jump to navigation

Δημοψήφισμα για τη μετανάστευση: Γιατί όχι; 24/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags: , ,
comments closed
Μετανάστης [πηγή εικόνας: lawyersvoice.gr]

‘Macedonia on the Web’
«Δημοψήφισμα για τη μετανάστευση: Γιατί όχι; »
19 Δεκεμβρίου 2009
Φ. Χ. Γιαπουτζίδου

Είμαστε μια δημοκρατική χώρα; Βεβαίως. Ο λαός είναι ο κυρίαρχος του πολιτεύματος; Βεβαίως. Στη δημοκρατία ο λαός δεν είναι αυτός που αποφασίζει για την τύχη τη δική του και της χώρας του; Βεβαίως.

Τότε, γιατί να μη δοθεί η δυνατότητα και η ελευθερία στο λαό να εκφράσει τις πραγματικές επιθυμίες του για ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας, τη (λαθρο)μετανάστευση.

Η Ελβετία έδωσε το παράδειγμα, γιατί να μην ακολουθήσει η Ελλάδα, αφού, είτε αρέσει σε κάποιους, είτε όχι, είναι πραγματικά το λίκνο της δημοκρατίας;

Είναι, ίσως, ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί και η πολυπόθητη (;) επιστροφή του έλληνα πολίτη στα πολιτικά πράγματα του τόπου του, αφού, όπως υποστηρίζουν όλοι, είναι ανησυχητικό το γεγονός πως το ποσοστό της αποχής από τα κοινά ολοένα και διευρύνεται, όπως και το ποσοστό όσων αμφιβάλλουν για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Τι καλύτερο, για να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον του έλληνα πολίτη για τα κοινά, από μια δημοκρατική διαδικασία με την οποία θα του δοθεί για πρώτη φορά η δυνατότητα να αποφασίσει άμεσα για ένα καθημερινό ζήτημα – πρόβλημα που ταλανίζει το παρόν, αλλά και προβληματίζει για το μέλλον.

Εκτός κι αν κάποιοι φοβούνται το αποτέλεσμα ενός τέτοιου δημοψηφίσματος, γιατί σε περίπτωση, αρκετά πιθανή, που το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό από τις προσωπικές τους επιθυμίες και τα συμφέροντα ορισμένων, θα είναι υποχρεωμένοι να το σεβαστούν. Οπότε το τελικό ερώτημα – δίλημμα δεν είναι: δημοψήφισμα, ή όχι, αλλά: δημοκρατία, ή συμφέροντα;

«Ναι» των Καταλανών σε άτυπο Δημοψήφισμα για ανεξαρτησία από την Ισπανία 23/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΥΡΩΠΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Το αποτέλεσμα του άτυπου δημοψηφίσματος στην Καταλονία ήταν ΝΑΙ [πηγή φωτογραφίας: Ελευθεροτυπία 20/12/2009]

‘Ελευθεροτυπία’
«Αυτονομία με φιλοδοξίες»
20 Δεκεμβρίου 2009
Κ.Β.

Με την πρώτη ματιά, αυτό μοιάζει να έγινε. Διενεργήθηκε ένα «δημοψήφισμα» -για την ακρίβεια, διερευνητική ψηφοφορία- με το ερώτημα «συμφωνείτε να κηρυχθεί η Καταλονία ανεξάρτητο κράτος;» σε 171 δήμους της περιοχής.

Η ψηφοφορία δεν είχε καμία νομική ισχύ, καθώς δεν είχε την επίσημη έγκριση ούτε των κομμάτων ούτε του τοπικού κοινοβουλίου και ξεκίνησε με πρωτοβουλία μιας πλατφόρμας πολιτών που τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας. Το «ναι» επικράτησε με συντριπτική πλειοψηφία (94,71%). Μόνο που στην κάλπη προσήλθε μόλις το 30% των 700.000 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ποσοστό κατώτερο των προσδοκιών των διοργανωτών και ελάχιστα αντιπροσωπευτικό σε σχέση με το σύνολο του πληθυσμού της Καταλονίας (γύρω στα 7,3 εκατομμύρια).

Οπως σωστά όμως έγραψε η εφημερίδα «El Mundo», η ψηφοφορία της 13ης Δεκεμβρίου ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή πλάκα και κάνουν λάθος όσοι την προσεγγίζουν κατ’ αυτό τον τρόπο. «Θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της Καταλονίας με το ισπανικό κράτος», είπαν κάποιοι από τους διοργανωτές και σε κάποιο βαθμό φαίνεται ότι το πέτυχαν. Γιατί, την ίδια εποχή που κάποιοι διοργανώνουν «δημοψηφίσματα της πλάκας», αναμένεται η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ισπανίας σχετικά με το νέο καταστατικό αυτονομίας της Καταλονίας.

Από το 1979, όταν η Ισπανία απέκτησε νέο σύνταγμα και το κράτος αποκεντρώθηκε, η Καταλονία και η Χώρα των Βάσκων με τις γλωσσικές, ιστορικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητές τους, απολαμβάνουν ένα διευρυμένο καθεστώς αυτονομίας. Το 2006, ύστερα από επίπονες διαβουλεύσεις, οι Καταλανοί κατάρτισαν ένα νέο καταστατικό αυτονομίας το οποίο τους παραχωρεί νέα φορολογικά και διοικητικά προνόμια, ενώ παράλληλα για πρώτη φορά αναγνωρίζει συμβολικά την Καταλονία ως έθνος στο πλαίσιο του ισπανικού κράτους.

Το καταστατικό αυτονομίας εγκρίθηκε από την κυβέρνηση του Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο, όχι όμως και από το δεξιό Λαϊκό Κόμμα, το οποίο το προσέβαλε στο Συνταγματικό Δικαστήριο με την κατηγορία ότι ανοίγει το δρόμο για την απόσχιση από την Ισπανία. Κι ενώ η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται άμεσα, οι Καταλανοί, αυτονομιστές και μη, τάσσονται σύσσωμοι υπέρ του νέου καταστατικού, με εξαίρεση τους λίγους ψηφοφόρους του Λαϊκού Κόμματος.

Στο μεταξύ, η οικονομική κρίση που πλήττει άσχημα την Ισπανία, φαίνεται πως εντείνει τις τάσεις φυγής. «Δεν έχω τίποτα εναντίον των Ισπανών, αλλά προτιμώ να αποφασίζουμε εμείς για τους εαυτούς μας. Τώρα μάλιστα με την κρίση, μια ανεξάρτητη, άρα πλουσιότερη Καταλονία, θα μας επέτρεπε να δημιουργήσουμε περισσότερες θέσεις εργασίας», λέει ο Ζόρντι Φαμπρέγκα, δήμαρχος του Σαντ Πέρε, μιας μικρής πόλης που πήρε μέρος στο δημοψήφισμα.

Σε περίπτωση που το συνταγματικό δικαστήριο αποφανθεί αρνητικά για το νέο καταστατικό αυτονομίας της Καταλονίας, αφενός θα ρίξει νερό στο μύλο των ακραίων εθνικιστών, αφετέρου θα δυσκολέψει τον πρωθυπουργό Θαπατέρο ο οποίος έχει σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας με την υποστήριξη των καταλανικών κομμάτων. Και στην εποχή της παρούσας κρίσης, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι «για πλάκα».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

"Catalonia is not Spain" - "Η Καταλονία δεν είναι Ισπανία" [πηγή φωτογραφίας: http://www.motorcyclecruiser.com/rideanddest/0912_crup_catalonia_is_not_spain/index.html]

‘Ημερήσια’
«Δημοψήφισμα στην Καταλονία»
14 Δεκεμβρίου 2009
Κ.Β.

Χαμηλή ήταν μέχρι το απόγευμα χθες η προσέλευση των πολιτών της Καταλονίας στο άτυπο δημοψήφισμα που διοργάνωσαν οι υπέρμαχοι της ανεξαρτησίας της πλούσιας αυτής ισπανικής περιοχής.

Το δημοψήφισμα -απάντηση στο ερώτημα εάν οι πολίτες θέλουν η Καταλονία να γίνει ανεξάρτητο κράτος εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης- έγινε μόνον σε 170 πόλεις και χωριά και δεν είναι δεσμευτικού χαρακτήρα.

Τυχόν υψηλό ποσοστό προσέλευσης, όμως, αλλά και υψηλό ποσοστό υπέρ της απόσχισης από την Ισπανία θα δημιουργήσουν αυξημένες πιέσεις τόσο στα κόμματα της Καταλονίας όσο και στον Ισπανό πρωθυπουργό, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο.

Αδιέξοδο
Η ισπανική κυβέρνηση, που αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης τον Ιανουάριο, παράλληλα με τη μάχη που δίνει για την έξοδο της χώρας από την ύφεση, έχει, πάντως, χαρακτηρίσει «αδιέξοδη» τη συζήτηση γύρω από την ανεξαρτησία της Καταλονίας.

Αντίθετα, οι υπέρμαχοι της αυτοδιάθεσης ευελπιστούν ότι η συμμετοχή στη χθεσινή διαδικασία θα ξεπεράσει το 40%, θα είναι δηλαδή αρκετά μεγάλη ώστε να δικαιολογήσει και τη διενέργεια άτυπου δημοψηφίσματος και στην πρωτεύουσα της Καταλονίας, Βαρκελώνη, στις αρχές του 2010.

«Η Καταλονία πεθαίνει και έχει δικαίωμα να ανακηρυχθεί σε κράτος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Χοάν Λαπόρτα, πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας «Μπαρτσελόνα».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Guardian’
«Catalans vote in emblematic referendum on independence»
13 Δεκεμβρίου 2009
Giles Tremlett

Several hundred thousand people in small towns and villages across Catalonia voted today in an emblematic, if partial and unofficial, referendum on whether Spain’s north-east region should declare independence.

The referendum was held in towns and municipalities that are home to 15% of voters in an economically powerful region of 7 million inhabitants. Polling stations were manned by separatists and were mostly set up in areas of strong support.

Joan Laporta, the president of Champions League-winning football club Barcelona, has emerged as one of the figureheads of the independence movement. He told El País newspaper: «We are a nation and I want us to have a state of our own.»

The only result available early today came from the village of Sant Jaume de Frontanyà, where 19 of the 20 who went to the polling station voted in favour.

While even the organisers recognised the result would not provide an accurate measure of separatist feeling within Catalonia, they claimed to be breaking ground for a region-wide vote in the future.

Most observers agreed, however, that such a vote was unlikely any time soon as separatist sentiment was weak and a valid referendum needed the approval of the Spanish parliament in Madrid. Separatist parties won 14% in the last elections to the Catalan regional parliament in 2006.

«A vote on separatism would show that Catalonia wants to remain Spanish,» said Artur Mas, leader of Catalonia’s moderate nationalist Convergence and Union coalition, in a recent newspaper interview.

Today’s vote comes as Spain’s constitutional court prepares to rule on a charter of autonomy, which increased the regional government’s powers in 2006.

The country’s rightwing opposition People’s party, which receives few Catalan votes, lodged an appeal against the charter. The court’s deliberations have dragged on for three years and it was reportedly set to strike out significant sections – including those that give greater judicial autonomy, establish a bilateral relationship with central government or define Catalonia as a «nation».

An expected decision against the charter has already provoked a dozen Catalan newspapers to publish a joint editorial in defence of «the dignity» of Catalonia.

Spain’s 1978 constitution confusingly defines Catalonia as a «nationality». This was seen as an attempt to fudge a difficult and divisive issue as the country returned to democracy after four decades of Francisco Franco’s centralist dictatorship.

The court must now, in effect, decide on the limits of devolving power to Catalonia and other independently minded regions like the Basque country and Galicia.

Spain’s socialist deputy prime minister, Manuel Chaves, dismissed today’s vote as a piece of stage-managed political propaganda, adding: «It does not have the value, the format or the coverage of a real referendum.»

Πραματευτής και ΠΩΛΗΤΗΣ: «Το 76% ψήφισε για τα λεφτά!» 16/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ανήμερα της ανακήρυξης του ψευδοκράτους -ή του «Βορρά» όπως συνηθίζουν κάποιοι να αποκαλούν την κατεχόμενη Κύπρο- η εφημερίδα «Πολίτης» επέλεξε να αναπαραγάγει τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα στρεφόμενη κατά όσων αντιστάθηκαν στο Σχέδιο Ανάν. Το εγχείρημα αξιοπρόσεκτο και η «λογική» του μειοψηφούντος Πολίτη εξίσου σημαντική: Όσοι καταψηφίσαμε το Σχέδιο Ανάν είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τα λεφτά! Ο μακαρίτης ο Τάσσος φταίει, φταίνε όλοι όσοι μίλησαν κατά του σχεδίου γιατί είχαν συμφέροντα! Αμώμητοι και αναμάρτητοι μόνο όσοι υπερψήφισαν το ΝΑΙ στη νομιμοποίηση της διζωνικής διχοτόμησης.

Η ανασυστηνόμενη «Πλατφόρμα του ΝΑΙ» μιλάει προπαγανδιστικά και απλουστευτικά ώστε να εκβιάζονται ψυχολογικά οι αφελείς και οι συγκεχυμένοι, αλλά φυσικά όσοι ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους δεν έχουν να φοβούνται κάτι. Καμιά «λογική» οιουδήποτε πραματευτή ή ΠΩΛΗΤΗ δεν μας αγγίζει.

ΝΑΙ στη διζωνική διχοτόμηση [πηγή: http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97.html]

‘Πολίτης’
«Διχοτόμηση και συμφέροντα»
15 Νεομβρίου 2009
Λουκάς Γ. Χαραλάμπους

Ένα θαυμάσιο άρθρο του κ. Παναγιώτη Δημητρίου, πρώην βουλευτή και ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες, είναι κατά τη γνώμη μου το πιο σοβαρό από πλευράς επιχειρηματολογίας κείμενο που έχει γραφεί τους τελευταίους μήνες. Το άρθρο στηρίζεται στην κοινή λογική και επισημαίνει μερικές αλήθειες για την επικρατούσα πολιτική νοοτροπία, οι οποίες – κατά τη δική μου γνώμη – δεν αφορούν μόνο τη σημερινή κατάσταση αλλά χαρακτήριζαν πάντοτε τη συμπεριφορά πολιτικών και πολιτών. Στο άρθρο επισημαίνεται ότι καλλιεργείται μεθοδικά η νοοτροπία της μη λύσης, ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν χωνεύουν μέσα τους το διαμοιρασμό της πολιτειακής εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους, ότι είναι ψευδαίσθηση η εντύπωση πως μπορεί να υπάρξει άλλη λύση από τη διχοτόμηση και την ομοσπονδία, ότι έχουμε εθιστεί στα εύηχα συνθήματα και τις πατριωτικές πλειοδοσίες και διατυπώνει την προειδοποίηση ότι αν δεν τερματισθούν – μέσω μιας συμβιβαστικής λύσης – η κατοχή και ο εποικισμός «το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου θα βιώνει συνεχώς την απειλή καταβρόχθισης από την Τουρκία με την πρώτη αφορμή και ευκαιρία».

Θα διαφωνήσω σε ένα σημείο της επιχειρηματολογίας του κ. Δημητρίου. «Δεν αφέθηκε – λέγει – ο απλός πολίτης να αντιληφθεί ότι το δίλημμα είναι λύση ή διχοτόμηση». Νομίζω πως ο μέσος Ελληνοκύπριος γνωρίζει καλά πως αυτές είναι οι επιλογές του. Και αν ακόμη δεχθούμε ότι στα πρώτα χρόνια, ένεκα της δημαγωγίας των πολιτικών, είχε ψευδαισθήσεις δεν μπορεί μετά από τόσα χρόνια να μην αντιλαμβάνεται ακόμη την πραγματικότητα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν σήμερα πολλοί Κύπριοι που δεν έχουν καταλάβει αυτό που ο Κληρίδης είχε διακηρύξει από το 1974, ότι δηλαδή «η άκαρπη πάροδος του χρόνου θα παγιώνει διαρκώς τα τετελεσμένα της εισβολής και θα καθιστά συνεχώς και δυσκολότερη τη λύση». Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η τεράστια πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων εν γνώσει τους επιλέγουν τη διχοτόμηση ως λύση. ΄Όχι από άγνοια των κινδύνων που συνεπάγεται. Αλλά διότι κρίνουν ότι τα προσωπικά τους συμφέροντα εξυπηρετούνται με αυτή. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004, σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν το αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας. Ψήφισαν κατά της λύσης απλώς διότι έκριναν ότι αυτή δεν σύμφερε στην τσέπη τους. ‘Αλλωστε το ίδιο το κράτος φρόντισε να τους δώσει τα κίνητρα. Ενα απλό παράδειγμα είναι το επίδομα για απόκτηση κατοικίας από όσους νέους χαρακτηρίζονται ως πρόσφυγες, δηλαδή τα παιδιά των μισών σχεδόν Ελληνοκυπρίων. Το 2004 το επίδομα ήταν 11.000 λίρες και ήταν αμέτρητοι εκείνοι που ψήφισαν «όχι» με το φόβο πως θα το έχαναν σε περίπτωση λύσης. Είναι εύκολο να φαντασθεί κανείς πόσες δεκάδες χιλιάδες θα ψηφίσουν «όχι» σε ένα νέο δημοψήφισμα τώρα που αυξήθηκε στις 50.000 ευρώ. Ποιος θα θυσιάσει 50.000 ευρώ για χάρη της λύσης; Φυσικά οι πρώτοι που καθόρισαν με την ίδια λογική τη στάση τους, δηλαδή με κριτήριο το προσωπικό τους συμφέρον, ήταν οι πολιτικοί. Δεν ήταν τυχαίο που σχεδόν όλοι πολέμησαν για να μην περάσει η λύση. Ο πρόεδρος δεν ήθελε να χάσει το προεδριλίκι, οι υπουργοί τα υπουργεία, οι βουλευτές τις έδρες τους και όλοι μαζί τους μισθούς και τα αφορολόγητα επιδόματά τους.

Δεν είναι λοιπόν ότι δεν αντιλαμβάνονται οι έξυπνοι Κυπραίοι το δίλημμα «λύση ή διχοτόμηση» ή ότι μπορεί μια μέρα να τους καταβροχθίσει η Τουρκία. Βεβαίως, το αντιλαμβάνονται αλλά το άτιμο το συμφέρον της τσέπης τους μπορεί να καταβροχθίσει δέκα διχοτομήσεις.

Πραματευτής και ΠΩΛΗΤΗΣ: «Το 76% ψήφισε για τα λεφτά!» 16/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ανήμερα της ανακήρυξης του ψευδοκράτους -ή του «Βορρά» όπως συνηθίζουν κάποιοι να αποκαλούν την κατεχόμενη Κύπρο- η εφημερίδα «Πολίτης» επέλεξε να αναπαραγάγει τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα στρεφόμενη κατά όσων αντιστάθηκαν στο Σχέδιο Ανάν. Το εγχείρημα αξιοπρόσεκτο και η «λογική» του μειοψηφούντος Πολίτη εξίσου σημαντική: Όσοι καταψηφίσαμε το Σχέδιο Ανάν είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τα λεφτά! Ο μακαρίτης ο Τάσσος φταίει, φταίνε όλοι όσοι μίλησαν κατά του σχεδίου γιατί είχαν συμφέροντα! Αμώμητοι και αναμάρτητοι μόνο όσοι υπερψήφισαν το ΝΑΙ στη νομιμοποίηση της διζωνικής διχοτόμησης.

Η ανασυστηνόμενη «Πλατφόρμα του ΝΑΙ» μιλάει προπαγανδιστικά και απλουστευτικά ώστε να εκβιάζονται ψυχολογικά οι αφελείς και οι συγκεχυμένοι, αλλά φυσικά όσοι ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους δεν έχουν να φοβούνται κάτι. Καμιά «λογική» οιουδήποτε πραματευτή ή ΠΩΛΗΤΗ δεν μας αγγίζει.

ΝΑΙ στη διζωνική διχοτόμηση [πηγή: http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97.html]

‘Πολίτης’
«Διχοτόμηση και συμφέροντα»
15 Νεομβρίου 2009
Λουκάς Γ. Χαραλάμπους

Ένα θαυμάσιο άρθρο του κ. Παναγιώτη Δημητρίου, πρώην βουλευτή και ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες, είναι κατά τη γνώμη μου το πιο σοβαρό από πλευράς επιχειρηματολογίας κείμενο που έχει γραφεί τους τελευταίους μήνες. Το άρθρο στηρίζεται στην κοινή λογική και επισημαίνει μερικές αλήθειες για την επικρατούσα πολιτική νοοτροπία, οι οποίες – κατά τη δική μου γνώμη – δεν αφορούν μόνο τη σημερινή κατάσταση αλλά χαρακτήριζαν πάντοτε τη συμπεριφορά πολιτικών και πολιτών. Στο άρθρο επισημαίνεται ότι καλλιεργείται μεθοδικά η νοοτροπία της μη λύσης, ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν χωνεύουν μέσα τους το διαμοιρασμό της πολιτειακής εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους, ότι είναι ψευδαίσθηση η εντύπωση πως μπορεί να υπάρξει άλλη λύση από τη διχοτόμηση και την ομοσπονδία, ότι έχουμε εθιστεί στα εύηχα συνθήματα και τις πατριωτικές πλειοδοσίες και διατυπώνει την προειδοποίηση ότι αν δεν τερματισθούν – μέσω μιας συμβιβαστικής λύσης – η κατοχή και ο εποικισμός «το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου θα βιώνει συνεχώς την απειλή καταβρόχθισης από την Τουρκία με την πρώτη αφορμή και ευκαιρία».

Θα διαφωνήσω σε ένα σημείο της επιχειρηματολογίας του κ. Δημητρίου. «Δεν αφέθηκε – λέγει – ο απλός πολίτης να αντιληφθεί ότι το δίλημμα είναι λύση ή διχοτόμηση». Νομίζω πως ο μέσος Ελληνοκύπριος γνωρίζει καλά πως αυτές είναι οι επιλογές του. Και αν ακόμη δεχθούμε ότι στα πρώτα χρόνια, ένεκα της δημαγωγίας των πολιτικών, είχε ψευδαισθήσεις δεν μπορεί μετά από τόσα χρόνια να μην αντιλαμβάνεται ακόμη την πραγματικότητα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν σήμερα πολλοί Κύπριοι που δεν έχουν καταλάβει αυτό που ο Κληρίδης είχε διακηρύξει από το 1974, ότι δηλαδή «η άκαρπη πάροδος του χρόνου θα παγιώνει διαρκώς τα τετελεσμένα της εισβολής και θα καθιστά συνεχώς και δυσκολότερη τη λύση». Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η τεράστια πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων εν γνώσει τους επιλέγουν τη διχοτόμηση ως λύση. ΄Όχι από άγνοια των κινδύνων που συνεπάγεται. Αλλά διότι κρίνουν ότι τα προσωπικά τους συμφέροντα εξυπηρετούνται με αυτή. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004, σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν το αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας. Ψήφισαν κατά της λύσης απλώς διότι έκριναν ότι αυτή δεν σύμφερε στην τσέπη τους. ‘Αλλωστε το ίδιο το κράτος φρόντισε να τους δώσει τα κίνητρα. Ενα απλό παράδειγμα είναι το επίδομα για απόκτηση κατοικίας από όσους νέους χαρακτηρίζονται ως πρόσφυγες, δηλαδή τα παιδιά των μισών σχεδόν Ελληνοκυπρίων. Το 2004 το επίδομα ήταν 11.000 λίρες και ήταν αμέτρητοι εκείνοι που ψήφισαν «όχι» με το φόβο πως θα το έχαναν σε περίπτωση λύσης. Είναι εύκολο να φαντασθεί κανείς πόσες δεκάδες χιλιάδες θα ψηφίσουν «όχι» σε ένα νέο δημοψήφισμα τώρα που αυξήθηκε στις 50.000 ευρώ. Ποιος θα θυσιάσει 50.000 ευρώ για χάρη της λύσης; Φυσικά οι πρώτοι που καθόρισαν με την ίδια λογική τη στάση τους, δηλαδή με κριτήριο το προσωπικό τους συμφέρον, ήταν οι πολιτικοί. Δεν ήταν τυχαίο που σχεδόν όλοι πολέμησαν για να μην περάσει η λύση. Ο πρόεδρος δεν ήθελε να χάσει το προεδριλίκι, οι υπουργοί τα υπουργεία, οι βουλευτές τις έδρες τους και όλοι μαζί τους μισθούς και τα αφορολόγητα επιδόματά τους.

Δεν είναι λοιπόν ότι δεν αντιλαμβάνονται οι έξυπνοι Κυπραίοι το δίλημμα «λύση ή διχοτόμηση» ή ότι μπορεί μια μέρα να τους καταβροχθίσει η Τουρκία. Βεβαίως, το αντιλαμβάνονται αλλά το άτιμο το συμφέρον της τσέπης τους μπορεί να καταβροχθίσει δέκα διχοτομήσεις.