jump to navigation

Σύλληψη 120 μελών της Αλ Κάιντα στην Τουρκία 25/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, Μ.Μ.Ε., ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Την σύλληψη 120 μελών της Αλ-Κάιντα στην Τουρκία ανακοίνωσε η τουρκική αστυνομία. Αν οι ισχυρισμοί της είναι ακριβείς, Τούρκοι τρομοκράτες εκπαιδεύτηκαν στο Αφγανιστάν. Αναλογιζόμενοι το κύμα λαθρομεταναστών που έχει κατακλύσει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, οι συνειρμοί είναι προφανείς.

T

‘The Huffington Post’
«120 al-Qaeda Suspects Detained In Turkey»
22 Ιανουαρίου 2010
Suzan Frazer

ANKARA, Turkey – Turkish police launched a nationwide crackdown on suspected militants linked to the al-Qaida terror network on Friday, rounding up 120 people in simultaneous pre-dawn raids, the state-run Anatolia news agency reported.

It was not clear if Friday’s raids in 16 provinces in this NATO member and western ally country would amount to a major blow to homegrown Islamic militants.

Yeni Safak newspaper this week reported that Turkish police had recently seized video recordings of alleged Turkish al-Qaida militants in Taliban camps in Afghanistan, as well as alleged plans for attacks on Turkish soldiers in Kabul and on police in Turkey. It did not cite a source for the report.

Turkey, NATO’s sole Muslim member, took over the rotating command of the NATO peacekeeping operation in Kabul in November and doubled its number of troops to around 1,750. Turkey has also said it is ready to serve as an exit route for U.S. troops’ withdrawal from Iraq.

Friday’s crackdown follows another raid on suspected militants in the cities Ankara and Adana last week in which police rounded up and interrogated some 40 people and reportedly seized documents detailing al-Qaida activities. Twenty-five of them were charged with membership in a terrorist organization while the rest were released.

Those detained Friday’s raids include a faculty member of the Yuzunci Yil University in the eastern city of Van, who is suspected of recruiting students at the campus and other people through the Internet and of sending them to Afghanistan for training, Anatolia reported, citing unnamed police officials. The suspect was identified by his initials M.E.Y. only.

Anatolia said other suspects included some local leaders, university students, and people believed to be spreading al-Qaida propaganda.

Police seized documents, computer hard-disks and a number of arms, it said.
Story continues below

Police would not comment on the arrests Friday but experts said more operations against al-Qaida suspects were likely to follow.

«Each operation against al-Qaida leads to new information and widens the net,» said Nihat Ali Ozcan, a terrorism expert at the Economic Policy Research Institute in Ankara.

Homegrown Islamic militants tied to the al-Qaida carried out suicide bombings in Istanbul, killing 58 people in 2003. The targets were the British consulate, a British bank and two synagogues. In 2008, an attack blamed on al-Qaida-affiliated militants outside the U.S. Consulate in Istanbul left three assailants and three policemen dead.

Turkish authorities have said dozens of Islamic militants have received training in Afghanistan.

However, Al-Qaida’s austere and violent interpretation of Islam receives little public backing in Turkey.

Several other radical Islamic groups are active in Turkey, a predominantly Muslim but officially secular country.

In June, Turkey’s court of appeals upheld life sentences for six militants accused in the 2003 deadly bombings, including Syrian Loa’i Mohammad Haj Bakr al-Saqa, who was charged with masterminding the bombings. The court sentenced 33 others to between three years nine months and 18 years. It acquitted 15 of the suspects, citing a lack of evidence.

Hundreds of other suspected militants are on trial for membership in a terror organization.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘La Repubblica
Turchia, retata della polizia arrestati 120 membri di al Qaeda

22 Ιανουαρίου 2010

ANKARA – Nuovo durissimo colpo della polizia turca contro l’organizzazione terroristica al Qaeda: stamani, in operazioni contemporanee in 16 città del Paese i poliziotti hanno arrestato 120 persone ritenute coinvolte a vario titolo con il gruppo che fa capo a Osama bin Laden. Nell’operazione sono state sequestrate anche armi e munizioni e numerosi documenti. Fra le località in cui sono stati fatti gli arresti vi sono Istanbul, Malatya, Mersin, Sanliurfa e Gaziantep dove fra i cinque fermati sembra vi sia un responsabile del gruppo. Martedì, in un’analoga operazione condotta in varie parti del Paese, la polizia era riuscita a catturare 13 persone tra cui Serdal Erbasi (nome in codice Abu Zer), ritenuto il «cervello» di al Qaida in Turchia.

Μετάφραση Συντακτικής Ομάδας:

ΑΓΚΥΡΑ – Νέο σκληρότατο χτύπημα της τουρκικής αστυνομίας κατά της τρομοκρατικής οργάνωσης αλ Κάιντα: Προχθές, σε παράλληλες επιχειρήσεις σε 16 πόλεις της χώρας οι αστυνομικοί συνέλαβαν 120 πρόσωπα κατηγορούμενα για συμμετοχή σε διαφόρους ρόλους στην ομάδα που είναι αρχηγός ο Οσάμα Μπιν Λάντεν. Στην επιχείρηση κατασχέθηκαν επίσης  όπλα και πυρομαχικά και πολλά αρχεία. Μεταξύ των τοποθεσιών στις οποίες έγιναν οι συλλήψεις είναι η Κωνσταντινούπολη, η Μαλάτεια, η Ανδριανούπολη Αδάνων, η Έδεσσα και η Αντιόχεια Ταυρίς όπου μεταξύ των υπάρχει και ένας υπεύθυνος (σ.σ με την έννοια του αρχηγού) της ομάδας. Την Τρίτη, σε μια ανάλογη επιχείρηση που έγινε σε διάφορα τμήματα της χώρας, η αστυνομία κατάφερε να πιάσει 13 άτομα μεταξύ των οποίων τον Σερντάλ Ερμπασί (κωδικό όνομα Αμπού Ζερ), που πιστεύεται πως είναι ο «νους» της αλ Κάιντα στην Τουρκία.

Advertisements

«Δεν αποχωρούμε από το Αφγανιστάν», ξεκαθαρίζει ο Υπουργός Αμυνας του Ομπάμα 06/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: , ,
comments closed
Αμερικανοί στρατιώτες στο Αφανιστάν [πηγή φωτογραφίας: Associated Press μέσω In.gr]

‘In.gr’
«Εν αναμονή αποφάσεων: Δεν αποχωρούμε από το Αφγανιστάν, ξεκαθαρίζει ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας»
06 Οκτωβρίου 2009

Την έλλειψη στρατευμάτων από το Αφγανιστάν «δείχνει» ο αμερικανός υπουργός Αμυνας, Ρόμπερτ Γκέιτς, ως την βασική αιτία της «αναγέννησης» των Ταλιμπάν, ξεκαθαρίζοντας ότι τα αμερικανικά στρατεύματα δεν πρόκειται να αποχωρήσουν από την περιοχή.

«Δεν θα αφήσουμε το Αφγανιστάν. Αυτή η συζήτηση θα γίνει αργότερα και ο πρόεδρος έχει να πάρει μερικές σημαντικές αποφάσεις», τόνισε σε συνέντευξή του στο CNN.

Ο Μπαράκ Ομπάμα θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με καίριες αποφάσεις, μετά την έκθεση που κατέθεσε ο Αμερικανός ανώτατος διοικητής στο Αφγανιστάν, Στάνλέϊ ΜακΚρίσταν στον υπουργό Αμυνας, στην οποία επισημαίνει τον κίνδυνο της αποτυχίας των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν, εάν δεν αυξηθεί ο αριθμός των στρατευμάτων.

Στην έκθεσή του, ο Μακρίσταλ περιγράφει με λεπτομέρειες την αυξανόμενη δράση των Ταλιμπάν, καθώς και τη μεγάλη διαφθορά της αφγανικής κυβέρνησης.

Ο Αμερικανός στρατηγός επαναλαμβάνει πως αν δεν αυξηθούν τα στρατεύματα στο Αφγανιστάν και αν δεν αναθεωρηθεί η στρατηγική κατά των Ταλιμπάν, ο οκταετής πόλεμος στη χώρα θα χαθεί.

Ο κ. Γκέιτς επεσήμανε ακόμη ότι μια νίκη των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν θα επιτρέψει στην Αλ Κάιντα να κερδίσει έδαφος, αλλά κυρίως να αυξήσει την εξουσία της.

Για τον Γκέιτς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν η Ταλιμπάν πάρουν τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων του Αφγανιστάν, αυτό θα σημαίνει ότι «η Αλ Κάιντα θα έχει περισσότερο χώρο για να ενισχυθεί».

Ο αμερικανός υπουργός τόνισε πως η αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν και την περιοχή θα έχει ουσιαστική σημασία για την Αλ Κάιντα και την ιδεολογία της.

Τα σύνορα Πακιστάν-Αφγανιστάν είναι «το σύγχρονο επίκεντρο του τζιχάντ», υπογράμμισε ο Γκέιτς.

«Είναι εκεί που οι μουτζαχεντίν νίκησαν μια άλλη υπερδύναμη» την πρώην Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του ’80 υπενθύμισε ο Γκέιτς και πρόσθεσε πως οι ηγέτες της Αλ Κάιντα πιστεύουν «ότι μπορούν να νικήσουν μια δεύτερη υπερδύναμη».

«Ο Μπράουν αρνήθηκε ενίσχυση δυνάμεων»

Εν τω μεταξύ, ο στρατηγός Σερ Ρίτσαρντ Ντάνατ, επικεφαλής του βρετανικού στρατού, δήλωσε ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν αρνήθηκε να εγκρίνει μια σημαντική ενίσχυση των δυνάμεων στο Αφγανιστάν, παρά τις παραινέσεις του στρατού.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The Sun δήλωσε ότι έπρεπε «να παλεύει» με τους υπουργούς για να λαμβάνει αυτά που ζητούσε. Ο στρατηγός παραιτήθηκε τον Αύγουστο από το αξίωμά του, έχοντας συχνά διαφωνήσει με την κυβέρνηση για έλλειψη εξοπλισμού, χαμηλούς μισθούς και κακές συνθήκες για τους στρατιώτες.

Η Ντάουνινγκ Στριτ αρνείται ότι είπε «όχι» σε μια αύξηση 2.000 στρατιωτών στο Αφγανιστάν.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Wall Street Journal’
«Afghan War Units Begin Two New Efforts»
06 Οκτωβρίου 2009
Yochi J. Dreazen

The Pentagon is establishing two new units devoted to the Afghan war, highlighting the military’s focus on the conflict even as the White House considers scaling back the overall U.S. mission there.

The units — a so-called Afghan Hands program run out of the Pentagon and a new intelligence center within Central Command, which oversees the wars in Iraq and Afghanistan — are designed to help troops deepen their intelligence about the country’s complex political and tribal dynamics.

The Defense Department also is expected to announce that Brig. Gen. John M. Nicholson, one of the military’s top experts on counterinsurgency, will assume the helm of the Pakistan-Afghanistan Coordination Cell, a Pentagon office established earlier this year to improve the military’s performance in Afghanistan.

The moves underline the military’s efforts to remake itself in response to the Afghan war despite the Obama administration’s signals that it is far from committed to the current counterinsurgency approach.

President Barack Obama met with Defense Secretary Robert Gates Monday as part of the ongoing White House review of Afghanistan policy, which is being re-evaluated in light of the country’s flawed presidential elections and the Taliban’s recent gains.

A senior military official acknowledged that the Afghan Hands initiative, the most important of the new efforts, could be modified or scaled back if the White House decides on a new strategy. «None of this is inflexible or set in stone,» the official said.

The strategic review comes amid worsening violence across Afghanistan. At least 16 U.S. troops have already been killed in October, matching the entire American death toll for October 2008. Mr. Gates, speaking to an Army gathering on Monday, said that Afghanistan was on a «worrisome trajectory,» with violence up 60% from last year.

He said the military would implement whatever strategy the administration decides, a comment that came amid indications of tensions between U.S. commanders and civilian White House officials over the way forward in Afghanistan. «Speaking for the Department of Defense, once the commander in chief makes his decisions, we will salute and execute those decisions faithfully and to the best of our ability,» Mr. Gates said to the annual gathering of the Association of the United States Army.

Military and defense officials said in interviews that the new Afghanistan units reflected a belief in the importance of developing cadres of officers who can do repeat tours to the country.

That’s a change from moving officers from assignment to assignment based on overall institutional needs, which means troops can do deployments in Afghanistan and then not look at the conflict again for several years.

The Afghan Hands initiative is meant to immerse dozens of officers from each of the military’s services in Afghanistan for three to five years. Troops selected for the program will do a year in Afghanistan before moving to the Pentagon’s new Afghanistan office or to jobs at Central Command that are focused on the war.

In a classified assessment made public last month, Gen. McChrystal said that military and civilian personnel deployed to Afghanistan needed to «acquire a far better understanding of Afghanistan and its people,» including its dominant languages.

The new intelligence center is meant to provide military and civilian officials in Afghanistan with detailed analysis of the country’s tribal, political and religious dynamics. The center, at Central Command’s Florida headquarters, employs about 150 troops, contractors and civilian officials.

«Φακέλωμα» δημοσιογράφων από το αμερικανικό Πεντάγωνο 11/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in BIG BROTHER, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, Μ.Μ.Ε., ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: hqusareur.army.mil]

‘Καθημερινή’ [με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ]
«»Φακέλωμα» δημοσιογράφων από το αμερικανικό Πεντάγωνο»
27 Αυγούστου 2009

Το Πεντάγωνο προσέλαβε ιδιωτική εταιρία στην οποία ανέθεσε να ερευνά και να αξιολογεί την δουλειά των δημοσιογράφων που ζητούν να «ενσωματωθούν» στις δυνάμεις των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και να προτείνει τρόπους για τον επηρεασμό της κάλυψής τους, αποκαλύπτει το περιοδικό Stars and Stripes.

Το περιοδικό -που χρηματοδοτείται εν μέρει από το Πεντάγωνο αλλά παραμένει ανεξάρτητο- ανέφερε ότι το υπουργείο Άμυνας ανέθεσε με σύμβαση την αξιολόγηση των δημοσιογράφων στο Rendon Group.

Η εταιρία αρχειοθετεί την προηγούμενη δουλειά των δημοσιογράφων, τη χαρακτηρίζει «θετική», «αρνητική» ή «ουδέτερη» και προτείνει τρόπους για τον επηρεασμό τους, σύμφωνα με το περιοδικό.

Ένας φάκελος δημοσιογράφου που είδε συντάκτης του Stars and Stripes αξιολογεί την κάλυψη ως «ουδέτερη προς θετική», ενώ εισηγείται πως τα άρθρα του που είναι «αρνητικά» για το στράτευμα «μπορούν να εξισορροπηθούν» με δηλώσεις από στρατιωτικούς αξιωματούχους.

Ένας άλλος φάκελος χαρακτηρίζει έναν τηλεοπτικό ρεπόρτερ ως κάποιον που διατηρεί «ουδέτερη οπτική», και προτείνει να καθοδηγείται να βλέπει τα «θετικά αποτελέσματα επιτυχημένων επιχειρήσεων», ώστε να υπάρξει «ευνοϊκή κάλυψη».

Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Μπράιαν Γουίτμαν υποστήριξε ότι το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ δεν «προτιμά» δημοσιογράφους που τοποθετούνται πιο ευνοϊκά απέναντί του. «Δεν κάνουμε τίποτα τέτοιο εδώ», δήλωσε.

Την Δευτέρα, όταν είχε δημοσιευτεί ένα πρώτο, λιγότερο λεπτομερειακό κείμενο στην έκδοση του περιοδικού στο Διαδίκτυο, ο Γουίτμαν δήλωσε πως «ο τρόπος με τον οποίο το υπουργείο Άμυνας αξιολογεί οποιοδήποτε άρθρο είναι η ακρίβειά του. [Λέμε πως] είναι καλό άρθρο αν είναι ακριβές. Είναι κακό άρθρο αν είναι ανακριβές. Αυτό είναι το μόνο μέτρο που έχουμε».

Η αποκάλυψη σημειώνεται καθώς η Ουάσινγκτον ανησυχεί διότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν γίνεται όλο και λιγότερο δημοφιλής -κατά πρόσφατη δημοσκόπηση, ποσοστό 51% των Αμερικανών πολιτών κρίνουν ότι δεν αξίζει τον κόπο η συνέχισή του.

Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (IFJ), που εδρεύει στις Βρυξέλλες, καταδίκασε την πρακτική του στρατού των ΗΠΑ, τονίζοντας ότι τέτοιου είδους έλεγχοι «καταρρίπτουν κάθε πρόσχημα περί του ότι ο στρατός θέλει να βοηθά τους δημοσιογράφους να δουλεύουν με ελευθερία».

«Αυτό το φακέλωμα των δημοσιογράφων περιορίζει περαιτέρω την ανεξαρτησία των ΜΜΕ», ανέφερε ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Έινταν Γουάιτ.

Η πρακτική της «ενσωμάτωσης» δημοσιογράφων γενικεύτηκε στην εισβολή στο Ιράκ το 2003. Οι υποστηρικτές της λένε ότι παρέχει αμεσότητα στην μετάδοση των ειδήσεων κι επιτρέπει στους δημοσιογράφους να βρίσκονται κοντά στα πεδία των μαχών. Οι επικριτές της λένε ότι οι «ενσωματωμένοι» δημοσιογράφοι ταυτίζονται με τους στρατιώτες, δεν έχουν καμιά ανεξαρτησία κίνησης, απεμπολούν την ελευθερία της γνώμης τους και της μετάδοσης δυσμενών για το στρατό πληροφοριών -αφού υποχρεώνονται να υπογράφουν συμφωνητικά για το τι μπορούν να μεταδώσουν και τι όχι.

Αμερικανικοί κολοσσοί οπλικών συστημάτων και ενέργειας παρέχουν στήριξη στην Άγκυρα 01/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
[πηγή εικόνας: paratiritirio-tourkias.blogspot.com]

‘Το Παρόν’
«Αμερικανικοί κολοσσοί οπλικών συστημάτων και ενέργειας παρέχουν στήριξη στην Άγκυρα»
28 Ιουνίου 2009
Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Η αρνητική εικόνα της Τουρκίας στο διεθνές στερέωμα έχει ωθήσει την Άγκυρα, εδώ και μερικές δεκαετίες, να εντείνει τις πολιτικές δραστηριότητές της στην πρωτεύουσα της παγκόσμιας υπερδύναμης, με απώτερο στόχο την απόκτηση σημαντικών ερεισμάτων. Οι τουρκικές προσπάθειες φαίνεται να αποδίδουν καρπούς, εάν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι η Τουρκία χαίρει της υποστήριξης ισχυρών αμερικανικών εταιρειών σε ολοένα και πιο σημαντικά ζητήματα.

Πρόσφατα δημοσιεύματα διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων αποκάλυψαν ότι αμερικανικοί κολοσσοί ανέπτυξαν δραστηριότητες λόμπι υπέρ των τουρκικών θέσεων. Η είδηση, που κατά πάσα πιθανότητα δεν προκαλεί καμία εντύπωση στον αναγνώστη που είναι εξοικειωμένος με τα θέματα άμυνας και διπλωματίας, αξίζει να καταγραφεί και να μη διαφύγει της προσοχής του ευρέος αναγνωστικού κοινού, καθώς η ταυτότητα των εταιρειών και η βαρύτητα των θεμάτων με τα οποία σχετίζεται η δραστηριότητά τους είναι εξαιρετικά σοβαρές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, έξι αμερικανικές εταιρείες κολοσσοί παρείχαν σημαντική πολιτική στήριξη στην Άγκυρα το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους. Το ποσό που ξόδεψαν οι εταιρείες αυτές για την άσκηση πίεσης στα αμερικανικά κέντρα εξουσίας για την προώθηση των θέσεών τους συνολικά ανέρχεται, βάσει των δημοσιευμάτων, στα 14 εκατ. δολάρια (Associated Press, 13/6/2009). Ωστόσο, το ακριβές ποσό που δαπανήθηκε ειδικά για την υποστήριξη του τουρκικού λόμπι δεν έγινε γνωστό.

Η ιδιαιτερότητα των εταιρειών αυτών είναι ότι δραστηριοποιούνται στους τομείς των οπλικών συστημάτων και της ενέργειας διεθνώς. Το γεγονός αυτό και μόνο ίσως είναι αρκετό για να κινήσει τις υποψίες του αναγνώστη για τη σοβαρότητα του ζητήματος. Η αποκάλυψη των επωνυμιών των βιομηχανικών κολοσσών, όμως, δίνει μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του πράγματος. Οι έξι εταιρείες, λοιπόν, είναι οι εξής: α) BAE Systems Inc., β) Goodrich Corp., γ) Northrop Grumman Corp., δ) Raytheon Corp., ε) United Technologies Corp. και στ) Chevron.

Στα θέματα όπου εξασκήθηκε πίεση εκ μέρους των εταιρειών συγκαταλέγονται γενικότερα τα ζητήματα που άπτονται των δαπανών του Πενταγώνου, της κλιματικής αλλαγής, της φορολογίας κ.λπ. Στο θέμα, όμως, της υποστήριξης του τουρκικού λόμπι το σκηνικό είναι διαφορετικό. Οι εταιρείες περιέπεσαν, όπως προκύπτει από τα δημοσιεύματα, στο σοβαρό ολίσθημα της φανερής άσκησης πίεσης υπέρ της προώθησης των τουρκικών εθνικών ζητημάτων και ειδικότερα της τουρκικής ιστορικής θεώρησης, όπως φερ’ ειπείν, στο ζήτημα της Αρμενικής Γενοκτονίας!

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την αμερικανική οπλική βιομηχανία, βέβαια, δεν είναι καινούργιες. Η Άγκυρα επιδίωξε να αποκτήσει στενές επαφές με τον συγκεκριμένο κλάδο της αμερικανικής οικονομίας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Τότε ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα λόμπι ικανό να εξουδετερώσει τα υπόλοιπα εθνικά λόμπι (το ελληνικό, το αρμενικό και το εβραϊκό), ούτως ώστε η χώρα να εξέλθει από τη δεινή διεθνή θέση που της είχε επιβληθεί μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως και από το 28ο ετήσιο Συνέδριο Αμερικανοτουρκικών Σχέσεων, που διοργάνωσαν τα τουρκικά σωματεία και κέντρα μελετών στην Ουάσινγκτον στις αρχές του μήνα, η Άγκυρα τελικά έχει αναπτύξει υπέρ το δέον τις σχέσεις της αυτές. Εξάλλου, αρκεί κανείς να ενδιαφερθεί να μάθει την ταυτότητα των χορηγών του συνεδρίου, αν όχι και των μελών του Αμερικανοτουρκικού Συμβουλίου, υπεύθυνου για τη διοργάνωση του συνεδρίου. Θα διαπιστώσει, λοιπόν, ότι τα ονόματα της πλειοψηφίας των εν λόγω έξι εταιρειών -αλλά και άλλων σημαντικότερων- φαντάζουν σε περίοπτη θέση. Ας σημειωθεί ακόμη ότι όλες αυτές οι εταιρείες οπλικών συστημάτων που έτειναν «χείρα βοηθείας» στην Άγκυρα είτε προσδοκούν μερίδιο από το εξοπλιστικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων δολαρίων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων είτε τους έχει ήδη ανατεθεί πρόσφατα η υλοποίηση ενός απ’ αυτά…

Το γεγονός ότι αμερικανικές εταιρείες όπλων και ενέργειας έχουν ταχθεί φανερά υπέρ των τουρκικών θέσεων και έχουν αναλωθεί σε δραστηριότητες λόμπι δίχως να τηρούν τα προσχήματα, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Δίνει, όμως, το στίγμα της κατάστασης που επικρατεί στα κέντρα αποφάσεων στις υπερατλαντικές συμπολιτείες εν όψει των επερχόμενων κρίσιμων αναμετρήσεων στα εθνικά μας θέματα, όπως το Κυπριακό, το Αιγαίο και η Θράκη.

Αμερικανικοί κολοσσοί οπλικών συστημάτων και ενέργειας παρέχουν στήριξη στην Άγκυρα 01/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
[πηγή εικόνας: paratiritirio-tourkias.blogspot.com]

‘Το Παρόν’
«Αμερικανικοί κολοσσοί οπλικών συστημάτων και ενέργειας παρέχουν στήριξη στην Άγκυρα»
28 Ιουνίου 2009
Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Η αρνητική εικόνα της Τουρκίας στο διεθνές στερέωμα έχει ωθήσει την Άγκυρα, εδώ και μερικές δεκαετίες, να εντείνει τις πολιτικές δραστηριότητές της στην πρωτεύουσα της παγκόσμιας υπερδύναμης, με απώτερο στόχο την απόκτηση σημαντικών ερεισμάτων. Οι τουρκικές προσπάθειες φαίνεται να αποδίδουν καρπούς, εάν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι η Τουρκία χαίρει της υποστήριξης ισχυρών αμερικανικών εταιρειών σε ολοένα και πιο σημαντικά ζητήματα.

Πρόσφατα δημοσιεύματα διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων αποκάλυψαν ότι αμερικανικοί κολοσσοί ανέπτυξαν δραστηριότητες λόμπι υπέρ των τουρκικών θέσεων. Η είδηση, που κατά πάσα πιθανότητα δεν προκαλεί καμία εντύπωση στον αναγνώστη που είναι εξοικειωμένος με τα θέματα άμυνας και διπλωματίας, αξίζει να καταγραφεί και να μη διαφύγει της προσοχής του ευρέος αναγνωστικού κοινού, καθώς η ταυτότητα των εταιρειών και η βαρύτητα των θεμάτων με τα οποία σχετίζεται η δραστηριότητά τους είναι εξαιρετικά σοβαρές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, έξι αμερικανικές εταιρείες κολοσσοί παρείχαν σημαντική πολιτική στήριξη στην Άγκυρα το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους. Το ποσό που ξόδεψαν οι εταιρείες αυτές για την άσκηση πίεσης στα αμερικανικά κέντρα εξουσίας για την προώθηση των θέσεών τους συνολικά ανέρχεται, βάσει των δημοσιευμάτων, στα 14 εκατ. δολάρια (Associated Press, 13/6/2009). Ωστόσο, το ακριβές ποσό που δαπανήθηκε ειδικά για την υποστήριξη του τουρκικού λόμπι δεν έγινε γνωστό.

Η ιδιαιτερότητα των εταιρειών αυτών είναι ότι δραστηριοποιούνται στους τομείς των οπλικών συστημάτων και της ενέργειας διεθνώς. Το γεγονός αυτό και μόνο ίσως είναι αρκετό για να κινήσει τις υποψίες του αναγνώστη για τη σοβαρότητα του ζητήματος. Η αποκάλυψη των επωνυμιών των βιομηχανικών κολοσσών, όμως, δίνει μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του πράγματος. Οι έξι εταιρείες, λοιπόν, είναι οι εξής: α) BAE Systems Inc., β) Goodrich Corp., γ) Northrop Grumman Corp., δ) Raytheon Corp., ε) United Technologies Corp. και στ) Chevron.

Στα θέματα όπου εξασκήθηκε πίεση εκ μέρους των εταιρειών συγκαταλέγονται γενικότερα τα ζητήματα που άπτονται των δαπανών του Πενταγώνου, της κλιματικής αλλαγής, της φορολογίας κ.λπ. Στο θέμα, όμως, της υποστήριξης του τουρκικού λόμπι το σκηνικό είναι διαφορετικό. Οι εταιρείες περιέπεσαν, όπως προκύπτει από τα δημοσιεύματα, στο σοβαρό ολίσθημα της φανερής άσκησης πίεσης υπέρ της προώθησης των τουρκικών εθνικών ζητημάτων και ειδικότερα της τουρκικής ιστορικής θεώρησης, όπως φερ’ ειπείν, στο ζήτημα της Αρμενικής Γενοκτονίας!

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την αμερικανική οπλική βιομηχανία, βέβαια, δεν είναι καινούργιες. Η Άγκυρα επιδίωξε να αποκτήσει στενές επαφές με τον συγκεκριμένο κλάδο της αμερικανικής οικονομίας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Τότε ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα λόμπι ικανό να εξουδετερώσει τα υπόλοιπα εθνικά λόμπι (το ελληνικό, το αρμενικό και το εβραϊκό), ούτως ώστε η χώρα να εξέλθει από τη δεινή διεθνή θέση που της είχε επιβληθεί μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως και από το 28ο ετήσιο Συνέδριο Αμερικανοτουρκικών Σχέσεων, που διοργάνωσαν τα τουρκικά σωματεία και κέντρα μελετών στην Ουάσινγκτον στις αρχές του μήνα, η Άγκυρα τελικά έχει αναπτύξει υπέρ το δέον τις σχέσεις της αυτές. Εξάλλου, αρκεί κανείς να ενδιαφερθεί να μάθει την ταυτότητα των χορηγών του συνεδρίου, αν όχι και των μελών του Αμερικανοτουρκικού Συμβουλίου, υπεύθυνου για τη διοργάνωση του συνεδρίου. Θα διαπιστώσει, λοιπόν, ότι τα ονόματα της πλειοψηφίας των εν λόγω έξι εταιρειών -αλλά και άλλων σημαντικότερων- φαντάζουν σε περίοπτη θέση. Ας σημειωθεί ακόμη ότι όλες αυτές οι εταιρείες οπλικών συστημάτων που έτειναν «χείρα βοηθείας» στην Άγκυρα είτε προσδοκούν μερίδιο από το εξοπλιστικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων δολαρίων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων είτε τους έχει ήδη ανατεθεί πρόσφατα η υλοποίηση ενός απ’ αυτά…

Το γεγονός ότι αμερικανικές εταιρείες όπλων και ενέργειας έχουν ταχθεί φανερά υπέρ των τουρκικών θέσεων και έχουν αναλωθεί σε δραστηριότητες λόμπι δίχως να τηρούν τα προσχήματα, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Δίνει, όμως, το στίγμα της κατάστασης που επικρατεί στα κέντρα αποφάσεων στις υπερατλαντικές συμπολιτείες εν όψει των επερχόμενων κρίσιμων αναμετρήσεων στα εθνικά μας θέματα, όπως το Κυπριακό, το Αιγαίο και η Θράκη.

Η Άγκυρα στο πλευρό των Ουιγούρων 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΣΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Ανατολικό Τουρκεστάν [πηγή εικόνας: paratiritirio-tourkias.blogspot.com]

‘Το Παρόν’
«Η Άγκυρα στο πλευρό των Ουιγούρων»
12 Ιουλίου 2009
Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Η συμπεριφορά της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα αποδεικνύει ότι είναι αποφασισμένη να μην αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτη οποιαδήποτε ευκαιρία συμμετοχής στα διεθνή δρώμενα με τη μορφή συμπαράστασης στους ομοφύλους και ομοθρήσκους της, όπου αυτοί κι αν αντιμετωπίζουν προβλήματα ή εγείρουν διεκδικήσεις. Στις ταραχές που ξέσπασαν στην επαρχία Σινγιάνγκ της Κίνας μεταξύ των Κινέζων της φυλής Χαν και των Ουιγούρων, που αποτελούν τη μειοψηφία, η Άγκυρα, έπειτα από σύντομη στάση αναμονής που διατήρησε, δεν άργησε να πάρει θέση.

Τα βίαια επεισόδια, που προκλήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην επαρχία Σινγιάνγκ, η οποία βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Κίνας και καλύπτει έκταση 1,5 εκατ. τετραγωνικών μέτρων, με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του πολιτικού κόσμου της γείτονoς χώρας.

Η πρώτη αντίδραση ήρθε από τον πρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος του Εθνικιστικού Κινήματος (ΜΗΡ) Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που έσπευσε να κατακρίνει την ισλαμική κυβέρνηση για την απραξία της στο θέμα και δήλωσε ότι το ζήτημα των Ουιγούρων δεν είναι μόνο εσωτερικό θέμα της Κίνας, όπως θα ήθελε να λέει το Πεκίνο. Ο Μπαχτσελί βρήκε, έτσι, την ευκαιρία να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης προς την Κεντρική Ασία, χώρο που συνδέεται αναπόσπαστα με την ιδεολογία του κόμματός του, αλλά και να πιέσει την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό να υιοθετήσει παρόμοια στάση με εκείνη που τήρησε στο Νταβός έναντι των Ισραηλινών τον περασμένο Ιανουάριο.

Υπό την πίεση των διαδηλώσεων, που οργανώθηκαν κυρίως από τους «γκρίζους λύκους», στα μεγάλα αστικά κέντρα για να «αναγκάσουν» την Άγκυρα να παρέμβει υπέρ των Ουιγούρων, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν άργησε να καλέσει τον κινέζο επιτετραμμένο για ενημέρωση. Ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, καταδίκασε τα αιματηρά επεισόδια και ζήτησε τη λήψη κατάλληλων μέτρων από τις κινεζικές αρχές ώστε να τερματιστεί η βία. Δήλωσε ακόμη ότι το ενδιαφέρον της Άγκυρας για την τύχη των Ουιγούρων είναι πραγματικό.

Από τη μεριά του ο ισλαμιστής πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την επιθυμία να επικρατήσει η κοινή λογική και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της αιματοχυσίας. Δικαιολογώντας τις ανησυχίες των πολιτών του για τους «αδερφούς» Ουιγούρους, σε μια κίνηση μάλλον εντυπωσιασμού, αποκάλυψε ακόμη την πρόθεση της κυβέρνησής του να καταβάλει τις απαραίτητες προσπάθειες να τεθεί το θέμα προς συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο συμμετέχει η Τουρκία ως μη μόνιμο μέλος την περίοδο 2009-2010, αλλά και στην Ισλαμική Διάσκεψη όπου τη θέση του γενικού γραμματέα κατέχει τούρκος ακαδημαϊκός. Είναι σημαντικό, όμως, να εξετάσουμε σε τι οφείλεται το ενδιαφέρον που δείχνουν οι Τούρκοι για τα τεκταινόμενα στην κινεζική επαρχία.

Πέρα από την αυτονόητη επιθυμία της ισλαμικής κυβέρνησης να αναπτύξει εμπορικές δραστηριότητες με την περιοχή, που είναι πλούσια σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων, η προσοχή που επιδεικνύει η Άγκυρα προς τη Σινγιάνγκ προκύπτει κατά κύριο λόγο από τους ιστορικούς δεσμούς με αυτήν την περιοχή. Ως γνωστόν, οι Τούρκοι κατάγονται από την Κεντρική Ασία. Παρατηρήθηκε, λοιπόν, το εξής παράδοξο κατά την πρόσφατη ιστορία. Το κεμαλικό καθεστώς, στην προσπάθειά του να εδραιώσει την εξουσία του, πρόβαλλε τον εθνικό μύθο με τέτοιον τρόπο ώστε να σβήσει τα ίχνη της πολυεθνικής οθωμανικής αυτοκρατορίας από τη μνήμη και τη συνείδηση του λαού. Ο «ιδρυτικός μύθος» -από τον οποίο αντλεί την ονομασία της και η παρακρατική οργάνωση Εργκένεκον- της Τουρκικής Δημοκρατίας, θέλει τους Τούρκους να αντλούν τις ρίζες τους από το Τουρκεστάν (ο χώρος όπου δεσπόζουν σήμερα οι τουρκικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας), το οποίο εγκατέλειψαν υπό την πίεση των Κινέζων πριν από αιώνες. Περνώντας από δύσβατες οροσειρές, υπό την καθοδήγηση ενός γκρίζου λύκου, κατευθύνθηκαν δυτικά, προς την Κασπία… Τον μύθο αυτόν καλλιέργησε, από τον Mεσοπόλεμο κιόλας, η τουρκική ακροδεξιά που τελούσε άλλοτε στην παρανομία και άλλοτε στο περιθώριο της πολιτικής ζωής – σήμερα εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο από το ΜΗΡ.

Οι κινήσεις της ισλαμικής κυβέρνησης ΑΚΡ, όμως, έρχονται να διαταράξουν τους στενούς δεσμούς φιλίας με το κινεζικό καθεστώς, που αναπτύσσονται διακριτικά επί δεκαετίες. Να υπενθυμίσουμε ότι η κυβέρνηση συνασπισμού του Μεσούτ Γιλμάζ είχε εκδώσει μυστική πρωθυπουργική εγκύκλιο το 1998, βάσει της οποίας απαγορευόταν η δημόσια ανάρτηση της σημαίας των Ουιγούρων -πρόκειται για τους τουρκογενείς του Ανατολικού Τουρκιστάν, που περιήλθε οριστικά στην κινεζική κυριαρχία τη δεκαετία 1930- εντός της Τουρκίας, καθώς και η συμμετοχή κρατικών λειτουργών και παραγόντων σε εκδηλώσεις των εξόριστων οργανώσεων και συνδέσμων των Ουιγούρων.

Η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ ακολούθησε την πολιτική των προκατόχων της. Το 2003 είχε την ευκαιρία να τροποποιήσει την εγκύκλιο, αλλά το απέφυγε, με αποτέλεσμα η πολιτική ελίτ των Ουιγούρων να εγκατασταθεί οριστικά στις ΗΠΑ. Εξάλλου, το καλό επίπεδο των σινοτουρκικών σχέσεων επιβεβαιώθηκε και με την προ δεκαημέρου επίσημη επίσκεψη του τούρκου Προέδρου, Αμντουλάχ Γκιουλ, στην Κίνα, όπου είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί ακόμη και την επαρχία Σινγιάνγκ. Με την ευκαιρία εκείνη ο Γκιουλ δεν είχε λησμονήσει να αναφερθεί στην ουιγουρική μειονότητα -περίπου δέκα εκατ.- της Κίνας, όπως κάνουν παραδοσιακά οι Τούρκοι για οποιαδήποτε τουρκική μειονότητα, ως μια ιδανική «γέφυρα φιλίας».

Το προσεχές διάστημα θα διαπιστώσουμε κατά πόσο η Άγκυρα, μια χώρα που βρίσκεται περίπου στην ίδια μοίρα με την Κίνα στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικότερα του Διεθνούς Δικαίου -ας μη λησμονούμε ότι έχει σημαντικό πρόβλημα με την κουρδική μειονότητά της, αλλά και με τον στρατό κατοχής που διατηρεί στην Κύπρο, τις προκλήσεις στο Αιγαίο κ.λπ.- είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει το σχετικά ικανοποιητικό επίπεδο των σινοτουρκικών σχέσεων, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προστάτη των Ουιγούρων στα διεθνή φόρουμ. Γιατί οι συνέπειες από τη δυσαρέσκεια του Πεκίνου, αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει η τουρκική οικονομία, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ολέθριες κυρίως σε οικονομικό -αλλά και σε πολιτικό- επίπεδο για την Άγκυρα, ειδικά τώρα που μόλις έχουν κλείσει συμφωνίες πολλών εκατ. δολαρίων (στους τομείς των μεταλλείων, των κατασκευών κ.λπ.).

Με στρατηγικό «Βατερλώ» απειλούνται Ελλάδα – Κύπρος 20/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Πούτιν - Ερντογάν - Μπερλουσκόνι [πηγή φωτογραφίας: wikimedia.org]

‘Κόσμος του Επενδυτή’
«Με στρατηγικό Βατερλώ απειλούνται Ελλάδα – Κύπρος»
14 Αυγούστου 2009
Δημήτρης Κωνσταντόπουλος

Με «στρατηγικό Βατερλώ», πιθανώς εντός του έτους, απειλείται το δίδυμο «Ελλάδα-Κύπρος», όπως υπογράμμισε εύγλωττα η επίσκεψη, δηλώσεις και συμφωνίες του Βλαντιμίρ Πούτιν στην ‘Αγκυρα. Μόνο μια ταχεία, αποφασιστική αντίδραση της κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου θα μπορούσε ίσως να το αποτρέψει, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η χώρα (ακόμα περισσότερο η Κύπρος) διαθέτει κράτος και πολιτικό προσωπικό που χρειάζεται για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, η Ελλάδα εγκατέλειψε την «εθνοκεντρική» εξωτερική πολιτική της, που συχνά επεκρίθη ότι «απομόνωνε» τη χώρα από τους «πλούσιους και ισχυρούς». Υιοθέτησε, με λίγες εξαιρέσεις, την «ευρωατλαντική μονοκαλλιέργεια», εν ολίγοις έκανε αυτό που της έλεγαν Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες. Δεκατρία χρόνια αργότερα, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία, η Τουρκία, βασικός γεωπολιτικός αντίπαλος της Ελλάδας, για την αντιμετώπιση του οποίου διαθέτει τεράστιους πόρους, έχει καλύτερες σχέσεις με όλους σχεδόν τους διεθνείς παίκτες. Για να «αποφύγουμε την απομόνωση» βρεθήκαμε πιο απομονωμένοι από ποτέ!

Διεθνείς «παίκτες» που συναγωνίζονται για την εύνοια της ‘Αγκυρας (η Ουάσιγκτον και οι φίλοι της μάλιστα και για το ποιός θα δώσει τη πιο δυνατή «σφαλιάρα» στην Αθήνα!). Η ‘Αγκυρα «μετράει» σήμερα στο διεθνές σύστημα πολύ περισσότερο απότι στο παρελθόν συγκρινόμενη με την Ελλάδα. ‘Εχει καλύτερες σχέσεις και με το ατλαντικό μπλοκ και με τους αντιπάλους του, και με τις ΗΠΑ και με το Ιράν, και με το Ισραήλ και με τους ‘Αραβες, όπως τις περισσότερες βαλκανικές χώρες. Επιδιώκει να εκτοπίσει οριστικά Αθήνα και Λευκωσία από την προνομιακή σχέση που πήγαν να αποκτήσουν με τη Μόσχα και να εξομαλύνει τις σχέσεις με τους Κούρδους και τους Αρμένιους, κάποτε παραδοσιακούς φίλους-συμμάχους των Ελλήνων. Ισχυρές δυνάμεις στη Γαλλία και τη Γερμανία, που είναι εναντίον της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, δεν μπορούν να συμμαχήσουν με την Αθήνα λόγω της υποστήριξής της σε αυτή.

Κλείνοντας όσο μπορεί όλα τα «μέτωπά» της, και στερώντας, με την ενεργό, πολύπλευρη και πολυμερή πολιτική της, την Ελλάδα από τα περισσότερα παραδοσιακά της στηρίγματα, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται για την «τελική» και περισσότερο φιλόδοξη πολιτικο-διπλωματική «έφοδό» της, σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μια, η πολιτική πρωτοβουλία για την επίλυση του «υπαρξιακού» της κουρδικού προβλήματος. Από την άλλη, σχεδιάζει ένα «διπλωματικό μπλιτζκριγκ», ελπίζοντας να καταγάγει μείζονα, στρατηγικής αξίας και σημασίας, διπλωματική νίκη στο «δυτικό μέτωπο».

Στο χειρότερο (για μας) σενάριο, οδηγώντας Κύπρο-Ελλάδα σε αποδοχή επαχθών ρυθμίσεων για Κυπριακό-Αιγαίο, που, επιπλέον, θα της προσφέρουν από τώρα, μέσω της συζητούμενης κυπριακής λύσης, πολλά από τα πλεονεκτήματα της τελικής ένταξης στην ΕΕ, καθιστώντας την εν πολλοίς αναπότρεπτη. Είτε (καλύτερο σενάριο) «ενοχοποιώντας» Κύπρο-Ελλάδα για τα προβλήματα στις σχέσεις και υποχρεώνοντάς τες να αποδεχθούν συνέχιση της ενταξιακής πορείας χωρίς να θέτουν όρους, αντίθετα, πιεζόμενες οι ίδιες να κάνουν «διευθετήσεις».

Η ρωσοτουρκική προσέγγιση
Μια εικοσάδα συμφωνιών (12 κρατικές, οκτώ ιδιωτικές) υπεγράφησαν κατά την επίσκεψη Πούτιν στην Άγκυρα. Σε αυτές περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

– η συμφωνία για την εκτέλεση σεισμικών και άλλων εργασιών στην τουρκική ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα για τη διέλευση του αγωγού South Stream, που η Μόσχα δεν ήθελε να περάσει από την Ουκρανία. Η συμφωνία δεν περιορίζει τη στρατηγική αξία του αγωγού για Ελλάδα και Ευρώπη, που συνίσταται στην παράκαμψη της Τουρκίας για τις εισαγωγές ρωσικού αερίου, αφού ο αγωγός δεν διέρχεται από τουρκικό έδαφος ή τουρκικά χωρικά ύδατα (η πληροφόρησή μας βασίζεται στις ελληνικές κυβερνητικές πηγές και τα τουρκικά ΜΜΕ, γιατί τα ρωσικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για χωρικά ύδατα)

συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας που μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή τεσσάρων αντιδραστήρων. Τόσο αυτά τα σχέδια, όσο και το σχέδιο για την κατασκευή αντιδραστήρα στο Μπέλενε της Βουλγαρίας συνιστούν σοβαρή (οικολογική και μακροχρόνια στρατιωτική) απειλή ασφάλειας για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα για να την αντιμετωπίσει, ούτε προτίθεται να κάνει. Ενδεχόμενο πυρηνικό ατύχημα στο Μπέλενε θα οδηγήσει περισσότερο σε ελληνική παρά σε βουλγαρική καταστροφή, λόγω της φοράς των ανέμων το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Πυρηνικά εργοστάσια στην Τουρκία δημιουργούν μακροχρόνιο πρόβλημα ενδεχόμενης ανάπτυξης στρατιωτικού προγράμματος.

συμφωνία (κατόπιν παρέμβασης Μπερλουσκόνι) για τη σύνταξη μελέτης σκοπιμότητας για τον πετρελαιαγωγό Σαμψούντα-Τζεϊχάν, που είναι ευθέως ανταγωνιστικός του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Λέγεται μάλιστα ότι έχει ήδη βρεθεί πετρέλαιο από το κοίτασμα Κασαγκάν που εκμεταλλεύεται η ιταλική ΕΝΙ, ενώ στην κατασκευή θα συμμετάσχει και ο όμιλος Τσαλίκ, συμφερόντων οικογένειας Ερντογάν. Αντίθετα μέχρι τώρα δεν έχει διατεθεί παρά το ήμισυ των ποσοτήτων πετρελαίου που θα μεταφέρει ο «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη». Αξίζει στο σημείο αυτό να υπογραμμίσουμε ότι ο «Μουργκάς-Αλεξανδρούπολη» δεν φαίνεται να έχει μεγάλη συμπάθεια μεταξύ ισχυρών πολιτικών που επηρεάζονται από το ισραηλινό λόμπυ στη Μόσχα, όπως ο κ. Γκρεφ. Μέγας φίλος του Ισραήλ είναι και ο Ιταλός Πρωθυπουργός

συμφωνία κατασκευής υποθαλασσίου αγωγού αερίου Μπλου Στρημ 2 που θα συνδέει απευθείας Ρωσία και Τουρκία. Οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι το αέριο θα διοχετευθεί στη συνέχεια στο Τζεϊχάν και, από κει, σε Κύπρο, Συρία και Ισραήλ, ενώ μεγαλεπήβολα σχέδια κάνουν λόγο για πενταπλό αγωγό (αέριο, πετρέλαιο, νερό, ηλεκτρικό, οπτικές ίνες) που θα φτάνει από το Τζεϊχάν στο Ισραήλ και από κει μέχρι την Ινδία (Τούρκος εθνικιστής σχολιαστής, από τους σοβαρότερους, κατηγόρησε τον Ερντογάν, ότι εξυπηρετεί εβραϊκά σχέδια με τον αγωγό αυτό). Δεν γνωρίζουμε αν θα πραγματοποιηθούν όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια, που προϋποθέτουν περίπου την επαναχάραξη του πολιτικο-στρατιωτικού χάρτη της Μέσης Ανατολής. Ο Μπλου Στρημ 2 πάντως θα είναι σχετικά μικρής δυναμικότητας αγωγός, που, αν τελικά για κάποιο λόγο, δεν κατασκευασθεί ο Σάουθ Στρημ, μπορεί να προταθεί για τον εφοιδιασμό της Ελλάδας με ρωσικό αέριο (ενδεχόμενο που λόγοι ελληνικής εθνικής ασφαλείας καθιστούν ή πρέπει να καθιστούν καθόλου επιθυμητό για την Αθήνα).

συμφωνία για την κατασκευή αποθηκευτικού χώρου αερίου κάτω από την Αλμυρή Λίμνη (αντίστοιχες προτάσεις προς την Ελλάδα για αέριο και πετρέλαιο «γειώθηκαν» πρακτικά από την ελληνική κυβέρνηση)

Οι δύο πλευρές υπέγραψαν μια σειρά οικονομικών συμφωνιών, με τον τζίρο διμερών ανταλλαγών να έχει εκτιναχθεί ήδη στα 30 δις δολλάρια και ο κ.Ερντογάν να «προβλέπει» 100δις σε τέσσερα χρόνια.

Οι συμφωνίες αυτές δεν ανατρέπουν, απειλούν όμως να ανατρέψουν, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες αμερικανικές πιέσεις στη Σόφια και την Αθήνα, τα δύο μεγάλα ορόσημα της ελληνορωσικής συνεργασίας: τον αγωγό Σάουθ Στρημ και τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Οι αγωγοί δεν έχουν άλλωστε μόνο ή κυρίως ενεργειακή σημασία, έχουν πρωτίστως πολιτικο-στρατηγική – και οι δύο προέκυψαν από πρωτοβουλία και ιδέα της Αθήνας, πρωτοβουλία και ιδέα που δεν στήριξε όμως με την απαραίτητη συνέχεια και δεν έχτισε πάνω της η Ελλάδα. Είναι σήμερα θλιβερό να θεωρείται ο αγωγός Σάουθ Στρημ ρωσο-τουρκο-ιταλικό έργο.

Οι δύο πλευρές χαρακτήρισαν «στρατηγική» τη σχέση τους, το δε ημιεπίσημο ΡΙΑ-Νόβοστι συνέκρινε τη φιλία με την Τουρκία με τη φιλία με τη Γερμανία, κάνοντας λόγο για «Βόρεια φιλία» και «Οθωμανική φιλία». Ο Ταγίπ Ερντογάν έδωσε πανηγυρικό χαρακτήρα στην επίσκεψη Πούτιν, αν και οι συνομιλίες φάνηκαν μάλλον δύσκολες και ο Πούτιν εμφανίστηκε ασυνήθιστα κουρασμένος και όχι πολύ κεφάτος στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε. Οι απεσταλμένοι των ρωσικών ΜΜΕ δεν ενθουσιάστηκαν με τους Τούρκους και περιέγραψαν με ειρωνικό τρόπο το στρίμωγμα των αξιωματούχων τους για μια θέση περιοπής στη συνέντευξη τύπου.

Κάνοντας το χατήρι του φίλου Ταγίπ, αλλά στέλνοντας με την ευκαιρία και το δεύτερο, σαφές μήνυμά του προς τον Δημήτρη Χριστόφια, μετά την εκλογή του τελευταίου, ο Ρώσος Πρόεδρος είπε ότι υποστηρίζει τα σχέδια του ΟΗΕ για την Κύπρο, μεταξύ των οποίων το σχέδιο Ανάν και την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων με τις «δύο χώρες» στην Κύπρο, όπως είπε, για να διορθώσει ευθύς αμέσως, σε «δύο πλευρές». Η διόρθωση χρειάστηκε πέντε μέρες για να γίνει αντιληπτή από την υπηρεσία τύπου της προεδρίας.

Συνήθως και οπωσδήποτε στην περίπτωση αυτή, οι υπογραφείσες συμφωνίες δεν είναι παρά η «κορυφή του παγόβουνου». Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να σιγουρευτούμε για την έκταση και την ειλικρίνεια της ρωσο-τουρκικής «συνεννόησης». Με δεδομένο μάλιστα ότι οι «σφαίρες επιρροής» των δύο χωρών στην πρώην σοβιετική περιφέρεια τέμνονται – η γεωπολιτική σύγκρουση παραμένει το κατά βάση κυριαρχούν στοιχείο στις ρωσοτουρκικές σχέσεις των τελευταίων τριών αιώνων.

«Πλατωνικοί έρωτες» και «γάμοι συμφέροντος»
Ρωσικές διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι οι συμφωνίες με την Τουρκία δεν αλλάζουν το σκηνικό στις ελληνορωσικές σχέσεις, ενώ και η (εξ απίνης καταληφθείσα) ελληνική πολιτική και διπλωματία εκτιμά ότι «δεν αλλάζει τίποτα». Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν ποιά είναι η έκταση της ρωσοτουρκικής συμφωνίας, ενώ οι πράξεις Αθήνας και Μόσχας θα καταδείξουν κατά πόσον έχει τελειώσει άδοξα η δεύτερη προσπάθεια προσέγγισης Ελλάδας-Ρωσίας την τελευταία εικοσαετία (η πρώτη απόπειρα, έγινε με τους ρωσικούς πυραύλους S-300 και κατέληξε σε αξιοθρήνητα αποτελέσματα μετά την άτακτη υποχώρηση της Αθήνας). Συνήθως, μεταξύ Αθήνας και Μόσχας έχουμε σφοδρούς «έρωτες» που παραμένουν τελικά «πλατωνικοί», ενώ μεταξύ ‘Αγκυρας και Μόσχας «γάμους συμφερόντων».

Διπλωματικοί παρατηρητές υποστηρίζουν ότι οι τελευταίες εξελίξεις αντανακλούν απλά το βάρος της γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας και των ρωσο-τουρκικών οικονομικών σχέσεων. Στην πραγματικότητα όμως αντανακλούν ακόμα περισσότερο την ελληνική αδυναμία και αμφιθυμία. Αδυναμία, γιατί η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη ευρωπαίκή χώρα που δεν διαθέτει στρατηγική ανάλυση πίσω από τη διπλωματία της, ανεξάρτητα κέντρα στρατηγικών μελετών, ούτε καλά – καλά αρκετούς ανθρώπους στα Υπουργεία Εξωτερικών και ‘Αμυνας που να μιλάνε τούρκικα, ρώσικα κλπ. και να μελετούν την πραγματικότητα αυτών των χωρών. Η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών είναι υποτυπώδης, δίκτυο Ελλήνων ανταποκριτών στο εξωτερικό ουσιαστικά δεν υπάρχει. ‘Οπως δεν υπάρχει ελληνικό κράτος στην εσωτερική, έτσι δεν υπάρχει και στη διεθνή διάστασή του, η προχειρότητα και ο αυτοσχεδιασμός βασιλεύουν.

Καμμία, ακόμα και από τις μικρότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν λειτουργεί έτσι. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι στη Μόσχα λειτουργεί ένα ισχυρό τουρκικό και ένα ακόμα ισχυρότερο ισραηλινό λόμπυ, ενώ μια ολόκληρη μερίδα της ρωσικής κυβέρνησης υπό τον αντιπρόεδρο κ. Ιβανώφ καλλιεργεί την ιδέα μιας «ευρασιατικής συμμαχίας» με την Τουρκία. Αντίθετα, δεν υπάρχει στη ρωσική πρωτεύουσα καμιά αξιόλογη ελληνική δραστηριότητα, ούτε μεταξύ των δύο χωρών κάποιας μορφής στρατηγικός διάλογος.

Η προσέγγιση Καραμανλή-Πούτιν βασίστηκε κυρίως στην προσωπική «χημεία» των δύο και των συνεργατών τους Κωνσταντίνου Μπίτσιου και Αντρέι Βντόβιν (αμφότεροι απομακρύνθηκαν έκτοτε). Η «δημοτικότητα» του κ. Καραμανλή στο Κρεμλίνο έφτασε το ζενίθ όταν έβαλε το βέτο στο Βουκουρέστι («είναι ένας πολύ θαρραλέος άνθρωπος», ήταν το σχόλιο Ρώσου αξιωματούχου). ‘Εκτοτε όμως ο ‘Ελληνας Πρωθυπουργός φάνηκε να υποχωρεί, δίνοντας την εντύπωση τρομαγμένου ανθρώπου και πιθανώς «χρεώνοντας» στη ρωσική πολιτική του αμερικανική εχθρότητα και αποκαλύψεις σκανδάλων. Αντί να αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς μηχανισμούς παραγωγής των σκανδάλων, προτίμησε την όπισθεν στην εξωτερική πολιτική, γεγονός που ενεθάρρυνε τους αντιπάλους του. Διάφοροι υπηρεσιακοί παράγοντες άρχισαν να ανακαλύπτουν απίθανα «προβλήματα» με τα ρωσικά θωρακισμένα. Σημαντικοί Υπουργοί της κυβέρνησης δεν απαντούσαν πλέον στα τηλέφωνα και τα αιτήματα συναντήσεων του Ρώσου Πρέσβη! Η Μόσχα εξακολουθούσε να στηρίζει την προσέγγιση, παρά τα προβλήματα που δημιουργούσε το … ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, με τις θέσεις του στα αντιπυραυλικά, για τη Γεωργία κλπ., όταν ένοιωσε όμως και τον ίδιο τον Καραμανλή να κάνει πίσω, άρχισε να θέτει κι αυτή το κλασικό «ελληνικό ερώτημα»: «ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο». Το «δεντράκι» που «φύτεψαν» οι κ.κ. Καραμανλής και Πούτιν, με την ευλογία του Προέδρου της Δημοκρατίας, έπαυσε να ποτίζεται και άρχισε να «μαραίνεται».

Ίσως βέβαια δεν έχουν ακόμα κριθεί όλα. Υπάρχει συμπληρωματικότητα αναγκών Αθήνας και Μόσχας, χρειάζεται όμως και η πολιτική βούληση και η συστηματική κρατική και διπλωματική υποστήριξη. Η ρωσική πλευρά δηλώνει πάντως ότι ενδιαφέρεται να συνεχίσει την προσέγγιση. Ενδιαφέρεται μάλιστα και για την θέση όλων των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων. Τοποθετηθείς προ αρκετών μηνών στην Αθήνα, ο νέος Ρώσος Πρέσβης συναντήθηκε ήδη με τον κ. Τσίπρα, που του δήλωσε ότι στηρίζει τους αγωγούς, αν και ξέχασε να το αναφέρει στην ανακοίνωσή του για τη συνάντηση ο Συνασπισμός. Ελπίζει να συναντηθεί σύντομα και να γνωρίσει και τον κ. Παπανδρέου.

Διπλωματικοί και στρατηγικοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι, όπως έχουν έλθει τα πράγματα, η σύσφιγξη των σχέσεων με τη Μόσχα, η περαιτέρω ανάπτυξη όχι μόνο των ενεργειακών, αλλά επίσης των αμυντικών και πολιτιστικών σχέσεων, αλλά και ενός σοβαρού «στρατηγικού διαλόγου» είναι «μονόδρομος» για τη χώρα, αν δεν θέλει, αργά ή γρήγορα, και μάλλον γρήγορα, να βρεθεί προ ιδιαίτερα δυσαρέστων εκπλήξεων στην εξωτερική πολιτική της.

Επί Χριστόφια χάσαμε και την Ρωσσία 10/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΑΤΙΡΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Γελοιογραφία για τις σχέσεις Κύπρου - Ρωσσίας, Τουρκίας - Ρωσσίας [πηγή γελοιογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, 10/08/2009]

‘Το Κυπριακό Ποντίκι’ [διαδικτυακή έκδοση]
«Χάσαμε και την «Κόκκινη Αρκούδα»!»
08 Αυγούστου 2009

Τα μοιραία πολιτικά λάθη και ατοπήματα της Κυβέρνησης Χριστόφια και η… ευέλικτη πολιτική του οδηγούν μαθηματικά στην (πολιτική) απομόνωσή μας.  Η πιο πιστή -μετά την Ελλάδα- χώρα-σύμμαχός μας, η Ρωσία, φαίνεται να ενστερνίζεται πλήρως τις τουρκικές απόψεις για το Κυπριακό και εδώ στην Λευκωσία περί άλλα τυρβάζουν.

Σε κοινή συνέντευξή του με τον Τούρκο ομόλογό του ο Ρώσος Πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν είπε ξεκάθαρα ότι:

«Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Κυπριακό πρόβλημα, το… πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

Και συνέχισε:

Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».

Όπως φαίνεται από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα  (http://www.government.ru) της ρωσικής κυβέρνησης ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης, που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.

– ΟΤΑΝ η Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και το Καθεστώς Χριστόφια με κάθε ευκαιρία δίνουν άλλοθι στην Τουρκία πως να μην έρθει ο Πούτιν να υποστηρίξει τις τουρκικές θέσεις;

– ΟΤΑΝ η Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και το καθεστώς Χριστόφια θεωρούν το πραξικόπημα χειρότερο από την τουρκική εισβολή πως να μην χάνουμε-τον ένα μετά τον άλλο- τους συμμάχους μας στο εξωτερικό;

– ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΜΑΣΤΕ απλώς να κάνουμε αναφορά στις δηλώσεις του πρέσβη της Ρωσίας στην Κύπρο για…παρερμηνεία! Τι άλλο να πει ο άνθρωπος;

– ΔΥΣΤΥΧΩΣ η… ευελιξία του «Ευέλικτου» βλάφτει σοβαρά την υπόθεσή μας.  Κατά τα άλλα ο Ταλάτ είναι «και αδελφός και σύντροφος», όπως διακηρρύσουν  καθημερινά ο Χριστόφιας και το Κυβερνών ΑΚΕΛ.

– ΠΟΥ καταντήσαμε: Να χάσουμε την φιλία της Ρωσίας ενώ στην Κύπρο υπάρχει Κομμουνιστική Κυβέρνηση. Που καταντήσαμε…

Και όπως σημειώνεται σχετικά στην ιστοσελίδα της ομάδας «Ελληνες Αντεπίθεση» (http://ellines-antepithesi.blogspot.com):

Πως τα καταφέραμε να χάσουμε και τον πιο ισχυρό μας σύμμαχο δεν μπορώ να καταλάβω. Εκτός του ότι η ελληνική διπλωματία (ελλαδική και κυπριακή) είναι για τα μπάζα, να πάψουν όσοι μέχρι και χτες έπλεκαν το εγκώμιο στον Πούτιν. Ο άνθρωπος το συμφέρον της χώρας του βλέπει και ορθά πράττει. Είδε ότι το συμφέρον του είναι με την Τουρκία, αυτήν υποστηρίζει.Αφού η Ελλάς και η Κύπρος δεν μπόρεσαν να κρατήσουν αυτό το δυνατό χαρτί στην διεθνή σκακιέρα είναι άξιες της μοίρας τους. Δύσκολες μέρες ανατέλλουν για τον Ελληνισμό δυστυχώς…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Διπλό παιχνίδι της Τουρκίας στον «ενεργειακό πόλεμο»»
08 Αυγούστου 2009
Μάριος Δημητρίου

Διπλό παιγνίδι της Τουρκίας στην «ενεργειακή» της προσέγγιση με τη Ρωσία και την υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream», μεταξύ των πρωθυπουργών Βλαντιμίρ Πούτιν και Ταγίπ Ερντογάν, βλέπουν οι πολιτικοί επιστήμονες Άριστος Αριστοτέλους, Πρόδρομος Προδρόμου και Ανδρέας Θεοφάνους. Κρίνουν ότι η υπογραφή της συμφωνίας, στην οποία παρέστη συμβολικά και ο Ιταλός Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, «εκπροσωπώντας» τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Eni, που είναι ο κύριος εταίρος της ρωσικής Gazprom στην κατασκευή του αγωγού, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά εντάσσεται στις πολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες των δύο χωρών, για πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και τον κόσμο, που ενώ εκθέτουν την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ τους, ταυτόχρονα τις φέρνει κοντά τη μια στην άλλη.

Οι κ. Θεοφάνους, Προδρόμου και Αριστοτέλους κλήθηκαν από τη «Σ» να τοποθετηθούν στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα και οι εκτιμήσεις τους συγκλίνουν εντυπωσιακά.

Όχι απαραίτητα, στρατηγικοί εταίροι
Ανδρέας Θεοφάνους, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας:
«Υπάρχει σαφής αναβάθμιση των σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, αλλά δεν εξέλιπαν οι λόγοι του στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ τους. Ανέκαθεν οι σχέσεις τους περνούσαν από διάφορες φάσεις. Η υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου “South Stream” δεν είναι κάτι νέο και δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Επεκτείνει σε ένα βαθμό μια ήδη υφιστάμενη ισχυρή οικονομική σχέση μεταξύ των δύο χωρών. Ένα σημείο που πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι οι υπογραφές διάφορων συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι Τουρκία και Ρωσία γίνονται στρατηγικοί εταίροι. Να μην ξεχνούμε ότι επιζητούν και οι δύο πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή, με την Τουρκία να καταβάλλει το τελευταίο διάστημα σοβαρή προσπάθεια ενίσχυσης του περιφερειακού και διεθνούς της ρόλου. Δεν είναι άσχετη με αυτό η εκλογή της ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ τον ηγεμονικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή τον στηρίζει και η ανάπτυξη της οικονομίας της, που περιλαμβάνεται στις 20 ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου. Τώρα η Τουρκία θέλει να περάσει το μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και προς τις ΗΠΑ ότι έχει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, και ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητη. Από την άλλη πλευρά, είναι προφανές ότι η Ρωσία επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, παρά τις παραδοσιακές φιλικές σχέσεις που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Πρέπει η Κύπρος να κατανοήσει τα χαρακτηριστικά και τα δεδομένα του περιφερειακού και του διεθνούς περιβάλλοντος, στα πλαίσια του μεγέθους και των δυνατοτήτων της. Πρέπει να έχει συμμαχίες που να τη στηρίζουν με βάση τα συμφέροντα αλλά και τις αρχές της, συμμαχίες τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και με άλλα κράτη. Υπάρχουν τεράστια περιθώρια προς αυτή την κατεύθυνση. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικράτησε ως επί το πλείστον η ιδέα ότι η Κύπρος είναι μονοθεματική χώρα, ότι ασχολείται μόνο με το Κυπριακό και όχι με άλλα προβλήματα κι αυτό πρέπει ν’ αλλάξει».

Και πάλι σε δύο ταμπλό!
Πρόδρομος Προδρόμου, κοινωνιολόγος, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΣΥ:
«Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Πούτιν στην Τουρκία και η υπογραφή της συμφωνίας με τον Τούρκο Πρωθυπουργό για την κατασκευή του “South Stream” εγγράφεται στον “ενεργειακό πόλεμο” που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια τη διεθνή πολιτική. Η συμφωνία προβλέπει ότι ο αγωγός θα περάσει από τα τουρκικά χωρικά ύδατα -ενώ στο μεταξύ η Ρωσία έχει δελεάσει την Άγκυρα, προσφέροντάς της από τον περασμένο μήνα την παροχή αζερινού αερίου μέσω αυτού του αγωγού, αλλά και τη συμμετοχή τουρκικών εταιρειών στην κατασκευή του.

Η Άγκυρα, όμως, μόλις τον προηγούμενο μήνα έχει υπογράψει ανάλογη συμφωνία με την Ε.Ε. και τα άλλα 11 ενδιαφερόμενα κράτη για τον αγωγό “Nabucco”, ο οποίος είναι το ανταγωνιστικό σχέδιο της Ε.Ε., που υποστηρίζεται και από τις ΗΠΑ, προκειμένου να ξεφύγει η ευρωπαϊκή αγορά από τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση. Έτσι φαίνεται να έπαιξε (και πάλι) παιχνίδι σε δυο ταμπλό!

Παρά το γεγονός ότι η επίσημη τουρκική άποψη είναι ότι τα δυο σχέδια δεν είναι ανταγωνιστικά, στην πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα βιώσιμα. Με την υπογραφή του Ταγίπ Ερντογάν, μοιάζει να μπαίνει ταφόπλακα στον “Nabucco”. Το κολοσσιαίου κόστους (8 δις ευρώ) και αμφίβολης πρακτικής εφαρμογής σχέδιο της Ε.Ε. φαίνεται τελικά να χάνει το παιχνίδι και να αποδεικνύεται, όπως πάντα ισχυρίζονταν οι Ρώσοι, μάλλον “πολιτικό σχέδιο” παρά αξιόμαχη πρόταση ενεργειακής πολιτικής. Έστω κι αν το Παρίσι, το Βερολίνο και η Ρώμη δεν φαίνονταν να είχαν πεισθεί εντελώς για τη βιωσιμότητα του “Nabucco”, τον οποίο ανέλαβε να προωθήσει το περασμένο εξάμηνο η τσεχική προεδρία της Ε.Ε., μένει να φανεί πώς θα αντιδράσουν στο διπλό παιχνίδι της Άγκυρας.

Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν φάνηκε να κάνει ένα σημαντικό βήμα μπροστά, όταν από τον περασμένο Μάιο κατάφερε να φέρει τον Μπερλουσκόνι στην πανηγυρική τελετή υπογραφών στο Σότσι. Σε εκείνη τη συνάντηση, που θεωρήθηκε από τους Ρώσους ως γέννηση του “South Stream”, εκτός των Βουλγάρων και των Σέρβων, συμμετείχε και η Ελλάδα με την υπογραφή της Δημ. Εταιρείας Φυσικού Αερίου.

Ο Πρωθυπουργός Καραμανλής σχετικά νωρίς είχε κλίνει προς τη ρωσική επιλογή και η Ελλάδα δέχτηκε μάλιστα πιέσεις γι’ αυτόν το λόγο από τις ΗΠΑ και προς στιγμήν είχε “παγώσει” κάπως τις ελληνο-ρωσικές συνεννοήσεις.
Τελικά πάντως η Ελλάδα βρέθηκε στην “ίδια μεριά” με την Τουρκία. Ενώ από ρωσικής πλευράς καταγράφεται μια επιτυχία σε εκείνο που, από τον περασμένο Μάιο στο Σχέδιο Εθνικής Ασφάλειας της Ρωσίας μέχρι το 2020, καταγράφεται ως “ενεργειακός πόλεμος”».

Γεωπολιτική αίσθηση στην Ευρώπη
Δρ Άριστος Αριστοτέλους, ειδικός σε θέματα Άμυνας και Στρατηγικής, βουλευτής ΑΚΕΛ:
«Οι σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας είναι πολύ παλαιές, περίπλοκες και κατά καιρούς έντονα ανταγωνιστικές, αν και στη μεταψυχροπολεμική εποχή είναι και σημαντικοί εμπορικοί εταίροι. Η συμφωνία μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη από τη Ρωσία μέσω Τουρκίας, το φιλόδοξο ρωσικό έργο »South Stream» -όπως και οι άλλες συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν οι δύο χώρες- μπορεί να είναι αμφισβητήσιμο αν θα υλοποιηθεί, αλλά γεωπολιτικά θα προκαλέσει αίσθηση στην Ευρώπη. Η συμφωνία συνομολογείται σε μια περίοδο που η Ευρώπη επιχειρεί την ενεργειακή απεξάρτησή της από τη Μόσχα, με την προώθηση σχεδίων δημιουργίας αγωγών έλευσης φυσικού αερίου από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία, οπότε και ενδεχόμενα να αντιστρατεύεται τα σχέδια των Ευρωπαίων, παρά τις προς το αντίθετο τουρκικές δηλώσεις. Το έργο που ευνοούν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί είναι γνωστό ως »Nabucco» και οι αγωγοί του θα διέρχονται επίσης από την Τουρκία.

Η ρωσοτουρκική συμφωνία για το »South Stream» ίσως να είναι απίθανο να υλοποιηθεί, τουλάχιστο μεσοπρόθεσμα -κυρίως ένεκα λογισμικών και οικονομικών πραγματικοτήτων- όπως και η »Nabucco». Όμως στον κόσμο της γεωπολιτικής, συμφωνίες σαν αυτές, που αφορούν το ζωτικό θέμα της ενέργειας και τους παίκτες που εμπλέκονται σ’ αυτές, μπορεί και από μόνες τους να έχουν σημασία. Η συμφωνία για το »South Stream» στέλλει, από τη μια, μηνύματα για την ευκολία με την οποία η Ρωσία μπορεί να επιστρατευθεί στρατηγικούς συνεταίρους στην Ευρώπη, όπως η Τουρκία ή και η Ιταλία, για να αναχαιτίσει τις εναλλακτικές ενεργειακές και ανταγωνιστικές λύσεις των Ευρωπαίων και των Αμερικανών. Από την άλλη είναι αποκαλυπτικές όχι μόνο του διπλού παιχνιδιού το οποίο η Άγκυρα παίζει εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική της θέση, αλλά και των ευρύτερων περιφερειακών πολιτικών φιλοδοξιών της, που επεκτείνονται πέραν των παραδοσιακών σχέσεων με τους δυτικούς συμμάχους της. Επίσης, καθορίζει εν μέρει και το στίγμα των μελλοντικών ζυμώσεων, και τουρκικών πιέσεων σε προσεχείς συζητήσεις για το θέμα του κεφαλαίου της ενέργειας με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Το πυρηνικό πρόγραμμα στη Μερσίνα
Πρόδρομος Προδρόμου:
«Πέραν της συμφωνίας για την υλοποίηση του αγωγού »SouthStream», η Ρωσία υπέγραψε με την Τουρκία και μια σειρά από άλλες συμφωνίες ενεργειακής πολιτικής. Περισσότερο ανησυχητική μπορεί να θεωρηθεί η συμφωνία πυρηνικού προγράμματος που προβλέπει την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στη Μερσίνα, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα κυπριακά παράλια».


Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Προβληματισμός για αναφορά του Πούτιν για την Κύπρο
Έντονο προβληματισμό προκαλούν στην Κύπρο οι προχθεσινές δηλώσεις του Βλαδιμίρ Πούτιν, στην Άγκυρα. Αναφορά του Ρώσου πρωθυπουργού σε ελληνικό και τουρκικό τμήμα στην Κύπρο, όπως ήταν φυσικό, έδωσε τροφή για σκέψεις περί ενδεχόμενης αλλαγής της ρωσικής στάσης στο Κυπριακό.

Ερωτηθείς από δημοσιογράφο σχετικά με τη διευθέτηση περιφερειακών προβλημάτων όπως το Κυπριακό και το Καραμπάχ, ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε επί λέξει, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης (www.government.ru ): «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

Και ο Ρώσος πρωθυπουργός συνέχισε: «Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».

Όπως είναι προφανές από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης, ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης, που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην Κύπρο και όταν ρωτήθηκε για τον αγωγό φυσικού αερίου «South Stream», διευκρινίζοντας ότι μέσω του τουρκικού εδάφους θα γίνεται τροφοδοσία με αέριο τρίτων χωρών: «Ήδη έχουν ονομαστεί οι χώρες αυτές. Είναι η Κύπρος, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Συρία. Κατά τον τρόπο αυτό η Τουρκία καθίσταται πολύ μεγάλο διαμετακομιστικό κράτος για την περιοχή αυτή του κόσμου».

Ερωτηθείς εάν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες πετρελαίου, έτσι ώστε να τροφοδοτηθούν και οι δύο πετρελαιαγωγοί Σαμψούντα – Τσεϊχάν στην Τουρκία και Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη σε Βουλγαρία-Ελλάδα, ο Β. Πούτιν δήλωσε ότι «ο ανταγωνισμός μεταξύ του »Ναμπούκο» και του »South Stream» είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι οι αγωγοί Σαμψούντα – Τσεϊχάν και Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη» και συνέχισε, «εάν δείτε τους όγκους της αυξανόμενης εξόρυξης πετρελαίου στην Κασπία και μιλήσετε με τους επικεφαλής των πετρελαϊκών εταιρειών μας, τότε θα καταστεί προφανές ότι ο όγκος που εξορύσσεται συνολικά μπορεί να μοιραστεί μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων, καθώς όσο περισσότερα έργα υποδομών υπάρχουν, τόσο καλύτερα, γιατί δημιουργεί αξιοπιστία και σταθερότητα στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης».

H ρωσική πρεσβεία αναμένει ενημέρωση
Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Πούτιν τέθηκαν υπόψη του πρεσβευτή της Ρωσίας στη Λευκωσία κ. Βιάτσεσλαβ Σούμσκι, ο οποίος κλήθηκε ν’ απαντήσει κατά πόσον αυτές σημαίνουν οποιαδήποτε αλλαγή στη ρωσική πολιτική στο Κυπριακό. Ο κ. Σούμσκι δήλωσε ότι η πρεσβεία αναμένει ενημέρωση από τη Μόσχα, σχετικά με το ακριβές περιεχόμενο της δήλωσης Πούτιν.

Την ίδια στιγμή, ο πρεσβευτής της Ρωσίας υπογράμμισε ότι η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο Κυπριακό, όπως αυτή έχει διατυπωθεί στην πολιτική διακήρυξη μεταξύ των Προέδρων της Κύπρου και της Ρωσίας, το Νοέμβριο του 2008, δεν έχει αλλάξει.

Στη Διακήρυξη αναφέρεται ότι Ρωσία και Κύπρος επαναβεβαιώνουν την ανάγκη επίτευξης μιας συνολικής, δίκαιης και βιώσιμης διευθέτησης στην Κύπρο, στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979. Γίνεται, επίσης, αναφορά στη «μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με μία κυριαρχία, μία υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα, που θα ενσωματώνει την πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».

Ερωτηθείς σχετικά ο πρέσβης της Ρωσίας στη Λευκωσία, τόνισε ότι οι συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες μεταξύ της χώρας του και της Τουρκίας δεν θα επηρεάσουν τις εγκάρδιες και στενές, όπως χαρακτήρισε τις σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας.

Χαρακτηρίζοντας ως φυσιολογική την υπογραφή συμφωνιών μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας, τους οποίους χαρακτήρισε «ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία», ο κ. Σούμσκι είπε χαρακτηριστικά ότι «δεν πιστεύω ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των σχέσεων της Ρωσίας και της Τουρκίας, και τις πολύ εγκάρδιες και στενές σχέσεις της Ρωσίας με την Κύπρο, και την προσέγγισή μας σε ένα διεθνές ζήτημα που είναι η λύση του κυπριακού προβλήματος». Πρόσθεσε ότι θέματα οικονομίας και ενέργειας και το Κυπριακό είναι «πολύ απόμακρα ζητήματα».

Ερωτηθείς για την αναφορά του τουρκικού πρακτορείου Ανατολή, ότι στις συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες στην Άγκυρα περιλαμβάνεται συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου για πώληση ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία, κάτω από συγκεκριμένους όρους και για επέκταση του αγωγού «Blue Stream» για μεταφορά αερίου «σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου και της Συρίας», ο κ. Σούμσκι διαβεβαίωσε πως όταν ολοκληρωθούν οι οικονομικές και τεχνικές πτυχές του όλου προγράμματος για την κατασκευή του «Blue Stream 2», που θα φτάνει μέχρι τη Μέση Ανατολή, «η λύση του κυπριακού προβλήματος θα είναι εκεί». «Δεν μιλάμε για ένα ή δύο χρόνια, είναι μια προοπτική τριών μέχρι πέντε χρόνων», είπε και υπέδειξε ότι ο πρωτόκολλο που υπεγράφη αφορά τη διακήρυξη προθέσεων.

Επεσήμανε, εξάλλου, ότι όπως ο ίδιος γνωρίζει, δεν έγιναν διαπραγματεύσεις για μεταφορά αερίου με τη Συρία, το Ισραήλ, το Λίβανο και την κυπριακή κυβέρνηση. Υπενθύμισε ότι έγιναν συζητήσεις με την κυπριακή κυβέρνηση για παροχή υγροποιημένου αερίου στην Κύπρο, υπό το φως των περιορισμών και προστίμων που επιβάλλει η ΕΕ στις εκπομπές ρύπων από τη χρήση πετρελαίων για παραγωγή ενέργειας. «Η αρχική μου αντίδραση θα ήταν πολύ θετική αν ξεκινούσαμε διαπραγματεύσεις και έλθουμε στο συμπέρασμα ότι ένας αγωγός στην Κύπρο θα βοηθούσε και θα ήταν οικονομικά βιώσιμος, παρόλο που θα περνούσε από τουρκικό έδαφος», κατέληξε.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ριζοσπάστης’
«Ρωσία για το Κυπριακό: Μέρος του … παιχνιδιού των αγωγών»
08 Αυγούστου 2009

Μόσχα – Λευκωσία — Τα «παιχνίδια» της Ρωσίας με την Τουρκία που αφορούν και στο Κυπριακό αποκαλύπτουν οι δηλώσεις του Ρώσου πρωθυπουργού, Βλαντιμίρ Πούτιν, σχετικά με το Κυπριακό κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία, όπου Μόσχα και Αγκυρα υπέγραψαν κρίσιμες ενεργειακές συμφωνίες, που δίνουν στη Ρωσία την έξοδο που επιθυμούσε στην Ευρώπη.

Συγκεκριμένα, κατά την κοινή του συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Βλ. Πούτιν δήλωσε αναφορικά με το Κυπριακό, σύμφωνα και με την επίσημη ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης (www.government.ru): «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

Παράλληλα, έσπευσε να δηλώσει ότι η Ρωσία θα επιδιώξει «και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης». Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Βλ. Πούτιν μιλώντας για την Κυπριακή Δημοκρατία, έδειξε τις προθέσεις του εξ αρχής κάνοντας λόγο για «δύο χώρες», που στη συνέχεια διόρθωσε σε «δύο τμήματα».

Την κατάσταση επιχείρησε να διασκεδάσει ο Ρώσος πρέσβης στην Κύπρο, Βιάτσεσλαβ Σούμσκι, επαναβεβαιώνοντας ότι τα όσα έχουν υπογράψει οι Πρόεδροι της Κύπρου και της Ρωσίας σχετικά με το Κυπριακό δεν έχουν αλλάξει, ενώ αναφερόμενος στις δηλώσεις του Βλ. Πούτιν είπε ότι ο ίδιος προτιμά να μην τις σχολιάσει «επειδή υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτό που λέγεται από τον πολιτικό βγαίνει εκτός πλαισίου», κάνοντας λόγο για ενδεχόμενο διαστρεβλώσεων…

Η λύση του Κουρδικού είναι απλή! 26/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ.
Tags:
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ο διεθνούς φήμης Τούρκος λογοτέχνης Yaşar Kemal εισηγείται ότι η λύση του Κουρδικού προβλήματος είναι απλή: «Αναγνωρίστε τα ανθρώπινα δικαιώματα» και το λύσατε! Η καταπίεση της γλώσσας και του πολιτισμού τους είναι τα κύρια στοιχεία που τους σπρώχνουν στον διαχωρισμό και τον πόλεμο κατά τον συγγραφέα. Αν τους δοθεί ελευθερία και πάψει η καταπίεση ο πόλεμος θα εκλείψει. Εμείς σκεφτόμαστε: είναι άραγε τόσο απλή και η λύση του Κυπριακού; Θα μπορούσε να λυθεί απλώς με την αναγνώριση και τον σεβασμό των δικαιωμάτων μας; ΝΑΙ, το πιστεύουμε. Είναι τόσο απλή και δεν χρειαζόμαστε αυτόκλητους σοφούς και σωτήρες. Μόνο θέληση από μέρους της Τουρκίας!

Αν αυτό σας φαίνεται υπερβολικό σκεφτείτε για λίγο ότι όλα όσα ζητούμε είναι ζήτημα δικαιωμάτων: Δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης, ελεύθερης διακίνησης, ελεύθερης έκφρασης. Δικαίωμα στη ζωή και στο συναθροίζεσθαι. Στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Δικαίωμα στην ίση μεταχείριση των πολιτών, στην ισονομία.  Δικαίωμα στην ισότητα της ψήφου και όχι στη ρατσιστική αύξηση της βαρύτητας της ψήφου μιας ομάδας πολιτών.

έφιππος Κούρδος, 1973 [πηγή φωτογραφίας: John Hill, Wikimedia Commons, 18/08/2007]

‘Hürriyet’
«Recognize human rights to solve Kurdish problem, says author Kemal»
25 Ιουλίου 2009

ISTANBUL – Radikal – A solution to the Kurdish problem is clear, says renowned author Yaşar Kemal: Recognize the basic human rights of all people.

“The solution is clear. There is no need for wise men or things like that,” daily Radikal quoted Kemal, one of the most internationally renowned names in Turkish literature, as saying.

“Neither Turks nor Kurds ever wanted to be separate and no power can separate them from each other,” the author said.

“For 80 years, we never stopped to think why these people have opted for the path of conflict,” Kemal said. “We expected good citizenship but never provided the services the state should provide to citizens, such as education, health and investment.”

Kemal said the Kurds are in a struggle for their language and culture, but that authorities say if they give them that, they will seek autonomy. He called the years-long war that has ensued “dirty, bad and meaningless.”

“Everyone knows what the solution is. It is the recognition of basic human rights that are accepted everywhere in the world,” Kemal said. “It should not be done in fear or in parts. The rights should be recognized like the facts of a modern democracy.”

Though the idea of bringing in a group of “wise men” to resolve the issue has been suggested, Kemal said, “When the solution is so clear, there is no need for wise men or mediators.”

Τα αδιέξοδα της αμερικανόδουλης πολιτικής: Οι Δανιήλ, η Αυστρία και μια χαμένη αγελάδα 19/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , ,
1 comment so far
Ο πρέσβης των ΗΠΑ Daniel Speckhard [πηγή φωτογραφίας: wikipedia.org, λήμμα Daniel V. Speckhard]

‘Δελτίο των 11’
18 Ιουλίου 2009
Σπύρος Χατζάρας

Ο Δανιήλ, ο πρεσβευτής στην Αθήνα , έχει μια μακρινή συγγενική σχέση με τον τούρκο υπουργό εξωτερικών κ Δανιήλογλου, (aka Νταβούτογλου), τον αναπληρωτή υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ James Steinberg, και τον ανθέλληνα και φιλότουρκο, Φίλιπ Γκόρντον, που διορίστηκε στη θέση του υφυπουργού Εξωτερικών, για να αντικαταστήσει τον Δανιήλ Φριντ. Όλοι αυτοί έχουν την ίδια συγγενική σχέση με τον Ερντογάν και τον αρχηγό του τουρκικού Γενικού Επιτελείου στρατηγό Ιλκέρ Μπασμπούγκ, τον Σόρος, τον Ροκφέλερ και τον Κίσσινκερ.

Η νεα « γραμμή» ανακοινώθηκε από τον Ντάνιελ Σπέκχαρντ, σε ομιλία του στο Κέντρο Woodrow Wilson της Ουάσιγκτον, στις 29 Μαρτίου 2009: «Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επιθυμεί την ενίσχυση της Τουρκίας και την προσέγγισή της με την Ευρώπη».

Η ελληνική πολιτική ηγεσία, το δίδυμο Καραμανλής-Ντόρα, ο Γιώργος Σαλαμαλέκουμ, και η μαφία των Εργολάβων και των Καρτέλ, ακολουθούν τη γραμμή και υποστηρίζουν την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., παρά το ότι αυτό αντιτίθεται στα ζωτικά συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών.

Η ένταξη στην Ε.Ε θα επιτρέψει την ελεύθερη μετακίνηση και εγκατάσταση των Τούρκων στο ευρωπαϊκό έδαφος. Αυτό θα σημάνει την κατάληψη της Ελλάδας από τους Τούρκους. Για το λόγο αυτό μας «προετοιμάζουν» με την εισβολή των εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

Και επειδή θα γίνουμε «συνεταιρικό κράτος» ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών μας ανακοίνωσε ότι «Τα προβλήματα στο Αιγαίο μπορούν να λυθούν αν οι δύο χώρες αποδεχθούν ότι πορεύονται προς έναν συνεταιρισμό εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Είναι απλό. Τα δικά σας θα γίνουν δικά μας.

Με την «κοινή ευρωπαϊκή προοπτική» έγινε δικιά μας η αγελάδα του Βασίλη Μετακίδη από τις Καστανιές του Έβρου που, οδήγησε την αγελάδα του στο ποτάμι να βοσκήσει. Η αγελάδα , αναζητώντας περισσότερη τροφή, πέρασε τα σύνορα και βρέθηκε στην Τουρκία.Ο ιδιοκτήτης της μόλις το αντιλήφθηκε ενημέρωσε αμέσως το ελληνικό τελωνείο, ζητώντας πίσω την αγελάδα του, αφού δεν μπορούσε ο ίδιος να περάσει τα σύνορα και να την πάρει. Οι αρμόδιοι του τελωνείου ενημέρωσαν με τη σειρά τους την τουρκική στρατοχωροφυλακή, η οποία παρέδωσε την αγελάδα όχι στον ιδιοκτήτη της αλλά στο τμήμα Γεωργίας της τοπικής επαρχιακής διοίκησης. Πέρασαν 21 ημέρες και ακόμη αρμέγουν την αγελάδα στην ευρωπαική Τουρκία.

Παράλληλα η Άγκυρα επανέρχεται στο «σενάριο των ερευνών αλά Χόρα» στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και στην εφημερίδα της κυβερνήσεων της Τουρκίας δημοσιεύτηκε απόφαση για πραγματοποίηση γεωφυσικών ερευνών για πετρέλαιο νότια και ανατολικά του Καστελόριζου. Το σχέδιο Ατσεσον, παραχωρούσε το 1964, το Καστελόριζο στην Τουρκία.

Την ίδια στιγμή συνεχίζονται οι υπερπτήσεις πάνω από το ελληνικό έδαφος και τα τουρκικά αεροπλάνα αναχαιτίζουν τα ελληνικά ,υποδηλώνοντας έτσι ότι ο εναέριος χώρος του Φαρμακονησίου και του Αγαθονησίου ανήκει κυριαρχικά στην Τουρκία.

Από την ανάληψη της εξουσίας στην Ουάσιγκτων, από τους Ροκφέλερ-Δημοκρατικούς, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν δεχθεί ισχυρά «χαστούκια» σε πολιτικό επίπεδο. Η κατάσταση των σχέσεων έχει χειροτερέψει. Στα τηλεγραφήματα της πρεσβείας από την Αθήνα τονίζεται η «πολιτική αστάθεια» που σαρώνει την Ελλάδα, με έμφαση στο «επικοινωνιακό πραξικόπημα» του Δεκεμβρίου και από την άλλη, η αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας χαρακτηρίζει τον Δημήτρη Χριστόφια ως «Τσάβες της Μεσογείου», αντιγράφοντας το «Κάστρο της Μεσογείου» για τον Μακάριο .

Η πολιτική του συμβουλίου των 300, για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό χαράχθηκε το 1964. Έκτοτε με συστηματικό τρόπο, διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις προσπαθούν να την επιβάλουν. Μεσολάβησαν η αποστασία (1965), η δικτατορία(1967), η προδοσία της Κύπρου (1974), η προδοσία των Ιμίων(1996), η προδοσία της Μαδρίτης, και το σχέδιο Ανάν. Ο Ιωαννίδης δεν ήταν ηλίθιος. Ήταν προδότης. Και η σημερινή «ηγεσία» μας δεν είναι ηλίθιοι.

Ο Αυστριακός καγκελάριος Φάιμαν που δεν έχει αντιληφθεί ότι «η Αυστρία έχει κάθε λόγο να επιθυμεί την προσέγγισή της Τουρκίας με την Ευρώπη» εξέφρασε προσωπικά (και ιδιαιτέρως) την αρνητική θέση της χώρας του απέναντι στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρός τον Ταγίπ Ερντογάν, κατά την κατ΄ ιδίαν συνάντησή τους στο περιθώριο της υπογραφής, στην Άγκυρα ,της συμφωνίας για τον αγωγό φυσικού αερίου «Ναμπούκο», και μετά φρόντισε να διαδώσει την άποψη του δια του τύπου. Ο κ. Φάιμαν υπογράμμισε στον Τούρκο πρωθυπουργό τον μεγάλο σκεπτικισμό του αυστριακού πληθυσμού απέναντι στην ένταξη της Τουρκίας, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «η Αυστρία είναι κατά μιας συμμετοχής της Τουρκίας ως μέλος στην ΕΕ και προτείνει, όπως η Γερμανία, μία προνομιακή σχέση συνεργασίας». Ακόμη ο Αυστριακός Καγκελάριος αποσαφήνισε στον κ. Ερντογάν ότι «στην Αυστρία σε κάθε περίπτωση θα διενεργηθεί δημοψήφισμα για την τουρκική ένταξη, εάν τελικά ολοκληρωθούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις».

Η αμερικανόδουλη πολιτική της ελληνικής ηγεσίας συνολικά οδηγεί στα σημερινά αδιέξοδα. Η αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν είναι ιδέα τουρκική. Έρχεται από πολύ μακριά.

Η Ελλάδα πρέπει να καταστήσει σαφές ότι η Τουρκία δεν θα γίνει ποτέ πλήρες μέλος της Ε.Ε, και ότι δεν θα υπάρξει ποτέ ελευθερία εγκατάστασης των Τούρκων στο ευρωπαϊκό έδαφος. Τα ελληνικά δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν υψηλά πρόστιμα, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, στο τουρκικό κράτος για τις υπερπτήσεις των τουρκικών αεροσκαφών πάνω από κατοικημένες περιοχές, και τα πρόστιμα αυτά να εισπραχθούν με τη σύλληψη εμπορικών σκαφών στο Αιγαίο που μεταφέρουν τουρκικά προϊόντα. Να επιβληθεί ένα είδος «ναυτικού αποκλεισμού» για να εισπραχθούν τα πρόστιμα που θα καταβληθούν στους δικαιούχους. Τους κατοίκους του Αγαθονησίου και των Φούρνων.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επίσης να αναζητήσει από τα ευρωπαϊκά ταμεία και τις ΗΠΑ, τις δαπάνες που έχει καταβάλει το ελληνικό σύστημα υγείας για την περίθαλψη των εισβολέων -λαθρομεταναστών. Και φυσικά θα έπρεπε να έχουν αποσυρθεί εδώ και καιρό οι έλληνες στρατιώτες από το Αφγανιστάν.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Δελτίο των 11’
«»Σαν κάτοικοι της χώρας σας, έχουμε κι’ εμείς τα δικαιώματά μας…»: (από την ανακοίνωση των Σόρος-Αφγανών). Τα ψέματα της προπαγάνδας και η πραγματικότητα»
18 Ιουλίου 2009
Σπύρος Χατζάρας

«H Ελλάδα πρέπει να καταλάβει ότι δεν υπάρχουν μόνο τα περιφερειακά ζητήματα, αλλά και άλλα, στα οποία πρέπει να εμπλακεί, δηλαδή το Αφγανιστάν αλλά και τη Μέση Ανατολή»
— Daniel Speckhard, Κέντρο Woodrow Wilson της Ουάσιγκτον, 30 Μαρτίου 2009

Αναφερόμενος στην κατάσταση στο Αφγανιστάν, που αποτελεί προτεραιότητα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ο αμερικανός πρέσβης σημείωσε ότι «αφορά άμεσα και την Ελλάδα» καθώς 25 χιλιάδες Αφγανοί λαθρομετανάστες εισήλθαν πέρυσι παράνομα στη χώρα μας, σε σύνολο 140 χιλιάδων.

«Για να υπάρξουν αποτελέσματα, πρέπει να διαθέτουμε επαρκή αριθμό στρατιωτών. Δεν με ενδιαφέρει αν οι επιπλέον στρατιώτες θα είναι Βρετανοί, Αμερικανοί ή Αφγανοί, αλλά πρέπει να ενισχυθούμε αν πραγματικά επιθυμούμε την επίτευξη του στόχου», στρατηγός Ντάνατ 14 Ιουλίου 2009.

Ο Δανιήλ, ο Αμερικανός πρέσβης, εξήγησε με τις δηλώσεις του την δράση των επαγγελματιών υποστηρικτών των λαθρομεταναστών. Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει το μερίδιο της στον πόλεμο. Η περίθαλψη των προσφύγων είναι ένα από αυτά. Βέβαια πρέπει να στείλουμε και στρατιώτες.

Οι Αφγανοί, είναι ένα υπέροχος και βασανισμένος λαός. Πάνω από 7.000.000 είναι οι νεκροί της αμερικάνικης εισβολής. Αν υπολογίσουμε τη σοβιετική εισβολή και τη δράση της «κατάρας των Ταλιμπάν», που έριξαν πάνω στους Αφγανούς, οι «περιούσιοι Τραπεζίτες» μεσω CIA και Σαουδικής Αραβίας, τότε το μαρτυρολόγιο ξεπερνάει τα 12.000.000 χαμένες ψυχές τα τελευταία 25 χρόνια. Είναι μια πραγματική γενοκτονία και ένα πραγματικό «ολοκαύτωμα» για το οποίο δεν μιλάει το Χόλυγουντ.

Οι υπεύθυνοι της γενοκτονίας κατά του αφγανικού λαού, βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ριάντ. Αυτοί δίνουν τις εντολές την για τον βομβαρδισμό των σπιτιών, και τις δολοφονίες των αμάχων. Το κύμα της προσφυγιάς από το Αφγανιστάν, το προκάλεσε η αμερικανική εισβολή, οι βομβαρδισμοί και οι συγκρούσεις με τους «Ταλιμπάν του Μωυσή».

Επομένως ηθικά υπεύθυνοι για την περίθαλψη των προσφύγων είναι οι Αμερικανοί και οι Εβραίοι Τραπεζίτες. Ο καταυλισμός των αφγανών προσφύγων δεν έπρεπε να βρίσκεται στην Πάτρα, αλλά στον περίβολο της αμερικανικής πρεσβείας, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα.

Αντί λοιπόν να έχουμε καθημερινές διαδηλώσεις μπροστά στην αμερικανική πρεσβεία με τη συμμετοχή και των «κατ’ επάγγελμα αντι-ρατσιστών» για να δεχθούν τους αφγανούς στις ΗΠΑ, έχουμε καταλήψεις των ελεύθερων χώρων στις ελληνικές πόλεις, και επιθέσεις κατά των Ελλήνων πολιτών.

Οι οργανωμένοι Αφγανοί «πρόσφυγες» στη χώρα μας, είναι μια ειδική κατηγορία, που έχει «ειδικές σχέσεις» με τη μαφία, το βαθύ κράτος στην Τουρκία και τις αμερικανικές «ειδικές υπηρεσίες».

Είναι τα «μουλάρια», που μεταφέρουν το προϊόν του ΝΑΤΟ ,την ηρωίνη, στην Τουρκία, από όπου γίνεται το παγκόσμιο «ντιλίβερι». Η αμοιβή για τη μεταφορά της ηρωίνης καλύπτει τα έξοδα για την διευκόλυνση του περάσματος στην Ελλάδα.

Δεν είναι «κάτοικοι της χώρας μας» είναι εισβολείς. Και σαν τέτοιοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Αντίθετα. Επειδή είναι εισβολείς ,είναι εχθροί της ελληνικής κοινωνίας, που χρηματοδοτεί από το υστέρημα της και το έλλειμμα των Ταμείων τη δωρεάν τους περίθαλψη.

Μετά τη συγκέντρωση των κατοίκων στην Πλατεία Αττικής, οι άνθρωποι του Σόρος
Στην Αθήνα εξέδωσαν ανακοίνωση με την κουκούλα των «αγανακτισμένων Αφγανών», στην οποία λένε:
«…Οι φασίστες συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Αττικής στις 7.30 μμ και ομάδα που φορούσε κράνη επιτέθηκε με τυφλό μίσος κρατώντας ξύλα ενάντια σε κάθε (λαθρο)μετανάστη και (λαθρο)μετανάστρια που έβρισκε μπροστά της, παιδιά, γυναίκες ηλικιωμένους κάθε εθνικότητας…».

Επειδή καλύψαμε δημοσιογραφικά και τηλεοπτικά τη συγκέντρωση, αυτό είναι ένα τεράστιο ψέμα. Δεν υπήρξε καμία επίθεση. Μαζεύτηκαν 350-400 τρομοκρατημένοι κάτοικοι, που δεν ήθελαν να φανούν τα πρόσωπά τους γιατί φοβόντουσαν ότι τα «τάγματα εφόδου» του Σόρος θα τους έκαιγαν τα σπίτια. Η συγκέντρωση δεν στρεφόταν κατά των λαθρομετανάστών , αλλά κατά της πολιτικής της κυβέρνησης.

Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί οι λαθρομετανάστες δεν συγκεντρώνονται στις πλατείες στην Εκάλη, την Κηφισιά, και το Παλαιό Ψυχικό, αλλά στην Πλατεία Αττικής και τον Άγιο Παντελεήμονα;

«…Από την επιχείρηση τραυματίσθηκαν αρκετοί, ενώ άλλοι φοβισμένοι απομακρύνθηκαν από την Πλατεία κυνηγημένοι από τους φασίστες. Όλα αυτά συνέβηκαν ενώ δυνάμεις της Αστυνομίας βρίσκονταν στο χώρο και έβλεπαν τα γεγονότα χωρίς να παρεμβαίνουν…» λέει η «Αφγανική Κοινότητα». Και αυτό είναι απολύτως ψευδές.

Η ανακοίνωση των κατ’ επάγγελμα υποστηρικτών των λαθρομεταναστών που βγήκε με την κουκουλα «Αφγανική Κοινότητα» προσθέτει,

«…Εμείς ήρθαμε στην Ελλάδα για να γλιτώσουμε την ζωή μας από το πόλεμο και την κατοχή στη χώρα μας. Για αυτό θέλουμε ανθρώπινη μεταχείριση και όχι ρατσιστικές επιθέσεις και επιχειρήσεις σκούπα από την Αστυνομία. Θέλουμε άσυλο και στέγη για να ζήσουν ανθρώπινα οι φτωχές οικογένειες και τα παιδιά που φτάσανε εδώ με χίλια βάσανα. Εμείς θέλουμε να φύγουν όλοι οι στρατοί του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν, να σταματήσει η κατοχή, οι σφαγές και η καταλήστευση του λαού μας για να μην αναγκαζόμαστε να φεύγουμε. Ζητάμε την αλληλεγγύη του ελληνικού λαού για να σταματήσουν τα ρατσιστικά πογκρόμ σε βάρος των μεταναστών. Σαν κάτοικοι της χώρας σας, έχουμε κι’ εμείς τα δικαιώματά μας…»

Επομένως γιατί δεν ζητούν άσυλο από τις Ηνωμένες Πολιτείες;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«»Πόρτα» σε Ερντογάν από την Αυστρία»
17 Ιουλίου 2009

Την αντίθεση της Αυστρίας στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. εξέφρασε ο καγκελάριος της χώρας, Β. Φάιμαν στον πρωθυπουργό της Τουρκίας Τ. Ερντογάν. Η συζήτηση έγινε στο περιθώριο συνάντησης για την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό “Ναμπούκο”, την περασμένη Δευτέρα στην Άγκυρα.

Σύμφωνα με άρθρο της αυστριακής εφημερίδας “Κουρίρ”, σε εμπιστευτικές τους συνομιλίες, ο Β.Φάιμαν υπογράμμισε τον σκεπτικισμό του αυστριακού πληθυσμού απέναντι στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Χαρακτηριστικά είπε πως “η Αυστρία είναι κατά μιας συμμετοχής της Τουρκίας ως μέλος στην Ε.Ε και προτείνει, όπως η Γερμανία, μία προνομιακή σχέση συνεργασίας”.

Σύμφωνα με την εφημερίδα ο Τούρκος πρωθυπουργός έδειξε πολύ απογοητευμένος από την στάση που κρατείται απέναντι στη χώρα του από την Ε.Ε. Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που ο καγκελάριος της Αυστρίας τοποθετείται ενάντια στην ένταξη της Τουρκίας καθώς στις αρχές Απριλίου είχε επαναλάβει στον Μπαράκ Ομπάμα, σε συνάντηση τους, τις επιφυλάξεις της χώρας του απέναντι σε ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Η Βιέννη ζητούσε εξαρχής μια “προνομιακή σχέση” αντί της πλήρους ένταξης, ενώ ζητά, σε περίπτωση θετικής κατάληξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ο αυστριακός λαός να εκφέρει την άποψη του με δημοψήφισμα.