jump to navigation

Είναι αποδεκτή η διχοτόμηση από την Τουρκία; 20/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Το άρθρο του Υποστράτηγου ε.α. Ανδρέα Πενταρά έρχεται ως μια ακόμη απάντηση στα επιχειρήματα των Διχοτομιστών, όπως τα παρουσιάσαμε την ανάρτηση «Ενδοδιχοτομικές συγκρούσεις: Καθαρή Διχοτόμηση vs Διζωνική Διχοτόμηση». Αποτελεί επίσης ισχυρό ράπισμα σε όλους αυτούς που σπεύδουν να χαρακτηρίσουν όλους όσους διαφωνούν με την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως δήθεν «οπαδούς της διχοτόμησης» που υποβοηθούν, δήθεν, τα σχέδια της Τουρκίας.

Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά πως αυτή τη στιγμή η μόνη σοβαρή και συγκροτημένη πρόταση λύσης του Κυπριακού είναι η Πρόταση του «Ορθού ΝΑΙ», αφού είναι η μόνη που τυχόν εφαρμογή της θα διατηρήσει την Κυπριακή Δημοκρατία ως ένα λειτουργικό και δημοκρατικό κράτος δικαίου, ικανό για ειρηνική και βιώσιμη συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκύπριων.

‘Geopolitics-GR’
«Είναι αποδεκτή η διχοτόμηση από την Τουρκία;»
17 Νοεμβρίου 2009
Υποστράτηγος ε.α. Ανδρέας Πενταράς

Σε δημοσκόπηση που δημοσίευσε η εφημερίδα ‘Σημερινή’ της 15 Νοε.09, αναφορικά με το είδος της λύσης που επιθυμούν οι Ε/Κ, ένα ποσοστό της τάξης του 60% των νέων από 18 έως 24 απάντησε ότι προτιμά τη διχοτόμηση.

Σκοπός βέβαια του άρθρου αυτού δεν είναι να διερευνηθούν οι λόγοι και τα αίτια του πως κατάντησε η Κυπριακή νεολαία που δυό γενιές πριν γονάτισε μια Βρεττανική αυτοκρατορία, να στρέφεται σήμερα στη κατεύθυνση της διχοτόμησης ως της καλύτερης λύσης, αλλά να αποδείξω ότι όσοι σήμερα προσδοκούν σε μια τέτοια λύση, απλά λογαριάζουν χωρίς το ξενοδόχο που είναι η Τουρκία.

Προκειμένου όμως να ανιχνεύσουμε τη στάση της Τουρκίας απέναντι στη λύση της διχοτόμησης, θα πρέπει να πάμε στις αρχές της δεκαετίας του ’50, όταν η Τουρκία άρχισε να ενδιαφέρεται ξανά για τη Κύπρο. Τότε λοιπόν, με αφορμή τη προσφυγή της Ελλάδας στον ΟΗΕ και την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ με σκοπό την Ένωση, η κυβέρνηση του Ατνάν Μεντερές χάραξε τη στρατηγική της απέναντι στη Κύπρο. Μια στρατηγική η οποία ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις, τα πραξικοπήματα και τις πολλές διακυμάνσεις του Τουρκικού πολιτικού συστήματος, τηρείται πιστά μέχρι σήμερα. Το γενικό πλαίσιο της στρατηγικής αυτής ανέλυσε ο τότε υπουργός εξωτερικών Φατίν Ζορλού στη διάσκεψη του Λονδίνου τον Αύγουστο του 1955. Είπε ο Ζορλού τότε: «Η Τουρκία σε περίπτωση πολέμου μπορεί να διασφαλίσει τον ανεφοδιασμό της μόνο από τα λιμάνια της νότιας και νοτιοανατολικής χώρας, μια και τα λιμάνια της δυτικής Τουρκίας ελέγχονται από τα Ελληνικά νησιά. Εάν η Κύπρος κατέχεται από εχθρική χώρα (δηλ. την Ελλάδα) η Τουρκία θα πρέπει να αυτοκτονήσει». Με λίγα λόγια, εκείνο που ήθελε να πει ο Ζορλού είναι ότι η Ελληνική αεροπορία και το Ελληνικό ναυτικό επιχειρώντας από βάσεις της ηπειρωτικής Ελλάδας, δεν μπορούν να απειλήσουν τις στρατηγικές εγκαταστάσεις στη νότια και ανατολική Τουρκία (λιμάνια, αεροδρόμια, πολεμικά εργοστάσια, υδατοφράκτες κλπ). Εάν όμως πραγματοποιηθεί η Ένωση ή η διχοτόμηση, η Ελλάδα με αεροναυτικές βάσεις που θα εγκαθιστούσε στο νησί, όλες αυτές οι απυρόβλητες λόγω απόστασης ζωτικές εγκαταστάσεις μπορούν να προσβληθούν και να καταστραφούν.

Τη στρατηγική αυτή απέναντι στη Κύπρο, υλοποίησε η Τουρκία με τη βοήθεια και των Άγγλων, μέσα από τη συνθήκη εγγυήσεων των συμφωνιών Ζυρίχης -Λονδίνου. Στο άρθρο 2 της συνθήκης καθορίζεται ότι οι εγγυήτριες δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία, Αγγλία) αναλαμβάνουν την υποχρέωση να αποτρέψουν κάθε προσπάθεια για ένωση της Κύπρου με άλλη χώρα ή τη διχοτόμηση της Κύπρου, ενώ στο άρθρο 3 οι εγγυήτριες δυνάμεις αναλαμβάνουν την υποχρέωση να παρεμβαίνουν από κοινού ή και μεμονωμένα σε περίπτωση που διαταράσσετο το στάτους κβο (δηλ. αν γινόταν προσπάθεια ένωσης ή διχοτόμησης.) Το γεγονός ότι οι Τούρκοι αποδέχθηκαν να περιληφθεί στη συνθήκη και η περίπτωση της διχοτόμησης ως μιας κατάστασης που θα μπορούσε να επιφέρει την αντίδραση των εγγυητριών δυνάμεων, δεν ήταν τυχαίο. Η Τουρκία γνωρίζει ότι είτε με την Ένωση είτε με τη διχοτόμηση οι αρνητικές επιπτώσεις γι αυτήν είναι οι ίδιες.

Δύο είναι οι βασικοί λόγοι. Ο πρώτος είναι ότι η διχοτόμηση, αργά ή γρήγορα θα οδηγούσε τα δύο μέρη στην αγκαλιά των μητέρων πατρίδων και αυτό θα επέτρεπε στην Ελλάδα να εγκαταστήσει αεροναυτικές βάσεις στο Ελληνικό τμήμα του νησιού, που θα μπορούσαν να απειλήσουν το μαλακό της υπογάστριο, όπως ονομάσθηκε η ευαίσθητη περιοχή της νότιας και νοτιανατολικής Τουρκίας. Το δεύτερο, είναι ότι η διχοτόμηση -που θα οδηγούσε στη διπλή ένωση – για μεν την Ελλάδα θα επέφερε σημαντικά γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα στην ανατολική Μεσόγειο, κάτι που θα άλλαζε τους συσχετισμούς δυνάμεων στη περιοχή, ενώ για τη Τουρκία η διχοτόμηση δεν θα επέφερε κανένα απολύτως πλεονέκτημα, πέραν της προσθήκης 120 χιλιάδων Τ/Κ στα 75 εκατομμύρια Τούρκων και 3,5 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων γής στα 750 χιλιάδες της Τουρκίας! Η επέκταση του εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων κατά μερικά χιλιόμετρα νότια των υφισταμένων, κανένα ουσιαστικό πρόσθετο πλεονέκτημα θα είχε για τη Τουρκία πέραν των όσων έχει σήμερα.

Είναι γι αυτούς τους λόγους που το επίσημο τουρκικό κράτος ουδέποτε μέχρι σήμερα έθεσε σαν στόχο λύσης του Κυπριακού τη διχοτόμηση της Κύπρου. Η διχοτόμηση «έπαιζε» βέβαια κατά καιρούς σαν σύνθημα για ικανοποίηση των μαζών και των εθνικιστικών κύκλων της Τουρκίας και της Κύπρου απέναντι στο δικό μας σύνθημα για Ένωση. Ουδέποτε όμως υπήρξε η επίσημη θέση των τουρκικών κυβερνήσεων και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας για λύση του Κυπριακού. Αυτό θα πρέπει να γνωρίζουν οι οπαδοί της διχοτόμησης στην αποδώ πλευρά και όχι μόνο. Δυστυχώς γι αυτούς, λογαριάζουν χωρίς το ξενοδόχο. Και ο ξενοδόχος είναι η Τουρκία η οποία θα πολεμήσει σε κάθε περίπτωση τη διχοτόμηση όσο πολέμησε και στο παρελθόν την Ένωση.

Andrew Dismore: Στόχος να μεταπειστούν οι γυναίκες του ΟΧΙ 19/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Δύο άσπονδοι «φίλοι» της Κύπρου Mary Southcott και Andrew Dismore έγιναν δεκτοί στο Προεδρικό Μέγαρο τον Οκτώβριο 2009 [πηγή φωτογραφίας: http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/NEA-HOME.html]

Δύο άσπονδοι «φίλοι» της Κύπρου Mary Southcott και Andrew Dismore
έγιναν δεκτοί στο Προεδρικό Μέγαρο τον Οκτώβριο 2009

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Andrew Dismore: Στόχος να μεταπειστούν οι γυναίκες του ΟΧΙ»
19 Νοεμβρίου 2009
Φανούλα Αργυρού*

Με νέα του πρόσφατη ομιλία-πρόκληση στη Βουλή των Κοινοτήτων για το Κυπριακό, ο Εργατικός βουλευτής βορείου Χέντον (Λονδίνο) Άντριου Ντίσμορ (Andrew Dismore),  προέβη σε ένα νέο… ετήσιο «ισολογισμό» ως προς την πρόοδο στο Κυπριακό, μετά από την πρόσφατη επίσκεψή του στο νησί και από όσα αποκόμισε από τις επαφές του. Ο κ. Ντίσμορ μιλά για «νότο» και «βορρά», υποστηρίζει την ύπαρξη χρονοδιαγραμμάτων, εισηγείται ενεργότερο ρόλο των δι-κοινοτικών (μη-κυβερνητικών) οργανώσεων εκείνων που υποστηρίζουν τη λύση (υπενθυμίζουμε πως ανασυντάσσεται η «Πλατφόρμα του ΝΑΙ»), επιμένει ότι ο Αττίλας ελαττώθηκε,  μας ζητά να είμαστε φιλικοί προς τους «Φίλους της Τουρκίας», οι Τ/κ μαθητές της Αγγλικής Σχολής είναι απομονωμένοι και αποκαλύπτει ότι τώρα στόχος είναι να ΜΕΤΑΠΕΙΣΤΟΥΝ οι  ΓΥΝΑΙΚΕΣ που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα εναντίον του Σχεδίου Ανάν! Και πολλά άλλα!

Μιλά για ‘νότο’ αντί την Κυπριακή Δημοκρατία: Συστήνει περισσότερες  δι-κοινοτικές δραστηριότητες!
Μετά από 40 συναντήσεις που είχαν με αμφότερες τις πλευρές είπε, βρήκε ότι καμία πλευρά  ετοιμάζει το λαό για λύση. Και υποστήριξε ότι τη δουλειά αυτή θα πρέπει να την αναλάβουν οι δι-κοινοτικές ομάδες υπονοώντας τις…μη – κυβερνητικές και υπέρ της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ομάδες.

Είπε συγκεκριμένα:

«…Neither side has a strategy to prepare their people for a solution or to support the talks, but there are many initiatives, contacts and co-operative ventures, which are encouraging. We need more events such as the recent b-communal evening in Pyla. There is a dangerous belief in the south that if the negotiations fail, another United Nations initiative will come along in due course…There are «nevers» on both sides… although they do not represent the majority view of either population, their influence is persuasive and in many instances malign…»

«Ούτε η μία ούτε η άλλη πλευρά έχουν στρατηγική για να ετοιμάσουν το κόσμο τους για λύση ή για υποστήριξη των συνομιλιών, αλλά  υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες, διασυνδέσεις και κοινές δραστηριότητες, που είναι ενθαρρυντικό. Χρειαζόμαστε περισσότερες εκδηλώσεις όπως η πρόσφατη δι-κοινοτική στην Πύλα. Υπάρχει η επικίνδυνη πεποίθηση στο νότο ότι αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, θα έλθει άλλη πρωτοβουλία από τα Ηνωμένα ΄Εθνη εν καιρώ…Υπάρχουν δυνατά ‘ουδέποτε’ από αμφότερες τις πλευρές. Παρόλον ότι δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία, η επιρροή τους είναι πειστική και πολλές φορές κακόβουλη…» [‘Westminster Hall debates’ 10 November 2009  11:00 am].

Υποστηριζει την ύπαρξη χρονοδιαγραμμάτων
«Παρόλον ότι δεν υπάρχουν στις συνομιλίες χρονοδιαγράμματα εντούτοις υπάρχουν φυσικά χρονικά όρια στο άμεσο μέλλον, περιλαμβανομένης και της αναθεώρησης της τουρκικής ευρωπαικής ένταξης από την ΕΕ, και πιο σημαντικά, οι εκλογές στο βορρά τον Απρίλιο του 2010 όταν ο Τ/κ ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα θέσει ξανά υποψηφιότητα», είπε.

Σε απάντηση του βουλευτή Bob Spink ο οποίος με παρέμβασή του είπε ότι είναι ενδεικτικό ότι τα αφύσικα χρονοδιαγράμματα δεν βοηθούν, ο κ. Ντίσμορ επέμεινε ότι τα χρονοδιαγράμματα δεν είναι τεχνητά, αλλά φυσιολογικά (άρα υπάρχουν) τα οποία συνεπάγεται η πορεία των εκλογών.

Να αγαπάμε τους Βρετανούς… «Φίλους της Τουρκίας»!
Για τους «Εργατικούς Φίλους της Τουρκίας» (που μάλλον ο κ. Ντίσμορ αναφέρετο στην βρετανική κοινοβουλευτική ομάδα των Labour που ιδρύθηκε στο Λονδίνο εν τη παρουσία του Τούρκου πρέσβη για να βοηθήσουν στην αναγνώριση του ψευδοκράτους και την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ)  ο κ. Ντίσμορ είπε : «Οι «Φίλοι της Τουρκίας» λανθασμένα θεωρούνται από τους Ελληνοκύπριους ως εχθροί. Οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να τους επηρεάζουν θετικά για να επηρεάζουν και εκείνοι την Τουρκία. Το επιδιωκόμενο δεν πρέπει να είναι η τιμωρία της Τουρκίας στην Ε.Ε, αλλά να πιεστεί η Ε.Ε να βοηθήσει την Τουρκία να βοηθήσει τον εαυτό της».

Μειωμένος στις 25,000 και πάλιν για τον Ντίσμορ (και Η.Ε) ο στρατός κατοχής
«…Η Ειρηνευτική Δύναμη συνεχίζει να υπολογίζει τον αριθμό των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί στις περίπου 25,000 χιλιάδες – πολλές χιλιάδες λιγότερες από 35,000 ή παραπάνω όπως  ισχυρίζονται αμφότερες οι πλευρές» τόνισε.  (…UNFICYP continues to estimate the strength of Turkish forces on the island at about 25,000 – many fewer than the 35,000 or more claimed by both sides).

Απομονωμένοι οι Τ/κ της Αγγλικής Σχολής
«Τα 2/3 των Ελληνοκυπρίων που γεννήθηκαν μετά το 1974 δεν γνωρίζουν δι-κοινοτική ζωή. Μία από τις επισκέψεις μας ήταν στην Αγγλική Σχολή όπου τώρα φοιτούν και Τ/κ και αποτελούν το 15%. Ήταν αποκαρδιωτικό να μιλάς σε Ελληνοκύπριους νεαρούς, που γενικά φαίνονται να είναι ικανοποιημένοι με το στάτους κβο, και δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για λύση. Παρόλον ότι οι Τουρκοκύπριοι που φοιτούν μαθαίνουν ελληνικά, δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τουρκικά από τους Ε/κ μαθητές. Οι Τ/κ μαθητές φαίνονται να είναι απομονωμένοι. Το σχολείο εργάζεται σκληρά να το σπάσει αυτό, αλλά υπάρχει ρεύμα ξενοφοβίας από αμφότερες τις πλευρές της πράσινης γραμμής. Δεν υπάρχουν προγράμματα ανταλλαγής σχολείων δια μέσου της γραμμής, γιατί υπάρχει το πρόβλημα αναγνώρισης, διαβατηρίων και άλλα…», σημείωσε η έκθεση του κ. Άντριου Ντίσμορ.

Σχολικά βιβλία
«…Παράλληλα καθώς γίνονται στο νότο βήματα προς μια πολύ-πολιτισμική εκπαίδευση και ένα νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ιστορίας στα ελληνικά σχολεία μέσης εκπαίδευσης, στο βορρά γίνονται βήματα όπως αντικατάσταση  των σχολικών βιβλίων με βιβλία που προωθούν την διδασκαλία του Ισλαμισμού στα σχολεία που ήταν κοσμικά, αλλαγή της ορολογίας από «Τουρκοκύπριοι» σε «Τούρκοι της Κύπρου» και απαγόρευση της τουρκοκυπριακής διαλέκτου από τα  ΜΜΕ στο βορρά…», είπε.

Δηλαδή, καθώς η δική μας πλευρά υπάκουσε στις ξένες υποδείξεις προς όφελος της Τουρκίας  και αλλοίωσε τα βιβλία της Ιστορίας με πλαστογράφηση και ιστορικές ανακρίβειες υπέρ των Τούρκων, οι Τούρκοι τουναντίον προχώρησαν προς το αντίθετο και στην Ισλαμοποίηση της Παιδείας!

Εγγυήσεις – Τα Ηνωμένα Έθνη να αστυνομεύουν την εφαρμογή της ομοσπονδιακής πολιτικής!
Ο κ. Ντίσμορ αναφέρθηκε και στο θέμα των εγγυήσεων για να προωθήσει έμμεσα την βρετανική πολιτική επι του θέματος. Η Βρετανία δεν θα σταθεί εμπόδιο, σύμφωνα με κυβερνητική απάντηση, στο θέμα των εγγυήσεων, δήλωσε ο κ. Ντίσμορ και πρόσθεσε πως κατά την γνώμη του:

«υπάρχουν τρία πράγματα που χρειάζονται εγγυήσεις σε περίπτωση λύσεως. Πολιτική εγγύηση για την υπεράσπιση της ομοσπονδίας, που μπορεί να εξασφαλιστεί από την ΕΕ, και εγγύηση για την εφαρμογή της συμφωνίας που μπορεί να καλυφθεί με ένα ψήφισμα των Η.Ε. Η πιο δύσκολη εγγύηση είναι η προσωπική εγγύηση για ασφάλεια, περιλαμβανομένης της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων και ο μελλοντικός ρόλος της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.  Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ μπορεί να έχει ένα νέο όρο εντολής,  να υποστηρίζει την εφαρμογή της ομοσπονδιακής πολιτικής…».

Στο αγγλικό πρωτότυπο: «…It seems to me that there are three issues requiring guarantee in the event of a solution. I am referring to a political guarantee for the indivisibility of the federation, which the EU can provide, and a guarantee for the implementation of the agreement, which could be a Un Security Council resolution. The most difficult issue is the personal security guarantee, including the removal of Turkish troops and the future role of UNFICYP… The UNFICYP’s role could be a new mandate to support implementation and federal policy…»

Ο απορριπτικός ‘Φιλελεύθερος’ – και στόχος τώρα οι Γυναίκες του ΟΧΙ

Ο Εργατικός βουλευτής δεν παρέλειψε να επικρίνει και τον «απορριπτικό ‘Φιλελεύθερο’» για υπόσκαψη της διαδικασίας των συνομιλιών με τις ακατανόμαστες  επιθέσεις εναντίον του εκπροσώπου των Η.Ε Αλεξάντερ Ντάουνερ, αναφερόμενος στην διαρροή ηλεκτρονικών μηνυμάτων των Ηνωμένων Εθνών: «O ένοχος του εγκλήματος – γιατί περι εγκλήματος πρόκειται – δεν κατονομάσθηκε για να αντιμετωπιστεί αυστηρά, όπως θα έπρεπε να γίνει. Η ομάδα των Η.Ε. ενισχύθηκε με τον διορισμό του κ. Λέοπολτ Μόρερ ως ειδικού αντιπροσώπου του κ. Μπαρόσο και υπάρχει ακόμα ένας διορισμός για μια ομάδα που θα ασχολείται με γυναικείες Κυπριακές οργανώσεις, καθώς είναι  αναγνωρισμένο ότι σε αναλογία οι γυναίκες ψήφισαν ΟΧΙ σε μεγαλύτερο βαθμό παρά τους άνδρες στο δημοψήφισμα».

Περιουσιακό
Στο περιουσιακό οι απόψεις είναι διαμετρικά αντίθετες, είπε. Οι Τουρκοκύπριοι θέτουν φραγμούς ως προς τον αριθμό των Ελληνοκυπρίων που θα τους επιτραπεί να επιστρέψουν κάτω από τουρκοκυπριακή διοίκηση και στο ύψος των περιουσιών και θα θέλουν παρεκκλήσεις από το Ευρωπαικό κεκτημένο για αυτά. Οι δε Ελληνοκύπριοι ξεκινούν με την αναγνώριση του ατομικού δικαιώματος περιουσίας και πως ο καθένας πρέπει να αποφασίσει μόνος του. Ιεραρχικά α) αποκατάσταση, β) επιλογή ανταλλαγής και γ) αποζημίωση. Και είναι δουλειά του κράτους  όσον αφορά τον σημερινό κάτοικο περιουσίας. Στην θεωρία ο κ. Ταλάτ δέχεται το ατομικό δικαίωμα περιουσίας, αλλά θέλει υπερ προνόμια για τους Τουρκοκύπριους σημερινούς κάτοικους, παρά για τους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες περιουσιών. Δεν θέλει αποκατάσταση, παρόλον ότι δέχεται μια φόρμουλα στη βάση του Σχεδίου Ανάν.

Ο κ. Ντίσμορ υποστηρίζει έρευνα του Γιώργου Λόρδου η οποία προβάλει την άποψη ότι ο καθένας πρέπει να αποφασίσει μόνος του εντός μιας χρονικής περιόδου τριών χρόνων. Όμως οι πολίτες  μπορούν να επηρεαστούν π.χ. με φορολογικές ελαφρύνσεις, ανταλλαγή περιουσιών κ.α. Αυτή η άποψη, είπε, βασίζεται στην αρχή πως λιγότεροι Ελληνοκύπριοι θα θέλουν στην πράξη να επιστρέψουν κάτω από «τουρκοκυπριακή διοίκηση»…

* Η Φανούλα Αργυρού είναι ερευνήτρια – δημοσιογράφος, πρόσφυγας από την κατεχόμενη Λευκωσία και ζει στο Λονδίνο. Είναι συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων “Από την Ένωση στην Κατοχή” και “Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού” (εκδόσεις Γερμανός, 2004).

Πάγωσαν από δημοσκόπηση του ΑΚΕΛ στο Προεδρικό 19/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

‘Το Κυπριακό Ποντίκι’
«Πάγωσαν από την δημοσκόπηση στο Προεδρικό και το ΑΚΕΛ»
13 Νοεμβρίου 2009

Αποκαλυπτικό: Στο βάραθρο τα ποσοστά
Μπορεί να πλάσαραν στους ψηφοφόρους μέσω των μίντια, ότι η εσωτερική δημοσκόπηση που διενήργησε το Προεδρικό δίνει θετικό πρόσημο στους χειρισμούς της Κυβέρνησης και του προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά τα αποτελέσματα διαφέρουν κατά παρασάγγας… Οι αριθμοί πάγωσαν τον κ. Χριστόφια και τους συνεργάτες του και τους υποχρέωσαν να καταφύγουν σε επιβολή εμπάργκο σιωπής και μάλιστα σχεδιάστηκαν οι επόμενες κινήσεις ώστε να υπάρξει αναστροφή του κλίματος.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι αφού η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, ακόμη και αυτών του ΑΚΕΛ, διαφωνεί με την πολιτική των υποχωρήσεων που ακολουθεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και δηλώνει ανήσυχη για το μέλλον. Μάλιστα χρεώνει στον Δημήτρη Χριστόφια υπαναχώρηση από όσα διακήρυττε προεκλογικά, θεωρώντας ότι του έχει  υποκλαπεί η ψήφος.

Συντριπτικά είναι τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο, αφού 8 στους 10 πολίτες σύμφωνα με την δημοσκόπηση του ΑΚΕΛ, διαφωνούν κάθετα και δεν αποδέχονται σχέδιο λύσης που να προβλέπει τέτοιου είδους πρόνοια. Ακόμη και οι ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ που είναι ελεγχόμενοι διαφωνούν με τέτοιου είδους πρόνοιες , όπως η εκ περιτροπής, η παραμονή εποίκων .

Παρά την προσπάθεια των φερέφωνων της Κυβέρνησης να παρουσιαστούν οι ψηφοφόροι του ΔΗΚΟ  ως υποστηρικτές της, εντούτοις τα ποσοστά είναι καταθλιπτικά για το Δημήτρη Χριστόφια. Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών τόσο του ΔΗΚΟ όσο και της ΕΔΕΚ θεωρούν καταστροφική την πολιτική Χριστόφια. Εξίσου χαμηλά είναι και τα ποσοστά στήριξης που απολαμβάνει η Κυβέρνηση και από οπαδούς του ΔΗΣΥ , παρά την ανύπαρκτη αντιπολιτευτική στάση του προέδρου του κόμματος Νίκου Αναστασιάδη.

Επιφυλάξεις διατυπώνουν και για την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία μάλιστα σε ποσοστά που φτάνουν το 70% , ενώ αντιτίθενται με την πολιτική των υποχωρήσεων και του καλού παιδιού. Συντριπτικά είναι και τα αποτελέσματα για την εσωτερική διακυβέρνηση ειδικά σε θέματα οικονομίας, στα οποία οι πολίτες εκφράζουν τη δυσαρέσκεια για τους χειρισμούς της Κυβέρνησης.

Μετά τα αποτελέσματα στο προεδρικό σήμανε συναγερμός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιρρίπτει ευθύνες και στο ΑΚΕΛ ότι δεν κατάφερε να εφαρμόσει επικοινωνιακή πολιτική που να πείθει τους πολίτες. Η ΑΚΕΛική ηγεσία που ανέβηκε τα σκαλιά του προεδρικού την περασμένη Δευτέρα άκουσε τα εξ αμάξης από τον πρόεδρο Χριστόφια, αφού είναι τοις πάση γνωστό ότι διακατέχεται από το σύνδρομο του ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΥ ΗΓΕΤΗ, και ουδέποτε αποδίδει στον εαυτό του λάθη, αλλά πάντα φταίνε οι άλλοι…

Πάγωσαν από δημοσκόπηση του ΑΚΕΛ στο Προεδρικό 19/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

‘Το Κυπριακό Ποντίκι’
«Πάγωσαν από την δημοσκόπηση στο Προεδρικό και το ΑΚΕΛ»
13 Νοεμβρίου 2009

Αποκαλυπτικό: Στο βάραθρο τα ποσοστά
Μπορεί να πλάσαραν στους ψηφοφόρους μέσω των μίντια, ότι η εσωτερική δημοσκόπηση που διενήργησε το Προεδρικό δίνει θετικό πρόσημο στους χειρισμούς της Κυβέρνησης και του προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά τα αποτελέσματα διαφέρουν κατά παρασάγγας… Οι αριθμοί πάγωσαν τον κ. Χριστόφια και τους συνεργάτες του και τους υποχρέωσαν να καταφύγουν σε επιβολή εμπάργκο σιωπής και μάλιστα σχεδιάστηκαν οι επόμενες κινήσεις ώστε να υπάρξει αναστροφή του κλίματος.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι αφού η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, ακόμη και αυτών του ΑΚΕΛ, διαφωνεί με την πολιτική των υποχωρήσεων που ακολουθεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και δηλώνει ανήσυχη για το μέλλον. Μάλιστα χρεώνει στον Δημήτρη Χριστόφια υπαναχώρηση από όσα διακήρυττε προεκλογικά, θεωρώντας ότι του έχει  υποκλαπεί η ψήφος.

Συντριπτικά είναι τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο, αφού 8 στους 10 πολίτες σύμφωνα με την δημοσκόπηση του ΑΚΕΛ, διαφωνούν κάθετα και δεν αποδέχονται σχέδιο λύσης που να προβλέπει τέτοιου είδους πρόνοια. Ακόμη και οι ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ που είναι ελεγχόμενοι διαφωνούν με τέτοιου είδους πρόνοιες , όπως η εκ περιτροπής, η παραμονή εποίκων .

Παρά την προσπάθεια των φερέφωνων της Κυβέρνησης να παρουσιαστούν οι ψηφοφόροι του ΔΗΚΟ  ως υποστηρικτές της, εντούτοις τα ποσοστά είναι καταθλιπτικά για το Δημήτρη Χριστόφια. Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών τόσο του ΔΗΚΟ όσο και της ΕΔΕΚ θεωρούν καταστροφική την πολιτική Χριστόφια. Εξίσου χαμηλά είναι και τα ποσοστά στήριξης που απολαμβάνει η Κυβέρνηση και από οπαδούς του ΔΗΣΥ , παρά την ανύπαρκτη αντιπολιτευτική στάση του προέδρου του κόμματος Νίκου Αναστασιάδη.

Επιφυλάξεις διατυπώνουν και για την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία μάλιστα σε ποσοστά που φτάνουν το 70% , ενώ αντιτίθενται με την πολιτική των υποχωρήσεων και του καλού παιδιού. Συντριπτικά είναι και τα αποτελέσματα για την εσωτερική διακυβέρνηση ειδικά σε θέματα οικονομίας, στα οποία οι πολίτες εκφράζουν τη δυσαρέσκεια για τους χειρισμούς της Κυβέρνησης.

Μετά τα αποτελέσματα στο προεδρικό σήμανε συναγερμός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιρρίπτει ευθύνες και στο ΑΚΕΛ ότι δεν κατάφερε να εφαρμόσει επικοινωνιακή πολιτική που να πείθει τους πολίτες. Η ΑΚΕΛική ηγεσία που ανέβηκε τα σκαλιά του προεδρικού την περασμένη Δευτέρα άκουσε τα εξ αμάξης από τον πρόεδρο Χριστόφια, αφού είναι τοις πάση γνωστό ότι διακατέχεται από το σύνδρομο του ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΥ ΗΓΕΤΗ, και ουδέποτε αποδίδει στον εαυτό του λάθη, αλλά πάντα φταίνε οι άλλοι…

Ελεύθερη Επιλογή vs Υποχρεωτική Επιβολή 03/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Φιλελεύθερος’
«Ελεύθερη Επιλογή vs Υποχρεωτική Επιβολή»
31 Οκτωβρίου 2009
Κώστας Μαυρίδης (Ακαδημαϊκός)

Ανάμεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (με την διαπραγματευτική του ομάδα) και στην πλειοψηφία των κομμάτων επικρατεί η αντίληψη ότι, υπάρχει συμφωνία στόχων στο κυπριακό. Αυτό επιβεβαιώθηκε με το κοινό ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου. Οι τυχόν διαφορές αφορούν την στρατηγική. Όχι τον στόχο. Εντούτοις, η σημασία της πρότασης για την εκ περιτροπής Προεδρία δεν περιορίζεται μόνο στο καθαυτό περιεχόμενό  της, αλλά δυστυχώς, αναδεικνύει διαφορές και ως προς το ίδιο τον επιδιωκόμενο στόχο.

Στο Πρόγραμμα Διακυβέρνησης του Προέδρου Χριστόφια όπου αφιερώθηκε αρκετός χώρος για το κυπριακό, ορίζεται το πρόβλημα ως πρωτίστως θέμα εισβολής, κατοχής και εποικισμού. Δεν υπάρχει οτιδήποτε που να αναφέρει ή να υπονοεί έστω την υιοθέτηση της εκ περιτροπής Προεδρίας, αν και γίνεται αναφορά σε θέματα πολύ μικρότερης σημασίας που κρίθηκαν όμως άξια για να περιληφθούν. Σήμερα, προβάλλεται η άποψη ότι η πρόταση βρίσκεται στο πλαίσιο της φιλοσοφίας του όλου Προγράμματος Διακυβέρνησης. Αν όμως η εκ περιτροπής Προεδρίας συνάδει με τη φιλοσοφία των δεσμεύσεων στο Πρόγραμμα επειδή … «επανενώνει τον τόπο», μέχρι που μπορεί να φτάσει μια τέτοια «λογική»; Που φτάνουν τα όρια μιας τέτοιας «λογικής» η οποία επιτρέπει την διαγραφή των όποιων δεσμεύσεων δόθηκαν δόθηκαν δημόσια ή και ιδιωτικά, όταν ο Πρόεδρος επιδίωκε την εκλογή του, προτού ληφθεί απόφαση για το 2ο γύρο των Προεδρικών εκλογών;

Συγκεκριμένα, αδιαπραγμάτευτος στόχος για επίτευξη λύσης είναι η επικράτηση ενός δημοκρατικού πολιτεύματος. Βασικότατη αρχή κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ελεύθερη επιλογή του επικεφαλής μέσω εκλογικής διαδικασίας. Άλλωστε, η Δημοκρατία λειτουργεί ενόσω η ελεύθερη επιλογή του λαού μέσω εκλογών αναδεικνύει τον επικεφαλής του κράτους. Από την άλλη, στην δικτατορία, τα πρόσωπα που  εξουσιάζουν, δεν επιλέγονται από το λαό αλλά επιβάλλονται στο λαό. Φυσικά, υπάρχουν διάφορα δημοκρατικά πολιτειακά συστήματα (ομοσπονδιακά ή άλλωσπως με άμεση ή έμμεση εκλογική διαδικασία) αλλά η εκλογή του επικεφαλής της Κυβέρνησης γίνεται πάντοτε μέσω ελεύθερης επιλογής. Χωρίς αποκλεισμούς. Και χωρίς επιβολή. Αυτό δε που χωρίζει τη δημοκρατία από την δικτατορία είναι ότι στο ένα επικρατεί η ελευθερία μέσω εκλογών και στο άλλο η δουλεία μέσω της επιβολής.

Στην Δημοκρατία, το αποτέλεσμα γίνεται αποδεκτό επειδή οι πολίτες σέβονται το αποτέλεσμα, ακόμη κι όταν δεν τους ευχαριστεί. Αυτό σημαίνει δημοκρατικό ήθος. Στην εκ περιτροπής Προεδρία το σύστημα υποχρεωτικά θα επιβάλλει περιορισμούς στις επιλογές και θα μπορεί να επηρεάζει το αποτέλεσμα. Συνεπώς, δεν ικανοποιείται η προϋπόθεση που νομιμοποιεί από κάθε άποψης το αποτέλεσμα και το κάνει σεβαστό από όλους. Επειδή οι ελεύθεροι πολίτες δεν πρέπει να αποδέχονται ένα δικτατορικό καθεστώς, γιατί πρέπει να σέβονται την περίπτωση αυτής της υποχρεωτικής επιβολής;

Στο ομοσπονδιακό σύστημα των ΗΠΑ δεν υπάρχει εκ περιτροπής προεδρία ανάμεσα στους μαύρους και τους υπόλοιπους. Στη Νότιο Αφρική, μετά την κατάργηση του συστήματος της λευκής εξουσίας, δεν υπάρχει εκ περιτροπής προεδρία για  μαύρο Πρόεδρο και μετά για λευκό για ένα μικρότερο διάστημα. Και στα δύο συστήματα, λαμβάνονται υπόψην οι ιδιαιτερότητες των τοπικών πολιτειών, αλλά το σύστημα παραμένει επί της ουσίας δημοκρατικό. Ομοσπονδία δεν σημαίνει επιβολή λόγω φυλής ή χρώματος, αλλά η εκλογή του οποιοδήποτε είναι αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής του λαού.

Οι ίδιοι στην Ε/κ πλευρά -από αριστερά ως δεξιά- που σήμερα στηρίζουν ένα σύστημα που θα επιβάλλει στους Ε/κ (την πλειοψηφία) για κάποιο διάστημα υποχρεωτικά Πρόεδρο Τ/κ ή έποικο, είναι εκείνοι που πρώτοι ως «προοδευτικοί» θα στήριζαν το αίτημα των αδικημένων οπουδήποτε αλλού. Στην Κύπρο όμως, στηρίζουν την υποδούλωση σε θεσμούς η οποία θα πνίγει το λαϊκό αίσθημα με κίνδυνο να φέρει και την υποδούλωση στην Τουρκία.

Διζωνική συνωμοσία Κληρίδη-ΑΚΕΛ-Βρετανών: Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βάσεων, τη μεσολαβήσει Κληρίδη! 03/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , ,
comments closed
Εζεκίας Παπαιωάννου και Ανδρέας Φάντης του ΑΚΕΛ πήγαν στο Λονδίνο, μέσω Βρετανικών Βάσεων, αφού τους "κανόνισε" ο Κληρίδης, για να στηρίξουν την Διζωνική! [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, 02/11/2009 www.efylakas.com]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Διζωνική συνωμοσία Κληρίδη-ΑΚΕΛ-Βρετανών: Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βάσεων, τη μεσολαβήσει Κληρίδη!»
03 Νοεμβρίου 2009
Φανούλα Αργυρού* & Συντακτική Ομάδα

Η πρόσφατη στημένη αποχώρηση του Τουμάζου Τσιελεπή από το στούντιο του ΑΝΤ1 απέδειξε, σε όσους γνωρίζουν, το αυτονόητο: Ο Τουμάζος Τσελεπής και το ΑΚΕΛ συνεχίζουν πιστά την πολιτική του εκλεκτού του Λονδίνου Γλαύκου Κληρίδη, του ανθρώπου που ποτέ δεν πίστεψε στα δίκαια της πατρίδας του, αλλά, αφιέρωσε όλα τα χρόνια της πολιτικής του ζωής στο να προσπαθεί να επιβάλει όσα του ζητούσαν οι Άγγλοι. Άλλωστε, ο ίδιος ο Τ. Τσιελεπής είχε παραδεχθεί (λίγο προτού αποχωρήσει , αφού τον είχαν στριμώξει οι συνομιλητές του) πως συνεχίζουμε να διαπραγματευόμαστε με βάση το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν [‘Εμπροσθοφύλακας’ 25/10/2009, Συντακτική Ομάδα].

Σε τέτοιο βαθμό έφθασε η προσπάθειά του Γλ. Κληρίδη να εξυπηρετήσει τα ξένα συμφέροντα όπως του ζητούσε το Λονδίνο που, αφού το 1975 στη Βιέννη δέχθηκε δίχως εξουσιοδότηση την τουρκοβρετανική διζωνική, ζήτησε αμέσως άσυλο από τους Βρετανούς φοβούμενος για τη ζωή του και εκείνη της κόρης του. Πράγμα που υπογραμμίζει πόσο ενσυνείδητα προχώρησε στην μειοδοσία εκείνη εις βάρος της πατρίδας του. Ακριβώς όσο επίσης ενσυνείδητη ήταν και η έκκλησή του για την παράταση των 16 μηνών ίσως και κατόρθωνε (πρόφθανε) να επιβάλει το έκτρωμά τους ονόματι «Σχέδιο Ανάν» για το οποίο ο ίδιος είχε τεράστια διαχρονική προσφορά συγγραφής.

Επιτσιελεπομένος Κληριδισμός
Μετά το πέρας της παρέλασης για τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Πρόεδρος Χριστόφιας δήλωσε:

«Στόχος της Ελληνοκυπριακής πλευράς είναι ο τερματισμός της κατοχής και η εξεύρεση λύσης του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η οποία δεν αποτελεί εφεύρεση της παρούσας κυβέρνησης αλλά περιλαμβάνεται στις δεσμεύσεις της Ελληνοκυπριακής πλευράς από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τους άλλους πέντε προέδρους της Κυπριακής δημοκρατίας που ακολούθησαν» [‘Astra 92.8’ 28/10/2009].

Κάποιος θα ήλπιζε πως δύο εκλογικές ήττες του Γλαύκου Κληρίδη προσωπικά, και μια του Γιαννάκη Κασουλίδη (τρεις, δηλαδή, εκλογικές ήττες της νεοφιλελεύθερης-διζωνικής Δεξιάς) και ένα πελώριο 76% ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα για το διζωνικό Σχέδιο Ανάν, θα σηματοδοτούσαν και τον οριστικό ενταφιασμό των αγγλοτουρκικών «δεσμεύσεων» του Γλαύκου Κληρίδη. Οι πιο πάνω δηλώσεις, όμως, του Προέδρου Χριστόφια δείχνουν πως όχι μόνο δεν σχεδιάζει να απεγκλωβιστεί από διχοτομικό, αγγλοτουρκικό πλαίσιο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), που επέβαλε ο Γλαύκος Κληρίδης, αλλά αναλαμβάνει και ως συνεχιστής του. Λες και οι ΑΚΕΛικοί, ΔΗΚΟϊκοί, ΕΔΕΚίτες και Οικολόγοι που ψήφισαν Δημήτρη Χριστόφια στον δεύτερο γύρο των εκλογών ψήφισαν και πάλι Γλαύκο Κληρίδη!

Ο «επιτσιελεπομένος κληριδισμός» του ΑΚΕΛ όμως, και η εμμονή για διαπραγμάτευση στην βάση της «αφύσικης» ΔΔΟ (όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Δημήτρης Χριστόφιας στις 27 Σεπτεμβρίου 2009) δεν είναι κάτι παράξενο, αλλόκοτο και πρόσφατο για όσους γνωρίζουν τα ύποπτα παρασκήνια του Κυπριακού. Οι σχέσεις ΑΚΕΛ-Κληρίδη-Βρετανών, και οι επαφές και διαβουλεύσεις για την επιβολή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος διαφωνούσε), χρονολογούνται τουλάχιστον από την επαύριον της εισβολής! Βεβαίως, το κυβερνών κόμμα επιμένει να παρουσιάζεται ως η μόνη «εθνική πατριωτική δύναμη» και πως «οι συνωμοσίες, οι αιματοχυσίες, οι προδοσίες και οι εθνικά ζημιογόνες υποχωρήσεις δεν αφορούν το ΑΚΕΛ, αλλά αυτούς που καπηλεύτηκαν και έπραξαν εγκλήματα στο όνομα της εθνικοφροσύνης» [‘Χαραυγή’ 30/10/2009, Νεόφυτος Νεοφύτου]. Αν είναι όμως έτσι τα πράγματα, πως δικαιολογούνται οι αποκαλύψεις για επαφές ΑΚΕΛ-Κληρίδη με τους Βρετανούς, για επιβολή της ντενκτασικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο; Ας δούμε την πραγματική ιστορία, όπως την πιστοποιούν τα αποδεσμευμένα έγγραφα του Foreign Office…

Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βρετανικών Βάσεων, με την μεσολάβηση του Κληρίδη!
Στις 30 Νοεμβρίου 1974 πραγματοποιείται σύσκεψη στην Αθήνα στην παρουσία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις 17 Νοεμβρίου όμως, ο Γενικός Γραμματέας και ο Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου και Ανδρέας Φάντης ταξίδεψαν, μέσω των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου στο Λονδίνο και στις 18 Νοεμβρίου 1974 συναντήθηκαν με τον Μακάριο, στον οποίο ανεχείρησαν 9σελίδο υπόμνημα της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, με τίτλο: «Αι απόψεις του ΑΚΕΛ διά το Κυπριακόν εις την σημερινή του φάσιν. Ποία η υπό τα σημερινάς συνθήκας δυνατή λύσις του Κυπριακού…». Και επισήμανε το υπόμνημα:

«…Είναι γνωστόν, ότι η Τουρκία και κατ΄εντολήν της η τουρκοκυπριακή ηγεσία από την αρχήν της δημιουργίας της κυπριακής κρίσεως από το 1963 και εντεύθεν επανειλημμένως προέβαλε την αξίωσίν της δι΄ομοσπονδιακήν επί γεωγραφικής βάσεως λύσιν του Κυπριακού… Η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ συνεζήτησε αυτό το θέμα και είναι της γνώμης, ότι θα ήτο χρήσιμον να δηλώσωμεν προς την τουρκικήν πλευράν, ότι είμεθα έτοιμοι να συζητήσωμεν οιανδήποτε πρότασιν και κατ΄αρχήν να αποδεχθώμεν την συζήτησιν και της γεωγραφικής ομοσπονδίας ως μιας πιθανής λύσεως του Κυπριακού… ότι πλέον συμφέρουσα λύσις διά την Κύπρον είναι η διοικητική ομοσπονδία…» [‘Σημερινή’ 24/08/2009, Σάββας Ιακωβίδης].

Η αναφορά αυτή του αγαπητού Σ. Ιακωβίδη είναι πολύ χρήσιμη για να δώσουμε το παρασκήνιο εκείνου του ταξιδίου των Παπαϊωάννου και Φάντη προς το Λονδίνο για να δούν τον Μακάριο. Και τι πράγματι υποστήριζε η τότε ηγεσία του ΑΚΕΛ σε συνεννόηση μεν με τον Γλαύκο Κληρίδη (εν γνώσει των Βρετανών)  εν αγνοία δε των ΑΚΕΛικών οπαδών τους. Και γιατί ήταν τόσο επάναγκες να τους μεταφέρουν οι Άγγλοι από την αποικιοκρατική-στρατιωτική Bάση του Ακρωτηρίου!

Καταρχήν να πούμε ότι είχε προηγηθεί η  «τολμηρή» δημόσια αποδοχή Γλ. Κληρίδη,  για την τουρκική γεωγραφική, δικοινοτική  ομοσπονδία στην διαβόητη ομιλία του στην «Γκαλερύ Αργώ» στις 6 Νοεμβρίου 1974 (και όχι το 1975 όπως ψευδώς υποστήριξε ο κ. Χρ. Στυλιανίδης του ΔΗΣΥ).

Για την οποία  «τόλμη» του ο Γλ. Κληρίδης είχε αποσπάσει τα συγχαρητήρια του Βρετανού ΥΠΕΞ Τζέιμς Κάλλαχαν. Είχε, επίσης, προηγηθεί η απαίτηση του Ραούφ Ντενκτάς για δημόσια δήλωση αποδοχής της γεωγραφικής ομοσπονδίας (διζωνικής) πράγμα που προωθούσαν «και με τα 20 τους νύχια» οι Βρετανοί. Το έκανε το πρωτοπαλλήκαρο τους ο Γλ. Κληρίδης.

Προτού πάει στην Αθήνα, ο Κληρίδης είχε πει στους Βρετανούς πως αν ο Μακάριος, στην σύσκεψη της Αθήνας, δεν του έδιδε γραπτή δέσμευση να προχωρούσε με λύση που ήθελε ο ίδιος και η οποία συμβάδιζε με εκείνη των Τούρκων και των Βρετανών, ο ίδιος θα έβαζε πλώρη για πλήρη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Στην προσπάθειά τους λοιπόν (Κληρίδης-Βρετανοί)  να βάλουν όσες πιέσεις μπορούσαν πάνω στον Μακάριο (οι Βρετανοί είχαν ήδη προβεί και σε υποδείξεις προς τον Κ. Καραμανλή) προτού ο τελευταίος πάει στην Αθήνα για την κρίσιμη εκείνη συνάντηση, ο Κληρίδης σε συνεργασία με την ηγεσία του ΑΚΕΛ προσπάθησαν να πιέσουν ακόμα περισσότερο τον Μακάριο. Προς αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, ο Κληρίδης ζήτησε και την βοήθεια των Βρετανών.

Τηλεγράφημα  από τον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στην  Λευκωσία κ. Όλβερ ημερομηνίας 15 Νοεμβρίου  1974 προς το Foreign Office έλεγε:

«Ο Κληρίδης προσωπικά μου ζήτησε όπως διευθετήσουμε αεροπορική μετάβαση στις 16 ή 17 Νοεμβρίου για τους Παπαϊωάννου και Φάντη Γ.Γ. και Β.Γ.Γραμματέα αντίστοιχα του ΑΚΕΛ, να επισκεφθούν το Λονδίνο για συζητήσεις με τον Μακάριο. ΄Οταν του είπα ότι αυτό ξεφεύγει κάπως από τα συνηθισμένα και πρέπει να πάρω έγκριση από το Λονδίνο, μου είπε ότι ο ίδιος πιστεύει είναι μεγάλης σημασίας οι επισκέψεις αυτές γιατί είναι πεπεισμένος θα είναι βοηθητικές: Είχε πολύωρες συζητήσεις με τους δύο άνδρες, που υποστήριζαν τις απόψεις του για τη λύση του Κυπριακού και ήσαν διατεθειμένοι να τις συζητήσουν (argue) με τον Αρχιεπίσκοπο. Επομένως εισηγούμαι να συμφωνήσουμε και θα είμαι ευγνώμων για μια γρήγορη απάντηση, αν είναι δυνατόν εντός της ημέρας.

Ο Κληρίδης με προειδοποίησε  ότι και ο ίδιος ίσως να επισκεφθεί το Λονδίνο και να μιλήσει στον Μακάριο προτού ο τελευταίος πάει στην Αθήνα, αλλά ακόμα δεν έχει αποφασίσει τελειωτικά.»

Στις 26 Νοεμβρίου 1974, ο Βρετανός Ύπατος Αρμοστής κ. Όλβερ ενημέρωσε  τον Τζέιμς Κάλλαχαν ότι ο Κληρίδης το είχε ξεκαθαρίσει στον Μακάριο ότι στην Αθήνα θα επέμενε για ενυπόγραφο πρωτόκολλο που να τον δεσμεύει (Μακάριο) πάνω στην γραμμή που ακολουθούσε o ίδιος (Κληρίδης). Αν η γεωγραφική ομοσπονδία ήταν απαράδεκτη για τον Μακάριο, τότε ο Κληρίδης θα επιδίωκε να εξασφαλίσει την υπογραφή του Μακαρίου για μια φόρμουλα για πολυ-καντονοποίηση ομως αν δεν είχε πρόοδο, τότε να ήταν ελεύθερος (Κληρίδης) να έβαζε πλώρη για ΠΛΗΡΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ.

Στις 3 Δεκεμβρίου (μετά την συνάντηση) ο Κληρίδης έδωσε και πάλιν πλήρη αναφορά στους Βρετανούς. Έγραψε ο κ. Όλβερ προς το Λονδίνο:

«Ο Κληρίδης μου έδωσε την πιο κάτω αναφορά για την συνάντηση της Αθήνας. Ο Μακάριος και ο Κυπριανού εξαπέλυσαν μια προσεκτικά ορχηστρωμένη επίθεση στην ιδέα της γεωγραφικής ομοσπονδίας. Ο Κληρίδης έφερε ως αντίβαρο την ανάγκη ρεαλιστικής διαπραγμάτευσης και απείλησε να παραιτηθεί (άκουσα από άλλες πηγές ότι απείλησε μάλιστα να μην επιστρέψει στην Κύπρο αλλά αντίθετα να έλθει στο Λονδίνο) αν δεν έφθαναν σε συμφωνία. Ο Καραμανλής τον υποστήριξε πλήρως. Ο Μακάριος τελικά υποχώρησε αλλά αρνήθηκε να υπογράψει πρωτόκολλο προτού μετρήσει την κοινή γνώμη στην Κύπρο…

Ο Κληρίδης είναι ικανοποιημένος με την βάση των συνομιλιών εφόσον αυτή δέχεται ως αναπόφευκτη την γεωγραφική ομοσπονδία βασισμένη σε μια μεγάλη τουρκική περιοχή στο βορρά, με πιθανά ένα ή δύο επιπρόσθετα καντόνια, όμως απορρίπτει την ιδέα της πολυκαντονοποίσης…΄Ομως δεν είναι σίγουρος ο Μακάριος δεν θα υπαναχωρήσει από την συμφωνία. Ο Κληρίδης ελπίζει εν πάση περιπτώσει ότι τον έχει δέσει κάτω αρκετά ικανοποιητικά γι΄αυτό στην δημόσια δήλωσή του ανέφερε ότι είχαν φθάσει σε συμφωνία…»

1975
Πριν την συνάντηση  Κληρίδη-Ντενκτάς της 3ης Βιέννης το 1975, το Foreign Office μέσω του κ. Όλβερ είχε ζητήσει όπως πεισθεί ο Κληρίδης στην Βιέννη, να πάρει το θάρρος και με τα δύο του χέρια και να διαπραγματευθεί πέραν των οδηγιών που είχε (από την κυπριακή κυβέρνηση) και να τα παίξει όλα για όλα. Αλλά οι ίδιοι οι Βρετανοί θα έπρεπε να κρατήσουν πίσω (low profile) και να μην φανεί καθόλου η ανάμιξή τους. Θα μπορούσαν να επέμβουν μετά…

Υπακούει τους Βρετανούς – και ζητεί άσυλο από το Λονδίνο!
Στην Βιέννη ο Κληρίδης υπάκουσε πλήρως στις βρετανικές απαιτήσεις. Αποδέχθηκε την διζωνική ομοσπονδία όπως απαιτούσε ο Ντενκτάς, δίχως την εξουσιοδότηση της Κυπριακής Κυβέρνησης και δίχως να πάρει τίποτα από τον Ντενκτάς. Φοβούμενος όμως για τις συνέπειες της μειοδοσίας του ζήτησε αμέσως από την Δίδα Φόρτ του Foreign Office (που επιτηρούσε διακριτικά τις συνομιλίες) ΑΣΥΛΟ για τον ίδιο και την οικογένειά του… Του το παραχώρησαν αμέσως αλλά μέχρι σήμερα δεν το χρειάστηκε…

Επιβεβαίωση γι΄αυτά ήλθε τον  Νοέμβριο του 1975 όταν ο στενός συνεργάτης του Γλ. Κληρίδη μ.  Λέανδρος Ζαχαριάδης είπε στον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή κ. Όλβερ ότι «ο Κληρίδης ήταν πολύ ενοχλημένος με τις κάτω από τη μέση τουρκικές τακτικές, γιατί όταν ο Κληρίδης είχε δεχθεί τη διζωνικότητα και μια αδύνατη κεντρική κυβέρνηση στη Βιέννη, με αντάλλαγμα τουρκικές υποχωρήσεις στο εδαφικό, στην πραγματικότητα δεν είχε εξουσιοδότηση να πάει τόσο μακριά σε υποχωρήσεις στη γραπτή οδηγία που είχε από την κυπριακή κυβέρνηση. Οι εχθροί του Κληρίδη μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν εναντίον του. Η γραπτή οδηγία που είχε ήταν για πολυπεριφεριακή, αλλά ενδεικτικά όχι για διπεριφερεαική ομοσπονδία…».

Μετά τις προσπάθειες του Τζέιμς Κάλλαχαν να προωθήσει όσο μπορούσε τις τουρκικές θέσεις Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης (μετά την πρώτη εισβολή) και αφού άφησαν την Τουρκία ανενόχλητη να εκτελέσει και την δεύτερη βάρβαρη εισβολή, ακολούθησαν:

27 Αυγούστου 1974
Ανώτεροι Αξιωματούχοι του Foreign Office, κατ΄εντολή του Τζέιμς Κάλλαχαν, έχουν συνάντηση με τον Δρ. Χένρυ Κίσσιγκερ στο Στέιτ Ντεπάρτμεντ με στόχο να του εξηγήσουν την βρετανική πολιτική διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και να εξασφαλίσουν την υποστήριξή του. Ο Κίσσιγκερ δεν ήταν μέχρι τότε υπέρ της λύσης ΔΔΟ και τους είπε ότι ο ίδιος πιστεύει θα αποτύχει [‘Σημερινή’ 03/08/2009, Φανούλα Αργυρού].

30 Αυγούστου 1974
Ο Τζέιμς Κάλλαχαν στέλνει οδηγία σε διάφορες διπλωματικές αποστολές προτρέποντας «υποστήριξη της δι-περιφερειακής ομοσπονδίας που ταυτίζεται πλήρως με τον τουρκικό στόχο, αν και θα είναι δύσκολο για την ελληνική πλευρά να την δεχθεί…».

Σεπτέμβριο του  1974
Ο Κάλλαχαν τονίζει στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ότι θεωρεί τον διαχωρισμό της Κύπρου σε δύο ζώνες με μια ομοσπονδιακή δομή ως αναπόφεκτη, πράγμα που απέρριπτε ο Μακάριος.

Γλ. Κληρίδης – Γκαλερύ Αργώ  6 Νοεμβρίου 1974
Ο Γλ. Κληρίδης σε ομιλία του στην Γκαλερύ Αργώ στην Λευκωσία, ικανοποιεί τις τουρκικές και βρετανικές απαιτήσεις και υποστηρίζει δημόσια λύση γεωγραφικής ομοσπονδίας, όπου οι Τούρκοι θα είναι πλειοψηφία. Υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα ενωμένης Κύπρου οπόταν  η μόνη λύση είναι η γεωγραφική ομοσπονδία. Αποσπά τα… συγχαρητήρια του Τζέιμς Κάλλαχαν! Και αυτά ούτε 5 μήνες μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή και πριν την σύσκεψη στην Αθήνα αρχές Δεκεμβρίου. Υπόσχεται δε στους Βρετανούς αν δεν γίνει τίποτα να τραβούσε απευθείας για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Η Διζωνική ποτέ δεν πεθαίνει
Όσο για το ΑΚΕΛ, τον ΔΗΣΥ, και όσους επιμένουν πως ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ήταν αυτός που δήθεν αποδέχθηκε την λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, τους υπενθυμίζουμε τι είπε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 02 Οκτωβρίου 1974:

«Ουδέν επιχείρημα δύναται να δικαιολογήση την απαίτησιν της Τουρκίας δια γεωγραφικήν ομοσπονδίαν, η οποία ουχί μόνον θα ήτο απάνθρωπος, αλλά, ωσαύτως, θα επέφερεν αλλαγήν του χαρακτήρος του Κύπρου. Αλλά ποία θα πρέπη να είναι η απάντησις, εάν η Τουρκία επιμείνη επί γεωγραφικής ομοσπονδίας και δια της στρατιωτικής της υπεροχής επιχειρήση να επιβάλη ταύτην δια της βίας; Μερικοί, οι οποίοι εμφανίζονται ως ρεαλισταί, δυνατόν να συμβουλεύσουν ότι πρέπει να διαπραγματευθώμεν επί τη βάσει γεωγραφικής ομοσπονδίας, υποδεικνύοντες ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν η Τουρκία δυνατόν να επιδείξη κάποιαν ελαστικότητα ως προς το μέγεθος της περιοχής, η οποία θα ευρίσκεται υπό τουρκικόν έλεγχον. Αναφέρεται ότι η κατεχόμενη περιοχή του 40% θα ηδύνατο να μειωθή εις ολιγώτερον του 30%. Δεν νομίζω ότι πρέπει να εκφράσω ευγνωμοσύνην δια την τοιαύτην γενναιοδωρίαν εκ μέρους της Τουρκίας. Υπό οιασδήποτε περιστάσεις δεν θα διαπραγματευθώμεν προς νομιμοποίησιν των παραβιάσεων των βασικοτέρων αρχών του Διεθνούς Δικαίου και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».

Αν και συνεχίζουν όλοι όσοι ζητούν άλλοθι για τον ενδοτισμό τους να επικαλούνται τις Κατευθυντήριες Γραμμές Μακαρίου-Ντενκτάς 1977, αρνούνται να πουν πως ο Μακάριος μετάνιωσε για αυτές και με ομιλία του στις 20 Ιουλίου 1977 τις αποκήρυξε δημόσια και οριστικά [‘Σημερινή’ 30/12/2008, Φανούλα Αργυρού]. Η πορεία επιβουλής  της ΔΔΟ, λοιπόν, όπως την χάραξαν καταρχήν οι Τούρκοι και στην συνέχεια ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Κάλλαχαν και το Foreign Office, συνεχίζεται, δυστυχώς,  με τους ίδιους ρυθμούς μέχρι σήμερα.

Με την μόνη διαφορά πως το Λονδίνο σήμερα, μετά το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων στις 24 Απριλίου 2004 (όταν και ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ μαζί με το έκτρωμα Ανάν-Χάνεϊ και την όλη φιλοσοφία της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας) για να βοηθήσει τον Δημήτρη Χριστόφια εφεύρε την ψευδεπίγραφη… «Λύση από τους Κύπριους για τους Κυπρίους»!

Ας παρατήσει λοιπόν το ΑΚΕΛ το παραμύθι του «οδυνηρού συμβιβασμού», όπως επίσης και το παραμύθι της δήθεν «δέσμευσης» από τις αποφάσεις των προκατόχων του. Ας παρατήσει επίσης και τα παραμύθια περί «ελληνικού ή ελληνόφωνου νεοφασισμού» της Χούντας και της ΕΟΚΑ-Β’ [‘ΚΥΠΕ’ 28/10/2009], διότι αν πραγματικά τα είχε με τους νεοφασίστες της Χούντας και της ΕΟΚΑ-Β’ δεν θα συνωμοτούσε με τον Κληρίδη και τους Άγγλους για επιβολή στον Μακάριο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Ας αποκτήσει το ΑΚΕΛ τουλάχιστον το σθένος και την πολιτική ευθύτητα να πει ξεκάθαρα πως η αποδοχή της ντενκτασικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δεν είναι «κληρονομιά» άλλων προέδρων σε αυτό, διότι την επίμαχη στιγμή, την επαύριον δηλαδή της τουρκικής εισβολής, αντί να σταθεί στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και να τον στηρίξει στην προσπάθεια του να αποκρούσει τα διχοτομικά σχέδια Άγγλων και Τούρκων, προτίμησε -πριν καν κρυώσουν οι κάννες της ΕΟΚΑ-Β’, των πραξικοπηματιών και των μεχμετζίκ- να συμπαραταχθεί με τον βρετανικό ιμπεριαλισμό, τον τουρκικό φασισμό, το μεταπραξικόπημα και τον Γλαύκο Κληρίδη!


*
Η Φανούλα Αργυρού είναι ερευνήτρια – δημοσιογράφος, πρόσφυγας από την κατεχόμενη Λευκωσία και ζει στο Λονδίνο. Είναι συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων «Από την Ένωση στην Κατοχή» και «Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού» (εκδόσεις Γερμανός).

Η Πρόταση του «Ορθού ΝΑΙ» 18/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , ,
comments closed

ortho-nai-1‘Πολίτης’
«Η πρόταση του ορθού ΝΑΙ»
20 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 12
Χρήστος Ιακώβου

Την περασμένη εβδομάδα, κατατέθηκε προς δημόσια ενημέρωση και δημόσιο διάλογο από την «Κίνηση για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο» μία πρόταση σχετικά με το περιεχόμενο μίας λύσης που θα μπορούσε να δεχθεί η ελληνική πλευρά σε περίπτωση διευθέτησης του προβλήματος.

Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος με την συγκεκριμένη πρόταση, είναι νομίζω ευδιάκριτη η διαπίστωση ότι η πρόταση ουσιαστικά καινοτομεί σε δύο πράγματα:

α) πρόκειται για την πρώτη φορά που κατατίθεται μία συγκεκριμένη πρόταση για το περιεχόμενο και το χαρακτήρα της λύσης από μία οργάνωση που προέρχεται από το χώρο που υποστήριξε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Το γεγονός αυτό υπομιμνήσκει μία ισχυρή αδυναμία του Τάσσου Παπαδόπουλου, σε επίπεδο στρατηγικής, όπου μετά το δημοψήφισμα δεν προχώρησε στα να καταθέσει προς το λαό μία συγκροτημένη πρόταση προκειμένου να ξεκαθαρίσει η σύγχυση σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της λύσης, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί μία ευρεία γκάμα απόψεων μέσα στον χώρο του ΟΧΙ, που άρχιζε από τους οπαδούς της πλήρους διχοτόμησης και κατέληγε στους πλήρως συγχυσμένους που δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν τι ακριβώς ήθελαν ή ανέμεναν από την πολιτική ηγεσία.

β) με την κατάθεση της πρότασης δημιουργούνται οι συνθήκες να μπει σε νέα βάση ο προβληματισμός και ο ουσιαστικός πολιτικός διάλογος, όχι μόνο ανάμεσα στον χώρο που υποστήριξε το ΟΧΙ, αλλά ευρύτερα μέσα στην κυπριακή κοινωνία. Με άλλα λόγια, τέτοιες προτάσεις εισάγουν τον προβληματισμό στη βάση της πολιτικής σκέψης μακριά από ιδεολογικές και ψυχολογικές παρωπίδες, κάτι που θεωρείται σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση του πολιτικού εκσυγχρονισμού.

Με το δημοψήφισμα του 2004, η πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου εξέφρασε μέσω του δημοψηφίσματος την επιθυμία της για ένα μοντέλο λύσης στο οποίο δεν ήθελε. Θα πρέπει, όμως να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας ένα μοντέλο λύσης μέσα στο οποίο θέλουμε να ζήσουμε. Επομένως η σημασία της πρότασης έγκειται στο ότι καταδεικνύει ότι η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν δεν ήταν απόρριψη της ιδέας της λύσης, αλλά απλώς του συγκεκριμένου σχεδίου λύσης.

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2004 υπήρξε η κατηγορηματική απόρριψη της πρότασης να αποδεχθούμε ένα κρατικό μόρφωμα που θα ήταν χειρότερο από το υφιστάμενο και θα αναιρούσε τις κατακτήσεις του, όπως είναι οι εδραίοι δημοκρατικοί θεσμοί, το κράτος δικαίου, η ισχυρή οικονομία και θα περιόριζε τα πολιτικά πλεονεκτήματα της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνεπώς, το αποτέλεσμα, για το μέγιστο μέρος όσων ψήφισαν ΟΧΙ, πρέπει να ερμηνευτεί ως αντίδραση στην ανασφάλεια που προκάλεσε η αβεβαιότητα της κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της έλλειψης μηχανισμών που θα προφύλασσε τους Κυπρίους σε περίπτωση κατάρρευσης του πειράματος της λύσης. Οι ασυνάρτητες και νεφελώδεις προοπτικές του Σχεδίου Ανάν και οι ψευδαισθήσεις για καλή πίστη της Τουρκίας στη μεταβατική περίοδο, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη την αβεβαιότητα της ενταξιακής της πορείας, δεν ήταν τίποτε άλλο στα μάτια των Ελληνοκυπρίων παρά μία ανεξόφλητη επιταγή ελπίδας χωρίς εξασφαλισμένο αντίκρισμα.

Η φιλοσοφία της πρότασης του ορθού ΝΑΙ εδράζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες:

Πρώτος, η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να αποτελεί τη βάση για την όποια μελλοντική λύση. Με το δημοψήφισμα κατεδείχθη ότι ουδέποτε κατά το παρελθόν η Κυπριακή Δημοκρατία δεν εξέφρασε σε τέτοιο ύψιστο βαθμό το σύμβολο ενότητας και ελευθερίας για τους Κυπρίους.

Δεύτερος, η λύση θα πρέπει να υιοθετεί ένα νέο Σύστημα Ασφαλείας με Ευρωπαϊκές προδιαγραφές που να διαφυλάττει τα κεκτημένα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με άλλα λόγια δεν μπορεί πλέον να εφαρμοστεί εκ νέου του το σύστημα ασφαλείας του 1960 το οποίο υπήρξε τραυματικό.

Τρίτος, η λύση δεν θα πρέπει να νομιμοποιεί την παραμονή εποίκων, λαμβάνοντας υπόψη τα καταδικαστικά ψηφίσματα του ΟΗΕ γιΆ αυτήν την πτυχή της Τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο.

Τέταρτος, δεν μπορεί να υπάρξει λύση που να απαιτεί από την ελληνοκυπριακή πλευρά συμβιβασμούς σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μόνιμες παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο. Η θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς πρέπει να παραμένει αμετάκλητη σε ό,τι αφορά τις εκβιαστικές πιέσεις για υποχώρηση σε ζητήματα δημοκρατικών αρχών και πολιτικών κατακτήσεων του νεοτερικού δυτικού πολιτισμού, οι οποίες πρυτανεύουν χωρίς εξαιρέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για να αποκτήσει κάποιος πιο ολοκληρωμένη εικόνα της πρότασης θα πρέπει να την διαβάσει προσεκτικά.. Η περίοδος του δημοψηφίσματος έχει περάσει και μαζί της η ψυχολογία των αφορισμών και των συνθημάτων. Μπορεί το δημοψήφισμα να κατέδειξε με κατηγορηματικό τρόπο αυτό που η ελληνική πλευρά δεν θέλει να υπάρχει στη λύση, είναι καιρός, όμως, να συζητήσουμε τι θέλουμε να υπάρχει στη λύση.

Αξιολόγηση της τετραήμερης συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου 18/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σωματείο «Αδούλωτη Κερύνεια»’
«Αξιολόγηση της τετραήμερης συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου 15/9-18/9/2009»
16 Οκτωβρίου 2009

Το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια αξιολογεί την τετραήμερη συνεδρία και την τελική κοινή ομόφωνη απόφαση του Σώματος , ως ακολούθως:

1.0 Γενικό σχόλιο

35 χρόνια μετά η Πολιτική Ηγεσία, τυφλά και ανεξήγητα,  συνεχίζει με την ομόφωνη απόφαση της να κρατεί το Κυπριακό, δέσμιο του βρεττανοτουρκικού σχεδίου αποκατάστασης της Τουρκίας στην Κύπρο. Αυτό ισχύει από τη στιγμή που επαναβεβαιώνει ότι η λύση θα είναι Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική Ισότητα Κοινοτήτων.

Οι άλλες πρόνοιες της ομόφωνης απόφασης αυτοαναιρούνται διότι η εφαρμογή τους δεν επιτρέπει η λύση να είναι Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Η Πολιτική Ηγεσία απέφυγε και παλιών  την επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση , ως θέματος εισβολής, κατοχής και καταπάτησης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Συνεχίζει ομόφωνα την αναγωγή του Κυπριακού σε διακοινοτική  διαφορά μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου  εγκρίνοντας τη συνέχιση του διακοινοτικού διαλόγου.

Συνεχίζει να αποενοχοποιεί την Τουρκία ως κατακτητή και της αποδίδει τον ρόλο ενδιαφερόμενου μέρους που καλείται να βοηθήσει.

2.0 Αναλυτική Αξιολόγηση

  • Τονίζεται στο ανακοινωθέν ότι: Η λύση πρέπει να συνάδει με το Διεθνές Δίκαιο……

Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν συνάδει με το Διεθνές Δίκαιο, διότι  βασικός πυρήνας της είναι ο γεωγραφικός διαχωρισμός Ελλήνων και Τούρκων  της Κύπρου πράγμα που είναι προϊόν στρατιωτικής εισβολής, κατοχής, βάναυσης παραβίασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με το εθνικό ξεκαθάρισμα των Ελλήνων από τα κατεχόμενα και της βίαιης και εκβιαστικής μεταφοράς, χρησιμοποιώντας  και διπλωματικό δόλο, των Τουρκοκυπρίων από τις ελεύθερες περιοχές στα κατεχόμενα.

Σωστή λύση που να συνάδει με το Διεθνές Δίκαιο δεν κτίζεται πάνω στα ερείπια που προκάλεσε μια βάναυση παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου.

  • Τονίζεται στο ανακοινωθέν ότι: Η επανενωμένη Κύπρος θα έχει μια κυριαρχία , μια διεθνή προσωπικότητα και μια ιθαγένεια.

Όταν θα υπάρχουν δύο πολιτικά ισότιμα, Συνεταιρικά , Συνιστώτα Κράτη με τις δικές τους ξεχωριστές Ιθαγένειες , Κυριαρχίες και με δικαιώματα ξεχωριστής Διεθνούς δραστηριότητας, η «μια κυριαρχία , μια διεθνής προσωπικότητα και μια Ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας» θα αποτελεί μια άχρηστη  τυπικότητα.

  • Τονίζεται στο ανακοινωθέν ότι: Θα αποχωρήσουν τα Τουρκικά κατοχικά στρατεύματα

΄Όταν θα συμφωνηθεί και σφραγισθεί μια λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που θα νομιμοποιεί τα κατοχικά δεδομένα και το γεωγραφικό διαχωρισμό μας σε δύο ξεχωριστά Κράτη και να φύγουν τα Τουρκικά στρατεύματα δεν σημαίνει τίποτε. Θα είναι δώρο -άδωρον. Τα Τουρκικά στρατεύματα θα έχουν πετύχει το στόχο τους και ουσιαστικά θα αποσυρθούν στα στρατόπεδα τους  μισή ώρα μακριά. Αυτό που το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλει είναι να φύγουν τα Τουρκικά στρατεύματα, η  Κύπρος να απελευθερωθεί και να αποκατασταθεί η δημογραφική τάξη την οποίαν ανέτρεψαν με την εισβολή τους.

  • Υιοθετείται στο ανακοινωθέν : Να γίνει απογραφή πληθυσμού και ιδιοκτησία γης στα κατεχόμενα.

Δεν είναι απογραφή πληθυσμού στα κατεχόμενα  που έπρεπε να είναι το ζητούμενο αλλά απογραφή των παράνομων εποίκων. Τούρκων και Ευρωπαίων που ευρίσκονται στα κατεχόμενα.

Ο νόμιμος πληθυσμός των κατεχομένων  είναι καταγραμμένος και είναι εκείνος που ήταν στις 19/7/1974, ΄Ελληνες Τούρκοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες και άλλοι και όλοι οι σημερινοί απόγονοι τους. Κανένας  άλλος δεν δικαιούται βάση του Διεθνούς Δικαίου στο οποίο αναφέρεται η απόφαση , να υπολογίζεται ως μέρος του πληθυσμού των κατεχομένων.

Το ίδιο ισχύει και για τις περιουσίες. Οι περιουσίες έχουν τους ιδιοκτήτες τους που είναι εκείνοι που ήταν το 1974 και οι σημερινοί κληρονόμοι τους και αυτό ισχύει και σήμερα ανεξάρτητα του τι έχουν παράνομα φτιάξει πάνω σε αυτές οι σημερινοί κάτοχοι και χρήστες σφετεριστές.

  • Επιδιώκεται με βάση το Ανακοινωθέν : Η αποκατάσταση των βασικών ελευθεριών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η απόφαση αναφέρει ότι η αποκατάσταση των βασικών ελευθεριών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων , περιλαμβανομένου και του δικαιώματος των προσφύγων για επιστροφή στα σπίτια και τις περιουσίες τους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη λύση.

Και όμως , αυτή η επιδίωξη δεν ισχύει στις συνομιλίες. Δεν ξεκίνησαν και δεν προχωρούν οι συνομιλίες στη βάση ότι είναι δεδομένη η επιστροφή όλων των προσφύγων και να αναζητούνται και συζητούνται τρόπο υλοποίησης του δεδομένου της επιστροφής. Αντίθετα τόσο οι Τούρκοι όσο και οι δικοί μας δεν το θεωρούν δεδομένο και συζητούν προϋποθέσεις ως προς το ποιοι θα έχουν δικαίωμα πρώτης επιλογής , αν κάποιοι σήμερα κατοικούν πάνω στις περιουσίες μας, πόσα έξοδα έκαναν, ποιοι και πόσοι να δικαιούνται να επιστρέψουν  κλπ κλπ.  Συζητούνται επίσης και επιλογές άλλες από την επιστροφή μας. Συζητούνται αποζημιώσεις και ανταλλαγές περιουσιών.

Οι ίδιοι οι  Ηγέτες μας και ιδιαίτερα ο Πρόεδρος θεωρούν ως δεδομένο ότι οι πρόσφυγες δεν θα ήθελαν να επιστρέψουν. Μα είναι δυνατό να μην θέλουν όλοι  οι πρόσφυγες να επιστρέψουν  σε μια απελευθερωμένη Κύπρο, από όπου θα έχουν φύγει τα Τουρκικά στρατεύματα και έποικοι ; Ή μήπως κάτι άλλο γνωρίζουν ; Μήπως οι Ηγέτες μας ξεκινούν με αυτή την προϋπόθεση  διότι γνωρίζουν ότι:

Με λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δεν μπορούν να επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες;

Μήπως γνωρίζουν ακόμη ότι και σε όσους για σκοπούς εντυπώσεων θα επιτραπεί να επιστρέψουν , η συμφωνία θα προνοεί κουτσούρεμα των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων, των πολιτικών  και άλλων δικαιωμάτων, πράγμα που θα τους οδηγήσει να μην θέλουν να επιστρέψουν;

Η παράνομη δόμηση σε Ελληνοκυπριακές περιουσίες, δεν πρέπει να θεωρείται από την Ηγεσία μας ότι υπονομεύει την δυνατότητα αποκατάστασης   των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  μας. Πρέπει να τη θεωρούν παράνομη πράξη , όπως προνοεί και το Διεθνές Δίκαιο , η οποία με κανένα τρόπο δεν εξασφαλίζει δικαιώματα στους σφετεριστές και να σταματήσουν να συζητούν τέτοιο θέμα. Αρα με αυτή τη θέση του Εθνικού Συμβουλίου, τα Μέλη  υπονομεύουν από μόνοι τους τη δυνατότητα διεκδίκησης της αποκατάστασης Δικαιωμάτων για την οποία αποφάσισαν.

  • Η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας

Σε ότι αφορά αυτό το θέμα και πάλιν όλες οι επιλογές αφήνονται ανοικτές. Η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας δεν έπρεπε καν να υπάρχει σε εξέλιξη. ΄Όμως έστω και τώρα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι,. Αν εδώ και τώρα η Τουρκία:

  • Δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία όχι μόνο όπως προνοεί το πρωτόκολλο 10, αλλά και όπως προνοούν οι Ευρωπαϊκές αρχές ισότητας, των κρατών μελών και ο καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ.
  • Δεν αποσύρει την παράνομη αναγνώριση προς το παράνομο Καθεστώς στα κατεχόμενα.
  • Δεν αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματα και τους εποίκους από την Κύπρο. ώστε να  αποκατασταθεί η Κυριαρχία της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας πάνω σε ολόκληρη την Κύπρο,

εμείς δεν πρέπει να δώσουμε τη συγκατάθεση μας σε τίποτε που να  αφορά την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Υλοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων  θα πρέπει για την Κύπρο να είναι το βασικότερο κριτήριο ενταξιμότητας .

  • Συμπέρασμα

Με βάση την πιο πάνω αναλυτική αξιολόγηση μας, η απόφαση της 4ημερης συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου, μέσα στις συνθήκες που βρίσκεται  σήμερα το Κυπριακό,

αποτελεί  ακόμα μια «τρύπα στο νερό» και θα επιτρέψει στην Τουρκική Διπλωματία και τη Διπλωματία των συνοδοιπόρων της, Βρεττανών και Αμερικανών,  να οδηγήσουν το Κυπριακό σε περαιτέρω εκφυλισμό και θα καταστήσουν τον Τουρκικό στόχο της  νομιμοποίησης των κατοχικών δεδομένων, ευκολότερο.

  • Επίλογος.

Επαναλαμβάνουμε το βασικό συμπέρασμα πρόσφατης απόφασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Σωματείου μας.

«δεν πρέπει να επιτραπεί να ολοκληρωθεί ο κύκλος των απευθείας συνομιλιών διότι η κατάληξη του με τα σημερινά δεδομένα , ακόμη και μετά την  τελευταία «ομόφωνη» απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου, θα οδηγεί είτε σε  ξεπούλημα, ή, για να  αποφύγουμε το ξεπούλημα μας να ξαναπούμε ΟΧΙ και να μας καταλογισθούν ευθύνες που θα χρησιμοποιηθούν ως άλλοθι για να αρχίσει απευθείας εμπόριο και άλλες  συναλλαγές  με το παράνομο Καθεστώς έστω και χωρίς επίσημη αναγνώριση  και άνοιγμα πρεσβειών.

Από το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.

Δ. Χριστόφιας: «Η Ομοσπονδία είναι ακατάλληλη και αφύσικη για την Κύπρο» 09/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μόνο θέατρο του παραλόγου θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αυτά που λαμβάνουν χώρα στην Κύπρο: Ο πρόεδρός της να παραδέχεται στο εξωτερικό -γιατί άραγε μόνο εκεί;- ότι η επιλογή του μοντέλου της λύσης, δηλ. της Δ.Δ. Ομοσπονδίας είναι λανθασμένη, αφύσικη και ακατάλληλη, ωστόσο να είναι ορκισμένος εχθρός όποιου τολμήσει να πει οτιδήποτε εις βάρος της στην Κύπρο! Το «Ερετικό Ιστολόγιο» σχολιάζει τις τελευταίες δηλώσεις του προέδρου Χριστόφια και επισημαίνει ότι παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει και το 2004, γι’ αυτό να μην ενθουσιαζόμαστε ότι ξαφνικά άνοιξε τα μάτια και ανακάλυψε την ακαταλληλότητα της Ομοσπονδίας. Γνωρίζει την ακαταλληλότητά της (τουλάχιστον από το 2004), ωστόσο θέλει να μας την επιβάλει πάση θυσία!

ομολογίες Χριστόφια [πηγή: http://eretiko-istologio.blogspot.com/2009/09/blog-post_30.html]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Αποκάλυψη Χριστόφια: Η Ομοσπονδία είναι ακατάλληλη!»
30 Σεπτεμβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα που συνεπέστατα μετά το 1974 υποστήριξε την επιδίωξη Ομοσπονδίας στην Κύπρο. Παρ’ ό,τι υπήρξε τουρκικός πάγιος στόχος -πάγιος μέχρι που εμείς τον αποδεχτήκαμε και τότε αποφάσισε να σκληρύνει τη στάση της!- δεν φαίνεται να υπήρξαν και ιδιαίτεροι ενδοιασμοί για την υιοθέτηση της γραμμής του «έντιμου» συμβιβασμού. Μάλιστα, τόσο πολύ ασπάστηκαν την τουρκική αυτή θέση, ώστε το έκαναν σημαία και σύνθημά τους («Κύπρος ενωμένη ομοσπονδιακή») και επιδιώκουν έκτοτε αδιάκοπα να εγκλωβίζουν τους λοιπούς συνεταίρους τους σε αυτήν τη λογική της μόνης -τάχα μου- εφικτής διεξόδου. Τους κρατά παγερά αδιάφορους να εξετάσουν ρεαλιστικά το πόσο εφικτή είναι αυτή λύση που απέτυχε να συμφωνηθεί επί Βασιλείου, επί Κληρίδη και επί Χριστόφια (2008-9)! (Για τον Μακάριο, Κυπριανού και Παπαδόπουλο δεν αναφερόμαστε διότι αυτοί, παρά τις κατά καιρούς διολισθήσεις τους, θεωρούνται εκ προοιμίου απορριπτικοί οποιασδήποτε λύσης από τους εκ των προτέρων υποστηρικτές μιας οποιασδήποτε λύσης.)

Ατατούρκ-ομοσπονδία [πηγή: http://eretiko-istologio.blogspot.com/2009/09/blog-post_30.html]

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, το ΑΚΕΛ και διά των θυγατρικών του οργανώσεων (ΕΔΟΝ-Προοδευτική κλπ) πέτυχε να δεσμεύσει όλους τους πολιτικούς χώρους, πλην του ΕΥΡΩΚΟ (ίσως και των Οικολόγων;), στη λογική της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Ακόμη και σε χώρους που δεν έχουν άμεση σχέση με τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό, π.χ. το φοιτητικό κίνημα, το ΑΚΕΛ επιβάλλει συνυπογραφή συνεργασιών με μόνιμη επωδό την «επιδίωξη λύσης Δ.Δ. Ομοσπονδίας στην Κύπρο».

Εκείνο που απεγνωσμένα πράττουν οι ευσυνείδητοι των άλλων κομμάτων για να αποδεσμευτούν από το αδιέξοδο που οδηγήθηκαν διά των υπογραφών τους, είναι (α) να επιχειρούν να υποβαθμίσουν τον τίτλο της λύσης (κατά το λυσσαριδικό «μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο κι όχι το όνομα») ή (β) να προσθέσουν την ουρά του σωστού περιεχομένου (βλ. Τάσος Παπαδόπουλος).

Κακά τα ψέματα, η Ομοσπονδία που αποδέχτηκε ο Μακάριος -και την οποία σύμφωνα με ανθρώπους του στενού του περιβάλλοντος σκόπευε να αποπέμψει- δεν έχει καμία σχέση με την (συν)Ομοσπονδία που συζητούμε σήμερα! Ήταν μια Ομοσπονδία που είχε ως θεμελιώδη όρο ότι θα σεβόταν πλήρως τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ακόμη κι αν οι συνθήκες μιας Κύπρου που μάζευε τις στάχτες της και της σημερινής ευρωπαϊκής Κύπρου ήταν εντελώς διαφορετικές τότε και εντελώς διαφορετικές σήμερα, αντί να οδεύουμε προς το καλύτερο στο εθνικό μας θέμα, οδηγούμαστε προοδευτικά και ασμένως στα τάρταρα χωρίς λογική εξήγηση!

Ταλάτ για ομοσπονδία [πηγή: http://eretiko-istologio.blogspot.com/2009/09/blog-post_30.html]

Αποδεχτήκαμε επί Χριστόφια και την εκ περιτροπής προεδρία και εκ των προτέρων 50.000 εποίκους. Θεωρούμε και αυτονόητο ότι η απαίτηση «όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους» είναι ουσιαστικά μια δημαγωγική κοροϊδία που όλοι λένε και δεν την εννοούν, αφού θα υπάρχουν δύο εθνικά διαχωρισμένες ζώνες ή κρατίδια (βλ. απάντηση Κληρίδη προς τον μητροπολίτη Κυρηνείας). Εκείνο το «δίκαιη λύση» είχε εξανεμιστεί πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι που την κατέστησε κεντρικό σημείο της προεκλογικής συνθηματολογίας του Χριστόφια! Πώς θα είναι δίκαιη αφού διαμορφώνεται από τις συνθήκες της κατοχής και όχι από το τι αρμόζει στη νήσο;

Μη σας ξενίζουν αυτά που λέμε! Μόλις πρόσφατα (στο δείπνο της Κυπριακής Ομοσπονδίας Αμερικής) αποκαλύφθηκε ότι ο Χριστόφιας συμφωνεί… μαζί μας ότι «δεν είναι φυσιολογική για την Κύπρο η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία»! Δηλαδή ο τέως γ.γ. του κόμματος που δούλεψε όσο λίγοι για την επιβολή της Δ.Δ.Ο σε όλους τους άλλους ομολογεί σήμερα ότι εκτός από επί 35 χρόνια ανέφικτη και με δημοψήφισμα απορριφθείσα λύση, η Δ.Δ.Ο. είναι και αφύσικη για την Κύπρο!

Για να ‘μαστε ειλικρινείς, αυτό δεν αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά τώρα. Υπενθυμίζουμε, είχε ξαναβγεί στη δημοσιότητα, αλλά θάφτηκε στα παραπολιτικά σχόλια και ουδείς ανέδειξε αυτήν την παραδοχή από τον τότε γ.γ. του ΑΚΕΛ και πρόεδρο της Βουλής. Ουδείς ασχολήθηκε με τη δήλωση Χριστόφια στην εφημερίδα Khaleej Times του Ντουμπάι πριν μία πενταετία (αναδημοσιευμένο μέρος της στον Πολίτη της 14ης Σεπτεμβρίου 2004) ότι

«δεχτήκαμε το σκεπτικό της Ομοσπονδίας χωρίς αυτό να είναι η κατάλληλη λύση. Η κατάσταση της Κύπρου δεν ταιριάζει με λύση ομοσπονδίας επειδή οι δύο κοινότητες έχουν τα δικά τους ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Νιώθουμε ανασφάλεια σε μια τέτοια κατάσταση.»

Τι μας λέει ο κος Χριστόφιας, ναι αυτός που μάλλον ξεχνά ότι είναι Έλληνας, ξέχασε όλως τυχαίως και το ΟΧΙ στην κηδεία του Τ. Παπαδόπουλου, αλλά δεν ξεχνά να παπαγαλίζει φορτικά τον στόχο της Ομοσπονδίας κάθε τρεις και λίγο, τον οποίο το Υπουργείο της Παιδείας του σκέφτεται να μας το εμφυτεύσει μέσω της εκπαίδευσης για να τον εμπεδώσουμε! Μας λέει ο Χριστόφιας δηλαδή ότι επιδιώκουμε μια ακατάλληλη λύση, μια λύση που δημιουργεί ανασφάλεια στην ελληνική κοινότητα της Κύπρου!

Άσχετο αν σπεύδει με την υπενθύμιση του πραξικοπήματος και διά της φράσης «εμείς στρώσαμε το χαλί» να δικαιολογηθεί γιατί υποστηρίζει μια αφύσικη λύση για τη χώρα του, η ουσία παραμένει μία: Αν και οι ίδιοι οι φανατικότεροι των Ομοσπονδιακών κατανοούν απόλυτα ότι η Ομοσπονδία δεν είναι μια λύση δίκαιη, φυσική και κατάλληλη για την Κύπρο, γιατί συστηματικά και επί σχεδίω χλευάζουν και ταμπελώνουν με βαριούς χαρακτηρισμούς όπως «φασίστας, εθνικιστής, ρατσιστής, ακραίος» όποιον τολμήσει να διαφωνήσει με αυτήν τη στοχοθεσία, όποιο δηλώσει Αντιομοσπονδιακός;

Γιατί το πράττουν; Μα ΞΕ-ΚΑ-ΘΑ-ΡΑ για μικροκομματικούς σκοπούς: φανατίζω και με ψηφίζουν ώσπου να πεθάνουν! Δεν σκέφτονται, άρα δεν κινδυνεύω να μου φύγουν από το μαντρί! Ριζώνω στον θώκο της εξουσίας για πάντα.

Τέλος, πριν ολοκληρώσουμε αυτήν τη δημοσίευση σημειώνουμε πως όσοι πανηγυρίζουν για μεταστροφή του Χριστόφια προς το καλύτερο καλά κάνουν να το σκεφτούν καλύτερα, διότι τα ίδια είπε για τη Δ.Δ.Ο. και το 2004, αλλά είδαμε πού μας οδήγησε από τότε έως σήμερα!

Υ/Γ. Έχουμε την αίσθηση ότι υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να έχει παρασυρθεί από τον επαναστατικό και αντιαμερικανικό αέρα της Κούβας, στην οποία θα πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη, και να έκανε αυτές τις δηλώσεις, παρά να αποφάσισε να εργαστεί για μια κατάλληλη, φυσική, δίκαιη και συνεπώς μη Διζωνική «λύση» στο Κυπριακό!!!

Η μη-φυσιολογική διζωνική, και τι κάνουμε τώρα 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , ,
comments closed
Δημήτρης Χριστόφιας [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Εμπροσθοφύλακας
«Η μη-φυσιολογική διζωνική, και τι κάνουμε τώρα»
29 Σεπτεμβρίου 2009
Φανούλα Αργυρού

Ο πρόεδρος Χριστόφιας πρόσφατα έκαμε κάποιες στροφές. Δεν γνωρίζουμε αν θα διατηρήσει αυτή την σωστή στάση έστω και τώρα, αλλά, οφείλουμε να σημειώσουμε κάποια πράγματα.

Πρώτον ο πρόεδρος Χριστόφιας επέλεξε και μίλησε στα Ελληνικά στην ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη. Πολύ καλά έκανε και τον τιμά ιδιαίτερα. Εξάλλου τους μεταφραστές γιατί τους έχουν τόσο στα Ηνωμένα Έθνη, όσο και στην Ε.Ε. και τους πληρώνουν, για να μεταφράζουν, όπως ισχύει και για άλλους αρχηγούς κρατών. Ο πρόεδρος Χριστόφιας είναι  Έλλην και τιμά την καταγωγή του.

Δεύτερον, αναφέρθηκε σε ομιλίες του σε ψηφίσματα που όφειλε η δική μας πλευρά απαρχής να τα προωθεί ως εμπροσθοφυλακή για τα δίκαιά μας. Αναφέρθηκε στο 3212 (1974) στο 186 (1964), στο 541 (1983) και στο 550 (1984). Έκανε επίθεση της κατοχικής Τουρκίας  και με λίγα λόγια (τώρα που τα έζησε και προσωπικά!) είπε ότι όσα και να δώσεις στους Τούρκους ποτέ δεν χορταίνουν και τους ανοίγεις την όρεξη να τα θέλουν όλα! Αξιοσημείωτη η δήλωσή του ότι «οι τουρκικές θέσεις» τον έκαναν «να δει τον κόσμο ανάποδα».

Ακόμα πιο προχωρημένη είναι η δήλωσή του ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία δεν είναι φυσιολογική λύση για την Κύπρο!

Και βέβαια δεν είναι φυσιολογική εφόσον είναι ρατσιστική λύση και αφεύρεση όχι των «Κυπρίων για τους Κύπριους» αλλά του Λονδίνου και της Άγκυρας. Που χρονολογείται πολύ πριν το 1974 σε καιρούς που ούτε Χούντα υπήρχε, ούτε πραξικόπημα και που σε τίποτα δεν φταίξαμε εμείς, ο απλός λαός, οι Έλληνες της Κύπρου.

Μάλλον η αλήθεια είναι ότι οι Εγγλέζοι με βοηθούς τους Αμερικανούς σχεδίασαν το πραξικόπημα για να επιβάλουν την μη φυσιολογική αυτή λύση που ήθελε η Τουρκία. Και στην συνέχεια βρήκαν δικούς μας στην Κύπρο να την προωθούν εις βάρος μας…

Και εφόσον δεν είναι όντως φυσιολογική θα πρέπει ο Πρόεδρος να την στείλει πίσω απ΄εκεί που ήλθε. Και να απαιτεί λύση που να είναι δίκαιη και φυσιολογική.  Να σέβεται τα ανθρώπινα μας δικαιώματα, να εξασφαλίζει τα όσα προνοεί το 3212 και το 186, που δεν θέλουν να δουν ζωγραφιστό οι Τούρκοι και το οποίο όταν ψηφίστηκε το 1964  δεν είχαμε ούτε Χούντα, ούτε πραξικόπημα, ούτε φταίξαμε σε τίποτα εμείς. Τουναντίον οι Τούρκοι είχαν κάνει το 1963 πραξικόπημα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, γι’αυτό και το βαθύτερο νόημα του 186 που δεν άρεσε των Τούρκων πραξικοπηματιών.

Ο Πρόεδρος να απαιτεί λύση δίχως ανταλλάγματα προς τους εισβολείς, την επιστροφή όλων των προσφύγων μας στα σπίτια τους και την αποχώρηση όλων των κουβαλητών εποίκων. Ούτε ρουθούνι τους να μην μείνει, αλλοιώς αυτοί θα είναι οι καταλύτες μας, η ταφόπετρα τόσο της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και του Ελληνισμού στην ελληνική νήσο Κύπρο, είτε εφαρμοστεί είτε όχι η μη φυσιολογική λύση που απαιτούν.

Επομένως, τώρα και αφού είδε ο Πρόεδρος  τελικά «τον κόσμο του ανάποδα» με τα όσα απαιτούν οι Τούρκοι και ελπίζουμε να έχει πλέον προσγειωθεί όρθιος, και να μας πεί τι προτίθεται να κάνει από εδώ και πέρα. Θα αποσύρει τα όσα δέχθηκε εις βάρος μας ξεκινώντας με την απαράδεκτη μη… φυσιολογική συμφωνία της 23ης Μαίου 2007 των δύο μη φυσιολογικών «συνιστώντων στέιτ»; Τα ίδια «στέιτς» που προνοούσε και το έκτρωμα Ανάν που απέρριψε ο λαός στις 24 Απριλίου 2004;

Γιατί δεν μπορούμε να δίνουμε συνεχώς στους Τούρκους, κυρίως αν δεν επιτυγχάνεται συμφωνία, διότι οι Τούρκοι κρατούν στο χέρι τα όσα αρπάζουν. Και είτε εμείς βλέπουμε τον κόσμο μας ανάποδα είτε ίσια εκείνοι τα κρατούν στο σακκούλι τους στο τραπέζι των συνομιλιών… Και πρωτίστως θα πρέπει να πιάσει το θέμα των εποίκων, των λαθραίων από τα κατεχόμενα και με τα δύο του χέρια τώρα και με αποφασιστικότητα. Γιατί, όλα αυτά είναι μέρος του σχεδίου εφαρμογής της μη φυσιολογικής λύσης για Κύπρο…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Χριστόφιας: «Είμαστε δεσμευμένοι για τη μετεξέλιξη σε ομοσπονδιακό κράτος»»
24 Σεπτεμβρίου 2009

Ομιλία προέδρου Χριστόφια στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για Κυπριακό, Τουρκία, προοπτικές συνομιλιών και ρόλο ΟΗΕ.

«Η Κυπριακή Δημοκρατία με συνέπεια υποστηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την πεποίθηση ότι η όλη διαδικασία προσαρμογής της, όπως και η ένταξή της, θα βοηθήσει τους γείτονές μας και θα αποβεί επωφελής τόσο για την περιοχή μας όσο και για μας», τόνισε σήμερα από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ο πρόεδρος της Κύπρου, Δημήτρης Χριστόφιας, υπογραμμίζοντας ότι «αυτή η υποστήριξη, όμως, δεν είναι άνευ όρων. Η Τουρκία πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς επίσης και έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Απευθυνόμενος στους ηγέτες και τους αντιπροσώπους των κρατών-μελών του ΟΗΕ, ο πρόεδρος Χριστόφιας διερωτήθηκε:

«Σας ερωτώ: Δεν είναι παράδοξο για μια χώρα που είναι μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των διεθνών οργανισμών;

Δεν είναι παράδοξο, ένα μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας να διατηρεί στρατεύματα κατοχής για 35 χρόνια στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Δεν είναι παράδοξο να υποσκάπτει την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας προωθώντας τη δημιουργία δεύτερου κράτους στο νησί παραβιάζοντας το ψήφισμα 541 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του 1983, το οποίο ομόφωνα καταδικάζει την παράνομη μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους, θεωρώντας την νομικά άκυρη και ανυπόστατη και καλεί όλα τα κράτη να σεβαστούν την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Ναι, είναι παράδοξο και παράνομο. Η Κύπρος ουδέποτε επιδίωξε ούτε θέλει να έχει εχθρικές σχέσεις με τη γείτονα της, Τουρκία. Αλλά είναι ευθύνη μας να υπερασπισθούμε την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία του κράτους μας. Παρόλα αυτά, θα ήθελα απ’ αυτό το επίσημο βήμα να εκφράσω την ετοιμότητά μου να αναπτύξω διάλογο με την ηγεσία της Τουρκίας, παράλληλα με τις συνεχιζόμενες συνομιλίες με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, ώστε να μοιραστώ μαζί της ιδέες για το μέλλον και να ενισχυθούν οι πιθανότητες για θετική έκβαση των διαπραγματεύσεων».

Μιλώντας για το κυπριακό πρόβλημα, ο κ. Χριστόφιας ανέφερε ότι «μετά το διπλό έγκλημα του στρατιωτικού πραξικοπήματος και της ξένης εισβολής στην Κύπρο το 1974, όταν με τη χρήση στρατιωτικής βίας επιδιώχθηκε η κατάλυση της κρατικής μας οντότητας και παραβιάστηκε η ακεραιότητα του κράτους μας, τα Ηνωμένα Έθνη αντέδρασαν με ένα αριθμό σημαντικών ψηφισμάτων, εκφράζοντας την ηθική και νομική υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Η πληθώρα των περί Κύπρου ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης, παρέχουν στη χώρα μου την αναγκαία στήριξη για να συνεχίσει τον αγώνα της για επίλυση του πολιτικού της προβλήματος στη βάση αυτών των ψηφισμάτων και των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου.

Αμέσως μετά την ανάληψη της Προεδρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναλάβαμε πρωτοβουλίες για τερματισμό του αδιεξόδου. Ως αποτέλεσμα πριν ένα χρόνο αρχίσαμε, στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας, και υπό την αιγίδα των Καλών Υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα, μια εντατική διαπραγμάτευση με τον ηγέτη της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Δείχνοντας εμπιστοσύνη στην ειλικρίνεια των προθέσεων του κ. Ταλάτ, έχουμε εμπλακεί σε μια κοινή προσπάθεια να πετύχουμε τον τερματισμό της διαίρεσης της πατρίδας μας. Συμφωνήσαμε ότι η διαδικασία θα είναι στα χέρια των Κυπρίων χωρίς επιδιαιτησία και τεχνητά χρονοδιαγράμματα. Έχει επιτευχθεί κάποια πρόοδος στις διαπραγματεύσεις. Όχι όμως τέτοια ώστε να πείθει ότι βρισκόμαστε κοντά στην τελική λύση του προβλήματος.

Στόχος του αγώνα μας είναι η αποκατάσταση της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και της ενότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι η κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Στόχος, επίσης, είναι η αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών όλων των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας ανεξαρτήτως εθνικής προέλευσης».

Μέλλον συνομιλιών
Όσο αφορά τις προοπτικές της διαπραγματευτικής διαδικασίας, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είπε:

«Είμαστε δεσμευμένοι για τη μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους σε ομοσπονδιακό, που θα αποτελείται από δύο περιοχές με μεγάλη αυτονομία. Η μια περιοχή θα διοικείται από την ελληνοκυπριακή κοινότητα και η άλλη από την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Δεδομένου του γεγονότος ότι στην Κύπρο ο πληθυσμός ζούσε ανάμεικτος σε ολόκληρο το νησί, αυτό αποτέλεσε για μας μεγάλη ιστορική παραχώρηση εκ μέρους του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου προς τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας. Παραμένουμε πιστοί σε αυτή τη δέσμευση. Η Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να διασφαλίζει την ενότητα του κράτους και των θεσμών, όπως επίσης και της οικονομίας και του λαού.

Παρ’ όλες τις κοινές μας προσπάθειες, η τουρκοκυπριακή πλευρά, υποστηριζόμενη από την Τουρκία, δυστυχώς συνεχίζει να καταθέτει θέσεις και προτάσεις οι οποίες μας οδηγούν έξω από τα πλαίσια των περί Κύπρου ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών όσο αφορά τον τερματισμό της στρατιωτικής κατοχής, την παράνομη κατοχή περιουσιών και την παράνομη παρουσία εποίκων. Τυχόν αποδοχή αυτών των θέσεων θα οδηγούσε σε αποδοχή πολλών από τις συνέπειες της κατοχής αλλά και στην παραβίαση των Διεθνών Συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις βασικές ελευθερίες και των αρχών πάνω στις οποίες είναι οικοδομημένες οι Ομοσπονδίες. Είναι δε σαφές ότι μια τέτοια λύση δεν θα είναι ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική και δεν θα διασφαλίζει τη συνέχιση της ενότητας του κράτους και της χώρας. Θέλουμε να πιστεύουμε ειλικρινά ότι κατά τη διάρκεια του δεύτερου γύρου των διαπραγματεύσεων, που μόλις έχει αρχίσει, θα υπάρξει αναθεώρηση των τουρκικών θέσεων ούτως ώστε να μπορέσουμε, όσο το δυνατό πιο σύντομα, να φτάσουμε σε μια συμφωνημένη λύση την οποία να παρουσιάσουμε στο λαό προς έγκριση σε ξεχωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Αυτή η λύση πρέπει να είναι από τους Κύπριους για τους Κύπριους».

Καταλήγοντας σημείωσε ότι «η Τουρκία πρέπει στην πράξη να συνδράμει για λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αντί τούτου η Τουρκία στην πράξη προωθεί λύση συνομοσπονδίας. Ένδειξη καλής θέλησης από μέρους της Τουρκίας θα ήταν η εφαρμογή του ψηφίσματος 550 του 1984, το οποίο προνοεί τη μεταβίβαση της κατεχόμενης κενής πόλης των Βαρωσίων, στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών και την επιστροφή των νομίμων κατοίκων της στα σπίτια και τις περιουσίες τους. Επίσης, πρέπει να προχωρήσει στην εξομάλυνση των σχέσεων της με την Κυπριακή Δημοκρατία και στην αναγνώρισή της, όπως απαιτείται και από αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω να δηλώσω ακόμη μια φορά ότι οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας είναι ίσοι πολίτες της Δημοκρατίας και ότι θα αγωνιστώ με συνέπεια για τα δικαιώματά τους και για να βρουν τη θέση που τους αρμόζει σε όλα τα όργανα του Κράτους. Πολιτικά προέρχομαι από το Προοδευτικό Λαϊκό Κίνημα της χώρας μου το οποίο πάντοτε στάθηκε δίπλα στους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας για ειρήνη και αρμονική συμβίωση. Τα δικαιώματα όμως των Τουρκοκυπρίων συμπατριωτών μας δεν μπορούν να εφαρμόζονται σε βάρος των δικαιωμάτων της μεγαλύτερης κοινότητας που είναι η ελληνοκυπριακή. Πρέπει να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν θα φεισθώ προσπαθειών για να πετύχουμε ισοζυγισμένη και δίκαιη λύση που θα αποκαθιστά τα δικαιώματα ολόκληρου του λαού. Έχουμε όλοι πληρώσει βαρύ τίμημα -ανθρώπινο, πολιτικό, οικονομικό- και συνεχίζουμε να πληρώνουμε βαρύ τίμημα. Αντίθετα, τα οφέλη μιας διαρκούς ειρήνης, θα αποβούν ευεργετικά για το λαό της Κύπρου, της Τουρκίας και γενικότερα για τους λαούς ολόκληρης της περιοχής.

Οι πραγματικοί πολιτικοί ηγέτες δεν είναι αυτοί που σκέφτονται τις επόμενες εκλογές αλλά αυτοί που σκέφτονται τις επόμενες γενεές. Έχουμε την ευθύνη να εργασθούμε μαζί για να εγκαθιδρύσουμε διαρκή ειρήνη στην περιοχή μας».

Ρόλος ΟΗΕ
Αναφερόμενος στην αποστολή των Ηνωμένων Εθνών, ο Κύπριος Πρόεδρος τόνισε ότι «από την ίδρυσή της, η Κυπριακή Δημοκρατία δεσμεύτηκε και παραμένει δεσμευμένη στην πολυμερή διπλωματία και στην ενδυνάμωση του ρόλου των Ηνωμένων Εθνών. Η παγκόσμια σταθερότητα και ευημερία τέθηκε σε κίνδυνο από την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε πρόσφατα. Φανέρωσε τις αδυναμίες του συλλογικού εποπτικού συστήματος. Είναι μόνο διαμέσου της συλλογικής παγκόσμιας δράσης και όχι μέσω του οικονομικού εθνικισμού που μπορούμε να ξεπεράσουμε τέτοιες προκλήσεις. Το ίδιο ισχύει και για τη δράση εναντίον των επιδημιών και της φτώχειας, καθώς επίσης και για αποτροπή περισσότερης ζημιάς στο περιβάλλον που επηρεάζει τη ζωή όλων μας.

Το πιο σημαντικό μάθημα από την οικονομική κρίση είναι ότι η οικονομία δεν μπορεί να ιδωθεί ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας. Παρά την εντυπωσιακή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, η οποία θα μπορούσε να είχε εξασφαλίσει αξιοπρεπή διαβίωση για όλους, σε πολλά μέρη του κόσμου, άνθρωποι εξακολουθούν να στερούνται βασικών αγαθών όπως πόσιμο νερό, ιατρική περίθαλψη, παιδεία και εργασία».

Μιλώντας για την παγκόσμια κατάσταση στον οικονομικό τομέα υπογράμμισε ότι «το μέγεθος της οικονομικής κρίσης δείχνει ότι είναι κρίση του συστήματος και της πιο ακραίας έκφρασής του -του νεοφιλελευθερισμού και της ασυδοσίας της αγοράς. Στην παρούσα μορφή της, η παγκοσμιοποίηση δεν αποτελεί την εκπλήρωση των οραμάτων που διαμόρφωσαν φιλόσοφοι και κοινωνικοί επαναστάτες για παγκόσμια αδελφοσύνη και ευημερία για όλους. Κι αυτό γιατί η παγκοσμιοποίηση χαρακτηρίζεται από το κυνηγητό του κέρδους και του υπερκέρδους με αποτέλεσμα οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».

Στη συνέχεια, τόνισε ότι «έχοντας διανύσει πέραν της μισής απόστασης που μας χωρίζει από το ορόσημο του 2015, για την υλοποίηση των στόχων της χιλιετίας, η οικονομική κρίση αναγκάζει κράτη και Οργανισμούς να επαναξιολογήσουν τις παγκόσμιες προτεραιότητες. Τα Ηνωμένα Έθνη είναι ο πιο σημαντικός διεθνής οργανισμός που μπορεί να αντιμετωπίσει τα αποτελέσματα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και να ενεργήσει συλλογικά και αποτελεσματικά για να αποτρέψει χειρότερες επιπτώσεις. Ο κόσμος σήμερα αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις και απειλές: κλιματικές αλλαγές, υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αδυναμία να προστατευθούν ευάλωτοι πληθυσμοί, αυξημένες περιφερειακές και διακρατικές συγκρούσεις, διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, πανδημίες».

Ο κ. Χριστόφιας επεσήμανε ότι «από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης ακούσαμε τη φωνή απόγνωσης αυτών που ζουν σε μικρά νησιωτικά κράτη, τη φωνή απόγνωσης της νέας γενιάς, καθώς και τη δραματική προειδοποίηση επιστημόνων ότι εάν δεν ληφθούν μέτρα εδώ και τώρα, η ανθρωπότητα κινδυνεύει με εξαφάνιση. Ενώνουμε και εμείς τη φωνή μας και στηρίζουμε τις προτάσεις που έγιναν για λήψη πρακτικών μέτρων. Πρέπει να λάβουμε μέτρα τώρα. Αύριο θα είναι αργά. Η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης πρέπει να αποτελέσει με τις αποφάσεις της και τα μέτρα που θα ληφθούν, ιστορική στροφή προς την κατεύθυνση αποτελεσματικής αντιμετώπισης των καταστροφικών κλιματικών αλλαγών».