jump to navigation

Ναι στις παρελάσεις: Απάντηση του ‘Εμπροσθοφύλακα’ στον Γεράσιμο Βέβη 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ.
Tags: , , , ,
comments closed

LEO2

LEO2

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Ναι στις παρελάσεις: Απάντηση του ‘Εμπροσθοφύλακα’ στον κ. Γεράσιμο Βέβη»
27 Ιανουαρίου 2010

Συντακτική Ομάδα

Με μεγάλη μας λύπη διαβάσαμε την είδηση κατάργησης της παρέλασης των μηχανοκίνητων τμημάτων. Αν και προσφάτως είχε γίνει προσπάθεια να ανακινηθεί, για πολλοστή φορά, το θέμα της κατάργησης των μαθητικών παρελάσεων [ερώτηση Τάσου Κουράκη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθήνας 29/10/2009], είδαμε πως οι πιέσεις εναντίον των παρελάσεων, είχαν τελικά αποτέλεσμα προς μια διαφορετική κατεύθυνση: Την κατάργηση των μηχανοκίνητων παρελάσεων. Οι περισσότεροι, διαβάζοντας την είδηση αιφνιδιάστηκαν και προβληματίστηκαν, όχι τόσο για την ίδια την απόφαση αυτή καθεαυτή, όσο για τον διάχυτο πλέον φόβο πως αυτή η υπουργική απόφαση είναι μόνο ένα ενδιάμεσο βήμα μέχρι την ολοκληρωτική κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων. Έχοντας σαν κύριο επικοινωνιακό στόχο τις μαθητικές παρελάσεις εδώ και χρόνια, οι στρατιωτικές μοιάζουν σαν ώριμο φρούτο για κατάργηση, αφού έχουν επιπλέον και την κατηγορία του στρατοκρατικού, της προβολής χρήσης βίας (μοιάζει τόσο αστεία στις μέρες μας μια τέτοια κατηγορία) και φυσικά, των εξόδων.

Προσφάτως, σε ένα άρθρο του περιοδικού ‘Πτήση’, [20/12/2009, τ.290, σελ. 5], δημοσιευμένο πριν την απόφαση του Υ.ΕΘ.Α., ο κ. Γεράσιμος Βέβης αναπτύσει τη θέση του για ολοκληρωτική κατάργηση ενός εκ των δύο μεγάλων παρελάσεων στην οποία είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε, παράγραφο-παράγραφο.

«Στις 28 Οκτωβρίου που μας πέρασε παρακολούθησα την 71η «εθνική παρέλαση» της ζωής μου, στην οποία, κατά τα ειωθότα, η Ελλάδα «καμάρωσε τα εθνικά της νιάτα» και συνάμα «επιβεβαίωσε την πίστη της για το αξιόμαχο, το υψηλό εθνικό φρόνημα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων». Ουφ πια!»

Δεν καταλαβαίνουμε τα εισαγωγικά στην φράση εθνική παρέλαση. Είναι ή δεν είναι η παρέλαση της 28ης (και της 25ης) εθνική παρέλαση κ.Βέβη; Μα και ως προς τι το ξεφύσημα; Σας φαίνεται τόσο παράξενο που κάποιοι, ακόμα και σήμερα, καμαρώνουν τα παιδιά τους στις παρελάσεις;

«Τη μορφή και το χαρακτήρα που έχουν σήμερα τον πήραν σχετικά πρόσφατα, μετά τη συγκρότηση των εθνικών κρατών και τη συγκρότηση αντίστοιχα, των εθνικών στρατών. Όταν οι λαοί απέκτησαν εθνική συνείδηση, άρχισαν να καμαρώνουν τον «εθνικό εαυτό» τους, αυτό που ένιωθαν τους ενώνει και τους αντπροσωπεύει.»

Είναι άστοχη αυτή η ταύτιση του χαρακτήρα των σύγχρονων παρελάσεων με το έθνος-κράτος και ό,τι σχετικό με το έθνος. Στα κομμουνιστικά κράτη δεν γινόταν στρατιωτικές παρελάσεις; Ο χαρακτήρας αυτών των παρελάσεων είχε να κάνει με την εθνική αυτοσυνειδησία των εθνών αυτών ή με την επικράτηση της κομμουνιστικής επανάστασης; (ή σοβιετικού πραξικοπήματος σε μερικές περιπτώσεις) Είναι υπεραπλουστευτικό να μιλάμε πως ο χαρακτήρας των στρατιωτικών παραλάσεων προσδιορίζεται αποκλειστικά από εθνικά χαρακτηριστικά. Η πολιτειακή δομή μιας χώρας, η πολιτική ιδεολογία της εκάστοτε εξουσίας-καθεστώτος, οι κοινωνικές πραγματικότητες, οι πολιτιστικές παραδόσεις, το επικρατών θρήσκευμα (ή η απουσία επίσημου θρησκεύματος), οι οικονομικές δυνατότητες, η παρουσία ή μη εξωτερικής απειλής, όλα αυτά είναι παράγοντες που καθορίζουν τον χαρακτήρα μιας παρέλασης.

«Η πορεία της συγκρότησης των εθνικών κρατών τις περισσότερες φορές περιελάμβανε πολέμους, επαναστάσεις και αιματηρές συγκρούσεις, η ανάμνηση των οποίων προσέδωσε ιδιαίτερο «εθνικό φορτίο» στις παρελάσεις, οι οποίες συμπίπτουν κατά κανόνα με την εθνική επέτειο.»

Δηλαδή η πορεία συγκρότησης μη-εθνικών κρατών πως έγινε; Με αγάπες και λουλούδια; Τα μη εθνικά κράτη, τα οποία πολύ συχνά στην ιστορία κατασκευάστηκαν με στρατιωτικές κατακτήσεις, προφανώς δημιουργήθηκαν αναίμακτα και με την σύμφωνη γνώμη των κατακτημένων. Συγγνώμη κ. Βέβη, μάλλον δεν έχετε καταλάβει πως απευθύνεστε σε Έλληνες και όχι Ισλανδούς. Και ευτυχώς, εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε ξεχάσει πως με τη βία, άρα και αιματηρές συγκρούσεις, κατακτηθήκαμε από τους Τούρκους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και άλλους…

«Κάθε μικρή η μεγάλη πόλη βορειότερη της Λάρισας (και κάμποσες νοτιότερες) που είχε το «προνόμιο» να απελευθερωθεί από τους Τούρκους κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, έχει τη δική της παρέλαση.»

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να ενοχλεί αυτό. Αυτοί οι ανθρώποι δεν πρέπει να γιορτάσουν τις εθνικες επετείους; Ποια είναι η λογική αντίρρησης σ’αυτό; Τα έξοδα; Πόσο κοστίζουν αυτές οι παρελάσεις; Τις βενζίνες των οχημάτων που μεταφέρουν τους στρατευμένους στο σημείο παρέλασης; Και γιατί η λέξη προνόμιο είναι σε εισαγωγικά; Έχετε υπόψη σας πόσοι (προ-παππούδες μας) σκοτώθηκαν το ’12-’13 για να έχουμε τη δυνατότητα σ’αυτές τις πόλεις σήμερα να κυματίζει η Ελληνική σημαία;

«Και, βέβαια, είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που διοργανώνουμε δύο παρελάσεις «μεγάλης κλίμακας». Μήπως είναι καιρός να το ξανασκεφτούμε

Δεν είναι έτσι. Για παράδειγμα, μεγαλύτερες από μία παρελάσεις «μεγάλης κλίμακας» διοργανώνει το Πακιστάν (23 Μαρτίου & 14 Αυγούστου), η Πολωνία (3 Μαίου & 11 Νοεμβρίου) αλλά και η …Τουρκία! (30 Αυγούστου & 29 Οκτωβρίου). Αλλά και να ήταν έτσι, είναι επιχείρημα αυτό; Επειδή το κάνουν οι άλλοι, πρέπει να το κάνουμε κι εμείς;

«Είναι σαφές πως οι παρελάσες έχουν χάσει το νόημα που είχαν παλιότερα, κι έχουν μετατραπεί σε πανηγύρι. Δεν είναι τίποτα άλλο από ευκαιρία προβολής κάθε λογής πολιτικών και πολιτικάντηδων, μια ευκαιρία για λεζάντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη στη Θεσσαλονίκη, όπου στις θέσεις των επισήμων είχαν «παραταχθεί» χαμογελαστοί (πριν βγουν τα μαχαίρια της διαδοχής!) οι τέσσερις (ακόμη, τότε) υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας.»

Και αυτό θα σταματήσει με την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων; Οι εκάστοτε πολιτικάντηδες πηγαίνουν εκεί για προβολή λόγω του εορτασμού των Εθνικών επετείων, κι όχι επειδή  ο εορτασμός έχει την δείνα ή την τάδε μορφή. Για να σταματήσει η προσπάθεια αυτοπροβολής τους και τα χαμόγελα μπροστά στις κάμερες, θα πρέπει να καταργηθούν εντελώς οι εορτασμοί. Τα ίδια δεν κάνουν και στην γιορτή αποκατάστασης της δημοκρατίας; Τα ίδια δεν κάνουν παντού; Να καταργήσουμε μήπως κάθε μορφή δημόσιου εορτασμού για να μην έχουν καμία ευκαιρία για προβολή; Επειδή η ευτελής κομματοκρατία ξεφτιλίζει το νόημα των παρελάσεων, πρέπει να μην έχουμε κι εμείς, οι υπόλοιποι, την ευκαιρία να γιορτάσουμε την απελευθέρωση της χώρας μας;

«Οι τηλεοπτικοί σχολιαστές καταβάλλουν αγωνιώδη προσπάθεια να μεταδώσουν το θαυμασμό τους για την απόλυτη προστασία της αντιεροπορικής μας άμυνας (τους S300 ακόμα περιμένουμε να τους δούμε σε παρέλαση…), το θαυμασμό τους για το μηχανοκίνητο πεζικό μας (τα «υπερσύγχρονα» Μ113 δίνουν την ίδια αίσθηση που δίνουν και τα κλασσικά ταξί της Αβάνας…), το θαυμασμό τους για τα «ευέλικτα» VBL, με τα οποία συμμετέχουμε σε ειρηνευτικές αποστολές (όπου δεν τολμάμε να ξεμυτίσουμε από το στρατόπεδο, γιατί τα οχηματά μας προσφέρουν την ίδια ασφάλεια όσο ένα ΙΧ πόλης), το θαυμασμό για την ακρίβεια και την ταχυβολία των Leopard, (βέβαια, η «ταχυβολία» προυποθέτει πως κάτι «βάλλεται», πυρομαχικά όμως δεν έχουμε….), το θαυμασμό για τα μαχητικά που σκίζουν τους αιθέρες (ευτυχώς που για την παρέλαση δεν χρειάζονται Link 16 και συστήματα αυτοπροστασιας…) το θαυμασμό για τα υπόλοιπα εναέρια μέσα (ειδικά τα νέα ΑΦΝΣ φέτος ήταν εντυπωσιακά…) να μη μιλήσουμε δε για την υπερηφάνεια με την οποία γεμίζουμε βλεποντας τα Zubr και τα νέα υποβρύχια (με πρώτο τον Παπανικολή…) στο Θερμαικό!»

Εδώ αναδεικνύεται η ανεπάρκεια των τηλεοπτικών σχολιαστών, ανεπάρκεια για την οποία συμφωνούμε. Αναδεικνύεται όμως και η ανεπάρκεια, παλαιότητα και ακαταλληλότητα πολεμικού υλικού των ενόπλων δυνάμεων, κάτι για το οποίο επίσης συμφωνούμε. Αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, είναι τι σχέση έχουν αυτά με την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων. Κάποιοι μερικές φορές ενοχλούνται με τα σχόλια αθλητικών δημοσιογράφων τη στιγμή μετάδοσης αθλητικών γεγονότων. Σκέφτηκε ποτέ κανένας να …καταργήσει τα πρωταθλήματα έτσι ώστε να μην ακούει τους τηλεσχολιαστές; Και αν οι ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν κάτι νέο να δείξουν, πρέπει να καταργήσουμε τις παρελάσεις; Μόνο που ο σκοπός δεν είναι μόνο η επίδειξη των οχημάτων/αρμάτων, αλλά και των ανθρώπων που τα κινούν και των μονάδων που ανήκουν. Προτιμούμε να αναδείξουμε το πραγματικό πρόβλημα, που είναι η εγκατάλειψη των ενόπλων δυνάμεων από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, παρά να το χρησημοποιούμε ως δικαιολογία κατάργησης των παρελάσεων.

«Μήπως στο πλαίσιο μιας πιο συνετής, αποτελεσματικής και ουσιαστικής λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων, θα πρέπει να τις απαλλάξουμε από ένα μέρος των καθηκόντων «δημοσίων σχέσεων» που υποχρεώνονται να εκτελούν για λογαριασμό των πολιτικών μας

Μήπως τις ρώτησες αν θέλουν να απαλλαγούν οι ίδιες; Είναι λάθος, και πρωτοφανή διαστρέβλωση, η άποψη πως οι στρατιωτικές παρελάσεις γίνονται για να κάνουν δημόσιες σχέσεις οι – όποιοι- πολιτικοί «μας». Οι στρατιωτικές παρελάσεις γίνονται πρωτίστως για να εορταστούν οι θυσίες των ηρώων που θεμελίωσαν (ή διατήρησαν) με το αίμα τους το Ελληνικό κράτος. Οι ένοπλες μας δυνάμεις είναι ο φυσικός και νόμιμος συνεχιστής τους. Είναι παντελώς αστείο να απέχουν. Έπειτα, οι στρατιωτικές παρελάσεις είναι κι ένας τρόπος αναγνώρισης του θεσμικού ρόλου των ενόπλων δυνάμεων στην Ελληνική δημοκρατία. Αυτοί οι ανθρώποι, η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, που μένει μακρυά από τις κάμερες 363 μέρες το χρόνο, έχει την μοναδική ευκαιρία να δείξει με την σιωπηλή παρουσία της την θεσμική της θέση, κατοχυρώνοντας τη θέση των ενόπλων δύνάμεων στη συνείδηση του λαού. Δεν είναι τα πρόσωπα, είναι η στολή που φορούν και ο θεσμός που αντιπροσωπεύουν.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πτήση’
«Περνάει ο Στρατός…αλλά που πάει;»
20 Δεκεμβρίου 2009
Γερασιμος Βέβης

Στις 28 Οκτωβρίου που μας πέρασε παρακολούθησα την 71η «εθνική παρέλαση» της ζωής μου, στην οποία, κατά τα ειωθότα, η Ελλάδα «καμάρωσε τα εθνικά της νιάτα» και συνάμα «επιβεβαίωσε την πίστη της για το αξιόμαχο, το υψηλό εθνικό φρόνημα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων». Ουφ πια!

Οι παρελάσεις υπήρξαν από αρχαιοτάτων χρόνων ένας στρατιωτικός θεσμός που έδινε την ευκαιρία στη στρατιωτική δύναμη να τιμήσει, αλλά και να τιμηθεί. Τη μορφή και το χαρακτήρα που έχουν σήμερα τον πήραν σχετικά πρόσφατα, μετά τη συγκρότηση των εθνικών κρατών και τη συγκρότηση αντίστοιχα, των εθνικών στρατών. Όταν οι λαοί απέκτησαν εθνική συνείδηση, άρχισαν να καμαρώνουν τον «εθνικό εαυτό» τους, αυτό που ένιωθαν τους ενώνει και τους αντπροσωπεύει. Είναι χαρακτηριστικό πως οι εθνικές παρελάσεις τιμούνται από όλα τα κόμματα, τα οποία για μια συγκεκριμένη μέρα θυμούνται και αναγνωρίζουν το κοινό εθνικό, ηρωικό παρελθόν. Εκεί που διαφορποιούνται βέβαια, οι πολιτικοί αρχηγοί είναι στο πως αντιλαμβάνονται το μήνυμα της κάθε μέρας, είναι όμως όλοι εκεί!

Η πορεία της συγκρότησης των εθνικών κρατών τις περισσότερες φορές περιελάμβανε πολέμους, επαναστάσεις και αιματηρές συγκρούσεις, η ανάμνηση των οποίων προσέδωσε ιδιαίτερο «εθνικό φορτίο» στις παρελάσεις, οι οποίες συμπίπτουν κατά κανόνα με την εθνική επέτειο – με εξαίρεση κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις τριτοκοσμικών χωρών, όπου συμπίπτουν απλώς με τα …γενέθλια του βασιλιά ή τυράννου τους. Ενίοτε, συμπίπτουν και με δύο …εθνικές επετείους ή και πολλές περισσότερες. Όπως συμβαίνει συνήθως στη χώρα μας, έτσι και στις στρατιωτικές παρελάσεις, οι Νεοέλληνες χάσαμε το μέτρο. Κάθε μικρή η μεγάλη πόλη βορειότερη της Λάρισας (και κάμποσες νοτιότερες) που είχε το «προνόμιο» να απελευθερωθεί από τους Τούρκους κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, έχει τη δική της παρέλαση. Και, βέβαια, είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που διοργανώνουμε δύο παρελάσεις «μεγάλης κλίμακας». Μήπως είναι καιρός να το ξανασκεφτούμε;

Για να προλάβω όσους σπεύσουν να χαρακτηρίσουν το παρόν σχόλιο ως μέρος κάποιου ύπουλου σχεδίου διεθνιστικής, «νεο-ταξικής» ή ανθελληνικής σκευωρίας, σπεύδω να δηλώσω πως δεν προβάλλω «εθνικά» ή «μη εθνικά» επιχειρήματα. Η αφετηρία μου είναι εντελώς διαφορετική.

Είναι σαφές πως οι παρελάσες έχουν χάσει το νόημα που είχαν παλιότερα, κι έχουν μετατραπεί σε πανηγύρι. Δεν είναι τίποτα άλλο από ευκαιρία προβολής κάθε λογής πολιτικών και πολιτικάντηδων, μια ευκαιρία για λεζάντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη στη Θεσσαλονίκη, όπου στις θέσεις των επισήμων είχαν «παραταχθεί» χαμογελαστοί (πριν βγουν τα μαχαίρια της διαδοχής!) οι τέσσερις (ακόμη, τότε) υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας.

Παράλληλα, ξοδεύονται σημαντικά ποσά, αλλά κυρίως, σημαντικός χρόνος, για την προετοιμασία και την πραγματοποίηση των δύο μεγάλων παρελάσεων στις οποίες, κατά τα άλλα, ξεχειλίζει η υποκρισία. Οι τηλεοπτικοί σχολιαστές καταβάλλουν αγωνιώδη προσπάθεια να μεταδώσουν το θαυμασμό τους για την απόλυτη προστασία της αντιεροπορικής μας άμυνας (τους S300 ακόμα περιμένουμε να τους δούμε σε παρέλαση…), το θαυμασμό τους για το μηχανοκίνητο πεζικό μας (τα «υπερσύγχρονα» Μ113 δίνουν την ίδια αίσθηση που δίνουν και τα κλασσικά ταξί της Αβάνας…), το θαυμασμό τους για τα «ευέλικτα» VBL, με τα οποία συμμετέχουμε σε ειρηνευτικές αποστολές (όπου δεν τολμάμε να ξεμυτίσουμε από το στρατόπεδο, γιατί τα οχηματά μας προσφέρουν την ίδια ασφάλεια όσο ένα ΙΧ πόλης), το θαυμασμό για την ακρίβεια και την ταχυβολία των Leopard, (βέβαια, η «ταχυβολία» προυποθέτει πως κάτι «βάλλεται», πυρομαχικά όμως δεν έχουμε….), το θαυμασμό για τα μαχητικά που σκίζουν τους αιθέρες (ευτυχώς που για την παρέλαση δεν χρειάζονται Link 16 και συστήματα αυτοπροστασιας..) το θαυμασμό για τα υπόλοιπα εναέρια μέσα (ειδικά τα νέα ΑΦΝΣ φέτος ήταν εντυπωσιακά…) να μη μιλήσουμε δε για την υπερηφάνεια με την οποία γεμίζουμε βλεποντας τα Zubr και τα νέα υποβρύχια (με πρώτο τον Παπανικολή…) στο Θερμαικό!

Αρκετή δεν είναι τόση υποκρισία και ανοησία; Δεν έχουμε ακούσει πια αρκετές φορές τις ίδιες σαχλαμάρες από τους εκφωνητές της κρατικής τηλεόρασης, που, θαρρείς, διαβάζουν τα ίδια κείμενα για δεκαετίες, αλλάζοντας μόνο τα ονόματα των οπλικών συστημάτων. Αφού, έτσι κι αλλιώς, αυτά που λέγονται από τους επισήμους ή διαβάζονται από τους εκφωνητές δε τα πιστεύει κανείς και σίγουρα δεν τρομάζουν κανέναν από αυτούς, στους οποίους, υποτίθεται, στέλνουμε μήνυμα (τρομάρα μας!) μήπως είναι καιρός να κοιτάξουμε πως με έργα θα ενισχύσουμε το «το αξιόμαχο, το υψηλό φρόνημα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων»: Μήπως είναι καιρός να σταματήσουμε να ασχολούμαστε μόνο με τη βιτρίνα και τις δημόσιες σχέσεις;

Μήπως στο πλαίσιο μιας πιο συνετής, αποτελεσματικής και ουσιαστικής λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων, θα πρέπει να τις απαλλάξουμε από ένα μέρος των καθηκόντων «δημοσίων σχέσεων» που υποχρεώνονται να εκτελούν για λογαριασμό των πολιτικών μας; Ας σκεφτούμε πως μήπως ήρθε καιρός να πάψουμε να έχουμε δύο στρατιωτικές παρελάσεις μεγάλης κλίμακας. Και επειδή, αν προτείνω να διατηρηθεί η παρέλαση των Αθηνών (πρωτεύουσα γαρ), διατρέχω σοβαρό κίνδυνο να δεχθώ επίθεση οργισμένου νομάρχη και να βρεθώ με το «Ψ» χαραγμένο στο στήθος μου, (σ.σ. είναι το μόνο σημείο όπου η έμφαση είναι δική μας) προτείνω με θάρρος και υψηλό και φρόνημα (είδατε τι κάνει μια παρέλαση;) να διατηρήσουμε μόνο την παρέλαση της Θεσσαλονίκης!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πρώτο Θέμα’
«Χωρίς αεροπλάνα και τανκς οι παρελάσεις!»
22 Ιανουαρίου 2010

Στοπ στην παρουσία αρμάτων μάχης, τεθωρακισμένων οχημάτων και στρατιωτικών αυτοκινήτων κάθε είδους από τις παρελάσεις βάζει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας.

Με απόφαση του κ. Βαγγέλη Βενιζέλου, «στις παρελάσεις με την ευκαιρία εθνικών εορτών ή επετείων θα μετέχουν στο εξής μόνο πεζοπόρα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων». Οπως διευκρινίζει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, «τα μηχανοκίνητα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και το έργο των σχετικών μονάδων θα επιδεικνύεται κατά τη διάρκεια επιθεωρήσεων στους τόπους που εδρεύουν οι μονάδες αυτές».

Με απλά λόγια, η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη ήταν η τελευταία στην οποία συμμετείχαν άρματα μάχης, τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού, αλλά και αρματοφορείς, ή ειδικά ρυμουλκούμενα οχήματα. Αρά στο εξής στις παρελάσεις για τον εορτασμό των εθνικών επετείων δεν θα παρουσιάζονται ούτε τα συστήματα που χρησιμοποιεί το Πυροβολικό, ή οι πύραυλοι που χρησιμοποιούν για την αντιαεροπορική άμυνα οι Ενοπλες Δυνάμεις.

Και κυρίως όσοι πολίτες αρέσκονται στο να παρακολουθούν παρελάσεις δεν θα ξαναδούν από κοντά μαχητικά αεροσκάφη σε χαμηλές πτήσεις, ούτε και ελικόπτερα ή πυροσβεστικά αεροσκάφη να κάνουν διελεύσεις πάνω από τον χώρο όπου βρίσκονται οι συγκεντρωμένοι πολίτες.

Οι παρελάσεις στο εξής θα γίνουν κυριολεκτικά πεζές, αφού θα συμμετέχουν μόνο πεζοπόρα τμήματα. Για την απόφασή του αυτή ο κ. Βενιζέλος ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια.

Οπως διευκρινίζεται από το Πεντάγωνο, προφανής σκοπός της «απαγόρευσης» στην παρουσία αρμάτων, στρατιωτικών οχημάτων και μαχητικών αεροσκαφών στις παρελάσεις είναι να περιοριστούν τα έξοδα, προκειμένου να επιτευχθεί και ο στόχος για μείωση των λειτουργικών δαπανών στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας κατά 12,1% για το 2010.

Διχοτόμηση ή Διχοτόμηση; Ιδού η απορία! 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Η κυπριακή κοινωνία συχνά μπαίνει ενώπιον ενός διλήμματος από τους υποστηρικτές της Δ.Δ.Ομοσπονδίας: «Διζωνική ή Διχοτόμηση; Ομοσπονδία ή συνέχιση της κατοχής; Τι θέλετε λοιπόν;». Στην πραγματικότητα, όπως μας εξηγεί στο άρθρο του ο νομικός Ξενής Ξενοφώντος, το δίλημμα είναι επίπλαστο διότι δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά μεταξύ της περιβόητης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και της νομιμοποίησης της Κατοχής, εφ’ όσον η πρώτη θα προνοεί (α) νομιμοποίηση μεγάλου μέρους των εποίκων, (β) απαγόρευση της επιστροφής μεγάλου μέρους των εκτοπισθέντων μας και τελικά (γ) την εν γένει διχοτόμηση σε δύο εθνικά καθαρές ζώνες.

Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση;

‘Xenisxenofontos.blogspot.com’
Διχοτόμηση ή διχοτόμηση; Ε όχι Πρόεδρε!
Ιανουάριος 2010
Ξενής Ξενοφώντος

Με όλο το σεβασμό στον κ. Χριστόφια, το δίλημμα «Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση» το οποίο προβάλλει, δεν είναι πραγματικό, αλλά επίπλαστο.

Ο κ. Χριστόφιας, ως είναι γνωστό, δεν επιζητά μία οποιαδήποτε ομοσπονδία, αλλά μία «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». Και αν κάποιοι όπως ο Τάσσος Παπαδόπουλος προσπάθησαν, έστω και αργά (βεβαίως, κάλλιον αργά παρά ποτέ) να την επαναπροσδιορίσουν θέτοντας την ουρά «με ορθό περιεχόμενο» ή αν κάποιοι άλλοι όπως η ΕΔΕΚ τη θεωρούν απλά ένα περιτύλιγμα ή ονοματολογία μίας λύσης, για τον κ. Χριστόφια, η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι θεώρησε το Σχέδιο Ανάν ως «κατ’ αρχήν αποδεκτό», ούτε το ότι αποδεχόταν τις Ιδέες Γκάλι, στις οποίες αναφερόταν ότι:

«Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας αντανακλάται από το γεγονός ότι κάθε ομόσπονδο κρατίδιο θα διοικείται από μία κοινότητα με εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και γαιοκτημοσύνης εντός της περιοχής της.» ( πολύ ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση του θέματος από τον έγκριτο συνάδελφο Γ. Χριστοδούλου, σε πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο «Τρεις μελέτες για το Κυπριακό»).

Ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας άλλωστε, είναι που διακηρύττει ότι πρέπει να δεχτούμε τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία «με ό,τι αυτή συνεπάγεται». Και μάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι, αντί να ξεκινά μία εκστρατεία ενημέρωσης του λαού για τα αναφαίρετα ατομικά δικαιώματα των πολιτών ή για το δικαίωμα ισότητας και ειρηνικής συνύπαρξης και συμβίωσης σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία, ξεκινά μία εκστρατεία για προώθηση στο κοινό της «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας», όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται.

Στο δίλημμα όμως που θέτει ο κ. Χριστόφιας «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση», θα επιχειρηθεί μία απάντηση, με τρία ερωτήματα:

1) Ποιος θα είναι ο πολιτιστικός χαρακτήρας της υπό δημιουργία βόρειας πολιτείας; Θα λειτουργούν τα χωριά, οι πόλεις και οι περιοχές μας όπως πριν το 1974 ή θα δημιουργήσουμε νέες κοινότητες εγκλωβισμένων, νέες διασκορπισμένες απομονωμένες μειονότητες που θα ζουν καθημερινά όχι μόνο με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, αλλά με τους έποικους (μεγάλο ποσοστό των οποίων, έχει ήδη ο κ. Χριστόφιας αποδεχτεί), τους Γκρίζους Λύκους και τους πρώην μουτζαχίντ της ΤΜΤ, οι οποίοι και θα είναι εξ ορισμού οι διοικούντες τη βόρεια πολιτεία; Θα είναι ή δε θα είναι δηλαδή, η κυπριακή περιφέρεια διαιρεμένη σε δύο εθνικές ζώνες, όπως συμβαίνει σήμερα;

2) Πως θα επιστρέψουν πίσω οι εκτοπισμένοι μας ή τα παιδιά τους ή έστω θα επιτρέπεται η ελεύθερη εγκατάσταση και απόκτηση περιουσίας, από τη μεγάλη ελληνική πλειοψηφία του νησιού, σε μία περιοχή που θα πρέπει να είναι σε επίπεδο πληθυσμού και γαιοκτημοσύνης πλειοψηφικά τουρκική; Συνεπώς, πόσο αλλάζει η σημερινή κατάσταση; Με το να πάμε από το «κανένας» σε «κάποιοι λίγοι»;

3) Η διαίρεση της Κύπρου σε δύο γεωγραφικά εθνικές περιοχές (κάτι το οποίο δεν έχει ιστορικό έρεισμα, αλλά μόνο έρεισμα τις κατοχικές κάννες του Αττίλα), όπως θα προκύψει de jure με τη «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με ό,τι αυτή συνεπάγεται», δε συνιστά φυλετικό διαχωρισμό ή μάλλον καλύτερα φυλετική διχοτόμηση τύπου απαρτχάιντ; Πόσο διαφέρει αυτό από το σημερινό εθνικό διαχωρισμό που η Τουρκία επιβάλλει;

Τι προτείνει δηλαδή ο κ. Χριστόφιας και οι συν αυτώ; Να αντικαταστήσουμε τη διχοτόμηση με μια άλλη διχοτόμηση; Αυτό είναι που επιδιώκουμε ο κυπριακός ελληνισμός να πετύχουμε με τη Λύση; Συγνώμη κ. Πρόεδρε, αλλά διχοτόμηση, δε θα πάρουμε!

Η παρωχημένη εθνική συνείδηση και η παρωχημένη προπαγάνδα 27/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΑΡΧΑΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Οι απαντήσεις του καθηγητή κ. Βασίλη Φίλια είναι συντριπτικές ως προς στις κατηγορίες του Διονύση Γουσέτη πως ο Ελληνισμός πάσχει από …παρωχημένη εθνική συνείδηση! Μέσα στην παραζάλη του, ο Διονύσης Γουσέτης ανακαλύπτει μια φανταστική σύνδεση ενός τοπικιστικού επαρχιωτισμού και εθνικής συνείδησης, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να χτυπήσει συμπλέγματα κατωτερότητας των Ελλήνων. Ποιος είπε πως οι Έλληνες που νιώθουν Ευρωπαίοι έχουν αυτές τις απόψεις; Εμείς κύριε Γουσέτη, δεν συμφωνούμε με τις απόψεις σας…

φίλιας

‘Επιτροπή Ενημερώσεως επί Εθνικών Θεμάτων’
«Καθηγητής Βασίλης Φίλιας γράφει»
25 Ιανουαρίου 2010
Βασίλης Φίλιας (Καθηγητής Κοινωνιολογίας)

Η κολοβή γνώση, η ημιμάθεια, είναι χειρότερη από την αμάθεια, δεδομένου ότι ο αμαθής διατηρεί μια αμεσότητα πρόσληψης της πραγματικότητας, που ο αμαθής έχει χάσει. Αφορμή της παρέμβασης μου αυτής το κείμενο του Διονυσίου Γουσέτη περί «παρωχημένης εθνικής συνείδησης» στην «Καθημερινή» της 13/1/2010 και το δραγώνιο εθνοφονικό παραλήρημα.Ίσως μετά τη γνωστή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς την κ. Δραγώνα να μην ήταν αναγκαία η παρέμβασή μου αυτή, όμως θα πρέπει να εξεταστούν ορισμένα θέματα κάτω από καθαρό επιστημονικό πρίσμα.

Είναι γεγονός ότι η έννοια του Έθνους στη Δύση διαμορφώνεται με την άνοδο των αστικών στρωμάτων – όχι στη Γαλλική Επανάσταση κ. Γουσέτη – ήδη από τον 10ο και 11ο αιώνα.

Γιατί; Διότι τα αστικά στρώματα έρχονται να υπερβούν την «υπερεθνική» φεουδαρχική πολυδιάσπαση και να συλλάβουν την εθνο-κρατική ενότητα και οντότητα ως οργανική ενσωμάτωση κοινών συμφερόντων, ιστορικών παραδόσεων και πολιτιστικών χαρακτηριστικών.

Η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός και το ρήγμα των Νεώτερων χρόνων δεν θα είχε υπάρξει αν δεν είχε πραγματοποιηθεί αυτό το τεράστιο ιστορικό βήμα, δηλαδή η γέννηση του Εθνους-Κράτους. Επομένως η ενότητα του Έθνους δεν συνδέεται μόνο με πολέμους και συγκρούσεις, όπως υπαινίσσονται οι σύγχρονοι παραποιητές της Ιστορίας, αλλά και με τη συνειδητοποίηση καθοριστικών στοιχείων ταύτισης υλικών , ψυχικών και πνευματικού χαρακτήρα σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Όχι ότι αυτά τα στοιχεία δεν προυπήρχαν , αλλά δεν είχαν συνειδητοποιηθεί ώστε να λειτουργήσουν ως ενεργός μοχλός και κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Ένας μοχλός που μετέβαλλε τη στατική κοινωνία υπαίθρου της φεουδαρχίας σε δυναμικά εξελισσόμενη κοινωνία πόλεων και επέτρεψε στον άνθρωπο να ξεπεράσει την «ειδωλολατρεία της φύσης» [Κ. Μάρξ] και να την καθυποτάξει , γνωρίζοντας τους νόμους της. Αν ο κ. Γουσέτης εγνώριζε αυτά στοιχειωδώς δεν θα κατέφευγε στο αφιέρωμα του μη επιστημονικού «Εξπρές» και σε κάποιο Γάλλο καθηγητή Μισέλ Βινόκ, προκειμένου να στηρίξει το επιστημονικό ανυπόστατο του έργου της κ. Δραγώνα.

Είναι φανερόν ότι δεν γνωρίζει , αλλά όφειλε να γνωρίζει – όπως και η μέντωρ του κ. Δραγώνα – ότι στην περίφημη πραγματεία του για τον Μακιαβέλι, ο Αντόνιο Γκράμσι [ ή μήπως και αυτός καμουφλαρισμένος ακροδεξιός; ] εμπεδώνει επιστημονικά ότι ο μεγάλος αυτός πολιτικός διανοητής της Αναγέννησης ξεκινά και τελειώνει με το επιχείρημα ότι η κακοδαιμονία της Ιταλίας της εποχής του οφείλετο στο γεγονός ότι στη χώρα αυτή η πολυδιάσπαση δεν είχε επιτρέψει την πραγματοποίηση της εθνικής ενότητας του ιταλικού λαού και ζητούσε τον τύπο εκείνο του «Ηγεμόνα» που θα μπορούσε να το κάνει με κάθε μέσο. Σαφέστατα η ιδέα του Έθνους λειτούργησε ως εφαλτήριο για την ανάπτυξη ανταγωνιστικών εθνικισμών και τη λογική του «πας μη Έλλην βάρβαρος» που ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια του ανήκειν , του «εμείς», που είναι σύμφυτη με την έννοια του Έθνους και αυτό βέβαια πρέπει να καταπολεμηθεί και να εξαλειφθεί , διότι λειτουργεί στη βάση ενός ακραίου θετικού στερεοτύπου για το «εμείς» και ενός ακραίου αρνητικού στερεοτύπου για του «άλλους». Όμως για να φτάσουμε σε μία διαδικασία αλληλοκατανόησης μεταξύ των Εθνών πρέπει να πληρούται ο όρος της αμοιβαιότητας , που φυσικά δεν πληρούται όταν η μία πλευρά διώκει, εξευτελίζει και απειλεί [ας θυμηθούμε τα όσα πρόσφατα κατήγγειλε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος] ή περιπίπτει σε μεγαλοιδεατικούς και ανιστόρητους παραλογισμούς σκοπιανής κοπής και ραφής.

Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι ως προς τα καθ ημάς, όπου ένα μίγμα άγνοιας και συνειδητής διαστρέβλωσης των ιστορικών δεδομένων επιτρέπει τη διατύπωση θέσεων και επιχειρημάτων εντελώς λαθεμένων.

Πρώτον η πολιτισμική συνέχεια του ελληνισμού – ανεξάρτητα από την οθωμανική κατάκτηση – ήταν αδιάκοπη και ακριβώς γι’ αυτό η αντίληψη της εθνικής ταυτότητας και ιδιαιτερότητας ήταν διάχυτη σε όλα τα στρώματα του λαού – όπως αποδεικνύεται από όλα τα γραπτά κείμενα, τα ήθη και τα έθιμα , τη λαική μούσα , τις λαικές πολιτισμικές παραδόσεις όλων των κατηγοριών – σ’ολη τη διαδρομή του χρόνου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Δεύτερον η ελληνική γλώσσα – το υπερτατο αυτό πολιτιστικό στοιχείο – δεν έγινε ποτέ νεκρή , όπως π.χ. τα λατινικά , παρά τις όποιες μεταλλαγές που υπέστη όπως κάθε ζωντανή γλώσσα. Γι ‘ αυτό και δεν χρειάστηκε κανέναν Λούθηρο ή τη Γαλλική Ακαδημία για να ενοποιηθεί, όπως συνέβη με τη γερμανική και τη γαλλική αντίστοιχα. Πέραν τούτου οι όποιοι «διεθνιστές» ισοπέδωσης και ομοιομορφοποίησης λησμονούν ότι η ελληνική γλώσσα ήταν η lingua franca, η κοινή γλώσσα συνενόησης, όχι μόνο στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας , αλλά σε ολόκληρη την Ανατολή.

Τριτον οι πολιτιστικές επιδράσεις του ελληνισμού στην Βαλκανική και τη Ρωσία, όχι μόνον απλά λόγω ιστορικού παρελθόντος και του αρχαίου μεγαλείου, αλλά κατ ‘ εξοχήν ως ζωντανή και πάλλουσα πραγματικότητα , υπήρξαν κυριολεκτικά ανυπολόγιστες.

Επομένως η εθνική συνείδηση των Ελλήνων, η συνείδηση της εθνικής ταυτότητας δεν είναι κατασκευή , προιόν του ρωμαντισμού του 19ου αιώνα και κακέκτυπο του δυτικού προτύπου. Είναι οργανική μετεξέλιξη μιάς νοηματικής σύλληψης και συνειδητοποίησης , που οι ρίζες τους ανάγονται σε ιστορικό-πολιτισμικά δεδομένα, που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του αστικού μετασχηματισμού , όπως συνέβη στη Δύση. Ισχυρίζεται ο κ. Γουσέτης ότι ο ελληνικός πατριωτισμός εδράζεται ακόμα σε μία παρωχημένη αγροτική περίοδο. Τι σημαίνει αυτό; Τίποτα και μάλιστα είναι βαθύτατα αντιφατικό όταν ο ίδιος υποστηρίζει ότι η έννοια του Έθνους γεννήθηκε με την Γαλλική Επανάσταση που είναι η «επανάσταση της τρίτης τάξης» δηλαδή των αστών !!

Ο πολιτισμός της ανθρωπότητας συγκροτήθηκε ως ένα πελώριο μωσαικό που συντίθεται από ψηφίδες , που συνεισέφεραν όλοι οι λαοί μέσα από μία αδιάκοπη όσμωση, αλληλόδραση και μετάλλαξη. Η λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση» που ουδέποτε πρέπει να αναφέρεται χωρις την προσθήκη … «και Νέα Τάξη πραγμάτων» δεν έχει καμμία σχέση με οικουμενισμό και διεθνισμό, που προυποθέτουν σχέσεις «επι ίσοις όροις», σχέσεις ισότητας. Η «παγκοσμιοποίηση» δεν συνιστά απλά μία διαδικασία επικυριαρχιάς των γιγάντιων μονοπωλιακών και τραπεζικών συμφερόντων , αλλά και προυποθέτει και την εξάλειψη του διαφορετικού ώστε να μην υπάρχουν αντιστάσεις στον παγκόσμιο οικονομικό – πολιτικό έλεγχο. Ακριβώς γι’ αυτό στο ιδεολογικό περίγραμμα της «παγκοσμιοποίησης» εντάσσεται η λογική του «τέλους των ιδεολογιών» , της κατάργησης του Έθνους , της πολιτισμικής εξομοίωσης. Το νευραλγικό χαρακτηριστικό αυτής της προσέγγισης συνίσταται στην ελαχιστοποίηση της σημασίας της Ιστορίας και της ιστορικής μεταβολής , ο καθαγιασμός και η διατήρηση του «γε νυν έχοντος», όπως ακριβώς συλλαμβάνεται από το αμερικανικό δομολειτουργισμό στην Κοινωνιολογία και στον συμπεριφορισμό στην Ψυχολογία *

Αυτά όλα δεν τα αντιλαμβάνονται «προοδευτικοί» του τύπου Δραγώνα – Φραγκιαδάκη – Ρεπούση – Γουσέτη και Σία. Δεν τα αντιλαμβάνονται ή δεν θέλουν να τα αντιληφθούν; Είναι ένα ερώτημα.

Πάντως συνειδητά ή ασυνείδητα με τη λογική τους αυτή γίνονται τυμπαμοκρούστες και προωθητές του ιμπεριαλιστικού οδοστρωτήρα , που κρύβεται πίσω από την ιδέα της παγκοσμιοποίησης και μιάς ψευδεπίγραφης πολυπολιτισμικότητας. Εκτός και αν η ασύδοτη δυτικοφρένεια τους ανάγεται στην περιοχή της ψυχοδιανοητικής διαταραχής σε τρόπο ώστε με στρεβλωτική πρισματική διάθλαση να βλέπουν την ελληνική κοινωνία , που πάντοτε υπήρξε ανεκτική στο ξένο και το διαφορετικό ως «κλειστή» έναντι της υποτιθέμενης «ανοικτής» των δυτικοευρωπαίων και των Αμερικανών.

*Θα ηταν χρήσιμο οι ιεροκήρυκες του εθνομηδενισμού να διαβάσουν επ αυτών τα βιβλία μου «Κοινωνιολογία του Πολιτισμού» και «Συμβολή στον επαναπροσδιορισμό της Ψυχολογίας ως Επιστήμης του Ανθρώπου» , στις εκδόσεις Παπαζήση.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Η θλίψη της παρωχημένης εθνικής συνείδησης»
13 Ιανουαρίου 2010
Διονύσης Γουσέτης

Είναι να θλίβεσαι. Το μάλλον συντηρητικό γαλλικό περιοδικό «Εξπρές», στο χριστουγεννιάτικο τεύχος του, απομυθοποιεί την ιστορία της Γαλλίας. Ο επικεφαλής του αφιερώματος καθηγητής Μισέλ Βινόκ, συγγραφέας 30 ιστορικών συγγραμμάτων, εξηγεί: «Για να υπάρξει ιστορία ενός έθνους πρέπει να υπάρξει προηγουμένως το έθνος. Γι’ αυτό οι πρώτες ιστορίες του γαλλικού έθνους εμφανίζονται μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τον ρομαντισμό… Η ιστορία του έθνους είναι εργαλείο διαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας». Παρόμοιες διαπιστώσεις έκανε η καθηγήτρια Θάλεια Δραγώνα στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι ότι το αφιέρωμα του «Εξπρές» είναι κοινός τόπος για τους Γάλλους, ενώ στην καθυστερημένη καθ’ ημάς Ανατολή έπεσαν οι υπερεθνικόφρονες να την εξοντώσουν πολιτικά, απαιτώντας την παραίτησή της από τη θέση της Ειδικής Γραμματέως Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, όπου την όρισε η κυβέρνηση. Οι Γάλλοι δεν νιώθουν να θίγεται ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός τους όταν διαβάζουν τις ρήσεις του Βινόκ. Και δίνουν αυτόματα υπηκοότητα σε όποιο παιδί γεννηθεί στη χώρα τους. Η κοινωνία τους είναι ανοιχτή. Η δική μας κοινωνία είναι επαρχιώτικη κλειστή και γι’ αυτό κομπλεξική και καχύποπτη απέναντι στους γείτονες, στις μειονότητες, στους μετανάστες, σε κάθε τι διαφορετικό.

Είναι να θλίβεσαι. Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο και φιλόσοφο Ερνεστ Γκέλνερ, ο πατριωτισμός του εδάφους, που δεν βλέπει γύρω του παρά γείτονες και ιμπεριαλιστές που επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητά μας και συγχρόνως θέλει να επεκτείνει την εδαφική κυριαρχία σε βάρος των γειτόνων, είναι παρωχημένος. Είναι ο πατριωτισμός της εποχής της αγροτικής παραγωγής, όπου το έδαφος ήταν καθοριστικός παράγων για την παραγωγή. Αντίθετα, στη βιομηχανική εποχή πατριωτισμός σημαίνει να είσαι καλύτερος από τους ανταγωνιστές σου. Στη δε μεταβιομηχανική εποχή της παγκοσμιοποίησης και της Ε. Ε., όπου κάθε κράτος-μέλος έχει εκχωρήσει αυτόβουλα μέρος της εξουσίας του, ο πατριωτισμός τείνει να αμβλύνεται. Στη χώρα μας ο πατριωτισμός βρίσκεται ακόμη στην αγροτική περίοδο. Ελάχιστοι πονούν που είμαστε πρώτοι στην Ε. Ε. σε όλα τα αρνητικά και τελευταίοι σε όλα τα θετικά. Ελάχιστοι ντρέπονται για τον διεθνή ευτελισμό μας ή για το καθεστώς επιτήρησης που συρρικνώνει την εθνική κυριαρχία μας. Και όσοι Ελληνες νιώθουν και Ευρωπαίοι καθυβρίζονται ως αφελληνισμένοι, ευρωλιγούρηδες, εθνομηδενιστές, αν όχι προδότες και πράκτορες. Ο Φίλιππος Ηλιού έγραψε το 1983 ότι «η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με προβλήματα που είχαν ήδη τεθεί στις αρχές του 19ου αιώνα».

Η παρωχημένη εθνική συνείδηση είναι συνείδηση εικονική. Είναι υπαίτια της κλειστής κοινωνίας μας. Γι’ αυτό, αντί να ωφελεί βλάπτει το έθνος. Ωστόσο, οι φορείς της δημιουργούν σάλο, επηρεάζουν αποφάσεις και καθηλώνουν και τη σκέψη των υπολοίπων, αφού καθορίζουν το πεδίο συζήτησης και αντιπαράθεσης. Ετσι, η καινοτόμα σκέψη αποτελματώνεται. Οι προσπάθειες για πρόοδο υφίστανται καθίζηση. Είναι να θλίβεσαι γιατί αξίζουμε καλύτερη τύχη.

Αντιπρόσωποι ή «Δάσκαλοι του λαού»; 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in BIG BROTHER, ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Αν μη τι άλλο, η εκστρατεία της κυβέρνησης Δ. Χριστόφια, για προώθηση του διζωνικού δικοινοτικού απαρτχάιντ στους Κύπριους πολίτες, αποτελεί μία έμπρακτη παραδοχή, ότι η εν λόγω λύση, ουδέποτε έγινε αποδεκτή από τον κυπριακό λαό.

stalin5

‘Φιλελεύθερος’
«Αντιπρόσωποι ή δάσκαλοι του λαού;»
23 Ιανουαρίου 2010
Ξενής Ξενοφώντος

Επί σταλινικής διακυβέρνησης, ο Ιωσήφ Στάλιν είχε αναγορευτεί σε «Δάσκαλο του Λαού» (όπως αναφέρεται και στο ενδιαφέρον βιβλίο του οξφορδιανού καθηγητή Ρωσσικής Ιστορίας Robert Service με τίτλο «Σύντροφοι: Η παγκόσμια ιστορία του Κομμουνισμού» Εκδόσεις Ψυχογιός). Ως αποκλειστικός κάτοχος του Ορθού και της Αλήθειας, ο Ι. Στάλιν αποφάσιζε τι ήταν ιδεολογικά ή πολιτικά ορθό και ο ρωσσικός λαός έπρεπε να ακολουθήσει. Ο σταλινικός παντογνωστισμός είχε το παπικό αλάθητο για τα πάντα. Ενδεικτικό είναι το ότι επέβαλλε μέχρι και την απόρριψη της θεωρίας της σχετικότητας του Άινσταιν!

Σχεδόν 70 χρόνια μετά το θάνατο του Στάλιν και 20 χρόνια μετά τη πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι εν λόγω πρακτικές, δυστυχώς παραμένουν ζωντανές. Όπως φαίνεται άλλωστε και με την πρόσφατη εκστρατεία προώθησης της λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στον Κυπριακό λαό.

Μέχρι σήμερα, οι υποστηρικτές της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως λύσης του Κυπριακού, ισχυρίζονταν ότι η εν λόγω λύση επιδοκιμαζόταν με τη δική τους υπερψήφιση σε βουλευτικές και προεδρικές εκλογές.

Σήμερα όμως, η κυβέρνηση Χριστόφια, ομολογεί ότι οι πολίτες ουδέποτε δεν επιδοκίμασαν τη ΔΔΟ, εξού και ξεκινά εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών.

Είναι όντως μία δυσκολοχώνευτη για κάποιους, αλλά αναντίρρητη πραγματικότητα: ο λαός μας δεν αποδέχτηκε ποτέ τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Αυτό ενισχύεται και από τα ακόλουθα:

1) Σε πρόσφατη δημοσκόπηση (όπως και σε πολλές άλλες), φάνηκε ότι η πλειοψηφία του Κυπριακού λαού επιθυμεί λύση ενιαίου κράτους.

2) Η μόνη μορφή Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που παρουσιάστηκε στο λαό, δηλαδή το Σχέδιο Ανάν το 2004, απορρίφθηκε πανηγυρικά.

Δημοκρατία σημαίνει να υπερισχύει η λαϊκή βούληση. Δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο η εξουσία πηγάζει και ασκείται από το λαό, είτε άμεσα, είτε μέσω αντιπροσώπων. Ο λαός επιβάλλει στην ηγεσία και στους αντιπροσώπους του τη δική του βούληση και όχι το αντίστροφο.

Συμβαδίζει με τη δημοκρατία η προσπάθεια επιβολής εκ «των άνωθεν» μίας λύσης, που ο λαός μας, διαπιστωμένα πλέον, την απορρίπτει; Δεν πρέπει να εκφράζουν οι εκλελεγμένοι μας άρχοντες τη βούληση του λαού αντί ο λαός, μέσω διαδικασιών πλύσης εγκεφάλου να υιοθετεί την άποψη μίας ολιγαρχίας;

Δεν θα έπρεπε, εφόσον η βούληση του κυπριακού λαού, είναι η συνέχιση του ενιαίου κράτους και η ενιαιοκρατική δομή ως κρατική δομή μετά τη λύση του Κυπριακού, να εκφράζει η ηγεσία αυτή την επιθυμία αντί να την αντιστρατεύεται ετσιθελικά; Είναι τελικά αντιπρόσωποι του λαού οι σημερινοί κυβερνώντες, ή μήπως νεοσταλινικοί «Δάσκαλοι του Λαού»;

Η συνέχεια του ελληνισμού και οι αμφισβητίες 20/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΑΡΧΑΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΝΕΟΤΕΡΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: «Είναι αντεπιστημονική θέση και φανατική ιδεοληψία η προσπάθεια να μας πείσουν κάποιοι ότι δήθεν μέχρι το 1821 δεν ξέραμε ποιοί είμαστε και ότι ορισμένοι διανοητές δημιούργησαν ένα τεχνητό νεοελληνικό έθνος». Στο άρθρο του αυτό ο Κωνσταντίνος Χολέβας, οπλισμένος με αδιάσειστα ιστορικά τεκμήρια, αποκαθηλώνει τα ψεύδη όσων ισχυρίζονται πως ο Ελληνισμός είναι ένα κατασκεύασμα.

‘Αντίβαρο’
«Η συνέχεια του ελληνισμού και οι αμφισβητίες»
06 Ιανουαρίου 2010
Κωνσταντίνος Χολέβας

Μέσα σέ ὅλη τήν πνευματική σύγχυση τῆς ἐποχῆς μας παρατηροῦμε ὁρισμένους διανοητές νά ἀμφισβητοῦν τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί νά ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Νέος Ἑλληνισμός «κατασκευάσθηκε» τόν 19ο αἰῶνα καί ὅτι ἡ σχέση μας μέ τούς Ἀρχαίους Ἕλληνες καί τό Βυζάντιο-Ρωμανία εἶναι μύθος «ἐθνικιστικός». Βεβαίως στή χώρα μας ἔχουμε καί ὀρθῶς ἐλευθερία ἐκφράσεως. Ὅμως ἡ ἀνησυχία μας αὐξάνεται ὅταν τέτοιες ἀνιστόρητες ἀπόψεις ἐκφράζονται ἀπό συγγραφεῖς σχολικῶν βιβλίων καί ἀπό στελέχη πού διορίζονται σέ καίριες θέσεις τοῦ πάλαι ποτέ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καί Θρησκευμάτων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δογματίζουν αὐθαιρέτως καί ἀγνοοῦν ἤ διαστρέφουν τίς πάμπολλες ἱστορικές πηγές, οἱ ὁποῖες ἀποδεικνύουν τήν ἐθνολογική καί πολιτιστική συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Υπενθυμίζουμε μερικές χρήσιμες ἱστορικές ἀλήθειες:

Μπορεῖ τό Βυζαντινό κράτος νά ἦταν πολυεθνικό καί ὁ Αὐτοκράτωρ νά διατηροῦσε γιά πολιτικούς λόγους τόν τίτλο «Βασιλεύς Ρωμαίων», ὅμως μέσῳ τῆς παιδείας καί τῆς γλώσσας τό κράτος διεκήρυττε τήν ἑλληνικότητά του. Ἡ Αἰνειάδα τοῦ Βιργιλίου, τό ἔπος τῆς λατινικῆς Ρώμης, οὐδέποτε ἐδιδάχθη σἐ ὁποιαδήποτε βαθμίδα τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως μικροί καί μεγάλοι μάθαιναν ἀπό στήθους τά Ὁμηρικά ἔπη.

Τό 1250, μετά τήν κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Σταυροφόρους,  ὁ Αὐτοκράτωρ τῆς Νικαίας Ἰωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης γράφει πρός τόν Πάπα Νικόλαο Θ΄ ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί Αὐτοκράτορες χρησιμοποιοῦν  τόν τίτλο «Βασιλεύς Ρωμαίων», ἀλλά κατάγονται ἀπό τό ἀρχαῖο γένος τῶν Ἑλλήνων, τό ὁποῖο γέννησε τή σοφία τοῦ κόσμου. Προσθέτει δέ ὅτι στούς Ἕλληνες ἐδόθη ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο ἡ Πόλις καί ὅτι οἱ οἰκογένειες Δούκα καί Κομνηνῶν εἶναι ἑλληνικές. (1)

Κατά τή συγκινητική τελευταία ὁμιλία του πρός τούς πολιορκημένους στίς 28-5-1453Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος -ὅπως καταγράφει ὁ Φραντζῆς- χαρακτηρίζει τούς ὑπηκόους του ἀπογόνους Ἑλλήνων καί Ρωμαίων καί τήν Κωνσταντινούπολη καταφύγιο τῶν Χριστιανῶν, «ἐλπίδα καί χαράν πάντων τῶν Ἑλλήνων».

Στή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἡ ἑλληνική συνείδηση διατηρεῖται στίς ψυχές τῶν κατατατρεγμένων προγόνων μας χάρις κυρίως στούς ἐκκλησιαστικούς ἄνδρες. Γύρω στό 1700 ὁ φλογερός ἱεροκῆρυξ καί Ἐπίσκοπος Κερνίτσης καί Καλαβρύτων Ἠλίας Μηνιάτης ὁμιλῶν στή Βενετία παρακαλεῖ ὡς ἑξῆς τήν Παναγία: «Ἕως πότε πανακήρατε Κόρη τό τρισάθλιον Γένος τῶν Ἑλλήνων ἔχει νά εὑρίσκεται εἰς τά δεσμά μιᾶς ἀνυποφέρτου δουλείας…». (2)

Κατά τήν περίοδο αὐτή χρησιμοποιοῦνται καί τά τρία χαρακτηριστικά ὀνόματα: Ἕλλην, Ρωμηός, Γραικός. Τό Γραικός στό στόμα τῶν ξένων δέν ἔχει πάντα θετική σημασία, ὅμως χρησιμοποιεῖται καί ἀπό πολλούς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες συγγραφεῖς. Π.χ. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στά τέλη τοῦ 18ου αἰῶνος ὀνομάζει τήν Ἑλλάδα Γραικία (3). Τήν σύνθεση καί τῶν τριῶν ὀνομάτων βλέπουμε στό ποίημα «Ἅλωσις Κωνσταντινουπόλεως» τοῦ Ἐπισκόπου Μυρέων Ματθαίου τό 1619:

Ἀλλοίμονον, ἀλλοίμονον στό γένος τῶν Ρωμαίων

Ὦ, πῶς ἐκαταστάθηκε τό γένος τῶν Ἑλλήνων

Σ’ἐμᾶς εἰς ὅλους τούς Γραικούς νά ἔλθῃ τούτ’ τήν ὥρα. (4)

Οἱ Ἕλληνες ἀκόμη καί μέσα στή δυστυχία καί τή μερική ἀγραμματωσύνη λόγῳ δουλείας- δέν λησμονοῦν τίς ἀρχαῖες ἑλληνικές ρίζες τους. Ἀπό τό 1529 μέχρι τό 1821 τό δημοφιλέστερο λαϊκό ἀνάγνωσμα εἶναι «Ἡ Φυλλάδα τοῦ Μεγαλέξανδρου» πού θυμίζει τή δόξα τῶν Ἑλλήνων Μακεδόνων. Στούς νάρθηκες πολλῶν ναῶν καί μοναστηριῶν ζωγραφίζουν οἱ ἁγιογράφοι τούς ἀρχαίους Ἕλληνες σοφούς γιά νά δείξουν στό ἐκκλησίασμα καί στούς μαθητές τῶν Κρυφῶν Σχολειῶν ποιά εἶναι ἡ πραγματική καταγωγή τους. Λίγα χρόνια πρίν ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση οἱ ναυτικοί μας τοποθετοῦν στά πλοῖα τους ὡς ἀκρόπρωρα τά κεφάλια μεγάλων μορφῶν τῆς Ἀρχαιότητος, ὅπως τοῦ Θεμιστοκλέους κ.ἄ.

Ἀλλά καί ἡ σύνδεση μέ τή βυζαντινή Ρωμηοσύνη ( ὁ ὅρος ἀπό τή Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη) παραμένει σταθερή καί διατρανώνει  τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τά Συντάγματα τῶν Ἐθνοσυνελεύσεων τοῦ Ἀγῶνος (1821-1827) καθιερώνουν ὡς νομοθεσία τῆς Νέας Ἑλλάδος «τούς νόμους τῶν Χριστιανῶν ἡμῶν Αὐτοκρατόρων». Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς ἐλεύθερης Ἑλλάδος, θεσμοθετεῖ τήν Ἑξάβιβλο τοῦ Κωνσταντίνου Ἀρμενοπούλου, ἕναν βυζαντινό κώδικα τοῦ 1345, ὡς τό ἀστικό δίκαιο τῆς χώρας καί τοῦτο ἴσχυσε μέχρι τό 1946!

Οἱ ἀγωνιστές τοῦ 1821 αἰσθάνονταν ὅτι συνεχίζουν καί τήν ἀρχαία ἑλληνική καί τή βυζαντινή παράδοση. Σέ ἰταλική ἐφημερίδα τοῦ 1821 ἀναφέρονται τά λόγια τοῦ Ἀθανασίου Διάκου ὅτι ἀγωνίζεται «γιά τόν Χριστό καί γιά τόν Λεωνίδα» (5).  Καί ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συζητῶντας μέ τόν Ἄγγλο Ναύαρχο Χάμιλτον θεωρεῖ ἑαυτόν ὡς συνεχιστή τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε συνθηκολόγησε, καί χαρακτηρίζει τό Σοῦλι καί τή Μάνη μαζί μέ τούς κλεφταρματολούς ὡς τή φρουρά τοῦ τελευταίου Βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορος.

Εἶναι, λοιπόν, ἀντεπιστημονική θέση καί φανατική ἰδεοληψία ἡ προσπάθεια νά μᾶς πείσουν κάποιοι ὅτι δῆθεν μέχρι τό 1821 δέν ξέραμε ποιοί εἴμαστε καί ὅτι ὁρισμένοι διανοητές δημιούργησαν ἕνα τεχνητό νεοελληνικό ἔθνος. Ὅσοι ψάχνουν γιά τεχνητά ἔθνη ἄς μήν ματαιοπονοῦν ἀλλοιώνοντας τήν ἐλληνική Ἱστορία. Ἄς κοιτάξουν λίγα πρός βορρᾶν καί θα βροῦν τό τεχνητό «μακεδονικό ἔθνος» τῶν Σκοπίων. Ἐμεῖς θά μελετοῦμε τήν ἱστορική ἀλήθεια χωρίς φόβο καί πάθος καί θά διατηροῦμε τήν ἑλληνική μας συνείδηση ἐνθυμούμενοι ὅτι ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί δεχόμαστε τόν γνήσιο πατριωτισμό καί ἀπορρίπτουμε τά δύο ἄκρα: Τόν ἐθνοφυλετισμό καί τόν ἐθνομηδενισμό.

(1)    Ἀπ. Βακαλοπούλου, Πηγές Ἱστορίας τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, Α΄τόμος, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 50-53.

(2)    Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Τουρκοκρατία, ἐκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, Ἀθήνα 1988, σελ. 207.

(3)    Στό ἔργο του «Ὁμολογία Πίστεως». Κυκλοφορεῖται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Παροναξίας σέ πανομοιότυπη ἔκδοση τῆς Α΄ ἐκδόσεως τοῦ 1819, Νάξος 2009.

(4)    Ἀνθολογεῖται στή «Βυζαντινή Ποίηση» τοῦ Γεωργίου Ζώρα. Τό βρῆκα στό βιβλίο τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ: 1204, ἡ Διαμόρφωση τοῦ Νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ, Ἐναλλακτικές Ἐκδόσεις, Ἀθήνα 2007 ( Β΄ἔκδοση), σελ. 44.

(5)    Κωνσταντίνου Σάθα «Ἕλληνες Στρατιῶται ἐν τη Δύσει», ἐκδόσεις ΦΙΛΟΜΥΘΟΣ, Ἀθήνα 1993, σελ. 65.

Παρουσίαση βιβλίου: «Εάλω η Κύπρος», Πανίκου Ελευθερίου στις 14/01/2010, Λευκωσία 10/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Πανίκος Ελευθερίου: «Εάλω η Κύπρος»

Την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου στις 7:30 μ.μ. οι εκδόσεις Επιφανίου και ο συγγραφέας Πανίκος Ελευθερίου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου «Εάλω η Κύπρος» στην Λευκωσία στο Πολιτιστικό Κέντρο της Marfin-Λαϊκής Τράπεζας (λεωφόρος Μακαρίου και Μπουμπουλίνας 39, τηλ. 99654953, 22679058).

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης:

– Χαιρετισμός από τις εκδόσεις Επιφανίου

– Χαιρετισμός εκ μέρους των φίλων του Πανίκου Ελευθερίου από τον Ανδρέα Μορφίτη

– Παρουσίαση του βιβλίου από τον Ανδρέα Μακρίδη, φιλόλογο-ιστορικό

– Λίγα λόγια από τον συγγραφέα Πανίκο Ελευθερίου

Θα ακολουθήσει δεξίωση.

Μήνυμα του συγγραφέα:

Φίλες και φίλοι, σας έχω ήδη ενημερώσει για την έκδοση του βιβλίου μου (Εάλω η Κύπρος – Εκδόσεις Επιφανίου).  Σε πρόσφατο μήνυμα που σας έστειλα, ανάμεσα σε άλλα έγραφα τα ακόλουθα:

«…σκέφτηκα να κάνω και κάτι διαφορετικό, ελπίζοντας ότι θα είναι κι αυτό ένα λιθαράκι στο τείχος της αντίστασης, ενάντια στις «λύσεις» τύπου σχεδίου Ανάν που «οραματίζονται» κάποιοι.  Στο βιβλίο μου, «Εάλω η Κύπρος» βρήκαν διέξοδο αυτές οι ανησυχίες μου τις οποίες πιστεύω ότι ασπάζεται ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων της Κύπρου.  Προσπαθώ με αυτό να καταδείξω ποιες θα είναι οι επιδράσεις που θα έχει η λύση του συνεταιρικού κράτους Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, στη ζωή των απλών ανθρώπων.»

«Όπως γράφω και στον πρόλογο, μέσα από τις γραμμές αυτού του βιβλίου, επιχειρώ να ζωντανέψω ένα πιθανό, φανταστικό σενάριο, το οποίο προκύπτει μετά από μια μελλοντική λύση του Κυπριακού, με τη μορφή που συζητείται από την πολιτική ηγεσία». «…διαβάζοντάς το, θα διαπιστώσετε ότι βασίζεται σε συγκεκριμένες πρόνοιες της υπό συζήτηση «λύσης» του Κυπριακού και θα συμφωνήσετε ίσως ότι έχει να διδάξει αρκετά για το πώς θα είναι η ζωή στην Κύπρο μετά από μια κακή «λύση» του Κυπριακού.»  «…απώτερος στόχος είναι «να ζήσει» ο αναγνώστης την μετά τη λύση εποχή, για να ξέρει τι περίπου θα αντιμετωπίσει σε μια τέτοια περίπτωση και να ευαισθητοποιηθεί.»

«Το βιβλίο (415 σελίδων) εκδόθηκε από τις εκδόσεις Επιφανίου, διατίθεται σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία σε Παγκύπρια βάση (Κεντρική διάθεση, βιβλιοπωλείο «ΕΛΛΑΣ», τηλ. 22679058), Λευκωσία) και κοστίζει €20.  Στην Αθήνα διατίθεται στην Απόλλωνος 22, Εκδόσεις «Δι ευχών».  Επίσης, διατίθεται και από τον γράφοντα.»

Παρακολουθώντας τις πρόσφατες εξελίξεις στο Κυπριακό (και κυρίως την εκπαίδευση που λογαριάζουν να μας κάνουν για την Διζωνική Ομοσπονδία), πιστεύω ότι το βιβλίο είναι πολύ επίκαιρο και προσφέρεται για άντληση επιχειρημάτων.  Ευελπιστώ ότι η παρουσίαση βιβλίου (14.1.2010, 7.30 μ.μ. στο Πολιτιστικό κέντρο της Λαϊκής Τράπεζας, Λευκωσία)  θα δώσει νέα ώθηση στην διάδοση του βιβλίου.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Μέσα από τις  σελίδες αυτού του βιβλίου, ο  συγγραφέας επιχειρεί να ζωντανέψει ένα μελλοντικό φανταστικό σενάριο, το οποίο προκύπτει μετά από μια Ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού που επιδρά καταλυτικά σε όλες τις πτυχές της ζωής των κατοίκων.  Στόχος του, είναι να ζήσει έντονα ο αναγνώστης «το κλίμα των ημερών», στη μετά τη λύση εποχή.

Ο Κώστας, ο ήρωας του μυθιστορήματος βρίσκεται ενώπιον ενός μεγάλου διλήμματος.   Μια σκληρή μάχη μαίνεται μέσα του.   Σύντομα όμως, πρέπει ν’ αποφασίσει,  χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αδιέξοδο θα γίνει λιγότερο εφιαλτικό.

Από τη μέρα που πήρε την επιστολή που ήταν υπογραμμένη  από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών και Άμυνας της Ενωμένης Κυπριακής  Δημοκρατίας, για να παραδώσει το όπλο που του είχε εμπιστευτεί  η πατρίδα, μόνο αυτός ο εφιάλτης γυροφέρνει στο μυαλό του.   Το δίλημμα είναι φοβερό και τον κόβει στα δύο.  Από τη μία είναι η θέληση για ζωή κι από την άλλη το κάλεσμα του χρέους.  Θα παραμερίσει τις αξίες και τα ιδανικά του, για να «ζήσει»… «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες;» Έχει το δικαίωμα να είναι τόσο εγωιστής; Να «ζει» χωρίς μνήμη, χωρίς συνείδηση, χωρίς περηφάνια κι αξιοπρέπεια; Θ’ αθετήσει τον μακρινό, αλλά όχι ξεχασμένο όρκο του Έλληνα Αξιωματικού ή θα είναι τελικά συνεπής, στο δικό του συναπάντημα με την ιστορία;

Όσο πλησιάζει η σημαντική εκείνη μέρα, τόσο πλησιάζει κι η ώρα της αλήθειας.  Τότε είναι που θα μάθει από τι πραγματικά είναι φτιαγμένος και τι  είδους κληρονομιά θ’ αφήσει στην Ελευθερία, την κόρη του.

Μια σειρά από γεγονότα γεμάτα περιπέτειες και συγκρούσεις ανάμεσα στους ήρωες, κάνει το μυθιστόρημα πολύ ενδιαφέρον.  Η φιλοπατρία, η κραυγή του πόνου, η αγωνία γι’ αυτόν τον έρμο τόπο, το πάθος για την ελευθερία, η αγάπη για την οικογένεια και η αυτοθυσία είναι τα κυρίαρχα στοιχεία.

Ο συγγραφέας σκιαγραφεί έντεχνα τους χαρακτήρες, ζωντανεύει τα γεγονότα με τον χρωστήρα του λόγου και τους πλούσιους διαλόγους και δίνει μια ρεαλιστική εικόνα της κατάστασης που επικρατεί μετά τη λύση.

Περισφίγγουν την Σύμη οι Τούρκοι, «βομβαρδίζουν» την Βουλή 10/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Παρά τις εγκληματικές υποχωρήσεις Παπανδρέου για χάρη της «ελληνοτουρκικής φιλίας», ο οποίος πολλαπλασίασε τις εγκληματικές υποχωρήσεις Καραμανλή για χάρη και πάλι της «ελληνοτουρκικής φιλίας», οι Τούρκοι συνεχίζουν να δείχνουν πως την αντιλαμβάνονται…

Και να σκεφτεί κανείς πως -κατά σύμπτωση…- σήμερα είχαμε έκρηξη βόμβας δίπλα από την Βουλή, και πάλι κατά του Άγνωστου Στρατιώτη, όπως το 2007…

Οι Τούρκοι «βομβαρδίζουν» την Βουλή των Ελλήνων! [πηγή φωτογραφίας: defencenet.gr, 08/01/2010]

‘DefenceNet’
«Mεγάλες τουρκικές ασκήσεις στο Αιγαίο – Περισφίγγουν τη Σύμη – Φωτό-πρόκληση από ROKETSAN»
08 Ιανουαρίου 2010
Τμήμα Ειδήσεων

Δύο μεγάλες τακτικές ασκήσεις (ΤASMO) με χρήση πυρών οι οποίες «μυρίζουν» νέες υπερπτήσεις ξεκινούν οι Τούρκοι στα Δωδεκάνησα την Τρίτη 12/01 και την Πέμπτη 14/01, ενώ την Δευτέρα έχουν προγραμματιστεί ασκήσεις της τουρκικής Αεροπορίας στην περιοχή από Κω μέχρι την θαλάσσια περιοχή δυτικά του Καστελλόριζου. Η Σύμη βρίσκεται στη μέση αυτής των ασκήσεων και μάλιστα τα όρια της τουρκικής εναέριας άσκησης «πιάνουν» το εσωτερικό προς Ελλάδα, της συνοριακής γραμμής των δύο χωρών!

Συγκεκριμένα η Τουρκία στις 4 και 5 Ιανουαρίου δέσμευσε την θαλάσσια περιοχή Καρπάθου-Ρόδου-Τήλου-Νίσυρου για μία πρώτη ΤΑSMO στις 12/01/2010. Η δεύτερη δέσμευση αφορά σχεδόν την ίδια περιοχή επίσης για ΤASMO στις 14-15/01, στην οποία δεσμεύονται και περιοχές του βόρειου Αιγαίου.

Η περιοχή Καρπάθου-Ρόδου-Τήλου-Νισύρου, είχε δεσμευθεί και προ τριμήνου για πρώτη φορά, όπως είχε αποκαλύψει το defencenet.gr, αλλά εκείνη την ημέρα είχε κακοκαιρία και η άσκηση ματαιώθηκε. Εδώ η ιδιαιτερότητα είναι ότι πρόκειται για έναν σχεδιασμό ο οποίος «δείχνει» διάθεση υπερπτήσεων σε επιπλέον νησιά, πέραν των τριών (Φούρνοι, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι) στα οποία πραγματοποιούνται συστηματικά εδώ και ένα χρόνο υπερπτήσεις (51 το 2009).

Στο  ΓΕΕΘΑ που είναι και αρμόδιο για την αεράμυνα της χώρας, οι αναλυτές θεωρούν ότι η Τήλος είναι η πλέον επίφοβη για να δεχθεί επισκέψεις τουρκικών μαχητικών. Πριν ξεκινήσουν οι υπερπτήσεις στα τρία προαναφερθέντα νησιά, ξεκίνησε η Άγκυρα να δεσμεύει με ανάλογο σχεδιασμό την περιοχή Μυκόνου-Ικαρίας-Φούρνων, η οποία σήμερα θεωρείται η «μήτρα» των υπερπτήσεων.

Έτσι ή αλλιώς τα Επιτελεία, όπως ήδη έχει γράψει το defencenet.gr, περιμένουν κατακόρυφη αύξηση της έντασης εντός των επόμενων ημερών μετά και τα γεγονότα των Θεοφανείων. «Το 2010 θα είναι μια κρίσιμη χρονιά. Η «ψαλίδα» στον συσχετισμό δυνάμεων δεν έχει ανοίξει ακόμα σε τέτοιο βαθμό για να δοκιμάσουν κάτι, αλλά θα θέσουν τις βάσεις για την μεγάλη τους κίνηση» ανέφερε στο defencenet.gr, ανώτατος Αξιωματικός του ΓΕΕΘΑ.

Πάντως σήμερα η ΥΠΑ εξέδωσε NOTAM που απορρίπτει την τουρκική δέσμευση των περιοχών αυτών.

Οι δύο τουρκικές NOTAM είναι η εξής:

A0018/10 – TURKISH NAVY AND AIRFORCE WILL MAKE A  FIRING TASMO EXERCISE
WITHIN ATHINAI FIR AS DESCRIBED BELOW:
1.- EXERCISE AREA (FIRING) : 360100N0270830E 361930N0265430E
362400N0270815E 360800N0272500E.
AWYS L52(NAXAS-LINRO) V57(TIPAS-LOKNA) AFFECTED.
VERTICAL LIMITS: 0-10000FT AMSL.
DATES AND TIMES: JAN 12 O730-1300.
2.- PROCEDURES FOR EXERCISE AIRCRAFT:
2.1.- EXERCISE AIRCRAFT SHALL FLY VFR AND SHALL DISPLAY NAVIGATION
AND ANTI-COLLISION LIGHTS CONTINUOUSLY.
2.2.- EXERCISE AIRCRAFT SHALL NOT AFFECT HELLENIC NATIONAL AIRSPACE
LESS THAN 10NM ACCORDING TO AIP-GREECE RAC 0-1, PARA 1.2.1.
2.3.- EXERCISE AIRCRAFT SHALL SUBMIT FLIGHT PLANS ACCORDING TO
AIP-GREECE, RAC 1-1.1, PARA 2.1.4.1. 00000FT AMSL – FL100, AS IN ITEM E, 12
JAN 07:30 2010 UNTIL 12 JAN 13:00 2010. CREATED: 05 JAN 09:37 2010

B0012/10 – TRAINING FLIGHTS WILL TAKE PLACE
1ST AREA:364130N0281330E 365130N0281430E 365300N0282800E
364900N0283600E 364158N0283518E
DATE AND TIME:JAN 11 0730-0830
WITHIN DALAMAN TMA
2ND AREA:363600N0272130E 364240N0272150E 370030N0273500E
370400N0281945E 365800N0282230E 363515N0273715E
DATE AND TIME:JAN 13 1200-1400
AFFECTED MILAS TMA
3RD AREA:365130N0281430E 365300N0282800E 364818N0283724E
363212N0283708E 362818N0285035E 361930N0285100E 362430N0283400E
363500N0282100E 363500N0280600E 363130N0275800E 363530N0275530E
DATE AND TIME:JAN 13 1200-1400
AFFECTED DALAMAN TMA. SFC – FL100, 11 JAN 07:30 2010 UNTIL 13 JAN 14:00 2010.
CREATED: 04 JAN 15:31 2010

Και η ελληνική απάντηση από την ΥΠΑ

A0030/10 – NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:
THIS NOTAM IS ISSUED TO STATE THAT WITH REFERENCE TO TURKISH NOTAM
B0012/10 (041531 EUECYIYN JAN 2010), WE POINT OUT THE FOLLOWING:
PART OF THE TRAINING FLIGHTS AREA DEFINED BY COORDINATES
363500N0282100E 362430N0283400E 361930N0285100E 362010N0285110E THEN
ALONG ATHINAI/ISTANBUL FIR BOUNDARY TO BEGINNING, STRICTLY LIES
WITHIN ATHINAI FIR AND NOT WITHIN DALAMAN TMA. MOREOVER, PART OF THE
SAID AREA OVERLAPS PART OF RODOS TMA.
REGARDING THE AFOREMENTIONED AREA THE ONLY COMPETENT AUTHORITY TO
PROMULGATE NOTAMS ACCORDING TO ICAO RULES AND REGULATIONS IS THE
HELLENIC CIVIL AVIATION AUTHORITY.
THE ABOVE MENTIONED TURKISH NOTAM B0012/10 LTAAYNYX HAS BEEN ISSUED
WITHOUT ANY PRIOR COORDINATION BETWEEN THE TWO STATES AND THEREFORE
IT IS CONSIDERED NULL AND VOID AS TO ITS PART REFERRING TO ATHINAI
FIR AND TO RODOS TMA. SFC – FL100, 11 JAN 07:30 2010 UNTIL 13 JAN 14:00 2010.
CREATED: 08 JAN 10:39 2010

Μέσα στο κλίμα των διαρκώς κλιμακούμενων τουρκικών προκλήσεων είχαμε και την δημοσίευση σε τουρκικό site, προφανώς από την εταιρεία ROKETSAN, κατασκευάστριας των βαλλιστικών πυραύλων μικρού και μέσου βεληνεκούς (σύμφωνα με πληροφορίες η έκδοση μέσου βεληνεκούς θα είναι έτοιμη στις αρχές του 2011) εδάφους-εδάφους YILDIRIM, μια «καλλιτεχνική» προσέγγιση της ελληνικής Βουλής μετά από βολή του YILDIRIM, άκρως χαρακτηριστική για το πώς βλέπουν το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων οι γείτονες.

Ιδού η…καλλιτεχνική προσέγγιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων:

Οι Τούρκοι «βομβαρδίζουν» την Βουλή των Ελλήνων! [πηγή φωτογραφίας: defencenet.gr, 08/01/2010]

«Απειλές» και ευχές στον Χριστόφια από έναν… «επίδοξο φονιά» του! 31/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Το «Ερετικό Ιστολόγιο» σε ένα ξέσπασμα κατά της φίμωσης των ανεξάρτητων ιστολογίων που αντιπολιτεύονται τον προέδρο της Κύπρου δημοσίευσε δύο κείμενα τις τελευταίες ημέρες. Στο πρώτο χρονικά καταγγέλλει ότι η ΑΚΕΛική ηγεσία οφείλει για το καλό του τόπου να είναι πιο σοβαρή και να μη διαδίδει επιπόλαια ψεύτικες απειλές κατά της ζωής του προέδρου. Στο δεύτερο, με έντονα ειρωνικό ύφος και τη ρετσινιά του «επίδοξου φονιά» που κόλλησε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ στα ιστολόγια, στέλνει τις ευχές και τις αγωνίες του στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

τα κοράκια του ΑΚΕΛ [πηγή: http://eretiko-istologio.blogspot.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ανώμαλα κρώζοντα μυαλά»
18 Δεκεμβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Και κυριολεκτούμε…

Ποιο ομαλό μυαλό θα μιλούσε στη βουλή (15 και 17/12/2009) για κινδύνους φυσικής εξόντωσης του προέδρου, εφ’ όσον αυτοί δεν υπάρχουν; Ποιος εχέφρων άνθρωπος θα φανάτιζε το κοινό δηλώνοντας ότι κάποιοι, ιστολογούντες και αρθρογραφούντες εν προκειμένω(!), ετοιμάζονται για… πραξικόπημα ή… ανατροπή του ηγέτη τους με δεδομένο ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει; Ποιος νοήμων πολίτης ή πολιτικός θα ισχυριζόταν απλώς και μόνον προς άγραν ψήφων ή συγκράτηση διαρροών ότι μηχανορραφούνται σχέδια ΦΥΣΙΚΗΣ (προσέξτε: όχι πολιτικής!) εξόντωσης του προέδρου και ενώ γνωρίζει ότι αναντίλεκτα ψεύδεται;

Λυπούμαστε κύριε Άντρο! Λυπούμαστε πραγματικά. Γιατί εκεί έξω υπάρχει κόσμος που ακόμη πιστεύει στις αριστερές (και αντιαμερικανικές) ιδέες που ταχθήκατε να υπηρετείτε, αλλά τελικά πέφτει θύμα στη μισαλλοδοξία σας και τον φανατισμένο ψευδοαριστερισμό σας. Και το χειρότερο απ’ όλα, με τις ενέργειές σας προσφέρετε τροφή στον σοβινισμό και τον ρατσισμό. Όχι αυτόν που οπτασιάζεστε. Τον άλλο, τον αληθινό. Εκείνο που δεν ορρωδεί να πάρει τα όπλα και να ανατρέψει κυβερνήσεις ή να συλήσει σορούς νεκρών ή να επιβάλει νέα απαρχάιντ εν έτει 2009 ή να εισβάλει σε γείτονες χώρες, να βιάσει νεανίδες και να εκτελέσει εν ψυχρώ αιχμαλώτους.

Και μην καμώνεστε πως δεν επιθυμείτε την έξαρση του φανατισμού! Σας εξυπηρετεί κομματικά η μετατροπή της πολιτικής σε φανατισμένη οπαδική διαφορά, μια διαιωνιζόμενη και ανούσια αντιπαλότητα που συγκρατεί τις μάζες. Σας εξυπηρετεί ο φανατισμός και διά τούτο τον επιδιώκετε ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ! Υπενθυμίζουμε, όμως, πως φανατίζοντας τα δικά σας αμνοερίφια, σπρώχνετε και τους άλλους, αυτούς που αν και Έλληνες της Κύπρου επέλεξαν δημοκρατικά για τους δικούς τους λόγους να μην σας ψηφίζουν, στον φανατισμό εναντίον σας.

Λυπούμαστε γιατί σήμερα η πένα, ή καλύτερα το πληκτρολόγιο, ενός ιστολόγου είναι μέσο έκφρασης. Ένα μέσο έκφρασης που ανοίγεται προς την κοινωνία, που δίνει βήμα σε άτομα ή ομάδες αποκλεισθείσες από τους κομματικούς μηχανισμούς και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Εσείς μπορεί να διαθέτετε κρατική τηλεόραση και ραδιόφωνο, κομματική τηλεόραση και ραδιόφωνο και εφημερίδα, όμως κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας όχι!

Φυσικά, δεν απαιτούμε να μας ακούσετε. Ούτε και να συμφωνήσετε σε όλα όσα λέμε. Δικαίωμά σας να κωφεύσετε, να βάλετε όσο κερί θέλετε στ’ αφτιά σας! Διεκδικούμε, όμως, τη δυνατότητα έκφρασης. Αυτήν που προσπαθείτε να φιμώσετε με ανώμαλες αναφορές σε δήθεν απειλή ΦΥΣΙΚΗΣ εξόντωσης του προέδρου! Διότι εάν όντως υπάρχουν τέτοιες απειλές και τέτοια σχέδια, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ και ΠΡΕΠΕΙ να δώσετε στοιχεία και το κράτος να συλλάβει και να καταδικάσει τους ενόχους! Αλλά, αντ’ αυτού περιορίζεστε να βάλλετε κατά των σατιρικών εφημερίδων και των ιστολογίων. Μήπως έχετε στοιχεία που αποδεικνύουν εμπλοκή ιστολογίων σε σχέδια φυσικής εξόντωσης του προέδρου και τα κρύβετε από την Αστυνομία; Αλήθεια, ποιος περιμένετε να σας πιστέψει;

Κρίμα για σας, γιατί νομίζετε ότι θα επιτύχετε τον σκοπό σας να φιμώσετε τους πολίτες, κρίμα για όλους μας γιατί με την ανώμαλη συμπεριφορά σας φανατίζετε τους πολίτες ένθεν και ένθεν και ενώ πρόσκαιρα ευεργετείτε το κόμμα σας, μακροπρόθεσμα δηλητηριάζετε την πατρίδα σας με απρόβλεπτες συνέπειες! Σκεφτείτε το ξανά: Με τέτοιες αρρωστημένες αναφορές, μήπως εσείς έπρεπε να κατηγορηθείτε για ΦΥΣΙΚΗ εξόντωση της ΠΑΤΡΙΔΑΣ σας και του ΕΘΝΟΥΣ σας;
—–
Κάντε τον κόπο να αναγνώσετε και την εξαιρετική αναφορά του Εμπροσθοφύλακα στο θέμα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

ευχή στον Χριστόφια [πηγή: http://eretiko-istologio.blogspot.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ευχές στον Χριστόφια από έναν… επίδοξο φονιά του!»
26 Δεκεμβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Κύριε πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας,
μια τέτοια μέρα που όλοι εύχονται και αντεύχονται τα καλύτερα στους άλλους, επέλεξα κι εγώ να σας ευχηθώ απ’ αυτό το βήμα τα καλύτερα για σας και την οικογένειά σας. Μα πιο πολύ επέλεξα να το πράξω για να σας ευχηθώ τα καλύτερα για την ιδιαίτερή μας πατρίδα, την Κύπρο, και το έθνος μας, τον Ελληνισμό, του οποίου ένα μέρος κληθήκατε να ηγηθείτε και να υπηρετήσετε.

Με αυτήν την ανοικτή επιστολή μου σας στέλνω τις θερμότερές μου ευχές για υγεία και οικογενειακή ευτυχία και γαλήνη στην ψυχή. Επιπλέον, σας εύχομαι επιτυχή ολοκλήρωση της θητείας σας. Δεν τ’ αρνιέμαι, ούτε υπεκφεύγω. Συνειδητά, δεν επέλεξα να είμαι ακόμη ένας κόλακας στην αυλή σας! Δεν είμαι εξ αυτών που πιστεύουν ότι μπορείτε να φέρετε πραγματική αλλαγή προς το καλύτερο. Δεν πιστεύω ότι εσείς και το κόμμα σας έχουν την ειλικρινή θέληση να μας οδηγήσουν προς μία δικαιότερη κοινωνία. Ούτε πιστεύω ότι ενεργείτε ορθά για να λύσετε το Κυπριακό πρόβλημα με τρόπο που να διασφαλίζεται ο σεβασμός έστω των βασικών δικαιωμάτων μας και με τρόπο που να δικαιούμαστε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο μέλλον. Αισθάνομαι ότι η θητεία σας θα είναι μία από τις χειρότερες όλων των εποχών! Γι’ αυτό και οι ευχές μου, νομίζω, αποκτούν ιδιαίτερη αξία.

Λοιπόν, σας εύχομαι ολόψυχα να μας αλλάξετε, όχι τα… φώτα ή την κριτική σκέψη, αλλά να μας αλλάξετε την αρνητική γνώμη που έχουμε σχηματίσει για σας μέσα από τα έργα σας. Σας εύχομαι να είστε ο καλύτερος πρόεδρος που διαχειρίστηκε τις τύχες του κυπριακού Ελληνισμού και της Κυπριακής Δημοκρατίας κατ’ επέκτασιν. Σας εύχομαι να μπορέσετε να μετατρέψετε σε πράξη το προεκλογικό σας σύνθημα «Δίκαιη Κοινωνία και Δίκαιη Λύση». Σας εύχομαι, μέσα απ’ τα βάθη της ψυχής μου, να γίνεται πρόεδρος Λύσης!

Προσέξτε, αν αυτά τ’ ακούγατε από έναν νεαρό οπαδό του κόμματός σας ίσως και να συγκινόσασταν. Τώρα που σας τα λέει ένας διακεκηρυγμένος αρνητής των πολιτικών σας επιλογών; Ένας ξεκάθαρος αντιφρονών; Προτιμάτε τους αυλοκόλακες ή τους επικριτές; Προτιμάτε στόματα κλειστά και σκυμμένα κεφάλια παρά στόματα και μυαλά ανοικτά; Αλήθεια, ποιος πραγματικά μπορεί να σας οφελέσει να γίνετε καλύτερος;

Ακούσαμε με έκπληξη να αναφέρονται σε κινδύνους για «φυσική εξόντωσή σας» που εκπηγάζουν από… διαδικτυακούς χώρους και ιστολόγια! Προς Θεού, πρόεδρε! Μπορεί να μη συμφωνώ μαζί σας, αλλά δεν είμαι ένας επίδοξος φονιάς σας! Δεν ξέρω εάν είναι δύσκολο να το καταλάβετε, αλλά θα είναι ωφέλιμο να το πιστέψετε. Περισσότερο, όμως,  αισθάνομαι ότι ούτε κι εσείς πιστεύετε σ’ αυτά, αλλά θέλετε να χρησιμοποιηθεί αυτή η γελοία απειλή για να φιμωθεί κάθε αντίθετη άποψη!

Ειλικρινά, δεν πιστεύω ότι κινδυνεύετε από φυσική εξόντωση, ιδίως από το πληκτρολόγιο μερικών κριτών σας, παρά την καυστικότητά μας! Η εκλογή σας στον προεδρικό θώκο, ναι μεν μας βρήκε άκρως αντίθετους, αλλά δεν διεκδικήσαμε ελιτίστικες σταθμίσεις ψήφων υπέρ μας, ούτως ώστε να επιβάλουμε τη θέλησή μας. Έχουμε επίγνωση ότι το Δημοκρατικό πολίτευμα, με τα όποια προβλήματά του, αποτελεί ό,τι καλύτερο μπόρεσε να παραχθεί στη μακραίωνη πολιτειακή ζύμωση. Γνωρίζουμε επίσης ότι το σύνταγμα σας δίδει την εντολή για πεντετή θητεία και αυτό θα το σεβαστούμε. Συνάμα, όμως, έχουμε το δικαίωμα, και αυτό διεκδικούμε, να εκφραζόμαστε κριτικά απέναντι σε ό,τι εσείς και το κόμμα σας επιλέγει να πράξει, εφ’ όσον μάλιστα αυτό αφορά ολόκληρη τη νήσο, το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού της.

Στο φτωχό μας μυαλό, ο τρόπος για να οδηγηθεί η κατάσταση στα άκρα είναι μόνο ένας: Να μας οδηγήσετε σε μία ες αεί μαζική στέρηση ή περιστολή των βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων της πλειοψηφίας του νησιού και στην παγίωση ευνοιοκρατικών ποσοστώσεων υπέρ της μιας εθνότητας σε μία χώρα που δεν θα θυμίζει πλέον Δημοκρατία, αλλά απαρτχάιντ στη βάση εθνοτικών ζωνών! Για να ‘μαστε πιο συγκεκριμένοι, τα ενδεχόμενα σε μια τέτοια περίπτωση «λύσης» μόνον κατ’ όνομα, είναι δύο: Είτε

(α) οι αιματηρές συγκρούσεις κυρίως της ελληνικής πλειονότητας με την τουρκική μειονότητα με την πιθανότητα να γίνουν κάποιες τιμωρητικές δολοφονίες πολιτικών προσώπων που θα θεωρηθούν υπεύθυνοι για την κατάσταση, είτε

(β) η διόγκωση της δυσαρέσκειας μέσα σε ένα αφόρητο καθεστώς και ο εξαναγκασμός σε σταδιακή -αναίμακτη μεν, μαζική δε- εκδίωξη των Ελλήνων από την Κύπρο.

Σας καλούμε, να αφουγκραστείτε τις αγωνίες μας και να ξαναδιαβάσετε την ιστορία από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις, ούτε ουρανοβατούμε ότι θα εισακουστούμε. Δεν έχουμε, ωστόσο, τίποτε να χάσουμε κάνοντας αυτήν την έκκληση. Τα ευχολόγια δεν έλυσαν ποτέ μεγάλα εθνικά ζητήματα. Απαιτείται σκληρή διπλωματική δουλειά και στην περίπτωση των αδυνάτων, αταλάντευτη προσήλωση σε αρχές. Υπενθυμίζουμε τι απέδειξαν οι αντιδημοκρατικές πρόνοιες του ζυριχικού συντάγματος, το οποίο ως ΑΚΕΛ το είχατε κατ’ αρχάς απορρίψει διότι αποτελούσε υποχώρηση από το αίτημα της αυτοδιάθεσης-Ένωσης.

Υπενθυμίζουμε και την Αλεξανδρέττα, την Ίμβρο και την Τένεδο. Μη διαπράξατε ένα έγκλημα εις βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου! Εμείς, όλοι εμείς που πολλές φορές με οργή και αγανάκτηση σας κριτικάρουμε μέσα από τα άρθρα μας αλλά δεν πάψαμε ποτέ πρώτιστη έγνοια μας να έχουμε την ευημερία του Ελληνισμού και της Κύπρου μας, θα σταθούμε παρά το πλευρό σας σε όποια ορθή απόφαση λάβετε, όπως άλλωστε πράξαμε και με τον προκάτοχό σας.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ λοιπόν, κι ο Θεός μαζί σας.

Ξέσπασε ο ΕΠΥ που ανακρίθηκε για τη σύληση 31/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Ο Νικόλας Θεοδώρου, επιλοχίας ΕΠΥ της Εθνικής Φρουράς, είναι ένας από τους ανακριθέντες για τη σύληση και την κλοπή της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ένας άνθρωπος που υπηρετεί την πατρίδα από το 1995 εξευτελίζεται σαν κοινός εγκληματίας από το κράτος. Τελικά, μηδέν εις το πηλίκο.

Θεοδώρου [πηγή: http://tiresias-press.blogspot.com]

‘Τειρεσίας’
«Ο Υπαξιωματικός της Ε.Φ. που ανακρίθηκε για την κλοπή της σωρού του Τάσσου Παπαδόπουλου ξεσπά…»
27 Δεκεμβρίου 2009

Το σύστημα αξιοποίησης πληροφοριών «Τειρεσίας» σας παραθέτει το γράμμα του Εθνοφρουρού Νικόλαου Θεοδώρου που ανακρίθηκε ως ύποπτος μεταξύ άλλων πατριωτών Κυπρίων για την κλοπή της σωρού του Τάσου Παπαδόπουλου!!!

Ώστε λοιπόν, έγινε και αυτό. Φτάσαμε στο πιο ξεφτιλισμένο σημείο για μια «ευρωπαϊκή» χώρα, να καλεί η ίδια στελέχη της Εθνικής Φρουράς για ανάκριση, ότι πήραν τα λείψανα του Τάσσου Παπαδόπουλου!

Η ίδια η πατρίδα, την οποία υπηρετώ εδώ και 15 χρόνια ως υπαξιωματικός, η ίδια η πατρίδα, που με προσέλαβε να την υπηρετήσω, με καλεί τώρα και με ανακρίνει ότι πήρα το σώμα του ανθρώπου που δόξασε τον Ελληνισμό. Μπράβο. Να πώ τι; Να γράψω, τι; Να κλάψω, γιατί; Να γελάσω, γιατί; Να θυμώσω; Γιατί; Να βρίσω; ποιόν; Πείτε μου εσείς.

Και έφτασε στο σημείο, το κράτος να σέρνει έναν επιλοχία Ε.Φ. Από σταθμό σε σταθμό, να του παίρνουν σάλιο για DNA, δακτυλικά αποτυπώματα, λέτε και είναι κανένας στυγνός εγκληματίας του Μπρούκλιν. Ποιός είμαι, ο Ντίλινγκερ;

Και έφτασε στο σημείο το κράτος να στέλνει με ένταλμα ερεύνης πέντε αστυνομικούς στο σπίτι μου για έλεγχο!

Να βρείτε τι; Τι περιμένετε να βρείτε σε ένα διαμέρισμα 70 τ.μ.; Κανένα Παοφόρο; Κανένα ΑΜΧ30; Τίποτε μπαζούκας, ή τους S300; Τι περιμένατε να βρείτε μέσα στα συρτάρια με τα εσώρουχα της γυναίκας μου; Τι περιμένατε να βρείτε όταν με το ζόρι χωρώ εγώ, η γυναίκα μου και τα βιβλία μου; Τι; Πείτε μου, τι;

Και βγήκαν τα τηλεοπτικά κανάλια και οι «έγκυρες» εφημερίδες με πάρα πολύ ευκολία και βρήκαν τους ενόχους. Ανακρίθηκαν Ελλαδίτες ΕΠΥ – Θεωρούνται Χρυσαυγίτες έγραφε η «αλήθεια» (12-12-09). Μπράβο της. Ξεκάθαρες κουβέντες μια και φοράω παντελόνια. Η Χρυσή Αυγή ήταν κατά του σχεδίου Ανάν και είπε ΟΧΙ. ΌΧΙ είπα και εγώ. Ναι.

Υπό αυτήν την έννοια είμαι Χρυσαυγίτης. ΟΧΙ, είπε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Είναι και ο μακαρίτης ο Πρόεδρος Χρυσαυγίτης; Πείτε μου γιατί έκανε το κράτος έλεγχο στο τηλεφωνό μου, με ποιούς μίλησα, τι είπα και τι δεν είπα.

Ε, με ποιους να μιλάω ρε παιδιά; Με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες; Θα ήταν πιο έντιμο για το κράτος να μου πει ξεκάθαρα, ότι θα σου κάνουμε έλεγχο και θα σε ανακρίνουμε, γι’ αυτό και γι’ αυτό, παρά να με κατηγορείτε ότι πήρα τη σορό του Προέδρου Παπαδόπουλου. Τα βλέπεις Νικόλα Παπαδόπουλε; Εγώ που ήμουν μαζί σου το βράδυ της πρώτης Κυριακής των προεδρικών εκλογών, στα γραφεία του ΔΗΚΟ και βλέπαμε τα αποτελέσματα, με ανακρίνουν, για να πώ τι ξέρω για τη σορό του πατέρα σου.

Πόσα θαυμαστικά να βάλω άραγε; Δημοκρατία έχουμε και πιστεύω ό,τι θέλω. Πιστεύω ότι εγώ κρίνω σωστά. Πιστεύω και είμαι, όλα όσα δεν είσαστε εσείς. Διαβάστε το πρόγραμμα διακυβέρνησης του κ. Χριστόφια, στη σελίδα 37.

Είμαι αυτό που εσείς θέλετε να εξαλείψετε. Εάν είναι έγκλημα η αγάπη για την πατρίδα, τότε κάντε λαϊκά δικαστήρια, δικάστε με και σκοτώστε με. Κρίμα κυπριακό κράτος, κρίμα. Έπεσα έξω.

Νικόλαος Θεοδώρου
Επιλοχίας ΕΠΥ στην Εθνική Φρουρά από το 1995

Υ.Γ. Προς τη γυναίκα μου: Άντρη Σταύρου – Θεοδώρου, σε ερωτώ. Στις επόμενες εκλογές, θα ψηφίσεις πάλι ΑΚΕΛ;

Το παρόν εστάλη στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ από το koukfamily.blogspot.com

Μίκης Θεοδωράκης: «Ο «μπάτσος» είναι το εύκολο θύμα του αχαλίνωτου λαϊκισμού» 29/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: , , , , ,
comments closed
Μίκης Θεοδωράκης [πηγή φωτογραφίας: Τύπος της κυριακής, 22/11/2009

‘Τύπος της Κυριακής’
«Απάντηση Μίκη στους «Πυρήνες»: «Δεν επιτρέπω σε κανέναν να φτύνει πάνω στο όνομά μου»»
22 Νοεμβρίου 2009
συνέντευξη στην Άννα Παναγιωταρέα

ΕΡ. Σας θυμάμαι, έφηβη, να είστε  ωραίος ως Έλλην, επικεφαλής των Λαμπράκηδων. Και τότε διεκδικούσατε με σκληρούς αγώνες. Και τότε ξηλώνονταν πεζοδρόμια. Τι έχει αλλάξει από τότε;

Μ.Θ. Δεν συμφωνώ. Όπως επανειλημμένα έχω τονίσει, η Νεολαία Λαμπράκη ήταν μια πολιτική νεολαία με αρχές και ιδανικά. Ποτέ δεν έγινε το παραμικρό στις άπειρες συγκεντρώσεις που κάναμε τότε και που ελέγχαμε απόλυτα, ώστε κανείς να μην μπορέσει να τις αμαυρώσει με πράξεις που δεν μας εξέφραζαν.

Με ρωτάτε τι άλλαξε από τότε. Πολλά. Πρώτα απ’ όλα ο κόσμος, η υφήλιος, η Ευρώπη. Σαν αντανάκλαση των ΗΠΑ, που από χώρα της τζαζ, του χορού, της ξεγνοιασιάς και της ελευθερίας, μεταβλήθηκε σε μια γιγαντιαία και πολεμοχαρή δύναμη δηλητηριάζοντας με τα δόγματα της βίας και της παγκόσμιας επικράτησης -κυρίως με τον φόβο- τον ίδιο τον αμερικανικό λαό και στη συνέχεια τους δορυφόρους της και ανάμεσά τους την Ελλάδα.

ΕΡ. Εν τω μεταξύ όμως, κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση.

Μ.Θ. Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο κακό, ότι δηλαδή μαζί με την εξαφάνιση του ανατολικού κόσμου -με επί κεφαλής την Σοβιετική Ένωση- κατέρρευσαν τα ιδανικά του Σοσιαλισμού, δηλαδή το όραμα όλων των καταπιεσμένων για μια διαφορετική ζωή έξω από τα δεσμά του Νόμου της Ζούγκλας, που είναι το πραγματικό όνομα και η πραγματική φύση της Ελεύθερης Αγοράς. Της ελεύθερης για ποιους; Για όλους αυτούς τους μεγαλοκαρχαρίες, που ευθύνονται για τη σημερινή οικονομική κρίση που την πληρώνουν οι ανήμποροι ψηφοφόροι της κάθε τέσσερα χρόνια εκλογής, δηλ. αυτό που αποτελεί το βασικό γνώρισμα, για το οποίο υπερηφανεύεται ο λεγόμενος  Ελεύθερος Κόσμος. Έτσι οι λαοί, πιασμένοι στη δαγκάνα (από τη μια πλευρά ο φόβος, από την άλλη το αδιέξοδο) βιώνουν μια από τις πιο σκοτεινές και δύσκολες περιόδους μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.

ΕΡ. Όμως έχουμε περάσει πολλές περιόδους δύσκολες. Δεν είναι η πρώτη φορά…

Μ.Θ. Φυσικά. Και από τον κανόνα αυτόν δεν μπορούσαν να εξαιρεθούν η ελληνική κοινωνία και τα ελληνικά νιάτα, που τη θέση τους την κάνει ακόμα πιο δύσκολη το γεγονός ότι έχουν μια ολόκληρη ιστορία πίσω τους, αφού ο λαός αυτός ξεχώρισε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με το θάρρος και την προσφορά του σε θυσίες για μεγάλα ιδανικά όπως η Ελευθερία, ο Πατριωτισμός, η Δημοκρατία, ο Πολιτισμός και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Έναν αγώνα που κράτησε από το 1940 έως το 1974 (Κατοχή, Αντίσταση, Εμφύλιος, Δημοκρατικοί αγώνες, Χούντα και πάλι Αντίσταση) και όπου μπροστάρηδες ήταν οι νέοι και οι νέες της Ελλάδας.

ΕΡ. Έχετε ταλαιπωρηθεί αφάνταστα από την  Αστυνομία. Σήμερα η Αστυνομία γίνεται στόχος τυφλής βίας και οι άντρες της λένε: «Είμαστε κι εμείς παιδιά του λαού». Εσείς πώς την βλέπετε;

Μ.Θ. Δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση του χτες με το σήμερα. Ειδικά σε συνθήκες εμφύλιας σύρραξης, που την ακολούθησε ένα σκληρό αστυνομικό καθεστώς που αντιμετώπιζε σαν εχθρούς τους μισούς Έλληνες. Το αίμα που χύθηκε κι από τις δύο πλευρές ήταν φυσικό να μας φανατίσει όλους και να μας χωρίσει σε αντίπαλα στρατόπεδα με μοναδική «ιδεολογία» το μίσος και την απαξίωση του ενός από τον άλλον.

ΕΡ. Η δικτατορία της Επταετίας δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο για συμφιλίωση;

Μ.Θ. Ούτε συζήτηση. Σας θυμίζω ότι η Χούντα που μεσολάβησε, μας έβαλε όλους στο ίδιο τσουβάλι και κατάφερε τελικά να μας συμφιλιώσει… μέσα στις φυλακές και τις κοινές δοκιμασίες.

Εμείς λ.χ. στις φυλακές Αβέρωφ έτυχε να έχουμε στο ίδιο κελί και μάλιστα να κοιμούνται σε διπλανά κρεβάτια τους δύο στρατηγούς, τον εθνικιστή και τον κομμουνιστή, που διηύθυναν ο καθένας απ’ την πλευρά του την μεγάλη μάχη της Φλώρινας με τους χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Και η συμφιλίωση αυτή έδειξε με τον καλλίτερο τρόπο, ότι η διαίρεση του λαού μας δεν ήταν φυσιολογική αλλά μας επιβλήθηκε από σκοτεινές δυνάμεις. Τουλάχιστον αυτή είναι η άποψή μου, που σχηματίστηκε μέσα στη φωτιά των γεγονότων, που τα έζησα και τα γνώρισα προσωπικά και που είδα την ίδια τη ζωή να την επιβεβαιώνει.

ΕΡ. Νομίζω ότι και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου βοήθησε στη συμφιλίωση.

Μ.Θ.  Ναι, αυτή η διαίρεση, η διεθνής διαίρεση αυτή τη φορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Σοβ. Ένωση, που περνούσε μέσα σε πολλές χώρες -και τη δική μας- και χώριζε τους λαούς στα δύο, εξέλιπε ύστερα από την κατάρρευση της Σοβ. Ένωσης αναγκάζοντας τους λαούς να αντιμετωπίζουν όσο γίνεται πιο ενωμένοι την μοναδική Υπερδύναμη και τα … καπρίτσια της. Όταν ήρθε λοιπόν η ώρα του τέλους της Χούντας, μαζί του είχαμε και το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, μαζί με όλα τα θλιβερά της σύμβολα: θρόνος, καταπίεση, στρατοκρατία, φόβος, αστυνομοκρατία.

Για ποιο λόγο λοιπόν και ποιος έχει συμφέρον να ξύνει παλιές πληγές και να νεκρανασταίνει παλιούς εφιάλτες κι έτσι να δηλητηριάζει τη ζωή μας και ιδιαίτερα τις ευαίσθητες ψυχές των παιδιών μας;

ΕΡ. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν προσπάθησε να αναμορφώσει και την Αστυνομία;

Μ.Θ. Ας τους κάνω το χατήρι να παραδεχθώ ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να αναμορφώσει την Αστυνομία. Όμως δεν ακολούθησαν είκοσι χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ; Τι έγινε λοιπόν; Άφησαν κι αυτοί άθικτους τους βρυκόλακες του θλιβερού παρελθόντος; Δηλαδή τους αστυνομικούς της εποχής του Εμφυλίου και της αστυνομοκρατίας που ακολούθησε; Άρα και το αριστερό ΠΑΣΟΚ είναι συνένοχο; Όλα αυτά είναι γελοιότητες. Βέβαια μέσα σε ένα Σώμα που βρίσκεται καθημερινά πρόσωπο με πρόσωπο με το έγκλημα, την παραβατικότητα και πολλές φορές τον ίδιο τον θάνατο, είναι ίσως αναπόφευκτο να υπάρχουν κάποιοι -ελάχιστες εξαιρέσεις, θέλω να πιστεύω- που συμπεριφέρονται σκληρά και βεβαίως απολύτως ανεπίτρεπτα. Όμως εγώ δεν συνήθισα να λέω ψέματα, έστω και αν ο αχαλίνωτος λαϊκισμός βρήκε εύκολο θύμα τον «μπάτσο» για να εκτονώσει και κυρίως για να στρέψει την προσοχή μας μακριά από τους πραγματικούς ενόχους και βιαστές των συμφερόντων του λαού μας. Ψάξτε αλλού, εάν θέλετε πραγματικά να διορθώσετε τα κακώς κείμενα.

Μίκης Θεοδωράκης, πρωτοσέλιδο 'Τύπος της Κυπριακής' 22/11/2009

ΕΡ. Κάποιος, δηλαδή, πρέπει κάποτε να αποφασίσει να τα βάλει με τους ισχυρούς…

Μ.Θ. Το να τα βάλεις με τους πραγματικά ισχυρούς, θέλει κότσια και το τίμημα που θα πληρώσεις θα είναι ακριβό. Γι’ αυτό καλλίτερα να χτυπάμε το σαμάρι παρά το μουλάρι -ίσως γιατί στο βάθος το θαυμάζουμε και θέλουμε να του μοιάσουμε. Μέσα σε μια ανήμπορη κοινωνία, όπως η δική μας, η υποκρισία τείνει να γίνει κυρίαρχη ιδεολογία, έτσι που να μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

ΕΡ. Όσα φρικτά  είδαμε να γίνονται στην Αθήνα από τους κουκουλοφόρους τον περασμένο Δεκέμβρη-που  προσπάθησε να δικαιολογήσει η αριστερά- εσείς πώς τα αντιμετωπίσατε; Γιατί  τόση συσσωρευμένη οργή σε μια μερίδα νέων;

Μ.Θ. Στην καλλίτερη περίπτωση αυτοί που σπάνε τις βιτρίνες και καίνε μαγαζιά, τράπεζες και αστυνομικούς, πιστεύουν ότι έτσι θα καταλύσουν το Σύστημα και το Κράτος, χωρίς όμως να ξέρουν τι θα κάνουν μετά. Όμως στην ουσία ο σκληρός πυρήνας που καθοδηγεί αυτές τις πράξεις, είναι προβοκάτορες που θα ήταν δύσκολο να αναλύσει κανείς μέσα σε μια συνέντευξη σε τι Θεό πιστεύουν και με ποια πλοκάμια έχουν διασυνδέσεις. Έτσι ή αλλοιώς πάντως πιστεύω ότι είναι ελάχιστοι.

ΕΡ. Μπορώ και να συμφωνήσω μαζί σας γι’ αυτούς. Αλλά όλοι οι άλλοι;

Μ.Θ. Όσο για την οργή των πολλών άλλων, πιστεύω ότι είναι κατευθυνόμενη, γιατί δεν είναι δυνατόν ένας μορφωμένος νέος να μην γνωρίζει ότι η αληθινή οργή που νοιώθει θα πρέπει να στραφεί με οργανωμένες ενέργειες εκεί που βρίσκεται η ρίζα του Κακού. Δηλαδή στην ασυδοσία της ελληνικής οικονομικής ολιγαρχίας, που κατάφερε χάρη στην κυριαρχία της στα ΜΜΕ που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, να τυλίξει στα πλοκάμια της το πολιτικό μας σύστημα και να το κάνει σε ανεπίτρεπτο βαθμό υποχείριό της.

Έτσι λαός και νεολαία μοιάζουμε με ανοχύρωτη πόλη, που την λεηλατούν οι ισχυροί ανενόχλητοι, καθώς οι φυσικοί μας προστάτες, δηλαδή οι θεσμοί, το Σύνταγμα, η Βουλή, τα κόμματα και ο πνευματικός κόσμος έχουν στην ουσία αχρηστευθεί από την διαπλοκή και τα ΜΜΕ που βρίσκονται στην υπηρεσία των ισχυρών και των ξένων συμμάχων τους.

ΕΡ. Θα μπορούσατε να καταμερίσετε τις ευθύνες;

Μ.Θ. Δυστυχώς σ’ αυτή την ουσιαστική ομηρία στην οποία είναι καταδικασμένος ο ελληνικός λαός, συνέτειναν και τα δύο κόμματα εξουσίας και το 80% των Ελλήνων ψηφοφόρων, που είναι ουσιαστικά κι αυτοί συνένοχοι, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ότι βάζουν οι ίδιοι τη θηλιά στο λαιμό τους. Η οργή των παιδιών αυτών επομένως θα πρέπει να αφορά και τον μπαμπά που ψήφισε διαπλοκή, δηλαδή την υποβάθμιση των κυριοτέρων ερεισμάτων πάνω στα οποία στηρίζεται η ανάπτυξη και η πρόοδος ενός λαού. Δηλαδή της Υγείας, της Παιδείας και του Πολιτισμού σε συνδυασμό με την έλλειψη της φτώχιας, της ανεργίας, της υπανάπτυξης και του σκοταδισμού.

ΕΡ. Τι σας εξόργισε πιο πολύ και γράψατε αυτό το συγκλονιστικό γράμμα  στους λεγόμενους «πυρήνες»;

Μ.Θ. Δεν επιτρέπω σε κανένα να φτύνει επάνω στο όνομα και τη ζωή μου. Και μάλιστα σε μερικά παλιόπαιδα δειλά και απρόσωπα, που δεν έχουν το θάρρος να αναλάβουν την ευθύνη των λόγων και των πράξεών τους υπογράφοντας με το όνομά τους, για να ξέρει και ο λαός ποιος είναι ποιος και ποιος κρίνει ποιον. Και αυτό όπως γνωρίζετε, δεν το κάνω μόνο για μένα αλλά και για όσους γίνονται θύματα κακόβουλων ισχυρισμών. Όπως στην περίπτωση Οτσαλάν, που και εκεί με εξόργισε το γεγονός ότι κατηγορούσαν μπροστά στην διεθνή κοινή γνώμη τον πρωθυπουργό και τον υπουργό εξωτερικών της χώρας, ότι είναι δήθεν πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών. Δηλαδή και εκεί λάσπη και δηλητήριο εναντίον δύο από τους κύριους θεσμικούς εκπροσώπους του λαού μας. Όλα αυτά είναι σημάδια σήψης και παρακμής και πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα και αποφασιστικά, σαν το αυγό του φιδιού…

ΕΡ. Με το πολιτικό ένστικτο που έχετε θα βλέπατε να κρύβονται πίσω από τους τρομοκράτες  και εξωγενείς παράγοντες;

Μ.Θ. Εάν η τρομοκρατία ξεκινούσε μέσα από την κοινωνία ως αντίδραση για όσα υφίσταται σήμερα, θα έπρεπε λογικά να στελεχωθεί από τους νέους που είναι και τα μεγαλύτερα θύματα. Τους νέους άνεργους, αγρότες, εργάτες, υπαλλήλους που ζουν κυριολεκτικά με ένα κομμάτι ψωμί έχοντας απέναντί τους την προκλητική ευμάρεια των νεόπλουτων και των λογής-λογής παράσιτων, που κολυμπούν στον πλούτο και την προκλητική επίδειξη.

ΕΡ. Το ΚΚΕ, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα;

Μ.Θ. Πράγματι το ΚΚΕ είναι πανταχού παρόν. Μέσα σ’ αυτό οι αδικημένοι και οργισμένοι διδάσκονται την πολιτική πάλη και τους κοινωνικούς αγώνες, που μέσα στις σημερινές συνθήκες είναι το μοναδικό όπλο άμυνας και ελπίδας. Επομένως από ποια κοινωνικά στρώματα προέρχονται οι σημερινοί τρομοκράτες; Ποια είναι τα κίνητρά τους, η ιδεολογία τους, οι στόχοι και η προοπτική που διανοίγουν με τις πράξεις τους; Έτσι αναγκαστικά καταλήγουμε σε ψυχολογικές αιτίες και προσωπικά αδιέξοδα, που όμως λόγω των μέσων που χρησιμοποιούν, δηλαδή τις ένοπλες ενέργειες, δεν μπορούν να μείνουν έξω από το ενδιαφέρον των λογής-λογής μυστικών υπηρεσιών (κυρίως ξένων), που έχουν όπως φαίνεται συμφέρον να εμφανίζεται ο τόπος μας με ένα πρόσωπο που δεν του αξίζει, μιας κι αυτές οι σκόρπιες ενέργειες μεγιστοποιούνται από ορισμένα ΜΜΕ είτε λόγω ακροαματικότητας είτε λόγω πονηρών συμφερόντων, πράγμα που δεν θα ήθελα ειλικρινά να πιστέψω, γιατί εγγίζει τα όρια της εθνικής προδοσίας.

ΕΡ. Μπορεί λοιπόν η νέα κυβέρνηση να ανοίξει ένα νέο δρόμο ανάμεσα σε διαπλεκόμενα, συντεχνίες και λοιπές πληγές;

Μ.Θ. Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου βγήκαν παντοδύναμοι από τις τελευταίες εκλογές. Επί πλέον είναι μόνοι χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση λόγω της κατάστασης στην οποία βρέθηκε η Νέα Δημοκρατία. Θα μπορούσαν λοιπόν αν το ήθελαν να απαλλάξουν τη χώρα από δύο πληγές του Φαραώ, που ευθύνονται στον μεγαλύτερο βαθμό για την κακοδαιμονία της χώρας μας: Τις συντεχνίες και τα διαπλεκόμενα.

Φυσικά οι πρώτες είναι δημιούργημα δικό τους, όμως πιστεύω ότι τελικά η εργατική και υπαλληλική «αριστοκρατία» έχει ουσιαστικά χάσει το πράσινο χρώμα της και τώρα είναι… κατάμαυρη. Δηλαδή εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι τα προσωπικά τους συμφέροντα και μονάχα αυτά. Κι αν ο Γιώργος τολμήσει να τα θίξει, θα τους βρει απέναντί του περισσότερο άγριους απ’ ότι ήταν με τον Καραμανλή. Όμως εάν τώρα που είναι παντοδύναμος δεν τολμήσει, η χώρα θα χάσει μια μεγάλη ευκαιρία όπως και ο ίδιος, γιατί θα έχει ξεχάσει ότι το όνομά του συνδέεται με έναν Άγιο, που σκοτώνει τον Δράκο.

ΕΡ.  Και τα διαπλεκόμενα που σας ρώτησα;

Μ.Θ. Όσο για τα διαπλεκόμενα, που ρωτάτε, νομίζω ότι είναι πια καιρός η τηλεόρασή μας στο σύνολό της να γίνει εθνική -όπως άλλωστε είναι εθνικές και οι συχνότητες που αν δεν κάνω λάθος τις εκμεταλλεύονται παρανόμως- και όχι υποχείριο ιδιωτικών συμφερόντων. Να ένα ακόμα τριτοκοσμικό φαινόμενο που μας προσβάλλει. Ο Λαός μας θα πρέπει να έχει αντικειμενική και ουσιαστική πληροφόρηση και σωστή διαπαιδαγώγηση και γι’ αυτό είναι υπεύθυνοι όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού και πάνω απ’ όλους η κυβέρνηση.

Έτσι εάν δεν θεραπευθούν τώρα αμέσως αυτές οι δυο βαθειές πληγές, όσα μέτρα κι αν παρθούν, θα εκμηδενιστούν γρήγορα από τα οργανωμένα συμφέροντα, που αντιμετωπίζουν την προκοπή του λαού μας σαν εμπόδιο στη δική τους βουλιμία, απληστία και έλλειψη κάθε αίσθησης εθνικού συμφέροντος.

ΕΡ. Η χώρα αντιμετωπίζεται από τους εταίρους μας στη ΕΕ ως τριτοκοσμική. Σαν να μην έχουμε θέση ή σαν να μας χαρίστηκε η θέση ανάμεσά τους. Ποια θα έπρεπε να είναι η απάντηση μας;

Μ.Θ. Το συμπέρασμα αυτό με οδηγεί στο ερώτημά σας, γιατί η ΕΕ μας αντιμετωπίζει σαν τριτοκοσμική χώρα. Μα γιατί πίσω από τη βιτρίνα, τι άλλο καταντήσαμε να γίνουμε παρά μια τριτοκοσμική χώρα; Μήπως δεν έχουμε όλα τα κύρια χαρακτηριστικά της; Ξεκινώντας από το ήθος και φτάνοντας στην γενικευμένη απάτη σε όλα τα επίπεδα και όλους τους κλάδους.