jump to navigation

Γιωργάκης-Σημίτης παραχώρησαν τον μισό εναέριο χώρο του Αιγαίου στην Τουρκία 30/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Αντιπρίγκηπα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του, όπως την εκχώρηση του εθνικού εναέριου χώρου στην Τουρκία… Και βεβαίως δεν βλέπουμε σοβαρή κριτική από άλλους χώρους (ΝΔ-ΚΚΕ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ-Οικολόγοι) που να εστιάζεται σε αυτά τα σημεία…

Σημίτης - Παπανδρέου [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Ελευθεροτυπία’
« Η Ελλάδα δίνει χώρο για παράνομες τουρκικές πτήσεις και αποδέχεται 50-50 προκλητικότητα: Υποχώρηση στο Αιγαίο!»
18 Σεπτεμβρίου 2003
Κύρα Αδάμ

Με σκόπιμη καθυστέρηση δύο και πλέον εικοσιτετραώρων από την ελληνική κυβέρνηση έγινε χθες γνωστό, μέσω των τουρκικών δημοσιευμάτων και τηλεγραφημάτων διεθνών πρακτορείων από το Μόντρεαλ, ότι «η Ελλάδα και η Τουρκία κατέληξαν, σε ιστορική συμφωνία», που ρυθμίζει «την εναέρια κυκλοφορία στο Αιγαίο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004».

Μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τοποθετηθεί επισήμως στο θέμα.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες και απολύτως ασφαλείς πληροφορίες, η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε στην τελική συνεδρίαση της ICAO της 26-28 Αυγούστου στο Παρίσι -στο όνομα και μόνον της εξυπηρέτησης της αυξημένης εναέριας κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004- να αποδεχθεί το πάγιο αίτημα της Τουρκίας για στρατιωτικές ασκήσεις της και δημιουργία πεδίου βολής στην περιοχή της Λήμνου!

Κατάργηση
Η Ελλάδα δέχτηκε την κατάργηση δύο υπαρχόντων αεροδιαδρόμων που περνούν πάνω από τη Λήμνο και δέχθηκε τη δημιουργία άλλων πέντε, εκ των οποίων οι δύο περνούν πάνω από τη Λήμνο, αλλά σε ύψος 13.000 και 14.000 ποδών αντιστοίχως, αφήνοντας έτσι το «ελεύθερο» στα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη να κάνουν ασκήσεις μέσα στο FIR Αθηνών στην τερματική περιοχή της Λήμνου και σε απόσταση 5,6 ν.μ. από τις βόρειες ακτές της Λήμνου στα χαμηλότερα ύψη που χρειάζονται. Αναλυτικότερα:

Από τον περασμένο Φεβρουάριο, στο πλαίσιο του ICAO ξεκίνησε η σχετική συζήτηση-διαπραγμάτευση μεταξύ της Ελλάδας, οργανώτριας χώρας των Ολυμπιακών Αγώνων, και των γειτονικών χωρών, των οποίων τα όρια των FIR συμπίπτουν με το FIR Αθηνών, προκειμένου να συμφωνηθούν πρόσθετοι αεροδιάδρομοι για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών της εναέριας κυκλοφορίας κατά την τέλεση των αγώνων.

«Ισχυρό πάτημα»
Σύμφωνα με τα πρακτικά των συνεδριάσεων αυτών, (σ.σ.: η «Ε» έχει αναφερθεί σε προηγούμενο δημοσίευμα) η Τουρκία ευθύς εξ αρχής έθεσε την κατοχύρωση των στρατιωτικών ασκήσεών της και τη δημιουργία πεδίου βολής στην περιοχή της Λήμνου. Γι’ αυτό και η αρχική προσφορά της ήταν οι νέοι αεροδιάδρομοι για τα πολιτικά αεροσκάφη να βρίσκονται σε ύψη πάνω από 24.000 πόδια, έτσι ώστε τα στρατιωτικά αεροσκάφη της να συνεχίζουν την ανεξέλεγκτη δραστηριότητά τους εντός του FIR Αθηνών σε χαμηλά ύψη. Βεβαίως, υπήρχε «ισχυρό πάτημα», καθώς η ελληνική κυβέρνηση είχε δεσμευθεί να καταργήσει τον αεροδιάδρομο J60, που περνούσε πάνω από τη Λήμνο.

Με την τελική ρύθμιση, στο όνομα των Ολυμπιακών Αγώνων, δημιουργούνται πέντε νέοι αεροδιάδρομοι εκ των οποίων οι δύο περνούν υποχρεωτικώς πάνω από τη Λήμνο και καταλήγουν… στη Σμύρνη.

Πιο συγκεκριμένα, καταργούνται οι αεροδιάδρομοι J60 (στα 11.000 πόδια) και 609 (από 4.500 πόδια) που περνούσαν από τη Λήμνο.

Στη θέση τους δημιουργούνται δύο νέοι αεροδιάδρομοι, ο Ν127, στα 14.000 πόδια (Ροδόπη, Λήμνος, Σμύρνη) και ο Ν128 στα 13.000 πόδια (Θεσσαλονίκη, Πέρεν Νταλαμά, Σμύρνης).

Κατακόρυφοι χώροι
Ετσι είναι προφανές ότι δημιουργείται ένας υπολογίσιμος «κατακόρυφος χώρος», μέσα στον οποίο θα μπορεί να κινούνται με μεγαλύτερη άνεση τα τουρκικά αεροσκάφη στις ασκήσεις που διενεργούν παράνομα μέσα στο FIR Αθηνών. Και πολύ σωστά τόσο τα τουρκικά δημοσιεύματα, αλλά και η ίδια η ανακοίνωση του ICAO αναφέρονται σε «ιστορική συμφωνία», διότι από εδώ και πέρα υπάρχει και η σιωπηλή συναίνεση και συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης για τις παράνομες στρατιωτικές δραστηριότητες της Τουρκίας εντός του FIR Αθηνών!

Η συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή θα πρέπει μέχρι το τέλος του 2003 να συνοδευτεί και από ένα «Letter of Agreement» (LOA) (Εγγραφο συμφωνίας) το οποίο πρέπει να υπογράψουν οι δύο χώρες. Οι σχετικές διαδικασίες στο πλαίσιο του Γιουροκοντρόλ έχουν αρχίσει εδώ και δύο χρόνια, αλλά δεν έχουν προχωρήσει -ακόμα- αφού τα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας αντιστέκονται στη στάση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, που έχει αποδεχτεί τη μη υποβολή σχεδίων πτήσης από την Τουρκία στο FIR Αθηνών.

«Ανταγωνισμός»!
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έχει σπεύσει με αναλυτικό εσωτερικό σημείωμά του να προετοιμάσει «την επικοινωνιακή διαχείριση της εξελίξεως» (σ.σ. πρώτο δείγμα της «διαχείρισης» αυτής είναι η αποσιώπηση της συμφωνίας) και να προσπαθήσει να πείσει τους αποδέκτες για την επιτυχία (;) των ελληνικών χειρισμών.

Ανάμεσα στα επιχειρήματα που επιχειρεί να παρουσιάσει το σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών είναι και «η αύξηση της αξιοπιστίας μας έναντι του ICAO (;) από τη συνεπή προσέγγισή μας σε ό,τι αφορά τα ζητήματα εναέριας κυκλοφορίας, τα οποία εθεωρούντο αδιέξοδα εξαιτίας του ελληνοτουρκικού πολιτικού ανταγωνισμού!!!».

Με άλλα λόγια, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, σύμφωνα με το σημείωμα της αρμόδιας Διεύθυνσής του, έχει ήδη ολοκληρώσει την πλήρη ανατροπή στο πλαίσιο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής απέναντι στα προβλήματα που δημιουργεί η Τουρκία στο Αιγαίο, θεωρώντας τα… απλώς προβλήματα «διμερούς πολιτικού ανταγωνισμού» των δύο χωρών σβήνοντας μονοκονδυλιά τον παγιωμένο όρο «τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο».

Σημειώνεται ακόμη με έμφαση ότι «το γεγονός πως η επιτευχθείσα βελτίωση συνθηκών και μεγεθών κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών συνεπάγεται οφέλη και κέρδος για την Τουρκία πρέπει να εβάρυνε το σκεπτικό της τουρκικής πλευράς» (sic).

«Θετική στάση»
Τονίζεται ακόμη στο σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών: «Δεν πρέπει, τέλος, να αγνοηθεί και η θετική στάση της Τουρκίας, η οποία δεν κατέφυγε τελικά σε άκαμπτη ή μαξιμαλιστική στάση (σ.σ.: τι άλλο έπρεπε να κάνουν οι άνθρωποι, δηλαδή!). Η ελπίδα περαιτέρω συνεργασίας μεταξύ τουρκικών και ελληνικών υπηρεσιών Πολιτικής Αεροπορίας για την ασφάλεια των αεροπορικών συγκοινωνιών στα εκατέρωθεν FIR είναι χρήσιμο πάντοτε να μνημονεύεται…».

Τέλος, το σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών αναλύοντας την «επικοινωνιακή διαχείριση της εξελίξεως» αναφέρει ότι «…οφείλει να είναι προσεκτική, χαμηλότονη και όχι πρόωρη… Τα πολιτικά πλεονεκτήματα δεν πρέπει να τονίζονται, ώστε η έκβαση να αντιμετωπίζεται ως αμοιβαία νίκη (win to win situation). Η μνεία ότι οι νέοι διεθνείς αεροδιάδρομοι βελτιώνουν τις δυνατότητες των νησιωτικών προορισμών είναι αρκετή…».

«Θα το μοιράζονται»!
Την καλύτερη απάντηση στην «επικοινωνιακή διαχείριση» της Αθήνας δίνουν τα τουρκικά δημοσιεύματα, τα οποία, μαζί με την «ιστορική συμφωνία» δίνουν στη δημοσιότητα και ένα ενδιαφέρον σημείο της «Λευκής Βίβλου», που κυκλοφόρησε το τουρκικό υπουργείο Αμυνας και μάλιστα το διένειμε επισήμως, στις αρχές Ιουλίου σε όλες τις πρεσβείες και στρατιωτικούς ακόλουθους στην Αγκυρα. «Στην παράγραφο πέντε της «Λευκής Βίβλου» σημειώνεται ότι η Τουρκία πιστεύει ότι το Αιγαίο, που θα το μοιράζονται η Τουρκία και η Ελλάδα, πρέπει να αποτελέσει μια γέφυρα φιλίας ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν σοβαρά προβλήματα, όπως η οριογραμμή του FIR και η υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο. Η Τουρκία έχει δεχθεί να προσφύγει στο Δικαστήριο της Χάγης, εκτός αν ένα από αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί μέχρι το τέλος του 2004».

* Αυξάνεται, στο μεταξύ, η κινητικότητα στον ελληνοτουρκικό διάλογο, καθώς χθες ανακοινώθηκε ο σημερινός 14ος γύρος διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας στην Αθήνα. Ο προηγούμενος είχε γίνει μόλις πριν από μία εβδομάδα στην Αγκυρα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
« Η Ελλάδα δίνει χώρο για παράνομες τουρκικές πτήσεις και αποδέχεται 50-50 προκλητικότητα: Υποχώρηση στο Αιγαίο!»
18 Σεπτεμβρίου 2003
Κύρα Αδάμ

Η πρόσφατη συμφωνία της Ελλάδας για τη δημιουργία νέων αεροδιαδρόμων μέσα στο FIR Αθηνών, με το πρόσχημα της εξυπηρέτησης των αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων, άνοιξε επισήμως το κεφάλαιο των ελληνικών παραχωρήσεων προς την Τουρκία, που θα επισημοποιηθούν τον προσεχή Δεκέμβριο με την υπογραφή του σχετικού επίσημου εγγράφου. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του επίσημου εγγράφου (Letter of Agreement, LOA), η Ελλάδα δέχεται πλέον επισήμως ότι:

* Τα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσης.

* Θα δημιουργηθούν στο Αιγαίο περιοχές «κοινού ενδιαφέροντος» με την Τουρκία.

* Θα δημιουργηθούν «περιοχές ευθύνης».

* Θα υπάρξει κοινή «κατηγοριοποίηση» του εναέριου χώρου.

Με δυο λόγια, μέσω των νέων τεχνικών ρυθμίσεων που προωθούν ο ICAO και το «Γιουροκοντρόλ», η ελληνική κυβέρνηση οδεύει σε πλήρη ανατροπή του καθεστώτος στο Αιγαίο, επιτρέποντας τη συνδιαχείριση του εναέριου χώρου του Αιγαίου με την Τουρκία.

Αλλα λέν’ τα πρακτικά

Αναλυτικότερα:

Η κυβέρνηση μόλις χθες επιβεβαίωσε με ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών την συμφωνία, στο πλαίσιο του ICAO, νέων διεθνών αεροδιαδρόμων στο FIR Αθηνών, για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων.

Με τη σχετική ανακοίνωση δίνεται η διαβεβαίωση ότι «οι ρυθμίσεις αυτές δεν σχετίζονται με θέματα στρατιωτικής δραστηριότητας». Παραπέμπει όμως «στην ανάγκη πολιτικοστρατιωτικού συντονισμού δραστηριοτήτων σύμφωνα με τις επιταγές του ICAO…».

Οι ομιχλώδεις αυτές διατυπώσεις έρχονται σε αντίθεση με το περιεχόμενο των επίσημων πρακτικών των συνεδριάσεων του ICAO για τη δημιουργία των νέων αεροδιαδρόμων στο FIR Αθηνών.

Σύμφωνα με τα επίσημα πρακτικά των συνεδριάσεων της 27ης και 28ης Μαΐου του ICAO στο Παρίσι, η θέση της Τουρκίας έχει καταγραφεί ως εξής: «Οι αεροδιάδρομοι δεν θα εμποδίζουν στα χαμηλά ύψη την εξακολούθηση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Τουρκίας…».

Η Ελλάδα απεδέχθη τελείως την πλάγια αυτή τουρκική θέση (σ.σ.: η Αγκυρα πρωτοεμφάνισε τη θέση αυτή το 1984) και σύμφωνα με τα πρακτικά της τελικής συνεδρίασης του ICAO στο Παρίσι στις 27 και 28 Αυγούστου 2003, «καθώς οι νέοι προτεινόμενοι αεροδιάδρομοι θα ικανοποιούν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, τα ενδιαφερόμενα κράτη σημείωσαν ότι οι αεροδιάδρομοι J/UJ60 και L/UL 609, από τα σημεία Φίσκα – Λήμνος – Μεστά θα αποσυρθούν από την Ελλάδα, ταυτόχρονα με την εφαρμογή των νέων αεροδιαδρόμων (σ.σ.: εν προκειμένω των Ν. 127 και Ν. 128)».

Βολές στη Λήμνο!

Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους καταργημένους και τους νέους αεροδιαδρόμους έγκειται στο γεγονός ότι οι παλαιοί έχουν καθορισμένα χαμηλά και υψηλά ύψη, ενώ οι δύο καινούργιοι λειτουργούν μόνο πάνω από τα 14.000 και 13.000 πόδια αντιστοίχως.

Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι οι νέοι αεροδιάδρομοι μπορεί να διέρχονται πάνω από τη Λήμνο αλλά αφήνουν απολύτως ελεύθερο τον κατακόρυφο χώρο από 0 έως 14.000 πόδια για να πετούν τα τουρκικά μαχητικά, να κάνουν ασκήσεις, ακόμα και να δημιουργήσουν πεδίο βολής στις βόρειες ακτές της Λήμνου, σύμφωνα με το πάγιο τουρκικό αίτημα!

Η νέα συμφωνία δίνει ακόμα μερικά πλεονεκτήματα στην Αγκυρα:

Οι νέοι αεροδιάδρομοι μπορεί να περνούν πάνω από τη Λήμνο, αλλά και οι δύο υποχρεωτικώς, πλέον, μπαίνουν μέσα στο FIR Κωνσταντινούπολης και διέρχονται από τη Σμύρνη. Με δυο λόγια, οι νέες ρυθμίσεις ισχύουν υποχρεωτικώς για όλο το Ανατολικό Αιγαίο και το νησιωτικό χώρο.

Πιο συγκεκριμένα, με τις νέες ρυθμίσεις, η Ελλάδα ενέδωσε ουσιαστικώς στην απαίτηση της Τουρκίας να μην πετούν πολιτικά αεροσκάφη κάτω από τα 13.000 πόδια , αφήνοντας «το ελεύθερο στα τουρκικά μαχητικά να αλωνίζουν στο σύνολο του Ανατολικού Αιγαίου».

Στην πράξη, ένα πολιτικό αεροσκάφος, που θέλει να καταλήξει στη Ρόδο π.χ., θα περάσει πάνω από τη Λήμνο, θα μπει στο FIR Κωνσταντινούπολης, πάνω από τη Σμύρνη, θα ξαναμπεί στο FIR Αθηνών και θα αναγκαστεί να γίνει… ασανσέρ για να κατεβεί από τα 13.000 πόδια στο αεροδρόμιο! Στο ενδιάμεσο, θα έχει πληρώσει τέλη κυκλοφορίας και στο FIR Κωνσταντινούπολης… και, το κυριότερο, αυτό το αεροσκάφος θα είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιήσει και τα δύο FIR για να κάνει τη δουλειά του.

Χωρίς σχέδια πτήσης

Είναι αδιευκρίνιστο για την ώρα πού στηρίζει η ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών τη βεβαιότητα ότι οι νέοι αεροδιάδρομοι «…διαθέτουν διαδρομές που εξυπηρετούν ειδικότερα τις ανάγκες της νησιωτικής Ελλάδας… Το όλο σύστημα καλύπτει πλήρως όχι μόνο τις ανάγκες αλλά και τα συμφέροντα από κάθε άποψη… Το FIR Αθηνών γίνεται πλέον εύχρηστο και ελκυστικότερο ως διαδρομή για τις αεροπορικές εταιρείες…».

Η ουσία των νέων ρυθμίσεων στο Αιγαίο οδηγεί όμως σε πολύ σοβαρότερες συνέπειες για την Ελλάδα και την ανατροπή τής μέχρι τώρα πολιτικής της στο Αιγαίο μέσω της νέας συμφωνίας (LOA), που αναμένεται να υπογράψει το Δεκέμβριο:

Η Ελλάδα υποσχέθηκε να κάνει νέα συμφωνία με την Τουρκία (LOA) για τη λειτουργία αυτών των αεροδιαδρόμων. Πρόκειται για ένα έγγραφο που έχει δημιουργηθεί από τον ICAO και το Γιουροκοντρόλ και περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία για τη διευκόλυνση της εναέριας κυκλοφορίας.

Στο γενικό αυτό εγχειρίδιο αναφέρεται σαφέστατα ότι τα στρατιωτικά αεροσκάφη δεν θα ακολουθούν διαδικασίες και κανόνες ICAO, δηλαδή δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσεων, κάτι που επιβάλλεται στα πολιτικά αεροσκάφη.

Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας το 2001 αποδέχτηκε αυτήν τη γενική ρύθμιση, χωρίς να θέσει εθνική επιφύλαξη ή να εκφράσει και κατοχυρώσει αντίθετη θέση, (όπως π.χ. έχει κάνει για τους δικούς της λόγους η Γαλλία).

Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι τόσο το υπουργείο Εξωτερικών όσο και το υπουργείο Αμυνας, όπως προκύπτει από την έντονη εσωτερική αλληλογραφία, είχαν αντιδράσει σφόδρα και σ’ αυτή την επικίνδυνη πρωτοτυπία της ΥΠΑ και είχαν ζητήσει να μην προχωρήσει η αποδοχή και υπογραφή της LOA.

Ο δούρειος ίππος

Είναι άγνωστο αυτή τη στιγμή, γιατί το υπουργείο Εξωτερικών δηλώνει τώρα πρόθυμο και σίγουρο για την υπογραφή αυτής της συμφωνίας Ελλάδας-Τουρκίας, που ανατρέπει πλήρως τη μέχρι τώρα πάγια γραμμή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Οπως είναι γνωστό, πάγιο αίτημα της Ελλάδας είναι να καταθέτει η Τουρκία σχέδια πτήσης των στρατιωτικών αεροσκαφών της (κάτι που αρνείται συστηματικώς η Τουρκία). Εκεί στηρίζονται οι ελληνικές αντιδράσεις και καταγγελίες για την παράνομη δραστηριότητα της Αγκυρας στο Αιγαίο και εκεί έχουν κολλήσει εδώ και χρόνια τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης στο ΝΑΤΟ.

Αυτή τη στιγμή, η ΥΠΑ εμφανίζεται ως δούρειος ίππος για την ανατροπή της ελληνικής πολιτικής στα θέματα του Αιγαίου, με την χωρίς αντιδράσεις και επιφυλάξεις αποδοχή του περιεχομένου της LOA. Θα πρέπει ακόμα να τονιστεί ότι αν υπογραφεί η LOA ως έχει, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να δημιουργήσει «περιοχές κοινού ενδιαφέροντος με την Τουρκία στο Αιγαίο, καθώς και κοινή κατηγοριοποίηση» του εναέριου χώρου στο Αιγαίο, πάλι με την Τουρκία, αλλά και κοινές περιοχές ευθύνης.

Μια τέτοια εξέλιξη όμως σημαίνει αυτομάτως την αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο και στην πράξη «για τεχνικούς λόγους» την αποδοχή της «συνδιαχείρισης του Αιγαίου», πάγιο αίτημα και στόχο της Τουρκίας, εν όψει μάλιστα και των αναγκαίων διμερών συμφωνιών με την Τουρκία, μέχρι το τέλος του 2004, σύμφωνα με την απόφαση του Ελσίνκι…

Αντιδρά για τη συμφωνία όλη η αντιπολίτευση
Ο υπεύθυνος του Τομέα Εθνικής Αμυνας της Ν.Δ., Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, στη σχετική ανακοίνωσή του τονίζει ότι η συμφωνία «είναι ετεροβαρής υπέρ της Τουρκίας, υπονομεύει τις πάγιες θέσεις και δημιουργεί δεσμεύσεις, οι οποίες καταλήγουν σε απομείωση των ευθυνών και των δικαιωμάτων που έχουν εκχωρηθεί στην Ελλάδα για τον έλεγχο του FIR Αθηνών».

ΣΥΝ: Επικίνδυνη
Ο Συνασπισμός, στη σχετική ανακοίνωση, χαρακτηρίζει τη συμφωνία «επικίνδυνη εξέλιξη, καθώς σηματοδοτεί τη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης για συνέχιση παράνομων πτήσεων τουρκικών στρατιωτικών αεροπλάνων μέσα στο FIR Αθηνών. Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν τεράστια ερωτήματα σχετικά με το αντικείμενο και πιθανές μυστικές συμφωνίες που αφορούν το Αιγαίο, στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων ελληνοτουρκικών συνομιλιών».

ΔΗΚΚΙ: Εξηγήσεις
«Η κυβέρνηση, ερήμην της Βουλής και του ελληνικού λαού, παραχωρεί αεροδιαδρόμους στο Αιγαίο σε βάρος των εθνικών μας συμφέροντων. Το γεγονός αυτό διευκολύνει τις παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο». Αυτό ανακοίνωσε χθες το ΔΗΚΚΙ, καλώντας την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις στο λαό και να σταματήσει την πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων υπέρ της Τουρκίας.

Ανακούφιση στην Αγκυρα από την παραχώρηση
ΑΓΚΥΡΑ, του Άρη Αμπατζή – Ανακούφιση της Τουρκίας εν όψει του κρίσιμου για τις τουρκοευρωπαϊκές σχέσεις έτους 2004 είναι, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, το αποτέλεσμα της συμφωνίας που επήλθε σχετικά με τους αεροδιαδρόμους στο Αιγαίο για την Ολυμπιάδα 2004.

Η «Τζουμχουριέτ» κάνει λόγο για νέα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία αναμένεται να ανακοινωθούν κατά την επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει τον Οκτώβριο στην Αθήνα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιουλ. Επισήμως δεν υπάρχει καμία αντίδραση από πλευράς Αγκυρας, όπως συμβαίνει πάντα σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ο τουρκικός Τύπος χαρακτήρισε «ιστορική» τη συμφωνία, χωρίς όμως να αναφερθεί σε λεπτομέρειες. Απλώς σημειώθηκε ότι πρόκειται για νέους αεροδιαδρόμους, λύση όμως η οποία δεν θα αφορά τις στρατιωτικές πτήσεις. Το πνεύμα σχεδόν όλων των δημοσιευμάτων στηρίζεται στην άποψη ότι η Αγκυρα «θα ανακουφιστεί». Η εφημερίδα «Βατάν» σημειώνει μάλιστα ότι η Τουρκία «το 1999, είχε δεχθεί στο Ελσίνκι να παραπεμφθούν τα θέματα της υφαλοκρηπίδας και του FIR, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν δεν υπάρξει μέχρι το τέλος του 2004 λύση». Η «Τζουμχουριέτ» σημείωσε ότι «το έτος 2004 είναι πολύ σημαντικό από πλευράς σχέσεων Ε.Ε. – Τουρκίας. Η Τουρκία έχει προωθήσει αρκετές δέσμες μεταρρυθμίσεων στο δρόμο προς την εναρμόνιση με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης και μέχρι το τέλος του 2004 θέλει να ανακουφιστεί και στα ζητήματα του Αιγαίου και της Κύπρου». Η εφημερίδα ανέφερε επίσης ότι Αθήνα και Αγκυρα «είναι έτοιμες να ανακοινώσουν νέα δέσμη ΜΟΕ στο Αιγαίο».

Παραβάσεις από 30 τουρκικά F-16
Τρίτη μέρα χθες της μεγάλης διακλαδικής άσκησης «Παρμενίων» και, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, οι Τούρκοι δεν έμειναν έξω από τον καθημερινό χορό των εναέριων παρανομιών πάνω από το Αιγαίο: Δεκατρείς σχηματισμοί, αποτελούμενοι από 30 τουρκικά F-16, πραγματοποίησαν χθες ισάριθμες παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, ενώ 16 φορές εισήλθαν παράνομα στον ελληνικό εναέριο χώρο. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα τουρκικά μαχητικά αναχαιτίστηκαν από ελληνικά, με τα οποία τρεις φορές ενεπλάκησαν σε κλειστή εικονική αερομαχία.

Γιώργος Παπανδρέου, ο γαλαζοαίματος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Αφού ειρωνεύεται όσους πατριώτες στο ΠΑΣΟΚ επιμένουν να ενδιαφέρονται για το μέλλον της Ελλάδας (τους αποκαλεί «νεαντερτάλειο ΠΑΣΟΚ των εθνικοπατριωτικών παροξυσμών»), ο Στέφανος Κασιμάτης προβαίνει στην αποκάλυψη πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν -τελικά- στον Αστέρα Βουλιαγμένης, κατά την διάρκεια της συνεύρεσης της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ! Κοροίδεψε, δηλαδή, τον ελληνικό λαό και τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ λέγοντας πως θα βρισκόταν στην Κίνα με την ιδιότητα του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκιπες».

Ο Γιώργος Παπανδρέου λέει ψέματα, διότι στην Λέσχη Μπίλντεμπεργκ συμμετέχουν πάμπολλοι γαλαζοαίματοι. Το 2005, για παράδειγμα, όταν αυτός συμμετείχε στην συνάντηση της Λέσχης στο Ρόταχ-Έγκερν της Γερμανίας, παρόντες ήταν, μεταξύ άλλων, και οι Βασίλισσες Βεατρίκη της Ολλανδίας και Σοφία της Ισπανίας, όπως και ο Πρίγκηπας Φίλιππος του Βελγίου [‘Νοητική Αντίστασις’, 06/06/2005]. Και να μην ξεχνάμε πως ο Πρίγκηπας Μπέρνχαρντ είναι ένας εκ τω ιδρυτών της Λέσχης . Να σημειωθεί πως και το 2005, εκτός από τον Γιωργάκη, παρόντες ήταν πάλι ο Γιώργος Αλογοσκούφης και η Άννα Διαμαντοπούλου. Μια χαρά τα βρίσκουν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στα κρυφά μαγειρεία του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Συνεπώς, ο Αντιπρίγκηπας Παπανδρέου, όταν έρχεται η ώρα να πάει ο λαός «στις κάλτσες» να ψηφίσει, να πάψει να εμφανίζεται αγωνιστής σοσιαλιστής και επαναστάτης, αφού μια χαρά είναι οι σχέσεις του και με βασιλιάδες και με βασίλισσες και με πρίγκηπες και με λόρδους. Ο μόνος που πληρώνει τις βασιλικές διασυνδέσεις της δυναστείας του με τα «ξένα κέντρα αποφάσεων» -που έλεγε και ο Ανδρέας- είναι ο ελληνικός λαός.

Ο Πρίγκηπας Φίλιππος του Βελγίου στην Λέσχη Μπίλντερμπεργκ [πηγή φωτογραφίας: Νοητική Αντίστασις, 04/08/2005]

Ο Πρίγκηπας Φίλιππος του Βελγίου στην συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το 2005. Μαζί του ήταν και ο λαϊκός αγωνιστής Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος λέει πως «στην οικογένεια του ποτέ δεν είχανε καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκηπες».

‘Καθημερινή’
«Η New Age αντίληψη της ευθύνης»
02 Σεπτεμβρίου 2009
Στέφανος Κασιμάτης

Με διάθεση εμφανώς πειρακτική, ένας φίλος συνηθίζει να μου λέει, κάθε φορά που κουβεντιάζουμε τα χάλια της Νέας Διακυβέρνησης: «Αντε λοιπόν να φεύγουν αυτοί, να έρθει ο Γιώργος». Λίγο για να ανταποδώσω το πείραγμα στον φίλο, περισσότερο όμως για να έχουμε όλοι μια ιδέα του τι μας περιμένει αν οι επόμενες εκλογές φέρουν στην εξουσία τον Γιώργο, να θυμίσω ένα περιστατικό με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ…

Περί τα μέσα του περασμένου Μαΐου, η λέσχη Bilderberg συνεδρίασε στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης. Μεταξύ των προσωπικοτήτων που είχαν κληθεί να μιλήσουν ήταν και ο Γιώργος Παπανδρέου. Το μεσημέρι της ημέρας που επρόκειτο να απευθύνει την προγραμματισμένη για το βράδυ ομιλία του, ειδοποίησε ότι η ομιλία ματαιώνεται, καθώς έπρεπε να αναχωρήσει για την Κίνα, όπου θα πραγματοποιούσε επίσκεψη με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Η δικαιολογία έγινε πλήρως κατανοητή από τα μέλη και του προσκεκλημένους της λέσχης -πρόβλημα ουδέν.

Εχοντας το βράδυ ελεύθερο, μια παρέα Ελλήνων προσκεκλημένων, μεταξύ των οποίων ήταν ο Γιάννης Παπαθανασίου, η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Γιάννης Στουρνάρας, ο Γιώργος Αλογοσκούφης και ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος αποφάσισαν να καλέσουν και ορισμένους από τους διακεκριμένους ξένους προσκεκλημένους της λέσχης και, όλοι μαζί, να πάνε για φαγητό. Επέλεξαν το «Nobu», το θεωρούμενο ως το καλύτερο γιαπωνέζικο εστιατόριο του κόσμου (και κατά πάσα πιθανότητα το ακριβότερο στην Ελλάδα), το οποίο στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του «Αστέρα». Βολεύτηκαν ωραία και καλά στο τραπέζι τους και έπειτα έριξαν μια ματιά στους γύρω τους. Ποιον νομίζετε ότι είδαν να δειπνεί με τη σύζυγό του στο βάθος; Σωστά μαντέψατε. Τον Γιώργο Παπανδρέου…

Καταλαβαίνω ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ μπορεί να είχε πολύ σοβαρούς λόγους για να ματαιώσει την προγραμματισμένη ομιλία του. Να μην ήθελε, λχ., να ερεθίσει με την παρουσία του στη Bilderberg το νεαντερτάλειο ΠΑΣΟΚ των εθνικοπατριωτικών παροξυσμών, των τριτοκοσμικών προτύπων και της συνωμοσιολογίας ή, ακόμη, να μην είχε τη διάθεση ο άνθρωπος -πολύ απλά, να βαριόταν. Ανθρώπινα είναι αυτά και, εν τέλει, συγχωρητέα. Ομως, από όλα τα εστιατόρια Αθηνών και περιχώρων στο γιαπωνέζικο του «Αστέρα», όπου συνεδρίαζε η Bilderberg, διάλεξε να πάει; Σε κάθε περίπτωση, το περιστατικό είναι ενδεικτικό της ιδιόρρυθμης, της κάπως χαλαρής αντίληψης του Γιώργου για την έννοια της ευθύνης -και τούτη είναι η επιεικέστερη ερμηνεία. Αλλά στο θέμα των δυνατοτήτων του Γιώργου Παπανδρέου να κυβερνήσει αποτελεσματικά τον τόπο θα επανέλθω αύριο…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Και αφού έρχονται εκλογές, διαβάστε σχετικά:

«Υποψήφια της Νέας Δημοκρατίας: «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα»

«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

«Ορίστε πως διαλύεται το ελλαδικό κράτος και τα Σώματα Ασφαλείας»

«Πολιτικό ανέκδοτο; «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους»»

Γιώργος Παπανδρέου, ο γαλαζοαίματος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Αφού ειρωνεύεται όσους πατριώτες στο ΠΑΣΟΚ επιμένουν να ενδιαφέρονται για το μέλλον της Ελλάδας (τους αποκαλεί «νεαντερτάλειο ΠΑΣΟΚ των εθνικοπατριωτικών παροξυσμών»), ο Στέφανος Κασιμάτης προβαίνει στην αποκάλυψη πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν -τελικά- στον Αστέρα Βουλιαγμένης, κατά την διάρκεια της συνεύρεσης της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ! Κοροίδεψε, δηλαδή, τον ελληνικό λαό και τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ λέγοντας πως θα βρισκόταν στην Κίνα με την ιδιότητα του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκιπες».

Ο Γιώργος Παπανδρέου λέει ψέματα, διότι στην Λέσχη Μπίλντεμπεργκ συμμετέχουν πάμπολλοι γαλαζοαίματοι. Το 2005, για παράδειγμα, όταν αυτός συμμετείχε στην συνάντηση της Λέσχης στο Ρόταχ-Έγκερν της Γερμανίας, παρόντες ήταν, μεταξύ άλλων, και οι Βασίλισσες Βεατρίκη της Ολλανδίας και Σοφία της Ισπανίας, όπως και ο Πρίγκηπας Φίλιππος του Βελγίου [‘Νοητική Αντίστασις’, 06/06/2005]. Και να μην ξεχνάμε πως ο Πρίγκηπας Μπέρνχαρντ είναι ένας εκ τω ιδρυτών της Λέσχης . Να σημειωθεί πως και το 2005, εκτός από τον Γιωργάκη, παρόντες ήταν πάλι ο Γιώργος Αλογοσκούφης και η Άννα Διαμαντοπούλου. Μια χαρά τα βρίσκουν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στα κρυφά μαγειρεία του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Συνεπώς, ο Αντιπρίγκηπας Παπανδρέου, όταν έρχεται η ώρα να πάει ο λαός «στις κάλτσες» να ψηφίσει, να πάψει να εμφανίζεται αγωνιστής σοσιαλιστής και επαναστάτης, αφού μια χαρά είναι οι σχέσεις του και με βασιλιάδες και με βασίλισσες και με πρίγκηπες και με λόρδους. Ο μόνος που πληρώνει τις βασιλικές διασυνδέσεις της δυναστείας του με τα «ξένα κέντρα αποφάσεων» -που έλεγε και ο Ανδρέας- είναι ο ελληνικός λαός.

Ο Πρίγκηπας Φίλιππος του Βελγίου στην Λέσχη Μπίλντερμπεργκ [πηγή φωτογραφίας: Νοητική Αντίστασις, 04/08/2005]

Ο Πρίγκηπας Φίλιππος του Βελγίου στην συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το 2005. Μαζί του ήταν και ο λαϊκός αγωνιστής Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος λέει πως «στην οικογένεια του ποτέ δεν είχανε καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκηπες».

‘Καθημερινή’
«Η New Age αντίληψη της ευθύνης»
02 Σεπτεμβρίου 2009
Στέφανος Κασιμάτης

Με διάθεση εμφανώς πειρακτική, ένας φίλος συνηθίζει να μου λέει, κάθε φορά που κουβεντιάζουμε τα χάλια της Νέας Διακυβέρνησης: «Αντε λοιπόν να φεύγουν αυτοί, να έρθει ο Γιώργος». Λίγο για να ανταποδώσω το πείραγμα στον φίλο, περισσότερο όμως για να έχουμε όλοι μια ιδέα του τι μας περιμένει αν οι επόμενες εκλογές φέρουν στην εξουσία τον Γιώργο, να θυμίσω ένα περιστατικό με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ…

Περί τα μέσα του περασμένου Μαΐου, η λέσχη Bilderberg συνεδρίασε στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης. Μεταξύ των προσωπικοτήτων που είχαν κληθεί να μιλήσουν ήταν και ο Γιώργος Παπανδρέου. Το μεσημέρι της ημέρας που επρόκειτο να απευθύνει την προγραμματισμένη για το βράδυ ομιλία του, ειδοποίησε ότι η ομιλία ματαιώνεται, καθώς έπρεπε να αναχωρήσει για την Κίνα, όπου θα πραγματοποιούσε επίσκεψη με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Η δικαιολογία έγινε πλήρως κατανοητή από τα μέλη και του προσκεκλημένους της λέσχης -πρόβλημα ουδέν.

Εχοντας το βράδυ ελεύθερο, μια παρέα Ελλήνων προσκεκλημένων, μεταξύ των οποίων ήταν ο Γιάννης Παπαθανασίου, η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Γιάννης Στουρνάρας, ο Γιώργος Αλογοσκούφης και ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος αποφάσισαν να καλέσουν και ορισμένους από τους διακεκριμένους ξένους προσκεκλημένους της λέσχης και, όλοι μαζί, να πάνε για φαγητό. Επέλεξαν το «Nobu», το θεωρούμενο ως το καλύτερο γιαπωνέζικο εστιατόριο του κόσμου (και κατά πάσα πιθανότητα το ακριβότερο στην Ελλάδα), το οποίο στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του «Αστέρα». Βολεύτηκαν ωραία και καλά στο τραπέζι τους και έπειτα έριξαν μια ματιά στους γύρω τους. Ποιον νομίζετε ότι είδαν να δειπνεί με τη σύζυγό του στο βάθος; Σωστά μαντέψατε. Τον Γιώργο Παπανδρέου…

Καταλαβαίνω ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ μπορεί να είχε πολύ σοβαρούς λόγους για να ματαιώσει την προγραμματισμένη ομιλία του. Να μην ήθελε, λχ., να ερεθίσει με την παρουσία του στη Bilderberg το νεαντερτάλειο ΠΑΣΟΚ των εθνικοπατριωτικών παροξυσμών, των τριτοκοσμικών προτύπων και της συνωμοσιολογίας ή, ακόμη, να μην είχε τη διάθεση ο άνθρωπος -πολύ απλά, να βαριόταν. Ανθρώπινα είναι αυτά και, εν τέλει, συγχωρητέα. Ομως, από όλα τα εστιατόρια Αθηνών και περιχώρων στο γιαπωνέζικο του «Αστέρα», όπου συνεδρίαζε η Bilderberg, διάλεξε να πάει; Σε κάθε περίπτωση, το περιστατικό είναι ενδεικτικό της ιδιόρρυθμης, της κάπως χαλαρής αντίληψης του Γιώργου για την έννοια της ευθύνης -και τούτη είναι η επιεικέστερη ερμηνεία. Αλλά στο θέμα των δυνατοτήτων του Γιώργου Παπανδρέου να κυβερνήσει αποτελεσματικά τον τόπο θα επανέλθω αύριο…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Και αφού έρχονται εκλογές, διαβάστε σχετικά:

«Υποψήφια της Νέας Δημοκρατίας: «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα»

«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

«Ορίστε πως διαλύεται το ελλαδικό κράτος και τα Σώματα Ασφαλείας»

«Πολιτικό ανέκδοτο; «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους»»

Πολιτικό ανέκδοτο; «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους» 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Είτε προετοίμαζε, είτε δεν προετοίμαζε ο Ανδρέας «διαδόχους», είτε είχατε, είτε δεν είχατε ποτέ «καλές σχέσεις με [άλλους;] βασιλιάδες ή πρίγκιπες», η ουσία είναι πως το Παπανδρέικο, το Μητσοτακέικο, το Καραμανλέικο και το Αλαβανέικο [βλ. «100 χρόνια Αλαβάνοι στη Βουλή»], και μερικά μικρότερα μαφιόζικα φεούδα και παρασιτικές δυναστείες, ελέγχουν και λυμαίνονται την χώρα -από κέντρο, δεξιά και αριστερά- εδώ και δεκατίες… Και οι επερχόμενες εκλογές δεν φαίνεται να το αλλάξουν αυτό καθόλου, αφού φαίνεται πως ο ελληνικός λαός έχει εθιστεί στο να ανέχεται φύλαρχους και δυνάστες…

Και αφού έρχονται εκλογές, διαβάστε σχετικά:

«Υποψήφια της ΝΔ: «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα»

«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

«Ορίστε πως διαλύεται το ελλαδικό κράτος και τα Σώματα Ασφαλείας»

yorgo-manoulla

‘Ελευθεροτυπία’
«Συνέντευξη Παπανδρέου στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’: «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους»»
26 Σεπτεμβρίου 2009

«Στην οικογένειά μου δεν είχαμε ποτέ καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκιπες», δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας, μέσω συνέντευξής του στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», σε όσους τον κατηγορούν ότι ευνοήθηκε από το όνομά του και τις τάσεις νεποτισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρόσθεσε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους, ενώ σχολιάζοντας τη σχέση της πολιτικής με τα εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας, τόνισε ότι εκείνο που έμαθε από τον παππού και τον πατέρα του ήταν ότι «αν έχεις μαζί σου τον λαό, αν σε στηρίζουν οι πολίτες και μάχονται μαζί σου, τότε κανένα κέντρο, καμία ομάδα συμφερόντων δεν μπορεί να σε νικήσει».

Μιλώντας για τη σχέση του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τόνισε ότι «ο Ανδρέας με συμβούλευε με τον λόγο και την πράξη του, διδάσκοντας αρχές και αξίες – κι όχι ετοιμάζοντάς με για κάποιο ρόλο».

Απαντώντας σε ερώτηση για τους ανθρώπους που συμβουλεύεται, εντός και εκτός συνόρων, εξέφρασε πίστη ότι δεν κινδυνεύει από το σύνδρομο του «γυάλινου κόσμου» και πρόσθεσε ότι η πολιτική κουλτούρα της ανοιχτής σκέψης αποτελεί για εκείνον ζωτική αρχή. Μιλώντας για τα κριτήρια επιλογής των διοικήσεων των ΔΕΚΟ, είπε ότι οι επιλογές θα γίνουν σύμφωνα με τους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης, ώστε να επιλεγούν οι ικανότεροι, στελέχη με ήθος, κύρος, όρεξη για δουλειά.

Όσον αφορά στο στίγμα που επιθυμεί να αφήσει, εάν κερδίσει τις εκλογές, τόνισε ότι φιλοδοξεί να γίνει ο πρωθυπουργός που έβγαλε την Ελλάδα από την κρίση και την οδήγησε σε μια νέα εποχή ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Μηδέν στο πηλήκιο»!
27 Σεπτεμβρίου 2009
Χρήστος Γιανναράς

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!

Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα – σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς. Γι’ αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» – σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

Στη δεκαετία του 1950 ή ’60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

Τι έλεγαν για το Σχέδιο Ανάν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τώρα που έρχονται εκλογές, και με αφορμή τα τηλεοπτικά ψευτοκαβγαδάκια της εξουσίας, ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα… Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»;

Ελληνικά κόμματα και Κύπρος [πηγή γελοιογραφίας: Ριζοσπάστης, 04/04/2004]

‘Ριζοσπάστης’
«Τι έλεγαν για το «Σχέδιο Ανάν»»
04 Απρίλη 2004, σελ. 4

Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ, αμέσως με τη γνωστοποίησή του το Νοέμβρη του 2002, προκαταλαμβάνοντας ακόμη και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Και έχουν μέγιστη ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις γιατί με τη στάση τους συνέβαλαν στους εκβιασμούς που οδήγησαν στη σημερινή πραγματικότητα. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις τότε τοποθετήσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία
Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.

Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002).

Ταυτόχρονα, είχε ανατεθεί η καλλιέργεια του κλίματος μέσω πιο προωθημένων δηλώσεων σε άλλα στελέχη. Ο Μ. Εβερτ, για παράδειγμα, δήλωνε πως «η Ελλάδα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην αποδοθεί σε εκείνη η ευθύνη της εμπλοκής και της άρνησης» (15/11/2002), ενώ ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριζε (μετά μάλιστα από τη συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή): «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων» (19/11/2002).

Το ΠΑΣΟΚ
Κάτι παραπάνω από υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):

«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

Δυο μέρες αργότερα, κατόπιν συνεδρίασης και ομόφωνης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δήλωνε: «Είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης… Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού»

Ο ΣΥΝ
Η συμφωνία του ΣΥΝ με το «σχέδιο Ανάν» δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά επεκτάθηκε και σε μια πολιτικά ανέντιμη επίθεση κατά του ΚΚΕ.

Η εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου στην ΚΠΕ του ΣΥΝ, στις 16/11/2002 (η οποία υπερψηφίστηκε ομόφωνα, με μόλις 6 «λευκά»), έλεγε:

«Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξη ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Ομως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διεθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».

Τρεις μέρες αργότερα, έγραφε ο Λ. Κύρκος (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 19/11/2002):

«Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς»!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Τα ελληνικά κόμματα και η Κύπρος»
04 Απρίλη 2004, σελ. 5

Νίκος Μπογιόπουλος

Ο τρόπος προσέγγισης του Κυπριακού εμπεριέχει κινδύνους. Αλλά και δυνατότητες να αντιληφθεί ο λαός τις πραγματικές θέσεις του εκάστοτε «αναλυτή» γύρω από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ο τρόπος προσέγγισής τους αποτελεί σε μεγάλο βαθμό και ομολογία για το ποια πολιτική πρεσβεύουν πίσω από τα παχιά λόγια.

Οσον αφορά στους κινδύνους, μια «ελληνοκεντρική» προσέγγιση του ζητήματος αφήνει τεράστια περιθώρια να γίνει το Κυπριακό αφετηρία ενός δηλητηριώδους εθνικισμού και ενός υποτιθέμενου πατριωτισμού του τύπου «Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς»…

Από την άλλη, ειδικά στην εποχή ενός ιδιότυπου κοσμοπολιτισμού, κοσμοπολιτισμού σαν αυτόν του κυρίου Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έχει διακηρύξει ότι «δεν έχει κανένα ταμπού σε ό,τι αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», ορισμένοι καμώνονται ότι αυτός ο κοσμοπολιτισμός συνιστά «διεθνιστική» προσέγγιση του Κυπριακού. Θεωρούν δηλαδή ότι είναι «διεθνισμός» η υποταγή στο υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο των ισχυρών, ισχυρίζονται ότι είναι «ρεαλισμός» και όχι υποταγή, αυτή η περίφημη «ευελιξία» τους (πρόκειται τελικά για υπόκλιση) στις πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εναν τέτοιο «διεθνισμό» (σε πολλά εισαγωγικά η λέξη), μια τέτοιου είδους «υπευθυνότητα», παρακολουθούμε εδώ και δυο χρόνια γύρω από το Κυπριακό από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο «ρεαλισμός» της πολιτικής τους, είναι γνωστός. Τον ξανασυναντήσαμε με τους «S-300», που θα πήγαιναν στην Κύπρο, αλλά πήγαν στην Κρήτη, είναι ο ίδιος «ρεαλισμός» που επιδείχτηκε με τη συμφωνία της Μαδρίτης, είναι ο «ρεαλισμός» που έφερε τα ΝΑΤΟικά τανκ στην Ελλάδα, επί Γιουγκοσλαβικού, και τώρα θα τα ξαναφέρει λόγω Ολυμπιάδας…

Από τη στιγμή που ήδη από το Νοέμβρη του 2002, με το πρώτο «σχέδιο Ανάν», το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ το αποδέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης – πιέζοντας έτσι και την κυπριακή ηγεσία και στερώντας της ακόμα και αυτά τα διαπραγματευτικά περιθώρια που θα της παρείχε μια σθεναρή στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτό το αμερικανοβρετανικό έκτρωμα – είναι σαφές ότι η συζήτηση για το Κυπριακό μετατοπίστηκε σε ένα πολύ δυσμενές πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν το σχέδιο θα γίνει ή όχι δεκτό (βλέπε πιο συγκεκριμένα στη σελίδα 4). Από δω και πέρα κάθε εξέλιξη θα ξεκινά με βάση αυτό το μη δίκαιο, μη λειτουργικό και μη βιώσιμο σχέδιο.

Αυτή είναι μια αλήθεια που θα παραμείνει, όποια κι αν είναι η έκβαση των δημοψηφισμάτων. Πρόκειται επίσης για απόρροια του «ρεαλισμού» που επιδεικνύουν οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, αρνούμενες να πουν τα αναγκαία «όχι», προτάσσοντας πάντα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό δύναμης. Ευτυχώς που η ιστορία έχει παραμερίσει τέτοιου είδους «ρεαλισμούς», ειδάλλως θα ήμασταν ακόμα επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από κει και πέρα, είναι δεδομένο ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το Κυπριακό επένδυσαν στην έλλειψη μνήμης και στη διάχυση στην ελληνική κοινή γνώμη της «γραμμής» ότι το Κυπριακό είναι ένα «βάρος» που πρέπει «να απαλλαγούμε».

Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων και επειδή τα δύσκολα είναι μπροστά, πρέπει να επαναλάβουμε:

Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Είναι πρόβλημα εισβολής ενός κράτους σε ένα άλλο. Είναι πρόβλημα κατοχής μέρους των εδαφών του. Αυτός και μόνον ο χαρακτήρας του, επιβάλλει να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για όσα μεθοδεύονται. Τα διεθνή προβλήματα, πάντα, αλλά στις μέρες μας πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου μακρινά. Ο κόσμος μας πια είναι πολύ μικρός και δεν μπορεί να χωρέσει την αδιαφορία μας για οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο.

Αλλωστε:

  • Πριν 12 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο μακρινό Οσλο για το Παλαιστινιακό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ διαφώνησε ότι επρόκειτο για μια συμφωνία λύσης του Παλαιστινιακού. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Πριν 9 χρόνια έγινε μια συμφωνία στο Ντέιτον για το Γιουγκοσλαβικό. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ χειροκρότησαν. Το ΚΚΕ είπε ότι πρόκειται για συμφωνία διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Είδαμε ποιος δικαιώθηκε…
  • Το ’91 το διεθνές πρόβλημα της επέμβασης στο Ιράκ έφερε τον πόλεμο «μέσα στη χώρα μας», με τη μετατροπή της Σούδας σε ορμητήριο των ΗΠΑ. Εκτοτε η Ελλάδα παρακολουθεί και συμμετέχει στους «αντιτρομοκρατικούς» και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.

Με δυο λόγια, λοιπόν: Δεν υπάρχει τίποτα σήμερα στον κόσμο που να μη μας αφορά.

Στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του Κυπριακού εντάσσεται, βεβαίως, και η ιδιαιτερότητά του, που σχετίζεται με την Ελλάδα και την Τουρκία. Στην Κύπρο υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Η Ελλάδα και η Τουρκία – βάσει και του «σχεδίου Ανάν» – παραμένουν «εγγυήτριες» δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο,τι λοιπόν συμβεί στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διεθνούς διάστασης του προβλήματος, θα έχει άμεση αντανάκλαση στην Ελλάδα, στον ελληνικό λαό, στον τουρκικό λαό.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: Κάθε προβοκάτσια, κάθε δυσλειτουργία, κάθε επεισόδιο στην Κύπρο οξύνει απότομα και τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει έως και πολύ κοντά σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία. Είναι κάτι που παραλίγο να γίνει το 1964. Είναι κάτι που έγινε το 1974. Κάθε «διευθέτηση» του Κυπριακού είναι πρόκριμα για «διευθετήσεις» και στο Αιγαίο των «γκρίζων ζωνών» και των Ιμίων…

Η λύση λοιπόν του Κυπριακού πρέπει να είναι μια λύση δίκαιη, μια λύση βιώσιμη, μια λύση λειτουργική. Λύση που θα σημαίνει Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Και ακόμη, μόνον εφόσον ικανοποιούνται αυτά τα κριτήρια θα υπάρξουν οι ασφαλιστικές δικλείδες, όσο αυτό είναι δυνατό, ώστε ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, να μην εμπλακούν σε περιπέτειες που κάποιοι θα θελήσουν να προκαλέσουν.

Το «σχέδιο Ανάν» με τέτοια κριτήρια πρέπει να κριθεί. Αυτά είναι τα διεθνιστικά και συνάμα πατριωτικά κριτήρια που απαιτείται να τεθούν. Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, τα ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια; Είναι ένα σχέδιο δίκαιο; Είναι βιώσιμο; Είναι λειτουργικό;

Οποιος έχει στοιχειωδώς διαβάσει το συγκεκριμένο σχέδιο και εφόσον δε βαρύνεται από λογής λογής σκοπιμότητες, μόνο μια απάντηση μπορεί να δώσει: «Οχι»! Το σχέδιο δεν οδηγεί ούτε σε δίκαιη, ούτε σε βιώσιμη, ούτε σε λειτουργική λύση για την Κύπρο. Είναι παράγοντας ανωμαλίας και νέων περιπετειών.

Είναι προφανές ότι την απόφαση για το μέλλον τους θα την πάρουν οι Κύπριοι. Ενα ερώτημα, όμως, είναι πώς θα την πάρουν; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Υποκύπτοντας σε τελεσίγραφα; Με τα «βαποράκια» που έχουν ξεχυθεί τις τελευταίες μέρες σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο διακηρύσσοντας προς τους Κύπριους, ουσιαστικά, ότι «αφού κάποτε όλοι θα πεθάνουμε, γιατί να μην αυτοκτονήσουμε από τώρα;»! Με εκβιασμούς σχετικά με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ; Και όλοι αυτοί οι «ευρωπαϊστές» που έλεγαν ότι η ένταξη της Κύπρου δε συνδέεται με την κατοχή του νησιού, τι έχουν να πουν τώρα;

Είναι προφανές ότι την απόφαση θα την πάρουν οι Κύπριοι, αλλά πίσω από αυτό το σχήμα ουδείς δικαιούται να αποσείσει τις δικές του ευθύνες σαν Πόντιος Πιλάτος. Ουδείς δικαιούται να επιβάλει σιωπητήριο (προφανώς εκεί αποσκοπεί ο προκλητικός αποκλεισμός του ΚΚΕ από την πλειοψηφία των ΜΜΕ στις συζητήσεις για το Κυπριακό) για ένα μέγιστο διεθνές πρόβλημα που, αφ’ ενός, αποδιεθνοποιείται για να «κλείσει» (και όχι να λυθεί) στα πλαίσια της «νέας τάξης» και, αφ’ ετέρου, έχει ευθεία αντανάκλαση και στην Ελλάδα.

Δυο επιλογές υπάρχουν επομένως: ‘Η μία Κύπρος υπό καθεστώς ντε φάκτο, πλέον, διχοτόμησης, μία Κύπρος υπό κηδεμονία και υπό καθεστώς ιδιότυπου προτεκτοράτου, μία Κύπρος με ένα λαό υποχείριο στα παιχνίδια του «διαίρει και βασίλευε» των ισχυρών, μία Κύπρος αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ιμπεριαλιστών, ή μια Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Τέτοια Κύπρο δεν προάγει το «σχέδιο Ανάν». Αν θα το δεχτούν το σχέδιο οι Κύπριοι, είναι μια απόφαση που υποχρεούνται να τη λάβουν και θα τη λάβουν.

Σε ό,τι αφορά εμάς, πάντως, οφείλουμε, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το αίτημα για μια Κύπρο «ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη» είναι «αδιαπραγμάτευτο»!

Η υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι να δώσουν δύναμη στους Κύπριους για να μην παραιτηθούν από το δίκιο τους. Αυτή είναι η θέση των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή. Καμία σχέση με τα πανηγύρια όσων χειροκροτούσαν το «σχέδιο Ανάν». Καμία σχέση με τις προθέσεις εκείνων που μεθοδεύουν να «αναβαθμίσουν» για μια ακόμα φορά το «ρεαλισμό» τους στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μέσα από διαδικασίες «συναίνεσης» υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Γκρίζες ζώνες» και σχέδιο Ανάν στη φαρέτρα του Καραμανλή»
26 Σεπτεμβρίου 2009
Νίκος Ρούμπος

Επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου για τη στάση του στα εθνικά θέματα και κυρίως στα ελληνοτουρκικά εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κατά τη χθεσινοβραδινή ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές της Ελλάδας με την Τουρκία επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και παρατήρησε πως ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι δεν θα συμπεριληφθούν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στις διερευνητικές αυτές επαφές, ο τότε πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι είχαν συμπεριληφθεί και οι «γκρίζες ζώνες». «Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, όμως δεν πρέπει να αμφισβητούν και τον δικό μας πατριωτισμό οι άλλοι», είπε ο Κ. Καραμανλής.

Επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γιατί είχε τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν πριν μιλήσει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναρωτήθηκε τι κρύβουν οι «περίεργοι υπαινιγμοί» του για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Για το ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν λέει την αλήθεια, κρύβει τις προθέσεις του και επιθυμεί να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι πώς δεν θα γίνει δυσάρεστο. Ομως με τα ευχάριστα λόγια το κόστος θα είναι δυσβάσταχτο, σημείωσε ο Κ. Καραμανλής και απηύθυνε ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ για το πού θα βρει τα χρήματα που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Καταλόγισε στο ΠΑΣΟΚ απόπειρα εμπαιγμού και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους επισήμανε: «Αμφισβητήστε όσους αμφισβητούν τη νοημοσύνη σας, αρνηθείτε όσους αρνούνται την αλήθεια». Από τη δυτική Μακεδονία ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στα γειτονικά Σκόπια και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει -το απέδειξε στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση- και η τόλμη της και η αξιοπιστία της δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα. Σχετικά με τον νομό Κοζάνης και τους άλλους νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, είπε ότι σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και η μετάβασή της προς την πράσινη οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό θα αντικατασταθούν παλιές μονάδες της ΔΕΗ με σύγχρονο και λιγότερες ρυπογόνες και προωθείται η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.

ΠΑΣΟΚ-Γιωργάκης-Σημίτης διαβεβαίωναν μέχρι και τον Μπους για αποδοχή του Σχεδίου Ανάν 27/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε σιγά-σιγά μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του. Ας θυμηθούμε πως «συμπαραστάθηκαν» στον Κυπριακό Ελληνισμό ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα…

Τι στάση θα κρατήσουν, άραγε, στο επερχόμενο «Σχέδιο Ταλάτ»; Θα ζητήσουν συγγνώμη από τον κυπριακό λαό οι Κώστας Σημίτης και Γιώργος Παπανδρέου; Ή μήπως προτιμούν τα «Bravo Yorgo» της ‘Hürriyet’ και τα ζεϊμπέκικα των Γκρίζων Λύκων;

– Δείτε σχετικά: «Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

Κώστας Σημίτης - Τζωρτζ Μπους [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Ριζοσπάστης’
«Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ: Εσπρωχνε «με τα 1.000» για την αποδοχή του «σχεδίου Ανάν»»
01 Απρίλη 2004

Από την πρώτη στιγμή που πήρε στα χέρια το «σχέδιο Ανάν» η ελληνική κυβέρνηση στις 11/11/2002, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης με διάγγελμά του έσπευσε να κάνει λόγο για «ιδιαίτερα σημαντική ημέρα» και μέσα από τις δηλώσεις του επιχειρούσε να να «σπρώξει» την Κύπρο προς την αποδοχή του σχεδίου, προκαταβάλλοντας τις αποφάσεις του πολιτικού κόσμου της Κύπρου!

Συγκεκριμένα, ο Κ. Σημίτης δήλωνε τότε: «Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση και πρέπει όλοι να συμβάλουν στην απρόσκοπτη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων, χωρίς να τίθενται χρονικά διλήμματα».

Ο ίδιος, μάλιστα, προχωρούσε και σε μια πρώτη αξιολόγηση της πρότασης και υποστήριζε: «Αυτή η πρόταση, αυτό το Σχέδιο είναι μια αφετηρία. Μια αφετηρία, η οποία επιτρέπει μια διαπραγμάτευση, μια εντατική διαπραγμάτευση. Τώρα – πρόσθεσε – αρχίζει μια πολύ σημαντική περίοδος διαπραγματεύσεων που θα είναι και δύσκολες και επίπονες»…

Ουσιαστικά, ο Κ. Σημίτης έσπευδε να «αποδεχτεί» το σχέδιο, όταν ακόμα εκείνες τις ώρες δεν είχε συνεδριάσει το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε αποφασίσει να κάνει ό,τι περνά από το χέρι της, για να επιβληθεί μια – οποιαδήποτε – «λύση» στο Κυπριακό.

Για να ισχυροποιήσει τις θέσεις του ο Κ. Σημίτης και βαφτίζοντας τότε το κρέας ψάρι, ισχυριζόταν ότι εκείνο το πρώτο σχέδιο: «Θίγει όλα τα γνωστά ζητήματα του κυπριακού προβλήματος. Το συνταγματικό, το εδαφικό, το θέμα των προσφύγων, το θέμα της ασφάλειας, των περιουσιών, της ιθαγένειας».

Επιχειρώντας, μάλιστα, να ξεπεράσει τα τεράστια προβλήματα που παρουσίαζε από τότε το «σχέδιο Ανάν», υποστήριζε: «Δεν είναι σκόπιμη και ορθή μια αποσπασματική αποτίμηση της σημασίας της κάθε ρύθμισης χωριστά. Αυτό που έχει σημασία – κατέληξε – είναι η συνολική ισορροπία, στην οποία αυτό το Σχέδιο με τη διαπραγμάτευση μπορεί να οδηγήσει τελικά»

Στις 13 Νοέμβρη, μόλις δυο μέρες μετά από τη μέρα που γνωστοποιήθηκε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το «σχέδιο Ανάν», το Υπουργικό Συμβούλιο τασσόταν «ομόφωνα» υπέρ του σχεδίου για τη Συνολική Διευθέτηση του Κυπριακού, που υπέβαλε ο ΓΓ του ΟΗΕ, «ως βάση για διαπραγμάτευση». Την ενημέρωση του Υπουργικού Συμβουλίου είχε αναλάβει ο Κ. Σημίτης και ο Γ. Παπανδρέου.

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών είχαν στείλει τότε το δικό τους τελεσίγραφο, δηλώνοντας ο μεν Κ. Σημίτης ότι «είναι η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του προβλήματος» και ο δε Γ. Παπανδρέου ότι πρόκειται «για ιστορική ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη»!!

Στις 15 Νοέμβρη, ο πρωθυπουργός πήρε άμεσες οδηγίες για τη στάση που πρέπει να κρατήσει η ελληνική κυβέρνηση σχετικά με το «σχέδιο Ανάν» και μάλιστα τηλεφωνικά! Στην άλλη γραμμή του τηλεφώνου ήταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Μπους, ο οποίος ζήτησε να μην κλείσει η πόρτα της Ευρώπης για την Τουρκία στην Κοπεγχάγη και μίλησαν και για το Κυπριακό. Τότε, ουσιαστικά, ο Κ. Σημίτης διαβεβαίωνε τον Πρόεδρο Μπους ότι η Ελλάδα έχει αποδεχτεί το σχέδιο και πως όλα εξαρτώνται από την αντίδραση της τουρκικής πλευράς!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Ομόφωνο «ναι» στο διχοτομικό σχέδιο»
14 Νοέμβρη 2002

«Ομόφωνα» χτες, το Υπουργικό Συμβούλιο, μετά την εισήγηση του πρωθυπουργού και την ενημέρωση από τον υπουργό Εξωτερικών, τάχθηκε υπέρ του Σχεδίου για τη Συνολική Διευθέτηση του Κυπριακού, που υπέβαλε ο ΓΓ του ΟΗΕ, «ως βάση για διαπραγμάτευση». Ο πρωθυπουργός, Κ. Σημίτης, μετά την ομοφωνία που εξασφάλισε στο Υπουργικό Συμβούλιο, θα επιζητήσει τη «νομιμοποίηση» των κυβερνητικών επιλογών μέσα από την κοινή σύγκληση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, στις 28 και 29 Νοέμβρη.

Μετά το τέλος της συνεδρίασης, ο πρωθυπουργός, όπως μετέφερε στους δημοσιογράφους ο υπουργός Τύπου, διαπίστωσε «ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι, ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί την αφετηρία της εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης, μιας διαπραγμάτευσης, στην οποία, βεβαίως, πολλά θέματα είναι ανοιχτά. Και κάλεσε όλους να συμβάλουν, με τις δυνάμεις του ο καθένας, σ’ αυτήν την προσπάθεια, τονίζοντας ότι πρέπει να είμαστε ομόθυμοι, συνεπείς και με μια φωνή».

Στην εισαγωγική του ομιλία, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι «οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1974 και μετά, επιδίωκαν τη λύση του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου, με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ. Επιδίωξη ήταν ο ΟΗΕ να παρουσιάσει ένα σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού, για να υπερβεί τη συνεχή άρνηση της τουρκοκυπριακής πλευράς να συζητήσει το θέμα, το στόχο της να αναγνωριστούν τα τετελεσμένα. Ο ΟΗΕ παρουσίασε τώρα το σχέδιό του». Ο πρωθυπουργός υποστήριξε στην ομιλία του ότι «για πρώτη φορά ο ΟΗΕ παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο» και πως «η κίνηση αυτή είναι ασυνήθιστη. Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι είναι δύσκολο να επαναληφθεί. Ο ΟΗΕ δε δέχεται να διακυβεύει το κύρος του σε συνεχείς αδιέξοδες απόπειρες. Παράδειγμα το Παλαιστινιακό. Είναι, ίσως, η τελευταία ευκαιρία επίλυσης του προβλήματος μέσω αυτού του δρόμου».

Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός επιχειρηματολόγησε υπέρ της άποψης που προβάλλει η κυβέρνηση και σύμφωνα με την οποία μια κακή λύση για το Κυπριακό είναι προτιμότερη από μια μη λύση. «Υπάρχουν, είπε ο πρωθυπουργός, ορισμένοι που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να διαπραγματευτούμε, ότι δε βιαζόμαστε. Κάποτε θα έρθει η λύση. Σε δέκα, είκοσι χρόνια. Αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο. Οι Τούρκοι, τα χρόνια που πέρασαν, εποίκισαν το νησί. Τίποτε δεν αποκλείει να συνεχίσουν και να ανατρέψουν τα δημογραφικά δεδομένα. Τίποτε δεν αποκλείει η απόπειρα αυτής της λύσης, αν αποτύχει, να δημιουργήσει στη διεθνή κοινότητα τη βεβαιότητα για τη ματαιότητα των προσπαθειών. Να αποδεχτεί, γι’ αυτό, τη διχοτόμηση, τα δύο κράτη και – το χειρότερο – να αναγνωρίσει και νομικά το δημιούργημα των στρατευμάτων κατοχής».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο πρωθυπουργός υποστήριξε πως το «σχέδιο Ανάν» θέτει ερωτήματα, «που δεν απαντώνται μόνο με συναισθηματικές αντιδράσεις, με την επίκληση του δικαίου μας. Χρειάζεται να σκεφτούμε στρατηγικά και με προοπτική». Περιγράφοντας αυτήν τη στρατηγική, τη συνόψισε, λέγοντας ότι μέχρι τώρα η ελληνική πλευρά είχε καταφέρει να εμφανίζεται ο Ντενκτάς και η Αγκυρα ως τα αδιάλλακτα μέρη. «Αυτό, είπε ο πρωθυπουργός, επέτρεψε και τη διατήρηση του ενδιαφέροντος της διεθνούς κοινής γνώμης και των χωρών της ΕΕ. Ανατροπή αυτής της εντύπωσης, με άρνηση διαλόγου από πλευράς μας, θα μας έφερνε σε μειονεκτική θέση».

Στην ομιλία του, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου επανέλαβε τα τετριμμένα των ημερών περί ιστορικών ευκαιριών που δεν πρέπει να πάνε χαμένες…

Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου 26/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Ο Γιώργος Παπανδρέου στην Βουλή, 1982 [πηγή φωτογραφίας: Το Βήμα, 2004]

Άντίβαρο’
«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του. Σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»
21 Σεπτεμβρίου 2009
Τηλέμαχος Μ.

Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του. Σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου. Για να ξέρουμε τι μας περιμένει. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από σήμερα ο ελληνικός λαός θα κληθεί να επιλέξει νέα κυβέρνηση. Φαβορί της αναμέτρησης είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Καλό είναι λοιπόν να θυμηθούμε ορισμένες από τις δηλώσεις του τα προηγούμενα χρόνια, ώστε να τεθεί ο κάθε ψηφοφόρος προ των προσωπικών του ευθυνών για την επιλογή που προβλέπεται να κάνει.

– Άξονας εξωτερικής πολιτικής;

«Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιας ξαφνικής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίον μας»

[Εφημερίδα Πατρίδες του Καναδά. Η δήλωση έγινε από τον κ. Παπανδρέου απευθυνόμενος στον εκδότη της εφημερίδας κ. Θωμά Σάρα, σε δημόσια εκδήλωση παρουσία πλήθους κόσμου και μαρτύρων, όπως για παράδειγμα ο Έλληνας πρέσβης στον Καναδά Γιάννης Θωμόγλου. Η εκδήλωση έγινε το 1999, όταν ο κ. Παπανδρέου ήτανε Υπουργός Εξωτερικών]

– Σχέδιο Ανάν

«Τώρα που έχει έρθει η ώρα της κρισιμότερης απόφασης της σύγχρονης ιστορίας μας, η μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη, συνεπής στις αρχές, στους αγώνες και στις παραδόσεις μας, λέει το «ναι» στο κοινό μέλλον των δυο Κοινοτήτων, το «ναι» στην κοινή συμβίωση, το «ναι» στην ένταξη μιας επανενωμένης Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Λέει «ναι» στη συνεργασία και «όχι» στο διχασμό. Λέει «ναι» στην προοπτική και «όχι» στη στατικότητα… Το ΝΑΙ θα είναι μια γενναία ιστορική, πατριωτική στάση υπέρβασης του παρελθόντος»

[Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, Κυπριακή Κυβέρνηση, 8/4/2004]

Η δήλωση αυτή έγινε 2 ώρες πριν το προγραμματισμένο διάγγελμα του Τάσσου Παπαδόπουλου. Γεγονός διπλωματικά και πολιτικά απρεπέστατο διότι επιχείρησε να προκαταβάλει την τοποθέτηση του Προέδρου της Κύπρου. Απόσπασμα από την Καθημερινή 8/4/2004

Nα σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του προέδρου του ΠAΣOK κ. Γιώργου Παπανδρέου υπέρ του «ναι», προκαλώντας αντιδράσεις στην Kύπρο κυρίως για τον χρόνο εκδήλωσής της.

– Αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη

Δυσαρεστημένος από τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Ρωσίας για τον αγωγό ρωσικού πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη εμφανίστηκε στην Αλεξανδρούπολη ο Γ. Παπανδρέου, λέγοντας ευθέως ότι «…η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς» (σ.σ.: της Ρωσίας).

[Ελευθεροτυπία, 10 Σεπτεμβρίου 2009 με τίτλο «Παγώνει τον αγωγό»]

Αξίζει να δούμε την δήλωση αυτή σε συνδυασμό με τη δήλωση του Αμερικανού υφυπουργού των εξωτερικών επί Μπους:

Aποτελεί στρατηγικό λάθος το 80% του φυσικού αερίου της χώρας σας να προέρχεται από την Gazprom. H πρακτική αυτή πλησιάζει σε αυτό που λέμε μονοπώλιο, είπε και εξαντλώντας τα όρια πίεσης προς την ελληνική κυβέρνηση εν όψει της επίσκεψης Kαραμανλή στη Mόσχα στα τέλη Aπριλίου, συμπλήρωσε, «αναρωτιέμαι ποια πολιτική ηγεσία δεν βλέπει ότι μια τέτοια εξάρτηση είναι επικίνδυνη».

[Καθημερινή 11 Απριλίου 2008 – φαίνεται πως οι Έλληνες είναι έτοιμοι να δεχθούν αυτήν την πολιτική ηγεσία που ζητούσαν από τότε οι Αμερικάνοι]

Παρένθεση, ίσως όχι και τόσο άσχετη με το παραπάνω θέμα: Επίσκεψη στη Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές!

Κατά την κορύφωση της προεκλογικής περιόδου, την επομένη της τηλεμαχίας με τον κ. Καραμανλή και 9 ημέρες πριν τις κρισιμότερες εκλογές της ζωής του, ο Γιώργος Παπανδρέου θα ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη με αφορμή τη σύνοδο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!

[Είδηση από το i-live.gr, 17 Σεπτεμβρίου 2009]

– Θράκη

Βεβαίως, οι Συνθήκες μιλάνε για μουσουλμάνους. Kατά καιρούς, το θέμα της μειονότητας τίθεται παράλληλα με το θέμα της διεκδίκησης εδαφών. Εάν δεν αμφισβητούνται τα σύνορα, ποσώς μ’ ενδιαφέρει το αν ο ένας λέγεται μουσουλμάνος ή Τούρκος, Βούλγαρος ή Πομάκος.

[Περιοδικό ΚΛΙΚ, Αύγουστος 1999. Η συνέντευξη η οποία οδήγησε στο πρωτοσέλιδο BRAVO YORGO από την Hurriyet στις 28 Ιουλίου 1999, ΜΙΑ μόνο ημέρα μετά την κυκλοφορία του περιοδικού]


– Καραχασάν και Πομάκοι

Δεν είναι μόνο ότι η εκλεκτή του υποψήφια για την υπερνομαρχία της Θράκης, μουσουλμάνα κ. Καραχασάν υπήρξε από τα πλέον δραστήρια μέλη της περιβόητης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», αλλά και ότι η κ. Καραχασάν καλεί ανοιχτά τους Πομάκους της περιοχής να χαρακτηρίζονται Τούρκοι!!

[Το Παρόν, 25 Μαρτίου 2007]

– Βαφτίζει Τούρκικα τα «Στενά»(!)

Ύστερα από προφορική εντολή του υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου προς τις Βρυξέλλες, η Ελλάδα αποδέχθηκε το αίτημα της Τουρκίας να αλλάξει στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η διεθνώς κατοχυρωμένη από τη Συνθήκη του Μοντρέ του 1936 ονομασία των »Στενών» σε »Τουρκικά Στενά». Το τουρκικό αυτό αίτημα έχει έρθει πιεστικά στους κόλπους του ΝΑΤΟ εδώ και ένα χρόνο με την Αθήνα μα ην συναινεί στην αλλοίωση της ορολογίας της διεθνούς Συνθήκης του Μοντρέ για τα Στενά μέχρι πριν από λίγες μέρες».

[Ελευθεροτυπία 7 Ιουνίου 2002 – είδηση υπ’ αριθμόν 6 στην επισκόπηση του ελληνικού τύπου]

– Τουρκία και ΕΕ

«Θα σύρουμε το κάρο της Τουρκίας στην Ε.Ε.»

[Καθημερινή, 19 Δεκεμβρίου 1999]


– Αυτόκλητος εκπρόσωπος του Τουρκικού Υπουργείου των Εξωτερικών(!)

Σχόλιο του κ. Παπανδρέου για τη δημοσίευση στον Τούρκικο τύπο «μαύρης λίστας» Ελλήνων για την είσοδό τους στην Τουρκία:

«Tέτοιες πράξεις προέρχονται από ακραίους κύκλους της Τουρκίας οι οποίοι θέλουν να φρενάρουν την ελληνοτουρκική προσέγγιση«, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό «Flash» και σχολιάζοντας το δημοσίευμα της «Σαμπάχ», σύμφωνα με το οποίο οι τουρκικές αρχές έχουν απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα 56 προσωπικοτήτων της πολιτικής και κοινωνικής ζωής από χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.»

[Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 26 Μαρτίου 2000]

Άδειασμα την επόμενη ημέρα, αφού ο (πραγματικός) εκπρόσωπος του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών παραδέχθηκε την ύπαρξη της μαύρης λίστας!!

«Ανώτατος αξιωματούχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών φέρεται ότι δήλωσε στην εφημερίδα πως «κατά καιρούς το υπουργείο Εσωτερικών θέτει περιορισμούς εισόδου στη χώρα, αλλά η συγκεκριμένη λίστα με τα άτομα των οποίων η είσοδος στην Τουρκία απαγορεύεται αναθεωρήθηκε το 1999.»

[Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 27 Μαρτίου 2000]


– Ο Θόδωρος Πάγκαλος για τον Γ. Παπανδρέου

Αναφερόμενος στον υπουργό Εξωτερικών, ο Θόδωρος Πάγκαλος είπε ότι είναι «σοβαρή έλλειψη φρόνησης να λέει κάποιος, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ότι χρειάζονται υποχωρήσεις από Ελλάδα και Τουρκία για να τα βρούμε και ότι άλλαξε το κλίμα». Αυτά είναι αμερικάνικα και επίσημη ανθελληνική προπαγάνδα των Αμερικανών, είπε ο κ. Πάγκαλος ­ σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του τηλεοπτικού σταθμού ­ και δεν πρέπει να την υιοθετούμε και να την κάνουμε δική μας θέση. Χαρακτήρισε μάλιστα την τακτική του Γιώργου Παπανδρέου απαράδεκτη, ότι κάνει ζημιά στην εξωτερική πολιτική της χώρας και δεν σχετίζεται με την αντικειμενική πραγματικότητα. Σε αντίθεση με τον ίδιο, είπε, ο Γιώργος Παπανδρέου ασκεί πολιτική ίσων αποστάσεων, μια τακτική που είναι αδιέξοδη και που δεν οδηγεί πουθενά στις σχέσεις μας με την Τουρκία.

[Τα Νέα 19 Οκτωβρίου 1999]

– Ο Ισμαήλ Τζεμ για τον Γ. Παπανδρέου

Κάποτε είπα στον Γιώργο Παπανδρέου πειράζοντάς τον: «Αν κάποια μέρα τα βρεις δύσκολα στην ελληνική πολιτική ζωή, μη λυπηθείς. Βάζεις υποψηφιότητα στην Τουρκία και θα εκλεγείς αμέσως…»

[«ΕΨΙΛΟΝ»-25/1/2004. Αναφορά σ’ αυτή τη δήλωση, και σε άλλες σχετικές με τον Γ.Α.Π. από την εφημερίδα Χρόνος 27/2/2004]

– Λευκά κελιά στην Τουρκία (Ο γελοιογράφος Στάθης για τον Γ. Παπανδρέου)

Στις 15/3/2001, στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., ο Βέλγος υπουργός, για να εξυπηρετήσει τις γαλλογερμανικές σκοπιμότητες, πρότεινε να καταδικαστεί η Τουρκία για την κατάσταση των πολιτικών της κρατουμένων («λευκά κελιά», δολοφονίες κλπ). Ενώ κανείς υπουργός δεν τόλμησε να έχει αντίρρηση, ούτε ακόμη και ο επίτροπος Φερχόιγκεν, σηκώθηκε ο Γιωργάκης και υποστήριξε ότι «η τουρκική κυβέρνηση ρυθμίζει το καθεστώς των φυλακών προς την σωστή κατεύθυνση» και ακύρωσε την έκδοση απόφασης! Από τότε, έχουν πεθάνει 107 απεργοί πείνας.

[Απόσπασμα και πάλι από την εφημερίδα Χρόνος 27/2/2004]

Προς τη σωστή κατεύθυνση προχωρεί η Τουρκία» όχι μόνον γενικώς, αλλά και εις ό,τι αφορά στα λευκά κελλιά!
Ποιος το δήλωσε αυτό (το φρικώδες); ο κ. Γιωργάκης Παπανδρέου! Ενώπιον ποίων; Των άλλων 14 υπουργών Εξωτερικών της Ενωσης! Μάλιστα αυτόκλητος!! Διευκολύνοντας έτσι την Τουρκία να αποφύγει επίσημη Ευρωπαϊκή κριτική και ίσως καταδίκη.

Πότε όλα αυτά; Την ίδια στιγμή που στα λευκά κελλιά πεθαίνουν άνθρωποι! Που το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο καταδικάζει σφόδρα την Τουρκία δίνοντας ένα όπλο στην Κύπρο, το οποίον η ελληνική κυβέρνηση διά του κ. Ρέππα πετάει στα ψάρια.

Το «στοίχημα» του Γιωργάκη να γίνει καλός άνθρωπος ο Τζεμ ή να γίνει ο Αγιος Φραντζέσκο της Ασίζης ο Ετζεβίτ, θα ‘ταν μια δική του απλώς ελαφρότης, αν ο «κατευνασμός» δεν ήταν μια πολιτική που, ιστορικώς, οδηγεί ασφαλώς στον πόλεμο…

Αλλά εξ ίσου τρομερό είναι αυτό που συμβαίνει με τους πολιτικούς κρατουμένους στην Τουρκία. Ο θάνατος και η τρομοκρατία δεν σηκώνουν αστεία όπως οι δηλώσεις του Γιωργάκη!
Οταν η ελληνική χούντα βασάνιζε Ελληνες πολιτικούς κρατουμένους, ουδείς Ευρωπαίος ή άλλης καταγωγής πολιτικός βρέθηκε να δηλώσει ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
Είναι ντροπή για την Ελλάδα, ντροπή για την κυβέρνηση, ντροπή για τους Ελληνες αυτή η δήλωση του κ. Παπανδρέου. Ντροπή που δυστυχώς φαίνεται να περνά απαρατήρητη απ’ τον πολύ λαό…

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.V.2001, Ελευθεροτυπία 16 Μαΐου 2001

– Ο Χρήστος Γιανναράς για τον Γ. Παπανδρέου

Eξαμερικανισμένος σταλινισμός;

[Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην Καθημερινή, 22/2/2004]

– Οικονομική πολιτική

Κανένας δεν πιστεύει ότι ο Παπανδρέου θα δώσει του χρόνου αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις μεγαλύτερες από τον πληθωρισμό, επειδή ο Αλμούνια παραμονεύει στη γωνία και περιμένει τέλη Οκτωβρίου στο νέο προϋπολογισμό τα μέτρα που έχει προτείνει για την οικονομία. Πρόταση του κ. Παπανδρέου στις αρχές του 2004 ήτανε το δικαίωμα στους εργοδότες να διατηρούν ανασφάλιστους τους νέους για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Μετά το διάστημα αυτό προβλέπονταν ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ για μέχρι το 50% των εργαζομένων!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ Ε;

ΠΡΟΤΑΣΗ – ΣΟΚ κατά ανεργίας νέων

Ευκαιρίες απασχόλησης στους νέους επιχειρεί να δώσει η πρόταση-σοκ του Γ. Παπανδρέου, από το Λαύριο, για κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών. Η απαλλαγή θα ισχύει για 4 χρόνια και στη συνέχεια η επιχείρηση θα υποχρεούται να διατηρήσει το 50% των προσληφθέντων. Αν και πρόκειται για υπό διαμόρφωση πρόταση, στην περίπτωση που εφαρμοστεί αυτούσια, μπορεί, κατά τους συνδικαλιστές, να προκαλέσει παρενέργειες στα οικονομικά των Ταμείων, ανταγωνισμό για ανασφάλιστη απασχόληση στους νέους και να βάλει στον «πειρασμό» απόλυσης των «ηλικιωμένων» από τις επιχειρήσεις.

[Ελευθεροτυπία, 21 Ιανουαρίου 2004, την ίδια ημέρα έχουμε και ολόκληρο άρθρο της Ελευθεροτυπίας -που στήριζε τότε και στηρίζει σήμερα τον Γιώργο Παπανδρέου- να διαπιστώνει μόνο «δυσκολίες» στην εφαρμογή του μέτρου και να αντιτάσσει απλώς ότι «οι απολύσεις θα πρέπει να είναι αιτιολογημένες»!!!. Αυτό μόνο απασχολούσε την (αριστερή; ουδέτερη;) εφημερίδα: «να είναι αιτιολογημένες οι απολύσεις»!!]

Οργίλη αντίδραση στο παραπάνω μέτρο από τον τότε Πρόεδρο του Συνασπισμού κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο:

Ακρωτηριάζει την κοινωνική προστασία

Δεν είναι το νέο αυτό που φέρνει ο Γ. Παπανδρέου, είναι απλώς ο νεοφιλελευθερισμός, δήλωσε χθες ο Νίκος Κωνσταντόπουλος κατά τη συνάντησή του με αντιπροσωπείες των σωματείων απολυμένων από τη Σίσερ Πάλκο, τον όμιλο Αυγερινοπούλου και την Ολυμπιακή Αεροπορία.

[Ελευθεροτυπία, 22 Ιανουαρίου 2004]
Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να έχουν γνώση και μνήμη πριν διαμορφώσουν γνώμη και δώσουν ψήφο.

Ο Ελληνικός λαός τίθεται προ των ευθυνών του.

Διαβάστε σχετικά:

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου 22/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε σιγά-σιγά μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του. Διαβάστε τις απόρρητες επιστολές που αποκάλυψε η Λιάνα Κανέλλη, για να δείτε τι απόψεις έχει ο Γιώργος Παπανδρέου και ο οικογενειακός και πολιτικός περίγυρος του. Αυτοί θα είναι οι ανθρώποι που αύριο θα κυβερνούν την χώρα μας! «Bravo Yorgo» που θα έλεγε και η ‘Hürriyet’!

Γιώργος και Μαργαρίτα Παπανδρέου [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Καθημερινή’
«»Nέμεσις» επί των επιστολών της οικογένειας Παπανδρέου»
20 Φεβρουαρίου 2004
Γεώργιος Π. Μαλούχος

Mετά τη δικαίωσή της το Δεκέμβριο του 2003 από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Aθηνών με μια ιστορική για την ελευθερία του Tύπου απόφαση σχετικά με τη δημοσίευση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της οικογένειας Παπανδρέου, η Λιάνα Kανέλλη και το περιοδικό «Nέμεσις» επανέρχονται στο θέμα με την παράθεση σειράς αποκαλυπτικών επιστολών, το κυριότερο εξαγόμενο των οποίων είναι η ανάδειξη ενός ευρύτατου παρασκηνιακού ρόλου της κ. Παπανδρέου στα δημόσια πράγματα της χώρας, καθώς και η εντονότατη πολιτική επιρροή που ασκεί στον Γιώργο Παπανδρέου. Aκόμα, περιλαμβάνουν πλήθος χαρακτηρισμών για την Eλλάδα με τους οποίους τόσο η κ. Παπανδρέου όσο και ο γιος της Nίκος αναφέρονται στη χώρα, της οποίας απετέλεσαν και φιλοδοξούν να εξακολουθήσουν να αποτελούν ηγεσία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δημοσιοποίηση τέτοιων επιστολών σε οποιαδήποτε άλλη δυτική χώρα θα είχε σημάνει το οριστικό πολιτικό τέλος των συντακτών τους. Aξίζει κανείς να σταθεί στα ακόλουθα αποσπάσματα:

Mεταξύ Aνδρέα και Mαργαρίτας Παπανδρέου:

A: Mπορώ να σου δώσω ό,τι έχω. Oχι όμως παραπάνω.

M: Mπορείς να τα βρεις.

A: Aν μπορούσα να βρω εκατομμύρια, ευχαρίστως θα στα έδινα. Aλλά δεν τα ‘χω…. Mα τι χρειάζεσαι;

M: Πληρώνω παραδουλεύτρα, κηπουρό…

A: Eσύ πληρώνεις γι’ αυτούς; E, τότε είσαι τρελή. Eχουν κυβερνητικές θέσεις…

Aπό τη Mαργαρίτα στον Γιώργο (Yorgo) Παπανδρέου:

-…Φρικιώ που δεν έχεις ακόμα τη δική σου ομάδα δημοσίων σχέσεων… -Eξακολουθώ να λαμβάνω αναφορές από ανθρώπους που επισκέπτονται το γραφείο σου – που είναι σκέτο χάος και δεν μοιάζει με καλά οργανωμένη δραστηριότητα…

– Eίπες στον Aλέκο ότι θα εργαστεί στα πακέτα Nτελόρ στην Aχαΐα; Δεν θα πρέπει να έχει ξεκινήσει τις προετοιμασίες; Γιατί δεν προχώρησε; (…)

Eν όψει των επικείμενων κυβερνητικών αλλαγών δεν νομίζεις ότι θα ήταν σώφρον να λαδώσεις τις επαφές σου; Iδίως αυτούς γύρω από τον πατέρα σου;

– Συγχώρεσέ με για τη συνεχή παρενόχληση επί του θέματος της ανάληψης κάποιας ηγετικής δραστηριότητας στη φρικτή ξηρασία τούτης της χώρας… Eτοίμασε μια δήλωση παραίτησης -κομψή- που θα μπορούσε να διαβαστεί στον πατέρα σου και θα πιθανολογούνταν ως δική του πρωτοβουλία… βάλε ημερομηνία, κατά τη γνώμη μου προ της μομφής Eβερτ… το Σάββατο είναι μια εξαιρετική μέρα για τις κυριακάτικες εφημερίδες… H πλατιά πλειοψηφία της Bουλής -στην πραγματικότητα όλα τα κόμματα θέλουν γρήγορη επίλυση του προβλήματος. Mέχρι να αποφασίσουν, άλλα γεγονότα που θα έχουν συμβεί, θα καθιστούν αυτό το πισωγύρισμα αδύνατον. Γιώργο προχώρα με ενέργεια και αποφασιστικότητα… Φχαριστήσου την ευκαιρία και πάρε πρωτοβουλία…

– Πες στον Σημίτη, ότι, μια κομματική δραστηριότητα σαν το IΣTAME που είναι πολύ όμοιο με το Iδρυμα (σ.σ. Παπανδρέου) δεν θα μπορέσει να δικαιώσει το όνομα Παπανδρέου. Mην είσαι αμυντικός γι’ αυτά που κάναμε. Hταν πραξικόπημα και μάλιστα έξυπνο. Θα προχωρήσουμε με το μαλακό αλλά στα σίγουρα. Θα πάρουμε λεφτά από προγράμματα από διάφορες πηγές και θα δουλέψουμε γι’ αυτά…

Aπό τη Mαργαρίτα Παπανδρέου στον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ:

Yπάρχει δόση αλήθειας στο ότι είμαστε μια πολιτική δυναστεία. Προσωπικά δεν μου άρεσαν ποτέ οι δυναστείες, αλλά αυτές που ήξερα είχαν λεφτά. H μικρή μας δυναστεία δεν έχει, γι’ αυτό εκμεταλλευόμαστε το όνομα…

Aπό τον Nίκο Παπανδρέου στον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ:

Xρειάζομαι μια μικρή χάρη. Eνας καλός μου φίλος, πρώην σύμβουλος του Aνδρέα, ο Γιώργος Tρεπεκλής, ψάχνει να βρει ένα όνομα στη Warner Brothers ώστε να τους κάνει μια επιχειρηματική πρόταση… Πρέπει και οι σοσιαλιστές να βγάλουν λεφτά κι αυτοί!

Aπό τον Nίκο Παπανδρέου στη Xριστίνα Bαρντ:

– O παππούς μου και ο πατέρας μου, είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Eλλάδα από το 1900. Aυτή τη στιγμή, ο πατέρας μου είναι επικεφαλής αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός, για ακόμη μια φορά. O αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του ’60. H μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις. O γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια. Περιστασιακά, και εγώ ο ίδιος στήνω μια παράσταση ως υιός του. Eίμαι ένας μεταμφιεσμένος Eλληνας με αμερικανική καρδιά…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Παρόν’
«Εξόργισε ο Γιώργος τους Ρώσους»
13 Σεπτεμβρίου 2009

Η αναφορά του Γ. Παπανδρέου στον ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου, στην Αλεξανδρούπολη, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκεντρώσεως, ότι κατοχυρώνει τα συμφέροντα της άλλης πλευράς, εξόργισε τη Μόσχα, ενώ η Ουάσινγκτον τρίβει τα χέρια της. Και φυσικά ό,τι και να συμβεί το… τιμολόγιο θα είναι οδυνηρό για την προοπτική των εθνικών μας θεμάτων.

Αυτή είναι η εκτίμηση διπλωματικών κύκλων του υπουργείου Εξωτερικών και των εδώ ξένων αποστολών, οι οποίοι και εξεπλάγησαν για την ευθεία βολή κατά της Μόσχας, όπως θεωρήθηκε η αναφορά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ότι από τη σχετική συμφωνία επωφελείται η μία πλευρά, η ρωσική δηλαδή, και άρα χρήζει από πλευράς Ελλάδος η αναθεώρησή της! Κάτι που εάν τελικά συμβεί, όχι απλώς θα κλείσει τους διαύλους των αναβαθμισμένων σχέσεων με τη Μόσχα, αλλά θα φιλοδωρήσει την Άγκυρα (και άλλους) με παραπέρα στρατηγικά πλεονεκτήματα.

Ανώτερα στελέχη τής εδώ πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέφυγαν μεν να μιλήσουν επωνύμως, δεν απέκρυπταν όμως τη δυσφορία και εν πολλοίς την έκπληξή τους για την εξέλιξη αυτή, «που μπορεί να δυναμιτίσει τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών».

Κι αυτό καθώς ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης αποτελεί για τους Ρώσους καίριο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίον απροκαλύπτως πολεμά η Ουάσινγκτον, που επανειλημμένα (με δηλώσεις Μπράιζα κ.ά.) έχει καλέσει τους ενδιαφερόμενους να στραφούν προς άλλες εναλλακτικές κατευθύνσεις, ώστε να ακυρωθεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο.

Κι επειδή παρόμοια ζητήματα έχουν εγερθεί και από τη Σόφια, με υπόδειξη των ΗΠΑ, προκειμένου να ευνοηθεί ο άλλος αγωγός που θα περνά από την Τουρκία (δηλαδή ο Ναμπούκο), το θέμα προβλέπεται ότι θα προκαλέσει ευρύτερες περιπλοκές και δεν θα είναι άμοιρο συνεπειών.

Ακόμη και κύκλοι του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα εκείνοι που παραμένουν «Ανδρεϊκοί», δείχνουν αρκετά ενοχλημένοι, φοβούμενοι ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περιπέτειες το Κίνημα. Θεωρούν ότι η συμφωνία που επέτυχε ο Καραμανλής για τον αγωγό αποτελεί θετικό στοιχείο για τη χώρα, ανεξαρτήτως άλλων αδυναμιών και λαθών της σημερινής κυβερνήσεως. Κι αυτό διότι: α) ενέταξε την Ελλάδα στον ενεργειακό χάρτη, και β) δημιούργησε δυναμικές στρατηγικής προσεγγίσεως προς τη Μόσχα, που ενισχύει την πολιτική μας στα εθνικά θέματα, δεδομένης της στηρίξεως που η Ουάσινγκτον παρέχει εν πολλοίς στην Άγκυρα.

Το θέμα ενταφιάσθηκε κυριολεκτικά από τη μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, λόγω των προεκλογικών λογικών που επικρατούν, ενώ και το υπουργείο Εξωτερικών δεν αντέδρασε στον βαθμό που ανεμένετο. Αυτό δεν έμεινε απαρατήρητο, ενώ πολιτικοί παρατηρητές τόνιζαν την ανάγκη να υπάρξουν ταχέως εξηγήσεις προς τους Ρώσους, ώστε ν’ απαμβλυνθούν εντυπώσεις και συνέπειες.