jump to navigation

Με… εθνικό ύμνο η «τουρκική Δυτική Θράκη»! 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Ενώ η Ελλάδα συνεχίζει τον ύπνο του δικαίου, απασχολούμενη με τη μαζική παραχώρηση ιθαγένειας στους (λαθρο)μετανάστες της και την αφαίρεση του σταυρού από το σήμα της Ελληνικής Αστυνομίας, στη Θράκη συνεχίζεται απρόσκοπτα η τουρκική προπαγάνδα ανάμεσα στον μουσουλμανικό πληθυσμό. Πρόσφατα ήρθε στο φως ο «εθνικός ύμνος της Τουρκικής Δυτικής Θράκης» (Batı Trakya Türk Cumhuriyeti Milli Marşı) που εντάσσεται στο πλαίσιο της ασίγαστης διαδικτυακής προπαγάνδας! Χρειάζεται να πούμε κάτι περισσότερο για να αντιληφθούν οι ιθύνοντες στην Αθήνα τι ονειρεύονται οι οι τουρκόφρονες της Θράκης, το εκεί Τουρκικό Προξενείο και η Άγκυρα;

Σημαία της «Τουρκικής Δυτικής Θράκης» [πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_6861.html]

‘Ινφογνώμων Πολιτικά’
«Ο εθνικός ύμνος της «ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης»»
09 Ιανουαρίου 2010

Κλιμακώνεται συνεχώς η προπαγάνδα των τουρκοφρόνων…
Για τις ενέργειες του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ΒΤΤDD), τα συνέδριά του ή τα πανηγύρια επί τουρκικού εδάφους στα οποία συμμετέχει (ενίοτε παράλληλα με την παρουσία μειονοτικών βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου) η ιστοσελίδα μας www.proxeneio-stop.org σας έχει ήδη μιλήσει και θα σας αποκαλύψει ακόμη περισσότερα στο εγγύς μέλλον. Πρόσφατα πάντως είδαμε και κάποιες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες («Έθνος», «Φιλελεύθερος») για τον προπαγανδιστικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει στο Διαδίκτυο από εκατοντάδες τουρκόφρονες bloggers υπέρ της αναβίωσης της «Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης» (Batı Trakya Bağımsız Hükümeti).

Για να κάνουμε και λίγη… Ιστορία, επρόκειτο για το προσωρινό κρατικό μόρφωμα που ιδρύθηκε λίγο μετά το τέλος του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, στις 31 Αυγούστου 1913, εξαιτίας μιας επανάστασης των μουσουλμάνων της περιοχής κατά των βουλγαρικών κατοχικών στρατευμάτων (θυμίζουμε ότι λίγες μέρες μόλις πριν, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου – στις 15/8/1913 – τα μεταξύ Νέστου και Έβρου θρακικά εδάφη είχαν επιδικαστεί στη Βουλγαρία). Στόχος του ουσιαστικά σκιώδους αυτού κρατιδίου (που διατηρήθηκε εν ζωή ως τις 25 Οκτωβρίου 1913) ήταν φυσικά η μελλοντική του επανένταξη στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το εφήμερο λοιπόν αυτό κρατίδιο δείχνει πλέον να… στοιχειώνει για τα καλά τα όνειρα των διαδικτυακών (και όχι μόνο) τουρκοφρόνων, που το επικαλούνται συνεχώς. Και βέβαια για την πράσινη σημαία με την ημισέληνο, ήδη γνωρίζαμε από καιρό ότι… φοριέται ως σύμβολο των τουρκικών πόθων. Εκείνο όμως που δεν γνωρίζαμε, είναι ότι οι εν λόγω ερίτιμοι φίλοι μας έχουν κυκλοφορήσει μέχρι και τον… εθνικό ύμνο της Δυτικής Θράκης (που φέρεται μάλιστα να έχει γραφεί από τον Σουλεϊμάν Ασκερί, δηλαδή τον πρόεδρο εκείνου του κρατιδίου). Τον βρήκαμε να κυκλοφορεί… αδέσποτος στο Διαδίκτυο και σας τον παραθέτουμε παρακάτω σε βίντεο. Όσοι όμως δεν γνωρίζετε τουρκικά, διαβάστε και τη μετάφραση των στίχων του (από τον συνεργάτη μας Μ.Κ.):

«Ω γνήσιο τέκνο των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, τι ευτυχία σε σένα
Εσύ µε το αίµα σου έδωσες ζωή στον πόλεµο της ανεξαρτησίας.

Ο τρανός σου ηρωισµός χαράχτηκε σε κάθε µεριά του σύµπαντος.
Προσοχή στέκονται τα έθνη ενώπιον της εθνικής σου σηµαίας.
Τα χώµατα που πατάς είναι γεµάτα από τους δοξασµένους σου ήρωες.
Οι εχθροί δεν µπορούν να ενοχλήσουν την µεγαλόπρεπη ψυχή των ηρώων σου.
Τι µεγαλοπρεπής τιµή προς την σηµαία σωτηρίας µε την οποία τυλίχτηκαν οι
δοξασµένοι ήρωες, να θάβεσαι στο χώµα των προγόνων.
Στην πατρίδα σου πνέει άνεµος ελευθερίας και ανεξαρτησίας
Οι γενναίοι αγωνιστές ανατρέπουν αυτήν την βρώµικη σκλαβιά.

Δεν υπάρχει ποτέ επιστροφή από αυτόν τον δοξασµένο πόλεµο ανεξαρτησίας!

Μπροστά µας ακόµα και ατσάλινοι στρατοί να βγούνε δεν µας τροµάζουν!
Εµείς για την εθνική ανεξαρτησία, διαβήκαµε τον Έβρο και τον Νέστο,
Φτάσαµε στον στόχο µας νικώντας, συντρίβοντας όλους τους εισβολείς
Ανοίξαµε στα Βαλκάνια περίοδο µιας δοξασµένης δηµοκρατίας
Εµείς για πρώτη φορά ανάψαµε τη δάδα της ελευθερίας.
Αυτή η σηµαία θα κυµατίζει, αυτή η δηµοκρατία θα ζήσει.
Οι εχθροί απέναντι µας, πανικόβλητοι θα φύγουν!
Είµαστε εγγόνια ενός έθνους που χιλιάδες χρόνια ζει ελεύθερο,
εκείνο δηµιούργησε τις στέπες, είµαστε λιοντάρια, γεράκια των ουρανών.
Πάντα οι έφοδοι των αγωνιστών θυµίζουν φουρτούνες.
Στον πόλεµο οι εχθροί λιποθυµούνε από τον τρόµο του µεγαλείου µας.
Η Δηµοκρατία της Δυτικής Θράκης θα ζήσει, θα ζήσει!
Τα έθνη θα τα χάσουν µπροστά στην πρόοδο µας!
Ω γλυκιά Δυτική Θράκη!… Να λοιπόν, σώθηκες από την σκλαβιά.
Ω εχθροί!… Μη νοµίζετε πως το έθνος αυτό κουράστηκε από τους πολέµους
Οσονούπω θα κυµατίσει στη χώρα η µεγαλοπρεπής σηµαία της Δηµοκρατίας,
Όλοι αυτοί οι Δυτικοθρακιώτες µέχρι τον αιώνα τον άπαντα θα ζήσουν ελεύθεροι»!

Εμείς βέβαια, μετά απ’ όλα αυτά τα… επικώς συγκινητικά (και ασφαλώς κυρίως για την αναβίωσή τους στις αρχές του 21ου αιώνα), τι άλλο πια να προσθέσουμε; Ίσως μόνο το ότι για κάποια πράγματα, όσο γελοία κι αν φαίνονται, θα μπορούσε ενδεχομένως κάποτε να αποδειχθεί μοιραίο λάθος το να υποτιμούμε, αντιμετωπίζοντάς τα εσαεί μέσα στα συνήθως υπεραπλουστευτικά πλαίσια της γραφικότητας… Ν.Δ.

ΥΓ. Απολαύστε τώρα και τον…Ύμνο. (Καλά, ως προς το…ηχητικόν μέρος του πράγματος βέβαια, εμείς αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να σας προειδοποιήσουμε ότι καλό θα ήταν να αναμένετε κάτι ακόμη πιο κωμικό και πάντως όχι ακριβώς… επικό)!

http://www.youtube.com/v/YVh4Rr1GJ94&hl=en_GB&fs=1&

Advertisements

Όταν ο Δήμος Κομοτηνής χόρευε παρέα με το ψευδοκράτος… 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Πώς μπορούμε να διαμαρτυρόμαστε και να καταγγέλουμε άλλα κράτη που υποβοηθούν στην ανάβαθμιση του ψευδοκράτους, τη στιγμή που ελληνικά συγκροτήματα χορού από τον Δήμο Κομοτηνής χορεύουν, μαζί με πολυμελείς αποστολές του, με φόντο σημαία του ψευδοκράτους; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει άραγε ο Δήμος Κομοτηνής πως η εν λόγω «σημαία» αντιπροσωπεύει ένα παράνομο κατοχικό κράτος στην Κύπρο; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει άραγε ότι αυτή η «σημαία» είναι το σύμβολο του πόνου και της δυστυχίας που προξένησαν οι Τούρκοι στο νησί μας το 1974; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει πως πέθαναν χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι, προσφυγοποιήθηκαν διακόσιες χιλιάδες και αγνοούνται πέραν τους χίλιους, ως αποτέλεσμα της πολιτική των θιασώτων αυτής της σημαίας; Να πιστέψουμε πως δεν γνωρίζει πως η εν λόγω σημαία αυλακώνει και βρωμίζει παράνομα και προκλητικά τον Πενταδάκτυλο μας; Ο Δήμος Κομοτηνής θυμάται ή κοιμάται; Αξιοσημείωτη και απογοητευτική η προσέγγιση του τραγικού αυτού συμβάντος από την εφημερίδα «Χρόνος», η οποία το προσπερνά ξυστά.

Ανασύρουμε, λοιπόν, και προβάλουμε αυτή την αρκετά παλιά είδηση από την Δυτική Θράκη, με σκοπό να προκαλέσουμε σκέψεις σε κάποιους, αφού δείχνει με γλαφυρότητα που οδηγείται η κατάταση εκεί, και φανερώνει βέβαια και το πως, σε βάθος χρόνου, οι Τούρκοι δημιουργούν τετελεσμένα. Το γεγονός πως στο εν λόγω φεστιβάλ απέστειλε χαιρετισμό ο ίδιο ο Ταγίπ Ερντογάν θα πρέπει να δημιουργεί συνειρμούς. Συνεπώς, αυτό που έχει ουσιαστική πολιτική σημασία, είναι πως θεωρούν το «προηγούμενο» της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείας Κύπρου» ως καλό μοντέλο για μια μελλοντική, ίσως, «Τουρκική Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης». Οι πρόσφατες αποκαλύψεις της ‘Ταράφ’ σχετικά με τα σχέδια του τουρκικού στρατού στον Έβρο, και κυρίως με τον τρόπο που οι Τούρκοι προκαλούν «τεχνητές κρίσεις», όπως οι ίδιοι τις αποκαλούν, για να διώξουν τους ντόπιους πληθυσμούς, χρησιμοποιώντας μέχρι και εγκληματίες του κοινού ποινικού κώδικα, έρχονται να δέσουν…

Σχετικά με τις πρόσφατες αποκαλύψεις της ‘Ταράφ’ δείτε επίσης: «Παλιό σχέδιο πρόκλησης έντασης με την Ελλάδα το 2003»

Ο Δήμος Κομοτηνής με φόντο την σημαία του ψευδοκράτους [πηγή φωτογραφίας: math-telos-agras.pblogs.gr]

‘Χρόνος’
«Ελληνικό χρώμα έδωσε ο δήμος Κομοτηνής σε διεθνές φολκλορικό φεστιβάλ»
15 Ιουλίου 2008
Δήμητρα Συμεωνίδου, Σταύρος Φανφάνης

Με τους παραδοσιακούς χορούς γιάρισκα και τροΐρο το χορευτικό συγκρότημα της Καρυδιάς έδωσε χρώμα ελληνικό σε διεθνές φολκλορικό φεστιβάλ στο δήμο Κιουτσούκτσεκμετζέ της Κωνσταντινούπολης, συμμετέχοντας με αποστολή του Δήμου Κομοτηνής. Οι 9 χώρες από όλες τις γωνιές του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας εκπροσωπούμενη από το δήμο Κομοτηνής, ένωσαν πολιτισμούς και παραδόσεις, στο 3ο διεθνές φεστιβάλ, που εντυπωσίασε συμμετέχοντες και επισκέπτες.

Από τις 4 Ιουλίου ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις του 3ο φεστιβάλ, με ποικίλες δραστηριότητες, όπως animations, μουσικούς του δρόμου, dj show, καραόκε, ζογκλέρ, παραδοσιακές τουρκικές βραδιές, ποιητικές βραδιές, έκθεση γκράφιτι, αθλητικούς αγώνες, αλλά και συναυλίες γνωστών καλλιτεχνών της γειτονικής χώρας.

Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό όμως του φεστιβάλ ήταν η παρουσία των πολυμελών αποστολών από χώρες, όπως Ελλάδα, Τουρκία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ινδονησία, Κόσσοβο, Μεξικό, Πολωνία, αλλά το μόνο μελανό σημείο ήταν η παρουσία του ψευδοκράτους της βόρειας Κύπρου με την επωνυμία «Τουρκική Δημοκρατία βόρειας Κύπρου»… που όπως ήταν φυσικό δημιούργησε αμηχανία στην ελληνική αποστολή. Η αποστολή με επικεφαλείς τον αντιδήμαρχο Κωνσταντίνο Ναλμπάντη, την πρόεδρο της ΔΕΠΑΚ Νίκη Μουστάκα και τη σύμβουλο Ελμάζ Ιμάμογλου, κατέφθασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου το Σάββατο το βράδυ εμφανίστηκε με το χορευτικό συγκρότημα της Καρυδιάς και φίλων στο διεθνές φεστιβάλ και για τρεις μέρες απόλαυσε τη φιλοξενία του δήμου Κιουτσούκτσεκμετζέ.

Μέχρι την πλατεία Ταξίμ παρέλασαν οι ξένες αποστολές, όπου ενώθηκαν σε ένα κοινό τούρκικο χορό
Με μία πραγματικά εντυπωσιακή παρέλαση όλων των ξένων αποστολών απόστασης 1 χιλιομέτρου μέχρι την πλατεία Ταξίμ, την κεντρικότερη πλατεία της Κωνσταντινούπολης, έγινε η παρουσίαση των ξένων χορευτικών συγκροτημάτων το Σάββατο το μεσημέρι κάνοντας στην κυριολεξία να παραλύσει το κέντρο της Πόλης αφού χιλιάδες τουρίστες φωτογράφιζαν το θέαμα. Παραδοσιακές πολύχρωμες στολές, περίεργοι χοροί και παραδοσιακές μουσικές από διάφορα μέρη του κόσμου, συνέθεσαν ένα πολύχρωμο σκηνικό, που δίκαια αποθανατίστηκε με φωτογραφικές μηχανές και κάμερες, από χιλιάδες Τούρκους αλλά και επισκέπτες, που έτυχε την ώρα της παρέλασης να βρίσκονται στην πλατεία Ταξίμ.

Με παρατεταμένες της σημαίες και κρατώντας πλακάτ του διοργανωτή δήμου με συνθήματα, όπως «Το φεστιβάλ μας είναι μία πρόσκληση στην ειρήνη και τη φιλία», «Κιουτσούκτσεκμετζέ: τόπος της κουλτούρας, της τέχνης και της διασκέδασης», «Χορός των εθνών, συνδυασμός των εθνών», «Κάθε κουλτούρα είναι ένα διαφορετικό χρώμα σε ένα μωσαϊκό», χόρεψαν οι εκατοντάδες συμμετέχοντες.
Επικεφαλής της παρέλασης ο δήμαρχος Κιουτσούκτσεκμετζέ Αζίζ Γενιάϊ, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι και φυσικά όλοι οι εκπρόσωποι δήμων των ξένων κρατών, μεταξύ των οποίων ο κ. Ναλμπάντης, η κ. Μουστάκα και η κ. Ιμάμογλου, που κρατώντας ένα κόκκινο γαρύφαλλο, έγιναν και αυτοί κομμάτι του πολυπολιτισμικού αυτού φεστιβάλ.

Στην πλατεία Ταξίμ ο Τούρκος δήμαρχος αφού καλωσόρισε και ευχαρίστησε όλους τους φιλοξενούμενους επισκέπτες για τη συμμετοχή τους στο φεστιβάλ, είπε: «Με την παγκοσμιοποίηση πιστεύω ότι θα σηκωθούν από την μέση και τα σύνορα και η τεχνολογία που προχώρησε τόσο πολύ, που τα έχουμε όλα την ίδια στιγμή εκεί που θέλουμε και όποτε το θέλουμε εμείς, πιστεύω ότι οι άνθρωποι στο μέλλον θα είναι πιο φιλικοί και θα ζουν πιο ειρηνικά ξεχνώντας τις θρησκείες και τις εθνικότητες και ότι τους χωρίζει». Ο δήμαρχος όμως μίλησε με ιδιαίτερα θερμά λόγια για την ελληνική αποστολή, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Επειδή και ο πεθερός μου έχει έρθει από την Θεσσαλονίκη εδώ, νιώθω συγγενής ειδικά με αυτούς που έχουν έρθει από την Ελλάδα. Γι’ αυτό πρέπει να νιώθουν σαν να είναι στο σπίτι το δικό τους…».

Με τα καλύτερα λόγια εκφράστηκε για τη φιλοξενία που παρείχε ο δήμος «Κιουτσούκτσεκμετζέ», ο αντιδήμαρχος Κώστας Ναλμπάντης, ενώ και η πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ, Νίκη Μουστάκα, ενθουσιασμένη από το φεστιβάλ, δήλωσε ότι σίγουρα αυτή η φιλοξενία θα έχει και ανταπόδοση από το δήμο Κομοτηνής: «Εκείνο που μας εντυπωσιάζει είναι η φιλική συμπεριφορά τόσο του δημάρχου όσο και των συνεργατών του και γενικά πιστεύουμε ότι τελικά είμαστε πάλι μέσα στην Ελλάδα. Είναι τόσο φιλική η συμπεριφορά που νιώθουμε σαν στο σπίτι μας. Αυτές οι σχέσεις πιστεύω ότι είναι κάτι πάρα πολύ θετικό γιατί κάνει τους λαούς να ενωθούν μεταξύ τους, τα παιδιά τα δικά μας του χορευτικού να χορέψουν με τα παιδιά του Κιουτσούκτσεκμετζέ, της Βοσνίας, της Πολωνίας, του Κοσόβου, όλα αυτά πιστεύω ότι είναι αξέχαστες εμπειρίες και βοηθάνε στην ένωση των λαών. Δείχνουν την διάθεση των ανθρώπων που θέλουν πραγματικά να ζήσουν μέσα στην ειρήνη και με φιλικές σχέσεις». Η παρέλαση στην πλατεία Ταξίμ κατέληξε σε έναν κοινό χορό όλων των αποστολών, γύρω από το μνημείο του Κεμάλ Ατατούρκ.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΕ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΧΡΩΜΑ
Στο κατάμεστο θέατρο του κέντρου πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Κιουτσούκτσεκμετζέ, πραγματοποιήθηκε το διεθνές φολκλορικό φεστιβάλ. Χιλιάδες ήταν οι θεατές που κατέκλυσαν το χώρο διεξαγωγής για να παρακολουθήσουν ακόμα και καθισμένοι στο γρασίδι τις εκδηλώσεις, ενώ αυξημένα ήταν και τα μέτρα ασφαλείας. Περισσότερους από 800.000 κατοίκους αριθμεί ο δήμος Κιουτσούκτσεκμετζέ, που αποκαλείται μάλιστα και «Μικρή Κωνσταντινούπολη», υποδηλώνοντας την διαβίωση στην περιοχή ανθρώπων με διαφορετικές κουλτούρες.

Την έναρξη του χορευτικού φεστιβάλ κήρυξε ο δήμαρχος, Αζίζ Γενιάι, το όνομα του οποίου περνούσε συνεχώς με φωτεινά γράμματα μαζί με συνθήματα για ένα καλύτερο δήμο με ποιότητας ζωής για όλους, θυμίζοντας κάτι από προεκλογική καμπάνια. Με την κοινή άνοδο όλων των συγκροτημάτων στη σκηνή ξεκίνησε το φεστιβάλ το Σάββατο το βράδυ. Ζευγάρι επώνυμων Τούρκων ραδιοφωνικών παραγωγών ανέλαβε την παρουσίαση των συγκροτημάτων, στα τουρκικά και στα αγγλικά. Μία πεντάλεπτη συμμετοχή είχε το κάθε συγκρότημα μαζί με τους μουσικούς τους, ενώ παράλληλα υπήρχε προβολή εικόνων της κάθε χώρας σε βιντεοπροβολέα.

Οι 16 χορευτές από το Σύλλογο Καρυδιάς και Φίλων και 4 μουσικοί εκπροσώπησαν επάξια την ελληνική αποστολή. Αυτοί ήταν οι Καπλανίδου Βασιλική, Γιαπουντζή Χρυσώ, Λαϊνίδου Ευαγγελία, Σερμπέζη Όλγα, Σερμπέζη Λαμπρινή, Σαραντίτη Μαρία, Αγγελίδου Τριανταφυλλιά, Τσομπανίδου Ελένη, Δερβετλή Ειρήνη, Φιλιππίδου Μαρία, Παπαδόπουλος Ιωάννης χορευτής και χοροδιδάσκαλος του συλλόγου, Βεσεκσίδης Κωνσταντίνος, Κουκουζέλης Γεώργιος, Λαϊνίδης Αλέξανδρος, Δεληγεωργίου Χρήστος και Αρβανιτίδης Στέλιος και οι μουσικοί Ζήσης Βαλάντης, Ματακάκης Στέλιος, Καρακατσιάνης Αθανάσιος, Λύρατζης Χαράλαμπος. Η είσοδος των Ελλήνων χορευτών στη σκηνή μπορεί να συνοδεύτηκε από κάποια γιουχαΐσματα στην αρχή, από μικρή όμως μερίδα θεατών, αλλά χειροκροτήθηκε θερμά στο τέλος της παρουσίασης. Τους παραδοσιακούς χορούς γιάρισκα και τροΐρο, χόρεψε το συγκρότημα της Καρυδιάς, που επέστρεψε στην Κομοτηνή, με τις καλύτερες των εντυπώσεων τόσο από τη συμμετοχή στο φεστιβάλ όσο και από την ξενάγηση στην Κωνσταντινούπολη. Κάνοντας μία αποτίμηση η Βασιλική Γεωργιάδου, μέλος του Σύλλογο Καρυδιάς και Φίλων του Ν. Ροδόπης, που συνόδεψε την αποστολή, είπε: «Ήταν πάρα πολύ καλή εμπειρία για μας σαν χορευτικό, η παρέλαση στην πλατεία Ταξίμ ήταν μία εμπειρία που δεν την ξαναζήσαμε. Τα παιδιά έδωσαν την ψυχή τους, χορέψαμε, περπάτησαν περίπου στην παρέλαση 1 χλμ. Ήμασταν ευχαριστημένοι γιατί συμμετείχε ο κόσμος, ήταν λες και μας ήξερε από χρόνια. Βλέπαμε ότι μας μιλούσαν, μας χαιρετούσαν, μας καλωσόριζαν στον τόπο τους, ήταν όλοι πολύ ευγενικοί μαζί μας και χαρήκαμε γι’ αυτό και εμείς δώσαμε όλη την ψυχή μας εκεί στο φεστιβάλ».

Χαιρετισμό στο φεστιβάλ απέστειλε και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Οι Τούρκοι επισκέπτες του φεστιβάλ έδωσαν το πιο θερμό χειροκρότημά τους στο τουρκικό συγκρότημα, με το οποίο ολοκληρώθηκε το χορευτικό φεστιβάλ, για να ακολουθήσει η συναυλία της γνωστής τραγουδίστριας Γκιουλμπέν Εργκέν, που στην κυριολεξία ξεσήκωσε τα πλήθη.

Την Κυριακή, τελευταία μέρα του ταξιδιού της αποστολή του δήμου Κομοτηνής, ο δήμαρχος Κιουτσούκτσεκμετζέ, παραχώρησε πρωινό για τους επικεφαλείς και τους δημοσιογράφους. Εκεί έγινε ανταλλαγή δώρων μεταξύ των δημάρχων, μεταξύ των οποίων και ο δήμαρχος Σεράγεβο, Νεντζάντ Κολντζο. Το έμβλημα του δήμου Κομοτηνής και παραδοσιακά προϊόντα δόθηκαν στον δήμαρχο Αζίζ Γενιάι, που ανταπέδωσε με ψηφιδωτά διακοσμητικά και παραδοσιακά τουρκικά λουκούμια. Μετά τις αναμνηστικές φωτογραφίες Έλληνες και Τούρκοι αντάλλαξαν ευχαριστίες, ενώ η πρόσκληση από τους εκπροσώπους του δήμου Κομοτηνής για συμμετοχή συγκροτήματος του δήμου Κιουτσούκτσεκμετζέ σε φεστιβάλ της περιοχής μας έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Math-telos-agras.pblogs.gr’
«Ο Δήμος Κομοτηνής θυμάται ή κοιμάται;»
30 Μαρτίου 2009

ΕΛΑΒΑ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΩ.

ΠΑΝΤΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΚΟΙΝΑ…. ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ, ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ.  ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΤΑΝ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (ΚΑΚΩΣ), ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ… ΑΦΕΛΕΙΕΣ ΤΟΥΣ

Ο Δήμος Κομοτηνής το καλοκαίρι που μας πέρασε και πιο συγκεκριμένα στις 13 και 14 Ιουλίου συμμετείχε με ένα χορευτικό συγκρότημα ενός οικισμού του Δήμου σε ένα φεστιβάλ χορευτικών χορών του Δήμου Κιουτσούκ Τσεκμετζέ της Τουρκίας.

Εκεί και κατά την διάρκεια της παρέλασης, συγκεντρώθηκαν όλα τα χορευτικά συγκροτήματα και χόρεψαν μαζί για να ξεκινήσει το συγκεκριμένο φεστιβάλ. Η ελληνική αποστολή χόρεψε μαζί με το συγκρότημα της «Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», όπως αποκαλείται!!! Μόλις το ανακάλυψαν ή μάλλον το καταλάβανε από την ελληνική αποστολή δεν κάνανε το παραμικρό! Ούτε διαμαρτυρηθήκαν, ούτε σηκώθηκαν να φύγουν όπως είναι το φυσιολογικό. Αντιθέτως μαζί συμμετείχαν σε όλη την διάρκεια του φεστιβάλ.

Αδιάψευστος μάρτυρας οι φωτογραφίες που σας στέλνω. Στην μία μάλιστα η οποία υπάρχει στην ιστοσελίδα του Δήμου Κιουτσούκ Τσεκμετζέ φαίνεται καθαρά πάνω από το χώρο όπου πραγματοποιήθηκαν οι χοροί και οι συναυλίες, η ελληνική και η σημαία του ψευδοκράτους.

Αρχηγοί της αποστολής του Δήμου Κομοτηνής, ήταν ο τότε αντιδήμαρχος, τώρα πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης, Κώστας Ναλμπάντης και η τότε αντιδήμαρχος πολιτιστικών, τώρα αντιδήμαρχος κοινωνικών υπηρεσιών, Νίκη Μουστάκα.

Στο θέμα αναφέρονται και οι εφημερίδες Χρόνος και Αντιφωνητής, όχι όμως τόσο όσο θα έπρεπε.

Τις αναφορές από την εφημερίδα «ο Χρόνος», μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ:

http://xronos.gr/detail.php?ID=41027&phrase_id=704808

http://xronos.gr/detail.php?ID=41034&phrase_id=704808

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Εισβολή στον Έβρο: Συνεχίζονται οι αποκαλύψεις της Ταράφ»
26 Ιανουαρίου 2010

Νέες αποκαλύψεις δημοσίευσε σε κομμάτι της η τουρκική εφημερίδα «Ταράφ», σχετικά με την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν. Ανάμεσα στα σχέδια, αναφερόταν και εισβολή στον Έβρο.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
Προκύπτουν από την 175 σελίδων καταγραφή της απομαγνητοφώνησης ομιλιών σχετικά με το Σχέδιο

Εισβολή στον Έβρο προέβλεπαν τα επιμέρους σχέδια του «Σχεδίου Βαριοπούλα», το οποίο αποσκοπούσε στη διαμόρφωση συνθηκών ανωμαλίας στην Τουρκία και στην ανατροπή της κυβέρνησης του Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Ταράφ» την Κυριακή, η οποία δημοσίευσε και παρουσίαση που έκανε Τούρκος συνταγματάρχης στο πλαίσιο του σχεδιασμού, κατά την οποία αναφέρεται πώς εξαναγκάστηκαν σε φυγή οι Έλληνες της Ίμβρου. Η «Ταράφ» συνεχίζει να αποκαλύπτει λεπτομέρειες του σχεδίου που είχε ετοιμαστεί το Μάρτιο του 2003. Η εφημερίδα, κάνοντας λόγο για «Δεύτερη κρίση τύπου Ίμια», σημείωσε ότι ο τότε διοικητής της Α’ Ταξιαρχίας Τεθωρακισμένων, ο ταξίαρχος Γιουρνταέρ Ολτζάν, πρότεινε «μικρής εμβέλειας συγκρούσεις» με την Ελλάδα, με σκοπό την «τόνωση του εθνικού αισθήματος». Η «Ταράφ» σημείωσε ότι αυτά προκύπτουν από την 175 σελίδων καταγραφή της απομαγνητοφώνησης ομιλιών σχετικά με το Σχέδιο. Στο εν λόγω κείμενο, ο Τούρκος ταξίαρχος φέρεται να λέει, σύμφωνα με την εφημερίδα, τα εξής: «Παρότι σκεφτόμαστε ότι η εσωτερική απειλή είναι απειλή που πρέπει να αντιμετωπισθεί σε πρώτη προτεραιότητα, ωστόσο, προκειμένου να αυξηθεί το αίσθημα ενότητας και συμπαράστασης μεταξύ των πολιτών, σκέφτομαι ότι θα ήταν κατάλληλο, με σκοπό τη διασφάλιση της ψυχολογικής υποστήριξης, να υπάρξουν μικρής εμβέλειας συγκρούσεις με την Ελλάδα. Η επίλυση του θέματος των μιλίων είναι δύσκολο ζήτημα και προϋποθέτει μεγάλης εμβέλειας επιχείρηση και πολιτική προεργασία. Για το λόγο αυτό, σκέφτομαι ότι θα προσέφεραν όφελος επεισόδια μικρής εμβέλειας από την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό, ή ακόμη και στα σύνορα, στην ανάγκη χρησιμοποιώντας και τον Τύπο».

Πρόκληση τεχνητής έντασης
Σύμφωνα με την εφημερίδα, κατά την τρίτη μέρα του σεμιναρίου, που πραγματοποιήθηκε στις 3-5 Μαρτίου 2003 στην Α’ Στρατιά, ο τότε διοικητής της τελευταίας, ο στρατηγός Τσετίν Ντογάν, πρότεινε εισβολή στον Έβρο. Η «Ταράφ» αναφέρει ότι «η πρόταση του στρατηγού Ντογάν ήταν η εισβολή του τουρκικού στρατού σε ένα τμήμα του Έβρου και η πρόκληση τεχνητής έντασης», παραθέτοντας τμήμα από την ομιλία του στρατηγού Ντογάν: «Άλλος ένας τρόπος επιχείρησης είναι, με την παροχή αναγκαίας αεροπορικής δύναμης εκ μέρους της Πολεμικής Αεροπορίας, να καταλάβουμε την περιοχή που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Βόρειος Έβρος και κατ’ επέκταση να εφαρμόσουμε και τους δύο τρόπους επιχείρησης, δηλαδή αυτήν που αφορά την εσωτερική ασφάλεια, αλλά και αυτό. Υπήρξαν σκέψεις ότι ο επιχειρησιακός αυτός τρόπος θα είναι επιχείρηση ταυτόχρονα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, και κατ’ επέκταση θα συμβάλει στη διασφάλιση της εθνικής ενότητας».

Εγκατέλειψαν οι Έλληνες
Η εφημερίδα «Ταράφ» σημείωσε, επίσης, ότι «η παρουσίαση που έκανε στο ίδιο σεμινάριο ο συνταγματάρχης Τουντζάι, που εμφανίζεται ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, έδειχνε πώς εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ίμβρο οι εκεί Έλληνες, στο πλαίσιο ενός συστηματικού σχεδίου». Η εφημερίδα ανέφερε ότι «τα λόγια του συνταγματάρχη επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς ότι οι Έλληνες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ίμβρο ως αποτέλεσμα των παρενοχλήσεων των υπόδικων των ανοιχτών φυλακών, που δημιουργήθηκαν το 1965 στο νησί» και δημοσίευσε μέρος της παρουσίασης του συνταγματάρχη:

«Τώρα εδώ θα συζητήσουμε και κάποια απόρρητα πράγματα. Εξάλλου, αυτός είναι ο βασικός σκοπός της εργασίας σχετικά με το σχέδιο. Σε πρώτη φάση, προκειμένου να αναγκάσουμε σε φυγή τους Έλληνες από την Ίμβρο, στείλαμε μονάδα κομάντος της στρατοχωροφυλακής. Φτιάξαμε στην περιοχή ανοιχτές φυλακές. Ως προς το αποτέλεσμα που υπήρξε στην περιοχή, υπήρξε μετανάστευση σε σημαντικό βαθμό. Βήμα-βήμα, έγιναν διάφορα πράγματα στην περιοχή και στις ανοιχτές φυλακές, όπως καλλιέργειες. Τώρα είναι αδύνατον να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά στο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων της εποχής, προέκυψε η ανάγκη να γίνει αυτό, εναντίον αυτών που γινόταν στη Δυτική Θράκη. Αργότερα, όταν αποσύραμε τη δύναμη, εγκαταστήσαμε στην περιοχή τη μονάδα κομάντος».

«Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής – Κράτος εν Θράκη»: Μια εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη με τεράστια επιτυχία 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed
Προξενείο, εκδήλωση

‘Προξενείο Στοπ!’
«Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής – Κράτος εν Θράκη»: Μια εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη με τεράστια επιτυχία»
24 Ιανουαρίου 2010

Πραγματοποιήθηκε χτες το βράδυ στην Αλεξανδρούπολη με εντυπωσιακή επιτυχία η εκδήλωση «Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: Κράτος εν Θράκη», την οποία διοργάνωσε το πανθρακικό έντυπο γνώμης «Αντιφωνητής» και η Πρωτοβουλία για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου. Παρά τις κακές καιρικές συνθήκες (την ώρα της εκδήλωσης η θερμοκρασία ήταν στους 3 βαθμούς υπό το μηδέν), το Δημοτικό Θέατρο της Αλεξανδρούπολης ήταν κατάμεστο (από 300 περίπου ανθρώπους) και οι τοποθετήσεις των τεσσάρων ομιλητών τόσο ενδιαφέρουσες, ώστε να κρατήσουν όλο αυτό το πολυπληθές κοινό σε πλήρη καθήλωση για περισσότερες από δυόμιση ολόκληρες ώρες.

Μετά από μια σύντομη εισαγωγική προβολή με αποκαλυπτικές εικόνες (που ετοιμάσαμε ως «πρόλογο» για τους ομιλητές και για την αδρομερή «είσοδο» των παρισταμένων στο θέμα), ξεκίνησε ο κύκλος των ομιλιών με συντονιστή τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κολιό, του οποίου η παρουσία ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο επειδή διηύθυνε άψογα τη συζήτηση, αλλά και για τις καίριες παρατηρήσεις στις οποίες συχνά προέβη (αποδεικνύοντας – για μια ακόμη φορά – ότι είναι από τους ελάχιστους ευαισθητοποιημένους πάνω στο εθνικό πρόβλημα της Θράκης εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ).

Πρώτος ομιλητής ήταν ο Νίκος Γιαννούλης, πρώην δημοτικός σύμβουλος Αλεξανδρούπολης, και από την παλιά φρουρά των «Χαραλαμπιδικών» της πόλης, ο οποίος προέβη σε μια αναφορά στη δράση του Προξενείου Κομοτηνής και των μηχανισμών του, δίνοντας ιδιαίτερα έμφαση στην περιοχή του νομού Έβρου. Προέταξε την ανάγκη δημοσίου διαλόγου πέρα από κάθε ταμπού, επεσήμανε τις ελληνικές ελλείψεις τόσο σε πρακτικά ζητήματα όσο και σε επίπεδο αναλύσεων και καταδίκασε τα ρατσιστικά – κεμαλικά φαινόμενα που φαλκιδεύουν την ισονομία και την ισοπολιτεία. Τα όσα είπε εμπλούτισαν αναμφίβολα τη γνώση των ακροατών από την Αλεξανδρούπολη πάνω σε ένα πρόβλημα, που αποδεικνύεται ότι δεν αφορά τελικά μόνο στη Ροδόπη και την Ξάνθη, αλλά και σ’ αυτούς τους ίδιους και μάλιστα άμεσα.

Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο Σεμπαεδήν Καραχότζα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα γνωστός για τον μακρόχρονο αγώνα του κατά του εκτουρκισμού των Πομάκων από τα όργανα της Άγκυρας. Πάντα καίριος, λιτός αλλά και ιδιαίτερα περιεκτικός, ο εκδότης της πομάκικης εφημερίδας «Νάτπρες», έδωσε στο ακροατήριο μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη Θράκη (και ιδιαίτερα στον νομό Ξάνθης) όσον αφορά το ζήτημα των Πομάκων και των μεθόδων εθνοκάθαρσης, που εφαρμόζουν ουσιαστικά οι προξενικοί μηχανισμοί για την εξαφάνιση της εθνοτικής και πολιτιστικής πομακικής ταυτότητας.

5

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακολούθως η ομιλία του Φάνη Μαλκίδη, λέκτορα του ΔΠΘ, ο οποίος αρχικά κατέθεσε μια σειρά από πολύτιμες πληροφορίες για ποιες είναι ακριβώς, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις ενός προξενείου και των διπλωματικών του υπαλλήλων, διαλύοντας τα …σκοτάδια σε έναν τομέα που για τους πολλούς αποτελεί terra incognita (και επί του οποίου πολλά ανόητα αλλά και υποβολιμαία λέγονται κατά καιρούς). Στη συνέχεια ο Φάνης Μαλκίδης προέβη σε μια αποκαλυπτική αναδρομή στο ιστορικό παρελθόν του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής από το 1923 έως σήμερα, καταθέτοντας εντυπωσιακά τεκμήρια της σταθερά εξωθεσμικής, παράνομης και υπονομευτικής δράσης του και αποδεικνύοντας (βάσει επιχειρημάτων πάντοτε δομημένων πάνω στο Διεθνές Δίκαιο και τους κανόνες της διεθνούς διπλωματίας) ότι η χώρα μας έχει εδώ και αρκετές δεκαετίες όχι απλώς τη νομική ευχέρεια, αλλά και την υποχρέωση να το απομακρύνει από τη Θράκη. Επρόκειτο συνολικά για μία τόσο ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση, που θεωρούμε βέβαιο ότι έπεισε πλήρως ακόμη και τον πιο δύσπιστο από τους παρισταμένους.

2

Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε ο διευθυντής του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραΐσκος, ο οποίος μίλησε γενικά για την προσπάθεια της ομάδας του «Αντιφωνητή» και της Πρωτοβουλίας κατά του Προξενείου Κομοτηνής, αλλά άγγιξε και τον …τύπο των ήλων, θίγοντας τα ζητήματα της ιδιωτείας, της αδιαφορίας, της άγνοιας αλλά και της φοβικότητας ενίοτε, που χαρακτηρίζουν τη συντριπτική πλειονότητα της θρακικής κοινωνίας πάνω σε ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα, που υπονομεύει και απειλεί ευθέως την ίδια την ασφάλεια της περιοχής μας. Σχολίασε όμως με καυστικό τρόπο και την ετικέτα του «εθνικισμού» και του «αντιτουρκισμού» που οι συνήθεις «προοδευτικοί» κύκλοι σπεύδουν συστηματικά να επικολλήσουν σε παρόμοιες ενέργειες όπως της Πρωτοβουλίας, αναφέροντας μεταξύ άλλων τόσο το δεδομένο της συμμετοχής πολλών μουσουλμάνων της Θράκης στη συγκέντρωση υπογραφών, αλλά και κάτι που φυσικά έως τώρα ελάχιστοι γνώριζαν, δηλαδή του βασικού ρόλου που είχε παίξει στην ίδρυση του «Αντιφωνητή» πριν από 12 χρόνια και ένας Τούρκος πολιτικός εξόριστος (ο οποίος μάλιστα φιλοξενήθηκε στην Κομοτηνή για 5 χρόνια). Και η ομιλία του Κώστα Καραΐσκου ήταν γενικά αποκαλυπτική και αποκατέστησε πλήρως τα πράγματα προς …αρκετές κατευθύνσεις.

Απολύτως ενδεικτικό του ενδιαφέροντος του ακροατηρίου, ήταν ότι αυτό παρέμεινε …καθηλωμένο και για μία ακόμη περίπου ώρα μετά το πέρας των ομιλιών. Στη συζήτηση που ακολούθησε, έγιναν τοποθετήσεις και απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν από τους παρισταμένους.

4

Στα περαιτέρω αξιοσημείωτα της εκδήλωσης θα αναφέρουμε βεβαίως κατ’ αρχάς την παρουσία της Χαράς Νικοπούλου, που όταν έγινε αντιληπτή, φυσικά καταχειροκροτήθηκε. Δέχτηκε μάλιστα να πει και δυο λόγια απ’ το μικρόφωνο, ζητώντας από τον κόσμο να στηρίξει τις ενέργειες της Πρωτοβουλίας και να υπογράψει για την απομάκρυνση του Προξενείου. Στα αξιοσημείωτα ωστόσο θα συγκαταλέξουμε ακόμη την παρουσία κάποιων γνωστών απόστρατων αλλά και εν ενεργεία υψηλόβαθμων του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, καθώς και πλήθους ανθρώπων από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους. Βεβαίως όμως – και αν εξαιρεθούν κάποιες απειροελάχιστες περιπτώσεις (όπως π.χ. ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ζαπάρτας, ο τ. βουλευτής Δημοσχάκης, o πολιτευτής της ΝΔ Βαμβακερός, οι πολιτευτές του ΛΑΟΣ Γοδοσίδης και Γκαμπαερίδης κ.α.) – οι πιο …επίσημοι εκπρόσωποι της τοπικής πολιτικής ηγεσίας, παρότι φυσικά προσεκλήθησαν, έλαμψαν (όπως δηλαδή ακριβώς αναμενόταν) δια της …απουσίας τους. Δεν επρόκειτο, βλέπετε, για κάποια τουρκοφιέστα ή άλλη προξενική εκδήλωση, ώστε να σπεύσουν σωρηδόν…

Κλείνοντας αυτήν την πρώτη αναφορά μας στη χτεσινή εκδήλωση (την οποία σύντομα θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε σε βίντεο από την ιστοσελίδα μας), εμείς θα πούμε απλώς ότι ευχαριστούμε θερμά όχι μόνο όλους όσους εργάστηκαν για την προετοιμασία της, αλλά και όσους συμμετείχαν με την απλή έστω παρουσία τους. Και αυτό είναι ίσως πάρα πολύ, όσον αφορά ένα θέμα που ακόμη αποτελεί το μείζον ταμπού για τη θρακική κοινωνία και θάβεται συστηματικά στη σιωπή από τους τοπικούς «καθεστωτικούς» κύκλους. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το ίδιο βράδυ συγκεντρώθηκαν 140 νέες υπογραφές στο κείμενο κατά του τουρκικού Προξενείου, παρότι πολλοί είχαν υπογράψει στο Διαδίκτυο. Εννοείται βέβαια ότι η χτεσινή τεράστια επιτυχία ανοίγει νέες προοπτικές στην Πρωτοβουλία μας, ταυτόχρονα όμως έχουμε και την πλήρη επίγνωση του ότι την επιφορτίζει με ακόμη μεγαλύτερες ευθύνες. Στις ευθύνες αυτές θα προσπαθήσουμε ν’ ανταποκριθούμε στο εγγύς μέλλον με τον καλύτερο δυνατό τρόπο…

Ν.Δ.

Άλλες φωτογραφίες από την εκδήλωση της Αλεξανδρούπολης:

3

6

7

8

Η δασκάλα με το Δέλτα κεφαλαίο και η υπουργός με το ύψιλον μικρό 24/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σε άλλες εποχές μια παρόμοια είδηση θα ήταν συγκλονιστική: Ο καταγγέλων μηνυτής κ. Εμμανουήλ Γιουτλάκης απέσυρε τη μήνυση την οποία και κατέθεσε καθ’ υποδείξεως του πρώην Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας Δημήτρη Πλατή, έπειτα από απειλές κατά της ζωής του. Παράλληλα, ο κ. Γιουτλάκης καταγγέλει εναντίον ρατσισμό και κοινωνικές διακρίσεις. Έτσι, νομότυπα αλλά όχι νόμιμα, αθωώθηκε η κ. Στέλλα Πρωτονοτάριου, παρά το ότι η ίδια δεν αρνήθηκε δεν αρνήθηκε, κατά παράβαση του νόμου, πως έκανε  …μαθήματα μητρικών γλωσσών [‘Ελευθεροτυπία 21/10/2010]!

Αλήθεια, μπορεί να κανείς να χρησιμοποιεί δημόσιο σχολείο όπως θέλει, ακουλουθώντας δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα; Δεν ορίζεται από το Υπουργείο η διδακτέα ύλη; Έτσι εμφανίζεται το τραγελαφικό φαινόμενο η ίδια η υπουργός, που θα έπρεπε να υπερασπίζεται το νόμο, να χειροκροτεί την παραβίασή του. Με αυτήν την πρακτική, δημιουργείται τετελεσμένο και ανοίγει ο ασκός του αιόλου έτσι ώστε όποιος θέλει, να καταλαμβάνει το χώρο του δημοσίου σχολείου και να τον χρησημοποιεί κατά το δοκούν! Τι χτυπητή αντίθεση με την ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου! Γ’αυτό το λόγο, παραθέτουμε και μία από τις πάρα πολλές δημοσιεύσεις για εκείνη, ως ελάχιστη αναγνώριση του έργου της.

Χαρά

‘ΣΚΑΪ’
«Δικαίωση για τη Στέλλα Πρωτονοτάριου»
22 Ιανουαρίου 2010

Αθώα έκρινε τελικά το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τη Διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοτάριου, η οποία, μαζί με τους συνεργάτες της, κατηγορήθηκε για το ότι έκανε μάθημα τα απογεύματα σε αλλοδαπούς γονείς και στα παιδιά τους. Ειδικότερα, στο πλαίσιο του προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας, η Στέλλα Πρωτονοτάριου συνέχισε και μετά το 2004 να διδάσκει ελληνικά στους αλλοδαπούς γονείς, και στα παιδιά τους τη μητρική τους γλώσσα.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η Διευθύντρια χρησιμοποιούσε χώρους του σχολείου εκτός του ωραρίου διδασκαλίας. Ωστόσο, όπως η ίδια υποστήριξε στην απολογία της, είχε ενημερώσει με επιστολή της το υπουργείο Παιδείας, χωρίς όμως να πάρει ποτέ καμία απάντηση.

Από την πλευρά του, ο κατήγορος της κ. Πρωτονοταρίου υποστήριξε πως η όλη διαδικασία δίωξης της Διευθύντριας ξεκίνησε το 2007, μετά από εντολή της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, και πως στο πλαίσιο της ισονομίας πρέπει να σταματήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Στο πλευρό της Στέλλας Πρωτονοτάριου βρέθηκαν παλιοί και νέοι μαθητές, συνάδελφοι αλλά και πολλοί γονείς, οι οποίοι επισήμαναν ότι από το 2002, μέχρι και το 2007 που πραγματοποιήθηκε το συγκεκριμένο πρόγραμμα, μειώθηκε σημαντικά η μαθητική διαρροή.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘In.gr’
«Aθωώθηκε η δασκάλα που δίδασκε σε παιδιά μεταναστών την μητρική τους γλώσσα»
22 Ιανουαρίου 2010

Αθώα κρίθηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο η πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοτάριου, η οποία κατηγορήθηκε ότι παρέδιδε παράνομα σε παιδιά μεταναστών μαθήματα της μητρικής τους γλώσσα.

Η δασκάλα κάθησε στο εδώλιο μετά από καταγγελίες ότι κατά την περίοδο 2004-2007 και χωρίς την απαραίτητη άδεια της αρμόδιας διεύθυνσης, παραχωρούσε τα απογεύματα αίθουσα του δημοτικού σχολείου για να διδάσκει σε παιδιά μεταναστών τη μητρική τους γλώσσα (αλβανικά και αραβικά).

Τη μήνυση κατέθεσε ο νυν διευθυντής του σχολείου και η κ.Πρωτονοτάριου μετακινήθηκε σε άλλο σχολείο. Στο πλευρό της κ. Πρωτονοταρίου βρίσκονται ο Σύλλογος Γονέων του 132ου Δημοτικού και άλλων σχολείων, η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ, που διοργάνωσαν συγκεντρώσεις συμπαράστασης έξω από τον χώρο των δικαστηρίων της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Την ικανοποίησή της για την εξέλιξη της υπόθεσης αυτής εξέφρασε η υπουργός Παιδείας, Αννα Διαμαντοπούλου.

«Η δικαίωση της Στέλλας Πρωτονοτάριου, μιας Δασκάλας με κεφαλαίο Δ είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ, μια και η συζήτηση για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών σε αυτή τη διαδικασία είναι καταλυτικός και η πολιτεία σήμερα είναι κοντά του» αναφέρει χαρακτηριστικά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«Αθωώθηκε η Στέλλα Πρωτονοταρίου»

22 Ιανουαρίου 2010

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τους δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.

Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: «Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα».

Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του. «Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. «Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου», μου είπαν. «Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό», κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.

Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. «Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί» δήλωσε.

Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως «κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη» από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ο κόσμος γύρω μας’
«Χαρά Νικοπούλου – Πρότυπο Ελληνίδας δασκάλας»
Απρίλιος – Μάιος 2008

Η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που δεν υπέκυψε επί μήνες στις πιέσεις του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μέχρι που υπέστη επίθεση και ξυλοδαρμό από μουσουλμάνο παρακρατικό, αποτελεί το πρόσωπο που επιλέξαμε να προβάλουμε στο τεύχος αυτό. Ποιο ήταν το έγκλημά της ώστε να αποτελέσει στόχο; Τόλμησε να επιτελέσει συνειδητά το έργο της Ελληνίδας δασκάλας!

Η Χαρά Νικολοπούλου είναι δασκάλα στο Μέγα Δέρειο, ένα μειονοτικό χωριό του Έβρου κοντά στα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα. Μόλις διορίστηκε, το 2004, επέλεξε να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε έναν τόπο που πραγματικά τη χρειαζόταν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τον σύζυγό της και μάλιστα έγινε δημότης του Δήμου Ορφέα, όπου ανήκει το χωριό, το οποίο αριθμεί 1.200 κατοίκους μουσουλμάνους. Κάποιοι από αυτούς ενοχλήθηκαν όταν τα παιδιά τους άρχισαν να κάνουν παρέλαση στις εθνικές γιορτές με παρότρυνση της δασκάλας. Μάλιστα μερίδα μειονοτικών θέλησαν να τη διώξουν από το σχολείο, υποστηριζόμενοι και από τους δύο μειονοτικούς βουλευτές της Ξάνθης και της Ροδόπης, ύστερα από παρότρυνση του ιμάμη της περιοχής. Υπέρ της απομάκρυνσής της τάχθηκε και ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, καθώς και γονείς που υπέγραψαν σχετικό υπόμνημα. Είναι προφανές ότι η Χαρά γινόταν εμπόδιο στα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής. Όλα αυτά ήταν γνωστά από μήνες, όπως φαίνεται και από παλαιότερο άρθρο που αναδημοσιεύουμε σε ειδικό πλαίσιο.

Αυτή η δασκάλα, με την ανιδιοτελή προσφορά, ξεκίνησε με όραμα να δώσει ό,τι καλύτερο μπορούσε για να υπηρετήσει το λειτούργημά της. Εκτός των καθημερινών μαθημάτων του σχολείου, παρέδιδε δωρεάν μαθήματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσχέρεια στη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Οργάνωσε χορωδία με την οποία τα παιδιά ήρθαν σε καλύτερη επαφή με τη γλώσσα και τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης. Με αυτή τη χορωδία η δασκάλα και οι μαθητές της, βραβεύτηκαν από το Υπουργείο με ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο της πόλης δίνοντας μια μουσική παράσταση. Επίσης το σχολείο της προσκαλέστηκε για τις 29 Φεβρουαρίου από εκπαιδευτικό μορφωτικό σύλλογο αποφοίτων Αρσακείου, για να τιμηθεί για τη χορωδία και για το έργο που γίνεται. Η δασκάλα προετοίμασε τα παιδιά, μοίρασε τραγούδια και ξεκίνησε την προετοιμασία της χορωδίας. Όπως είπε η Χαρά σε συνέντευξή της «δυστυχώς μου ερχόντουσαν μηνύματα να μην γίνει αυτή η εκδρομή, δεν θα στείλουμε τα παιδιά… (…) «Αυτά τα παιδιά δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ, όχι μόνο την πρωτεύουσα, αλλά ούτε και τις γειτονικές πόλεις. Είναι τακτική των γονέων να πηγαίνουν εκδρομές και διακοπές σε πόλεις της γείτονος χώρας και όχι σε δικές μας πόλεις. Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο είναι ενδεικτικό της όλης στάσης μέσα στο χωριό. Τα παιδιά των ανθρώπων που υπέγραψαν για να φύγω από το σχολείο, δεν τα στέλνουν στην εκδρομή, ενώ οι γονείς των άλλων παιδιών, τα στέλνουνε.»
Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008 ήρθε το αποκορύφωμα. Η δασκάλα έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από κάτοικο του χωριού, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο χέρι. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν νιώθει ότι τα γεγονότα αυτά μπορεί να της κάμψουν το φρόνημα και την αποφασιστικότητά της, απαντά:

«Σαφέστατα όχι. Και θα σας πω ότι με αυτήν την παιδεία και με αυτήν την κουλτούρα είμαι μεγαλωμένη, έχω τον Ελληνισμό μέσα μου. Και δεν τίθεται θέμα ηρωισμού, αλλά αυτή είναι η δουλειά μου, αυτό είναι το πιστεύω μου. Είμαι Ελληνίδα δασκάλα και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Και θα σας πω και κάτι ακόμη. Πιστεύω πως αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην μειονότητα, πρέπει να εξυγιανθεί από την ρίζα και όχι από τις άκρες των κλαδιών

Μετά την ταλαιπωρία της και την αποκατάσταση του σπασμένου χεριού της, η Χαρά Νικολοπούλου επανήλθε στα καθήκοντά της και μάλιστα στις 25 Μαρτίου οργάνωσε παρέλαση των μαθητών και γιορτή μπροστά στο ηρώο του χωριού, όπου εκφώνησε λόγο ενώ οι μαθητές της απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν για την Επανάσταση του ’21. Βλέποντας το σχετικό βίντεο κάναμε τη σκέψη ότι πολύ λίγοι μαθητές στην Ελλάδα είχαν την τύχη να γιορτάσουν τόσο ουσιαστικά την εθνική επέτειο.

Τιμούμε τη δασκάλα Χαρά Νικολοπούλου και την προβάλουμε ως πρότυπο Ελληνίδας εκπαιδευτικού. Τα ερωτήματα όμως παραμένουν: εκεί στη Θράκη ποιος ασκεί κρατική κυριαρχία; Το Ελληνικό Κράτος ή το Τουρκικό Προξενείο;

Η επίθεση εναντίον της Χαράς Νικοπούλου δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους γνώριζαν την κατάσταση. Το Νοέμβριο 2007, δυόμισι μήνες δηλαδή πριν, είχε δημοσιευθεί άρθρο του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη, εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα» και συνεργάτη του TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, με τίτλο «Η δασκάλα, οι πρακτορίσκοι και το ελληνικό κράτος» στο οποίο επισημαίνονταν τα εξής:

Η κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, η Χαρά Νικοπούλου, είναι δασκάλα. Δεν χρησιμοποίησε το αξίωμα του πατέρα της για να επιτύχει έναν «καλό» διορισμό. Διορίστηκε στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, σε ένα Πομακοχώρι απομονωμένο, που κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους Πομάκους. Επέλεξε να μείνει με τον σύζυγό της στο χωριό που διδάσκει, κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριές της, κοντά στους ανθρώπους που εκτιμούν το έργο και την προσφορά της. Το νεαρό ζευγάρι μετέφερε ακόμη και τα πολιτικά του δικαιώματα στο χωριό και διαμένει εκεί, όχι μόνο τους μήνες του σχολικού έτους, αλλά ολόκληρο το χρόνο.

Αυτή ακριβώς η αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτή η ανιδιοτελής διάθεση για προσφορά, έγινε αιτία για την στοχοποίησή τους από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Χρησιμοποιώντας διάφορα ψεύδη, εκβιάζοντας και πιέζοντας τους κατά τα άλλα φιλήσυχους Πομάκους, οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου συλλέγουν υπογραφές για να διώξουν από το χωριό τη φιλότιμη δασκάλα και το σύζυγό της. «Αυτό το χωριό αγαπά μόνο τους Τούρκους που για αιώνες μένουν σ’ αυτό», γράφουν οι πρακτορίσκοι, ενώ οι απειλές και οι εκφοβισμοί σε βάρος των δύο «ξένων» είναι πλέον σε ημερησία διάταξη!

Και ενώ οι προσπάθειές τους ακόμη δεν αποδίδουν, αφού ελάχιστοι είναι οι γονείς που υποχώρησαν στις πιέσεις, κι ενώ έφτασαν ακόμη και στο σημείο να καταθέσει στη Βουλή σχετική αναφορά ο βουλευτής Χατζηοσμάν του ΠΑΣΟΚ, η Χαρά έχει να αντιπαλέψει και με τον ακαταμάχητο γραικυλισμό των «λειτουργών» του ελληνικού κράτους, από το οποίο δεν είχε μέχρι σήμερα την παραμικρή στήριξη! Προς τιμήν της, η ηρωική Χαρά Νικοπούλου, δεν υποκύπτει στις πιέσεις και δηλώνει ότι θα παραμείνει στη θέση της μέχρι να ολοκληρώσει το έργο της. Κι όλα αυτά, παρά το λαϊκό δικαστήριο που επεχείρησαν να στήσουν πριν λίγες ημέρες οι πρακτορίσκοι του προξενείου! Αναρωτιέμαι: Πόσους ανθρώπους έχουμε στην Ελλάδα σαν την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου; Πέντε; Δέκα; Ίσως λέω και πολλούς! Τι κάνει το ελληνικό κράτος γι’ αυτούς;

Μαζικές υπογραφές Μουσουλμάνων της Θράκης κατά του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής! 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως αυτή είναι η σημαντικότερη είδηση των τελευταίων ημερών; Αφού προηγήθηκαν άφθονες δυσάρεστες ειδήσεις – λαθρομεταναστευτικό νομοσχέδιο, δημοσιονομική επιτήρηση από Ε.Ε./Δ.Ν.Τ., ανακοίνωση του σχεδιου Ταλάτ, δολοφονία Άντη Χατζηκωστή, για να αναφέρουμε μόνο μερικά – έρχονται οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας της Θράκης να μας δώσουν το παράδειγμα αντίστασης στις μεθοδεύσεις της Τουρκίας, στους πρακτορίσκους της και στους λοιπούς Τουρκολάγνους σε Ελλάδα και Κύπρο. Αφού το πλέγμα του φόβου στη Θράκη μοιάζει να σπάει, αψηφώντας τις πολύ καλά οργανωμένες προσπάθειες της Τουρκίας, η οποία κάνει να πάντα ώστε η Δυτική Θράκη να μεταβληθεί σταδιακά σε «Τ.Δ.Δ.Θ.», στο παράδειγμα της  «Τ.Δ.Β.Κ.» ,  εμείς οι υπόλοιποι τι έχουμε να φοβηθούμε;

ΕΞΩ το τουρκικό προξενείο
‘Προξενείο – Στοπ!’
«Μαζικές υπογραφές Μουσουλμάνων της Θράκης κατά του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής!»

18 Ιανουαρίου 2010

Νεκτάριος Δαπέργολας

Το πλέγμα του φόβου μοιάζει να σπάει, δείχνοντας τον δρόμο και στους χριστιανούς συνέλληνες!

Είναι εντυπωσιακό και ομολογούμε ότι ούτε και εμείς οι ίδιοι το αναμέναμε! Πάντα είχαμε βέβαια (και έχουμε) μουσουλμάνους φίλους και συνοδοιπόρους στον αγώνα μας (ως Σωματείο του «Αντιφωνητή» και τώρα μέσα στα ευρύτερα πλαίσια της Πρωτοβουλίας Πολιτών της Θράκης) ενάντια στο τουρκικό Προξενείο και στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας στη Θράκη. Λίγοι ωστόσο ήταν πάντοτε αυτοί (και κυρίως κάποιοι μετρημένοι στα δάχτυλα Πομάκοι και Ρομά) που τολμούσαν απροκάλυπτα να καταγγείλουν τις απόπειρες εκτουρκισμού τους, που τολμούσαν να εκφραστούν και να εκτεθούν δημοσίως, πληρώνοντας το βαρύ τίμημα της απομόνωσης από το περιβάλλον των ομοθρήσκων τους (για να μη μιλήσουμε τώρα και για τις πιέσεις, τις απειλές ή τους εκβιασμούς), την ίδια στιγμή που η γελοία φοβική πολιτική του ελλαδικού κράτους (πλην κάποιων μεμονωμένων πολιτικών εξαιρέσεων) αρνείται ακόμη και ηθικά να τους παράσχει το παραμικρό έρεισμα.

Πάντα επίσης γνωρίζαμε πολύ καλά ότι η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμάνων συντοπιτών μας εδώ στη Θράκη διακατέχεται από την επιθυμία να ζήσει ειρηνικά στην περιοχή και να διατηρήσει τις καλές σχέσεις που έχει με το πλειονοτικό χριστιανικό στοιχείο. Και γνωρίζαμε ακόμη ότι δεν επικροτεί την ένταση και τον διχασμό που παράγουν συνεχώς οι φασιστικές μέθοδοι της Άγκυρας και του επίσημου τοπικού της οργάνου. Ξέραμε όμως από την άλλη και ότι ο φόβος, που χαρακτηρίζει άλλωστε πολύ συχνά ακόμη και την πλειονοτική τοπική κοινωνία (αυτήν μάλιστα, άνευ ουδενός ουσιαστικού λόγου), πολύ περισσότερο διακατέχει τη μειονοτική, σε μια περιοχή βέβαια που η ισχύς και η λειτουργία της (αυτοφερόμενης ως) «ελληνικής πολιτείας» αποδεικνύονται καθημερινά ολοένα και περισσότερο πλασματικές και…σκιώδεις!

Φαίνεται ωστόσο ότι αυτός ο φόβος δεν έχει ακόμη καταβάλει και εξουθενώσει τους πάντες υπό το κράτος του! Οι υπογραφές μουσουλμάνων της Θράκης υπέρ του αιτήματος της Πρωτοβουλίας μας για το κλείσιμο του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής άρχισαν να εμφανίζονται δειλά στην αρχή της εκστρατείας μας, όμως μέρα με τη μέρα πολλαπλασιάζονται! Και οι περίπου 60 μαζικές υπογραφές (όλες μέσα από την Κομοτηνή!) της προχτεσινής μέρας (16/1/2010), όπως μπορείτε να διαπιστώσετε με μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα μας http://www.proxeneio-stop.org, δείχνουν ότι η…Τουρκοκρατία στη Θράκη δεν είναι τελικά για όλους μία κατάσταση απολύτως…δεδομένη, αλλά ούτε και απολύτως…επιθυμητή!

Ειδικά αυτές οι υπογραφές των μουσουλμάνων συμπολιτών μας είναι πολύ σημαντικές, έχουν στα μάτια μας διπλάσια και τριπλάσια ίσως αξία από τις αντίστοιχες των χριστιανών συνελλήνων, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και απολύτως τίποτα να χάσουν ή να διακινδυνεύσουν! Για τους πρώτους αντίθετα το διακύβευμα είναι εντελώς διαφορετικό! Και ασφαλώς οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν πραγματικά φωτεινό παράδειγμα, που ελπίζουμε ότι θα φέρει σε συναίσθηση και τους υπόλοιπους συμπατριώτες μας και θα σπάσει πια και το πλέγμα της νεοελληνικής νοοτροπίας της αδιαφορίας, του δισταγμού και της φοβικότητας! Γιατί, από τη στιγμή που μουσουλμάνοι της Θράκης (και ειδικά της Κομοτηνής!) τολμούν να εκτεθούν δημοσίως, πετώντας επωνύμως τις υπογραφές τους στα μούτρα των πρακτόρων της Άγκυρας που ζουν ολόγυρά τους (με όποιο τίμημα στοχοποίησης θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συνεπάγεται), ποια…επιχειρήματα μπορεί άραγε πλέον να προβάλει κάποιος που ζει στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα ή την Πελοπόννησο (και εφ’ όσον έχει βεβαίως, εννοείται, στοιχειώδεις πατριωτικές ευαισθησίες);

Και ταυτόχρονα βέβαια, όλες αυτές οι υπογραφές αποτελούν εκκωφαντικό κόλαφο σε αυτή τη χρόνια (και πλέον ακόμη περισσότερο εντεινόμενη) απόπειρα της Τουρκίας και των εδώ μηχανισμών της για το καπέλωμα, τη γκετοποίηση και τη χυδαία εκμετάλλευση της μειονότητας προς ίδιον (ιμπεριαλιστικόν) όφελος! Αποτελούν και την πλήρη δικαίωση όλων όσων φωνάζουμε εδώ και καιρό ότι η απαίτηση για το κλείσιμο του…ευαγούς ιδρύματος της οδού Ιώνων και για την εκδίωξη των πρακτόρων του, όχι μόνο δεν στρέφεται κατά της ίδιας της μειονότητας, αλλά αποτελεί στην πραγματικότητα μονόδρομο για την πρόοδο, την αρμονική της ένταξη στην ευρύτερη τοπική κοινωνία και τον εκδημοκρατισμό της. Σίγουρα όμως είναι άλλο να το λένε αυτό κάποιοι πλειονοτικοί και άλλο να το ακούς τόσο καθαρά και απροκάλυπτα από τα στόματα των ίδιων των μουσουλμάνων! Ως εκ τούτου αναμένουμε βεβαίως πλέον με μεγάλο ενδιαφέρον και τη μέρα που οι θρακικές τουρκόφωνες πρακτοροφυλλάδες θα βγουν πάλι να καταγγέλλουν την…εμφάνιση στη Θράκη «ακραίων κινήσεων από…εθνικιστικούς κύκλους» και «ρατσιστικών πρωτοβουλιών εναντίον της μειονότητας»! Πραγματικά τις αναμένουμε, τώρα που γέμισε άξαφνα ο τόπος κι από…μουσουλμάνους αντιμειονοτικούς ρατσιστές!

Πάνω απ’ όλα όμως, εμείς οφείλουμε να πούμε ότι αυτές οι υπογραφές των μουσουλμάνων συντοπιτών μας έχουν ιδιαίτερη σημασία για μας, γιατί μάς δίνουν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη, ώστε να συνεχίσουμε τον αγώνα μας! Όλες βέβαια οι υπογραφές στήριξης, απ’ όπου και αν έρχονται, είναι αναμφίβολα πολύ σημαντικές και μας ενισχύουν ηθικά! Οι συγκεκριμένες όμως, ακόμη περισσότερο! Και καθιστούν ακόμη πιο ξεκάθαρα σαφές μέσα στο μυαλό μας ότι πραγματικά υπάρχει τελικά για τη Θράκη κάποια ελπίδα…

Κλίκ εδώ: Η ιστοσελίδα συλλογής υπογραφών

Εσείς υπογράψατε;

Ετοιμάζουν προβοκάτσια και επεισόδια εναντίον της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου 13/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Χαρά Νικολοπούλου [πηγή φωτογραφίας: fonirodopis.gr]

‘Φωνή της Ροδόπης’
«Ετοιμάζουν προβοκάτσια και επεισόδια εναντίον της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου»
05 Ιανουαρίου 2010

Αβάσιμα δημοσιεύματα σε τουρκόφωνα έντυπα την εμπλέκουν σε υπόθεση σκίτσων του Αλλάχ! Στόχος ο παραδειγματισμός της επόμενης «Χαράς» και όλης της Ελλάδας για να καταλάβουν πως η Θράκη δεν είναι ελληνική, αλλά «δική τους» Η νέα κυβέρνηση θα αντιδράσει;

Σκηνικό Δανίας φαίνεται πως ετοιμάζουν κάποιοι στη Θράκη. Να θυμίσουμε την υπόθεση του σκιτσογράφου του Μωάμεθ που πριν από χρόνια στη Δανία, είχε δημοσιεύσει σκίτσα του προφήτη των μωαμεθανών (ενώ βάσει του ισλαμικού δικαίου, απαγορεύεται η οποιαδήποτε εικονογράφηση ιερών προσώπων) και είχε ξεσηκώσει την οργή των φανατικών μουσουλμάνων με αποτέλεσμα να ζει με μόνιμη αστυνομική προστασία.

Βέβαια ο σκιτσογράφος έχει επικηρυχθεί από διάφορες ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο κι έτσι πριν λίγες ημέρες, νεαρός φανατικός θρησκευόμενος τραυματίστηκε και συνελήφθη όταν επιχείρησε να εισβάλει στο σπίτι του με μαχαίρι για να τον δολοφονήσει! Μάλλον μέχρι εκεί φτάνει ο θρησκευτικός φανατισμός ορισμένων. Τα ίδια όμως φαίνεται πως θα ήθελαν κάποιοι να γίνουν και στη Θράκη, προφανώς γιατί νομίζουν πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Γι αυτό και στο ήρεμο κλίμα που επικρατεί στη Θράκη, πετούν συνεχώς σπίθες, μπας και ανάψει η φωτιά!

Σε δημοσίευμα της 1ης Ιανουαρίου της γνωστής τουρκόφωνης (και φιλικής προς το τουρκικό προξενείο) εφημερίδας Μπιρλίκ το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες μας αναπαράγεται από τις επίσης τουρκόφωνες Μιλλέτ και Γκιουντέμ, διαβάσαμε ένα ιδιαίτερα περίεργο άρθρο με τίτλο «Ζήτησε από τους μαθητές να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ».

Φυσικά το άρθρο δεν αναφέρεται σε κάποιον άλλον, παρά στην πολύπαθη δασκάλα στο χωριό Μεγάλο Δέρειο, Χαρά Νικοπούλου! Τη δασκάλα που κυριολεκτικά έμαθε  γράμματα στα παιδιά που την λατρεύουν και την υπεραγαπούν, στη δασκάλα που είναι τόσο ευαίσθητη σε θέματα θρησκείας και πολιτισμού. Γι αυτό και μπήκε στο μάτι αυτών που δε θέλουν τα παιδιά των μουσουλμάνων να μαθαίνουν γράμματα, για να μπορούν πάντα να τα εκμεταλλεύονται.

Το δημοσίευμα είναι ιδιαίτερα περίεργο και αινιγματικό, τόσο ως προς το περιεχόμενό του (που σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής» είναι πλήρως ανυπόστατο και συκοφαντικό) όσο και ως προς τα αποτελέσματα που προσπαθεί να φέρει. Θα ήταν υπερβολή αν πιστεύαμε πως μέσα από αυτά τα συντονισμένα τουρκόφωνα δημοσιεύματα, επιχειρείται η δημιουργία ενός κλίματος αναταραχής;

Μήπως κάποιος θέλει να δημιουργήσει έναν καινούριο ή πολλούς καινούριους «Κασάικα» (Σ.Σ.: ο «νταής» μουσουλμάνος που της επιτέθηκε και της έσπασε το χέρι και καταδικάστηκε πρόσφατα από το δικαστήριο) που αυτή τη φορά είτε θα επιτεθούν εκ νέου στην απομονωμένη στο ορεινό Μεγάλο Δέρειο δασκάλα, είτε θα ξεσηκώσουν τους ανυποψίαστους μουσουλμάνους εναντίον της για να δυναμιτίσουν το κλίμα στην περιοχή; Ας δούμε τι λέει το δημοσίευμα της Μπιρλίκ :

«Η Χαρά Νικοπούλου είναι η πιο διάσημη (!) δασκάλα των τουρκικών μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης. Η φήμη της δεν πηγάζει από τις καλές της πράξεις, αλλά από τα κόλπα (!) που έκανε. Το άτομο για το οποίο μιλάμε είναι δασκάλα στο τουρκικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου, περιοχής Έβρου. Και είναι η κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου.

Τι κρίμα που αυτή η δασκάλα που έχει μαλώσει με τους χωρικούς, τους δασκάλους, με την μειονότητα και είναι στα δικαστήρια με κηδεμόνες μαθητών, παρά την επιμονή όλων των χωρικών, συνεχίζει την δουλειά της σε αυτό το δημοτικό. Μάλιστα παρά την υπόσχεση του επιθεωρητή πως «θα την μεταθέσουμε», παρά τις επερωτήσεις των βουλευτών, παρά το αίτημα του δημάρχου, η γυναίκα αυτή δεν μετατίθεται. Γιατί άραγε;

Η Νικοπούλου που τις προηγούμενες εβδομάδες ήταν στην επικαιρότητα με το δικαστήριο με τον Οσμάν Κασάικα, λες και «στενοχωρήθηκε» που έφυγε από την επικαιρότητα, εμφάνισε νέο κόλπο.

Πως; Δίνοντας στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Και τι έγινε θα μπορούσε να πει κάποιος. Με την πρώτη ματιά φαίνεται να έχει δίκιο, διότι κάθε δάσκαλος δίνει στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Όμως η δασκάλα Χαρά δεν έδωσε μια συνηθισμένη εργασία. Αλλά μια εργασία παράδειγμα (!) για την εκπαιδευτική κοινότητα. Εκ του είδους που θα δυσκολέψει τις ικανότητες και τα όνειρα των παιδιών. Μια εργασία εκ του είδους που χαλάει την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, υπό μια έννοια την ισορροπία των παιδιών.

Η εργασία που έδωσε η δασκάλα Χαρά ήταν «Ζωγραφίστε τον Αλλάχ». Μάλιστα έτσι ακριβώς. Άντε τώρα, ελάτε στην θέση τους και ζωγραφίστε την εικόνα του Αλλάχ. Αυτή η εργασία της δασκάλας Χαράς δε σε κάνει να πεις «Αλλάχ Αλλάχ, μακάρι να βγει σε καλό»;

Η επί χρόνια υπηρετούσα -έστω και με διαμάχες-σε μειονοτικό δημοτικό χριστιανή Ελληνίδα δασκάλα, δεν ξέρει ότι στο Ισλάμ αλλά και σε άλλες θρησκείες δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ; Δεν καταλαβαίνει πως παίζοντας με τον μικρό κόσμο των παιδιών, οι σοβαρές έννοιες μπορεί να προκαλέσουν ταραχές και διαμάχες;

Ο στόχος της είναι να παίζει με τα ιερά και όσια των παιδιών που έχουν διαφορετική θρησκεία από αυτήν ; Αν είναι  έτσι, η δασκάλα Χαρά κάνει μεγάλο λάθος και πρέπει αμέσως να μετανιώσει.

Πιστεύουμε πως την εικόνα του Αλλάχ δεν μπορεί κανείς να την ζωγραφίζει, αλλά και η Χαρά Νικοπούλου πρέπει να ξαναμάθει το δασκαλιλίκι».

Το ποιος πραγματικά έγραψε το παραπάνω κείμενο της τουρκόφωνης Μπιρλίκ παραμένει άγνωστο. Γνωστές όμως φαίνεται να είναι οι επιδιώξεις του συγγραφέα: να συκοφαντήσει την Χαρά Νικοπούλου στους κύκλους των χριστιανών αλλά και των μουσουλμάνων έτσι ώστε, να ξεσηκώσει με τα ψέματα αυτά τους φανατικούς εναντίον της αλλά και σε περίπτωση που κάτι συμβεί να μη διαμαρτυρηθούν οι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι, γιατί «η δασκάλα τα ήθελε αφού προσέβαλε τον Αλλάχ».

Στόχος δεν είναι η Χαρά Νικοπούλου αλλά η εθνική αξιοπρέπεια όλων των Ελλήνων
Ως γνωστόν η Χαρά Νικοπούλου εδώ και χρόνια έκανε τη διαφορά στο χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης. Τη στιγμή που κάποιοι άλλοι δεν ενδιαφερόταν καν, η ίδια όχι μόνο ενδιαφέρθηκε να μάθει στα παιδιά γράμματα, όχι μόνο ασχολήθηκε με χίλιες δύο δραστηριότητες στον ελεύθερό της χρόνο (να τα διδάξει θέατρο, μουσική, να κάνουν εκδρομές κλπ) αλλά μάλιστα έγινε μόνιμος κάτοικος στο Μεγάλο Δέρειο (πρωτοφανές για δάσκαλο αφού όλοι πηγαίνουν για λίγες ώρες στο σχολείο και μετά επιστρέφουν στις πόλεις που μένουν) ώστε να είναι κοντά σε αυτά.

Αυτό όμως δεν άρεσε σε ορισμένους πολιτικούς κύκλους (εντός κι εκτός Ελλάδας) που έβλεπαν να χάνουν το παιχνίδι γιατί η Χαρά δημιούργησε δύο τετελεσμένα: πρώτον έβγαζε τα παιδιά από το σκοτάδι και τους έδειχνε το φως και δεύτερον αποτελούσε το «κακό παράδειγμα» και για άλλες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που θα ερχόταν στην περιοχή να τη μιμηθούν!

Έτσι λοιπόν άρχισε ο πόλεμος. Αρχικά την διέβαλαν με διάφορα ψέματα αλλά δεν έπιασε. Μετά ζήτησαν από τους αιρετούς της περιοχής να πιέσουν ώστε να απομακρυνθεί. Όλοι θυμούνται τις δηλώσεις του νομάρχη Έβρου Νίκου Ζαμπουνίδη αλλά κι αυτές του τοπικού δημάρχου Ευάγγελου Πουλιλιού (Δήμος Ορφέα Έβρου) εναντίον της Χαράς με τις οποίες στην ουσία άδειαζαν την ίδια και το έργο της και την άφηναν απροστάτευτη, έρμαιο στις ορέξεις του κάθε φανατικού τουρκόφρωνα κεμαλιστή.

Και η «κακιά» στιγμή δεν άργησε να έρθει. Με αφορμή παρατήρηση που έκανε στην καθαρίστρια του σχολείου η Χαρά Νικοπούλου, το χώρο του σχολείου επισκέφθηκε ο σύζυγός της, Οσμάν Κασάικα που άρχισε να τη βρίζει μπροστά στα παιδιά! Η ίδια για να μη ταραχθούν οι μικροί μαθητές της του ζήτησε να περάσουν μέσα σε μία άδεια αίθουσα για να συζητήσουν, όπου εκεί εκμεταλλευόμενος την απουσία άλλων ο Κασάικα της έσπασε το χέρι!

Και να ήταν μόνο αυτό! Ποιος ξεχνά το λαϊκό δικαστήριο που έστησαν στην πλατεία του χωριού οι τουρκόφρωνες με τη συμμετοχή του δημάρχου (τους) Πουλιλιού ο οποίος παραδέχτηκε πως της τηλεφώνησε και της ζήτησε να φύγει από το χωριό, προφανώς για να μην ενοχλείται η εκλογική του πελατεία!

Ποιος ξεχνά τη συνέλευση μέσα στην αίθουσα του σχολείου όπου παρουσία τουρκόφρωνων κατοίκων, του προσωπικού του σχολείου αλλά και του προϊσταμένου της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, υπεύθυνου για να μειονοτικά θέματα Κωνσταντίνου Τζιώτζιου η Χαρά άκουγε τις πιο αισχρές ύβρεις χωρίς κανείς από τους άμεσα υπεύθυνους να αποχωρήσει σταματώντας τη διαδικασία!

Τέτοια πράγματα μόνο στις πλέον σκοταδιστικές ισλαμικές «δημοκρατίες» συμβαίνουν! Ποιος λοιπόν άλλος εκπαιδευτικός, Έλληνας στη συνείδηση, θα τολμούσε άλλη φορά με αυτές τις συνθήκες να κάνει τίμια τη δουλειά του, γνωρίζοντας πως θα είχε απέναντί του όχι μόνο τους πράκτορες της Άγκυρας αλλά και τους προϊσταμένους του αλλά και τους αιρετούς δημαρχονομαρχαίους της περιοχής; Προφανώς κανείς!

Τι θέλουν τώρα οι πράκτορες της Άγκυρας;

Η Χαρά Νικοπούλου είναι γνωστό πως περνά την τελευταία της σχολική χρονιά στο Μεγάλο Δέρειο αφού τον Ιούνιο του 2010 περιμένει μετάθεση. Αν το πρόβλημα λοιπόν ήταν η Χαρά, τα τσιράκια του προξενείου το μόνο που θα είχαν να κάνουν θα ήταν απλά να περιμένουν και τον Ιούνιο το πεδίο θα ήταν και πάλι ελεύθερο: κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση της και η κατάσταση θα γυρνούσε στο προηγούμενο status qvo, πριν την εμφάνιση της Χαράς.

Όμως οι πράκτορες της Άγκυρας δε θέλουν τώρα απλά να φύγει η Χαρά. Θέλουν τη Χαρά φοβισμένη, απειλούμενη και ταπεινωμένη ώστε και η ίδια να φύγει κακήν – κακώς από την περιοχή σα κυνηγημένη αλλά και κάποια επόμενη «Χαρά» που τυχόν έρθει και θελήσει να κάνει σωστά τη δουλειά της, να παραδειγματιστεί από το πάθημα της πρώτης. «Είδες τι έπαθε η Χαρά; Πρόσεξε να μη πάθεις κι εσύ τα ίδια». Αυτό θέλουν να λένε στους αντικαταστάτες της Χαράς.

Η αρχή λοιπόν έγινε με κατευθυνόμενα και συκοφαντικά δημοσιεύματα πως δήθεν η Χαρά, που κατά τους τουρκόφωνους δημοσιογράφους δε ξέρει καλά τη δουλειά της (ενώ οι ίδιοι ξέρουν καλύτερα τη δική τους), «προσέβαλε τον Αλλάχ». Τα δημοσιεύματα αυτά βγήκαν στον αέρα σκόπιμα κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων, όταν η Χαρά λείπει από το Μεγάλο Δέρειο έτσι ώστε να προετοιμάσουν το κλίμα.

Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής», στο σπίτι που μένει η Χαρά Νικοπούλου με το σύζυγό της, ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει να δημιουργούν σκόπιμα ζημιές όπως σπασίματα παραθύρων, δείχνοντας έτσι δήθεν την «οργή» τους και προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν την ίδια αλλά και το σύζυγό της.

Όταν λοιπόν τα δημοσιεύματα αυτά ως «ράδιο αρβύλα» θα έχουν μεταδοθεί και στο τελευταίο μουσουλμανικό χωριό, με τον τρόπο που θέλει να τα μεταδώσει ο κάθε εγκάθετος του προξενείου βάζοντας τις δικές του «σάλτσες», τότε θα είναι καιρός να βγει επισήμως κάποιος επίσημος της μειονότητας (όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν που παλαιότερα είχε ζητήσει την απομάκρυνσή της από την περιοχή – πολύ «δημοκρατικό» αίτημα ενός βουλευτή βεβαίως!) να ξεσηκώσει τους ανυποψίαστους πολίτες της μειονότητας, βασιζόμενος προφανώς σε αυτά τα δημοσιεύματα ή και σε κάτι άλλο που ίσως προκύψει. Και μετά, κανείς δε ξέρει: ένας Θεός ή Αλλάχ ας βάλει το χέρι του.

Θα νικήσει κι αυτή τη φορά η τουρκική τρομοκρατία; Είναι η Θράκη ελληνικό ή τουρκικό έδαφος; Θα πάρει θέση στο ζήτημα η νέα ελληνική κυβέρνηση ή θα κάνει τα «στραβά μάτια» και αβάντα στα τσιράκια του προξενείου, όπως έκανε η προηγούμενη; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής έχει κάποια άποψη για το θέμα ή η μόνη άποψη εντός ΠΑΣΟΚ είναι αυτή του Χατζηοσμάν; Όλα αυτά θα τα μάθουμε σε λίγο καιρό, από την εξέλιξη των πραγμάτων.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘DefenceNet’
«Άρθρο φωτιά της «Χουριέτ» για την Θράκη»
06 Ιανουαρίου 2010
Τμήμα Ειδήσεων

Με ένα άρθρο-«φωτιά» για τη δήθεν τουρκική μειονότητα στη Θράκη, η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ» προειδοποιεί για το ζήτημα των μειονοτήτων, τονίζοντας χαρακτηριστικά ο αρθογράφος του εν λόγω κειμένου Döndü Sariişik πως «έφτασε η ώρα να προχωρήσουν οι δύο πλευρές (εννοεί Ελλάδα και Τουρκία) είτε σε αμοιβαία παραβίαση της  Συνθήκης της Λοζάνης είτε σε σεβασμού αυτής».

Ο Döndü Sariişik, κάνει αναφορά μάλιστα στις συνθήκες της Αθήνας το 1913 και της Λοζάνης το 1923, αγνοώντας έντεχνα πως αυτές αναγνωρίζουν και προνοούν για «θρησκευτικές» και όχι «εθνικές» μειονότητες. Ο συντάκτης της «Χουριέτ» φτάνει μάλιστα στο σημείο να γράψει ότι: «Η ελληνική επιθετικότητα στην Κύπρο επέφερε την αντίδραση κατά της Ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη και η τουρκική αντίδραση επέφερε τα αντίστοιχα γεγονότα κατά της… «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη(!)». Σύγκριση που μάλλον τον γέλωτα θα φέρει σε όποιον γνωρίζει την ιστορία των γεγονότων και των διωγμών της ελληνικής κοινότητας στην Τουρκία από το 1955 έως σήμερα.

Μάλιστα στο ίδιο κείμενο αναφέρεται πως ο συντάκτης του είχε επικοινωνία με πρώην βουλευτή και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στην Ξάνθη Çetin Mandacı ο οποίος δήλωσε πως: «Η τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα εξακολουθεί να υποφέρει από τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συντελεστεί αξιοσημείωτη βελτίωση τα τελευταία χρόνια σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Παράλληλα ο τούρκος δημοσιογράφος επισημαίνει πως σε επικοινωνία που είχε με τον μη αναγνωρισμένο «μουφτή» της Θράκης Αχμέτ Μετέ, εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο σε ότι αφορά τη μεταχείριση των μειονοτήτων στη χώρα:

«Θέλει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος να αναγνωριστεί επίσημα από το Τουρκικό κράτος. Γιατί δεν κάνει το ίδιο και η ελληνική κυβέρνηση και με αποκαλούν “ψευτό-μουφτή”; Γιατί κανείς δεν ρωτά εάν υπάρχει πρόβλημα με τον ιμάμ στη Θράκη; Δεν έχουμε ούτε καν ένα θρησκευτικό σχολείο (Μαδράσα)» για να συμπληρώσει: «Είχαμε μία φορά δύο Μαδράσα αλλά το (Ελληνικό) κράτος τα μετέτρεψε σε κανονικά γυμνάσια. Όλοι οι ιμάμ που ζουν εδώ είναι ηλικιωμένοι και αν συμβεί κάτι θα πρέπει εμείς να μεταφέρουμε ιμάμ από τη Βουλγαρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες» τόνισε.

Συνεχίζοντας το «πύρινο» άρθρο του, ο τούρκος συντάκτης επισημαίνει πως η «τουρκική» μειονότητα στην Θράκη δεν έχει το δικαίωμα να εκλέγει τον θρησκευτικό ηγέτη της, παρά τις επικριτικές εκθέσεις σχετικά με το θέμα τόσο από τα Ηνωμένα Έθνη όσο και από τους ευρωπαϊκούς φορείς.

Αν και οι «τούρκοι» της Θράκης-σύμφωνα με τον δημοσιογράφο-έχουν εκλέξει με δημοκρατικές διαδικασίες τον Α. Μετέ και η ελληνική κυβέρνηση κατά παράβαση της συνθήκης της Λοζάνης αρνείται να επικυρώσει την απόφαση των «τούρκων» της Θράκης.

Μάλιστα ο Döndü Sariişik, καλεί τον Τούρκο πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιούλ και τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να πιέσουν την Ελλάδα να «ακούσει» τις απαιτήσεις της «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη και να τη συνδέσει  με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, φτάνοντας μάλιστα μέχρι το σημείο να επισημάνει πως η Ξάνθη κατοικείται κυρίως από «τούρκους»…

Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε πως κατά «περίεργο τρόπο» ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο μηνιαίο περιοδικό Kriter, της εφημερίδας Radika-που δημοσιεύτηκε χθες-σχετικά με το θέμα της Χάλκης τόνισε πως:

«Το θέμα της Θεολογικής Σχολής απαιτεί μία  προσέγγιση από πολλές πλευρές. Το ζήτημα πρέπει να εξεταστεί λεπτομερώς, βάσει του συντάγματός μας και του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Οι υπουργοί και οι θεσμοί μας συνεχίζουν τις εργασίες τους σχετικά με αυτό», συμπληρώνοντας: «Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να λάβει υπʼόψιν της τα αιτήματα της «τουρκικής» μειονότητας στη Δυτική Θράκη. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ασχοληθεί με τα προβλήματα του κλήρου, της ηγεσίας, της ανεργίας, των μειονοτικών συνδέσμων και να βρει λύσεις».

Θράκη: μια άλλη Κύπρος; 05/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένα άρθρο που βρήκαμε από το περασμένο καλοκαίρι αλλά παραμένει εξίσου φρέσκο και επίκαιρο παραμονές της κρίσης των ευρωτουρκικών σχέσεων και της πορείας της Τουρκίας. Αποκαλύπτεται η τουρκική επιθετικότητα και η επιτυχής εφαρμογή της σε Κύπρο και Θράκη. Δυστυχώς, η Θράκη εξελίσσεται κι αυτή σε μια άλλη Κύπρο!

τουρκικός επεκτατισμός [πηγή: http://img262.imageshack.us/img262/8858/toyrkiaxartis2520megaliff9.jpg]

‘Αντίβαρο’
«Η Θράκη: μια άλλη Κύπρος;»
8 Ιουνίου 2009
Θέμης Στοφορόπουλος

Το θέμα μου είναι: «Η Θράκη, μία άλλη Κύπρος;». Θα προσπαθήσω, δηλαδή, να απαντήσω στο ερώτημα, αν η Θράκη κινδυνεύει να ακολουθήσει την Κύπρο στον τραγικό κατήφορο της. Και, αν αυτό συμβαίνει, τι οφείλει να πράξει ο Ελληνισμός, για να αντιστρέψει μια τέτοια καθοδική πορεία.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ποιος ήταν -και είναι- ο σταθερός στρατηγικός στόχος της Άγκυρας καθ’ όσον αφορά στην Κύπρο; Προφανώς, να αποκτήσει -και σταδιακά να μεγιστοποιήσει- ουσιαστικό έλεγχο επί ολόκληρης της Μεγαλονήσου, περιλαμβανόμενης, ει δυνατόν, της τελικής, ολικής της προσάρτησης στην Τουρκία. Πώς προώθησε η Άγκυρα αυτόν τον στρατηγικό στόχο της: χρησιμοποιώντας συστηματικά τα εξής τακτικά μέσα:

Επιτυγχάνοντας την αναγνώριση ως τουρκικής μιας μειονότητας τουρκόφωνης (ή, μάλλον, δίγλωσσης, σε μεγάλο βαθμό), μιας μειονότητας μουσουλμανικής (με έντονα, όμως, κρυπτοχριστιανικά στοιχεία), μιας μειονότητας ελληνικής, κατά μέγα μέρος, καταγωγής.

Καταφέρνοντας (η Τουρκία) να θέσει υπό τον έλεγχο της τη μειονότητα αυτή και να αναγνωρισθεί ως «προστάτιδά» της.

Κατορθώνοντας να «αναβαθμίσει» τεχνητά τη μειονότητα αυτή σε «κοινότητα», και από «κοινότητα» σε «μία από τις δύο κοινότητες» της Κύπρου, και ζητώντας μετά να αναγνωρισθεί ως «χωριστός λαός» και «χωριστό έθνος».
Συγκεντρώνοντας, επίσης τεχνητά, τη μειονότητα σε ορισμένες εδαφικές περιοχές πριν από το 1974 και σε μία εδαφική περιοχή μετά.

Εξασφαλίζοντας ισχυρούς συμμάχους, τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς, των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από την προώθηση του τουρκικού στρατηγικού στόχου.

Διατηρώντας ισχυρές ένοπλες δυνάμεις (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν χρονικές περίοδοι, κατά τις οποίες η Ελλάδα είχε υπεροπλία και έπρεπε να την αξιοποιήσει).

Επωφελούμενη από τις αποτυχίες και τα λάθη μας. Όπως από την παράλειψή μας να προστατεύσουμε τους Τουρκοκύπριους, ώστε η Άγκυρα, το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον να μη τους εκμεταλλευθούν, να μη τους καταστήσουν αιχμή της λόγχης των ιμπεριαλιστικών τους σχεδίων. Επωφελήθηκε η Τουρκία και από την αποτυχία μας να πείσουμε και να προσεταιρισθούμε τους καλής πίστης Τουρκοκύπριους και να συνεργασθούμε μαζί του εναντίον εκείνων, που μόνο το καλό τους δεν ήθελαν. Αλλά και από την ανικανότητα μας να ασκήσουμε την απαιτούμενη – πράγματι δυσχερέστατη – αυτοσυγκράτηση και να μη πέσουμε στην παγίδα των αντίπαλων μας, οι οποίοι επεδίωξαν και κατάφεραν να προκαλέσουν ακόμη και ωμότητες των Ελλήνων εναντίον Τουρκοκυπρίων.

Η λανθασμένη τακτική, που ακολουθήσαμε έναντι των Τουρκοκυπρίων, συνδέεται με τη γενικότερη ανικανότητα μας να αντιληφθούμε εγκαίρως τις επιδιώξεις της Άγκυρας και των δυνάμεων που συμμαχούν μαζί της. Ανικανότητα που μας οδήγησε και στην πλάνη, ότι «μπορούμε να τα βρούμε με τους Τούρκους». Μια ηθελημένη, βέβαια, μια εκούσια πλάνη εκείνων που ήξεραν την αλήθεια, αλλά που συνειδητά υποχώρησαν στις από κοινού πιέσεις Τούρκων, Άγγλων και Αμερικανών ή έκαναν ότι πίστεψαν τις υποσχέσεις τους. Σε αυτή την πλάνη (ή την δήθεν πλάνη) οφείλονται οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου καθώς και οι «διακοινοτικές συνομιλίες» μετά την εισβολή του 1974, με την κατοχή και την προσφυγιά -και, αργότερα, τον μαζικό εποικισμό- να συνεχίζονται. Είχε προηγηθεί η προδοσία του Ιουλίου 1974, από εκείνους που ίσως πίστεψαν (λέω «ίσως», διότι η Δίκη της Κύπρου ματαιώθηκε για ανεξήγητους «λόγους ύψιστης εθνικής σκοπιμότητας») από εκείνους, λοιπόν, που ίσως πίστεψαν, βλακωδώς, ότι «δίνοντας» (σαν να ήταν χωράφι του πατέρα τους) την μικρότερη περιοχή που κατέλαβε ο «Αττίλας Ένα», θα ένωναν την υπόλοιπη Κύπρο με την Ελλάδα.

Σε αυτά πρέπει να προστεθούν η ανικανότητα μας να αποκτήσουμε πραγματικούς σύμμαχους (και η ψευδαίσθησή μας -πάλι ακούσια ή εκούσια- ότι οι τυπικοί μας «σύμμαχοι» είναι πραγματικοί) καθώς και η ολέθρια παράλειψη μας (ιδίως σε ορισμένες περιόδους ελπίζω η σημερινή περίοδος να μη είναι μία από αυτές) να διατηρούμε και να βελτιώνουμε το συσχετισμό των στρατιωτικών δυνάμεων Ελληνισμού – Τουρκίας στην Κύπρο και σε σχέση με αυτή, αλλά και στα άλλα τμήματα του ελληνοτουρκικού μετώπου.

Εκμεταλλευόμενη ελληνικές προδοτικές ενέργειες, ελληνικές αδυναμίες και ελληνικά λάθη και χρησιμοποιώντας τα μέσα που αναφέραμε, η Τουρκία προώθησε τον στρατηγικό της στόχο στην Κύπρο τόσο, ώστε να έχει δημιουργήσει σήμερα δύο προοπτικές απόλυτα αρνητικές για τον Ελληνισμό: α) H εμπέδωση και νομιμοποίηση της διχοτόμησης, με το «ελεύθερο» τμήμα, καθόλου στην πραγματικότητα ελεύθερο, αφού ζει στη σκιά του Αττίλα. β) Η τουρκοκρατούμενη ομοσπονδία, σύμφωνα με την «Δέσμη Ιδεών» του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και σύμφωνα με τα λεγόμενα «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης». Κατ’ ανάγκην τουρκοκρατούμενη, αφού: (α) το βόρειο ομόσπονδο κρατίδιο θα είναι τουρκικό, με πλειοψηφία πληθυσμού μόνιμα και θεσμοθετημένα τουρκική (τουρκική και όχι τουρκοκυπριακή: σύντομα οι συνεχώς αυξανόμενοι έποικοι θα αποτελούν την πλειονότητα των διαμενόντων στα κατεχόμενα) και με ομόσπονδα όργανα πάντοτε τουρκικά, (β) στα κεντρικά, ομοσπονδιακά, όργανα οι Τούρκοι θα έχουν βέτο σε όλα τα θέματα και τα αντίστοιχα ελληνικά βέτο θα υποχωρήσουν προ των τουρκικών, διότι (γ) ο συσχετισμός των στρατιωτικών δυνάμεων ως προς την Κύπρο θα είναι συντριπτικά υπέρ της Τουρκίας, όπως προβλέπουν οι «ιδέες» του ΟΗΕ, ιδέες τούρκικης, αμερικανικής και βρετανικής προέλευσης. Έχει καταφέρει δε η Τουρκία, με τη βοήθεια των Αμερικανών, να αποδυναμώσει την εφαρμογή, στην περίπτωση της Κύπρου, θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου, που κανονικά θα έπρεπε να μας ευνοούν.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Μετά τη συνοπτική αυτή σκιαγράφηση των επιδιώξεων και των επιτευγμάτων της Άγκυρας ως προς την Κύπρο, θα αναφερθώ τώρα στην τουρκική πολιτική έναντι της Θράκης και έναντι του Ελληνισμού της Τουρκίας. Πρέπει αμέσως να θυμίσω, ότι ποτέ η Τουρκία (ενδόμυχα, αλλά υπάρχουν και οι σχετικές δημόσιες δηλώσεις) δεν δέχθηκε ως οριστικό το σύνορο του Έβρου και ότι, εν σχέσει με τις εκατέρωθεν μειονότητες (την ελληνική στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο και τις μουσουλμανικές στην ελλαδική Θράκη) ακολούθησε -και ακολουθεί- πολιτική, που αποβλέπει στους εξής δύο συναφείς στρατηγικούς στόχους.

Πρώτον, στην εκδίωξη του μέγιστου μέρους της ελληνικής μειονότητας. Του μέγιστου μέρους, ώστε οι κατηγορίες πως η Άγκυρα δεν εφαρμόζει για τους Έλληνες της Τουρκίας όσα απαιτεί για τους μουσουλμάνους της Θράκης να αφορούν μια ολιγάριθμη ελληνική μειονότητα, την παρουσία εξάλλου της οποίας, όπως και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έχει ανάγκη η Τουρκία για να μη γίνει ακόμη εμφανέστερη η αντιμειονοτική της πολιτική και για να επικαλείται τις διατάξεις της Λωζάννης, που στηρίζονται στην αμοιβαιότητα. Ο άλλος στρατηγικός στόχος της Άγκυρας είναι, όπως και στην περίπτωση της Κύπρου, επεκτατικός και συνίσταται στην απόκτηση και σταδιακή μεγιστοποίηση ουσιαστικού ελέγχου στην ελλαδική Θράκη, αλλά και σε συνορεύοντα τμήματα της Βουλγαρίας, με απώτερο σκοπό την προσάρτηση ολόκληρης αυτής της περιοχής στην Τουρκία. Πώς προωθεί η Τουρκία αυτούς τους στρατηγικούς της στόχους;

Στη Βουλγαρία (κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου και με τις ευλογίες των Αμερικανών) δημιουργώντας κινήσεις υπονομευτικές της εθνικής ασφαλείας της γείτονος χώρας, που ανάγκασαν τη Σόφια να αντιδράσει λαμβάνοντας μέτρα, τα οποία η προπαγάνδα της Τουρκίας και των υποστηρικτών της παρουσίασε ως προκληθέντα από τον «εθνικισμό» του τότε καθεστώτος. Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος η Τουρκία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι νέες βουλγαρικές αρχές (όταν βρέθηκαν, κατόπιν και δικών μας ενεργειών, υπό αμερικανική επιρροή) συνέχισαν την προσπάθειά τους, συνδυάζοντας την, πλέον με την γενικότερη προσπάθεια μετατροπής της Βουλγαρίας σε δορυφόρο της Τουρκίας και της Αμερικής.

Στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο, η Άγκυρα χρησιμοποίησε, από το 1923 μέχρι σήμερα, ανάλογα με την εκάστοτε συγκυρία, ποικιλία μεθόδων καταπίεσης. Από την προσπάθεια περιορισμού των μη ανταλλάξιμων Ελλήνων, τις οικονομικές διακρίσεις και την πολιτιστική γενοκτονία μέχρι φόνους, όπως εκείνοι των ομογενών κατά τις εξορίες διαρκούντος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, κατά τα Σεπτεμβριανά ή κατά τον διωγμό στην Ίμβρο.

Εδώ στη Θράκη, η Άγκυρα χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί τα εξής τακτικά μέσα:

Τη συνένωση και τον εκτουρκισμό των μουσουλμανικών μειονοτήτων, περιλαμβανομένων των Πομάκων και των Αθιγγάνων, έτσι ώστε να αποκτήσουν τουρκική εθνική συνείδηση και να θεωρήσουν την Τουρκία «μητέρα πατρίδα» τους.

Την αναγνώριση, της μιας αυτής μειονότητας ως «τουρκικής».

Την «αναβάθμιση» της μειονότητας σε «κοινότητα» (ήδη η Άγκυρα και οι εδώ πράκτορες της μιλούν για «τουρκική κοινότητα»), και χωρίς αμφιβολία, την περαιτέρω τεχνητή προαγωγή της.

Τέταρτη επιδίωξη του τουρκικού κράτους είναι η διατήρηση και ενίσχυση της νομιμοποίησης του να ενδιαφέρεται για τη μειονότητα, παρά τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ποντίων και των άλλων Ελλήνων της Μικράς Ασίας, παρά τα συνεχιζόμενα εγκλήματα εναντίον των Κυπρίων και των Κούρδων και παρά την ωμή παραβίαση της Σύμβασης της Λωζάνης περί ανταλλαγής πληθυσμών και της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης, που στηρίζονται στην αμοιβαιότητα.

Η Άγκυρα προσπαθεί, επίσης, να δημιουργήσει την εντύπωση, πως οι Μουσουλμάνοι έχουν κάποιου είδους εθνικά δικαιώματα επί τμημάτων της ελληνικής επικράτειας. Στην προσπάθεια αυτή εντάσσεται και η θέση της Τουρκίας, ότι μόνον προς την κατεύθυνση μεγαλύτερου εξισλαμισμού πρέπει να μεταβληθεί η πληθυσμιακή σύνθεση των περιοχών της ελληνικής Θράκης, όπου σήμερα διαμένουν Μουσουλμάνοι. Η Τουρκία επιδιώκει, συγχρόνως, να πυκνώσει και να ενισχύσει την παρουσία των Μουσουλμάνων στις περιοχές όπου ήδη ευρίσκονται, αλλά και να επεκτείνει την παρουσία αυτή, ιδίως εδώ στο νομό Έβρου, ώστε να δημιουργηθεί «συνέχεια» με την τούρκικη επικράτεια. Φαίνεται ότι, για να επιτύχει αυτά η Τουρκία δαπανά μεγάλα ποσά μέσω του Γενικού Προξενείου Κομοτηνής. Η τουρκική πολιτική αποβλέπει στη δημιουργία δεσμών πολιτικών (δηλαδή αλυτρωτικών), οικονομικών (υπό την κηδεμονία της Άγκυρας), και «πολιτιστικών» (συνισταμένων στην από κοινού πρόσληψη της κρατικής τούρκικης προπαγάνδας) μεταξύ δυτικής και ανατολικής Θράκης αλλά και μεταξύ δυτικής Θράκης και νοτίων βουλγαρικών επαρχιών και στην «λειτουργική», de facto ενοποίηση όλων αυτών των περιοχών με πολιτικό κέντρο αναφοράς την Άγκυρα και με τοπικό κέντρο αναφοράς (οικονομικό, μορφωτικό, συγκοινωνιακό κ.λπ.) την Αδριανούπολη. Οι επαφές των γνωστών πρακτόρων της Τουρκίας με ομολόγους τους στην Βουλγαρία είναι ενδεικτικές της τακτικής αυτής. Κεντρικό στοιχείο της οποίας είναι και ο έλεγχος επί των Μουσουλμάνων – στην Ελλάδα, αλλά και στη Βουλγαρία – που θέλει η Άγκυρα να αποκτήσει. Συμπληρωματικά των ανωτέρω -και αναγκαία- συστατικά της τούρκικης τακτικής αποτελούν η απόκτηση σύμμαχων και η εκμετάλλευση του διεθνούς δικαίου.

Υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών δημιουργούνται δεσμοί -θα πρόκειται, στην πραγματικότητα, για σχέση υποτέλειας- μεταξύ Βουλγαρίας και Τουρκίας. Δεν μου είναι γνωστό τι υπόσχονται οι Αμερικανοί και οι Τούρκοι στους Βουλγάρους, σε σχέση με την ελληνική Θράκη. Είναι, όμως, αξιοπρόσεκτο ότι βουλγαρικοί σωβινιστικοί κύκλοι (τις απόψεις των οποίων διοχετεύουν και βουλγαρικά μέσα δημοσιότητας) ισχυρίζονται ότι ζει, στην Ελλάδα, μεγάλος αριθμός Βουλγάρων. (Αν εννοούν τους Πομάκους, διαφωνούν με την τουρκική προπαγάνδα, που θέλει να είναι Τούρκοι οι Πομάκοι, αυτοί οι απόγονοι των αρχαίων Θρακών). Οι ίδιοι βουλγαρικοί κύκλοι επαναλαμβάνουν την εξωφρενική πρόβλεψη, ότι η Ελλάδα θα επιτεθεί κατά της Βουλγαρίας. Tι σημαίνουν αυτά;

Το γεγονός, πάντως ότι η Τουρκία εξακολουθεί να έχει την υποστήριξη των Αμερικανών ενισχύει τις ελπίδες της, ότι θα μπορέσει να μεταχειρισθεί, για τους επεκτατικούς της σκοπούς, το δίκαιο των μειονοτήτων, όπως αυτό εξελίσσεται, ειδικότερα την προϊούσα ενδυνάμωση της αρχής του αυτοπροσδιορισμού, τις νύξεις της ΔΑΣΕ ότι οι χώρες μέλη της μπορούν, αν θέλουν, να αναγνωρίσουν στα μέλη μειονοτήτων, δικαιώματα εν σχέσει με τις περιοχές στις οποίες διαμένουν, και τις προτροπές να διευκολύνεται η επαφή μελών μειονοτήτων με τη χώρα, με την οποία θεωρούν ότι έχουν δεσμούς.

Και, βέβαια, η Τουρκία εκμεταλλεύεται τα λάθη μας:

Την αποτυχία μας, μέχρι τώρα, να προστατεύσουμε τους ισλαμικού θρησκεύματος Έλληνες πολίτες, ώστε να μη γίνουν όργανα -και, τελικά, θύματα- του τουρκικού ιμπεριαλισμού. Την αποτυχία μας να πλησιάσουμε πραγματικά την καλόπιστη μεγάλη πλειονότητα των μουσουλμάνων και να τους βοηθήσουμε να ενσωματωθούν στην κοινωνία, διατηρώντας και καλλιεργώντας, όσο θέλουν, το μειονοτικά τους χαρακτηριστικά. Τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο ενίοτε αντιδράσαμε στον προβοκατόρικο χαρακτήρα του τουρκικού επεκτατισμού, λαμβάνοντας, στο παρελθόν, ορισμένα περιοριστικά μέτρα ως προς τους Μουσουλμάνους, μέτρα ελάσσονα είναι αλήθεια, αλλά που κατέστησαν μερικούς από αυτούς ευάλωτους στην προπαγάνδα της Άγκυρας και, συγχρόνως, της έδωσαν επιχειρήματα.

Η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε και εκμεταλλεύεται, επίσης, την μοιραία πολιτική μας, που συνίσταται στη νομιμοποίησή της ως προς τους ελληνικής ιθαγένειας Μουσουλμάνους και στη (γνήσια ή προσποιητή) εντύπωση της πολιτικής μας ηγεσίας, ότι μπορεί να έλθει μαζί της σε συμφωνία για ζητήματα που τους αφορούν. Στην πολιτική μας αυτή οφείλονται και οι ειδικές ελληνοτουρκικές συμφωνίες (όπως το εκπαιδευτικό πρωτόκολλο του 1978), που συνέβαλαν στον εκτουρκισμό των Μουσουλμάνων και δημιούργησαν διαύλους επιρροής της Τουρκίας. Η ανεπαρκής μέριμνα για την γενικότερη εθνική μας ισχύ (διπλωματική, οικονομική και, ιδίως, στρατιωτική) απετέλεσε καίριο λάθος, που οι αντίπαλοί μας επίσης εκμεταλλεύθηκαν.

ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ

Τι έχει πετύχει η Τουρκία μέχρι σήμερα σε αυτά τα μειονοτικά θέματα:

Στην Ίμβρο και την Τένεδο -στρατηγικής σημασίας νησιά- ο Ελληνισμός έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Οι ελάχιστοι ομογενείς που παραμένουν στην Πόλη, χωρίς να συνιστούν ουσιαστική ελληνική παρουσία, είναι, για την Άγκυρα, πολύτιμο πολιτικό αντίβαρο (επειδή, βέβαια, εμείς το επιτρέπουμε να το χρησιμοποιούν σαν τέτοιο). Την εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνουν οι προσπάθειες της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα, να πείσει ομογενείς να επιστρέψουν στην Πόλη. Η Άγκυρα ανησυχεί ότι θα μείνει χωρίς αντίβαρο και χωρίς ομήρους.

Εδώ στη Θράκη, η Τουρκία έχει επιτύχει ανησυχητικά μεγάλο βαθμό ενοποίησης και Τουρκοποίησης των μειονοτήτων. Έχουν διαμορφωθεί πραγματικοί δεσμοί (οικονομικοί, εκπαιδευτικοί και άλλοι) μεταξύ σημαντικού αριθμού Μουσουλμάνων και της Τουρκίας, πράκτορες της οποίας εμφανίζονται ως εκπρόσωποι τους, στο ελληνικό κοινοβούλιο κατά το παρελθόν, αλλά και διεθνώς, προσπαθώντας να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι οι Μουσουλμάνοι καταπιέζονται στην Ελλάδα. Συντονίζονται δε και με την ηγεσία των Μουσουλμάνων στην Βουλγαρία.

Η Άγκυρα οργανώνει τους Μουσουλμάνους στη χώρα μας, ώστε να τους ποδηγετεί, και έχει αποκτήσει μέσα πίεσης εδώ, μέσα στην Ελλάδα. Δεν είναι υπερβολικό να λεχθεί πως έχει φθάσει να ασκεί de facto συγκυριαρχία, μέσω του Γενικού Προξενείου της στην Κομοτηνή, μέσω των πρακτόρων της, μέσω των Μουσουλμάνων που εκβιάζει, αλλά, πιθανότατα, και μέσω αυτών που εξαγοράζει. Αναφέρομαι στις επίμονες φήμες περί μυστικών κονδυλίων που μοιράζει το Γενικό Προξενείο σε Μουσουλμάνους, για σκοπούς όπως οι αγορές επιλεγμένων ακινήτων και οι μυστικές επιχορηγήσεις μουσουλμανικών καταστημάτων. Τα μέσα παρέμβασης συμπληρώνονται από τους δασκάλους (κάποτε και από τους θρησκευτικούς λειτουργούς), από τα σχολικά βιβλία που η Άγκυρα θέλει να στέλνει εδώ, από την προπαγάνδα των τουρκικών μέσων δημοσιότητας.

Η Άγκυρα έχει επιτύχει, επίσης, να προσδώσει στην Αδριανούπολη τις προοπτικές κέντρου της ευρύτερης περιοχής. Σαφής είναι, εξάλλου η εντύπωση πως η Τουρκία έχει εξασφαλίσει την ανοχή, αν όχι και υποστήριξη, των Ηνωμένων Πολιτειών, για την επεκτατική της τακτική.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Πόσο, λοιπόν, κινδυνεύει να καταστεί η Θράκη «μια άλλη Κύπρος»; Η απάντηση είναι ότι αυτό έχει ήδη συμβεί αρκετά, αφού εφαρμόζονται ορισμένα από τα τακτικά σχέδια της Τουρκίας, όπως είναι η υπαγωγή των Μουσουλμάνων στον έλεγχό της και η χρησιμοποίησή τους για σκοπούς αντίθετους με τα πραγματικά τους συμφέροντα. Όπως είναι, επίσης, η αυτοπροβολή της Τουρκίας ως «προστάτιδος» των Μουσουλμάνων στην Ελλάδα (αλλά και στην Βουλγαρία) και η αξιοποίηση των δικών μας λαθών, τα οποία αναφέραμε. Με τέτοια μέσα, στα οποία συγκαταλέγονται η εξασφάλιση ισχυρών συμμάχων και η συνεχής αναβάθμιση των τούρκικων ενόπλων δυνάμεων, η Toυρκία ήδη -επαναλαμβάνω- ασκεί στην πράξη, συγκυριαρχία στην ελλαδική Θράκη. Η Άγκυρα συνεχίζει, συγχρόνως, τις προσπάθειες εφαρμογής των υπολοίπων σχεδίων της: Για την αναγνώριση των Μουσουλμάνων ως μιας, ενιαίας, «τουρκικής κοινότητας». Για την κατασκευή μιας ενιαίας «εδαφικής βάσης» της μειονότητας αυτής, για την, κατά το δυνατόν, επέκταση της βάσης αυτής μέχρι τα σύνορα, ώστε να δημιουργηθεί εδαφική συνέχεια με την Τουρκία και για την επικράτηση του ισχυρισμού, ότι οι Μουσουλμάνοι έχουν οιονεί εθνικά δικαιώματα επί των εδαφών όπου σήμερα διαμένουν. Για την αναγνώριση ενιαίας ηγεσίας των Μουσουλμάνων, η οποία να ελέγχεται από την Άγκυρα και να αναγνωρίζεται διεθνώς.

Η Τουρκία ελπίζει ότι, με τα μέσα αυτά και με την συμπαράσταση των ισχυρών της συμμάχων, που θα την βοηθήσουν να εκμεταλλευθεί ορισμένες τάσεις του δικαίου των μειονοτήτων, θα καταφέρει, τελικά, να ενσωματώσει τα ελληνικότατα αυτά εδάφη.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Τι μπορούμε να κάνουμε για να μη συμβεί αυτό; Νομίζω πως η πολιτική, την οποία οφείλουμε να ακολουθήσουμε, είναι απαραίτητο να συνδυάζει δύο στοιχεία: Αφ’ ενός την εξασφάλιση της άσκησης όλων των δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων συμπατριωτών μας. Και αφ’ ετέρου την προστασία μας από τον ιμπεριαλισμό της Άγκυρας, αλλά και την προστασία των Μουσουλμάνων συμπατριωτών μας, ώστε να μη καταστούν θύματα του ιμπεριαλισμού αυτού, όπως οι Τουρκοκύπριοι, που αναγκάζονται να εγκαταλείπουν την Κύπρο, υπό την πίεση των εποίκων και των στρατευμάτων κατοχής. Η πολιτική αυτή -η μόνη ορθή- συνεπάγεται, φυσικά, την επίσημη αναγγελία, ότι η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει, πλέον, πως η Τουρκία έχει οποιοδήποτε δικαίωμα να αναμειγνύεται σε θέματα ελληνικής ιθαγένειας Μουσουλμάνων ή να παριστάνει ότι ενδιαφέρεται γι’ αυτούς. Η κατάργηση του τουρκικού Γενικού Προξενείου στην Κομοτηνή, ο τερματισμός εφαρμογής των ελληνοτουρκικών εκπαιδευτικών συμφωνιών και πρωτοκόλλων και, βεβαίως, η αυστηρή πάταξη κάθε πράξης υπονομευτικής της ελληνικής κυριαρχίας -χωρίς, το ξαναλέω, να θίγονται τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων- αποτελούν, επίσης, αναγκαίες και επείγουσες ενέργειες.

Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι. Διότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί τα μειονοτικά δικαιώματα για να προωθεί τους σκοπούς της. Μια τακτική που θα συνίστατο στην παρεμπόδιση άσκησης των δικαιωμάτων αυτών, έκτος του ότι θα ήταν απαράδεκτη καθ’ εαυτή, μόνο τον τουρκικό επεκτατισμό θα εξυπηρετούσε. Τα μειονοτικά, όμως, δικαιώματα έχουν όρια, τα οποία πρέπει να καθορίζει το υπέρτερο καθήκον προστασίας των μειονοτήτων, αλλά και της πλειονότητας, από έξωθεν κινδύνους. Η πολιτική αυτή -η μόνη ορθή- προϋποθέτει μία γενικότερη αλλαγή της στάσης του Ελληνισμού απέναντι στην Τουρκία. Διότι πως θα εξηγήσουμε τα αμυντικά μέτρα που θα λάβουμε εδώ, όταν συνεχίζονται οι διακοινοτικές συνομιλίες στην Κύπρο, όταν πραγματοποιούνται συναντήσεις τύπου Νταβός, όταν δεν καταγγέλλουμε διεθνώς την ολοκληρωτική και γενοκτόνο Άγκυρα;

Απαραίτητο, τέλος, στοιχείο της νέας πολιτικής είναι η αύξηση της εθνικής μας ισχύος, στρατιωτικής, διπλωματικής και οικονομικής. Και η ακτινοβολία ελληνικού πολιτισμού, από εδώ προς ολόκληρη την περιοχή.

Οι Πομάκοι ξεσκεπάζουν την Τουρκία στον ΟΑΣΕ 29/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τα θερμότερα μας συγχαρητήρια στους Πομάκους για την πίστη και την προσήλωσή τους στον αγώνα και το πείσμα με το οποίο μάχονται. Δυστυχώς για πολλοστή φορά το ελλαδικό κράτος -όπως και σύσσωμο το ελλαδικό πολιτικό σύστημα- έχει αυτούς τους ανθρώπους περιθωριοποιημένους. Εμείς απορούμε: Αφού κόπτονται οι πάντες τόσο πολύ για τα δικαιώματα των ξένων μουσουλμάνων μεταναστών στην Ελλάδα, γιατί άραγε δεν τους ενδιαφέρει η κατάσταση των μουσουλμάνων Πομάκων; Μήπως διότι εκτός από μουσουλμάνοι είναι και περήφανοι Έλληνες;

Οι Πομάκοι στον ΟΑΣΕ [πηγή φωτογραφίας: skinious.blogspot.com]

‘Arcadia’
«Κι άλλο ξεσκέπασμα της τουρκικής διείσδυσης στη Θράκη από Έλληνες Πομάκους στον ΟΑΣΕ»
17 Οκτωβρίου 2009

Μεταφέρω εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τη μηνιαία εφημερίδα «ΖΑΓΑΛΙΣΑ», που εκδίδεται από Ελληνες Πομάκους στη Θράκη. Το βρήκα άκρως ενδιαφέρον, φυσικά «θαμμένο» από τα κλασσικά ΜΜΕ και επίσης άκρως συγκινητικό. Ναι, συγκινητικό. Οι άνθρωποι αυτοί, οι Πομάκοι, παρόλο που το κράτος, παλαιότερα τουλάχιστον, τους συμπεριφέρθηκε με άσχημο τρόπο, αποτελούν αναπόσπαστο ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ και βροντοφωνάζουν την αγάπη τους για την πατρίδα όπου βρεθούν και όπου σταθούν… Τώρα τους άκουσε κι ο ΟΑΣΕ στην Βαρσοβία… Το γιατί τους άκουσε, διαβάστε το από την ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ενδιαφέρουσα εφημερίδα στην οποία, για άλλη μια φορά σας συνιστώ να γραφτείτε συνδρομητές.

…»ΘΡΙΑΜΒΟΣ του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΜΑΚΩΝ στον Ο.Α.Σ.Ε. Πανικός στην Τουρκική αντιπροσωπεία – Απόπειρα τρομοκράτησης της Πομακικής αντιπροσωπείας.

Στην ετήσια Σύνοδο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΑΣΕ (OSCE) στην Βαρσοβία της Πολωνίας (29.9.2009), συμμετείχε αντιπροσωπεία του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων (με έδρα την Κομοτηνή), αποτελούμενη από τους κ. Σερήφ Μουσταφά και Ιμάμ Αχμέτ. Ο κ. Σερήφ Μ. στηνπαρέμβασή του στην Γερμανική γλώσσα (29.9.2009 στην απογευματινή Συνεδρία), έθεσε ωμά το θέμα της καταπίεσης και της τρομοκρατίας που υφίστανται οι Πομάκοι εκ μέρους μηχανισμών που λειτουργούν μέσα στην Ελληνική Θράκη, αλλά υποστηρίζονται και ενθαρρύνονται πολιτικά και οικονομικά από το Τουρκικό κράτος, είτε απευθείας, είτε δια μέσω του Τουρκικού προξενείου Κομοτηνής.

Παρόλο που η Σύνοδος πραγματοποιείται με δημοκρατικό τρόπο, ο εκνευρισμός της Τουρκικής αντιπροσωπείας ήταν τέτοιος, ώστε όταν κάποια στιγμή η Πομακική αντιπροσωπεία βγήκε από την αίθουσα, μέλη της επίσημης Τουρκικής αντιπροσωπείας με επικεφαλής τον Τούρκο διπλωμάτη Τουφάν Χουμπέτς, προσέγγισε τον Μουσταφά Σερήφ σε μια προσπάθεια κατατρομοκράτησής του και ζητώντας του εξηγήσεις, για ποιο λόγο επιτίθεται εναντίον της Τουρκίας. Η Πομακική αντιπροσωπεία αντέδρασε αμέσως και ανταπάντησε στην Τουρκική πρόκληση, αλλά ταυτόχρονα προσέγγισε το σημείο του συμβάντος και ο Έλληνας πρεσβευτής στον ΟΑΣΕ κ. Βασ. Εικοσιπένταρχος, η παρέμβαση του οποίου απομάκρυνε τους Τούρκους.

Στη συνέχεια η Πομακική αντιπροσωπεία διαμαρτυρήθηκε για την πράξη τρομοκρατίας της διπλωματικής αποστολής του Τουρκικού κράτους στην προεδρεύοντα της Συνόδου του ΟΑΣΕ κα. Floriane Hohenberg, η οποία υποσχέθηκε ότι η πράξη των Τούρκων διπλωματών δεν θα μείνει χωρίς κυρώσεις και ότι θα χειριστεί στο εξής το θέμα των Ελλήνων Πομάκων με ιδιαίτερη προσοχή. Η δήλωση αυτή ικανοποίησε στο μέγιστο βαθμό την Πομακική αντιπροσωπεία, η οποία αμέσως μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα, συνέταξε και επίσημη καταγγελία σε βάρος του Τουρκικού κράτους και των Τούρκων διπλωματών στον ΟΑΣΕ.

Οι Τούρκοι έδειξαν για άλλη μια φορά ότι δεν σέβονται τις δημοκρατικές λειτουργίες και ότι είναι ανέτοιμοι να συμμετάσχουν σε παρόμοιους θεσμούς. Η επιθετικότητά τους, τους εξέθεσε και απέδειξε με πανηγυρικό τρόπο το ορθό των Πομακικών αιτιάσεων. Να σημειώσουμε ότι, στη Συνδιάσκεψη συμμετείχε και αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας Δυτικοθρακιωτών Τούρκων Ευρώπης, η οποία φυσικά υπέστη μία μεγάλη ήττα αφού όλα τα επιχειρήματα της έμειναν στον αέρα. Έφυγαν σαν βρεγμένες γάτες… Ήρθε η ώρα το Πομάκικο κίνημα να τους απαντά σε κάθε διεθνή οργανισμό, διότι μέχρι τώρα έπαιζαν χωρίς αντίπαλο. Θα σταματήσει το ψέμα ότι όλοι οι μουσουλμάνοι στην Ελληνική Θράκη είναι Τούρκοι. Οι Πομάκοι πλέον δεν είναι ανυπεράσπιστοι, απέκτησαν φωνή και οργάνωση.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων και η εφημερίδα ΖΑΓΑΛΙΣΑ ανοίγουν μια νέα σελίδα στο Πομάκικο κίνημα μετά την ίδρυση του πρώτου Πομακικού θεσμού στην Ελλάδα, του Κέντρου Πομακικών Ερευνών, το 1996 στην Κομοτηνή. Να σημειώσουμε ότι οι Τούρκοι είχαν επιτεθεί στον ΟΑΣΕ και εναντίον του Κέντρου Πομακικών Ερευνών, στις 10.10.2006 (10 χρόνια μετά την ίδρυσή του), ισχυριζόμενοι ότι η ίδρυση του παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάνης… Τότε, δυστυχώς, η πρόκληση έμεινε αναπάντητη!…»

Το Τουρκικό προξενείο και το πομακικό ΟΧΙ 30/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Αναδημοσιεύουμε το αφιέρωμα του πανθρακικού «Αντιφωνητή» στη διαχρονικά ανθελληνική και αντιπομακική δράση του Τουρκικού προξενείου Κομοτηνής. Το καταθλιπτικό είναι ότι η ελληνική πολιτεία όχι μόνο αφήνει το πεδίο ελεύθερο στους Τούρκους πράκτορες, αλλά πολλές φορές επιδεικνύει προθυμία υποχώρησης στις τουρκικές απαιτήσεις. Πάντοτε ο εναπομείνας Ελληνισμός εν Τουρκία χρησιμοποιείται ως υπό απειλή όμηρος για να επιτευχθεί η ελληνική υποχώρηση. Ωστόσο από τη δεκαετία του 1920 και του 1930 έχουν επέλθει πολλές αλλαγές με αποτέλεσμα την εκδίωξη του μεγαλύτερου μέρους των Ελλήνων της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Στο σύνολό τους οι συνθήκες καταπατήθηκαν κατάφωρα από την Τουρκία, ενώ η Ελλάδα φοβισμένη τις τηρεί πιστά.

Από τη δράση του Τουρκικού προξενείου σημειώνουμε τη διενέργεια προβοκάτσιας, τον με δελεασμό ή απειλές εκτουρκισμό των μη Τούρκων μουσουλμάνων και τέλος την κατασκοπία. Από την άλλη, υπάρχει και η παρουσία Ελλήνων πολιτών μουσουλμάνων, μη Τούρκων στην καταγωγή ή το φρόνημα, οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν την ταυτότητα και τη ζωή τους μακριά από το τουρκικό προξενείο. Με ιδιαίτερη μάλιστα χαρά βλέπουμε τις ελληνικές σημαίες υπερήφανα να κυματίζουν στο πομακοχώρι της Θράκης, Μεγάλο Δέρειο, ανήμερα της εθνικής εορτής, διερμηνεύοντας την ψυχική ανάταση ως το πομακικό ΟΧΙ στις τουρκικές συνωμοσίες κατά της Ελλάδας και της ιδίας της πομακικής μειονότητας.

Δυτική Θράκη [πηγή: http://2.bp.blogspot.com/_yKNOLKZTd2Q/SZdH8hwqc6I/AAAAAAAAAc8/wEJl2SZGbyY/s320/p5.png]

‘Αντιφωνητής της Θράκης’
«Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: Χθες και σήμερα»
29 Οκτωβρίου 2009
Κώστας Καραΐσκος
*

…Το ζήτημα ως τίτλος, ως γενικό πλαίσιο, είναι χιλιοειπωμένο αλλά νομίζω ότι ποτέ δεν εκτέθηκε συστηματικά, διαχρονικά και λεπτομερειακά. Επειδή όμως η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια, αποφασίσαμε ως «Αντιφωνητής» να αναζητήσουμε και κατόπιν να εκθέσουμε στην τοπική μα και στην ελλαδική κοινωνία μερικά στοιχεία επιπλέον από όσα λέγονται –  ή μάλλον ψιθυρίζονται. Γιατί ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που αφορά το σύνολο του μειονοτικού ζητήματος στη Θράκη είναι ότι όλα συζητούνται σε παρέες και καφενεία. Το μείζον δηλαδή θέμα της περιοχής βρίσκεται εκτός δημοσίου διαλόγου και πολιτικής ατζέντας, λες και δεν υπάρχει. Ειδικά η πτυχή αυτή για την οποία σήμερα μιλάμε, η δράση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, θίγεται σπανίως και μονάχα είτε από κάποιον τολμητία πολιτευτή είτε σε κάποιαν ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών (που μπορεί και να μην κοινοποιηθεί ποτέ στο κοινό) είτε σε κάποιο ανώδυνο παραπολιτικό σχόλιο του Τύπου.

Θυμάμαι παλιότερες προσπάθειες που αφορούσαν την έγερση ενός πανώ σε μια παρέλαση ή την κυκλοφορία μιας αφίσας, ενέργειες που γινόντουσαν σε συνθήκες μυστικότητας και συνωμοτισμού, λες και βρισκόμασταν σε κάποιο εχθρικό κράτος. Και δεν μιλάμε για εποχές απομακρυσμένες χρονικά, όταν οι κρατικοί μηχανισμοί μπορούσαν να συνθλίψουν κάθε ανεπιθύμητη πρωτοβουλία πολιτών, αλλά για την τελευταία 20ετία. Σήμερα που, δόξα τω Θεώ, η ελευθερία του λόγου είναι κεκτημένο της ελλαδικής κοινωνίας, τουλάχιστον από τους εχθρούς της πατρίδας μας οι οποίοι ελεύθερα βρίζουν και προσβάλλουν οτιδήποτε ελληνικό, νομίζω ότι και οι Έλληνες πατριώτες που ανησυχούν για τον τόπο τους μπορούν να εκφράζουν τους προβληματισμούς τους και να μιλούν για όποιο ζήτημα επιθυμούν, ασχέτως αν αυτό άπτεται των διεθνών σχέσεων της χώρας ή της εξωτερικής της πολιτικής. Όταν διακυβεύεται τοπικά η κοινωνική γαλήνη, η δημοκρατία, η ασφάλεια, το ίδιο το μέλλον της περιοχής, εμείς τουλάχιστον δεν μπορούμε να ανεχόμαστε την ύπαρξη θεμάτων ταμπού.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον η ιστοσελίδα που εγκαινιάσαμε στο Διαδίκτυο μα και η καμπάνια μας όλη έχει σήμα της τον …ελέφαντα. Όπως ενδεχομένως γνωρίζετε υπάρχει ένα ποίημα του Τέρυ Κέτερινγκ, με τίτλο «Ο ελέφαντας στο δωμάτιο». Λέει περίπου:

Υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο.
Είναι μεγάλος και κάθεται γονατιστά, γι’ αυτό είναι δύσκολο να τον αποφύγεις.
Παρόλα αυτά στριμωχνόμαστε από δίπλα του με φράσεις όπως «Τι κάνεις;» και «Είμαι μιά χαρά!» και χίλιες άλλες κοινότυπες φλυαρίες.
Μιλάμε για τον καιρό. Μιλάμε για τη δουλειά. Μιλάμε για όλα τ’ άλλα, εκτός από τον ελέφαντα στο δωμάτιο.
Υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο. Όλοι το ξέρουμε πως είναι εκεί. Σκεφτόμαστε τον ελέφαντα καθώς μιλάμε μεταξύ μας. Είναι συνέχεια στο μυαλό μας. Γιατί, βλέπεις, είναι ένας πολύ μεγάλος ελέφαντας. Μας έχει πληγώσει όλους. Αλλά δε μιλάμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο.

Το ποίημα βέβαια έχει γραφεί για άλλη περίσταση, όμως έρχεται κουτί για την δική μας. Έχουμε έναν παράγοντα της τοπικής ζωής στη Θράκη τέτοιου εκτοπίσματος και όλοι κάνουν σαν να μην υπάρχει. Ε, λοιπόν σήμερα θα μιλήσουμε για την παρουσία του, ξεκινώντας από τη μέρα που ήρθε στο δωμάτιό μας.

Το 1923, αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την Συνθήκη της Λωζάνης, ήρθε με το έτσι θέλω κι εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή ένας Τούρκος διπλωμάτης, χωρίς καμμία συμφωνία, χωρίς καμμία αμοιβαιότητα, μόνο με τον αέρα του νικητή στην πρόσφατη σύρραξη. Σύντομα ο αέρας του αυτός άρχισε να γίνεται αισθητός στη Θράκη. Ο Γενικός Διοικητής Θράκης Γ. Μπούμπουλης, σε έγγραφό του προς το Υπουργείο Εξωτερικών το 1926 επεσήμαινε: «η μόνη οργάνωσι κατά της ασφαλείας του Κράτους γίνεται παρά του Τούρκου Προξένου, αλλ’ ευτυχώς λόγω της αμερολήπτου και πατρικής διοικήσεώς μας του τουρκικού στοιχείου, ούτος κατέστη ανίκανος να εύρη κατάλληλον έδαφος. Δια τον λόγον τούτον προσπαθεί ίνα δια ψευδών διαμαρτυριών, φθάση εκβιάζων το τουρκικόν στοιχείον εις το ποθούμενόν του. Το ότι πάντοτε ενεργεί κακή τη πίστη εφάνη εμπράκτως εκ του τελευταίου επεισοδίου το οποίον ήθελε να δημιουργήση μετά του στρατού ότι δήθεν οι στρατιώται εφώναζον «Κάτω η Τουρκία», «Κάτω ο Κεμάλ». Τούτο εν γνώσει ότι δεν είναι αληθές το εδημιούργησε δια να φανατίση το τουρκικόν στοιχείον αλλά δυστυχώς δι’ αυτόν εύρε τούτον απαθέστατον και δεν ηδυνήθη να το εξεγείρη. Αυτή είναι η Πολιτεία του Τούρκου προξένου…

Λίγο μετά, από κοινού με την Τουρκική πρεσβεία της Αθήνας, ο Τούρκος Πρόξενος Κομοτηνής διαμαρτυρήθηκε για τη δράση των αποκαλούμενων «παλαιομουσουλμάνων» και ζήτησε την απέλασή τους. «Οι παλαιομουσουλμάνοι» είχαν καταφύγει στη Θράκη, λόγω της αντίθεσής τους με τον Μουσταφά Κεμάλ και ανέπτυξαν δραστηριότητα εναντίον των κεμαλικών ιδεών, με κορυφαίο τον τελευταίο σεϊχουλισλάμη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τον Μουσταφά Σαμπρή Εφέντη. Τις διαμαρτυρίες ακολούθησε υπόμνημα του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Tevfik Rusdu Aras που ζητούσε την εξορία των «παλαιομουσουλμάνων» και αποκάλυπτε την υποχωρητικότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Τον Δεκέμβριο του 1927 θα εκδοθεί απόφαση (που προσωρινά ανεστάλη) για να εκτοπιστούν στη Λαμία. Χαρακτηριστικό είναι το τηλεγράφημα (6/12/1927) που απέστειλε στον τότε Υπουργό Εξωτερικών ο δικηγόρος Ι. Πολιουδάκης, το οποίο αναφερόταν «στην αναστάτωση της κοινής γνώμης του θρακικού λαού» για την εξορία των έξι αντικεμαλικών, τονίζοντας τον ρόλο του τουρκικού προξενείου:

«Κοινή γνώμη θρακικού λαού ανάστατος επί εξορία εξ αντικεμαλικών τούρκων διαμένοντων εν Θράκη. Αυτοί δια τας υπηρεσίας των προς το ελληνικόν κράτος κατεδικάσθησαν υπό Κεμάλ εις θάνατον. Διαμένοντες Ξάνθην, εκδίδοντες τουρκικήν εφημερίδαν, αγωνιζόμενοι κατά κεμαλικής προπαγάνδας, κατά των ψευδολογιών τας οποίας γράφουν τουρκικαί εφημερίες Κωνσταντινουπόλεως και Αγκύρας, υπερασπιζόμενοι απόψεις Ελληνισμού, τουρκικόν προξενείον ως φαίνεται εισηγήθη αρμοδίως εξορισθώσιν. Αφέθη αυτώ ελεύθερον έδαφος προς δράσιν. Λαός διατελεί εν δικαία εξεγέρσει, διότι βλέπει ότι αντί ευγνωμοσύνης ποτίζονται οι άνθρωποι αυτοί χολήν και αντί περιθάλψεως δέχονται λακτίσματα από το Έθνος υπέρ ου ηγωνίσθησαν κατά κοινού εχθρού, εξοριζόμενοι. Είναι ο Πατριάρχης των Τούρκων Μουσταφά Σαμπρί, μετά του υιού του Χαξή Βέης, Συνταγματάρχης πυροβολικού, όστις κατά Ευρωπαϊκόν πόλεμον προκινδυνεύσας έσωσεν Έλληνας από σφαγήν, Τεφήκ Βέης φιλέλλην Τούρκος λαογράφος και ποιητής, Ιτζέτ Βέης δημοσιογράφος, άλλοτε υποδιοικητής Δαρδανελλίων, σώσας από σφαγήν Έλληνας περιφέρειάς του, Δαούτ Βέης, αρχηγός Κιρκασίων, προσενέγκων Ελληνικώ Στρατώ Μ. Ασίας τρόφιμα, ξυλείαν 500.000 δραχμ. δωρεάν και δι΄ ιδίων δαπανών επιβιβάσας πρόσφυγας Πανόρμου πλοία κατόπιν μάχης προς Τουρκικόν στρατόν. Λαός διατελεί κατάπληκτος δι΄ εξορίαν τούτων. Όλοι διερωτούν: Είμεθα κράτος ελεύθερον ή υποτελείς τω Κεμάλ; Δια τούτο αναγκαζόμεθα θα φαινόμεθα τόσον αγνώμονες προς τους ευεργέτες μας; Ετοιμάζονται διαμαρτυρίαι λαού προς Βουλήν και Κυβέρνησιν. Πολιουδάκης Δικηγόρος» .

Η εφημερίδα Μακεδονία στις 26/2/1928 έγραφε χαρακτηριστικά για το ζήτημα με το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής:

«Υπό τα όμματα του «διαπρεπούς» γενικού διοικητού κ. Ζαφειρόπουλου και υπό την άμεσον αυτού «αυστηράν» επίβλεψιν, σημειούται καθ΄ όλην την Δυτικήν Θράκην, όργια μουσουλμάνων τα οποία δέον να εφελκύσουν την προσοχήν της Κυβερνήσεως, διότι θίγουν – διατί να μην είπω υπονομεύουσι – την  κρατικήν και εθνικήν μας υπόστασιν. Από έτους και πλέον εγνώσθη και διεπιστώθη ότι η κεμαλική προπαγάνδα οργιάζει εις την Δυτικήν Θράκην. Το Τουρκικόν προξενείον Κομοτηνής αποτελεί το Κέντρον των κινήσεων και των κατευθύνσεων. Το Προξενείον τούτο υποστηρίζει ηθικώς και υλικώς τους διαφόρους πράκτορας, οι οποίοι περιέρχονται τα τουρκικά χωρία και εκβιάζουν τους κατοίκουςτρομοκρατούν και αυτούς τους πρόσφυγας, εν συνεννοήσει και συμπράξει μετά των διαφόρων επιχειρηματιών και διαδίδουν και βεβαιούν ότι η Δυτική Θράκη θα καταληφθή λίαν προσεχώς υπό των Τούρκων και ότι όσοι υποστηρίζουν τους Έλληνας και όσοι δεν εκτελούν το καθήκον των θα πάθουν όσα έπαθαν εις την Μικράν Ασίαν εκείνοι οι οποίοι έπραξαν τα ίδια. Η οργάνωσις των κεμαλικών με κέντρον το Προξενείον της Κομοτηνής εντείνεται ολοένα και νομίζομεν ότι πρέπει να επιστήση την προσοχήν της Κυβερνήσεως, διότι η εξάπλωσις της προπαγάνδας, με τας φανεράς πωλήσεις λαχείων του τουρκικού στόλου, λαμβάνει την χροιάν σκανδάλου.» ενεργούντες εράνους υπέρ της τουρκικής αεροπορικής αμύνης. Εξηκριβώθη ότι συνελέγησαν σεβαστά ποσά και απεστάλησαν εις Άγκυραν. Το έργον των πρακτόρων του Κεμάλ δεν περιορίζεται εις το σημείον τούτο. Η θρασύτης των έφθασε μέχρι του σημείου, ώστε να

Άλλη μαρτυρία της εποχής εκείνης δίνει η «Εφημερίς των Βαλκανίων» που εξεδίδετο επίσης στη Θεσσαλονίκη. Έγραφε λοιπόν στις 28/2/1928:

«Ωσάν όμως μη ήρκουν,  ιδρύθη εσχάτως εν Ξάνθη λέσχη υπό την επωνυμίαν «Σωματείον της Νεολαίας». Το σωματείον τούτο είναι παράρτημα του εν Τουρκία κυβερνητικού λαϊκού κόμματος, του οποίου, ως γνωστόν, πρόεδρος είναι ο Μουσταφά Κεμάλ. Σκοπός του σωματείου τούτου είναι η διάδοσις του κεμαλισμού και η διά παντός μέσου διάσπασις των κρατικών θεμελίων. Το σωματείον τούτο προσπαθεί διά διαφόρων μέσων να ενσπείρει διχονοίας μεταξύ Τούρκων και ελλήνων και διανοίξει χάσμα μεταξύ των μουσουλμάνων και κρατικών υπηρεσιών, ώστε να δικαιολογή τον εν Κωνσταντινουπόλει και Αγκύρα δημιουργούμενον εκάστοτε θόρυβον περί καταπιέσεων των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. Είναι ανάγκη να φροντίση το Κράτος με πολλήν προσοχήν ώστε να μηδενίσει πάσας τας ενεργείας των κεμαλικών, προπαντός είναι ανάγκη να προσέξη ιδιαιτέρως τους διαφόρους υπαλλήλους οι οποίοι για λόγους ευπιστίας και ελαφρότητος παραγνωρίζουν την σοβαρότητα της καταστάσεως και επιτρέπουν ακώλυτον την δράσιν των πρακτόρων του κεμαλισμού. Θα πρέπει να προσέξει τους διαφόρους υπαλλήλους, που για λόγους ευπιστίας και ελαφρότητας παραγνωρίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και επιτρέπουν ανενόχλητα τους κεμαλικούς πράκτορες να συνεχίζουν το έργο τους».

Βλέπετε ότι δεν αναφέρει ρητά το Προξενείο της Κομοτηνής, όμως είναι ευνόητο το ποιος υλοποίησε την πολιτική του κεμαλισμού στην περιοχή. Ένα άλλο αξιοσημείωτο είναι η περιγραφή της κατάστασης από την πλευρά της πλειονότητας, που θυμίζει δυστυχώς πάρα πολύ την σημερινή κι ας πέρασαν 80 χρόνια…

Το 1930 ήρθε η ώρα της πρώτης ελληνοτουρκικής φιλίας, Βενιζέλου – Κεμάλ και υπογράφτηκαν μια σειρά από συμφωνίες. Ένα ζήτημα που προέκυψε από το σύμφωνο φιλίας του 1930 ήταν η ίδρυση Γενικού τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή, το οποίο είχε ξεκινήσει αρχικώς ως διπλωματικό γραφείο. Αυτό που μέχρι και σήμερα αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό, όποτε γίνεται λόγος για τη συμφωνία εκείνη, είναι ότι είχε και μία άλλη ιδιαίτερη θρακική πτυχή, την έξωση από τη Θράκη και την Ελλάδα των 150 φιλελλήνων παλαιομουσουλμάνων, για χάρη του κεμαλισμού. Σε έγγραφο της βρετανικής πρεσβείας στην Άγκυρα αναφέρεται ότι ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Τουρκία Σπ. Πολυχρονιάδης είχε αποκαλύψει στο βρετανό διπλωμάτη D.Clerk, ότι οι απελάσεις των «παλαιομουσουλμάνων» ήταν τμήμα ενός προγράμματος αμοιβαίας συνεννόησης και συνδιαλλαγής που είχε προκύψει από την ελληνοτουρκική προσέγγιση και ότι η Τουρκία από την πλευρά της πρόκειται να υιοθετήσει μια πιο ελαστική στάση απέναντι στην ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Σπ. Πολυχρονιάδης όμως είχε αποκαλύψει ότι «εάν οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας δεν είχαν πάρει χαρακτήρα εγκαρδιότητας, θα είχε ακολουθήσει διωγμός της ελληνικής μειονότητας και εξασθένηση της», ενώ τελικά, όπως αποδείχτηκε, ούτε η απέλαση των παλαιομουσουλμάνων αλλά ούτε και το «φιλικό κλίμα» της εποχής  βελτίωσε τη θέση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Το τι συνέβη με τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης το γνωρίζουμε όλοι καλά και θα αναφερθούμε ακροθιγώς παρακάτω. Προς το παρόν όμως ας δούμε τι έγινε στη Θράκη την περίοδο που συζητάμε. Και αξίζει να το δούμε μέσα από τα λεγόμενα της Ittihad – i Ιslam» («Ένωση Μουσουλμάνων»). Το ισλαμικό αυτό σωματείο ιδρύθηκε στην Κομοτηνή στις 22 Δεκεμβρίου 1933 και πρόεδρος του ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Κιρκάσιος φυγάς, Hafuz Ali Resat. Σκοποί της ένωσης ήταν η θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των μουσουλμάνων και η σύσφιξη των σχέσεων όλων όσων ασπαζόταν τη διδασκαλία του Κορανίου, τις συνήθειες και τις παραδόσεις του μουσουλμανισμού. Μέλη της μπορούσαν να γίνουν οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες ενώ «δικαίωμα εγγραφής εις την Ένωσιν έχοσιν άπαντες οι μουσουλμάνοι τη θρησκείαν και πιστοί του ελληνικού κράτους υπήκοοι«. Για την επιτυχία των σκοπών της η Ένωση εργάστηκε με ζήλο για να μην περάσει η υποχρεωτική χρήση του λατινικού αλφαβήτου, που επέβαλε η Ελληνική  και η Τουρκική πολιτική, με την προσέγγιση των δύο χωρών το 1930, καθώς και για να απαγορευτεί η είσοδος δασκάλων από την Τουρκία, προκειμένου να διδάξουν στα μειονοτικά σχολεία. Κατήγγειλε δημόσια αρκετές φορές το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής και διαμαρτυρήθηκε όταν μετά από μια σειρά ενεργειών, «ότι στο όνομα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης τείνει να μεταβληθεί η μουσουλμανική σε τουρκική μειονότητα«. Το 1936 αναλαμβάνει Γενικός Διοικητής Θράκης ο Αθανάσιος Σουλιώτης – Νικολαϊδης, παλιός συνεργάτης του Ίωνα Δραγούμη. Αντιλαμβάνεται την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή, αναφέρει στους προϊσταμένους του το μεγάλο ζήτημα της τουρκικής προπαγάνδας, στη Θράκη, μέσω του τουρκικού προξενείου και ιδρύει στα πλαίσια της Γενικής Διοίκησης το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων, που μέχρι σήμερα έχει αρμοδιότητα την παρακολούθηση της εφαρμογής των διατάξεων της Συνθήκης της Λωζάνης για τις μειονότητες, με λίγα λόγια την παρακολούθηση της δραστηριότητας του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής.

Πάντως για τη δράση του τελευταίου δεν υπάρχει ίσως πιο κραυγαλέο παράδειγμα από εκείνο της προβοκάτσιας του 1955 με τη βόμβα στο «σπίτι του Ατατούρκ» στη Θεσσαλονίκη από τον Κομοτηναίο φοιτητή Οκτάι Ενγκίν. Όλοι γνωρίζουμε ότι η καταστροφή του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης μεθοδεύτηκε από το τουρκικό κράτος με τα Σεπτεμβριανά που ξέσπασαν από την δήθεν επίθεση στο τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, το θεωρούμενο και πατρικό σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ. Πώς όμως μεταφέρθηκαν οι δύο εκρηκτικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα κι έφτασαν στα χέρια του Ενγκίν; Με τον διπλωματικό σάκο του Προξενείου! Και πώς φυγαδεύτηκε στην Τουρκία ο δράστης όταν απελευθερώθηκε μετά τη σύλληψή του από τις ελληνικές Αρχές; Μέσα στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του Προξένου Κομοτηνής! Μιλάμε δηλαδή όχι για διπλωματική υπηρεσία αλλά για εγκληματική οργάνωση κι εμείς ακόμα καθόμαστε και μιλάμε για προξενικό δίκαιο, για διπλωματικά πρωτόκολλα και άλλα ανυπόστατα…

Δεν θέλω άλλο να σας κουράσω με ιστορικές αναφορές αλλά θεωρώ ότι ήταν χρήσιμη μία σύντομη αναδρομή σε ορισμένα πεπραγμένα της υπηρεσίας αυτής στον τόπο μας. Ας έρθουμε λοιπόν στο σήμερα να δούμε ποιοι λόγοι υποτίθεται ότι  επιβάλλουν την παραμονή της στον σβέρκο μας.

1) Το Προξενείο κάθε χώρας πρωτίστως απευθύνεται στους δικούς της πολίτες. Υπάρχουν σήμερα Τούρκοι πολίτες στη Θράκη; Ίσως μερικές δεκάδες; Τότε ποια είναι η …πελατεία του καταστήματος; Άλλο θέμα: η έκδοση βίζας. Η βίζα για την Τουρκία έχει καταργηθεί, άρα;  Πόσες γραφειοκρατικές δουλειές απομένουν και μάλιστα χρειάζονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο και καμμιά εικοσαριά υπαλλήλους; Σε δυό ώρες δρόμο βρίσκεται το Προξενείο της Θεσσαλονίκης, ποια λοιπόν είναι η αποστολή της υπηρεσίας αυτής; Κι αν ακόμη υπάρχει έργο που πρέπει να διεκπεραιωθεί, ας διατηρηθεί ένα γραφείο όπου θα αποσπώνται 1-2 υπάλληλοι από τη Θεσσαλονίκη να εξυπηρετούν τον κόσμο.

2) Υποτίθεται ότι το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής επιβλέπει την εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης. Ποια Συνθήκη, αυτήν που την κουρέλιασε από την πρώτη μέρα της υπογραφής της; Που δεν άφησε ούτε μία διάταξή της που να μην την παραβιάσει; Πού είναι η αυτοδιοίκηση της Ίμβρου και της Τενέδου; Πού είναι τα δικαιώματα των μειονοτικών, οι περιουσίες των χριστιανικών βακουφίων, κτλ κτλ; Αυτοί δεχόμαστε να επιτηρούν, μετά τα τόσα τους εγκλήματα, την εφαρμογή της ίδιας Συνθήκης από εμάς;

3) Λέγεται από κάποιους κύκλους ότι το Προξενείο γενικώς εγγυάται τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας. Αυτό πραγματικά μόνον ως ανέκδοτο μπορεί κανείς να το εκλάβει, κάτι που λέγεται για να γελάσουμε. Γιατί θα κλαίγαμε αν ήμασταν Κούρδοι, αν ήμασταν Ρωμηοί, αν ήμασταν Τούρκοι δημοκράτες. Δεν επεκτείνομαι περισσότερο.

Άρα λοιπόν δεν υφίσταται καμμία αντικειμενική αιτία για τη συνέχιση της λειτουργίας του Προξενείου στην Κομοτηνή. Ας δούμε ποιοι λόγοι επιβάλλουν την απομάκρυνσή του.

Οι πολιτικές του παρεμβάσεις σε προεκλογικές περιόδους είναι ίσως η πιο γνωστή του δραστηριότητα. Η λεγόμενη «γραμμή» διοχετεύεται μέσα από την άτυπη «Συμβουλευτική Επιτροπή» της μειονότητας και έγινε ολοφάνερη τον παρελθόντα Ιούνιο με το «Λευκό» στις Ευρωεκλογές. Μπορεί βέβαια να μην συγκέντρωσε πάνω από 8.000 ψήφους, όμως η δυναμική είναι πολύ μεγαλύτερη, για λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναπτύξω. Υπάρχουν τοπικά ελάχιστοι πολιτικοί που στηλιτεύουν δημοσίως την πολιτική αυτή του Προξενείου (Παναγιώτης Σγουρίδης, Ευριπίδης Στυλιανίδης…), καθώς οι περισσότεροι προτιμούν να λουφάξουν, έστω κι αν αδικηθούν, επιδιώκοντας την εύνοια του προξενικού μηχανισμού την επόμενη φορά. Και δεν είναι βέβαια αυτή η μοναδική του παρέμβαση στα εσωτερικά μας.

Ακόμα πιο επικίνδυνη είναι η δράση του Προξενείου και των ανθρώπων του σε βάρος των μη τουρκογενών μουσουλμάνων της περιοχής. Πομάκοι και Ρομά που αποφασίζουν να διαφοροποιηθούν από τη γραμμή «μουσουλμάνος = Τούρκος», βρίσκουν τον μπελά τους, όχι βέβαια από μεμονωμένους ιδιώτες. Όταν ο Στρατός διοργανώνει δωρεάν ιατρικές εξετάσεις για τους πληθυσμούς στα απομακρυσμένα πομακοχώρια, από πίσω έτρεχε η Συμβουλευτική για την ίδια ακριβώς «προσφορά», μην τυχόν και φανεί ότι η Ελλάδα προσφέρει στους Πομάκους κάτι παραπάνω από την Τουρκία. Οι ίδιοι θα τρέξουν να ακυρώσουν τη δημιουργία ενός πολιτιστικού συλλόγου από φιλέλληνες Πομάκους, μην τυχόν και δημιουργηθεί άλλος πόλος συσπείρωσης πλην του προξενικού. Για να μην μιλήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο προωθείται, φανατικά και κόντρα στη θέληση των περισσοτέρων γονέων, η μειονοτική εκπαίδευση, σε βάρος της δημόσιας, προκειμένου να διατηρηθεί ένα εκπαιδευτικό απαρτχάιντ μεταξύ των παιδιών χριστιανών και μουσουλμάνων. Ακόμα και για τα παιδιά που αποφοιτώντας από ελληνικό σχολείο εισάγονται σε ελληνικά πανεπιστήμια, ο Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας, που συχνά δρα ως εργαλείο του Προξενείου, έχει ιδρύσει ανά την Ελλάδα συλλόγους νεολαίας, προκειμένου να διατηρήσει έναν έλεγχο πάνω τους. Μην τυχόν και ξεφύγει κανένας – ιδίως αν έχει πάρει και υποτροφία από το Προξενείο. Κι όταν αργότερα ο νέος βγει στην αγορά εργασίας, ποιος θα τον χρηματοδοτήσει, αν αδυνατούν οι οικείοι του; Μα… η Μητέρα Πατρίδα είναι πάλι εδώ! Το γκέττο έτσι διαιωνίζεται και εμείς παραμυθιαζόμαστε με θεωρίες περί πολυπολιτισμικότητας και άλλα φαντάσματα…

Ας δούμε και τα τυχόν προβλήματα που θα δημιουργούσε η εξωπέταξή του από τον τόπο μας. Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν χρειάζεται καμμία ιδιαίτερη διαδικασία ή δικαιολογία για να το κλείσουμε, φτάνει να το θέλουμε. Είναι βεβαίως αλήθεια ότι σε περίπτωση απομάκρυνσής του η Τουρκία θα διώξει το Προξενείο μας στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι πράγματι ένα σοβαρό ζήτημα. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να ζυγίσουμε το εκεί και το εδώ διακύβευμα. Η Τουρκία σήμερα χρειάζεται την ελληνική παρουσία στην Πόλη, για να την χρησιμοποιεί ως άλλοθι μειονοτικής πολιτικής έναντι μιας πρακτικά εξαφανισμένης μειονότητας. Ο ρόλος του εκεί Προξενείου μας, εκτός του ότι είναι πάντοτε εντός προξενικού δικαίου, βαρύνει αναλογικά ελάχιστα σε σχέση με ό,τι γνωρίζουμε να συμβαίνει στην ελληνική Θράκη. Η ζυγαριά κλίνει αναφανδόν υπέρ της εδώ πλευράς.

Στο εσωτερικό της Θράκης είναι επίσης αλήθεια ότι θα υπάρξουν αρκετοί τουρκόφρονες που θα δυσαρεστηθούν με μία τέτοιαν εξέλιξη. Εδώ όμως είναι το δικό μας χρέος. Είναι ανάγκη να περιορίσουμε τη δυσαρέσκεια μόνον στους υστερόβουλους και τους αυτοπροσφερόμενους για πράκτορες της Τουρκίας, και να μην επιτρέψουμε στους τελευταίους να το παρουσιάσουν ως πρόβλημα του καθενός μουσουλμάνου πολίτη. Πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθεί και ο τουρκικής καταγωγής (ή συνείδησης) μουσουλμάνος της Θράκης ότι ως Ελλάδα έχουμε κάποια συμφέροντα αδιαπραγμάτευτα και δεν είναι όλα υπό συζήτηση. Να αντιληφθεί ότι άλλο η τουρκική συνείδηση κι άλλο η υιοθέτηση μιας επεκτατικής, αλυτρωτικής ή αναθεωρητικής πολιτικής από το πολιτικό κατεστημένο της Άγκυρας. Να νιώσει ότι ανεξαρτήτως καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας και κουλτούρας είναι πολίτης της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης – κι εδώ μπορεί να λύσει όλα του τα προβλήματα. Η ειρήνη κινδυνεύει ακριβώς από τη δράση της Τουρκίας, και όσο δεν αφοπλίζουμε τούτον τον μηχανισμό που βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας είμαστε ανά πάσα στιγμή όμηροι των όποιων προθέσεών του (βλ. προβοκάτσια του 1955). Ο στρουθοκαμηλισμός και η υποχωρητικότητα μόνο αποθρασύνουν τον αντίπαλο και φέρνουν κοντύτερα τον όποιον κίνδυνο.

Μακάρι να μπορούσε να θεραπευθεί αλλιώς το πρόβλημα και να μην χρειαζόταν νυστέρι. Όμως ο τεράστιος μηχανισμός που έχει εγκατασταθεί δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί. Κάποιοι μιλούν για περιορισμό του εκάστοτε Προξένου στα αυστηρά διπλωματικά του καθήκοντα. Όμως μια άλλη λειτουργία του Προξενείου θα προϋπέθετε μιαν άλλη Τουρκία, καταλήγουμε δηλαδή πάλι στο γνωστό ευχολόγιο για «ευρωπαϊκή Τουρκία» κτλ. Ακόμη και μία παροδική συμμόρφωση με την διπλωματική δεοντολογία δεν παρέχει καμμία εγγύηση για το αύριο, εφόσον η γείτων είναι αυτή που όλοι γνωρίζουμε.

Ρωτούν ορισμένοι: Μα μπορούμε εμείς, απλοί πολίτες, να κάνουμε όσα δεν κάνουν η πολιτεία και οι θεσμικοί της εκπρόσωποι; Με ποιόν τρόπο; Με ποια μέσα; Ποιος θα μας ακούσει; Η απάντηση είναι ναι! Αν είμαστε σοβαροί και επίμονοι, θα πετύχουμε. Όχι βεβαίως αύριο. Μπορεί να ξεκινήσει σήμερα η ζύμωση που, την κατάλληλη χρονική στιγμή, θα αποφέρει καρπούς; Αυτό ας πράξουμε προς το παρόν. Ενημέρωση, διεκδίκηση και εγρήγορση. Τίποτε δεν πάει χαμένο!

* Ομιλία του Κώστα Καραϊσκου στο Ινστιτούτο Αριστοτέλης (Θεσσαλονίκη, 23/10/09).

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Μ. Δέρειο [πηγή: http://antiparakmi.blogspot.com/2009/10/blog-post_5564.html]

‘Αντιπαρακμή’
«Συγκίνησε ακόμη μια φορά η παρέλαση των Πομάκων στο Μεγάλο Δέρειο»
28 Οκτωβρίου 2ο09

Παρακολουθήσαμε σήμερα την παρέλαση και τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου στο χωριό Μεγάλο Δέρειο στην ακριτική μας Θράκη.

Εκεί όπου η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου συνεχίζει απτόητη το έργο της.
Το «ηρωική» δεν είναι σχήμα λόγου αλλά βρίσκει αληθινά έκφραση στο πρόσωπο αυτής της δασκάλας.

Της δασκάλας που άντεξε

  • στις πιέσεις και στους εκβιασμούς του Τουρκικού Προξενείου και των εγκαθέτων του,
  • που άντεξε στον ξυλοδαρμό αλλά στις απειλές ακόμη και για τη ζωή της,
  • που άντεξε στις προσπάθειες περιθωριοποίησης και κατασυκοφάντησης της,

και που τώρα μπορεί να καμαρώνει τους μαθητές της να τραγουδάνε το «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και να απαγγέλλουν ποιήματα για την εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου.

Παρουσία δεκάδων επισήμων αλλά κυρίως των εκατοντάδων πομάκων κατοίκων του Μεγάλου Δερείου χαρήκαμε μία ακόμη χρονιά την όμορφη παρέλαση των μικρών μαθητών, τις καταθέσεις στεφάνων, την απαγγελία ποιημάτων από ΟΛΟΥΣ τους μαθητές του σχολείου και κατασυγκινηθήκαμε ακούγοντάς τους να τραγουδάνε τα τραγούδια και τον εθνικό μας ύμνο κυματίζοντας τις σημαίες τους και πέφτοντας με το πέρας της γιορτής στην αγκαλιά της δασκάλας τους.

Παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες αν και δύσκολα μπορούμε να μεταδώσουμε τέτοια έντονη συγκίνηση.
Ειλικρινά, αν θέλετε στην επόμενη παρέλαση να δακρύσετε, κάντε τον κόπο και ανεβείτε στο Μεγάλο Δέρειο.

Τέλος,
επειδή από ότι φαίνεται πολλοί προσπαθούν να αλλοιώσουν το νόημα της εθνικής μας γιορτής και από «περήφανο-νικηφόρο-ηρωϊκό έπος των Ελλήνων» να τον μετατρέψουν σε μηνύματα για το «περιβάλλον», την «οικονομία» και πολλές «κοινωνικοπολιτικές ασυναρτησίες», εμείς θα βροντοφωνάξουμε σε όλους αυτούς τους φτηνούς «κουλτουριάρηδες» και «πολιτικάντηδες» ότι
Η Ελλάδα ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ.

Και όσο κι αν κάποιοι προσπαθούνε να μας κάνουν να ξεχάσουμε, εκεί, στα βορειοηπειρωτικά βουνά, θα συνεχίσουν να παραμένουν άταφα τα νεκρά σώματα των χιλιάδων ηρώων μας, περιμένοντας την αναγνώριση της θυσίας τους και την δικαίωση από μια γενιά μπουχτισμένη από ηδονές, υλικά αγαθά και τραγική έλλειψη ιδανικών.

Ίσως μια μέρα,
δίπλα στις φωτογραφίες των πολεμιστών του 1940, προστεθούν και σημερινοί ήρωες και ηρωίδες που δεν οπισθοχωρούν στις απειλές και συνεχίζουν να κρατάνε ψηλά το κεφάλι.
Και μας κάνουνε αληθινά περήφανους.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Μεγάλο Δέρειο 28 Οκτ. 2008 [πηγή: http://antiparakmiako.blogspot.com/2008/10/28_28.html]

Εξίσου ενδιαφέρον έχει το περσινό άρθρο της ‘Αντιπαρακμής’ (28/10/2008):
«Γιορτή 28 Οκτωβρίου- Μ. Δέρειο. Οι ΠΟΜΑΚΟΙ αντέχουν και θα νικήσουν!»

Ο Αχμέτ Ιλχάν υπέρ της Ντόρας Μπακογιάννη 21/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ο μουσουλμάνος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Ροδόπη Αχμέτ Ιλχάν, μαζί με την υποψήφια υπερνομάρχη Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ Γκιουλ Καραχασάν, είχαν υπογράψει κείμενο το οποίο βάφτιζε την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ως «τουρκική». Ο Αχμέτ Ιλχάν τάσσεται σήμερα υπέρ της Ντόρας. Υπενθυμίζουμε πως την Γκιουλ Καραχασάν την στήριξε με κάθε τρόπο ο νυν Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Τι σημαίνει για τους Πομάκους της Θράκης αυτή η ανίερη «τουρκική» συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Γιωργάκη-Ντόρας;

σδφ

‘Ελεύθερος Κόσμος’
«Ο Αχμέτ Ιλχάν υπέρ της Ντόρας Μπακογιάννη»
20 Οκτωβρίου 2009

Φυσικά, τι άλλο θα υποστήριζε; Ο λόγος για τον μουσουλμάνο και πρώην βουλευτή της ΝΔ στη Ροδόπη, Αχμέτ Ιλχάν. Ακολουθώντας τη γραμμή που του δόθηκε από το τουρκικό προξενείο, ο μουσουλμάνος πολιτευτής εκδηλώθηκε στη διάρκεια συνέντευξης, λέγοντας πολλά ενδιαφέροντα, για «την σύγχρονη Ελλάδα που θέλουμε». Παραθέτουμε χωρίς σχόλια, καθώς αυτά περιττεύουν:

«Χθες (12-10-09) υπέγραψα την υποψηφιότητά της. Στηρίζω ανοικτά την Ντόρα Μπακογιάννη. Πιστεύω ότι είναι ένα πολύ μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο και θα έχουμε την πρώτη γυναίκα πολιτικό στην Βόρειο Ελλάδα. Είναι πραγματικά ένα πολύ ικανό άτομο με πολλές ευαισθησίες, με βαθιά γνώση των προβλημάτων της Ελλάδας. Η σφραγίδα της Ντόρας θα είναι καταλυτική για την επόμενη μέρα στην Ελλάδα. Είναι μια σύγχρονη πολιτικός, με γνώσεις, με απόψεις, με ιδέες. Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης τη στηρίζει με όλες της τις δυνάμεις. Ως Υπουργός Εξωτερικών είχαμε την δυνατότητα να δούμε τις προσπάθειές της και την πολιτική που προσπάθησε να εφαρμόσει. Η μειονότητα εμπιστεύεται την Ντόρα Μπακογιάννη, με πρόεδρο και πρωθυπουργό την Ντόρα θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε την σύγχρονη Ελλάδα που θέλουμε».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘ΑΝΤ1’
«Φωτιές άναψε ο Αχμέτ Ιλχάν»
24 Σεπτεμβρίου 2007

Φωτιές άναψε η ενέργεια του βουλευτή της ΝΔ Αχμέτ Ιλχάν, να συνυπογράψει κείμενο, το οποίο βαφτίζει τουρκική την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

«Αν ήταν σε άλλη χώρα το κόμμα του θα τον είχε διαγράψει ή τουλάχιστον θα του είχε επιβάλλει κυρώσεις» ανέφερε στον ΑΝΤ1 ο ανεξάρτητος βουλευτής Στέλιος Παπαθεμελής.

Ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης, αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο, ενώ το επίμαχο θέμα συζητήθηκε και κατά τη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με τον Πακιστανό ομόλογό του Αζίζ.

«Δεδομένη η ευαισθησία της ελληνικής Πολιτείας για τα θέματα προστασίας των μειονοτήτων» δήλωσε ο Ευάγγελος Αντώναρος με αφορμή την ενέργεια του βουλευτή της ΝΔ Αχμέτ Ιλχάν.

«Κάθε αιρετός εκπρόσωπος της μειονότητας έχει το δικαίωμα στο πλαίσιο του Συντάγματος και των νόμων να εκφέρει τις απόψεις του», παρατήρησε ο Ευάγγελος Αντώναρος, ο οποίος έκανε λόγο για επιλεκτική απομόνωση στο πρόσωπο του συγκεκριμένου βουλευτή, αφού το εν λόγω κείμενο, όπως είπε, έχει υπογραφεί από εκατοντάδες εκπρόσωπους της μειονότητας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘In.gr’
«Εμπλέκεται και ο Αχμέτ Ιλχάν: Επικρίσεις για την υπογραφή Καραχασάν υπέρ της αναγνώρισης έκνομου τουρκικού συλλόγου»
21 Μαΐου 2006

Για μια ακόμα φορά στο στόχαστρο επικρίσεων η Γκιουλ Καραχασάν· αυτή τη φορά, η υποψήφια με το ΠΑΣΟΚ υπερνομάρχης Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης βάλλεται για το γεγονός ότι έχει υπογράψει διακήρυξη για την αναγνώριση έκνομου τουρκικού σωματείου στη Θράκη.

Όπως μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός Mega, η κ. Καραχασάν έχει υπογράψει (νούμερο 112) ψήφισμα για την αναγνώριση της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης, ενώ στην ίδια λίστα, που αριθμεί περί τα 2.000 άτομα, περιλαμβάνεται και το όνομα του βουλευτή Ροδόπης της ΝΔ, Αχμέτ Ιλχάν (νούμερο 142).

Όπως επίσης μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha, η κ. Καραχασάν φέρεται επίσης να έχει μετάσχει στις αρχαιρεσίες του εν λόγω συλλόγου τόσο πέρυσι όσο και φέτος, αλλά και να έχει υπογράψει ψήφισμα διαμαρτυρίας της Τουρκικής Ένωσης (της οποίας ο Αρειος Πάγος έχει ζητήσει τη διάλυση, χαρακτηρίζοντάς τη παράνομη) προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο οποίο γίνεται λόγος για καταπάτηση των δικαιωμάτων της «τουρκικής», όπως αναφέρεται, μειονότητας της Θράκης από το ελληνικό κράτος.

Το ΠΑΣΟΚ ωστόσο υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, από τη στιγμή που η κ. Καραχασάν έχει δηλώσει ότι σέβεται τους νόμους της Ελληνικής Πολιτείας. Η αξιωματική αντιπολίτευση σημειώνει επίσης ότι οι θέσεις που έχει εκφράσει για το θέμα αυτό ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ, Αχμέτ Ιλχάν, είναι πιο ακραίες.

Ο Alpha μάλιστα μετέδωσε ότι για το θέμα της αναγνώρισης της Τουρκικής Ένωσης Θράκης υπάρχει επιστολή, με ημερομηνία 21 Φεβρουαρίου 2005, από τον Αχμέτ Ιλχάν προς τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, με την οποία ο βουλευτής της ΝΔ ζητά να αναγνωριστεί η Ένωση, παρά την απόφαση του Αρείου Πάγου.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Αυγή’
«Κόντρα Μπακογιάννη-Σαμαρά στη Ν.Δ.»
21 Οκτωβρίου 2009
Γιώργος Μελιγγώνης

Στη μάχη της διεκδίκησης του προεδρικού θώκου της Ρηγίλλης ρίχνονται οι υποψήφιοι αρχηγοί, με τηλεοπτικές συνεντεύξεις, περιοδείες και… αιχμές που εκτοξεύουν ο ένας προς τον άλλο. Την ίδια στιγμή, η Οργανωτική Επιτροπή της Ν.Δ. προσπαθεί να λύσει τα εκκρεμή διαδικαστικά ζητήματα, ενώ χθες εντύπωση προκάλεσε η έμμεση προαναγγελία του Β. Μεϊμαράκη ότι θα στηρίξει την Ντ. Μπακογιάννη. Παράλληλα, ολοένα και περισσότερα στελέχη κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ενότητα της συντηρητικής παράταξης και χαρακτηρίζουν “υπερβολικά μεγάλο” το διάστημα ώς τις 13 Δεκεμβρίου, οπότε και αναμένεται να διεξαχθεί ο δεύτερος γύρος ψηφοφορίας.

Η πρώην υπουργός Εξωτερικών ξεκινά σήμερα το πρόγραμμα περιοδειών της, με διήμερη επίσκεψη στην πυρόπληκτη Ηλεία. Ακολουθούν πέντε νομοί της Βόρειας Ελλάδας, που θα επισκεφθεί το Σαββατοκύριακο. Ο Δημ. Αβραμόπουλος θα ξεκινήσει με επίσκεψη στο πατρώο χωριό του, το Ελληνικό Αρκαδίας, ενώ θέμα ωρών είναι να ανακοινωθεί η πρώτη επίσκεψη του Αντ. Σαμαρά στην Πρώτη Σερρών (γενέτειρα του Κωνσταντίνου Καραμανλή) αλλά και στην Ήπειρο (Μέτσοβο), όπου είχε γεννηθεί ο πολιτικός μέντοράς του, Ευ. Αβέρωφ.

Εν τω μεταξύ, χθες, με συνέντευξή του στον ρ/σ “Θέμα 989”, ο κ. Σαμαράς άφησε ευθείες αιχμές κατά της Ντ. Μπακογιάννη. Δεδομένου ότι -υπογείως- η κ. Μπακογιάννη ήταν υπέρ της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, ο κ. Σαμαράς δήλωσε ότι “αυτοί που υποστήριξαν και υπέδειξαν εκλογές, ασφαλώς έχουν πολιτική ευθύνη”, προσθέτοντας ότι “οι εκλογές έγιναν άκαιρα και στην πολιτική δεν χαρίζεις ούτε μία μέρα, όχι 6 μήνες που χαρίσαμε εμείς”. Η Ντ. Μπακογιάννη, από την πλευρά της, επανέλαβε χθες ότι «ήταν πάντοτε παρούσα και στα καλά και τα άσχημα», «καρφώνοντας» τον Αντ. Σαμαρά.

Το -πάλαι ποτέ- πρωθυπουργικό περιβάλλον βρέθηκε και στο στόχαστρο του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Ν.Δ., Π. Παναγιωτόπουλου (που υποστηρίζει τον Αντ. Σαμαρά). “Δυστυχώς, ο Καραμανλής απομονώθηκε, εγώ ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ζητούσα να τον δω από τον Ιούνιο ώς τον Οκτώβριο και με πήγαιναν από εβδομάδα σε βδομάδα”, είπε στο Mega.

Εγκύκλιος Σιούφα
Χθες, πάντως, στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου, εκδόθηκε ομόφωνη απόφαση, με βάση την οποία ο Δ. Σιούφας καλεί όλες τις τοπικές οργανώσεις του κόμματος να κρατήσουν “ουδετερότητα” και να “δείξουν προθυμία να παράσχουν στους υποψήφιους όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις, αν τους ζητηθούν”.

Παράλληλα, έχει απορριφθεί μετά βεβαιότητος η ημερομηνία της 6ης Δεκεμβρίου για τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου ψηφοφορίας, λόγω της επετείου της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Προσανατολίζονται να μεταφέρουν μία μέρα νωρίτερα τη διαδικασία, δηλαδή το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου. Στο τραπέζι, όμως, παραμένει και η 29η Νοεμβρίου, υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι τεχνικά εφικτό.

Ξεκαθαρίζει το τοπίο
Την ίδια στιγμή, στην πορεία προς το συνέδριο της 7ης Νοεμβρίου και τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, που θα προηγηθεί κατά δέκα περίπου ημέρες, ξεκαθαρίζει και το τοπίο των υποψηφιοτήτων. Αν και συνομιλητές του Αρ. Σπηλιωτόπουλου λένε στην «Αυγή» ότι “ακόμη σκέφτεται να θέσει υποψηφιότητα”, όλα δείχνουν ότι τελικά δεν θα το κάνει. Όχι μόνο διότι ο χρόνος προετοιμασίας του δεν είναι αρκετός, αλλά και επειδή ο “σύμμαχός” του, Β. Μεϊμαράκης, εκδήλωσε χθες με πλάγιο τρόπο την προτίμησή του προς την Ντ. Μπακογιάννη.

Μιλώντας στο Mega, ο κ. Μεϊμαράκης, απαντώντας σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι “εδώ και χρόνια συγκαταλέγεται στους στενούς πολιτικούς φίλους της Ντ. Μπακογιάννη τόνισε: “Κρητικός είμαι, όπως είπατε κι εσείς η θέση μου λίγο-πολύ γνωστή είναι”. “Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα κρατήσω τον αυτόνομο πολιτικό ρόλο μου λέγοντας τις απόψεις μου”, συμπλήρωσε.

Αργά χθες το βράδυ, “γαλάζια” στελέχη χαρακτήριζαν “αναμενόμενη” τη στάση Μεϊμαράκη, παρά τον εσωκομματικό “ανταρτοπόλεμο”, στον οποίο επιδίδεται εδώ και δύο εβδομάδες ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας. Μερικές ώρες νωρίτερα, είχε προηγηθεί η δήλωση του στενού συνεργάτη του, Ν. Καραχάλιου, στο Κανάλι 1 του Πειραιά, που είπε ότι “θα ήθελε για αρχηγό της Ν.Δ. κάποιον που να συνθέτει, να ακούει τη διαφορετική άποψη”. “Με εντυπωσίασε η Ντ. Μπακογιάννη, που είπε ότι θέλει να ακούει τις απόψεις των think tanks και των fora” (sic).

Πάντως, ο πρώην γραμματέας της Ν.Δ. ξεκαθάρισε ότι “δεν μπορεί να ψηφίζουν και οι περαστικοί”, ζήτησε να κλείσουν τουλάχιστον 10 ημέρες πριν οι εκλογικοί κατάλογοι και, σχολιάζοντας τη διαδικασία εκλογής από τη βάση, είπε ότι “τα κόμματα που ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα αρνούνται αυτή τη διαδικασία, γιατί δημιουργεί αρχηγισμό”.