jump to navigation

Διχοτόμηση ή Διχοτόμηση; Ιδού η απορία! 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Η κυπριακή κοινωνία συχνά μπαίνει ενώπιον ενός διλήμματος από τους υποστηρικτές της Δ.Δ.Ομοσπονδίας: «Διζωνική ή Διχοτόμηση; Ομοσπονδία ή συνέχιση της κατοχής; Τι θέλετε λοιπόν;». Στην πραγματικότητα, όπως μας εξηγεί στο άρθρο του ο νομικός Ξενής Ξενοφώντος, το δίλημμα είναι επίπλαστο διότι δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά μεταξύ της περιβόητης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και της νομιμοποίησης της Κατοχής, εφ’ όσον η πρώτη θα προνοεί (α) νομιμοποίηση μεγάλου μέρους των εποίκων, (β) απαγόρευση της επιστροφής μεγάλου μέρους των εκτοπισθέντων μας και τελικά (γ) την εν γένει διχοτόμηση σε δύο εθνικά καθαρές ζώνες.

Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση;

‘Xenisxenofontos.blogspot.com’
Διχοτόμηση ή διχοτόμηση; Ε όχι Πρόεδρε!
Ιανουάριος 2010
Ξενής Ξενοφώντος

Με όλο το σεβασμό στον κ. Χριστόφια, το δίλημμα «Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση» το οποίο προβάλλει, δεν είναι πραγματικό, αλλά επίπλαστο.

Ο κ. Χριστόφιας, ως είναι γνωστό, δεν επιζητά μία οποιαδήποτε ομοσπονδία, αλλά μία «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». Και αν κάποιοι όπως ο Τάσσος Παπαδόπουλος προσπάθησαν, έστω και αργά (βεβαίως, κάλλιον αργά παρά ποτέ) να την επαναπροσδιορίσουν θέτοντας την ουρά «με ορθό περιεχόμενο» ή αν κάποιοι άλλοι όπως η ΕΔΕΚ τη θεωρούν απλά ένα περιτύλιγμα ή ονοματολογία μίας λύσης, για τον κ. Χριστόφια, η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι θεώρησε το Σχέδιο Ανάν ως «κατ’ αρχήν αποδεκτό», ούτε το ότι αποδεχόταν τις Ιδέες Γκάλι, στις οποίες αναφερόταν ότι:

«Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας αντανακλάται από το γεγονός ότι κάθε ομόσπονδο κρατίδιο θα διοικείται από μία κοινότητα με εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και γαιοκτημοσύνης εντός της περιοχής της.» ( πολύ ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση του θέματος από τον έγκριτο συνάδελφο Γ. Χριστοδούλου, σε πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο «Τρεις μελέτες για το Κυπριακό»).

Ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας άλλωστε, είναι που διακηρύττει ότι πρέπει να δεχτούμε τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία «με ό,τι αυτή συνεπάγεται». Και μάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι, αντί να ξεκινά μία εκστρατεία ενημέρωσης του λαού για τα αναφαίρετα ατομικά δικαιώματα των πολιτών ή για το δικαίωμα ισότητας και ειρηνικής συνύπαρξης και συμβίωσης σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία, ξεκινά μία εκστρατεία για προώθηση στο κοινό της «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας», όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται.

Στο δίλημμα όμως που θέτει ο κ. Χριστόφιας «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση», θα επιχειρηθεί μία απάντηση, με τρία ερωτήματα:

1) Ποιος θα είναι ο πολιτιστικός χαρακτήρας της υπό δημιουργία βόρειας πολιτείας; Θα λειτουργούν τα χωριά, οι πόλεις και οι περιοχές μας όπως πριν το 1974 ή θα δημιουργήσουμε νέες κοινότητες εγκλωβισμένων, νέες διασκορπισμένες απομονωμένες μειονότητες που θα ζουν καθημερινά όχι μόνο με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, αλλά με τους έποικους (μεγάλο ποσοστό των οποίων, έχει ήδη ο κ. Χριστόφιας αποδεχτεί), τους Γκρίζους Λύκους και τους πρώην μουτζαχίντ της ΤΜΤ, οι οποίοι και θα είναι εξ ορισμού οι διοικούντες τη βόρεια πολιτεία; Θα είναι ή δε θα είναι δηλαδή, η κυπριακή περιφέρεια διαιρεμένη σε δύο εθνικές ζώνες, όπως συμβαίνει σήμερα;

2) Πως θα επιστρέψουν πίσω οι εκτοπισμένοι μας ή τα παιδιά τους ή έστω θα επιτρέπεται η ελεύθερη εγκατάσταση και απόκτηση περιουσίας, από τη μεγάλη ελληνική πλειοψηφία του νησιού, σε μία περιοχή που θα πρέπει να είναι σε επίπεδο πληθυσμού και γαιοκτημοσύνης πλειοψηφικά τουρκική; Συνεπώς, πόσο αλλάζει η σημερινή κατάσταση; Με το να πάμε από το «κανένας» σε «κάποιοι λίγοι»;

3) Η διαίρεση της Κύπρου σε δύο γεωγραφικά εθνικές περιοχές (κάτι το οποίο δεν έχει ιστορικό έρεισμα, αλλά μόνο έρεισμα τις κατοχικές κάννες του Αττίλα), όπως θα προκύψει de jure με τη «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με ό,τι αυτή συνεπάγεται», δε συνιστά φυλετικό διαχωρισμό ή μάλλον καλύτερα φυλετική διχοτόμηση τύπου απαρτχάιντ; Πόσο διαφέρει αυτό από το σημερινό εθνικό διαχωρισμό που η Τουρκία επιβάλλει;

Τι προτείνει δηλαδή ο κ. Χριστόφιας και οι συν αυτώ; Να αντικαταστήσουμε τη διχοτόμηση με μια άλλη διχοτόμηση; Αυτό είναι που επιδιώκουμε ο κυπριακός ελληνισμός να πετύχουμε με τη Λύση; Συγνώμη κ. Πρόεδρε, αλλά διχοτόμηση, δε θα πάρουμε!

Αντιπρόσωποι ή «Δάσκαλοι του λαού»; 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in BIG BROTHER, ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Αν μη τι άλλο, η εκστρατεία της κυβέρνησης Δ. Χριστόφια, για προώθηση του διζωνικού δικοινοτικού απαρτχάιντ στους Κύπριους πολίτες, αποτελεί μία έμπρακτη παραδοχή, ότι η εν λόγω λύση, ουδέποτε έγινε αποδεκτή από τον κυπριακό λαό.

stalin5

‘Φιλελεύθερος’
«Αντιπρόσωποι ή δάσκαλοι του λαού;»
23 Ιανουαρίου 2010
Ξενής Ξενοφώντος

Επί σταλινικής διακυβέρνησης, ο Ιωσήφ Στάλιν είχε αναγορευτεί σε «Δάσκαλο του Λαού» (όπως αναφέρεται και στο ενδιαφέρον βιβλίο του οξφορδιανού καθηγητή Ρωσσικής Ιστορίας Robert Service με τίτλο «Σύντροφοι: Η παγκόσμια ιστορία του Κομμουνισμού» Εκδόσεις Ψυχογιός). Ως αποκλειστικός κάτοχος του Ορθού και της Αλήθειας, ο Ι. Στάλιν αποφάσιζε τι ήταν ιδεολογικά ή πολιτικά ορθό και ο ρωσσικός λαός έπρεπε να ακολουθήσει. Ο σταλινικός παντογνωστισμός είχε το παπικό αλάθητο για τα πάντα. Ενδεικτικό είναι το ότι επέβαλλε μέχρι και την απόρριψη της θεωρίας της σχετικότητας του Άινσταιν!

Σχεδόν 70 χρόνια μετά το θάνατο του Στάλιν και 20 χρόνια μετά τη πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι εν λόγω πρακτικές, δυστυχώς παραμένουν ζωντανές. Όπως φαίνεται άλλωστε και με την πρόσφατη εκστρατεία προώθησης της λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στον Κυπριακό λαό.

Μέχρι σήμερα, οι υποστηρικτές της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως λύσης του Κυπριακού, ισχυρίζονταν ότι η εν λόγω λύση επιδοκιμαζόταν με τη δική τους υπερψήφιση σε βουλευτικές και προεδρικές εκλογές.

Σήμερα όμως, η κυβέρνηση Χριστόφια, ομολογεί ότι οι πολίτες ουδέποτε δεν επιδοκίμασαν τη ΔΔΟ, εξού και ξεκινά εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών.

Είναι όντως μία δυσκολοχώνευτη για κάποιους, αλλά αναντίρρητη πραγματικότητα: ο λαός μας δεν αποδέχτηκε ποτέ τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Αυτό ενισχύεται και από τα ακόλουθα:

1) Σε πρόσφατη δημοσκόπηση (όπως και σε πολλές άλλες), φάνηκε ότι η πλειοψηφία του Κυπριακού λαού επιθυμεί λύση ενιαίου κράτους.

2) Η μόνη μορφή Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που παρουσιάστηκε στο λαό, δηλαδή το Σχέδιο Ανάν το 2004, απορρίφθηκε πανηγυρικά.

Δημοκρατία σημαίνει να υπερισχύει η λαϊκή βούληση. Δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο η εξουσία πηγάζει και ασκείται από το λαό, είτε άμεσα, είτε μέσω αντιπροσώπων. Ο λαός επιβάλλει στην ηγεσία και στους αντιπροσώπους του τη δική του βούληση και όχι το αντίστροφο.

Συμβαδίζει με τη δημοκρατία η προσπάθεια επιβολής εκ «των άνωθεν» μίας λύσης, που ο λαός μας, διαπιστωμένα πλέον, την απορρίπτει; Δεν πρέπει να εκφράζουν οι εκλελεγμένοι μας άρχοντες τη βούληση του λαού αντί ο λαός, μέσω διαδικασιών πλύσης εγκεφάλου να υιοθετεί την άποψη μίας ολιγαρχίας;

Δεν θα έπρεπε, εφόσον η βούληση του κυπριακού λαού, είναι η συνέχιση του ενιαίου κράτους και η ενιαιοκρατική δομή ως κρατική δομή μετά τη λύση του Κυπριακού, να εκφράζει η ηγεσία αυτή την επιθυμία αντί να την αντιστρατεύεται ετσιθελικά; Είναι τελικά αντιπρόσωποι του λαού οι σημερινοί κυβερνώντες, ή μήπως νεοσταλινικοί «Δάσκαλοι του Λαού»;

Γιαννάκης Ομήρου: Δεν υπήρξε και δεν υπάρχει ο όρος «διζωνική» 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , ,
comments closed
Γιαννάκης Ομήρου [πηγή φωτογραφίας: philenews.com]

‘Πολίτης’
«Η Μ. Θάτσερ δικαιώνει την ΕΔΕΚ»
21 Ιανουαρίου 2010, σελ. 48
Γιαννάκης Λ. Ομήρου (Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ)

Εδώ και δεκαετίες η ΕΔΕΚ τονίζει εμφαντικά και κατ’ επανάληψη ότι ο όρος «διζωνική» δεν απαντάται ούτε στο Συνταγματικό Δίκαιο, ούτε στην επιστήμη της πολιτειολογίας, ούτε στο Διεθνές Δίκαιο ως προσδιοριστικός οιουδήποτε ομοσπονδιακού πολιτεύματος. Παρ’ όλα αυτά, η επίμονη αυτή αναφορά «ηχούσε εις ώτα μη ακουόντων». Εις μίαν μάλιστα βάναυση διαστροφή της αλήθειας, προεβάλλετο ο ισχυρισμός ότι ο όρος της «διζωνικής» περιείχετο στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου – Ντενκτάς και Κυπριανού – Ντενκτάς του ’77 και ’79.

Χρειάστηκαν τριάντα ολόκληρα χρόνια για να υπάρξει επιβεβαίωση αυτής της πασίδηλης αλήθειας από τα αποκαλυφθέντα πρόσφατα αρχεία του Φόρειν Όφις.

Ιδού το σχετικό απόσπασμα: «Σε συνάντηση του με την πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ στη Λουσάκα, στις 31 Ιουλίου 1979, στο πλαίσιο της Κοινοπολιτειακής Διάσκεψης, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Σπύρος Κυπριανού ενημέρωσε τη Βρετανίδα Πρωθυπουργό για την κατάσταση στην Κύπρο, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι ο όρος της διζωνικότητας δεν χρησιμοποιείται σε κανένα Σύνταγμα.

Η Πρωθυπουργός συμφώνησε ότι δεν πρόκειται για όρο που χρησιμοποιείται στο Διεθνές Δίκαιο« . Αυτά αναφέρει βρετανικό έγγραφο του Φόρειν Όφις για εκείνη τη συνάντηση.

Για ολόκληρες δεκαετίες συντηρείται ένας μύθος αναφορικά με τη «διζωνική». Ότι έγινε αποδεκτή στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου του ’77 και του ’79. Ότι αποτέλεσε τον οδυνηρό και ιστορικό συμβιβασμό στον οποίο προχώρησε ο Μακάριος. Ότι αποτελεί ένα δόκιμο νομικό όρο που χρησιμοποιείται στο Συνταγματικό και το Δημόσιο Δίκαιο. Ότι οι «ζώνες» είναι συνώνυμες των επαρχιών, των καντονίων, των πολιτειών, των περιοχών, όπως χρησιμοποιούνται σε διάφορα ομοσπονδιακά πολιτεύματα. Το αξιοθρήνητο είναι ότι αυτά τα αντιεπιστημονικά επιχειρήματα και αυτούς τους αντινομικούς ισχυρισμούς προέβαλλαν ακόμα και νομικοί. Σε ένα απίστευτο κατάντημα ευτελισμού κάθε επιστημονικής και νομικής δεοντολογίας.

Χρειάστηκαν λοιπόν τριάντα ολόκληρα χρόνια. Για να καταρρεύσουν ως χάρτινος πύργος οι μύθοι και η διαστροφή της αλήθειας.

Τώρα επιτέλους τα ψέματα έχουν τελειώσει. Ακόμα και με την πιστοποίηση εγγράφων του Φόρειν Όφις.

Θα δεχθούν άραγε ότι δεν υπήρξε και δεν υπάρχει χρήση του όρου «διζωνική» ούτε στην επιστήμη της πολιτειολογίας, ούτε στο Συνταγματικό Δίκαιο;

Και θα παραδεχθούν ως εκ τούτου ότι η όποια ομοσπονδιακή λύση θα κριθεί, πρέπει να κριθεί, όχι από την ονοματολογία της αλλά από το αν θα κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις βασικές ελευθερίες και από το αν θα στηρίζεται στις αρχές της Δημοκρατίας, του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου;

Τριαντα-έξι χρόνια πολιτικής ανικανότητας 08/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Έτος 1974. Διχοτόμηση της Κύπρου με την βία των όπλων του Αττίλα. Χιλιάδες νεκροί και αγνοούμενοι. 200.000 Έλληνες σε προσφυγικούς καταυλισμούς μετά τον βίαιο ξεριζωμό. Η ατμόσφαιρα γεμάτη σκόνη, μύριζε ακόμη μπαρούτι. Ο Τούρκος εισβολέας έστηνε το συρματόμπλεγμα και λίγο πιο πίσω λεηλατούσε τις περιουσίες των προσφύγων. Ο Ελληνισμός ηττήθηκε μετά από μια προδομένη στρατιωτική μάχη. Κάτω υπό αυτές τις συνθήκες, ο Μακάριος αποδέχθηκε την Δικοινοτική Ομοσπονδία το 1977, μετά τον τουρκικό εκβιασμό: «Διχοτόμηση ή Διζωνική».

Μπορεί να έχασε μια μάχη (στρατιωτική και πολιτική) αλλά δεν έχασε και τον «πόλεμο». Του έμειναν όπλα, του έμειναν δυνάμεις. Είχε την Κυπριακή Δημοκρατία, μοιρασμένη μεν, αλλά διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος, μέλος του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών. Τη μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική οντότητα στο νησί. Πέρασαν δεκάδες ψηφίσματα στον ΟΗΕ υπέρ της και κατά της Τουρκίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία γνώρισε τεράστια κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη από τότε. Εντάχθηκε σε διεθνείς οργανισμούς με αποκορύφωμα την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, που πρόσθεσε στη φαρέτρα της το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το δικαίωμα του βέτο σε μελλοντική τουρκική ένταξη. Σύναψε ισχυρές διεθνείς συμφωνίες με άλλες χώρες. Θεσπίστηκαν νέοι διεθνείς νόμοι και εκδικάστηκαν διεθνείς υποθέσεις υπέρ της (Οράμς, 4η Διακρατική).

Παρ’ όλ’ αυτά, η πολιτική μας ηγεσία, σύμφωνα με τον νυν Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, βρίσκεται εκεί που βρισκόταν και το 1974: στον τουρκικό εκβιασμό «Διχοτόμηση ή Διζωνική». Δηλαδή, όλα αυτά τα «όπλα» που αποκτήσαμε, μας είναι παντελώς άχρηστα και μη αξιοποιήσιμα; Δηλαδή, τριαντα-έξι χρόνια δεν άλλαξε τίποτα και είμαστε στον ίδιο παρονομαστή κύριε Πρόεδρε; Τριαντα-έξι χρόνια η πολιτική μας ηγεσία τί έκανε δηλαδή; Μία τρύπα στο νερό; Είναι ανίκανη; Αυτό θέλετε να μας πείτε;

Χριστόφιας - Ταλάτ [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Διζωνική ή Διχοτόμηση και προσόντα»
05 Ιανουαρίου 2010
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Αφού, λοιπόν, τα πεπραγμένα της πολιτικής και τα επιτεύγματα των πολιτικών, επί μια ολόκληρη 36ετία, κατάφεραν να φέρουν ξανά τον ίδιο και απαράλλακτο εκβιασμό του ’74, που τον εκφώνησε στην ΕΔΟΝ το Σάββατο ο Π.τ.Δ. κ. Χριστόφιας κι έσπευσε να τον επαναλάβει ο πρόεδρος του ΔηΣυ κ. Αναστασιάδης, «είτε Διζωνική – είτε Διχοτόμηση», καθίσταται αναγκαίο – φτου κι απ’ την αρχή – να μελετηθούν και τα… τρία:

Πρώτα η πολιτική που παρήγαγε τον εκβιασμό. Ύστερα το είδος της Διζωνικής. Και, τρίτο, το είδος της Διχοτόμησης. Προέχει, πάντως, η πολιτική. Διότι: Εφ’ όσον στη διαδρομή των 36 χρόνων αποδείχθηκε ανίκανη να απαλλάξει τον λαό από τον αρχικό εκβιασμό του Αττίλα, πού θα βρει, άραγε, τα προσόντα για να επιτύχει μια κάποια καλύτερη Διζωνική ή μια καλύτερη… Διχοτόμηση, απ’ ό,τι την θέλει, την απαιτεί και τη μεθοδεύει ο Αττίλας;

Άρα, το πρωταρχικό ζήτημα δεν είναι – ούτε και ήταν, τελικά, ποτέ – ποιο είναι, κάθε φορά, «το καλύτερο είδος λύσης». Αλλά, η αποδεδειγμένη επί 36 συναπτά έτη αδυναμία, ανικανότητα, αναξιότητα και αποτυχία μας, για οποιοδήποτε είδος λύσης, καλύτερης από το άθλιο «στάτους κβο» της κατοχικής διχοτόμησης. Συνώνυμο τούτου το εξής: Ο Ελληνισμός δεν αξιώθηκε να έχει Ηγεσία, άξια, ικανή, αποτελεσματική και τελεσφόρα για οτιδήποτε καλύτερο. Δεν αξιώθηκε να σχεδιάσει αριστοτεχνικά και να υλοποιήσει ευέλικτα μιαν άλλη, νικηφόρα πολιτική. Δεν αξιώθηκε ο λαός να έχει Ηγέτη με ΠΡΟΣΟΝΤΑ για κάτι τέτοιο.

Ηγεσία η οποία στερείται των αναγκαίων προσόντων ώστε να απεγκλωβίσει τον λαό από τον τουρκικό εκβιασμό «Διζωνική ή Διχοτόμηση», είναι εκ των πεπραγμένων της, κατά πάσαν πιθανότητα, ανήμπορη να ξεφύγει από το είδος της Διζωνικής που απαιτούν, σχεδιάζουν και υπομονετικά μεθοδεύουν οι Τούρκοι κατακτητές ως επωφελέστερη για την Τουρκία, εξέλιξη τής ήδη «κεκτημένης» της διχοτόμησης:

Το είδος και το περιεχόμενο της Διζωνικής, λοιπόν, με κριτήριο τα προσόντα πολιτικής εκείνων που την διαπραγματεύονται, θα είναι, με βεβαιότητα, ΦΕΥ, χειρότερο για τον Ελληνισμό από την «κεκτημένη» των Τούρκων παράνομη, κατοχική Διχοτόμηση. Τα ήδη προστεθέντα, ως επιμέρους όροι, στην ασαφή, αγνώστου και διαφιλονικούμενου περιεχομένου, «ετικέτα» της Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδίας, δηλαδή, (α) ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς», (β) η Τουρκική Εκ Περιτροπής Προεδρία και (γ) η «σταθμισμένη» εξουδετέρωση του ελληνικού 82% από το τουρκικό 18% (συν οι 50.00 Εποίκων), προοιωνίζονται επέκταση του τουρκικού ελέγχου, σε ολόκληρη την Κύπρο.

Ερώτηση:
Ας πάρουμε π.χ. τον πρόεδρο του ΔηΚο, που είναι ΚΑΙ πρόεδρος της Βουλής και που απευθύνει, δήθεν… ΕΚΚΛΗΣΗ(!) και… εκλιπαρεί, «να συζητηθεί στο Εθν.Συμβ. το περιεχόμενο της Διζ.Δικ.Ομοσπ.»: Το συζήτησαν, άραγε, ποτέ, ΔΗΜΟΣΙΑ στη Βουλή ή, έστω, σε οποιοδήποτε συνέδριο, ή άλλο όργανο του ΔηΚο; Έχουν λ.χ. κάποιο λεπτομερές έγγραφο, κάποιο εγχειρίδιο, κάποιον έστω τυφλοσούρτη τι είναι, επιτέλους η ΔΔΟ «με σωστό περιεχόμενο», επί του οποίου να συμφωνεί, έστω, ο Πρόεδρος με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΔηΚο;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Προσόντα Ηγέτη και… Διζωνική ή Διχοτόμηση!»
07 Ιανουαρίου 2010
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Όντως ο ηγέτης προ-ηγείται. Ηγετική η σημασία του. Και ηγετικός ο ρόλος του, πάνω απ’ τους άλλους παράγοντες, για την επιτυχία ή την αποτυχία μιας πολιτικής. Τα 36 χρόνια τουρκικής κατοχής και διχοτόμησης της Κύπρου αποτελούν επαρκή απόδειξη: Ότι, πράγματι, ο Ελληνισμός δεν αξιώθηκε να αναδείξει Ηγέτη με τα αναγκαία προσόντα ώστε να επιτύχει την απελευθέρωση. Ούτε καν για να βελτιώσει το άθλιο για τον λαό, διχοτομικό «στάτους κβο». Του λόγου το ασφαλές βεβαιώνεται και σαφώς ομολογείται από το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι: Ο 6ος κατά σειράν Π.τ.Δ., ηγέτης του κυπριακού Ελληνισμού, ο κ. Χριστόφιας, εκφώνησε, 2η μέρα του 2010, τον ίδιο και απαράλλακτο εκβιασμό που ο Αττίλας έθεσε από το 1974: «Είτε Διζωνική – Είτε Διχοτόμηση». Την επαύριον, όμοια φρονών, τον επανέλαβε κι ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Π.τ.ΔηΣυ, ο κ. Αναστασιάδης. Δηλαδή: Από το 1974 μέχρι και το 2010, η πολιτική, οι πολιτικοί και οι εκάστοτε ηγέτες, πέτυχαν… μια τρύπα στο νερό; Ή, τουλάχιστον, έτσι εκτιμούν ΠΟΛΙΤΙΚΑ την κατάσταση σήμερα οι εν λόγω ηγέτες;

Ποια να’ναι, άραγε, τα Προσόντα Ηγέτη που λείπουν; Ο Ηρόδοτος στην Ιστορία του κατέγραψε, με λεπτομέρειες, πόσα πέτυχε και, ιδίως, πώς τα είχε επιτύχει, ο αριστοτεχνικός Ηγέτης της ελληνικής νίκης κατά των Μήδων του Ξέρξη, ο ευέλικτος του «πάταξον μεν, άκουσον δε» και τετραπέρατος των «ξύλινων τειχών», Αθηναίος Θεμιστοκλής. Είχε να αντιμετωπίσει το 480 π.Χρ., συγκριτικά, τρισχειρότερα απ’ όσα οι Μακάριος, Σπ. Κυπριανού, Γ. Βασιλείου, Γλ. Κληρίδης, Τ. Παπαδόπουλος και Δ. Χριστόφιας, 1974 – 2009. Στρατήγησε, όμως, τον θρίαμβο στα Στενά της Σαλαμίνας. Ρήμα σπουδαιότατο το «στρατηγώ», εντελώς άγνωστο στους τωρινούς! Δεκαετίες αργότερα, αυστηρότατος ο Θουκυδίδης απαριθμούσε, εγκωμιάζοντας, τα Προσόντα Θεμιστοκλή. Πρώτα ίσως στην ιστορία, επιστημονικά γεγραμμένα Προσόντα Ηγέτη. Κατά τρόπο «εσαιεί» επίκαιρο. Και πάντοτε επί της ουσίας: «Κράτιστος Γνώμων» και: «Άριστος Εικαστής»! Στο Α-138 του Θουκ.: «Οικεία γαρ ξυνέσει και ούτε προμαθών ες αυτήν ουδέν ούτ’ επιμαθών, των τε παραχρήμα δι’ ελαχίστης βουλής κράτιστος γνώμων και των μελλόντων επί πλείστον του γενησομένου άριστος εικαστής»: «Διά της εμφύτου εις αυτόν οξείας αντιλήψεως, και χωρίς ανάγκην ενισχύσεως αυτής, ούτε διά προηγουμένης διδασκαλίας, ούτε διά των μαθημάτων της πείρας, και τα παρόντα κατόπιν βραχυτάτης σκέψεως έκρινεν οξύτατα και τα μέλλοντα να γίνουν επί μακρόν διάστημα χρόνου προείκαζε άριστα», κατά μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου.

Πολίτευσε ή πολιτεύει, άραγε, στους καιρούς μας, στρατήγησε ή στρατηγεύει σ’ εμάς οποιοσδήποτε ικανός να κριθεί, από την πολιτική του, ως Κράτιστος Γνώμων και Άριστος Εικαστής; Τι αποδεικνύει η 36ετία, καθ’ ομολογίαν Χριστόφια τε και Αναστασιάδη, «Είτε Διζωνική – Είτε Διχοτόμηση»;

Ερώτηση:
Πώς γίνεται να ταΐζονται, τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια αβέρτα ξεροτήανα με την σέσουλαν, συν τις «γενναίες προσφορές» και να μην φεύγουν επιτέλους οι σκαλαπούνταροι; Πώς γίνεται ακόμα και οι «σύντροφοι και φίλοι» να μεταπηδούν στους σκαλαπούνταρους; Φταίνε άραγε τα… ξεροτήανα; Ή, μήπως, το ξεροτηανισμένο κεφάλι μας;

Και οικονομική υποδούλωση των Ελληνοκυπρίων στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία 06/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ομοβροντία οι ύπουλες και ανούσιες επιθέσεις της εφημερίδας ‘Πολίτης’ και του Χρήστου Πουργουρίδη του ΔΗΣΥ, αλλά και άλλων κατά του πρώην Υπουργού Εσωτερικών και Οικονομικών και τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Δρα Χριστόδουλου Χριστοδούλου. Αφορμή το βιβλίο του με τίτλο «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας, του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου  Λύσης» (εκδόσεις Επιφανίου).

Τα δημοσιεύματα αναφέρονται στην απόφαση του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου Β’ να αγοράσει 10,000 αντίτυπα και να τα διανείμει δωρεάν [‘Πολίτης’ 31/12/2009, ‘Πολίτης’ 01/01/2010, ‘Αλήθεια’ 01/02/2010, ‘Πολίτης’ 03/01/2010]. Τα άρθρα της εφημερίδας, καθώς και οι κατηγορίες του Χρήστου Πουργουρίδη, δεν αμφισβητούν σε κανένα σημείο τα στοιχεία και τα συμπεράσματα του πρώτην Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά περιορίζονται στις γνωστές προσωπικές, ad hominem επιθέσεις πως δήθεν ο κ. Χριστοδούλου δεν θέλει λύση! Αυτά είναι τα επιχειρήματα τους, αυτό και το ήθος τους!

Αυτό βεβαίως σημαίνει πως και το βιβλίο επιτελεί ήδη τον σκοπό του…

το βιβλίο του Χριστόδουλου Χριστοδούλου

‘Σημερινή’
«»Λύση» Οικονομικής Υποδούλωση ς»
05 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Σχέδιο κυοφορούμενης «λύσης», με προδιαγραφές Σχεδίου Ανάν, σε χειρότερη έκδοση, με διαφορετικό όμως επικάλυμμα ωραιοποίησής του, που θα επιβάλλει και την Οικονομική Υποδούλωση των Ελλήνων Κυπρίων στους Τούρκους (Τ/κ, εποίκους και Άγκυρα), εντόπισε στα πεπραγμένα της Ομάδας Εργασίας για τα Οικονομικά Θέματα, των «απευθείας συνομιλιών» Χριστόφια – Ταλάτ, ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Τα εξήγησε αναλυτικά στη διάλεξή του, τη Δευτέρα, στο Ίδρυμα Αρχ. Μακαρίου Γ΄, τα αναλύει διεξοδικά και στο βιβλίο του «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης» (εκδ. Επιφανίου).

Οι μηχανισμοί, οι μεθόδοι και η τεχνογνωσία της Οικονομικής Υποδούλωσης των Ελλήνων, είναι από παλιά οικείοι, γνώριμοι και, με διαφορετικές εκδοχές, δοκιμασμένοι επιτυχώς από τους Τούρκους, τού διαρκώς καθοδηγούντος πάσαν πολιτική των «Τ/κ ηγετών» τουρκικού κράτους. Η οικονομική καθυπόταξη κι εξουθένωση της ανθούσας οικονομικώς, πολυπληθούς έως τότε, ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, που σχεδίασε κι επέβαλε το τουρκικό κράτος το 1942, με τον περίφημο Φόρο Περιουσίας “Varlιk Verkgisi” (όταν η Ελλάς ήταν ήδη υπό ναζιστική κατοχή), ομολογείται και αναλύεται, ακόμα και σήμερα από προοδευτικούς Τούρκους πανεπιστημιακούς όπως η καθηγήτρια Ντιλέκ Γκιουβέν («Εθνικισμός, κοινωνικές μεταβολές και μειονότητες», εκδ. Εστία 2006).

Το σχέδιο είναι: Το τ/κ «Συνιστών Στέιτ», οι Τουρκοκύπριοι, οι Έποικοι και η Άγκυρα να… σιτίζονται και να εκμεταλλεύονται τους κόπους και τους μόχθους των Ελληνοκυπρίων. Ως οικονομικών υποζυγίων τους. Ο κ. Χριστοδούλου είπε ότι κάτι τέτοιο «θ’ αντιστοιχούσε με φόρο υποτελείας και θ’ αναβίωνε εποχές αποικιοκρατίας και κοινωνική καταδυνάστευση». Ίσως θ’ απολήξει σε κάτι πολύ χειρότερο: Την οικονομική εξόντωση των Ελλήνων της Πόλης ακολούθησε, ως μοιραία συνέπεια, ο εκπατρισμός τους.

Αλλά χρειάζεται, εδώ, να στραφεί η προσοχή και στα όσα η Αυτού Εξοχότης ο Ύπ. Αρμοστής του Η.Β. κ. Πίτερ Μίλετ εντελλόταν τους κ.κ. Χριστόφια – Ταλάτ στις 28 παρελθόντος Ιουνίου, από της «Αλήθειας» τις στήλες: «Να βγουν προς τα έξω να πουλήσουν τη λύση και για να το κάνουν αυτό θα πρέπει να επισημάνουν τα οφέλη για όλους τους Κυπρίους ότι, θα έχουν να επωφεληθούν για παράδειγμα τεράστια οικονομικά πλεονεκτήματα… να έρθουν Ε/κ και Τ/κ πιο κοντά, να λειτουργήσουν μαζί, να φτιάξουν επιχειρήσεις» («Αλ» 28.6.09). Προς επιβεβαίωση, προφανώς, των όσων στο βιβλίο του ο κ. Χριστοδούλου αποδίδει στην ανέκαθεν βρετανική δολιότητα…

Ερώτηση:
Τώρα που γιορτάζει (ξανά) τη «Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση» του 1917, με καθημερινή τη φωτογραφία του αρχηγού των Μπολσεβίκων Βλ. Ι. Λένιν στην 1η σελ. η «Χαραυγή», θα δημοσιεύσει άραγε, με πόσες χιλιάδες χρυσά ρούβλια, με πόσες χιλιάδες τυφέκια, μυδραλιοβόλα και κανόνια, εξόπλισε ο Λένιν τον Μουσταφά Κεμάλ Αττατούρκ για να επιτύχει το 1922 τη Μικρασιατική Καταστροφή του Ελληνισμού; Και ότι, ακόμα και τα πιστόλια της ΤΜΤ που δολοφονούσαν Τ/κ αριστερούς το 1958, ήταν ρωσικά ΤOKAREV του 1933;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Με τέτοιους Ηγέτες, τέτοια παθήματα!»
06 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Θ Ε Μ Α ΜΕΙΖΟΝ, λοιπόν, τα σχέδια (και) της Οικονομικής Υποδούλωσης των Ελλήνων Κυπρίων στους Τούρκους. Μέσα από τις πρόνοιες του -δόξα τω Λαώ- απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν. Αλλά και στην υπό διαπραγμάτευση «λύση»! Όπως τ’ αποκάλυψε ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας και δις Υπουργός των κυβερνήσεων Κληρίδη, κ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Στη διάλεξή του της Δευτέρας και στο βιβλίο του «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης» (εκδ. Επιφανίου).

Α Λ Λ ’ ΕΓΕΙΡΕΤΑΙ κι ένα άλλο, μέγιστης σημασίας, για τον λαό, ζήτημα. Σχέδια εναντίον του, είναι πάντα αναμενόμενο να εξυφαίνονται από τους Τούρκους Κατακτητές, τους Εγγλέζους τις ΗΠΑ κ.ά. Ποια όμως είναι η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ σ’ αυτά τα σχέδια από την εκλελεγμένη ε/κ ηγεσία; Στην οποία, ο λαός, ψήφω πλειοψηφίας, εμπιστεύεται την τύχη του; Το βιβλίο του κ. Χριστοδούλου είναι κραυγαλέα αποκαλυπτικό, της φοβερά επικίνδυνης ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ των Ηγετών. Δέκα μέρες μετά την υποβολή του Σχ.Ανάν, στις 21 Νοεμβρίου 2002, ως Δκτής Κ.Τρ. πήγε στον τότε Π.τ.Δ. κ. Γλ. Κληρίδη, του έδωσε την πρώτη 10σέλιδη μελέτη που πρωτοβουλιακά η Κ.Τρ. έκανε για το Σχ.Ανάν, μαζί μ’ επιστολή για τις επιπτώσεις της «λύσης» επί της οικονομίας και ρώτησε τον Πρόεδρο αν μελετήθηκαν ή συζητήθηκαν οι «οικονομικές επιπτώσεις του Σχεδίου»; Και γράφει ο ίδιος: «Η απάντηση του κ. Κληρίδη ήταν αρνητική. “Δυστυχώς”, μου είπε επί λέξει “δεν συζητήσαμε τις οικονομικές πτυχές του εν λόγω Σχεδίου, ούτε αν οι πρόνοιές του οδηγούν σε κράτος με βιώσιμη οικονομία»! Αυτή ήταν η απάντηση κότζαμ Προέδρου Δημοκρατίας! Και κότζαμ, επί δεκαετίες πολιτικού Ηγέτη! Και δη του ισχυρότερου κόμματος, του ΔηΣυ! Δεκαπέντε μήνες αργότερα, 21.2.03 ο ίδιος Ηγέτης, παραδίδοντας την εξουσία στον εκλεγέντα Τάσσο Παπαδόπουλο, κάλεσε τον Δκτή της Κ.Τρ. και του υπέδειξε να δώσει αντίγραφα των επιστολών και εγγράφων στον νέο Π.τ.Δ., επειδή, όπως είπε ο κ. Κληρίδης, «ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΓΙ’ ΑΥΤΑ»! (σελ.34). Ο ίδιος, βέβαια, τον Απρίλη του επόμενου έτους, εν μέσω Αναστασιάδη, Παπαπέτρου, Πουργουρίδη, Βασιλείου, Τ. Χατζηγεωργίου, Ρολάνδη, Α. Χρίστου και… λοιπής «Πλατφόρμας του ΝΑΙ», καλούσε τους Συναγερμικούς να υπερψηφίσουν το Σχ.Ανάν! Και, μάλιστα, «με το χέρι εις το ιερόν ευαγγέλιον»!

Α Ν Α Γ Λ Υ Φ Α λοιπόν και τεκμηριωμένα προκύπτει ο κύριος λόγος απόγνωσης του λαού: Το χειρότερο δεν είναι τι ετοιμάζουν οι εχθροί. Αλλά σε πόσο μεγάλης ανεπάρκειας Ηγέτες εμπιστευόμαστε την πατρίδα; Ο Θουκυδίδης το είχε γράψει στο Α-143 ως εξής: «Μάλλον γαρ πεφόβημαι τας οικείας ημών αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας»!

Ερώτηση:
Ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΔηΣυ, κ. Ν. Αναστασιάδης, προσωπικά, υποστηρίζει, άραγε, την τουρκική εκ περιτροπής προεδρίας; Και τη «σταθμισμένη» υποταγή του ελληνικού 82% στο τουρκικό 18%; Κι έγιναν δεκτές, μήπως, από οποιοδήποτε συλλογικό όργανο του ΔηΣυ τέτοιες προσωπικές του απόψεις;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Χρ. Χριστοδούλου χρηστόν βούλευμα»
07 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Ε Γ Κ Ω Μ Ι Α δεν χρειάζεται ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Οι πράξεις πιστοποιούν. Τη σημαία του αγώνα που έφηβος αυτοπροαιρέτως ανέλαβε, ως μέλος της ΕΟΚΑ το 1955-59, ουδέποτε την υπέστειλε. Η διάλεξη του της παρελθούσας Δευτέρας και το βιβλίο του «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης», εξοπλίζουν τον κυπριακό Ελληνισμό με πολύτιμη ΓΝΩΣΗ. Για όσα εξυφάνθηκαν, επί Σχ.Ανάν και όσα ΝΥΝ τεκταίνονται σε βάρος του. Ενεργοί πολίτες, ήδη διανέμουν σε ψηφιακούς δίσκους, ηχογραφημένα αντίγραφα της ομιλίας του, που μεταδόθηκε την Τρίτη και την Τετάρτη από το Ράδιο Πρώτο. Και τα βιβλιοπωλεία ζητούν περισσότερα αντίτυπα του βιβλίου του για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση. Στο διασωθέν την 24η Απριλίου 2004, ψήφω 76% του λαού, δημοκρατικό μας πολίτευμα, ο Χρ. Χριστοδούλου, αποκρίθηκε με επάρκεια στην προγονική προτροπή της δημοκρατίας, που κατέγραψε εσαεί ο εκ των κορυφαίων προγόνων μας τραγωδός Ευριπίδης στις «Ικέτιδες»: «Τις θέλει πόλει χρηστόν τι βούλευμ’ ες μέσον φέρει έχων;» (Ποιος έχει Γνώμη που ωφελεί την Πολιτεία – την Πατρίδα και θέλει σ’ όλους να τη φανερώσει;). Τότε ήταν, στην Πνύκα, η Εκκλησία του Δήμου. Τώρα άλλα ισχύουν. Και διαδικτυακώς…

Ε Ι Σ Η Γ Η Σ Η , λοιπόν, προς Χρ.Χρ. Το βιβλίο του, ως «χρηστόν τι βούλευμα», να το αποστείλει ονομαστικά προς έναν έκαστον των εκλαπροτάτων συμπολιτών μας, μελών της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, όλων των συλλογικών οργάνων της ηγεσίας του ΔηΣυ, του ΔηΚο, της ΕΔΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κόμματος, των Οικολόγων, των Ε.Δη., όλων των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων, όλων των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου και βεβαίως (και πρωτίστως) προς έναν έκαστον των μελών των Ομάδων Εργασίας που ο εξοχότατος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Χριστόφιας συγκρότησε για τις «απευθείας συνομιλίες» του με τον συνεργάτη των Τούρκων κατακτητών κ. Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ώστε ουδείς να στερηθεί της Γνώσης και Γνώμης που ευθαρσώς και με παρρησία ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας και δις Υπουργός, αναλυτικά αποκάλυψε για τα Σχέδια (και της) Οικονομικής Υποδούλωσης του κυπριακού Ελληνισμού στους Τούρκους κατακτητές και τα εν Κύπρω όργανά τους. Να το στείλει, επίσης, ονομαστικά, προς τη διευθύντρια – αρχισυντάκτρια της κυβερνώσας «Χαραυγής» του ΑΚΕΛ και όλους τους συντάκτες των εφημερίδων, πρωτίστως δε, των «ναυαρχίδων» του «Ναι» στο Σχ. Ανάν, «Πολίτη» και «Αλήθεια». Διότι η Γνώση δύναται να μεταβάλει τη Γνώμη. Κι επειδή, επιτέλους, η Άγνοια δεν μπορεί ν’ αποτελεί, πλέον, άλλοθι

Ερώτηση:
Αλλά ο «ανθρώπινος παράγων» κατά τη στιγμή της συσχέτισής του με τις οπλοβομβίδες της παρακμάζουσας αμυντικής μας θωράκισης, κύριε Υπουργέ της (όσης απέμεινε) Άμυνας, δεν είναι, άραγε, – όπως κάλλιον Υμείς γνωρίζετε ως επαγγελματίας στρατιωτικός και διακεκριμένος δημιουργός και πρώτος διοικητής της ικανότατης ΜΜΑΔ – προϊόν και αποτέλεσμα (α) της Εκπαίδευσης και (β) της Πειθαρχίας; Ρωτήσατε τους υψηλά αμειβομένους ένστολους υφισταμένους σας, πόσα χρόνια ΔΕΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ η Ε.Φ. στις… οπλοβομβίδες και χειροβομβίδες που διαθέτει.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Κυπριακό Ποντίκι’
«Καταπέλτης ο Χριστόδουλος!»
06 Νοεμβρίου 2009

Oσοι δεν είχαν την τύχη να παρευρεθούν στην εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο, στην οποία μίλησε και ο τέως Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χριστόδουλος Χριστοδούλου για τα οικονομικά της ομοσπονδίας, του σχεδίου Ανάν και του επερχόμενου σχεδίου, στην κυριολεξία έχασαν!

Έχασαν γιατί θα μάθαιναν πολλά από τα τερατώδη που θα μας επέβαλαν με το σχέδιο Ανάν, αλλά και πολλά από αυτά που θέλουν να μας επιβάλουν με το σχέδιο, στο οποίο με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγούν οι χειρισμοί του Χριστόφια!

Μιλάμε για τραγικά πράγματα!

Διαλέγουμε μερικά:

Το τεράστιο κόστος της διευθέτησης του κυπριακού, δηλαδή των συνεπειών κατοχής θα το επωμιστούμε εμείς, τα θύματα της κατοχής!

– Εμείς θα πληρώσουμε για να αποζημιωθούμε από την απώλεια χρήσης των περιουσιών μας, λόγω της τουρκικής κατοχής.

– Εμείς θα πληρώσουμε για την ανοικοδόμηση της Αμμοχώστου και για την αναβάθμιση του επιπέδου ζωής των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων.

– Εμείς θα επωμιστούμε το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα πέραν του 10% που θα δημιουργηθεί από την διευθέτηση του κυπριακού.

– Εμείς, που κάναμε αιματηρές θυσίες για να ενταχθούμε, κινδυνεύουμε να μας κλωτσήσουν έξω από την ζώνη του ευρώ.

– Εμείς θα μοιραστούμε τα συναλλαγματικά μας αποθέματα και το χρυσό μας με τους Τούρκους, ενώ θα αναλάβουμε και τα χρέη του προς την Τουρκία.

Αν θέλετε και άλλα θα τα βρείτε στο βιβλίο του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, το οποίο θα είναι στα βιβλιοπωλεία το συντομότερο δυνατόν και θα πωλείται για το ποσό των… δύο (2) ευρώ!

Ανάξιος & ανίκανος 36 χρόνια… λαός! 04/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Δημήτρης Χριστόφιας [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Ανάξιος & ανίκανος 36 χρόνια… λαός!»
04 Ιανουαρίου 2010
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Είμαστε με το τουρκικό πιστόλι στον κρόταφο; Όπως το 1974 και το 1977; Δεν καταφέραμε έκτοτε να… φορέσουμε ούτ’ ένα κράνος αλεξίσφαιρο; Είμαστε, ακόμα, μετά από 36 ολόκληρα χρόνια, στο «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα»; Βρισκόμαστε, άραγε, στο δίλημμα, να προλάβουμε ν’ αυτοκτονήσουμε προκειμένου να μη μας σκοτώσουν; Είμαστε, διαρκώς και κατ’ εξακολούθησιν, επί 36 χρόνια, ένας τόσο ανάξιος και ανίκανος λαός, ώστε το έτος 2010 να μην έχουμε καταφέρει να ξεφύγουμε ακόμα, ούτε χιλιοστόμετρο, από τον αρχικό εκβιασμό του Αττίλα ’74, «είτε διζωνική – είτε διχοτόμηση»;

Πράγματι μείναμε όντως στάσιμοι: Το διακήρυξε το Σάββατο στο συνέδριο της ΕΔΟΝ («Χαραυγή» 3.1.10), ο εκλελεγμένος από το λαό ηγέτης, Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δ. Χριστόφιας: Είτε θα συνθηκολογήσουμε στη διζωνική απαίτηση των κατακτητών, είτε θα παραμείνει η κατοχική διχοτόμηση. Αλλ’ αυτό αποτελεί την ύπατη -ως εκ του ύπατου αξιώματός του στο δημοκρατικό μας πολίτευμα- ομολογία και παραδοχή της παταγώδους αποτυχίας 36 χρόνων πολιτικής. Αφού ξεκινήσαμε, μετά την προδοσία και την καταστροφή του 1974, με τον εκβιασμό «διζωνική ή διχοτόμηση» και καταλήξαμε, μετά παρέλευση 36 ετών στον ίδιο εκβιασμό, αυτό από μόνο του αποδεικνύει την χρεοκοπία της ομήλικης πολιτικής μας. Και των ηγετών που ο λαός επί 36 χρόνια εμπιστευόταν. Σημαίνει την ομολογία ότι, όλες οι κατά καιρούς υποσχέσεις, διακηρύξεις, διαβεβαιώσεις των κομμάτων μας και των ηγετών μας, ιδίως στ’ αλλεπάλληλα εκλογικά «Συμβόλαια Με Τον Λαό», κατέληξαν αποδεδειγμένες αυτο-ματαιώσεις. Το ΑΚΕΛ, για παράδειγμα. Του οποίου ηγέτης υπήρξε επί 20ετία, ο Π.τ.Δ. Διαβεβαίωνε τον λαό, ανελλιπώς από το 1974, ότι αγωνιζόταν για να φέρει καλύτερες μέρες. Κόμμα με 48χρονη, τότε, ιστορία. Το 1977 έγινε 51χρονο. Με τη «σοφία δεκαετιών» της ηγεσίας του, έφθασε φέτος, 84χρονο, για να ΟΜΟΛΟΓΕΙ διά στόματος Υπάτου ΑΚΕΛιστού ότι, όλα αυτά τα χρόνια έκαμε μια τρύπα στο νερό. Και ότι βρισκόμαστε, με ακρίβεια χιλιοστού, εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε: «Είτε διζωνική – είτε διχοτόμηση»! Και δεν λέει ψέματα: Για τα Μυαλά που μας κυβερνούν, για τα Μυαλά που ο λαός έχει εκλέξει ως ηγέτες του, τίποτε άλλο δεν υπάρχει, τίποτε άλλο δεν έχουν την ικανότητα να σκεφτούν, ούτε τη σοφία να επινοήσουν, παρά μόνο, ειλικρινέστατα, τον εκβιασμό «διζωνική ή διχοτόμηση».

Ένας λαός που διαπιστώνει αυτήν την ομολογημένη από την ηγεσία του αποτυχία, οφείλει να κάμει τη δική του αυτοκριτική. Να παραδεχτεί και να ομολογήσει ότι ως λαός, επί 36 συναπτά έτη, δεν υπήρξε άξιος και ικανός να αναδείξει και να εκλέξει καλύτερη και ικανότερη ηγεσία.

Ερώτηση:
Δεν είναι, άραγε, εκπληκτικό το ότι, δύο μήνες αφ’ ότου κυκλοφόρησε, 2.11.09, το βιβλίο του πρώην Δκτή Κεντρ. Τράπεζας και δις υπουργού Χρ. Χριστοδούλου, «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης» (εκδ. Επιφανίου), εναντίον του οποίου έσπευσε να εκστρατεύσει πρώτη, 2.11.09, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ, η κυβερνώσα «Χαραυγή», για ν’ ακολουθήσουν τώρα «Πολίτης» και Πουργουρίδης, ΟΥΔΕΙΣ και ουδεμία της «Χ», του «Π» ή άλλου, δοκίμασε να καταπιαστεί έστω και με μια σελίδα του ή να παραθέσει έστω και μισό αντεπιχείρημα στο περιεχόμενό του;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«36η Πρωτοχρονιά…»
01 Ιανουαρίου 2010
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

«Χρόνια, σκλαβκιές ατέλειωτες –
τομ πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους.
Ε μ ε ί ς   τ ζ ι α μ α ί:
Ελιές τζιαι τερατσιές
πάνω στον ρότσον τους!»
–Κώστας Μόντης

Αυτούς τους στίχους θυμήθηκε να προτάξει πριν από λίγες μέρες, όταν παρουσίαζε το πολύτιμο βιβλίο του «Όλα καλά!», με τις γελοιογραφίες 2004-2009, ο σεμνός, μάχιμος και ικανός, καθημερινά πρωτοσέλιδος του «Φιλελευθέρου», Πιν – Πέτρος Παπαπέτρου. Τους είχε αναδείξει, με την αρθρογραφία του, την κρίσιμη περίοδο της αντίστασης απέναντι στο Σχέδιο Ανάν ο πανεπιστημιακός κοσμήτωρ Μιχάλης Πιερής. Εκφράζουν τόσο αυθεντικά τον κόσμο – κόσμημα της Κύπρου, που τους τύπωσε στους θυρεούς και στα κάδρα εκπαιδεύσεώς της, με ικανό διοικητή, η 28η Επιλαρχία της Εθνικής Φρουράς. Τους απάγγειλε στην ομιλία του, στην τελετή των αποκαλυπτηρίων της προτομής του Κώστα Μόντη, στο ίδρυμα «Φώτος Φωτιάδης» επί της λεωφόρου Στασίνου 30.5.2007, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος…

Αλλά το στρατηγικό σχέδιο που με ζηλευτή συνέπεια, επιμονή και μεθοδεύσεις, εφαρμόζει από δεκαετίες εναντίον μας ο τουρκικός επεκτατισμός, διαφοροποιεί την 36χρονη ήδη τουρκική σκλαβιά απ’ όλες τις προηγούμενες. Τούτη, εκριζώνει τζι’ ελιές τζιαι τερατσιές. Τούτη, σχεδιάζει να τουρτσιέψει τζιαι τον τελευταίον ρότσον μας! Το χειρότερο είναι ότι εμείς συνεχίζουμε να πολιτεύουμε με ψευδαισθήσεις. Ευσεβείς πόθους και αυταπάτες.

Για δεκαετίες, επί αγγλικής σκλαβιάς, τρέφαμε την ψευδαίσθηση ότι «το ευγενές και φιλελεύθερον αγγλικόν έθνος», θα μας χάριζε την ελευθερία μας. Την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Όπως έπραξε με τα Επτάνησα αδέλφια μας. Οι Εθνάρχες και οι ηγέτες μας δεν μελετούσαν… Θουκυδίδη! Αυτό δυστυχώς κρατάει ως σήμερα. Από Μπέντζαμιν Ντισραέλι έως Γκόρντον Μπράουν. Και από Ετζεβίτ – Ντενκτάς, έως Ερντογάν – Ταλάτ. Με τις κυβερνώσες ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, ως διακηρυγμένο μάλιστα «ακρογωνιαίο λίθο» της πολιτικής μας ότι, δήθεν, «σε συνεννόηση με τους Τουρκοκυπρίους θα λύσουμε το Κυπριακό και θ’ απαλλάξουμε την Κύπρο από τον Αττίλα»! Ψευδαισθήσεις που καταλήγουν μπούμερανγκ. Οι ευθύνες δεν ανήκουν μόνο στους έτσι πολιτεύοντες ηγέτες. Στο δημοκρατικό μας πολίτευμα, ευθυνόμαστε και ο λαός. Ιδίως για τα προσόντα με τα οποία κρίνουμε, κατά το εκλέγειν και εκλέγεσθαι…

Ερώτηση:
Μετά τις ομοβροντίες πανικού των «Πολίτη», Άντρου Κυπριανού και Χρ. Πουργουρίδη, των υπολειμμάτων δηλαδή της «πλατφόρμας του ΝΑΙ», εναντίον Αρχιεπισκόπου και Χριστόδουλου Χριστοδούλου, να υποπτευθούμε, άραγε, ότι θα χρειαστούν και άλλες απανωτές εκδόσεις του ευπώλητου βιβλίου του τέως διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης»;

Ξεκίνησε η προπαγάνδα της Πλατφόρμας του ΝΑΙ στην Λεμεσό: Παρουσιάζουμε τα φυλλάδια 21/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , , ,
comments closed

Τα φυλλάδια που διένειμαν από χέρι σε χέρι "επιφανείς" επιχειρηματίες της ανασυσταθείσας "Πλατφόρμας του ΝΑΙ" το Σαββατοκυρίακο 19-20/12/2009 στην Λεμεσό [πηγή φωτογραφιών: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

[ πιέστε για μεγέθυνση ]
Τα φυλλάδια που διένειμαν από χέρι σε χέρι «επιφανείς» επιχειρηματίες της
ανασυσταθείσας «Πλατφόρμας του ΝΑΙ» το Σαββατοκυρίακο 19-20/12/2009 στην Λεμεσό

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ξεκίνησε η προπαγάνδα της Πλατφόρμας του ΝΑΙ στην Λεμεσό: Παρουσιάζουμε τα φυλλάδια»
21 Δεκεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Λάβαμε σήμερα και παρουσιάζουμε κατ’ αποκλειστικότητα τα προπαγανδιστικά φυλλάδια της ανασυσταθείσας «Πλατφόρμας του ΝΑΙ» στη Λεμεσό. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που λάβαμε, ο όγκος των φυλλαδίων που κυκλοφόρησε ήταν τεράστιος. Τα φυλλάδια μοιράζονταν από γνωστούς «επιφανείς» επιχειρηματίες από χέρι σε χέρι, σε κεντρικούς δρόμους και γήπεδα της Λεμεσού, κατά την διάρκεια του Σαββατοκυρίακου.

Τα φυλλάδια φέρουν την υπογραφή της «Πρωτοβουλίας Πολιτών Λεμεσού για Λύση-Επανένωση-Ειρήνη». Η Συντακτική Ομάδα του ‘Εμπροσθοφύλακα’ είχε αναφερθεί στην εν λόγω «Πρωτοβουλία» ως την πρώτη απόπειρα ανασύστασης της «Πλατφόρμας του ΝΑΙ», και ανέλυσε με λεπτομέρεια τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της στις 13 Νοεμβρίου 2009, «Ανασυντάσσεται η «Πλατφόρμα του ΝΑΙ»»:

Την ίδια στιγμή χρειάζεται και η προετοιμασία της λαϊκής μάζας, και την ατζέντα φαίνεται πως την θέτουν οι εξωκοινοβουλευτικοί ΕΔΗ οι οποίοι και ρυμουλκούν ιδεολογικά την κυβέρνηση, αφού υποβάλλουν πως «είναι απαραίτητο η επίσημη Πολιτεία με οργανωμένο και συστηματικό τρόπο να προετοιμάσει την κοινωνία για τη λύση» [‘Πολίτης’ 19/10/2009, Χρ.Νεοκλέους]. Γνωρίζουμε πως το ΑΚΕΛ φέρεται να έχει θέσει σε λειτουργία τους μηχανισμούς του κόμματος, με τις πληροφορίες να μιλάνε για διοργάνωση ακτίβ από μικρές κομματικές ομάδες της υπαίθρου μέχρι και τις πιο μεγάλες στα αστικά κέντρα. Σκοπός του κυβερνώντος κόμματος φέρεται να είναι η «πλύση εγκεφάλου»  των μεσαίων και κατώτερων στελεχών, τα οποία είναι σε πλεονεκτική θέση να πείσουν άλλους οπαδούς σε επίπεδο βάσης, ούτως να διασφαλιστεί το «ΝΑΙ» των ΑΚΕΛικών στο επικείμενο σχέδιο διευθέτησης του κυπριακού [‘Το Κυπριακό Ποντίκι’ 30/10/2009].

Σύμφωνα με τον ‘Πολίτη’ [12/11/2009] έχει ιδρυθεί στην Λεμεσό μια «υπερκομματική κίνηση πολιτών για στήριξη των διεργασιών ομοσπονδιακής λύσης» και που ονομάζεται “Κίνηση για Λύση-Επανένωση-Ειρήνη”. Άρα άρχισαν τα όργανα! Ενώ οι συνομιλίες ακόμη συνεχίζονται και υποτίθεται πως τίποτα δεν έχει ακόμη αποφασιστεί, ξεκίνησε η προετοιμασία για παρεμβάσεις στις λαϊκές μάζες μέσω των γνωστών ποικιλώνυμων “Μη-Κυβερνητικών Οργανώσεων”, “Πλατφόρμων”, “Κινήσεων”, “Πρωτοβουλιών” κλπ. Το σκηνικό θυμίζει έντονα τους μήνες πριν από το Δημοψήφισμα του Απριλίου 2004 για το Σχέδιο Ανάν, τότε που, όπως έχει πιστοποιηθεί και δικαστικά, η UNOPS χρηματοδότησε το ΝΑΙ.

Είναι φανερό πως οι κυβερνώντες καλλιεργούν ήδη κλίμα Απριλίου 2004, με σκοπό να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη για το επερχόμενο Σχέδιο Ταλάτ, το οποίο αυτή τη φορά θα φέρει όλα σχεδόν τα χαρακτηριστικά της «λύσης» που επιδιώκουν Βρετανοί και Τούρκοι τουλάχιστον από το 1964. Προσπαθούν μάλιστα να προσδώσουν και ένα κλίμα αυθόρμητο και λαϊκό, αλλά αλήθεια, τι είδους «λαϊκές» πρωτοβουλίες είναι αυτές όταν πρωτοστατεί ο Δήμαρχος Λεμεσού Ανδρέας Χρίστου, ο οποίος προέρχεται από το κυβερνών ΑΚΕΛ, μαζί με επώνυμους επιχειρηματίες και γνωστούς θιασώτες του Σχεδίου Ανάν όπως ο Άκης Λόρδος;

Εκτός βέβαια από το δήθεν λαϊκό κλίμα που καλλιεργείται, με φυλλάδια και οργανωμένες συγκεντρώσεις, ξεκίνησαν (όπως και το 2004) οι ad hominem επιθέσεις κατά των ιδεολογικών αντιπάλων της «Πλατφόρμας του ΝΑΙ». Στις 19 Δεκεμβρίου 2009 σε ομιλία του ενώπιον της νεολαίας του ΑΚΕΛ, ΕΔΟΝ, ο Τουμάζος Τσιελεπής, σύμβουλος του Προέδρου Χριστόφια στις συνομιλίες, είχε εμμέσως επιρρίψει ευθύνες για τις υποχωρήσεις Χριστόφια στον Τάσσο Παπαδόπουλο (!), ενώ δεν απέφυγε να ειρωνευτεί και τον Επίτιμο Πρόεδρο της ΕΔΕΚ Δρ. Βάσο Λυσσαρίδη [‘Εμπροσθοφύλακας’ 21/12/2009] .

Εάν προσθέσουμε σε όλα αυτά τις συλλήψεις διαφωνούντων που διένειμαν «μη-εγκεκριμένα» φυλλάδια (τα φυλλάδια της «Πλατφόρμας» των Χρίστου-Λόρδου όμως δεν χρειάζονται έγκριση από την Αστυνομία…), και την στοχοποίηση ιστολογίων και εφημεριδών (πως δήθεν επιζητούν την «φυσική εξόντωση του Προέδρου») με σκοπό την μελλοντική φίμωσή τους, τότε το κλίμα που καλλιεργεί ήδη η κυβέρνηση και οι παρατρεχάμενοι της είναι ανησυχητικό.

Τα φυλλάδια που διένειμαν από χέρι σε χέρι "επιφανείς" επιχειρηματίες της ανασυσταθείσας "Πλατφόρμας του ΝΑΙ" το Σαββατοκυρίακο 19-20/12/2009 στην Λεμεσό [πηγή φωτογραφιών: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

[ πιέστε για μεγέθυνση ]
Τα φυλλάδια που διένειμαν από χέρι σε χέρι «επιφανείς» επιχειρηματίες της
ανασυσταθείσας «Πλατφόρμας του ΝΑΙ» το Σαββατοκυρίακο 19-20/12/2009 στην Λεμεσό

Στα φυλλάδια θα προσέξετε ότι:

– Δεν αναφέρονται σε «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία» αλλά σε «Δικοινοτική Διπεριφερειακή Ομοσπονδία». Ίσως επίτηδες παρέλειψαν την λέξη «Διζωνική», γνωρίζοντας πως αυτή δημιουργφεί αρνητικούς συνειρμούς στον κυπριακό λαό, αφού τον διαβεβαιώνει πως πρόκειται για οριστική τουρκοποίηση του βορρά.

Στις «Επιπρόσθετες Πληροφορίες και Διευκρινήσεις» δεν γίνεται καμία ουσιαστική αναφορά στο ομοσπονδιακό σύστημα που θα επιβληθεί στην Κύπρο. Δεν γίνεται καμία απευθείας αναφορά στην ρατσιστική «εκ περιτροπής προεδρία» του Τουμάζου Τσιελεπή. Αντ’ αυτού -δείγμα του τι είδους φτηνή προπαγάνδα θα δούμε τους προσεχείς μήνες- γίνονται νεφελώδεις και αόριστες αναφορές σε ομοσπονδιακά συστήματα άλλων χωρών.

– Δεν επισημαίνεται πως τα ομοσπονδιακά συστήματα άλλων χωρών δεν είναι βασισμένα σε φυλετικά κριτήρια, ενώ το (συν)ομοσπονδιακό έκτρωμα το οποίο προετοιμάζουν οι Χριστόφιας-Τσιελεπής με τους Ταλάτ-Ναμί παραπέμπει στις ρατσιστικές ζώνες του νοτιοαφρικανικού απαρντχάιντ και στα μπαντουστάνς.

Προτρέπει όπως οι Κύπριοι «σκεφτούμε πλέον πιο θετικά για το μέλλον της πατρίδας μας και να ξεπεράσουμε τις φοβίες που μας έχουν δημιουργηθεί στην μακρά προσπάθεια δικαίωσης του λαού μας». Συνειδητά το έντυπο δεν αναφέρεται ούτε και μία φορά στο πραξικόπημα (του οποίου πολλοί υποστηρικτές βρίσκονται αυτή την στιγμή στην «Πλατφόρμα του ΝΑΙ») και στην τουρκική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή. Η θεωρία πως το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα εισβολής-κατοχής, εθνοκτονίας και εποικισμού αλλά …»ψυχολογικό» είχε πρωτοεμφανιστεί επί διακυβέρνησης Βασιλείου.

Στο κείμενο, στην ενότητα όπου υποστηρίζεται το ΝΑΙ στο επερχόμενο Σχέδιο Ταλάτ, εκτός από αοριστίες και γενικολογίες, παρατηρείται μια γενικότερη προσπάθεια προετοιμασίας του κυπριακού λαού για αποδοχή ανεπίτρεπτων τετελεσμένων:

– Δεν αναφέρεται καθαρά σε επιστροφή όλων των προσφύγων.

– Δεν αναφέρεται σε αποχώρηση των εποικών, μιλά αόριστα για «κατακόρυφη μείωση» τους, ενώ δεν μας εξηγά πως θα αποφευχθεί περαιτέρω εποικισμός.

– Δεν αναφέρεται σε πλήρη άρση της κατοχής αλλά επιμένει σε επικίνδυνους ευσεβοποθισμούς σχετικά με τον τουρκικό στρατό, αφού εύχεται την «αποχώρηση, έστω και σταδιακά, όλων των τουρκικών στρατευμάτων».

Και το χειρότερο, δεν μιλά για απάλειψη των καταραμένων εγγύησεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων, που τόσο δεινά επισώρευσαν στον τόπο μας! Αντ’ αυτού, συνεχίζει να εύχεται την «έστω και σταδιακή απόσυρση των Εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων των εγγυητριών δυνάμεων».

Το φυλλάδιο αυτό είναι μια πολύ επικίνδυνη μορφή προπαγάνδας. Νοουμένου ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη τελειώσει και δεν έχουμε πλήρες σχέδιο ενώπιον του λαού, πως φτάνουν οι άνθρωποι αυτοί σε τέτοια συμπεράσματα, απαιτούντες κιόλας την προκαταβολική υποστήριξη του ΝΑΙ;

Τι γνωρίζει ο προερχόμενος από το ΑΚΕΛ και ένθερμος υποστηρικτής της «Κίνησης Λύση-Επανένωση-Ειρήνη» Δήμαρχος Λεμεσού Ανδρέας Χρίστου; Τι είδους πληροφόρηση έχει; Συναινεί η κυβέρνηση Χριστόφια σε τέτοιου είδους προπαγάνδα από μέλη του κυβερνώντος κόμματος και υποστηρικτές της; Αν όχι,  θα διαψεύσει το περιεχόμενο και τις υπόνοιες του φυλλαδίου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ή θα προτιμήσουν να καλύψουν τον Δήμαρχο Λεμεσού και τους συν αυτώ;

Το 2004 ξένες υπηρεσίες και οργανισμοί έδωσαν λεφτά για την υπερψήφιση του ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν.
Θα έχουμε την ίδια καλλιέργεια περιρρέουσας ατμόσφαιρας και το 2009;

«Αιματηρή Αλήθεια – Bloody Truth», 1955 – 1974 25/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed
Το βιβλίο της "Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο", «Αιματηρή Αλήθεια - Bloody Truth»

‘Σύγχρονη Άποψη’
«Παρουσίαση: Αιματηρή αλήθεια»
Μάιος 2009

Στις 8 Απριλίου παρουσιάστηκε στην αίθουσα τελετών της Τράπεζας Κύπρου το δίγλωσσο βιβλίο (στην ελληνική και αγγλική) «Αιματηρή Αλήθεια/Bloody Truth». Στο βιβλίο αυτό αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στην Κύπρο από πριν το 1950 μέχρι και σήμερα, όπως τεκμηριώνονται μέσα από αυθεντικά έγγραφα. Η συγγραφική ομάδα απαρτίζεται από αριθμό έγκυρων μελετητών και ερευνητών από την Κύπρο και το εξωτερικό, οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους. Είναι γι’ αυτό που την ευθύνη για την έκδοση του βιβλίου ανέλαβε το Νομικό Πρόσωπο της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο. Η ανωνυμία των συγγραφέων σε καμία περίπτωση δεν περιορίζει την αξιοπιστία του έργου, καθ’ ότι οι πηγές είναι λεπτομερέστατες και αδιαμφισβήτητες.

Τα ιστορικά γεγονότα τεκμηριώνονται μέσα από αρχειακό υλικό του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών (Foreign Office), της Ελλαδικής και Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της Αστυνομίας της Τουρκίας, των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, των κατά καιρούς Βρετανών Πρεσβευτών στην Άγκυρα και Βρετανών Κυβερνητών την Κύπρο (ιδιαίτερα του σερ Χιού Φουτ, 1957-1960), του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου, της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο και των αρχείων των Βρετανικών Υπουργείων Άμυνας, Αεροπορίας και Κοινοπολιτείας. Περιλαμβάνονται επίσης δημοσιεύματα και αυθεντικές συνεντεύξεις ερευνητών και ιστορικών προσωπικοτήτων, όπως οι Σπύρος Βρυώνης, Φανούλλα Αργυρού, Κώστας Γεννάρης, Γλαύκος Κληρίδης, Ανδρέας Αζίνας, Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, Χριστόδουλος Χριστοδούλου, Σπύρος Παπαγε-ωργίου, Claire Palley, Ιχτσάν Αλί, Νιχάντ Ερίμ κ.α.

Η ανάγκη που παρακίνησε τους επιμελητές της έκδοσης προς την συγγραφή και δημοσίευση του εν λόγω ιστορικού πονήματος ήταν η σύγχυση που επικρατεί γύρω από την σύγχρονη κυπριακή ιστορία, κυρίως δε για την περίοδο 1950-1974. Τα γεγονότα της περιόδου αυτής έχουν κατά κόρον χρησιμοποιηθεί από την τουρκική προπαγάνδα, με στόχο την δημιουργία διχοτομικών τετελεσμένων στην Κύπρο. Δυστυχώς όμως η ελληνική κυπριακή πλευρά δεν αντέταξε μέχρι στιγμής συνεκτική επιχειρηματολογία, αφήνοντας την τουρκική προπαγάνδα να παρουσιάζει τα γεγονότα αναλόγως των συμφερόντων της κατοχικής δύναμης. Ως ιδιαίτερα σημαντική μπορεί να θεωρηθεί η καταγραφή των γεγονότων της περιόδου 1963-64 και της καθοδηγούμενης από την ΤΜΤ και την Άγκυρα τουρκανταρσίας.

Μια περίοδος για την οποία πολλά ανακριβή έχουν ακουστεί και γραφτεί από Ελληνοκύπριους, ακόμα δε και από ανώτατους αξιωματούχους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το βιβλίο «Αιματηρή Αλήθεια/Bloody Truth», έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να εξοβελίσει την ημιμάθεια που εσκεμμένα συντηρεί η προπαγάνδα, δημιουργώντας ιστορικούς φρανκεστάιν του τύπου: «Και αυτοί μας έκαναν, και εμείς τους κάναμε, άρα φταίμε όλοι». Αξίζει εδώ να παρατεθεί ένα απόσπασμα από τα όσα με θάρρος υποστήριξε ο Δρ Ιχσάν Αλή από το ΡΙΚ στις 28 Σεπτεμβρίου 1965: «Η τουρκική κοινότητα είναι θύμα προδοσίας που διέπραξε η τουρκική κυβέρνηση. Οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι θύματα της κυπριακής κυβερνήσεως ή των Ελληνοκυπρίων. Όλος ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι η διαίρεση υπήρξε επιθυμία και εισήγηση των αποικιοκρατών, την οποία προωθούσαν από του 1957…».

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.