jump to navigation

Η δασκάλα με το Δέλτα κεφαλαίο και η υπουργός με το ύψιλον μικρό 24/01/2010

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
trackback

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Σε άλλες εποχές μια παρόμοια είδηση θα ήταν συγκλονιστική: Ο καταγγέλων μηνυτής κ. Εμμανουήλ Γιουτλάκης απέσυρε τη μήνυση την οποία και κατέθεσε καθ’ υποδείξεως του πρώην Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας Δημήτρη Πλατή, έπειτα από απειλές κατά της ζωής του. Παράλληλα, ο κ. Γιουτλάκης καταγγέλει εναντίον ρατσισμό και κοινωνικές διακρίσεις. Έτσι, νομότυπα αλλά όχι νόμιμα, αθωώθηκε η κ. Στέλλα Πρωτονοτάριου, παρά το ότι η ίδια δεν αρνήθηκε δεν αρνήθηκε, κατά παράβαση του νόμου, πως έκανε  …μαθήματα μητρικών γλωσσών [‘Ελευθεροτυπία 21/10/2010]!

Αλήθεια, μπορεί να κανείς να χρησιμοποιεί δημόσιο σχολείο όπως θέλει, ακουλουθώντας δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα; Δεν ορίζεται από το Υπουργείο η διδακτέα ύλη; Έτσι εμφανίζεται το τραγελαφικό φαινόμενο η ίδια η υπουργός, που θα έπρεπε να υπερασπίζεται το νόμο, να χειροκροτεί την παραβίασή του. Με αυτήν την πρακτική, δημιουργείται τετελεσμένο και ανοίγει ο ασκός του αιόλου έτσι ώστε όποιος θέλει, να καταλαμβάνει το χώρο του δημοσίου σχολείου και να τον χρησημοποιεί κατά το δοκούν! Τι χτυπητή αντίθεση με την ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου! Γ’αυτό το λόγο, παραθέτουμε και μία από τις πάρα πολλές δημοσιεύσεις για εκείνη, ως ελάχιστη αναγνώριση του έργου της.

Χαρά

‘ΣΚΑΪ’
«Δικαίωση για τη Στέλλα Πρωτονοτάριου»
22 Ιανουαρίου 2010

Αθώα έκρινε τελικά το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τη Διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοτάριου, η οποία, μαζί με τους συνεργάτες της, κατηγορήθηκε για το ότι έκανε μάθημα τα απογεύματα σε αλλοδαπούς γονείς και στα παιδιά τους. Ειδικότερα, στο πλαίσιο του προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας, η Στέλλα Πρωτονοτάριου συνέχισε και μετά το 2004 να διδάσκει ελληνικά στους αλλοδαπούς γονείς, και στα παιδιά τους τη μητρική τους γλώσσα.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η Διευθύντρια χρησιμοποιούσε χώρους του σχολείου εκτός του ωραρίου διδασκαλίας. Ωστόσο, όπως η ίδια υποστήριξε στην απολογία της, είχε ενημερώσει με επιστολή της το υπουργείο Παιδείας, χωρίς όμως να πάρει ποτέ καμία απάντηση.

Από την πλευρά του, ο κατήγορος της κ. Πρωτονοταρίου υποστήριξε πως η όλη διαδικασία δίωξης της Διευθύντριας ξεκίνησε το 2007, μετά από εντολή της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, και πως στο πλαίσιο της ισονομίας πρέπει να σταματήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Στο πλευρό της Στέλλας Πρωτονοτάριου βρέθηκαν παλιοί και νέοι μαθητές, συνάδελφοι αλλά και πολλοί γονείς, οι οποίοι επισήμαναν ότι από το 2002, μέχρι και το 2007 που πραγματοποιήθηκε το συγκεκριμένο πρόγραμμα, μειώθηκε σημαντικά η μαθητική διαρροή.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘In.gr’
«Aθωώθηκε η δασκάλα που δίδασκε σε παιδιά μεταναστών την μητρική τους γλώσσα»
22 Ιανουαρίου 2010

Αθώα κρίθηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο η πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοτάριου, η οποία κατηγορήθηκε ότι παρέδιδε παράνομα σε παιδιά μεταναστών μαθήματα της μητρικής τους γλώσσα.

Η δασκάλα κάθησε στο εδώλιο μετά από καταγγελίες ότι κατά την περίοδο 2004-2007 και χωρίς την απαραίτητη άδεια της αρμόδιας διεύθυνσης, παραχωρούσε τα απογεύματα αίθουσα του δημοτικού σχολείου για να διδάσκει σε παιδιά μεταναστών τη μητρική τους γλώσσα (αλβανικά και αραβικά).

Τη μήνυση κατέθεσε ο νυν διευθυντής του σχολείου και η κ.Πρωτονοτάριου μετακινήθηκε σε άλλο σχολείο. Στο πλευρό της κ. Πρωτονοταρίου βρίσκονται ο Σύλλογος Γονέων του 132ου Δημοτικού και άλλων σχολείων, η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ, που διοργάνωσαν συγκεντρώσεις συμπαράστασης έξω από τον χώρο των δικαστηρίων της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Την ικανοποίησή της για την εξέλιξη της υπόθεσης αυτής εξέφρασε η υπουργός Παιδείας, Αννα Διαμαντοπούλου.

«Η δικαίωση της Στέλλας Πρωτονοτάριου, μιας Δασκάλας με κεφαλαίο Δ είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ, μια και η συζήτηση για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών σε αυτή τη διαδικασία είναι καταλυτικός και η πολιτεία σήμερα είναι κοντά του» αναφέρει χαρακτηριστικά.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«Αθωώθηκε η Στέλλα Πρωτονοταρίου»

22 Ιανουαρίου 2010

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τους δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.

Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: «Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα».

Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του. «Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. «Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου», μου είπαν. «Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό», κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.

Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. «Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί» δήλωσε.

Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως «κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη» από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ο κόσμος γύρω μας’
«Χαρά Νικοπούλου – Πρότυπο Ελληνίδας δασκάλας»
Απρίλιος – Μάιος 2008

Η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που δεν υπέκυψε επί μήνες στις πιέσεις του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μέχρι που υπέστη επίθεση και ξυλοδαρμό από μουσουλμάνο παρακρατικό, αποτελεί το πρόσωπο που επιλέξαμε να προβάλουμε στο τεύχος αυτό. Ποιο ήταν το έγκλημά της ώστε να αποτελέσει στόχο; Τόλμησε να επιτελέσει συνειδητά το έργο της Ελληνίδας δασκάλας!

Η Χαρά Νικολοπούλου είναι δασκάλα στο Μέγα Δέρειο, ένα μειονοτικό χωριό του Έβρου κοντά στα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα. Μόλις διορίστηκε, το 2004, επέλεξε να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε έναν τόπο που πραγματικά τη χρειαζόταν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τον σύζυγό της και μάλιστα έγινε δημότης του Δήμου Ορφέα, όπου ανήκει το χωριό, το οποίο αριθμεί 1.200 κατοίκους μουσουλμάνους. Κάποιοι από αυτούς ενοχλήθηκαν όταν τα παιδιά τους άρχισαν να κάνουν παρέλαση στις εθνικές γιορτές με παρότρυνση της δασκάλας. Μάλιστα μερίδα μειονοτικών θέλησαν να τη διώξουν από το σχολείο, υποστηριζόμενοι και από τους δύο μειονοτικούς βουλευτές της Ξάνθης και της Ροδόπης, ύστερα από παρότρυνση του ιμάμη της περιοχής. Υπέρ της απομάκρυνσής της τάχθηκε και ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, καθώς και γονείς που υπέγραψαν σχετικό υπόμνημα. Είναι προφανές ότι η Χαρά γινόταν εμπόδιο στα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής. Όλα αυτά ήταν γνωστά από μήνες, όπως φαίνεται και από παλαιότερο άρθρο που αναδημοσιεύουμε σε ειδικό πλαίσιο.

Αυτή η δασκάλα, με την ανιδιοτελή προσφορά, ξεκίνησε με όραμα να δώσει ό,τι καλύτερο μπορούσε για να υπηρετήσει το λειτούργημά της. Εκτός των καθημερινών μαθημάτων του σχολείου, παρέδιδε δωρεάν μαθήματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσχέρεια στη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Οργάνωσε χορωδία με την οποία τα παιδιά ήρθαν σε καλύτερη επαφή με τη γλώσσα και τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης. Με αυτή τη χορωδία η δασκάλα και οι μαθητές της, βραβεύτηκαν από το Υπουργείο με ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο της πόλης δίνοντας μια μουσική παράσταση. Επίσης το σχολείο της προσκαλέστηκε για τις 29 Φεβρουαρίου από εκπαιδευτικό μορφωτικό σύλλογο αποφοίτων Αρσακείου, για να τιμηθεί για τη χορωδία και για το έργο που γίνεται. Η δασκάλα προετοίμασε τα παιδιά, μοίρασε τραγούδια και ξεκίνησε την προετοιμασία της χορωδίας. Όπως είπε η Χαρά σε συνέντευξή της «δυστυχώς μου ερχόντουσαν μηνύματα να μην γίνει αυτή η εκδρομή, δεν θα στείλουμε τα παιδιά… (…) «Αυτά τα παιδιά δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ, όχι μόνο την πρωτεύουσα, αλλά ούτε και τις γειτονικές πόλεις. Είναι τακτική των γονέων να πηγαίνουν εκδρομές και διακοπές σε πόλεις της γείτονος χώρας και όχι σε δικές μας πόλεις. Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο είναι ενδεικτικό της όλης στάσης μέσα στο χωριό. Τα παιδιά των ανθρώπων που υπέγραψαν για να φύγω από το σχολείο, δεν τα στέλνουν στην εκδρομή, ενώ οι γονείς των άλλων παιδιών, τα στέλνουνε.»
Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008 ήρθε το αποκορύφωμα. Η δασκάλα έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από κάτοικο του χωριού, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο χέρι. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν νιώθει ότι τα γεγονότα αυτά μπορεί να της κάμψουν το φρόνημα και την αποφασιστικότητά της, απαντά:

«Σαφέστατα όχι. Και θα σας πω ότι με αυτήν την παιδεία και με αυτήν την κουλτούρα είμαι μεγαλωμένη, έχω τον Ελληνισμό μέσα μου. Και δεν τίθεται θέμα ηρωισμού, αλλά αυτή είναι η δουλειά μου, αυτό είναι το πιστεύω μου. Είμαι Ελληνίδα δασκάλα και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Και θα σας πω και κάτι ακόμη. Πιστεύω πως αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην μειονότητα, πρέπει να εξυγιανθεί από την ρίζα και όχι από τις άκρες των κλαδιών

Μετά την ταλαιπωρία της και την αποκατάσταση του σπασμένου χεριού της, η Χαρά Νικολοπούλου επανήλθε στα καθήκοντά της και μάλιστα στις 25 Μαρτίου οργάνωσε παρέλαση των μαθητών και γιορτή μπροστά στο ηρώο του χωριού, όπου εκφώνησε λόγο ενώ οι μαθητές της απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν για την Επανάσταση του ’21. Βλέποντας το σχετικό βίντεο κάναμε τη σκέψη ότι πολύ λίγοι μαθητές στην Ελλάδα είχαν την τύχη να γιορτάσουν τόσο ουσιαστικά την εθνική επέτειο.

Τιμούμε τη δασκάλα Χαρά Νικολοπούλου και την προβάλουμε ως πρότυπο Ελληνίδας εκπαιδευτικού. Τα ερωτήματα όμως παραμένουν: εκεί στη Θράκη ποιος ασκεί κρατική κυριαρχία; Το Ελληνικό Κράτος ή το Τουρκικό Προξενείο;

Η επίθεση εναντίον της Χαράς Νικοπούλου δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους γνώριζαν την κατάσταση. Το Νοέμβριο 2007, δυόμισι μήνες δηλαδή πριν, είχε δημοσιευθεί άρθρο του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη, εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα» και συνεργάτη του TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, με τίτλο «Η δασκάλα, οι πρακτορίσκοι και το ελληνικό κράτος» στο οποίο επισημαίνονταν τα εξής:

Η κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, η Χαρά Νικοπούλου, είναι δασκάλα. Δεν χρησιμοποίησε το αξίωμα του πατέρα της για να επιτύχει έναν «καλό» διορισμό. Διορίστηκε στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, σε ένα Πομακοχώρι απομονωμένο, που κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους Πομάκους. Επέλεξε να μείνει με τον σύζυγό της στο χωριό που διδάσκει, κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριές της, κοντά στους ανθρώπους που εκτιμούν το έργο και την προσφορά της. Το νεαρό ζευγάρι μετέφερε ακόμη και τα πολιτικά του δικαιώματα στο χωριό και διαμένει εκεί, όχι μόνο τους μήνες του σχολικού έτους, αλλά ολόκληρο το χρόνο.

Αυτή ακριβώς η αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτή η ανιδιοτελής διάθεση για προσφορά, έγινε αιτία για την στοχοποίησή τους από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Χρησιμοποιώντας διάφορα ψεύδη, εκβιάζοντας και πιέζοντας τους κατά τα άλλα φιλήσυχους Πομάκους, οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου συλλέγουν υπογραφές για να διώξουν από το χωριό τη φιλότιμη δασκάλα και το σύζυγό της. «Αυτό το χωριό αγαπά μόνο τους Τούρκους που για αιώνες μένουν σ’ αυτό», γράφουν οι πρακτορίσκοι, ενώ οι απειλές και οι εκφοβισμοί σε βάρος των δύο «ξένων» είναι πλέον σε ημερησία διάταξη!

Και ενώ οι προσπάθειές τους ακόμη δεν αποδίδουν, αφού ελάχιστοι είναι οι γονείς που υποχώρησαν στις πιέσεις, κι ενώ έφτασαν ακόμη και στο σημείο να καταθέσει στη Βουλή σχετική αναφορά ο βουλευτής Χατζηοσμάν του ΠΑΣΟΚ, η Χαρά έχει να αντιπαλέψει και με τον ακαταμάχητο γραικυλισμό των «λειτουργών» του ελληνικού κράτους, από το οποίο δεν είχε μέχρι σήμερα την παραμικρή στήριξη! Προς τιμήν της, η ηρωική Χαρά Νικοπούλου, δεν υποκύπτει στις πιέσεις και δηλώνει ότι θα παραμείνει στη θέση της μέχρι να ολοκληρώσει το έργο της. Κι όλα αυτά, παρά το λαϊκό δικαστήριο που επεχείρησαν να στήσουν πριν λίγες ημέρες οι πρακτορίσκοι του προξενείου! Αναρωτιέμαι: Πόσους ανθρώπους έχουμε στην Ελλάδα σαν την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου; Πέντε; Δέκα; Ίσως λέω και πολλούς! Τι κάνει το ελληνικό κράτος γι’ αυτούς;

Σχόλια

1. Δημήτριος Στεργιούλης - 24/01/2010

Το να συγχαρεί κανείς τη Δασκάλα Χαρά Νικολοπούλου είναι το λιγότερο που έχει να κάνει. Θαρρώ πως αξίζει της ευγνωμοσύνης όλων μας , γιατί σε καιρούς χαλεπούς και πονηρούς κρατά ψηλά το λάβαρο της αποστολής της στα μετερίζια του χρέους προς την Πατρίδα και το Έθνος μας. Μπράβο της !!!

Δημήτριος Μ.Στεργιούλης

Επίτιμος Διευθυντής
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου

«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

2. Ανώνυμος - 16/04/2010

Εδώ ακούστε, για να δείτε τι σημαίνει ελληνική ψυχή. –


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: