jump to navigation

Ναι στις παρελάσεις: Απάντηση του ‘Εμπροσθοφύλακα’ στον Γεράσιμο Βέβη 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ.
Tags: , , , ,
comments closed

LEO2

LEO2

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ναι στις παρελάσεις: Απάντηση του ‘Εμπροσθοφύλακα’ στον κ. Γεράσιμο Βέβη»
27 Ιανουαρίου 2010

Συντακτική Ομάδα

Με μεγάλη μας λύπη διαβάσαμε την είδηση κατάργησης της παρέλασης των μηχανοκίνητων τμημάτων. Αν και προσφάτως είχε γίνει προσπάθεια να ανακινηθεί, για πολλοστή φορά, το θέμα της κατάργησης των μαθητικών παρελάσεων [ερώτηση Τάσου Κουράκη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθήνας 29/10/2009], είδαμε πως οι πιέσεις εναντίον των παρελάσεων, είχαν τελικά αποτέλεσμα προς μια διαφορετική κατεύθυνση: Την κατάργηση των μηχανοκίνητων παρελάσεων. Οι περισσότεροι, διαβάζοντας την είδηση αιφνιδιάστηκαν και προβληματίστηκαν, όχι τόσο για την ίδια την απόφαση αυτή καθεαυτή, όσο για τον διάχυτο πλέον φόβο πως αυτή η υπουργική απόφαση είναι μόνο ένα ενδιάμεσο βήμα μέχρι την ολοκληρωτική κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων. Έχοντας σαν κύριο επικοινωνιακό στόχο τις μαθητικές παρελάσεις εδώ και χρόνια, οι στρατιωτικές μοιάζουν σαν ώριμο φρούτο για κατάργηση, αφού έχουν επιπλέον και την κατηγορία του στρατοκρατικού, της προβολής χρήσης βίας (μοιάζει τόσο αστεία στις μέρες μας μια τέτοια κατηγορία) και φυσικά, των εξόδων.

Προσφάτως, σε ένα άρθρο του περιοδικού ‘Πτήση’, [20/12/2009, τ.290, σελ. 5], δημοσιευμένο πριν την απόφαση του Υ.ΕΘ.Α., ο κ. Γεράσιμος Βέβης αναπτύσει τη θέση του για ολοκληρωτική κατάργηση ενός εκ των δύο μεγάλων παρελάσεων στην οποία είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε, παράγραφο-παράγραφο.

«Στις 28 Οκτωβρίου που μας πέρασε παρακολούθησα την 71η «εθνική παρέλαση» της ζωής μου, στην οποία, κατά τα ειωθότα, η Ελλάδα «καμάρωσε τα εθνικά της νιάτα» και συνάμα «επιβεβαίωσε την πίστη της για το αξιόμαχο, το υψηλό εθνικό φρόνημα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων». Ουφ πια!»

Δεν καταλαβαίνουμε τα εισαγωγικά στην φράση εθνική παρέλαση. Είναι ή δεν είναι η παρέλαση της 28ης (και της 25ης) εθνική παρέλαση κ.Βέβη; Μα και ως προς τι το ξεφύσημα; Σας φαίνεται τόσο παράξενο που κάποιοι, ακόμα και σήμερα, καμαρώνουν τα παιδιά τους στις παρελάσεις;

«Τη μορφή και το χαρακτήρα που έχουν σήμερα τον πήραν σχετικά πρόσφατα, μετά τη συγκρότηση των εθνικών κρατών και τη συγκρότηση αντίστοιχα, των εθνικών στρατών. Όταν οι λαοί απέκτησαν εθνική συνείδηση, άρχισαν να καμαρώνουν τον «εθνικό εαυτό» τους, αυτό που ένιωθαν τους ενώνει και τους αντπροσωπεύει.»

Είναι άστοχη αυτή η ταύτιση του χαρακτήρα των σύγχρονων παρελάσεων με το έθνος-κράτος και ό,τι σχετικό με το έθνος. Στα κομμουνιστικά κράτη δεν γινόταν στρατιωτικές παρελάσεις; Ο χαρακτήρας αυτών των παρελάσεων είχε να κάνει με την εθνική αυτοσυνειδησία των εθνών αυτών ή με την επικράτηση της κομμουνιστικής επανάστασης; (ή σοβιετικού πραξικοπήματος σε μερικές περιπτώσεις) Είναι υπεραπλουστευτικό να μιλάμε πως ο χαρακτήρας των στρατιωτικών παραλάσεων προσδιορίζεται αποκλειστικά από εθνικά χαρακτηριστικά. Η πολιτειακή δομή μιας χώρας, η πολιτική ιδεολογία της εκάστοτε εξουσίας-καθεστώτος, οι κοινωνικές πραγματικότητες, οι πολιτιστικές παραδόσεις, το επικρατών θρήσκευμα (ή η απουσία επίσημου θρησκεύματος), οι οικονομικές δυνατότητες, η παρουσία ή μη εξωτερικής απειλής, όλα αυτά είναι παράγοντες που καθορίζουν τον χαρακτήρα μιας παρέλασης.

«Η πορεία της συγκρότησης των εθνικών κρατών τις περισσότερες φορές περιελάμβανε πολέμους, επαναστάσεις και αιματηρές συγκρούσεις, η ανάμνηση των οποίων προσέδωσε ιδιαίτερο «εθνικό φορτίο» στις παρελάσεις, οι οποίες συμπίπτουν κατά κανόνα με την εθνική επέτειο.»

Δηλαδή η πορεία συγκρότησης μη-εθνικών κρατών πως έγινε; Με αγάπες και λουλούδια; Τα μη εθνικά κράτη, τα οποία πολύ συχνά στην ιστορία κατασκευάστηκαν με στρατιωτικές κατακτήσεις, προφανώς δημιουργήθηκαν αναίμακτα και με την σύμφωνη γνώμη των κατακτημένων. Συγγνώμη κ. Βέβη, μάλλον δεν έχετε καταλάβει πως απευθύνεστε σε Έλληνες και όχι Ισλανδούς. Και ευτυχώς, εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε ξεχάσει πως με τη βία, άρα και αιματηρές συγκρούσεις, κατακτηθήκαμε από τους Τούρκους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και άλλους…

«Κάθε μικρή η μεγάλη πόλη βορειότερη της Λάρισας (και κάμποσες νοτιότερες) που είχε το «προνόμιο» να απελευθερωθεί από τους Τούρκους κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, έχει τη δική της παρέλαση.»

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να ενοχλεί αυτό. Αυτοί οι ανθρώποι δεν πρέπει να γιορτάσουν τις εθνικες επετείους; Ποια είναι η λογική αντίρρησης σ’αυτό; Τα έξοδα; Πόσο κοστίζουν αυτές οι παρελάσεις; Τις βενζίνες των οχημάτων που μεταφέρουν τους στρατευμένους στο σημείο παρέλασης; Και γιατί η λέξη προνόμιο είναι σε εισαγωγικά; Έχετε υπόψη σας πόσοι (προ-παππούδες μας) σκοτώθηκαν το ’12-’13 για να έχουμε τη δυνατότητα σ’αυτές τις πόλεις σήμερα να κυματίζει η Ελληνική σημαία;

«Και, βέβαια, είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που διοργανώνουμε δύο παρελάσεις «μεγάλης κλίμακας». Μήπως είναι καιρός να το ξανασκεφτούμε

Δεν είναι έτσι. Για παράδειγμα, μεγαλύτερες από μία παρελάσεις «μεγάλης κλίμακας» διοργανώνει το Πακιστάν (23 Μαρτίου & 14 Αυγούστου), η Πολωνία (3 Μαίου & 11 Νοεμβρίου) αλλά και η …Τουρκία! (30 Αυγούστου & 29 Οκτωβρίου). Αλλά και να ήταν έτσι, είναι επιχείρημα αυτό; Επειδή το κάνουν οι άλλοι, πρέπει να το κάνουμε κι εμείς;

«Είναι σαφές πως οι παρελάσες έχουν χάσει το νόημα που είχαν παλιότερα, κι έχουν μετατραπεί σε πανηγύρι. Δεν είναι τίποτα άλλο από ευκαιρία προβολής κάθε λογής πολιτικών και πολιτικάντηδων, μια ευκαιρία για λεζάντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη στη Θεσσαλονίκη, όπου στις θέσεις των επισήμων είχαν «παραταχθεί» χαμογελαστοί (πριν βγουν τα μαχαίρια της διαδοχής!) οι τέσσερις (ακόμη, τότε) υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας.»

Και αυτό θα σταματήσει με την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων; Οι εκάστοτε πολιτικάντηδες πηγαίνουν εκεί για προβολή λόγω του εορτασμού των Εθνικών επετείων, κι όχι επειδή  ο εορτασμός έχει την δείνα ή την τάδε μορφή. Για να σταματήσει η προσπάθεια αυτοπροβολής τους και τα χαμόγελα μπροστά στις κάμερες, θα πρέπει να καταργηθούν εντελώς οι εορτασμοί. Τα ίδια δεν κάνουν και στην γιορτή αποκατάστασης της δημοκρατίας; Τα ίδια δεν κάνουν παντού; Να καταργήσουμε μήπως κάθε μορφή δημόσιου εορτασμού για να μην έχουν καμία ευκαιρία για προβολή; Επειδή η ευτελής κομματοκρατία ξεφτιλίζει το νόημα των παρελάσεων, πρέπει να μην έχουμε κι εμείς, οι υπόλοιποι, την ευκαιρία να γιορτάσουμε την απελευθέρωση της χώρας μας;

«Οι τηλεοπτικοί σχολιαστές καταβάλλουν αγωνιώδη προσπάθεια να μεταδώσουν το θαυμασμό τους για την απόλυτη προστασία της αντιεροπορικής μας άμυνας (τους S300 ακόμα περιμένουμε να τους δούμε σε παρέλαση…), το θαυμασμό τους για το μηχανοκίνητο πεζικό μας (τα «υπερσύγχρονα» Μ113 δίνουν την ίδια αίσθηση που δίνουν και τα κλασσικά ταξί της Αβάνας…), το θαυμασμό τους για τα «ευέλικτα» VBL, με τα οποία συμμετέχουμε σε ειρηνευτικές αποστολές (όπου δεν τολμάμε να ξεμυτίσουμε από το στρατόπεδο, γιατί τα οχηματά μας προσφέρουν την ίδια ασφάλεια όσο ένα ΙΧ πόλης), το θαυμασμό για την ακρίβεια και την ταχυβολία των Leopard, (βέβαια, η «ταχυβολία» προυποθέτει πως κάτι «βάλλεται», πυρομαχικά όμως δεν έχουμε….), το θαυμασμό για τα μαχητικά που σκίζουν τους αιθέρες (ευτυχώς που για την παρέλαση δεν χρειάζονται Link 16 και συστήματα αυτοπροστασιας…) το θαυμασμό για τα υπόλοιπα εναέρια μέσα (ειδικά τα νέα ΑΦΝΣ φέτος ήταν εντυπωσιακά…) να μη μιλήσουμε δε για την υπερηφάνεια με την οποία γεμίζουμε βλεποντας τα Zubr και τα νέα υποβρύχια (με πρώτο τον Παπανικολή…) στο Θερμαικό!»

Εδώ αναδεικνύεται η ανεπάρκεια των τηλεοπτικών σχολιαστών, ανεπάρκεια για την οποία συμφωνούμε. Αναδεικνύεται όμως και η ανεπάρκεια, παλαιότητα και ακαταλληλότητα πολεμικού υλικού των ενόπλων δυνάμεων, κάτι για το οποίο επίσης συμφωνούμε. Αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, είναι τι σχέση έχουν αυτά με την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων. Κάποιοι μερικές φορές ενοχλούνται με τα σχόλια αθλητικών δημοσιογράφων τη στιγμή μετάδοσης αθλητικών γεγονότων. Σκέφτηκε ποτέ κανένας να …καταργήσει τα πρωταθλήματα έτσι ώστε να μην ακούει τους τηλεσχολιαστές; Και αν οι ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν κάτι νέο να δείξουν, πρέπει να καταργήσουμε τις παρελάσεις; Μόνο που ο σκοπός δεν είναι μόνο η επίδειξη των οχημάτων/αρμάτων, αλλά και των ανθρώπων που τα κινούν και των μονάδων που ανήκουν. Προτιμούμε να αναδείξουμε το πραγματικό πρόβλημα, που είναι η εγκατάλειψη των ενόπλων δυνάμεων από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, παρά να το χρησημοποιούμε ως δικαιολογία κατάργησης των παρελάσεων.

«Μήπως στο πλαίσιο μιας πιο συνετής, αποτελεσματικής και ουσιαστικής λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων, θα πρέπει να τις απαλλάξουμε από ένα μέρος των καθηκόντων «δημοσίων σχέσεων» που υποχρεώνονται να εκτελούν για λογαριασμό των πολιτικών μας

Μήπως τις ρώτησες αν θέλουν να απαλλαγούν οι ίδιες; Είναι λάθος, και πρωτοφανή διαστρέβλωση, η άποψη πως οι στρατιωτικές παρελάσεις γίνονται για να κάνουν δημόσιες σχέσεις οι – όποιοι- πολιτικοί «μας». Οι στρατιωτικές παρελάσεις γίνονται πρωτίστως για να εορταστούν οι θυσίες των ηρώων που θεμελίωσαν (ή διατήρησαν) με το αίμα τους το Ελληνικό κράτος. Οι ένοπλες μας δυνάμεις είναι ο φυσικός και νόμιμος συνεχιστής τους. Είναι παντελώς αστείο να απέχουν. Έπειτα, οι στρατιωτικές παρελάσεις είναι κι ένας τρόπος αναγνώρισης του θεσμικού ρόλου των ενόπλων δυνάμεων στην Ελληνική δημοκρατία. Αυτοί οι ανθρώποι, η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, που μένει μακρυά από τις κάμερες 363 μέρες το χρόνο, έχει την μοναδική ευκαιρία να δείξει με την σιωπηλή παρουσία της την θεσμική της θέση, κατοχυρώνοντας τη θέση των ενόπλων δύνάμεων στη συνείδηση του λαού. Δεν είναι τα πρόσωπα, είναι η στολή που φορούν και ο θεσμός που αντιπροσωπεύουν.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πτήση’
«Περνάει ο Στρατός…αλλά που πάει;»
20 Δεκεμβρίου 2009
Γερασιμος Βέβης

Στις 28 Οκτωβρίου που μας πέρασε παρακολούθησα την 71η «εθνική παρέλαση» της ζωής μου, στην οποία, κατά τα ειωθότα, η Ελλάδα «καμάρωσε τα εθνικά της νιάτα» και συνάμα «επιβεβαίωσε την πίστη της για το αξιόμαχο, το υψηλό εθνικό φρόνημα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων». Ουφ πια!

Οι παρελάσεις υπήρξαν από αρχαιοτάτων χρόνων ένας στρατιωτικός θεσμός που έδινε την ευκαιρία στη στρατιωτική δύναμη να τιμήσει, αλλά και να τιμηθεί. Τη μορφή και το χαρακτήρα που έχουν σήμερα τον πήραν σχετικά πρόσφατα, μετά τη συγκρότηση των εθνικών κρατών και τη συγκρότηση αντίστοιχα, των εθνικών στρατών. Όταν οι λαοί απέκτησαν εθνική συνείδηση, άρχισαν να καμαρώνουν τον «εθνικό εαυτό» τους, αυτό που ένιωθαν τους ενώνει και τους αντπροσωπεύει. Είναι χαρακτηριστικό πως οι εθνικές παρελάσεις τιμούνται από όλα τα κόμματα, τα οποία για μια συγκεκριμένη μέρα θυμούνται και αναγνωρίζουν το κοινό εθνικό, ηρωικό παρελθόν. Εκεί που διαφορποιούνται βέβαια, οι πολιτικοί αρχηγοί είναι στο πως αντιλαμβάνονται το μήνυμα της κάθε μέρας, είναι όμως όλοι εκεί!

Η πορεία της συγκρότησης των εθνικών κρατών τις περισσότερες φορές περιελάμβανε πολέμους, επαναστάσεις και αιματηρές συγκρούσεις, η ανάμνηση των οποίων προσέδωσε ιδιαίτερο «εθνικό φορτίο» στις παρελάσεις, οι οποίες συμπίπτουν κατά κανόνα με την εθνική επέτειο – με εξαίρεση κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις τριτοκοσμικών χωρών, όπου συμπίπτουν απλώς με τα …γενέθλια του βασιλιά ή τυράννου τους. Ενίοτε, συμπίπτουν και με δύο …εθνικές επετείους ή και πολλές περισσότερες. Όπως συμβαίνει συνήθως στη χώρα μας, έτσι και στις στρατιωτικές παρελάσεις, οι Νεοέλληνες χάσαμε το μέτρο. Κάθε μικρή η μεγάλη πόλη βορειότερη της Λάρισας (και κάμποσες νοτιότερες) που είχε το «προνόμιο» να απελευθερωθεί από τους Τούρκους κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, έχει τη δική της παρέλαση. Και, βέβαια, είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που διοργανώνουμε δύο παρελάσεις «μεγάλης κλίμακας». Μήπως είναι καιρός να το ξανασκεφτούμε;

Για να προλάβω όσους σπεύσουν να χαρακτηρίσουν το παρόν σχόλιο ως μέρος κάποιου ύπουλου σχεδίου διεθνιστικής, «νεο-ταξικής» ή ανθελληνικής σκευωρίας, σπεύδω να δηλώσω πως δεν προβάλλω «εθνικά» ή «μη εθνικά» επιχειρήματα. Η αφετηρία μου είναι εντελώς διαφορετική.

Είναι σαφές πως οι παρελάσες έχουν χάσει το νόημα που είχαν παλιότερα, κι έχουν μετατραπεί σε πανηγύρι. Δεν είναι τίποτα άλλο από ευκαιρία προβολής κάθε λογής πολιτικών και πολιτικάντηδων, μια ευκαιρία για λεζάντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη στη Θεσσαλονίκη, όπου στις θέσεις των επισήμων είχαν «παραταχθεί» χαμογελαστοί (πριν βγουν τα μαχαίρια της διαδοχής!) οι τέσσερις (ακόμη, τότε) υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας.

Παράλληλα, ξοδεύονται σημαντικά ποσά, αλλά κυρίως, σημαντικός χρόνος, για την προετοιμασία και την πραγματοποίηση των δύο μεγάλων παρελάσεων στις οποίες, κατά τα άλλα, ξεχειλίζει η υποκρισία. Οι τηλεοπτικοί σχολιαστές καταβάλλουν αγωνιώδη προσπάθεια να μεταδώσουν το θαυμασμό τους για την απόλυτη προστασία της αντιεροπορικής μας άμυνας (τους S300 ακόμα περιμένουμε να τους δούμε σε παρέλαση…), το θαυμασμό τους για το μηχανοκίνητο πεζικό μας (τα «υπερσύγχρονα» Μ113 δίνουν την ίδια αίσθηση που δίνουν και τα κλασσικά ταξί της Αβάνας…), το θαυμασμό τους για τα «ευέλικτα» VBL, με τα οποία συμμετέχουμε σε ειρηνευτικές αποστολές (όπου δεν τολμάμε να ξεμυτίσουμε από το στρατόπεδο, γιατί τα οχηματά μας προσφέρουν την ίδια ασφάλεια όσο ένα ΙΧ πόλης), το θαυμασμό για την ακρίβεια και την ταχυβολία των Leopard, (βέβαια, η «ταχυβολία» προυποθέτει πως κάτι «βάλλεται», πυρομαχικά όμως δεν έχουμε….), το θαυμασμό για τα μαχητικά που σκίζουν τους αιθέρες (ευτυχώς που για την παρέλαση δεν χρειάζονται Link 16 και συστήματα αυτοπροστασιας..) το θαυμασμό για τα υπόλοιπα εναέρια μέσα (ειδικά τα νέα ΑΦΝΣ φέτος ήταν εντυπωσιακά…) να μη μιλήσουμε δε για την υπερηφάνεια με την οποία γεμίζουμε βλεποντας τα Zubr και τα νέα υποβρύχια (με πρώτο τον Παπανικολή…) στο Θερμαικό!

Αρκετή δεν είναι τόση υποκρισία και ανοησία; Δεν έχουμε ακούσει πια αρκετές φορές τις ίδιες σαχλαμάρες από τους εκφωνητές της κρατικής τηλεόρασης, που, θαρρείς, διαβάζουν τα ίδια κείμενα για δεκαετίες, αλλάζοντας μόνο τα ονόματα των οπλικών συστημάτων. Αφού, έτσι κι αλλιώς, αυτά που λέγονται από τους επισήμους ή διαβάζονται από τους εκφωνητές δε τα πιστεύει κανείς και σίγουρα δεν τρομάζουν κανέναν από αυτούς, στους οποίους, υποτίθεται, στέλνουμε μήνυμα (τρομάρα μας!) μήπως είναι καιρός να κοιτάξουμε πως με έργα θα ενισχύσουμε το «το αξιόμαχο, το υψηλό φρόνημα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων»: Μήπως είναι καιρός να σταματήσουμε να ασχολούμαστε μόνο με τη βιτρίνα και τις δημόσιες σχέσεις;

Μήπως στο πλαίσιο μιας πιο συνετής, αποτελεσματικής και ουσιαστικής λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων, θα πρέπει να τις απαλλάξουμε από ένα μέρος των καθηκόντων «δημοσίων σχέσεων» που υποχρεώνονται να εκτελούν για λογαριασμό των πολιτικών μας; Ας σκεφτούμε πως μήπως ήρθε καιρός να πάψουμε να έχουμε δύο στρατιωτικές παρελάσεις μεγάλης κλίμακας. Και επειδή, αν προτείνω να διατηρηθεί η παρέλαση των Αθηνών (πρωτεύουσα γαρ), διατρέχω σοβαρό κίνδυνο να δεχθώ επίθεση οργισμένου νομάρχη και να βρεθώ με το «Ψ» χαραγμένο στο στήθος μου, (σ.σ. είναι το μόνο σημείο όπου η έμφαση είναι δική μας) προτείνω με θάρρος και υψηλό και φρόνημα (είδατε τι κάνει μια παρέλαση;) να διατηρήσουμε μόνο την παρέλαση της Θεσσαλονίκης!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πρώτο Θέμα’
«Χωρίς αεροπλάνα και τανκς οι παρελάσεις!»
22 Ιανουαρίου 2010

Στοπ στην παρουσία αρμάτων μάχης, τεθωρακισμένων οχημάτων και στρατιωτικών αυτοκινήτων κάθε είδους από τις παρελάσεις βάζει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας.

Με απόφαση του κ. Βαγγέλη Βενιζέλου, «στις παρελάσεις με την ευκαιρία εθνικών εορτών ή επετείων θα μετέχουν στο εξής μόνο πεζοπόρα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων». Οπως διευκρινίζει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, «τα μηχανοκίνητα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και το έργο των σχετικών μονάδων θα επιδεικνύεται κατά τη διάρκεια επιθεωρήσεων στους τόπους που εδρεύουν οι μονάδες αυτές».

Με απλά λόγια, η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη ήταν η τελευταία στην οποία συμμετείχαν άρματα μάχης, τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού, αλλά και αρματοφορείς, ή ειδικά ρυμουλκούμενα οχήματα. Αρά στο εξής στις παρελάσεις για τον εορτασμό των εθνικών επετείων δεν θα παρουσιάζονται ούτε τα συστήματα που χρησιμοποιεί το Πυροβολικό, ή οι πύραυλοι που χρησιμοποιούν για την αντιαεροπορική άμυνα οι Ενοπλες Δυνάμεις.

Και κυρίως όσοι πολίτες αρέσκονται στο να παρακολουθούν παρελάσεις δεν θα ξαναδούν από κοντά μαχητικά αεροσκάφη σε χαμηλές πτήσεις, ούτε και ελικόπτερα ή πυροσβεστικά αεροσκάφη να κάνουν διελεύσεις πάνω από τον χώρο όπου βρίσκονται οι συγκεντρωμένοι πολίτες.

Οι παρελάσεις στο εξής θα γίνουν κυριολεκτικά πεζές, αφού θα συμμετέχουν μόνο πεζοπόρα τμήματα. Για την απόφασή του αυτή ο κ. Βενιζέλος ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια.

Οπως διευκρινίζεται από το Πεντάγωνο, προφανής σκοπός της «απαγόρευσης» στην παρουσία αρμάτων, στρατιωτικών οχημάτων και μαχητικών αεροσκαφών στις παρελάσεις είναι να περιοριστούν τα έξοδα, προκειμένου να επιτευχθεί και ο στόχος για μείωση των λειτουργικών δαπανών στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας κατά 12,1% για το 2010.

Advertisements

Με… εθνικό ύμνο η «τουρκική Δυτική Θράκη»! 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Ενώ η Ελλάδα συνεχίζει τον ύπνο του δικαίου, απασχολούμενη με τη μαζική παραχώρηση ιθαγένειας στους (λαθρο)μετανάστες της και την αφαίρεση του σταυρού από το σήμα της Ελληνικής Αστυνομίας, στη Θράκη συνεχίζεται απρόσκοπτα η τουρκική προπαγάνδα ανάμεσα στον μουσουλμανικό πληθυσμό. Πρόσφατα ήρθε στο φως ο «εθνικός ύμνος της Τουρκικής Δυτικής Θράκης» (Batı Trakya Türk Cumhuriyeti Milli Marşı) που εντάσσεται στο πλαίσιο της ασίγαστης διαδικτυακής προπαγάνδας! Χρειάζεται να πούμε κάτι περισσότερο για να αντιληφθούν οι ιθύνοντες στην Αθήνα τι ονειρεύονται οι οι τουρκόφρονες της Θράκης, το εκεί Τουρκικό Προξενείο και η Άγκυρα;

Σημαία της «Τουρκικής Δυτικής Θράκης» [πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_6861.html]

‘Ινφογνώμων Πολιτικά’
«Ο εθνικός ύμνος της «ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης»»
09 Ιανουαρίου 2010

Κλιμακώνεται συνεχώς η προπαγάνδα των τουρκοφρόνων…
Για τις ενέργειες του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ΒΤΤDD), τα συνέδριά του ή τα πανηγύρια επί τουρκικού εδάφους στα οποία συμμετέχει (ενίοτε παράλληλα με την παρουσία μειονοτικών βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου) η ιστοσελίδα μας www.proxeneio-stop.org σας έχει ήδη μιλήσει και θα σας αποκαλύψει ακόμη περισσότερα στο εγγύς μέλλον. Πρόσφατα πάντως είδαμε και κάποιες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες («Έθνος», «Φιλελεύθερος») για τον προπαγανδιστικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει στο Διαδίκτυο από εκατοντάδες τουρκόφρονες bloggers υπέρ της αναβίωσης της «Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης» (Batı Trakya Bağımsız Hükümeti).

Για να κάνουμε και λίγη… Ιστορία, επρόκειτο για το προσωρινό κρατικό μόρφωμα που ιδρύθηκε λίγο μετά το τέλος του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, στις 31 Αυγούστου 1913, εξαιτίας μιας επανάστασης των μουσουλμάνων της περιοχής κατά των βουλγαρικών κατοχικών στρατευμάτων (θυμίζουμε ότι λίγες μέρες μόλις πριν, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου – στις 15/8/1913 – τα μεταξύ Νέστου και Έβρου θρακικά εδάφη είχαν επιδικαστεί στη Βουλγαρία). Στόχος του ουσιαστικά σκιώδους αυτού κρατιδίου (που διατηρήθηκε εν ζωή ως τις 25 Οκτωβρίου 1913) ήταν φυσικά η μελλοντική του επανένταξη στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το εφήμερο λοιπόν αυτό κρατίδιο δείχνει πλέον να… στοιχειώνει για τα καλά τα όνειρα των διαδικτυακών (και όχι μόνο) τουρκοφρόνων, που το επικαλούνται συνεχώς. Και βέβαια για την πράσινη σημαία με την ημισέληνο, ήδη γνωρίζαμε από καιρό ότι… φοριέται ως σύμβολο των τουρκικών πόθων. Εκείνο όμως που δεν γνωρίζαμε, είναι ότι οι εν λόγω ερίτιμοι φίλοι μας έχουν κυκλοφορήσει μέχρι και τον… εθνικό ύμνο της Δυτικής Θράκης (που φέρεται μάλιστα να έχει γραφεί από τον Σουλεϊμάν Ασκερί, δηλαδή τον πρόεδρο εκείνου του κρατιδίου). Τον βρήκαμε να κυκλοφορεί… αδέσποτος στο Διαδίκτυο και σας τον παραθέτουμε παρακάτω σε βίντεο. Όσοι όμως δεν γνωρίζετε τουρκικά, διαβάστε και τη μετάφραση των στίχων του (από τον συνεργάτη μας Μ.Κ.):

«Ω γνήσιο τέκνο των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, τι ευτυχία σε σένα
Εσύ µε το αίµα σου έδωσες ζωή στον πόλεµο της ανεξαρτησίας.

Ο τρανός σου ηρωισµός χαράχτηκε σε κάθε µεριά του σύµπαντος.
Προσοχή στέκονται τα έθνη ενώπιον της εθνικής σου σηµαίας.
Τα χώµατα που πατάς είναι γεµάτα από τους δοξασµένους σου ήρωες.
Οι εχθροί δεν µπορούν να ενοχλήσουν την µεγαλόπρεπη ψυχή των ηρώων σου.
Τι µεγαλοπρεπής τιµή προς την σηµαία σωτηρίας µε την οποία τυλίχτηκαν οι
δοξασµένοι ήρωες, να θάβεσαι στο χώµα των προγόνων.
Στην πατρίδα σου πνέει άνεµος ελευθερίας και ανεξαρτησίας
Οι γενναίοι αγωνιστές ανατρέπουν αυτήν την βρώµικη σκλαβιά.

Δεν υπάρχει ποτέ επιστροφή από αυτόν τον δοξασµένο πόλεµο ανεξαρτησίας!

Μπροστά µας ακόµα και ατσάλινοι στρατοί να βγούνε δεν µας τροµάζουν!
Εµείς για την εθνική ανεξαρτησία, διαβήκαµε τον Έβρο και τον Νέστο,
Φτάσαµε στον στόχο µας νικώντας, συντρίβοντας όλους τους εισβολείς
Ανοίξαµε στα Βαλκάνια περίοδο µιας δοξασµένης δηµοκρατίας
Εµείς για πρώτη φορά ανάψαµε τη δάδα της ελευθερίας.
Αυτή η σηµαία θα κυµατίζει, αυτή η δηµοκρατία θα ζήσει.
Οι εχθροί απέναντι µας, πανικόβλητοι θα φύγουν!
Είµαστε εγγόνια ενός έθνους που χιλιάδες χρόνια ζει ελεύθερο,
εκείνο δηµιούργησε τις στέπες, είµαστε λιοντάρια, γεράκια των ουρανών.
Πάντα οι έφοδοι των αγωνιστών θυµίζουν φουρτούνες.
Στον πόλεµο οι εχθροί λιποθυµούνε από τον τρόµο του µεγαλείου µας.
Η Δηµοκρατία της Δυτικής Θράκης θα ζήσει, θα ζήσει!
Τα έθνη θα τα χάσουν µπροστά στην πρόοδο µας!
Ω γλυκιά Δυτική Θράκη!… Να λοιπόν, σώθηκες από την σκλαβιά.
Ω εχθροί!… Μη νοµίζετε πως το έθνος αυτό κουράστηκε από τους πολέµους
Οσονούπω θα κυµατίσει στη χώρα η µεγαλοπρεπής σηµαία της Δηµοκρατίας,
Όλοι αυτοί οι Δυτικοθρακιώτες µέχρι τον αιώνα τον άπαντα θα ζήσουν ελεύθεροι»!

Εμείς βέβαια, μετά απ’ όλα αυτά τα… επικώς συγκινητικά (και ασφαλώς κυρίως για την αναβίωσή τους στις αρχές του 21ου αιώνα), τι άλλο πια να προσθέσουμε; Ίσως μόνο το ότι για κάποια πράγματα, όσο γελοία κι αν φαίνονται, θα μπορούσε ενδεχομένως κάποτε να αποδειχθεί μοιραίο λάθος το να υποτιμούμε, αντιμετωπίζοντάς τα εσαεί μέσα στα συνήθως υπεραπλουστευτικά πλαίσια της γραφικότητας… Ν.Δ.

ΥΓ. Απολαύστε τώρα και τον…Ύμνο. (Καλά, ως προς το…ηχητικόν μέρος του πράγματος βέβαια, εμείς αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να σας προειδοποιήσουμε ότι καλό θα ήταν να αναμένετε κάτι ακόμη πιο κωμικό και πάντως όχι ακριβώς… επικό)!

http://www.youtube.com/v/YVh4Rr1GJ94&hl=en_GB&fs=1&

Η παρωχημένη εθνική συνείδηση και η παρωχημένη προπαγάνδα 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΑΡΧΑΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Οι απαντήσεις του καθηγητή κ. Βασίλη Φίλια είναι συντριπτικές ως προς στις κατηγορίες του Διονύση Γουσέτη πως ο Ελληνισμός πάσχει από …παρωχημένη εθνική συνείδηση! Μέσα στην παραζάλη του, ο Διονύσης Γουσέτης ανακαλύπτει μια φανταστική σύνδεση ενός τοπικιστικού επαρχιωτισμού και εθνικής συνείδησης, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να χτυπήσει συμπλέγματα κατωτερότητας των Ελλήνων. Ποιος είπε πως οι Έλληνες που νιώθουν Ευρωπαίοι έχουν αυτές τις απόψεις; Εμείς κύριε Γουσέτη, δεν συμφωνούμε με τις απόψεις σας…

φίλιας

‘Επιτροπή Ενημερώσεως επί Εθνικών Θεμάτων’
«Καθηγητής Βασίλης Φίλιας γράφει»
25 Ιανουαρίου 2010
Βασίλης Φίλιας (Καθηγητής Κοινωνιολογίας)

Η κολοβή γνώση, η ημιμάθεια, είναι χειρότερη από την αμάθεια, δεδομένου ότι ο αμαθής διατηρεί μια αμεσότητα πρόσληψης της πραγματικότητας, που ο αμαθής έχει χάσει. Αφορμή της παρέμβασης μου αυτής το κείμενο του Διονυσίου Γουσέτη περί «παρωχημένης εθνικής συνείδησης» στην «Καθημερινή» της 13/1/2010 και το δραγώνιο εθνοφονικό παραλήρημα.Ίσως μετά τη γνωστή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς την κ. Δραγώνα να μην ήταν αναγκαία η παρέμβασή μου αυτή, όμως θα πρέπει να εξεταστούν ορισμένα θέματα κάτω από καθαρό επιστημονικό πρίσμα.

Είναι γεγονός ότι η έννοια του Έθνους στη Δύση διαμορφώνεται με την άνοδο των αστικών στρωμάτων – όχι στη Γαλλική Επανάσταση κ. Γουσέτη – ήδη από τον 10ο και 11ο αιώνα.

Γιατί; Διότι τα αστικά στρώματα έρχονται να υπερβούν την «υπερεθνική» φεουδαρχική πολυδιάσπαση και να συλλάβουν την εθνο-κρατική ενότητα και οντότητα ως οργανική ενσωμάτωση κοινών συμφερόντων, ιστορικών παραδόσεων και πολιτιστικών χαρακτηριστικών.

Η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός και το ρήγμα των Νεώτερων χρόνων δεν θα είχε υπάρξει αν δεν είχε πραγματοποιηθεί αυτό το τεράστιο ιστορικό βήμα, δηλαδή η γέννηση του Εθνους-Κράτους. Επομένως η ενότητα του Έθνους δεν συνδέεται μόνο με πολέμους και συγκρούσεις, όπως υπαινίσσονται οι σύγχρονοι παραποιητές της Ιστορίας, αλλά και με τη συνειδητοποίηση καθοριστικών στοιχείων ταύτισης υλικών , ψυχικών και πνευματικού χαρακτήρα σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Όχι ότι αυτά τα στοιχεία δεν προυπήρχαν , αλλά δεν είχαν συνειδητοποιηθεί ώστε να λειτουργήσουν ως ενεργός μοχλός και κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Ένας μοχλός που μετέβαλλε τη στατική κοινωνία υπαίθρου της φεουδαρχίας σε δυναμικά εξελισσόμενη κοινωνία πόλεων και επέτρεψε στον άνθρωπο να ξεπεράσει την «ειδωλολατρεία της φύσης» [Κ. Μάρξ] και να την καθυποτάξει , γνωρίζοντας τους νόμους της. Αν ο κ. Γουσέτης εγνώριζε αυτά στοιχειωδώς δεν θα κατέφευγε στο αφιέρωμα του μη επιστημονικού «Εξπρές» και σε κάποιο Γάλλο καθηγητή Μισέλ Βινόκ, προκειμένου να στηρίξει το επιστημονικό ανυπόστατο του έργου της κ. Δραγώνα.

Είναι φανερόν ότι δεν γνωρίζει , αλλά όφειλε να γνωρίζει – όπως και η μέντωρ του κ. Δραγώνα – ότι στην περίφημη πραγματεία του για τον Μακιαβέλι, ο Αντόνιο Γκράμσι [ ή μήπως και αυτός καμουφλαρισμένος ακροδεξιός; ] εμπεδώνει επιστημονικά ότι ο μεγάλος αυτός πολιτικός διανοητής της Αναγέννησης ξεκινά και τελειώνει με το επιχείρημα ότι η κακοδαιμονία της Ιταλίας της εποχής του οφείλετο στο γεγονός ότι στη χώρα αυτή η πολυδιάσπαση δεν είχε επιτρέψει την πραγματοποίηση της εθνικής ενότητας του ιταλικού λαού και ζητούσε τον τύπο εκείνο του «Ηγεμόνα» που θα μπορούσε να το κάνει με κάθε μέσο. Σαφέστατα η ιδέα του Έθνους λειτούργησε ως εφαλτήριο για την ανάπτυξη ανταγωνιστικών εθνικισμών και τη λογική του «πας μη Έλλην βάρβαρος» που ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια του ανήκειν , του «εμείς», που είναι σύμφυτη με την έννοια του Έθνους και αυτό βέβαια πρέπει να καταπολεμηθεί και να εξαλειφθεί , διότι λειτουργεί στη βάση ενός ακραίου θετικού στερεοτύπου για το «εμείς» και ενός ακραίου αρνητικού στερεοτύπου για του «άλλους». Όμως για να φτάσουμε σε μία διαδικασία αλληλοκατανόησης μεταξύ των Εθνών πρέπει να πληρούται ο όρος της αμοιβαιότητας , που φυσικά δεν πληρούται όταν η μία πλευρά διώκει, εξευτελίζει και απειλεί [ας θυμηθούμε τα όσα πρόσφατα κατήγγειλε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος] ή περιπίπτει σε μεγαλοιδεατικούς και ανιστόρητους παραλογισμούς σκοπιανής κοπής και ραφής.

Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι ως προς τα καθ ημάς, όπου ένα μίγμα άγνοιας και συνειδητής διαστρέβλωσης των ιστορικών δεδομένων επιτρέπει τη διατύπωση θέσεων και επιχειρημάτων εντελώς λαθεμένων.

Πρώτον η πολιτισμική συνέχεια του ελληνισμού – ανεξάρτητα από την οθωμανική κατάκτηση – ήταν αδιάκοπη και ακριβώς γι’ αυτό η αντίληψη της εθνικής ταυτότητας και ιδιαιτερότητας ήταν διάχυτη σε όλα τα στρώματα του λαού – όπως αποδεικνύεται από όλα τα γραπτά κείμενα, τα ήθη και τα έθιμα , τη λαική μούσα , τις λαικές πολιτισμικές παραδόσεις όλων των κατηγοριών – σ’ολη τη διαδρομή του χρόνου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Δεύτερον η ελληνική γλώσσα – το υπερτατο αυτό πολιτιστικό στοιχείο – δεν έγινε ποτέ νεκρή , όπως π.χ. τα λατινικά , παρά τις όποιες μεταλλαγές που υπέστη όπως κάθε ζωντανή γλώσσα. Γι ‘ αυτό και δεν χρειάστηκε κανέναν Λούθηρο ή τη Γαλλική Ακαδημία για να ενοποιηθεί, όπως συνέβη με τη γερμανική και τη γαλλική αντίστοιχα. Πέραν τούτου οι όποιοι «διεθνιστές» ισοπέδωσης και ομοιομορφοποίησης λησμονούν ότι η ελληνική γλώσσα ήταν η lingua franca, η κοινή γλώσσα συνενόησης, όχι μόνο στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας , αλλά σε ολόκληρη την Ανατολή.

Τριτον οι πολιτιστικές επιδράσεις του ελληνισμού στην Βαλκανική και τη Ρωσία, όχι μόνον απλά λόγω ιστορικού παρελθόντος και του αρχαίου μεγαλείου, αλλά κατ ‘ εξοχήν ως ζωντανή και πάλλουσα πραγματικότητα , υπήρξαν κυριολεκτικά ανυπολόγιστες.

Επομένως η εθνική συνείδηση των Ελλήνων, η συνείδηση της εθνικής ταυτότητας δεν είναι κατασκευή , προιόν του ρωμαντισμού του 19ου αιώνα και κακέκτυπο του δυτικού προτύπου. Είναι οργανική μετεξέλιξη μιάς νοηματικής σύλληψης και συνειδητοποίησης , που οι ρίζες τους ανάγονται σε ιστορικό-πολιτισμικά δεδομένα, που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του αστικού μετασχηματισμού , όπως συνέβη στη Δύση. Ισχυρίζεται ο κ. Γουσέτης ότι ο ελληνικός πατριωτισμός εδράζεται ακόμα σε μία παρωχημένη αγροτική περίοδο. Τι σημαίνει αυτό; Τίποτα και μάλιστα είναι βαθύτατα αντιφατικό όταν ο ίδιος υποστηρίζει ότι η έννοια του Έθνους γεννήθηκε με την Γαλλική Επανάσταση που είναι η «επανάσταση της τρίτης τάξης» δηλαδή των αστών !!

Ο πολιτισμός της ανθρωπότητας συγκροτήθηκε ως ένα πελώριο μωσαικό που συντίθεται από ψηφίδες , που συνεισέφεραν όλοι οι λαοί μέσα από μία αδιάκοπη όσμωση, αλληλόδραση και μετάλλαξη. Η λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση» που ουδέποτε πρέπει να αναφέρεται χωρις την προσθήκη … «και Νέα Τάξη πραγμάτων» δεν έχει καμμία σχέση με οικουμενισμό και διεθνισμό, που προυποθέτουν σχέσεις «επι ίσοις όροις», σχέσεις ισότητας. Η «παγκοσμιοποίηση» δεν συνιστά απλά μία διαδικασία επικυριαρχιάς των γιγάντιων μονοπωλιακών και τραπεζικών συμφερόντων , αλλά και προυποθέτει και την εξάλειψη του διαφορετικού ώστε να μην υπάρχουν αντιστάσεις στον παγκόσμιο οικονομικό – πολιτικό έλεγχο. Ακριβώς γι’ αυτό στο ιδεολογικό περίγραμμα της «παγκοσμιοποίησης» εντάσσεται η λογική του «τέλους των ιδεολογιών» , της κατάργησης του Έθνους , της πολιτισμικής εξομοίωσης. Το νευραλγικό χαρακτηριστικό αυτής της προσέγγισης συνίσταται στην ελαχιστοποίηση της σημασίας της Ιστορίας και της ιστορικής μεταβολής , ο καθαγιασμός και η διατήρηση του «γε νυν έχοντος», όπως ακριβώς συλλαμβάνεται από το αμερικανικό δομολειτουργισμό στην Κοινωνιολογία και στον συμπεριφορισμό στην Ψυχολογία *

Αυτά όλα δεν τα αντιλαμβάνονται «προοδευτικοί» του τύπου Δραγώνα – Φραγκιαδάκη – Ρεπούση – Γουσέτη και Σία. Δεν τα αντιλαμβάνονται ή δεν θέλουν να τα αντιληφθούν; Είναι ένα ερώτημα.

Πάντως συνειδητά ή ασυνείδητα με τη λογική τους αυτή γίνονται τυμπαμοκρούστες και προωθητές του ιμπεριαλιστικού οδοστρωτήρα , που κρύβεται πίσω από την ιδέα της παγκοσμιοποίησης και μιάς ψευδεπίγραφης πολυπολιτισμικότητας. Εκτός και αν η ασύδοτη δυτικοφρένεια τους ανάγεται στην περιοχή της ψυχοδιανοητικής διαταραχής σε τρόπο ώστε με στρεβλωτική πρισματική διάθλαση να βλέπουν την ελληνική κοινωνία , που πάντοτε υπήρξε ανεκτική στο ξένο και το διαφορετικό ως «κλειστή» έναντι της υποτιθέμενης «ανοικτής» των δυτικοευρωπαίων και των Αμερικανών.

*Θα ηταν χρήσιμο οι ιεροκήρυκες του εθνομηδενισμού να διαβάσουν επ αυτών τα βιβλία μου «Κοινωνιολογία του Πολιτισμού» και «Συμβολή στον επαναπροσδιορισμό της Ψυχολογίας ως Επιστήμης του Ανθρώπου» , στις εκδόσεις Παπαζήση.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Η θλίψη της παρωχημένης εθνικής συνείδησης»
13 Ιανουαρίου 2010
Διονύσης Γουσέτης

Είναι να θλίβεσαι. Το μάλλον συντηρητικό γαλλικό περιοδικό «Εξπρές», στο χριστουγεννιάτικο τεύχος του, απομυθοποιεί την ιστορία της Γαλλίας. Ο επικεφαλής του αφιερώματος καθηγητής Μισέλ Βινόκ, συγγραφέας 30 ιστορικών συγγραμμάτων, εξηγεί: «Για να υπάρξει ιστορία ενός έθνους πρέπει να υπάρξει προηγουμένως το έθνος. Γι’ αυτό οι πρώτες ιστορίες του γαλλικού έθνους εμφανίζονται μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τον ρομαντισμό… Η ιστορία του έθνους είναι εργαλείο διαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας». Παρόμοιες διαπιστώσεις έκανε η καθηγήτρια Θάλεια Δραγώνα στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι ότι το αφιέρωμα του «Εξπρές» είναι κοινός τόπος για τους Γάλλους, ενώ στην καθυστερημένη καθ’ ημάς Ανατολή έπεσαν οι υπερεθνικόφρονες να την εξοντώσουν πολιτικά, απαιτώντας την παραίτησή της από τη θέση της Ειδικής Γραμματέως Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, όπου την όρισε η κυβέρνηση. Οι Γάλλοι δεν νιώθουν να θίγεται ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός τους όταν διαβάζουν τις ρήσεις του Βινόκ. Και δίνουν αυτόματα υπηκοότητα σε όποιο παιδί γεννηθεί στη χώρα τους. Η κοινωνία τους είναι ανοιχτή. Η δική μας κοινωνία είναι επαρχιώτικη κλειστή και γι’ αυτό κομπλεξική και καχύποπτη απέναντι στους γείτονες, στις μειονότητες, στους μετανάστες, σε κάθε τι διαφορετικό.

Είναι να θλίβεσαι. Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο και φιλόσοφο Ερνεστ Γκέλνερ, ο πατριωτισμός του εδάφους, που δεν βλέπει γύρω του παρά γείτονες και ιμπεριαλιστές που επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητά μας και συγχρόνως θέλει να επεκτείνει την εδαφική κυριαρχία σε βάρος των γειτόνων, είναι παρωχημένος. Είναι ο πατριωτισμός της εποχής της αγροτικής παραγωγής, όπου το έδαφος ήταν καθοριστικός παράγων για την παραγωγή. Αντίθετα, στη βιομηχανική εποχή πατριωτισμός σημαίνει να είσαι καλύτερος από τους ανταγωνιστές σου. Στη δε μεταβιομηχανική εποχή της παγκοσμιοποίησης και της Ε. Ε., όπου κάθε κράτος-μέλος έχει εκχωρήσει αυτόβουλα μέρος της εξουσίας του, ο πατριωτισμός τείνει να αμβλύνεται. Στη χώρα μας ο πατριωτισμός βρίσκεται ακόμη στην αγροτική περίοδο. Ελάχιστοι πονούν που είμαστε πρώτοι στην Ε. Ε. σε όλα τα αρνητικά και τελευταίοι σε όλα τα θετικά. Ελάχιστοι ντρέπονται για τον διεθνή ευτελισμό μας ή για το καθεστώς επιτήρησης που συρρικνώνει την εθνική κυριαρχία μας. Και όσοι Ελληνες νιώθουν και Ευρωπαίοι καθυβρίζονται ως αφελληνισμένοι, ευρωλιγούρηδες, εθνομηδενιστές, αν όχι προδότες και πράκτορες. Ο Φίλιππος Ηλιού έγραψε το 1983 ότι «η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με προβλήματα που είχαν ήδη τεθεί στις αρχές του 19ου αιώνα».

Η παρωχημένη εθνική συνείδηση είναι συνείδηση εικονική. Είναι υπαίτια της κλειστής κοινωνίας μας. Γι’ αυτό, αντί να ωφελεί βλάπτει το έθνος. Ωστόσο, οι φορείς της δημιουργούν σάλο, επηρεάζουν αποφάσεις και καθηλώνουν και τη σκέψη των υπολοίπων, αφού καθορίζουν το πεδίο συζήτησης και αντιπαράθεσης. Ετσι, η καινοτόμα σκέψη αποτελματώνεται. Οι προσπάθειες για πρόοδο υφίστανται καθίζηση. Είναι να θλίβεσαι γιατί αξίζουμε καλύτερη τύχη.

2010: Μια σπονδυλωτή κωμωδία των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης 26/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, Μ.Μ.Ε., ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , ,
comments closed

2010

‘Macedonia on the Web’
«2010: Μια νεοελληνική σπονδυλωτή κωμωδία»
25 Ιανουαρίου 2010
Φωτεινή .Χ. Γιαπουτζίδου

Πράξη πρώτη. Η σωτηρία της οικονομίας της Ελλάδας από μια κυβέρνηση που πέτυχε μέσα σε 100 μέρες να αυξήσει τα spread των ελληνικών ομολόγων από τις 120 μονάδες στις 313! Με επόμενο στόχο την αναζήτηση της χαμένης αξιοπιστίας της Ελλάδας (όπως λέμε «αναζητώντας το χαμένο χρόνο») από την ίδια κυβέρνηση που αφενός είναι η ίδια αναξιόπιστη, εφόσον κάνει τα αντίθετα απ’ ό,τι υποσχέθηκε, στον ελληνικό λαό, τουλάχιστον, και αφετέρου φρόντισε να εξευτελίσει τη χώρα, όταν διατυμπάνιζε παντού στο εξωτερικό, σε σχετικούς και άσχετους, σε ενδιαφερόμενους και μη, ότι είμαστε οι πιο διεφθαρμένοι της Ευρώπης και δεν έχουμε αξιοπιστία. Είναι η μόνη κυβέρνηση στον κόσμο που συκοφάντησε την ίδια τη χώρα και το λαό που κυβερνά, πασχίζοντας, ιδρώνοντας να αποδείξει πως είπαμε ψέματα στην Ευρώπη. Προτεινόμενος τίτλος: ένας βλάκας και μισός.

Πράξη δεύτερη. Οι δηλώσεις της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για τη σύλληψη «ακροδεξιών» που υποτίθεται ότι επιτέθηκαν σε αντιρατσιστές. Καταρχάς, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι η επίθεση των «ακροδεξιών» από άποψη σκηνοθετική ήταν απαράδεκτη: δεν μπορούν οι πρωταγωνιστές να στέκονται ακίνητοι απέναντι στα «θύματά» τους και να κοιτάζουν προς τις κάμερες, περιμένοντας από το σκηνοθέτη το «πάμε!» – έλλειψη στοιχειώδους κινηματογραφικής παιδείας. Αλλά το αληθινό κωμικό εύρημα είναι το περιεχόμενο της ανακοίνωσης της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ:

«Είναι η πολλοστή φορά που ακροδεξιοί κάνουν αισθητή στην περιοχή την αποκρουστική παρουσία τους, είναι όμως η πρώτη φορά που μια ειρηνική προσυγκέντρωση κατοίκων, σωματείων και αριστερών οργανώσεων σε μια γειτονιά της Αθήνας δέχεται εν ψυχρώ τη βίαιη επίθεση φασιστών. Το γεγονός αυτό, πιθανότατα, υποχρέωσε την αστυνομία να κινητοποιηθεί, έστω και σε δεύτερο χρόνο, και να συλλάβει 44 νεοφασίστες, ανάμεσά τους και δημοσιογράφο ακροδεξιών εντύπων που υποστηρίζουν τον ΛΑ.Ο.Σ και φιλοξενούν συχνά συνεντεύξεις βουλευτών του, όπως ο Α. Γεωργιάδης. Η πρώτη επίθεση του «Αυτόνομου Δικτύου», εξάλλου, είχε αναρτηθεί προσωρινά σε ιστοσελίδες της νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ. Το ίδιο το γεγονός της επίθεσης του Σαββάτου, τα χαρακτηριστικά της και οι δράστες της, που πλέον είναι και επισήμως γνωστοί στις Αρχές, δείχνουν το προφανές: κανείς δεν δικαιούται πια να κάνει ότι δεν γνωρίζει ή να μιλάει για βία των «άκρων». Η βίαιη δραστηριότητα των ακροδεξιών μέσα στο 2009 και οι πρόσφατες επιθέσεις, όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στα Χανιά, τα Γιάννενα και τη Θεσσαλονίκη, δεν το επιτρέπουν.» [‘ERTonline 25/01/2010’]

«Η πολλοστή φορά που κάνουν αισθητή την παρουσία τους «ακροδεξιοί»: και πώς ξέρετε ποιοι είναι, αφού φορούσαν κράνη; Εδώ η ταινία αποκτά μεταφυσικές προεκτάσεις. Και, για να επιστρέψουμε στα κωμικά στοιχεία: «κανείς δε δικαιούται να κάνει πια ότι δε γνωρίζει, ή να μιλάει για βία των «άκρων» – η βία της ακροαριστεράς, κύριοι, που κάνει αισθητή την παρουσία της καθημερινά δε σας ενοχλεί; Η βία που σακατεύει τους αντίπαλους ιδεολογικά; Μα, φυσικά, πρόκειται για αντίπαλους, οπότε η βία που δέχονται εκείνοι δε μας ενδιαφέρει, αντίθετα την επικροτούμε και τρέχουμε να οργανώσουμε νέα βία και διαμαρτυρίες ενάντια στους «φασίστες» που τόλμησαν να σταματήσουν τη βία των δικών μας φασιστών. Ώσπου ξαφνικά η αστυνομία γίνεται καλή (ο «Πυγμαλίωνας» έκανε το θαύμα του!), επειδή πιάνει τους «αντιπάλους» μας, γιατί, όταν ο αστυνομικός ασκεί τη φασιστική του βία εναντίον αυτού που δε χωνεύω, γίνεται φίλος μου…

«πρόσφατες επιθέσεις και στα Χανιά…» Εδώ ο σεναριογράφος αντιγράφει τον μεγαλοφυή μακαρίτη συνάδερφό του Γκέμπελς που ανέδειξε το κινηματογραφικό είδος που λέγεται «προβοκάτσια».

Και η κορυφαία κωμική στιγμή: «Η δίωξη σε βάρος τους είναι (κατά περίπτωση) σε βαθμό κακουργήματος σε συνδυασμό με την επιβαρυντική διάταξη του νόμου για τις κουκούλες.» [Έθνος 25/01/2010]. Η αρχή της ισονομίας της ελληνικής δημοκρατίας εφαρμόζεται πλήρως. Μια διάταξη που έχει καταργηθεί, η οποία δεν ίσχυσε ποτέ για τους κουκουλοφόρους ακροαριστερούς που κατέστρεψαν ιδιωτική και δημόσια περιουσία, τραυμάτισαν αστυνομικούς και σπίλωσαν εθνικά και θρησκευτικά σύμβολα μπροστά στα μάτια όλων των ελλήνων, ξαφνικά είναι σε ισχύ για τους υποτιθέμενους ακροδεξιούς κρανοφόρους που υποτίθεται ότι τραυμάτισαν πολίτες, πράγμα που ποτέ δεν είδαμε, παρόλο που κάμερες υπήρχαν στο χώρο του επεισοδίου (άραγε πώς ήταν στημένες εκεί οι κάμερες από πριν; «Σαν έτοιμες από καιρό»…)

Η δεύτερη πράξη είναι σκηνοθετημένη αριστοτεχνικά και ηθοποιοί και σεναριογράφος προσφέρουν απλόχερα το ηθικό δίδαγμα: «μην τολμήσεις να αντιδράσεις πατριωτικά, γιατί, αντίθετα με τους προδότες που έχουν τη συμπαράσταση όλων, θα τιμωρηθείς σκληρά, ακόμη και με νόμους που έχουν καταργηθεί…» Ενδέχεται για τέτοιου αισχίστου είδους εγκληματίες να υιοθετηθεί ακόμη και η ποινή του δημόσιου μαστιγώματος σαν απόδοση φόρου τιμής στον «πολιτισμό» των θυμάτων «ρατσισμού».

Πράξη Τρίτη. Κοινωνικές τάξεις πλήττονται από τα μπλόκα των αγροτών. Πρωταγωνιστούν έμποροι και εισαγωγείς, εξαγωγείς και βιομήχανοι οι οποίοι επί χρόνια πολλά κερδοσκοπούν αισχρά εναντίον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας, πλήττοντας όλες τις άλλες κοινωνικές τάξεις, από τον τετραγωνισμό της στρογγυλοποίησης των τιμών σύμφωνα με την τετράγωνη λογική τους, μόλις εισήχθη το ευρώ, ως την κερδοφορία ρεκόρ εν καιρώ «οικονομικής» κρίσης. Κορυφαίο κωμικό εύρημα, η έκκληση των εμπόρων στον «οικονομικό πατριωτισμό» των αγροτών! Γέλ(ο)ιο μέχρι δακρύων, καθώς μιλάνε για πατριωτισμό οι άνθρωποι που ερήμωσαν από θέσεις εργασίας τη Μακεδονία, για να πλουτίσουν με 1 δισεκατομμύριο ευρώ επενδύσεων το χρόνο τα Σκόπια, που διεκδικούν τη μισή Ελλάδα.

Συμπρωταγωνιστές οι γνωστοί θιγμένοι πολίτες που, ενώ κατά τα άλλα κόπτονται για τα εθνικά ζητήματα και μέχρι πριν λίγο καιρό έσκιζαν τα ιμάτιά τους για εμπάργκο και κλείσιμο των συνόρων στα Σκόπια, τώρα παίρνουν το μέρος των μέχρι πρότινος «εχθρών» τους και είναι μαινόμενοι ταύροι κατά των ανθρώπων που έκαναν πράξη το.. κλείσιμο των συνόρων.

Τέλειο σκηνικό οι βράχοι που έχουν κλείσει εδώ και ένα μήνα τα Τέμπη, για να προκαλούν τα γέλια, όποτε οι δημοσιογράφοι αναφέρονται σε «κόψιμο της Ελλάδας στη μέση» εξαιτίας των μπλόκων των αγροτών….

Πράξη τέταρτη. Οι απαιτήσεις του ΚΚΕ για τους (λαθρο)μετανάστες [in.gr. 24/01/2010]. Όπου ο ευρηματικός σεναριογράφος μιλάει για απόδοση ελληνικής ιθαγένειας σε όλους ανεξαιρέτως τους (λαθρο)μετανάστες και, ταυτόχρονα, εκπαίδευσή τους στη μητρική τους γλώσσα, ιστορία και πολιτισμό. Γίνεται ένας «έλληνας» να εκπαιδεύεται στη μητρική του γλώσσα τα πακιστανικά, και στην ιστορία-πολιτισμό του που είναι..πακιστανικά; Κατά τα άλλα, οι συμπαθείς (λαθρο)μετανάστες θέλουν να μας πείσουν ότι η Ελλάδα είναι η μόνη πατρίδα που ξέρουν και αγαπούν..

Πράξη Πέμπτη. Μόνο μια εικόνα, ο Παρθενώνας. Ως πότε θα φαίνεται στην Αθήνα; Αν η πλειοψηφία των «ελλήνων» είναι απ’ το Πακιστάν και γενικά το Μουσουλμανιστάν σε λίγο καιρό ένα τεράστιο τζαμί θα κρύβει τελείως το σύμβολο του αρχαίου ελληνικού πνεύματος – άλλωστε μπορεί ο αρχαίος ελληνικός ναός να θίγει κάποιο «ανθρώπινο» δικαίωμά τους. Τα θεμέλια αυτού του τζαμιού ήδη μπαίνουν…

Η κωμωδία ενός δράματος σε εξέλιξη, που μόνο η εφευρετικότητα του νέο «ελληνικού»(;) πνεύματος θα μπορούσε να δημιουργήσει – παίζεται καθημερινά στις γειτονιές μας με εμάς θεατές…

Βάφτισαν και τον Μίκη Θεοδωράκη «Χρυσαυγίτη»! 21/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Όπως σχολιάζει το ιστολόγιο ‘Αντιπαρακμή’, ούτε αυτός ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης δεν ξέφυγε από τον «εκσυγχρονιστικό» οίστρο, που βλέπει πίσω και πάνω από όλα τα κακά της κοινωνίας την …»Χρυσή Αυγή»!

Ο ιστολόγος Μιχάλης Γ. Ολυμπίου, στο πόνημά του «Μίκης Θεοδωράκης … το Χρυσαυγήτικο παραλήρημα συνεχίζεται» [Xekathara.blogspot.com 15/01/2010] «απορεί» ως προς το «τι διαφέρει αυτός ο κύριος [ο Μίκης Θεοδωράκης] από τους φασίστες που συναντάμε καθημερινά στους δρόμους;». Επίσης, αν και «προοδευτικός», δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει την μπανάλ βρισιά «Mickey Mouse» που χρησιμοποιούσαν συστηματικά, εκτός από τον Σιδηρόπουλο, και όλοι οι ακροδεξιοί, από τους νοσταλγούς της Χούντας ως τους νεοφασίστες του σήμερα, κατά του Μίκη Θεοδωράκη. Το ίδιο κάνει και ο έτερος «προοδευτικός» ιστολόγος Γρηγόρης Ιωάννου, που σχολιάζει [Gregoris, 15/01/2010 4:41 μμ] πως «έφαεν τζιαι τον Σαββόπουλο ο Μικη Μάους».

Στο φόρουμ της ‘Αντεπίθεσης’, που στηρίζει την «Χρυσή Αυγή» με της οποίας τον λόγο προσπαθούν να συνδέσουν τον Μίκη, ο διαχειριστής του φόρουμ Blindwolf σχολιάζει με τον ίδιο τρόπο που σχολιάζουν οι «προοδευτικοί» Μ. Ολυμπίου και Γρ. Ιωάννου: «Όσο για τον τίτλο, δεν τον αλλάζω σε «απόρθητο», ας μείνει «απόρδητο», του ταιριάζει καλύτερα του Μίκυ Μάους» [‘Αντεπίθεση forum’ 13/07/2009].

Η απόλυτη σύζευξη του πολιτικού λόγου της φιλοϊμπεριαλιστικής αριστεράς με την νεοφασιστική ακροδεξιά είναι εμφανής.

Παρουσιάζουμε πιο κάτω ένα πολύ έξυπνο και πρωτότυπο σκίτσο, που απεικονίζει με τον πιο χαρακτηριστικό και παραστατικό τρόπο τον παρεξηγημένο διεθνισμό. Ας έχουμε κατά νου, το τι είπε ο μεγάλος και ιστορικός ηγέτης του σοσιαλιστικού κινήματος Βάσος Λυσσαρίδης:

«Δεν μπορείς να είσαι διεθνιστής εάν δεν είσαι εθνιστής. Εάν δεν αγαπάς το λαό σου, δεν μπορεί να λες ότι αγαπάς άλλους λαούς. Δεν μπορείς να είσαι αρωγός επανάστασης στην Αφρική και να μην ενδιαφέρεσαι τι θα γίνει στη χώρα σου. Συνεπώς, ο σωστός διεθνισμός με το σωστό εθνισμό όχι μόνο δεν συγκρούονται αλλά ταυτίζονται.» [‘Φιλελεύθερος’ 06/12/2009, σελ. 6]



‘Αντιπαρακμή’
«Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης Χρυσαυγίτης;»
16 Ιανουαρίου 2010

Η πρακτική είναι γνωστή! Όποια άποψη είναι αντίθετη με τη δική τους είναι φασιστική! Όσοι μιλούν για Ελλάδα και πατρίδα είναι εθνικιστές! Έτσι, με την ίδια ακριβώς λογική, ο Μίκης Θεοδωράκης ο οποίος λέει πράγματα που τους ενοχλούν βαφτίστηκε Χρυσαυγίτης!

– Απολαύστε επίπεδο δημοκρατίας και σεβασμό της αντίθετης άποψης από άτομα μάλιστα που παριστάνουν τους προοδευτικούς : http://xekathara.blogspot.com/2010/01/blog-post_15.html

Έγινε Χρυσαυγίτης λοιπόν τώρα ο Μέγας δημοκράτης και αντιστασιακός Μίκης Θεοδωράκης επειδή τον τελευταίο καιρό λέει πράγματα που ενοχλούν τους ψευτοαριστερούς ψευτοδιανοούμενους.

Φασίστας λοιπόν ο αγωνιστής της δημοκρατίας Μίκης Θεοδωράκης επειδή τολμά και λέει την άποψη του για τα εθνικά θέματα , επειδή αγωνιά για την πατρίδα του και επειδή ξεφτιλίζει τους ανεγκέφαλους – αναρχικούς – τρομοκράτες!

ΞΕΚΑΘΑΡΑ: Ε όχι λοιπόν! Ο κόκκινος φασισμός δεν θα περάσει!!!

ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΨΕΥΤΟΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΨΕΥΤΟΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗ:

Διαβάστε πρώτα, προσεχτικά όμως, για το ποιος είναι ο Μίκης Θεοδωράκης, για τους αγώνες που έχει κάνει για τη δημοκρατία, για το καλλιτεχνικό έργο που έχει χαρίσει σε όλο τον κόσμο και θα καταλάβετε πόσο μικροί είστε για να τον βάζετε στο στόμα σας – πόσο μάλλον να τον βρίζετε!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Αντιπαρακμή’
«Όποιος μιλά για ελληνισμό είναι φασίστας»
18 Ιανουαρίου 2010

ΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΪΔΕΑΤΩΝ, ΠΟΥ ΣΚΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!!

ΓΙ΄ΑΥΤΟΥΣ Ο ΚΑΘΕ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!!!

ΟΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΑΙΟΣ!!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕ ΘΕΛΕΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΟΠΑΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ!!!

ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΜΙΑ ΨΗΦΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΑΣ!!!

ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ!!!

Ο ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ….»ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ» ΚΑΙ «ΦΑΣΙΣΤΑΣ»!!!ΝΑΙ, ΤΟ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ!!!!!

Πολύ εύκολο τον έχουν τον χαρακτηρισμό «φασίστας» αυτά τα «προοδευτικά» και»ανοιχτόμυαλα» «διανοούμενα» παιδάκια. ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΦΤΥΣΕΙ Ο ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΤΕ.

Όταν ο Θεοδωράκης έλυωνε στο Μακρονήσι και στην Ικαριά, δε θα φανταζόταν ποτέ ότι η ανθρώπινη βλακεία θα έφτανε σε αυτό το ποταπό επίπεδο, να αποκαλεί έναν ισόβιο αγωνιστή, «φασίστα».

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΠΙΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ. Η ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ΠΑΕΙ ΣΥΝΝΕΦΟ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.

Η εξίσωση του τύπου: η Χρυσή αυγή μιλά για ελληνισμό, ο Μίκης μιλά για ελληνισμό, ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ο Μίκης είναι Χρυσαυγίτης, δεν απέχει από το λογικό σφάλμα που ανέδειξε ο Σωκράτης:Το καναρίνι είναι κίτρινο, το λεμόνι είναι κίτρινο, ΣΥΝΕΠΩΣ το καναρίνι είναι λεμόνι.

Ο παραλογισμός αυτός είναι τόσο γελοίος, όσο γελοίος και παράλογος είναι ο κ. Ολύμπιος που χρησιμοποιεί αυτή τη διαστρεβλωτική «λογική».

Μίκη, η φωνή σου, τα γραφτά σου, η μουσική σου, οι αγώνες σου, δε μειώνονται από καμιά Δραγώνα, από κανέναν Ολύμπιο. Αυτοί ήλθαν και θα παρέλθουν. Εσύ και το έργο σου θα μείνεις και θα καθοδηγείς.

Ε ΟΧΙ ΡΕ ΚΟΥΜΠΑΡΕ!! ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Xekathara.blogspot.com’
«Μίκης Θεοδωράκης … το Χρυσαυγήτικο παραλήρημα συνεχίζεται»
15 Ιανουαρίου 2010
Μιχάλης Γ. Ολυμπίου

Αλληλεγγύη στη Θ. Δραγώνα από τον ΣΥΡΙΖΑ-κριτική από τον Μ. Θεοδωράκη

By Kat_Kontini Created 14/01/2010 – 20:22

Την αλληλεγγύη τους στην Ειδική Γραμματέα του υπουργείου Παιδείας και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Θάλεια Δραγώνα εκφράζουν με ανακοίνωσή τους οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. «Το βιβλίο σας ευνουχίζει την εθνική μας υπερηφάνεια» υποστηρίζει σε επιστολή του ο Μ. Θεοδωράκης.

«Οι επιθέσεις εναντίον της Ειδικής Γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην βουλευτού, Θάλειας Δραγώνα, από ποικιλώνυμους ακροδεξιούς κύκλους έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής διαφωνίας. Αντί της ευθείας, και θεμιτής, κριτικής σε πολιτικές απόψεις, αποφάσεις και σχεδιασμούς, επιχειρείται η προσωπική σπίλωση», τονίζει στην ανακοίνωσή της η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Ακόμα, ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζει απαράδεκτη τη συμμετοχή βουλευτών στην προσπάθεια σπίλωσης της τιμής και της υπόληψης της, σημειώνοντας ότι «αποπνέει σκοταδισμό και εκθέτει το Κοινοβούλιο».

«Με την επίθεση κατά της κ. Δραγώνα οι κύκλοι της ακροδεξιάς θέλουν να παρεμποδίσουν και να ματαιώσουν τις προσπάθειες να αναγνωριστούν και να γίνουν σεβαστές σε όλα τα πεδία, συμπεριλαμβανόμενης και της εκπαίδευσης, η γλώσσα και οι πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των μεταναστών. Πρόκειται για τα ίδια δικαιώματα που διεκδίκησαν με πείσμα και σημαντικούς αγώνες οι Έλληνες μετανάστες και πολιτικοί πρόσφυγες στις χώρες υποδοχής», προστίθετα ιστην ανακοίνωση.

Τη δήλωση αλληλεγγύης υπογράφουν οι βουλευτές: Αλέξης Τσίπρας, Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου, Ηρώ Διώτη, Θοδωρής Δρίτσας, Φώτης Κουβέλης, Τάσος Κουράκης, Μιχάλης Κριτσωτάκης, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Θανάσης Λεβέντης, Βασίλης Μουλόπουλος, Δημήτρης Παπαδημούλης, Νίκος Τσούκαλης, Γρηγόρης Ψαριανός και ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής.

«Το βιβλίο σας ευνουχίζει την εθνική μας υπερηφάνεια»

«Σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε οτιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων (…). Στην ιατρική επιστήμη αυτό που κάνετε ονομάζεται ευνουχισμός» αναφέρει σε δημόσια επιστολή του προς την Θάλεια Δραγώνα ο Μίκης Θεοδωράκης σύμφωνα με δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου.

«Αν όλοι που πήραν τα όπλα για την πατρίδα είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς, που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας», προσθέτει.

Η κ. Δραγώνα, είχε ζητήσει δημόσια στήριξη από τον Μίκη Θεοδωράκη για τη «συκοφαντική εκστρατεία εναντίον της». ην επομένη της Πρωτοχρονιάς τού έστειλε τα βιβλία της και πρόσφατες συνεντεύξεις της μαζί με ένα γράμμα για να του παραπονεθεί για τα «πολύ απαξιωτικά σχόλια» που περιείχε σε βάρος της επιστολή του μουσικοσυνθέτη προς το φίλο του ηθοποιό Στέφανο Ληναίο. Ωστόσο, ο Μ. Θεοδωράκης δεν πείστηκε από τις εξηγήσεις της κ. Δραγώνα.

«Για τη «γνήσια και μοναδική Αριστερά» της εθνικής αντίστασης οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χθες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων», που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας», αναφέρει στην επιστολή του ο Μ. Θεοδωράκης.

Προχθές η κ. Δραγώνα «εισήγαγε» το θέμα της στη Βουλή, αποστέλλοντας τα βιβλία της σε όλους τους βουλευτές. Σχολιάζοντας την «ευρεία στήριξή της» από τα ΜΜΕ, ο Μ. Θεοδωράκης τής γράφει: «Οι συνεντεύξεις σας και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με τη φίμωση των αντίθετων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ, αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και το συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του Καρατζαφέρη, βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς» (…). Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα», συνεχίζει η επιστολή του Μ. Θεοδωράκη, «ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα… ακροδεξιό. Προς το παρόν, μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Ομως, σ’ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επιχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και τη μουσική μου είχαν… κακά γεράματα…».

Και τώρα εγώ πραγματικά ερωτώ τι διαφέρει αυτός ο κύριος από τους φασίστες που συναντάμε καθημερινά στους δρόμους;

Σε τι διαφέρει ο θρασύτατος και απειλητικός του λόγος από τις ιστοσελίδες της ‘Χρυσής Αυγής’, του ‘ΕΛΑΜ’, της ‘Πρώτης Γραμμής’ και των λοιπών σημερινών του συνοδοιπόρων;

Μήπως τελικά ο Mickey Mouse όπως προφητικά τον απεκάλεσε το 80′ ο Σιδηρόπουλος υποφέρει από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης – έχει δηλαδή αγαπήσει τον βασανιστή του και έγινε σαν αυτόν;

Και ποια αριστερά έχει λάβαρο το ‘έθνος’;

Μόνο εσύ ρε Μίκη έχεις το ‘manual’ της αριστερής διανόησης;

«Ευφυολογούσες» Δρακούνες και «Νομικίστικοι» Κερυνειώτες 21/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ.
Tags: , , ,
comments closed

keryneia-061_jpg

‘Χριστόφιας-Watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια
«»Ευφυολογούσες» Drakounes και «Νομικίστικοι» Κερυνειώτες»
20 Ιανουαρίου 2010

Πώς αλλιώς θα αντιμετωπίσουμε την Τουρκία που είναι πληθυσμιακά πολλαπλάσια μεγαλύτερη, στρατιωτικά υπέρτερη και πολιτικά προστατευόμενη των Μεγάλων, αν όχι με την αξιοποίηση της ένταξής μας στην Ε.Ε. και το Διεθνές Δίκαιο; Αντ’ αυτού, το πρώτο το αχρηστέψαμε τον περασμένο Δεκέμβρη και το δεύτερο τώρα το θυμηθήκαμε! Θα συσταθεί, λένε, ομάδα Ελλαδιτών νομικών για να στηρίξουν τις συνομιλίες… 16 μήνες μετά την έναρξή τους και αφού έχει κάμει σωρεία υποχωρήσεων ο Χριστόφιας. Τι θα την κάνουν τώρα τη νομική υποστήριξη; Απλώς θα προσπαθήσουν να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα; Θα εμφανιστούν νομικοί της γραμμής του ΓΑΠ (ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν!) για να μας πείσουν για τα θετικά ενός νέου πειράματος στην Κύπρο; Γιατί δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι Έλληνες Κύπριοι νομικοί; Αρκεί ο γαμπρούλης, το μπιζουδάκι ο Τριμ και ο φουλωμένος περγαμηνές Cheλεπής; Δεν υπάρχουν άλλοι άξιοι στην Κύπρο πέραν από το ΑΚΕΛικό γραφείο ερευνών; Προπάντων, πώς θα τη χρησιμοποιήσουν τη νομική αυτοί που διακηρύσσουν ότι το Κυπριακό δεν θα λυθεί με «νομικίστικα» επιχειρήματα; Πώς μπορούν οι κυβερνώντες να εκμεταλλευτούν την απόφαση Αποστολίδη-Όραμς όταν έχουν κάνει παντιέρα της πολιτικής τους τη Διχοτόμηση σε δύο Ζώνες;

Εμείς το πρόβλημα δεν το εστιάζουμε μόνο εκεί. Το πρόβλημα είναι που δεν αγαπήσαμε πραγματικά αυτό τον τόπο. Δεν ενστερνιστήκαμε το «Δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι». Ξεχάσαμε εύκολα, συμβιβαστήκαμε ευκολότερα. Θεωρήσαμε χαμένη υπόθεση κάποιο κομμάτι της γης και της ψυχής μας. Κάποιοι μάλιστα θεώρησαν ότι πρέπει να το λύσουμε να τελειώνουμε. Να πάψουμε να επαναλαμβανόμαστε στο ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ γιατί έπαψε για κείνους να έχει νόημα.

Κάποιοι την είδαν υπεράνω και πως μπορούν και να αστειεύονται με τον πόνο μας και τη φιγούρα του πρόσφυγα. Να ασεβούν επί ενός συμβόλου. Ένα γραμματόσημο του ενός σεντ τι αξία να έχει; Ένα γραμματόσημο που γράφει «ταμείο προσφύγων» τι αξία να έχει; Το «ευφυολόγημα» της Drakounas θα μπορούσε να χαρακτηριστεί (από τον πιο ήπιο) τουλάχιστον αψυχολότητο και άστοχο. Στην πραγματικότητα ήταν χυδαίο. Αλλά καμία απολογία εκ μέρους της. Τα είπε κι ο Μαρίνος στο ιστολόγιό του και έπεσαν να τον φάνε! Βλέπετε δεν εντάχθηκε κι αυτός στα nenekia.com, άρα είναι «εχθρός της λύσης»!!!

Νομίζουν ότι δεν θα μπορούσαμε να χυδαιολογήσουμε κι εμείς φτιάχνοντας «καυστική κριτική» κατά το nenekia.com ή «στηλιτεύοντας»; Να φτιάξουμε ένα καυστικό σχόλιο σε μια φωτογραφία ισραηλινού στα καμίνια; Ή μήπως ενός Τ/κ; Τι λέτε για τη φωτογραφία του φόνου του μπάνιου; Αν σκεφτείτε ότι η συγκεκριμένη αποτελεί την πιο συμβολική φωτογραφία που προβλήθηκε από την τουρκική προπαγάνδα (και η οποία αμφισβητείται έντονα για τη γνησιότητά της!!!), θα μπορούσαμε κατά τη Drakouna και το άλλο κακό συναπάντημα να «στηλιτεύσουμε» την τουρκική προπαγάνδα που στηρίζεται στο ψέμα και έκαμε περιουσίες πάνω στη ράχη μας; Θα λέγαμε ψέματα; Αλλά δεν μπορούμε να χυδαιολογούμε πάνω σε μια φωτογραφία νεκρών, όπως δεν μπορούμε να χυδαιολογούμε πάνω σε μια φιγούρα πρόσφυγα του ’74.

Δυστυχώς τα nenekia.com, που συνασπίστηκαν σε μια ιστοσελίδα προαγωγής του Σχεδίου Ανάν, αντί να συνειδητοποιήσουν το κατάντημά μας και να ζητήσουν αλλαγή πορείας πριν καταλήξουμε στον γκρεμό, επιμένουν στην ίδια καταστροφική πορεία και με επιτάχυνση! Φταίξαμε να πληρώσουμε. Ο παραλογισμός τους είναι κραυγαλέος: Εκείνοι που αγαπούν «τα αδέρφια τους» τους «Τ/κ» (εννοούν και τους εποίκους) θέλουν να ζήσουν πλάι τους σε δύο ξεχωριστές ζώνες, κι εμείς που «δεν θέλουμε λύση ούτε τους Τ/κ» τους θέλουμε να ζήσουν μαζί μας στο ίδιο κράτος! Ο παραλογισμός στη σελίδα τους συμπληρώνεται με προκλητικά συνθήματα του τύπου «το Κυπριακό ΔΕΝ είναι πρόβλημα εισβολής-κατοχής» όπως διακήρυσσαν σ’ ένα άρθρο τους και θέσεις υπέρ της Διχοτόμησης (με τη μορφή της Διζωνικής) για να αποτραπεί η Διχοτόμηση! Οι απαράδεκτες προτάσεις του συντρόφου Ταλάτ ερμηνεύονται ως λογικές και αναμενόμενες από τα nenekia.com, ενώ οι αντιδράσεις στη Δ.Δ.Ο. από τον κυπριακό Ελληνισμό είναι «ακραίες αντιδράσεις των εθνικιστών που δεν θέλουν λύση». ΠΟΣΗ ΓΥΜΝΙΑ ΘΕΕ ΜΟΥ!

Αν δεν ταυτιστούμε όλοι με την ανάγκη του κάθε πολίτη να επιστρέψει στις εστίες του και να ξαναπερπατήσει στις γειτονιές του ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, αν δεν νιώσουμε όλοι (πρόσφυγες ή μη) Κερυνειώτες δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι σωστό για τον τόπο μας.

ΝΑΙ, να νιώσουμε όλοι πως είμαστε Κερυνειώτες. Να ταυτιστούμε με τον πόνο και τον αγώνα τους. Ας πάψουμε να είμαστε επιλήσμονες βολεμένοι σε ένα συνοικισμό της Λευκωσίας ή σε ένα διαμέρισμα της Λεμεσού. Το χρέος που μας καλεί δεν παραγράφεται, ούτε εξαγοράζεται. Δεν ανταλλάσσεται ούτε με ομόλογα, ούτε με θέσεις. Θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι, να μπορούμε να ζήσουμε ελεύθεροι και στην Αμμόχωστο και στη Μόρφου και στην Κυθρέα και στην Κερύνεια. Θέλουμε να έχουμε αυτή τη δυνατότητα και απαιτούμε από τους κυβερνώντες να τη διεκδικήσουμε. Αν δεν τη διεκδικήσουμε ποιος περιμένουμε να μας τη χαρίσει;

Απροσμέτρητη συμβολοκτονική χυδαιότητα υπό μορφή «χιούμορ» 20/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Δυστυχώς κάποιοι ιστολόγοι έχουν συγχύσει το χιούμορ με τη χυδαιότητα. Σε μία έξαρση κοινωνικού ρατσισμού που μεταμφιέστηκε σε «χιούμορ», η καινούρια ιστοσελίδα «Επανένωση 2010», «εμπλουτίστηκε» με ένα απροσμέτρητης χυδαιότητας σκίτσο που μιλά από μόνο του [Epanenosi.com 15/01/2010, του χρήστη Drakouna]. Το «αστείο» συνεχίστηκε με παρόμοιο συμβολοκτονικό σκίτσο τρεις μέρες μετά [Epanenosi.com 18/01/2010, του χρήστη Aceras Anthropophorum]. Σε σημείο που ανάγκασε τον πολύ ψύχραιμο κι ευγενικό Κύπριο ιστολόγο Μαρίνο Κλεάνθους, να παρέμβει δυναμικά, με τόνους ασυνήθιστους για τον ίδιο.

Η συγκεκριμένη στάση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από κοινωνιολογικής άποψης, καθότι παραπέμπει στο αθεράπευτο φαινόμενο του κοινωνικού ρατσισμού. Θυμίζει τη ρατσιστική αντιμετώπιση των Μικρασιατών προσφύγων από άλλους Ελλαδίτες, αλλά και την παρόμοιου τύπου αντιμετώπιση των εκτοπισμένων από ημιμαθείς συμπατριώτες τους, μετά την τουρκική εισβολή. Δυστυχώς, ακόμη και στις μέρες μας, η ημιμάθεια και ο φόβος του «Άλλου» (ακόμη και των ίδιων των ομοεθνών μας), είναι ένα φαινόμενο που καλά κρατεί.

Μήπως αυτή η «γελοιογραφία» όμως του «Επανένωση 2010» δείχνει και τη γενικότερη στάση των συντελεστών της απέναντι στους πρόσφυγες; Μήπως είναι ένα γενικότερο κτύπημα κατά των συμβόλων μας, όπως έγινε με την κλοπή της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου, τις υποστολές ελληνικών και κυπριακών σημαιών και τους βανδαλισμούς στον τάφο του Σπύρου Κυπριανού; Μήπως τελικά και η ίδια η «επανένωση» που οραματίζονται οι συντελεστές του ιστολογίου ‘Επανένωση 2010‘, είναι μια διχοτομική «επανένωση» τύπου Σχεδίου Ανάν, με αγγλοτουρκικές ιμπεριαλιστικές προδιαγραφές, η οποία δε σέβεται τους πρόσφυγες συμπατριώτες μας και τα δικαιώματά τους;

Κοινωνικός ρατσισμός Κυπρίων εις βάρος των προσφύγων συμπατριωτών τους [πηγή: epanenosi.com]

Κοινωνικός ρατσισμός Κυπρίων εις βάρος των προσφύγων συμπατριωτών τους

‘Marinoskleanthous.blogspot.com’
«Το χιούμορ της Δρακούνας»
17 Ιανουαρίου 2010
Μαρίνος Κλεάνθους

Μπορεί το πιο πάνω σκίτσο που συμβολίζει το Δεν Ξεχνω, τα κακά της κατοχής, τον πόνο που προκάλεσε ο Αττίλας στους ανθρώπους της Κύπρου, την προσφυγιά και τους εγκλωβισμένους να γίνει αντικείμενο για πλάκα;

Με βάση τη blogger Δρακούνα ναι.

Πρέπει να πω πως δεν ένιωσα άνετα όταν είδα τη σχετική ανάρτηση στο blog της επανένωσης.

Μπορεί κάποιος να ξεκαρδιστεί στα γέλια με την εικόνα αυτή; Είναι ένα χιουμοριστικό σκίτσο; Ή μπορεί να αποτελεί έστω μια καυστική σάτιρα;

Αμφιβάλλω.

Αναρωτιέμαι επίσης εαν το σχετικό χιουμοριστικό άρθρο υπηρετεί τον στόχο της επανένωσης και της φιλίας.

Η Μ.Ε. είναι μια από τις χιλιάδες των προσφύγων του ’74. Ο πόλεμος την έφερε στις ελεύθερες περιοχές, μόνη με τα 3 της παιδιά. Από εκείνες τις μέρες του πολέμου, εδω και 36 χρόνια, περιμένει να μάθει τι απέγινε ο άντρας και ο αδελφός της.

Προ μηνών, η υπηρεσία διερεύνησης της τύχης των αγνοουμένων την ενημέρωσαν για το τραγικό τέλος του πατέρα της (που επίσης για τόσα χρόνια ήταν ένας από τους αγνοούμενους της κυπριακής τραγωδίας). Ό,τι απέμεινε από τα οστά του , της τα έφεραν σε μια κάσα μετά την αναγνώριση με τη μέθοδο DNA. Της είπαν πως τον βρήκαν θαμμένο σε ένα από τους δεκάδες ομαδικούς τάφους της περιοχής της Κερύνειας.

Μια από τις μεγάλες αληθινές ιστορίες του πολέμου, που στην Κύπρο μόνο κάποιοι γραφικοί κατάντησαν να δίνουν σημασία.

Παρόλα αυτά, η Μ.Ε. , εδω και τόσα χρόνια περιμένει και συνεχίζει να ελπίζει. Ο πόλεμος την βρήκε στην ηλικία των 27. Σήμερα πλησιάζει τα 70. Έζησε τα πιο σημαντικά χρόνια της ζωής της, με μόνο σύντροφο τον εφιάλτη του πολέμου. Και την κόλαση των πολλών ερωτηματικών που συνοδεύει η λεζάντα «του συγγενή αγνοουμένου.»

Την εξαπάτησαν με χιλιάδες υποσχέσεις, πίστεψε στα εύηχα συνθήματα. Απογοητεύτηκε, θύμωσε. Με πολλές θυσίες μεγάλωσε τα 3 της παιδιά. Ποτέ της όμως δεν σταμάτησε να ελπίζει πως ο άντρας και ο αδελφός της θα επιστρέψουν.

Πως μπορούμε , λοιπόν, να κάνουμε έτσι αβίαστα πλάκα μαζί της;

Η Κύπρος της λήθης.
Των τυμβωρύχων.
Των εθνοσωτήρων.
Των εγκλωβισμένων τηλεθεατών.
Των θεατών πολιτών
… και των αθέατων ηρώων.

υγ.: Για την ιστορία , αξίζει να πούμε πως η πιο πάνω μορφή σχεδιάστηκε για τα κυπριακά γραμματόσημα αξίας 1 σεντ, με στόχο όλα τα έσοδα να διατίθενται για την ενίσχυση των προσφύγων και των εγκλωβισμένων από τον πόλεμο του 1974.

Το συμβολοκτονικό σκίτσο του Acera Anthropophorum [πηγή: epanenosi.com 18/01/2010]

Το συμβολοκτονικό σκίτσο του Acera Anthropophorum

Απόπειρα συμβολοκτονίας του Τάσσου Παπαδόπουλου 12/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
comments closed
Οι ιδέες δεν συμβολοκτονούνται [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com 12/12/2009]

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Απόπειρα συμβολοκτονίας του Τάσσου Παπαδόπουλου»
12 Δεκεμβρίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Ποιοί κρύβονται πίσω από την μακάβρια κλοπή της σορού του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου; Ποιος αρρωστημένος εγκέφαλος είναι τόσο βαριάς μορφής άρρωστος που θα οργάνωνε ομάδα ομοπαραφρόνων για την σύληση τάφου, την βεβήλωση και την κλοπή ενός πτώματος; Αυτή την στιγμή δεν μπορούμε να ξέρουμε. Και γνωρίζοντας την κυπριακή ιστορία, δεν νομίζουμε πως θα μάθουμε σύντομα.

Προσπαθώντας να δημιουργήσεις κινηματογραφικά την εικόνα στο μυαλό σου, το θέαμα που αντικρίζεις είναι ανατριχιαστικό: Καταρρακτώδεις βροχές, ασβέστης στην επιτύμβια στήλη και στο χώμα, λασπόνερα και, μες το απόλυτο σκοτάδι που δημιούργησε η διακοπή ρεύματος της ΑΗΚ, τέσσερεις-πέντε ανθρώπους να σκάβουν με ψυχρότητα και μαεστρία για να ανασύρουν και να κλέψουν ένα άψυχο, αποσυντεθειμένο ανθρώπινο σώμα.

Γιατί; Δεν είμαστε σε θέση, αφού δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες, να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα. Αλλά τα σενάρια δίνουν και παίρνουν: Πράκτορες της ΜΙΤ, τυμβωρύχοι που θα ζητήσουν λύτρα από την οικογένεια Παπαδοπούλου, ακροδεξιοί, προβοκάτορες του ΟΧΙ. Με βάση αυτά τα σενάρια ξεκίνησε ήδη πολιτικοποίηση του θέματος. Με βάση τα (μη-)υπάρχοντα στοιχεία, θα τοποθετηθούμε και εμείς πολιτικά, λαμβάνοντας υπόψιν πως οι πολιτικές ήδη τοποθετήσεις και τα σενάρια που εκκολάπτονται, σκοπό έχουν να συμβολοκτονήσουν και να αποδομήσουν μια και καλή όχι μόνο τον ίδιο τον Τάσσο Παπαδόπουλου σαν προσωπικότητα και σαν προσφορά, αλλά και την οικογένεια του, τους υποστηρικτές και συνεργάτες του, και κυρίως το ιδεολογικό του στίγμα και την πολιτική του παρακαταθήκη.

Τα στοιχεία και τα δεδομένα

Ας κάνουμε πρώτα μια περίληψη των στοιχείων που έχουμε: Σύμφωνα με τους ιατροδικαστές Πανίκο Σταυριανό [‘Φιλελεύθερος’ 12/12/2009] και Μάριο Ματσάκη [‘Σημερινή’ 12/12/2009] το σώμα δεν θα ήταν πλήρως αποσυντεθειμένο ένα χρόνο μετά την ταφή, ενώ ο τελευταίος μίλησε καθαρά για προβοκάτσια αφού από προσωπική εμπειρία γνωρίζει πως μια διαδικασία εκταφής είναι χρονοβόρα και χρειάζεται άρτια οργάνωση. Σύμφωνα με όλες τις σημερινές εφημερίδες έχουν ανακριθεί ήδη τρεις χαμηλόβαθμοι υπαξιωματικοί της Εθνικής Φρουράς, διότι στον χώρο φέρεται να εθεάθη στρατιωτικό ασθενοφόρο. Ο ‘Φιλελεύθερος’ μιλά για άτομα που σχετίζονται με ακροδεξιά οργάνωση, ένα Ελλαδίτη στρατιωτικό και δύο άλλους που συνδέονται μαζί του, οι οποίοι όμως προέβαλαν ατράνταχτο άλλοθι. Επίσης έγιναν αναφορές σε Σέρβους εξτρεμιστές που έφτασαν στην Κύπρο. Η ‘Αλήθεια’ [12/12/2009] αναφέρεται σε σχέσεις τριών Ελλαδιτών ΕΠΥ με την Χρυσή Αυγή, οι οποίοι ωστόσο παρουσίασαν άλλοθι και αφέθηκαν ελεύθεροι. Ο ‘Πολίτης’ [12/12/2009] αναφέρει πως η οικογένεια του Τάσσου υποψιάζεται σπείρα που θα ζητήσει λύτρα, ενώ ο ‘Φιλελεύθερος’ αναφέρει πως παρόμοια εγκληματική ενέργεια είχε γίνει στην Αυστρία από Ρουμάνους εγκληματίες. Άρα στοιχεία που να δείχνουν προς οποιαδήποτε κατεύθυνηση δεν έχουμε. Τα μόνα δεδομένα για τα οποία είμαστε σίγουροι είναι τα εξής: Η ταφόπλακα ήταν βάρους 250 κιλών και μετακινήθηκε χωρίς μηχανήματα, ρίχθηκε ασβέστης πάνω στο μνημείο και γύρω από τον τάφο, και καθώς έβρεχε κιόλας, έχουν χαθεί σημαντικά τεκμήρια. Σε αυτά προστίθεται και το γεγονός πως είχε διακοπεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από την ΑΗΚ, άρα οι δράστες έδρασαν στο απόλυτο σκοτάδι.

Με βάση λοιπόν τα μέχρι τώρα τεκμήρια, το μόνο ασφαλές συμπέρασμα που εξάγεται είναι πως οι δράστες ήταν πολλοί και απόλυτα οργανωμένοι, άρα αποκλείεται το σενάριο ενός ψυχολογικά διαταραγμένου ατόμου. Οι δράστες ήταν συνειδητοί σε αυτό που έκαναν, και το έκαναν με ψυχρό επαγγελματισμό.

Γιατί λοιπόν; Δεν ξέρουμε. Αλλά αυτό που ξέρουμε είναι ο σχολιασμός και η πολιτική διαστάση που δόθηκε στο θέμα, έστω και αν αυτή η πολιτική διάσταση δόθηκε κεκαλυμμένα και με την πρόφαση «σεναρίων» ή «σκέψεων».

Ο συλημένος τάφος του Τάσσου Παπαδόπουλου [πηγή φωτογραφίας: Φιλελεύθερος 12/12/2009]

Προβοκατσιολογία

Την αρχή έκανε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Δημήτρης Χριστόφιας δήλωσε πως πρόκειται για «προβοκάτσια». Τι είδους προβοκάτσια όμως; Και με ποιο σκοπό; Εναντίον ποιων; Αυτά δεν τα διευκρίνησε ο Πρόεδρος. Άφησε σκιές να αιωρούνται. Γιατί ο Πρόεδρος αφήνει σκιές;

Διαβάζοντας τα δελτία τύπου και τις αναφορές κομμάτων, οργανώσεων και προσωπικοτήτων, οι πλείστοι μιλούν καθαρά για μια αποτρόπαια και φρικτή πράξη, και ευελπιστούν να βρεθούν οι ενόχοι και να επιστραφεί το πτώμα για να αναπαυθεί ο νεκρός. Οι μόνοι -περιέργως;- που κάνουν αναφορά σε «εσωτερική συνωμοσία» και «σχέδια υπόσκαψης της λύσης» είναι η Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών, οι Ενωμένοι Δημοκράτες, αρθρογράφοι της εφημερίδας ‘Πολίτης’ και ‘Αλήθεια’ και ορισμένα κυπριακά ιστολόγια με βεβαρημένο ιστορικό μίσους κατά του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Ας δούμε τι λένε.

Η Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών:

Η Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών, αναφερόμενη στη βεβήλωση του τάφου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, προειδοποιεί για την ύπαρξη »εσωτερικής συνωμοσίας», η οποία, όπως αναφέρει σε σημερινή της ανακοίνωση, »στοχεύει στην ανωμαλία».

»Και οι συνωμότες, όπου και αν βρίσκονται, πρέπει να αποκαλυφθούν και να καταγγελθούν στο λαό», προσθέτει, δηλώνοντας ότι »αυτό είναι χρέος της Αστυνομίας και ευρύτερα της πολιτείας».

»Το μακάβριο όσο και αισχρό επεισόδιο με την εξαφάνιση της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου», συνεχίζει η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Σοσιαλιστών, »αποτελεί απλώς ένα ακόμα βήμα των συνωμοτών στα άνομα σχέδια πρόκλησης εσωτερικής πολιτικής ανωμαλίας, η οποία σαφώς στοχεύει στη ματαίωση ενδεχόμενης λύσης και η οποία σαφώς ευνοεί όσους φανατικά τάσσονται ενάντια σε αυτή την προοπτική». [‘ΚΥΠΕ’ 11/12/2009]

Οι Ενωμένοι Δημοκράτες:

Αποτροπιασμό εκφράζουν οι Ενωμένοι Δημοκράτες (ΕΔΗ) για τη σύληση του τάφου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου.

Σε ανακοίνωσή τους, οι ΕΔΗ αναφέρουν »πως είναι φανερό ότι η αποτρόπαια αυτή πράξη έχει ως στόχο την υπόσκαψη του διαλόγου για την επανένωση της Κύπρου και τη δημιουργία αρνητικού κλίματος ανάμεσα στην κοινή γνώμη».

Οι ΕΔΗ σημειώνουν ότι »οποιαδήποτε και αν είναι τα κίνητρα των ιερόσυλων, κανείς δεν δικαιούται να βεβηλώνει τη μνήμη των νεκρών».

Αναφέρουν, τέλος, ότι »η διαφορετικότητα των απόψεων από όπου κι αν προέρχεται πρέπει να εκφράζεται δημοκρατικά και στα πλαίσια του νόμου, διαφορετικά κινδυνεύουμε με κατάλυση αυτών των ίδιων των θεσμών της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου». [‘ΚΥΠΕ’ 11/12/2009]

Ο Λευτέρης Αδειλίνης στον ‘Πολίτη’:

Η σύληση του τάφου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας και η κλοπή της σορού του έλαβαν χώρα σε μια κρίσιμη για το Κυπριακό πολιτική συγκυρία, αλλά και μια μέρα πριν από το ετήσιο μνημόσυνο από το θάνατό του. Ως εκ τούτου, ο προβληματισμός προσλαμβάνει τις ακόλουθες πτυχές:

* Η «αρπαγή» της σορού θα μπορούσε να στοχεύει στη μετατροπή ενός ετήσιου μνημόσυνου σε παλλαϊκό συλλαλητήριο για την υπόμνηση του «όχι» του 2004.
* Η Κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι η σύληση του τάφου λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο που επίκεινται εντατικές διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, οι οποίες θα καταδείξουν, αναμφίβολα, αν προχωρούμε ή όχι προς λύση.
* Προβληματίζει επίσης και η αντίδραση αρκετών πολιτικών δυνάμεων της ε/κ πλευράς στην πρόθεση του κ. Χριστόφια να ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών για τη λύση διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας που επιδιώκεται. [‘Πολίτης’ 12/12/2009, σελ. 7]

Ο Κώστας Κωνσταντίνου στον ‘Πολίτη’:

*Παράξενο είναι το χρονικό σημείο που επέλεξαν οι δράστες. Εάν δεχθούμε, υποθετικά μιλώντας, πως επρόκειτο για άτομα που μισούσαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο (όσο νοσηρό κι αν είναι από μόνο του το να μισείς έναν νεκρό), δεν είχαν άραγε αυτοί οι άνθρωποι την κοινή λογική να αντιληφθούν πως μια τέτοια ενέργεια την παραμονή του μνημοσύνου του εκλιπόντος το μόνο που θα μπορούσε να πετύχει θα ήταν το να το μετατρέψει σε συλλαλητήριο; Να πετύχει δηλαδή αυτό ακριβώς που οι πολιτικοί επίγονοι του Τάσσου Παπαδόπουλου ανεπιτυχώς είχαν προσπαθήσει να κάνουν τόσο στην κηδεία του, όσο και στα μνημόσυνα που ακολούθησαν, όχι γιατί τον αγαπούσαν (οι πολιτικοί σπανίως αγαπούν) αλλά διότι επιχείρησαν παντοιοτρόπως να εκμεταλλευτούν και να εξαργυρώσουν τις πολιτικές παρακαταθήκες του προς ίδιον όφελος; Είναι δυνατόν άνθρωποι οι οποίοι οργάνωσαν και εκτέλεσαν (μαεστρικά όπως όλα δείχνουν) αυτή τη (σιχαμερή έστω) επιχείρηση να ήταν τόσο χαζοί ώστε να μην σκέφτηκαν ένα τόσο απλό πράγμα;

*Πιο λογικό ίσως, αν και μιλάμε πάντοτε για υποθέσεις, ακούγεται το… αντίστροφο. Το πιο πάνω, δηλαδή, να ήταν ο στόχος. Αλλά να… διέφεραν οι δράστες. Εμείς δεν υιοθετούμε τα περί προβοκάτσιας με την έννοια ενός οργανωμένου πολιτικού σχεδίου, από άτομα εκτός του περιθωρίου πάντοτε. Μας φαίνεται τουλάχιστον αστείο το να οργάνωσαν πολιτικά πρόσωπα αυτή την απάνθρωπη ενέργεια. Εάν ισχύει αυτή η εκδοχή, το αντίθετο δηλαδή του να επρόκειτο για χαζούς (πλην… δεινούς σε επιχειρησιακό επίπεδο) «εχθρούς» του εκλιπόντος, τότε μάλλον θα πρόκειται για το έργο κάποιων οι οποίοι πίστευαν ότι με αυτή τους την πράξη θα μετέτρεπαν τον νεκρό σε ένα είδος cult φιγούρας, ένα αντικείμενο λατρείας. Για αυτό και το έκαναν την παραμονή του μνημοσύνου του. Κι αυτή η εκδοχή, υποθετική πάντοτε, ίσως να ενισχύεται και από το γεγονός ότι επέδειξαν έναν ακατανόητο «σεβασμό» προς τον υπόλοιπο τάφο. Αφαιρώντας απλώς τη σορό με πάσα επιμέλεια, χωρίς να καταστρέψουν οτιδήποτε άλλο, όπως θα έκανε λογικά κάποιος ο οποίος θα ήθελε να βεβηλώσει το χώρο από μίσος προς τον μακαρίτη. [‘Πολίτης’ 12/12/2009, σελ. 13]

Ο Πάμπος Χαραλάμπους στην ‘Αλήθεια’:

Για τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ, Γιαννάκη Ομήρου, όμως, είναι όλα καθαρά. Τον παρακολουθούσα χθες σε ιδιωτικό κανάλι να εξηγεί ότι τέτοιες πράξεις και ενέργειες σημειώνονταν και πριν από το 1974 και φτάσαμε στην τραγωδία του ’74. Πρόκειται, είπε, «για προβοκάτσια, που έχει στόχο να αλώσει το εθνικό μέτωπο και να δημιουργήσει συνθήκες διχασμού».[…]

Ο κ. Ομήρου και ο αρχιεπίσκοπος την έχουν κατανοήσει; Ή απλώς η τυμβωρυχία των σχιζοφρενών κλεφτών ξέθαψε μαζί και την πολιτική τυμβωρυχία, την αιώνια πρακτική των πολιτικών μας ταγών, που στο όνομα της ενότητας καλλιεργούν τα πάθη και τη διχόνοια; [‘Αλήθεια’ 12/12/2009]

Από τα διάφορα ιστολόγια θα αντιγράψουμε την πιο εμετική και υποβολιμαία ανάλυση από όλες, αυτή του Μιχάλη Μιχάλη, ο οποίος έσυρε και τον χορό στην κυπριακή μπλογκόσφαιρα:

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η ιεροσυλία άρχισαν τα διάφορα σενάρια για το ποιοι μπορεί να κρύβονται πίσω από αυτή την ενέργεια. Και τι δεν ακούσαμε:

1. Ξένος δάκτυλος,
2. Ξένες μυστικές υπηρεσίες,
3. Έργο των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών,
4. Πολιτικοί αντίπαλοι του Τ. Παπαδόπουλου.

Κάποιοι μάλιστα βιάστηκαν να βγάλουν και συμπεράσματα και να μας πουν ότι ευθύνεται η κυβέρνηση Χριστόφια! Βεβαίως ύστερα προσπάθησαν να το ανασκευάσουν… Πού οδηγούν όμως οι ενδείξεις; Ας εξετάσουμε κάποια πιθανά σενάρια. Για να απαντηθεί το ερώτημα χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε πρώτα και κύρια το πιο σημαντικό. Και το πιο σημαντικό είναι το ποιοι θα ωφελούνταν από μια τέτοια ενέργεια;

Απαντώντας το ερώτημα αυτό χωρίς πολλή σκέψη απορρίπτονται οι πιο πάνω (4) κατηγορίες για ένα απλούστατο λόγο: Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη συσπείρωση του κόσμου και ιδιαίτερα αυτών που αποσκοπούσε, των ανθρώπων του Όχι.

Επομένως σε κανένα από τους τέσσερεις δεν συμφέρει να γίνει αυτό αφού τόσο οι ξένοι, όσο και οι Τούρκοι αλλά και οι πολιτικοί αντίπαλοι του Τ. Παπαδόπουλου επιδιώκουν την κατάληξη σε μια συγκεκριμένη μορφή λύσης. Η βεβήλωση του τάφου του Τ. Παπαδόπουλο πετυχαίνει (ή φαίνεται) να πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Άλλωστε έχουν ήδη συλληφθεί τρεις έλληνες ως ύποπτοι γεγονός που καταρρίπτει το επιχείρημα περί ξένου δάκτυλου. Άρα κάπου αλλού πρέπει να στραφεί η προσοχή αλλά αυτό δεν είναι δική μας δουλειά, είναι δουλειά της αστυνομίας. Εκείνο που θέλω να πω είναι ότι το θλιβερό περιστατικό βόλεψε κάποιους. Και αυτοί οι κάποιοι δεν είναι άλλοι από τους υποστηρικτές του τέως προέδρου που έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός.

Όπως είναι γνωστό αύριο Σάββατο είναι το μνημόσυνο του Τ. Παπαδόπουλου. Αυτή η ενέργεια έδωσε στην ευκαιρία σε αυτούς τους κύκλους να εκμεταλλευθούν το γεγονός και να μετατρέψουν το μνημόσυνο σε συλλαλητήριο ενάντια στη διαφαινόμενη λύση. Για μένα η υπόθεση αυτή έρχεται μετά την εξαγγελία του προέδρου Χριστόφια για ενημέρωση των πολιτών για το τι είναι η Δ.Δ.Ο.

Η πράξη φαίνεται να ήταν καλά οργανωμένη και φαίνεται να έγινε από επαγγελματίες του είδους. Οι βέβηλοι δεν προκάλεσαν ζημιά στον τάφο και όπως δήλωναν κάποιοι το πρωί απλώς μετακίνησαν την επιτάφια πλάκα, έσκαψαν με κασμάδες και φτυάρια, έφεραν το φέρετρο στην επιφάνεια, πήραν ότι απέμεινε από τη σορό και έφυγαν. Ο τρόπος που έγινε η πράξη δείχνει ότι εκείνοι που το έκαναν δεν έτρεφαν εχθρικά αισθήματα έναντι του θαμμένου. […]

Πρέπει να πω παράλληλα ότι με παραξένεψε λίγο και η αντίδραση της οικογένειας. Υπό κανονικές συνθήκες μια οικογένεια δεν θα επικεντρωνόταν στα πολιτικά μηνύματα αλλά σε άλλα ζητήματα. Και όμως, η οικογένεια Παπαδόπουλου εκτός από την λύπη της αναφέρεται και στο ότι (η πράξη) «δεν μπορεί με κανένα τρόπο να ενταφιάσει την πολιτική και να διαγράψει τις παρακαταθήκες που κατέλειπε ο Τάσσος Παπαδόπουλος.» Σημειώνω όμως και κάτι άλλο.

Μου προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι η οικογένεια δεν κάνει καμία απολύτως έκκληση για ανεύρεση ή παράδοσης της σορού. Αντίθετα λέει ότι: «Όπου και αν βρίσκεται τώρα η σορός του, η φωνή του θα ακούγεται και θα διαρκεί, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της εθνικής μας υπόθεσης». Με αυτά που γράφω δεν υποβάλλω οτιδήποτε. [!!!] Σκέψεις κάνω. [‘Mihalismihail.blogspot.com 11/12/2009]

Και το κλίμα από μπλογκόσφαιρα φρόντισε να το πολλαπλασιάσει ο ‘Πολίτης’, καλλιεργώντας και πάλι νέα περιρρέουσα ατμόσφαιρα:

Όσον αφορά στους μπλόγκερς, από νωρίς το πρωί, η είδηση της κλοπής της σορού αναρτήθηκε σε διάφορα μπλογκς, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει το «Όχι Μάνα Μου», το οποίο διερωτάται αν σοβαρομιλούμε… Σχολιάζοντας την είδηση ο χρήστης Idiot Mouflon επισημαίνει ότι οι αντιδράσεις υπακούουν στις επιδιώξεις των δραστών, ενώ η Χαρούμενη στην πόλη των τρελών απευθύνει στους επισκέπτες της ερωτήματα σχετικά με τους σκοπούς που εξυπηρετεί μια τέτοια πράξη, γιατί να έγινε παραμονή του θανάτου του, και αν βοηθά η πράξη αυτή στη δημιουργία περιρρέουσας ατμόσφαιρας. [‘Πολίτης’ 12/12/2009, σελ. 5]

Βλέπουμε καθαρά πως σε καμιά περίπτωση δεν προσκομίζονται στοιχεία, αλλά στοχοποείται εμμέσως πλην σαφώς η ίδια η οικογένεια Παπαδόπουλου και οι πολιτικοί και οι οπαδοί του ΟΧΙ. Ενώ δεν υπάρχουν στοιχεία να αποδειχθεί οτιδήποτε, προβαίνουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα και τα υποβάλλουν με πλαστά ερωτήματα και με επιπόλαιους συνειρμούς. Πρωτομάστορας αυτών των τεχνασμάτων είναι ο Μιχάλης Μιχαήλ ο οποίος υποβάλλει στον αναγνώστη ποιον θα πρέπει να θεωρεί ως αυτουργό,  με «συνειρμούς» του τύπου «ο τρόπος που έγινε η πράξη δείχνει ότι εκείνοι που το έκαναν δεν έτρεφαν εχθρικά αισθήματα έναντι του θαμμένου» και «υπό κανονικές συνθήκες μια οικογένεια δεν θα επικεντρωνόταν στα πολιτικά μηνύματα αλλά σε άλλα ζητήματα»! Κάτω από ποιες «κανονικές συνθήκες» έκρινε ένα πρωτοφανές συμβάν ο κ. Μιχαήλ και μάλιστα έφτασε σε τέτοιους αλλόκοτους συνειρμούς; Και ενώ γνωρίζουμε πως οι μυστικές υπηρεσίες Τουρκίας και Βρετανίας έχουν πλούσιο ποινικό μητρώο αποσταθεροποίησης της κυπριακής κοινωνίας, πως αποφασίζει πως «χωρίς πολλή σκέψη απορρίπτονται οι πιο πάνω (4) κατηγορίες» για εμπλοκή ξένων μυστικών υπηρεσιών; Θέλουμε να ελπίζουμε πως δεν τις καλύπτει συνειδητά.

Το «Κυπριακό Βαθύ Κράτος»

Οι θέσεις όλων των πιο πάνω και οι τοποθετήσεις τους διαχρονικά σε σχέση με τον Τάσσο Παπαδόπουλο είναι πασίγνωστες, και δεν υπάρχει λόγος να παρατεθούν εδώ. Απλά βλέπουμε μια κλασική συγχορδία του κυπριακού βαθέως κράτους, αφού βλέποντας το ποιόν του καθενός, αντιλαμβάνεται κανείς ξεκάθαρα τις πολιτικές σκοπιμότητες. Οι Ενωμένοι Δημοκράτες του πρώην Προέδρου Γιώργου Βασιλείου, όπως και η Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών, στήριξαν την εκλογή Χριστόφια στην προεδρία. Αυτοί λειτουργούν ως ρεζέρβα της κυβέρνησης, θέτοντας ουσιαστικά ζητήματα στην «ατζέντα», όπως για παράδειγμα την ανασύσταση της «Πλατφόρμας του ΝΑΙ» [‘Εμπροσθοφύλακας’ 13/11/2009] και καθώς είναι ανύπαρκτοι κοινοβουλευτικά δεν υφίστανται κανένα πολιτικό κόστος, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο προς το ΑΚΕΛ. Η σύζυγος του Γιώργου Βασιλείου, Ανδρούλα Βασιλείου, διορίστηκε πρόσφατα Επίτροπος Εκπαίδευσης και Πολιτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Της Πρωτοβουλίας Σοσιαλιστών ηγείται ο Τάκης Χατζηδημητρίου, ο οποίος πριν το Σχέδιο Ανάν έφυγε από την ΕΔΕΚ και συντάχθηκε με απίστευτο πάθος (νοουμένου ότι κάποτε ήταν αντιπρόεδρος της ΕΔΕΚ) υπέρ του Σχεδίου Ανάν. Η Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών πρόσφατα συναντήθηκε με τον Άντρο Κυπριανού του ΑΚΕΛ και συζήτησαν την ανάγκη να βρεθεί «λύση» για να μην «δοθεί λαβή σε εξτρεμιστικά στοιχεία», τόνισαν ότι στηρίζουν τον Πρόεδρο στις διαπραγματεύσεις και είναι έτοιμοι να βοηθήσουν την πορεία προς τη λύση [‘ΚΥΠΕ’ 26/11/2009]. Η ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας Σοσιαλιστών sosialistes.org φιλοξενείται στον διακομιστή του ΙΚΜΕ (Ιδρύματος Κοινωνικοπολιτικών Ερευνών), του οποίου προεδρεύει και πάλι ο Τάκης Χατζηδημητρίου.

Το ΙΚΜΕ με τη σειρά του έχει χορηγήσει και το βιβλίο του γνωστού φανατικού αντιτασσικού δημοσιογράφου του ‘Πολίτη’ Μακάριου Δρουσιώτη «Η Πρώτη Διχοτόμηση», στο οποίο διαστρεβλώνεται η ιστορία του Κυπριακού σχετικά με το 1963-64. Ο Κώστας Κωνσταντίνου του ‘Πολίτη’ δεν χρειάζεται συστάσεις. Διαβάζοντας καθημερινά κάποιος τα ρυπαρογραφήματα του αθυρόστομου κονδυλοφόρου αντιλαμβάνεται τις νοητικές ικανότητες, τον πολιτισμό και την παιδεία του ανδρός. Ειδικά με τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο αρθρογράφος αυτός έχει ιδιαίτερες εμμονές και συμπλέγματα, αφού τον έχει βαφτίσει κατά καιρούς με διάφορα επίθετα, όπως «Φωτεινό Εθνάρχη», ενώ τόσο είναι το κόμπλεξ του έναντι του Τάσσου που ονόμασε την ήττα του στις εκλογές «Μεταπολίτευση» και παραδέχθηκε πως είχε ένα μεγάλο χαμόγελο την νύχτα εκείνη [‘Πολίτης’ 09/10/2009, σελ. 13]. Το πιο πρόσφατο «κτύπημα» του ήταν η πρόταση του να «μετονομαστεί όχι μια… κοινή λεωφόρος αλλά ολόκληρη η Πράσινη Γραμμή σε Γραμμή Τάσσου Παπαδόπουλου. Ολόκληρη» [‘Πολίτης’ 25/09/2009, σελ. 13].

Ο δε Μιχάλης Μιχαήλ είναι δημοσιογράφος του ραδιοσταθμού ‘Astra 92.8’ που πρόσκειται στο ΑΚΕΛ, και αρθρογραφεί συχνά στο ιστολόγιο του με απόψεις και θέσεις που στηρίζουν την κυβερνητική γραμμή του ΑΚΕΛ. Για την εφημερίδα ‘Αλήθεια’ δεν χρειάζονται συστάσεις, είναι η εφημερίδα της Δεξιάς η οποία πρόσφατα πανηγύριζε για την συνεργασία των Βρετανών Ιμπεριαλιστών με το ΑΚΕΛ [‘Εμπροσθοφύλακας’ 22/11/2009]. Όσο για τον δημοσιογράφο Πάμπο Χαραλάμπους ο οποίος μιλά για «πολιτική τυμβωρυχία» ενώ περιέργως αποκλείει το γεγονός να πρόκειται περί προβοκάτσιας, να θυμίσουμε πως ο ίδιος παραδέχθηκε πως με τον Αλέκο Κωνσταντινίδη ήταν καλεσμένοι στο μυστικό φαγοπότι που διοργάνωσε ο Μακάριος Δρουσιώτης με τον Αλεξάντερ Ντάουνερ στο Τρόοδος μαζί με άλλους δημοσιογράφους και οπαδούς της «Πλατφόρμας του ΝΑΙ» [‘Εμπροσθοφύλακας’ 29/09/2009].

Οι πιο πάνω, που όπως βλέπετε συνδέονται μεταξύ τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άμεσα ή εμμεσα, θεωρούν πως ένα το σενάριο -ένας οπαδός δηλαδή του Τάσσου να ανοίγει τον τάφο του και να φεύγει με το πτώμα του ειδώλου του!- είναι απολύτως «φυσιολογικό», αλλά όλως περιέργως αποκλείουν πέραν πάσης αμφιβολίας άλλα σενάρια, τα οποία ιστορικά έχουν αποδειχτεί ουκ ολίγες φορές!

Παθολογικά μισούντες τον Τάσσο οι δράστες;

Το ένα είναι η πιθανότητα πίσω από την κλοπή της σορού να βρίσκονται άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά μισούν παράφορα τον Τάσσο Παπαδόπουλο, οι οποίοι επηρεαζόμενοι από το μένος εναντίον του και την λασπολογία που εκτοξεύει το κυπριακό βαθύ κράτος να προέβησαν στην αποτρόπαια πράξη. Αδύνατον; Δεν νομίζουμε. Αυτοί που ανατίναζαν αστυνομικούς σταθμούς το 1971-74 δεν έτρεφαν ασίγαστο μίσος κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο καλλιεργούσαν οι ελεγχόμενες από την Χούντα εφημερίδες; Αυτοί που καίνε σήμερα ελληνικές σημαίες, καταστρέφουν αγάλματα και προτομές ηρώων, και ξυλοφορτώνουν μέχρι και τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών γιατί το κάνουν; Το κάνουν γιατί το πιστεύουν. Το κάνουν γιατί υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και ο σχετικός Τύπος που καλλιεργεί αυτή την νοοτροπία. Μήπως αυτοί που καίνε ελληνικές σημαίες στην Κύπρο, φέρνουν σημαίες του ψευδοκράτους στα γήπεδα και κρατάνε πανό που αναγράφουν «Istabul since 1453» και «Γαμώ το έθνος σας» γιατί το κάνουν ; Δεν το κάνουν γιατί είναι προβοκάτορες. Το κάνουν γιατί το πιστεύουν [‘Νοητική Αντίστασις’ 09/05/2007]. Με την ίδια λογική λοιπόν υπάρχει και το ενδεχόμενο φανατικοί υποστηρικτές της διζωνικής να ευθύνονται για την κλοπή. Να το έκαναν νομίζοντας πως θα πάρουν εκδίκηση από τον Τάσσο, κλέβοντας μετά θάνατον το ανυπεράσπιστο πτώμα του. Αυτό το σενάριο δεν περνά καν μέσα από τα συνωμοσιολογικά μυαλά των προαναφερθέντων.

Ξένες υπηρεσίες και κοινωνική αποσταθεροποίηση;

Βέβαια, υπάρχει και το άλλο, το πιο σοβαρό σενάριο, το οποίο όλως περιέργως απορρίπτουν όλοι. Και μιλάμε φυσικά για την εμπλοκή ξένων υπηρεσιών στην προσπάθεια αναταραραχής, διάσπασης του εσωτερικού μετώπου και δημιουργίας εμφυλιοπολεμικού κλίματος με σκοπό να ευοδωθούν τα συνωμοτικά σχέδια ξένων. Η ανατριχίλα που μας προκαλεί η ίδια η κλοπή της σορού του Τάσσου διπλασιάζεται με την σκέψη και μόνο πως όλοι οι πιο πάνω αρνούνται πεισματικά να αναζητήσουν τους ενόχους στην πλευρά αυτών που με προβοκάτσιες και συνωμοσίες έφεραν το Κυπριακό στην κατάσταση που βρίσκεται.

Η κυπριακή κοινωνία είναι σχετικά σταθερή. Την χαρακτηρίζει μια απροθυμία να προβαίνει σε βίαιες εγκληματικές ενέργειες. Ωστόσο η πρόσφατη πολιτική ιστορία της βρίθει από αλλόκοτα εγκληματα. Να ξεχάσουμε τις ανεξιχνίαστες δολοφονίες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ Νεοκλή Παναγιώτου και του Ευριπίδη Νούρου στις 15 Αυγούστου 1962; Να ξεχάσουμε την σκοτεινή δολοφονία στις 15 Μαρτίου 1970 του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, που ούτε και αυτή δεν εξιχνιάστηκε ποτέ; Μήπως η εκτέλεση του αγωνιστή Θεόφιλου Γεωργιάδη στις 20 Μαρτίου 1994, έξω από την αυλή του σπιτιού του, από πράκτορες της ΜΙΤ; Εξιχνιάστηκε;

Επίσης, πρέπει να επισημαθεί πως κανένας, ούτε εφημερίδα, ούτε πολιτικό κόμμα, δεν ανέδειξε επαρκώς την ιστορικότητα της πράξης αυτής. Οι «δικοινοτικές ταραχές» του 1963-64, όπως ονομάζεται εσχάτως το πρώτο πραξικόπημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, ξεκίνησε με πολλαπλές προβοκάτσιες της ΜΙΤ, σε αγαστή συνεργασία με Βρετανούς αξιωματικούς που υπηρετούσαν στις Βάσεις. Εκρήξεις σε τεμένη, δολοφονίες Τουρκοκυπρίων αριστερών, εκτελέσεις αθώων Ελληνοκυπρίων, όπως βοσκών και εργατών, ήταν στην ημερήσια διάταξη. Σκοπός ήταν η ολοκλήρωση της διχόνοιας μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, κάτι που πέτυχε η Άγκυρα, εφαρμόζοντας την πρώτη φάση του σχεδίου της που ήταν ο εγκλεισμός των Τουρκοκυπρίων στους θύλακες. Ευτυχώς στη δεύτερη φάση, εκτός από του βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας, η εισβολή ματαιώθηκε.

Αλλά υπάρχει και άλλο, πιο πρόσφατο ιστορικό προηγούμενο. Η περίοδος 1971-74, με την δράση της ΕΟΚΑ-Β’ και της Χούντας στην Κύπρο. Το πόσες προβοκάτσιες, εκτελέσεις, συμβολικές ανατινάξεις αστυνομικών σταθμών και δημοσίευση υποβολιμαίων άρθρων σε εφημερίδες κατηύθηνε η Επταετία και το Β’ Επιτελικού Γραφείου του χουντοδιαβρωμένου ΓΕΕΦ δεν περιγράφονται. Ούτε μπορεί να ξεχαστεί η διείσδυση πληροφοριοδοτών των Άγγλων στον πυρήνα της ΕΟΚΑ-Β’, ούτε η «θερμή γραμμή επικοινωνίας» που φέρεται να είχε η Χούντα με το τουρκικό Βαθύ Κράτος. Σκοπός αυτής της προπαρασκευασμένης διχόνοιας ήταν να ανατινάξει το αρραγές εσωτερικό μέτωπο μεταξύ των Ελληνοκυπρίων, ούτως ώστε να προλειανθεί το έδαφος για διαμελισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας στην βάση της διζωνικής μυστικής συμφωνίας της Λισαβώνας μεταξύ Χούντας-Τουρκίας του 1971. Από το 1963 μέχρι και το 1967 τουλάχιστον, από την μακαριακή δεξιά μέχρι και το ΑΚΕΛ υπήρξε σχετική σύμπνοια απόψεων αναφορικά με τα εθνικά ζητήματα. Η εμφάνιση της βίας, συμβολικής και φυσικής, διέλυσε την κοινωνική αλληλεγγύη, χώρισε τον λαό σε Μακαριακούς – Γριβικούς και με αποκορύφωμα το δεύτερο πραξικόπημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας προετοιμάστηκε άψογα το κλίμα για την εισβολή, την κατοχή και την ντε φάκτο διχοτόμηση του νησιού.

Συνεπώς, από κατευθυνόμενες προσπάθειες διάσπασης της ενότητας, οι οποίες υποθάλπονται με σκοπό να δρομολογηθούν «λύσεις» στο εθνικό θέμα οι Κύπριοι έχουν υποφέρει από πολλές. Αυτή την φορά η εισβολή δεν θα είναι με βόμβες ναπάλμ όπως το 1964, ούτε με αποβατικά πλοία και άρματα όπως το 1974. Δεν χρειάζεται άλλωστε, αφού αυτό που μένει είναι η πολιτική, συνταγματική και κυρίως η ψυχολογική «διευθέτηση» του Κυπριακού. Αυτό που έγινε δηλαδή το 1974 να αποκτήσει διεθνή νομιμότητα, και αυτό να γίνει με τις υπογραφές μας. Επομένως, αφού είναι πολιτική πλέον η διευθέτηση, δεν χρειάζονται κανονικές δολοφονίες. Επίκειται μια πολιτικοδιπλωματική εισβολή, γι’ αυτό και διαπράττονται ψυχολογικές δολοφονίες.

Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνοντας όχι με αφορμή την ίδια την πράξη κλοπής της σορού του Τάσσου, αλλά με την πολιτική γραμμή που δίνεται για το θέμα (επίρριψη ευθυνών για προβοκάτσια σε κύκλους του ΟΧΙ), ο σκοπός είναι η δολοφονία του Τάσσου ως προσωπικότητας και ως πρεσβευτή μιας ανώτερης ιδέας. Η δολοφονία του ΟΧΙ, και το τι έκφραζε εκείνο το ΟΧΙ, το οποίο δεν ήταν μια απλή άρνηση σε ένα κακό σχέδιο, ήταν η απόδειξη πως ο κυπριακός Ελληνισμός είναι ακόμα αξιοπρεπής και μπορεί να δει τι είναι καλό για τον τόπο του και τι δεν είναι και δεν παρασύρεται εύκολα από τα άνομα σχέδια των ξένων.

[πηγή γελοιογραφίας: Πιν, Φιλελεύθερος 12/12/2009]

Συμβολοκτονία Ιδεών

Σας θυμίζουμε πως πιο πάνω δεν προβήκαμε σε ανάλυση για το ποιοι βρίσκονται πίσω από την κλοπή της σορού του Τάσσου. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αφού δεν έχουμε τα στοιχεία. Εμείς ευχόμαστε να βρίσκονται εγκληματίες του κοινού ποινικού κώδικα, άνθρωποι που σκοπό έχουν το οικονομικό όφελος και μόνο. Αν αποδειχτεί αυτό το σενάριο ως το πιο αληθινό, τότε θα έχουμε πραγματικά ησυχάσει πως δεν πρόκειται για συνειδητή προσπάθεια αποσταθεροποίησης του κλίματος. Γι’ αυτό το τονίζουμε: Η πιο πάνω ανάλυσή μας έχει να κάνει με τις ίδιες τις αναλύσεις και τις εικασίες που ξεκίνησαν ορισμένοι φανατικοί κύκλοι πλησίον του Προεδρικού και φανατικοί υποστηρικτές κλεισίματος του Κυπριακού στην βάση της ανανόμορφης, ρατσιστικής λύσης του Κυπριακού. Οι δικές τους δήθεν «αντικειμενικές» αναλύσεις αφήνουν έμμεσα να νοηθεί πως πίσω από την τυμβωρυχία βρίσκονται άνθρωποι, συνεργάτες ή υποστηρικτές του ίδιου του Τάσσου Παπαδόπουλου με σκοπό να ριζοσπαστικοποιήσουν την κοινωνία και να την φέρουν υπέρ του ΟΧΙ.

Μπορεί λοιπόν να μην ξέρουμε ούτε τους ενόχους ούτε τα κίνητρα της κλοπής της σορού. Ξέρουμε όμως αυτούς που πολιτικοποίησαν, εμμέσως αλλά άγαρμπα, το θέμα. Αυτό που διαπράχθηκε στο κοιμητήριο της Δευτεράς την άγρια, βροχερή νύκτα της 11ης Δεκεμβρίου 2009, και τα ψηφιακά και έντυπα ρυπαρογραφήματα και υπονοούμενα που ακολούθησαν, ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια συμβολοκτονίας του Τάσσου Παπαδόπουλου, μείωσης της ηθικής υπεροχής του ΟΧΙ και προπαρασκευή κλίματος εμφύλιου πολέμου με σκοπό την αποδυνάμωση του εσωτερικού μετώπου, την δημιουργία «κενού ασφαλείας», και την ευκολότερη έτσι επιβολή «λύσης» τύπου Ανάν.

Μια απόπειρα όμως που είναι ήδη αποτυχημένη. Διότι οι δημοκρατικές, πατριωτικές και πανανθρώπινες αξίες που συμβολίζει ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν πέθαναν με τον θάνατο του, δεν θα πεθάνουν με την κλοπή του πτώματος του, και ούτε θα πεθάνουν από τις πολυπλόκαμες πολυδοκιμασμένες προβοκάτσιες του κυπριακού βαθέως κράτους και των συμβολοκτόνων μεταπρατών του διζωνικού ντενκτασισμού.

Όταν ο Ιμπεριαλισμός αρθρογραφεί στην εφημερίδα του φτηνού «Αντιιμπεριαλισμού» 26/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΑΤΙΡΑ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Εδώ φτάσαμε λοιπόν! Η εφημερίδα «του λαού», η εφημερίδα του «αντιιμπεριαλισμού», η εφημερίδα του «ανειρήνευτου αγώνα» κατά των ΗΠΑ, του καπιταλισμού, της αποικιοκρατίας, του ΝΑΤΟ, η εφημερίδα «του Λαϊκού Κινήματος» και «της εργατιάς» να φιλοξενεί πρωτοσέλιδα και με καμάρι άρθρο ενός εκ των εκπροσώπων του πιο βίαιου και απάνθρωπου ιμπεριαλισμού, νεοφιλελευθερισμού, του ΝΑΤΟ, των αντιλαϊκών μέτρων. Και σε αυτό το άρθρο να μην αποκαλεί καν τον Πρόεδρο ως «Πρόεδρο», να μην αποκαλεί το κράτος ως «Κυπριακή Δημοκρατία», να εξισώνει τον νόμιμο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον πολιτικό αττιλάρχη και ο νόμιμος (αντιιμπεριαλιστής) Πρόεδρος να πανηγυρίζει γιατί ο (ιμπεριαλιστής) Πρωθυπουργός τον θεωρεί «καλό του φίλο»!

Αυτό είναι το ΑΚΕΛ σας αγαπητοί. Ένα αριστερόζ κόμμα για το οποίο η Δεξιά πανηγύριζε διότι συνέπηξε «κοινό μέτωπο» με τους Εγγλέζους. Ένα «αντιιμπεριαλιστικό» κόμμα που από τον Νοέμβριο του 1974 -πριν καν κρυώσουν οι κάννες των πραξικοπηματιών και των Τούρκων εισβολέων- «συνωμοτούσε» με τον Γλαύκο Κληρίδη και τους Εγγλέζους για να επιβάλουν την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία στον Αρχιεπίσκοπό Μακάριο.

Ένα κόμμα γεμάτο αντιφάσεις. Ο Δημήτρης Χριστόφιας έλεγε για τους ομοίους του Γκόρντον Μπράουν πριν λίγα χρόνια: «η Βρετανία έχει καταστεί και αποδειχθεί ο κακός δαίμονας της Κύπρου» [ΚΥΠΕ, 07/02/2005].

Τώρα ο «κακός δαίμονας» μεταμορφώθηκε σε ένα «πολύ καλό φίλο»!

Ο Γκόρντον Μπράουν πεθαίνει στα γέλια μόλις μαθαίνει πως το ΑΚΕΛ αυτοπροσδιορίζεται ως "αντιιμπεριαλιστικό" κόμμα! [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας 26/11/2009 www.efylakas.com]

Ο Γκόρντον Μπράουν πεθαίνει στα γέλια μόλις μαθαίνει πως το ΑΚΕΛ
του «πολύ καλού του φίλου» αυτοπροσδιορίζεται ως «αντιιμπεριαλιστικό» κόμμα!

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«»Θα ‘μαι πάντα εδώ», με αγάπη ο κακός σας Δαίμονας»
20 Νοεμβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Σαν υπόσχεση ή μάλλον σαν απειλή μοιάζει το ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ άρθρο του Πρωθυπουργού της Βρετανίας στη σημερινή έκδοση της (προσοχή εδώ γελάμε!!!) «αριστερής» εφημερίδας ονόματι Χαραυγή!

Όχι δεν σας κάνουμε κάποιο κακόγουστο αστείο. Όχι δεν παίζουμε με τις λέξεις. Όχι δεν μιλάμε για την δεξιά Ανανστασιαδική Αλήθεια, ούτε για τον Ανανικό (έως την τέφρα) Πολίτη. Μιλάμε για τη ΧΑΡΑΥΓΗ, την εφημερίδα του ΑΚΕΛ, του κόμματος της λεγόμενης αριστεράς του τόπου, το έντυπο μέσο ενημέρωσης των πάλαι ποτέ αντιμπεριαλιστών.

Περασμένα, ξεχασμένα! Έτσι διέταξε η Ανανική φραξιά του ΑΚΕΛ. Ή καλύτερα, κάποτε πρόσταζε το κομματικό συμφέρον υποτιθέμενη «αντίσταση» και «αντίδραση» στις βρετανικές βάσεις και τα αγγλοαμερικανικά σχέδια. Σήμερα οι συνθήκες επιτάσσουν την πλήρη αγαστή συνεργασία μαζί τους για να ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ στον κυπριακό Ελληνισμό (ή τουλάχιστον στο 76% αυτού) το νέο Σχέδιο Ανάν.

Φυσικά… η λύση θα είναι «κυπριακή»!!! Κυπριακότατη! Απλώς, είναι μια τυχαία συγκυρία που μπήκε στη διαδικασία ένας πρωθυπουργός μιας άλλης χώρας να γράψει ένα άρθρο ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα του κυβερνώντος κόμματος. Μη σας φανεί σαν υπόσχεση και σαν απειλή! Ψέματα: Η (ΔΙΑ)ΛΥΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΟΤΑΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ!

Ας δούμε τι μας λέει ο εκπρόσωπος του ΚΑΚΟΥ μας ΔΑΙΜΟΝΑ, όπως είχε αποκαλέσει κάποτε την Αγγλία ο ίδιος ο Δ. Χριστόφιας:

Ο φίλτατος αποικιοκράτης Γκόρντον Μπράουν μάς υπομιμνήσκει ότι υπό Βρετανική Διοίκηση θα μπορούσαμε να ζήσουμε ειρηνικά οι δύο κοινότητες του νησιού. Αλλά οι άτιμοι(!) θέλαμε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!

Επιπλέον μας επαναλαμβάνει το «πονέσατε και οι δυο», το οποίο στην πραγματικότητα σπρώχνει τον αναγνώστη να σκεφτεί ότι μάλλον θα φταίξαμε κι δυο! Αλλά τώρα ανοίγονται όλοι οι δρόμοι ορθάνοικτοι προς το λαμπρό μέλλον. Διότι βεβαίως-βεβαίως έχουμε στην εξουσία τον Χριστόφια και τον… Ταλάτ (Τον Ερντογάν τον κρύβουμε πίσω από το παραπέτασμα). Και υπάρχει η ΜΟΝΑΔΙΚΗ (ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ;;;) ΕΥΚΑΙΡΙΑ για λύση! Έτσι λέει ο Μπράουν, δηλαδή ο Καφέ(ς) ή αλλιώς Κόφι (Ανάν).

Είναι άλλωστε σε θέση να γνωρίζει, ο Άγγλος Πρωθυπουργός που ψηλαφά τα κράσπεδα του Βορείου Πόλου (αλλά όχι εσύ δύστηνε Κύπριε πολίτη) ότι έχει επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος! Πρόοδος να φαν κι οι κότες που λέμε!!! Μόνο που δεν είδαμε τα Τουρκικά στρατεύματα να αποπλέουν για την Ανατολία, ούτε Εποίκους να μαζεύουν τα μπογαλάκια τους, ούτε φυσικά πρόσφυγες να επιστρέφουν στα σπίτια τους! Η μόνη αλλαγή είναι η αύξηση των υποχωρήσεων εκ μέρους μας…

Γνωρίζει καλά τις δυσκολίες, λέει, ο Κυβερνήτης Μπράουν. Διά τούτο μας συμβουλεύει ως παλιόφιλος που έφαγε ψωμί κι αλάτι στο νησί μας ότι η «λύση» θα επιτευχθεί μόνο με ΕΥΕΛΙΞΙΑ και ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ. Δύο μαγικές λεξούλες. Βάζουμε μία δόση ευελιξία και τρεις συμβιβασμό και τσουφ η… λύση! «Λύση» φυσικά στα μέτρα των Βρετανών και των Τούρκων, όχι των νομίμων κατοίκων της νήσου, ούτε φυσικά του Ελληνισμού της. Κι ας προπαγανδίζει ο Βρετανός Πρωθυπουργός διά των φύλλων της καθεστωτικής Χαραυγής ότι «θα βοηθήσει» αλλά «δεν θα επέμβει». Αφού, ήδη, με αυτό του άρθρο στις 20 Νοεμβρίου 2009 έχει εγκαινιάσει με τον πιο περίτρανο τρόπο την ενεργότερη εμπλοκή της Αγγλίας στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού! Ο λαλίστατος Πρωθυπουργός των νυν και αεί Αποικιοκρατών μας, μας ανακοίνωσε επίσης την επίσκεψη ενός υπουργού του τον τρέχοντα μήνα.

Συν τοις άλλοις, επανέλαβε τη… «γενναιόδωρη» προσφορά του να μας επιστρέψει ένα κομμάτι από τη δική μας γη. Ξαναδιαβάζουμε το δέλεαρ: «στο πλαίσιο των συνομιλιών έκανα το βήμα και ανακοίνωσα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο προσφέρει σχεδόν το μισό έδαφος των Κυρίαρχων Βάσεών του στα Η.Ε.» άρα όχι σε μας. Στα Ηνωμένα Έθνη. Και αυτά θέλοντας να τηρήσουν τις ίσες αποστάσεις πιθανότατα θα προσφέρουν ίσο μέρος του απελευθερωμένου εδάφους στα δύο ισότιμα συνιστώντα κρατίδια!

Στην πρόταση, όμως, κάτω από τα προφανή υποκρύπτεται ακόμη ένα σημείο: Με το νέο σχέδιο η Αγγλία θα αποκτά εκχώρηση του εδάφους των προγόνων μας για πρώτη και μοναδική φορά με την υπογραφή και την ψήφο του λαού μας. Η υπογραφή αυτή δεν θα μπορεί να εφεσιβληθεί σε κανένα διεθνές δικαστήριο. Οι κούφιες ελπίδες που πουλάει το ΑΚΕΛ ότι μετά τη λύση από κοινού με τους Τ/κ τάχα θα διεκδικούσαμε το κατεχόμενο έδαφος των βάσεων εξανεμίζονται.

Τονίζει, καταλήγοντας, ο πρωθυπουργός της ευρωπαϊκής χώρας που εμείς οι… άξεστοι Έλληνες θελήσαμε να διώξουμε από τον τόπο μας:

Δύσκολοι συμβιβασμοί θα απαιτηθούν ούτως ώστε να εξισορροπηθούν τα συμφέροντα και των δύο κοινοτήτων. Αλλά το αποτέλεσμα είναι τεράστιο. Μια ενωμένη διζωνική δικοινοτική ομόσπονδη Κύπρος με πολιτική ισότητα, που θα παραδώσει στους πολίτες της τα πλεονεκτήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης συμβάλλοντας έτσι στη σταθερότητα της γύρω περιοχής. Αυτό δεν θα είναι μόνο μια καινούργια αρχή για τους Κυπρίους. Θα είναι προς όφελος της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα της Διεθνούς Κοινότητας. Όπως είπα και στο Βερολίνο την προηγούμενη εβδομάδα με την ευκαιρία της 20ης επετείου από την πτώση του τείχους του Βερολίνου οι ευκαιρίες στην Ιστορία μπορούν να εξασθενήσουν και να ενδυναμωθούν, αλλά η ιστορία διαχρονικά κατευθύνεται όπως ελπίζουμε και όχι όπως φοβόμαστε. Σήμερα το μήνυμά μου στους Κυπρίους ηγέτες και σε εσάς είναι απλό. Μπορείτε να φτιάξετε ιστορία. Μείνετε ενωμένοι και έχετε κουράγιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα σας στηρίξει.

Προσέχουμε το λεκτικό. Τις παροτρύνσεις. Τα εύηχα συνθήματα. Το λέει άλλωστε: να κινηθούμε προς την ελπίδα. Τι κι αν στη γωνία μας περιμένουν τα στρατεύματα κατοχής! Αυτό είναι και προς το συμφέρον της Αγγλίας. Τι περιμένουμε λοιπόν;

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΕΙΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΜΑΣ ΔΑΙΜΟΝΑΣ.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Indymedia’
«Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι»
21 Νοεμβρίου 2009
Σόλων Αντάρτης

«Είχα την ευκαιρία την περασμένη εβδoμάδα να συζητήσω για τις πρόσφατες εξελίξεις των διαπραγματεύσεων με τον καλό μου φίλο Δημήτρη Χριστόφια…»

(από άρθρο του Βρεττανού πρωθυπουργού Gordon Brown αποκλειστικά στη «Χαραυγή»)

Από την «Καθημερινή» [20/11/2009]:

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτον Μπράουν εξέφρασε την πεποίθηση ότι με ευελιξία και συμβιβασμό, είναι δυνατό να επιτευχθεί συμφωνία στο Κυπριακό μέχρι τον ερχόμενο χρόνο, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν.

Σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην Κυπριακή εφημερίδα «Χαραυγή», ο κ. Μπράουν αναγνωρίζει ότι για να βρεθεί λύση, χρειάζονται «δύσκολοι συμβιβασμοί για εξισορρόπηση των συμφερόντων των δύο κοινοτήτων», αλλά προσθέτει ότι το αποτέλεσμα θα είναι τεράστιο.

«Μια ενωμένη, διζωνική, δικοινοτική, ομόσπονδη Κύπρος με πολιτική ισότητα, θα παραδώσει στους πολίτες της τα πλεονεκτήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμβάλλοντας έτσι στη σταθερότητα της γύρω περιοχής. Αυτό δεν θα είναι μόνο μια καινούργια αρχή για τους Κυπρίους. Θα είναι προς όφελος της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα της Διεθνούς Κοινότητας», σημείωσε ο Γκόρτον Μπραουν.

Αφού κάνει αναφορά στις συνομιλίες που είχε την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο με τον Κύπριο πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, επισημαίνει ότι αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για την Κύπρο και το λαό της.

«Αυτή τη χρονική περίοδο υπάρχει η άνευ προηγουμένου ευκαιρία να τερματιστεί η επί 35 χρόνια διαίρεση του νησιού. Οι δύο Κύπριοι ηγέτες έχουν δείξει τεράστιο κουράγιο και αποφασιστικότητα και μεγάλη πρόοδος έχει γίνει στις συνομιλίες. Έχει καλυφθεί πολύ έδαφος. Η πρόκληση τώρα είναι να μετατραπεί η ευκαιρία σε πραγματικότητα», αναφέρει ο κ. Μπράουν.

Προσθέτει ότι τα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι δύο ηγέτες είναι περίπλοκα και δύσκολα και επισημαίνει ότι η λύση στο Κυπριακό πρόβλημα «πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους».

Εξ άλλου, αναφέρει, ότι ενώ η βρετανική κυβέρνηση δεν θα παρέμβει, υπάρχει δεδομένη η καλή θέληση εντός της Διεθνούς Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης, ούτως ώστε «ως αποτέλεσμα των συνομιλιών να επανενωθεί το νησί με επιτυχία και να γράψουμε ιστορία».

«Δίνω το λόγο μου και στις δύο κοινότητες ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι έτοιμο να υποστηρίξει τις διαδικασίες με όποιο τρόπο μπορεί», τονίζει ο κ. Μπράουν.

Περαιτέρω, ανήγγειλε ότι αυτό το μήνα θα επισκεφτεί την Κύπρο για συνομιλίες, ο Βρετανός υπουργός για την Ευρώπη, Κρις Βράϊαντ.

Καταλήγοντας, ο κ. Μπράουν υποστήριξε ότι «το μήνυμά του προς τους ηγέτες της Κύπρου και το λαό της είναι να προχωρήσουν μπροστά».

«Μπορείτε να φτιάξετε ιστορία. Μείνετε ενωμένοι και έχετε κουράγιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα σας στηρίξει», αναφέρει ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Ο Βρεττανός πρωθυπουργός σε επιστολή του προς τους Κύπριους ηγέτες και τον Κυπριακό λαό επέλεξε την εφημερίδα του υποτιθέμενου επαναστατικού σοσιαλισμού και του καλού του φίλου «Χαραυγή».

Δε γνωρίζω αν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία τωn τελευταίων δύο αιώνων. Ο ηγέτης μιας από τις πιο αποτρόπαιες συμπραξίες Κεφαλαίου και Ιμπεριαλισμού να απευθύνεται σε έναν υπόδουλο λαό ο οποίος ακόμη υποφέρει από την αποικιοκρατία, μέσω της υποτιθέμενης αριστερής εφημερίδας. Σε ένα διάγγελμά του για τον Κυπριακό λαό ο ηγέτης του Βρεττανικού Imperium επέλεξε συνειδητά και ανερυθρίαστα την αποκλειστική χρήση του μέσου που υποτίθεται προάγει τον επαναστατικό σοσιαλισμό και τον αγώνα ενάντια στον Ιμπεριαλισμό. Η δε εφημερίδα φιλοξένησε τη φωνή του Κεφαλαίου και του Ιμπεριαλισμού προβάλλοντάς την χωρίς κανένα απολύτως σχόλιο! Ωρα για την εμετοθεραπεία μου!

Ο καλός φίλος του Δημήτρη Χριστόφια σε ένα γράμα προς όλους μας δε χρησιμοποιεί ούτε μια φορά τη λέξη Κατοχή, ενώ εξισώνει τον πρόεδρο της κουτσουρεμένης Δημοκρατίας μας με τον ομόλογό του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Προσφέρει επίσης (ω της μεγαλοσύνης του το μέγα έλεος…) το μισό έδαφος των Βάσεων ως δώρο για το νέο συνεταιρισμό του νέου παραμορφώματος που θα προκύψει. Στηρίζει επίσης την εκτρωματική λύση του διζωνικού διαχωρισμού του νησιού μας με βάση τον εθνοφυλετισμό και το ρατσισμό.

Αρχίζει δε με τον τίτλο «Η λύση στο Κυπριακό πρέπει και θα είναι Κυπριακή».

Φαίνεται πως ο διαφαινόμενος συνασπισμός των Ελλήνων της Κύπρου ενάντια στην προδοτική πολιτική του προέδρου και των έξωθεν συμβούλων του έχει αναγκάσει τους πάντες σε σπασμωδικές κινήσεις. Η αγάπη του λαού μας για τον τόπο του και τον πολιτισμό του και η αντίληψη όλων των κέντρων εξουσίας ότι δεν περνά ο σχεδιασμός τους για το διαχωρισμό του τόπου μας σε δύο ζώνες βασισμένες στο ρατσισμό και το άπατρχαϊντ και στη γενοκτονία των εθνικά Ελλήνων τους οδηγεί ολοένα και σε πιο ακραίες
πράξεις. Βεβαίως μέσα από αυτή τη διαδικασία οι μάσκες πέφτουν και τα σχέδια και οι σχέσεις τους αποκαλύπτονται.

Αξίζει να θυμηθούμε τι εκπροσωπεί ο καλός φίλος του Δημήτρη Χριστόφια. Η Βρεττανική αποικιοκρατία είναι βουτηγμένη εδώ και διακόσια χρόνια μέσα στο αίμα εκτατοντάδων λαών και εκατόμβων θυμάτων της πολιτικής της.

Ο τόπος μας γνωρίζει από πρώτο χέρι την πολιτική της της διά της αγχόνης εκτελέσεως των αγωνιστών της ελευθερίας.

Ο διαχωρισμός του νησιού μας είναι άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής της. Οι βάσεις της στο νησί μας χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή ως το ορμητήριο για τις σφαγές που συνεχίζονται στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Το 10% του εδάφους της Δημοκρατίας μας είναι μέχρι σήμερα υπό Βρεττανική κατοχή.

Ο καλός φίλος του προέδρου αυτά εκπροσωπεί. Έχει δε και το θράσος να μας πει ότι θα μας επιστρέψει το μισό έδαφος των υπό κατοχή βάσεων του θανάτου. Θα μας δώσει ως δώρο μέρος αυτών που μας έχει κλέψει η πολιτική της αυτοκρατορίας που αντιπροσωπεύει!

Πάντως του οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ. Μέσα από το γράμμα του ξεγύμνωσε την πολιτική του προέδρου μας αποκαλύπτοντας πεντακάθαρα και χωρίς καμιά αμφιβολία με ποιους πορεύεται ο ψευδοκομμουνιστής μας πρόεδρος και με ποιους συναγλείφεται η ψευδοομμουνιστική μας ηγεσία και τα Μέσα Ενημέρωσής της.

Η πρωκτολειχία ως εξωτερική μας πολιτική έχει αποκαλυφθεί στο μέγιστο βαθμό!

Αυτή τη στιγμή είναι διάφανο σε όλους μας το μέγεθος της υποταγής της πολιτικής του προέδρου μας στο διεθνές Κεφάλαιο και τον αιματοβαμμένο Ιμπεριαλισμό. Ξεκάθαρα φαίνεται ποιοι τον καθοδηγούν και ποιων τα λόγια και τα επιχειρήματα αναπαράγει. Ο πρόεδρός μας άγεται και φέρεται ως πιόνι στη σκακιέρα των μεγάλων συμφερόντων προσπαθώντας κι αυτός να πιπιλίσει όπως και οι αισχροί μέντορές του την Κυπριακή λύση αποποινικοποιώντας την Κατοχή και την γενοκτονία εις βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου. Οι φίλοι του φωτογραφίζουν ποιος είναι και τι σχεδιάζουν μαζί!

Πλανώνται οικτρά!

Ο πρόεδρος και το ψευδοκομμουνιστικό του επιτελείο μαζί με τους ιμπεριαλιστές φίλους του θα μας βρει μπροστά του. Eμείς μάθαμε από τη μήτρα της μάνας μας να μετρούμε τη φιλία και την αγάπη για τον τόπο μας διαφορετικά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Γκόρντον Μπράουν, Χριστόφιας και… ΔηΚο!»
22 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Σ Τ Ο «παρά πέντε», λοιπόν: Δέκα ημέρες πριν από τον Δεκέμβρη της κρίσιμης αξιολόγησης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Κι ενώ από πολλού αναμενόταν, με ποια «κίνηση-έκπληξη» η Άγκυρα θα ξελάσπωνε από τα βαρίδια της στο Κυπριακό και ποια… επικοινωνιακή «προσφορά Αμμοχώστου» ίσως θα σκαρφιζόταν για να ξεδοντιάσει στις Βρυξέλλες την παραζαλισμένη Λευκωσία, ιδού ο «προστάτης άγιος» του Αττίλα που αναλαμβάνει συντονισμένη δράση. Και μάλιστα στο ανώτατο δυνατό επίπεδο: Ο ίδιος ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Γκόρντον Μπράουν, αυτοπροσώπως. Με άρθρο του, για πρώτη φορά στα 83 χρόνια της ιστορίας του ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, 1926-2009, στην εφημερίδα του νυν κυβερνώντος, αντι-ιμπεριαλιστικού και αντι-αποικιοκρατικού κόμματος. Για την πλήρη απαλλαγή και αθώωση της Τουρκίας – Κατακτητή. Με τα εύσημα, μάλιστα, του «καλού φίλου», που του προσέδωσε ο ΑΚΕΛιστής, «ομόλογος στις συνομιλίες του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ», κ. Δημήτρης Χριστόφιας, για τον οποίο δεν το γύριζε η γραπτή γλώσσα του πρωθυπουργού της Χερ Μάτζεστι να τον αποκαλέσει «Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας». Της τελευταίας, επίσης ανύπαρκτης, στο πρωθυπουργικό άρθρο, που πανηγυρικά πρόβαλε από την 1η της σελίδα, ως κύρια είδηση, η εφημερίδα του 83χρονου ΚΚΚ-ΑΚΕΛ!

Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Η Σ , Ε.Ε., αξιολόγηση Τουρκίας, κυπριακές υποχρεώσεις της Άγκυρας, δήθεν «κυρώσεις» και τάχα «δεν θα περάσει αλώβητη» και πλήθος άλλες αβολίδωτες γλωσσοδιάρροιες. Παναΰρκα με τον νουν μας και, ως συνήθως οκνηροί τω πνεύματι, λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο. Ιδού ο από πάντα και αδιαπτώτως «από μηχανής θεός» της Τουρκίας, εντός και εκτός Ε.Ε. Το ΕΝΑ, αρραγές και ομοούσιο και σε επάλληλες επιχειρήσεις ανέκαθεν συντονιζόμενο, κατά της Κύπρου, ΜΕΤΩΠΟ Βρετανίας-Αττίλα. Εξυπηρετούμενο τα μάλα, επί δεκαετίες, από τους ημεδαπούς πανσόφους ηγέτας, που εξόρκιζαν μην ανοίξουμε δεύτερο μέτωπο με τον «κακό δαίμονα» την Αγγλία. Ο πρωθυπουργός της οποίας, κ. Μπράουν, «δεν είναι τυχαίο που μιλά για τον φίλο του τον Δημήτρη Χριστόφια, έχει κτιστεί μια φιλία», καθώς είπε ο ΑΚΕΛιστής Πρόεδρος, χαιρετίζοντας το άρθρο τού Βρετανού πρωθυπουργού στην εφημερίδα του 83χρονου κόμματός του!

Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Η Σ , λοιπόν και η Αγγλία αναλαμβάνει τα ινία. Οπότε, εκ παραδόσεως αναμενόμενο να τεθεί ξανά σε λειτουργία και η κλασική «βρεττανιά» του «Διαίρει και Βασίλευε». Προς απόκρουση και καταστολή τυχόν λαϊκών – πολιτικών εν Κύπρω αντιδράσεων. Στον κρίσιμο χώρο του ΔηΚο, τη δουλειά ανέλαβαν ήδη να την διεκπεραιώσουν ακόμα και με απειλές διαγραφής την πλειονότητας της ηγεσίας…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Γκόρντον Μπράουν, Χριστόφιας και… ΔηΚο!»
24 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Α ενδιαφέρον από πολιτικής πλευράς, πάντοτε «στη βάση αρχών» βεβαίως, είναι το γεγονός ότι: ΟΥΔΕΙΣ στην κυβερνώσα «Χαραυγή» ενοχλήθηκε, από το περιεχόμενο του άρθρου, που 1η φορά στην 53χρονη ιστορία της εφημερίδας του 83χρονου ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, τής απέστειλε Βρετανός πρωθυπουργός, ο κ. Γκ. Μπράουν και, σχεδόν πανηγυρίζουσα η «Χ», το δημοσίευσε ως κύρια είδηση την παρελθούσα Παρασκευή 20 τρ. Ουδείς ενοχλήθηκε που ο κ. Μπράουν, στο άρθρο του, απέφυγε να ονομάσει τον κ. Χριστόφια «Πρόεδρο», απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στην ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία, απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στην 35χρονη τουρκική κατοχή, απέφυγε οτιδήποτε θα μπορούσε να δυσαρεστήσει την Τουρκία ή να… «στηλιτεύσει την αδιαλλαξία της» ή να ΜΗΝ τη διευκολύνει για τον Δεκέμβρη στην ΕΕ…

Κ Α Τ Α Β Ρ Ε Ξ Α Ν όμως τις περισκελίδες τους από χαρά, διότι ο Βρετανός Πρωθυπουργός επιδαψίλευσε στον κ. Χριστόφια τον τίτλο του «καλού του φίλου»! Και τον προσδιόρισε ως «ομόλογο του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις συνομιλίες»! Ουδείς περί τούτου ενοχλήθηκε! Όπως δεν ενοχλήθηκαν και από το γεγονός ότι: Εννέα μόλις μέρες μετά που, στο πρωθυπουργικό γραφείο της οδού Ντάουνινγκ, αρ.10, ο κ. Χριστόφιας είχε πει πως «με λύπη ενημέρωσε τον πρωθυπουργό ότι ουδεμία πρόοδος έχει σημειωθεί στον τομέα των περιουσιών, της ασφάλειας, του εδαφικού και του θέματος των εποίκων», το άρθρο του Βρετανού πρωθυπουργού στη «Χαραυγή», αφήνει… σύξυλο τον «καλό του φίλο» και διακηρύττει ότι, «οι δύο Κύπριοι ηγέτες έχουν δείξει τεράστιο κουράγιο και αποφασιστικότητα και ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟΣ έχει γίνει στις συνομιλίες» («Χ» 20.11.09).

Κ Α Τ Α Β Ρ Ε Ξ Α Ν , ωσαύτως, τις περισκελίδες τους από ενθουσιασμό, επειδή ο Βρετανός Πρωθυπουργός έγραψε ότι η λύση «πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους». Αλλ’ όμως το είδος της λύσης που ήδη προδιαγράφουν οι μέχρι τούδε, άνευ ανταλλάγματος, «γενναίες προσφορές» προς τους Τούρκους, δηλαδή, (α) ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς» (β) η τουρκική εκ περιτροπής προεδρία (γ) η «σταθμισμένη» εξουδετέρωση του ελληνικού 82% από το τουρκικό 18% και (δ) η νομιμοποίηση 50 χιλιάδων εποίκων, ΔΕΝ συνιστά κυπριακή, αλλά «τουρκίζουσα» (της Άγκυρας), κατά το μάλλον ή ήττον, λύση: Επιβολή πάγιων τουρκικών επιδιώξεων στο περιεχόμενο της λύσης. Πόσο, ΜΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ προδιαγράφεται μια τέτοια λύση, τεκμαίρεται σ’ ένα βαθμό και από το γεγονός ότι, δεδηλωμένα την αποκρούουν και τα συγκυβερνώντα κόμματα, ΔηΚο και ΕΔΕΚ, όπως και σημαντικό μέρος της ηγεσίας του ΔηΣυ. Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι, η «Χ» έγραψε ψευδώς ότι το άρθρο του ο κ. Μπράουν το έστειλε «αποκλειστικά στη ΧΑΡΑΥΓΗ», ενώ είχε σταλεί ταυτόχρονα και στην… τουρκική «Τοπλούμ Ποστασί»!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ο «καλός άνθρωπος» από τη Βρετανία, που θέλει να μας βοηθήσει…»
22 Νοεμβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ τίποτε δεν είναι τυχαίο. Τυχαίοι πολιτικοί ή και μοιραίοι υπάρχουν πολλοί. Τυχαία γεγονότα στην πολιτική, σπάνια συμβαίνουν. Και όταν κάποιος έχει να κάνει με την πονηράν Αλβιώνα, τίποτε απολύτως δεν συμβαίνει τυχαία. Έτσι, το άρθρο που ο πρωθυπουργός της Βρετανίας δημοσίευσε ταυτόχρονα στη «Χαραυγή», προχθές Παρασκευή και στην Ταλατική, τ/κ εφημερίδα του Λονδίνου «Toplum Postasi», δεν δημοσιεύτηκε τυχαία. Η ευθεία παρέμβαση του Γκόρντον Μπράουν στη διαδικασία του Κυπριακού γίνεται 20 περίπου ημέρες πριν από την καθοριστική ημερομηνία αξιολόγησης της Τουρκίας και ενώ αναπτύσσεται ένα πρωτοφανές πολιτικο-διπλωματικό παρασκήνιο και προσκήνιο, με έναν εμφανέστατο στόχο: Πώς η Τουρκία θα περάσει αλώβητη την αξιολόγηση και δεν θα υποστεί κυρώσεις για την αλαζονική άρνησή της να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις, που έχει αναλάβει έναντι της ΕΕ, στο πλαίσιο της ενταξιακής της πορείας και, φυσικά, έναντι και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, κληθείς να σχολιάσει το άρθρο του Βρετανού Πρωθυπουργού και εάν θα πρέπει να αναμένουμε κάποια πρωτοβουλία από το Λονδίνο στο Κυπριακό, εκτίμησε θετικά το ενδιαφέρον «αυτού του συγκεκριμένου Βρετανού Πρωθυπουργού» στις προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος. «Ο άνθρωπος θέλει να βοηθήσει χωρίς να παρεμβαίνει στις συνομιλίες». Έχει δημιουργήσει, είπε, μια πολύ καλή σχέση με τον Γκόρντον Μπράουν και «δεν είναι τυχαίο που μιλά για τον φίλο του Δημήτρη Χριστόφια. Έχει χτιστεί μια φιλία». Τόνισε δε ότι ισχύει απόλυτα το Πρωτόκολλο Συνεργασίας, που έχουν υπογράψει οι δύο πέρυσι και όποιος θέλει -πρόσθεσε- μπορεί να προστρέξει σε αυτό για να δει τι περιέχει. Γιατί ο Βρετανός Πρωθυπουργός ενδιαφέρεται για το Κυπριακό, ειδικά αυτήν τη χρονική στιγμή;
Είναι γνωστό ότι Βρετανία και Σουηδία είναι οι μπροστάρηδες στην ΕΕ για να περάσει η κατοχική χώρα αλώβητη την αξιολόγηση και ταυτόχρονα να πιεστεί η ελληνική πλευρά να μην αξιώσει κυρώσεις. Πέρα από αχώνευτες διπλωματικές γαλιφιές, για να καλοπιάσει «τον καλό του φίλο Δημήτρη Χριστόφια», όποιος μελετήσει προσεκτικά το άρθρο του Βρετανού Πρωθυπουργού, θα διαπιστώσει τα εξής: Πρώτον, ο Μπράουν εμφανώς ψεύδεται και παραπλανά στο θέμα προόδου στις συνομιλίες. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας στις 11 τρέχοντος, μετά από συνάντηση με τον Μπράουν στη 10 Ντάουνιγκ Στριτ, δήλωσε τη μεγάλη απογοήτευσή του για την έλλειψη προόδου στα καίρια ζητήματα και για την υπαναχώρηση των Τούρκων. Πώς συμβαίνει, συνεπώς, σε διάστημα 9 μόλις ημερών να παρατηρηθεί «μεγάλη πρόοδος» στις συνομιλίες, όπως ισχυρίζεται ο Βρετανός Πρωθυπουργός; Κάποιος μας περιπαίζει χοντρά! Δεύτερον, ο Μπράουν παρεμβαίνει αδίστακτα και καθορίζει εκ προοιμίου την κατάληξη των συνομιλιών.

Ας προσεχθεί η φρασεολογία που χρησιμοποιεί: «Η λύση στο κυπριακό πρόβλημα πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους». Δηλαδή, η Βρετανία αποφάσισε και διέταξε ότι η λύση «πρέπει και θα είναι κυπριακή». Δηλαδή, να ξεχάσουμε αρχές και αξίες επί των οποίων στηρίζεται η ΕΕ και στην οποία ανήκουμε. Τρίτον, σε αυτήν τη φράση συμπυκνώνεται η αποθέωση της αποενοχοποίησης και του πολιτικού εξαγνισμού της Τουρκίας. Ουδαμόθεν του άρθρου του Μπράουν γίνεται έστω και απλή αναφορά στην Τουρκία, πόσω μάλλον για τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εάν εδώ να μην έγινε εισβολή, να μη συνεχίζεται η κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους και η Τουρκία να μη φέρει ασήκωτες ευθύνες για όσα εγκλήματα διέπραξε σε βάρος του κυπριακού λαού. Τέταρτον, ο Μπράουν εναποθέτει στους ώμους των Χριστόφια-Ταλάτ την αποκλειστική ευθύνη για επίτευξη λύσης «μέχρι τον ερχόμενο χρόνο» (όπως ακριβώς επιμένουν οι Ερντογάν, Γκιουλ, Νταβούτογλου και Μπαγίς), και τους καλεί να επιδείξουν «ευελιξία και συμβιβασμό». Αλλ’ είναι επίσημη θέση της πλευράς μας ότι δεν μπορεί να επιδείξει άλλη ευελιξία και να προβεί σε άλλους συμβιβασμούς, ιδιαίτερα μετά τις μονομερείς και γενναιόδωρες προτάσεις Χριστόφια, στις οποίες οι Τούρκοι δεν ανταποκρίθηκαν καν. Πέμπτον, ο Μπράουν καθυβρίζει και προσβάλλει ξανά τους Κυπρίους, όταν γράφει ότι «προσφέρει σχεδόν το μισό έδαφος των κυρίαρχων βάσεων» και θέτει «αυτή την προσφορά στο τραπέζι».

Τι μεγαλοθυμία! Τι ευγενής και αβρή πράξη! Τι αγαθοεργία! Η συμπεριφορά του Μπράουν είναι πραγματικά προσβλητική για όλους τους Κυπρίους. Το έδαφος των βάσεων είναι κυπριακό, και τώρα και ευρωπαϊκό. Ανήκει στον κυπριακό λαό. Οι Βρετανοί δεν το κληρονόμησαν από τους παππούδες τους ούτε τους το κοτσιάνιασαν οι Κύπριοι. Το άρπαξαν διά των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου. Συνεπώς, δεν… προσφέρουν μέρος των βάσεων, οφείλουν να επιστρέψουν όλο το έδαφος και να ξεκουμπιστούν. Αυτά είχε διασαλπίσει (19/4/2007), εκ μέρους όλων των κομμάτων, ο Δ. Χριστόφιας, ως Πρόεδρος της Βουλής, μετά από έγκριση ομόφωνου ψηφίσματος για τις βάσεις. Έκτον, ο Μπράουν «δίνει το λόγο του και στις δύο κοινότητες» ότι η Βρετανία είναι έτοιμη «να υποστηρίξει τις διαδικασίες (λύσης) με όποιο τρόπο μπορεί». Τι αξία έχει ο λόγος ενός Πρωθυπουργού μιας χώρας που δεν σταμάτησε ποτέ να βυσσοδομεί κατά της Κύπρου.

Αλλ’ έστω. Η Βρετανία μπορεί πολλά! Ας πράξει ένα μόνο: Αντί να συνεργεί αδίστακτα για να αποενοχοποιηθεί η κατοχική Τουρκία, ας της υποδείξει με αποφασιστικότητα, πρώτον, να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεύτερον, να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή να καταργήσει και να εξαφανίσει το ψευδοκράτος, αποσύροντας τον Αττίλα και τους εποίκους. Και, τρίτον, να εφαρμόσει, ως υποχρεούται, το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Άγκυρας. Γιατί η Βρετανία δεν πράττει τα αυτονόητα; Ο Μπράουν να καταλάβει μιαν απλή αλήθεια: Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν είναι πια αποικιακό υποζύγιο της Βρετανίας. Η Κύπρος είναι ισότιμο, με τη χώρα του, μέλος της ΕΕ και, συνεπώς, απαιτεί τον ανάλογο σεβασμό. Δεν γνωρίζουμε μέχρι ποιου ασφυκτικού βαθμού οι Βρετανοί ελέγχουν την πολιτική Χριστόφια. Όμως, ο λόγος του είναι εκείνος ενός δαίμονα, κατά τη γνωστή προεδρική ρήση. Δεν είναι δυνατόν, αίφνης να μετατράπηκε σε… άγγελο ελέους, βοήθειας και λύσης. Δεν έπαθαν όλοι παράκρουση και αμνησία σε αυτόν τον τόπο.

Όταν ο Ιμπεριαλισμός αρθρογραφεί στην εφημερίδα του φτηνού «Αντιιμπεριαλισμού» 26/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΑΤΙΡΑ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Εδώ φτάσαμε λοιπόν! Η εφημερίδα «του λαού», η εφημερίδα του «αντιιμπεριαλισμού», η εφημερίδα του «ανειρήνευτου αγώνα» κατά των ΗΠΑ, του καπιταλισμού, της αποικιοκρατίας, του ΝΑΤΟ, η εφημερίδα «του Λαϊκού Κινήματος» και «της εργατιάς» να φιλοξενεί πρωτοσέλιδα και με καμάρι άρθρο ενός εκ των εκπροσώπων του πιο βίαιου και απάνθρωπου ιμπεριαλισμού, νεοφιλελευθερισμού, του ΝΑΤΟ, των αντιλαϊκών μέτρων. Και σε αυτό το άρθρο να μην αποκαλεί καν τον Πρόεδρο ως «Πρόεδρο», να μην αποκαλεί το κράτος ως «Κυπριακή Δημοκρατία», να εξισώνει τον νόμιμο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον πολιτικό αττιλάρχη και ο νόμιμος (αντιιμπεριαλιστής) Πρόεδρος να πανηγυρίζει γιατί ο (ιμπεριαλιστής) Πρωθυπουργός τον θεωρεί «καλό του φίλο»!

Αυτό είναι το ΑΚΕΛ σας αγαπητοί. Ένα αριστερόζ κόμμα για το οποίο η Δεξιά πανηγύριζε διότι συνέπηξε «κοινό μέτωπο» με τους Εγγλέζους. Ένα «αντιιμπεριαλιστικό» κόμμα που από τον Νοέμβριο του 1974 -πριν καν κρυώσουν οι κάννες των πραξικοπηματιών και των Τούρκων εισβολέων- «συνωμοτούσε» με τον Γλαύκο Κληρίδη και τους Εγγλέζους για να επιβάλουν την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία στον Αρχιεπίσκοπό Μακάριο.

Ένα κόμμα γεμάτο αντιφάσεις. Ο Δημήτρης Χριστόφιας έλεγε για τους ομοίους του Γκόρντον Μπράουν πριν λίγα χρόνια: «η Βρετανία έχει καταστεί και αποδειχθεί ο κακός δαίμονας της Κύπρου» [ΚΥΠΕ, 07/02/2005].

Τώρα ο «κακός δαίμονας» μεταμορφώθηκε σε ένα «πολύ καλό φίλο»!

Ο Γκόρντον Μπράουν πεθαίνει στα γέλια μόλις μαθαίνει πως το ΑΚΕΛ αυτοπροσδιορίζεται ως "αντιιμπεριαλιστικό" κόμμα! [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας 26/11/2009 www.efylakas.com]

Ο Γκόρντον Μπράουν πεθαίνει στα γέλια μόλις μαθαίνει πως το ΑΚΕΛ
του «πολύ καλού του φίλου» αυτοπροσδιορίζεται ως «αντιιμπεριαλιστικό» κόμμα!

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«»Θα ‘μαι πάντα εδώ», με αγάπη ο κακός σας Δαίμονας»
20 Νοεμβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Σαν υπόσχεση ή μάλλον σαν απειλή μοιάζει το ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ άρθρο του Πρωθυπουργού της Βρετανίας στη σημερινή έκδοση της (προσοχή εδώ γελάμε!!!) «αριστερής» εφημερίδας ονόματι Χαραυγή!

Όχι δεν σας κάνουμε κάποιο κακόγουστο αστείο. Όχι δεν παίζουμε με τις λέξεις. Όχι δεν μιλάμε για την δεξιά Ανανστασιαδική Αλήθεια, ούτε για τον Ανανικό (έως την τέφρα) Πολίτη. Μιλάμε για τη ΧΑΡΑΥΓΗ, την εφημερίδα του ΑΚΕΛ, του κόμματος της λεγόμενης αριστεράς του τόπου, το έντυπο μέσο ενημέρωσης των πάλαι ποτέ αντιμπεριαλιστών.

Περασμένα, ξεχασμένα! Έτσι διέταξε η Ανανική φραξιά του ΑΚΕΛ. Ή καλύτερα, κάποτε πρόσταζε το κομματικό συμφέρον υποτιθέμενη «αντίσταση» και «αντίδραση» στις βρετανικές βάσεις και τα αγγλοαμερικανικά σχέδια. Σήμερα οι συνθήκες επιτάσσουν την πλήρη αγαστή συνεργασία μαζί τους για να ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ στον κυπριακό Ελληνισμό (ή τουλάχιστον στο 76% αυτού) το νέο Σχέδιο Ανάν.

Φυσικά… η λύση θα είναι «κυπριακή»!!! Κυπριακότατη! Απλώς, είναι μια τυχαία συγκυρία που μπήκε στη διαδικασία ένας πρωθυπουργός μιας άλλης χώρας να γράψει ένα άρθρο ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα του κυβερνώντος κόμματος. Μη σας φανεί σαν υπόσχεση και σαν απειλή! Ψέματα: Η (ΔΙΑ)ΛΥΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΟΤΑΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ!

Ας δούμε τι μας λέει ο εκπρόσωπος του ΚΑΚΟΥ μας ΔΑΙΜΟΝΑ, όπως είχε αποκαλέσει κάποτε την Αγγλία ο ίδιος ο Δ. Χριστόφιας:

Ο φίλτατος αποικιοκράτης Γκόρντον Μπράουν μάς υπομιμνήσκει ότι υπό Βρετανική Διοίκηση θα μπορούσαμε να ζήσουμε ειρηνικά οι δύο κοινότητες του νησιού. Αλλά οι άτιμοι(!) θέλαμε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!

Επιπλέον μας επαναλαμβάνει το «πονέσατε και οι δυο», το οποίο στην πραγματικότητα σπρώχνει τον αναγνώστη να σκεφτεί ότι μάλλον θα φταίξαμε κι δυο! Αλλά τώρα ανοίγονται όλοι οι δρόμοι ορθάνοικτοι προς το λαμπρό μέλλον. Διότι βεβαίως-βεβαίως έχουμε στην εξουσία τον Χριστόφια και τον… Ταλάτ (Τον Ερντογάν τον κρύβουμε πίσω από το παραπέτασμα). Και υπάρχει η ΜΟΝΑΔΙΚΗ (ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ;;;) ΕΥΚΑΙΡΙΑ για λύση! Έτσι λέει ο Μπράουν, δηλαδή ο Καφέ(ς) ή αλλιώς Κόφι (Ανάν).

Είναι άλλωστε σε θέση να γνωρίζει, ο Άγγλος Πρωθυπουργός που ψηλαφά τα κράσπεδα του Βορείου Πόλου (αλλά όχι εσύ δύστηνε Κύπριε πολίτη) ότι έχει επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος! Πρόοδος να φαν κι οι κότες που λέμε!!! Μόνο που δεν είδαμε τα Τουρκικά στρατεύματα να αποπλέουν για την Ανατολία, ούτε Εποίκους να μαζεύουν τα μπογαλάκια τους, ούτε φυσικά πρόσφυγες να επιστρέφουν στα σπίτια τους! Η μόνη αλλαγή είναι η αύξηση των υποχωρήσεων εκ μέρους μας…

Γνωρίζει καλά τις δυσκολίες, λέει, ο Κυβερνήτης Μπράουν. Διά τούτο μας συμβουλεύει ως παλιόφιλος που έφαγε ψωμί κι αλάτι στο νησί μας ότι η «λύση» θα επιτευχθεί μόνο με ΕΥΕΛΙΞΙΑ και ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ. Δύο μαγικές λεξούλες. Βάζουμε μία δόση ευελιξία και τρεις συμβιβασμό και τσουφ η… λύση! «Λύση» φυσικά στα μέτρα των Βρετανών και των Τούρκων, όχι των νομίμων κατοίκων της νήσου, ούτε φυσικά του Ελληνισμού της. Κι ας προπαγανδίζει ο Βρετανός Πρωθυπουργός διά των φύλλων της καθεστωτικής Χαραυγής ότι «θα βοηθήσει» αλλά «δεν θα επέμβει». Αφού, ήδη, με αυτό του άρθρο στις 20 Νοεμβρίου 2009 έχει εγκαινιάσει με τον πιο περίτρανο τρόπο την ενεργότερη εμπλοκή της Αγγλίας στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού! Ο λαλίστατος Πρωθυπουργός των νυν και αεί Αποικιοκρατών μας, μας ανακοίνωσε επίσης την επίσκεψη ενός υπουργού του τον τρέχοντα μήνα.

Συν τοις άλλοις, επανέλαβε τη… «γενναιόδωρη» προσφορά του να μας επιστρέψει ένα κομμάτι από τη δική μας γη. Ξαναδιαβάζουμε το δέλεαρ: «στο πλαίσιο των συνομιλιών έκανα το βήμα και ανακοίνωσα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο προσφέρει σχεδόν το μισό έδαφος των Κυρίαρχων Βάσεών του στα Η.Ε.» άρα όχι σε μας. Στα Ηνωμένα Έθνη. Και αυτά θέλοντας να τηρήσουν τις ίσες αποστάσεις πιθανότατα θα προσφέρουν ίσο μέρος του απελευθερωμένου εδάφους στα δύο ισότιμα συνιστώντα κρατίδια!

Στην πρόταση, όμως, κάτω από τα προφανή υποκρύπτεται ακόμη ένα σημείο: Με το νέο σχέδιο η Αγγλία θα αποκτά εκχώρηση του εδάφους των προγόνων μας για πρώτη και μοναδική φορά με την υπογραφή και την ψήφο του λαού μας. Η υπογραφή αυτή δεν θα μπορεί να εφεσιβληθεί σε κανένα διεθνές δικαστήριο. Οι κούφιες ελπίδες που πουλάει το ΑΚΕΛ ότι μετά τη λύση από κοινού με τους Τ/κ τάχα θα διεκδικούσαμε το κατεχόμενο έδαφος των βάσεων εξανεμίζονται.

Τονίζει, καταλήγοντας, ο πρωθυπουργός της ευρωπαϊκής χώρας που εμείς οι… άξεστοι Έλληνες θελήσαμε να διώξουμε από τον τόπο μας:

Δύσκολοι συμβιβασμοί θα απαιτηθούν ούτως ώστε να εξισορροπηθούν τα συμφέροντα και των δύο κοινοτήτων. Αλλά το αποτέλεσμα είναι τεράστιο. Μια ενωμένη διζωνική δικοινοτική ομόσπονδη Κύπρος με πολιτική ισότητα, που θα παραδώσει στους πολίτες της τα πλεονεκτήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης συμβάλλοντας έτσι στη σταθερότητα της γύρω περιοχής. Αυτό δεν θα είναι μόνο μια καινούργια αρχή για τους Κυπρίους. Θα είναι προς όφελος της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα της Διεθνούς Κοινότητας. Όπως είπα και στο Βερολίνο την προηγούμενη εβδομάδα με την ευκαιρία της 20ης επετείου από την πτώση του τείχους του Βερολίνου οι ευκαιρίες στην Ιστορία μπορούν να εξασθενήσουν και να ενδυναμωθούν, αλλά η ιστορία διαχρονικά κατευθύνεται όπως ελπίζουμε και όχι όπως φοβόμαστε. Σήμερα το μήνυμά μου στους Κυπρίους ηγέτες και σε εσάς είναι απλό. Μπορείτε να φτιάξετε ιστορία. Μείνετε ενωμένοι και έχετε κουράγιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα σας στηρίξει.

Προσέχουμε το λεκτικό. Τις παροτρύνσεις. Τα εύηχα συνθήματα. Το λέει άλλωστε: να κινηθούμε προς την ελπίδα. Τι κι αν στη γωνία μας περιμένουν τα στρατεύματα κατοχής! Αυτό είναι και προς το συμφέρον της Αγγλίας. Τι περιμένουμε λοιπόν;

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΕΙΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΜΑΣ ΔΑΙΜΟΝΑΣ.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Κυπριακό Indymedia’
«Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι»
21 Νοεμβρίου 2009
Σόλων Αντάρτης

«Είχα την ευκαιρία την περασμένη εβδoμάδα να συζητήσω για τις πρόσφατες εξελίξεις των διαπραγματεύσεων με τον καλό μου φίλο Δημήτρη Χριστόφια…»

(από άρθρο του Βρεττανού πρωθυπουργού Gordon Brown αποκλειστικά στη «Χαραυγή»)

Από την «Καθημερινή» [20/11/2009]:

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτον Μπράουν εξέφρασε την πεποίθηση ότι με ευελιξία και συμβιβασμό, είναι δυνατό να επιτευχθεί συμφωνία στο Κυπριακό μέχρι τον ερχόμενο χρόνο, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν.

Σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην Κυπριακή εφημερίδα «Χαραυγή», ο κ. Μπράουν αναγνωρίζει ότι για να βρεθεί λύση, χρειάζονται «δύσκολοι συμβιβασμοί για εξισορρόπηση των συμφερόντων των δύο κοινοτήτων», αλλά προσθέτει ότι το αποτέλεσμα θα είναι τεράστιο.

«Μια ενωμένη, διζωνική, δικοινοτική, ομόσπονδη Κύπρος με πολιτική ισότητα, θα παραδώσει στους πολίτες της τα πλεονεκτήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμβάλλοντας έτσι στη σταθερότητα της γύρω περιοχής. Αυτό δεν θα είναι μόνο μια καινούργια αρχή για τους Κυπρίους. Θα είναι προς όφελος της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα της Διεθνούς Κοινότητας», σημείωσε ο Γκόρτον Μπραουν.

Αφού κάνει αναφορά στις συνομιλίες που είχε την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο με τον Κύπριο πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, επισημαίνει ότι αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για την Κύπρο και το λαό της.

«Αυτή τη χρονική περίοδο υπάρχει η άνευ προηγουμένου ευκαιρία να τερματιστεί η επί 35 χρόνια διαίρεση του νησιού. Οι δύο Κύπριοι ηγέτες έχουν δείξει τεράστιο κουράγιο και αποφασιστικότητα και μεγάλη πρόοδος έχει γίνει στις συνομιλίες. Έχει καλυφθεί πολύ έδαφος. Η πρόκληση τώρα είναι να μετατραπεί η ευκαιρία σε πραγματικότητα», αναφέρει ο κ. Μπράουν.

Προσθέτει ότι τα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι δύο ηγέτες είναι περίπλοκα και δύσκολα και επισημαίνει ότι η λύση στο Κυπριακό πρόβλημα «πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους».

Εξ άλλου, αναφέρει, ότι ενώ η βρετανική κυβέρνηση δεν θα παρέμβει, υπάρχει δεδομένη η καλή θέληση εντός της Διεθνούς Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης, ούτως ώστε «ως αποτέλεσμα των συνομιλιών να επανενωθεί το νησί με επιτυχία και να γράψουμε ιστορία».

«Δίνω το λόγο μου και στις δύο κοινότητες ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι έτοιμο να υποστηρίξει τις διαδικασίες με όποιο τρόπο μπορεί», τονίζει ο κ. Μπράουν.

Περαιτέρω, ανήγγειλε ότι αυτό το μήνα θα επισκεφτεί την Κύπρο για συνομιλίες, ο Βρετανός υπουργός για την Ευρώπη, Κρις Βράϊαντ.

Καταλήγοντας, ο κ. Μπράουν υποστήριξε ότι «το μήνυμά του προς τους ηγέτες της Κύπρου και το λαό της είναι να προχωρήσουν μπροστά».

«Μπορείτε να φτιάξετε ιστορία. Μείνετε ενωμένοι και έχετε κουράγιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα σας στηρίξει», αναφέρει ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Ο Βρεττανός πρωθυπουργός σε επιστολή του προς τους Κύπριους ηγέτες και τον Κυπριακό λαό επέλεξε την εφημερίδα του υποτιθέμενου επαναστατικού σοσιαλισμού και του καλού του φίλου «Χαραυγή».

Δε γνωρίζω αν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία τωn τελευταίων δύο αιώνων. Ο ηγέτης μιας από τις πιο αποτρόπαιες συμπραξίες Κεφαλαίου και Ιμπεριαλισμού να απευθύνεται σε έναν υπόδουλο λαό ο οποίος ακόμη υποφέρει από την αποικιοκρατία, μέσω της υποτιθέμενης αριστερής εφημερίδας. Σε ένα διάγγελμά του για τον Κυπριακό λαό ο ηγέτης του Βρεττανικού Imperium επέλεξε συνειδητά και ανερυθρίαστα την αποκλειστική χρήση του μέσου που υποτίθεται προάγει τον επαναστατικό σοσιαλισμό και τον αγώνα ενάντια στον Ιμπεριαλισμό. Η δε εφημερίδα φιλοξένησε τη φωνή του Κεφαλαίου και του Ιμπεριαλισμού προβάλλοντάς την χωρίς κανένα απολύτως σχόλιο! Ωρα για την εμετοθεραπεία μου!

Ο καλός φίλος του Δημήτρη Χριστόφια σε ένα γράμα προς όλους μας δε χρησιμοποιεί ούτε μια φορά τη λέξη Κατοχή, ενώ εξισώνει τον πρόεδρο της κουτσουρεμένης Δημοκρατίας μας με τον ομόλογό του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Προσφέρει επίσης (ω της μεγαλοσύνης του το μέγα έλεος…) το μισό έδαφος των Βάσεων ως δώρο για το νέο συνεταιρισμό του νέου παραμορφώματος που θα προκύψει. Στηρίζει επίσης την εκτρωματική λύση του διζωνικού διαχωρισμού του νησιού μας με βάση τον εθνοφυλετισμό και το ρατσισμό.

Αρχίζει δε με τον τίτλο «Η λύση στο Κυπριακό πρέπει και θα είναι Κυπριακή».

Φαίνεται πως ο διαφαινόμενος συνασπισμός των Ελλήνων της Κύπρου ενάντια στην προδοτική πολιτική του προέδρου και των έξωθεν συμβούλων του έχει αναγκάσει τους πάντες σε σπασμωδικές κινήσεις. Η αγάπη του λαού μας για τον τόπο του και τον πολιτισμό του και η αντίληψη όλων των κέντρων εξουσίας ότι δεν περνά ο σχεδιασμός τους για το διαχωρισμό του τόπου μας σε δύο ζώνες βασισμένες στο ρατσισμό και το άπατρχαϊντ και στη γενοκτονία των εθνικά Ελλήνων τους οδηγεί ολοένα και σε πιο ακραίες
πράξεις. Βεβαίως μέσα από αυτή τη διαδικασία οι μάσκες πέφτουν και τα σχέδια και οι σχέσεις τους αποκαλύπτονται.

Αξίζει να θυμηθούμε τι εκπροσωπεί ο καλός φίλος του Δημήτρη Χριστόφια. Η Βρεττανική αποικιοκρατία είναι βουτηγμένη εδώ και διακόσια χρόνια μέσα στο αίμα εκτατοντάδων λαών και εκατόμβων θυμάτων της πολιτικής της.

Ο τόπος μας γνωρίζει από πρώτο χέρι την πολιτική της της διά της αγχόνης εκτελέσεως των αγωνιστών της ελευθερίας.

Ο διαχωρισμός του νησιού μας είναι άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής της. Οι βάσεις της στο νησί μας χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή ως το ορμητήριο για τις σφαγές που συνεχίζονται στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Το 10% του εδάφους της Δημοκρατίας μας είναι μέχρι σήμερα υπό Βρεττανική κατοχή.

Ο καλός φίλος του προέδρου αυτά εκπροσωπεί. Έχει δε και το θράσος να μας πει ότι θα μας επιστρέψει το μισό έδαφος των υπό κατοχή βάσεων του θανάτου. Θα μας δώσει ως δώρο μέρος αυτών που μας έχει κλέψει η πολιτική της αυτοκρατορίας που αντιπροσωπεύει!

Πάντως του οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ. Μέσα από το γράμμα του ξεγύμνωσε την πολιτική του προέδρου μας αποκαλύπτοντας πεντακάθαρα και χωρίς καμιά αμφιβολία με ποιους πορεύεται ο ψευδοκομμουνιστής μας πρόεδρος και με ποιους συναγλείφεται η ψευδοομμουνιστική μας ηγεσία και τα Μέσα Ενημέρωσής της.

Η πρωκτολειχία ως εξωτερική μας πολιτική έχει αποκαλυφθεί στο μέγιστο βαθμό!

Αυτή τη στιγμή είναι διάφανο σε όλους μας το μέγεθος της υποταγής της πολιτικής του προέδρου μας στο διεθνές Κεφάλαιο και τον αιματοβαμμένο Ιμπεριαλισμό. Ξεκάθαρα φαίνεται ποιοι τον καθοδηγούν και ποιων τα λόγια και τα επιχειρήματα αναπαράγει. Ο πρόεδρός μας άγεται και φέρεται ως πιόνι στη σκακιέρα των μεγάλων συμφερόντων προσπαθώντας κι αυτός να πιπιλίσει όπως και οι αισχροί μέντορές του την Κυπριακή λύση αποποινικοποιώντας την Κατοχή και την γενοκτονία εις βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου. Οι φίλοι του φωτογραφίζουν ποιος είναι και τι σχεδιάζουν μαζί!

Πλανώνται οικτρά!

Ο πρόεδρος και το ψευδοκομμουνιστικό του επιτελείο μαζί με τους ιμπεριαλιστές φίλους του θα μας βρει μπροστά του. Eμείς μάθαμε από τη μήτρα της μάνας μας να μετρούμε τη φιλία και την αγάπη για τον τόπο μας διαφορετικά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Γκόρντον Μπράουν, Χριστόφιας και… ΔηΚο!»
22 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Σ Τ Ο «παρά πέντε», λοιπόν: Δέκα ημέρες πριν από τον Δεκέμβρη της κρίσιμης αξιολόγησης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Κι ενώ από πολλού αναμενόταν, με ποια «κίνηση-έκπληξη» η Άγκυρα θα ξελάσπωνε από τα βαρίδια της στο Κυπριακό και ποια… επικοινωνιακή «προσφορά Αμμοχώστου» ίσως θα σκαρφιζόταν για να ξεδοντιάσει στις Βρυξέλλες την παραζαλισμένη Λευκωσία, ιδού ο «προστάτης άγιος» του Αττίλα που αναλαμβάνει συντονισμένη δράση. Και μάλιστα στο ανώτατο δυνατό επίπεδο: Ο ίδιος ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Γκόρντον Μπράουν, αυτοπροσώπως. Με άρθρο του, για πρώτη φορά στα 83 χρόνια της ιστορίας του ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, 1926-2009, στην εφημερίδα του νυν κυβερνώντος, αντι-ιμπεριαλιστικού και αντι-αποικιοκρατικού κόμματος. Για την πλήρη απαλλαγή και αθώωση της Τουρκίας – Κατακτητή. Με τα εύσημα, μάλιστα, του «καλού φίλου», που του προσέδωσε ο ΑΚΕΛιστής, «ομόλογος στις συνομιλίες του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ», κ. Δημήτρης Χριστόφιας, για τον οποίο δεν το γύριζε η γραπτή γλώσσα του πρωθυπουργού της Χερ Μάτζεστι να τον αποκαλέσει «Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας». Της τελευταίας, επίσης ανύπαρκτης, στο πρωθυπουργικό άρθρο, που πανηγυρικά πρόβαλε από την 1η της σελίδα, ως κύρια είδηση, η εφημερίδα του 83χρονου ΚΚΚ-ΑΚΕΛ!

Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Η Σ , Ε.Ε., αξιολόγηση Τουρκίας, κυπριακές υποχρεώσεις της Άγκυρας, δήθεν «κυρώσεις» και τάχα «δεν θα περάσει αλώβητη» και πλήθος άλλες αβολίδωτες γλωσσοδιάρροιες. Παναΰρκα με τον νουν μας και, ως συνήθως οκνηροί τω πνεύματι, λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο. Ιδού ο από πάντα και αδιαπτώτως «από μηχανής θεός» της Τουρκίας, εντός και εκτός Ε.Ε. Το ΕΝΑ, αρραγές και ομοούσιο και σε επάλληλες επιχειρήσεις ανέκαθεν συντονιζόμενο, κατά της Κύπρου, ΜΕΤΩΠΟ Βρετανίας-Αττίλα. Εξυπηρετούμενο τα μάλα, επί δεκαετίες, από τους ημεδαπούς πανσόφους ηγέτας, που εξόρκιζαν μην ανοίξουμε δεύτερο μέτωπο με τον «κακό δαίμονα» την Αγγλία. Ο πρωθυπουργός της οποίας, κ. Μπράουν, «δεν είναι τυχαίο που μιλά για τον φίλο του τον Δημήτρη Χριστόφια, έχει κτιστεί μια φιλία», καθώς είπε ο ΑΚΕΛιστής Πρόεδρος, χαιρετίζοντας το άρθρο τού Βρετανού πρωθυπουργού στην εφημερίδα του 83χρονου κόμματός του!

Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Η Σ , λοιπόν και η Αγγλία αναλαμβάνει τα ινία. Οπότε, εκ παραδόσεως αναμενόμενο να τεθεί ξανά σε λειτουργία και η κλασική «βρεττανιά» του «Διαίρει και Βασίλευε». Προς απόκρουση και καταστολή τυχόν λαϊκών – πολιτικών εν Κύπρω αντιδράσεων. Στον κρίσιμο χώρο του ΔηΚο, τη δουλειά ανέλαβαν ήδη να την διεκπεραιώσουν ακόμα και με απειλές διαγραφής την πλειονότητας της ηγεσίας…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Γκόρντον Μπράουν, Χριστόφιας και… ΔηΚο!»
24 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Α ενδιαφέρον από πολιτικής πλευράς, πάντοτε «στη βάση αρχών» βεβαίως, είναι το γεγονός ότι: ΟΥΔΕΙΣ στην κυβερνώσα «Χαραυγή» ενοχλήθηκε, από το περιεχόμενο του άρθρου, που 1η φορά στην 53χρονη ιστορία της εφημερίδας του 83χρονου ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, τής απέστειλε Βρετανός πρωθυπουργός, ο κ. Γκ. Μπράουν και, σχεδόν πανηγυρίζουσα η «Χ», το δημοσίευσε ως κύρια είδηση την παρελθούσα Παρασκευή 20 τρ. Ουδείς ενοχλήθηκε που ο κ. Μπράουν, στο άρθρο του, απέφυγε να ονομάσει τον κ. Χριστόφια «Πρόεδρο», απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στην ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία, απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στην 35χρονη τουρκική κατοχή, απέφυγε οτιδήποτε θα μπορούσε να δυσαρεστήσει την Τουρκία ή να… «στηλιτεύσει την αδιαλλαξία της» ή να ΜΗΝ τη διευκολύνει για τον Δεκέμβρη στην ΕΕ…

Κ Α Τ Α Β Ρ Ε Ξ Α Ν όμως τις περισκελίδες τους από χαρά, διότι ο Βρετανός Πρωθυπουργός επιδαψίλευσε στον κ. Χριστόφια τον τίτλο του «καλού του φίλου»! Και τον προσδιόρισε ως «ομόλογο του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις συνομιλίες»! Ουδείς περί τούτου ενοχλήθηκε! Όπως δεν ενοχλήθηκαν και από το γεγονός ότι: Εννέα μόλις μέρες μετά που, στο πρωθυπουργικό γραφείο της οδού Ντάουνινγκ, αρ.10, ο κ. Χριστόφιας είχε πει πως «με λύπη ενημέρωσε τον πρωθυπουργό ότι ουδεμία πρόοδος έχει σημειωθεί στον τομέα των περιουσιών, της ασφάλειας, του εδαφικού και του θέματος των εποίκων», το άρθρο του Βρετανού πρωθυπουργού στη «Χαραυγή», αφήνει… σύξυλο τον «καλό του φίλο» και διακηρύττει ότι, «οι δύο Κύπριοι ηγέτες έχουν δείξει τεράστιο κουράγιο και αποφασιστικότητα και ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟΣ έχει γίνει στις συνομιλίες» («Χ» 20.11.09).

Κ Α Τ Α Β Ρ Ε Ξ Α Ν , ωσαύτως, τις περισκελίδες τους από ενθουσιασμό, επειδή ο Βρετανός Πρωθυπουργός έγραψε ότι η λύση «πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους». Αλλ’ όμως το είδος της λύσης που ήδη προδιαγράφουν οι μέχρι τούδε, άνευ ανταλλάγματος, «γενναίες προσφορές» προς τους Τούρκους, δηλαδή, (α) ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς» (β) η τουρκική εκ περιτροπής προεδρία (γ) η «σταθμισμένη» εξουδετέρωση του ελληνικού 82% από το τουρκικό 18% και (δ) η νομιμοποίηση 50 χιλιάδων εποίκων, ΔΕΝ συνιστά κυπριακή, αλλά «τουρκίζουσα» (της Άγκυρας), κατά το μάλλον ή ήττον, λύση: Επιβολή πάγιων τουρκικών επιδιώξεων στο περιεχόμενο της λύσης. Πόσο, ΜΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ προδιαγράφεται μια τέτοια λύση, τεκμαίρεται σ’ ένα βαθμό και από το γεγονός ότι, δεδηλωμένα την αποκρούουν και τα συγκυβερνώντα κόμματα, ΔηΚο και ΕΔΕΚ, όπως και σημαντικό μέρος της ηγεσίας του ΔηΣυ. Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι, η «Χ» έγραψε ψευδώς ότι το άρθρο του ο κ. Μπράουν το έστειλε «αποκλειστικά στη ΧΑΡΑΥΓΗ», ενώ είχε σταλεί ταυτόχρονα και στην… τουρκική «Τοπλούμ Ποστασί»!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ο «καλός άνθρωπος» από τη Βρετανία, που θέλει να μας βοηθήσει…»
22 Νοεμβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ τίποτε δεν είναι τυχαίο. Τυχαίοι πολιτικοί ή και μοιραίοι υπάρχουν πολλοί. Τυχαία γεγονότα στην πολιτική, σπάνια συμβαίνουν. Και όταν κάποιος έχει να κάνει με την πονηράν Αλβιώνα, τίποτε απολύτως δεν συμβαίνει τυχαία. Έτσι, το άρθρο που ο πρωθυπουργός της Βρετανίας δημοσίευσε ταυτόχρονα στη «Χαραυγή», προχθές Παρασκευή και στην Ταλατική, τ/κ εφημερίδα του Λονδίνου «Toplum Postasi», δεν δημοσιεύτηκε τυχαία. Η ευθεία παρέμβαση του Γκόρντον Μπράουν στη διαδικασία του Κυπριακού γίνεται 20 περίπου ημέρες πριν από την καθοριστική ημερομηνία αξιολόγησης της Τουρκίας και ενώ αναπτύσσεται ένα πρωτοφανές πολιτικο-διπλωματικό παρασκήνιο και προσκήνιο, με έναν εμφανέστατο στόχο: Πώς η Τουρκία θα περάσει αλώβητη την αξιολόγηση και δεν θα υποστεί κυρώσεις για την αλαζονική άρνησή της να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις, που έχει αναλάβει έναντι της ΕΕ, στο πλαίσιο της ενταξιακής της πορείας και, φυσικά, έναντι και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, κληθείς να σχολιάσει το άρθρο του Βρετανού Πρωθυπουργού και εάν θα πρέπει να αναμένουμε κάποια πρωτοβουλία από το Λονδίνο στο Κυπριακό, εκτίμησε θετικά το ενδιαφέρον «αυτού του συγκεκριμένου Βρετανού Πρωθυπουργού» στις προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος. «Ο άνθρωπος θέλει να βοηθήσει χωρίς να παρεμβαίνει στις συνομιλίες». Έχει δημιουργήσει, είπε, μια πολύ καλή σχέση με τον Γκόρντον Μπράουν και «δεν είναι τυχαίο που μιλά για τον φίλο του Δημήτρη Χριστόφια. Έχει χτιστεί μια φιλία». Τόνισε δε ότι ισχύει απόλυτα το Πρωτόκολλο Συνεργασίας, που έχουν υπογράψει οι δύο πέρυσι και όποιος θέλει -πρόσθεσε- μπορεί να προστρέξει σε αυτό για να δει τι περιέχει. Γιατί ο Βρετανός Πρωθυπουργός ενδιαφέρεται για το Κυπριακό, ειδικά αυτήν τη χρονική στιγμή;
Είναι γνωστό ότι Βρετανία και Σουηδία είναι οι μπροστάρηδες στην ΕΕ για να περάσει η κατοχική χώρα αλώβητη την αξιολόγηση και ταυτόχρονα να πιεστεί η ελληνική πλευρά να μην αξιώσει κυρώσεις. Πέρα από αχώνευτες διπλωματικές γαλιφιές, για να καλοπιάσει «τον καλό του φίλο Δημήτρη Χριστόφια», όποιος μελετήσει προσεκτικά το άρθρο του Βρετανού Πρωθυπουργού, θα διαπιστώσει τα εξής: Πρώτον, ο Μπράουν εμφανώς ψεύδεται και παραπλανά στο θέμα προόδου στις συνομιλίες. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας στις 11 τρέχοντος, μετά από συνάντηση με τον Μπράουν στη 10 Ντάουνιγκ Στριτ, δήλωσε τη μεγάλη απογοήτευσή του για την έλλειψη προόδου στα καίρια ζητήματα και για την υπαναχώρηση των Τούρκων. Πώς συμβαίνει, συνεπώς, σε διάστημα 9 μόλις ημερών να παρατηρηθεί «μεγάλη πρόοδος» στις συνομιλίες, όπως ισχυρίζεται ο Βρετανός Πρωθυπουργός; Κάποιος μας περιπαίζει χοντρά! Δεύτερον, ο Μπράουν παρεμβαίνει αδίστακτα και καθορίζει εκ προοιμίου την κατάληξη των συνομιλιών.

Ας προσεχθεί η φρασεολογία που χρησιμοποιεί: «Η λύση στο κυπριακό πρόβλημα πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους». Δηλαδή, η Βρετανία αποφάσισε και διέταξε ότι η λύση «πρέπει και θα είναι κυπριακή». Δηλαδή, να ξεχάσουμε αρχές και αξίες επί των οποίων στηρίζεται η ΕΕ και στην οποία ανήκουμε. Τρίτον, σε αυτήν τη φράση συμπυκνώνεται η αποθέωση της αποενοχοποίησης και του πολιτικού εξαγνισμού της Τουρκίας. Ουδαμόθεν του άρθρου του Μπράουν γίνεται έστω και απλή αναφορά στην Τουρκία, πόσω μάλλον για τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εάν εδώ να μην έγινε εισβολή, να μη συνεχίζεται η κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους και η Τουρκία να μη φέρει ασήκωτες ευθύνες για όσα εγκλήματα διέπραξε σε βάρος του κυπριακού λαού. Τέταρτον, ο Μπράουν εναποθέτει στους ώμους των Χριστόφια-Ταλάτ την αποκλειστική ευθύνη για επίτευξη λύσης «μέχρι τον ερχόμενο χρόνο» (όπως ακριβώς επιμένουν οι Ερντογάν, Γκιουλ, Νταβούτογλου και Μπαγίς), και τους καλεί να επιδείξουν «ευελιξία και συμβιβασμό». Αλλ’ είναι επίσημη θέση της πλευράς μας ότι δεν μπορεί να επιδείξει άλλη ευελιξία και να προβεί σε άλλους συμβιβασμούς, ιδιαίτερα μετά τις μονομερείς και γενναιόδωρες προτάσεις Χριστόφια, στις οποίες οι Τούρκοι δεν ανταποκρίθηκαν καν. Πέμπτον, ο Μπράουν καθυβρίζει και προσβάλλει ξανά τους Κυπρίους, όταν γράφει ότι «προσφέρει σχεδόν το μισό έδαφος των κυρίαρχων βάσεων» και θέτει «αυτή την προσφορά στο τραπέζι».

Τι μεγαλοθυμία! Τι ευγενής και αβρή πράξη! Τι αγαθοεργία! Η συμπεριφορά του Μπράουν είναι πραγματικά προσβλητική για όλους τους Κυπρίους. Το έδαφος των βάσεων είναι κυπριακό, και τώρα και ευρωπαϊκό. Ανήκει στον κυπριακό λαό. Οι Βρετανοί δεν το κληρονόμησαν από τους παππούδες τους ούτε τους το κοτσιάνιασαν οι Κύπριοι. Το άρπαξαν διά των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου. Συνεπώς, δεν… προσφέρουν μέρος των βάσεων, οφείλουν να επιστρέψουν όλο το έδαφος και να ξεκουμπιστούν. Αυτά είχε διασαλπίσει (19/4/2007), εκ μέρους όλων των κομμάτων, ο Δ. Χριστόφιας, ως Πρόεδρος της Βουλής, μετά από έγκριση ομόφωνου ψηφίσματος για τις βάσεις. Έκτον, ο Μπράουν «δίνει το λόγο του και στις δύο κοινότητες» ότι η Βρετανία είναι έτοιμη «να υποστηρίξει τις διαδικασίες (λύσης) με όποιο τρόπο μπορεί». Τι αξία έχει ο λόγος ενός Πρωθυπουργού μιας χώρας που δεν σταμάτησε ποτέ να βυσσοδομεί κατά της Κύπρου.

Αλλ’ έστω. Η Βρετανία μπορεί πολλά! Ας πράξει ένα μόνο: Αντί να συνεργεί αδίστακτα για να αποενοχοποιηθεί η κατοχική Τουρκία, ας της υποδείξει με αποφασιστικότητα, πρώτον, να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεύτερον, να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή να καταργήσει και να εξαφανίσει το ψευδοκράτος, αποσύροντας τον Αττίλα και τους εποίκους. Και, τρίτον, να εφαρμόσει, ως υποχρεούται, το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Άγκυρας. Γιατί η Βρετανία δεν πράττει τα αυτονόητα; Ο Μπράουν να καταλάβει μιαν απλή αλήθεια: Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν είναι πια αποικιακό υποζύγιο της Βρετανίας. Η Κύπρος είναι ισότιμο, με τη χώρα του, μέλος της ΕΕ και, συνεπώς, απαιτεί τον ανάλογο σεβασμό. Δεν γνωρίζουμε μέχρι ποιου ασφυκτικού βαθμού οι Βρετανοί ελέγχουν την πολιτική Χριστόφια. Όμως, ο λόγος του είναι εκείνος ενός δαίμονα, κατά τη γνωστή προεδρική ρήση. Δεν είναι δυνατόν, αίφνης να μετατράπηκε σε… άγγελο ελέους, βοήθειας και λύσης. Δεν έπαθαν όλοι παράκρουση και αμνησία σε αυτόν τον τόπο.