των Τζιαραράκα)
          22 HOT (18 επί των VAB)

          Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          Μ-72 LAW 66 χιλ.
          850 + RPG-7 knout 73 χιλ.
          1000 Apilas 112 χιλ.

          Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως:
          Συνολικά 184, ήτοι:
          40 ΕΜ- 67 90χιλ.
          144 Μ-40Α1 106 χιλ., M-40 144 106 χιλ.

          Αντιαεροπορικά Μέσα:
          Συνολικά 172, ήτοι:
          36 Μ-55 20χιλ.
          24 GDF-003 με Skyguard 35χιλ.
          20 Μ-1 40χιλ.
          60 Mistral συστήματα εδάφους αέρος
          24 Aspide συστήματα εδάφους αέρος
          6 SA-15 ( Tor-M1) συστήματα εδάφους αέρος

          Πλωτά Μέσα:
          2 ακταιωροί (Salamis και Kyrenia)
          11 περίπου ταχύπλοα και άλλα σκάφη
          1 μοίρα παράκτιας άμυνας, με 3 ΜΜ- Exocet
          Αεροσκάφη:
          1 ΒΝ-2 Islander
          1 PC – 9 εκπαιδευτικό

          Ελικόπτερα:
          Συνολικά 16, ήτοι
          11 Μi – 35P
          2 Bell UH – 1H
          2 Bell 206C,
          4 SA-342 Gazelle ( με HOT),


          ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΠΡΟΥ

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως, Αριθμός Ελλήνων αξιωματικών στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Οι Ελληνική Δύναμη Κύπρου έχει μετατραπεί σε Μηχανοκίνητο Συγκρότημα .

          Οπλοστάσιο
          Το οπλοστάσιο των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο περιλαμβάνει:

          Άρματα Μάχης:
          61 M-48 A5 MOLF

          Tεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          80 Λεωνίδας

          Πυροβoλικό:
          Συνολικά 18 και πλέον, ήτοι:
          12 Πυροβόλα Μ-114 155 χιλ.
          6 Μ-110Α2 203 χιλ,
          6 M-107 175 χιλ.

          Όλμοι

          ΠΑΟ

          ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Όργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (ΤΟΥΡΔΥΚ) 1
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία 1
          Τάγματα Ειδικών Δυνάμεων 1
          Τάγματα Κομάντος 2

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 449, ήτοι:
          441 Μ-48Α5 Τ1/Τ2
          8 Μ-48Α2 (εκπαιδευτικά).
          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          Συνολικά 627, ήτοι:
          361ΑΑPC
          266 Μ-113.

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 232 και πλέον, ήτοι:
          72 Μ 101Α1 105χιλ.
          18 Μ-114Α2 155χιλ.
          12 Μ-115 203χιλ.
          90 Μ-44Τ 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολυεκτοξευτήρες Βλημάτων 6 Τ-115 122χιλ.

          Όλμοι:
          Συνολικά 450, ήτοι:
          175 81χιλ.
          148 Μ-30 107χιλ.
          127 ΗΥ-12 120χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα:
          Συνολικά 114, ήτοι:
          66 Μilan,
          48 TOW

          Εκτοξευτήρες Πυραύλων:
          M-72 LAW 66χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          4 ,Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ):
          Μ-67 90χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          192 Μ-40Α1 106χιλ.

          Αντιαεροπορικά:
          Rh 202 20 χιλ. (απροσδιόριστος αριθμός)
          16 GDF- 003 35χιλ.
          48 Μ-1 40χιλ.

          Συστήματα Εδάφους Αέρος:
          50 και πλέον Stinger

          Ραντάρ:
          AN/TRQ-36

          Αεροσκάφη:
          3 U-17
          F-16C/D περιοδική στάθμευση
          F-4E περιοδική στάθμευση

          Ελικόπτερα:
          3 UH-1H
          S-70A περιοδική στάθμευση
          1 AS-532UL Cougar περιοδική στάθμευση

          Πλοία:
          1 ακταιωρός Caner Goyneli

          ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Εφεδρείες
          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000 όπως παρακάτω:

          11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή,

          10.000 για τη δεύτερη γραμμή

          5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Σύνθεση Δυνάμεων και Οπλισμός
          Oι τουρκοκυπριακές δυνάμεις αποτελούνται από 7 τάγματα πεζικού και διαθέτουν ελαφρύ οπλισμό όπως:

          73 Όλμους 120 χιλ.

          6 Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα Milan

          36 ΠΑΟ 106 χιλ.

          Πλωτά Μέσα:
          1 περιπολικό Rauf Denktash,
          2 Mk5
          2 SG45/SG46.
          1 PCI

          ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

          1 Σμήνος Έρευνας και Διάσωσης
          με ελικόπτερα Bell 412 Twin Huey

          269: Προσωπικό για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Στρατός
          Ανθρώπινο Δυναμικό: 2110

          2 Τάγματα Πεζικού
          1 Μοίρα Μηχανικού – Υποστήριξης
          Σχηματισμός Ελικοπτέρων

          Αεροπορία
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 1140

          Περιοδική στάθμευση αεροσκαφών

          Ναυτικό
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 25

          ΔΥΝΑΜΗ ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Αργεντινή: 295

          Αυστρία: 4

          Βραζιλία: 1

          Ηνωμένο Βασίλειο: 269

          Κάναδάς: 1

          Ουγγαρία: 83

          Παραγουάη: 15

          Περού : 15

          Σλοβακία: 193

          Χιλή : 15

          Επιπλέον η δύναμη περιλαμβάνει 69 πολιτικούς αστυνομικούς
          και 143 άτομα, πολιτικό προσωπικό

          Εθνική Άμυνα: Από τον Βαγγέλη στον Ευάγγελο 09/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε τις πράξεις του απερχόμενου ΥΠΕΘΑ Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Είναι αυτός που μείωσε την θητεία στους εννιά μήνες. Είναι αυτός που, σύμφωνα με το  ‘Press-gr’ [14/09/2009], κάνει ρουσφέτι για «επωνύμους» και «ημέτερους«. Θα πρέπει να γνωρίζει και ο τελευταίος Έλληνας που οδήγησε την Άμυνα της χώρας η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας. Να ξέρει και ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος τι υπουργείο κληρονομεί και σε τι κατάσταση το παίρνει.

          Θα βελτιωθεί, άραγε, η κατάσταση στον Ελληνικό Στρατό με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και με τους Τούρκους να πανηγυρίζουν και να φωνάζουν «Kalimera Yorgo» και «Bravo Yorgo» στον νέο Πρωθυπουργό και προϊστάμενο του κ. Βενιζέλου;

          Ή μήπως θα λέμε «άλλαξε ο Βαγγελιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» (και) στα θέματα Άμυνας;

          Ευάγγελος Βενιζέλος - Ευάγγελος Μεϊμαράκης [πηγή φωτογραφίας: Ελευθεροτυπία]

          ‘Σημερινή’
          «4ετία ψευδόμενου Υπ.Εθ.Α. Μεϊμαράκη»
          02 Οκτωβρίου 2009
          Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

          Είναι η τέταρτη χρονιά που έρχεται στην Κύπρο για την παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου και η τέταρτη φορά που ψεύδεται δημοσίως, προκλητικά και ασύστολα, ο κακή τη μοίρα πάντων των Ελλήνων, υπουργός Εθνικής Άμυνας Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Στο όγδοο έτος από την κατάργηση, την εξαΰλωση, την εγκατάλειψη, τη διάλυση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος – Κύπρου, που πρωτο-διέπραξαν, λιποτακτούσες, οι κυβερνήσεις Σημίτη – Κληρίδη τον Οκτώβριο του 2001 και συνέχισαν ανελλιπώς οι «διάδοχές» τους, βγήκε χθες χωρίς ντροπή ο «επί χάρτου» υπουργός, της «επί χάρτου άμυνας», για ν’ αραδιάσει τα ψεύδη του και ν’ αναμασήσει τις «επί χάρτου» αναίσχυντες και ξεδιάντροπες κοροϊδίες, περί δήθεν υπάρξεως και λειτουργίας «επί χάρτου» του τεθνεώτος στην πράξη Δόγματος! Ως να εκλαμβάνει ο εν λόγω Μεϊμαράκης τους Έλληνες – Κύπρου Ελλάδας και Διασποράς – σαν έθνος… ηλιθίων και ανεγκέφαλων! Ο κ. Μεϊμαράκης υπήρξε δυστυχώς, από τον Φεβρουάριο του 2006, υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας. Στη λήγουσα ευτυχώς «θητεία» του σε βάρος της εθνικής άμυνας, ούτε μισή φορά δεν επέτρεψε την έλευση στην Κύπρο των F-16 και των A-7 Corsair της Πολεμικής Αεροπορίας, ή των μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού. Κατά τη διάρκεια της λήγουσας ευτυχώς «θητείας» του, μόνη, ανεμπόδιστη και απειλητική, αλωνίζει τους αιθέρες και αυλακώνει τις θάλασσες του «ενιαίου αμυντικού χώρου» και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου και της Ελλάδας, η τουρκική αεροπορία, οι φρεγάτες κι οι κορβέτες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.

          Η τελευταία πράξη του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας Κύπρου, στην εξαετία που, από το 1994, βρισκόταν εν ζωή, ήταν πριν από εννέα χρόνια: Από Τρίτη 17η έως και Κυριακή 22α Οκτωβρίου 2000. Στην τελευταία κοινή άσκηση «Νικηφόρος – Τοξότης – Βεργίνα». Με Αρχηγό, τότε, του ΓΕΕΦ τον θυσιασθέντα 10.7.2002 στρατηγό Ευάγγελο Φλωράκη. Και είχαμε εδώ στην Κύπρο, καθημερινά, 17-22.10.2000 τη συμμετοχή των αεροσκαφών F-16, των Α-7 Κορσέρ και των C-130 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Και είχαμε επίσης τη συμμετοχή των φρεγατών «Αιγαίον» και «Σαλαμίς», του υποβρυχίου «Ωκεανός» και των πυραυλακάτων «Σταράκης» και «Μπλέσσας», του Πολεμικού Ναυτικού. Και είχαμε επίσης εδώ τη συμμετοχή των αλεξιπτωτιστών του αντισυνταγματάρχη Τσάκαλου του Β΄ Σώματος Στρατού. Έκτοτε και για εννέα χρόνια, έως σήμερα: Ουδέν!

          Αλλά το πρόβλημα δεν είναι, δυστυχώς, μόνο ο «λήγων» επιτέλους στο Υπ.Εθ.Α. κύριος Μεϊμαράκης. Είναι, δυστυχέστατα, η γενικότερη αυτοκαταστροφική πολιτική Αθηνών και Λευκωσίας. Που αφήνει τον Ελληνισμό χωρίς αμυντική θωράκιση. Ανίσχυρο έρμαιο της τουρκικής βουλιμίας.

          Ερώτηση:
          Μήπως, τελικά, το κεντρικότερο πρόβλημα δεν ήταν αν σωστά ή λάθος ακολουθούσαμε οι Έλληνες (Αθηνών και Λευκωσίας) την άλφα ή βήτα ή ωμέγα πολιτική, αλλά το ότι ποτέ δεν αποφασίσαμε, με σθένος και ανυποχώρητη επιμονή, να αποκτήσουμε την αναγκαία για κάθε πολιτική, (α) στρατιωτική ισχύ, (β) οικονομική ευρωστία και (γ) διπλωματική δεξιότητα;

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Ελευθεροτυπία’
          «Αλλαγή φρουράς στο υπουργείο Άμυνας»
          07 Οκτωβρίου 2009

          Με μεγάλη εθνική συναίνεση τόνισε ότι σκοπεύει να ασκήσει τα καθήκοντά του ο νέος υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος, κατά την τελετή παράδοσης – παραλαβής του υπουργείου.

          Από την πλευρά του, ο απερχόμενος υπουργός Ευάγγελος Μεϊμαράκης αναφέρθηκε στο μεγάλο, όπως είπε, έργο του υπουργείου ενώ υπογράμμισε ότι δεν είναι χώρος για αντιπολίτευση. Ο νέος αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Μπεγλίτης παρέλαβε από τους υφυπουργούς, Κώστα Τασούλα και Ιωάννη Πλακιωτάκη.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          Σχόλιο Σ.Ο.: Όπως έχουμε πει και στις 17 Σεπτεμβρίου 2009 με αφορμή τον άδικο χαμό του έφεδρου υπολοχαγού Ιάκωβου Χατζησπύρου σε άλλο ατύχημα της ΕΦ: «Αυτοί που τόσα χρόνια καθυβρίζουν την Εθνική Φρουρά, απαιτούν την διάλυση της, την ειρωνεύονται και την θεωρούν ως ένα άχρηστο σώμα, γιατί φωνάζουν για την κατάντια της; Που ήταν αυτοί να απαιτήσουν όπως εκσυγχρονιστεί η ΕΦ, όπως αναβαθμιστεί ο εξοπλισμός, η εκπαίδευση και το αξιόμαχό της, όπως βελτιωθεί η διοικητική μέριμνα και η υποδομή της, και όπως εκσυγχρονιστεί με νέα και πιο ασφαλή οπλικά συστήματα;»

          ‘Σημερινή’
          «Θορυβήθηκε το ΓΕΕΦ για τις πληροφορίες ακαταλληλότητας του περιπολικού Σαλαμίς»
          08 Οκτωβρίου 2009
          Άντρη Δανιήλ

          Αίσθηση προκάλεσαν στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς οι χθεσινές αποκαλύψεις της «Σ», για την ακαταλληλότητα του περιπολικού πλοίου Σαλαμίς, που χρησιμοποιείται από το πολεμικό ναυτικό στη Βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί, για ασκήσεις καθώς και αποστολές διάσωσης.

          Έντονα θορυβημένα, μέλη του ΓΕΕΦ με τη συνοδεία πυροτεχνουργών, έσπευσαν στη ναυτική Βάση χθες το πρωί και παρέλαβαν, τρεις μέρες μετά το ατύχημα, το πυροβόλο όπλο στο οποίο παρουσιάστηκε εμπλοκή, καθώς και αριθμό βλημάτων, προκειμένου να τα υποβάλουν σε βαλλιστικό έλεγχο και να διαπιστώσουν πώς ακριβώς προκλήθηκε η έκρηξη κατά τη διάρκεια της άσκησης το πρωί της Δευτέρας.

          Το προκαταρκτικό συμπέρασμα των πυροτεχνουργών ήταν ότι, όντως, το συγκεκριμένο πυροβόλο όπλο, όπως και τα πολεμοφόδια που χρησιμοποιήθηκαν στην άσκηση ήταν παμπάλαια και, ενδεχομένως, δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνταν από το Ναυτικό για εκπαίδευση και διεξαγωγή βολών.

          Συγκεκριμένα, από τη ναυτική Βάση στο Μαρί παραλήφθηκαν για έλεγχο έξι βλήματα, χρονολογίας 1978/79 και ’80, τα οποία πιθανόν να κρίνονται και ακατάλληλα πλέον για χρήση εξαιτίας της μακροχρόνιας αχρησίας και φύλαξής τους. Η καταλληλότητα τόσο των πολεμοφοδίων όσο και του πυροβόλου όπλου είναι κάτι που θα διαφανεί μετά το βαλλιστικό έλεγχο στον οποίο θα υποβληθούν, όπως και άλλες εξειδικευμένες έρευνες που θα γίνουν, για να εξαχθεί το τελικό πόρισμα που θα παραδοθεί στον αρμόδιο Υπουργό Άμυνας μετά την έρευνα που διέταξε.

          Παρά τις ανησυχίες που εκφράζονται και τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας για την ακαταλληλότητα του πλοίου και την έλλειψη στοιχειώδους συντήρησης, το Σαλαμίς πρόκειται να συμμετάσχει αύριο Παρασκευή σε προγραμματισμένη άσκηση του πολεμικού Ναυτικού.

          Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες και στοιχεία που είναι σε θέση η «Σ» να κατέχει, η τελευταία φορά που το συγκεκριμένο πλοίο πέρασε από πλήρη επισκευή στην Ελλάδα, ήταν το 2001/2. Έκτοτε, καμίας απολύτως συντήρησης δεν έτυχε, εκτός από μπογιατίσματα που δεν είναι αρκετά για να παρέχουν την πλήρη ασφάλεια στους ναύτες και τους αξιωματικούς διοίκησης Ναυτικού, που συχνά-πυκνά αποτελούν το πλήρωμα των αυξημένων αποστολών όπου καλείται το Σαλαμίς να συμμετάσχει.

          Ακατάλληλο αποδείχθηκε και το νερό που χρησιμοποιείται στο εν λόγω πλοίο, καθώς με προειδοποιητικές σημάνσεις αποτρέπεται το πλήρωμα να το χρησιμοποιεί. Μικρόβια, δε, εντοπίστηκαν στο σύστημα κλιματισμού του πλοίου, λόγω και πάλιν της έλλειψης συντήρησης, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την υγεία των ναυτικών. Στο κενό φαίνεται να πέφτουν οι ανησυχίες γονέων και πληρώματος, που σε λιγότερο από μία εβδομάδα μετά το ατύχημα της Δευτέρας, χωρίς καμία κίνηση καλής θέλησης, ούτε να ακινητοποιηθεί το Σαλαμίς, για να περάσει από επιθεώρηση και έλεγχο απ’ άκρη σ’ άκρη για να διαπιστωθεί εκ νέου η καταλληλότητά του, αύριο θα συμμετάσχει στην προγραμματισμένη άσκηση. Δεν αναμένεται να γίνουν βολές από αυτό, αλλά το πλοίο θα κληθεί σε καθήκον επιτήρησης του πεδίου βολής.

          Οι έρευνες ωστόσο για το ατύχημα, σύμφωνα με εκπροσώπους του Υπουργείου Άμυνας, συνεχίζονται από τους ανώτερους αξιωματικούς της Διοίκησης Ναυτικού και μόλις το πόρισμα είναι έτοιμο, θα παραδοθεί στο ΓΕΕΦ και εν συνεχεία στον αρμόδιο Υπουργό Άμυνας.