jump to navigation

1619 αγνοούμενοι: Ούτε λέξη για τα εγκλήματα της Τουρκίας 20/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed
Χριστόφιας - Ταλάτ - Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ούτε λέξη για τους 1619 αγνοούμενους!»
20 Νοεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

1619 είναι ο αριθμός-σύμβολο για τους Ελληνοκυπρίους, αφού σηματοδοτεί τον αριθμό αυτών που για χρόνια αγνοούνται, μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974. Πέρασαν 35 ολόκληρα χρόνια και πολλές οικογένειες των θυμάτων δεν έμαθαν νεότερα για τους αγαπημένους τους. Ο αριθμός «1619» έχει μειωθεί, διότι άλλους, τους βρήκαν εκτελεσμένους, σε πηγάδια, σε ομαδικούς τάφους, και τους ταυτοποίησαν με την μέθοδο του DNA, παραδίδοντας στις οικογένειες τους ένα λιτό οστεοφυλάκιο, και άλλους οι οικογένειές τους δεν ξέρουν ακόμη ούτε αν ζουν, ούτε αν πέθαναν. Η «εκπολιτισμένη» Τουρκία που επιδιώκει να ενταχθεί στην Ε.Ε., δεν έχει δώσει ούτε και ένα στοιχείο για την τύχη τους, διότι αν το κάνει θα βρεθεί εκτεθειμένη ανάμεσα στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στο νησί μας: εκτελέσεις αιχμαλώτων, σφαγές αμάχων και βιασμούς γυναικών. Θα βρεθεί ένοχη στην καταπάτηση της Συνθήκης της Γενεύσης.

Οι τελευταίες πληροφορίες για το πως σκότωσαν οι Τούρκοι τους 5 αγνοούμενους στο Τζιάος (πληροφορίες που ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης αμφισβητεί, ταυτιζόμενος με την πάγια θέση Ντενκτάς περί «αντιποίνων»), άρχισαν να «ξεθάβουν» και τα εγκλήματα της Τουρκίας που έθαψε μαζί με τους αγνοουμένους σε βαθιά πηγάδια στα κατεχόμενα, το 1974. Με αφορμή αυτά τα στοιχεία, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καλεί την Τουρκία να συμμορφωθεί και να δώσει περαιτέρω στοιχεία για την διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, τονίζοντας ότι αν επιβεβαιωθούν τα στοιχεία που υπάρχουν μέχρι στιγμής, θα πρόκειται για καταπάτηση της Συνθήκης της Γενεύης. Την ίδια ώρα όμως, ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν λέει ούτε λέξη για τα τουρκικά εγκλήματα! Ούτε καν καλεί την Τουρκία να δώσει στοιχεία για την διακρίβωση της τύχης τους, αφού έχει συμφωνήσει με τον κ. Ταλάτ, να μην πολιτικοποιείται το θέμα των αγνοουμένων!

Εμείς απλά απορούμε πού βρίσκει ο κύριος Πρόεδρος μας, αυτήν όλη την αισιοδοξία και εμπιστοσύνη προς την Τουρκία. Πιστεύει ότι θα έρθει κάποτε να ανοίξει από μόνη της τα στρατιωτικά της αρχεία και να δηλώσει δημόσια το «mea culpa»; Βεβαίως είναι ανθρωπιστικό ζήτημα, το θέμα των αγνοουμένων, αλλά αν δεν τους πιέσει ο αρχηγός του κράτους, τώρα που κρατεί και το κλειδί της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., ποιός θα τους πιέσει; Η «Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους»; Πότε θα τιμωρηθεί η Τουρκία για όλα αυτά τα εκλήματα εις βάρος της πατρίδας μας; Πότε θα δικαιωθούν οι οικογένειες των αγνοουμένων;

Η τύχη 1619 ανθρώπων αγνοείται μετά τις τουρκικές κτηνωδίες που υπέστησαν το 1974, και ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν αρθρώνει λέξη γι’ αυτές. Απλά αναφέρει ότι το ζήτημα είναι ανθρωπιστικό. Ποιός ξέρει, ίσως και να χάθηκαν σε κάποιο αεροπορικό δυστύχημα ή στην τραγωδία του Τιτανικού…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
Καταπέλτης ο Μπαρόζο, άφωνος ο Χριστόφιας
18 Νοεμβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου

Ελένη Θεοχάρους: Καλεί τον τουρκικό στρατό να ανοίξει τα αρχεία του
Την ώρα που ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο καλούσε την Τουρκία να δώσει στοιχεία για το πώς εξαφανίστηκαν Ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι που βρίσκονταν στα χέρια του τουρκικού στρατού, ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν άρθρωσε λόγο για τα εγκλήματα των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, και σε αγαστή ομοφωνία με τον Ταλάτ ζήτησαν όπως το θέμα των αγνοουμένων μη πολιτικοποιείται.

Η τοποθέτηση του Μπαρόζο έγινε σε απάντηση ερώτησης της ευρωβουλευτή Ελένης Θεοχάρους, η οποία έκαμε εκείνο που απέφυγε να κάμει η κυπριακή κυβέρνηση: Σε συνεργασία με την Παγκύπρια Επιτροπή Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων, η κ. Θεοχάρους κατέθεσε στον Πρόεδρο της Κομισιόν φωτογραφικό και άλλο υλικό από τους πέντε Ελληνοκυπρίους δολοφονηθέντες στρατιώτες στο Τζιάος. Στην επιστολή της η κ. Θεοχάρους θίγει το γενικότερο ζήτημα των αγνοουμένων και των υποχρεώσεων της Τουρκίας να βοηθήσει στον τερματισμό ενός τέτοιου ανθρωπιστικού ανοίγματος, ανοίγοντας τα στρατιωτικά της αρχεία.

Ο κ. Μπαρόζο απάντησε στην κ. Θεοχάρους τονίζοντας ότι «η Τουρκία έχει υποχρέωση να διασφαλίσει την αποτελεσματική έρευνα για τη διακρίβωση της τύχης των Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων οι οποίοι έχουν εξαφανιστεί κάτω από συνθήκες απειλής της ζωής τους». Σύμφωνα με τον κ. Μπαρόζο, η θέση του αυτή στηρίζεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Όπως επισημαίνει ο κ. Μπαρόζο, η Τουρκία πρέπει να συμμορφωθεί επειγόντως με την απόφαση του Δικαστηρίου και προσθέτει ότι εάν τα στοιχεία τα οποία υπέπεσαν στην αντίληψή του επιβεβαιωθούν, τότε θα πρόκειται για καταπάτηση της Συνθήκης της Γενεύης.

Τα στοιχεία αυτά αφορούν στην ουσία τους πέντε δολοφονηθέντες από τον τουρκικό στρατό, με χαριστική βολή στο κεφάλι, Ελληνοκυπρίους στρατιώτες στο χωριό Τζιάος. Ο κ. Μπαρόζο εκφράζει επίσης την πλήρη υποστήριξή του στη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους, της οποίας, όπως αναφέρει, ο στόχος είναι καθαρά ανθρωπιστικός.

Ούτε λέξη για τα εγκλήματα
Στη Λευκωσία, ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο κατοχικός ηγέτης Ταλάτ παρέστησαν σε εκδήλωση που οργανώθηκε στο Λήδρα Πάλας κατά την οποία σηματοδοτήθηκε η δεύτερη οικονομική συνεισφορά της Ε.Ε. προς τη Διερευνητική Επιτροπή, ύψους δύο εκ. ευρώ. Με κοινή φωνή Χριστόφιας και Ταλάτ δήλωσαν ότι το θέμα των αγνοουμένων είναι ανθρωπιστικό και δεν πρέπει να πολιτικοποιηθεί.

Στην ομιλία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είπε λέξη για τα εγκλήματα του τουρκικού στρατού, για τις εκτελέσεις και σφαγές αιχμαλώτων και αγνοουμένων και ούτε καν κάλεσε την Τουρκία να δώσει λόγο για το πού εξαφανίστηκαν οι αγνοούμενοι, πώς και ποιοι τους δολοφόνησαν, ούτε καν κατάγγειλε την Τουρκία για καταπάτηση της Συνθήκης της Γενεύης.

Ανέφερε απλώς ότι το πρόβλημα των αγνοουμένων αγγίζει σχεδόν κάθε οικογένεια στην Κύπρο και έχει προκαλέσει πολύ πόνο και αγωνία σε πολλά άτομα για πάρα πολλά χρόνια. Πρόσθεσε πως πρόκειται για ένα ανθρωπιστικό πρόβλημα και ως τέτοιο πρέπει να παραμείνει, εκτός πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων.

Η πολιτικοποίηση σκοτώνει…
Στην ομιλία του, ο Ταλάτ, αφού εξέφρασε την υποστήριξη του ψευδοκράτους στο έργο της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους, έστειλε και μια προειδοποίηση προς την ελληνοκυπριακή πλευρά. «Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην αφήσουμε οποιαδήποτε εξέλιξη που μπορεί να πολιτικοποιήσει το θέμα. Μέχρι τώρα το έχουμε επιτύχει αυτό. Δεν υπήρξε κάποια τέτοια εξέλιξη. Η πολιτικοποίηση του θέματος φοβούμαι ότι θα σκοτώσει τις προσπάθειες μας», ανέφερε.

Άλλοι επτά από το πηγάδι στο Τζιάος: Όλοι με σημάδι εν ψυχρώ εκτέλεσης 13/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Να περιμένουμε άρθρο-«διάψευση» του Μακάριου Δρουσιώτη και πάλι; Να περιμένουμε νέα «ανώνυμη μαρτυρία» που θα ξεπλένει -κατά το πρότυπο της αρλούμπας των «έξι ωρών»– και πάλι τον τουρκικό στρατό από τα εγκλήματά του;

Από τις κυβερνήσεις Ελλάδας – Κύπρου να περιμένουμε καταγγελία σε διεθνείς οργανισμούς; Ή θα διαλέξουν την σιωπή, όπως και στις περιπτώσεις των 320 δολοφονημένων που «κοκκίνησαν» την θάλασσα με το αίμα τους στην Κερύνεια, τους 5 στο Τζιάος και τον μαρτυρία Ολγκάτς; Θα απαιτήσουν από τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να ανακριθεί για την δράση του ως ένοπλος μουτζαχίντ τον ματωμένο καλοκαίρι του 1974;

Αγνοούμενοι [πηγή: Καθημερινή Κύπρου 11/10/2009]

‘Καθημερινή Κύπρου’
«Άλλοι επτά από το πηγάδι στο Τζιάος: Ανασύρθηκαν από το πηγάδι, όλοι με σημάδι εν ψυχρώ εκτέλεσης»
11 Οκτωβρίου 2009
Ανδρέας Παράσχος

Ο Μάριος Πολυβίου ήταν δύο χρονών το ’74, όταν το όνομα του πατέρα του, Γιώργου Μιχαήλ Πολυβίου, καταχωρήθηκε στον κατάλογο των αγνοουμένων. Την Τετάρτη, όταν τον συνάντησα στη Λάρνακα, μου είπε το συγκλονιστικό: «Την Παρασκευή στο Ανθρωπολογικό Εργαστήριο θα συναντήσω για πρώτη φορά τον πατέρα μου»… Και δεν είναι ο μόνος που είχε αυτές τις μέρες «συνάντηση» με τον πατέρα του. Από τους εφτά αγνοουμένους, τα λείψανα των οποίων έχουν επιστραφεί τις τελευταίες μέρες στους οικείους τους, υπάρχουν άλλα δέκα παιδιά που «συνάντησαν» τον πατέρα τους, στην πραγματικότητα για έσχατη φορά. Διότι πρώτη στην ουσία δεν υπήρξε…

Οι εφτά είχαν εκταφεί το 2006, μαζί με άλλους δώδεκα, από το περιβόητο πια πηγάδι στο Τζιάος. Εκεί που ήσαν θαμμένοι οι πέντε αγνοούμενοι της φωτογραφίας-σύμβολο των αγνοουμένων.

Γεώργιος Μιχαήλ Πολυβίου
Ο Γιώργος, γεννηθείς στις 11/11/1944 στη Λάρνακα, ήταν μαραγκός στο επάγγελμα, παντρεμένος με τη Στέφη και είχε έναν γιο, τον Μάριο, μόλις δύο χρονών όταν χάθηκε στις 14 Αυγούστου 1974. Έφεδρος του 226 Τ.Π., βρέθηκε μαζί με άλλους συμπολεμιστές του σχεδόν περικυκλωμένος στο Παλαίκυθρο, όταν έσπασε η γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Κατέφυγαν όλοι σε ένα σπίτι του χωριού, όπου άλλαξαν ρούχα και πήραν τον δρόμο της οπισθοχώρησης προς τη Λευκωσία. Περνώντας δίπλα από το τ/κ χωριό Μόρα, πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Εκεί τα ίχνη τους χάθηκαν. Ο γιος του Μάριος μάς λέει ότι στην αρχή ήλπιζαν, διότι τον είδαν από τηλεοράσεως σε εκείνο το βίντεο των μερικών δευτερολέπτων, που δείχνουν συχνά οι ειδήσεις. Είναι ο αιχμάλωτος με τα δεμένα – με άσπρο μαντήλι – μάτια, που μεταφέρεται σε ανοικτό λαντρόβερ. «Η μητέρα μου σιγά-σιγά κατανοούσε ότι οι ελπίδες ήταν μηδαμινές. Εγώ νιώθω ότι θάβω μιαν ιδέα. Την ιδέα του πατέρα, με ό,τι αυτό σημαίνει για έναν άνθρωπο που δεν έζησε τον πατέρα του». Ο Γιώργος χάθηκε στις 14 Αυγούστου 1974. Στις 14 Αυγούστου του 2005, ο αδελφός του Κυριάκος σκοτώθηκε στην αεροπορική τραγωδία της «Ήλιος»…

Ανδρέας Αποστόλου Χριστοφόρου
Έφεδρος του 226 Τ.Π. από τη Λάρνακα, ο Ανδρέας, 29 ετών τότε, έφυγε για τον πόλεμο, αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του Ανδρούλα με τα τέσσερα παιδιά τους. Τη Μαρία 5 ετών, τον Μιχάλη 7, τον Χριστάκη 8 και την Παρασκευούλα 10. Είχε την ίδια τύχη με τον Πολυβίου. Πιάστηκε αιχμάλωτος και τα ίχνη του χάθηκαν. Τα λείψανά του ανασύρθηκαν από το πηγάδι στο Τζιάος. Ο γιος του Χριστάκης μάς λέει ότι «μέχρι την τελευταία στιγμή ελπίζεις. Μια μάνα με τέσσερα μικρά παιδιά, να αγωνίζεται να τ’ αναστήσει. Κι εκείνη η έντονη, η καθημερινή απουσία, πάντα εκεί. Να σε ακολουθεί παντού. Κι ύστερα, 35 χρόνια μετά, να βρίσκεσαι μπροστά σε ένα τραπέζι, με τα λείψανα του πατέρα σου. Σκληρή εμπειρία. Μακάρι να μην τύχει σε κανέναν. Όμως τώρα ξέρουμε…

Νίκος Αγαπίου
Γεννήθηκε στις 30/12/1945 στον Λυθροδόντα. Το 1974 ζούσε στο Καϊμακλί με τη γυναίκα του Γεωργία και τα τρία παιδάκια του. Τον τρίχρονο Σάββα, τη δίχρονη Κωνσταντία και τον μόλις δέκα μηνών Κυριάκο. «Ο Νίκος, ένας έντιμος βιοπαλαιστής, έφυγε τον Ιούλιο για το μέτωπο, οργισμένος που η αφροσύνη των πραξικοπηματιών τον ανάγκαζε να αφήσει πίσω την οικογένειά του», λέει ο γιος του Κυριάκος. Στις 14 Αυγούστου βρέθηκε στον Κορνόκηπο μαζί με μερικούς άλλους. Χωρίς ασύρματο και χωρίς πυρομαχικά. Από τότε, για το επίσημο κράτος ήταν ο αριθμός 9 στον κατάλογο των αγνοουμένων. Για την οικογένειά του όμως; Ο Κυριάκος λέει: «Ξέρεις τι είναι να ακούς τα άλλα παιδιά να φωνάζουν “παπά” κι εσύ να μην μπορείς; Να σου λένε ότι κι εσύ έχεις πατέρα, αλλά είναι αγνοούμενος. Εγώ δεν ήθελα όμως ο πατέρας μου να είναι μια μαυρόασπρη φωτογραφία. Κι ύστερα είναι και οι εφιάλτες. Ξυπνάς και δεν ξέρεις. Πού είναι; Πού τον έχουν; Είναι σε φυλακές; Η αβεβαιότητα περνά στο DNA σου. Χάνεις την αυτοσυγκέντρωσή σου. Είσαι παιδί που αναζητάς τον πατέρα που ποτέ δεν γνώρισες. Έχεις πρόβλημα. Και τώρα διερωτώμαι: Είναι απάντηση η εκδίκηση; Νομίζω όμως ότι το αίμα μόνο η ειρήνη μπορεί να το καθαρίσει».

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γεννήθηκε στη Βώνη στις 28 Ιουλίου του 1943. Ο Γιώργος ήταν οικοδόμος και στα 31 του χρόνια είχε με τη γυναίκα του Στυλιανή τρία παιδάκια. Τη Χρυστάλλα πέντε χρονών, τον Κώστα τριών και τη Χαραλαμπία μόλις ενός έτους. Φιλότιμος, προσπαθούσε καθημερινά να τα φέρει βόλτα με τις δυσκολίες της ζωής, ώσπου ο γενέθλιος μήνας του έφερε τη συμφορά. Στις 14 Αυγούστου 1974 ήταν κι εκείνος με τους άλλους στρατιώτες του 398 Τ.Π. που χάθηκαν προδομένοι στον Κορνόκηπο. Μέχρι πριν μερικές μέρες, όταν έφτασε το μαντάτο. Ο γιος του Κώστας λέει στην «Κ» ότι «πάντα περιμένεις ότι ο αγνοούμενός σου θα επιστρέψει. Όσο περνούν τα χρόνια, σκέφτεσαι κι άλλα ενδεχόμενα, αλλά η σκέψη της επιστροφής είναι η κυρίαρχη. Όταν μαθαίνεις την αλήθεια, στην ουσία απελευθερώνεσαι».

Ανδρέας Θεοχάρη Σταυράκη
Ο Ανδρέας καταγόταν επίσης από τη Βώνη. Όπως μας είπε η αδελφή του, Μαρία Γιωργάκη, ο Ανδρέας αποφοίτησε από την Επαγγελματική Σχολή Λαμπράκη και μετά τη θητεία του στην Ε.Φ., εργάστηκε στο Ελεγκτικό Γραφείο Παπακυριακού στη Λευκωσία. Με την εισβολή, κατατάσσεται στο 398 Τ.Π. Στις 14 Αυγούστου βρίσκεται στον Κορνόκηπο μαζί με άλλους συμπολεμιστές του, προδομένος. Ήταν 27 χρονών, όταν χάθηκε. Χωρίς μάνα να τον περιμένει, αφού είχε πεθάνει το 1972, αλλά και χωρίς τον πατέρα του, Θεοχάρη Σταυράκη (67 ετών τότε), ο οποίος δολοφονήθηκε επίσης από τους Τούρκους στη Βώνη εκείνες τις μέρες και ετάφη στο χωριό από συγχωριανούς του.

Θεοφύλακτος Κυριακίδης
Δεν είχε συμπληρώσει τα 18 του χρόνια ο Θεοφύλακτος, όταν εκτελέστηκε εν ψυχρώ τον Αύγουστο του ’74 στο Τζιάος. Γεννημένος τον Νοέμβρη του 1956 στη Λευκωσία, ήθελε να καταταγεί νωρίς στον στρατό, όπως λέει η αδελφή του Άννα, για να αρχίσει τη ζωή του. Οι γονείς του, Πέτρος (πέθανε το 1999 σε ηλικία 67 χρονών) και η Ανδριανή (πέθανε το 2000 και ήταν επίσης 67 χρονών), είχαν άλλα πέντε παιδιά. Τον Κώστα, τον Χαράλαμπο, τον Δημήτρη, την Άννα και τη Θεοπίστη. Η Άννα λέει ότι νιώθει ανακούφιση που οι γονείς της δεν έζησαν τη σκληρή εμπειρία να δουν το λείψανο του παιδιού τους. Από την άλλη, προσθέτει η Άννα ότι «είναι λυτρωτικό, διότι τώρα ξέρουμε και μπορούμε να του κάνουμε μια κηδεία κι ένα μνημόσυνο. Την Παρασκευή, ημέρα που μας ενημέρωσαν, ένιωσα ως ο αδελφός μου να είχε πεθάνει εκείνη τη στιγμή. Όταν πήγαμε στο Ανθρωπολογικό Εργαστήριο, φοβόμουνα να μπω στον θάλαμο που ήταν το λείψανο, αλλά παράλληλα ήθελα. Δύσκολο συναίσθημα, πολύπλοκο και σκληρό. Ιδιαίτερα όταν βλέπεις τις δύο τρύπες στο κρανίο».

Χαρίτος Χαρίτου
Ο Χαρίτος, από το χωριό Πολιτικό της Λευκωσίας, ήταν το τρίτο παιδί του Φωτίου και της Ειρήνης. Οι γονείς του έφυγαν από τη ζωή, ο ένας μετά τον άλλο, πριν από τέσσερα-πέντε χρόνια και με την αγωνία για την τύχη του παιδιού τους, όπως μας είπαν από την οικογένεια. Το θλιβερό καθήκον της παραλαβής των οστών του Χαρίτου έπεσε στις αδελφές του, Μαργαρίτα, Αρετή και Ανθή. Όταν χάθηκε στο Τζιάος τον Αύγουστο του 1974, ο Χαρίτος ήταν 23 ετών. Πριν από την εισβολή, εργαζόταν ως ηλεκτροκολλητής στην εταιρεία TEKLIMA, ήταν αρραβωνιασμένος κι έκανε σχέδια για τη ζωή του και την οικογένειά του. Όπως μας είπε μία από τις αδελφές του, τώρα που οι ελπίδες για να επιστρέψει ζωντανός πέθαναν, «τουλάχιστον τελειώνουν τα 35 πέτρινα χρόνια του άγχους. Επίσης, θα μπορέσουμε να του κάνουμε μια κηδεία και να του ανάβουμε το καντήλι του, μαζί με αυτά των γονιών μας»…

Άλλοι επτά από το πηγάδι στο Τζιάος: Όλοι με σημάδι εν ψυχρώ εκτέλεσης 13/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Να περιμένουμε άρθρο-«διάψευση» του Μακάριου Δρουσιώτη και πάλι; Να περιμένουμε νέα «ανώνυμη μαρτυρία» που θα ξεπλένει -κατά το πρότυπο της αρλούμπας των «έξι ωρών»– και πάλι τον τουρκικό στρατό από τα εγκλήματά του;

Από τις κυβερνήσεις Ελλάδας – Κύπρου να περιμένουμε καταγγελία σε διεθνείς οργανισμούς; Ή θα διαλέξουν την σιωπή, όπως και στις περιπτώσεις των 320 δολοφονημένων που «κοκκίνησαν» την θάλασσα με το αίμα τους στην Κερύνεια, τους 5 στο Τζιάος και τον μαρτυρία Ολγκάτς; Θα απαιτήσουν από τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να ανακριθεί για την δράση του ως ένοπλος μουτζαχίντ τον ματωμένο καλοκαίρι του 1974;

Αγνοούμενοι [πηγή: Καθημερινή Κύπρου 11/10/2009]

‘Καθημερινή Κύπρου’
«Άλλοι επτά από το πηγάδι στο Τζιάος: Ανασύρθηκαν από το πηγάδι, όλοι με σημάδι εν ψυχρώ εκτέλεσης»
11 Οκτωβρίου 2009
Ανδρέας Παράσχος

Ο Μάριος Πολυβίου ήταν δύο χρονών το ’74, όταν το όνομα του πατέρα του, Γιώργου Μιχαήλ Πολυβίου, καταχωρήθηκε στον κατάλογο των αγνοουμένων. Την Τετάρτη, όταν τον συνάντησα στη Λάρνακα, μου είπε το συγκλονιστικό: «Την Παρασκευή στο Ανθρωπολογικό Εργαστήριο θα συναντήσω για πρώτη φορά τον πατέρα μου»… Και δεν είναι ο μόνος που είχε αυτές τις μέρες «συνάντηση» με τον πατέρα του. Από τους εφτά αγνοουμένους, τα λείψανα των οποίων έχουν επιστραφεί τις τελευταίες μέρες στους οικείους τους, υπάρχουν άλλα δέκα παιδιά που «συνάντησαν» τον πατέρα τους, στην πραγματικότητα για έσχατη φορά. Διότι πρώτη στην ουσία δεν υπήρξε…

Οι εφτά είχαν εκταφεί το 2006, μαζί με άλλους δώδεκα, από το περιβόητο πια πηγάδι στο Τζιάος. Εκεί που ήσαν θαμμένοι οι πέντε αγνοούμενοι της φωτογραφίας-σύμβολο των αγνοουμένων.

Γεώργιος Μιχαήλ Πολυβίου
Ο Γιώργος, γεννηθείς στις 11/11/1944 στη Λάρνακα, ήταν μαραγκός στο επάγγελμα, παντρεμένος με τη Στέφη και είχε έναν γιο, τον Μάριο, μόλις δύο χρονών όταν χάθηκε στις 14 Αυγούστου 1974. Έφεδρος του 226 Τ.Π., βρέθηκε μαζί με άλλους συμπολεμιστές του σχεδόν περικυκλωμένος στο Παλαίκυθρο, όταν έσπασε η γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Κατέφυγαν όλοι σε ένα σπίτι του χωριού, όπου άλλαξαν ρούχα και πήραν τον δρόμο της οπισθοχώρησης προς τη Λευκωσία. Περνώντας δίπλα από το τ/κ χωριό Μόρα, πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Εκεί τα ίχνη τους χάθηκαν. Ο γιος του Μάριος μάς λέει ότι στην αρχή ήλπιζαν, διότι τον είδαν από τηλεοράσεως σε εκείνο το βίντεο των μερικών δευτερολέπτων, που δείχνουν συχνά οι ειδήσεις. Είναι ο αιχμάλωτος με τα δεμένα – με άσπρο μαντήλι – μάτια, που μεταφέρεται σε ανοικτό λαντρόβερ. «Η μητέρα μου σιγά-σιγά κατανοούσε ότι οι ελπίδες ήταν μηδαμινές. Εγώ νιώθω ότι θάβω μιαν ιδέα. Την ιδέα του πατέρα, με ό,τι αυτό σημαίνει για έναν άνθρωπο που δεν έζησε τον πατέρα του». Ο Γιώργος χάθηκε στις 14 Αυγούστου 1974. Στις 14 Αυγούστου του 2005, ο αδελφός του Κυριάκος σκοτώθηκε στην αεροπορική τραγωδία της «Ήλιος»…

Ανδρέας Αποστόλου Χριστοφόρου
Έφεδρος του 226 Τ.Π. από τη Λάρνακα, ο Ανδρέας, 29 ετών τότε, έφυγε για τον πόλεμο, αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του Ανδρούλα με τα τέσσερα παιδιά τους. Τη Μαρία 5 ετών, τον Μιχάλη 7, τον Χριστάκη 8 και την Παρασκευούλα 10. Είχε την ίδια τύχη με τον Πολυβίου. Πιάστηκε αιχμάλωτος και τα ίχνη του χάθηκαν. Τα λείψανά του ανασύρθηκαν από το πηγάδι στο Τζιάος. Ο γιος του Χριστάκης μάς λέει ότι «μέχρι την τελευταία στιγμή ελπίζεις. Μια μάνα με τέσσερα μικρά παιδιά, να αγωνίζεται να τ’ αναστήσει. Κι εκείνη η έντονη, η καθημερινή απουσία, πάντα εκεί. Να σε ακολουθεί παντού. Κι ύστερα, 35 χρόνια μετά, να βρίσκεσαι μπροστά σε ένα τραπέζι, με τα λείψανα του πατέρα σου. Σκληρή εμπειρία. Μακάρι να μην τύχει σε κανέναν. Όμως τώρα ξέρουμε…

Νίκος Αγαπίου
Γεννήθηκε στις 30/12/1945 στον Λυθροδόντα. Το 1974 ζούσε στο Καϊμακλί με τη γυναίκα του Γεωργία και τα τρία παιδάκια του. Τον τρίχρονο Σάββα, τη δίχρονη Κωνσταντία και τον μόλις δέκα μηνών Κυριάκο. «Ο Νίκος, ένας έντιμος βιοπαλαιστής, έφυγε τον Ιούλιο για το μέτωπο, οργισμένος που η αφροσύνη των πραξικοπηματιών τον ανάγκαζε να αφήσει πίσω την οικογένειά του», λέει ο γιος του Κυριάκος. Στις 14 Αυγούστου βρέθηκε στον Κορνόκηπο μαζί με μερικούς άλλους. Χωρίς ασύρματο και χωρίς πυρομαχικά. Από τότε, για το επίσημο κράτος ήταν ο αριθμός 9 στον κατάλογο των αγνοουμένων. Για την οικογένειά του όμως; Ο Κυριάκος λέει: «Ξέρεις τι είναι να ακούς τα άλλα παιδιά να φωνάζουν “παπά” κι εσύ να μην μπορείς; Να σου λένε ότι κι εσύ έχεις πατέρα, αλλά είναι αγνοούμενος. Εγώ δεν ήθελα όμως ο πατέρας μου να είναι μια μαυρόασπρη φωτογραφία. Κι ύστερα είναι και οι εφιάλτες. Ξυπνάς και δεν ξέρεις. Πού είναι; Πού τον έχουν; Είναι σε φυλακές; Η αβεβαιότητα περνά στο DNA σου. Χάνεις την αυτοσυγκέντρωσή σου. Είσαι παιδί που αναζητάς τον πατέρα που ποτέ δεν γνώρισες. Έχεις πρόβλημα. Και τώρα διερωτώμαι: Είναι απάντηση η εκδίκηση; Νομίζω όμως ότι το αίμα μόνο η ειρήνη μπορεί να το καθαρίσει».

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γεννήθηκε στη Βώνη στις 28 Ιουλίου του 1943. Ο Γιώργος ήταν οικοδόμος και στα 31 του χρόνια είχε με τη γυναίκα του Στυλιανή τρία παιδάκια. Τη Χρυστάλλα πέντε χρονών, τον Κώστα τριών και τη Χαραλαμπία μόλις ενός έτους. Φιλότιμος, προσπαθούσε καθημερινά να τα φέρει βόλτα με τις δυσκολίες της ζωής, ώσπου ο γενέθλιος μήνας του έφερε τη συμφορά. Στις 14 Αυγούστου 1974 ήταν κι εκείνος με τους άλλους στρατιώτες του 398 Τ.Π. που χάθηκαν προδομένοι στον Κορνόκηπο. Μέχρι πριν μερικές μέρες, όταν έφτασε το μαντάτο. Ο γιος του Κώστας λέει στην «Κ» ότι «πάντα περιμένεις ότι ο αγνοούμενός σου θα επιστρέψει. Όσο περνούν τα χρόνια, σκέφτεσαι κι άλλα ενδεχόμενα, αλλά η σκέψη της επιστροφής είναι η κυρίαρχη. Όταν μαθαίνεις την αλήθεια, στην ουσία απελευθερώνεσαι».

Ανδρέας Θεοχάρη Σταυράκη
Ο Ανδρέας καταγόταν επίσης από τη Βώνη. Όπως μας είπε η αδελφή του, Μαρία Γιωργάκη, ο Ανδρέας αποφοίτησε από την Επαγγελματική Σχολή Λαμπράκη και μετά τη θητεία του στην Ε.Φ., εργάστηκε στο Ελεγκτικό Γραφείο Παπακυριακού στη Λευκωσία. Με την εισβολή, κατατάσσεται στο 398 Τ.Π. Στις 14 Αυγούστου βρίσκεται στον Κορνόκηπο μαζί με άλλους συμπολεμιστές του, προδομένος. Ήταν 27 χρονών, όταν χάθηκε. Χωρίς μάνα να τον περιμένει, αφού είχε πεθάνει το 1972, αλλά και χωρίς τον πατέρα του, Θεοχάρη Σταυράκη (67 ετών τότε), ο οποίος δολοφονήθηκε επίσης από τους Τούρκους στη Βώνη εκείνες τις μέρες και ετάφη στο χωριό από συγχωριανούς του.

Θεοφύλακτος Κυριακίδης
Δεν είχε συμπληρώσει τα 18 του χρόνια ο Θεοφύλακτος, όταν εκτελέστηκε εν ψυχρώ τον Αύγουστο του ’74 στο Τζιάος. Γεννημένος τον Νοέμβρη του 1956 στη Λευκωσία, ήθελε να καταταγεί νωρίς στον στρατό, όπως λέει η αδελφή του Άννα, για να αρχίσει τη ζωή του. Οι γονείς του, Πέτρος (πέθανε το 1999 σε ηλικία 67 χρονών) και η Ανδριανή (πέθανε το 2000 και ήταν επίσης 67 χρονών), είχαν άλλα πέντε παιδιά. Τον Κώστα, τον Χαράλαμπο, τον Δημήτρη, την Άννα και τη Θεοπίστη. Η Άννα λέει ότι νιώθει ανακούφιση που οι γονείς της δεν έζησαν τη σκληρή εμπειρία να δουν το λείψανο του παιδιού τους. Από την άλλη, προσθέτει η Άννα ότι «είναι λυτρωτικό, διότι τώρα ξέρουμε και μπορούμε να του κάνουμε μια κηδεία κι ένα μνημόσυνο. Την Παρασκευή, ημέρα που μας ενημέρωσαν, ένιωσα ως ο αδελφός μου να είχε πεθάνει εκείνη τη στιγμή. Όταν πήγαμε στο Ανθρωπολογικό Εργαστήριο, φοβόμουνα να μπω στον θάλαμο που ήταν το λείψανο, αλλά παράλληλα ήθελα. Δύσκολο συναίσθημα, πολύπλοκο και σκληρό. Ιδιαίτερα όταν βλέπεις τις δύο τρύπες στο κρανίο».

Χαρίτος Χαρίτου
Ο Χαρίτος, από το χωριό Πολιτικό της Λευκωσίας, ήταν το τρίτο παιδί του Φωτίου και της Ειρήνης. Οι γονείς του έφυγαν από τη ζωή, ο ένας μετά τον άλλο, πριν από τέσσερα-πέντε χρόνια και με την αγωνία για την τύχη του παιδιού τους, όπως μας είπαν από την οικογένεια. Το θλιβερό καθήκον της παραλαβής των οστών του Χαρίτου έπεσε στις αδελφές του, Μαργαρίτα, Αρετή και Ανθή. Όταν χάθηκε στο Τζιάος τον Αύγουστο του 1974, ο Χαρίτος ήταν 23 ετών. Πριν από την εισβολή, εργαζόταν ως ηλεκτροκολλητής στην εταιρεία TEKLIMA, ήταν αρραβωνιασμένος κι έκανε σχέδια για τη ζωή του και την οικογένειά του. Όπως μας είπε μία από τις αδελφές του, τώρα που οι ελπίδες για να επιστρέψει ζωντανός πέθαναν, «τουλάχιστον τελειώνουν τα 35 πέτρινα χρόνια του άγχους. Επίσης, θα μπορέσουμε να του κάνουμε μια κηδεία και να του ανάβουμε το καντήλι του, μαζί με αυτά των γονιών μας»…

Νέοι ομαδικοί τάφοι Ελληνοκυπρίων σε Λευκωσία και Κερύνεια 11/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed
Από τις εργασίες της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων [πηγή φωτογραφίας: Φιλελεύθερος 09/09/2009]

‘Ελευθεροτυπία’
«Νέες μαρτυρίες για ομαδικούς τάφους στην Κερύνεια»
09 Σεπτεμβρίου 2009
Φάνος Κωνσταντινίδης

Κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι οι Αρχές γνωρίζουν για την ύπαρξη ομαδικών τάφων Ελληνοκυπρίων σε περιφραγμένο χώρο της περιοχής Λαπήθου (Κερύνεια) και έχει ήδη θέσει το θέμα στη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ).

Οπως έχει γνωσθεί, ο πρόεδρος Χριστόφιας θα θέσει το θέμα στον Ταλάτ κατά την αυριανή συνάντησή τους. Η κυβερνητική πηγή επιβεβαίωσε δημοσιογραφικές πληροφορίες για την ύπαρξη ομαδικού τάφου Ελληνοκυπρίων, τις σορούς των οποίων περισυνέλεξαν οι Τούρκοι, μετά το πέρας της πρώτης φάσης της τουρκικής εισβολής, από τις κατεχόμενες περιοχές και τις έθαψαν σε τοποθεσία στη Λάπηθο. Τα στοιχεία περιλαμβάνονται σε κατάθεση που δόθηκε τον Μάρτιο του 1977 από Τουρκοκύπριο αυτόπτη μάρτυρα.

Η ελληνοκυπριακή πλευρά ζήτησε ήδη να γίνουν εκταφές στην περιοχή Λαπήθου, αλλά η τουρκική πλευρά απέρριψε το σχετικό αίτημα. Το θέμα, τόνισε η κυβερνητική πηγή, τυγχάνει λεπτών χειρισμών και συγκεκριμένων ενεργειών.

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν πως στον ομαδικό τάφο στη Λάπηθο οι Τούρκοι έθαψαν 800-1.000 Ελληνοκυπρίους (εθνοφρουρούς και πολίτες) που είχαν πέσει κατά την πρώτη εισβολή ή εκτελέστηκαν από Τούρκους στρατιώτες σε διάφορες περιοχές και στη συνέχεια περισυνελέγησαν και τάφηκαν, λόγω και του μεγάλου κινδύνου που υπήρχε για μολυσματικές ασθένειες. Οι αποκαλύψεις προκάλεσαν νέο συγκλονισμό στην κοινή γνώμη.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Φιλελεύθερος’
«Για ομαδικό τάφο Ε/κ στην καρδιά της Λευκωσίας κάνει λόγο τ/κ εφημερίδα: Ενήμερη η ΔΕΑ για ομαδικό τάφο 14 Ε/κ;»
09 Σεπτεμβρίου 2009

Νέες πληροφορίες για ομαδικό τάφο Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα δημοσιεύει σήμερα η τουρκοκυπριακή εφημερίδα Αφρίκα. Γράφει ότι στο κέντρο της κατεχόμενης Λευκωσίας και συγκεκριμένα δίπλα σε τεκκέ, υπάρχει ομαδικός τάφος δεκατεσσάρων Ελληνοκυπρίων.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, για τον τάφο αυτό είναι ενήμερη η Διερευνητική Επιτροπή για τους αγνοούμενους (ΔΕΑ), η οποία σύντομα θα αρχίσει εκσκαφές.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Καλυμμένος με βράχους ο ομαδικός τάφος 800-1000 Ε/κ στη Λάπηθο»
08 Σεπτεμβρίου 2009
Ανδρέας Παράσχος

Καλυμμένος με τεράστιους βράχους είναι ο ένας εκ των δύο χώρων μαζικής ταφής 800 έως και 1000 Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων, παρά το αλιευτικό καταφύγιο Λαπήθου. Συγκεκριμένα, από χθεσινή σειρά φωτογραφιών της «Κ» στην τοποθεσία «Αγνή», όπου, σύμφωνα με γραπτή κατάθεση – τον Μάρτιο του 1977 – στην Αστυνομία του Σάββα Θεοδούλου Μαστραππά από τη Λάπηθο, τάφηκαν 800 έως 1000 Ε/κ πεσόντες στο μέτωπο της απόβασης, προκύπτει ότι ο ένας εκ των δύο χώρων ταφής είναι πλήρως καλυμμένος με ογκώδεις βράχους. Είναι φανερό ότι ένας αριθμός βράχων χρησιμοποιήθηκε για έργα αναβάθμισης του αλιευτικού καταφυγίου, όπως η κατασκευή βραχίονα και προβλήτας, τα οποία έγιναν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι υπόλοιποι βράχοι καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο τον χώρο του ενός εκ των δύο μαζικών τάφων, ο οποίος ας σημειωθεί ότι μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού ήταν περιφραγμένος. Η σύγκριση της πρώτης σειράς φωτογραφιών της «Κ», οι οποίες ελήφθησαν τον Μάρτιο του 2009, με τη δεύτερη σειρά φωτογραφιών, οι οποίες και ελήφθησαν χθες, καταδεικνύει του λόγου το αληθές.

Η «Αφρίκα» και οι νάρκες
Στο ζήτημα αναφέρεται και η τ/κ εφημερίδα «Αφρίκα» του Σενέρ Λεβέντ, η οποία και αφιερώνει γι’ αυτό ολόκληρη την πρώτη σελίδα της. Η εφημερίδα γράφει ότι στον περιφραγμένο χώρο υπάρχει πινακίδα με τη λέξη «νάρκη» και ότι, ενώ μέχρι πρόσφατα στο σημείο όπου ενδέχεται να βρίσκεται ομαδικός τάφος δεν υπήρχε τίποτα, σήμερα έχουν μεταφερθεί βράχοι. Η «Αφρίκα» δημοσιεύει σχετικά και τρεις φωτογραφίες.

Στο κύριο άρθρο της, η εφημερίδα γράφει ότι τη δεκαετία του ’80 στον υπό αναφορά χώρο παραχωρήθηκε έκταση για ανέγερση οικοδομής, αλλά στη συνέχεια ακυρώθηκε, με τη δικαιολογία ότι στον χώρο εκείνο υπάρχει τάφος.

Θα τεθεί στις συνομιλίες
Η αποκάλυψη της «Κ», περί της ύπαρξης καταθέσεων και πληροφοριών για ομαδικούς τάφους 800-1000 αγνοουμένων στην τοποθεσία «Αγνή»της Λαπήθου, επιβεβαιώθηκε χθες και από την κυβέρνηση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέφανος Στεφάνου, ερωτηθείς αν το θέμα θα τεθεί στη συνάντηση των δύο ηγετών, είπε πως μεταξύ του Προέδρου της Δημοκρατίας και του κ. Ταλάτ συζητούνται πολλά θέματα τέτοιας υφής, πέρα από την καθαυτή διαπραγμάτευση για το Κυπριακό, και πρόσθεσε: «Έχουμε και εμείς δει αυτά τα δημοσιεύματα, δεν είναι απλά δημοσιεύματα, υπάρχουν σε καταθέσεις. Η κυβέρνηση για αυτό το συγκεκριμένο θέμα των αγνοουμένων και της προώθησης της διαδικασίας που υπάρχει σε εξέλιξη, των εκταφών και των ταυτοποιήσεων, κάνει συγκεκριμένη δουλειά, χωρίς πολύ θόρυβο».

Παράλληλα, το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), επικαλούμενο έγκυρη πηγή, μετέδωσε ότι «η κυβέρνηση γνωρίζει για την ύπαρξη ομαδικών τάφων με μεγάλο αριθμό αγνοουμένων σε περιφραγμένη περιοχή της Λαπήθου και έχει ήδη θέσει το θέμα στη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους στην Κύπρο (ΔΕΑ)». Σύμφωνα με την ίδια πηγή, «το θέμα θα τεθεί και στην πρώτη συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, την Πέμπτη, κατά την έναρξη της δεύτερης φάσης των απευθείας διαπραγματεύσεων». Προστίθεται δε ότι, σύμφωνα με την ίδια πηγή, «οι πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” για ύπαρξη μεγάλου τάφου με Ελληνοκύπριους, τις σορούς των οποίων οι Τούρκοι περισυνέλεξαν μετά το πέρας της πρώτης φάσης της τουρκικής εισβολής από τις κατεχόμενες περιοχές και έθαψαν σε τοποθεσία στη Λάπηθο, είναι έγκυρες και τα στοιχεία συμπεριλαμβάνονται σε κατάθεση που δόθηκε τον Μάρτιο του 1977».