jump to navigation

Ο Καραμανλής δεν προκήρυξε εκλογές, αλλά διακήρυξε την αποτυχία του 03/09/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: ,
trackback
Κώστας Καραμανλής [πηγή φωτογραφίας: kostasxan.blogspot.com]

‘Το Βήμα’
«Πρόωρες εκλογές εξήγγειλε ο Καραμανλής»
02 Σεπτεμβρίου 2009

Αψηφώντας μέχρι τέλους τις κραυγές και τις εκκλήσεις, υπουργών, βουλευτών και κομματικών στελεχών του, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε χθες ότι καταφεύγει σε πρόωρες εκλογές στις 4 Οκτωβρίου, θεωρώντας ότι αποτελεί τη μοναδική λύση για τον τόπο, μετά την επιλογή του ΠΑΣΟΚ να μπλοκάρει την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και λόγω των δύσκολων και επώδυνων αποφάσεων που απαιτούνται τους επόμενους μήνες για να επιτευχθεί η δημοσιονομική εξυγίανση.

Όπως είχε προαναγγείλει με αναλυτικό ρεπορτάζ του το «Βήμα», ο κ. Καραμανλής επέλεξε τη τακτική του τηλεοπτικού «διαγγέλματος» την ώρα των βραδυνών δελτίων ειδήσεων, για να ανακοινώσει στους πολίτες την απόφαση που είχε λάβει εδώ και δέκα ημέρες, όταν η καταστροφική πυρκαγιά στη βορειοανατολική Αττική «έκαψε» και το χαρτί του ανασχηματισμού. Ο πρωθυπουργός θα επισκεφθεί σήμερα το πρόεδρο της Δημοκρατίας και τα ζητήσει να προχωρήσει σε άμεση διάλυση της Βουλής, αφού προηγουμένως προεδρεύσει στο υπουργικό του συμβούλιο.

Όπως πληροφορείται όμως το «Βήμα», το προεδρικό διάταγμα θα θυροκολληθεί στη Βουλή την ερχόμενη Δευτέρα, έτσι ώστε η εκλογική αναμέτρηση της 4ης Οκτωβρίου να είναι και απολύτως σύννομη, αφού το Σύνταγμα προβλέπει εκλογές εντός 30 ημερών από τη διάλυση της Εθνικής Αντιπροσωπείας.

Την οριστική απόφαση του να καταφύγει σε πρόωρες εκλογές ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής, απορρίπτοντας ταυτόχρονα τις εκκλήσεις βουλευτών και κομματικών στελεχών της ΝΔ να εξαντλήσει κάθε χρονικό περιθώριο που διαθέτει. Στο διάγγελμά του αναφέρθηκε στις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και στα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και υποστήριξε ότι ακολουθούν δύο πολύ δύσκολα χρόνια, στη διάρκεια των οποίων θα πρέπει να ληφθούν χωρίς καθυστέρηση όλα τα αναγκαία μέτρα που θα μας βγάλουν από την κρίση πιο δυνατούς, όπως είπε ο Πρωθυπουργός. Όπως τόνισε, για να ληφθούν αυτά τα μέτρα χρειάζεται «κατάλληλο πολιτικό περιβάλλον». Ο κ. Καραμανλής χαρακτήρισε πράξη «ακραίας ανευθυνότητας» την εξαγγελία της αντιπολίτευσης ότι θα προκαλέσει εκλογές μέσω της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας και προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ότι χειρότερο για την οικονομία, επιχειρεί διά των πρόωρων εκλογών «ξεκαθάρισμα του πολιτικού τοπίου» και ζητά «νωπή λαϊκή εντολή».

Ως χθες το βράδυ ο κ. Καραμανλής δεν είχε ενημερώσει κανέναν από τους κορυφαίους υπουργούς του για τις τελικές του αποφάσεις, προκαλώντας στους περισσότερους από αυτούς έντονη αμηχανία και δημιουργώντας την πεποίθηση πως δεν υπολογίζει πλέον τις απόψεις τους. «Αυτή τη φορά αποφασίζει μόνος» τονίζαν ακόμη και οι στενότεροι συνεργάτες του, επιβεβαιώνοντας πως ο Πρωθυπουργός τις τελευταίες ημέρες διατηρεί ανοικτή γραμμή μόνο με τον κ. Γ. Σουφλιά και τον κ. Ι. Λούλη και μιλάει ανοικτά μόνο με τους κκ. Ι. Αγγέλου και Ευ. Αντώναρο. Τελικά μετά τις 7 το απόγευμα, αφού έδωσε πρώτα εντολή να συνταχθεί το σχετικό προεδρικό διάταγμα για τη διάλυση της Βουλής και την προκηρύξη εκλογών, άρχισε να επικοινωνεί με τους υπουργούς του.

Όπως ανακοινώθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας, ο κ. Κάρολος Παπούλιας θα δεχθεί τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή αύριο στις 12 το μεσημέρι.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Ας μιλήσουμε επιτέλους!’
«Ο Καραμανλής δεν προκήρυξε εκλογές, αλλά διακήρυξε την αποτυχία του: Ανύπαρκτος πολιτικά ο πρωθυπουργός»
02 Σεπτεμβρίου 2009
Κωνσταντίνος

Ο (ακόμη) πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κήρυξε εκλογές και δεν ξάφνιασε κανέναν. Γιατί προχώρησε ο Καραμανλής στο πολιτικά απονενοημένο διάβημα; Για δύο λόγους: Πρώτον επειδή ως πολιτικός είναι ανύπαρκτος και δεύτερον επειδή νομίζει πως θα χρεώσει στους μετέπειτα την κόλαση στην Ελλάδα που έρχεται στους αμέσως επόμενους μήνες…

Η πολιτική ανυπαξία του Καραμανλή επήλθε έπειτα από τις συνεχείς αποτυχίες των έμπιστων υπουργών του. Παυλόπουλος και Μπακογιάννη συνεπικουρούμενοι από τον Μεϊμαράκη, κατάφεραν να αποκεφαλίσουν τον Καραμανλή και όχι απλά να πριονίσουν την καρέκλα του πρωθυπουργού… Το να γίνει αναφορά στα «κατορθώματα» των εκτελεστών του Καραμανλή, μάλλον είναι περιττό, επειδή όλοι γνωρίζουμε το τι συνέβη και ο Καραμανλής αποτελεί πλέον δυσάρεστο παρελθόν για την χώρα…

Η κύρια αναφορά πρέπει να γίνει στο ίδιο το πρόσωπο του ανύπαρκτου πολιτικά (ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο) πρωθυπουργού της χώρας. Ενώ όλοι έβλεπαν πως τον στήνουν στον τοίχο για να τον εκτελέσουν πολιτικά, ο ίδιος επέμενε να πιστεύει πως ο κύκλος των συνεργατών του εργάζεται για το συμφέρον του ιδίου και της χώρας…! Τεράστιο πολιτικό ατόπημα, που το κάνει ακόμη μεγαλύτερο, οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές, όταν ο ίδιος διαλαλούσε σε όλους τους τόνους πως διανύουμε κρισιμότατη, για τα εθνικά θέματα της χώρας, περίοδο…

Δηλαδή, συνειδητά, βάζει τη χώρα σε τεράστια προβλήματα κι ενώ έχει ήδη ειδοποιηθεί τόσο από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ αλλά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, πως ο Σεπτέμβρης πρόκειται να είναι κυριολεκτικά «καυτός» για τα εθνικά θέματα και πως η Τουρκία πρόκειται να εκδηλώσει σαφέστατα και έμπρακτα τις προθέσεις της για το Αιγαίο και τα νησιά του…

Ο πρωθυπουργός που προχωρά με γνώμονα το προσωπικό του πολιτικό συμφέρον, εν όψει μίας πιθανότατης σύγκρουσης (έστω και με τη μορφή «θερμού επεισοδίου», αλλά εκτεταμένου) με μία γείτονα χώρα (στην προκειμένη περίπτωση την Τουρκία), αυτοδικαίως θα κριθεί από τόσο από τους πολίτες όσο και από τον ιστορικό του μέλλοντος, ως κύριος υπαίτιος μίας εθνικής καταστροφής…

Ο Καραμανλής δεν κήρυξε εκλογές, αλλά διακήρυξε την πολιτική του ανυπαρξία!!! Γνωρίζοντας πως το επόμενο εξάμηνο ή το λιγότερο μέχρι το τέλος αυτής της χρονιάς, η χώρα θα ζήσει πρωτόγνωρες καταστάσεις, κυρίως λόγω της «γνωριμίας» της με τα αποτελέσματα της διεθνούς κρίσης (αλλά και λόγω της πλήρους αποτυχίας του οικονομικού επιτελείου στο να συμμαζέψει τα οικονομικά της χώρας), ο κύριος Καραμανλής αποφάσισε να «κρεμάσει» την επόμενη κυβέρνηση…

Και αυτό ήταν ένα τραγικό λάθος του… Γιατί παραγνώρισε πως η σημερινή αντιπολίτευση διαθέτει τεράστιο μηχανισμό προπαγάνδας στα ΜΜΕ και πολύ εύκολα θα ρίξει την «κόλαση» στο «έργο Καραμανλή»… Ούτε καν στην κυβέρνηση, αλλά στον ίδιο τον Κώστα τον Καραμανλή… Δεν πρόκειται να χρεωθεί η Μπακογιάννη τίποτε στα παιδαριώδη ολισθήματα της εξωτερικής πολιτικής… Ούτε και ο κύριος Παυλόπουλος θα δεχθεί τα βάρη των ευθυνών του για το μπάχαλο που επικρατεί στην εσωτερική ασφάλεια της χώρας, στη δημόσια διοίκηση και ό,που αλλού ήταν «υπεύθυνος»… Η ευθύνη βαραίνει πάντα τον «αρχηγό» και ως εκ τούτου, η πολιτική εκτέλεση του Καραμανλή θεωρείται γεγονός, το οποίο θα ευαρεστήσει μάλιστα και τον «κύκλο Μητσοτάκη»…

Το ζητούμενο σήμερα, αυτή τη στιγμή είναι ένα: Ποιος από όλους αυτούς που ήδη έχουν αρχίσει να «μετράνε τα κουκιά» είναι υπεύθυνος για την εσωτερική ασφάλεια της χώρας και ποιος είναι υπεύθυνος για την άμυνα της χώρας; Και δεν αναφέρομαι σε «υπεύθυνους» χαζοχαρούμενους πολιτικούς που νοιάζονται για προμήθειες ή για εξοικονόμηση (λ.χ. οβίδων τα Leopard ή καυσίμων στα F-16), αλλά αναφέρομαι σε εκείνους που δηλώνουν αυτή τη στιγμή ότι φέρουν την προσωπική ευθύνη αποφάσεων για οτιδήποτε συμβεί μέχρι και την ημέρα των εκλογών…

Να θυμόμαστε πως ο γείτονας λατρεύει το unfair (άδικο) και όχι το fair παιχνίδι. Να θυμόμαστε πως λατρεύει τις περιόδους της ακυβερνησίας προκειμένου να εκδηλώσει έμπρακτα τα δικά του ενδιαφέροντα. Ποσώς πρέπει να μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή για το ποιος θα κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές, γιατί πολύ απλά δεν θα τις κερδίσει κανείς…! Το λένε και οι σφυγμομετρήσεις (που τις έχουν κάνει θεό τους οι πολιτικοί), το λένε (ή τουλάχιστον το διατυμπάνιζαν μέχρι χθες) όλα τα ΜΜΕ… Δεν βγαίνει αυτοδύναμη κυβέρνηση… Και ως εκ τούτου, το διάγγελμα Καραμανλή έβαλε τη χώρα σε μία περίοδο χάους…

Δεν πρέπει να χαιρόμαστε, αλλά να λυπόμαστε για την τεράστια πιθανότητα «θερμού Σεπτέμβρη», αλλά και για την βεβαιότητα της «κόλασης» που έρχεται… Κανείς πολιτικός δεν θα πάρει τις ευθύνες που του αναλογούν… Ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από την (σημερινή) αντιπολίτευση… Μόνο ο λαός θα κληθεί να πληρώσει (ελπίζω όχι με το αίμα του) τα πολιτικά παιχνίδια των ανίκανων πολιτικών αυτής τη χώρας…
Χωρίς να θέλω να γίνω προάγγελος δεινών, ο κύριος Καραμανλής στήθηκε στον τοίχο γνωρίζοντας πως οι εκτελεστές του θα σημαδεύουν την χώρα… Απλά δικαίωσε αυτό που εδώ και καιρό κυκλοφορούσε: «Υπήρξε ο μεγάλος Καραμανλής και ο μικρός Καραμανλής…»

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Το Βήμα’
«Το πλήρες κείμενο του διαγγέλματος του Πρωθυπουργού»
02 Σεπτεμβρίου 2009

«Ελληνίδες, Έλληνες,

Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Είναι λοιπόν η ώρα να συνειδητοποιήσουμε όλοι την πραγματικότητα και να πάρουμε σημαντικές αποφάσεις. Και αυτό αφορά τόσο την ηγεσία του τόπου, όσο και ολόκληρη την κοινωνία.

Ήδη οι συνέπειες της διεθνούς οικονομικής κρίσης είναι ορατές. Και η αλήθεια είναι πως έχουμε δύο πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια μπροστά μας.

Αν αρνηθούμε την αλήθεια αυτή, αν πιστέψουμε πως έχουμε στη διάθεση μας ευχάριστες και ανώδυνες λύσεις, τότε το κόστος για τον τόπο, για όλους τους πολίτες, θα γίνει δυσβάσταχτο.

Οι αυταπάτες μπορεί να ανακουφίζουν προσωρινά. Δεν λύνουν όμως τα προβλήματα. Τα επιδεινώνουν.

Μπροστά στην δύσκολη αυτή πραγματικότητα, γίνεται φανερό πως υπάρχει μόνο ένας δρόμος που προσφέρει ελπίδα και προοπτική: Να πάρουμε, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς παλινωδίες, όλα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Με σχέδιο και βούληση. Να χτίσουμε τα γερά θεμέλια που θα μας βγάλουν από την κρίση πιο δυνατούς. Όχι πρόσκαιρα. Αλλά μακροχρόνια.

Η ελπίδα και η προοπτική βρίσκονται στα χέρια μας. Όμως δεν χαρίζονται. Διεκδικούνται και κερδίζονται. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Εξωπραγματικές και συνεπώς ανεφάρμοστες υποσχέσεις δεν βοηθούν. Τα αναγκαία μέτρα δεν είναι ευχάριστα. Όμως μόνο αυτά μπορούν να διασφαλίσουν την πρόοδο του τόπου προς όφελος όλων των πολιτών.

Οι πιο δυσάρεστες συνέπειες της διεθνούς κρίσης έχουν φτάσει, με κάποια καθυστέρηση, στην χώρα μας. Είναι σαφές πως το 2010 θα είναι ένας χρόνος πολύ δύσκολος, αλλά και καθοριστικός για την πορεία της οικονομίας τα επόμενα χρόνια. Αν δεν δράσουμε άμεσα, οι κίνδυνοι θα είναι μεγάλοι.

Βεβαίως, οι επιπτώσεις της κρίσης θα μπορούσαν να είναι ακόμα πιο επώδυνες, αν η οικονομία τα τελευταία χρόνια δεν είχε κάνει ουσιαστικά βήματα προόδου. Βήματα, που λειτούργησαν ως ασπίδα στις χειρότερες συνέπειες της κρίσης. Γι? αυτό η ύφεση δεν υπήρξε τόσο βαθιά όσο σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Γι’ αυτό η ανεργία, παρ’ όλο που έχει αυξηθεί, δεν πήρε εκρηκτικές διαστάσεις όπως συνέβη
σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Επίσης, τα άμεσα μέτρα που πήραμε με το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης είχαν θετικά αποτελέσματα. Η εγγύηση των καταθέσεων απέτρεψε τον πανικό. Η ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας συνέτεινε στη μείωση των προβλημάτων που προκάλεσε η χρηματοπιστωτική κρίση. Ειδικότερα μέτρα σε συγκεκριμένους κρίσιμους κλάδους, όπως στον τουρισμό, και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, βοήθησαν τόσο στην οικονομία, όσο και στην απασχόληση.

Παρ’ όλα αυτά, η οικονομία μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει παθογένειες δεκαετιών. Κάνοντας αυτοκριτική, δέχομαι ότι σε κάποιους τομείς θα έπρεπε, ως Κυβέρνηση, να κάνουμε βαθύτερες τομές, έστω και με κόστος εντονότερων αντιδράσεων αντιπολίτευσης και συνδικάτων. Είναι άλλωστε γνωστό πως η Αξιωματική Αντιπολίτευση, που κυβέρνησε για δεκαετίες, δεν κάνει καμμιά αυτοκριτική. Και αυτό, παρά το ότι κληροδότησε στο τόπο βαρύτατα φορτία, όπως ένα σαθρό δημόσιο τομέα, ένα τεράστιο έλλειμμα και ένα εκρηκτικό δημόσιο χρέος. Και όλα αυτά σε εποχές στις οποίες το διεθνές οικονομικό περιβάλλον ήταν ιδιαίτερο ευνοϊκό.

Όμως το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η απόδοση ευθυνών, που αφορούν τα χρόνια πριν την διεθνή κρίση. Αυτό άλλωστε δεν ενδιαφέρει τους πολίτες. Ένα ενδιαφέρει και είναι τώρα το ζητούμενο: πώς θα υπερβούμε τα προβλήματα τα δύο δύσκολα χρόνια που έρχονται, χτίζοντας τις βάσεις για μακροχρόνια οικονομική ανάπτυξη του τόπου.

Τρεις είναι οι μεγάλες προκλήσεις για την οικονομία:

Πρώτον, τα επόμενα δύο χρόνια να επιβληθεί ο αυστηρότερος δυνατός έλεγχος στις δημόσιες δαπάνες και να επιτευχθεί η μεγαλύτερη αποδοτικότητα τους. Στο νοικοκύρεμα του κράτους πρέπει να είμαστε άτεγκτοι. Δεν χωρούν εδώ μισά βήματα και συμβιβασμοί.

Δεύτερον, ήρθε η ώρα να υπάρξει -και κυριολεκτώ- πόλεμος κατά της φοροδιαφυγής. Όσες ομάδες και αν ενοχληθούν. Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή αποτελεί εστία κοινωνικής αδικίας. Αδυνατίζει το κράτος πρόνοιας. Υπονομεύει την οικονομική σταθερότητα. Και στο ζήτημα αυτό όλες οι κυβερνήσεις έχουμε ευθύνες. Με τον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής, πρέπει ως κοινωνία, να γυρίσουμε σελίδα. Οποιαδήποτε ανοχή στο φαινόμενο αυτό είναι πλέον αδιανόητη.

Τρίτον, τα θεμέλια μιας οικονομίας χτίζονται μόνο με ένα τρόπο: Με διαρθρωτικές αλλαγές που δημιουργούν νέες δομές και λειτουργούν ευεργετικά σε μακροχρόνια βάση, διασφαλίζοντας την οικονομική ανάπτυξη. Αυτές οι τολμηρές διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να προχωρήσουν. Γιατί τις χρειάζεται ο τόπος, όχι γιατί τις ζητάει η Ε.Ε. Βεβαίως οι αλλαγές αυτές θα θίξουν προνόμια. Θα προκαλέσουν αντιδράσεις συμφερόντων. Δεν μπορεί όμως να γίνει ούτε ένα βήμα πίσω. Είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια οικονομία νοικοκυρεμένη, ανταγωνιστική, δυναμική.

Αυτές είναι οι τρεις προτεραιότητες στις οποίες είναι ανάγκη να δώσουμε έμφαση για να κινηθεί η οικονομία της χώρας και να αντιμετωπίσει την πρόκληση της κρίσης. Και τις προτεραιότητες αυτές θα παρουσιάσω αναλυτικά στη ΔΕΘ.

Στόχος μου ήταν όλα αυτά να προχωρήσουν και τα αναγκαία μέτρα να εφαρμοστούν αταλάντευτα μέχρι το τέλος της θητείας αυτής της κυβέρνησης, τον Σεπτέμβριο του 2011. Όμως ένας τέτοιος στόχος είχε μια καθοριστική προϋπόθεση: Να υπάρχει το κατάλληλο πολιτικό περιβάλλον.

Αυτό το περιβάλλον, όπως δυστυχώς διαπιστώνουμε όλοι, δεν υπάρχει πλέον. Και αυτό διότι ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει επανειλημμένα δηλώσει πως θα προκαλέσει εκλογές μέσα σε λίγους μήνες, με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Με την απόφαση αυτή:

Πρώτον, υιοθετεί μια απαράδεκτη στάση: «Δεν ψηφίζω τον Κάρολο Παπούλια ως Πρόεδρο, εκβιάζω εκλογές και μετά θα τον ψηφίσω». Πρόκειται για συμπεριφορά με πρωτοφανή μικροπολιτική σκοπιμότητα.

Δεύτερον, με τον εκβιασμό αυτό οδηγεί την χώρα σε αναπόφευκτες εκλογές στις αρχές του 2010 και σε μακρά προεκλογική περίοδο. Είναι συμπεριφορά ακραίας ανευθυνότητας. Απέναντι στους θεσμούς, την οικονομία, τον τόπο.

Η χώρα δεν αντέχει, ειδικά στη σημερινή συγκυρία, μια προεκλογική περίοδο μέχρι τον Φεβρουάριο. Και μάλιστα με μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που δυστυχώς πολιτεύεται με ανευθυνότητα και λαϊκισμό. Είναι πασίδηλο πως, από την ώρα που η χώρα οδηγείται, με ευθύνη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σε εκλογές σε λίγους μήνες, τα πάντα θα παρασυρθούν στην δίνη ενός έντονα προεκλογικού κλίματος. Και αυτό είναι ό,τι χειρότερο για την οικονομία. Είναι αναπόφευκτο να εγείρονται υπερβολικές διεκδικήσεις και να προκληθούν κοινωνικές εντάσεις. Οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές δεν θα είναι εύκολο να προχωρήσουν. Τα αναγκαία μέτρα, η αναγκαία οικονομική στρατηγική, απαιτούν σταθερότητα και ήπιο πολιτικό κλίμα.

Επειδή όμως η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την οικονομία δεν μπορεί να περιμένει, το συμφέρον του τόπου επιβάλλει μια και μόνη διέξοδο: ξεκαθάρισμα του πολιτικού τοπίου, έτσι ώστε μια κυβέρνηση, με νωπή λαϊκή εντολή, να δράσει άμεσα και αποφασιστικά.

Η απόφασή μου αυτή είναι πράξη ευθύνης. Μου είναι αδιανόητο να αφήσω τον τόπο να σύρεται επί έξι μήνες στη δίνη μιας καταστροφικής για την οικονομία προεκλογικής ατμόσφαιρας, μόνο και μόνο για να χρεωθεί ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τις πολιτικές συνέπειες της καταψήφισης του Κάρολου Παπούλια.

Στους πολίτες εναπόκειται πλέον να αποφασίσουν ποιος διαθέτει το σχέδιο και την βούληση, για να αντιμετωπίσει τις οικονομικές προκλήσεις.

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: Κατά την προεκλογική περίοδο δεν θα μοιράσουμε υποσχέσεις. Δεν θα εξωραίσουμε δυσκολίες. Δεν θα προσπαθήσουμε να φανούμε ευχάριστοι, παραπλανώντας τους πολίτες. Θα αναλύσουμε την οικονομική μας πολιτική, το πώς θα βγάλουμε την χώρα από τις οικονομικές δυσκολίες. Οι θέσεις μας είναι ξεκάθαρες, διαφανείς, και θα εξειδικευτούν με τρόπο σαφή.

Οι πολίτες έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στο δύσκολο δρόμο που αποτελεί τη μόνη διέξοδο για τη χώρα, και τον εύκολο δρόμο της άλλης πλευράς. Ο δύσκολος δρόμος είναι πρόταση ευθύνης, που ανταποκρίνεται σε πιεστικές συγκυρίες. Ο εύκολος δρόμος είναι επιλογή ανευθυνότητας, που αγνοεί την πραγματικότητα και οδηγεί μόνο σε αδιέξοδο. Ο δύσκολος δρόμος που επιβάλλεται να ακολουθήσουμε οδηγεί, σταδιακά, στην ανάκαμψη και μια οικονομία με γερά θεμέλια και περισσότερες ευκαιρίες για όλους. Ο εύκολος δρόμος, αρχικά ευχάριστος, θα βαθύνει την κρίση. Τελικά ο δρόμος αυτός θα φέρει πολύ σκληρότερα μέτρα από εκείνα που τώρα προτείνουμε, με πολύ μεγάλο κοινωνικό κόστος.

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έχει κανένα σχέδιο για έξοδο από την κρίση. Γενικολογίες, υποσχέσεις σε όλους και ευχάριστα μέτρα δεν έχουν καμμία σχέση με μια σοβαρή οικονομική πρόταση, ενώ αποτελεί πρόδηλη αντίφαση όταν η Αξιωματική Αντιπολίτευση καταστροφολογεί για την κατάσταση της οικονομίας, χωρίς να προτείνει ούτε ένα δυσάρεστο μέτρο.

Πάνω σε όλα αυτά οι πολίτες καλούνται να αποφασίσουν. Εμείς επενδύουμε στην ωριμότητά τους. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση παραπλανά, καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις. Στους πολίτες εναπόκειται ποια οικονομική πολιτική και ποιες αντιλήψεις θα επιλέξουν. Οι πολίτες θα διαλέξουν τον Πρωθυπουργό που θα διαχειριστεί τις μεγάλες οικονομικές προκλήσεις, καθορίζοντας την πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια.

Έχω εμπιστοσύνη στην ωριμότητα των πολιτών. Είναι πλέον ώρα ευθύνης για όλους μας. Για τις πολιτικές ηγεσίες. Και βεβαίως για τους πολίτες.

Οι πολίτες μας ψήφισαν με την εντολή να υπηρετούμε την πατρίδα, παίρνοντας τις σωστές αποφάσεις, όσο δύσκολες κι αν μοιάζουν. Με αίσθημα ευθύνης, αυτή την αρχή υπηρετεί η απόφασή μου. Με πίστη στις ιδέες μας και ευθύνη για τον τόπο, θα δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί και οι Έλληνες θα μας εμπιστευθούν να βγάλουμε τη χώρα από τη δύσκολη οικονομική κρίση.

Ζητώ λοιπόν νωπή λαϊκή εντολή. Ώστε, με το συγκεκριμένο πρόγραμμα που θα παρουσιάσω, να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες της διεθνούς κρίσης, δημιουργώντας ταυτόχρονα γερές βάσεις για την Οικονομία, που θα διασφαλίσουν μακροχρόνια πρόοδο για τον τόπο μας.

Έχω ήδη ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον οποίο θα επισκεφθώ αύριο, για να του ζητήσω, κατά το Σύνταγμα, τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών».

Αρέσει σε %d bloggers: