jump to navigation

Όταν η ανθρωπιά δεν γνωρίζει σύνορα… 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Ο δολοφονηθείς Άντης Χατζηκωστής [πηγή: http://www.sigmalive.com/lifestyle/kosmika/13096]

‘Αντιφωνητής’
«»Όταν ένας δημοσιογράφος αιμορραγεί…» – Η τουρκική Χουριέτ για την δολοφονία του Α. Χατζηκωστή»
14 Ιανουαρίου 2010

Η Τουρκική εφημερίδα Χουριέτ γράφει στην Αγγλική της έκδοση (Daily News):

When one journalist bleeds, all journalists bleed. And here at the Daily News once again we are offering heartfelt condolences to the family and coworkers of a departed colleague – Andis Hadjicostis, chief executive officer of Dias Media Group.

Όταν ένας δημοσιογράφος αιμορραγεί, όλοι δημοσιογράφοι αιμορραγούν. Και εδώ στην Daily New προσφέρουμε τα εγκάρδια συλλυπητήριά μας και πάλι στην οικογένεια και τους συνεργάτες του συνάδελφού μας που έφυγε- του Άντη Χατζηκωστή, διευθυντή του Δίας Media Group.

Είναι ορισμένα γεγονότα που ξεπερνούν εθνικούς διαχωρισμούς. Όποια και να ήταν τα κίνητρα της δολοφονίας, οι άνανδροι που έπραξαν αυτό το έγκλημα, είναι καλά να γνωρίζουν πως την πράξη τους την καταδικάζουν όλοι ανεξαιρέτως. Πως ακόμα και στην άλλη όχθη είναι άνθρωποι που βλέπουν τέτοια εγκλήματα όπως πρέπει να τα δει καθ’ ένας από μας που θέλει να λέγεται άνθρωπος: ως πράξεις άνανδρες και καταδικαστέες φτηνών υποκειμένων που ποτέ δεν θα μάθουν τι πάει να πει ανθρωπιά. Μια ζωή θα κυλιούνται στην λάσπη και την σαπίλα.

Δεν θα αναδείξω το πιο πάνω σε κάτι περισσότερο απ’ ότι είναι:  την καταδίκη ενός στυγερού εγκλήματος. Το ότι η καταδίκη αυτή, όπως και η συμπαράσταση στην οικογένεια του θύματος, εκφράζονται από Τουρκική εφημερίδα σηματοδοτεί απλά και μόνο μια από της σπάνιες φορές που η δημοσιογραφική αλληλεγγύη επανακτά, για όλους μας, λίγη από την ανθρωπιά που χάθηκε.

Συλλυπητήρια στον πατέρα και την μάνα που έθαψαν τον παιδί τους.

Advertisements

Φωτογραφίες: Κτύπησαν τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι 14/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ.
Tags: ,
comments closed
Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι αιμόφυρτος μετά από επίθεση που δέχτηκε [πηγή φωτογραφίας: wsj.com]

Σχόλιο Σ.Ο.: Αυτά είναι τα φαινόμενα μιας κοινωνίας καταρρέουσας… Μα όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεν έχει κανένα κανόνα ηθικής, και έχει εξευτελίσει κάθε κρατικό και εθνικό θεσμό στην Ιταλία, τέτοια καταδικαστέα φαινόμενα είναι αναμενόμενα.  Βεβαίως δεν δικαιολογείται, αντιθέτως καταδικάζεται κάθε μορφής βία, και ας ελπίσουμε πως αυτό θα κάνει τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να ξανασκεφτεί τον προσβλητικό για τους Ιταλούς τρόπο που πολιτεύεται.

Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι αιμόφυρτος μετά από επίθεση που δέχτηκε [πηγή φωτογραφίας: wsj.com]

Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι
αιμόφυρτος μετά από επίθεση που δέχτηκε

‘ΕΡΤ’
«Επίθεση και χτύπημα στον Μπερλουσκόνι»
13 Δεκεμβρίου 2009

Σε νοσοκομείο του Μιλάνου μεταφέρθηκε απόψε αιμόφυρτος ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, μετά από ξαφνική επίθεση που δέχθηκε. Ένας νεαρός άνδρας τον χτύπησε στο πρόσωπο και ο Ιταλός πρωθυπουργός  κατέρρευσε μπροστά στις κάμερες και την συνοδεία του. Νωρίτερα ο Μπερλουσκόνι είχε μιλήσει σε συγκέντρωση οπαδών του. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα παραμείνει για ένα 24ωρο υπό ιατρική παρακολούθηση στο νοσοκομείο.

Στο νοσοκομείο με αιμορραγία από τα χείλη, μεταφέρθηκε μετά το χτύπημα που δέχθηκε από έναν νεαρό άνδρα ο Ιταλός πρωθυπουργός έπειτα από εκλογική του συγκέντρωση στο Μιλάνο.

Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι αιμόφυρτος μετά από επίθεση που δέχτηκε [πηγή φωτογραφίας: wsj.com]

Η αστυνομία είχε αρχικά ανακοινώσει ότι ο νεαρός άνδρας γρονθοκόπησε τον Μπερλουσκόνι στο πρόσωπο, αλλά αργότερα ανασκεύασε λέγοντας ότι ο άνδρας μπορεί να εκσφενδόνισε ένα αντικείμενο κατά του ιταλού πρωθυπουργού από μικρή απόσταση.

Τα τοπικά πρακτορεία ειδήσεων μετέδωσαν ότι ο άνδρας συνελήφθη.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, που επικαλείται το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Ansa, και μέλος του επιτελείου του, o Μπερλουσκόνι, ο οποίος είχε εκφωνήσει νωρίτερα ομιλία ενώπιον χιλιάδων υποστηρικτών του, κατέρρευσε μετά το χτύπημα και οι άνθρωποι που τον περιέβαλλαν τον βοήθησαν να μπει σε αυτοκίνητο, το οποίο αναχώρησε αμέσως για νοσοκομείο της πόλης.

Ο άνδρας χτύπησε τον Μπερλουσκόνι από το πλάι, στο μάγουλο, με αποτέλεσμα ο Iταλός πρωθυπουργός να  αιμορραγήσει στα χείλη και τη μύτη.

Κατά την έναρξη της εκλογικής αυτής συγκέντρωσης, ο Μπερλουσκόνι προπηλακίστηκε από περίπου 10 διαμαρτυρόμενους, οι οποίοι τον χαρακτήριζαν γελοίο.

Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι αιμόφυρτος μετά από επίθεση που δέχτηκε [πηγή φωτογραφίας: wsj.com]

Ο Μπερλουσκόνι τους απάντησε επανειλημμένως «ντροπή σας».

Στη συνέχεια σημειώθηκε συμπλοκή ανάμεσα στους διαμαρτυρόμενους και τα νεαρά μέλη που περιφρουρούσαν τη συγκέντρωση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αναγκάζοντας την αστυνομία να επέμβει.

Ωστόσο ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό αν ο άνδρας που επιτέθηκε στον Μπερλουσκόνι ήταν ένας από αυτούς που διαμαρτύρονταν.

Ο ηγέτης της Λίγκας του Βορρά και σύμμαχος  του Ιταλού πρωθυπουργού ακροδεξιός Ουμπέρτο Μπόσι χαρακτήρισε την πράξη τρομοκρατική.

Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι αιμόφυρτος μετά από επίθεση που δέχτηκε [πηγή φωτογραφίας: wsj.com]

Απέτυχε ο καπιταλισμός: Απονομιμοποίηση του παγκοσμίως 13/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
Tags: ,
comments closed
[πηγή φωτογραφίας: acspotlight.net]

‘Πολίτης’
«O κομουνισμός έπεσε, αλλά οι κοινωνίες μας διόλου δεν εξανθρωπίστηκαν: «Απέτυχε κι ο καπιταλισμός»»
10 Νοεμβρίου 2009, σελ. 10

Μία εικοσαετία μετά την πανηγυρική πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η οποία σηματοδότησε και την επίσημη κατάρρευση του κομουνισμού στην ανατολική Ευρώπη, ο καπιταλισμός φαντάζει επίσης απομυθοποιημένος και μάλιστα σε παγκόσμια κλίμακα, σύμφωνα με μεγάλη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χτες από το ΒΒC World Service. Μόλις το 11% των ερωτηθέντων σε 27 χώρες θεωρούν ότι η καπιταλιστική οικονομία λειτουργεί σωστά, ενώ για το 51% των ερωτηθέντων, απαιτείται αναδιάρθρωση και περισσότερος ρυθμιστικός έλεγχος προκειμένου να βελτιωθούν οι ατέλειες του συστήματος. Μόνο σε δύο χώρες -στις ΗΠΑ (25%) και στο Πακιστάν (21%)- το ποσοστό των ερωτηθέντων που θεωρούν ότι το σύστημα λειτουργεί σωστά υπό την παρούσα μορφή του, ξεπέρασε το 20%. Η έρευνα αυτή, η οποία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 19 Ιουνίου και 13 Οκτωβρίου σε δείγμα 29.033 ατόμων, δημοσιεύθηκε την ημέρα της 20ής επετείου από την πτώση του Τείχους και στον απόηχο της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κρίσης που γνώρισε ο κόσμος από το 1929. «Ίσως η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 να μην ήταν, όπως νομίζαμε τότε, η συντριπτική νίκη του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα των τελευταίων δώδεκα μηνών», σχολίασε ο Νταγκ Μίλερ, πρόεδρος της εταιρείας δημοσκοπήσεων GlobeScan που πραγματοποίησε την έρευνα.

Κάποιοι νοσταλγούν την ΕΣΣΔ
Το ποσοστό των ερωτηθέντων που εγκρίνουν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης μετά βίας ξεπερνά το ήμισυ του δείγματος (54%), ενώ το 22% εκτιμά ότι ήταν «μία άσχημη εξέλιξη» και το 24% δεν εκφράζει άποψη. Οι Αμερικανοί είναι οι πλέον ένθερμοι (81%) και μετά ακολουθούν οι Πολωνοί (80%), οι Γερμανοί (79%), οι Βρετανοί (76%) και οι Γάλλοι (74%). Στην ανατολική Ευρώπη, οι Τσέχοι είναι λιγότερο κατηγορηματικοί (63%). Αντίθετα, τη Σοβιετική Ένωση νοσταλγούν Ρώσοι (61%) και Ουκρανοί (54%). Κατά μέσο όρο, το 23% των ερωτηθέντων θεωρούν αδύνατη μία βελτίωση του καπιταλιστικού συστήματος και πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο ένα νέο οικονομικό μοντέλο. Οι Γάλλοι (43%) είναι οι πλέον αρνητικοί και μετά ακολουθούν οι Μεξικανοί (38%) και οι Βραζιλιάνοι (35%). Η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων στις 17 από τις 27 χώρες ζητά μεγαλύτερο ρυθμιστικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με πρώτους τους Βραζιλιάνους (87%), τους Χιλιανούς (84%), ενώ ακολουθούν οι Γάλλοι (76%), οι Ισπανοί (73%) και οι Κινέζοι (71%).

Αφροαμερικάνοι αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα

‘Πολίτης’
«Διαδήλωση Αφροαμερικανών στο Λευκό Οίκο με φόντο το Ιράκ και το Αφγανιστάν: «Μαύρος με λευκό πρόσωπο ο Ομπάμα»»
09 Νοεμβρίου 2009, σελ. 9

Καταγγέλλοντας τον Μπαράκ Ομπάμα, που χαρακτήρισαν εκπρόσωπο «της ισχύος των λευκών με μαύρο πρόσωπο», εκατοντάδες Αφροαμερικανοί πραγματοποίησαν το Σάββατο πορεία στο Λευκό Οίκο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πολιτικές του πρώτου μαύρου Προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ και απαίτησαν να επιστρέψουν οι Αμερικανοί στρατιώτες που πολεμούν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Ήταν η πρώτη διαδήλωση Αφροαμερικανών εναντίον της κυβέρνησης Ομπάμα, μετά τη χαρακτηρισθείσα «ιστορική» ανάληψη των καθηκόντων του την 20ή Ιανουαρίου.

Συνεχιστής του ιμπεριαλισμού
Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τον Πρόεδρο για τη συνέχιση της «ιμπεριαλιστικής» πολιτικής της Ουάσινγκτον σε διεθνές επίπεδο. «Αναγνωρίζουμε ότι ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα είναι η λευκή ισχύς με μαύρο πρόσωπο», δήλωσε ο Ομάλι Γιεσιτέλα, ιστορικό στέλεχος του κινήματος των μαύρων για τα πολιτικά δικαιώματα και πρόεδρος της συμμαχίας Black is Back, που διοργάνωσε την κινητοποίηση. «Είναι ένα εργαλείο των ιμπεριαλιστών εχθρών μας. Ζητάμε την ελευθερία μας. Και ζητάμε ο Ομπάμα να αποσύρει όλα τα στρατεύματα [των ΗΠΑ] από το Αφγανιστάν αμέσως». Οι διαδηλωτές ζήτησαν επίσης από τον Ομπάμα να καταργήσει την Africom, την αμφιλεγόμενη Διοίκηση Αφρικής των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ενώ φώναξαν συνθήματα, όπως «κάτω τα χέρια» από τη Βενεζουέλα και υπέρ της κατάργησης των εμπάργκο σε βάρος της Κούβας και της Ζιμπάμπουε.

«Μας ξέχασε…»
Ο Τσαρλς Μπάρον, δημοτικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη, πρώην μέλος των Μαύρων Πανθήρων, του κινήματος που έδρασε από τη δεκαετία του 1960 έως εκείνη του 1970, επιτέθηκε στον Πρόεδρο λέγοντας πως αψηφά τα δεινά των Αφροαμερικανών. «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από αυτόν. Τα περί ελπίδας και αλλαγής δεν έγιναν πραγματικότητα για τους μαύρους», είπε ο Μπάρον στο Γαλλικό Πρακτορείο στη διάρκεια της διαδήλωσης. «Χαιρόμαστε που ο Μπαράκ Ομπάμα έσπασε το λευκό μονοπώλιο στο Λευκό Οίκο, αλλά δεν ζητούσαμε μια αλλαγή του ενοίκου του Λευκού Οίκου μόνο στο χρώμα, από το λευκό στο μαύρο, ζητούσαμε αλλαγή στην εξωτερική πολιτική και στην εσωτερική πολιτική», πρόσθεσε. «Όταν ένας μαύρος με εκμεταλλεύεται όπως ένας λευκός, δεν λιγοστεύει ο πόνος», κατέληξε. Υπενθυμίζεται ότι οι μαύροι Αμερικανοί ψήφισαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Δημοκρατικό Ομπάμα στις περσινές εκλογές, όταν κέρδισε τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Τζον ΜακΚέιν. Περίπου το 13% των πολιτών των ΗΠΑ είναι Αφροαμερικανοί.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

‘AFP’
«African-Americans slam Obama in White House protest»
07 Νοεμβρίου 2009

Decrying Barack Obama as «white power in black face,» hundreds of African-Americans marched on the White House Saturday to protest policies of the first black US president, and demand that he bring US troops home.

More than 200 people gathered for the first public demonstration by African Americans against the Obama administration since his historic inauguration in January, and slammed the president for continuing what they described as Washington’s «imperialist» agenda around the world.

«We recognize that Barack Hussein Obama is white power in black face,» civil rights activist Omali Yeshitela, chairman of the Black is Back coalition which arranged the protest, called into a megaphone as the group marched outside the mansion’s gates.

«He is a tool of our imperialist enemies and we demand our freedom. And we demand that Obama withdraw all the troops from Afghanistan right now.»

Protesters also called for Obama to order troops out of Iraq and to scrap Africom, the controversial year-old United States Africa Command, and demanded «hands off» Venezuela and ends to the Cuba embargo and the Zimbabwe blockade.

Several demonstrators held up placards bearing messages such as «US out of Afghanistan» and «Stop US war against Iraq.»

Charles Baron, a New York city councilman and former member of the Black Panthers, a Black Power movement in the mid-1960s and 1970s, attacked the president for turning a cold shoulder to the plight of African-Americans.

«We’re not satisfied with him, and… this hope and change rap has not been a reality for black people,» Baron told AFP during the demonstration.

«We are glad that Barack Obama broke up the white male monopoly on the White House, but we were not looking for a change in the occupant of the White House from white to black, we were looking for change in foreign policies and domestic policies,» he added.

«To have a black person exploiting me just like a white person, that’s no easier pain.»

The group also was calling for the release of former Black Panther Mumia Abu-Jamal, who was convicted in 1982 of killing a white police officer and sentenced to death.

The US Supreme Court upheld Abu-Jamal’s conviction in April and rejected his bid for a new trial.

Black Americans voted overwhelmingly for Democrat Obama in last year’s election, when he defeated Republican Senator John McCain.

About 13 percent of US citizens are African-Americans.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Los Angeles Times’
«Click here to find out more! Fewer than half of Americans say Obama’s election has improved race relations»
09 Νοεμβρίου 2009
Mark Silva

Reporting from Washington – With the election of Barack Obama, the first African American to serve as president, an overwhelming majority of Americans believed that race relations in the United States would improve.

Most still do.

But less than half — 41% — of those surveyed say race relations have improved since Obama’s election in November 2008, the Gallup Poll has found — and one in five of those surveyed said relations had gotten worse.

Blacks are more likely than whites to say that relations have improved — 53% versus 39%. However, neither think relations have improved a lot.

Still, «61%, nearly as high as the 70% seen in November 2008, believe race relations will improve ‘in the years ahead’ because of Obama’s presidency,» Gallup’s Lydia Saad reports on the findings of the Oct. 16 to 19 survey. «Black Americans are particularly optimistic about Obama’s long-term impact, with 79% expecting relations to get better. This compares with 58% of non-Hispanic whites» surveyed in the Gallup Poll.

Most Americans surveyed said Obama’s election represented one of the top advances for blacks in the last hundred years — if not the singularly most important one — in a nation that shed legalized racial segregation only in the last couple of generations.

At the same time, 22% of those surveyed said racial relations had worsened because of Obama, and 24% believed that «Obama will go too far in promoting efforts to aid the black community, identical to the percentage who last November predicted his policies would go too far,» Saad reported.

The sentiment underlying all this, from recent Gallup polls, is that large percentages of black Americans (72%) believe racism against blacks in the United States is widespread and half (49%) doubt that blacks enjoy the same job opportunities that whites have.

With white Americans voicing «significantly more optimistic assessments» on both fronts, Saad writes, «the gaps point to a perceptual gulf between the races that may contribute to ongoing racial tensions.

«Although some might hope that the very election of the nation’s first black president would ease or eliminate these tensions, fewer than half of Americans believe such strides are already apparent,» she concluded. «Nevertheless, widespread hope endures that, long-term, Obama’s election will make a positive difference.»

The survey of 1,521 adults conducted Oct. 16 to 19 carries a possible margin of error of plus or minus three percentage points. The responses for blacks surveyed carry a 6% margin; for whites, 4%.

Αφροαμερικάνοι αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα 10/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα

‘Πολίτης’
«Διαδήλωση Αφροαμερικανών στο Λευκό Οίκο με φόντο το Ιράκ και το Αφγανιστάν: «Μαύρος με λευκό πρόσωπο ο Ομπάμα»»
09 Νοεμβρίου 2009, σελ. 9

Καταγγέλλοντας τον Μπαράκ Ομπάμα, που χαρακτήρισαν εκπρόσωπο «της ισχύος των λευκών με μαύρο πρόσωπο», εκατοντάδες Αφροαμερικανοί πραγματοποίησαν το Σάββατο πορεία στο Λευκό Οίκο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πολιτικές του πρώτου μαύρου Προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ και απαίτησαν να επιστρέψουν οι Αμερικανοί στρατιώτες που πολεμούν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Ήταν η πρώτη διαδήλωση Αφροαμερικανών εναντίον της κυβέρνησης Ομπάμα, μετά τη χαρακτηρισθείσα «ιστορική» ανάληψη των καθηκόντων του την 20ή Ιανουαρίου.

Συνεχιστής του ιμπεριαλισμού
Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τον Πρόεδρο για τη συνέχιση της «ιμπεριαλιστικής» πολιτικής της Ουάσινγκτον σε διεθνές επίπεδο. «Αναγνωρίζουμε ότι ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα είναι η λευκή ισχύς με μαύρο πρόσωπο», δήλωσε ο Ομάλι Γιεσιτέλα, ιστορικό στέλεχος του κινήματος των μαύρων για τα πολιτικά δικαιώματα και πρόεδρος της συμμαχίας Black is Back, που διοργάνωσε την κινητοποίηση. «Είναι ένα εργαλείο των ιμπεριαλιστών εχθρών μας. Ζητάμε την ελευθερία μας. Και ζητάμε ο Ομπάμα να αποσύρει όλα τα στρατεύματα [των ΗΠΑ] από το Αφγανιστάν αμέσως». Οι διαδηλωτές ζήτησαν επίσης από τον Ομπάμα να καταργήσει την Africom, την αμφιλεγόμενη Διοίκηση Αφρικής των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ενώ φώναξαν συνθήματα, όπως «κάτω τα χέρια» από τη Βενεζουέλα και υπέρ της κατάργησης των εμπάργκο σε βάρος της Κούβας και της Ζιμπάμπουε.

«Μας ξέχασε…»
Ο Τσαρλς Μπάρον, δημοτικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη, πρώην μέλος των Μαύρων Πανθήρων, του κινήματος που έδρασε από τη δεκαετία του 1960 έως εκείνη του 1970, επιτέθηκε στον Πρόεδρο λέγοντας πως αψηφά τα δεινά των Αφροαμερικανών. «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από αυτόν. Τα περί ελπίδας και αλλαγής δεν έγιναν πραγματικότητα για τους μαύρους», είπε ο Μπάρον στο Γαλλικό Πρακτορείο στη διάρκεια της διαδήλωσης. «Χαιρόμαστε που ο Μπαράκ Ομπάμα έσπασε το λευκό μονοπώλιο στο Λευκό Οίκο, αλλά δεν ζητούσαμε μια αλλαγή του ενοίκου του Λευκού Οίκου μόνο στο χρώμα, από το λευκό στο μαύρο, ζητούσαμε αλλαγή στην εξωτερική πολιτική και στην εσωτερική πολιτική», πρόσθεσε. «Όταν ένας μαύρος με εκμεταλλεύεται όπως ένας λευκός, δεν λιγοστεύει ο πόνος», κατέληξε. Υπενθυμίζεται ότι οι μαύροι Αμερικανοί ψήφισαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Δημοκρατικό Ομπάμα στις περσινές εκλογές, όταν κέρδισε τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Τζον ΜακΚέιν. Περίπου το 13% των πολιτών των ΗΠΑ είναι Αφροαμερικανοί.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Αφροαμερικανοί αντιιμπεριαλιστές κατά του Μπάρακ Ομπάμα [πηγή φωτογραφίας: AFP 08/11/2009]

‘AFP’
«African-Americans slam Obama in White House protest»
07 Νοεμβρίου 2009

Decrying Barack Obama as «white power in black face,» hundreds of African-Americans marched on the White House Saturday to protest policies of the first black US president, and demand that he bring US troops home.

More than 200 people gathered for the first public demonstration by African Americans against the Obama administration since his historic inauguration in January, and slammed the president for continuing what they described as Washington’s «imperialist» agenda around the world.

«We recognize that Barack Hussein Obama is white power in black face,» civil rights activist Omali Yeshitela, chairman of the Black is Back coalition which arranged the protest, called into a megaphone as the group marched outside the mansion’s gates.

«He is a tool of our imperialist enemies and we demand our freedom. And we demand that Obama withdraw all the troops from Afghanistan right now.»

Protesters also called for Obama to order troops out of Iraq and to scrap Africom, the controversial year-old United States Africa Command, and demanded «hands off» Venezuela and ends to the Cuba embargo and the Zimbabwe blockade.

Several demonstrators held up placards bearing messages such as «US out of Afghanistan» and «Stop US war against Iraq.»

Charles Baron, a New York city councilman and former member of the Black Panthers, a Black Power movement in the mid-1960s and 1970s, attacked the president for turning a cold shoulder to the plight of African-Americans.

«We’re not satisfied with him, and… this hope and change rap has not been a reality for black people,» Baron told AFP during the demonstration.

«We are glad that Barack Obama broke up the white male monopoly on the White House, but we were not looking for a change in the occupant of the White House from white to black, we were looking for change in foreign policies and domestic policies,» he added.

«To have a black person exploiting me just like a white person, that’s no easier pain.»

The group also was calling for the release of former Black Panther Mumia Abu-Jamal, who was convicted in 1982 of killing a white police officer and sentenced to death.

The US Supreme Court upheld Abu-Jamal’s conviction in April and rejected his bid for a new trial.

Black Americans voted overwhelmingly for Democrat Obama in last year’s election, when he defeated Republican Senator John McCain.

About 13 percent of US citizens are African-Americans.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Los Angeles Times’
«Click here to find out more! Fewer than half of Americans say Obama’s election has improved race relations»
09 Νοεμβρίου 2009
Mark Silva

Reporting from Washington – With the election of Barack Obama, the first African American to serve as president, an overwhelming majority of Americans believed that race relations in the United States would improve.

Most still do.

But less than half — 41% — of those surveyed say race relations have improved since Obama’s election in November 2008, the Gallup Poll has found — and one in five of those surveyed said relations had gotten worse.

Blacks are more likely than whites to say that relations have improved — 53% versus 39%. However, neither think relations have improved a lot.

Still, «61%, nearly as high as the 70% seen in November 2008, believe race relations will improve ‘in the years ahead’ because of Obama’s presidency,» Gallup’s Lydia Saad reports on the findings of the Oct. 16 to 19 survey. «Black Americans are particularly optimistic about Obama’s long-term impact, with 79% expecting relations to get better. This compares with 58% of non-Hispanic whites» surveyed in the Gallup Poll.

Most Americans surveyed said Obama’s election represented one of the top advances for blacks in the last hundred years — if not the singularly most important one — in a nation that shed legalized racial segregation only in the last couple of generations.

At the same time, 22% of those surveyed said racial relations had worsened because of Obama, and 24% believed that «Obama will go too far in promoting efforts to aid the black community, identical to the percentage who last November predicted his policies would go too far,» Saad reported.

The sentiment underlying all this, from recent Gallup polls, is that large percentages of black Americans (72%) believe racism against blacks in the United States is widespread and half (49%) doubt that blacks enjoy the same job opportunities that whites have.

With white Americans voicing «significantly more optimistic assessments» on both fronts, Saad writes, «the gaps point to a perceptual gulf between the races that may contribute to ongoing racial tensions.

«Although some might hope that the very election of the nation’s first black president would ease or eliminate these tensions, fewer than half of Americans believe such strides are already apparent,» she concluded. «Nevertheless, widespread hope endures that, long-term, Obama’s election will make a positive difference.»

The survey of 1,521 adults conducted Oct. 16 to 19 carries a possible margin of error of plus or minus three percentage points. The responses for blacks surveyed carry a 6% margin; for whites, 4%.

Η Νορβηγία πρώτη σε ποιότητα ζωής, 25η η Ελλάδα, 32η η Κύπρος 06/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Να σημειώσουμε πως η Νορβηγία είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που αποδεικνύει πως δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκην να είσαι κράτος-μέλος ενός διεθνούς οργανισμού για το καλό της κοινωνίας σου. Το πιο σημαντικό, όπως φαίνεται, είναι να ακολουθείς συνετή και συνεπή εθνική και κοινωνικοοικονομική πολιτική και όχι να πλειοδοτείς σε ανούσια ευρωλαγνεία.

Μετά την Νορβηγία σύμφωνα πάντα με τους ίδιους δείκτες του ΟΗΕ, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 25η θέση σε ποιότητα ζωής και η Κύπρος στην 32η.

Καθόλου άσχημα, αν αναλογιστεί κανείς πως (σε αντίθεση με τις χώρες που προηγούνται) η ελληνική κοινωνία μαστίζεται ταυτοχρόνως από γιγαντιαία σκάνδαλα, διαστρωματωμένη διαφθορά, θεσμοθετημένη διαπλοκή και ρουσφέτι, πολλαπλά εθνικά προβλήματα, παραοικονομία, οικογενειοκρατικό πολιτικό σύστημα φυλάρχων, πυρκαγιές, ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, ακαδημαϊκό, πολιτικό και δημοσιογραφικό εθνομηδενισμό, και ένα αδίστακτο και βίαιο παρακράτος που ξεκινά από τους «πορτοκαλί» κουκουλοφόρους και καταλήγει στους φασίστες της άκρας δεξιάς.

Η δε Κύπρος υποφέρει από παρόμοια προβλήματα (σε εξαιρετικά μικρότερο όμως βαθμό, και χωρίς την κοινωνική αστάθεια που χαρακτηρίζει την Ελλάδα), είναι ανίσχυρη στρατιωτικά και οικονομικά, ενώ 37% του εδάφους της είναι ακόμη κατεχόμενο από ένα ετοιμοπόλεμο και αχόρταγο τουρκικό κατοχικό στρατό.

Πράγματι, καθόλου άσχημα! Αναλογιστείτε όμως τις δυνατότητες της κοινωνίας μας αν δεν υπήρχαν τα πιο πάνω…!

‘EcoNews.gr’
«Η Νορβηγία πρώτη σε ποιότητα ζωής»
06 Οκτωβρίου 2009
Λίντα Σπυρέλη

Βάσει των στοιχείων που συλλέχθηκαν το 2007 από τα 182 κράτη μέλη του ΟΗΕ, πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης την περίοδο 2008-2009, οι άνθρωποι που ζουν στη Νορβηγία, Αυστραλία και Ισλανδία έχουν τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, σύμφωνα με Δείκτη του  Προγράμματος Ανάπτυξης του ΟΗΕ (UNDP).

Αντίθετα ο Νίγηρας, το Αφγανιστάν και η Σιέρρα Λεόνε έχουν τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης.

Σύμφωνα με το Δείκτη του Προγράμματος Ανάπτυξης του ΟΗΕ, τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το μορφωτικό επίπεδο, το προσδόκιμο όριο ζωής και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Τα στοιχεία που προέκυψαν έδειξαν ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.

Παρά τις σημαντικές βελτιώσεις που έχουν γίνει η πρόοδος ήταν άνιση, ανακοίνωσε εκπρόσωπος από το UNDP.

Πολλές χώρες, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τις τελευταίες δεκαετίες, είχαν ως αποτέλεσμα την επιβράδυνση της ανάπτυξης τους σε συνδυασμό με εμφύλιες συγκρούσεις και την επιδημία του HIV/AIDS, κάτι που υπήρχε πριν το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, πρόσθεσε ο εκπρόσωπος από το UNDP.

Το προσδόκιμο όριο ζωής στο Νίγηρα είναι τα 50 χρόνια, περίπου 30 χρόνια λιγότερο από εκείνο της Νορβηγίας, σύμφωνα με τον Δείκτη του UNDP. Για κάθε δολάριο που κερδίζει ένας άνθρωπος στο Νίγηρα αντιστοιχεί σε 85 δολάρια στη Νορβηγία.

Οι μισοί από τους ανθρώπους που ζουν στις φτωχότερες 24 χώρες ήταν αναλφάβητοι, έναντι 20% των κρατών που έχουν μέσα επίπεδα ανθρώπινης ανάπτυξης.

Οι Ιάπωνες έχουν μεγάλο προσδόκιμο όριο ζωής με 82,7 χρόνια, ενώ το Αφγανιστάν έχει 43,6 χρόνια. Το Λιχτενστάιν διαθέτει το υψηλότερο ΑΕΠ, το οποίο φτάνει τα 85,383 δολάρια.

Οι πιο φτωχοί άνθρωποι είναι εκείνοι που ζουν στη Λαική Δημοκρατία του Κογκό, όπου το κατά κεφαλήν ετήσιο εισόδημα τους φτάνει τα 298 δολάρια.

Φέτος πέντε χώρες, η Κίνα, η Βενεζουέλα, το Περού, η Κολομβία και η Γαλλία, ανέβηκαν σε σχέση με πέρυσι βελτιώνοντας το προσδόκιμο όριο ζωής και τους μισθούς. Η Κίνα, η Κολομβία και η Βενεζουέλα βελτίωσαν πολύ το τομέα της εκπαίδευσης.

Οι κορυφαίες 10 χώρες που συγκαταλέγονται στον εν λόγω δείκτη είναι οι Νορβηγία, η Αυστραλία, η Ισλανδία, ο Καναδάς, η Ιρλανδία, η Ολλανδία, η Σουηδία, η Γαλλία, η Ελβετία και η Ιαπωνία.

Η πατρίδα του μετανάστη 03/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , ,
comments closed

Ο Στέφανος Ληναίος

Στέφανος Ληναίος

‘Ρεσάλτο’
«Η πατρίδα του μετανάστη»
21 Οκτωβρίου 2009
Στέφανος Ληναίος

Aκούσαμε το νέο Υπουργό Εσωτερικών να δηλώνει στη Βουλή ότι όλα τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, θεωρούνται Έλληνες και όταν ενηλικιωθούν θα έχουν το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Ακούσαμε και τον κ. Χρυσοχοίδη να δηλώνει ότι θα «ντύσει» αστυφύλακες, πολλούς μετανάστες.

Αφήνουμε τους ειδικούς να καταμετρήσουν όλες τις θετικές και όλες τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της απόφασης στη χώρα μας, πριν μονοπωλήσουν αυτή την καταμέτρηση οι γνωστοί πατριδοκάπηλοι. Εμείς θα περιοριστούμε μόνο να συνομιλήσουμε με τους φίλους μας τους μετανάστες. Με γνώμονα την πείρα μας και την αγάπη μας:

1.- Όταν πολλοί από μας, σε κάποιες δύσκολες εποχές που πέρασε η πατρίδα μας,αναγκαστήκαμε με μαύρη καρδιά,να μεταναστεύσουμε ή να λαθρομεταναστεύσουμε, σε κάποιες ξένες πλούσιες χώρες,θυμάμαι ότι κατεβαίναμε,όλοι μαζί, στους δρόμους, πάντα με δυο αιτήματα:

α) Να συμπαρασταθεί η ξένη χώρα στην προσπάθειά μας να επιβιώσουμε
και β) Να βοηθήσει τον αγώνα όλων μας να γυρίσουμε σε μια καλύτερη πατρίδα.

Δεν γυρίζαμε στα Πανεπιστήμια, στα πάρκα, στις πλατείες και στις αγορές, ζητιανεύοντας ή κλέβοντας, αλλά ενημερώνοντας τους ξένους για τη δικτατορία στην πατρίδα μας. Θυμάμαι ότι η πρώτη μάχη που με κόπο κερδίσαμε, ήταν να αποσυρθούν όλες οι «μαύρες» ταμπελίτσες, που υπήρχαν πάνω στα εμπορεύματα των μεγάλων καταστημάτων του Λονδίνου. Έγραφαν Τούρκικα, Ιταλικά και Ελληνικά: «Μην κλέβετε. Σας βλέπουμε.»!!!

Στα εφτά χρόνια που κράτησε η δικτατορία άλλοι γύρισαν πολεμώντας από μέσα κι άλλοι έμειναν, ενημερώνοντας απ’ έξω. Κι ευτυχώς, με αξιοπρέπεια στην ξενιτιά, πετύχαμε την επιβίωσή μας και με θυσίες μέσα στην ίδια την Πατρίδα μας, όλοι μαζί, ξαναφέραμε τη Δημοκρατία. Αντίθετα με τους Ισπανούς που έμειναν έξω, βολεύτηκαν και κράτησε ο Φράνκο σαράντα χρόνια.

Ουδέποτε ζητήσαμε να αλλάξουμε πατρίδα, έστω και διατηρώντας, σαν γκέτο, το θρήσκευμά μας και τη γλώσσα μας. Ούτε να προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τα ήθη και τα έθιμά μας από τη γη των πατέρων μας στα άγονα χώματα της ξενητειάς. Ξέραμε ότι θα αποτύχουμε, θα γίνουμε γραφικοί ή θα μαραθεί η ψυχή μας, όπως μαραίνεται ένα λουλούδι του αγρού, όταν το κλείσουμε σε τέσσερις τοίχους. Μόνο κάποιοι λίγοι ξέμειναν στις ξένες χώρες. Άλλοι επειδή βρήκαν διέξοδο στις επιδιώξεις τους κι άλλοι επειδή ουδέποτε αγάπησαν με πάθος την πατρίδα τους.

2.- Τόσα χρόνια τώρα στη χώρα μας, δεν είδα πολλούς μετανάστες να αγωνίζονται και για τα δυό αιτήματα. Το κύριο αίτημά τους ήταν η άδεια παραμονής και εργασίας με ίσα δικαιώματα. Πολλές φορές, μάλιστα, με μερικά ακραία, ύποπτα στοιχεία, να σπάζουν, να καίνε και να σκοτώνουν. Χωρίς να μας ενημερώνουν, καθημερινά και με πάθος , για το τι συμβαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ στη χώρα τους. Χωρίς να απαιτούν μαχητικά την ΚΑΤΑΔΙΚΗ αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα τους. Και χωρίς να μας δείχνουν τον ΠΟΘΟ τους να γυρίσουν σε μια καλύτερη πατρίδα.

Τους βλέπω και μελαγχολώ. Θυμάμαι τους μετανάστες στο Λονδίνο, από την εποχή του Ισπανικού εμφύλιου. Είχαν ξεμείνει, ξένοι ανάμεσα σε ξένους… Και έκλαιγαν κάθε μέρα γιατί έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να ξαναγυρίσουν στην Ισπανία τους, επειδή τα παιδιά τους είχαν γίνει πια τέλεια Εγγλεζάκια. Και κλαίγαμε κι εμείς μαζί τους όταν στο μόνιμα συννεφιασμένο Λονδίνο έβγαινε ο ήλιος και μας θύμιζε τη φωτεινή Μεσόγειο. Και μας συμβούλευαν, όπου κι αν συναντιόμαστε, να μην πάθουμε κι εμείς το ίδιο, όπως κι αυτοί, που βολευτήκανε έξω και αφήσανε τους συμπατριώτες τους μόνους με το Φράνκο 40 χρόνια στο σβέρκο τους.

3.- Αυτό συμβουλεύουμε κι εμείς τους βασανισμένους μετανάστες.Όχι βέβαια τους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ που συστηματικά τους ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ οι γνωστοί, διεθνείς, παντοδύναμοι, μαυραγορίτες του ανθρώπινου πόνου.

Συμβουλεύουμε όλους τους προβληματισμένους άσπρους, μαύρους, κίτρινους συνανθρώπους μας, που οι αποικιοκράτες, παλιοί και νέοι, όπως πάντα, τους ανάγκασαν για πολιτικούς ή για οικονομικούς λόγους, να φύγουν από τις χώρες τους, αναζητώντας ψωμί και ελευθερία στην ξενιτιά.

Τους συμβουλεύουμε να μη νιώθουν ικανοποιημένοι από τα γνωστά και αμφιλεγόμενα κυβερνητικά μέτρα νομιμοποίησής τους. Αυτά που, είναι βέβαιο ότι ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να παίρνουν ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις , υπακούοντας στα κελεύσματα των εμπνευστών της απάνθρωπης παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να απαιτούν ταυτόχρονα και την ΠΛΗΡΗ συμπαράσταση της Πολιτείας στον αγώνα τους για την επιστροφή τους σε μια καλύτερη πατρίδα.
Αν δεν καταλάβουν, όσο γίνεται πιο σύντομα, αυτή την απλή, γεμάτη πόνο και ειλικρίνεια θέση μας και αρκεστούν στην ελληνοποίησή τους, γίνονται, δυστυχώς, συνεργοί σε δυό μεγάλα εγκλήματα.
Αφήνουν ορφανή την πατρίδα τους από το πιο ανήσυχο και το πιο αποτελεσματικό ανθρώπινο δυναμικό. Και αφήνουν, προπάντων, τους έρμους τους συμπατριώτες τους ισόβια δυστυχισμένους ΔΟΥΛΟΥΣ στα χέρια των ξένων αφεντικών που λυμαίνονται τη χώρα τους.
Ξέρουμε ότι αυτές τις θέσεις μας μερικοί τις θεωρούν ρομαντικές, ίσως και αστείες. Όπως τις θεωρούσαν οι ίδιοι και τότε, στην αυτοεξορία μας στο γκρίζο Λονδίνο. Λες και πιστέψαμε ποτέ ότι ΑΡΚΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΜΟΝΟΝ οι θέσεις για να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας.  Μακάρι κάποιοι άλλοι να βρουν κάποιες καλύτερες θέσεις.
Υ.Γ.: Στη μνήμη του αξέχαστου φίλου μας, του Λάκη του Καραλή που, τότε στην αυτοεξορία μας, ονειρευτήκαμε έναν καλύτερο κόσμο..

Η πατρίδα του μετανάστη 03/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , ,
comments closed

Ο Στέφανος Ληναίος

Στέφανος Ληναίος

‘Ρεσάλτο’
«Η πατρίδα του μετανάστη»
21 Οκτωβρίου 2009
Στέφανος Ληναίος

Aκούσαμε το νέο Υπουργό Εσωτερικών να δηλώνει στη Βουλή ότι όλα τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, θεωρούνται Έλληνες και όταν ενηλικιωθούν θα έχουν το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Ακούσαμε και τον κ. Χρυσοχοίδη να δηλώνει ότι θα «ντύσει» αστυφύλακες, πολλούς μετανάστες.

Αφήνουμε τους ειδικούς να καταμετρήσουν όλες τις θετικές και όλες τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της απόφασης στη χώρα μας, πριν μονοπωλήσουν αυτή την καταμέτρηση οι γνωστοί πατριδοκάπηλοι. Εμείς θα περιοριστούμε μόνο να συνομιλήσουμε με τους φίλους μας τους μετανάστες. Με γνώμονα την πείρα μας και την αγάπη μας:

1.- Όταν πολλοί από μας, σε κάποιες δύσκολες εποχές που πέρασε η πατρίδα μας,αναγκαστήκαμε με μαύρη καρδιά,να μεταναστεύσουμε ή να λαθρομεταναστεύσουμε, σε κάποιες ξένες πλούσιες χώρες,θυμάμαι ότι κατεβαίναμε,όλοι μαζί, στους δρόμους, πάντα με δυο αιτήματα:

α) Να συμπαρασταθεί η ξένη χώρα στην προσπάθειά μας να επιβιώσουμε
και β) Να βοηθήσει τον αγώνα όλων μας να γυρίσουμε σε μια καλύτερη πατρίδα.

Δεν γυρίζαμε στα Πανεπιστήμια, στα πάρκα, στις πλατείες και στις αγορές, ζητιανεύοντας ή κλέβοντας, αλλά ενημερώνοντας τους ξένους για τη δικτατορία στην πατρίδα μας. Θυμάμαι ότι η πρώτη μάχη που με κόπο κερδίσαμε, ήταν να αποσυρθούν όλες οι «μαύρες» ταμπελίτσες, που υπήρχαν πάνω στα εμπορεύματα των μεγάλων καταστημάτων του Λονδίνου. Έγραφαν Τούρκικα, Ιταλικά και Ελληνικά: «Μην κλέβετε. Σας βλέπουμε.»!!!

Στα εφτά χρόνια που κράτησε η δικτατορία άλλοι γύρισαν πολεμώντας από μέσα κι άλλοι έμειναν, ενημερώνοντας απ’ έξω. Κι ευτυχώς, με αξιοπρέπεια στην ξενιτιά, πετύχαμε την επιβίωσή μας και με θυσίες μέσα στην ίδια την Πατρίδα μας, όλοι μαζί, ξαναφέραμε τη Δημοκρατία. Αντίθετα με τους Ισπανούς που έμειναν έξω, βολεύτηκαν και κράτησε ο Φράνκο σαράντα χρόνια.

Ουδέποτε ζητήσαμε να αλλάξουμε πατρίδα, έστω και διατηρώντας, σαν γκέτο, το θρήσκευμά μας και τη γλώσσα μας. Ούτε να προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τα ήθη και τα έθιμά μας από τη γη των πατέρων μας στα άγονα χώματα της ξενητειάς. Ξέραμε ότι θα αποτύχουμε, θα γίνουμε γραφικοί ή θα μαραθεί η ψυχή μας, όπως μαραίνεται ένα λουλούδι του αγρού, όταν το κλείσουμε σε τέσσερις τοίχους. Μόνο κάποιοι λίγοι ξέμειναν στις ξένες χώρες. Άλλοι επειδή βρήκαν διέξοδο στις επιδιώξεις τους κι άλλοι επειδή ουδέποτε αγάπησαν με πάθος την πατρίδα τους.

2.- Τόσα χρόνια τώρα στη χώρα μας, δεν είδα πολλούς μετανάστες να αγωνίζονται και για τα δυό αιτήματα. Το κύριο αίτημά τους ήταν η άδεια παραμονής και εργασίας με ίσα δικαιώματα. Πολλές φορές, μάλιστα, με μερικά ακραία, ύποπτα στοιχεία, να σπάζουν, να καίνε και να σκοτώνουν. Χωρίς να μας ενημερώνουν, καθημερινά και με πάθος , για το τι συμβαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ στη χώρα τους. Χωρίς να απαιτούν μαχητικά την ΚΑΤΑΔΙΚΗ αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα τους. Και χωρίς να μας δείχνουν τον ΠΟΘΟ τους να γυρίσουν σε μια καλύτερη πατρίδα.

Τους βλέπω και μελαγχολώ. Θυμάμαι τους μετανάστες στο Λονδίνο, από την εποχή του Ισπανικού εμφύλιου. Είχαν ξεμείνει, ξένοι ανάμεσα σε ξένους… Και έκλαιγαν κάθε μέρα γιατί έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να ξαναγυρίσουν στην Ισπανία τους, επειδή τα παιδιά τους είχαν γίνει πια τέλεια Εγγλεζάκια. Και κλαίγαμε κι εμείς μαζί τους όταν στο μόνιμα συννεφιασμένο Λονδίνο έβγαινε ο ήλιος και μας θύμιζε τη φωτεινή Μεσόγειο. Και μας συμβούλευαν, όπου κι αν συναντιόμαστε, να μην πάθουμε κι εμείς το ίδιο, όπως κι αυτοί, που βολευτήκανε έξω και αφήσανε τους συμπατριώτες τους μόνους με το Φράνκο 40 χρόνια στο σβέρκο τους.

3.- Αυτό συμβουλεύουμε κι εμείς τους βασανισμένους μετανάστες.Όχι βέβαια τους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ που συστηματικά τους ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ οι γνωστοί, διεθνείς, παντοδύναμοι, μαυραγορίτες του ανθρώπινου πόνου.

Συμβουλεύουμε όλους τους προβληματισμένους άσπρους, μαύρους, κίτρινους συνανθρώπους μας, που οι αποικιοκράτες, παλιοί και νέοι, όπως πάντα, τους ανάγκασαν για πολιτικούς ή για οικονομικούς λόγους, να φύγουν από τις χώρες τους, αναζητώντας ψωμί και ελευθερία στην ξενιτιά.

Τους συμβουλεύουμε να μη νιώθουν ικανοποιημένοι από τα γνωστά και αμφιλεγόμενα κυβερνητικά μέτρα νομιμοποίησής τους. Αυτά που, είναι βέβαιο ότι ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να παίρνουν ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις , υπακούοντας στα κελεύσματα των εμπνευστών της απάνθρωπης παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να απαιτούν ταυτόχρονα και την ΠΛΗΡΗ συμπαράσταση της Πολιτείας στον αγώνα τους για την επιστροφή τους σε μια καλύτερη πατρίδα.
Αν δεν καταλάβουν, όσο γίνεται πιο σύντομα, αυτή την απλή, γεμάτη πόνο και ειλικρίνεια θέση μας και αρκεστούν στην ελληνοποίησή τους, γίνονται, δυστυχώς, συνεργοί σε δυό μεγάλα εγκλήματα.
Αφήνουν ορφανή την πατρίδα τους από το πιο ανήσυχο και το πιο αποτελεσματικό ανθρώπινο δυναμικό. Και αφήνουν, προπάντων, τους έρμους τους συμπατριώτες τους ισόβια δυστυχισμένους ΔΟΥΛΟΥΣ στα χέρια των ξένων αφεντικών που λυμαίνονται τη χώρα τους.
Ξέρουμε ότι αυτές τις θέσεις μας μερικοί τις θεωρούν ρομαντικές, ίσως και αστείες. Όπως τις θεωρούσαν οι ίδιοι και τότε, στην αυτοεξορία μας στο γκρίζο Λονδίνο. Λες και πιστέψαμε ποτέ ότι ΑΡΚΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΜΟΝΟΝ οι θέσεις για να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας.  Μακάρι κάποιοι άλλοι να βρουν κάποιες καλύτερες θέσεις.
Υ.Γ.: Στη μνήμη του αξέχαστου φίλου μας, του Λάκη του Καραλή που, τότε στην αυτοεξορία μας, ονειρευτήκαμε έναν καλύτερο κόσμο..

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.

Συμβολική ήττα του νεοφιλελευθερισμού: Τα McDonald’s φεύγουν από την Ισλανδία 02/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένας από τους πιο γνωστούς και φανατικούς οπαδούς της «ελεύθερης αγοράς», της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, ο δημοσιογράφος των ‘New York Times’ Thomas Friedman είχε γράψει στο βιβλίο του «The Lexus and the Olive Tree» πως «δύο χώρες που και οι δύο διαθέτουν αλυσίδες εστιατορίων McDonald’s δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν αντιμέτωπες σε πόλεμο» διότι «όταν μια χώρα φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, όταν η μεσαία της τάξη είναι αρκετά μεγάλη ούτως ώστε να αντέχει μια αλυσίδα McDonald’s, τότε αυτή η χώρα είναι χώρα-ΜακΝτόνταλντς, και στους ανθρώπους στις χώρες-ΜακΝτόναλντς δεν αρέσει να πολεμούν – προτιμούν να περιμένουν στην σειρά για μπέργκερς».

Βέβαια, η πιο πάνω νεοφιλελεύθερη θεωρία (που φέρει τον τίτλο Golden Arches Theory of Conflict Prevention) έχει καταρρεύσει ήδη πανηγυρικά με την πρόσφατη σύγκρουση Ρωσσίας-Γεωργίας το 2008 (αν και βέβαια προηγήθησαν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από τις ΗΠΑ…).

Η περίπτωση της Ισλανδίας όμως τι μας έχει διδάξει; Ποιες κρατικές πολιτικές οδήγησαν την μεσαία τάξη της Ισλανδίας να μην είναι «αρκετά μεγάλη για να αντέξει μια αλυσίδα ΜακΝτόναλντς», σύμφωνα με τον Th. Friedman; Και τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις για την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας; Η αποχώρηση των ΜακΝτόναλντς από την χώρα αυτή αποτελεί μια ακόμη συμβολική ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σε κοινωνικό επίπεδο, όχι όμως δυστυχώς και του νεοφιλελευθερισμού ως επικρατούσα οικονομική θεωρία και κυρίως πρακτική…

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald's στην Ισλανδία το οποίο θα κλείσει [πηγή φωτογραφίας: Hinrik, en.wikipedia.org, λήμμα: List_of_countries_with_McDonald's_franchises]

Ένα εκ των τριών εστιατορίων McDonald’s στο Ρεϊκιαβίκ το οποίο θα κλείσει

‘Ελευθεροτυπία’
«Η κρίση διώχνει τα McDonald’s από την Ισλανδία»
27 Οκτωβρίου 2009

Ο κολοσσός των φαστ φούντ ανακοίνωσε ότι τρία υποκαταστήματα στη χώρα θα κλείσουν και ότι δεν σχεδιάζει να ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα, τα McDonald’s κατηγορούν τη «μοναδική λειτουργική πολυπλοκότητα» της έναρξης μιας επιχείρησης σε ένα απομονωμένο κράτος με πληθυσμό μόλις 300.000 άτομα.

Τα πρώτα McDonald’s στην Ισλανδία άνοιξαν το 1993.

Τα φρανσάιζ των MacDonald’s στη χώρα ανέλαβε η εταιρία Lyst, ο επικεφαλής της οποίας, Τζον Γκάρδαρ Ογκμουντσον δήλωσε ότι η απόφαση δεν πάρθηκε απερίσκεπτα.

Ο ίδιος είπε ότι τα εστιατόρια έφερναν τα εμπορεύματά τους από τη Γερμανία. Ωστόσο το κόστος των αγαθών είχε διπλασιαστεί, καθώς η πτώση του νομίσματος της Ισλανδίας έκανε την εισαγωγή προϊόντων πολύ ακριβή.

Ο κ. Όγκμουντσον δήλωσε ότι «δεν είχαμε ποτέ πριν τόση δουλειά αλλά ταυτόχρονα τα κέρδη δεν ήταν ποτέ χαμηλότερα » και πρόσθεσε ότι «Απλά δεν βγάζει νόημα. Για ένα κιλό κρεμμύδια από τη Γερμανία πληρώνεις όσο για ένα μπουκάλι καλό ουίσκι». Ο ίδιος σχεδιάζει πλέον να δουλέψει τα εστιατόρια με άλλο όνομα, ώστε να μπορεί να αγοράζει φθηνότερα προϊόντα από την Ισλανδία.

Οι τράπεζες της Ισλανδίας κατέρρευσαν στο ζενίθ της παγκόσμιας κρίσης ρευστότητας αναγκάζοντας τη χώρα να δανειστεί 10 δισ. δολάρια.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Salon’
«McDonald’s to Iceland: You’re the biggest loser»
27 Οκτωβρίου 2009
Andrew Leonard

Don’t bemoan the fast food chain’s decision to close up shop in Reykjavik. Celebrate it!

How did our world become so screwed up that a decision by McDonald’s to close three restaurants in Iceland is deemed by the international press an embarrassment so great that it must merit blanket coverage?

Here’s the Financial Times’ lead sentence:

Iceland edged further towards the margins of the global economy on Monday when McDonald’s announced the closure of its three restaurants in the crisis-hit country and said that it had no plans to return.

Even worse: Look at the company Iceland is keeping. The only other European countries without a McDonald’s are «Albania, Armenia and Bosnia and Herzegovina.» The shame. The shame! Bar the door and pull the curtains down, Sigrid, we can’t let the neighbors see us like this!

Iceland’s economic woes are no secret. The country’s banks tried to play with the big boys of international finance and got burned by the meltdown. The nation’s currency, the krona, has collapsed, causing great hardship for a small island nation that had become accustomed to importing all manner of goods. That’s no joke.

McDonald’s sourced the ingredients for its fast food menu mostly from Germany, so the collapse of the krona savaged its bottom line. But doesn’t that mean that McDonald’s, operating with a business model that couldn’t adjust to currency shifts, should be the one hiding its face in shame?

I understand the symbolism here, which suggests that if even McDonald’s can’t make a buck in Iceland, then Iceland’s economy is totally fubared. But let’s turn that around. McDonald’s specializes in producing the lowest possible cost Big Macs and Fries by economizing on such a huge scale that it has warped the entire structure of global agriculture and food production away from anything remotely resembling healthy sustainability. McDonald’s only «works» in the context of a system that wreaks intense environmental havoc and sacrifices family farms in favor of industrial agribusinesses.

The very same FT story that suggests that McDonald’s departure signals the marginalization of Iceland also notes that the owner of the three former Mickey D’s franchises isn’t actually closing shop, he’s just changing the name and taking a new path.

Lyst plans to rebrand its three restaurants — all in the Reykjavik area — under a new name, Metro, and adapt the menu to use more locally produced meat and vegetables after its McDonald’s franchise ends on Saturday.

Mr Ogmundsson admitted that some customers were alarmed by the symbolism of such a recognizable brand abandoning Iceland but others have reacted positively. «People are pleased that we will be sourcing more goods locally,» he says.

We should all be so marginalized.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Siberian Light’
«Russia and Georgia destroy the McDonalds theory of war»
16 Σεπτεμβρίου 2008
Andy Young

Remember the McDonalds theory of war – that two countries advanced enough to have a McDonalds franchise could never go to war?

Well, it’s finally been blown out of the water by the Russia-Georgia war of 2008.

What? Georgia has a McDonalds??

Yep.  In February 1999, Georgia became the world’s 103rd country to embrace Ronald McDonald with open arms when a McDonalds restaurant opened in Tbilisi.  It’s pictured here and, if I do say so myself, is probably one of the world’s more attractive McDonalds restaurants.

Russia of course, has long been familiar with Ronald and his seductive ways – McDonalds opened their first Moscow restaurant way back in January 1990, hammering one of the final nails in the Soviet Union’s coffin.

What is the McDonalds theory of war?

Clearly tired of the vague, yet strangely complex theories that international relations theoreticians came up with to try to predict whether or not two countries would go to war, economist Thomas L Friedman took a fresh look at the whole concept.

In his 1996 article, he developed his McDonalds theory of conflict prevention – namely that «no two countries that both have a McDonald’s have ever fought a war against each other.» Why not?

«…when a country reaches a certain level of economic development, when it has a middle class big enough to support a McDonald’s, it becomes a McDonald’s country, and people in McDonald’s countries don’t like to fight wars; they like to wait in line for burgers

Basically, rich countries are civilized.  And war in rich countries is bad for business.

Wait a minute.  Aren’t countries with McDonalds always fighting?

To say that countries with McDonalds franchises are immune from war is clearly not true – the United States, spiritual home of the Big Mac, is one of the most war-prone countries in the world.

But Friedman is clear that his theory doesn’t apply to wars between one country that has a McDonalds and another that doesn’t.  And not one of the countries that have been squashed by the mighty American military machine has (so far!) had a McDonalds.  The bombing of Kosovo was (technically) not a war, I’m told – it was a conflict between an alliance of countries, and a single country (although admittedly every single country taking part had a McDonalds at the time of the conflict).

Equally, neither do minor border skirmishes by countries like India and Pakistan count, even though they’re both rather partial to a burger.

And, true, there have been plenty of civil wars in countries with McDonalds franchises.  But they don’t count either, says Friedman – because McDonalds franchisees are the ultimate in unscrupulous businessmen:

McDonald’s in Moscow delivered burgers to both sides in the fight between pro-and anti-Yeltsin forces in 1993.

So, there you have it.  While we’re at it, I’d note that the Russia-Georgia war has also dealt yet another blow to the Democratic Peace Theory – assuming, of course, that you class either Russia or Georgia as a functioning democracy.