jump to navigation

Προς Γ. χθες αναμενόμενο και σήμερα αναχωρούντα 20/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Η καθημερινή στήλη του Γ. Σέρτη, η οποία από τις σελίδες του Φιλελευθέρου σχολιάζει και συχνά καυτηριάζει μέσα από ένα ιδιαίτερο συγγραφικό ύφος τη δημόσια ζωή στην Κύπρο, αναφέρθηκε χθες και σήμερα στον επισκεπτόμενο την Κύπρο πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Κατάθεση στεφάνου του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στα Φυλακισμένα Μνήματα [πηγή φωτογραφίας: euro2day.gr]

‘Φιλελεύθερος’
«Προς Γ. Αναμενόμενο»
19 Οκτωβρίου 2009
Γιώργος Σέρτης

Να πούμε ότι αναμένεται ο Πρωθυπουργός Γιώργος Αντρέα Παπανδρέου όπως αναμενόταν ο Πρωθυπουργός Αντρέας Γεωργίου Παπανδρέου, αποτελεί έκδηλο ψέμα.

Κάτι οι τωρινοί βοηθοί του και κάτι οι φρικτές εμπειρίες του 2004, καθώς και οι… αναπτερωμένες ελπίδες των γνωστών Χανεϊκών, κρατούν μουδιασμένο το πλήθος ενός λαού «που πίστευε και καρτερούσε». (Αν, λέμε, σε απίθανη περίπτωση, που ο Μητσοτάκης θα… εγκωμίαζε τον Αντρέα, όλοι θα ήταν βέβαιοι: σε λάθος δρόμο -ή … οδικό χάρτη– θα βάδιζε ο δεύτερος! Και αν το… εγκώμιο αφορούσε το Κυπριακό, ο Αντρέας θα προσέτρεχε στον Λυσσαρίδη -έτσι δεν είπε, επανειλημμένα στον Γιώργο;- για την πραγματική του ενημέρωση!) Λοιπόν, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κύπρο, καθώς και οι σχετικοί αλλά και οι… αλλού πειθαρχούντες βοηθοί τους, δεν έχουν ανάγκη άλλων επιχειρημάτων για τους ευρωπαϊκούς εταίρους τους.

Αρκεί να θυμηθούν και να υπενθυμίσουν:
α) Τη γραπτή… θεωρία του Νταβούτογλου: «Και αν ακόμη δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος στην Κύπρο, θα έπρεπε να τον… ανακαλύψουμε»!
β) Την πρόκληση του Ερντογάν στους Ευρωπαίους: «Τώρα, θα λάβετε υπόψη σας τις 700 χιλιάδες των Ελληνοκυπρίων, ή τα 70 εκατομμύρια των Τούρκων;»

Την περασμένη Τετάρτη, ύστερα από την ορκωμοσία στη Βουλή των Ελλήνων, ο Γ. Παπανδρέου υποσχέθηκε:
*«θ’ ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς».
*«θ’ αποκατασταθεί ό,τι πληγώνει την αξιοπρέπεια των Ελλήνων». *Συγχωρητέα «τα λάθη του καλοπροαίρετου κοινού θνητού», ασυγχώρητα του εκλεγμένου ηγέτη.

Αυτά απαιτούμε -δεν αιτούμαστε- να επαναλάβει στην Κύπρο ο Γ. Παπανδρέου, ως ηγέτηςτου Ελληνισμού και όχι σαν εκπρόσωποςτου αθηναϊκού κράτους του λεκανοπεδίου της Αττικής!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Φιλελεύθερος’
«Προς Γ. Αναχωρούντα»
20 Οκτωβρίου 2009
Γιώργος Σέρτης

Παραμονή των Οκτωβριανών –«την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγομεν πέτρας»– άμα ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας προσκυνά στα Φυλακισμένα Μνήματα -«το αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται με το μέτρο της Λευτεριάς»- κάτω από τη σκιά του τουρκοκρατούμενου Πενταδάκτυλου
ενημέρωση απαιτείται
-«τι ευτυχία, να σφετερίζεσαι ό,τι δεν σού ανήκει»- ποια άλλη… σε κομματικές συναντήσεις και επίσημα δείπνα;

Όμως, ιδού που η Ιστορία του τόπου και των ανθρώπων του… πρέπει να αναδιπλωθεί έναντι της Νεο-ιστορίας και της Παρα-ιστορίας του μεταποικιακού απαρτχάιντ, καθώς:
Από την ηγεσία της Αριστεράς βάλλεται εκείνος ο Απελευθερωτικός Αγώνας -«εμείς φταίμε»· και όχι η βρετανική δολιότητα που έστηνε απέναντί του την επικουρική Τ.Μ.Τ. του Ντενκτάς!
Από την ηγεσία της Δεξιάς -ενώπιον του Ερντογάν- ενοχοποιείται εκείνος ο Αγώνας· και όχι η τουρκική βαρβαρότητα των Σεπτεμβριανών της Κωνσταντινούπολης και της συνεχιζόμενης κατοχής του εποικισμού της Κύπρου.

Αν στα ανωτέρω προστεθεί και η πιο… προχωρημένη θέση των…
εκσυγχρονισθέντων στα σεμινάρια -«για όλα φταίει εκείνος ο… άτιμος ο Τεύκρος, αλλά θα… αποβάλουμε τα… φοβικά μας σύνδρομα»- διευκολύνεται κατά πολύ η… αποστολή του Έλληνα Πρωθυπουργού:
– Στηρίζουμε ανεπιφύλακτα τις προσπάθειές σας για το… νέο έθνος των Κυπριλέζων!
Έτσι:
Τα χειροκροτήματα της… συνετής πλειοψηφίας και τα εγκώμια των Ανανικών φυλλάδων θα κατευοδώσουν τον Πρωθυπουργό, παραμερίζοντας το -μόνο- λαϊκό αίτημα:
– Με τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματά μας που εξαρθρώνονται από τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή και τον εποικισμό, τι θα γίνει; Τις δύο από τις 27 ψήφους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πότε -επιτέλους- θα τές αξιοποιήσουμε; Τον χάρτη της… υποψήφιας Τουρκίας που εμφανίζει την Κύπρο, τη Ρόδο και Αιγαίο στην… Επικράτειά της, πότε θα τον… τρίψουμε στα μούτρα των συνηγόρων της;

Πολιτικό ανέκδοτο; «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους» 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Είτε προετοίμαζε, είτε δεν προετοίμαζε ο Ανδρέας «διαδόχους», είτε είχατε, είτε δεν είχατε ποτέ «καλές σχέσεις με [άλλους;] βασιλιάδες ή πρίγκιπες», η ουσία είναι πως το Παπανδρέικο, το Μητσοτακέικο, το Καραμανλέικο και το Αλαβανέικο [βλ. «100 χρόνια Αλαβάνοι στη Βουλή»], και μερικά μικρότερα μαφιόζικα φεούδα και παρασιτικές δυναστείες, ελέγχουν και λυμαίνονται την χώρα -από κέντρο, δεξιά και αριστερά- εδώ και δεκατίες… Και οι επερχόμενες εκλογές δεν φαίνεται να το αλλάξουν αυτό καθόλου, αφού φαίνεται πως ο ελληνικός λαός έχει εθιστεί στο να ανέχεται φύλαρχους και δυνάστες…

Και αφού έρχονται εκλογές, διαβάστε σχετικά:

«Υποψήφια της ΝΔ: «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα»

«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

«Ορίστε πως διαλύεται το ελλαδικό κράτος και τα Σώματα Ασφαλείας»

yorgo-manoulla

‘Ελευθεροτυπία’
«Συνέντευξη Παπανδρέου στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’: «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους»»
26 Σεπτεμβρίου 2009

«Στην οικογένειά μου δεν είχαμε ποτέ καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκιπες», δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας, μέσω συνέντευξής του στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», σε όσους τον κατηγορούν ότι ευνοήθηκε από το όνομά του και τις τάσεις νεποτισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρόσθεσε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους, ενώ σχολιάζοντας τη σχέση της πολιτικής με τα εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας, τόνισε ότι εκείνο που έμαθε από τον παππού και τον πατέρα του ήταν ότι «αν έχεις μαζί σου τον λαό, αν σε στηρίζουν οι πολίτες και μάχονται μαζί σου, τότε κανένα κέντρο, καμία ομάδα συμφερόντων δεν μπορεί να σε νικήσει».

Μιλώντας για τη σχέση του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τόνισε ότι «ο Ανδρέας με συμβούλευε με τον λόγο και την πράξη του, διδάσκοντας αρχές και αξίες – κι όχι ετοιμάζοντάς με για κάποιο ρόλο».

Απαντώντας σε ερώτηση για τους ανθρώπους που συμβουλεύεται, εντός και εκτός συνόρων, εξέφρασε πίστη ότι δεν κινδυνεύει από το σύνδρομο του «γυάλινου κόσμου» και πρόσθεσε ότι η πολιτική κουλτούρα της ανοιχτής σκέψης αποτελεί για εκείνον ζωτική αρχή. Μιλώντας για τα κριτήρια επιλογής των διοικήσεων των ΔΕΚΟ, είπε ότι οι επιλογές θα γίνουν σύμφωνα με τους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης, ώστε να επιλεγούν οι ικανότεροι, στελέχη με ήθος, κύρος, όρεξη για δουλειά.

Όσον αφορά στο στίγμα που επιθυμεί να αφήσει, εάν κερδίσει τις εκλογές, τόνισε ότι φιλοδοξεί να γίνει ο πρωθυπουργός που έβγαλε την Ελλάδα από την κρίση και την οδήγησε σε μια νέα εποχή ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Μηδέν στο πηλήκιο»!
27 Σεπτεμβρίου 2009
Χρήστος Γιανναράς

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!

Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα – σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς. Γι’ αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» – σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

Στη δεκαετία του 1950 ή ’60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.

Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου 22/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με τις επερχόμενες Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα, και με τον Γιώργο Παπανδρέου να φιγουράρει ως “φαβορί”, ας θυμηθούμε σιγά-σιγά μερικές από τις πράξεις και τα κατορθώματα του. Διαβάστε τις απόρρητες επιστολές που αποκάλυψε η Λιάνα Κανέλλη, για να δείτε τι απόψεις έχει ο Γιώργος Παπανδρέου και ο οικογενειακός και πολιτικός περίγυρος του. Αυτοί θα είναι οι ανθρώποι που αύριο θα κυβερνούν την χώρα μας! «Bravo Yorgo» που θα έλεγε και η ‘Hürriyet’!

Γιώργος και Μαργαρίτα Παπανδρέου [πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Καθημερινή’
«»Nέμεσις» επί των επιστολών της οικογένειας Παπανδρέου»
20 Φεβρουαρίου 2004
Γεώργιος Π. Μαλούχος

Mετά τη δικαίωσή της το Δεκέμβριο του 2003 από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Aθηνών με μια ιστορική για την ελευθερία του Tύπου απόφαση σχετικά με τη δημοσίευση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της οικογένειας Παπανδρέου, η Λιάνα Kανέλλη και το περιοδικό «Nέμεσις» επανέρχονται στο θέμα με την παράθεση σειράς αποκαλυπτικών επιστολών, το κυριότερο εξαγόμενο των οποίων είναι η ανάδειξη ενός ευρύτατου παρασκηνιακού ρόλου της κ. Παπανδρέου στα δημόσια πράγματα της χώρας, καθώς και η εντονότατη πολιτική επιρροή που ασκεί στον Γιώργο Παπανδρέου. Aκόμα, περιλαμβάνουν πλήθος χαρακτηρισμών για την Eλλάδα με τους οποίους τόσο η κ. Παπανδρέου όσο και ο γιος της Nίκος αναφέρονται στη χώρα, της οποίας απετέλεσαν και φιλοδοξούν να εξακολουθήσουν να αποτελούν ηγεσία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δημοσιοποίηση τέτοιων επιστολών σε οποιαδήποτε άλλη δυτική χώρα θα είχε σημάνει το οριστικό πολιτικό τέλος των συντακτών τους. Aξίζει κανείς να σταθεί στα ακόλουθα αποσπάσματα:

Mεταξύ Aνδρέα και Mαργαρίτας Παπανδρέου:

A: Mπορώ να σου δώσω ό,τι έχω. Oχι όμως παραπάνω.

M: Mπορείς να τα βρεις.

A: Aν μπορούσα να βρω εκατομμύρια, ευχαρίστως θα στα έδινα. Aλλά δεν τα ‘χω…. Mα τι χρειάζεσαι;

M: Πληρώνω παραδουλεύτρα, κηπουρό…

A: Eσύ πληρώνεις γι’ αυτούς; E, τότε είσαι τρελή. Eχουν κυβερνητικές θέσεις…

Aπό τη Mαργαρίτα στον Γιώργο (Yorgo) Παπανδρέου:

-…Φρικιώ που δεν έχεις ακόμα τη δική σου ομάδα δημοσίων σχέσεων… -Eξακολουθώ να λαμβάνω αναφορές από ανθρώπους που επισκέπτονται το γραφείο σου – που είναι σκέτο χάος και δεν μοιάζει με καλά οργανωμένη δραστηριότητα…

– Eίπες στον Aλέκο ότι θα εργαστεί στα πακέτα Nτελόρ στην Aχαΐα; Δεν θα πρέπει να έχει ξεκινήσει τις προετοιμασίες; Γιατί δεν προχώρησε; (…)

Eν όψει των επικείμενων κυβερνητικών αλλαγών δεν νομίζεις ότι θα ήταν σώφρον να λαδώσεις τις επαφές σου; Iδίως αυτούς γύρω από τον πατέρα σου;

– Συγχώρεσέ με για τη συνεχή παρενόχληση επί του θέματος της ανάληψης κάποιας ηγετικής δραστηριότητας στη φρικτή ξηρασία τούτης της χώρας… Eτοίμασε μια δήλωση παραίτησης -κομψή- που θα μπορούσε να διαβαστεί στον πατέρα σου και θα πιθανολογούνταν ως δική του πρωτοβουλία… βάλε ημερομηνία, κατά τη γνώμη μου προ της μομφής Eβερτ… το Σάββατο είναι μια εξαιρετική μέρα για τις κυριακάτικες εφημερίδες… H πλατιά πλειοψηφία της Bουλής -στην πραγματικότητα όλα τα κόμματα θέλουν γρήγορη επίλυση του προβλήματος. Mέχρι να αποφασίσουν, άλλα γεγονότα που θα έχουν συμβεί, θα καθιστούν αυτό το πισωγύρισμα αδύνατον. Γιώργο προχώρα με ενέργεια και αποφασιστικότητα… Φχαριστήσου την ευκαιρία και πάρε πρωτοβουλία…

– Πες στον Σημίτη, ότι, μια κομματική δραστηριότητα σαν το IΣTAME που είναι πολύ όμοιο με το Iδρυμα (σ.σ. Παπανδρέου) δεν θα μπορέσει να δικαιώσει το όνομα Παπανδρέου. Mην είσαι αμυντικός γι’ αυτά που κάναμε. Hταν πραξικόπημα και μάλιστα έξυπνο. Θα προχωρήσουμε με το μαλακό αλλά στα σίγουρα. Θα πάρουμε λεφτά από προγράμματα από διάφορες πηγές και θα δουλέψουμε γι’ αυτά…

Aπό τη Mαργαρίτα Παπανδρέου στον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ:

Yπάρχει δόση αλήθειας στο ότι είμαστε μια πολιτική δυναστεία. Προσωπικά δεν μου άρεσαν ποτέ οι δυναστείες, αλλά αυτές που ήξερα είχαν λεφτά. H μικρή μας δυναστεία δεν έχει, γι’ αυτό εκμεταλλευόμαστε το όνομα…

Aπό τον Nίκο Παπανδρέου στον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ:

Xρειάζομαι μια μικρή χάρη. Eνας καλός μου φίλος, πρώην σύμβουλος του Aνδρέα, ο Γιώργος Tρεπεκλής, ψάχνει να βρει ένα όνομα στη Warner Brothers ώστε να τους κάνει μια επιχειρηματική πρόταση… Πρέπει και οι σοσιαλιστές να βγάλουν λεφτά κι αυτοί!

Aπό τον Nίκο Παπανδρέου στη Xριστίνα Bαρντ:

– O παππούς μου και ο πατέρας μου, είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Eλλάδα από το 1900. Aυτή τη στιγμή, ο πατέρας μου είναι επικεφαλής αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός, για ακόμη μια φορά. O αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του ’60. H μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις. O γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια. Περιστασιακά, και εγώ ο ίδιος στήνω μια παράσταση ως υιός του. Eίμαι ένας μεταμφιεσμένος Eλληνας με αμερικανική καρδιά…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Παρόν’
«Εξόργισε ο Γιώργος τους Ρώσους»
13 Σεπτεμβρίου 2009

Η αναφορά του Γ. Παπανδρέου στον ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου, στην Αλεξανδρούπολη, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκεντρώσεως, ότι κατοχυρώνει τα συμφέροντα της άλλης πλευράς, εξόργισε τη Μόσχα, ενώ η Ουάσινγκτον τρίβει τα χέρια της. Και φυσικά ό,τι και να συμβεί το… τιμολόγιο θα είναι οδυνηρό για την προοπτική των εθνικών μας θεμάτων.

Αυτή είναι η εκτίμηση διπλωματικών κύκλων του υπουργείου Εξωτερικών και των εδώ ξένων αποστολών, οι οποίοι και εξεπλάγησαν για την ευθεία βολή κατά της Μόσχας, όπως θεωρήθηκε η αναφορά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ότι από τη σχετική συμφωνία επωφελείται η μία πλευρά, η ρωσική δηλαδή, και άρα χρήζει από πλευράς Ελλάδος η αναθεώρησή της! Κάτι που εάν τελικά συμβεί, όχι απλώς θα κλείσει τους διαύλους των αναβαθμισμένων σχέσεων με τη Μόσχα, αλλά θα φιλοδωρήσει την Άγκυρα (και άλλους) με παραπέρα στρατηγικά πλεονεκτήματα.

Ανώτερα στελέχη τής εδώ πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέφυγαν μεν να μιλήσουν επωνύμως, δεν απέκρυπταν όμως τη δυσφορία και εν πολλοίς την έκπληξή τους για την εξέλιξη αυτή, «που μπορεί να δυναμιτίσει τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών».

Κι αυτό καθώς ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης αποτελεί για τους Ρώσους καίριο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίον απροκαλύπτως πολεμά η Ουάσινγκτον, που επανειλημμένα (με δηλώσεις Μπράιζα κ.ά.) έχει καλέσει τους ενδιαφερόμενους να στραφούν προς άλλες εναλλακτικές κατευθύνσεις, ώστε να ακυρωθεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο.

Κι επειδή παρόμοια ζητήματα έχουν εγερθεί και από τη Σόφια, με υπόδειξη των ΗΠΑ, προκειμένου να ευνοηθεί ο άλλος αγωγός που θα περνά από την Τουρκία (δηλαδή ο Ναμπούκο), το θέμα προβλέπεται ότι θα προκαλέσει ευρύτερες περιπλοκές και δεν θα είναι άμοιρο συνεπειών.

Ακόμη και κύκλοι του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα εκείνοι που παραμένουν «Ανδρεϊκοί», δείχνουν αρκετά ενοχλημένοι, φοβούμενοι ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περιπέτειες το Κίνημα. Θεωρούν ότι η συμφωνία που επέτυχε ο Καραμανλής για τον αγωγό αποτελεί θετικό στοιχείο για τη χώρα, ανεξαρτήτως άλλων αδυναμιών και λαθών της σημερινής κυβερνήσεως. Κι αυτό διότι: α) ενέταξε την Ελλάδα στον ενεργειακό χάρτη, και β) δημιούργησε δυναμικές στρατηγικής προσεγγίσεως προς τη Μόσχα, που ενισχύει την πολιτική μας στα εθνικά θέματα, δεδομένης της στηρίξεως που η Ουάσινγκτον παρέχει εν πολλοίς στην Άγκυρα.

Το θέμα ενταφιάσθηκε κυριολεκτικά από τη μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, λόγω των προεκλογικών λογικών που επικρατούν, ενώ και το υπουργείο Εξωτερικών δεν αντέδρασε στον βαθμό που ανεμένετο. Αυτό δεν έμεινε απαρατήρητο, ενώ πολιτικοί παρατηρητές τόνιζαν την ανάγκη να υπάρξουν ταχέως εξηγήσεις προς τους Ρώσους, ώστε ν’ απαμβλυνθούν εντυπώσεις και συνέπειες.