jump to navigation

Στοιχεία της δεκαετίας του ’50: θανατική ποινή σε Κύπριο μετανάστη και δολοφονία δεύτερου 19/10/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.
Tags:
trackback

‘Αντιφωνητής’
«Στοιχεία της δεκαετίας του ’50: θανατική ποινή σε Κύπριο μετανάστη και ο φόνος ενός Κυπρίου μετανάστη»
10 Οκτωβρίου 2009

Πριν 56 χρόνια ακριβώς, τον Οκτώβρη του 1953, ο Βάσος Σωκράτους, Κύπριος μετανάστης στην Αυστραλία, καταδικάστηκε σε θάνατο από το δικαστήριο της χώρας. Ο Σωκράτους, σιδεράς στο επάγγελμα, είχε δολοφονήσει εν ψυχρώ τον 69χρονο Έρνεστ Τζον Κλάρκστον.

Το έγκλημα διαπράχθηκε την 1η Αυγούστου του ίδιου χρόνου. Ο 24χρονος Σωκράτους γνώρισε στο κέντρο «Ακρόπολης» της Μελβούρνης τον 39χρονο  Κύπριο σιδερά Λέανδρο Γιαννακού. Του είπε ότι εδώ και μέρες ήταν άφραγκος, πως έφτασε σ’ αδιέξοδο, και πως κάτι έπρεπε να κάνει. Σκεφτόταν να ληστέψει τράπεζα αλλά γνώριζε επίσης ένα μέρος που αν ήταν τυχερός θα έκλεβε γύρω στις 10,000 λίρες. Αποφάσισαν λοιπόν αντί της τράπεζας να ληστέψουν το Βασιλικό Κέντρο Γκολφ (Golf Club) της Μελβούρνης.

Σύμφωνα με την κατάθεση του Γιαννακού στο δικαστήριο, ο Σωκράτους έπιασε ένα σφυρί και έδωσε στον ίδιο μία πετσέτα. Όταν μπήκαν στο κτήριο του κέντρου άκουσαν ένα θόρυβο και ο Γιαννακού ρώτησε τι ήταν. «Τίποτα,» του είπε ο Σωκράτους, «κάτι άντρες που δουλεύουν αλλά σύντομα θα φύγουν.» Ο Γιαννακού αποφάσισε να φύγει πηδώντας από το παράθυρο  αλλά ο Σωκράτους τον αποθάρρυνε λέγοντας του πως το παράθυρο ήταν καρφωμένο με βελόνες…Του είπε να κρατήσει την πόρτα ανοιχτή. Ύστερα, πάντα σύμφωνα με τον Γιαννακού, ακούστηκαν κάποια χτυπήματα και μια κραυγή. Προχώρησε πιο μέσα και διαπίστωσε ότι ο Σωκράτους είχε χτυπήσει τον 69χρονο και  είπε στον ίδιο να του βάλει την πετσέτα στο στόμα.Ύστερα τον ξαναχτύπησε και οι δύο άντρες έφυγαν από το κέντρο.

Από την πλευρά του ο Σωκράτους το μόνο που δήλωσε ήταν ότι την 1η Αυγούστου ήταν στο σινεμά και ότι οι αστυνομικοί που τον συνέλαβαν τον χτύπησαν και τον ανάγκασαν να υπογράψει την καταδικαστική κατάθεσή του (ότι δηλαδή όντως σκότωσε τον Κλάρκστον).

Οι ένορκοι χρειάστηκαν δυόμιση ώρες μόνο για να καταδικάσουν τον Σωκράτους και να αθωώσουν τον Γιαννακού. Ύστερα από ενάμιση περίπου μήνα το δικαστήριο μετέτρεψε την θανατική ποινή σε ισόβια κάθειρξη.

Ένα χρόνο αργότερα, και πάλιν στην Αυστραλία, ο 28χρονος Άλαν Γουίλιαμς καταδικάστηκε σε εφτά χρόνια φυλάκισης για την δολοφονία του Κύπριου μετανάστη Γιώργου Αριστοτέλους. Ο 31χρονος Αριστοτέλους είχε μεταναστεύσει στην Αυστραλία μόλις τέσσερα χρόνια πριν χάσει την ζωή του.

Στις 6 Νοεμβρίου ο Αριστοτέλους σταμάτησε το αυτοκίνητο του όταν κόντεψε να κτυπήσει κάποιον πεζό. Αφού κατέβηκε δέχθηκε επίθεση από τον Γουίλιαμς που μαζί με ένα φίλο του τον γρονθοκόπησαν αφήνοντας τον αιμόφυρτο στο κάθισμα του αυτοκινήτου.  Έφερε τις αισθήσεις του, πήρε το αυτοκίνητο, και έψαξε να βρει τους δύο νεαρούς. Όταν τους βρήκε, κατέβηκε για να ζητήσει τον λόγο. Ο Γουίλιαμς κατέθεσε ότι ο Αριστοτέλους κρατούσε πένσα και του είπε «εσύ είσαι ο ******* που ψάχνω»). Ο καβγάς συνεχίστηκε μέχρι που ο Γουίλιαμς μαχαίρωσε τον Κύπριο μετανάστη.

Δύο μεμονωμένα περιστατικά. Τόσο μεμονωμένα όσο κι αυτά που διαβάζουμε στις δικές μας εφημερίδες σήμερα για τους δικούς μας μετανάστες. Είναι καλά να τα γνωρίζουν εκείνοι που πιστεύουν  πως η μετανάστευση των συνανθρώπων μας εξελίχθηκε χωρίς βία, πως άλλο Κύπριος μετανάστης και άλλο Σριλανκέζος. Ας αφήσουμε τις απλές εξισώσεις–σαν κι αυτές κάποιας κυρίας που διάβαζα πριν λίγους μήνες στον Φιλελεύθερο και υποστήριζε πως οι μετανάστες μας είναι υπόδειγμα προς μίμηση (όχι σαν αυτούς τους κούλλουφους).  Η φτώχεια είναι φτώχεια, η απελπισία απελπισία,  και η βία βία. Το πρόβλημα εγείρεται όταν οι λέξεις αυτές γίνονται συνώνυμες με την μετανάστευση–όταν κοιτάζουμε αυτούς τους ανθρώπους και βλέπουμε απλώς «λερωμένους μαύρους,» και «βίαιους ξένους.»

Αρέσει σε %d bloggers: