jump to navigation

Η Ασφάλεια ως βασική πτυχή επίλυσης του κυπριακού προβλήματος 08/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
comments closed
Η Εθνική Φρουρά παρελαύνει με σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Αποστρατικοποίηση = Αναμονή αφανισμού του κυπριακού Ελληνισμού»
07 Δεκεμβρίου 2009

Η αποστρατικοποίηση της Κύπρου συμφέρει και εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία και την Αγγλία

Η διάλεξη  του πρώην Υπουργού Άμυνας και πρώην Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, αντιστράτηγου εν αποστρατεία Φοίβου Κλόκκαρη, την Τετάρτη 2α Δεκεμβρίου 2009, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Λευκωσία, σε εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο, υπό τον τίτλο «Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος».

Ηχογραφημένη η διάλεξη Κλόκκαρη, μεταδόθηκε ραδιοφωνικά, σε δύο μέρη από την 1η Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, την Πέμπτη και την Παρασκευή 3η και 4η Δεκεμβρίου 2009, ώρα 08.20.

————————————————

«Η  Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος»

Φοίβου Κλόκκαρη
Αντιστρατήγου ε.α.
2 Δεκεμβρίου 2009

1.  Γενικά

Η ασφάλεια είναι ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού Προβλήματος, αφού το Κυπριακό πρωτίστως είναι πρόβλημα ασφάλειας, που πηγάζει από την επιβουλή και τις βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου.  Σήμερα, η σοβαρότερη απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου είναι:

* Η συνεχιζόμενη Τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και

* Η δημογραφική αλλοίωση του βορείου τμήματος με τον συνεχιζόμενο εποικισμό και την παρεμπόδιση επιστροφής των ξεριζωμένων προσφύγων και του νοτίου τμήματος με τη συστηματική διοχέτευση λαθρομεταναστών.

    Κάθε χρόνο διοχετεύονται 3000 περίπου λαθρομετανάστες στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων εδαφών και η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) δεν μπορεί να τους εκδώσει, επειδή η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της.

    Κατά την άποψη μου, το κύριο ζητούμενο με τους παράνομους μετανάστες είναι η παρεμπόδιση εισόδου τους στη χώρα, και στο τομέα αυτό παρουσιάζεται μεγάλη αδυναμία του κράτους και ιδιαίτερα:

    * Στον έλεγχο και επέμβαση της αστυνομίας στη γραμμή αντιπαρατάξεως.

    * Στην αντιμετώπιση του κενού που παρουσιάζεται στα όρια των βρετανικών βάσεων Δεκελείας με τη κατεχόμενη περιοχή.

    * Στον έλεγχο του μεγάλου θαλάσσιου χώρου, αφού η ΚΔ δεν διαθέτει κανένα εξοπλισμένο σκάφος ανοικτής θαλάσσης.

      Τα υπόλοιπα Μεσογειακά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) επικεντρώνουν τη προσπάθεια τους στη παρεμπόδιση εισόδου παράνομων μεταναστών στο έδαφος τους, ενώ η ΚΔ στο χειρισμό μετά την είσοδο τους.

      Βίαια, παράνομα, συστηματικά και με γοργούς ρυθμούς η Κύπρος αλλάζει δημογραφικό χαρακτήρα.  Στόχος της Τουρκίας, η επικράτηση του Μουσουλμανικού στοιχείου σε βάρος του Χριστιανισμού, του Τουρκικού στοιχείου σε βάρος του Ελληνικού και σε βάθος χρόνου ο αφανισμός του.

      2.  Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο

      Η Τουρκία, από τη δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ συμβούλου του πρωθυπουργού Μεντερές 1956, επιτελικό «Σχέδιο Ανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1958), έθεσε ως στρατηγικό στόχο τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου και την ανατροπή της πληθυσμιακής υπεροχής των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την ασφάλεια της και τoν ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

      Η Τουρκία προώθησε με επιμονή τη στοχοθεσία της, ακολουθώντας την αρχή του πολέμου «εκλογή του σκοπού και εμμονή εις αυτόν» και επέτυχε σε μεγάλο βαθμό την υλοποίηση της με κύριους σταθμούς:

      · 1960

      Με τις Συνθήκες Εγκαθίδρυσης, Εγγυήσεως , Συμμαχίας πέτυχε:

      –  Επεμβατικά δικαιώματα και διατήρηση στρατευμάτων στη Κύπρο (Δικαιώματα που είχε απωλέσει με την Συνθήκη της Λοζάνης 1923).

      –  Λειτουργική διχοτόμηση (Βέτο Αντιπροέδρου, ξεχωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή, ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους, ξεχωριστά Δημοτικά Συμβούλια).

      –  Υπερβολικά προνόμια στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι από μειονότητα του 18% έγιναν κοινότητα με δυσανάλογη συμμετοχή στο κρατικό μηχανισμό.

      · 1974

      Με την εισβολή, την κατοχή, τον εποικισμό, τον ξεριζωμό των Ελλήνων από το Βόρειο τμήμα της Κύπρου και τη δημιουργία του παράνομου καθεστώτος της «ΤΔΒΚ» πέτυχε:

      – Γεωγραφική διχοτόμηση.

      – Δημογραφική αλλοίωση.

      – Να θέσει τις βάσεις δημιουργίας συνεταιρικού κράτους στη Κύπρο.

      · 2004

      Με το σχέδιο λύσης του κυπριακού προβλήματος (Σχέδιο Ανάν) θα ολοκλήρωνε τους στόχους της, εάν υιοθετείτο, και θα έθετε υπό τον έλεγχο και την κηδεμονία της την Κύπρο, η οποία θα αφοπλίζετο και θα ενομιμοποιούντο τα τετελεσμένα της κατοχής και το ψευδοκράτος.

      Σήμερα, η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για ολοκλήρωση του στόχου της, με ενέργειες προς τρεις άξονες:

      · 1ος Άξονας

      Λύση συνομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, στη βάση της παρθενογένεσης και του συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών, με διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στο νησί.  Στην ουσία, επιδιώκει οι κατεχόμενες περιοχές να γίνουν επαρχία της Τουρκίας και οι ελεύθερες περιοχές να αφοπλισθούν και να τεθούν υπό τον έλεγχο της, όπως θα συνέβαινε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με το οποίο η Τουρκία θα επετύγχανε:

      Διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στη Κύπρο.

      Αφοπλισμό του κυπριακού κράτους και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων του στη ξηρά, την θάλασσα και τον αέρα.

      Ενσωμάτωση στο σχέδιο, άνω των 60 διμερών συμφωνιών του ψευδοκράτους με την Τουρκία. Με αυτές, η Τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία ουσιαστικά γινόταν επαρχία της Τουρκίας και η Τουρκία αποκτούσε δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο χώρο της Κύπρου, χωρίς να χρειάζεται έγκριση του κυπριακού κράτους. Η τελική κατάληξη είναι, ότι μόνο η Ελλάδα και το Κυπριακό κράτος δεν θα είχαν δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί, που αποτελεί σημαντική παράμετρο της στρατηγικής αξίας του.

      Η Τουρκία δεν επιδιώκει πλήρη διχοτόμηση και δύο κράτη στη Κύπρο, επειδή αυτό αφήνει στους Έλληνες της Κύπρου περιθώρια αυτονομίας και επιλογών στην ασφάλεια, που προσκρούουν στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας και στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.  Η επιλογή αυτή δυνατόν να δημιουργήσει προβλήματα στην ασφάλεια της Τουρκίας, όπως η ίδια εκτιμά.

      Χαρακτηριστική είναι η δήλωση το 1976, μετά την τουρκική εισβολή, του Τουράν Γκιουνές, υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης Ετσεβίτ, ότι η διχοτόμηση είναι καθαρή παραφροσύνη γιατί θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας (συνέντευξη στη εφημερίδα ‘ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ’ των Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου 1976).

      Αν η επιλογή των δύο κρατών εξυπηρετούσε τη Τουρκία, τότε μετά την ίδρυση του ψευδοκράτους το 1983, δεν θα συναινούσε σε οποιεσδήποτε συνομιλίες για λύση του κυπριακού προβλήματος.

      · 2ος Άξονας

      Υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Στα πλαίσια αυτής της στόχευσης η Τουρκία:

      – Δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της ΚΔ.  Δεν ανοίγει τα λιμάνια και αεροδρόμια της σε σκάφη και αεροσκάφη της Κύπρου, όπως δεσμεύεται να πράττει για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

      – Παραβιάζει το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ, δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες.

      – Δεν αποσύρει τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) και συνεχίζει τον παράνομο εποικισμό.

      · 3ος Άξονας

      Αναβάθμιση του ψευδοκράτους και εξάλειψη κάθε Ελληνικού στοιχείου. Εξόντωση εγκλωβισμένων, παρεμπόδιση επιστροφής προσφύγων, εκμετάλλευση των περιουσιών τους, καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλαγή των τοπωνυμίων.  Στόχος, να εμφανιστεί το ψευδοκράτος ως κράτος ισότιμο προς τη ΚΔ, στα πλαίσια συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών.

      3.  Παρούσα κατάσταση από πλευράς Ασφάλειας στη Κύπρο

      Τουρκική Απειλή

      Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας λόγω της κατοχής του βορείου τμήματος της (37% του εδάφους της), του συνεχιζόμενου εποικισμού (πέραν των 250.000 εποίκων, για κάθε Τουρκοκύπριο [Τ/Κ] αντιστοιχούν 2-3 Τούρκοι έποικοι), της συστηματικής διοχέτευσης λαθρομεταναστών στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων και της πολυδιάσπασης της κυριαρχίας της.  Η ΚΔ ασκεί κυριαρχία στις ελεύθερες περιοχές, η Τουρκία στις κατεχόμενες, η Βρετανία στις βρετανικές βάσεις (ΒΒ) και τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ) στην ουδετέρα ζώνη (ΟΖ).

      Παρά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ (το 2004) και τη διάνοιξη σημείων διέλευσης στη γραμμή αντιπαρατάξεως (το 2003), η στρατιωτική απειλή δεν μεταβλήθηκε γιατί δεν μεταβλήθηκαν τα συστατικά στοιχεία της, ήτοι:

      * Η Δύναμη (43.000 άνδρες, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650 τεθωρακισμένα [ΤΘ]), η Σύνθεση (2 Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, 1 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, 1 Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, Διοίκηση Πυροβολικού, Σύνταγμα Καταδρομών) και η Διάταξη (επιθετική, προωθημένη) των ΤΔΚ.

      * Η στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο, που επαναβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας την 1η Ιουλίου 2009.

        Η Τουρκία διατηρεί αναλογία πέραν του 3:1 των ΤΔΚ σε σχέση με την Εθνική Φρουρά (ΕΦ) με στόχο την άσκηση ψυχολογικής βίας, προκειμένου οι Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση, η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.

        Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), ως μοχλό πίεσης για να επιτυγχάνει πολιτικά και άλλα οφέλη, χωρίς να εμπλέκεται σε πόλεμο (περίπτωση Ίμια στην Ελλάδα και Στροβίλια, Λουρουτζίνα στη Κύπρο).

        Η Τουρκία, όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής μετά το 1974, «έκτισε» στη Κύπρο επιθετικές δυνατότητες και συγκεκριμένα:

        * Μετέφερε δυνάμεις και σύγχρονα οπλικά συστήματα από τη Τουρκία.

        * Αναδιοργάνωσε τις δύο μεραρχίες πεζικού (την 28ΜΠ και 39ΜΠ) σε μηχανοκίνητες μεραρχίες πεζικού και την ΤΟΥΡΔΥΚ σε μηχανοκίνητη ταξιαρχία.

        * Αναβάθμισε τα άρματα μάχης Μ48Α5Τ1 σε Μ48Α5Τ2, με δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών επιχειρήσεων και εκτέλεσης βολών εν κινήσει.

        * Αντικατέστησε το Πυροβολικό των 105χιλ με αυτοκινούμενα πυροβόλα των 155χιλ, με μεγαλύτερη ευκινησία και ισχύ πυρός.

        * Δημιούργησε υποδομές Διοικητικής Μέριμνας (αποθηκεύσεις καυσίμων, πυρομαχικών κλπ).

        * Ανέπτυξε όλες τις δυνάμεις των κατοχικών στρατευμάτων σε προωθημένη διάταξη εντεύθεν του Πενταδακτύλου.

          Η Τουρκία στη Κύπρο διατηρεί συνεχώς το στρατιωτικό πλεονέκτημα της δυνατότητας, να διεξαγάγει αιφνιδιαστικά επιθετικές επιχειρήσεις, χωρίς κινητοποίηση και μεταφορά ενισχύσεων από τη Τουρκία, και να επιτύχει εντός μικρού χρονικού διαστήματος στρατηγικά πλεονεκτήματα.  Μεγάλη τρωτότητα παρουσιάζουν η Λευκωσία, η Λάρνακα και τα Κοκκινοχώρια.

          Οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που έχει η Τουρκία στη Κύπρο οφείλονται:

          • * Στο μέγεθος της χώρας και την ισχυρή πολεμική μηχανή της.
          • * Στην εγγύτητα των αεροναυτικών βάσεων της.
          • * Στη δύναμη, σύνθεση και διάταξη των ΤΔΚ.
          • * Στο πεδινό του εδάφους στη γραμμή αντιπαράταξης.
          • * Στην ύπαρξη ζωτικών χώρων σε μικρό βάθος από την γραμμή αντιπαράταξης και στις αδυναμίες της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ).

          Οι κύριες αδυναμίες της ΕΦ είναι:

          • * Το μικρό μέγεθος της σε σύγκριση με τις Τουρκικές ΕΔ.
          • * Η μεγάλη εξάρτηση της επάνδρωσης της από την επιστράτευση.
          • * Η ουσιαστική έλλειψη πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας, σε συνδυασμό με τη φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδος-Κύπρου.
          • * Οι μεγάλες ανάγκες αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων. Η συμπίεση του Προϋπολογισμού Άμυνας (ΠΥ) τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σοβαρά προβλήματα.
          • * Προβλήματα στην εκπαίδευση και το ηθικό του προσωπικού, που επηρεάζονται και από το αρνητικό κλίμα για την άμυνα που καλλιεργεί μέρος του πολιτικού κόσμου και του λαού.

          Η στρατιωτική αξιολόγηση της κατάστασης στη Κύπρο (Risk assessment) παρουσιάζει υψηλό βαθμό κινδύνου για τη ΚΔ, λόγω της Τουρκικής απειλής, που μπορεί να μειωθεί αν ενισχυθεί:

          • * Η μαχητική Ισχύς της ΕΦ.
          • * Το δόγμα του ΕΑΧ.
          • * Η συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Η στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με Χώρες της ΕΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Γαλλία, Ρωσία κλπ).

          Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας

          Άλλη μια σοβαρή παράμετρος, που επηρεάζει αρνητικά το ανισοζύγιο των δυνάμεων στη Κύπρο και το αξιόμαχο της ΕΦ, είναι η απουσία θεσμοθέτησης Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) από τη Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ), η οποία δεν έχει αντίστοιχα κείμενα, όπως «Η Λευκή Βίβλος για την Άμυνα» της Αγγλίας και Γαλλίας, η ΣΕΑ των ΗΠΑ (συντάσσεται από το National Security Council) και η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της Ελλάδος.

          Η ΣΕΑ προσδιορίζει μακροπρόθεσμους στόχους, οι οποίοι ακολουθούνται από όλες τις κυβερνήσεις και αναπροσαρμόζονται αναλόγως. Οι στόχοι αυτοί αποτελούν τη πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής και των αμυντικών απαιτήσεων.  Είναι ο φάρος, που καθοδηγεί τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την ετοιμότητα τους και τα εξοπλιστικά προγράμματα.

          Η ΚΔ θα έπρεπε να είχε θέσει ως κύρια στοχοθεσία και να εργασθεί με αποφασιστικότητα για την απομάκρυνση των ΤΔΚ και εποίκων (δύο εγκλήματα κατά του Διεθνούς Δικαίου), ως προϋποθέσεων για έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

          Δυστυχώς αποτύχαμε στην υιοθέτηση και υλοποίηση τέτοιας στοχοθεσίας, με αποτέλεσμα:

          • * Η βάση του προβλήματος, από θέμα εισβολής κατοχής και εποικισμού, να καταλήξει σε δικοινοτική διαφορά.
          • * Η Τουρκία να παραμένει στο απυρόβλητο και η διεθνής πίεση να ασκείται στη πλευρά μας. Στο θύμα αντί στο θύτη.
          • * Η διχοτόμηση, ο εποικισμός, η τουρκοποίηση των κατεχομένων να παγιώνονται, με τις ατέρμονες, μακροχρόνιες διακοινοτικές συνομιλίες.

          4.  Γεωπολιτική Σημασία της Κύπρου

          Γενικά

          Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι θέμα άμεσα συνδεδεμένο με τον παράγοντα ασφάλεια.  Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου απορρέει βασικά από τη γεωγραφική θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) και τις υποδομές στο έδαφος της.

          Η θέση της Κύπρου ακουμπά σε δύο καυτά θέματα, την ενέργεια και την ασφάλεια, που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την παγκόσμια ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και οικονομία.

          Ενέργεια

          Η Κύπρος ευρίσκεται ανάμεσα σε δύο ζώνες μεγάλης στρατηγικής σημασίας.  Προς Ανατολάς, η ζώνη η οποία διαθέτει το 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και εκτείνεται από την ευρύτερη περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου μέχρι τη Κασπία Θάλασσα.  Προς Δυσμάς, η ζώνη των χωρών της ΕΕ που αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας στο κόσμο.

          Η Κύπρος λοιπόν, εγκατεστημένη στην Ανατολική Μεσόγειο, μοιάζει με εξέδρα ανάμεσα στη ζώνη που παράγει την ενέργεια και την ζώνη που καταναλώνει την ενέργεια.  Βρίσκεται στο σταυροδρόμι διακίνησης της ενέργειας, έναντι της απολήξεως των αγωγών πετρελαίου στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και του Σουέζ, που αποτελεί την πύλη εισόδου πετρελαιοφόρων στη Μεσόγειο.

          Το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο, το Σουέζ και τις νότιες θάλασσες της Κύπρου, διακινείται προς την ΕΕ και τη Δύση γενικότερα.

          Το πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα, δια του μεγάλου μήκους αγωγού BTC (Μπακού-Τυφλίδα-Τσεϊχάν) με δυνατότητα διακίνησης 1 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι Τσεϊχάν της Τουρκίας και από εκεί, δια των θαλασσίων ζωνών της Κύπρου, μεταφέρεται προς τη Δύση.

          Το πετρέλαιο από το Βόρειο Ιράκ, δια του 600 μιλίων αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν με δυνατότητα να διακινεί 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι του Τσεϊχάν και από εκεί μεταφέρεται στη Δύση.  Επίσης από το Βόρειο Ιράκ, το πετρέλαιο με αγωγούς διακινείται στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου έναντι της Κύπρου (Συρία, Ισραήλ).

          Το λιμάνι του Τσεϊχάν, στο Κόλπο της Αλεξανδρέττας έναντι της Κύπρου, εξελίσσεται σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο για τη διακίνηση της ενέργειας από την Κασπία και το Βόρειο Ιράκ προς τη Δύση.  Προγραμματίζεται και η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν και προς Ανατολή, μέσω της ανατολικής θαλάσσιας ζώνης της Κύπρου, στο λιμάνι Ασκελόν του Ισραήλ, από εκεί με αγωγό προς το λιμάνι Εϊλάτ στο Κόλπο Άκαμπα και ακολούθως με πετρελαιοφόρα προς την Ινδία.  Επίσης προγραμματίζεται, η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν προς Μέση Ανατολή (Νοβορόσικ-Σαμψούντα-Τσεϊχάν-Μέση Ανατολή).

          Στο θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κύπρου, στις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της Αιγύπτου και Ισραήλ, έχουν εντοπισθεί μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου.  Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι παρόμοια αποθέματα υπάρχουν και στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το στοιχείο αυτό δίδει νέα διάσταση στη γεωπολιτική σημασία της Κύπρου.

          Η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για:

          • * Διακίνηση της ενέργειας.
          • * Παραγωγή φυσικού αερίου.
          • * Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών που πηγάζουν από τη Μέση Ανατολή.

          Οι μεγάλες δυνάμεις και οι εταιρείες πετρελαίου, επειδή διακυβεύονται ύψιστα ζωτικά συμφέροντα τους, ενδιαφέρονται και επενδύουν στην ενεργειακή ασφάλεια που αφορά τις πηγές και τους δρόμους της ενέργειας (Αγωγοί-Πετρελαιοφόρα).

          Η Κύπρος, λόγω της θέσεως της, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο αν ενταχθεί πλήρως στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της ΕΕ.

          Η Τουρκία επιβουλεύεται το θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay 1982 και δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ούτε τις συμφωνίες που υπέγραψε η ΚΔ για οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο (2003) και το Ισραήλ (2007). Παραβιάζει συστηματικά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες που πραγματοποιεί η ΚΔ στην ΑΟΖ της.

          Η Τουρκία θεωρεί την αλυσίδα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και τη Κύπρο ως αναχώματα, που παρεμποδίζουν την επέκταση της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ως εν δυνάμει βατήρες επιθετικών ενεργειών εναντίον της.  Για το λόγο αυτό, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση και τον έλεγχο τους. Επισημαίνεται, ότι η Τουρκία, με το σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού, θα επετύγχανε το στόχο της αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο.

          Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο

          Η Κύπρος γειτνιάζει προς την ασταθή περιοχή της Μέσης Ανατολής στο πιο ευαίσθητο τμήμα των συνόρων της ΕΕ, από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειας της, αλλά και της ΕΕ.  Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως:

          • * Τρομοκρατία.
          • * Διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής.
          • * Λαθρεμπόριο όπλων.
          • * Οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων μεταναστών.
          • * Θρησκευτικός φανατισμός.

          Οι ασύμμετρες απειλές είναι ασαφείς, πολύμορφες, λιγότερο ευδιάκριτες, λιγότερο προβλέψιμες.  Η αντιμετώπιση τους απαιτεί συλλογική προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο, συνεργασία ιδίως στις πληροφορίες και μεγάλο κόστος.  Σήμερα, καμιά χώρα δεν μπορεί μόνη να αντιμετωπίσει όλες τις απειλές κατά της ασφάλειας της.  Ενδεικτική είναι η συλλογική προσπάθεια με την ναυτική επιχείρηση ‘ΑΤΑΛΑΝΤΑ’ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την αντιμετώπιση των πειρατών της Σομαλίας, που απειλούν τη διακίνηση της ενέργειας και του εμπορίου από Άπω και Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη.

          Υποδομές στο έδαφος της Κύπρου – Λοιπά Στοιχεία

          Η Κύπρος διαθέτει υποδομές στο έδαφος της (Κυπριακή Δημοκρατία, Βρετανικές Βάσεις) για:

          • * Αεροναυτικές διευκολύνσεις (λιμάνια, αεροδρόμια, Αεροπορικές/Ναυτικές βάσεις).
          • * Επιτήρηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου (Ραντάρ ερεύνης Αέρος, Εδάφους).
          • * Παρακολούθηση επικοινωνιών και συλλογή πληροφοριών σε ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη (Επικοινωνιακές εγκαταστάσεις, συμμετοχή στο παγκοσμίου εμβέλειας σύστημα ‘ECHELON’ από τη Βρετανία με επικοινωνιακές εγκαταστάσεις στις Βρετανικές Βάσεις).

          Η Κύπρος αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας τριών Ηπείρων για θέματα εμπορίου, οικονομίας, ανθρωπιστικά, επικοινωνιών, συγκοινωνιών, πολιτιστικά, και θέματα πολιτικής και ασφάλειας.

          Διαθέτει εκτεταμένο χώρο FIR και έρευνας-διάσωσης που καλύπτει μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου, από όπου διέρχεται μεγάλος όγκος θαλασσίων και εναερίων συγκοινωνιών που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στη χώρα.

          Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ)

          Η γεωγραφική θέση της Κύπρου εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ, που τέθηκαν με τη νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας που υιοθετήθηκε το 2003 (European Security Strategy [ESS]).

          Οι δύο από τους τρεις στρατηγικούς στόχους της ESS ακουμπούν στη Κύπρο και συγκεκριμένα:

          • * Η αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών.
          • * Η δημιουργία ζώνης ασφάλειας στη περίμετρο της ΕΕ, ενός δακτυλίου χωρών στο Ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, με τις οποίες να συνεργάζεται η ΕΕ.

          Η Κύπρος πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί προωθημένο παρατηρητήριο/φυλάκιο της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι της Μέσης Ανατολής, για θέματα ασφάλειας και ενέργειας, σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          Επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη (Partnership for Peace  [PfP]) δεν συμμετέχει πλήρως στο πυλώνα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια της και στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής αξίας της.  Συγκεκριμένα:

          • * Δεν λαμβάνει διαβαθμισμένες πληροφορίες ΝΑΤΟ για θέματα ασφάλειας.
          • * Δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ΝΑΤΟ-ΕΕ για θέματα ασφάλειας που αφορούν όλες τις χώρες της ΕΕ.
          • * Δεν μπορεί να αξιοποιήσει τη διάθεση στην ΕΕ του εδάφους της (λιμάνια, αεροδρόμια, Ραντάρ) για στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ, όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ (διαδικασία «Berlin+»).

          Στη PfP συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου (Ελβετία, Ρωσία, Ουκρανία κλπ).  Εξαίρεση αποτελεί μόνο η Κύπρος. Οι περιορισμοί, που τέθηκαν στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ, πηγάζουν από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Δεκεμβρίου 2002 στη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης, όπου καθορίστηκε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ ή της PfP και δεν έχουν υπογράψει συμφωνία ασφάλειας με το ΝΑΤΟ, δεν θα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις της ΕΕ όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ.

          Οι περιορισμοί που υφίσταται η Κύπρος στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ, επειδή δεν είναι μέλος της PfP, μειώνουν το γεωπολιτικό βάρος που έχει η Κύπρος για την ΕΕ, αφού δεν γίνεται πλήρης εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής αξίας της.

          Βρετανία – Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)

          Οι ΒΒ είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τα συμφέροντα της Βρετανίας, ιδιαίτερα εκείνα τα οποία συνδέονται με την ενέργεια και την ασφάλεια.

          Τα διεθνή γεγονότα των τελευταίων χρόνων αναβάθμισαν το ρόλο των ΒΒ (επιλογές στη διακίνηση της ενέργειας, ευρείας κλίμακος τρομοκρατικές ενέργειες, πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και Κεντρική Ασία).

          Οι ΒΒ χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη των στρατευμάτων της Βρετανίας και ΗΠΑ στις επιχειρήσεις στο Ιράκ και Αφχανιστάν, καθώς και της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη κρίση του Λιβάνου.

          Στα πλαίσια λύσης του Κυπριακού, η Βρετανία επιδιώκει ισχυροποίηση, εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των ΒΒ. Αυτό θα επιτευχθεί με αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους, για να εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου, και με λύση του Κυπριακού, η οποία να αποκλείει τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους. Λύση, η οποία να βασίζεται στην εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ που παραβιάζει την κυριαρχία και αυτονομία της ΚΔ.

          Επισημαίνεται, ότι η Βρετανία, όπως εξ άλλου και η Τουρκία, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους και θα το επετύγχανε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν.  Η Βρετανία, με το σχέδιο αυτό, επετύγχανε εδραίωση του καθεστώτος των ΒΒ (συμπληρωματικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, για να ισχυροποιηθεί με τη ψήφο του λαού), μεγαλύτερη πρόσβαση στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου (επαναχάραξη θαλασσίων ζωνών από ένα μόνο Άγγλο εμπειρογνώμονα),  κίνηση των πλοίων της στο θαλάσσιο χώρο των ΒΒ «για οποιοδήποτε σκοπό» και έθετε φραγμό στη δυνατότητα της Κύπρου να προσφεύγει σε διεθνή βήματα για επίλυση διαφορών με τη Βρετανία.

          ΗΠΑ

          Οι ΗΠΑ θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο «την λεωφόρο» που τους εισαγάγει μέσω των λιμένων και αεροδρομίων της στο ζωτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου έχουν στρατηγικά συμφέροντα που σχετίζονται κυρίως με την ενέργεια και την ασφάλεια (ιδιαίτερα το πρόβλημα της τρομοκρατίας).

          Η Ανατολική Μεσόγειος ελέγχεται από τη Τουρκία, το Ισραήλ και τη Βρετανία (ΒΒ), υπό τη στρατηγική ομπρέλα των ΗΠΑ.

          Τουρκία

          Επιδιώκει να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο, με:

          • * Εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης της, του μεγέθους της και της δημογραφικής ευρωστίας της.
          • * Προβολή της στρατιωτικής ισχύος της και, ιδιαίτερα, των αεροναυτικών δυνάμεων της και την αύξηση της αυτάρκειας της πολεμικής βιομηχανίας της.
          • * Έλεγχο της διακίνησης της ενέργειας προς την ΕΕ (πλέγμα αγωγών) και των υδάτων προς την Μέση Ανατολή (πλέγμα υδατοφρακτών στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη).
          • * Προώθηση ενός νεο-οθωμανικού εθνικισμού.
          • * Επιβολή ηγεμονικού ρόλου στις γειτονικές της χώρες (Ελλάδα, Αρμενία, Συρία, Ιράκ κλπ).
          • * Πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.
          • * Ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στο θαλάσσιο χώρο, μεταξύ Καστελλορίζου και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Ελλάδα

          Η ανατροπή του γεωπολιτικού δυναμικού προς όφελος της Τουρκίας, οδήγησε σε:

          • * Περιορισμό του ρόλου και της επιρροής της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο.
          • * Υποχωρητικότητα της Ελλάδος έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο, για ανατροπή του status quo.
          • * Φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου και αποδυνάμωση του αμυντικού άξονα μεταξύ των δύο χωρών.
          • * Επέκταση των αξιώσεων της Τουρκίας στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Καστελλορίζου-Κύπρου (Η φωνή του Θουκυδίδη αντηχεί από τα βάθη της Ιστορίας: «Ο ισχυρός προχωρεί, όσο του επιτρέπει η δύναμη του»). Δραστηριοποιείται με αεροναυτικές ασκήσεις, ασκήσεις έρευνας-διάσωσης, παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, χαράσσει αυθαίρετα την ΑΟΖ της σε βάρος της Ελλάδος και Κύπρου.

          Υπάρχει ανάγκη επαναφοράς της ισορροπίας του στρατιωτικού δυναμικού, ιδιαίτερα στη θάλασσα και τον αέρα, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Ελλάδα την επιθετικότητα της Τουρκίας και να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.  Αυτό θα προσδώσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος στην Ελλάδα, αφού η περιοχή αυτή αποτελεί ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.

          5.  Η Ασφάλεια στα πλαίσια Λύσης του Κυπριακού

          Γενικά

          Οι επιδιώξεις μας θα πρέπει να στοχεύουν προς δύο άξονες:

          • * Κατάργηση του υφιστάμενου Συστήματος Ασφάλειας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Αντικατάσταση του με νέο Σύστημα Ασφάλειας, το οποίο να διασφαλίζει την:

          – Ανεξαρτησία,

          – Εδαφική Ακεραιότητα,

          – Κυριαρχία,

          – Ασφάλεια των Πολιτών και

          – Προστασία των Εθνικών Συμφερόντων της Κύπρου.

          Υφιστάμενο Σύστημα Ασφάλειας

          Βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960, που επιβλήθηκαν στη Κύπρο για να της παραχωρηθεί περιορισμένη ανεξαρτησία.

          Λειτούργησαν καταστροφικά για τη Κύπρο. Οι εγγυήτριες δυνάμεις και κυρίως η Τουρκία τις εκμεταλλεύθηκαν για την προώθηση των συμφερόντων τους σε βάρος της Κύπρου.

          Η Τουρκία δίδει τη δική της ερμηνεία στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεως, περί μονομερούς επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων.  Υποστηρίζει, ότι της παρέχει το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης όπως έπραξε το 1964 (αεροπορικοί βομβαρδισμοί) και το 1974 (εισβολή).  Αυτό αντίκειται προς τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ 2(4), περί απειλής ή χρήσης βίας στις Διεθνείς Σχέσεις, και 53, που καθορίζει ότι μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί να εξουσιοδοτήσει στρατιωτική δράση.

          Ουσιαστικά είναι άκυρες, γιατί παραβιάζουν αρχές και καταναγκαστικούς κανόνες διεθνούς δικαίου (άρθρο 53 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών) και οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς επί 35 χρόνια (άρθρο 60 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).

          Είναι αναχρονιστικές και η διατήρηση τους θα αποτελεί μόνιμη πληγή.

          Νέο Σύστημα Ασφάλειας

          Είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη:

          • * Τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος (στοχοθεσία Τουρκίας).
          • * Την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας.
          • * Τη θέση της Κύπρου σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας.

          Πρέπει να βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

          • * Στη Δυνατότητα Αυτοάμυνας της Κύπρου.
          • * Στην πλήρη συμμετοχή της στην ΚΕΠΠΑ/ΕΕ.
          • * Στην ένταξη της σε περισσότερους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας.

          Η υιοθέτηση ενός νέου Συστήματος Ασφάλειας επιβάλλει:

          1)      Μη αποδοχή επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, απομάκρυνση των  ξένων στρατευμάτων και εποίκων, κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960.  Αν δεν καταργηθούν θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης.  Δεν μπορούμε να αναθέσουμε πάλιν «ρόλο προστάτη» στον σφαγέα και καταπατητή επί 35 χρόνια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας. Καμιά χώρα της ΕΕ δεν έχει εγγυητές και προστάτες.

          Η Τουρκική πλευρά στις συνομιλίες υποστηρίζει τη διατήρηση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960, ενώ η δική μας την κατάργηση τους.  Κατά την άποψη μου, η θέση μας για κατάργηση των Συνθηκών αποδυναμώνεται:

          • * Από το γεγονός ότι, η πλευρά μας υποστηρίζει αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους. Αυτό δημιουργεί κενό ασφάλειας, το οποίο θα εκμεταλλευθεί η Τουρκία για εμμονή στη διατήρηση των Συνθηκών.
          • * Από την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας την 5η Ιουνίου 2008 μεταξύ ΚΔ και ΗΒ, που περιλαμβάνει δέσμευση συμμόρφωσης προς τις Συνθήκες («The two Countries, reiterate their commitment to their respective obligations under the Treaties signed in 1960»). Οι Συνθήκες του 1960 περιλαμβάνουν τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (προσδιορίζει το καθεστώς των ΒΒ), τη Συνθήκη Εγγυήσεως (επεμβατικά δικαιώματα εγγυητριών δυνάμεων) και τη Συνθήκη Συμμαχίας (διατήρηση Τουρκικών και Ελληνικών στρατευμάτων στη Κύπρο).

          2)      Μη αποδοχή περιορισμών:

          • * Στα Κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στη θάλασσα και στον αέρα.
          • * Στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
          • * Στη διάθεση του εδάφους της για υποστήριξη διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

          Αυτοί οι περιορισμοί είχαν τεθεί και στο σχέδιο Ανάν και υποστηρίζονται και σήμερα από τη Τουρκία.

          3)      Διασφάλιση Αποτελεσματικού Συστήματος εφαρμογής της λύσης (επιστροφή εδαφών, προσφύγων, περιουσιών, αποχώρηση στρατευμάτων).

          4)      Πλήρη συμμετοχή της Κύπρου στο πυλώνα ΚΕΠΠΑ της ΕΕ.

          Αυτό προϋποθέτει ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (PfP) και υπογραφή Συμφωνίας Ασφαλείας με το ΝΑΤΟ.

          Η πλευρά μας δεν υιοθετεί αυτή τη θέση.  Κατά την άποψη μου είναι λανθασμένη επιλογή και πρέπει να αναθεωρηθεί, όπως ζήτησε και η Βουλή της Κύπρου κατά πλειοψηφία.

          5)      Διατήρηση από την Κύπρο του Δικαιώματος Αυτοάμυνας και διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη βούληση του Κυπριακού Κράτους.

          Το δικαίωμα της Αυτοάμυνας κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ και αποτελεί βασική παράμετρο της Συνθήκης της Λισσαβόνας.

          Στις συνομιλίες για τη λύση, η πλευρά μας συμφώνησε στην αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, θέση την οποία υποστηρίζουν η Τουρκία και Βρετανία.  Η Κύπρος να μην έχει Ένοπλες Δυνάμεις, να έχει μόνο Αστυνομία.

          Κατά την άποψη μου, αυτό θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας και επιβίωσης του Ελληνισμού στη Κύπρο. Είναι τόσα πολλά τα μειονεκτήματα, που δημιουργείται εύλογα η απορία πόσο σοβαρά μελετήθηκαν από τη πλευρά μας:

          • * Η γεωπολιτική διάσταση του θέματος. Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατιωτικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες Δυνάμεις.
          • * Το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας. Η Κύπρος βρίσκεται εγγύς της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής, από όπου ενδέχεται να προκύψουν ασύμμετρες απειλές κατά της ασφάλειας της Κύπρου, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (τρομοκρατία, διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόριο όπλων κλπ). Θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος, ανίσχυρο να ασκεί πλήρη εξουσία στην επικράτεια του σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και της Τουρκίας.
          • * Η Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο και η πολιτική της Βρετανίας για τις ΒΒ.

          Η αποστρατιωτικοποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και Βρετανίας που θα εκμεταλλεύονται μονοπωλιακά τη γεωστρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, πλησίον των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί την αποδεδειγμένη επεκτατική πολιτική της, που υλοποιείται συστηματικά και αδίστακτα με τελικό στόχο τον πλήρη έλεγχο και δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλεια της και τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

          Μια ανοχύρωτη Κύπρος, στο ζωτικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, εξυπηρετεί τη δικαιολόγηση της εσαεί παραμονής των ΒΒ, για την προάσπιση των συμφερόντων και των απαιτήσεων ασφαλείας της Δύσης.  Αν απομακρυνθούν οι ΒΒ και η Κύπρος είναι αφοπλισμένη, ποιος θα καλύψει αυτή την απαίτηση;

          • * Οι υποχρεώσεις της Κύπρου στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ και των δεσμεύσεων της Συνθήκης της Λισσαβόνας, που τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Δεκεμβρίου 2009 και αποτελεί πλέον ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το άρθρο 42 της Συνθήκης δεσμεύει τα κράτη μέλη να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητες τους και να παρέχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα τους σε κράτος μέλος που θα δεχθεί ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ.

          Αυτό σημαίνει ότι, για να νομιμοποιείται η βοήθεια των κρατών μελών της ΕΕ προς ένα άλλο κράτος που δέχεται ένοπλη επίθεση, θα πρέπει αυτό το κράτος να ασκήσει το δικαίωμα αυτοάμυνας στα πλαίσια του άρθρου 51.  Η αφοπλισμένη Κύπρος δεν θα μπορέσει να το πράξει χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          Γιατί θα πρέπει, με δική μας βούληση, να αποκλίνουμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να απολακτίσουμε την ομπρέλα ασφάλειας που μας προσφέρει η ΕΕ;

          · Η Δυνατότητα της Κύπρου:

          – Να ασκεί τα Κυριαρχικά Δικαιώματα της στη ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα (μπορεί π.χ. η αστυνομία να ελέγχει τον εναέριο χώρο και να χειρίζεται την αντιαεροπορική άμυνα και την παράκτια άμυνα;).

          – Να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα της.

          – Να εξασφαλίζει Συνθήκες Ασφάλειας στους πολίτες της.

          • * Οι επιπτώσεις από το γεγονός, ότι η Κύπρος θα είναι:

          – Το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.

          – Το μοναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί το δικαιώμα της αυτοάμυνας.  Υπάρχουν ελάχιστα κράτη στο κόσμο που δεν έχουν Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), κανένα όμως δεν υπάρχει που να στερείται το δικαίωμα να αποκτήσει, εάν το ίδιο κρίνει ότι χρειάζεται ΕΔ, με εξαίρεση βέβαια τα υπό κηδεμονία κράτη (προτεκτοράτα).

          Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλεια μας ποιος θα το πράξει;

          Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;  Ό,τι Ελληνικό περισώθηκε, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της ΕΦ και της ΕΛΔΥΚ.  Τα ψηφίσματα των ΗΕ για απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής παραμένουν ανεκτέλεστα για 35 χρόνια.

          Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Καρπασίας;  Μήπως η Συμφωνία της Γ’ Βιέννης του 1975;  Από 15.000 παρέμειναν σήμερα μόνο 200, λόγω των συνθηκών τρομοκρατίας και καταπίεσης που επέβαλε η Τουρκία στους ανυπεράσπιστους αδελφούς μας.  Ό,τι έπραξε στην Ίμβρο, την Τένεδο, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξανδρέττα.  Αυτό θα συνέβαινε και με τον Ελληνισμό της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με μια αφοπλισμένη και ανυπεράσπιστη Κύπρο σε καθεστώς ανασφάλειας υπό την ομηρία της Τουρκίας.  Αυτό θα συμβεί και σε μελλοντική λύση, αν δεν αποσύρουμε τις θέσεις μας.

          Το ερώτημα που τίθεται, δεν είναι «γιατί η πανίσχυρη Τουρκία και Βρετανία επιζητούν την αποστρατιωτικοποίηση του μικρού κράτους μας»; Το βασανιστικό ερώτημα είναι «γιατί το ζητούμε εμείς»!; Επιζητούμε να τελούμε εσαεί υπό την κηδεμονία της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Σο επιχείρημα «τι μπορούμε να κάνουμε έναντι της πανίσχυρης Τουρκίας», η απάντηση είναι:

          Οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες και λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντα τους.  Υπολογίζουν μόνο το κόστος, που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός κι αν είναι. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο όλες οι χώρες έχουν ΕΔ και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία.

          Στο επιχείρημα ότι «σε μια λύση η Τουρκία δεν θα είναι αντίπαλος», την απάντηση δίδει η γνώση της αμετακίνητης στοχοθεσίας της Τουρκίας για τη Κύπρο, όπως επαναβεβαιώνεται περιοδικά από το ΣΕΑ.

          Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» σημειώνει, ότι «η Τουρκία πρέπει να έχει ρόλο στη Κύπρο λόγω της στρατηγικής θέσης της, ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα έχει υπήρχε κανένας Τούρκος στο νησί» (σελ. 179).

          Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη, αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης, όπως θα κατέρρεε εκείνο του σχεδίου Ανάν.  Είχαν ως υπόβαθρο, ένα προβληματικό σύστημα ασφάλειας, βασισμένο στην απαράδεκτη στρατηγική των προτεκτοράτων, που επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες στις αδύνατες.

          Ας μη βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα, ότι θα αναθέσουμε σε άλλους την ασφάλεια μας, ότι θα αναλάβουν άλλοι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειας μας.  Ουδείς θα το πράξει χωρίς οφέλη και χωρίς σοβαρές συνέπειες στην αυτονομία και κυριαρχία μας.

          Είναι αναγκαίο, να αναθεωρήσει η πλευρά μας τη θεση για αποστρατιωτικοποίηση και να αποσύρει την πρόταση.  Είναι αυτοκτονία να θυσιάζουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατιωτικοποίηση της Τουρκίας, αλλά «το ενδεχόμενο, να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο (δηλαδή να αποσύρει τις ΤΔΚ)».

          Τίθενται τα ερωτήματα:

          Τι ανταλλάγματα πήραμε για την αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, που αποτελεί επιδίωξη της Τουρκίας και Βρετανίας;

          Το κεφάλαιο της Ασφάλειας, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση, περιλαμβάνει και άλλα θέματα:

          – Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960,

          – Απομάκρυνση ξένων στρατευμάτων και εποίκων,

          – Συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ,

          – Διασφάλιση αποτελεσματικής μεθόδου εφαρμογής της λύσης.

          Γιατί απομονώθηκε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση του συνολικού πακέτου της Ασφάλειας;

          Εξασφαλίσαμε την κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960 και την απομάκρυνση των κατοχικών δυνάμεων και εποίκων;

          Είναι άγνωστες οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, αφού δεν γνωρίζουμε αν συζητήθηκε επίσημα το πακέτο της Ασφάλειας, στο οποίο αναπόφευκτα εμπλέκονται οι Εγγυήτριες Δυνάμεις.

          Αυτό που γνωρίζουμε, είναι η επιβεβαίωση του προέδρου της ΚΔ την 20η Νοεμβρίου 2009, ότι συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, σε σχόλιο του επί δημοσιευμάτων της Τουρκικής εφημερίδας Huriyet.  Δήλωσε, ότι η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει στρατό, αλλά μόνο Αστυνομία.

          Δεν είναι ανησυχητικό, ότι το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους είναι ίσως η μοναδική πρόταση της πλευράς μας, για την οποία συμφωνούν Τουρκία και Βρετανία, χωρίς να προβάλλουν ενστάσεις όπως για όλα τα άλλα κεφάλαια;  Τόσο εύκολο είναι το κεφάλαιο της Ασφάλειας;

          Η πλευρά μας από καιρού υποστηρίζει τη θέση της πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Κυπριακού Κράτους.  Υπάρχουν επί τούτου και ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, όπως εκείνη του 1989 (30 Ιανουαρίου), όπου όλα τα κόμματα συμφώνησαν σ’ αυτή τη λανθασμένη και επικίνδυνη, κατά την άποψη μου, επιλογή.

          Ίσως είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίο δεν υπήρχε ανάλογη ευαισθησία, προβληματισμός και αντίδραση του πολιτικού κόσμου, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε για τα άλλα κεφάλαια των συνομιλιών, όπως διακυβέρνηση, περιουσίες, έποικοι.

          Φαίνεται ότι γίνεται επανεκτίμηση του θέματος και είναι πολύ ενθαρρυντικό, ότι την 1η Δεκεμβρίου 2009 (ημέρα ενεργοποίησης της Συνθήκης της Λισσαβόνας) υπήρξε για πρώτη φορά δημόσια αντίδραση από τα πολιτικά κόμματα, πλην του κυβερνώντος.

          Προβλήθηκε στο Λαό, ότι η αποστρατιωτικοποίηση που προτείνουμε δεν αφορά μόνο τα ξένα στρατεύματα, αλλά και του ίδιου του Κράτους μας, με δυσμενείς συνέπειες για την ασφάλεια.  Αν έγινε μια λανθασμένη επιλογή στο παρελθόν, είναι προς το συμφέρον μας να επιμένουμε σ’ αυτή;

          Ο πολιτικός κόσμος και τα οργανωμένα σύνολα πρέπει να ασκήσουν την επιρροή τους, για να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αφοπλισμού του Κράτους  μας. Αν δεν το πράξουμε, θα οδηγηθούμε σε λύση με σαθρό υπόβαθρο ασφάλειας, όπου ο Ελληνισμός της Κύπρου θα τηρείται σε κατάσταση «σιωπής των αμνών», σε αναμονή του αφανισμού του.

          6.  Δυσχέρειες στο κεφάλαιο Ασφάλεια

          Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας, όπως το περιγράψαμε, προσκρούει σε δύο σκοπέλους:

          • * Η Τουρκία εμμένει στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, που επιτυγχάνεται με τη διατήρηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
          • * Οι Τουρκοκύπριοι (Τ/Κ) στις συνομιλίες υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, σε βάρος εκείνων της Κύπρου. Όπως συνέβη και στο σχέδιο Ανάν (Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, Έρευνα-Διάσωση, Συνθήκη Μοντρέ, Διμερείς Συμφωνίες Τουρκίας-ψευδοκράτους κλπ).

          Η στάση των Τ/Κ δυνατόν να οφείλεται στη πίεση που ασκούν οι ΤΔΚ και οι έποικοι.  Αλλά και οι ΤΔΚ και έποικοι να αποσυρθούν, δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η συμπεριφορά τους, αφού συρρικνώθηκαν πληθυσμιακά και πλειοψηφούν οι έποικοι που πήραν την «Τ/Κ υπηκοότητα».  Η στάση τους στις συνομιλίες «να υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου» δημιουργεί σοβαρά αδιέξοδα.

          Η δημιουργία ενός κοινού κράτους με μια κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, προϋποθέτει όπως οι δύο κοινότητες μοιράζονται κοινά συμφέροντα και αυτό δεν συμβαίνει. Το βλέπουμε να διαχέεται σε όλα τα κεφάλαια των συνομιλιών, όπου στις απόψεις των δύο πλευρών υπάρχει έντονη συγκρουσιακή σχέση, έλλειψη εμπιστοσύνης και κοινού οράματος. Αυτό οδηγεί σε πολύπλοκες και μη δοκιμασμένες ρυθμίσεις και μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, που προοιωνίζουν αναρίθμητα αδιέξοδα, αφού παραβιάζεται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων.

          7.  Συμπέρασμα

          Συμπερασματικά, μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στο θέμα της Ασφάλειας προϋποθέτει:

          • * Να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους. Το Δικαίωμα αυτοάμυνας είναι απαραβίαστο και αναφαίρετο. Το δικαιούται και ο Ελληνισμός της Κύπρου, όπως όλοι οι ελεύθεροι λαοί. Είναι απαραίτητο εφόδιο για την επιβίωση του. Δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες.
          • * Να αγωνισθούμε, εκμεταλλευόμενοι και την ιδιότητα μας ως κράτος μέλος της ΕΕ για να πιεσθεί η Τουρκία:

          – Να εγκαταλείψει τις επεκτατικές βλέψεις της επί της Κύπρου.

          – Να αποσύρει τις ΤΔΚ και τους εποίκους.

          – Να αναγκασθεί σε κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

          Αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει να αποτελούν τις κόκκινες γραμμές μας για την Ασφάλεια, που αποτελεί με βάση και την εμπειρία της Παγκόσμιας Ιστορίας το θεμέλιο της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης.

          Αν παραβιάσουμε αυτές τις γραμμές, πιστεύω ότι δεν θα έχουμε ελπίδα επιβίωσης.

          ΝΑΤΟϊκές οι Βρετανικές Βάσεις που αποδέχεται ο Χριστόφιας 01/12/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in BIG BROTHER, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , , , , , ,
          comments closed
          Αφίσα της Προοδευτικής (φοιτητική παράταξη του ΑΚΕΛ) στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νοέμβρης 2007 [πηγή φωτογραφίας: proodeftiki-athinas.gr]

          Όχι στο (θα)ΝΑΤΟ – Ναι στις βάσεις του (θα)ΝΑΤΟυ!
          Αφίσα της Προοδευτικής (φοιτητική παράταξη του ΑΚΕΛ)
          στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νοέμβρης 2007.

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «ΝΑΤΟϊκές οι Βρετανικές Βάσεις που αποδέχεται ο Χριστόφιας»
          01 Δεκεμβρίου 2009
          Συντακτική Ομάδα

          Στο άρθρο της στη ‘Σημερινή’ [01/12/2009], η ερευνήτρια Φανούλα Αργυρού τεκμηριώνει, οριστικά πλέον,  την ΝΑΤΟϊκή διάσταση των Βρετανικών Βάσεων. Τα αποσπάσματα από τα έγγραφα του Foreign Office μιλούν ξεκάραρα: «Το είδος ορισμένων άκρως εμπιστευτικών ΝΑΤΟϊκών πληροφοριών, η συγκεκριμένα αξία τους για τις ΗΠΑ και εμάς αποκλειστικά εντός του ΝΑΤΟ, η γεωγραφική θέση της Κύπρου και η ίδια η πραγματική σταθερότητα που προσφέρουν οι βάσεις σε μια νήσο τόσο σημαντικά τοποθετημένη στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όλα αυτά μαζί κάνουν τη βρετανική παρουσία μας εδώ όχι μικρής σημασίας για το ΝΑΤΟ».

          Αυτές λοιπόν είναι οι Βρετανικές Βάσεις έξω από τις οποίες διαδήλωσαν οι Κύπριοι ουκ ολίγες φορές, με πρωτοπόρους το ΑΚΕΛ και τους νεολαίους του. «Πάγια» πολιτική του ΑΚΕΛ είναι -δήθεν- η αντίσταση στην ένταξη της Κύπρου στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (ο οποίος θεωρείται «προθάλαμος του ΝΑΤΟ»), διάλυση του ίδιου του ΝΑΤΟ, αλλά και η απόσυρση των Βάσεων.

          Φυσικά όταν ο ίδιος ο νυν Πρόεδρος διαδήλωνε έξω από τις Βάσεις, και όταν απευθυνόταν στα κυπριακά τηλεοπτικά συνεργεία, ή μιλούσε ενώπιον πλήθους Κυπρίων, ο Δημήτρης Χριστόφιας κατάγγελνε συνεχώς «τη βρετανική πολιτική ως υπονομευτική της κυπριακής κυβέρνησης και της Κυπριακής Δημοκρατίας» και δεν παρέλειπε να σημειώσει πως «η Βρετανία έχει καταστεί και αποδειχθεί ο κακός δαίμονας της Κύπρου» [‘Νοητική Αντίσταση’ 06/02/2008].

          Οι Βρετανικές Βάσεις λοιπόν δεν πρόκειται να φύγουν. «Ουδέποτε» που είπε και ο Χόπκινσον. Και η πλήρης νομιμοποίηση και μονιμοποίηση τους θα γίνει επί Προεδρίας του “αντιιμπεριαλιστικού” ΑΚΕΛ, με τις ευλογίες της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και κατά παράβαση μάλιστα της κοινής ανακοίνωσης του Εθνικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 18/09/2009 για οριστική απομάκρυνση του αποικιοκρατικού αυτού περιττώματος.

          Αλλά γιατί απορείτε; Μήπως δεν είναι το ΑΚΕΛ που συνωμοτούσε με τον Κληρίδη και τους Εγγλέζους από το Νοέμβριο του 1974 για επιβολή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στον Μακάριο; Μήπως είναι ψέμα πως η ένοχη κυπριακή Δεξιά πανηγυρίζει για το «κοινό μέτωπο» Χριστόφια-Εγγλέζων; Ή μήπως να ξεχάσουμε πως ο Πρωθυπουργός του βρετανικού Ιμπεριαλισμού έγραψε αποκλειστικό και πρωτοσέλιδο άρθρο στην ‘Χαραυγή’ με το οποίο μας διαβεβαίωσε πως οι στρατιωτικές Βάσεις των Βρετανών θα μείνουν μια για πάντα στο νησί;

          Το πιο γελοίο φυσικά είναι οι αφίσες, τα πανό και οι φτηνές και αστείες μαζώξεις των «αριστερών» νεολαίων του ΑΚΕΛ (ΕΔΟΝ, Προοδευτική) που ξελαρυγγιάζονται κατά του ΝΑΤΟ, τη στιγμή που ο Πρόεδρος του κόμματος τους αποδέχεται την παραμονή των Βρετανικών ΝΑΤΟϊκών Βάσεων στο νησί!

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          Αυτοκόλλητο της Προοδευτικής (φοιτητική παράταξη του ΑΚΕΛ) στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νοέμβρης 2007 [πηγή φωτογραφίας: proodeftiki-athinas.gr]

          Όχι στο (ΘΑ)ΝΑΤΟ – Κούφια λόγια για συγκομιδή ψήφων…
          Αυτοκόλλητο της Προοδευτικής (φοιτητική παράταξη του ΑΚΕΛ), 2007

          ‘Σημερινή’
          «ΝΑΤΟϊκές οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο»
          01 Δεκεμβρίου 2009
          Φανούλα Αργυρού*

          Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν καθαρά το ΝΑΤΟ. Αυτό αντιβαίνει και παραβιάζει τη συμφωνία και πρόνοιες της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης. Όμως οι Βρετανοί, επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και επειδή οι εκάστοτε κυπριακές κυβερνήσεις, κάθε φορά που προκύπτει θέμα, αρνούνται έντονα μέχρι σήμερα ότι οι βρετανικές βάσεις έχουν σχέση με το ΝΑΤΟ, υπήρξαν πολύ προσεκτικοί να μην αναφέρουν ότι ορισμένες διευκολύνσεις στο νησί τις διαχειρίζονται για λογαριασμό του ΝΑΤΟ.

          Ομολογία
          Τα δύο πιο κάτω αποσπάσματα από έγγραφα του Υπ. Άμυνας ξεκαθαρίζουν οριστικά πια την αλήθεια, σε σχέση με το επίμαχο θέμα της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην Κύπρο. Όταν, λοιπόν, το περιφερειακό Αρχηγείο του ΝΑΤΟ (COS AFSOUTH) ζήτησε τη χρήση των βάσεων για λογαριασμό χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, οι επικεφαλής του Υπ. Άμυνας για το Κυπριακό έδωσαν τις πιο κάτω οδηγίες, ως προς το πώς να απαντηθεί το αίτημα του ΝΑΤΟ.

          Έγγραφο του Υπ. Άμυνας, με τίτλο «Η χρήση των περιοχών των κυρίαρχων βάσεων από το ΝΑΤΟ», ημερομηνίας 18 Οκτωβρίου 1977, έγραφε:

          «…Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αρνείται έντονα κάθε εισήγηση ότι οι βρετανικές κυρίαρχες βάσεις είναι βάσεις του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτόν το λόγο είμαστε προσεκτικοί ποτέ να μην αναφέρουμε ότι ορισμένες από τις διευκολύνσεις (στο νησί) χρησιμοποιούνται από ‘μάς για λογαριασμό του ΝΑΤΟ.

          Το να επιτρέψουμε τη χρήση των βρετανικών κυρίαρχων βάσεων από άλλες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ θα χρειάζεται την επαναδιαπραγμάτευση της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης του 1960, η οποία μαζί με την Ανταλλαγή των Επιστολών, καθόρισαν ότι οι β.κ.βάσεις και οι καθορισμένες περιοχές (retained sites) που χρησιμοποιούμε είναι για συγκεκριμένη χρήση από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου.

          Αυτές οι συμφωνίες υπογράφτηκαν από την κυβέρνηση της Α. Μεγαλειότητος, τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, και τους ηγέτες των κοινοτήτων των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκ μέρους της Δημοκρατίας της Κύπρου. Θα εκτιμάτε ότι οι σχέσεις μεταξύ ορισμένων που έχουν συν-υπογράψει τις Συνθήκες είναι τέτοιες, που δεν θα θέλαμε να αποπειραθούμε να επαναδιαπραγματευθούμε τους όρους της Συνθήκης αυτή τη στιγμή. Παρ’ όλον ότι οι β.κ.βάσεις είναι κυρίαρχη περιοχή, θα ήταν αδιανόητο να αγνοήσουμε τους όρους της Συνθήκης και να επιτρέψουμε στο ΝΑΤΟ να χρησιμοποιεί τις β.κ.βάσεις, καθώς στην πρακτική θα ήταν δύσκολο να τις χρησιμοποιούμε δίχως την καλή θέση της κυπριακής κυβέρνησης ή του τοπικού πληθυσμού.

          Εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι αυτή ταύτη η παρουσία μας στην Κύπρο είναι κύριος παράγων, που προσφέρει σταθερότητα στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

          Αν βοηθά, έχετε άδεια να χρησιμοποιείτε το λεκτικό της πιο κάτω δήλωσης:

          5. «Η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης του 1960 παραχώρησε κυριαρχικά δικαιώματα για τις βρετανικές κυρίαρχες βάσεις και καθορισμένες περιοχές (retained sites) στην Κύπρο της κυβέρνησης της Α.Μεγαλειότητος για συγκεκριμένη χρήση του Ηνωμένου Βασιλείου. Συμφωνία για αλλαγή των όρων της Συνθήκης για χρήση από τρίτο μέρος, όπως το ΝΑΤΟ, θα πρέπει να δοθεί από τις κυβερνήσεις των Κύπρου, Ελλάδας, Τουρκίας και Η.Β. Θα χρειαστεί επίσης η διαβούλευση και με άλλες χώρες-μέλη της Συμμαχίας».

          Ένα μήνα αργότερα υπήρξε αντίδραση προς το λεκτικό της πιο πάνω παραγράφου από άλλον, ανώτερο αξιωματούχο της Αεροπορίας. Αναφερόμενος σ΄αυτήν με έγγραφο/ενημέρωση προς διάφορα τμήματα του Υπ. Άμυνας, ημερ. 17 Νοεμβρίου 1977, ο Wing Commander N. J. G. Hodnett ζητούσε διόρθωση του λεκτικού, αποκαλύπτοντας ακόμα περισσότερα:

          «Παρ’ όλον ότι συμφωνώ απόλυτα με το λεκτικό που εγκρίθηκε για χρήση στην παράγραφο 5, πιστεύω ότι στις μετέπειτα παραγράφους πρέπει να δώσετε στο περιφερειακό Αρχηγείο του ΝΑΤΟ (COS AFSOUTH) ακόμα λίγες πληροφορίες για τις δραστηριότητές μας στην Κύπρο.
          Καθώς γνωρίζετε, το ραντάρ στο Τρόοδος χρηματοδοτείτο εν μέρει από το ΝΑΤΟ, όπως ήσαν και οι εγκαταστάσεις στο Ακρωτήρι Γκρέκο, μέσω του οποίου αμυντικές πληροφορίες από το Τρόοδος μετεφέροντο στο σύστημα του ΝΑΤΟ στην Τουρκία. Επομένως, εισηγούμαι να ξαναγραφτεί η παράγραφος ως εξής:

          «Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει από καιρό εις καιρό (για πολιτικούς λόγους) έντονα αρνηθεί οποιαδήποτε εισήγηση ότι οι β.κ.βάσεις είναι βάσεις του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτόν το λόγο πάντοτε είμαστε προσεκτικοί να μην αναφερόμαστε στη χορήγηση από το ΝΑΤΟ και τις δραστηριότητες κάποιων μονάδων στο νησί».

          Το περιφερειακό Αρχηγείο του ΝΑΤΟ (COS AFSOUTH) αναμφίβολα γνωρίζει ότι συμφωνήσαμε στη χρήση του Ακρωτηρίου από αεροπλάνα τριών χωρών-μελών του ΝΑΤΟ τον περασμένο χρόνο – των ΗΠΑ, Καναδά και Νορβηγίας. Η χρήση των δύο τελευταίων υπήρξε αποκλειστικά για υποστήριξη της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει να αναγνωριστεί ότι επιτρέπουμε αεροπλάνα από χώρες του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιούν το Ακρωτήρι, όταν οι περιστάσεις δεν δημιουργούν πολιτικές ευαισθησίες….».

          «Η παρουσία μας εδώ είναι παρουσία για το ΝΑΤΟ»
          Στις 15 Ιουνίου 1978, ο Major General W. R. Taylor, Διοικητής των βρετανικών δυνάμεων στην Κύπρο (ο οποίος είχε πρόσφατα μετατεθεί στην Κύπρο), με επιστολή του προς τον Αρχηγό Επιτελείου στο Υπ. Άμυνας στο Λονδίνο, Marshal Sir Neil Cameron, επιβεβαιώνει την παρουσία του ΝΑΤΟ στο νησί και αποκαλύπτει ότι αρχές του 1978 είχαν γίνει κρίσιμες συζητήσεις για το μέλλον της Κύπρου στο Λονδίνο. Υπονοεί ότι τότε κάπου είχαν πέσει έξω στους υπολογισμούς τους.

          Ο κατασκοπευτικός ρόλος των εγκαταστάσεων στον Άγιο Νικόλαο

          Ο Διοικητής των βρετανικών δυνάμεων σημειώνει ότι τις κρίσιμες μέρες αρχές του χρόνου, όταν συζητούσαν το μέλλον της Κύπρου στο Λονδίνο, οι ίδιοι δεν ήσαν αρκετά ενημερωμένοι, όπως ανακάλυψε με την κάθοδό του στο νησί, πόσω μάλλον οι υφυπουργοί και υπουργοί. Οι oποίοι σίγουρα δεν γνωρίζουν τι πράγματι υπάρχει στην Κύπρο σε σχέση με την περισυλλογή μυστικών πληροφοριών και υπογραμμίζει ότι είναι αυτές οι λεπτομέρειες που θα αποφασίσουν το θέμα της παραμονής τους στην Κύπρο, και την πιθανότητα μετακίνησης της βάσης της Δεκέλειας εντός προβλεπτού χρονοδιαγράμματος. Στη συνέχεια γράφει υπογραμμίζοντας:

          «Δεύτερον, η παρουσία μας στην Κύπρο είναι παρουσία για το ΝΑΤΟ, οτιδήποτε και να διαλέγουμε να λέμε στην Αμυντική Έκθεση κάθε Φεβρουάριο, ή ότιδήποτε δεν είναι πολιτικά σωστό να παραδεχθούμε στην κυπριακή κυβέρνηση και τον τοπικό Τύπο. Αυτά τα πολύ ευαίσθητα και μοναδικά συστήματα περισυλλογής πληροφοριών (που ανέφερα πιο πάνω) έχουν έναν κύριο ρόλο – ονομαστικώς να πληροφορούν εμάς και τους Αμερικανούς για τους εχθρούς του ΝΑΤΟ, και μόνο σε δεύτερο ρόλο του ΣΕΝΤΟ και τον τρίτο κόσμο της περιοχής. Το είδος ορισμένων άκρως εμπιστευτικών ΝΑΤΟϊκών πληροφοριών, η συγκεκριμένα αξία τους για τις ΗΠΑ και εμάς αποκλειστικά εντός του ΝΑΤΟ, η γεωγραφική θέση της Κύπρου και η ίδια η πραγματική σταθερότητα που προσφέρουν οι βάσεις σε μια νήσο τόσο σημαντικά τοποθετημένη στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όλα αυτά μαζί κάνουν τη βρετανική παρουσία μας εδώ όχι μικρής σημασίας για το ΝΑΤΟ. Γι΄ αυτό η πεποίθησή μου είναι όπως το Υπ. Άμυνας παύσει να ταξινομεί την Κύπρο ως προτεραιότητα 2 μεταξύ της Belize και του Brunei, ως αποικιακές κατάλοιπες υποχρεώσεις και στα έγγραφα πολιτικής του Υπ. Άμυνας η Κύπρος, απ’ εδώ κι εμπρός, να θεωρείται τουλάχιστον ως προτεραιότητα 1 ½ – σίγουρα του ΝΑΤΟ, αν και δεν είναι μέρος της κύριας Κεντρικής Περιοχής ή των Ανατολικών Ατλαντικών Επιχειρήσεων…».

          * Η Φανούλα Αργυρού είναι ερευνήτρια – δημοσιογράφος, πρόσφυγας από την κατεχόμενη Λευκωσία και ζει στο Λονδίνο. Είναι συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων “Από την Ένωση στην Κατοχή” και “Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού” (εκδόσεις Γερμανός, 2004).

          Η Δεξιά πανηγυρίζει για το «κοινό μέτωπο» Χριστόφια-Εγγλέζων 22/11/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
          Tags: , , , , , ,
          comments closed

          Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Την ίδια ημέρα που ο αντικατοχικός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ υπερασπίζεται τις αξίες και τους αγαθούς σκοπούς του αντιαποικιοκρατικού αγώνα της ΕΟΚΑ [‘Πολίτης’ 11/11/2009], το πρωτοσέλιδο της νεοφιλελεύθερης ‘Αλήθειας’ [11/11/2009], της εφημερίδας που πρόσκειται στον Δημοκρατικό Συναγερμό (ο οποίος εκφράζει, δήθεν, τους εθνικόφρονες και της ΕΟΚΑ), πανηγυρίζει που ο «κομμουνιστής», «αντιιμπεριαλιστής» Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει συμπτύξει «κοινό μέτωπο» με τους ιμπεριαλιστές, τους αποικιοκράτες και τους «κακούς δαίμονες», όπως τους είχε αποκαλέσει ο ίδιος στο παρελθόν, Εγγλέζους. Το κορυφαίο σημείο είναι που η εφημερίδα θεωρεί πως η συμμαχία με τους Βρετανούς (παρά με τους Γαλλογερμανούς) είναι προς το συμφέρον της Κύπρου!

          Έγραφε η ‘Νοητική Αντίσταση’ στις 06/02/2008: «Όταν ο ΓΓ του ΑΚΕΛ απευθύνεται στα κυπριακά τηλεοπτικά συνεργεία, ή μιλά ενώπιων Κυπρίων, καταγγέλει συνεχώς «τη βρετανική πολιτική ως υπονομευτική της κυπριακής κυβέρνησης και της Κυπριακής Δημοκρατίας» και δεν παραλείπει να σημειώσει πως «η Βρετανία έχει καταστεί και αποδειχθεί ο κακός δαίμονας της Κύπρου» [ΚΥΠΕ, 07/02/2005].

          » Παρόμοιες δηλώσεις κατά της βρετανικής πολιτικής έχει κάνει και στο παρελθόν ο Δημήτρης Χριστόφιας, πάντα ενώπιον του κοινού που θα ήθελε να ακούσει αυτά τα πράγματα. Στην ιστοσελίδα μάλιστα του εκλογικού του επιτελείου, Christofias.com.cy, βρίσκουμε και φωτογραφία του Δημήτρη να συμμετέχει σε διαδήλωση καταδίκης στις Βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου»

          Οι Βρετανικές Βάσεις λοιπόν δεν πρόκειται να φύγουν. «Ουδέποτε» που είπε και ο Χόπκινσον. Και η πλήρης νομιμοποίηση και μονιμοποίηση τους θα γίνει επί Προεδρίας του «αντιιμπεριαλιστικού» ΑΚΕΛ, με τις ευλογίες της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και κατά παράβαση μάλιστα της κοινής ανακοίνωσης του Εθνικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 18/09/2009 για οριστική απομάκρυνση του αποικιοκρατικού αυτού περιττώματος.

          Αλλά γιατί απορείτε; Μήπως δεν είναι το ΑΚΕΛ που συνωμοτούσε με τον Κληρίδη και τους Εγγλέζους από το Νοέμβριο του 1974 για επιβολή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στον Μακάριο; Γιατί να έχουν αλλάξει τα πράγματα τώρα;

          'Αλήθεια' 11/11/2009

          ‘Αλήθεια’ 11/11/2009

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Η βρετανική πανουργία για να δεχθούμε τις τουρκικές απαιτήσεις»
          22 Νοεμβρίου 2009
          Φανούλα Αργυρού (ερευνήτρια – δημοσιογράφος, Λονδίνο)

          Στο ανακοινωθέν που εξέδωσε το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας μετά την συνάντηση Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν και του Κύπριου προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στςι 11 Νοεμβρίου, 2009 στο Λονδίνο,  το κυριότερο σημείο είναι η…γενναιόδωρη προσφορά του Ηνωμένου Βασιλείου να μας δώσει (πίσω) 45% εδάφους των βρετανικών βάσεων υπό τον όρο όμως ότι θα φθάσουμε επιτυχώς σε λύση.

          «Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιβεβαίωσε», γράφει το ανακοινωθέν, «ότι η προσφορά της Βρετανίας κοινοποιήθηκε στα Ηνωμένα ΄Εθνη, και που θα γίνει προς μια ενωμένη Κύπρο σε περίπτωση λύσης. Θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι θα γίνει αυτή η γή. Η μεταβίβαση αυτής της γής δεν θα ενοχλήσει την λειτουργία των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων. Το μήνυμα στους δύο Κύπριους ηγέτες σήμερα είναι: Γίνετε τολμηροί, γίνετε θαρραλέοι. Το Η.Β θα σας υποστηρίξει»

          Σημειώνεται ότι η προσφορά αυτή είναι παρόμοια με εκείνη που είχε προβληθεί και το 2003 υπό τον όρο θα δεχόμασταν το Σχέδιο Ανάν.

          Πρώτον, από την προσφορά αυτή εγείρονται ορισμένα σοβαρά ερωτήματα. Υπονοείται από το ανακοινωθέν  η επιστροφή του 45% του εδάφους που σήμερα κρατάνε οι Βρετανοί ως βάσεις θα επιστραφεί (μεταβιβαστεί λένε αυτοί) όχι στην Κυπριακή Δημοκρατία του σήμερα αλλά στην …νέα ομόσπονδη δημοκρατία (Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία) που θα δημιουργηθεί με το (αν και εφόσον) νέον μόρφωμα που θα αποκαλείται  ‘λύση’ . Για την αποδοχή της οποίας ο κ. Γκόρτον Μπράουν καλεί τους δύο Κύπριους ηγέτες να γίνουν τολμηροί και θαρραλέοι και υπόσχεται να σταθεί στο πλευρόν τους και να τους υποστηρίξει!

          Δεύτερον, και πάλιν, αφού δεν τονίζει ρητά και ξεκάθαρα ότι το 45% θα επιστραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία διεθνώς αναγνωρισμένη σήμερα,  σαφώς τονίζει ότι η ‘μεταβίβαση’ της γης εφόσον γίνει θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι να την κάνουν. Στα διάφορα δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου που είδαν το φως της δημοσιότητας σήμερα Πέμπτη, γίνονται και υπενθυμίσεις ότι η μία βρετανική βάση βρίσκεται στο ‘νότο’ (Ακρωτήρι) ενώ η άλλη (Δεκέλεια) γειτνιάζει με τα κατεχόμενα.

          Τρίτον, φαίνεται ενσυνείδητα ξεχνούν οι Βρετανοί (αλλά προφανώς και δικοί μας) ότι η γη αυτή δεν ήταν ποτέ δική τους για να μας την επιστρέψουν ή να την χρησιμοποιούν ως μέσον εκβιασμού ή διαπραγμάτευσης του πάρε-δώσε. Δεν έχουν τίτλους ιδιοκτησίας της γης αυτής οι Βρετανοί αλλά Κύπριοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως αν πράγματι εννοούν αυτά που υπόσχονται με πανουργία οι Βρετανοί, θα πρέπει να το κάνουν πράξη σύμφωνα με την  δέσμευση που έδωσαν το 1959 στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. ΄Οταν δηλαδή δεν θέλουν πλέον τις βάσεις αυτές, να τις επιστραφούν στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στην νέα ‘Ενωμένη Ομόσπονδη Δημοκρατία’ των δύο συνιστώντων στέιτς που θα προκύψει αν και εφόσον.

          Αλλά, η αλήθεια είναι άλλη βέβαια: Εδώ και δεκαετίες προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τις βάσεις τις οποίες δεν χρειάζονται πλέον (εκτός από ένα μικρό μέρος) και δεν γνωρίζουν πως να το κάνουν. Εφόσον δεν θέλουν να κακοφανίσουν τους Τούρκους που δεν τους θέλουν να επιστρέφουν τα εδάφη αυτά στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Για τούτο θα επανέλθωμεν σύντομα.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Τι δήλωσαν Χριστόφιας και Μπράουν μετά τη συνάντησή τους»
          12 Νοεμβρίου 2009

          Ο πρόεδρος Χριστόφιας κατήγγηλε την Τουρκία ως υπεύθυνη για την έλλειψη επαρκούς προόδου στις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι δεν υλοποίησε τις δεσμεύσης της προς την ΕΕ.

          Σύμφωνα με γραπτή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση 45 λεπτών ο πρόεδρος Χριστόφιας ενημέρωσε τον κ.Μπράουν για τις διαπραγματεύσεις και τον πληροφόρησε ότι επιτεύχθηκε κάποια πρόοδος στους τομείς της διακυβέρνησης και των θεμάτων της ΕΕ. Ωστόσο, πρόσθεσε, στον τομέα της οικονομίας η πρόοδος είναι ελάχιστη ενώ ουδεμία πρόοδος έχει σημειωθεί στον τομέα των περιουσιών, της ασφάλειας, του εδαφικού και του θέματος των εποίκων. Ο πρόεδρος Χριστόφιας επεσήμανε ότι ο χρόνος εξαντλήται για την Τουρκία και έιναι προς το δικό της συμφέρον να υποβοηθήσει στην επίλυση του κυπριακού.

          Αναμένουμε πρόσθεσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα συνδράμει στη βάση των προνειών του μνημονείου συναντίληψης που υπογράφηκε μεταξύ Βρετανίας και Κύπρου τον Ιούνιο του 2008 προς την κατεύθυνση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης του κυπριακού. Η κυπριακή κυβέρνηση χαιρέτησε την απόφαση της Βρετανίας προς τα Η.Ε σχετικά με μέρους του εδάφους των Βρετανικών βάσεων δήλωσε ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας μετά τη συνάντησή του χθες το απόγευμα στο Λονδίνο με το Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρτον Μπράουν.

          Ικανοποίηση για τη συνάντηση εξέφρασε ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτον Μπράουν. σε γραπτή δήλωσή του ο κ.Μπράουν σημειώνει ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει επιδείξει πολύ μεγάλο θάρρος και αποφασιστικότητα για την επίτευξη προόδου, προσθέτοντας ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων είναι δεσμευμένοι για την εξεύρεση λύσης. Αναφέρει ακόμη, ότι προέτρεψε τον πρόεδρο Χριστόφια να αξιοποιήσει τη μοναδική ευκαιρία για την εξεύρεση λύσης προς όφελος όλων των Κυπρίων. Ο κ.Μπράουν τονίζει ότι είναι σημαντικό η λύση να είναι κυπριακή, δηλαδή μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους.

          Επαναβεβαίωσε παράλληλα, την προσφορά που έγινε στα Η.Ε για την παραχώρηση 50% του εδάφους των Βρετανικών βάσεων με την προυπόθεση εξεύρεσης λύσης του κυπριακού τονίζοντας ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων θα αποφασίσουν πως θα αξιοποιηθεί αυτή η περιοχή. Αναφέρει ακόμη, ότι το μήνυμα του προς τους ηγέτες της Κύπρου και του λαού της Κύπρου είναι ότι μπορούν να γράψουν ιστορία και πρέπει να φανούν τολμηροί και θαραλλέοι, ενώ η Βρετανία θα τους στηρίξει.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Αλήθεια’
          «Κοινό μέτωπο με Βρετανία: Συναντίληψη στα ευρωτουρκικά – Προσπεράσαμε Γαλλία, Γερμανία. Επιστρέφουν μισές βάσεις»
          11 Νοεμβρίου 2009
          Παναγιώτης Τσαγγάρης

          Η σημερινή συνάντηση στο Λονδίνο του προέδρου Χριστόφια με τον Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν, σηματοδοτεί ένα σημαντικό σταθμό στις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες εμφανίζουν συναντίληψη στο κεφαλαιώδες θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, προσπερνώντας τον άξονα Γαλλίας – Γερμανίας, που διαφωνεί με την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Την ίδια ώρα έγινε γνωστή η πρόθεση της Βρετανίας να επιστρέψει το 50% των βρετανικών βάσεων στην κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση λύσης του κυπριακού.

          Κοινό μέτωπο με Βρετανία: Συναντίληψη στα Ευρωτουρκικά – Προσπεράσαμε Γαλλία, Γερμανία
          Η κυπριακή κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι οι θέσεις Γερμανίας και Γαλλίας για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, δεν συμβαδίζουν με τα συμφέροντα της Κύπρου, καθώς και με την επίλυση του κυπριακού. Τα ευρωτουρκικά αλλά και οι τελευταίες εξελίξεις στις συνομιλίες για το κυπριακό θα είναι ψηλά στην ατζέντα της σημερινής συνάντησης του προέδρου Χριστόφια και του Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν. Οι δύο άντρες, σύμφωνα με ασφαλείς διπλωματικές πληροφορίες, θα επαναβεβαιώσουν τη συναντίληψή τους στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, ενώ παράλληλα ο Βρετανός πρωθυπουργός θα δηλώσει την πλήρη ετοιμότητά του, να ασκήσει σοβαρή επιρροή προς την κυβέρνηση Ερντογάν, έτσι ώστε η Τουρκία να προβεί σε ουσιαστικά βήματα στο κυπριακό.

          Επιφύλαξη
          Η μεγαλύτερη επιφύλαξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή της προοπτική, είναι ότι έστω και αν προβεί σε κινήσεις για την επίλυση του κυπριακού, η ευρωπαϊκή της προοπτική και πάλι παραμένει αβέβαιη, ενόσω Γαλλία και Γερμανία κάνουν λόγο για «ειδική σχέση της Ε.Ε. – Τουρκίας». Αυτό είναι ήδη ξεκάθαρο και στην κυβέρνηση Χριστόφια, η οποία σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση «ψάχνουν» το «σπάσιμο» αυτής της θέσης.

          Η Βρετανία Η Βρετανία, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ανέλαβε το ρόλο της «επικοινωνιακής» προώθησης της Τουρκίας, και η βρετανική διπλωματία κρίνει πως αν η Τουρκία προβεί σε «σημαντικά βήματα» για το κυπριακό, που θα καταδεικνύουν ότι «εννοεί αυτά που λέει», η θέση για την πλήρη ένταξή της θα κερδίσει «πόντους» εντός της ευρωπαϊκής κοινότητας, εις βάρος της πρότασης για «ειδική σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας». Παράλληλα, η βρετανική διπλωματία υποστηρίζει πως σε μια τέτοια περίπτωση, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα και την ξεκάθαρη θέση από πλευράς Κύπρου υπέρ μιας απρόσκοπτης πλέον πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε., θα ξεσκεπάσει ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία «κρύβονται» πίσω από την Κύπρο και «χρησιμοποιούν» το κυπριακό για τους δικούς τους λόγους.

          Κοινό μέτωπο
          Καθόλου άσχετα με τα πιο πάνω, ήταν και η έντονη κινητοποίηση διά επισκέψεων μεταξύ Αθήνας- Λονδίνου – Κωνσταντινούπολης, οι οποίες είχαν ως στόχο τον πλήρη συντονισμό Ελλάδας, Βρετανίας αλλά και Κύπρου στα ευρωτουρκικά, με επίκεντρο το κυπριακό. Καθόλου τυχαίες δεν ήταν ούτε και οι δηλώσεις από πλευράς κυβέρνησης Χριστόφια ότι η Άγκυρα ενδεχομένως να προβεί σε κινήσεις πριν τον Δεκέμβριο. Πάντως η σημερινή συνάντηση του προέδρου Χριστόφια με τον Βρετανό πρωθυπουργό κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, η οποία θα καθορίσει και το κατά πόσο Λευκωσία και Λονδίνο θα σχηματίσουν «κοινό μέτωπο» και θα υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς της ελληνικής και βρετανικής διπλωματίας.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Σημερινή’
          «Μόνο η Κυβέρνηση χάρηκε»
          12 Νοεμβρίου 2009
          Μικαέλλα Λοΐζου

          Μόνο η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ φαίνεται να αντιμετωπίζουν θετικά τη νέα παρέμβαση των Βρετανών στη διαδικασία των απευθείας διαπραγματεύσεων, μετά την πρόταση που κατέθεσαν στον Αλεξάντερ Ντάουνερ, με την οποία επαναφέρουν στοιχεία του Σχεδίου Ανάν. Πιο συγκεκριμένα, κατέθεσαν εκ νέου την πρόθεσή τους να «παραχωρήσουν» 45 τετραγωνικά μίλια από το έδαφος που διαχειρίζονται στις κυπριακές αρχές, μετά τη συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, διατηρώντας ωστόσο περίπου το 1,5% της Κύπρου. Εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, που κάνουν λόγο για σχεδόν ταυτόσημη πρόταση με αυτήν του Σχεδίου Ανάν, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι επιστρέφεται έδαφος που κατά κύριο λόγο δεν συνορεύει με την ακτογραμμή του νησιού μας και αφορά κυρίως κατοικημένες περιοχές και σίγουρα όχι χώρους με στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

          Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη γραπτή δήλωση που εξέδωσε μετά τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας, ανέφερε ότι «σημειώσαμε θετικά την προσφορά της Βρετανίας προς τα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με μέρος του εδάφους των βρετανικών βάσεων». Ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι «βεβαίως και θα τη μελετήσουμε». «Δεν χρειαζόμαστε επιπλέον κίνητρο», όμως, για να λύσουμε το Κυπριακό, διεμήνυσε στους Βρετανούς ο κ. Κυπριανού. «Η θέση της Κυβέρνησης για τις βάσεις είναι γνωστή», είπε. «Θα μελετήσουμε αυτή την πρόταση, αλλά αυτό είναι κάτι που θα ακολουθήσει τη λύση. Άρα αυτή τη στιγμή προέχει να επικεντρωθούμε στο θέμα των διαπραγματεύσεων για τη λύση», τόνισε. Κάλεσε παράλληλα το Η.Β., αν θέλει να βοηθήσει αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση, να ασκήσει πιέσεις και επιρροή στην Τουρκία για να γίνει πιο εποικοδομητική. Λιγότερο σαφής ήταν ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ο οποίος επιβεβαίωσε το γεγονός ότι πρόκειται για επαναφορά της πρότασης του Σχεδίου Ανάν. Σημειώνοντας ότι η εφαρμογή της μπορεί να γίνει εφικτή μόνο μετά τη λύση, ο κ. Στεφάνου επανέλαβε ότι καθήκον μας παραμένει η επίλυση του Κυπριακού, για την οποία δεν χρειαζόμαστε άλλα κίνητρα.

          Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ χαρακτήρισε την πρόταση «μια κίνηση που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στρέφεται προς τη σωστή κατεύθυνση». «Αντιλαμβάνομαι ότι γίνεται με την πρόθεση να επιδράσει και στις δύο κοινότητες για να φτάσουν σε συμφωνία», είπε ο κ. Κυπριανού, τονίζοντας ότι για τον ίδιο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκές κίνητρο. Ανέφερε, επίσης, ότι «δεν μας κάνει να αναθεωρήσουμε την πάγια θέση που έχουμε έναντι της παρουσίας των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, και όταν και εφόσον λυθεί το Κυπριακό θα εγείρουμε ζήτημα απομάκρυνσής τους».

          Ξαναζεσταμένο φαγητό

          Κανείς άλλος, πέραν των δύο κυβερνητικών στελεχών και του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δεν φαίνεται να είναι φιλικά διακείμενος ως προς την πρόταση. Ο Προεδρεύων της Δημοκρατίας Μάριος Καρογιάν τη χαρακτήρισε πρώτος «ξαναζεσταμένο φαγητό που το είχαν σερβίρει και το 2004», τονίζοντας ότι «εμείς θεωρούμε ότι το έδαφος των βάσεων, το οποίο εκείνοι θεωρούν κυρίαρχο, ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία».
          «Η πρόταση της Βρετανίας εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο της ίδιας φιλοσοφίας και της ίδιας τακτικής της Βρετανίας, που οδήγησε στη συμπερίληψη στο σχέδιο Ανάν, ειδικού κεφαλαίου, που στόχο είχε τη διασφάλιση της συνέχισης των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, με παράλληλη ‘παραχώρηση’ μέρους των βάσεων», υπενθύμισε ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ. Ο κ. Φωτίου τόνισε ότι «ούτε μας ξενίζει, ούτε μας εκπλήσσει η πρόταση της Βρετανίας, που με ένα ιδιαίτερα επιτηδευμένο τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει με ένα περιτύλιγμα γενναιοδωρίας». Το ΔΗΚΟ, τόνισε, θεωρεί τις βάσεις αναχρονισμό και κατάλοιπο της αποικιοκρατίας, και απορρίπτει τη συγκεκριμένη «πονηρή κίνηση».

          Θέλουν να επικυρώσουμε τις βάσεις

          Ξαναζεσταμένο φαγητό χαρακτήρισε και η Γ.Γ. του Κινήματος Οικολόγων την πρόταση, διατυπώνοντας παράλληλα την εκτίμηση ότι «οι Βρετανοί προσπαθούν απλά να δημιουργήσουν μία τεχνητή κινητικότητα, για να διευκολύνουν την Τουρκία αυτή τη χρονική στιγμή, και να τσιμεντώσουν την εδώ παρουσία τους και μετά τη λύση, και μάλιστα με την επικύρωση ενός δημοψηφίσματος». Θέση του Κινήματος, είπε η κ. Παναγιώτου, είναι ότι για να υπάρξει βιώσιμη λύση, πρέπει να αποχωρήσουν όλα τα ξένα στρατεύματα και βεβαίως να καταργηθούν οι βάσεις.

          «Η πρόταση της Βρετανίας, που είναι ξαναζεσταμένο φαγητό, ενέχει το στοιχείο της υστεροβουλίας, διότι η ‘γενναιόδωρη’ αυτή προσφορά προϋποθέτει ότι θα πρέπει να ψηφιστεί από τον κυπριακό λαό ένα σχέδιο λύσης του Κυπριακού με στόχο να επικυρωθεί από τη λαϊκή ψήφο η, στο διηνεκές, παραμονή των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο», τόνισε ο Γιαννάκης Ομήρου. Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ επισήμανε ότι «δεν υπαγόμαστε στη βρετανική αυτοκρατορία, για να αποφασίζει η βρετανική κυβέρνηση κατά το δοκούν τη διάθεση των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι βάσεις πρέπει να φύγουν με τη λύση του Κυπριακού».

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Πολίτης’
          «Μνημείο για τους αποικιοκράτες»
          11 Νοεμβρίου 2009, σελ. 13
          Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

          Στήθηκε ένα μνημείο στην Κερύνεια. Στο παλιό αγγλικό κοιμητήριο. Ένα αγγλικό μνημείο. Στη μνήμη των 371 ‘Αγγλων στρατιωτών που πέθαναν σε αυτό το νησί. Σκοτώθηκαν την περίοδο 1956-1959. Από ποιον; Στην είδηση που απέστειλε το πρακτορείο μας λέγεται ότι δολοφονήθηκαν «από την τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ». Μήπως οι ‘Αγγλοι θα μπορούσαν να ανεγείρουν το μνημείο αυτό, αν ήθελαν, στο νότιο τμήμα της Κύπρου; Φυσικά και δεν θα μπορούσαν. Αλλά εδώ το ανέγειραν. Εμείς δημοσιεύσαμε αυτήν την είδηση στην εφημερίδα μας με τίτλο «Μνημείο στους αποικιοκράτες». Μια άλλη εφημερίδα μας χρησιμοποίησε τον εξής τίτλο: «Μνημείο ενάντια στη θηριωδία της ΕΟΚΑ». Μια άλλη έκανε λόγο για «’Αγγλους πεσόντες». Από πότε αποκαλούνται «πεσόντες» και οι ‘Αγγλοι στρατιώτες; Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που ανέγειρε μνημείο στους αποικιοκράτες της. Μήπως, για παράδειγμα, οι Αλγερινοί ανέγειραν μνημείο για τους Γάλλους; Οι Υεμενέζοι για τους ‘Αγγλους; Οι Έλληνες για τους Οθωμανούς; Ανέγειραν; Στο κέντρο της Μόσχας υπάρχει ένα μνημείο που ανεγέρθηκε για τους Οθωμανούς κατά την περίοδο πριν τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, αλλά δεν ήταν στη μνήμη των Γενίτσαρων που σκοτώθηκαν στα Βαλκάνια. Ήταν για να παρουσιαστούν οι βαρβαρότητες που διέπραξαν εκεί οι Γενίτσαροι.

          Οι ‘Αγγλοι στρατιώτες που σκοτώθηκαν στην Κύπρο ήταν στρατιώτες της αποικιοκρατικής αγγλικής διοίκησης. Όχι του εθνικοαπελευθερωτικού στρατού. Αντίθετα, μάλιστα, βρίσκονταν εδώ για να καταστείλουν τις προσπάθειες όσων αγωνίζονταν για ελευθερία και ανεξαρτησία. Και ήταν και αυτοί ανηλεείς και χωρίς οίκτο, όπως όλοι οι κατοχικοί στρατοί. Θυμηθείτε τον ήρωα Αυξεντίου, στο κρησφύγετο του οποίου έγινε επιδρομή, δεν παραδόθηκε και τον πυρπόλησαν. Ένας ‘Αγγλος λοχίας που υπηρετούσε εκείνο το πρωί στον αστυνομικό σταθμό της Πύλης Πάφου είπε το εξής, τότε, στον δικό μας Δάσκαλο Αρίφ: «Ο Αυξεντίου very good kebap!»
          Οι Ελληνοκύπριοι και όχι οι Τουρκοκύπριοι διεξήγαγαν ένοπλο αγώνα κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Και οι ‘Αγγλοι χρησιμοποίησαν, δυστυχώς, τους Τουρκοκύπριους για να καταστείλουν την αντίσταση των μελών της ΕΟΚΑ. Τους έγραψαν στις καταδρομές. Τους εκπαίδευσαν. Και τους έβαλαν απέναντι από την ΕΟΚΑ. Αυτή ήταν μια από τις πιο σοβαρές ενέργειες που διατάραξε τις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

          Μπορεί ο τελικός στόχος της ΕΟΚΑ να ήταν η ένωση. Όμως, αυτό δεν σκιάζει τον αγώνα που διεξήχθη κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Δεν μπορεί να σκιάζει τον αγώνα των πραγματικών αντιστασιακών ούτε και ο σκοπός ίδρυσης της ΕΟΚΑ ή το γεγονός ότι μερικοί που βρίσκονταν στις ανώτατες βαθμίδες της χρησιμοποίησαν την οργάνωση κατά των κομουνιστών. Ακριβώς όπως έγινε στην ΤΜΤ. Όσοι προβαίνουν σε εκτιμήσεις για αυτές τις δύο οργανώσεις δεν πρέπει να μπερδεύουν τα πράγματα και να αγνοούν εκείνην την ευαίσθητη γραμμή. Ούτε η ΕΟΚΑ ούτε η ΤΜΤ μπορούν να αξιολογηθούν με τις ενέργειες και τις αποφάσεις 3-5 ατόμων. Και στις δύο οργανώσεις υπήρχαν άτομα που πίστευαν από καρδιάς στην υπόθεσή τους. ‘Ατομα μέσα στην ΕΟΚΑ που αγωνίστηκαν ηρωικά κατά των ‘Αγγλων αποικιοκρατών. Και άτομα μέσα στην ΤΜΤ που αντιστάθηκαν κατά της ένωσης. Θυσίασαν τη ζωή τους για το σκοπό αυτό. Αυτοί ήταν οι απλοί στρατιώτες και των δύο οργανώσεων. Ήταν πολύ διαφορετικοί από τους ευρισκόμενους στις ανώτατες βαθμίδες.

          Στο αγγλικό μνημείο στην Κερύνεια αναγράφονται ένα προς ένα τα ονόματα των 371 στρατιωτών. Πέθαναν στα χώματα την ανεξαρτησία των οποίων ήταν εντεταλμένοι να εμποδίσουν. Στο τέλος είναι και αυτοί στρατιώτες. Εκτελούσαν διαταγές. Αλλά αυτό δεν απαιτεί να στηθεί μνημείο γι΄ αυτούς στα χώματα στα οποία κάποτε ήταν αποικιοκράτες. Τα μνημεία ανεγείρονται για τους ήρωες και για εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στο δρόμο για την ελευθερία, στην αντίσταση κατά μιας αδικίας, μιας σκλαβιάς. Μόνο μνημείο ντροπής και όχι πηγή περηφάνιας μπορεί να αποτελέσει για εμάς η ανέγερση μνημείου των αποικιοκρατών στα εδάφη μας.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Σημερινή’
          «Ο Πίτερ Μίλετ»
          10 Νοεμβρίου 2009
          Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

          Καμιά αντίρρηση για μνημείο των Εγγλέζων κατακτητών που σκοτώθηκαν στην Κύπρο, υπηρετώντας ενόπλως την απαίσια βρετανική αποικιοκρατία, την πρωταυτουργό των φρικτών δεινών που υφίσταται ο λαός από το 1878 μέχρι ΚΑΙ σήμερα. Άλλωστε, στο Μάλεμε της Κρήτης, έχουμε και συντηρούμε οι Έλληνες, μνημείο – κοιμητήριο των Γερμανών κατακτητών, της Ναζιστικής Βέρμαχτ, που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης το 1941 και της ηρωικής Εθνικής Αντίστασής μας κατά της γερμανικής κατοχής. Εκείνοι, εκεί, οι Ναζιστές κατακτητές, επί τέσσερα έτη. Ετούτοι, εδώ, οι Βρετανοί αποικιοκράτες επί 131 χρόνια. Που δεν έληξαν ακόμη…

          Εξάλλοι οι Έλληνες Κύπριοι, διεξάγοντες τον ηρωικό και τρισένδοξο, αντι-αποικιακό, απελευθερωτικό αγώνα το 1955-59, υπό το λάβαρο της ΕΟΚΑ και υπό την ηγεσία του Εθνάρχη Μακαρίου και του Αρχηγού Διγενή, ουδέν προσωπικό μίσος είχαμε ή διατηρήσαμε έναντι των «κότσηδων» του στρατού της Χερ Μάτζεστι των Εγγλέζων, υπό τον δήμιο του κυπριακού λαού, στρατάρχη σερ Τζων Χάρτινγκ. Ενθαρρυνόμασταν μεν από τις εκάστοτε αριθμητικές και «απρόσωπες» απώλειες των στρατευμάτων και των ντόπιων πρακτόρων του Άγγλου δυνάστη, συμπονούσαμε όμως και θρηνούσαμε κάθε ζωή που χανόταν εξαιτίας της αιμοβόρας άρνησης των Εγγλέζων να αποδώσουν στην Κύπρο την ελευθερία. Χαιρόμασταν, μεν, που η επιδέξια τακτική του αρχιαντάρτη Γρηγόρη Αυξεντίου, την Κυριακή 11η Δεκεμβρίου 1955, στη Μάχη των Σπηλιών, ανάγκασε δύο φάλαγγες των Εγγλέζων ν’ αλληλοσκοτωθούν στην ομίχλη, έκλαιγε όμως η ψυχή μας που η στυγνή αποικιοκρατία της Χερ Μάτζεστι, στερούσε τη ζωή νέων ανθρώπων και μαυροφορούσε και τις οικογένειες των στρατιωτών της.

          Αλλά το μνημείο των Άγγλων του ’55-’59 που έστησαν οι Τούρκοι κατακτητές, στη σκλαβωμένη Κερύνειας μας κι εγκαινίασε η ανθελληνική κακεντρέχεια του Υπάτου Αρμοστή Πίτερ Μίλετ, προτού τερματιστεί η αποικιοκρατία στη Δεκέλεια και στην Επισκοπή μας και προτού απελευθερωθεί η τουρκοκρατούμενη γη μας, αποτελεί οιονεί Ναζιστική πρόκληση, διαρκούσης της Ναζιστικής κατοχής, σε βάρος των θυμάτων της κατοχής. Αποτελεί κατ’ ευθείαν συνέχεια του αγγλο-τουρκικού κακουργήματος της σφαγής των Κοντεμενιωτών στο Κιόνελι της 12ης Ιούνιου 1958. Συνέχεια της αιμοσταγούς, σε βάρος των Ελλήνων, συνεργασίας Εγγλέζων και ΤΜΤ. Ασύγγνωστη ΥΒΡΙ και εχθρική ενέργεια του πρέσβεως του Ηνωμένου Βασιλείου σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό, ο συγκεκριμένος διπλωμάτης θα πρέπει να φύγει, αμέσως κι ανεπιστρεπτί, από την Κύπρο. Τον λόγον έχει ο Υπ.Εξ. κ. Μάρκος Σπ. Κυπριανού…

          Ερώτηση:
          Όσοι τον αείμνηστο δόκτορα Ιχσάν Αλή (και τους δολοφονηθέντες υπό της ΤΜΤ, Τ/κ Χικμέτ, Γκιουρκάν και Καβάζογλου) μνημονεύουν, γιατί δεν σκέφτηκαν να διανέμουν στις εκδηλώσεις τους το βιβλίο «Αιματηρή αλήθεια – Bloody truth» της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο; Επί της γραμμής Ιχσάν Αλή βασίζεται, και δική του δήλωση της 28ης Σεπτ. 1965 στο ΡΙΚ κοσμεί το πίσω εξώφυλλο του βιβλίου.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘DefenceNet.gr’
          «»Κράτος» οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο για τη CIA»
          06 Μαρτίου 2008

          Δεν μπορεί παρά να αποτελεί πρόκληση για μια χώρα όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι διαιρεμένη μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων και την κατοχή της μισής σχεδόν νήσου, να ανακαλύπτει στον διαδικτυακό κόμβο της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) ότι υπάρχουν κι άλλα… «κράτη» στο νησί: οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια!

          Αμφότερα τα… κράτη μάλιστα έχουν επιλέξει… την ίδια πρωτεύουσα, την Επισκοπή (!) ενώ ως σημαία των «κρατών» εμφανίζεται η βρετανική, ώστε να περιορίζεται οριακά η κοροϊδία…

          Μπορεί στη Συμφωνία Εγκαθιδρύσεως του 1960 οι βάσεις να αναφέρονται ως «κυρίαρχες βάσεις» της Βρετανίας, ωστόσο, σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις έγκριτων νομικών, το καθεστώς των βρετανικών βάσεων δεν συνεπάγεται κρατική υπόσταση γι’ αυτές, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

          Ο πρώην βοηθός γενικός εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και μέχρι πρόσφατα δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Λουκής Λουκαΐδης, μιλώντας στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή», ανέφερε πως η «κυριαρχία» των βάσεων συνίσταται μόνο σε θέματα που αφορούν στη στρατιωτική τους αποστολή.

          Πρόσθεσε δε πως ούτε καν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ισχυρίζεται ότι πρόκειται για κρατικές οντότητες, με την επίσημη θέση να συμπυκνώνεται στο ότι οι βρετανικές βάσεις είναι κυρίαρχες και ανεξάρτητες από την Κυπριακή Δημοκρατία.

          Πρόκειται για στυγνό υπόλειμμα της αποικιοκρατίας, την υπό πίεση -προφανώς- «συμβατική παραχώρηση εδάφους για στρατιωτικούς σκοπούς».

          Έλα, όμως, που με απόφαση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών οι αποικίες είναι παράνομες!

          Να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε ότι με το σχέδιο Ανάν επιχειρήθηκε να αποκτήσουν οι βρετανικές βάσεις χωρικά ύδατα, άρα και υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη, όπως δηλαδή τα κράτη!

          Με αυτή την ύπουλη μέθοδο επιχείρησαν οι Βρετανοί να αναβαθμίσουν το καθεστώς των βάσεων και η νομική υπόσταση των βάσεων θα ετίθετο σε νέα βάση, η οποία θα εξουδετέρωνε τα οποιαδήποτε νομικά ερείσματα ενδεχόμενης επίσημης αμφισβήτησης.

          Εάν το δημοψήφισμα είχε βγει υπέρ του Σχεδίου, τότε ο κυπριακός λαός θα είχε επικυρώσει και αυτή τη… λεπτομέρεια, την οποία επιμελώς απέκρυπταν οι υπέρμαχοι του εκτρώματος.

          Και μόνο αυτή η πρόβλεψη θα έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη του Σχεδίου, πολλώ δε μάλλον όταν οι πεφωτισμένοι συντάκτες του προέβλεπαν και τη διάλυση της Εθνικής Φρουράς…..

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Lygeros.org’
          «Ευρωσύνταγμα, Κύπρος και βρετανικές βάσεις»
          06 Ιουνίου 2005
          Δρ. Νίκος Λυγερός

          Στο Ευρωσύνταγμα υπάρχουν διάφορες αναφορές στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Πιο συγκεκριμένα οι αναφορές βρίσκονται στα εξής μέρη: Πρωτόκολλο αριθμός 3, Άρθρο IV -437 παράγραφος 2, στοιχείο ε, και Άρθρο IV -440 παράγραφος 6, στοιχείο β. Αν και μπορεί να φανεί ανορθόδοξο να υπάρχουν αυτές οι αναφορές στο Ευρωσύνταγμα εφόσον οι βρετανικές βάσεις δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, νομολογικά είναι απαραίτητες. Το ιστορικό είναι σχετικά απλό. Όπως η Κύπρος υπέγραψε μια συμφωνία με τη Μεγάλη Βρετανία και παραχώρησε τις βάσεις, οι οποίες έγιναν βρετανικές από τότε, την ώρα της ένταξης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η κυβέρνησή της αποφάσισε να υπάρχει ένα ειδικό καθεστώς στις βάσεις αυτές. Έτσι η Μεγάλη Βρετανία εξασφάλισε την άμεση εξάρτηση των βάσεων από την επικράτειά της δίχως να δίνει λόγο πια στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία δεν έχει την αρμοδιότητα να απορρίψει εξαιρέσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου που έγιναν πριν την ένταξη του συγκεκριμένου κράτους. Κατά συνέπεια η ένταξη της Μεγάλης Βρετανίας δεν άλλαξε τίποτα από την υπογραφή με την Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμα και τα κατεχόμενα εντάχθηκαν, μα όχι οι βρετανικές βάσεις, εξαιτίας της προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών. Αυτό είναι βέβαια μια πολύ σημαντική διευκρίνιση που πρέπει να γίνει για να εξετάσουμε αντικειμενικά τα εθνικά προβλήματα.

          Συνεπώς είναι λογικό να υπάρχουν αυτές οι αναφορές στο Ευρωσύνταγμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι το Ευρωσύνταγμα είναι αρνητικό για μας. Για να είμαστε ακριβείς, το Ευρωσύνταγμα είναι θεσμικά αντικειμενικό και ακολουθεί τις συμφωνίες που υπάρχουν. Πρέπει όμως να πούμε εδώ ότι ενώ το Ευρωσύνταγμα θα μπορούσε απλώς να μην εφαρμόζεται καθόλου στις βρετανικές βάσεις όπως θα ήταν αναμενόμενο, μέσω του Άρθρου IV -440 δημιουργεί ένα πλαίσιο εφαρμογής.

          «Η παρούσα συνθήκη δεν εφαρμόζεται στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια, που αποτελούν περιοχές των κυρίαρχων Βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στην Κύπρο, παρά μόνο στον αναγκαίο βαθμό για να διασφαλιστεί η εφαρμογή του καθεστώτος που προβλεπόταν αρχικά στο Πρωτόκολλο αριθμός 3. […] »

          Μπορεί το ελληνικό κείμενο να μην είναι σαφές διότι η μετάφραση του χρησιμοποιεί την έκφραση: «δεν εφαρμόζεται … παρά μόνο», ενώ το αγγλικό λέει « shall apply . only » και το γαλλικό « ne s ‘ applique . que ». Αυτό σημαίνει ότι το Ευρωσύνταγμα εφαρμόζεται δίχως όμως να παραβιάζει τις προηγούμενες συνθήκες. Στην ουσία βλέπουμε ότι το Ευρωσύνταγμα εισχωρεί σε ελάχιστο επίπεδο βέβαια, στις βρετανικές βάσεις πράγμα το οποίο δεν καταφέραμε ως κράτος. Συνεπώς το Ευρωσύνταγμα είναι μια καλή βάση και σίγουρα καλύτερη από την τωρινή, για να διεκδικήσουμε στο μέλλον αυτό που μας ανήκει.

          β ) Η παρούσα Συνθήκη δεν εφαρμόζεται στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια , που αποτελούν περιοχές των κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στην Κύπρο , παρά μόνο στον αναγκαίο βαθμό για να διασφαλισθεί η εφαρμογή του καθεστώτος που προβλεπόταν αρχικά στο Πρωτόκολλο αριθ . 3

          b) le présent traité ne s’applique à Akrotiri et Dhekelia, zones de souveraineté du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d’Irlande du Nord à Chypre, que dans la mesure nécessaire pour assurer l’application du régime prévu à l’origine dans le protocole sur les zones de souveraineté du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d’Irlande du Nord à Chypre.

          (b) this Treaty shall apply to Akrotiri and Dhekelia, the sovereign base areas of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Cyprus, only to the extent necessary to ensure the implementation of the arrangements originally provided for in the Protocol on the Sovereign Base Areas of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Cyprus.

          Διζωνική συνωμοσία Κληρίδη-ΑΚΕΛ-Βρετανών: Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βάσεων, τη μεσολαβήσει Κληρίδη! 03/11/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
          Tags: , , , , , , , , , ,
          comments closed
          Εζεκίας Παπαιωάννου και Ανδρέας Φάντης του ΑΚΕΛ πήγαν στο Λονδίνο, μέσω Βρετανικών Βάσεων, αφού τους "κανόνισε" ο Κληρίδης, για να στηρίξουν την Διζωνική! [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, 02/11/2009 www.efylakas.com]

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Διζωνική συνωμοσία Κληρίδη-ΑΚΕΛ-Βρετανών: Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βάσεων, τη μεσολαβήσει Κληρίδη!»
          03 Νοεμβρίου 2009
          Φανούλα Αργυρού* & Συντακτική Ομάδα

          Η πρόσφατη στημένη αποχώρηση του Τουμάζου Τσιελεπή από το στούντιο του ΑΝΤ1 απέδειξε, σε όσους γνωρίζουν, το αυτονόητο: Ο Τουμάζος Τσελεπής και το ΑΚΕΛ συνεχίζουν πιστά την πολιτική του εκλεκτού του Λονδίνου Γλαύκου Κληρίδη, του ανθρώπου που ποτέ δεν πίστεψε στα δίκαια της πατρίδας του, αλλά, αφιέρωσε όλα τα χρόνια της πολιτικής του ζωής στο να προσπαθεί να επιβάλει όσα του ζητούσαν οι Άγγλοι. Άλλωστε, ο ίδιος ο Τ. Τσιελεπής είχε παραδεχθεί (λίγο προτού αποχωρήσει , αφού τον είχαν στριμώξει οι συνομιλητές του) πως συνεχίζουμε να διαπραγματευόμαστε με βάση το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν [‘Εμπροσθοφύλακας’ 25/10/2009, Συντακτική Ομάδα].

          Σε τέτοιο βαθμό έφθασε η προσπάθειά του Γλ. Κληρίδη να εξυπηρετήσει τα ξένα συμφέροντα όπως του ζητούσε το Λονδίνο που, αφού το 1975 στη Βιέννη δέχθηκε δίχως εξουσιοδότηση την τουρκοβρετανική διζωνική, ζήτησε αμέσως άσυλο από τους Βρετανούς φοβούμενος για τη ζωή του και εκείνη της κόρης του. Πράγμα που υπογραμμίζει πόσο ενσυνείδητα προχώρησε στην μειοδοσία εκείνη εις βάρος της πατρίδας του. Ακριβώς όσο επίσης ενσυνείδητη ήταν και η έκκλησή του για την παράταση των 16 μηνών ίσως και κατόρθωνε (πρόφθανε) να επιβάλει το έκτρωμά τους ονόματι «Σχέδιο Ανάν» για το οποίο ο ίδιος είχε τεράστια διαχρονική προσφορά συγγραφής.

          Επιτσιελεπομένος Κληριδισμός
          Μετά το πέρας της παρέλασης για τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Πρόεδρος Χριστόφιας δήλωσε:

          «Στόχος της Ελληνοκυπριακής πλευράς είναι ο τερματισμός της κατοχής και η εξεύρεση λύσης του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η οποία δεν αποτελεί εφεύρεση της παρούσας κυβέρνησης αλλά περιλαμβάνεται στις δεσμεύσεις της Ελληνοκυπριακής πλευράς από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τους άλλους πέντε προέδρους της Κυπριακής δημοκρατίας που ακολούθησαν» [‘Astra 92.8’ 28/10/2009].

          Κάποιος θα ήλπιζε πως δύο εκλογικές ήττες του Γλαύκου Κληρίδη προσωπικά, και μια του Γιαννάκη Κασουλίδη (τρεις, δηλαδή, εκλογικές ήττες της νεοφιλελεύθερης-διζωνικής Δεξιάς) και ένα πελώριο 76% ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα για το διζωνικό Σχέδιο Ανάν, θα σηματοδοτούσαν και τον οριστικό ενταφιασμό των αγγλοτουρκικών «δεσμεύσεων» του Γλαύκου Κληρίδη. Οι πιο πάνω δηλώσεις, όμως, του Προέδρου Χριστόφια δείχνουν πως όχι μόνο δεν σχεδιάζει να απεγκλωβιστεί από διχοτομικό, αγγλοτουρκικό πλαίσιο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), που επέβαλε ο Γλαύκος Κληρίδης, αλλά αναλαμβάνει και ως συνεχιστής του. Λες και οι ΑΚΕΛικοί, ΔΗΚΟϊκοί, ΕΔΕΚίτες και Οικολόγοι που ψήφισαν Δημήτρη Χριστόφια στον δεύτερο γύρο των εκλογών ψήφισαν και πάλι Γλαύκο Κληρίδη!

          Ο «επιτσιελεπομένος κληριδισμός» του ΑΚΕΛ όμως, και η εμμονή για διαπραγμάτευση στην βάση της «αφύσικης» ΔΔΟ (όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Δημήτρης Χριστόφιας στις 27 Σεπτεμβρίου 2009) δεν είναι κάτι παράξενο, αλλόκοτο και πρόσφατο για όσους γνωρίζουν τα ύποπτα παρασκήνια του Κυπριακού. Οι σχέσεις ΑΚΕΛ-Κληρίδη-Βρετανών, και οι επαφές και διαβουλεύσεις για την επιβολή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος διαφωνούσε), χρονολογούνται τουλάχιστον από την επαύριον της εισβολής! Βεβαίως, το κυβερνών κόμμα επιμένει να παρουσιάζεται ως η μόνη «εθνική πατριωτική δύναμη» και πως «οι συνωμοσίες, οι αιματοχυσίες, οι προδοσίες και οι εθνικά ζημιογόνες υποχωρήσεις δεν αφορούν το ΑΚΕΛ, αλλά αυτούς που καπηλεύτηκαν και έπραξαν εγκλήματα στο όνομα της εθνικοφροσύνης» [‘Χαραυγή’ 30/10/2009, Νεόφυτος Νεοφύτου]. Αν είναι όμως έτσι τα πράγματα, πως δικαιολογούνται οι αποκαλύψεις για επαφές ΑΚΕΛ-Κληρίδη με τους Βρετανούς, για επιβολή της ντενκτασικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο; Ας δούμε την πραγματική ιστορία, όπως την πιστοποιούν τα αποδεσμευμένα έγγραφα του Foreign Office…

          Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βρετανικών Βάσεων, με την μεσολάβηση του Κληρίδη!
          Στις 30 Νοεμβρίου 1974 πραγματοποιείται σύσκεψη στην Αθήνα στην παρουσία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις 17 Νοεμβρίου όμως, ο Γενικός Γραμματέας και ο Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου και Ανδρέας Φάντης ταξίδεψαν, μέσω των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου στο Λονδίνο και στις 18 Νοεμβρίου 1974 συναντήθηκαν με τον Μακάριο, στον οποίο ανεχείρησαν 9σελίδο υπόμνημα της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, με τίτλο: «Αι απόψεις του ΑΚΕΛ διά το Κυπριακόν εις την σημερινή του φάσιν. Ποία η υπό τα σημερινάς συνθήκας δυνατή λύσις του Κυπριακού…». Και επισήμανε το υπόμνημα:

          «…Είναι γνωστόν, ότι η Τουρκία και κατ΄εντολήν της η τουρκοκυπριακή ηγεσία από την αρχήν της δημιουργίας της κυπριακής κρίσεως από το 1963 και εντεύθεν επανειλημμένως προέβαλε την αξίωσίν της δι΄ομοσπονδιακήν επί γεωγραφικής βάσεως λύσιν του Κυπριακού… Η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ συνεζήτησε αυτό το θέμα και είναι της γνώμης, ότι θα ήτο χρήσιμον να δηλώσωμεν προς την τουρκικήν πλευράν, ότι είμεθα έτοιμοι να συζητήσωμεν οιανδήποτε πρότασιν και κατ΄αρχήν να αποδεχθώμεν την συζήτησιν και της γεωγραφικής ομοσπονδίας ως μιας πιθανής λύσεως του Κυπριακού… ότι πλέον συμφέρουσα λύσις διά την Κύπρον είναι η διοικητική ομοσπονδία…» [‘Σημερινή’ 24/08/2009, Σάββας Ιακωβίδης].

          Η αναφορά αυτή του αγαπητού Σ. Ιακωβίδη είναι πολύ χρήσιμη για να δώσουμε το παρασκήνιο εκείνου του ταξιδίου των Παπαϊωάννου και Φάντη προς το Λονδίνο για να δούν τον Μακάριο. Και τι πράγματι υποστήριζε η τότε ηγεσία του ΑΚΕΛ σε συνεννόηση μεν με τον Γλαύκο Κληρίδη (εν γνώσει των Βρετανών)  εν αγνοία δε των ΑΚΕΛικών οπαδών τους. Και γιατί ήταν τόσο επάναγκες να τους μεταφέρουν οι Άγγλοι από την αποικιοκρατική-στρατιωτική Bάση του Ακρωτηρίου!

          Καταρχήν να πούμε ότι είχε προηγηθεί η  «τολμηρή» δημόσια αποδοχή Γλ. Κληρίδη,  για την τουρκική γεωγραφική, δικοινοτική  ομοσπονδία στην διαβόητη ομιλία του στην «Γκαλερύ Αργώ» στις 6 Νοεμβρίου 1974 (και όχι το 1975 όπως ψευδώς υποστήριξε ο κ. Χρ. Στυλιανίδης του ΔΗΣΥ).

          Για την οποία  «τόλμη» του ο Γλ. Κληρίδης είχε αποσπάσει τα συγχαρητήρια του Βρετανού ΥΠΕΞ Τζέιμς Κάλλαχαν. Είχε, επίσης, προηγηθεί η απαίτηση του Ραούφ Ντενκτάς για δημόσια δήλωση αποδοχής της γεωγραφικής ομοσπονδίας (διζωνικής) πράγμα που προωθούσαν «και με τα 20 τους νύχια» οι Βρετανοί. Το έκανε το πρωτοπαλλήκαρο τους ο Γλ. Κληρίδης.

          Προτού πάει στην Αθήνα, ο Κληρίδης είχε πει στους Βρετανούς πως αν ο Μακάριος, στην σύσκεψη της Αθήνας, δεν του έδιδε γραπτή δέσμευση να προχωρούσε με λύση που ήθελε ο ίδιος και η οποία συμβάδιζε με εκείνη των Τούρκων και των Βρετανών, ο ίδιος θα έβαζε πλώρη για πλήρη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

          Στην προσπάθειά τους λοιπόν (Κληρίδης-Βρετανοί)  να βάλουν όσες πιέσεις μπορούσαν πάνω στον Μακάριο (οι Βρετανοί είχαν ήδη προβεί και σε υποδείξεις προς τον Κ. Καραμανλή) προτού ο τελευταίος πάει στην Αθήνα για την κρίσιμη εκείνη συνάντηση, ο Κληρίδης σε συνεργασία με την ηγεσία του ΑΚΕΛ προσπάθησαν να πιέσουν ακόμα περισσότερο τον Μακάριο. Προς αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, ο Κληρίδης ζήτησε και την βοήθεια των Βρετανών.

          Τηλεγράφημα  από τον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στην  Λευκωσία κ. Όλβερ ημερομηνίας 15 Νοεμβρίου  1974 προς το Foreign Office έλεγε:

          «Ο Κληρίδης προσωπικά μου ζήτησε όπως διευθετήσουμε αεροπορική μετάβαση στις 16 ή 17 Νοεμβρίου για τους Παπαϊωάννου και Φάντη Γ.Γ. και Β.Γ.Γραμματέα αντίστοιχα του ΑΚΕΛ, να επισκεφθούν το Λονδίνο για συζητήσεις με τον Μακάριο. ΄Οταν του είπα ότι αυτό ξεφεύγει κάπως από τα συνηθισμένα και πρέπει να πάρω έγκριση από το Λονδίνο, μου είπε ότι ο ίδιος πιστεύει είναι μεγάλης σημασίας οι επισκέψεις αυτές γιατί είναι πεπεισμένος θα είναι βοηθητικές: Είχε πολύωρες συζητήσεις με τους δύο άνδρες, που υποστήριζαν τις απόψεις του για τη λύση του Κυπριακού και ήσαν διατεθειμένοι να τις συζητήσουν (argue) με τον Αρχιεπίσκοπο. Επομένως εισηγούμαι να συμφωνήσουμε και θα είμαι ευγνώμων για μια γρήγορη απάντηση, αν είναι δυνατόν εντός της ημέρας.

          Ο Κληρίδης με προειδοποίησε  ότι και ο ίδιος ίσως να επισκεφθεί το Λονδίνο και να μιλήσει στον Μακάριο προτού ο τελευταίος πάει στην Αθήνα, αλλά ακόμα δεν έχει αποφασίσει τελειωτικά.»

          Στις 26 Νοεμβρίου 1974, ο Βρετανός Ύπατος Αρμοστής κ. Όλβερ ενημέρωσε  τον Τζέιμς Κάλλαχαν ότι ο Κληρίδης το είχε ξεκαθαρίσει στον Μακάριο ότι στην Αθήνα θα επέμενε για ενυπόγραφο πρωτόκολλο που να τον δεσμεύει (Μακάριο) πάνω στην γραμμή που ακολουθούσε o ίδιος (Κληρίδης). Αν η γεωγραφική ομοσπονδία ήταν απαράδεκτη για τον Μακάριο, τότε ο Κληρίδης θα επιδίωκε να εξασφαλίσει την υπογραφή του Μακαρίου για μια φόρμουλα για πολυ-καντονοποίηση ομως αν δεν είχε πρόοδο, τότε να ήταν ελεύθερος (Κληρίδης) να έβαζε πλώρη για ΠΛΗΡΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ.

          Στις 3 Δεκεμβρίου (μετά την συνάντηση) ο Κληρίδης έδωσε και πάλιν πλήρη αναφορά στους Βρετανούς. Έγραψε ο κ. Όλβερ προς το Λονδίνο:

          «Ο Κληρίδης μου έδωσε την πιο κάτω αναφορά για την συνάντηση της Αθήνας. Ο Μακάριος και ο Κυπριανού εξαπέλυσαν μια προσεκτικά ορχηστρωμένη επίθεση στην ιδέα της γεωγραφικής ομοσπονδίας. Ο Κληρίδης έφερε ως αντίβαρο την ανάγκη ρεαλιστικής διαπραγμάτευσης και απείλησε να παραιτηθεί (άκουσα από άλλες πηγές ότι απείλησε μάλιστα να μην επιστρέψει στην Κύπρο αλλά αντίθετα να έλθει στο Λονδίνο) αν δεν έφθαναν σε συμφωνία. Ο Καραμανλής τον υποστήριξε πλήρως. Ο Μακάριος τελικά υποχώρησε αλλά αρνήθηκε να υπογράψει πρωτόκολλο προτού μετρήσει την κοινή γνώμη στην Κύπρο…

          Ο Κληρίδης είναι ικανοποιημένος με την βάση των συνομιλιών εφόσον αυτή δέχεται ως αναπόφευκτη την γεωγραφική ομοσπονδία βασισμένη σε μια μεγάλη τουρκική περιοχή στο βορρά, με πιθανά ένα ή δύο επιπρόσθετα καντόνια, όμως απορρίπτει την ιδέα της πολυκαντονοποίσης…΄Ομως δεν είναι σίγουρος ο Μακάριος δεν θα υπαναχωρήσει από την συμφωνία. Ο Κληρίδης ελπίζει εν πάση περιπτώσει ότι τον έχει δέσει κάτω αρκετά ικανοποιητικά γι΄αυτό στην δημόσια δήλωσή του ανέφερε ότι είχαν φθάσει σε συμφωνία…»

          1975
          Πριν την συνάντηση  Κληρίδη-Ντενκτάς της 3ης Βιέννης το 1975, το Foreign Office μέσω του κ. Όλβερ είχε ζητήσει όπως πεισθεί ο Κληρίδης στην Βιέννη, να πάρει το θάρρος και με τα δύο του χέρια και να διαπραγματευθεί πέραν των οδηγιών που είχε (από την κυπριακή κυβέρνηση) και να τα παίξει όλα για όλα. Αλλά οι ίδιοι οι Βρετανοί θα έπρεπε να κρατήσουν πίσω (low profile) και να μην φανεί καθόλου η ανάμιξή τους. Θα μπορούσαν να επέμβουν μετά…

          Υπακούει τους Βρετανούς – και ζητεί άσυλο από το Λονδίνο!
          Στην Βιέννη ο Κληρίδης υπάκουσε πλήρως στις βρετανικές απαιτήσεις. Αποδέχθηκε την διζωνική ομοσπονδία όπως απαιτούσε ο Ντενκτάς, δίχως την εξουσιοδότηση της Κυπριακής Κυβέρνησης και δίχως να πάρει τίποτα από τον Ντενκτάς. Φοβούμενος όμως για τις συνέπειες της μειοδοσίας του ζήτησε αμέσως από την Δίδα Φόρτ του Foreign Office (που επιτηρούσε διακριτικά τις συνομιλίες) ΑΣΥΛΟ για τον ίδιο και την οικογένειά του… Του το παραχώρησαν αμέσως αλλά μέχρι σήμερα δεν το χρειάστηκε…

          Επιβεβαίωση γι΄αυτά ήλθε τον  Νοέμβριο του 1975 όταν ο στενός συνεργάτης του Γλ. Κληρίδη μ.  Λέανδρος Ζαχαριάδης είπε στον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή κ. Όλβερ ότι «ο Κληρίδης ήταν πολύ ενοχλημένος με τις κάτω από τη μέση τουρκικές τακτικές, γιατί όταν ο Κληρίδης είχε δεχθεί τη διζωνικότητα και μια αδύνατη κεντρική κυβέρνηση στη Βιέννη, με αντάλλαγμα τουρκικές υποχωρήσεις στο εδαφικό, στην πραγματικότητα δεν είχε εξουσιοδότηση να πάει τόσο μακριά σε υποχωρήσεις στη γραπτή οδηγία που είχε από την κυπριακή κυβέρνηση. Οι εχθροί του Κληρίδη μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν εναντίον του. Η γραπτή οδηγία που είχε ήταν για πολυπεριφεριακή, αλλά ενδεικτικά όχι για διπεριφερεαική ομοσπονδία…».

          Μετά τις προσπάθειες του Τζέιμς Κάλλαχαν να προωθήσει όσο μπορούσε τις τουρκικές θέσεις Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης (μετά την πρώτη εισβολή) και αφού άφησαν την Τουρκία ανενόχλητη να εκτελέσει και την δεύτερη βάρβαρη εισβολή, ακολούθησαν:

          27 Αυγούστου 1974
          Ανώτεροι Αξιωματούχοι του Foreign Office, κατ΄εντολή του Τζέιμς Κάλλαχαν, έχουν συνάντηση με τον Δρ. Χένρυ Κίσσιγκερ στο Στέιτ Ντεπάρτμεντ με στόχο να του εξηγήσουν την βρετανική πολιτική διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και να εξασφαλίσουν την υποστήριξή του. Ο Κίσσιγκερ δεν ήταν μέχρι τότε υπέρ της λύσης ΔΔΟ και τους είπε ότι ο ίδιος πιστεύει θα αποτύχει [‘Σημερινή’ 03/08/2009, Φανούλα Αργυρού].

          30 Αυγούστου 1974
          Ο Τζέιμς Κάλλαχαν στέλνει οδηγία σε διάφορες διπλωματικές αποστολές προτρέποντας «υποστήριξη της δι-περιφερειακής ομοσπονδίας που ταυτίζεται πλήρως με τον τουρκικό στόχο, αν και θα είναι δύσκολο για την ελληνική πλευρά να την δεχθεί…».

          Σεπτέμβριο του  1974
          Ο Κάλλαχαν τονίζει στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ότι θεωρεί τον διαχωρισμό της Κύπρου σε δύο ζώνες με μια ομοσπονδιακή δομή ως αναπόφεκτη, πράγμα που απέρριπτε ο Μακάριος.

          Γλ. Κληρίδης – Γκαλερύ Αργώ  6 Νοεμβρίου 1974
          Ο Γλ. Κληρίδης σε ομιλία του στην Γκαλερύ Αργώ στην Λευκωσία, ικανοποιεί τις τουρκικές και βρετανικές απαιτήσεις και υποστηρίζει δημόσια λύση γεωγραφικής ομοσπονδίας, όπου οι Τούρκοι θα είναι πλειοψηφία. Υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα ενωμένης Κύπρου οπόταν  η μόνη λύση είναι η γεωγραφική ομοσπονδία. Αποσπά τα… συγχαρητήρια του Τζέιμς Κάλλαχαν! Και αυτά ούτε 5 μήνες μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή και πριν την σύσκεψη στην Αθήνα αρχές Δεκεμβρίου. Υπόσχεται δε στους Βρετανούς αν δεν γίνει τίποτα να τραβούσε απευθείας για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

          Η Διζωνική ποτέ δεν πεθαίνει
          Όσο για το ΑΚΕΛ, τον ΔΗΣΥ, και όσους επιμένουν πως ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ήταν αυτός που δήθεν αποδέχθηκε την λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, τους υπενθυμίζουμε τι είπε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 02 Οκτωβρίου 1974:

          «Ουδέν επιχείρημα δύναται να δικαιολογήση την απαίτησιν της Τουρκίας δια γεωγραφικήν ομοσπονδίαν, η οποία ουχί μόνον θα ήτο απάνθρωπος, αλλά, ωσαύτως, θα επέφερεν αλλαγήν του χαρακτήρος του Κύπρου. Αλλά ποία θα πρέπη να είναι η απάντησις, εάν η Τουρκία επιμείνη επί γεωγραφικής ομοσπονδίας και δια της στρατιωτικής της υπεροχής επιχειρήση να επιβάλη ταύτην δια της βίας; Μερικοί, οι οποίοι εμφανίζονται ως ρεαλισταί, δυνατόν να συμβουλεύσουν ότι πρέπει να διαπραγματευθώμεν επί τη βάσει γεωγραφικής ομοσπονδίας, υποδεικνύοντες ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν η Τουρκία δυνατόν να επιδείξη κάποιαν ελαστικότητα ως προς το μέγεθος της περιοχής, η οποία θα ευρίσκεται υπό τουρκικόν έλεγχον. Αναφέρεται ότι η κατεχόμενη περιοχή του 40% θα ηδύνατο να μειωθή εις ολιγώτερον του 30%. Δεν νομίζω ότι πρέπει να εκφράσω ευγνωμοσύνην δια την τοιαύτην γενναιοδωρίαν εκ μέρους της Τουρκίας. Υπό οιασδήποτε περιστάσεις δεν θα διαπραγματευθώμεν προς νομιμοποίησιν των παραβιάσεων των βασικοτέρων αρχών του Διεθνούς Δικαίου και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».

          Αν και συνεχίζουν όλοι όσοι ζητούν άλλοθι για τον ενδοτισμό τους να επικαλούνται τις Κατευθυντήριες Γραμμές Μακαρίου-Ντενκτάς 1977, αρνούνται να πουν πως ο Μακάριος μετάνιωσε για αυτές και με ομιλία του στις 20 Ιουλίου 1977 τις αποκήρυξε δημόσια και οριστικά [‘Σημερινή’ 30/12/2008, Φανούλα Αργυρού]. Η πορεία επιβουλής  της ΔΔΟ, λοιπόν, όπως την χάραξαν καταρχήν οι Τούρκοι και στην συνέχεια ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Κάλλαχαν και το Foreign Office, συνεχίζεται, δυστυχώς,  με τους ίδιους ρυθμούς μέχρι σήμερα.

          Με την μόνη διαφορά πως το Λονδίνο σήμερα, μετά το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων στις 24 Απριλίου 2004 (όταν και ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ μαζί με το έκτρωμα Ανάν-Χάνεϊ και την όλη φιλοσοφία της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας) για να βοηθήσει τον Δημήτρη Χριστόφια εφεύρε την ψευδεπίγραφη… «Λύση από τους Κύπριους για τους Κυπρίους»!

          Ας παρατήσει λοιπόν το ΑΚΕΛ το παραμύθι του «οδυνηρού συμβιβασμού», όπως επίσης και το παραμύθι της δήθεν «δέσμευσης» από τις αποφάσεις των προκατόχων του. Ας παρατήσει επίσης και τα παραμύθια περί «ελληνικού ή ελληνόφωνου νεοφασισμού» της Χούντας και της ΕΟΚΑ-Β’ [‘ΚΥΠΕ’ 28/10/2009], διότι αν πραγματικά τα είχε με τους νεοφασίστες της Χούντας και της ΕΟΚΑ-Β’ δεν θα συνωμοτούσε με τον Κληρίδη και τους Άγγλους για επιβολή στον Μακάριο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

          Ας αποκτήσει το ΑΚΕΛ τουλάχιστον το σθένος και την πολιτική ευθύτητα να πει ξεκάθαρα πως η αποδοχή της ντενκτασικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δεν είναι «κληρονομιά» άλλων προέδρων σε αυτό, διότι την επίμαχη στιγμή, την επαύριον δηλαδή της τουρκικής εισβολής, αντί να σταθεί στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και να τον στηρίξει στην προσπάθεια του να αποκρούσει τα διχοτομικά σχέδια Άγγλων και Τούρκων, προτίμησε -πριν καν κρυώσουν οι κάννες της ΕΟΚΑ-Β’, των πραξικοπηματιών και των μεχμετζίκ- να συμπαραταχθεί με τον βρετανικό ιμπεριαλισμό, τον τουρκικό φασισμό, το μεταπραξικόπημα και τον Γλαύκο Κληρίδη!


          *
          Η Φανούλα Αργυρού είναι ερευνήτρια – δημοσιογράφος, πρόσφυγας από την κατεχόμενη Λευκωσία και ζει στο Λονδίνο. Είναι συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων «Από την Ένωση στην Κατοχή» και «Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού» (εκδόσεις Γερμανός).

          Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ; 12/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Άριστος Αριστοτέλους, βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή 09/09/2009]

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ;»
          12 Οκτωβρίου 2009
          Συντακτική Ομάδα

          Η επιστημονική έρευνα του βουλευτή του ΑΚΕΛ Δρ. Άριστου Αριστοτέλους αποδεικνύει πως η σημασία και οι δυνατότητες της Εθνικής Φρουράς είναι πολύ περισσότερες από αυτές που θα ήθελαν συγκεκριμένοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και «ξένοι παρατηρητές», οι οποίοι όλως τυχαίως δείχνουν να ευθυγραμμίζονται με τις προτροπές του International Crisis Group προς Ελλάδα και Κύπρο:

          Suspend the Joint Defence Space doctrine, cease joint military activities with the Greek Cypriots and stop participating in the operations and staffing of the Cypriot National Guard. [ICG, Report 171, 8/03/2006]

          Το γεγονός πως η Κύπρος -ένα μικρό κράτος και με μόνη βοήθεια την ΕΛΔΥΚ- έχει καταφέρει να διατηρήσει το ισοζύγιο στο νησί με αντίπαλο μια χώρα όπως την Τουρκία, αποδεικνύει πως αν υπήρχε πολιτική βούληση, περισσότερη κοινωνική προθυμία, αν δεν είχε καταρρακωθεί από σκάνδαλα, ολιγωρία και διαπλοκή (που κλιμακωτά οδηγούν σε θανάσιμα ατυχήματα, όπως στην περίπτωση του εφ. ανθυπολοχαγού Ι. Χατζησπύρου), αν δεν είχε μολυνθεί από τον υπόκοσμο και τα ναρκωτικά, αν δεν μαστιζόταν από φυγοστρατία, τρελόχαρτα και ρουσφέτια, αν υπήρχε ηθική περιχαράκωση και όχι δημοσία διαπόμπευση του τύπου «η ΕΦ μας σκοτώνει» και αν στελεχωνόταν με περισσότερο επιστημονικό και τεχνοκρατικό δυναμικό, η Εθνική Φρουρά θα είχε πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες και θα αποτελούσε ένα πανίσχυρο διπλωματικό χαρτί στα χέρια της όποιας κυπριακής κυβέρνησης για αποτελεσματική ειρηνική προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επίλυσης του Κυπριακού.

          Αξίζει επίσης να σχολιαστεί το σημείο εκείνο όπου ο κ. Αριστοτέλους αναφέρει πως ο τουρκικός κατοχικός στρατός ουσιαστικά ενδυναμώνει την τουρκική πολιτική και διπλωματία στο νησί, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται ξεδιάντροπα και πέρα από κάθε κανόνα διεθνούς νομιμότητας και ανθρώπινης ηθικής για «διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας».

          Αυτή και μόνο αυτή η διαπίστωση του βουλευτή του ΑΚΕΛ είναι ένα ισχυρό ράπισμα για την πολιτική ηγεσία που μιλά και -κυρίως- διαπραγματεύεται αφελώς, γενικά και αόριστα για «αποστρατικοποίηση». Είναι επίσης υπεραρκετή για να κλείσει τα στόματα σε φανατικούς μεν υποστηρικτές του Προέδρου Χριστόφια, φανατικούς δε πολέμιους της Εθνικής Φρουράς, οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν στο ευρύ κοινό την άποψη πως η θητεία είναι κάτι το αχρείαστο και ή να καταργηθεί ή έστω να μειωθεί, και πως Δύναμη είναι μια ανώφελη αγέλη ένστολων δημοσίων υπαλλήλων που δεν έχει λόγο ύπαρξης σε μια ημικατεχόμενη και απειλούμενη πατρίδα…

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες: Αμετάβλητο το σοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, σύμφωνα με έρευνα του Αρ.Αριστοτέλους»
          10 Οκτωβρίου 2009

          Για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, διαπιστώνεται στην έρευνα για το ισοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο που ετοιμάζει κάθε χρόνο υπό την ιδιότητά του ως ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής, ο βουλευτής Άριστος Αριστοτέλους.

          Σύμφωνα με ανακοίνωση του κ. Αριστοτέλους, από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτει ότι το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλους, κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη, οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή, για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 (441 Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα τρία τουρκικά.

          Σύμφωνα με την έρευνα, αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της ΕΦ για κάθε 2,09 τουρκικά.

          Ο κ. Αριστοτέλους διαπιστώνει ότι η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην ΕΕ και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ενωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού.

          Σε αυτό, συνεχίζει ο κ. Αριστοτέλους, συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

          Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Σχετικά με τον αριθμό των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, αυτός παραμένει στα 627.

          Από τα 627, τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Ο κ. Αριστοτέλους αναφέρεται και στις τουρκικές προθέσεις και διαπιστώνει ότι με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει την προς όφελός της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση της συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          Επίσης, επιδιώκει την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο και τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          Άλλη μια τουρκική επιδίωξη, είναι σύμφωνα με την έρευνα, η διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Ο κ. Αριστοτέλους παραθέτει επίσης στρατιωτικά στοιχεία για το 2009. Σε σχέση με την ΕΦ, αναφέρει ότι η ισχύς της Δύναμης σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5% του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως και αριθμός Ελλήνων αξιωματικών που στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000. Από αυτές, 11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή, 10.000 για τη δεύτερη γραμμή και 5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Θέματα Πολιτικής και Στρατηγικής’
          «ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2009»
          30 Σεπτεμβρίου 2009
          Δρ. Άριστος Αριστοτέλους (βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις)

          ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
          Παρά τo ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια από το άνοιγμα των σημείων ελέγχου στη Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός, για διακίνηση προς και από τις ελεύθερες περιοχές, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων Ε.Ε – Τουρκίας, οι δυνάμεις των αντιπάλων πλευρών στο στρατιωτικό τομέα στον κυπριακό χώρο παραμένουν και το 2009 αμετάβλητες. Το στρατιωτικό τοπίο συμπληρώνουν οι δυνάμεις των βρετανικών βάσεων και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ .

          Η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην Ε.Ε. και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ένωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού. Σ΄αυτό συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος ( ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Διαπιστώσεις

          Από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτουν οι εξής διαπιστώσεις

          · Το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλου κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          · Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 ( 441Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα 3 τουρκικά. Αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της Ε.Φ. για κάθε 2,09 τουρκικά.

          · Ο αριθμός των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, παραμένει στα 627.

          Από τα 627 τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Τουρκικές προθέσεις
          Με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει τα εξής:

          (α) Την προς όφελος της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση τη συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          (β) Την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο.

          (γ) Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          (δ) Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Πηγές:
          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ 2009

          ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

          Στρατιωτικό Ανθρώπινο Δυναμικό
          Η ισχύς της Εθνικής Φρουράς σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5 % του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Διοίκηση και Δομή
          Η Διοίκηση της Εθνικής Φρουράς έχει έδρα τη Λευκωσία.

          Η Εθνική Φρουρά περιλαμβάνει όλους τους κλάδους (Στρατό, Ναυτικό, Αεροπορία). Την κύρια δύναμη της αποτελούν οι δυνάμεις Στρατού, που συγκροτούνται ακόμη σε μεραρχίες και ταξιαρχίες και οι οποίες υπάγονται απευθείας στο Γενικό Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς.

          Οι δυνάμεις των σχηματισμών αυτών συμπληρώνονται σε περίπτωση πολέμου με την επιστράτευση εφέδρων και εθνοφυλάκων.

          Εφεδρείες
          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία 1
          Ταξιαρχίες Πεζικού 2
          Σύνταγμα Καταδρομών 1

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 154 άρματα μάχης, ήτοι:
          41 T-80U
          52 ΑΜΧ-30Β-2
          61 ΑΜΧ-30

          Τεθωρακισμένα Οχήματα (Αναγνωριστικά/Μάχης):
          Συνολικά 139 οχήματα βραζιλιάνικης κατασκευής, ήτοι:
          124 ΕΕ-9 Κασκαβέλ
          15 ΕΕ-3 Τζιαραράκα.

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης:
          Συνολικά 70 ΤΟΜΑ, ήτοι:
          27 VAB-VCI γαλλικής κατασκευής
          43 BMP-3 ρωσικής κατασκευής

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          168 Λεωνίδας ελληνικής κατασκευής
          125 VAB γαλλικής κατασκευής
          16 AMX-VCP γαλλικής κατασκευής

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 160 και πλέον πυροβόλα, ήτοι:
          36 25-pdr 88 χιλ. (αποθηκευμένα)
          20 M-1944 100 χιλ.
          72 Μ-56 105 χιλ.
          12 ΤR F1 155 χιλ.
          12 MK F3 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα
          12 Zuzana 155 χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολλαπλοί Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          18 FRY M-63 Plamen 128χιλ.
          4 BM-21 122 χιλ

          Όλμοι:
          Συνολικά 376 και
          πλέον, ήτοι:
          170 E-44 81χιλ.
          70+ M1/M29 81χιλ. (αποθηκευμένοι)
          20 M -30/M-2 107χιλ.
          116 RT61 120 χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Όπλα:
          Συνολικά 67, ήτοι:
          45 Μilan (15 επί των Τζιαραράκα)
          22 HOT (18 επί των VAB)

          Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          Μ-72 LAW 66 χιλ.
          850 + RPG-7 knout 73 χιλ.
          1000 Apilas 112 χιλ.

          Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως:
          Συνολικά 184, ήτοι:
          40 ΕΜ- 67 90χιλ.
          144 Μ-40Α1 106 χιλ., M-40 144 106 χιλ.

          Αντιαεροπορικά Μέσα:
          Συνολικά 172, ήτοι:
          36 Μ-55 20χιλ.
          24 GDF-003 με Skyguard 35χιλ.
          20 Μ-1 40χιλ.
          60 Mistral συστήματα εδάφους αέρος
          24 Aspide συστήματα εδάφους αέρος
          6 SA-15 ( Tor-M1) συστήματα εδάφους αέρος

          Πλωτά Μέσα:
          2 ακταιωροί (Salamis και Kyrenia)
          11 περίπου ταχύπλοα και άλλα σκάφη
          1 μοίρα παράκτιας άμυνας, με 3 ΜΜ- Exocet
          Αεροσκάφη:
          1 ΒΝ-2 Islander
          1 PC – 9 εκπαιδευτικό

          Ελικόπτερα:
          Συνολικά 16, ήτοι
          11 Μi – 35P
          2 Bell UH – 1H
          2 Bell 206C,
          4 SA-342 Gazelle ( με HOT),


          ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΠΡΟΥ

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως, Αριθμός Ελλήνων αξιωματικών στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Οι Ελληνική Δύναμη Κύπρου έχει μετατραπεί σε Μηχανοκίνητο Συγκρότημα .

          Οπλοστάσιο
          Το οπλοστάσιο των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο περιλαμβάνει:

          Άρματα Μάχης:
          61 M-48 A5 MOLF

          Tεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          80 Λεωνίδας

          Πυροβoλικό:
          Συνολικά 18 και πλέον, ήτοι:
          12 Πυροβόλα Μ-114 155 χιλ.
          6 Μ-110Α2 203 χιλ,
          6 M-107 175 χιλ.

          Όλμοι

          ΠΑΟ

          ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Όργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (ΤΟΥΡΔΥΚ) 1
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία 1
          Τάγματα Ειδικών Δυνάμεων 1
          Τάγματα Κομάντος 2

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 449, ήτοι:
          441 Μ-48Α5 Τ1/Τ2
          8 Μ-48Α2 (εκπαιδευτικά).
          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          Συνολικά 627, ήτοι:
          361ΑΑPC
          266 Μ-113.

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 232 και πλέον, ήτοι:
          72 Μ 101Α1 105χιλ.
          18 Μ-114Α2 155χιλ.
          12 Μ-115 203χιλ.
          90 Μ-44Τ 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολυεκτοξευτήρες Βλημάτων 6 Τ-115 122χιλ.

          Όλμοι:
          Συνολικά 450, ήτοι:
          175 81χιλ.
          148 Μ-30 107χιλ.
          127 ΗΥ-12 120χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα:
          Συνολικά 114, ήτοι:
          66 Μilan,
          48 TOW

          Εκτοξευτήρες Πυραύλων:
          M-72 LAW 66χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          4 ,Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ):
          Μ-67 90χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          192 Μ-40Α1 106χιλ.

          Αντιαεροπορικά:
          Rh 202 20 χιλ. (απροσδιόριστος αριθμός)
          16 GDF- 003 35χιλ.
          48 Μ-1 40χιλ.

          Συστήματα Εδάφους Αέρος:
          50 και πλέον Stinger

          Ραντάρ:
          AN/TRQ-36

          Αεροσκάφη:
          3 U-17
          F-16C/D περιοδική στάθμευση
          F-4E περιοδική στάθμευση

          Ελικόπτερα:
          3 UH-1H
          S-70A περιοδική στάθμευση
          1 AS-532UL Cougar περιοδική στάθμευση

          Πλοία:
          1 ακταιωρός Caner Goyneli

          ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Εφεδρείες
          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000 όπως παρακάτω:

          11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή,

          10.000 για τη δεύτερη γραμμή

          5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Σύνθεση Δυνάμεων και Οπλισμός
          Oι τουρκοκυπριακές δυνάμεις αποτελούνται από 7 τάγματα πεζικού και διαθέτουν ελαφρύ οπλισμό όπως:

          73 Όλμους 120 χιλ.

          6 Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα Milan

          36 ΠΑΟ 106 χιλ.

          Πλωτά Μέσα:
          1 περιπολικό Rauf Denktash,
          2 Mk5
          2 SG45/SG46.
          1 PCI

          ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

          1 Σμήνος Έρευνας και Διάσωσης
          με ελικόπτερα Bell 412 Twin Huey

          269: Προσωπικό για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Στρατός
          Ανθρώπινο Δυναμικό: 2110

          2 Τάγματα Πεζικού
          1 Μοίρα Μηχανικού – Υποστήριξης
          Σχηματισμός Ελικοπτέρων

          Αεροπορία
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 1140

          Περιοδική στάθμευση αεροσκαφών

          Ναυτικό
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 25

          ΔΥΝΑΜΗ ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Αργεντινή: 295

          Αυστρία: 4

          Βραζιλία: 1

          Ηνωμένο Βασίλειο: 269

          Κάναδάς: 1

          Ουγγαρία: 83

          Παραγουάη: 15

          Περού : 15

          Σλοβακία: 193

          Χιλή : 15

          Επιπλέον η δύναμη περιλαμβάνει 69 πολιτικούς αστυνομικούς
          και 143 άτομα, πολιτικό προσωπικό

          Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ; 12/10/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , , ,
          comments closed

          Άριστος Αριστοτέλους, βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή 09/09/2009]

          ‘Εμπροσθοφύλακας’
          «Αν για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, τότε ποιες είναι οι δυνατότητες της ΕΦ;»
          12 Οκτωβρίου 2009
          Συντακτική Ομάδα

          Η επιστημονική έρευνα του βουλευτή του ΑΚΕΛ Δρ. Άριστου Αριστοτέλους αποδεικνύει πως η σημασία και οι δυνατότητες της Εθνικής Φρουράς είναι πολύ περισσότερες από αυτές που θα ήθελαν συγκεκριμένοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και «ξένοι παρατηρητές», οι οποίοι όλως τυχαίως δείχνουν να ευθυγραμμίζονται με τις προτροπές του International Crisis Group προς Ελλάδα και Κύπρο:

          Suspend the Joint Defence Space doctrine, cease joint military activities with the Greek Cypriots and stop participating in the operations and staffing of the Cypriot National Guard. [ICG, Report 171, 8/03/2006]

          Το γεγονός πως η Κύπρος -ένα μικρό κράτος και με μόνη βοήθεια την ΕΛΔΥΚ- έχει καταφέρει να διατηρήσει το ισοζύγιο στο νησί με αντίπαλο μια χώρα όπως την Τουρκία, αποδεικνύει πως αν υπήρχε πολιτική βούληση, περισσότερη κοινωνική προθυμία, αν δεν είχε καταρρακωθεί από σκάνδαλα, ολιγωρία και διαπλοκή (που κλιμακωτά οδηγούν σε θανάσιμα ατυχήματα, όπως στην περίπτωση του εφ. ανθυπολοχαγού Ι. Χατζησπύρου), αν δεν είχε μολυνθεί από τον υπόκοσμο και τα ναρκωτικά, αν δεν μαστιζόταν από φυγοστρατία, τρελόχαρτα και ρουσφέτια, αν υπήρχε ηθική περιχαράκωση και όχι δημοσία διαπόμπευση του τύπου «η ΕΦ μας σκοτώνει» και αν στελεχωνόταν με περισσότερο επιστημονικό και τεχνοκρατικό δυναμικό, η Εθνική Φρουρά θα είχε πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες και θα αποτελούσε ένα πανίσχυρο διπλωματικό χαρτί στα χέρια της όποιας κυπριακής κυβέρνησης για αποτελεσματική ειρηνική προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επίλυσης του Κυπριακού.

          Αξίζει επίσης να σχολιαστεί το σημείο εκείνο όπου ο κ. Αριστοτέλους αναφέρει πως ο τουρκικός κατοχικός στρατός ουσιαστικά ενδυναμώνει την τουρκική πολιτική και διπλωματία στο νησί, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται ξεδιάντροπα και πέρα από κάθε κανόνα διεθνούς νομιμότητας και ανθρώπινης ηθικής για «διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας».

          Αυτή και μόνο αυτή η διαπίστωση του βουλευτή του ΑΚΕΛ είναι ένα ισχυρό ράπισμα για την πολιτική ηγεσία που μιλά και -κυρίως- διαπραγματεύεται αφελώς, γενικά και αόριστα για «αποστρατικοποίηση». Είναι επίσης υπεραρκετή για να κλείσει τα στόματα σε φανατικούς μεν υποστηρικτές του Προέδρου Χριστόφια, φανατικούς δε πολέμιους της Εθνικής Φρουράς, οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν στο ευρύ κοινό την άποψη πως η θητεία είναι κάτι το αχρείαστο και ή να καταργηθεί ή έστω να μειωθεί, και πως Δύναμη είναι μια ανώφελη αγέλη ένστολων δημοσίων υπαλλήλων που δεν έχει λόγο ύπαρξης σε μια ημικατεχόμενη και απειλούμενη πατρίδα…

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων’
          «Για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν 3,1 Τούρκοι στρατιώτες: Αμετάβλητο το σοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, σύμφωνα με έρευνα του Αρ.Αριστοτέλους»
          10 Οκτωβρίου 2009

          Για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες, διαπιστώνεται στην έρευνα για το ισοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο που ετοιμάζει κάθε χρόνο υπό την ιδιότητά του ως ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής, ο βουλευτής Άριστος Αριστοτέλους.

          Σύμφωνα με ανακοίνωση του κ. Αριστοτέλους, από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτει ότι το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλους, κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη, οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή, για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 (441 Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα τρία τουρκικά.

          Σύμφωνα με την έρευνα, αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της ΕΦ για κάθε 2,09 τουρκικά.

          Ο κ. Αριστοτέλους διαπιστώνει ότι η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην ΕΕ και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ενωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού.

          Σε αυτό, συνεχίζει ο κ. Αριστοτέλους, συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

          Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Σχετικά με τον αριθμό των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, αυτός παραμένει στα 627.

          Από τα 627, τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Ο κ. Αριστοτέλους αναφέρεται και στις τουρκικές προθέσεις και διαπιστώνει ότι με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει την προς όφελός της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση της συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          Επίσης, επιδιώκει την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο και τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          Άλλη μια τουρκική επιδίωξη, είναι σύμφωνα με την έρευνα, η διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές, να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Ο κ. Αριστοτέλους παραθέτει επίσης στρατιωτικά στοιχεία για το 2009. Σε σχέση με την ΕΦ, αναφέρει ότι η ισχύς της Δύναμης σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5% του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως και αριθμός Ελλήνων αξιωματικών που στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000. Από αυτές, 11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή, 10.000 για τη δεύτερη γραμμή και 5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

          ‘Θέματα Πολιτικής και Στρατηγικής’
          «ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2009»
          30 Σεπτεμβρίου 2009
          Δρ. Άριστος Αριστοτέλους (βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις)

          ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
          Παρά τo ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια από το άνοιγμα των σημείων ελέγχου στη Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός, για διακίνηση προς και από τις ελεύθερες περιοχές, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων Ε.Ε – Τουρκίας, οι δυνάμεις των αντιπάλων πλευρών στο στρατιωτικό τομέα στον κυπριακό χώρο παραμένουν και το 2009 αμετάβλητες. Το στρατιωτικό τοπίο συμπληρώνουν οι δυνάμεις των βρετανικών βάσεων και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ .

          Η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην Ε.Ε. και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ένωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού. Σ΄αυτό συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% – 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος ( ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

          Διαπιστώσεις

          Από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτουν οι εξής διαπιστώσεις

          · Το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλου κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

          Από την άλλη οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

          · Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 ( 441Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

          Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα 3 τουρκικά. Αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της Ε.Φ. για κάθε 2,09 τουρκικά.

          · Ο αριθμός των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, παραμένει στα 627.

          Από τα 627 τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

          Τουρκικές προθέσεις
          Με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει τα εξής:

          (α) Την προς όφελος της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση τη συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

          (β) Την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο.

          (γ) Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

          (δ) Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

          Πηγές:
          Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.

          ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ 2009

          ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

          Στρατιωτικό Ανθρώπινο Δυναμικό
          Η ισχύς της Εθνικής Φρουράς σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

          Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5 % του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

          Διοίκηση και Δομή
          Η Διοίκηση της Εθνικής Φρουράς έχει έδρα τη Λευκωσία.

          Η Εθνική Φρουρά περιλαμβάνει όλους τους κλάδους (Στρατό, Ναυτικό, Αεροπορία). Την κύρια δύναμη της αποτελούν οι δυνάμεις Στρατού, που συγκροτούνται ακόμη σε μεραρχίες και ταξιαρχίες και οι οποίες υπάγονται απευθείας στο Γενικό Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς.

          Οι δυνάμεις των σχηματισμών αυτών συμπληρώνονται σε περίπτωση πολέμου με την επιστράτευση εφέδρων και εθνοφυλάκων.

          Εφεδρείες
          Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

          Οργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία 1
          Ταξιαρχίες Πεζικού 2
          Σύνταγμα Καταδρομών 1

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 154 άρματα μάχης, ήτοι:
          41 T-80U
          52 ΑΜΧ-30Β-2
          61 ΑΜΧ-30

          Τεθωρακισμένα Οχήματα (Αναγνωριστικά/Μάχης):
          Συνολικά 139 οχήματα βραζιλιάνικης κατασκευής, ήτοι:
          124 ΕΕ-9 Κασκαβέλ
          15 ΕΕ-3 Τζιαραράκα.

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης:
          Συνολικά 70 ΤΟΜΑ, ήτοι:
          27 VAB-VCI γαλλικής κατασκευής
          43 BMP-3 ρωσικής κατασκευής

          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          168 Λεωνίδας ελληνικής κατασκευής
          125 VAB γαλλικής κατασκευής
          16 AMX-VCP γαλλικής κατασκευής

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 160 και πλέον πυροβόλα, ήτοι:
          36 25-pdr 88 χιλ. (αποθηκευμένα)
          20 M-1944 100 χιλ.
          72 Μ-56 105 χιλ.
          12 ΤR F1 155 χιλ.
          12 MK F3 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα
          12 Zuzana 155 χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολλαπλοί Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          18 FRY M-63 Plamen 128χιλ.
          4 BM-21 122 χιλ

          Όλμοι:
          Συνολικά 376 και
          πλέον, ήτοι:
          170 E-44 81χιλ.
          70+ M1/M29 81χιλ. (αποθηκευμένοι)
          20 M -30/M-2 107χιλ.
          116 RT61 120 χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Όπλα:
          Συνολικά 67, ήτοι:
          45 Μilan (15 επί των Τζιαραράκα)
          22 HOT (18 επί των VAB)

          Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
          Μ-72 LAW 66 χιλ.
          850 + RPG-7 knout 73 χιλ.
          1000 Apilas 112 χιλ.

          Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως:
          Συνολικά 184, ήτοι:
          40 ΕΜ- 67 90χιλ.
          144 Μ-40Α1 106 χιλ., M-40 144 106 χιλ.

          Αντιαεροπορικά Μέσα:
          Συνολικά 172, ήτοι:
          36 Μ-55 20χιλ.
          24 GDF-003 με Skyguard 35χιλ.
          20 Μ-1 40χιλ.
          60 Mistral συστήματα εδάφους αέρος
          24 Aspide συστήματα εδάφους αέρος
          6 SA-15 ( Tor-M1) συστήματα εδάφους αέρος

          Πλωτά Μέσα:
          2 ακταιωροί (Salamis και Kyrenia)
          11 περίπου ταχύπλοα και άλλα σκάφη
          1 μοίρα παράκτιας άμυνας, με 3 ΜΜ- Exocet
          Αεροσκάφη:
          1 ΒΝ-2 Islander
          1 PC – 9 εκπαιδευτικό

          Ελικόπτερα:
          Συνολικά 16, ήτοι
          11 Μi – 35P
          2 Bell UH – 1H
          2 Bell 206C,
          4 SA-342 Gazelle ( με HOT),


          ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΠΡΟΥ

          Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως, Αριθμός Ελλήνων αξιωματικών στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

          Οι Ελληνική Δύναμη Κύπρου έχει μετατραπεί σε Μηχανοκίνητο Συγκρότημα .

          Οπλοστάσιο
          Το οπλοστάσιο των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο περιλαμβάνει:

          Άρματα Μάχης:
          61 M-48 A5 MOLF

          Tεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          80 Λεωνίδας

          Πυροβoλικό:
          Συνολικά 18 και πλέον, ήτοι:
          12 Πυροβόλα Μ-114 155 χιλ.
          6 Μ-110Α2 203 χιλ,
          6 M-107 175 χιλ.

          Όλμοι

          ΠΑΟ

          ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

          Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ’ ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

          Όργάνωση
          Σώμα Στρατού 1
          Μεραρχίες Πεζικού 2
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (ΤΟΥΡΔΥΚ) 1
          Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία 1
          Τάγματα Ειδικών Δυνάμεων 1
          Τάγματα Κομάντος 2

          Οπλοστάσιο
          Άρματα Μάχης:
          Συνολικά 449, ήτοι:
          441 Μ-48Α5 Τ1/Τ2
          8 Μ-48Α2 (εκπαιδευτικά).
          Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
          Συνολικά 627, ήτοι:
          361ΑΑPC
          266 Μ-113.

          Πυροβολικό:
          Συνολικά 232 και πλέον, ήτοι:
          72 Μ 101Α1 105χιλ.
          18 Μ-114Α2 155χιλ.
          12 Μ-115 203χιλ.
          90 Μ-44Τ 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

          Πολυεκτοξευτήρες Βλημάτων 6 Τ-115 122χιλ.

          Όλμοι:
          Συνολικά 450, ήτοι:
          175 81χιλ.
          148 Μ-30 107χιλ.
          127 ΗΥ-12 120χιλ.

          Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα:
          Συνολικά 114, ήτοι:
          66 Μilan,
          48 TOW

          Εκτοξευτήρες Πυραύλων:
          M-72 LAW 66χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          4 ,Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ):
          Μ-67 90χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
          192 Μ-40Α1 106χιλ.

          Αντιαεροπορικά:
          Rh 202 20 χιλ. (απροσδιόριστος αριθμός)
          16 GDF- 003 35χιλ.
          48 Μ-1 40χιλ.

          Συστήματα Εδάφους Αέρος:
          50 και πλέον Stinger

          Ραντάρ:
          AN/TRQ-36

          Αεροσκάφη:
          3 U-17
          F-16C/D περιοδική στάθμευση
          F-4E περιοδική στάθμευση

          Ελικόπτερα:
          3 UH-1H
          S-70A περιοδική στάθμευση
          1 AS-532UL Cougar περιοδική στάθμευση

          Πλοία:
          1 ακταιωρός Caner Goyneli

          ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

          Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
          Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

          Εφεδρείες
          Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000 όπως παρακάτω:

          11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή,

          10.000 για τη δεύτερη γραμμή

          5.000 για την τρίτη γραμμή.

          Σύνθεση Δυνάμεων και Οπλισμός
          Oι τουρκοκυπριακές δυνάμεις αποτελούνται από 7 τάγματα πεζικού και διαθέτουν ελαφρύ οπλισμό όπως:

          73 Όλμους 120 χιλ.

          6 Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα Milan

          36 ΠΑΟ 106 χιλ.

          Πλωτά Μέσα:
          1 περιπολικό Rauf Denktash,
          2 Mk5
          2 SG45/SG46.
          1 PCI

          ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

          1 Σμήνος Έρευνας και Διάσωσης
          με ελικόπτερα Bell 412 Twin Huey

          269: Προσωπικό για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Στρατός
          Ανθρώπινο Δυναμικό: 2110

          2 Τάγματα Πεζικού
          1 Μοίρα Μηχανικού – Υποστήριξης
          Σχηματισμός Ελικοπτέρων

          Αεροπορία
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 1140

          Περιοδική στάθμευση αεροσκαφών

          Ναυτικό
          Ανθρώπινο Δυναμικό : 25

          ΔΥΝΑΜΗ ΟΥΝΦΙΚΥΠ

          Αργεντινή: 295

          Αυστρία: 4

          Βραζιλία: 1

          Ηνωμένο Βασίλειο: 269

          Κάναδάς: 1

          Ουγγαρία: 83

          Παραγουάη: 15

          Περού : 15

          Σλοβακία: 193

          Χιλή : 15

          Επιπλέον η δύναμη περιλαμβάνει 69 πολιτικούς αστυνομικούς
          και 143 άτομα, πολιτικό προσωπικό

          Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους 30/08/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , ,
          comments closed
          [πηγή γελοιογραφίας: Πιν, εφημερίδα 'Φιλελεύθερος]

          ‘Σημερινή’
          «Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους»
          26 Αυγούστου 2009, σελ. 13
          Αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης

          Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου, περιλαμβανομένου του κυπριακού κράτους, είναι επιλογή καταστροφική για τον Ελληνισμό της Κύπρου στα πλαίσια οποιασδήποτε λύσης. Ευνοεί μόνο την Τουρκία και τη Βρετανία.

          Μια αφοπλισμένη Κύπρος, πλησίoν των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί τις αποδεδειγμένες επεκτατικές βλέψεις της σε βάρος του νησιού. Δεν αρκείται με την κατοχή του βορείου τμήματος, αλλά στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλειά της και την αύξηση του γεωπολιτικού βάρους της, στον μεγάλης στρατηγικής αξίας χώρο της Ανατολικής Μεσογείου (ΑΜ). Ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους εξυπηρετεί την Τουρκία, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που θα αποδεχθεί κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

          Οι ρυθμίσεις των θεμάτων ασφάλειας, στο σχέδιο Ανάν, ήταν οι ιδανικές για την Τουρκία. Αφοπλισμός κυπριακού κράτους, διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατιωτικού αποσπάσματος στο νησί, αλλά και παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, χωρίς την άδεια του κυπριακού κράτους, με την ενσωμάτωση τριών συμφωνιών με το ψευδοκράτος, για την ασφάλεια ακτών και την έρευνα-διάσωση (μια από τις πολλές παγίδες του σχεδίου).

          Η Βρετανία ευνοεί την πλήρη αποστρατικοποίηση γιατί με τις βρετανικές Βάσεις (ΒΒ) θα εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου στην ΑΜ. Στόχος της Βρετανίας στα πλαίσια λύσης είναι η ισχυροποίηση και διαιώνιση του Καθεστώτος των ΒΒ. Ένα αφοπλισμένο, ανίσχυρο κράτος στην Κύπρο, που θα λειτουργεί στη βάση μιας εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αποτελεί την καλύτερη επιλογή για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ.

          Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου θα έχει τόσα πολλά μειονεκτήματα, που δημιουργεί εύλογα την απορία, πόσο σοβαρά μελετήθηκε η γεωπολιτική διάσταση του θέματος από την πλευρά μας, που υποστηρίζει στις συνομιλίες αυτή τη θέση. Θα περιορισθώ μόνο σε μερικές επισημάνσεις.

          (1) Η Κύπρος θα αποτελεί το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) και το μoναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί, με τη δική του συναίνεση το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοάμυνας (άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) που αποτελεί και βασική παράμετρο της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία δεσμεύει τα κράτη μέλη της ΕΕ να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητές τους και να παρέχουν συνδρομή με όλα τα μέσα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση σύμφωνα με το άρθρο 51.

          (2) Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας (ενέργεια, ασφάλεια) και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες δυνάμεις. Όταν δημιουργείται κενό ασφάλειας σε τέτοιες περιοχές κάποιοι άλλοι το καλύπτουν. Η Κύπρος θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και ιδιαίτερα της Τουρκίας.

          (3) Η Κύπρος βρίσκεται πλησίον της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής (ΜΑ) από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειάς της, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ. Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως η τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο όπλων, η λαθρομετανάστευση κ.λπ.

          (4) Η πλήρης αποστρατικοποίηση ευνοεί την Τουρκία και τη Βρετανία σε βάρος της Κύπρου, όπως αναλύθηκε στην αρχή του παρόντος κειμένου.

          (5) Η Κύπρος χωρίς ΕΔ δεν θα έχει τη δυνατότητα να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της (ξηρά, θάλασσα, αέρα) να προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα, να συμμετέχει ισότιμα με τα άλλα κράτη της ΕΕ στην ΚΕΠΠΑ (θα μειωθεί η γεωπολιτική βαρύτητά της για την ΕΕ) και να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες της.

          Ας διδαχθούμε από τα τραυματικά βιώματά μας, αλλά και άλλων λαών. Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλειά μας ποιος θα το πράξει;

          Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;

          Ποιος προστάτευσε τους 12.000 εγκλωβισμένους κατοίκους της Καρπασίας που σήμερα παρέμειναν μόνο 200;

          Μήπως η συμφωνία της 3ης Βιέννης του 1975;

          Τι έπραξε η ΕΕ για την Ελλάδα στα Ίμια;

          Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Γάζας;

          Μήπως τα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ, αντίστοιχα με εκείνα της Κύπρου για απόσυρση των στρατευμάτων που παραμένουν ανεκτέλεστα από την Τουρκία εδώ και 35 χρόνια;

          Ό,τι ελληνικό περισώθηκε το 1974, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Η άποψη ότι οι μικρές χώρες είναι μάταιο να επενδύουν στην άμυνά τους, δεν τεκμηριώνεται ιστορικά. Οι χώρες στις διεθνείς σχέσεις τους δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες. Λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντά τους και υπολογίζουν μόνο το κόστος που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός και αν είναι.

          Όπως κατέρρευσε η Ζυρίχη
          Όλες οι χώρες έχουν Ένοπλες Δυνάμεις
          και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Είναι αυτοκτονία να θυσιάσουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας, με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατικοποίηση της Τουρκίας, αλλά το ενδεχόμενο να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο (απόσυρση στρατευμάτων).

          Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης. Είναι αναγκαίο να αναθεωρήσει τη θέση της η πλευρά μας, πριν είναι πολύ αργά.

          Ακούγονται και απόψεις ότι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειάς μας δυνατό να αναλάβουν άλλοι οργανισμοί. Ας μη βαυκαλιζόμαστε με αυτή την ιδέα. Ουδείς θα το πράξει, χωρίς να έχει οφέλη και εμείς σοβαρές επιπτώσεις επί της αυτονομίας και κυριαρχίας μας.

          Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους 30/08/2009

          Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
          Tags: , , , ,
          comments closed
          [πηγή γελοιογραφίας: Πιν, εφημερίδα 'Φιλελεύθερος]

          ‘Σημερινή’
          «Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους»
          26 Αυγούστου 2009, σελ. 13
          Αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης

          Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου, περιλαμβανομένου του κυπριακού κράτους, είναι επιλογή καταστροφική για τον Ελληνισμό της Κύπρου στα πλαίσια οποιασδήποτε λύσης. Ευνοεί μόνο την Τουρκία και τη Βρετανία.

          Μια αφοπλισμένη Κύπρος, πλησίoν των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί τις αποδεδειγμένες επεκτατικές βλέψεις της σε βάρος του νησιού. Δεν αρκείται με την κατοχή του βορείου τμήματος, αλλά στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλειά της και την αύξηση του γεωπολιτικού βάρους της, στον μεγάλης στρατηγικής αξίας χώρο της Ανατολικής Μεσογείου (ΑΜ). Ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους εξυπηρετεί την Τουρκία, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που θα αποδεχθεί κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

          Οι ρυθμίσεις των θεμάτων ασφάλειας, στο σχέδιο Ανάν, ήταν οι ιδανικές για την Τουρκία. Αφοπλισμός κυπριακού κράτους, διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατιωτικού αποσπάσματος στο νησί, αλλά και παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, χωρίς την άδεια του κυπριακού κράτους, με την ενσωμάτωση τριών συμφωνιών με το ψευδοκράτος, για την ασφάλεια ακτών και την έρευνα-διάσωση (μια από τις πολλές παγίδες του σχεδίου).

          Η Βρετανία ευνοεί την πλήρη αποστρατικοποίηση γιατί με τις βρετανικές Βάσεις (ΒΒ) θα εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου στην ΑΜ. Στόχος της Βρετανίας στα πλαίσια λύσης είναι η ισχυροποίηση και διαιώνιση του Καθεστώτος των ΒΒ. Ένα αφοπλισμένο, ανίσχυρο κράτος στην Κύπρο, που θα λειτουργεί στη βάση μιας εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αποτελεί την καλύτερη επιλογή για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ.

          Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου θα έχει τόσα πολλά μειονεκτήματα, που δημιουργεί εύλογα την απορία, πόσο σοβαρά μελετήθηκε η γεωπολιτική διάσταση του θέματος από την πλευρά μας, που υποστηρίζει στις συνομιλίες αυτή τη θέση. Θα περιορισθώ μόνο σε μερικές επισημάνσεις.

          (1) Η Κύπρος θα αποτελεί το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) και το μoναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί, με τη δική του συναίνεση το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοάμυνας (άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) που αποτελεί και βασική παράμετρο της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία δεσμεύει τα κράτη μέλη της ΕΕ να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητές τους και να παρέχουν συνδρομή με όλα τα μέσα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση σύμφωνα με το άρθρο 51.

          (2) Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας (ενέργεια, ασφάλεια) και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες δυνάμεις. Όταν δημιουργείται κενό ασφάλειας σε τέτοιες περιοχές κάποιοι άλλοι το καλύπτουν. Η Κύπρος θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και ιδιαίτερα της Τουρκίας.

          (3) Η Κύπρος βρίσκεται πλησίον της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής (ΜΑ) από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειάς της, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ. Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως η τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο όπλων, η λαθρομετανάστευση κ.λπ.

          (4) Η πλήρης αποστρατικοποίηση ευνοεί την Τουρκία και τη Βρετανία σε βάρος της Κύπρου, όπως αναλύθηκε στην αρχή του παρόντος κειμένου.

          (5) Η Κύπρος χωρίς ΕΔ δεν θα έχει τη δυνατότητα να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της (ξηρά, θάλασσα, αέρα) να προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα, να συμμετέχει ισότιμα με τα άλλα κράτη της ΕΕ στην ΚΕΠΠΑ (θα μειωθεί η γεωπολιτική βαρύτητά της για την ΕΕ) και να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες της.

          Ας διδαχθούμε από τα τραυματικά βιώματά μας, αλλά και άλλων λαών. Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλειά μας ποιος θα το πράξει;

          Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;

          Ποιος προστάτευσε τους 12.000 εγκλωβισμένους κατοίκους της Καρπασίας που σήμερα παρέμειναν μόνο 200;

          Μήπως η συμφωνία της 3ης Βιέννης του 1975;

          Τι έπραξε η ΕΕ για την Ελλάδα στα Ίμια;

          Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Γάζας;

          Μήπως τα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ, αντίστοιχα με εκείνα της Κύπρου για απόσυρση των στρατευμάτων που παραμένουν ανεκτέλεστα από την Τουρκία εδώ και 35 χρόνια;

          Ό,τι ελληνικό περισώθηκε το 1974, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Η άποψη ότι οι μικρές χώρες είναι μάταιο να επενδύουν στην άμυνά τους, δεν τεκμηριώνεται ιστορικά. Οι χώρες στις διεθνείς σχέσεις τους δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες. Λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντά τους και υπολογίζουν μόνο το κόστος που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός και αν είναι.

          Όπως κατέρρευσε η Ζυρίχη
          Όλες οι χώρες έχουν Ένοπλες Δυνάμεις
          και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Είναι αυτοκτονία να θυσιάσουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας, με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατικοποίηση της Τουρκίας, αλλά το ενδεχόμενο να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο (απόσυρση στρατευμάτων).

          Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης. Είναι αναγκαίο να αναθεωρήσει τη θέση της η πλευρά μας, πριν είναι πολύ αργά.

          Ακούγονται και απόψεις ότι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειάς μας δυνατό να αναλάβουν άλλοι οργανισμοί. Ας μη βαυκαλιζόμαστε με αυτή την ιδέα. Ουδείς θα το πράξει, χωρίς να έχει οφέλη και εμείς σοβαρές επιπτώσεις επί της αυτονομίας και κυριαρχίας μας.