jump to navigation

Πολιτικό ανέκδοτο; «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους» 29/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , ,
trackback

Σχόλιο Σ.Ο.: Είτε προετοίμαζε, είτε δεν προετοίμαζε ο Ανδρέας «διαδόχους», είτε είχατε, είτε δεν είχατε ποτέ «καλές σχέσεις με [άλλους;] βασιλιάδες ή πρίγκιπες», η ουσία είναι πως το Παπανδρέικο, το Μητσοτακέικο, το Καραμανλέικο και το Αλαβανέικο [βλ. «100 χρόνια Αλαβάνοι στη Βουλή»], και μερικά μικρότερα μαφιόζικα φεούδα και παρασιτικές δυναστείες, ελέγχουν και λυμαίνονται την χώρα -από κέντρο, δεξιά και αριστερά- εδώ και δεκατίες… Και οι επερχόμενες εκλογές δεν φαίνεται να το αλλάξουν αυτό καθόλου, αφού φαίνεται πως ο ελληνικός λαός έχει εθιστεί στο να ανέχεται φύλαρχους και δυνάστες…

Και αφού έρχονται εκλογές, διαβάστε σχετικά:

«Υποψήφια της ΝΔ: «Σήμερα λέω πως είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα»

«Ο ελληνικός λαός προ των ευθυνών του: σταχυολόγηση παλιών δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου»

«Οι απίστευτες επιστολές της οικογένειας Παπανδρέου»

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!»

«Ο Γ. Παπανδρέου ήταν επίμων καθοδηγητής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό»

«Bravo Yorgo, Bravo Dora, Bravo Hristofyas!»

«Ορίστε πως διαλύεται το ελλαδικό κράτος και τα Σώματα Ασφαλείας»

yorgo-manoulla

‘Ελευθεροτυπία’
«Συνέντευξη Παπανδρέου στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’: «Ο Ανδρέας προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους»»
26 Σεπτεμβρίου 2009

«Στην οικογένειά μου δεν είχαμε ποτέ καλές σχέσεις με βασιλιάδες ή πρίγκιπες», δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας, μέσω συνέντευξής του στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», σε όσους τον κατηγορούν ότι ευνοήθηκε από το όνομά του και τις τάσεις νεποτισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρόσθεσε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου προετοίμαζε αγωνιστές και όχι διαδόχους, ενώ σχολιάζοντας τη σχέση της πολιτικής με τα εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας, τόνισε ότι εκείνο που έμαθε από τον παππού και τον πατέρα του ήταν ότι «αν έχεις μαζί σου τον λαό, αν σε στηρίζουν οι πολίτες και μάχονται μαζί σου, τότε κανένα κέντρο, καμία ομάδα συμφερόντων δεν μπορεί να σε νικήσει».

Μιλώντας για τη σχέση του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τόνισε ότι «ο Ανδρέας με συμβούλευε με τον λόγο και την πράξη του, διδάσκοντας αρχές και αξίες – κι όχι ετοιμάζοντάς με για κάποιο ρόλο».

Απαντώντας σε ερώτηση για τους ανθρώπους που συμβουλεύεται, εντός και εκτός συνόρων, εξέφρασε πίστη ότι δεν κινδυνεύει από το σύνδρομο του «γυάλινου κόσμου» και πρόσθεσε ότι η πολιτική κουλτούρα της ανοιχτής σκέψης αποτελεί για εκείνον ζωτική αρχή. Μιλώντας για τα κριτήρια επιλογής των διοικήσεων των ΔΕΚΟ, είπε ότι οι επιλογές θα γίνουν σύμφωνα με τους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης, ώστε να επιλεγούν οι ικανότεροι, στελέχη με ήθος, κύρος, όρεξη για δουλειά.

Όσον αφορά στο στίγμα που επιθυμεί να αφήσει, εάν κερδίσει τις εκλογές, τόνισε ότι φιλοδοξεί να γίνει ο πρωθυπουργός που έβγαλε την Ελλάδα από την κρίση και την οδήγησε σε μια νέα εποχή ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Καθημερινή’
«Μηδέν στο πηλήκιο»!
27 Σεπτεμβρίου 2009
Χρήστος Γιανναράς

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!

Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα – σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς. Γι’ αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» – σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

Στη δεκαετία του 1950 ή ’60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.

Σχόλια

1. ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΑΣ - Γιώργος Παπανδρέου, ο γαλαζοαίματος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ - www.efylakas.com - 29/09/2009

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

2. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 19/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

3. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 19/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

4. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 19/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

5. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 19/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

6. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 20/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

7. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 20/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

8. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 20/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β

9. κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, είσασταν εκεί ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ; &a - 20/01/2010

[…] Να μην ξεχνάμε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο υποψήφιος Πρωθυπουργός μας, δήλωσε σε συνέντευξη του στον ‘Κόσμο του Επενδυτή’ [26/09/2009] πως «στην οικογένειά του δεν είχανε ποτέ καλές σχέσεις με β


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: