jump to navigation

Από τους κομμουνιστοφάγους Συνταγματάρχες στους εθνικιστοφάγους του ΣΥΡΙΖΑ 22/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , ,
trackback
Ναυτίλος

‘Πολίτες’
«Οι Λιακό της νεοφιλελεύθερης αριστεράς. Πιστοποιητικά φρονημάτων ζητά το ΣΥΡΙΖΑ;»
19 Σεπτεμβρίου 2009

Η Ελλάδα έχει την ιδιαιτερότητα ο πολιτικός παραλογισμός να συνδυάζεται με την ιδεολογική δικτατορία της λεγόμενης ανανεωτικής αριστεράς, με το πρώτο να αποτελεί καρπό του δευτέρου. Κύριος εκφραστής και των δύο προαναφερομένων είναι ασφαλώς το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ένα κόμμα με αλλοπρόσαλλη πορεία και θέσεις που αφού κατάφερε να συλλέξει και περιχαρακώσει κόμματα, κομματίδια και αποκόμματα της άκρας αριστεράς σκαρφάλωσε στα γκάλοπ με τον άκρατο λαϊκισμό του στα θέματα της παιδείας (και ασφαλώς το σπρώξιμο των ΜΜΕ) στο 22% για να καταβαραθρωθεί μετά από λίγο καιρό στις ευρωεκλογές ύστερα από τις θέσεις που έλαβε για το κάψιμο της Αθήνας το Δεκέμβρη του 2008.

Όταν μάθαμε ότι ο γνωστός σκιτσογράφος της Ελευθεροτυπίας Στάθης θα συμπεριλαμβανόταν στο ψηφοδέλτιο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αρχικά εκπλαγήκαμε διότι ο Στάθης αν και δεδηλωμένος αριστερός είχε αποφύγει να εκφράσει προτίμηση προς κάποιο συγκεκριμένο κόμμα του χώρου, όπως εμμέσως πλην σαφώς κάνουν πάμπολλοι εργαζόμενοι στα έντυπα ΜΜΕ, και δεν είχε δείξει διάθεση να εμπλακεί ενεργά στη πολιτική. Την αρχική μας όμως έκπληξη ήρθε να συμπληρώσει μια δεύτερη, αυτή της απόρριψης του Στάθη από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α ως «εθνικιστή»!

Σύμφωνα με τα όσα κοινοποίησε ο ίδιος [‘Ελευθεροτυπία’, 18/09/2009] αλλά γράφτηκαν και σε εφημερίδες, η υποψηφιότητα του δεν έγινε δεκτή από αρκετές συνιστώσες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. διότι θεωρήθηκε ότι ενδέχεται εάν εκλεγεί να υποστηρίξει θέσεις παραπλήσιες με αυτές του ΛΑ.Ο.Σ. και του ΚΚΕ. Για την ακρίβεια δε, οι πληροφορίες μιλούν για έγγραφο που κυκλοφόρησε εντός του κόμματος και κατηγορούσε τον υποψήφιο ως ακραίο και εθνικιστή. Το ερώτημα ασφαλώς που έρχεται στο νου του καθενός είναι τι το εθνικιστικό έχει εκφράσει ο Στάθης, ο οποίος πολλάκις έχει υπερασπιστεί το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από τις επιθέσεις που έχει δεχθεί από το ΛΑ.Ο.Σ; Μήπως η κριτική του άποψη όσoν αφορά το σχέδιο Ανάν ήταν δείγμα εθνικισμού; Για τους yesmen του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πιθανόν να είναι, αλλά ας μη ξεχνάμε πως το συγκεκριμένο σχέδιο απορρίφθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία Ελλαδιτών και Κυπρίων ως ανεφάρμοστο και καταστροφικό. Μήπως η δεδηλωμένη απέχθεια του στην αμερικανική πολιτική στη περιοχή μας τον μετατρέπει ευθύς αμέσως σε ακροδεξιό πατριδοκάπηλο; Πιθανόν ναι να απαντούσαν στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αλλά κατά παράδοση η αριστερά συνήθιζε να είναι αντιαμερικανική. Κανείς προφανώς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει επακριβώς τις εγκεφαλικές διεργασίες των ατόμων που σύνταξαν το μυστηριώδες αυτό κείμενο. και προφανώς είναι αδύνατο εμείς να γνωρίζουμε το βαθμό στον οποίο τα στελέχη του ΣΥΝ είναι δέσμια των διαφόρων «συνιστωσών» που περιμάζεψαν από τα καφενεία και τα παγκάκια των Εξαρχείων και τους έδωσαν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και πολιτική οντότητα.

Το σίγουρο όμως είναι πως το ΣΥ.ΡΙΖ.Α πλέον πάσχει από μια πολιτική ψύχωση αντίστοιχη αυτής των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα θυμούνται πως η δεξιά της δεκαετίας του 50 και μετέπειτα η Χούντα των Συνταγματαρχών έβλεπαν παντού κομμουνιστές και αρκούσε ένα μονόστηλο κάποιου σε μια εφημερίδα ή δήλωση ότι οι συνθήκες διαβίωσης των εργατών χρειάζονται βελτίωση για να βαπτιστεί κομμουνιστής και εαμοβούλγαρος. Σήμερα οι κομμουνιστοφάγοι Συνταγματάρχες δεν υπάρχουν πλέον, αλλά τη θέση τους έχουν πάρει επάξια οι Εθνικιστοφάγοι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Για τους σύγχρονους εξ-αριστεράς ορμώμενους πάσχοντες αυτής της ιδιάζουσας πολιτικής ψύχωσης, οποιαδήποτε αναφορά στα εθνικά θέματα η οποία δεν στηλιτεύει την Ελλάδα και δεν υιοθετεί τις θέσεις του τουρκικού, σκοπιανού και οποιουδήποτε εχθρικού προς την Ελλάδα σωβινισμού, χαρακτηρίζεται εθνικιστική και ο εκφραστής της λούζεται με σωρεία επιθέτων όπως «φασίστας», «πατριδοκάπηλος», «εθνικιστής», «ακραίος».

Το γεγονός πως θύμα αυτής της αντίληψης έφτασε να γίνει και ένας συνειδητός αριστερός και υπερασπιστής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δε θα πρέπει να παραξενεύει και κυρίως δε θα πρέπει να στεναχωρεί και τον ίδιο τον Στάθη. Είτε θέλει να το παραδεχθεί είτε όχι, για τη κατάντια της ανανεωτικής ή εκσυγχρονιστικής ή ρεβιζιονιστικής η όπως θέλετε πες τε την αριστεράς ευθύνεται και αυτός καθώς πολιτικά βρίσκεται σε αυτό το χώρο και η γραφίδα του έπρεπε να είναι πιο δραστήρια στο καυτηριασμό αντίστοιχων φαινομένων.

Εν κατακλείδι ας ευχηθούμε στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. περαστικά (αν και δε θα στοιχηματίζαμε για τη γρήγορη ανάρρωση του αφού αντιδράσεις υπάρχουν και στο εσωτερικό του πλέον) και στο Στάθη να θυμίσουμε τη παλιά παροιμία… όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ελευθεροτυπία’
«ιμάμ μπαϊλντί»
18 Σεπτεμβρίου 2009
Στάθης Σ.

Για να είμαι όπως πάντα καθαρός. Προς τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες. Τους μόνους προς τους οποίους αισθάνομαι την ανάγκη να δίνω εξηγήσεις και να απολογούμαι.

Την Κυριακή 6.ΙΧ.2009 ο κ. Αλέξης Τσίπρας, σε συνάντηση μεταξύ μας, μου ζήτησε να τεθώ επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Θεώρησα μεγάλη την τιμή, αλλά και την ευθύνη κι ως εκ τούτου του αντιπρότεινα να μπω στο ψηφοδέλτιο μεν, αλλά στην τελευταία θέση δε. Ο κ. Τσίπρας δεν το δέχθηκε, επέμεινε στην πρότασή του. Μου ζήτησε να το σκεφτώ και να έχουμε νέα επικοινωνία.

Ακολούθως, ως όφειλα εκ της φύσεως της δουλειάς μου, ενημέρωσα τον διευθυντή και τον εκδότη της «Ε» για την πρόταση αυτή. Η συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν ήταν πρόβλημα -άλλωστε είχα συμμετάσχει ξανά στις εκλογές του 2004 στην τελευταία θέση- όμως η πρώτη θέση ήταν. Η άποψη του εκδότη της «Ε» ήταν πως η ένταξη σε πιθανόν εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο θα ακύρωνε την ανεξαρτησία της γνώμης μου ως σκιτσογράφου και σχολιαστή. Σεβαστή.

Η άποψη η δική μου ήταν και είναι ότι ουδέποτε είχα γνώμη ανεξάρτητη απ’ την ιδεολογία μου. Η οποία ιδεολογία φανερά και διαρκώς όλα αυτά τα χρόνια διαπερνά και τα σκίτσα και τα σχόλιά μου, καθώς καλά γνωρίζετε όλοι σας, είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε με όσα λέω και κάνω.

Στη συνέχεια μίλησα με λίγους εκλεκτούς ανθρώπους που όλοι με παρότρυναν να δεχθώ την πρόταση του κ. Τσίπρα -μεταπείσθηκα και τη δέχθηκα. Ενημέρωσα τον Αλέξη και χάρηκε, ενημέρωσα και τον εκδότη της «Ε» και προβληματίσθηκε. Επανέθεσε το θέμα του ασυμβίβαστου βουλευτή – σκιτσογράφου σε μια εφημερίδα που θέλει να είναι ανεξάρτητη από τις κομματικές εξαρτήσεις των εργαζομένων σε αυτή. Αποψη σεβαστή (παρ’ ότι τέτοιαν εξάρτηση εις ό,τι με αφορά δεν έβλεπα) και ζήτησα από τον κ. Τεγόπουλο την απόλυσή μου. Δεν την αρνήθηκε, αλλά και δεν προχώρησε σε αυτήν. Μείναμε με τις σκέψεις μας.

Τη Δευτέρα 7.ΙΧ.2009 ενημέρωσα την κυρία Μάνια Τεγοπούλου για την υποψηφιότητά μου περί την οποίαν δεν εξέφρασε αντίρρηση. Ομως το βράδυ της ίδιας ημέρας με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να αποσυρθώ από επικεφαλής υποψήφιος. Αρνήθηκα.

Στη συνέχεια μού ζήτησε την παραίτησή μου αν εκλεγώ, αλλά επίσης την παραίτησή μου κι αν δεν εκλεγώ, διότι η ανεξαρτησία της γνώμης μου θα έχει και στη μια περίπτωση και την άλλη τρωθεί. Αρνήθηκα. Διότι η ανεξαρτησία της γνώμης μου πριν από όλα αυτά, μετά από όλα αυτά και για πάντα θα είναι συνάρτηση της ιδεολογίας μου – όπως πιστεύω ότι συμβαίνει με όλους τους πολίτες. Ζήτησα λοιπόν από την κυρία Τεγοπούλου την απόλυσή μου. Αρνήθηκε. Ζήτησε την παραίτησή μου. Αρνήθηκα.

Φαίνεται ότι δύο αρνήσεις κάνουν μιαν κατάφαση (της μεσοβασιλείας)· και μείναμε σε αυτήν.

Ακολούθησαν έντονες συζητήσεις και θυελλώδεις διαβουλεύσεις όλων με όλους (συνηθίζεται αυτό στην «Ε»), αποδραματοποιήθηκαν ορισμένα πράγματα και εις ό,τι με αφορούσε η απαίτηση για παραίτηση και η ανταπαίτηση για απόλυση ανακλήθηκαν αμοιβαίως, αφήνοντας στον καιρό και τη σκέψη την ίαση ή τον χωρισμό των πραγμάτων και των προσώπων.

Το πρωί της Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου 2009 με κάλεσε ο κ. Τσίπρας στο τηλέφωνο και μου ανακοίνωσε ότι από ορισμένους συντρόφους του στον ΣΥΝ κι ορισμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ηγέρθησαν αίφνης ορισμένες αντιρρήσεις για την υποψηφιότητά μου ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Θα το (ξανα)συζητούσαν στα όργανα! Τον ευχαρίστησα και του είπα ότι θα περιμένω τι θα πουν τα όργανα.

Τα όργανα μίλησαν λίγο αργότερα και μου είπαν (ο κ. Θεωνάς εκ μέρους τους) αν θα μπορούσα να μπω σε μιαν άλλη θέση στο ψηφοδέλτιο, τους ευχαρίστησα και αρνήθηκα. Υποψήφιος με το ζόρι, ή υποψήφιος που θα έκανε ζημιά στον αγώνα τους, ή υποψήφιος απότοκο ενός ακόμη συμβιβασμού (ποίων με ποίους;) δεν ήθελα να γίνω.

Τα ίδια είπα και τον κ. Αλέξη Τσίπρα που με πήρε αμέσως μετά τηλέφωνο. Τον ευχαρίστησα για την τιμή που μου έκαμε με αυτήν του την πρόταση, η οποία όμως, απ’ ό,τι φάνηκε, δεν είχε την καθολική αποδοχή στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως απαιτείται σε αυτές τις περιστάσεις, και του ευχήθηκα καλόν αγώνα.

Κατόπιν όλων τούτων, αγαπητές αναγνώστριες και αναγνώστες, θα φύγω άδειαν ολιγοήμερη προς κάθαρσιν αναγκαίαν (μια ψυχή την έχουμε, μην την μπαϊλντίζουμε) και θα επιστρέψω σύντομα στην παρέα μας.

Αν δεν βάλουν τα γέλια οι θεοί…

ΥΓ. Η εξαίρεσή μου από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεμιτή. Η προσπάθεια όμως, προκειμένου να αιτιολογηθεί αυτή η εξαίρεση, να σπιλωθεί από ορισμένους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ η υπόληψή μου με την κατηγορία ότι είμαι «εθνικιστής» ή ότι ως εκλεγμένος βουλευτής θα μπορούσα να ψήφιζα θέσεις του ΚΚΕ ή του ΛΑΟΣ, είναι απλώς χυδαίες. Και συνιστούν ντροπή για αυτούς που τις υιοθέτησαν και τις αποδέχθηκαν.

Αρέσει σε %d bloggers: