jump to navigation

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.

Γιώργος Περδίκης: «Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον» 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σάλος δημιουργείται τον τελευταίο καιρό γύρω από τις θέσεις-εισηγήσεις του Πρόεδρου Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο των Ελληνοκυπρίων. Αυτά τα δύο «φρούτα», μεταξύ των πολλών που πλασάρονται τον τελευταίο καιρό, πρέπει επειγόντως να περάσουν από τους απαραίτητους ελέγχους του πολιτικού Υγειονομείου, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης των αρχών της δημοκρατίας στην νέα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία». Όσο περισσότερο περιπλέκεται το νέο σύνταγμα, τα πολιτειακά αξιώματα και οι κρατικοί φορείς με την εθνικότητα του Κύπριου πολίτη, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για πόλωση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην «Νέα Ομόσπονδη Κύπρο» και κατάρρευση του ντενκτασόπνευστου κατασκευάσματος.

Αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο με την ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την οποία επιδιώκουν τα πλείστα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης όμως, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο μιας (συν)ομοσπονδίας με βάση εθνικοκοινοτικά κριτήρια, προβαίνει στην ακόλουθη, απόλυτα ορθή, δημοκρατική, φιλελεύθερη και ευσυνείδητη διατύπωση:

«Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.»

Συνεπώς, ένας ευσυνείδητος Κύπριος πολίτης, ο οποίος θα ζει σε μια ειρηνική και ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία, στηριγμένη στις αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και απαλλαγμένη από κατοχικούς στρατούς, αγγλοτουρκικές εγγυήσεις και Τούρκους έποικους, θα μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει ένα Τούρκοκύπριο για Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί για κάποιον Ελληνοκύπριο, αφού τα κριτήρια του θα είναι πολιτικά και όχι εθνοτικά.

Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν πρέπει να αποτελεί σε καμία περίπτωση, το «δίκαιο» και «σωστό» μοίρασμα της «πίτας της εξουσίας». Η λύση πρέπει να εξυπακούει ένα κράτος δικαίου, με άμεση δημοκρατία επί όλων των πτυχών του κρατικού μηχανισμού και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όταν συνυπάρξουν όλα αυτά, τότε καμία σημασία δεν θα έχει η εθνικότητα του νέου προέδρου. Ναι, αν ο κυπριακός λαός έχει την πολιτική βούληση να εκλέξει, μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια πάντα, ένα Τουρκοκύπριο, ας είναι τότε αυτός ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Γιώργος Περδίκης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Σημερινή’
«Εκ περιτροπής σταθμισμένοι»
22 Νοεμβρίου 2009
Γιώργος Περδίκης

Το είπα από την αρχή. Το ξαναλέω κι ας παρεξηγηθώ. Άλλωστε από παρεξηγήσεις είμαι συνηθισμένος. Αλλά και από παρερμηνείες των θέσεών μου επίσης. Λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω για πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκύπριο. Αρκεί να είναι πρόεδρος σε μια χώρα ελεύθερων πολιτών, όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων θα είναι σεβαστά και στην πράξη εφαρμοσμένα, μια δημοκρατία ευρωπαϊκή, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις, χωρίς Τούρκους εποίκους, πρόεδρος σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί χωρίς προβλήματα και προστριβές, μιας ενωμένης πατρίδας, για ένα λαό. Καλύτερα πρόεδρος Τουρκοκύπριος σε ένα τέτοιο κράτος, παρά Ελληνοκύπριος πρόεδρος σε μια διζωνική συνομοσπονδία, με παρεκκλίσεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα, με εποίκους και εγγυήσεις.

Επιπλέον, δεν έχω πρόβλημα να ψηφίσω Τουρκοκύπριο για πρόεδρο εάν αυτός έχει πολιτικές θέσεις που συνάδουν ή πλησιάζουν με τις δικές μου και είναι ικανός και μπορεί να εκπροσωπεί τον κυπριακό λαό. Με άλλα λόγια, τα κριτήριά μου δεν είναι εθνικά, αλλά πολιτικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό από μια ορθολογιστική πρόταση. Μια πρόταση που θα μπορούσε πράγματι να μας απομακρύνει από τις διχόνοιες και τα μίση του παρελθόντος. Μια πρόταση που θα έσπαζε τα εθνικά στεγανά και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινής πολιτικής ζωής.

Παρακολουθώ λοιπόν με προσοχή την προσπάθεια των υποστηρικτών της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου Χριστόφια να τεκμηριώσουν την ορθότητά της. Προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που θα καθιστούν την πρόταση βιώσιμη και λειτουργική, μια πρόταση που θα αναιρεί τις ανισότητες της Ζυρίχης και τα λειτουργικά αδιέξοδα του Σχεδίου Ανάν, ενώ θα δημιουργεί συνθήκες κοινής πολιτικής δράσης και εύρυθμης λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Καταφεύγουν δυστυχώς σε επιχειρήματα που δεν πείθουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες ήδη εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την «εκ περιτροπής προεδρία» και τη «σταθμισμένη ψήφο». Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, πάντα δυνατά και ρωμαλέα όταν πρόκειται να εκτονωθούν σε αρνητικό πλαίσιο, ερεθίζονται και ενισχύεται η δυναμική τους, λόγω ακριβώς της αδυναμίας των υποστηρικτών της πρότασης περί «εκ περιτροπής σταθμισμένης προεδρίας» να πείσουν για τα όποια πλεονεκτήματά της. Διότι ίσως δεν έχει. Αν είχε, όσοι την υποστηρίζουν, θα επέμεναν σ’ αυτά αντί να καταφεύγουν σε παραπλανητικές δικαιολογίες. Για παράδειγμα, όσα αναφέρονται για την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του ’89 για τη σταθμισμένη ψήφο και για τη δήθεν αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (και όλη την πολιτική ηγεσία πλην Οικολόγων) είναι το λιγότερο παραπλανητικά.

Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν επισήμως η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε «εκ περιτροπής προεδρία». Είναι επίσης αλήθεια ότι ουδέποτε η κυπριακή πλευρά εισηγήθηκε σταθμισμένη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα αυτό που πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλαδή «εκ περιτροπής προεδρία» και «εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με σταθμισμένη την ψήφο των Ελληνοκυπρίων» γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία. Για αυτό ακριβώς ο Πρόεδρος την αποκαλεί δική του «γενναιόδωρη προσφορά». Ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν προσφέρεται κάτι που ήδη έχει προσφερθεί. Άρα ο ίδιος ο Πρόεδρος ομολογεί ότι κατέχει την πατρότητα της προσφοράς της «εκ περιτροπής προεδρίας» με «σταθμισμένη ψήφο». Συνεπώς η πρόταση Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα και η αναφορά σ’ αυτά παραπλανεί και στρέφει την προσοχή του λαού από το ουσιώδες, δηλαδή τις πρόνοιες της πρότασης Χριστόφια. Αυτές, ακριβώς, οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο (δικαίωμα αρνησικυρίας), με μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων ανεπαρκείς και γεμάτους κινδύνους. Αν η πρωταρχική πρόταση Χριστόφια για «εκ περιτροπής προεδρία» μπορούσε να έχει κάποια θετικά και να γίνει – υπό προϋποθέσεις και ανταλλάγματα – αποδεκτή, η αναθεωρημένη πρότασή του είναι ένα συνονθύλευμα προνοιών χωρίς λειτουργική συνάφεια και συγκροτημένη συνοχή. Εκ περιτροπής σταθμισμένοι δεν προχωρούμε μπροστά. Πάμε πίσω στο σκοτεινό μας μέλλον.