jump to navigation

Υπόθεση Οραμς: The party is over! 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed

orams-2-thumb-large

‘Χριστόφιας – Watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’
«Η πολιτική των χαμένων ευκαιριών»
21 Ιανουαρίου 2010

‘The party is over’ δήλωσε ο δικηγόρος του Μελέτη Αποστολίδη μετά την απόφαση του βρετανικού εφετείου στην γνωστή υπόθεση του ελληνοκύπριου πρόσφυγα κατά των βρετανών σφετεριστών της περιουσίας του. The party is over για 14000 ευρωπαίους σφετεριστές καθώς πολλές νέες υποθέσεις παίρνουν το δρόμο της δικαιοσύνης.

Με δηλώσεις του οι Τσάρλι και Λίντα Όραμς αντιλαμβάνονται ότι το θέμα είναι πολιτικό και όχι προσωπικό. Επιπλέον πρέπει να απαντήσουν πως σκοπεύουν να εφαρμόσουν την απόφαση του δικαστηρίου. Και εδώ είναι που έγινε το μεγάλο βήμα. Καθώς πλέον δεν έχουν απλά να αντιμετωπίσουν τα Κυπριακά δικαστήρια και το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν τα δικαστήρια του Ηνωμένου Βασιλείου, της ίδιας τους της πατρίδας. Παρόλο που είναι αδύνατο να επέμβει εντός των κατεχόμενων εδαφών το Ηνωμένο Βασίλειο, απαιτεί από την οικογένεια Όραμς να εκκενώσει την περιουσία του Μ.Αποστολίδη και να αποποιηθεί κάθε δικαιώματος που λανθασμένα και παράνομα – νόμιζε πως – είχε. Σε κίνδυνο βρίσκεται ακόμα και η περιπουσία του ζεύγους Όραμς στο Σάσσεξ.

Τριγμοί προκλήθηκαν στα κατεχόμενα. Σύσκεψη πραγματοποίησαν οι Ταλάτ και Έρογλου με σκοπό να παρθούν αποφάσεις για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της απόφασης, που κατά τον εκπρόσωπο του Αττίλα (Μ.Α.Ταλάτ) θα είναι πολιτικές και οικονομικές και ίσως πάρουν μεγάλες και ανεπιθύμητες διαστάσεις. Η Τουρκία όπως πάντα παρέχει στήριξη και συμβουλές.

Από την πλευρά της η κυβέρνηση αρκέστηκε σε εθιμοτυπικές δηλώσεις οι οποίες μας επιτρέπουν να αμφιβάλλουμε για τον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιηθεί η απόφαση αυτή. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σ.Στεφάνου δήλωσε πως «αυτές οι νομικές αποφάσεις είναι πολύ σημαντικές, μας δίνουν όπλα για διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ιδιοκτητών και για επίλυση αυτών των προβλημάτων στη βάση αρχών. Θα αξιοποιήσουμε με διάφορους τρόπους αυτή την απόφαση, προς διάφορες κατευθύνσεις και στις ίδιες τις διαπραγματεύσεις».

Αν λοιπόν αξιοποιήσουμε μια τέτοια απόφαση, αντιλαμβάνεσθε πως πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τις θέσεις μας και να απαιτήσουμε το δίκαιο. Τίποτα λιγότερο από επιστροφή όλων των προσφύγων στις πατρογονικές του εστίες.

Πως θα το πετύχουμε όμως αυτό σ’ ένα Διζωνικό-Δικοινοτικό Ομόσπονδο κράτος; Πουλώντας το δίκαιο με αντάλλαγμα τις αποζημιώσεις; Χαρίζοντας τα δικαιώματα μας στο νομιμοποιημένο, με την υπογραφή μας, ψευδοκράτος; Αποδεχόμενοι τα τετελεσμένα της εισβολής και ελπίζοντες στην επιστροφή μικρού αριθμού προσφύγων όταν και εφόσον η Τουρκία αποφασίσει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της;

Άλλη μια ευκαιρία φαίνεται να θυσιάζεται στο βωμό των γενναίων παραχωρήσεων.

Άλλη μια φορά οι πολίτες δείχνουν το δρόμο και το κράτος αρνείται να ακολουθήσει.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Φιλελεύθερος’
«Φαινόμενα: Όταν θα μας ρωτήσει η Ιστορία»
21 Ιανουαρίου 2010
Άριστος Μιχαηλίδης

Κάποτε βέβαια θα μας ρωτήσει η Ιστορία: Σας έδωσα τόσες ευκαιρίες, τι στο καλό κάνατε και τα θαλασσώσατε έτσι;

Σας έδωσα την απόφαση της Τιτίνας Λοϊζίδου και πανηγυρίζατε. Και μετά πολλές άλλες και πάντα πανηγυρίζατε. Αποφάσεις που καταδίκαζαν την Τουρκία, και έδειχναν την ευθύνη της για όσα συμβαίνουν στα κατεχόμενα και την καλούσαν να αποκαταστήσει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών περιουσιών, που κατέχει και εκμεταλλεύεται παράνομα.

Θα μας πει, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την εισβολή, σας έδωσα την «πιο σημαντική υπόθεση που έχει απασχολήσει ώς τώρα τα δικαστικά όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης τα τελευταία 50 χρόνια», όπως έλεγε ο Εισαγγελέας Αλέκος Μαρκίδης. Κερδίσατε απόφαση «ιστορική για το διεθνές δίκαιο», όπως έλεγε, τη διακρατική προσφυγή, που καταδίκαζε την Τουρκία για μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων και των συγγενών των αγνοουμένων, παραβίαζε δεκατέσσερα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποφάσιζε, το ανώτατο νομικό όργανο της Ευρώπης, ότι αυτή η χώρα έχει ευθύνη για την κατεχόμενη Κύπρο και όχι το ψευδοκράτος.

Σας έδωσα, θα μας πει η Ιστορία, έρευνες και εκθέσεις από το Συμβούλιο της Ευρώπης που κατέγραφαν τους έποικους με το όνομα τους και όχι ως «Τούρκους πολίτες που ζουν στην Κύπρο» ή «οικονομικούς μετανάστες» ή «μάναμου τους καημένους», τους ονόμαζαν παράνομους έποικους και τους θεωρούσαν αποτέλεσμα παραβίασης του διεθνούς δικαίου, που δεν παραγράφεται όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Σας έδωσα αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ότι καμιά χώρα δεν μπορεί να παραβιάσει το διεθνές δίκαιο και να αναγνωρίσει τις δήθεν αρχές του ψευδοκράτους για σκοπούς εμπορίου και ότι μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να έχει στην Κύπρο εμπορικές συναλλαγές με άλλες χώρες.

Σας έδωσα, μόλις το 2008, απόφαση, που καταδικάζει την Τουρκία για τη δολοφονία του Τάσσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Αλλά και το 2009, σας έδωσα απόφαση βρετανικού δικαστηρίου, που απαγορεύει στην Πολιτική Αεροπορία της Βρετανίας να οργανώνει απευθείας πτήσεις της Βρετανίας με το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου.

Τώρα, ιδού ακόμα πιο σημαντικό όπλο: Την απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου στην υπόθεση Αποστολίδη Όραμς, που 35 χρόνια μετά την εισβολή θεωρεί ότι τα δικαιώματα των προσφύγων στην περιουσία τους δεν παραγράφονται και, κυρίως, οι αποφάσεις των κυπριακών δικαστηρίων αναγνωρίζονται σε όλη την Ευρώπη και άρα οι σφετεριστές των ελληνοκυπριακών περιουσιών δεν μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι.

Θα μας ρωτήσει λοιπόν, κάποτε η Ιστορία και οι απόγονοι μας: Εσείς τι κάνατε; Γιατί κρύψατε στα συρτάρια όλα αυτά τα πανίσχυρα όπλα; Γιατί παραβιάζετε μόνοι σας το διεθνές δίκαιο; Αποδέχεστε τους εποίκους, συζητάτε τις περιουσίες, συζητάτε τα ανθρώπινα δικαιώματα, απαλλάσσετε την Τουρκία από τις ευθύνες που της αποδίδει και το Ευρωπαϊκό και το Βρετανικό Δικαστήριο, διακηρύσσετε αφελώς ότι το Κυπριακό δεν είναι νομικό ζήτημα λες και δεν αντιλαμβάνεστε ότι δεν έχετε άλλο τρόπο εκτός από το να προβάλλετε παντού το διεθνές δίκαιο.

Τι στο καλό θα πούμε, λοιπόν;

Ότι εμείς δεν θέλαμε να χαλάσουμε το κλίμα;»

Υπόθεση Ράντσεβ: ένα χαστούκι που μας άξιζε! 15/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: , ,
comments closed

[πηγή: xenisxenofontos.blogspot.com]

‘Xenisxenofontos.blogspot.com’
«Υπόθεση Ράντσεβ: ένα χαστούκι που μας άξιζε!»
10 Ιανουαρίου 2010
Ξενής Ξενοφώντος

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ημερομηνίας 7/10/2009, στην υπόθεση Rantsev εναντίον Κύπρου και Ρωσσίας, είναι μια απόφαση κόλαφος τόσο εναντίον της Ρωσσίας, όσο και εναντίον της Κύπρου και είναι η πιο σημαντική μέχρι σήμερα δικαστική απόφαση διεθνούς δικαστηρίου, που σχετίζεται με το ζήτημα της παράνομης διακίνησης/εμπορίας προσώπων (Τrafficking).

Η υπόθεση, η οποία καταχωρήθηκε από τον πατέρα της Οξάνα Ράντσεβα, αφορούσε το θάνατο μίας «καλλιτέχνιδας καμπαρέ».

«Καλλιτέχνιδας καμπαρέ»: έτσι «μάθαμε», εθελοτυφλώντας, να αποκαλούμε τις -κατά κανόνα- υπό εκμετάλλευση και υπό εκπόρνευση, νεαρές οικονομικά απελπισμένες αλλοδαπές. Αυτές που όλοι ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι θύματα σύγχρονου δουλεμπορίου, αλλά καταντήσαμε να θεωρούμε την απάνθρωπη εκμετάλλευσή τους ως κάτι το φυσιολογικό.

Βγάζουν μάλιστα και πόρισμα διάφοροι φωστήρες: «θέλουν τα τζιαι παθαίνουν τα» ή «ξέρουν γιατί έρκουνται», λένε. Ως να τους δόθηκε ποτέ πραγματική επιλογή και να μην είναι θύματα κυκλωμάτων που (ακόμη και στο πιο ήπιο σενάριο) εκμεταλλεύονται τη νεανική αφέλεια και την οικονομική ανέχεια.

Η Οξάνα Ράντσεβα βρήκε το θάνατο, προσπαθώντας να δραπετεύσει από ένα διαμέρισμα, όπου «κρατείτο» από τον εργοδότη της. Στον οποίο την παρέδωσαν οι «φωστήρες» της Αστυνομίας μας, αναγκάζοντάς την ουσιαστικά να τον ακολουθήσει και να τεθεί υπό τον περιορισμό του. Το τραγικό αποτέλεσμα, ήταν ο θάνατος της Ράντσεβα, ο οποίος όπως το Δικαστήριο διαπίστωσε δε θα επερχόταν εάν δεν προσπαθούσε να διαφύγει, από ένα χώρο όπου δεν έπρεπε να βρισκόταν και δεν έπρεπε να κρατείτο.

Το ΕΔΑΔ, το οποίο σε μεγάλο βαθμό βασίστηκε στις διαπιστώσεις της δικής μας Επιτρόπου Διοικήσεως (στην οποία αξίζουν συγχαρητήρια), καταδίκασε την Κύπρο για παραβίαση του άρθρου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, λόγω έλλειψης ενός διοικητικού πλαισίου το οποίο να εμποδίζει τη διακίνηση προσώπων σε γενικό επίπεδο και λόγω της παράλειψής της να λάβει εξατομικευμένα προστατευτικά μέτρα ειδικά για την περίπτωση της Ράντσεβα. Καταδίκασε επίσης τη Ρωσσία, λόγω της παράλειψής της να διερευνήσει το ζήτημα της διακίνησης, το οποίο ξεκίνησε από το έδαφός της. Η Κυπριακή Δημοκρατία καταδικάστηκε επίσης για την παράνομη κράτηση της Ράντσεβα, στην οποία συνέδραμαν τα όργανά της.

Αυτή η καταδίκη μας άξιζε πέρα για πέρα. Ήταν ένα χαστούκι πάνω σε μία χώρα, που παρά τον πόνο, τους εξευτελισμούς και τους βιασμούς των δικών της γυναικών το 1974 (μια τέτοια περίπτωση περιγράφει σήμερα στο blog του ο συνάδελφος Μαρίνος Κλεάνθους), αντιμετωπίζει το φαινόμενο του σύγχρονου δουλεμπορίου γυναικών, ως κάτι το φυσιολογικό. Μια χώρα, όπου κάποιοι πολιτικοί μας, είχαν μάλιστα και το θράσος, πριν λίγα χρόνια, να διαλαλούν ότι το «όνειρο 45% των γυναικών της Ανατολικής Ευρώπης είναι να γίνουν πόρνες».

Ας ελπίσουμε ότι αυτός ο διεθνής μας εξευτελισμός, τουλάχιστον θα μας βοηθήσει να δούμε το πρόβλημα κατάματα και να λάβουμε ουσιαστικά μέτρα ενάντια στο παγκόσμιο καρκίνωμα της εμπορίας προσώπων που έχει δυστυχώς βρεί ιδιαίτερα εύφορο έδαφος στη «σύγχρονη» «ευρωπαϊκή» Κύπρο.

Το ξεσκέπασμα της τουρκικής «Επιτροπής Αποζημιώσεων» 01/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η Ε/κ νομικός Ελένη Μελεάγρου, αφού πρώτα πέρασε από χίλια μύρια κύματα με κοροϊδίες και εμπαιγμό και καθυστερήσεις από την ψευδοεπιτροπή των κατεχομένων, τώρα είναι σε θέση να την ξεσκεπάσει. Η λεγόμενη «Επιτροπή» δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας τουρκικός μηχανισμός ανατολίτικου παζαριού για την αποσυμφόρηση των πιέσεων κατά της Τουρκίας όσον αφορά το ζήτημα των περιουσίων με την αποδοχή εξευτελιστικών αποζημιώσεων από τους Ε/κ. Χαρακτηριστικά, η Ψευδοεπιτροπή συζητά με τους Ε/κ ιδιοκτήτες χωρίς να αναγνωρίζει την ιδιοκτησία τους και αποκλείοντας εκ των προτέρων την επιλογή της επιστροφής.

katexomena-stratos

‘Πολίτης’
«Γροθιά στην «επιτροπή»: Ελληνοκύπρια γνώρισε από πρώτο χέρι την κοροϊδία και προσέφυγε στο ΕΔΑΔ
»
23 Αυγούστου 2009
Βαγγέλης Βασιλείου

Η Ελένη Μελεάγρου αποδεικνύεται ίσως το καταλληλότερο άτομο να μιλήσει για την «επιτροπή αποζημιώσεων» που συστάθηκε στα κατεχόμενα. Νομικός η ίδια με ειδίκευση στα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπήκε στη διαδικασία να δοκιμάσει τον μηχανισμό που πλασάρει η Τουρκία στο Στρασβούργο ως ικανοποιητικό ένδικο μέσο για θέματα περιουσιών. Χωρίς περιστροφές, μετά από μια περιπέτεια τριών σχεδόν χρόνων, εξηγεί ότι αυτός ο υποτυπώδης… νομικός μηχανισμός δεν προσφέρει ικανοποιητική θεραπεία και στην ουσία αποτελεί μια «μαύρη τρύπα» για την πλειοψηφία των Ε/Κ που αποτείνονται σε αυτή.

Εδώ και λίγους μήνες κατέθεσε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καταγγέλλοντας τις πλασματικές και παραπλανητικές προσπάθειες της Τουρκίας για συμμόρφωσή της προς τις υποδείξεις του ΕΔΑΔ. Από τα όσα μας εξιστορεί και εξηγεί στη συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα μας, είναι ηλίου φαεινότερο ότι η «επιτροπή» αποτελεί απλώς ένα τέχνασμα. Και είναι να απορεί κανείς πώς σήμερα έχουμε φθάσει στο σημείο ο μηχανισμός αυτός να τυγχάνει σοβαρής εξέτασης (μέσω της διαδικασίας των οκτώ πιλοτικών ε/κ προσφυγών) στο Στρασβούργο με τα όποια περιθώρια αυτή η κατάσταση αφήνει ανοικτά για νομιμοποίηση ή αναβάθμισή του.

Πότε αποταθήκατε στην «επιτροπή αποζημιώσεων»;

Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσω ότι αποτάθηκα στην «επιτροπή», γνωρίζοντας ότι το ΕΔΑΔ βλέπει αυτό το μηχανισμό και το «νόμο» που τον διέπει ως προσπάθεια της Τουρκίας να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του ίδιου του Δικαστηρίου. Δεν τίθεται θέμα αναγνώρισης της «ΤΔΒΚ» και νιώθω ότι απέναντί μου έχω την Τουρκία. Επειδή είμαι δικηγόρος με ειδίκευση στα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ΕΔΑΔ, παρακολουθούσα την κατάσταση από κοντά. Μόλις συστάθηκε η «επιτροπή» από την υποτελή στην Τουρκία «ΤΔΒΚ», υπέβαλα αίτηση για να δω και να διαπιστώσω αν όντως μιλάμε για ένα ικανοποιητικό μηχανισμό που λειτουργεί βάσει των πρωτοκόλλων της Σύμβασης. Καταχώρισα λοιπόν αίτηση το Νοέμβριο του 2006, εκπροσωπώντας παράλληλα τη μητέρα μου, τον αδερφό και την αδερφή μου. Με εξουσιοδότησαν να τους εκπροσωπήσω. Αυτή την εξουσιοδότηση αποδέχθηκε αρχικά η «επιτροπή», αλλά αργότερα για λόγους καθυστέρησης την αμφισβήτησε, καθ’ υπόδειξη εκπροσώπου της «ΤΔΒΚ», για να σκληρύνει το παιχνίδι της διαπραγμάτευσης. Από τότε έδωσα το παρών μου σε τρεις συνεδριάσεις της «επιτροπής». Θα έλεγα ακροάσεις, αλλά η διαδικασία που ακολουθείται δεν είναι ακρόαση. Μεταξύ άλλων αδυναμιών, απλώς να αναφέρω ότι οι συνεδριάσεις είναι στην τουρκική γλώσσα. Υπάρχουν μεταφραστές αλλά όχι επίσημοι και με ειδίκευση σε νομικούς όρους. Υπέβαλα λοιπόν τρεις αιτήσεις οι οποίες αφορούν 18 τίτλους ιδιοκτησίας, οι οποίοι μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνουν σπίτι και οικόπεδο στην Κερύνεια, πορτοκαλεώνες στη Ζώδια, οικόπεδο με σπίτι στη Μόρφου, οικόπεδο στο Καπούτι, γη στα Λιβερά και στο Μπέλλαπαϊς.

Αποκατάσταση γιοκ

Τι ακριβώς ζητήσατε στις αιτήσεις σας;

Για όλη την ακίνητη περιουσία ζήτησα επιστροφή και αποκατάσταση. Επιπρόσθετα ζήτησα αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης όπως ακριβώς δικαιούμαι βάσει της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αλλά το αστείο του πράγματος είναι ότι η επιστροφή δεν είναι επιλογή για την «επιτροπή». Για να καταλάβετε τι ακριβώς γίνεται στην «επιτροπή», ο εκπρόσωπος της «γενικής εισαγγελίας», που παρακολουθεί και ουσιαστικά ορίζει τις συνεδρίες, συζητούσε μαζί μου για αποζημιώσεις, λέγοντάς μου παράλληλα ότι οι ακίνητες αυτές περιουσίες δεν μου ανήκουν. Πράγμα πρωτάκουστο για μηχανισμό συμμόρφωσης με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πώς μπορεί να μου προτείνουν αποζημιώσεις για κάτι το οποίο θεωρούν ότι δεν είναι δικό μου; Και βέβαια οι αποζημιώσεις που μου πρότειναν στην αρχή ήταν εξευτελιστικές. Μηδαμινές, θα έλεγα, μπροστά στην αξία των ακινήτων. Εγώ λοιπόν αρνήθηκα να συζητήσω αποζημιώσεις, επιμένοντας στο θέμα της επιστροφής. Ζητούσα παράλληλα να μου αιτιολογήσουν γραπτώς τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσαν να μου επιστρέψουν τις περιουσίες. Να μου το αιτιολογήσουν βάσει του διεθνούς δικαίου.

Όταν είδατε ότι δεν υπάρχει περιθώριο συνεννόησης, τι κάνατε;

Διόρισα ως δικηγόρο μου τον Χακκί Αλπαγκούτ. Αρχικά εκπροσωπούσα μόνη μου τον εαυτό μου αλλά όταν είδα τις πρακτικές καθυστέρησης που ακολουθούσαν, με προσχήματα τους «νόμους» και τους «κανονισμούς» της «ΤΔΒΚ», ζήτησα τη συνδρομή του κ. Αλπαγκούτ ο οποίος τυγχάνει να είναι φίλος μου. Έπρεπε να βρω κάποιον που θα τους κυνηγά συνεχώς, επειδή η έδρα εργασίας και διαμονής μου είναι το Λονδίνο. Επιπρόσθετα χρειαζόμουν κάποιον που να μιλά και να αντιλαμβάνεται την τουρκική γλώσσα. Μα το διανοείστε ότι κάποιοι άνθρωποι υπέγραψαν φιλικούς διακανονισμούς χωρίς καν να καταλαβαίνουν 100% αυτά που τους έλεγαν; Πόση πρέπει να ήταν η ανάγκη ή η αγανάκτησή τους, για να πράξουν κάτι τέτοιο; Και αυτές τις περιπτώσεις η Τουρκία τις παρουσιάζει ως ενισχυτικά επιχειρήματα της λειτουργίας της «επιτροπής».
Θέατρο του παραλόγου

Τι ακριβώς αναμένατε, όταν αποταθήκατε στην «επιτροπή»;

Αυτό που ανέμενα ήταν ότι το αίτημά μου για επιστροφή και αποκατάσταση θα λαμβανόταν υπόψη, εφόσον η Τουρκία λέει ότι προσπαθεί να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ. Αλλά από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι η επιστροφή δεν είναι σοβαρή επιλογή για την «επιτροπή». Αυτό φάνηκε από τις τοποθετήσεις του εκπροσώπου της «ΤΔΒΚ» που συμμετείχε σε κάθε συνεδρίαση. Και η «επιτροπή» βέβαια ακολουθούσε κατά γράμμα τα λεγόμενά του. Θεωρώ επίσης ότι αναγκάστηκαν να κρατήσουν κάπως τα προσχήματα ως προς τις ακολουθούμενες διαδικασίες, επειδή τους πίεζα στο θέμα της επιστροφής και δεν τους άφηνα να ξεγλιστρήσουν. Κάποιοι Ε/Κ μόλις είδαν τι γίνεται απλώς δεν ξαναπήγαν. Εγκατέλειψαν τις αιτήσεις τους. Για να ανακεφαλαιώσω. Το 2006 καταχώρισα τις αιτήσεις, αλλά για αρκετούς μήνες δεν συνέβη τίποτα. Τους ενόχλησα πολλές φορές ζητώντας εξηγήσεις και ως αποτέλεσμα μού ζήτησαν να υποβάλω ακόμα μια αίτηση ούτως ώστε να έχω απάντηση από τον εκπρόσωπο της «ΤΔΒΚ» αναφορικά με την υπόθεσή μου. Απάντηση που είχε καθυστερήσει ήδη τότε τέσσερις ολόκληρους μήνες. Τον Αύγουστο τελικά του 2007 ήρθε η απάντηση, αφού και πάλι χρειάστηκε να πάω προσωπικά στην «επιτροπή» ζητώντας εξηγήσεις. Σε συνεδρίαση τον Οκτώβριο του 2007, ο εκπρόσωπος του «γενικού εισαγγελέα» ζήτησε επιπρόσθετα έγγραφα και αποδεικτικά τίτλων ιδιοκτησίας. Ανταποκρίθηκα, για να λάβω την απάντηση ότι καμία από τις ακίνητες περιουσίες δεν μπορούσαν να μας επιστραφούν και πως η απώλεια χρήσης ήταν μέρος της εξευτελιστικής αποζημίωσης που μας πρότειναν. Διαμαρτυρήθηκα κυρίως για το θέμα της επιστροφής και μου είπαν ότι κάποιες από τις περιουσίες είχαν δοθεί σε άλλους, ενώ άλλα τεμάχια είχαν ενταχθεί σε δασική και στρατιωτική ζώνη. Εύλογα απέρριψα την αποζημίωση που μου πρότειναν και για πολλούς μήνες δεν έγινε τίποτα. Τον Γενάρη του 2008 επανήλθα με επιστολή μου, ζητώντας από την «επιτροπή» να προχωρήσει σε εκδίκαση απόφασης και να μου δικαιολογήσει τους λόγους μη επιστροφής των περιουσιών. Η επιστολή αυτή αγνοήθηκε πλήρως.

Τι άλλες ενέργειες κάνατε;

Ήρθα σε επαφή με τον Κρούγκερ που είναι ένα από τα δύο ξένα μέλη της «επιτροπής». Τον συνάντησα αρκετές φορές στην Κύπρο και το Λονδίνο. Επικοινώνησα μαζί του και με ηλεκτρονικά μηνύματα. Απλώς μου εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η «επιτροπή» θα επίλυε την υπόθεση. Μου ξεκαθάρισε επίσης ότι η «επιτροπή» δεν συστάθηκε για να εντοπίζει παραβιάσεις, αλλά για να προτείνει αποζημιώσεις ή ανταλλαγές περιουσιών. Μια άλλη συνεδρίαση που ορίσθηκε για τον Απρίλη του 2008 τελικά αναβλήθηκε, γιατί δεν μπόρεσε να παρευρεθεί ο εκπρόσωπος του «τμήματος» στέγασης. Από την άλλη, ο εκπρόσωπος της «εισαγγελίας» μού υποσχέθηκε να δώσει γραπτή απάντηση, αλλά δεν το έπραξε. Για ένα χρόνο με λίγα λόγια ακολουθούσαν τακτικές καθυστέρησης. Και πάλι όμως εγώ τους ενόχλησα. Ορίσθηκαν και έγιναν τρεις συνεδρίες (Νοέμβριο 2008 και Ιανουάριο και Μάιο 2009). Και σε αυτές τις συνεδριάσεις είχαμε μια απ’ τα ίδια. Χωρίς μεταφραστή έλεγαν διάφορα πράγματα στην τουρκική. Για να καταλάβετε ούτε οι δυο ξένοι της «επιτροπής» δεν καταλάβαιναν τι έλεγαν τα άλλα μέλη με τους εκπροσώπους της «ΤΔΒΚ».

Θέατρο του παραλόγου…

Τα όσα έλεγαν οι εκπρόσωποι της «ΤΔΒΚ» περί μη δυνατότητας επιστροφής δεν τύχαιναν αμφισβήτησης από την «επιτροπή». Μετά βρήκαν άλλο κόλπο… μου ζήτησαν να προσκομίσω άλλα έγγραφα για να δείξω την κυριότητα ιδιοκτησίας, καθώς είχε ακολουθήσει μεταβίβαση-κληρονομιά των περιουσιών. Τόσο καιρό δηλαδή συζητούσαμε χωρίς να αναγνωρίζουν τα πρώτα έγγραφα που προσκόμισα. Η όλη κατάσταση μού θύμισε την «Αλίκη στη χώρα των Θαυμάτων». Δεν υπήρχε δυνατότητα ανταλλαγής λογικής επιχειρηματολογίας, παρά μόνο προφάσεις για να μου υποδειχθεί ότι δεν επιστρέφονται οι περιουσίες. Προσκόμισα λοιπόν και τα νέα έγγραφα, για να μου φέρουν κι αυτοί έγγραφα της «ΤΔΒΚ» βάσει των οποίων τεμάχια είχαν δοθεί σε άλλα άτομα και κάποια τεμάχια ενέπιπταν σε δασική και στρατιωτική ζώνη.

Πρόβατα επί σφαγή

Ποιο λοιπόν το συμπέρασμά σας από την περιπέτειά σας αυτή;

Πρώτα από όλα ότι ο περιβόητος «νόμος» της «επιτροπής» δεν φέρνει κάτι καινούργιο. Παλαιότεροι «νόμοι» του ψευδοκράτους υπερισχύουν της «επιτροπής» και προπάντων το άρθρο 159 του «συντάγματος», βάσει του οποίου οι ε/κ περιουσίες θεωρούνται ως εγκαταλειφθείσες και υπεισέρχονται στην «ΤΔΒΚ» να τις διανείμει όπως αυτή κρίνει. Αυτό λοιπόν το άρθρο παραμένει το «Ευαγγέλιο». Όλες οι ενέργειες της «επιτροπής» ξεκινούν και καταλήγουν εκεί. Κάθε παρέκκλιση από το «Ευαγγέλιο» του 159 είναι σχεδόν απίθανη. Και εγώ είδα στην πράξη πλέον όσα ακούγαμε στη θεωρία τόσο καιρό για το 159 κι άλλους «νόμους». Επίσης οι αποζημιώσεις που προτείνονται είναι εκτός πραγματικότητας. Μιλούν για αξία του 1974 και σε κάποιες περιπτώσεις λένε ότι συμπεριλαμβάνουν υποτυπωδώς και απώλεια χρήσης. Μιλάμε για ένα φαύλο κύκλο. Σε αυτό το στάδιο μού είπαν ότι μέχρι τον Νοέμβριο θα βγάλουν απόφαση. Εγώ όμως προσέφυγα ήδη, τον Μάιο, στο ΕΔΑΔ κατά της Τουρκίας. Έδωσα όλα τα στοιχεία σε ένα μη κυβερνητικό οργανισμό, ονόματι AIRE, και προσφύγαμε στο Στρασβούργο. Είδα αρκετά στην «επιτροπή» και απηύδησα. Δεν μπορεί να αναμένει κανείς ότι οι Ε/Κ θα αντιμετωπισθούν δίκαια και λογικά σε αυτό το μηχανισμό. Αυτό που κάνει η Τουρκία είναι να προσπαθεί να παραπλανήσει το ΕΔΑΔ. Συζητούν αιτήσεις Ε/Κ για ακίνητες περιουσίες τις οποίες στην ουσία δεν αναγνωρίζουν ότι τους ανήκουν. Τι πιο παράλογο. Και το «πουλάνε» όλο αυτό ως ειλικρινή προσπάθεια συμμόρφωσης. Είναι επίσης κρίμα που η Κυπριακή Δημοκρατία άργησε να αντιληφθεί τα δεδομένα.

Κατά τις επισκέψεις σας στα γραφεία της «επιτροπής» είδατε άλλους Ε/Κ; Ποιες εντυπώσεις αποκομίσατε;

Σε μια περίπτωση είδα ένα ζευγάρι Ε/Κ που φαίνονταν «χαμένοι» και αναστατωμένοι. Συνοδεύονταν από Τ/Κ δικηγόρο προφανώς για σκοπούς διαπραγμάτευσης. Και αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσω. Η «επιτροπή» λειτουργεί ως ένα είδος ανατολίτικου παζαριού. Παζάρι που γίνεται με άνισους όρους, νοουμένου ότι ξεκινάς από τους αριθμούς που η «ΤΔΒΚ» παρουσιάζει και όχι από την πραγματική αξία. Σε κάνα δυο περιπτώσεις, ο εκπρόσωπος της «εισαγγελίας» μού είπε ότι ήταν πρόθυμος να αυξήσει το προτεινόμενο ποσό αποζημίωσης κατά 10%, με την προϋπόθεση ότι θα έδινα το πράσινο φως για συμφωνία. Και η «επιτροπή» με παρότρυνε προς αυτή την κατεύθυνση. Παράλληλα δε μου έλεγαν ότι ήταν έτοιμοι να διαπραγματευτούν μαζί μου. Από την εμπειρία μου και τα όσα έχω ακούσει, είμαι βέβαιη πλέον ότι οι Ε/Κ που πάνε στην «επιτροπή» δεν έχουν παρά να περιμένουν εξευτελιστικές αποζημιώσεις. Εκτός βέβαια κι αν είναι εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως έγινε με τις υποθέσεις Τύμβιου και Αλεξάνδρου που βρίσκονταν ήδη στο ΕΔΑΔ. Για τις υπόλοιπες όμως αιτήσεις, η διαδικασία είναι απλώς ένα παζάρι που γίνεται σε μια άγνωστη σε εμάς γλώσσα και χωρίς πιθανότητες επιστροφής των περιουσιών. Κι εγώ έχω φτάσει εδώ που έχω φτάσει, γιατί ακριβώς έχω νομική κατάρτιση και γνωρίζω τη βάση λειτουργίας του ΕΔΑΔ. Δεν θέλω να σκέφτομαι με τι καταστάσεις ήρθαν αντιμέτωποι άλλοι Ε/Κ που είτε δεν έχουν κάποια βασική εκπαίδευση, είναι ηλικιωμένοι και ίσως πιέζονται από χρέη.

Αστείο η «επιτροπή»

* «Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι όλα τα τ/κ μέλη της «επιτροπής» δεν έχουν νομική κατάρτιση, με εξαίρεση έναν Τ/Κ ο οποίος λέει ότι σπούδασε νομική αλλά δεν ασκεί το επάγγελμα. Χωρίς λοιπόν νομική κατάρτιση, κρέμονται κυριολεκτικά από τα όσα θα πει ο εκπρόσωπος της ‘εισαγγελίας'».
* «Συνάδελφοι του Τ/Κ δικηγόρου που με εκπροσωπεί πολλές φορές τον «πειράζουν» που παρακολουθεί διεργασίες της «επιτροπής», αφού τα μέλη της δεν είναι ούτε δικηγόροι αλλά ούτε και δικαστές. Αντιμετωπίζουν την όλη διεργασία ως αστείο».
* «Επιπρόσθετα, όσες φορές τα δυο ξένα μέλη της προσπαθούν να επέμβουν, δεν λαμβάνονται υπόψη. Για να καταλάβετε τι ακριβώς γίνεται, οι δυο ξένοι που μετέχουν στην «επιτροπή» δεν έχουν ιδέα για τους «νόμους» της «ΤΔΒΚ» και πολλές φορές η πρόεδρος της «επιτροπής», Σουμέρ Ερκμέν, τους εξήγησε -στην παρουσία μου- το σύστημα της «ΤΔΒΚ» για τις ε/κ περιουσίες. Δηλαδή η παρουσία των ξένων είναι διακοσμητική».
* Το κυριότερο όμως στοιχείο που δείχνει την αδυναμία της «επιτροπής» ως μηχανισμού είναι η άρνηση της επιστροφής. Σε διάφορες περιστάσεις, όταν επέμενα για επιστροφή της περιουσίας μου, η Σουμέρ Ερκμέν γυρνούσε και μου έλεγε: «Μα δεν καταλαβαίνετε ότι αυτές οι περιουσίες δεν μπορούν να επιστραφούν όπως μας εξηγεί η γενική εισαγγελία;»». * «Για μένα είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η ‘επιτροπή’ στήθηκε για να λύει αιτήσεις μόνο με τη μέθοδο των αποζημιώσεων. Να αποδέχεται ως φιλικούς διακανονισμούς μόνο τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι Ε/Κ δέχονται τις προσφερόμενες αποζημιώσεις και να απορρίπτει τις υπόλοιπες. Μερικές φορές δε, Ε/Κ φεύγουν από μόνοι τους απηυδισμένοι από τη γελοία αντιμετώπιση της οποίας τυγχάνουν».

Διπλό «στραπάτσο» για την Τουρκία στο Στρασβούργο 12/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags:
add a comment

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Πότε επιτέλους οι πολιτικές ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου θα χρησιμοποιήσουν αυτές τις δικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπέρ των απαράγραπτων δικαίων μας; Ως πότε θα λιβανίζουν τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την στιγμή που είναι επί πρωθυπουργίας του που η Τουρκία καταδικάζεται; Δεν μπορούμε να απαιτούμε από τους ξένους να σέβονται τα ανθρώπινα μας δικαιώματα όταν εμείς δεν απαιτούμε καν τα στοιχειώδη. Δεν αντιλαμβάνονται οι ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου πως όσο αγνοούν και δεν απαιτούν την εκτέλεση των καταδικαστικών και τελεσίδικων αποφάσεων διεθνών δικαστηρίων, τόσο περισσότερο ξεπλένουν οι ίδιες την Τουρκία από τα εγκλήματά της στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης;

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων [πηγή φωτογραφίας: commons.wikimedia.org]

‘Ελευθεροτυπία
10 Ιουνίου 2009
Νίκος Ρούσσης

Διπλό «στραπάτσο» στο καλλιεργούμενο φιλοευρωπαϊκό της προφίλ δέχθηκε, χθες, η Τουρκία στο Στρασβούργο τόσον από απόφαση της Επιτροπής Υπουργών του ΣτΕ, με την οποία εγκαλείται να εφαρμόσει άμεσα τελεσίδικες αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όσον και από καταδικαστικές αποφάσεις που εξέδωσε το ίδιο το Δικαστήριο για παραβιάσεις του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης, του δικαιώματος στη ζωή και του δικαιώματος για απαγόρευση βασανιστηρίων και οικογενειακής βίας.

Με την απόφαση της Επιτροπής των Υπουργών του ΣτΕ εγκαλείται η Τουρκία να προχωρήσει άμεσα στην εκτέλεση των καταδικαστικών, τελεσίδικων αποφάσεων που έχει εκδώσει το ΕΔΑΔ εναντίον της, στις υποθέσεις Κύπρου κατά Τουρκίας αλλά και στις υποθέσεις Λοϊζίδου, Ξενίδη-Αρέστη και Ισαάκ-Σολωμού κατά Τουρκίας.

Αποφάσεις, με βάση τις οποίες η Τουρκία θα πρέπει, άμεσα, να προχωρήσει τις έρευνες για τους αγνοούμενους της κυπριακής τραγωδίας, για την επιστροφή των περιουσιών σε εγκλωβισμένους και εκτοπισμένους Ελληνοκύπριους, για την καταβολή της επιδικασθείσας αποζημίωσης στην Τιτίνα Λοϊζίδου, για την επιστροφή των περιουσιών στους Ξενίδη-Αρέστη και για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των συγγενών των Ισαάκ και Σολωμού, που δολοφονήθηκαν από Τούρκους στρατιώτες στην πράσινη ζώνη.

Με τις αποφάσεις που εξέδωσε χθες το ΕΔΑΔ, καταδικάστηκε η Τουρκία στην υπόθεση Σιχάν Οζτούρκ, για παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης, υποχρεούμενη να καταβάλει και 1.000 ευρώ στον ενάγοντα για ηθική βλάβη ενώ καταδικάστηκε, ακόμη, και στην υπόθεση της Ναχίντ Οπούζ για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, υποχρεούμενη να καταβάλει στην ενάγουσα 30 χιλιάδες ευρώ για ηθική βλάβη και 6.500 ευρώ για δικαστικά έξοδα.

Η πρώτη υπόθεση αφορούσε την καταδίκη του Σιχάν Οζτούρκ για τη συγγραφή και δημοσίευση ενός κριτικού άρθρου κατά των πράξεων ενός συνταξιούχου δημοσίου υπαλλήλου ενώ η δεύτερη υπόθεση αφορούσε την περίπτωση της Ναχίντ Οπούζ, η οποία υπέστη βασανιστική συμπεριφορά από τον σύζυγό της, ο οποίος δολοφόνησε και τη μητέρα της, παρά το γεγονός ότι οι προθέσεις του και η εν γένει βίαιη συμπεριφορά του είχαν καταγγελθεί επανειλημμένα στις τουρκικές αρχές.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Σχόλιο Σ.Ο: Ακολουθούν παλαιότερες σχετικές ειδήσεις σχετικά με αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

‘Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων’
10 Μαΐου 2001

Ηχηρό ράπισμα στην Τουρκία αποτελεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης που βρήκε την Τουρκία ένοχη για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο κατά την εισβολή του 1974. Η απόφαση είναι και δεσμευτική και τελεσιδίκη και καλύπτει όλο το φάσμα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά και μετά την τουρκική εισβολή.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«Το ΕΔΑΔ αναγνώρισε δικαιώματα ελληνικών περιουσιών στην Τουρκία»
25 Φεβρουαρίου 2009
Νίκος Ρούσσης

Το δικαίωμα της κληρονομιάς σε άτομα ελληνικής καταγωγής, που οι πρόγονοί τους είχαν περιουσίες στην Τουρκία, αναγνώρισε χθες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καταδικάζοντας την Τουρκία για την άρνησή της να αναγνωρίσει αυτό το δικαίωμα στους ελληνικής καταγωγής Γεράν-Ζανέτ Νακαριάν και Αρμέν Ντεριάν και επιδικάζοντας συνολική αποζημίωση 500.000 ευρώ στους ενάγοντες.

Οι δύο ενάγοντες, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα το 1945 και το 1948 αντίστοιχα, είχαν προσφύγει στο ΕΔΑΔ, ισχυριζόμενοι ότι οι τουρκικές αρχές αρνούνται να αναγνωρίσουν το κληρονομικό τους δικαίωμα σε ακίνητο και οικόπεδο μεγάλης αξίας και έκτασης στην Τουρκία, με το πρόσχημα ότι δεν ισχύει η αρχή της αμοιβαιότητας για την αναγνώριση αυτού του δικαιώματος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Το Δικαστήριο, στις 8 Ιανουαρίου 2008, είχε αποφασίσει, χωρίς να εξετάσει τους ισχυρισμούς της τουρκικής πλευράς περί αμοιβαιότητας, ότι στην περίπτωση των εναγόντων είχε υπάρξει παραβίαση του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 1, της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για την παραβίαση του δικαιώματος προστασίας και πρόσβασης στην περιουσία.

Στην «πρωτόδικη» απόφασή του το ΕΔΑΔ δεν είχε επιδικάσει αποζημίωση, αλλά με τη χθεσινή απόφασή του επιδίκασε από 250.000 ευρώ στον καθένα από τους ενάγοντες, για την παραβίαση του δικαιώματός τους να έχουν πρόσβαση, ως κληρονόμοι, στην περιουσία τους στην Τουρκία.