jump to navigation

Περίπτωση Τσιελεπή: Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης 06/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
trackback
Τουμάζος Τσιελεπής [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης»
26 Οκτωβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Ο ΕΣΜΟΣ ΤΣΙΕΛΕΠΗ ΚΑΙ ΔΗΣΑΚΕΛ. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΚΡΥΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΝΙΚΑ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ «ΧΑΡΑΥΓΗ»

Όσοι παρακολουθήσαμε την εκπομπή του ΑΝΤ1 Κύπρου «Μέρα μεσημέρι» στις 20/10/2009, γίναμε μάρτυρες του στημένου παιχνιδιού που παίζεται πίσω από τις πλάτες του κυπριακού Ελληνισμού και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα νέο σχέδιο Ανάν! Αισθανθήκαμε την ογκούμενη ένταση στο εσωτερικό μέτωπο μεταξύ της λαϊκής εντολής του 76% και τις υπόγειας συμμαχίας ΑΚΕΛ και των κατ’ επίφασιν αντιπολιτευόμενων υπερμάχων του απορριφθέντος Σχ. Ανάν. Όσοι παρακολουθήσαμε τις ανακοινώσεις που επακολούθησαν και τις δηλώσεις θα πρέπει να το παραδεχτούμε απερίφραστα ότι ακόμη κι αν όλα αμφισβητούνται, μία είναι η αναμφισβήτητη αλήθεια: Εν τέλει η αποχώρηση του κ. Τσιελεπή πέτυχε να αποπροσανατολίσει το κοινό, στρέφοντας την προσοχή του στη λεγόμενη «προσωπική επίθεση» και στην αμφισβήτηση των προσόντων του προεδρικού πρωτοσυμβούλου και όχι στις παραδοχές-γκάφες του!

Εξηγούμαστε:

1. Το σχέδιο Ανάν δηλώθηκε επανειλημμένως ως ακυρωθέν και νεκρό. Έτσι υποσχέθηκε άλλωστε και ο Δ. Χριστόφιας για να ανέλθει στην εξουσία. Το ίδιο υποσχέθηκε και ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι πέντε χρόνια μετά την απόρριψή του διαπραγματευόμαστε ξανά το Σχέδιο Ανάν! Μπήκαμε χωρίς αιτία σ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο του πάρε-δώσε, αντί να ακολουθήσουμε την επιταγή του δημοψηφίσματος για μια νέα στοχοθεσία και στρατηγική.

2. Συχνά-πυκνά ακούμε άπαντες να αναφέρονται στα Ανθρώπινα Δικαιώματα ως βάση της λύσης. Επίσης όταν αναφερόμαστε στους (λαθρο)μετανάστες -που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια- οι διάφοροι αυτόκλητοι σωτήρες επικαλούνται συνθήκες και δικαιώματα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όπως αποκαλύπτει το άκρως απόρρητο έγγραφο που παρουσίασε ο κ. Λ. Λουκαΐδης και εκνεύρισε τον Τσιελεπή (βλ. Ποντίκι 23/10/2009) είναι ότι οι κυβερνώντες όχι μόνο αποδέχονται την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 82% του κυπριακού λαού, αλλά και επιδιώκουν να διασφαλίσουν τη μη προσβολή του νέου εκτρωματικού σχεδίου από τα ευρωπαϊκά ή διεθνή δικαστήρια λόγω των ανελευθεριών που θα εμπεριέχει. Άλλωστε κάθε σχέδιο τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας θα αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, εφόσον προνοεί κατάφωρες παραβιάσεις εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου!

3. Για να δικαιολογήσουν τις αδιανόητες υποχωρήσεις τους (πβ. εκ περιτροπής προεδρία, υποβάθμιση ψήφου Ε.Κ., νομιμοποίηση 50.000 εποίκων κ.ο.κ.) συχνά επικαλούνται προηγούμενες υποχωρήσεις άλλων κυβερνήσεων. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι οι αναφέρονται σχεδόν πάντοτε σε υποχωρήσεις που γίνονταν στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης που ναυάγησε. Ωστόσο οι εκάστοτε νέες υποχωρήσεις κάθε φορά καθίστανται νέο σημείο εκκίνησης της επόμενης διαπραγμάτευσης. Έτσι παρά τη μη εφαρμογή από την Τουρκία των συμφωνιών του 1977 και 1979, τούτο δεν συνεπάγεται κατά τους ευφυείς και «ευέλικτους» πολιτικούς μας τη δυνατότητα απαλλαγής μας από τις δυσβάρεστες πρόνοιές τους! Η δε ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 που ακολούθησε και η προκλητική στάση της Τουρκίας δεν μας συνέτισε. Δεν μας συνέτισαν ούτε και η εκλογή του Γλ. Κληρίδη μετά τη δήλωσή του ότι απέρριπτε τις ιδέες Γκάλι, ούτε και η ΜΗ εκλογή του όταν μας υποσχόταν λύση Σχ. Ανάν σε 16 μήνες, ούτε και το αποτέλεσμα στο Δημοψήφισμα. Κατ’ έναν παράδοξο τρόπο οι ακυρωθείσες συμφωνίες ή οι υποχωρήσεις ναυαγησασών διαπραγματεύσεων προβάλλονται ως δεσμευτικές για μας, χωρίς οιαδήποτε υποχρέωση της τουρκικής πλευράς! Αντίθετα με ό,τι βοά η κοινή λογική, οι εκλογικές διαδικασίες αυτοαναιρούνται αφού ο νέος πρόεδρος είναι δεμένος χειροπόδαρα από τον προηγούμενο. Τι νόημα απομένει στην εκλογή νέου προέδρου αφού θα ακολουθεί πιστά την πολιτική του προηγούμενου;

4. Παρά τις κατά καιρούς καθησυχαστικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι (ακατανόητες και αναίτιες για μας) υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς δεν θα μας δεσμεύουν αν δεν επικυρωθούν με λύση του Κυπριακού (βλ. Ε.Ι. 8/9/2009), η ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους είναι εντελώς διαφορετική. Στην πράξη επικαλούνται ως και τον Μακάριο της επομένης του ολέθρου (1975) και όλους τους μετέπειτα προέδρους για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενδόσεις. Συν τοις άλλοις, οι φορτικά επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι το Σχέδιο είναι νεκρό, στην ουσία είναι στάχτη στα μάτια για να μην το δούμε ολοζώντανο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διότι το Σχέδιο διαπραγματευόμαστε, αφού οι κυβερνώντες (π.χ. Ευαγόρου, 26/10/09, ΡΙΚ1: «Από μέρα σε μέρα») επισημαίνουν ότι δεν μπορούμε -τάχα- να διαπραγματευόμαστε από την αρχή. Συγκεκριμένα χρησιμοποιούν την έκφραση «δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε στο κενό». Δηλαδή μας λένε ότι ναι απορρίψαμε το σχέδιο, αλλά το συζητάμε πάλι! Με την ίδια λογική 1000 φορές να το απορρίψουμε, 1001 φορές θα συζητάμε στη βάση του!!! Μια ακόμη επίδειξη σεβασμού της ελευθερίας και της δημοκρατίας σε μία χώρα κατά τα άλλα μέλους Ευρώπης.

5. Στο κρίσιμο νεοφανές σημείο της εκ περιτροπής προεδρίας ψεύδονται όταν υποστηρίζουν (ή αφήνουν να νοηθεί) ότι αυτό ήταν θέση του ΟΗΕ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως ήταν θέση των Τούρκων από το 1975 την οποία τελικά υιοθετήσαμε. Η ηθελημένη απόκρυψη της αλήθειας είναι ένας ιδανικός τρόπος συγκεκαλυμμένης προπαγάνδας.

6. Ψεύδονται, επίσης, όταν λένε ότι αποδεχτήκαμε τη σταθμισμένη ψήφο στις ομόφωνες αποφάσεις του «εθνικού» συμβουλίου του 1989 και ότι αυτή υιοθετήθηκε πανομοιότυπα στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το 1989 ζητήσαμε την τροποποίηση της Ζυρίχης επιδιώκοντας έστω μειωμένη συμμετοχή μας ως ελληνικής κοινότητας στην εκλογή του Τ/κ αντιπροέδρου, ο οποίος δεν θα θήτευε και ως πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η αποδοχή εναλλαγής προέδρου από την ελληνική κοινότητα και τουρκική μειονότητα ακυρώνει το επιχείρημα ότι η εκλογή αποτελεί ένα εσωτερικό ζήτημα έκαστης εθνικής ομάδας.

7. Ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί να παρουσιάσει τη ρατσιστική πρόνοια της στάθμισης (=ανισότητας) των ψήφων με βάση φυλετικά κριτήρια ως φυσιολογικό και σύνηθες φαινόμενο! Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι σε καμία δημοκρατική χώρα του κόσμου δεν συναντάμε τέτοια ρατσιστική στάθμιση εις βάρος της πλειοψηφούσας κοινότητας. Αντιθέτως, οι σταθμίσεις στηρίζονται σε ένα μη εθνικά βασισμένο σύστημα και λειτουργούν συχνά υπέρ της πλειοψηφίας, ούτως ώστε να δημιουργούνται ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις (πβ. την ενισχυμένη αναλογική στο κοινοβουλευτικό σύστημα της Ελλάδας).

7. Οι κυβερνώντες επιχειρούν να παρουσιάσουν τη στάθμιση των ψήφων σαν βελτίωση του ζυριχικού συντάγματος. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι για πρώτη φορά προνοείται δυνατότητα εκλογής προέδρου δύο ετών (εκ των έξι) σε προεδρικό σύστημα χωρίς ούτε μία ψήφο της πλειονότητας του 82%! Ουσιαστικά κατά την εκλογή του Τ/κ προέδρου θα υποβαθμίζεται η ψήφος σύνολης της ελληνικής κοινότητας του 82% μόλις στο 18%, ενώ αντιστρόφως ανάλογα θα αναβαθμίζεται η ψήφος της τουρκικής μειονότητας!

8. Τέθηκε ζήτημα για τα προσόντα του πρωτοσύμβουλου του προέδρου της Δημοκρατίας και ο κ. Τσιελεπής αμυνόμενος υποστήριξε ότι αυτό αποτελεί «προσωπική επίθεση» που ρίχνει τη συζήτηση σε επίπεδο πατώματος. Ανταπάντησε μάλιστα ότι είναι πτυχιούχος νομικός, αλλά από ταπεινοφροσύνη δεν το λέει! Επιπλέον σοφίστηκε εκείνο το ευφάνταστο επιχείρημα ότι τάχα δεν έχει καμία σχέση τι πτυχία έχει και τι είναι (μανάβης ή πλασιέ ή ψυχολόγος!) αφού αρκεί η επιλογή του διαδοχικά από τον πρόεδρο Παπαδόπουλο και Χριστόφια. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί κατ’ εξακολούθησιν να παραπλανήσει τον κόσμο. Ποιος του είπε ότι δεν έχει σημασία τι είναι; Αφ’ ης στιγμής δεν είναι πολιτικός καριέρας, η επιλογή του κρίνεται βάσει των πτυχίων του. Ή μήπως κρίθηκε μόνο βάσει της προσφοράς του στο κόμμα; Πάντως, αν δεν το ’χει ακόμη καταλάβει, για μας έχει μεγάλη σημασία με ποια κριτήρια διορίστηκε σ’ αυτήν τη θέση, αφού τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας διαπραγματεύεται!

9. Τέλος τίθεται επιτακτικά το ζήτημα: Έφυγε πράγματι θιγμένος ο κ. Τσιελεπής ή έτρεχε να γλιτώσει τον εαυτό του και τον πρόεδρο από τις απανωτές του γκάφες; Εάν ισχύει όντως το πολυπροβεβλημένο σενάριο της αποχώρησης λόγω προσβολής, τότε ανακύπτει ένα σοβαρότατο ζήτημα, τουτέστιν της αντοχής του στις σκληρές διαπραγματευτικές μάχες με την σοβινιστική Τουρκία και τους αγγλοαμερικανούς συμμάχους της! Δεν άντεξε την πίεση σε μια τηλεοπτική εκπομπή και θέλει να πιστέψουμε ότι κατορθώνει να ανθίσταται στις ιταμές απαιτήσεις των Τούρκων; Εάν, όμως, ήταν εσκεμμένη πράξη αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης τότε του βγάζουμε το καπέλο! Ακόμη κι αν δεν πήρε τέτοιο πτυχίο στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε, εμείς του αποδίδουμε επάξια ένα PhD προπαγάνδας, αναγνωρισμένο πλήρως και από το ΚΥΣΑΤΣ! Η πρόφαση προσβολής -καθ’ ημάς το πλέον πιθανό σενάριο- έστρεψε την προσοχή όλων στην αποχώρηση και όχι στα ουσιώδη και βασανιστικά θέματα που ανέκυπταν κατά τη συζήτηση στην τηλεοπτική εκπομπή.

Υ/Γ. Στις 22/10/09 στην εκπομπή «Προεκτάσεις» του ΡΙΚ1 ο Τσελεπής αναλύοντας το σύστημα της σταθμισμένης ψήφου εν σχέσει με τους εποίκους είπε ότι η αύξηση του ποσοστού της τουρκικής μειονότητας στην Κύπρο θα έχει… θετικές επιπτώσεις στην εκλογική διαδικασία! Ακόμη λίγο θα μας λένε ότι αν εξισωθούμε πλήρως ως προς τον αριθμό με τους Τούρκους (Τ/κ και νομιμοποιούμενους εποίκους) θα πρέπει να είμαστε κι ευτυχισμένοι καθώς θα απολαύουμε ίσα δικαιώματα κατά την εκλογή του Τούρκου προέδρου! Βασικά για να επιτευχθεί αυτό -κάποιοι θα πούνε- θα πρέπει να στηρίξουμε και την εισαγωγή μεγαλύτερου αριθμού εποίκων!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Θύματα πνευματικής τρομοκρατίας είναι οι 3 νομικοί»
23 Οκτωβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Κάποιες αντιλήψεις μέσα στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ και παρόμοιες φιλοσοφίες κάποιων στελεχών του άλλου μεγάλου κόμματος του τόπου, του ΔΗΣΥ, εξελίσσονται τελικά σε μέγα κίνδυνο για τη Δημοκρατία, την έκφραση ελεύθερης άποψης και το δικαίωμα της κριτικής. Φαίνεται ότι αφενός στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ δεν εγκαταλείφθηκαν παλιά ανελεύθερα σύνδρομα, ενώ μέσα στο Δημοκρατικό Συναγερμό, κάποιων το ρολόι σταμάτησε στο 2004.

Είναι θλιβερό γιατί η πολιτική μας ζωή, κάθε άλλο στα πρότυπα ευρωπαϊκών αντιλήψεων κινείται. Όσα διαδραματίστηκαν με αφορμή το «θέμα Τσιελεπή» είναι, κρινόμενα από πολιτικής άποψης, σχιζοφρενικά. Επειδή σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή κάποιοι, εκ των φιλοξενουμένων, αμφισβήτησαν τις επαγγελματικές γνώσεις του Τουμάζου Τσιελεπή, έγινε σεισμός και καταποντισμός σε αυτή τη χώρα!

Βγήκαν κατ’ αρχάς όλα τα ανανικά έντυπα με κορυφαίους τίτλους και σε θέση κυρίων θεμάτων να στηλιτεύσουν όσους γώνιασαν τον καημένο τον Τσελεπή και του ζήτησαν να παραθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Ωσάν ο τόπος δεν έχει άλλα προβλήματα και ο πολίτης ασχολείται με τον Τσιελεπή. Ωσάν και ο κάθε πολίτης δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει από ένα δημόσιο πρόσωπο που διαπραγματεύεται την τύχη του, να του καταθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα, για να κρίνει εάν έχει τις δυνατότητες να διαπραγματεύεται το μέλλον του.

Επειδή, λοιπόν, κάποιοι ζήτησαν από τον πρωτοσύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας να παραθέσει τα προσόντα του και αυτός «τσαντίστηκε», τα βρόντηξε και έφυγε, η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ το θεώρησαν σαν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας!

Μα είναι ποτέ δυνατόν, νέοι άνθρωποι, όπως Σταύρος Ευαγόρου, ο Άντρος Κυπριανού, ο Χρίστος Στυλιανίδης, ο Τάσος Μητσόπουλος, από τους οποίους ο πολίτης αναμένει να εκσυγχρονίσουν τον πολιτικό βίο και να τον απαλλάξουν από τα σύνδρομα του παρελθόντος και την αδιαφάνεια, να θεωρούν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας, επειδή αμφισβητήθηκαν τα προσόντα ενός δημόσιου προσώπου; Έλεος!
Σε τελευταία ανάλυση μήπως πρέπει να κρίνουν οι πολίτες αντίστροφα; Μήπως αυτή η κατευθυνόμενη από τον κυβερνητικό μηχανισμό και τα δύο μεγάλα κόμματα επίθεση εναντίον των τριών νομικών που αντιπαρατάχθηκαν στον κ. Τσιελεπή, αποτελεί άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας και προσπάθεια φίμωσης των τελευταίων;

Σίγουρα ναι. Είναι ο Λουκής Λουκαΐδης, ο Χρίστος Τριανταφυλλίδης και ο Γιώργος Χριστοδούλου που υπέστησαν πνευματική τρομοκρατία και όχι ο Τσιελεπής. Εναντίον των τριών αυτών νομικών κινήθηκαν η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ, οι εφημερίδες τους. Αυτοί είναι τα θύματα και όχι ο Τσιελεπής.

Κρίμα, γιατί η πολιτική ζωή οδηγείται σε τέτοια οπισθοδρόμηση, επειδή η Κυβέρνηση και το κόμμα της κατατρύχονται ακόμη από σύνδρομα του παρελθόντος και επειδή στο κόμμα της αντιπολίτευσης, κάποιοι αρνούνται να απελευθερωθούν από τα σύνδρομα του 2004.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ποιοι κρίνουν «άδικα και ατεκμηρίωτα» τον Δ. Χριστόφια;»
23 Οκτωβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΑΥΤΟ το κωμικό και γελοίο παραμύθι, της κατ’ ισχυρισμόν υπόσκαψης του Προέδρου Χριστόφια, πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει. Προσβάλλει τον Πρόεδρο και εξοργίζει τους σκεπτόμενους πολίτες. Υπονομεύει, κυρίως, τη δημοκρατία, για την οποία υποκριτικά σκίζεται το ΑΚΕΛ. Με ανακοίνωση της ΚΕ του κόμματος, διαπιστώνεται «με λύπη ότι στο εσωτερικό μέτωπο ασκείται άδικη και ατεκμηρίωτη κριτική κατά του Πρόεδρου Χριστόφια και των χειρισμών του. Είναι προφανές ότι μερίδα του πολιτικού κόσμου ουσιαστικά δεν αποδέχεται τη λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς αιτιάσεις για να ασκεί κριτική. Μέρος της αδικαιολόγητης κριτικής οφείλεται και σε αντιπολιτευτικές τάσεις, που δυστυχώς φαίνεται να υπερτερούν της υπευθυνότητας, η οποία επιβάλλεται να υπάρχει στην παρούσα κρίσιμη φάση του Κυπριακού».

Ποιοι είναι αυτοί που «άδικα και ατεκμηρίωτα» ασκούν κριτική κατά του Προέδρου; Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ απέφυγε να τους κατονομάσει. Έτσι, κατά πάγια, άθλια κομμουνιστική πρακτική, η αδιευκρίνιστη σκιά της κατηγορίας επικρέμαται εφ’ όλων. Εμφανώς, όμως, το ΑΚΕΛ εννοεί πρώτα το ΔΗΚΟ και ύστερα την ΕΔΕΚ. Ο Καρογιάν δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του για το μείζον ζήτημα της αποδοχής από τον Χριστόφια, των 50.000 εποίκων ή της εκ περιτροπής προεδρίας. Ο Γ. Κολοκασίδης στιγματίστηκε από τον Κυβ. Εκπρόσωπο ως «συκοφάντης», που δεν τεκμηρίωνε, τάχα, τις επικρίσεις του κατά του Προέδρου. Ο Φωτίου συχνά διαμήνυσε στο ΑΚΕΛ ότι το ΔΗΚΟ δεν διεκδικεί ρόλο κομπάρσου, επειδή δεν του ταιριάζει και δεν τον θέλει. Ο Στ. Ευαγόρου είχε κατηγορήσει το ΔΗΚΟ ότι εμφανίζεται ως… «νύφη ευκαιρίας». Από την άλλη, ο Άγγελος Βότσης είχε καταγγείλει το ΑΚΕΛ για «αχορταγία». Και αξιωματούχοι του ΔΗΚΟ, με δηλώσεις τους στη «Σ», υποστήριξαν ότι το ΑΚΕΛ θέλει να αλώσει τον κεντρώο χώρο.

Και τι να πούμε για θέσεις της ΕΔΕΚ; Ο Πρόεδρος του κόμματος Γ. Ομήρου χλεύασε την πολιτική Χριστόφια, για λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, ως εκτός πραγματικότητας και ως «απάτη», επειδή η λύση, είπε, δεν θα προέλθει από τους Κυπρίους. Αυτές είναι μόνο μερικές από εκατοντάδες δηλώσεις-θέσεις ηγετών και αξιωματούχων ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Αυτά συνιστούν… υπονόμευση του Προέδρου Χριστόφια; Αυτά αποτελούν τορπιλισμό της, δίκην μνήματος του Αγίου Νεοφύτου, ενότητας; Αυτά είναι εκφάνσεις πολιτικής κριτικής, κάποτε αυστηρής, άλλοτε σκληρής και μερικές φορές ακόμα και πολύ έντονης. Η σκόπιμα θολή αναφορά του ΑΚΕΛ σε δήθεν «άδικη και ατεκμηρίωτη» κριτική κατά του Δ. Χριστόφια, με υπόκρουση της ενότητας και καρύκευμα τη σοβαρότητα, είναι πάγιες κομμουνιστικές πρακτικές, που συστοιχίζονται σε μία μόνο απαίτηση: «Σκάστε όλοι, μη μιλάτε, μην επικρίνετε, επειδή υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα».

Να υπενθυμίσουμε ότι στις 26/7/2009, η «Χαραυγή», εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ, δημοσίευσε σε θέση κύριας είδησης, που μέχρι σήμερα δεν τεκμηρίωσε, με τίτλο «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ», ότι τάχα, φασιστικές οργανώσεις, με διασυνδέσεις παντού, στοχεύουν να δημιουργήσουν κρίση και να ανατρέψουν τον Πρόεδρο! Ούτε το ΑΚΕΛ ούτε η Κυβέρνηση αντέδρασαν. Σήμερα, όμως επανέρχονται με το ηλίθιο τροπάρι της υπόσκαψης. Ως εάν να ζούμε σε κομμουνιστική χώρα. Να το καταλάβουν: Ο διάλογος, οι αντιπαραθέσεις, η κριτική, οξύτατη ή ακόμα και υβριστική, είναι η ωραιότητα και το κάλλος της Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος υπονομεύεται, υπονομεύεται μόνο από την ανερμάτιστη πολιτική του. Οι αντίπαλοί του απλώς του το επισημαίνουν με διαβαθμίσεις επικριτικής οξύτητας.

Σχόλια

1. ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΑΣ - Ad hominem επίθεση Τουμάζου Τσιελεπή κατά Βάσου Λυσσαρίδη - www.efylakas.com - 21/12/2009

[…] κληριδισμό του Δημήτρη Χριστόφια», για τα «Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώ


Sorry comments are closed for this entry

Περίπτωση Τσιελεπή: Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης 06/11/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , , , , ,
trackback
Τουμάζος Τσιελεπής [πηγή εικόνας: Εμπροσθοφύλακας www.efylakas.com]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
«Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης»
26 Οκτωβρίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Ο ΕΣΜΟΣ ΤΣΙΕΛΕΠΗ ΚΑΙ ΔΗΣΑΚΕΛ. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΚΡΥΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΝΙΚΑ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ «ΧΑΡΑΥΓΗ»

Όσοι παρακολουθήσαμε την εκπομπή του ΑΝΤ1 Κύπρου «Μέρα μεσημέρι» στις 20/10/2009, γίναμε μάρτυρες του στημένου παιχνιδιού που παίζεται πίσω από τις πλάτες του κυπριακού Ελληνισμού και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα νέο σχέδιο Ανάν! Αισθανθήκαμε την ογκούμενη ένταση στο εσωτερικό μέτωπο μεταξύ της λαϊκής εντολής του 76% και τις υπόγειας συμμαχίας ΑΚΕΛ και των κατ’ επίφασιν αντιπολιτευόμενων υπερμάχων του απορριφθέντος Σχ. Ανάν. Όσοι παρακολουθήσαμε τις ανακοινώσεις που επακολούθησαν και τις δηλώσεις θα πρέπει να το παραδεχτούμε απερίφραστα ότι ακόμη κι αν όλα αμφισβητούνται, μία είναι η αναμφισβήτητη αλήθεια: Εν τέλει η αποχώρηση του κ. Τσιελεπή πέτυχε να αποπροσανατολίσει το κοινό, στρέφοντας την προσοχή του στη λεγόμενη «προσωπική επίθεση» και στην αμφισβήτηση των προσόντων του προεδρικού πρωτοσυμβούλου και όχι στις παραδοχές-γκάφες του!

Εξηγούμαστε:

1. Το σχέδιο Ανάν δηλώθηκε επανειλημμένως ως ακυρωθέν και νεκρό. Έτσι υποσχέθηκε άλλωστε και ο Δ. Χριστόφιας για να ανέλθει στην εξουσία. Το ίδιο υποσχέθηκε και ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι πέντε χρόνια μετά την απόρριψή του διαπραγματευόμαστε ξανά το Σχέδιο Ανάν! Μπήκαμε χωρίς αιτία σ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο του πάρε-δώσε, αντί να ακολουθήσουμε την επιταγή του δημοψηφίσματος για μια νέα στοχοθεσία και στρατηγική.

2. Συχνά-πυκνά ακούμε άπαντες να αναφέρονται στα Ανθρώπινα Δικαιώματα ως βάση της λύσης. Επίσης όταν αναφερόμαστε στους (λαθρο)μετανάστες -που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια- οι διάφοροι αυτόκλητοι σωτήρες επικαλούνται συνθήκες και δικαιώματα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όπως αποκαλύπτει το άκρως απόρρητο έγγραφο που παρουσίασε ο κ. Λ. Λουκαΐδης και εκνεύρισε τον Τσιελεπή (βλ. Ποντίκι 23/10/2009) είναι ότι οι κυβερνώντες όχι μόνο αποδέχονται την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 82% του κυπριακού λαού, αλλά και επιδιώκουν να διασφαλίσουν τη μη προσβολή του νέου εκτρωματικού σχεδίου από τα ευρωπαϊκά ή διεθνή δικαστήρια λόγω των ανελευθεριών που θα εμπεριέχει. Άλλωστε κάθε σχέδιο τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας θα αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, εφόσον προνοεί κατάφωρες παραβιάσεις εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου!

3. Για να δικαιολογήσουν τις αδιανόητες υποχωρήσεις τους (πβ. εκ περιτροπής προεδρία, υποβάθμιση ψήφου Ε.Κ., νομιμοποίηση 50.000 εποίκων κ.ο.κ.) συχνά επικαλούνται προηγούμενες υποχωρήσεις άλλων κυβερνήσεων. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι οι αναφέρονται σχεδόν πάντοτε σε υποχωρήσεις που γίνονταν στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης που ναυάγησε. Ωστόσο οι εκάστοτε νέες υποχωρήσεις κάθε φορά καθίστανται νέο σημείο εκκίνησης της επόμενης διαπραγμάτευσης. Έτσι παρά τη μη εφαρμογή από την Τουρκία των συμφωνιών του 1977 και 1979, τούτο δεν συνεπάγεται κατά τους ευφυείς και «ευέλικτους» πολιτικούς μας τη δυνατότητα απαλλαγής μας από τις δυσβάρεστες πρόνοιές τους! Η δε ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 που ακολούθησε και η προκλητική στάση της Τουρκίας δεν μας συνέτισε. Δεν μας συνέτισαν ούτε και η εκλογή του Γλ. Κληρίδη μετά τη δήλωσή του ότι απέρριπτε τις ιδέες Γκάλι, ούτε και η ΜΗ εκλογή του όταν μας υποσχόταν λύση Σχ. Ανάν σε 16 μήνες, ούτε και το αποτέλεσμα στο Δημοψήφισμα. Κατ’ έναν παράδοξο τρόπο οι ακυρωθείσες συμφωνίες ή οι υποχωρήσεις ναυαγησασών διαπραγματεύσεων προβάλλονται ως δεσμευτικές για μας, χωρίς οιαδήποτε υποχρέωση της τουρκικής πλευράς! Αντίθετα με ό,τι βοά η κοινή λογική, οι εκλογικές διαδικασίες αυτοαναιρούνται αφού ο νέος πρόεδρος είναι δεμένος χειροπόδαρα από τον προηγούμενο. Τι νόημα απομένει στην εκλογή νέου προέδρου αφού θα ακολουθεί πιστά την πολιτική του προηγούμενου;

4. Παρά τις κατά καιρούς καθησυχαστικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι (ακατανόητες και αναίτιες για μας) υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς δεν θα μας δεσμεύουν αν δεν επικυρωθούν με λύση του Κυπριακού (βλ. Ε.Ι. 8/9/2009), η ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους είναι εντελώς διαφορετική. Στην πράξη επικαλούνται ως και τον Μακάριο της επομένης του ολέθρου (1975) και όλους τους μετέπειτα προέδρους για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενδόσεις. Συν τοις άλλοις, οι φορτικά επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι το Σχέδιο είναι νεκρό, στην ουσία είναι στάχτη στα μάτια για να μην το δούμε ολοζώντανο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διότι το Σχέδιο διαπραγματευόμαστε, αφού οι κυβερνώντες (π.χ. Ευαγόρου, 26/10/09, ΡΙΚ1: «Από μέρα σε μέρα») επισημαίνουν ότι δεν μπορούμε -τάχα- να διαπραγματευόμαστε από την αρχή. Συγκεκριμένα χρησιμοποιούν την έκφραση «δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε στο κενό». Δηλαδή μας λένε ότι ναι απορρίψαμε το σχέδιο, αλλά το συζητάμε πάλι! Με την ίδια λογική 1000 φορές να το απορρίψουμε, 1001 φορές θα συζητάμε στη βάση του!!! Μια ακόμη επίδειξη σεβασμού της ελευθερίας και της δημοκρατίας σε μία χώρα κατά τα άλλα μέλους Ευρώπης.

5. Στο κρίσιμο νεοφανές σημείο της εκ περιτροπής προεδρίας ψεύδονται όταν υποστηρίζουν (ή αφήνουν να νοηθεί) ότι αυτό ήταν θέση του ΟΗΕ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως ήταν θέση των Τούρκων από το 1975 την οποία τελικά υιοθετήσαμε. Η ηθελημένη απόκρυψη της αλήθειας είναι ένας ιδανικός τρόπος συγκεκαλυμμένης προπαγάνδας.

6. Ψεύδονται, επίσης, όταν λένε ότι αποδεχτήκαμε τη σταθμισμένη ψήφο στις ομόφωνες αποφάσεις του «εθνικού» συμβουλίου του 1989 και ότι αυτή υιοθετήθηκε πανομοιότυπα στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το 1989 ζητήσαμε την τροποποίηση της Ζυρίχης επιδιώκοντας έστω μειωμένη συμμετοχή μας ως ελληνικής κοινότητας στην εκλογή του Τ/κ αντιπροέδρου, ο οποίος δεν θα θήτευε και ως πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η αποδοχή εναλλαγής προέδρου από την ελληνική κοινότητα και τουρκική μειονότητα ακυρώνει το επιχείρημα ότι η εκλογή αποτελεί ένα εσωτερικό ζήτημα έκαστης εθνικής ομάδας.

7. Ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί να παρουσιάσει τη ρατσιστική πρόνοια της στάθμισης (=ανισότητας) των ψήφων με βάση φυλετικά κριτήρια ως φυσιολογικό και σύνηθες φαινόμενο! Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι σε καμία δημοκρατική χώρα του κόσμου δεν συναντάμε τέτοια ρατσιστική στάθμιση εις βάρος της πλειοψηφούσας κοινότητας. Αντιθέτως, οι σταθμίσεις στηρίζονται σε ένα μη εθνικά βασισμένο σύστημα και λειτουργούν συχνά υπέρ της πλειοψηφίας, ούτως ώστε να δημιουργούνται ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις (πβ. την ενισχυμένη αναλογική στο κοινοβουλευτικό σύστημα της Ελλάδας).

7. Οι κυβερνώντες επιχειρούν να παρουσιάσουν τη στάθμιση των ψήφων σαν βελτίωση του ζυριχικού συντάγματος. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι για πρώτη φορά προνοείται δυνατότητα εκλογής προέδρου δύο ετών (εκ των έξι) σε προεδρικό σύστημα χωρίς ούτε μία ψήφο της πλειονότητας του 82%! Ουσιαστικά κατά την εκλογή του Τ/κ προέδρου θα υποβαθμίζεται η ψήφος σύνολης της ελληνικής κοινότητας του 82% μόλις στο 18%, ενώ αντιστρόφως ανάλογα θα αναβαθμίζεται η ψήφος της τουρκικής μειονότητας!

8. Τέθηκε ζήτημα για τα προσόντα του πρωτοσύμβουλου του προέδρου της Δημοκρατίας και ο κ. Τσιελεπής αμυνόμενος υποστήριξε ότι αυτό αποτελεί «προσωπική επίθεση» που ρίχνει τη συζήτηση σε επίπεδο πατώματος. Ανταπάντησε μάλιστα ότι είναι πτυχιούχος νομικός, αλλά από ταπεινοφροσύνη δεν το λέει! Επιπλέον σοφίστηκε εκείνο το ευφάνταστο επιχείρημα ότι τάχα δεν έχει καμία σχέση τι πτυχία έχει και τι είναι (μανάβης ή πλασιέ ή ψυχολόγος!) αφού αρκεί η επιλογή του διαδοχικά από τον πρόεδρο Παπαδόπουλο και Χριστόφια. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο κ. Τσιελεπής προσπαθεί κατ’ εξακολούθησιν να παραπλανήσει τον κόσμο. Ποιος του είπε ότι δεν έχει σημασία τι είναι; Αφ’ ης στιγμής δεν είναι πολιτικός καριέρας, η επιλογή του κρίνεται βάσει των πτυχίων του. Ή μήπως κρίθηκε μόνο βάσει της προσφοράς του στο κόμμα; Πάντως, αν δεν το ’χει ακόμη καταλάβει, για μας έχει μεγάλη σημασία με ποια κριτήρια διορίστηκε σ’ αυτήν τη θέση, αφού τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας διαπραγματεύεται!

9. Τέλος τίθεται επιτακτικά το ζήτημα: Έφυγε πράγματι θιγμένος ο κ. Τσιελεπής ή έτρεχε να γλιτώσει τον εαυτό του και τον πρόεδρο από τις απανωτές του γκάφες; Εάν ισχύει όντως το πολυπροβεβλημένο σενάριο της αποχώρησης λόγω προσβολής, τότε ανακύπτει ένα σοβαρότατο ζήτημα, τουτέστιν της αντοχής του στις σκληρές διαπραγματευτικές μάχες με την σοβινιστική Τουρκία και τους αγγλοαμερικανούς συμμάχους της! Δεν άντεξε την πίεση σε μια τηλεοπτική εκπομπή και θέλει να πιστέψουμε ότι κατορθώνει να ανθίσταται στις ιταμές απαιτήσεις των Τούρκων; Εάν, όμως, ήταν εσκεμμένη πράξη αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης τότε του βγάζουμε το καπέλο! Ακόμη κι αν δεν πήρε τέτοιο πτυχίο στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε, εμείς του αποδίδουμε επάξια ένα PhD προπαγάνδας, αναγνωρισμένο πλήρως και από το ΚΥΣΑΤΣ! Η πρόφαση προσβολής -καθ’ ημάς το πλέον πιθανό σενάριο- έστρεψε την προσοχή όλων στην αποχώρηση και όχι στα ουσιώδη και βασανιστικά θέματα που ανέκυπταν κατά τη συζήτηση στην τηλεοπτική εκπομπή.

Υ/Γ. Στις 22/10/09 στην εκπομπή «Προεκτάσεις» του ΡΙΚ1 ο Τσελεπής αναλύοντας το σύστημα της σταθμισμένης ψήφου εν σχέσει με τους εποίκους είπε ότι η αύξηση του ποσοστού της τουρκικής μειονότητας στην Κύπρο θα έχει… θετικές επιπτώσεις στην εκλογική διαδικασία! Ακόμη λίγο θα μας λένε ότι αν εξισωθούμε πλήρως ως προς τον αριθμό με τους Τούρκους (Τ/κ και νομιμοποιούμενους εποίκους) θα πρέπει να είμαστε κι ευτυχισμένοι καθώς θα απολαύουμε ίσα δικαιώματα κατά την εκλογή του Τούρκου προέδρου! Βασικά για να επιτευχθεί αυτό -κάποιοι θα πούνε- θα πρέπει να στηρίξουμε και την εισαγωγή μεγαλύτερου αριθμού εποίκων!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Θύματα πνευματικής τρομοκρατίας είναι οι 3 νομικοί»
23 Οκτωβρίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου, στήλη ‘Στίγμα’

Κάποιες αντιλήψεις μέσα στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ και παρόμοιες φιλοσοφίες κάποιων στελεχών του άλλου μεγάλου κόμματος του τόπου, του ΔΗΣΥ, εξελίσσονται τελικά σε μέγα κίνδυνο για τη Δημοκρατία, την έκφραση ελεύθερης άποψης και το δικαίωμα της κριτικής. Φαίνεται ότι αφενός στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ δεν εγκαταλείφθηκαν παλιά ανελεύθερα σύνδρομα, ενώ μέσα στο Δημοκρατικό Συναγερμό, κάποιων το ρολόι σταμάτησε στο 2004.

Είναι θλιβερό γιατί η πολιτική μας ζωή, κάθε άλλο στα πρότυπα ευρωπαϊκών αντιλήψεων κινείται. Όσα διαδραματίστηκαν με αφορμή το «θέμα Τσιελεπή» είναι, κρινόμενα από πολιτικής άποψης, σχιζοφρενικά. Επειδή σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή κάποιοι, εκ των φιλοξενουμένων, αμφισβήτησαν τις επαγγελματικές γνώσεις του Τουμάζου Τσιελεπή, έγινε σεισμός και καταποντισμός σε αυτή τη χώρα!

Βγήκαν κατ’ αρχάς όλα τα ανανικά έντυπα με κορυφαίους τίτλους και σε θέση κυρίων θεμάτων να στηλιτεύσουν όσους γώνιασαν τον καημένο τον Τσελεπή και του ζήτησαν να παραθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Ωσάν ο τόπος δεν έχει άλλα προβλήματα και ο πολίτης ασχολείται με τον Τσιελεπή. Ωσάν και ο κάθε πολίτης δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει από ένα δημόσιο πρόσωπο που διαπραγματεύεται την τύχη του, να του καταθέσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα, για να κρίνει εάν έχει τις δυνατότητες να διαπραγματεύεται το μέλλον του.

Επειδή, λοιπόν, κάποιοι ζήτησαν από τον πρωτοσύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας να παραθέσει τα προσόντα του και αυτός «τσαντίστηκε», τα βρόντηξε και έφυγε, η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ το θεώρησαν σαν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας!

Μα είναι ποτέ δυνατόν, νέοι άνθρωποι, όπως Σταύρος Ευαγόρου, ο Άντρος Κυπριανού, ο Χρίστος Στυλιανίδης, ο Τάσος Μητσόπουλος, από τους οποίους ο πολίτης αναμένει να εκσυγχρονίσουν τον πολιτικό βίο και να τον απαλλάξουν από τα σύνδρομα του παρελθόντος και την αδιαφάνεια, να θεωρούν άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας, επειδή αμφισβητήθηκαν τα προσόντα ενός δημόσιου προσώπου; Έλεος!
Σε τελευταία ανάλυση μήπως πρέπει να κρίνουν οι πολίτες αντίστροφα; Μήπως αυτή η κατευθυνόμενη από τον κυβερνητικό μηχανισμό και τα δύο μεγάλα κόμματα επίθεση εναντίον των τριών νομικών που αντιπαρατάχθηκαν στον κ. Τσιελεπή, αποτελεί άσκηση πνευματικής τρομοκρατίας και προσπάθεια φίμωσης των τελευταίων;

Σίγουρα ναι. Είναι ο Λουκής Λουκαΐδης, ο Χρίστος Τριανταφυλλίδης και ο Γιώργος Χριστοδούλου που υπέστησαν πνευματική τρομοκρατία και όχι ο Τσιελεπής. Εναντίον των τριών αυτών νομικών κινήθηκαν η Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ, οι εφημερίδες τους. Αυτοί είναι τα θύματα και όχι ο Τσιελεπής.

Κρίμα, γιατί η πολιτική ζωή οδηγείται σε τέτοια οπισθοδρόμηση, επειδή η Κυβέρνηση και το κόμμα της κατατρύχονται ακόμη από σύνδρομα του παρελθόντος και επειδή στο κόμμα της αντιπολίτευσης, κάποιοι αρνούνται να απελευθερωθούν από τα σύνδρομα του 2004.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Ποιοι κρίνουν «άδικα και ατεκμηρίωτα» τον Δ. Χριστόφια;»
23 Οκτωβρίου 2009
Σάββας Ιακωβίδης, στήλη ‘Αντιστάσεις’

ΑΥΤΟ το κωμικό και γελοίο παραμύθι, της κατ’ ισχυρισμόν υπόσκαψης του Προέδρου Χριστόφια, πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει. Προσβάλλει τον Πρόεδρο και εξοργίζει τους σκεπτόμενους πολίτες. Υπονομεύει, κυρίως, τη δημοκρατία, για την οποία υποκριτικά σκίζεται το ΑΚΕΛ. Με ανακοίνωση της ΚΕ του κόμματος, διαπιστώνεται «με λύπη ότι στο εσωτερικό μέτωπο ασκείται άδικη και ατεκμηρίωτη κριτική κατά του Πρόεδρου Χριστόφια και των χειρισμών του. Είναι προφανές ότι μερίδα του πολιτικού κόσμου ουσιαστικά δεν αποδέχεται τη λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς αιτιάσεις για να ασκεί κριτική. Μέρος της αδικαιολόγητης κριτικής οφείλεται και σε αντιπολιτευτικές τάσεις, που δυστυχώς φαίνεται να υπερτερούν της υπευθυνότητας, η οποία επιβάλλεται να υπάρχει στην παρούσα κρίσιμη φάση του Κυπριακού».

Ποιοι είναι αυτοί που «άδικα και ατεκμηρίωτα» ασκούν κριτική κατά του Προέδρου; Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ απέφυγε να τους κατονομάσει. Έτσι, κατά πάγια, άθλια κομμουνιστική πρακτική, η αδιευκρίνιστη σκιά της κατηγορίας επικρέμαται εφ’ όλων. Εμφανώς, όμως, το ΑΚΕΛ εννοεί πρώτα το ΔΗΚΟ και ύστερα την ΕΔΕΚ. Ο Καρογιάν δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του για το μείζον ζήτημα της αποδοχής από τον Χριστόφια, των 50.000 εποίκων ή της εκ περιτροπής προεδρίας. Ο Γ. Κολοκασίδης στιγματίστηκε από τον Κυβ. Εκπρόσωπο ως «συκοφάντης», που δεν τεκμηρίωνε, τάχα, τις επικρίσεις του κατά του Προέδρου. Ο Φωτίου συχνά διαμήνυσε στο ΑΚΕΛ ότι το ΔΗΚΟ δεν διεκδικεί ρόλο κομπάρσου, επειδή δεν του ταιριάζει και δεν τον θέλει. Ο Στ. Ευαγόρου είχε κατηγορήσει το ΔΗΚΟ ότι εμφανίζεται ως… «νύφη ευκαιρίας». Από την άλλη, ο Άγγελος Βότσης είχε καταγγείλει το ΑΚΕΛ για «αχορταγία». Και αξιωματούχοι του ΔΗΚΟ, με δηλώσεις τους στη «Σ», υποστήριξαν ότι το ΑΚΕΛ θέλει να αλώσει τον κεντρώο χώρο.

Και τι να πούμε για θέσεις της ΕΔΕΚ; Ο Πρόεδρος του κόμματος Γ. Ομήρου χλεύασε την πολιτική Χριστόφια, για λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, ως εκτός πραγματικότητας και ως «απάτη», επειδή η λύση, είπε, δεν θα προέλθει από τους Κυπρίους. Αυτές είναι μόνο μερικές από εκατοντάδες δηλώσεις-θέσεις ηγετών και αξιωματούχων ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Αυτά συνιστούν… υπονόμευση του Προέδρου Χριστόφια; Αυτά αποτελούν τορπιλισμό της, δίκην μνήματος του Αγίου Νεοφύτου, ενότητας; Αυτά είναι εκφάνσεις πολιτικής κριτικής, κάποτε αυστηρής, άλλοτε σκληρής και μερικές φορές ακόμα και πολύ έντονης. Η σκόπιμα θολή αναφορά του ΑΚΕΛ σε δήθεν «άδικη και ατεκμηρίωτη» κριτική κατά του Δ. Χριστόφια, με υπόκρουση της ενότητας και καρύκευμα τη σοβαρότητα, είναι πάγιες κομμουνιστικές πρακτικές, που συστοιχίζονται σε μία μόνο απαίτηση: «Σκάστε όλοι, μη μιλάτε, μην επικρίνετε, επειδή υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα».

Να υπενθυμίσουμε ότι στις 26/7/2009, η «Χαραυγή», εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ, δημοσίευσε σε θέση κύριας είδησης, που μέχρι σήμερα δεν τεκμηρίωσε, με τίτλο «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ», ότι τάχα, φασιστικές οργανώσεις, με διασυνδέσεις παντού, στοχεύουν να δημιουργήσουν κρίση και να ανατρέψουν τον Πρόεδρο! Ούτε το ΑΚΕΛ ούτε η Κυβέρνηση αντέδρασαν. Σήμερα, όμως επανέρχονται με το ηλίθιο τροπάρι της υπόσκαψης. Ως εάν να ζούμε σε κομμουνιστική χώρα. Να το καταλάβουν: Ο διάλογος, οι αντιπαραθέσεις, η κριτική, οξύτατη ή ακόμα και υβριστική, είναι η ωραιότητα και το κάλλος της Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος υπονομεύεται, υπονομεύεται μόνο από την ανερμάτιστη πολιτική του. Οι αντίπαλοί του απλώς του το επισημαίνουν με διαβαθμίσεις επικριτικής οξύτητας.

Σχόλια

1. ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΑΣ - Ad hominem επίθεση Τουμάζου Τσιελεπή κατά Βάσου Λυσσαρίδη - www.efylakas.com - 21/12/2009

[…] κληριδισμό του Δημήτρη Χριστόφια», για τα «Ανανικά γυμνάσματα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώ


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: