jump to navigation

Όταν οι δολοφονίες αθώων Τουρκοκυπρίων εξυπηρετούν τους σκοπούς του Αττίλα 25/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags:
trackback
[πηγή φωτογραφίας: άγνωστη]

‘Σημερινή’
«Τζιάος & Απορία»
24 Αυγούστου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Τι ήτανε η Κύπρος από την επόμενη της 16ης Αυγούστου 1974, της ολοκλήρωσης του Αττίλα-2 και το 1975, όσοι την ζήσανε δεν θέλουν καν να το θυμούνται. Η μνήμη, από μόνη της, αιμορραγεί. Τα άμεσα επακόλουθα του αδελφοκτόνου πραξικοπήματος και της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης: Αίμα, φρίκη, πόνος, εξαθλίωση, ατίμωση, απελπισία, απόγνωση. Θεέ μου! Χιλιάδες οικογένειες (απομεινάρια ορφανεμένων μαυροφορημένων οικογενειών οι περισσότερες) πεταγμένες στ’ αντίσκηνα των προσφυγικών καταυλισμών. Θεέ μου! Στην Ξενοδοχειακή Σχολή τα λεωφορεία των τελευταίων αιχμαλώτων που επέστρεψαν, χωρίς τους χιλιάδες που δεν επέστρεψαν ποτέ. Παρά μόνο ως ονόματα στον αυξανόμενο μαρτυρικό κατάλογο Αγνοουμένων. Θεέ μου! Ο Κληρίδης είχε πει ότι «παρέλαβε χάος» (από το χουντικό πραξικόπημα και τον Σαμψών, μετά τον Αττίλα-1) και «παρέδωσε κράτος» (στον επαναπατρισθέντα τον Δεκέμβριο, πρόεδρο Μακάριο). Μπορεί κανείς να θυμηθεί, τι… είδους κράτος; Τι ήταν δηλαδή, Αύγουστο και φθινόπωρο του 1974 και χειμώνα του 1975 η Κυπριακή Δημοκρατία; Ένα καθημαγμένο, φρικτά ακρωτηριασμένο, ρημαγμένο, σε απελπιστική κατάσταση, κράτος. Με χιλιάδες από τους πολίτες του νεκρούς και αγνοούμενους και ανάπηρους και βιασμένες γυναίκες και αιχμαλώτους και πλήθος γυναικόπαιδα και αμάχους εν ψυχρώ εκτελεσθέντες από τους Τούρκους κατακτητές και τους Τ/κ συνεργάτες των κατακτητών.

Εκείνο, λοιπόν, το διασωθέν απομεινάρι κράτους, η Κυπριακή Δημοκρατία (Αυγούστου 1974 – Ιανουαρίου 1975), είχε την ευαισθησία κράτους δικαίου και νομιμότητας, να συλλάβει, να ανακρίνει, να δικάσει και να καταδικάσει στην εσχάτη των ποινών, έναν Ελληνοκύπριο ανθρωπόμορφο δολοφόνο αμάχων Τουρκοκυπρίων: Το Τριμελές Κακουργιοδικείο στη Λεμεσό, με Δικαστές τους Λώρη, Χατζητσαγγάρη και Πιτσιλλίδη, καταδίκασε, στις 11/1/75, στην ποινή του θανάτου, τον Γιάννη Αντωνίου Βουνιώτη, που βρέθηκε ένοχος για τη δολοφονία Τ/κ γυναικοπαίδων, τα οποία μετέφερε με το ταξί του στις 10/11/74.

Η στήλη υπενθυμίζει για πολλοστή φορά την περίπτωση για να αναδείξει προς προβληματισμό μια απορία: Αυτοί οι κάποιοι που κόπτονται για τα «εγκλήματα σε βάρος των Τ/κ» και παριστάνουν τους δημοσιογραφικούς και ιστορικούς ερευνητές και εφευρίσκουν ακόμα και στο… Τζιάος ότι, δήθεν, «έξι ώρες πριν το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων (Κορέλλη, Σκορδή, Παπαγιάννη, Νικολάου, Χ΄΄Κυριάκου) εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι» ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ, π ο τ έ δεν έγραψαν μισό μονόστηλο για την απόφαση του Τριμελούς Κακουργιοδικείου της 11ης Ιανουαρίου 1975; Επειδή δεν εξυπηρετεί τις Ιδεολογικές Ερπύστριες του Αττίλα;

Ερώτηση:
Οι εκρηκτικές ύλες, τα όπλα και τα ναρκωτικά που «έρχονται» από τα Κατεχόμενα (όπου οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες ελέγχουν κάθε είδους τ/κ και ε/κ «υπόκοσμο» – όπως από χρόνια αποκάλυπτε ο τότε βουλευτής του ΑΚΕΛ Κίκης Γιάγκου), μόνο τις αλληλο-σπαρασσόμενες «φατρίες» έχουν στόχο; Επαγρυπνούν, άραγε, στο έπακρον οι Αρχές Ασφαλείας της Κ.Δ. για ποιες άλλες ίσως εντολές θα δώσουν στον «υπόκοσμο» (μαζί με C-3, AK-47, Μπερέττες, Ούζι κ.ο.κ.) οι εν λόγω… εντολείς του;

Αρέσει σε %d bloggers: