jump to navigation

Αντιπρόσωποι ή «Δάσκαλοι του λαού»; 23/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in BIG BROTHER, ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , ,
comments closed

Σχόλιο Σ.Ο.: Αν μη τι άλλο, η εκστρατεία της κυβέρνησης Δ. Χριστόφια, για προώθηση του διζωνικού δικοινοτικού απαρτχάιντ στους Κύπριους πολίτες, αποτελεί μία έμπρακτη παραδοχή, ότι η εν λόγω λύση, ουδέποτε έγινε αποδεκτή από τον κυπριακό λαό.

stalin5

‘Φιλελεύθερος’
«Αντιπρόσωποι ή δάσκαλοι του λαού;»
23 Ιανουαρίου 2010
Ξενής Ξενοφώντος

Επί σταλινικής διακυβέρνησης, ο Ιωσήφ Στάλιν είχε αναγορευτεί σε «Δάσκαλο του Λαού» (όπως αναφέρεται και στο ενδιαφέρον βιβλίο του οξφορδιανού καθηγητή Ρωσσικής Ιστορίας Robert Service με τίτλο «Σύντροφοι: Η παγκόσμια ιστορία του Κομμουνισμού» Εκδόσεις Ψυχογιός). Ως αποκλειστικός κάτοχος του Ορθού και της Αλήθειας, ο Ι. Στάλιν αποφάσιζε τι ήταν ιδεολογικά ή πολιτικά ορθό και ο ρωσσικός λαός έπρεπε να ακολουθήσει. Ο σταλινικός παντογνωστισμός είχε το παπικό αλάθητο για τα πάντα. Ενδεικτικό είναι το ότι επέβαλλε μέχρι και την απόρριψη της θεωρίας της σχετικότητας του Άινσταιν!

Σχεδόν 70 χρόνια μετά το θάνατο του Στάλιν και 20 χρόνια μετά τη πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι εν λόγω πρακτικές, δυστυχώς παραμένουν ζωντανές. Όπως φαίνεται άλλωστε και με την πρόσφατη εκστρατεία προώθησης της λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στον Κυπριακό λαό.

Μέχρι σήμερα, οι υποστηρικτές της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως λύσης του Κυπριακού, ισχυρίζονταν ότι η εν λόγω λύση επιδοκιμαζόταν με τη δική τους υπερψήφιση σε βουλευτικές και προεδρικές εκλογές.

Σήμερα όμως, η κυβέρνηση Χριστόφια, ομολογεί ότι οι πολίτες ουδέποτε δεν επιδοκίμασαν τη ΔΔΟ, εξού και ξεκινά εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών.

Είναι όντως μία δυσκολοχώνευτη για κάποιους, αλλά αναντίρρητη πραγματικότητα: ο λαός μας δεν αποδέχτηκε ποτέ τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Αυτό ενισχύεται και από τα ακόλουθα:

1) Σε πρόσφατη δημοσκόπηση (όπως και σε πολλές άλλες), φάνηκε ότι η πλειοψηφία του Κυπριακού λαού επιθυμεί λύση ενιαίου κράτους.

2) Η μόνη μορφή Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που παρουσιάστηκε στο λαό, δηλαδή το Σχέδιο Ανάν το 2004, απορρίφθηκε πανηγυρικά.

Δημοκρατία σημαίνει να υπερισχύει η λαϊκή βούληση. Δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο η εξουσία πηγάζει και ασκείται από το λαό, είτε άμεσα, είτε μέσω αντιπροσώπων. Ο λαός επιβάλλει στην ηγεσία και στους αντιπροσώπους του τη δική του βούληση και όχι το αντίστροφο.

Συμβαδίζει με τη δημοκρατία η προσπάθεια επιβολής εκ «των άνωθεν» μίας λύσης, που ο λαός μας, διαπιστωμένα πλέον, την απορρίπτει; Δεν πρέπει να εκφράζουν οι εκλελεγμένοι μας άρχοντες τη βούληση του λαού αντί ο λαός, μέσω διαδικασιών πλύσης εγκεφάλου να υιοθετεί την άποψη μίας ολιγαρχίας;

Δεν θα έπρεπε, εφόσον η βούληση του κυπριακού λαού, είναι η συνέχιση του ενιαίου κράτους και η ενιαιοκρατική δομή ως κρατική δομή μετά τη λύση του Κυπριακού, να εκφράζει η ηγεσία αυτή την επιθυμία αντί να την αντιστρατεύεται ετσιθελικά; Είναι τελικά αντιπρόσωποι του λαού οι σημερινοί κυβερνώντες, ή μήπως νεοσταλινικοί «Δάσκαλοι του Λαού»;

Advertisements

Παρουσίαση βιβλίου: «Εάλω η Κύπρος», Πανίκου Ελευθερίου στις 14/01/2010, Λευκωσία 10/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Πανίκος Ελευθερίου: «Εάλω η Κύπρος»

Την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου στις 7:30 μ.μ. οι εκδόσεις Επιφανίου και ο συγγραφέας Πανίκος Ελευθερίου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου «Εάλω η Κύπρος» στην Λευκωσία στο Πολιτιστικό Κέντρο της Marfin-Λαϊκής Τράπεζας (λεωφόρος Μακαρίου και Μπουμπουλίνας 39, τηλ. 99654953, 22679058).

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης:

– Χαιρετισμός από τις εκδόσεις Επιφανίου

– Χαιρετισμός εκ μέρους των φίλων του Πανίκου Ελευθερίου από τον Ανδρέα Μορφίτη

– Παρουσίαση του βιβλίου από τον Ανδρέα Μακρίδη, φιλόλογο-ιστορικό

– Λίγα λόγια από τον συγγραφέα Πανίκο Ελευθερίου

Θα ακολουθήσει δεξίωση.

Μήνυμα του συγγραφέα:

Φίλες και φίλοι, σας έχω ήδη ενημερώσει για την έκδοση του βιβλίου μου (Εάλω η Κύπρος – Εκδόσεις Επιφανίου).  Σε πρόσφατο μήνυμα που σας έστειλα, ανάμεσα σε άλλα έγραφα τα ακόλουθα:

«…σκέφτηκα να κάνω και κάτι διαφορετικό, ελπίζοντας ότι θα είναι κι αυτό ένα λιθαράκι στο τείχος της αντίστασης, ενάντια στις «λύσεις» τύπου σχεδίου Ανάν που «οραματίζονται» κάποιοι.  Στο βιβλίο μου, «Εάλω η Κύπρος» βρήκαν διέξοδο αυτές οι ανησυχίες μου τις οποίες πιστεύω ότι ασπάζεται ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων της Κύπρου.  Προσπαθώ με αυτό να καταδείξω ποιες θα είναι οι επιδράσεις που θα έχει η λύση του συνεταιρικού κράτους Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, στη ζωή των απλών ανθρώπων.»

«Όπως γράφω και στον πρόλογο, μέσα από τις γραμμές αυτού του βιβλίου, επιχειρώ να ζωντανέψω ένα πιθανό, φανταστικό σενάριο, το οποίο προκύπτει μετά από μια μελλοντική λύση του Κυπριακού, με τη μορφή που συζητείται από την πολιτική ηγεσία». «…διαβάζοντάς το, θα διαπιστώσετε ότι βασίζεται σε συγκεκριμένες πρόνοιες της υπό συζήτηση «λύσης» του Κυπριακού και θα συμφωνήσετε ίσως ότι έχει να διδάξει αρκετά για το πώς θα είναι η ζωή στην Κύπρο μετά από μια κακή «λύση» του Κυπριακού.»  «…απώτερος στόχος είναι «να ζήσει» ο αναγνώστης την μετά τη λύση εποχή, για να ξέρει τι περίπου θα αντιμετωπίσει σε μια τέτοια περίπτωση και να ευαισθητοποιηθεί.»

«Το βιβλίο (415 σελίδων) εκδόθηκε από τις εκδόσεις Επιφανίου, διατίθεται σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία σε Παγκύπρια βάση (Κεντρική διάθεση, βιβλιοπωλείο «ΕΛΛΑΣ», τηλ. 22679058), Λευκωσία) και κοστίζει €20.  Στην Αθήνα διατίθεται στην Απόλλωνος 22, Εκδόσεις «Δι ευχών».  Επίσης, διατίθεται και από τον γράφοντα.»

Παρακολουθώντας τις πρόσφατες εξελίξεις στο Κυπριακό (και κυρίως την εκπαίδευση που λογαριάζουν να μας κάνουν για την Διζωνική Ομοσπονδία), πιστεύω ότι το βιβλίο είναι πολύ επίκαιρο και προσφέρεται για άντληση επιχειρημάτων.  Ευελπιστώ ότι η παρουσίαση βιβλίου (14.1.2010, 7.30 μ.μ. στο Πολιτιστικό κέντρο της Λαϊκής Τράπεζας, Λευκωσία)  θα δώσει νέα ώθηση στην διάδοση του βιβλίου.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Μέσα από τις  σελίδες αυτού του βιβλίου, ο  συγγραφέας επιχειρεί να ζωντανέψει ένα μελλοντικό φανταστικό σενάριο, το οποίο προκύπτει μετά από μια Ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού που επιδρά καταλυτικά σε όλες τις πτυχές της ζωής των κατοίκων.  Στόχος του, είναι να ζήσει έντονα ο αναγνώστης «το κλίμα των ημερών», στη μετά τη λύση εποχή.

Ο Κώστας, ο ήρωας του μυθιστορήματος βρίσκεται ενώπιον ενός μεγάλου διλήμματος.   Μια σκληρή μάχη μαίνεται μέσα του.   Σύντομα όμως, πρέπει ν’ αποφασίσει,  χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αδιέξοδο θα γίνει λιγότερο εφιαλτικό.

Από τη μέρα που πήρε την επιστολή που ήταν υπογραμμένη  από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών και Άμυνας της Ενωμένης Κυπριακής  Δημοκρατίας, για να παραδώσει το όπλο που του είχε εμπιστευτεί  η πατρίδα, μόνο αυτός ο εφιάλτης γυροφέρνει στο μυαλό του.   Το δίλημμα είναι φοβερό και τον κόβει στα δύο.  Από τη μία είναι η θέληση για ζωή κι από την άλλη το κάλεσμα του χρέους.  Θα παραμερίσει τις αξίες και τα ιδανικά του, για να «ζήσει»… «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες;» Έχει το δικαίωμα να είναι τόσο εγωιστής; Να «ζει» χωρίς μνήμη, χωρίς συνείδηση, χωρίς περηφάνια κι αξιοπρέπεια; Θ’ αθετήσει τον μακρινό, αλλά όχι ξεχασμένο όρκο του Έλληνα Αξιωματικού ή θα είναι τελικά συνεπής, στο δικό του συναπάντημα με την ιστορία;

Όσο πλησιάζει η σημαντική εκείνη μέρα, τόσο πλησιάζει κι η ώρα της αλήθειας.  Τότε είναι που θα μάθει από τι πραγματικά είναι φτιαγμένος και τι  είδους κληρονομιά θ’ αφήσει στην Ελευθερία, την κόρη του.

Μια σειρά από γεγονότα γεμάτα περιπέτειες και συγκρούσεις ανάμεσα στους ήρωες, κάνει το μυθιστόρημα πολύ ενδιαφέρον.  Η φιλοπατρία, η κραυγή του πόνου, η αγωνία γι’ αυτόν τον έρμο τόπο, το πάθος για την ελευθερία, η αγάπη για την οικογένεια και η αυτοθυσία είναι τα κυρίαρχα στοιχεία.

Ο συγγραφέας σκιαγραφεί έντεχνα τους χαρακτήρες, ζωντανεύει τα γεγονότα με τον χρωστήρα του λόγου και τους πλούσιους διαλόγους και δίνει μια ρεαλιστική εικόνα της κατάστασης που επικρατεί μετά τη λύση.

Και οικονομική υποδούλωση των Ελληνοκυπρίων στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία 06/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ομοβροντία οι ύπουλες και ανούσιες επιθέσεις της εφημερίδας ‘Πολίτης’ και του Χρήστου Πουργουρίδη του ΔΗΣΥ, αλλά και άλλων κατά του πρώην Υπουργού Εσωτερικών και Οικονομικών και τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Δρα Χριστόδουλου Χριστοδούλου. Αφορμή το βιβλίο του με τίτλο «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας, του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου  Λύσης» (εκδόσεις Επιφανίου).

Τα δημοσιεύματα αναφέρονται στην απόφαση του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου Β’ να αγοράσει 10,000 αντίτυπα και να τα διανείμει δωρεάν [‘Πολίτης’ 31/12/2009, ‘Πολίτης’ 01/01/2010, ‘Αλήθεια’ 01/02/2010, ‘Πολίτης’ 03/01/2010]. Τα άρθρα της εφημερίδας, καθώς και οι κατηγορίες του Χρήστου Πουργουρίδη, δεν αμφισβητούν σε κανένα σημείο τα στοιχεία και τα συμπεράσματα του πρώτην Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά περιορίζονται στις γνωστές προσωπικές, ad hominem επιθέσεις πως δήθεν ο κ. Χριστοδούλου δεν θέλει λύση! Αυτά είναι τα επιχειρήματα τους, αυτό και το ήθος τους!

Αυτό βεβαίως σημαίνει πως και το βιβλίο επιτελεί ήδη τον σκοπό του…

το βιβλίο του Χριστόδουλου Χριστοδούλου

‘Σημερινή’
«»Λύση» Οικονομικής Υποδούλωση ς»
05 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Σχέδιο κυοφορούμενης «λύσης», με προδιαγραφές Σχεδίου Ανάν, σε χειρότερη έκδοση, με διαφορετικό όμως επικάλυμμα ωραιοποίησής του, που θα επιβάλλει και την Οικονομική Υποδούλωση των Ελλήνων Κυπρίων στους Τούρκους (Τ/κ, εποίκους και Άγκυρα), εντόπισε στα πεπραγμένα της Ομάδας Εργασίας για τα Οικονομικά Θέματα, των «απευθείας συνομιλιών» Χριστόφια – Ταλάτ, ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Τα εξήγησε αναλυτικά στη διάλεξή του, τη Δευτέρα, στο Ίδρυμα Αρχ. Μακαρίου Γ΄, τα αναλύει διεξοδικά και στο βιβλίο του «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης» (εκδ. Επιφανίου).

Οι μηχανισμοί, οι μεθόδοι και η τεχνογνωσία της Οικονομικής Υποδούλωσης των Ελλήνων, είναι από παλιά οικείοι, γνώριμοι και, με διαφορετικές εκδοχές, δοκιμασμένοι επιτυχώς από τους Τούρκους, τού διαρκώς καθοδηγούντος πάσαν πολιτική των «Τ/κ ηγετών» τουρκικού κράτους. Η οικονομική καθυπόταξη κι εξουθένωση της ανθούσας οικονομικώς, πολυπληθούς έως τότε, ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, που σχεδίασε κι επέβαλε το τουρκικό κράτος το 1942, με τον περίφημο Φόρο Περιουσίας “Varlιk Verkgisi” (όταν η Ελλάς ήταν ήδη υπό ναζιστική κατοχή), ομολογείται και αναλύεται, ακόμα και σήμερα από προοδευτικούς Τούρκους πανεπιστημιακούς όπως η καθηγήτρια Ντιλέκ Γκιουβέν («Εθνικισμός, κοινωνικές μεταβολές και μειονότητες», εκδ. Εστία 2006).

Το σχέδιο είναι: Το τ/κ «Συνιστών Στέιτ», οι Τουρκοκύπριοι, οι Έποικοι και η Άγκυρα να… σιτίζονται και να εκμεταλλεύονται τους κόπους και τους μόχθους των Ελληνοκυπρίων. Ως οικονομικών υποζυγίων τους. Ο κ. Χριστοδούλου είπε ότι κάτι τέτοιο «θ’ αντιστοιχούσε με φόρο υποτελείας και θ’ αναβίωνε εποχές αποικιοκρατίας και κοινωνική καταδυνάστευση». Ίσως θ’ απολήξει σε κάτι πολύ χειρότερο: Την οικονομική εξόντωση των Ελλήνων της Πόλης ακολούθησε, ως μοιραία συνέπεια, ο εκπατρισμός τους.

Αλλά χρειάζεται, εδώ, να στραφεί η προσοχή και στα όσα η Αυτού Εξοχότης ο Ύπ. Αρμοστής του Η.Β. κ. Πίτερ Μίλετ εντελλόταν τους κ.κ. Χριστόφια – Ταλάτ στις 28 παρελθόντος Ιουνίου, από της «Αλήθειας» τις στήλες: «Να βγουν προς τα έξω να πουλήσουν τη λύση και για να το κάνουν αυτό θα πρέπει να επισημάνουν τα οφέλη για όλους τους Κυπρίους ότι, θα έχουν να επωφεληθούν για παράδειγμα τεράστια οικονομικά πλεονεκτήματα… να έρθουν Ε/κ και Τ/κ πιο κοντά, να λειτουργήσουν μαζί, να φτιάξουν επιχειρήσεις» («Αλ» 28.6.09). Προς επιβεβαίωση, προφανώς, των όσων στο βιβλίο του ο κ. Χριστοδούλου αποδίδει στην ανέκαθεν βρετανική δολιότητα…

Ερώτηση:
Τώρα που γιορτάζει (ξανά) τη «Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση» του 1917, με καθημερινή τη φωτογραφία του αρχηγού των Μπολσεβίκων Βλ. Ι. Λένιν στην 1η σελ. η «Χαραυγή», θα δημοσιεύσει άραγε, με πόσες χιλιάδες χρυσά ρούβλια, με πόσες χιλιάδες τυφέκια, μυδραλιοβόλα και κανόνια, εξόπλισε ο Λένιν τον Μουσταφά Κεμάλ Αττατούρκ για να επιτύχει το 1922 τη Μικρασιατική Καταστροφή του Ελληνισμού; Και ότι, ακόμα και τα πιστόλια της ΤΜΤ που δολοφονούσαν Τ/κ αριστερούς το 1958, ήταν ρωσικά ΤOKAREV του 1933;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Με τέτοιους Ηγέτες, τέτοια παθήματα!»
06 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Θ Ε Μ Α ΜΕΙΖΟΝ, λοιπόν, τα σχέδια (και) της Οικονομικής Υποδούλωσης των Ελλήνων Κυπρίων στους Τούρκους. Μέσα από τις πρόνοιες του -δόξα τω Λαώ- απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν. Αλλά και στην υπό διαπραγμάτευση «λύση»! Όπως τ’ αποκάλυψε ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας και δις Υπουργός των κυβερνήσεων Κληρίδη, κ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Στη διάλεξή του της Δευτέρας και στο βιβλίο του «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης» (εκδ. Επιφανίου).

Α Λ Λ ’ ΕΓΕΙΡΕΤΑΙ κι ένα άλλο, μέγιστης σημασίας, για τον λαό, ζήτημα. Σχέδια εναντίον του, είναι πάντα αναμενόμενο να εξυφαίνονται από τους Τούρκους Κατακτητές, τους Εγγλέζους τις ΗΠΑ κ.ά. Ποια όμως είναι η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ σ’ αυτά τα σχέδια από την εκλελεγμένη ε/κ ηγεσία; Στην οποία, ο λαός, ψήφω πλειοψηφίας, εμπιστεύεται την τύχη του; Το βιβλίο του κ. Χριστοδούλου είναι κραυγαλέα αποκαλυπτικό, της φοβερά επικίνδυνης ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ των Ηγετών. Δέκα μέρες μετά την υποβολή του Σχ.Ανάν, στις 21 Νοεμβρίου 2002, ως Δκτής Κ.Τρ. πήγε στον τότε Π.τ.Δ. κ. Γλ. Κληρίδη, του έδωσε την πρώτη 10σέλιδη μελέτη που πρωτοβουλιακά η Κ.Τρ. έκανε για το Σχ.Ανάν, μαζί μ’ επιστολή για τις επιπτώσεις της «λύσης» επί της οικονομίας και ρώτησε τον Πρόεδρο αν μελετήθηκαν ή συζητήθηκαν οι «οικονομικές επιπτώσεις του Σχεδίου»; Και γράφει ο ίδιος: «Η απάντηση του κ. Κληρίδη ήταν αρνητική. “Δυστυχώς”, μου είπε επί λέξει “δεν συζητήσαμε τις οικονομικές πτυχές του εν λόγω Σχεδίου, ούτε αν οι πρόνοιές του οδηγούν σε κράτος με βιώσιμη οικονομία»! Αυτή ήταν η απάντηση κότζαμ Προέδρου Δημοκρατίας! Και κότζαμ, επί δεκαετίες πολιτικού Ηγέτη! Και δη του ισχυρότερου κόμματος, του ΔηΣυ! Δεκαπέντε μήνες αργότερα, 21.2.03 ο ίδιος Ηγέτης, παραδίδοντας την εξουσία στον εκλεγέντα Τάσσο Παπαδόπουλο, κάλεσε τον Δκτή της Κ.Τρ. και του υπέδειξε να δώσει αντίγραφα των επιστολών και εγγράφων στον νέο Π.τ.Δ., επειδή, όπως είπε ο κ. Κληρίδης, «ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΓΙ’ ΑΥΤΑ»! (σελ.34). Ο ίδιος, βέβαια, τον Απρίλη του επόμενου έτους, εν μέσω Αναστασιάδη, Παπαπέτρου, Πουργουρίδη, Βασιλείου, Τ. Χατζηγεωργίου, Ρολάνδη, Α. Χρίστου και… λοιπής «Πλατφόρμας του ΝΑΙ», καλούσε τους Συναγερμικούς να υπερψηφίσουν το Σχ.Ανάν! Και, μάλιστα, «με το χέρι εις το ιερόν ευαγγέλιον»!

Α Ν Α Γ Λ Υ Φ Α λοιπόν και τεκμηριωμένα προκύπτει ο κύριος λόγος απόγνωσης του λαού: Το χειρότερο δεν είναι τι ετοιμάζουν οι εχθροί. Αλλά σε πόσο μεγάλης ανεπάρκειας Ηγέτες εμπιστευόμαστε την πατρίδα; Ο Θουκυδίδης το είχε γράψει στο Α-143 ως εξής: «Μάλλον γαρ πεφόβημαι τας οικείας ημών αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας»!

Ερώτηση:
Ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΔηΣυ, κ. Ν. Αναστασιάδης, προσωπικά, υποστηρίζει, άραγε, την τουρκική εκ περιτροπής προεδρίας; Και τη «σταθμισμένη» υποταγή του ελληνικού 82% στο τουρκικό 18%; Κι έγιναν δεκτές, μήπως, από οποιοδήποτε συλλογικό όργανο του ΔηΣυ τέτοιες προσωπικές του απόψεις;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Χρ. Χριστοδούλου χρηστόν βούλευμα»
07 Νοεμβρίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Ε Γ Κ Ω Μ Ι Α δεν χρειάζεται ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Οι πράξεις πιστοποιούν. Τη σημαία του αγώνα που έφηβος αυτοπροαιρέτως ανέλαβε, ως μέλος της ΕΟΚΑ το 1955-59, ουδέποτε την υπέστειλε. Η διάλεξη του της παρελθούσας Δευτέρας και το βιβλίο του «Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης», εξοπλίζουν τον κυπριακό Ελληνισμό με πολύτιμη ΓΝΩΣΗ. Για όσα εξυφάνθηκαν, επί Σχ.Ανάν και όσα ΝΥΝ τεκταίνονται σε βάρος του. Ενεργοί πολίτες, ήδη διανέμουν σε ψηφιακούς δίσκους, ηχογραφημένα αντίγραφα της ομιλίας του, που μεταδόθηκε την Τρίτη και την Τετάρτη από το Ράδιο Πρώτο. Και τα βιβλιοπωλεία ζητούν περισσότερα αντίτυπα του βιβλίου του για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση. Στο διασωθέν την 24η Απριλίου 2004, ψήφω 76% του λαού, δημοκρατικό μας πολίτευμα, ο Χρ. Χριστοδούλου, αποκρίθηκε με επάρκεια στην προγονική προτροπή της δημοκρατίας, που κατέγραψε εσαεί ο εκ των κορυφαίων προγόνων μας τραγωδός Ευριπίδης στις «Ικέτιδες»: «Τις θέλει πόλει χρηστόν τι βούλευμ’ ες μέσον φέρει έχων;» (Ποιος έχει Γνώμη που ωφελεί την Πολιτεία – την Πατρίδα και θέλει σ’ όλους να τη φανερώσει;). Τότε ήταν, στην Πνύκα, η Εκκλησία του Δήμου. Τώρα άλλα ισχύουν. Και διαδικτυακώς…

Ε Ι Σ Η Γ Η Σ Η , λοιπόν, προς Χρ.Χρ. Το βιβλίο του, ως «χρηστόν τι βούλευμα», να το αποστείλει ονομαστικά προς έναν έκαστον των εκλαπροτάτων συμπολιτών μας, μελών της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, όλων των συλλογικών οργάνων της ηγεσίας του ΔηΣυ, του ΔηΚο, της ΕΔΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κόμματος, των Οικολόγων, των Ε.Δη., όλων των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων, όλων των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου και βεβαίως (και πρωτίστως) προς έναν έκαστον των μελών των Ομάδων Εργασίας που ο εξοχότατος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Χριστόφιας συγκρότησε για τις «απευθείας συνομιλίες» του με τον συνεργάτη των Τούρκων κατακτητών κ. Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ώστε ουδείς να στερηθεί της Γνώσης και Γνώμης που ευθαρσώς και με παρρησία ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας και δις Υπουργός, αναλυτικά αποκάλυψε για τα Σχέδια (και της) Οικονομικής Υποδούλωσης του κυπριακού Ελληνισμού στους Τούρκους κατακτητές και τα εν Κύπρω όργανά τους. Να το στείλει, επίσης, ονομαστικά, προς τη διευθύντρια – αρχισυντάκτρια της κυβερνώσας «Χαραυγής» του ΑΚΕΛ και όλους τους συντάκτες των εφημερίδων, πρωτίστως δε, των «ναυαρχίδων» του «Ναι» στο Σχ. Ανάν, «Πολίτη» και «Αλήθεια». Διότι η Γνώση δύναται να μεταβάλει τη Γνώμη. Κι επειδή, επιτέλους, η Άγνοια δεν μπορεί ν’ αποτελεί, πλέον, άλλοθι

Ερώτηση:
Αλλά ο «ανθρώπινος παράγων» κατά τη στιγμή της συσχέτισής του με τις οπλοβομβίδες της παρακμάζουσας αμυντικής μας θωράκισης, κύριε Υπουργέ της (όσης απέμεινε) Άμυνας, δεν είναι, άραγε, – όπως κάλλιον Υμείς γνωρίζετε ως επαγγελματίας στρατιωτικός και διακεκριμένος δημιουργός και πρώτος διοικητής της ικανότατης ΜΜΑΔ – προϊόν και αποτέλεσμα (α) της Εκπαίδευσης και (β) της Πειθαρχίας; Ρωτήσατε τους υψηλά αμειβομένους ένστολους υφισταμένους σας, πόσα χρόνια ΔΕΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ η Ε.Φ. στις… οπλοβομβίδες και χειροβομβίδες που διαθέτει.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Το Κυπριακό Ποντίκι’
«Καταπέλτης ο Χριστόδουλος!»
06 Νοεμβρίου 2009

Oσοι δεν είχαν την τύχη να παρευρεθούν στην εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο, στην οποία μίλησε και ο τέως Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χριστόδουλος Χριστοδούλου για τα οικονομικά της ομοσπονδίας, του σχεδίου Ανάν και του επερχόμενου σχεδίου, στην κυριολεξία έχασαν!

Έχασαν γιατί θα μάθαιναν πολλά από τα τερατώδη που θα μας επέβαλαν με το σχέδιο Ανάν, αλλά και πολλά από αυτά που θέλουν να μας επιβάλουν με το σχέδιο, στο οποίο με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγούν οι χειρισμοί του Χριστόφια!

Μιλάμε για τραγικά πράγματα!

Διαλέγουμε μερικά:

Το τεράστιο κόστος της διευθέτησης του κυπριακού, δηλαδή των συνεπειών κατοχής θα το επωμιστούμε εμείς, τα θύματα της κατοχής!

– Εμείς θα πληρώσουμε για να αποζημιωθούμε από την απώλεια χρήσης των περιουσιών μας, λόγω της τουρκικής κατοχής.

– Εμείς θα πληρώσουμε για την ανοικοδόμηση της Αμμοχώστου και για την αναβάθμιση του επιπέδου ζωής των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων.

– Εμείς θα επωμιστούμε το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα πέραν του 10% που θα δημιουργηθεί από την διευθέτηση του κυπριακού.

– Εμείς, που κάναμε αιματηρές θυσίες για να ενταχθούμε, κινδυνεύουμε να μας κλωτσήσουν έξω από την ζώνη του ευρώ.

– Εμείς θα μοιραστούμε τα συναλλαγματικά μας αποθέματα και το χρυσό μας με τους Τούρκους, ενώ θα αναλάβουμε και τα χρέη του προς την Τουρκία.

Αν θέλετε και άλλα θα τα βρείτε στο βιβλίο του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, το οποίο θα είναι στα βιβλιοπωλεία το συντομότερο δυνατόν και θα πωλείται για το ποσό των… δύο (2) ευρώ!

Βάσος Λυσσαρίδης για το 2010: «Ελπίδα ένα αναζωογονημένο, σύγχρονο σοσιαλιστικό κίνημα» 01/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Χρόνια Πολλά σε όλους τους αναγνώστες μας, σε όλους τους σύντροφους και συναγωνιστές μας, σε όλους τους ιδεολογικούς φίλους και εχθρούς μας, σε όλους τους Έλληνες -Ελλαδίτες, Κύπριους και Ομογενείς- και σε όλη την Ανθρωπότητα.

Χρόνια Πολλά και στον αγέραστο αγωνιστή Βάσο Λυσσαρίδη, που σήμερα, 1η Ιανουαρίου του Μέγα Βασίλειου, έχει την ονομαστική του εορτή.

Ας ξεκινήσουμε τον χρόνο με την πιο πρόσφατη ομιλία του, στις 04 Δεκεμβρίου 2009, με αφορμή τα 40χρονα της ΕΔΕΚ. Μια ομιλία που, καθώς μπαίνουμε στον τελευταίο χρόνο της πρώτης δεκαετίας της δεύτερης χιλιετίας, δίνει και πάλι το ιδεολογικό στίγμα του Γιατρού για ένα νέο «αναζωογονημένο, σύγχρονο σοσιαλιστικό κίνημα», πέραν από τις αποτυχημένες «ψευδο-εκσυγχρονιστικές, διαχειριστικές» σοσιαλδημοκρατικές συνταγές των τελευταίων δεκαετιών, αλλά βαθιά ριζωμένο στην αγωνιστική, δημοκρατική μας παράδοση, στην ελληνική μας ιστορία και στον οικουμενικό, πανανθρώπινο πολιτισμό μας.

Καλή Χρονιά και ευχές για ένα παραγωγικό, απελευθερωτικό και πολιτισμοφόρο 2010!

Βάσος Λυσσαρίδης

Βάσος Λυσσαρίδης
«Ομιλία Επίτιμου Προέδρου του Κ.Σ. ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη σε εκδήλωση για τα 40χρονα του κόμματος»
04 Δεκεμβρίου 2009

Πεφήφανοι για τη διαδρομή σας, χωρίς αυτοϊκανοποίηση, γιατί μεγάλα καθήκοντα εκκρεμούν, με αμετάθετη την απόφαση να συνεχίσετε την περήφανη Εδεκίτικη πορεία ως την δικαίωση, συνεχίζετε τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, λευτεριά και αξιοπρέπεια, σταθεροί στις επάλξεις με τον Δώρο να κρατάει τσίλιες στα σταυροδρόμια της ανθρωπότητας.

Κι εγώ, μικρός και ταπεινός, περήφανος γιατί μαθήτευσα στην Εδεκίτικη σχολή της συνέπειας καταθέτω την ευγνωμοσύνη μου για όσα με διδάξατε, για όσα προσφέρατε, με την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο άνθρωπος του μόχθου αποτελεί τον μεγάλο δάσκαλο, τον μεγάλο οικοδόμο χωρίς ανάγκη ακροατηρίου και χωρίς προβολείς. Αυτοί είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.

Κι εσύ αδελφέ

με κείνα τα ατέλειωτα τα

ροζιασμένα χέρια

Τι καρτεράς;

Αν μια σφαλιάρα δόσεις στον

πλανήτη

Οι πληγωμένες ρύμες θα

γιομίσουν ένα ολάκερο

ουρανό.

Διανύουμε μια περίοδο διεστραμμένης παγκοσμιοποίησης με την ασυδοσία του άκρατου νεοφιλελευθερισμού να οδηγεί σε παγκόσμια κρίση και ανάθεση της θεραπευτικής αγωγής στους υπαίτιους της κρίσης.

Με την σύγχρονη εργατική τάξη πολυδιασπασμένη σε υπο-ομάδες. Με λαϊκά αντικινήματα ενάντια στη διαστροφή της παγκοσμιοποίησης όμως χωρίς αποτελεσματική πυξίδα.

Και με τα περιφερειακά προβλήματα όπως και το Κυπριακό να αντιμετωπίζονται με διαστρεβλωτικό φακό. Με σαφείς τις ενδείξεις για κατάργηση του πολιτικού πλανηταρχικού μονοπωλίου. Με πολυεθνικές οργανώσεις όπως η Ε.Ε. να αγωνίζονται ακόμα για ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και άμυνα χωρίς δορυφορικές διασυνδέσεις, (με απέραντες ερήμους ανέχειας και μικρο-οάσεις υπεραφθονίας πού και πάλι δεν διαχέονται στο σύνολο του εθνικού πληθυσμού), με την τρομοκρατία να ανθεί και να ενισχύεται από την κρατική τρομοκρατία και την διαιώνιση των ανισοτήτων, με τα μεταναστευτικά ρεύματα να διογκούνται, με την αποπολιτικοποίηση να απειλεί τη νεολαία και την αποεθνοποίηση πού θα ήταν επιθυμητή σε μια πραγματική παγκόσμια κοινωνία- να απειλεί λαούς με υποδούλωση ή και αφανισμό.

Διαφαινόμενη ελπίδα ένα αναζωογονημένο, σύγχρονο σοσιαλιστικό κίνημα όχι ψευδο-εκσυγχρονιστικό διαχειριστικό, αλλά, πραγματικά παγκόσμιο, πραγματικά πανεργατικό, πραγματικά πανανθρώπινο. Κι εσείς θάσαστε ανάμεσα στους οικοδόμους αυτού του κινήματος.

Όμως στόχος μου δεν είναι η κατάθεση αξιολόγησης του νέου διεθνούς στίγματος.

Σημειώνουμε 40 χρόνια ζωής και αγώνων. 40 χρόνια προσφοράς και θυσιών.

Μακρά η βιολογική μου διαδρομή. Κορυφαία τιμητική εμπειρία ότι υπήρξα μέλος του περήφανου, αγωνιστικού κινήματος της ΕΔΕΚ.

Φίλες και φίλοι πού ζήσαμε τα πρώτα οράματα μαζί.

Πού μέσα σε αντίξοες συνθήκες, με τη πόλωση να συνθλίβει κάθε νέα αντίληψη, κάθε νέα πρόταση, με θυσίες, ιδρώτα και αίμα, εδραιώσατε το περήφανο κίνημα του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Φίλες και φίλοι πού διδάξατε πώς ζωή χωρίς αξιοπρέπεια και ελευθερία δεν έχει νόημα.

Σ΄αυτή την βιολογική καμπή σας καταθέτω την αγάπη μου και την ευγνωμοσύνη μου.

Σας αναπολώ στα μετερίζια της αντιχουντικής πάλης δίπλα στον αλυσοδεμένο μα αδούλωτο Ελληνικό λαό των Ελλήνων Χριστιανών των καθολικώς διαμαρτυρομένων κατά Γ. Παπανδρέου να τρομοκρατείτε τους τρομοκράτες, χέρι με χέρι με τον Ανδρέα Παπανδρέου να κρατάτε ζωντανές τις δημοκρατικές παραδόσεις, με τα συνθήματα της ΕΔΕΚ να κοσμούν τους τοίχους του επαναστατημένου Πολυτεχνείου, να αντιπαρέρχεσθε τους γονατισμένους που αυτό-ανακηρύσσονται και σε όψιμους αντιστασιακούς.

Σας θυμάμαι στη κηδεία του πρωτομάρτυρα και πρωτοήρωα Φωτίου, του και μετά θάνατον γελαστού παιδιού της Λάρνακας πού παραμένει αθάνατος όταν οι δολοφόνοι του ενταφιάζονται στις ουμπλιέτ της ιστορίας. Μαύρη σελίδα της κοινοβουλευτικής ιστορίας η φίμωση του Λυσσαρίδη για να μη διαταραχθούν οι σχέσεις Λευκωσίας και εθνικού κέντρου δηλαδή της χούντας.

Αντιφατικές εμπειρίες. Απογοητεύσεις για τα ανεκπλήρωτα, αγωνίες για τις εκκρεμότητες, αλλά και ικανοποίηση για τα επιτεύγματα.

Πολλοί από σας βρεθήκατε στην πρώτη γραμμή του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 55-59.

Συναγωνιστές με τους Αυξεντίου και τους Παλληκαρίδηδες ηρωικούς νεκρούς από τους οποίους αρκετοί αγωνίσθηκαν όχι μόνο για την απολύτρωση από τα αποικιακά δεσμά, αλλά και για μια κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων μέσα στα πλαίσια μιας σοσιαλιστικής διάρθρωσης με τον Κυριάκο Μάτση να αυτοτοποθετείται στο δημοκρατικό σοσιαλιστικό κίνημα.

Μακρά η περίοδος της Κυπριακής πολιτικής εγκυμοσύνης.

Με αγώνες ενάντια σε λύσεις φυλετικών διακρίσεων και σε μεταποικιοκρατικές κηδεμονίες πού επέβαλαν οι Βρετανοί με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου για να συντηρήσουν την πολιτικο-στρατιωτική τους παρουσία.

Πολλοί από σας αντισταθήκατε ενάντια στα σχέδια της Τουρκίας για πολιτικό έλεγχο των Κυπριακών εξελίξεων με διαχωρισμό των κοινοτήτων και δημιουργία ενός ομογενούς πολιτικο-στρατιωτικού προγεφυρώματος.

Με όπλο τον έρωτα για πραγματική ελευθερία, δημοκρατία και αξιοπρέπεια, με τα κόκκινα σκουφιά βρεθήκατε στον Πενταδάκτυλο με τον Δώρο, πού βλέπω εδώ, μπροστάρη για να λευτερώσετε όχι μονάχα τους Ελληνοκύπριους αλλά και τους Τουρκοκύπριους που στην ουσία βρισκόντουσαν σε συνθήκες εξαναγκασμού.

Το κόκκινο σκουφί μού το έκλεψαν οι πραξικοπηματίες. Τους το χαρίζω με την ελπίδα ότι αυτό θα αποτελέσει ξυπνητήρι και πυξίδα για σωστό προσανατολισμό.

Μέσα σε συνθήκες συνεργασίας ή ανοχής προς τη χούντα η ΕΔΕΚ στάθηκε η δύναμη αντίστασης ενάντια στη χουντική διάβρωση και το παράρτημα της την ΕΟΚΑ-Β’. Η προάσπιση της δημοκρατίας δεν είναι αντιβία. Είναι συνταγματικό καθήκον.

Ματαιώσαμε το πραξικόπημα του 1972 όταν ο πρόεδρος Μακάριος προχώρησε σε μαζική σας ενσωμάτωση στις τάξεις της επικουρικής αστυνομίας.

Πολεμήσατε ενάντια στο πραξικόπημα, ακόμα και με αδειανά όπλα.

Ματαιώσατε το σχέδιο Γκιουνές κάτω από την απειλή των αυτομάτων όπλων παρασυρμένων παιδιών του λαού που ανένηψαν μέσα στην αίθουσα τού γραφείου πληροφοριών. Τα όπλα τότε σίγησαν αλλά το σχέδιο βρικολακιάζει έκτοτε.

Υπήρξατε η μόνη δύναμη λαϊκής κινητοποίησης ενάντια στο μεταπραξικόπημα για επάνοδο του νομίμως εκλεγέντος Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Επακόλουθο η δολοφονία του Δώρου Λοϊζου πού έκτοτε άγρυπνος φυλάει τσίλιες στα σταυροδρόμια της ιστορίας με το ματωμένο πρόσωπο ανάποδα.

Κι εγώ με δανεική ζωή δίκαια να διαμαρτύρομαι γιατί μού στέρησε ένα όρθιο θάνατο.

Κακό να στερηθείς μια που

άλλη δεν έχεις ζωή

Χειρότερο να σου στερήσουν

ένα όρθιο θάνατο.

Προειδοποιήσατε ότι η Τουρκία δεν θα διαφοροποιήσει στάση με μινωταυρικές θυσίες και ότι το Κυπριακό ως θέμα εισβολής, εθνοκάθαρσης και κατοχής δεν μπορούσε να λυθεί με διακοινοτικό διάλογο πού πρόσφερε άλλοθι στην Τουρκία.

Τελικά ο Μακάριος με την τελευταία δραματική του ομιλία προσυπέγραφε αλλαγή πολιτικής πού δεν τηρήθηκε από τους επιγόνους.

Έτσι τα πλαίσια αναζήτησης λύσης μετατίθενται συνεχώς προς τις Τουρκικές απαιτήσεις.

Η επιδιαιτησία υπήρξε σφάλμα, αλλά ο λαός απέρριψε το διχοτομικό, μεταποικιοκρατικό σχέδιο Ανάν για μια πολυκηδεμονευόμενη Κύπρο. Ο πρόεδρος Παπαδόπουλος έγραψε την τελευταία του δραματική σελίδα πάνω σ΄αυτή τήν αγωνιστική βάση.

Όμως η εκκρεμότητα συνεχίζεται και η ένταξη μας στην Ε.Ε. ευεργετική, όμως δεν έφερε όλα τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Ποια πρέπει να είναι η βάση των συνομιλιών.

Ποια η λαϊκή εντολή; Ποιες οι προεκλογικές δεσμεύσεις ;

Για λύση πού να διασφαλίζει την ενότητα του κράτους, του χώρου, των θεσμών, της οικονομίας, τις βασικές ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα απαλλάσσει από εποίκους νεοαποικιοκράτες εγγυητές και ξένη στρατιωτική παρουσία. Όπως άλλωστε αναφέρεται και στο τελευταίο ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου.

Αδιανόητος τυχόν συνεταιρισμός πού καταδικάσθηκε το 1964 από ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ούτε φυλετικές αντιδημοκρατικές πρόνοιες τύπου εκ περιτροπής προεδρία ή a priori νομιμοποίηση του εποικισμού ή δυαρχία η οποία οδηγεί σε αδιέξοδα και κρίσεις πού θα αξιοποιεί η Τουρκία.

Και τώρα καλείσθε και πάλι στην πρωτοπορία για μια πορεία σωτηρίας.

Επιβάλλεται ανασκευή παρεκκλίσεων. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν συνθήκες για ενότητα. Επιβάλλεται μια νέα πολυδιάστατη πανεθνική πολιτική για να αντιμετωπίσει τους Τουρκικούς σχεδιασμούς για Ιμβροποίηση της Κύπρου, Κυπροποίηση της Θράκης και διχοτόμηση του Αιγαίου.

Και δεν έχετε διαφυγή. Γιατί σας παρακολουθεί η δική σας ιστορία. Γιατί σας παρακολουθούν οι δικοί σας νεκροί συναγωνιστές. Αλλά κυρίως γιατί σας καθοδηγεί η δική σας αντίληψη για πατριωτισμό.

Κι εδώ πρέπει να είμαστε σαφείς. Σεβόμαστε την εθνική ταυτότητα κάθε λαού και κάθε ομάδας.

Θα προασπισθούμε τη δική μας. Χωρίς εθνική ταυτότητα στο παρόν και προβλεπτό παγκόσμιο στίγμα δεν υπάρχει οντότητα. Υπάρχει εθνική και πολιτισμική ορφάνια.

Είμαστε περήφανοι για την Ελληνική καταγωγή μας. Και σεβόμαστε την οντότητα όλων των άλλων ομάδων.

Δεν είναι εκσυγχρονισμός η παράδοση στην προσπάθεια είτε αποπολιτικοποίησης είτε αποεθνοποίησης. Άλλο κατάργηση συνόρων και ενοποίηση εθνικών οντοτήτων και άλλο παράδοση σε εμφανείς ή αφανείς κηδεμόνες που επιδιώκουν παγκοσμιοποίηση δικής τους κηδεμονίας.

Δυσκολεύομαι να τερματίσω.

Με ιδιαίτερη συγκίνηση αντικρύζω ανάμεσα σας αυτούς πού με κίνδυνο της ζωής τους στάθηκαν δίπλα μου. Τους πρώτους συναγωνιστές με τους οποίους μοιρασθήκαμε τα πρώτα οράματα και τις πρώτες επιθέσεις.

Τη Βαρβάρα πού μοιράσθηκε μαζί μου όλους τους κινδύνους και τις ταλαιπωρίες.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Δεν αναζητούμε διαφυγή.

Πιστοί στις Εδεκίτικες παραδόσεις θ΄αγωνιζόμαστε ωσότου λεύτεροι πορευτούμε στον λεύτερο Πενταδάκτυλο.

Ωσότου παραδώσουμε στις νέες γενιές μια Κύπρο, λεύτερη για όλους. Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Μαρωνίτες, Αρμενίους και Λατίνους.

Εγώ ζωντανός ή νεκρός θάμαι πάντα μαζί σας.

Αν γονάτισες μπροστά στον θεό

του θανάτου και της εκδίκησης

Αν προσκύνησες ασπόνδυλος τον

πανίσχυρο αφέντη

Αν αλυσοδέθηκες στις χρυσές αλυσίδες

των εχόντων και μη διδόντων

Αν προσπέλασες αδιάφορος

τον απροσκύνητο σταυρωμένο

του μόχθου

Αν άφησες αθέατο ένα

θλιμμένο ηλιοβασίλεμα

Αν φοβήθηκες να χαιρετίσεις

τον πληγωμένο επαναστάτη

Αν δεν αγάπησες πιο δυνατά

από την αυτοαγάπη

Αν δεν βρέθηκες στα σταυροδρόμια

της ανθρωπότητας

αγωνιστής αγονάτιστος

για λευτεριά κι αξιοπρέπεια

Αν δεν έκλαψες γι΄αυτόν

που τού’ κλεψαν τη ζωή

οι κλέφτες

Τότε γιατί ζεις ;

Η λογοκριμένη ταινία: «Κύπρος, η άλλη πραγματικότητα» 09/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , ,
comments closed

[πηγή φωτογραφίας: Σημερινή, 06/12/2009]

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η βραβευμένη ταινία μας «ΚΥΠΡΟΣ, η ΑΛΛΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» και επί  επταετία (1977-1984) απαγορευμένη  στην Κύπρο προβάλλεται στο 1ο Φεστιβάλ Κυπρίων Σκηνοθετών που διοργανώνει η Ένωση Σκηνοθετών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Κύπρου.

Σας προσκαλούμε στο ΠΑΝΘΕΟΝ στην Λευκωσία την Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου στις 9.30 μ.μ για να παρακολουθήσετε την προβολή  της πολυσυζητημένης ταινίας.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Οι σκηνοθέτες:

– Θέκλα Κίττου

– Λάμπρος Παπαδημητράκης

Τηλέφωνα  επικοινωνίας: 96475772,  22675787

ΧΩΡΟΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ: Κινηματογράφος  ΠΑΝΘΕΟΝ, Διαγόρου 29, Λευκωσία

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΑΙΝΙΑΣ:

Πολιτική ταινία-ντοκυμανταίρ, που, με αφετηρία την τουρκική εισβολή, επιχειρεί μια ανατομία του κυπριακού ζητήματος και μια τολμηρή ανάλυση πάνω στα βαθύτερα αίτιά του. Αποτελεί, παράλληλα, ένα ντοκουμέντο μιας ταραγμένης εποχής και μια κραυγή ελευθερίας των Ελλήνων της Κύπρου.

Η ταινία είναι προφητική. Στη διάρκεια της διετίας 1974-1976 που κράτησαν τα γυρίσματα, μέσα στο θρήνο για τη μεγάλη ήττα και μέσα στην αχλύ των υποσχέσεων και των ψευδαισθήσεων, οι νεαροί – τότε – σκηνοθέτες μπόρεσαν να δούν κατάματα και να εκθέσουν ενώπιον του θεατή τις δρομολογημένες ολέθριες πολιτικές, που θέτανε τις βάσεις για την εκ νέου υποδούλωση του νησιού στα ξένα κέντρα: την ανταλλαγή πληθυσμών, την εγκατάλειψη και τον αποπροσανατολισμό των προσφύγων, το ξεστράτισμα του αγώνα ελευθερίας και την κοντόφθαλμη οικονομική ευμάρεια.

33 χρόνια μετά, οι προβλέψεις της ταινίας δικαιώθηκαν τραγικά: ξένοι εξαργύρωσαν κυνικά τις πληγές, ο αγώνας επιστροφής εγκαταλείφθηκε και μια τυφλή οικονομική «ανάπτυξη» υποκατέστησε το αίτημα της απελευθέρωσης.

Η τόλμη της ταινίας να αποδώσει τις ευθύνες των ηγεσιών σε Ελλάδα και Κύπρο για την εθνική τραγωδία, ξεπερνούσε την ανοχή της μεταποικιακής κυπριακής πολιτείας: η επιτροπή λογοκρισίας, εφαρμόζοντας τον αποικιακό νόμο του 1931, απαγόρευσε τη ταινία και χρειάστηκαν 7 χρόνια δικαστικών αγώνων για να προβληθεί στην Κύπρο, μόλις το 1983.

Στην Ελλάδα η ταινία συγκέντρωσε πάνω από 500.000 θεατές, προκάλεσε δεκάδες δημοσιεύματα και θυελλώδεις συζητήσεις, ακόμα και διαδηλώσεις, ενώ θεωρείται ένα από τα καλύτερα και με τους περισσότερους θεατές πολιτικά ντοκυμανταίρ.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Κύπρος, η άλλη πραγματικότητα»
06 Δεκεμβρίου 2009

Οι παλαιότεροι θυμούνται και οι νεότεροι έχουμε ακούσει πως γύρω στα 1970 μια πολιτική ταινία είχε ταράξει τα νερά της κλειστής μας επαρχίας: Η ταινία με τον εύγλωττο τίτλο «Κύπρος, η άλλη πραγματικότητα», είχε αποσπάσει δύο σημαντικά βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1976, είχε κάνει μια λαμπρή σταδιοδρομία στην Ελλάδα με 500.000 θεατές και είχε απαγορευθεί στον τόπο που τη γέννησε.

Οι τολμηροί νέοι -τότε- σκηνοθέτες Θέκλα Κίττου και Λάμπρος Παπαδημητράκης, ανέντακτοι αριστεροί διανοούμενοι, τόλμησαν «να βγάλουν το μέικ-άπ από το κυπριακό ζήτημα… να πουν ότι το νησί παραμένει δέσμιο της αποικιοκρατικής αλλοτρίωσης… για τον τρελό χορό των πολυεθνικών μονοπωλίων πάνω στο τραυματισμένο σώμα του… να καταγγείλουν την πολιτική της ελληνικής και κυπριακής ηγεσίας που οδηγεί «ντε φάκτο» στη διχοτόμηση, με την αποδοχή της ανταλλαγής των πληθυσμών… και να κάνουν μια ταινία όλο κουράγιο για πολλές αλήθειες πάνω σε πολλά ψέματα…» (απάνθισμα από τις κριτικές στον ελληνικό Τύπο). Με την ευκαιρία της επαναπροβολής της ταινίας στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ, που οργανώνει από 4-10 Δεκεμβρίου η «Ένωση Σκηνοθετών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Κύπρου» στο Πάνθεον, συναντήσαμε τους δυο σκηνοθέτες και είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Τριάντα-έξι χρόνια μετά την παραγωγή και βράβευσή της η ταινία σας παίρνει μέρος σε ένα κυπριακό Φεστιβάλ, τι έχετε να πείτε γι’ αυτή την καθυστέρηση;

Θ.Κ: Στην πραγματικότητα είναι 38 ολόκληρα χρόνια μετά το τράβηγμα του πρώτου πλάνου σε έναν τόπο που εξακολουθεί να μας πληγώνει, σε μια γη που φέρει ακόμα τις ίδιες πληγές, πληγές που από σωματικές γίνονται όλο και περισσότερο ψυχοσωματικές και μόνιμες. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1974 και κράτησαν -με ενδιάμεσες διακοπές- μέχρι τον Απρίλιο του 1976. Βλέποντας ξανά τις σκηνές της ταινίας, πονάω γιατί η δική μας γενιά δεν μπόρεσε να σηκώσει το βάρος μιας απελευθερωτικής πορείας… Πιστεύω ότι το ευάλωτο κυπριακό κράτος εγκλωβίστηκε τόσο μέσα στην ανάγκη αυτοσυντήρησης, που δεν άφησε πολλά περιθώρια στη γενιά μας να αμφισβητήσει τις δομές εξουσίας και να ανοίξει νέους δρόμους …

Λ.Π.: …Απόδειξη, πόσο στενόκαρδα και κοντόφθαλμα αντιμετώπισε μια ταινία ανοικτής ανάγνωσης, όπως η δική μας… Η ταινία είπε τότε, την ώρα που ήταν απόλυτα αναγκαίο να ειπωθεί, για να υπήρχε δυνατότητα αλλαγής τροχιάς, αυτά που όλοι σήμερα διαγιγνώσκουν, αλλά είναι, πλέον, πολύ αργά. Πρέπει να πούμε ότι η ταινία κτυπήθηκε από το κυπριακό κράτος από την προβολή της ήδη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: παρενέβησαν υψηλοί παράγοντες για να μη βραβευθεί, ακολούθησαν δύο αλλεπάλληλες απορριπτικές αποφάσεις της Επιτροπής Λογοκρισίας το 1978. Μας υποχρέωσαν μάλιστα να επανεξαγάγουμε την ταινία στην Ελλάδα, δηλαδή την απέλασαν, ωσάν να επρόκειτο για μολυσματική νόσο. Ακολούθησε πολυετής αγώνας δικαστικός και πολιτικός, και τελικά την επέτρεψε η κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού το 1984. Ακόμα και μετά τη νίκη μας, που σήμανε μια νέα εποχή στην ελευθερία της έκφρασης και στην αποαποικοποίηση των θεσμών, το κρατικό ΡΙΚ μας αρνήθηκε συνέντευξη και παρουσίαση όταν προβλήθηκε..

Το «Κύπρος η άλλη πραγματικότητα» είναι μια καθαρά πολιτική ταινία. Ποιος ήταν ο στόχος της;

Θ.Κ: Η ταινία έθεσε το κυπριακό στη ρίζα του. Σαν ένα ζήτημα ελευθερίας, που παρά την κυριαρχία ισχυρών δυνάμεων στην περιοχή, με τις οποίες οι ηγεσίες συνδιαλλάσσονται, παρά τις επιμέρους όψεις του, παραμένει ένα ζήτημα σύγκρουσης ανάμεσα στο αναφαίρετο δικαίωμα αυτοδιάθεσης και στην παλιά αγγλική και νέα αγγλοαμερικανοτουρκική αποικιοκρατική αρπακτικότητα. Ένα, εντέλει, ζήτημα πολιτικής ηθικής και ανθρωπισμού. Η ταινία, ξεπερνώντας τα πολιτικά ταμπού, μίλησε για τα ιστορικά λάθη όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που οδήγησαν στην εθνική απώλεια του ’74. Με άλλα λόγια, θέσαμε το εθνικό θέμα της Κύπρου με όρους ιδεολογικής και ταξικής ηγεμονίας. Μιλήσαμε χωρίς παρωπίδες και ιδεοληψίες για το δίκαιο της Ένωσης, μιλήσαμε χωρίς αποκρύψεις για τα εγκλήματα εναντίον των Τουρκοκυπρίων.

Πώς νομίζετε ότι θα λειτουργήσει η ταινία στο σημερινό κοινό και, μάλιστα, στους νέους;

Λ.Π: Η ταινία υπήρξε προφητική. Σε μια εποχή που όλοι μιλούσαν για αγώνα επιστροφής, μέχρι και ένοπλο, που οι κυπριακές πόλεις κατακλύζονταν καθημερινά από μάζες εξαθλιωμένων και προδομένων ανθρώπων, που γεμάτοι οργή ήταν δυνητικοί φορείς ανατροπής, μπορούσε ένας στοχαστικός παρατηρητής να διακρίνει τις δυνάμεις που δρομολογούσαν την υποταγή και τη διχοτόμηση. Η ταινία τελειώνει με μια σκηνή στο Χίλτον -στην οποία καθόλου τυχαία εστίασαν όλοι οι κριτικοί- όπου ήδη ένας κόσμος από πολυεθνικούς ατζέντηδες, τραπεζίτες, ξένους πράκτορες και ντόπιους μεγαλοεπιχειρηματίες στήνει τη νέα Κύπρο. Τη νέα Κύπρο, όπου οι μαυροφορεμένες και οι απελπισμένοι, που ακολουθούν στην επόμενη σκηνή, δεν έχουν θέση…

Θ.Κ: Η ταινία αυτή, όσο η Κύπρος παραμένει υπόδουλη, είναι πάντα επίκαιρη, γιατί ανέδειξε τα βαθύτερα αίτια της τραγωδίας. Που δεν είναι παρά η γεωπολιτική ομηρία και μια αδυναμία να την αποτινάξουμε, οφειλόμενη στη μη ανάληψη της ιστορικής ευθύνης σε βάθος. Και υπαινίχθη τη μόνη αποτελεσματική διέξοδο για την κάθαρση. Που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μακροχρόνιο αγώνα ελευθερίας. Από την άποψη αυτή, ειδικά οι νέοι θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν ένα βιωμένο ντοκουμέντο εκείνης της ταραγμένης εποχής, θα δουν μέσα από ποιες συνθήκες επιβίωσαν οι πατεράδες και οι μανάδες τους, και θα αντιληφθούν τις βαθιές αλήθειες και τις δικές τους ευθύνες απέναντι στην ανάγκη να επιβιώσει, όχι μόνο υλικά, αλλά με όλη του την πνευματική σκευή, ο κυπριακός Ελληνισμός. Η ταινία, τέλος, αποτελεί έκφραση μιας ανάγκης για αυτοσυνειδησία των Ελλήνων της Κύπρου.

* Η ταινία «Κύπρος η άλλη πραγματικότητα» προβάλλεται την Τετάρτη 9/12/09, στις 9.30 μ.μ, στο Πάνθεον.

Πολύπλευρη κρίση και δημοκρατικές πρωτοβουλίες 06/12/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , , , , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Το κείμενο του Δρ. Γεωπολιτικής κ. Θεόδωρου Μπατρακούλη είναι συγκλονιστικό μέσα στην απλότητά του. Λέει τα αυτονόητα με τρόπο τόσο αφοπλιστικό, τα αυτονόητα που μέσα στην δήθεν «προοδευτική», δήθεν «εκσυγχρονιστική» και δήθεν «αντιφασιστική» υστερία των τελευταίων ετών είχαμε ξεχάσει.

Η πολύπλευρη κρίση του Ελληνισμού, που έχει επιφέρει η εγκληματική διαχείριση της εξουσίας από τις υπάρχουσες ελλαδικές πολιτικές ελίτ, δημιουργεί την ανάγκη για ένα εκ νέου ξεκίνημα όπου θα αντιμετωπιστεί η διάχυτη στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία κρίση αξιών.

Και βεβαίως, μέσα σ’ολα τ’άλλα που αναφέρει, το προβλημά του Ελληνισμού είναι πρωτίστως και ηθικό. Η κοινωνία μας χρειάζεται να αναδείξει ξανά τις συλλογικές της αξίες που η υπάρχουσα με το στανιό προσπάθεια επικράτησης ενός διεθνιστικού πολυπολιτισμικού μοντέλου τις θεωρεί σαν το μέγιστο κακό. Και φυσικά αυτό θα το κάνει με τη δημιουργία αυτόχθονης σκέψης.

Θεόδωρος Μπατρακούλης, Δρ. Γεωπολιτικής [πηγή φωτογραφίας: Εμπροσθοφύλακας, www.efylakas.com 06/12/2009]

Δρ. Θεόδωρος Μπατρακούλης

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Πολύπλευρη κρίση και δημοκρατικές πρωτοβουλίες»
06 Δεκεμβρίου 2009
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης (Δρ. Γεωπολιτικής, ΣΕΠ στο ΕΑΠ)

35 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση και την κυπριακή τραγωδία, η Ελλάδα γνωρίζει μια πολύπλευρη κρίση. Κυριαρχία του μεταπρατισμού στην οικονομία, συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού και της παραγωγικής βάσης της χώρας. Η παιδεία, το σύστημα υγείας ουσιαστικά καμμένα. Πολιτισμική αλλοτρίωση, κυριαρχία των εισαγόμενων πολιτισμικών προïόντων. Στο σύγχρονο σχολείο της αμάθειας η ελληνική παράδοση παραμένει στα αζήτητα, σαν άγνωστη λέξη. Εξαφάνιση στην περίοδο της Μεταπολίτευσης περισσότερο ίσως από το 60% του υπάρχοντος το 1974 δασικού πλούτου της χώρας.

Συνεχίζονται οι προσπάθειες υποταγής της Κύπρου στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-Μεγάλης Βρετανίας-Τουρκίας, με την προώθηση »λύσης» παρόμοιας με το διαλυτικό της Κυπριακής Δημοκρατίας σχέδιο Ανάν. Στο Αιγαίο σταθερή επιδίωξη της Τουρκίας (και του Ερντογάν) είναι να εγγράψει έναντι πάντων τον παραδοσιακό τουρκικό κατάλογο αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Τον στόχο αυτό προωθεί με όλα τα μέσα που χρησιμοποιεί: απειλή ένοπλης σύρραξης (casus belli) σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., παραβιάσεις και παραβάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου, θεωρία των »γκρίζων ζωνών», υπόθεση Ιμίων (1996), έρευνα/διάσωση κλπ. Στη Θράκη, μετά και τη μονομερή κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου (»Κοσόβας»), επιτάθηκαν οι κινήσεις που έδειχναν ότι η τουρκική διπλωματία χρησιμοποιεί το μουσουλμανικό μειονοτικό στοιχείο ως «στρατηγική μειονότητα».

Παρ’όλα τα προαναφερόμενα, η Αθήνα από το 1999 (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι) υποστήριξε, στην ουσία χωρίς όρους και χωρίς χειροπιαστά ανταλλάγματα και διαφοροποιήσεις της Αγκυρας, την ένταξη της ηγεμονιστικής, νεοοθωμανικής Τουρκίας στην Ε.Ε. Τα τελευταία χρόνια, με βάση μια επιχειρηματολογία εσωτερικού χώρου, προειδοποιούνταν η Αγκυρα ότι αν δεν αναλάβει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τους ευρωπαϊκούς κανόνες έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν θα συνεχιστεί η ενταξιακή πορεία της γείτονος. Ωστόσο, η σχετική επιχειρηματολογία αποδείχτηκε ότι ήταν ελιγμοί διαχείριση της ελληνικής κοινής γνώμης, ενώ η ελλαδική διπλωματία παρέμεινε εκκωφαντικά σιωπηλή σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης. Επόμενο ήταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις αξιολογήσεις της ενόψει και της επικείμενης Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου, να μη βλέπει σοβαρά προβλήματα στην συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας και στην έναρξη διαπραγματεύσεων με την ΠΓΔΜ. Πραγματικό διπλωματικό φιάσκο της Ελλάδας.

Το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης και της κατάστασης/μεταχείρισης των λαθρομεταναστών αποτελεί κεντρικό πρόβλημα των σημερινών κοινωνιών, σύμφυτο με την κρίση της ολιγαρχικής και καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Συνιστά πρόκληση και για τις πολιτικές δυνάμεις σε κάθε χώρα. Οι τρόποι εκδήλωσής του, η έκταση και οι συνέπειες ποικίλλουν, αναλόγως της γεωπολιτικής θέσης, της οικονομικής, πολιτικής και πολιτισμικής κατάστασης της κάθε χώρας. Το πρόβλημα εμφανίζεται στην Ελλάδα με οξύτητα. Παίρνει και τη μορφή παράνομης εισδοχής μεταναστών προερχόμενων από χώρες της Εγγύς και Μέσης Ανατολής διά μέσου Τουρκίας. Η γειτονική χώρα ενώ είχε υπογράψει με την Ελλάδα το 2001 πρωτόκολλο αναφορικά με την επανεισδοχή των παράνομων μεταναστών, δεν σέβεται στην πράξη τη συμφωνία. Δεν ανταποκρινόταν, όπως όφειλε, στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου. Οι τουρκικές αρχές κάλυπταν τα κυκλώματα των σύγχρονων δουλεμπόρων. Η στάση αυτή των τουρκικών αρχών αποτελούσε και διαπίστωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Aπό το 2002, που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε λάβει εντολή από το Συμβούλιο Υπουργών να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις, η Τουρκία κρατούσε αρνητική στάση. Η χώρα που υπογράφει Συμφωνία Επανεισδοχής με την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποχρεώνεται να πάρει πίσω τους μετανάστες που προήρθαν η διήλθαν από αυτήν και διαμένουν σε ένα κράτος της ΕΕ παράνομα, εφόσον της το ζητήσει το κράτος αυτό.

Η Αγκυρα χρησιμοποιεί τώρα την σύναψη Συμφωνίας Επανεισδοχής λαθρομεταναστών για να ασκήσει πίεση στην Ε.Ε. και στην Ελλάδα εν όψει του επικείμενου κρίσιμου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου θα συζητηθεί η πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη. Στις 22 Σεπτεμβρίου συμφωνήθηκε η έναρξη των σχετικών ευρωτουρκικών διαπραγματεύσεων να γίνει στις 4 Δεκεμβρίου, έξι ημέρες πριν από τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις Βρυξέλλες (10 και 11 Δεκεμβρίου 2009), όπου θα συζητηθεί η πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη. Στην ουσία, η Τουρκία εκβιάζει με την όλη στάση της την Ε.Ε. και την Ελλάδα για να αποσπάσει το μέγιστο δυνατό της ικανοποίησης των στρατηγικών της στόχων.

Αλλοπρόσαλλη πολιτική στο σύγχρονο »Μακεδονικό» έναντι του αλυτρωτικού επεκτατισμού των Σκοπίων, που υποθάλπεται από τις μεθοδεύσεις των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Σόρος.

Επίσημη αδράνεια έναντι των προσπαθειών της Αλβανίας να προβάλει το »ζήτημα των Τσάμηδων» αλλά και μια προπαγάνδα περί »ιστορικού αλβανικού χαρακτήρα της Ηπείρου». Επί πλέον, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Αλβανίας αμφισβητούσε τη συμφωνία που η κυβέρνηση Μπερίσα υπέγραψε με την Ελλάδα για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο Πέλαγος.

Απεμπόληση γενικά των εθνικών και λαïκών δικαιωμάτων, όπως επιτάσσουν πολυεθνικοί κολοσσοί και μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα πληθυσμιακής ομάδας που βιώνει ανασφάλεια, άγχος και έλλειμμα εμπιστοσύνης αποτελεί η γενιά των τριαντάρηδων (‘‘γενιά των 700 ευρώ»). Η μεγάλη πλειονότητα των τριαντάρηδων καταλαβαίνει ότι αυτή θα »πληρώσει τη νύφη».

Η χώρα χρειαζόταν εδώ και αρκετά χρόνια πραγματική (όχι προπαγανδιστική) ανασυγκρότηση του κράτους με κριτήρια την αξιοκρατία, την υπέρβαση του κομματισμού και την δημιουργικότητα και αποδοτικότητα των λειτουργιών των υπηρεσιών. Η διοικητική επαναθεμελίωση του κράτους είναι σημαντικό να γίνει στη βάση των ιστορικών περιφερειών της. Με Κυβερνήτες και αιρετά Περιφερειακά Συμβούλια, που να διαθέτουν ευρείες, ουσιαστικές αρμοδιότητες και προυπολογισμούς επαρκείς για την υλοποίηση του περιφερειακού αναπτυξιακού σχεδίου. Μια τέτοια επαναθεμελίωση θα έπρεπε να εμπνέεται από αυτόνομα κινήματα ενεργών πολιτών, κινήματα που πρέπει να συμπεριλαμβάνουν στα αιτήματά τους τα στοιχεία που θα συνέθεταν την αγροτική αναγέννηση και την προαγωγή του τοπικού, λαïκού πολιτισμού.

Στην υπαρκτή Ελληνική Δημοκρατία, όλοι οι πολίτες της – πρώτα τα πολιτικά κόμματα που ψηφίζονται και ασκούν διαχείριση – είμαστε στον ένα ή στον άλλο βαθμό υπεύθυνοι. Απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας, απεγκλωβισμός από ιδιοτέλειες, ανευθυνουπευθυνότητα, σφιχταγκαλιάσματα δημοσίων λειτουργημάτων και κομματικής/συνδικαλιστικής ένταξης. Χρειάζεται οικολογική συνείδηση και δράση από όλο και περισσότερους ενεργούς πολίτες στην καθημερινή ζωή, και η οποία να συνεισφέρει στον απεγκλωβισμό από τις επιλογές που επιβάλλει το σύστημα, η συνεχιζόμενη – με τη μια ή την άλλη ηγεσία – νεοφιλελεύθερη, καπιταλιστική παγκόσμια Νέα Τάξη. Πρέπει να δούμε σοβαρά την διάχυτη στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία κρίση αξιών και ηθικής. Η κάθε μια και ο κάθε ένας μας χρειαζόμαστε ένα νόημα ζωής, αγάπη για την πατρίδα, συλλογικές αξίες! Χρειαζόμαστε ενίσχυση της αυτόχθονης σκέψης, όραμα, νέα συλλογικότητα.

Ο διάλογος που έχει ανοίξει σε σειρά από ζητήματα χρειάζεται να οργανωθεί καλύτερα ανάμεσα στις κατά το δυνατόν ευρύτερες συλλογικότητες και ενεργούς πολίτες.

Να αποκασταθούν οι πολίτες θεσμικά στο δικαίωμά τους να ασκούν ελεύθερα κοινωνικό έλεγχο ώστε να καρπώνονται τα αγαθά της συλλογικής γνώσης. Να διεκδικήσουμε αποφασιστικά κατά την επικείμενη αναθεώρηση του Ελληνικού Συντάγματος την τροποποίηση του άρθρου 44, που προβλέπει την δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων και στη χώρα μας – όπου δεν στα 35 χρόνια μεταπολιτευτικής ζωής ουδέποτε εκδηλώθηκε η πολιτική βούληση να αξιοποιηθεί αυτή η μέγιστη δημοκρατική δυνατότητα για λήψη αποφάσεων από τον ελληνικό λαό σε μείζονα ζητήματα του εθνικού μας βίου. Να αξιοποιήσουμε τις τεχνολογικές δυνατότητες καταγραφής γνώμης πλήθους στις σύγχρονες μορφές δημοψηφισμάτων (π. χ. Δίκτυο »Περικλής» του ΕΜΠ).

Να αντιταχθούμε με συντονισμένες κινητοποιήσεις υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα στην Ευρωπαική Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου!

Όχι στην συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε. εφόσον η Τουρκία:

– Δεν αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματά της στην Κύπρο.

– Δεν καταργεί το casus belli στο Αιγαίο.

– Δεν αναγνωρίζει τις γενοκτονίες που διαπράχθηκαν εναντίον των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής (Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων).

– Δεν σέβεται τις διεθνείς δεσμεύσεις της στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ του εδάφους της Ελλάδας, από εξαθλιωμένους ανθρώπους (που μπορούν να γίνουν όργανα οποιουδήποτε εγκληματικού εγκεφάλου ή/και σύμμαχοι οποιασδήποτε ηγεμονικής δύναμης ή γειτονικού κράτους), διά μέσου των μαζικών μεταναστευτικών κυμάτων που προκαλεί η κρίση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΕΝΤΑΞΙΑΚΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ με τη FYROM, εφόσον δεν έχουν καταλήξει τα δύο μέρη σε συμφωνία αναφορικά με μια ονομασία της FYROM έναντι όλων και δεν παύσουν τα Σκόπια να ενεργούν βάσει της διαστρεβλωτικής προπαγάνδας ότι υφίσταται »μακεδονικό έθνος» και ότι υπάρχουν αλύτρωτα »μακεδονικά εδάφη».

Να ζητήσουμε την διεξαγωγή ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ στα μεγάλης σπουδαιότητας ζητήματα: Εθνικών δημοψηφισμάτων στα μείζονος εθνικής σημασίας θέματα της ένταξης της Τουρκίας, της ΠΓΔΜ και της Αλβανίας στην Ε.Ε. Τοπικών δημοψηφισμάτων σε σπουδαία ζητήματα, όπως η περιβαλλοντική, η αναπτυξιακή και η ενεργειακή πολιτική, καθώς και η μεταναστευτική και οι όροι εγκατάστασης μεταναστών.

«Αιματηρή Αλήθεια – Bloody Truth», 1955 – 1974 25/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , ,
comments closed
Το βιβλίο της "Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο", «Αιματηρή Αλήθεια - Bloody Truth»

‘Σύγχρονη Άποψη’
«Παρουσίαση: Αιματηρή αλήθεια»
Μάιος 2009

Στις 8 Απριλίου παρουσιάστηκε στην αίθουσα τελετών της Τράπεζας Κύπρου το δίγλωσσο βιβλίο (στην ελληνική και αγγλική) «Αιματηρή Αλήθεια/Bloody Truth». Στο βιβλίο αυτό αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στην Κύπρο από πριν το 1950 μέχρι και σήμερα, όπως τεκμηριώνονται μέσα από αυθεντικά έγγραφα. Η συγγραφική ομάδα απαρτίζεται από αριθμό έγκυρων μελετητών και ερευνητών από την Κύπρο και το εξωτερικό, οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους. Είναι γι’ αυτό που την ευθύνη για την έκδοση του βιβλίου ανέλαβε το Νομικό Πρόσωπο της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο. Η ανωνυμία των συγγραφέων σε καμία περίπτωση δεν περιορίζει την αξιοπιστία του έργου, καθ’ ότι οι πηγές είναι λεπτομερέστατες και αδιαμφισβήτητες.

Τα ιστορικά γεγονότα τεκμηριώνονται μέσα από αρχειακό υλικό του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών (Foreign Office), της Ελλαδικής και Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της Αστυνομίας της Τουρκίας, των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, των κατά καιρούς Βρετανών Πρεσβευτών στην Άγκυρα και Βρετανών Κυβερνητών την Κύπρο (ιδιαίτερα του σερ Χιού Φουτ, 1957-1960), του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου, της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο και των αρχείων των Βρετανικών Υπουργείων Άμυνας, Αεροπορίας και Κοινοπολιτείας. Περιλαμβάνονται επίσης δημοσιεύματα και αυθεντικές συνεντεύξεις ερευνητών και ιστορικών προσωπικοτήτων, όπως οι Σπύρος Βρυώνης, Φανούλλα Αργυρού, Κώστας Γεννάρης, Γλαύκος Κληρίδης, Ανδρέας Αζίνας, Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, Χριστόδουλος Χριστοδούλου, Σπύρος Παπαγε-ωργίου, Claire Palley, Ιχτσάν Αλί, Νιχάντ Ερίμ κ.α.

Η ανάγκη που παρακίνησε τους επιμελητές της έκδοσης προς την συγγραφή και δημοσίευση του εν λόγω ιστορικού πονήματος ήταν η σύγχυση που επικρατεί γύρω από την σύγχρονη κυπριακή ιστορία, κυρίως δε για την περίοδο 1950-1974. Τα γεγονότα της περιόδου αυτής έχουν κατά κόρον χρησιμοποιηθεί από την τουρκική προπαγάνδα, με στόχο την δημιουργία διχοτομικών τετελεσμένων στην Κύπρο. Δυστυχώς όμως η ελληνική κυπριακή πλευρά δεν αντέταξε μέχρι στιγμής συνεκτική επιχειρηματολογία, αφήνοντας την τουρκική προπαγάνδα να παρουσιάζει τα γεγονότα αναλόγως των συμφερόντων της κατοχικής δύναμης. Ως ιδιαίτερα σημαντική μπορεί να θεωρηθεί η καταγραφή των γεγονότων της περιόδου 1963-64 και της καθοδηγούμενης από την ΤΜΤ και την Άγκυρα τουρκανταρσίας.

Μια περίοδος για την οποία πολλά ανακριβή έχουν ακουστεί και γραφτεί από Ελληνοκύπριους, ακόμα δε και από ανώτατους αξιωματούχους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το βιβλίο «Αιματηρή Αλήθεια/Bloody Truth», έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να εξοβελίσει την ημιμάθεια που εσκεμμένα συντηρεί η προπαγάνδα, δημιουργώντας ιστορικούς φρανκεστάιν του τύπου: «Και αυτοί μας έκαναν, και εμείς τους κάναμε, άρα φταίμε όλοι». Αξίζει εδώ να παρατεθεί ένα απόσπασμα από τα όσα με θάρρος υποστήριξε ο Δρ Ιχσάν Αλή από το ΡΙΚ στις 28 Σεπτεμβρίου 1965: «Η τουρκική κοινότητα είναι θύμα προδοσίας που διέπραξε η τουρκική κυβέρνηση. Οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι θύματα της κυπριακής κυβερνήσεως ή των Ελληνοκυπρίων. Όλος ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι η διαίρεση υπήρξε επιθυμία και εισήγηση των αποικιοκρατών, την οποία προωθούσαν από του 1957…».

Είναι πατριωτικός ο Σοσιαλισμός; 24/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , ,
comments closed
Αλέξανδρος Σβώλος [πηγή φωτογραφίας: Τα Νέα, στις 16 Δεκεμβρίου 1999]

‘Arcadia’
«Είναι πατριωτικός ο Σοσιαλισμός;»
31 Οκτωβρίου 2009

Σας σκανάρισα σήμερα ένα μικρό απόσπασμα από το πόνημα του Α.Ι. Σβώλου «ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΑΚΗ». Αφιερωμένο ιδιαίτερα στους σημερινούς πλανεμένους αριστερούς…

Οπως σημειώνει στον πρόλογό του ο Σαράντος Καργάκος, «Το βιβλίο του Σβώλου είναι ένα αγνοημένο βιβλίο. Εσκεμμένα αγνοημένο. Η λεγόμενη Δεξιά (χρησιμοποιώ τους «καθιερωμένους» όρους συμβατικά) το έθαψε γιά νά μη φανεί πώς η «άλλη πλευρά» είχε πατριωτικά ιδανικά, ενώ η Αριστερά τό «έθαψε» γιατί ερχόταν σε αντίθεση προς παλαιές διακηρυγμένες θέσεις της και προς αυτές πού διακηρύχθηκαν άπο τον Ζαχαριάδη και τούς συνεργάτες του, μηδέ του Καραγιώργη εξαιρουμένου, στη διάρκεια του Εμφυλίου και μετά.»

Αλέξανδρος Σβώλος, "Για τη Μακεδονία και τη Θράκη" [πηγή εξωφύλλου: skinious.blogspot.com]

«…Σ’ όλα τα πλάτη της γης, ένας είναι ο όρος και ο δρόμος της μόνιμης ειρήνης και της μόνιμης φιλίας μεταξύ των εθνών -η Δημοκρατία- κι’ ένα είναι το βάθρο της καινούργιας ζωής των λαών – ο Σοσιαλισμός. Σημερα ξέρουμε πολύ σοβαρότερες αλήθειες παρά μια γενεά πρίν. Ο αστικός κόσμος πού αύξησε τις διαιρέσεις τών λαών, πού έκανε από ανάγκη του τον πόλεμο δυο φορές μέσα σε είκοσι πέντε χρόνια, πού κατέφυγε στο φασισμό για νά σωθη, δε μπορεί να ασφαλίση μόνιμα την ειρήνη της γης.

Την ώρα της μόνιμης ειρήνης θα τη φέρη μόνο ο Σοσιαλισμός, γιατί είναι, ηθικά, τό μόνο σχημα πού μπορεί νά ένωση μέσα του τά έθνη και τις πατρίδες. Όπως τό είδαμε και στον τόπο μας, ο απελευθερωτικός αγώνας τών λαών έδειξε πόσον ισχυρό είναι τό εθνικό αίσθημα, στην ωραιότερη του εκδήλωση -εκείνη πού ταυτίζεται μέ την αγάπη της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας- εκείνη πού ανεβάζει τούς λαούς σε παράγοντες ιστορικής προόδου και σε δημιουργικά μέλη της πανανθρώπινης κοινωνίας. Καθένας αγαπά την πατρίδα του. Και κανένας λαός δέν είναι μόνο κακός ή μόνο καλός. Ολοι έχουν νά συνεισφέρουν κάτι στο κοινό αγαθό του πολιτισμού. Άλλά γι’ αυτό ακριβώς, κανένας λαός δέν ημπορεί νά ζήση μόνος. «Ο Σοσιαλισμός -έλεγε πριν λίγες μέρες ό Leon Blum- είναι η σύνθεση του αληθινού πατριωτισμού και του αληθινού διεθνισμού». Μόνο τά δημοκρατούμενα, τ’ αντιφασιστικά έθνη θα συνεννοηθούν εύκολα και θα ενωθούν μεταξύ των μ’ ένα τρόπο πού νά σέβεται του καθενός την ανεξαρτησία, τη θέση και τά δικαιώματα. Και μόνο όταν ταχθούν κάτω απ’ τον αστέρα του Σοσιαλισμού, πού οδηγεί στη Βηθλεέμ ενός νέου κόσμου, oι λαοί θα σκοτώσουν τον πόλεμο και θ’ ανοίξουν την οριστική περίοδο της ειρηνης – της pax democrattica.

Η φιλία κι’ η συνεργασία τών εθνών περιμένει την κοινωνικη μεταβολη γιά να γίνη ο ανθρώπινος θεσμός. Το πρόβλημα των εθνοτήτων, όπως το απέδειξε τόσο λαμπρά μια μεγάλη μας Σύμμαχος, η σοβιετική Ρωσσία, μόνο ό Σοσιαλισμός μπορεί να το λύση, έτσι πού απ’ τις αιματηρές αντιθέσεις νά δημιουργήση αρμονίες συνειδήσεων και συμφερόντων. Κι’ οι εθνότητες υπήρξαν επιχείρημα η πρόφαση πολέμου, μαζί μέ τόσα άλλα αίτια, πού μόνο ο Σοσιαλισμός θα ξερριζώση, ώστε νά μη μπορούν οι λίγοι, όπως τώρα, να σπρώχνουν στην περιοδική σφαγή τό άνθος της ανθρώπινης βλάστησης ολάκερης. Στο Σοσιαλισμό τελικά θα βρη την πραγματική και την ηθική της έκφραση κι’ η έμφυτη Ιδέα του μεγαλείου πού καθένας τρέφει για τη δική του την πατρίδα. Το μεγαλείο αυτό δέν είναι ποσοτικη αξία, αλλά μετριέται μέ την πνευματική ηγεσία πού κατακτά ο φορέας του μέσα στην κίνηση του κόσμου γιά την πανανθρώπινη πρόοδο, για τό ανέβασμα όλων, χωρίς εξαίρεση, στις ανώτερες μορφές της ζωης και της δημιουργίας. Αυτή η πίστη μας θερμαίνει. Αλλά πρέπει ειλικρινά νά την ενστερνισθούν και όσοι στάθηκαν εχθροί μας ή θέλουν τό κακό μας. Η προοπτική της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού ας δημιουργήση και στη ζωή της Βαλκανικης -της πολύπαθης και πολυτάραχης Βαλκανικής- την απαντοχή της μόνιμης φιλίας και της ειρήνης. Μόνο μέσα σε τέτοια νέα πλαίσια μπορεί ν’ άλλάξη οριστικά η μοίρα των Βαλκανίων και να δουν την άσπρη μέρα πού περιμένουν οι λαοί της. Η απαντοχή αυτή ας είναι κι η παρηγοριά γιά όσο αίμα χύθηκε ως τώρα.»

Ιούνιος 1945

Αλέξανδρος Σβώλος, Έλληνας Σοσιαλιστής, γεννηθείς στο Κρούσεβο της Μακεδονίας. Εκ των ιδρυτών του ΕΑΜ, Πρόεδρος της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ).

Η Πρόταση του «Ορθού ΝΑΙ» 18/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags: , ,
comments closed

ortho-nai-1‘Πολίτης’
«Η πρόταση του ορθού ΝΑΙ»
20 Σεπτεμβρίου 2009, σελ. 12
Χρήστος Ιακώβου

Την περασμένη εβδομάδα, κατατέθηκε προς δημόσια ενημέρωση και δημόσιο διάλογο από την «Κίνηση για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο» μία πρόταση σχετικά με το περιεχόμενο μίας λύσης που θα μπορούσε να δεχθεί η ελληνική πλευρά σε περίπτωση διευθέτησης του προβλήματος.

Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος με την συγκεκριμένη πρόταση, είναι νομίζω ευδιάκριτη η διαπίστωση ότι η πρόταση ουσιαστικά καινοτομεί σε δύο πράγματα:

α) πρόκειται για την πρώτη φορά που κατατίθεται μία συγκεκριμένη πρόταση για το περιεχόμενο και το χαρακτήρα της λύσης από μία οργάνωση που προέρχεται από το χώρο που υποστήριξε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Το γεγονός αυτό υπομιμνήσκει μία ισχυρή αδυναμία του Τάσσου Παπαδόπουλου, σε επίπεδο στρατηγικής, όπου μετά το δημοψήφισμα δεν προχώρησε στα να καταθέσει προς το λαό μία συγκροτημένη πρόταση προκειμένου να ξεκαθαρίσει η σύγχυση σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της λύσης, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί μία ευρεία γκάμα απόψεων μέσα στον χώρο του ΟΧΙ, που άρχιζε από τους οπαδούς της πλήρους διχοτόμησης και κατέληγε στους πλήρως συγχυσμένους που δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν τι ακριβώς ήθελαν ή ανέμεναν από την πολιτική ηγεσία.

β) με την κατάθεση της πρότασης δημιουργούνται οι συνθήκες να μπει σε νέα βάση ο προβληματισμός και ο ουσιαστικός πολιτικός διάλογος, όχι μόνο ανάμεσα στον χώρο που υποστήριξε το ΟΧΙ, αλλά ευρύτερα μέσα στην κυπριακή κοινωνία. Με άλλα λόγια, τέτοιες προτάσεις εισάγουν τον προβληματισμό στη βάση της πολιτικής σκέψης μακριά από ιδεολογικές και ψυχολογικές παρωπίδες, κάτι που θεωρείται σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση του πολιτικού εκσυγχρονισμού.

Με το δημοψήφισμα του 2004, η πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου εξέφρασε μέσω του δημοψηφίσματος την επιθυμία της για ένα μοντέλο λύσης στο οποίο δεν ήθελε. Θα πρέπει, όμως να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας ένα μοντέλο λύσης μέσα στο οποίο θέλουμε να ζήσουμε. Επομένως η σημασία της πρότασης έγκειται στο ότι καταδεικνύει ότι η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν δεν ήταν απόρριψη της ιδέας της λύσης, αλλά απλώς του συγκεκριμένου σχεδίου λύσης.

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2004 υπήρξε η κατηγορηματική απόρριψη της πρότασης να αποδεχθούμε ένα κρατικό μόρφωμα που θα ήταν χειρότερο από το υφιστάμενο και θα αναιρούσε τις κατακτήσεις του, όπως είναι οι εδραίοι δημοκρατικοί θεσμοί, το κράτος δικαίου, η ισχυρή οικονομία και θα περιόριζε τα πολιτικά πλεονεκτήματα της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνεπώς, το αποτέλεσμα, για το μέγιστο μέρος όσων ψήφισαν ΟΧΙ, πρέπει να ερμηνευτεί ως αντίδραση στην ανασφάλεια που προκάλεσε η αβεβαιότητα της κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της έλλειψης μηχανισμών που θα προφύλασσε τους Κυπρίους σε περίπτωση κατάρρευσης του πειράματος της λύσης. Οι ασυνάρτητες και νεφελώδεις προοπτικές του Σχεδίου Ανάν και οι ψευδαισθήσεις για καλή πίστη της Τουρκίας στη μεταβατική περίοδο, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη την αβεβαιότητα της ενταξιακής της πορείας, δεν ήταν τίποτε άλλο στα μάτια των Ελληνοκυπρίων παρά μία ανεξόφλητη επιταγή ελπίδας χωρίς εξασφαλισμένο αντίκρισμα.

Η φιλοσοφία της πρότασης του ορθού ΝΑΙ εδράζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες:

Πρώτος, η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να αποτελεί τη βάση για την όποια μελλοντική λύση. Με το δημοψήφισμα κατεδείχθη ότι ουδέποτε κατά το παρελθόν η Κυπριακή Δημοκρατία δεν εξέφρασε σε τέτοιο ύψιστο βαθμό το σύμβολο ενότητας και ελευθερίας για τους Κυπρίους.

Δεύτερος, η λύση θα πρέπει να υιοθετεί ένα νέο Σύστημα Ασφαλείας με Ευρωπαϊκές προδιαγραφές που να διαφυλάττει τα κεκτημένα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με άλλα λόγια δεν μπορεί πλέον να εφαρμοστεί εκ νέου του το σύστημα ασφαλείας του 1960 το οποίο υπήρξε τραυματικό.

Τρίτος, η λύση δεν θα πρέπει να νομιμοποιεί την παραμονή εποίκων, λαμβάνοντας υπόψη τα καταδικαστικά ψηφίσματα του ΟΗΕ γιΆ αυτήν την πτυχή της Τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο.

Τέταρτος, δεν μπορεί να υπάρξει λύση που να απαιτεί από την ελληνοκυπριακή πλευρά συμβιβασμούς σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μόνιμες παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο. Η θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς πρέπει να παραμένει αμετάκλητη σε ό,τι αφορά τις εκβιαστικές πιέσεις για υποχώρηση σε ζητήματα δημοκρατικών αρχών και πολιτικών κατακτήσεων του νεοτερικού δυτικού πολιτισμού, οι οποίες πρυτανεύουν χωρίς εξαιρέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για να αποκτήσει κάποιος πιο ολοκληρωμένη εικόνα της πρότασης θα πρέπει να την διαβάσει προσεκτικά.. Η περίοδος του δημοψηφίσματος έχει περάσει και μαζί της η ψυχολογία των αφορισμών και των συνθημάτων. Μπορεί το δημοψήφισμα να κατέδειξε με κατηγορηματικό τρόπο αυτό που η ελληνική πλευρά δεν θέλει να υπάρχει στη λύση, είναι καιρός, όμως, να συζητήσουμε τι θέλουμε να υπάρχει στη λύση.

Πως να πείσετε τους ξένους για το παράλογο του επερχόμενου Σχεδίου Ταλάτ 05/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ένα εξαιρετικό κείμενο στα αγγλικά όπου ο συντάκτης παρουσιάζει τι θα συνέβαινε στην Τουρκία αν διαλυόταν η Τουρκική Τζουμχουριέτ («Δημοκρατία») και «μετεξελισσόταν» σε ένα διζωνικό, δικοινοτικό, (συν)ομοσπονδιακό κράτος (στην βάση του απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν) μεταξύ Τούρκων και Κούρδων!

Το κείμενο είναι πολύ απλό και κατανοητό και μπορείτε να το παρουσιάζετε στους ξένους φίλους σας, κυρίως σε Τούρκους και Τουρκοκύπριους, όπως συμφοιτητές και συνεργάτες σας, για όσους βρίσκεστε στο εξωτερικό, για να βλέπουν και αυτοί ξεκάθαρα πως αυτό που ζητάνε οι ξένες δυνάμεις και η Τουρκία από τον κυπριακό λαό (Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους) είναι εξωφρενικό.

Και αφού το επερχόμενο Σχέδιο Ταλάτ θα αποτελεί «διακοσμημένη» έκδοση του απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν, το κείμενο αυτό θα συνεχίσει να είναι επίκαιρο για αρκετό καιρό ακόμη.

Κούρδοι [πηγή χάρτη: turkey-bolluk.co.uk]

‘Αντίβαρο’
«What If: The Annan Plan and Turkey»
10 Ιουνίου 2009
Marcus A. Templar

«Στη μνήμη του Τάσσου και του Λάμπρου, που τόσες φορές μας έκαμαν περήφανους…

«Greek Cypriots, the majority population on the Island of Cyprus, overwhelmingly rejected a plan for reunification with the island’s small Turkish minority developed by United Nations Secretary General Kofi Annan in a referendum on April 24, 2004. The majority Greeks regarded the solution offered by Annan as impractical and unfair, while the government of Turkey praised it as very doable and accommodating to both parties. The size of the Turkish minority in Cyprus -some 18 percent of the island’s population, settlers brought illegally from Turkey excluded — equals the percentage of the Kurdish minority in Turkey itself. Given long-standing Kurdish demands for greater political and other rights in Turkey, an interesting «what if» question arises–if the Annan Plan were implemented within Turkey for its Kurdish minority, would the Turks still find the plan fair and practical?

Here’s the «what if?»

Upon agreement of the two main communities living in Turkey (Kurdish and Turkish), the present state ceases to exist pending approval of the citizens of the Turkish Republic through a nation-wide referendum. Immediately after the approval of the new settlement, the new state is a reality. There is no going back to the old state even if later on majorities in both the Kurdish and Turkish areas overwhelmingly vote to do so. Under the provisions of the Plan, Turkey becomes a bi-zonal and bi-communal federal state in which 37% of its land passes to the new government of the Kurds. The new federal state is misnamed «United Turkey Republic» and under the new Constitution, the two major ethnic groups (Turkish and Kurdish) have equal representation in the proposed Senate regardless of unequal populations. Under the above provision, the state comes to a standstill.

The Supreme Court consists of an equal number of Kurdish (18% of the population) and Turkish judges (80% of population) plus three foreign judges; thus, foreign players would cast deciding votes. Since a hierarchy of laws does not exist, the federation is an actual confederation in which the component states are the source of laws for the central authority and not the other way around! One must have in mind that the reason the United States had abandoned its original confederation structure was because it was not workable. The Constitution of the United States established in 1789 gave clear federal supremacy over the laws of its constituent states. All state laws in the United States originate from federal laws.

Turkish and Kurdish populations are displaced, each moving to the other’s pertinent ethnic territory. Time restrictions on the right of free and permanent installation of Turks back to their homes and properties in the Kurdish state are imposed; Kurds have no restrictions. Those Turks who choose to live in their old homes in regions under the Kurdish administration have no local civil rights because only Kurds may elect the political representatives of the Kurdish state. In addition, the Turks that stayed in the Kurdish lands will never be allowed to make up more than 6% of the population in any single village. In this manner, Turks are prevented from setting up their own schools and are even unable to give birth once this quota is reached!

The economy of the new federal Turkey is separate with no common monetary and fiscal policy. In addition, Turkish businesses are not allowed to invest in the Kurdish constituent state, and while all provisions above benefit the Kurds, the Turkish taxpayer ends up paying for all modifications, adjustments, and conversions in the new republic because the UN considers that in the previous decades the Kurds suffered enormously and must be compensated. In addition, Turkish citizens are not allowed to file any complaints with the European Court of Justice in relation to any losses suffered because of the implementation of the Plan.

The above «what if» analysis indicates what could happen to the Turks if the Plan had applied to Turkey and depicts what would have happened to the Greek Cypriots had they voted for the Annan Plan for Cyprus’ reunification.