jump to navigation

«Κανένας δεν δικαιούται να διεξάγει συνομιλίες για την τύχη ενός λαού ερήμην του λαού» 16/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: ,
trackback
Βάσος Λυσσαρίδης [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή 23/08/2009]

‘Σημερινή’
«Ξεκαθάρισμα θέσεων στο Εθνικό Συμβούλιο το Σεπτέμβρη»
23 Αυγούστου 2009
Συνέντευξη στην Ντία Χαϊλή

Κρίσιμη και καθοριστική χαρακτηρίζεται από τον Επίτιμο Πρόεδρο της ΕΔΕΚ Βάσο Λυσσαρίδη η διήμερη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου. Εκεί, σύμφωνα με τον κ. Λυσσαρίδη, θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τη στρατηγική που θα ακολουθήσει η δική μας πλευρά μέχρι το Δεκέμβριο, αλλά θα πρέπει να τεθεί επί τάπητος και η ανάγκη αλλαγής του τρόπου λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου.

Σε συνέντευξή του στη «Σ» ο Βάσος Λυσσαρίδης υποστηρίζει πως η ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας για την πορεία του Κυπριακού γίνεται τις περισσότερες φορές εκ των υστέρων και με τον τρόπο αυτό η αξία της υποβαθμίζεται εντελώς.

«Παρόλο που μπορεί να υπάρχει εμπάργκο στο διάλογο που γίνεται στο Εθνικό Συμβούλιο, οι δικές μας προτάσεις θα έπρεπε να τεθούν προ καιρού και με σαφήνεια ενώπιον του λαού. Ο λαός δικαιούται να γνωρίζει πάνω σε ποια βάση διεξάγεται ο διάλογος για το μέλλον του και την επιβίωσή του», τονίζει ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ. «Γνωρίζουν οι Τούρκοι, γνωρίζουν οι Άγγλοι, γνωρίζουν οι Αμερικανοί, γνωρίζει η τουρκοκυπριακή πλευρά. Από ποιον αποκρύβουμε τις προτάσεις μας;», διερωτάται.

«Η πρώτη μου απαίτηση από το Εθνικό Συμβούλιο», λέγει ο Βάσος Λυσσαρίδης, «είναι ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισήμως θα πρέπει να πει στο λαό ποιες είναι οι προτάσεις μας και γιατί στηρίζει αυτές τις προτάσεις. Διότι εγώ εξέφρασα και προηγουμένως την ανησυχία μου. Δεν είναι αρκετό να λέμε ότι οι τουρκικές προτάσεις είναι απαράδεκτες, που είναι απαράδεκτες. Σημασία έχει τι εμείς επιδιώκουμε. Πρέπει να έχουμε μια σαφήνεια στόχων, δεν μπορούμε να έχουμε συμμάχους αν δεν έχουμε σαφείς στόχους και σαφή ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική». «Έγιναν παρεκκλίσεις», παρατηρεί. «Θέλω να ελπίζω ότι επιτέλους, γιατί το είπαμε πολλές φορές και δεν το κάναμε, στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου, και αν χρειαστεί και περισσότερο, χωρίς χρονικούς περιορισμούς, στη συνεδρία του Εθνικού θα συζητήσουμε την ουσία του Κυπριακού και την ουσία των στόχων μας, τους οποίους πρέπει να βάλουμε ενώπιον κυρίως των φίλων μας, αλλά και ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης γενικά».

Στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου, στη διήμερη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου, ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας αναφορικά με το Δεκέμβριο. Να θέσουμε βέτο ή να προσεγγίσουμε με άλλο φακό την αξιολόγηση της Τουρκίας από την Ε.Ε.;
Να υπενθυμίσω ότι ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα και η Κύπρος στάθηκαν ευνοϊκά προς την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας ήταν γιατί πίστευαν ότι με αυτό τον τρόπο η Τουρκία θα συμπεριφερόταν ευρωπαϊκά και επομένως θα σταματούσαν οι προκλήσεις στο Αιγαίο και η επιμονή της για επεμβατικά και κατοχικά δικαιώματα στην Κύπρο. Δεν έγινε. Είναι ποτέ δυνατόν να επιτρέψουμε ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας α λα καρτ; Ασφαλέστατα, εάν η Τουρκία δεν προσαρμοστεί, δεν θα έχουμε άλλην επιλογή και θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι το βέτο ετέθη εκεί και είναι η μόνη μέθοδος για τους μικρούς λαούς να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους.

Η Κυβέρνηση φαίνεται απρόθυμη να συζητήσει αυτή την προοπτική. Αυτό είναι μέσα στα πλαίσια της πολιτικής που ακολουθεί ο Πρόεδρος ή κάπου προσπαθούμε να βρούμε διεξόδους;

Πρέπει πρώτα να προβληθεί η ουσία του Κυπριακού, που είναι θέμα κατοχής, παραβίασης της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας μιας χώρας-μέλους του ΟΗΕ και της Ε.Ε. και αυτή είναι η ουσία του προβλήματος. Αυτό είναι το Κυπριακό, ανεξαρτήτως του ότι άρχισε -κακώς κατ’ εμένα- ένας δικοινοτικός διάλογος, τον οποίο δεν μπορούμε να διακόψουμε χωρίς λόγο, διότι θα καταλογιστεί η ευθύνη σ’ εμάς. Τουλάχιστον, να επιμένουμε στην προβολή του πραγματικού χαρακτήρα του κυπριακού προβλήματος και των πραγματικών μας προθέσεων. Έχουμε στρατηγική; Έχουμε σαφείς στόχους; Αν ναι, τότε στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου να τις βάλουμε μπροστά στο λαό.
Γιατί αποφεύγουν οι ηγεσίες να ενημερώσουν τον κόσμο για το τι γίνεται;

Κανένας μας δεν έχει εν λευκώ εξουσιοδότηση να χειριζόμαστε το Κυπριακό και ο κόσμος ασφαλέστατα θα πρέπει να γνωρίζει πάνω σε ποια βάση διεξάγεται ο διάλογος. Εγώ επιμένω σε αυτό το θέμα, ότι δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μας κάνει ό,τι μας έκαναν και με το σχέδιο Ανάν, και μια καλή πρωία βρεθήκαμε μπροστά σε ένα σχέδιο που έφερε και την υπογραφή κάποιων δικών μας. Δεν είπα ότι πρέπει να διεξάγεται από αέρος ο διάλογος. Είπα ότι πρέπει οι βασικές αρχές, πάνω στις οποίες διεξάγεται ο διάλογος, να εγκρίνονται a priori από το λαό. Φανταστείτε τι συνέπειες θα έχουμε αν ο Πρόεδρος -ο όποιος Πρόεδρος- δεχθεί κάτι και ο λαός το απορρίψει. Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε προληπτική τοποθέτηση, να γνωρίζει ο λαός εκ των προτέρων και να γνωρίζουν και οι χειριζόμενοι το Κυπριακό αν έχουν ή όχι την έγκριση του λαού.

Πιστεύετε ότι κατατρυχόμαστε από το παρελθόν μας ή θεωρούμε ότι ο κόσμος θα καθοδηγηθεί από τα κόμματα;

Υπάρχει μια λανθασμένη εντύπωση. Κανένας δεν είπε να συζητούμε δημόσια το Κυπριακό, αλλά επαναλαμβάνω ότι οι βασικές μας θέσεις θα πρέπει να είναι κτήμα του λαού και θα επιμένω όσο ζω να λέω ότι κανένας δεν δικαιούται να διεξάγει συνομιλίες για την τύχη ενός λαού ερήμην του λαού.

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα άφησε κάποιες αιχμές ότι υπάρχει κάποιο έγγραφο έτοιμο, το οποίο θα υπογραφεί από τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων λίγο πριν από το Δεκέμβριο για να αποενοχοποιηθεί η Τουρκία. Από την άλλη και ο Ταλάτ έκανε λόγο για κοινά έγγραφα, τα οποία θα βοηθήσουν στο πάρε-δώσε. Έχετε κάποιες πληροφορίες για κάτι τέτοιο;

Δεν αποκλείω και δεν επιβεβαιώνω οτιδήποτε εκ των προτέρων, αλλά δεν έχω πληροφορίες για οτιδήποτε. Το ότι, όμως, οι ξένοι πιέζουν ο Δεκέμβρης να είναι κάποιας μορφής καταληκτική ημερομηνία, αν όχι για συμφωνία για κάτι που θα διευκολύνει την Τουρκία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πράττουν. Και δυστυχώς η πολυδύναμη τουρκική πολιτική έχει αποτελέσματα. Ακόμα και παραδοσιακοί μας φίλοι κάνουν εκπτώσεις. Εμείς τι κάνουμε; Πώς προβάλλουμε τη γεωστρατηγική θέση και σημασία της Κύπρου για την Ευρώπη, με δεδομένο ότι ναι μεν η Τουρκία είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη, αλλά είναι κυρίως αμερικανική, και η Ευρώπη έχει ανάγκη γέφυρας προς τη Μέση Ανατολή. Ποιες ενδο-ευρωπαϊκές συμφωνίες προσπαθούμε να κάνουμε, ώστε να μη βρισκόμαστε απομονωμένοι σε μια ώρα κρίσης;

Οι συμμαχίες

Τι γίνεται με τις συμμαχίες εντός Ε.Ε.;

Μπορούμε να κάνουμε τις συμμαχίες μας με χώρες, οι οποίες έχουν και τις ανάλογες τοποθετήσεις αναφορικά με το ρόλο της Τουρκίας, όπως επίσης, αντί να μεμψιμοιρούμε μόνο για την αλλαγή στάσης του Ρωσίας, θα πρέπει να σπεύσουμε σε διάφορες ενέργειες. Πρέπει να προχωρήσουμε σε πραγματική συμπόρευση με την Ελλάδα για μια πραγματική αναζωογόνηση του αμυντικού δόγματος, γιατί ο ελληνικός λαός υπήρξε και θα είναι πάντα το μόνιμο στήριγμα του κυπριακού Ελληνισμού λόγω εθνικής ταυτότητας, την οποία μερικοί θεωρούν ως μειονέκτημα. Γι’ αυτό χρειάζεται μια ολοκληρωμένη στρατηγική.

Ανησυχείτε για ό,τι συμβαίνει ή πιστεύετε πως η πολιτική ηγεσία θα καταφέρει να ξεπεράσουμε και το σκόπελο του Δεκεμβρίου με τον τρόπο που θέλουμε, εύκολα ή δύσκολα;

Εγώ θα αγωνιστώ, δεν μπορώ να μιλώ εξ ονόματος όλων. Καταθέτω μια σαφήνεια γραμμής και επομένως θα αγωνιστώ προς αυτή την κατεύθυνση. Η ελπίδα μου είναι ναι, αλλά δεν μπορώ να αναλάβω οποιαδήποτε ευθύνη. Μετά τη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου θα είμαστε σοφότεροι.

Αναμένω κίνηση εντυπωσιασμού

Περιμένετε κάποια κίνηση εντυπωσιασμού από την Τουρκία;

Δεν αποκλείεται η Τουρκία να κάνει μια κίνηση εντυπωσιασμού και να πει ανοίγω τα λιμάνια και τα αεροδρόμια και να πανηγυρίσουν όλοι ότι έκανε ένα τεράστιο βήμα, και ν’ αρχίσουν οι πιέσεις προς εμάς, ενώ αυτό δεν σημαίνει τίποτα ή αυτό δεν σημαίνει αποαναγνώριση του παράνομου τουρκοκυπριακού καθεστώτος. Η Τουρκία θα λέει αναγνωρίζω δύο διοικήσεις στην Κύπρο.

Νιώθει πίεση η Τουρκία;

Δεν πιστεύω ότι άρχισαν οι ουσιαστικές πιέσεις. Υπάρχει πάντα μια πίεση, είναι φυσικό, αφού δεν μπορεί η Ευρώπη να δεχθεί μια Τουρκία α λα καρτ. Αυτό φαίνεται, αλλά η ένταση και ο τρόπος θα εξαρτηθεί από τη δράση των εμπλεκομένων παραγόντων, καθώς και από εμάς. Για παράδειγμα, στο θέμα των πετρελαίων γιατί δεν κάναμε καταγγελία στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι αποτελεί παραβίαση διεθνούς δικαίου. Χρειάζεται περισσότερο νεύρο, μια περισσότερο ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική .

Να εμπλεκόμεθα σε διάλογο και να καταλήγουμε σε συμπεράσματα:Πρέπει άμεσα να καταγγελθεί η Τουρκία

Αναφορικά με το θέμα που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες, με τους αγνοούμενους και τις εν ψυχρώ δολοφονίες στρατιωτών μας. Πιστεύετε ότι η αντιμετώπιση του θέματος από την Κυβέρνηση ήταν η πρέπουσα;

Η δική μου άποψη είναι ότι πρέπει άμεσα να καταγγελθεί η Τουρκία. Το είπα από την πρώτη στιγμή και αγνοήθηκα. Πρόκειται περί εγκλημάτων μιας χώρας και αυτά δεν μπορούν να συγκρίνονται με εγκλήματα ατομικά, που μπορεί να έγιναν από κάθε πλευρά. Αυτό ήταν μια τακτική της Τουρκίας για εκφοβισμό του λαού, ήταν εθνοκάθαρση. Για το δεύτερο που πρέπει να καταγγελθεί η Τουρκία είναι η συνεχιζόμενη -και από δικής μας πλευράς δυστυχώς νομιμοποιούμενη- δημογραφική αλλαγή μιας χώρας με τον εποικισμό, που αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Και αυτό το έγκλημα συνεχίζεται και δεν καταγγέλθηκε ποτέ η Τουρκία. Φτάσαμε στο τραγελαφικό αποτέλεσμα να γίνονται ανακοινώσεις στα κατεχόμενα ότι στις «εκλογές» ψηφίζουν πέραν των εκατό χιλιάδων έποικοι και 60 χιλιάδες Τουρκοκύπριοι και αυτές να θεωρούνται «εκλογές» για την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων. Δεν είναι ανεκτή αυτή η ανοικτή πρόκληση, ότι την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων την καθορίζει η Τουρκία μέσω των εποίκων.

Με την οποία ηγεσία των Τουρκοκυπρίων συνομιλούμε και θέλουμε να βρούμε κυπριακή λύση…

Ακριβώς. Ακόμα και στο δημοψήφισμα ποια μέτρα πήραμε για να δούμε ποιοι ψηφίζουν; Δεν ψήφισαν μόνο οι Τουρκοκύπριοι. Ψήφισαν και οι έποικοι. Έμμεσα νομιμοποιούμε το έγκλημα του εποικισμού, το οποίο έπρεπε να βρίσκεται ήδη ενώπιον των διεθνών σωμάτων.

Όλα αυτά τα θέματα τίθενται κατά καιρούς και από το δικό σας κόμμα και από τ’ άλλα κόμματα στο Εθνικό Συμβούλιο. Οι απαντήσεις σάς ικανοποιούν ή απλώς περνούν στην ατζέντα χωρίς απαντήσεις;

Η πρότασή μου είναι ότι το Εθνικό Συμβούλιο δεν πρέπει να είναι ένα Σώμα στο οποίο κατατίθενται μονόλογοι. Πρέπει να εμπλεκόμεθα σε διάλογο και να καταλήγουμε σε συμπεράσματα, είτε κατά πλειοψηφία είτε ομόφωνα. Αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να περιοριζόμεθα εις το ότι το κάθε κόμμα καταθέτει τις απόψεις του και να μη γίνεται κανένας ουσιαστικός διάλογος.

Οι αλλαγές που ευαγγελίζονταν και επικαλούνταν οι κυβερνώντες για αλλαγές στη δομή, τη λειτουργία και τον τρόπο λήψης των αποφάσεων στο Εθνικό Συμβούλιο, τι απέγιναν;

Ελπίζω ότι αυτό το θέμα θα συζητηθεί, επίσης, στη διήμερη ή τριήμερη συνεδρία του Εθνικού το Σεπτέμβριο.

Υπάρχει έδαφος για αλλαγές;

Δεν μπορώ να ξέρω εκ των προτέρων ποιες θα είναι οι απόψεις των άλλων πλευρών.

Περισσότερη συνεργασί

Πώς βλέπετε τα πράγματα σε ό,τι αφορά τις συγκρούσεις ανάμεσα στα κόμματα της συγκυβέρνησης;

Το κόμμα μας πάντα επέμενε ότι θα έπρεπε να υπάρξει περισσότερη συνεργασία για την υλοποίηση του προγράμματος, το οποίο υποσχέθηκε ο Πρόεδρος και το οποίο ενέκριναν και τα άλλα κόμματα προεκλογικά.

Δηλαδή, ότι η λύση θα προνοεί την ενότητα του κράτους, του χώρου, των θεσμών της οικονομίας, την απαλλαγή από κηδεμονίες και ξένες εγγυήσεις, την απαλλαγή από ξένα στρατεύματα και την κατοχύρωση των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εδώ διεξάγεται η συζήτηση, εδώ είναι που πρέπει ο ρόλος των άλλων κομμάτων, συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων, να είναι σαφής.

Να είναι συγκεκριμένη γραμμή, πάνω στην οποία επιδιώκουμε λύση του κυπριακού προβλήματος. Τα άλλα, για εμένα είναι επιμέρους.

Αρέσει σε %d bloggers: