jump to navigation

«Γιατί να θυμίζουμε συνεχώς πως είμαστε ξένοι στην Πόλη;» 13/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , ,
add a comment

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η δημοφιλής τουρκική εφημερίδα Sabah («Πρωία») θα μπορούσε να αφήσει έκπληκτους πολλούς Νεοέλληνες που κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους. Χωρίς περιστροφές, κατηγορεί τον επίσημο εορτασμό της άλωσης της Πόλης, 600 σχεδόν χρόνια μετά! Στην ουσία το άρθρο παραδέχεται ότι αυτά τα μέρη, η Κωνσταντινούπολη και η Μικρά Ασία ολόκληρη, είναι εδάφη που πάρθηκαν με τη βία των όπλων, δεν τους ανήκουν, αλλά δεν μπορεί και κανείς να τους μετακινήσει απ’ εκεί! Άλλωστε οι φοβίες κάποιων είναι αδικαιολόγητες, μιας και η Ελλάδα απεμπόλησε κάθε αλυτρωτική βλέψη μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Το άρθρο αν και καλεί τους Τούρκους να αποσιωπήσουν την κατάκτηση, αποτελεί μία παραδοχή της. Κι ενώ καλεί να κοιτάξουν επιτέλους το μέλλον και να μιλήσουν για όσες πόλεις αυτοί δημιούργησαν, μέμφεται τους ομοεθνείς του γιατί μόνο να κατακτούν έμαθαν!
 
Εκείνο που μένει ως επίγευση στον αναγνώστη, είναι ότι αυτά ισχύουν ακριβώς τα ίδια και για τους εορτασμούς της εισβολής της Κύπρου και τη γιγάντια σημαία που χαράζει τον Πενταδάκτυλο. Υπενθυμίσεις της κατάκτησης. Αλλά γιατί φοβούνται οι κουβαλητοί κι οι Τ/κ; Μήπως έχει τα κότσια η Κύπρος να ζητήσει την Ελευθερία της; Εκλιπαρεί για τη νομιμοποίηση της Διζωνικής Διχοτόμησης! Μήπως έχει τα κότσια και τη θέληση η Ελλάδα να προστατεύσει τον Ελληνισμό στην Κύπρο; Αδιαφορεί, συμπαρίσταται κι… όποιον πάρει ο χάρος!

Η Πτώση όπως την αποδίδει Τούρκος καλλιτέχνης (c) wordbulletin [πηγή: DefenceNet, 03/06/2009]

 

‘DefenceNet’ [σχόλιο στην ‘Sabah’, 29 Μαΐου 2009]
«Sabah: Γιατί να θυμίζουμε συνεχώς πως είμαστε ξένοι στην Πόλη;»
03 Ιουνίου 2009

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία, στηλιτεύεται ο τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης. Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεμαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί το πλήρες κείμενο του οποίου το πρωτότυπο βρίσκεται στη συγκεκριμένη διεύθυνση [Sabah, 29/05/2009]:

«Μην το θυμίζετε αυτό στους μη μουσουλμάνους!

ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με θέμα «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»…

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα με τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες με τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη…

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό μας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω…

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης…

ΑΝ έφτιαχναν μια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά σταυρό…

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα σας άρεσε; Δεν θα μας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας. Τότε γιατί το κάνετε εσείς αυτό;

Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την άλωση) σαν να ήταν χθες; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή διακηρύσσετε σε όλο τον κόσμο: «αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά μας, ήρθαμε εκ των υστέρων και τα πήραμε με τη βία». Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη μνήμη μια υπόθεση 6 αιώνων; Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω; Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε μερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν. Αυτό το όνειρο το βλέπουν μια χούφτα βλάκες μόνο. Κι οι δικοί μας που γιορτάζουν την Άλωση είναι μια χούφτα φανατικοί μόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα. Ρε σεις, αν μας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς; Αντί να περηφανευόμαστε με τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε με αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή κατακτημένη. Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=μανα, dolu=γεμάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή. Ακόμα και η ονομασία της Ισταμπούλ δεν είναι όπως μας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάμ» τραβώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαμε μόνιμη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να μας κουνήσει, ηρεμήστε πια… Οι χωριάτες μας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς πολλές φαμφάρες…».