jump to navigation

Εις μνήμην των Αθανάτων: Τάσος Ισαάκ – Σολωμός Σολωμού 09/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , ,
trackback
Τάσος Ισαάκ - Σολωμός Σολωμού [πηγή σύνθεσης: eretiko-istologio.blogspot.com 06/08/2009]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
06 Αυγούστου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Τότε, ενώ η νεολαία της μνήμης της φρίκης και του δεν ξεχνώ βρισκόταν στα πρόθυρα της λήθης από την ευμάρεια, δυο παλληκάρια θέλησαν να μας ταράξουν τον ύπνο. Θέλησαν με τον θάνατό τους να μας ξυπνήσουν απ’ τον ξύπνιο, να πάψουμε να υπνώττουμε εμπρός από την τουρκική σημαία, να πάψουμε να ξεχνούμε ό,τι δεν έπρεπε να λησμονήσουμε ποτέ!

Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού: Οι τελευταίοι μάρτυρες που γέννησε η ελληνική γη της Κύπρου.

Ο πρώτος βρέθηκε εκεί στο συρματόπλεγμα της Δερύνειας, απέναντι από την κατεχόμενη Αμμόχωστο, μαζί με τους άναρχους διαδηλωτές για να βροντοφωνάξει μαζί τους στην Κύπρο, την Ελλάδα και το παγκόσμιο πως οι Έλληνες της Κύπρου δεν ξέχασαν και δεν παραδόθηκαν στην υποταγή. Αψηφώντας τον κίνδυνο έτρεξε να σώσει ένα συνδιαδηλωτή του που κινδύνευε από τα μανιασμένα στίφη των Τούρκων εθνικιστών. Τον έσωσε, αλλά δεν σώθηκε. Παγιδεύτηκε ο ίδιος και πέθανε από τα αιμοσταγή κτυπήματα των ανδρεικέλων της κατοχής. Λέχθηκε τότε ότι εμπλέκονταν οι ομάδες των «Γκρίζων Λύκων» γνωστής φασιστικής οργάνωσης της Τουρκίας. Ο Τάσος πίσω του εγκατέλειψε μία νεόνυμφη και έγκυο σύζυγο. Η κόρη τους γεννήθηκε λίγο καιρό μετά και έλαβε το μαρτυρικό του όνομα, σύμβολο αγώνα και ελπίδας. Ανάδοχοί της πολλοί που σήμερα παλεύουν να ξεχάσουμε.

Ο δεύτερος εξάδελφος του πρώτου. Με το αίμα και την οργή να βράζει στα σωθικά, με το μαύρο του πόνου στα στήθη, βρέθηκε στον ίδιο χώρο λίγες μέρες μετά. Ανάμεσα σε φίλους και συγγενείς που θέλησαν να ρίξουν στεφάνι τιμητικό στον πρώτο ηρωομάρτυρα. Το είχε πει σε μερικούς δικούς του κι εκείνοι προσπάθησαν να τον λογικέψουν. Αλλά δεν ήξεραν μέχρι πού έφτανε η τρέλα του… αυτή η τρέλα που δίνει φτερά, αυτή η τρέλα που χάνοντάς την ριζώσαμε στο χώμα και δεν λέμε να φτερουγίσουμε λίγο ελεύθερα. Στο συναπάντεμα της κατοχικής σημαίας με την οργή του όρμησε μπροστά. «Πού πας ρε μαλάκα;»… Μήπως να ήμασταν όλοι εμείς που μείναμε πίσω, από απόσταση ασφαλείας ή από τις οθόνες μας, απαθώς να παρακολουθούμε; Τα όργανα του Ψευδοκράτους, μεταξύ των οποίων και ένας ψευδοϋπουργός, πυροβόλησαν απ’ ευθείας τον Σολωμό και τον σώριασαν κάτω από τον ιστό ποτίζοντας με περισσότερο αίμα την αδηφάγο ημισέληνο. Είπαν πως θέλησαν να σώσουν την τιμή της σημαίας τους, όμως, εκείνη την ώρα περιφρουρούσαν μονάχα το άδικο της παρουσίας της εκεί.

Εκείνες οι εικόνες συγκλόνισαν το Πανελλήνιο, συγκλόνισαν ολόκληρη την υφήλιο.
Ταξιδεύοντας έδειξαν τι έκρυβε εκείνο το απάνθρωπο καθεστώς των κατεχομένων. Έγιναν ζωντανή μαρτυρία ενός προβλήματος που ουδέποτε έκλεισε, απλώς κάπως σκεπάστηκε από τη σκόνη των καιρών. Οι ηρωομάρτυρες ήρθαν να μας ξυπνήσουν. Και στιγμιαία μας ξύπνησαν! Αλλά, φευ, μετά κοιμηθήκαμε πιο βαθιά. Ίσως τελικά να μας νίκησαν εκείνοι οι πυροβολισμοί. Τρομάξαμε στο χυμένο αίμα. Νιώσαμε τη θυσία τους δυσανάλογη του στόχου; Προτιμήσαμε τον ωχαδερφισμό μας… Οι διαδηλώσεις ξεφούσκωσαν, ο λαός αποκοιμήθηκε ξανά αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στους πολιτικούς του να λοξοδρομήσουν περισσότερο και να τον οδηγήσουν ενώπιον μιας αυτοκτονίας που δεν ήθελε να διαπράξει: το όνομα αυτής Σχέδιο Ανάν.

Με αυτές τις εικόνες και τα συναισθήματα να μας κατακλύζουν τέτοιες μέρες, ξεσκονίζοντας τη δική μας θέληση αγώνα, ανατρέξαμε στο προσωπικό μας αρχείο, σε μια ηχογραφημένη συναυλία που έγινε ένα μόλις χρόνο μετά τα γεγονότα εκείνου του Αυγούστου. Μία συναυλία σπάνια, με τον αγέρι της να μυρίζει ευγενείς στόχους που ξεγράψαμε στο όνομα ενός «νέου συνεταιρισμού» με «δύο states». Εκείνη η συναυλία δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη: Με τις φωνές του ασύγκριτου Νταλάρα, του μοναδικού Αλκίνοου, του λεβεντόφωνου Θεοδώρου, του συγκλονιστικού Χατζηχριστοδούλου, με το μουσικό χάδι της Δρακιά, το ηχόχρωμα της Διάστασης και την παράδοση αιώνων ενσαρκωμένη στην Πελαγία, δόθηκε τότε υπόσχεση συνέχισης του αγώνα μέσα από μουσική πεισμωμένη και συνενωτική. Ποιοι από μας κρατήσαμε την υπόσχεση; Η νεολαία της αρχαίας Σπάρτης αποκρινόταν στους ενήλικες και τους ηλικιωμένους: Ἄμμες δὲ γ’ ἐσόμεθα πολλῷ κάρρονες! (δηλ. εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροι!) Εμείς μπορούμε τουλάχιστον να μην προδώσουμε τη θυσία τους;

Όσοι επιθυμούν μπορούν να κατεβάσουν ολόκληρη τη συναυλία σε mp3.

«ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ»
Αντικατοχική Συναυλία εις μνήμην των ηρωομαρτύρων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού
(Παραλίμνι Κύπρου, 1997)

Συμμετέχουν:
Γιώργος Νταλάρας
Αλκίνοος Ιωαννίδης
Γιάννα Δρακιά
Κούλλης Θεοδώρου
Μάριος Τόκας
Κυριάκος Χατζηχριστοδούλου
Κυριακού Πελαγία
Μουσικό Σχήμα «Διάσταση»

Μέρος Α΄: 1 έως 12
http://www.megaupload.com/?d=A3RKDLCJ

Μέρος Β΄: 13 έως 23
http://www.megaupload.com/?d=CAVLUP15

Μέρος Γ΄: 24 έως 30
http://www.megaupload.com/?d=J757313L

Μέρος Δ΄: 31 έως 39
http://www.megaupload.com/?d=BP5I84HX

1. Σήμα έναρξης
2. Μεταφορά φλόγας από την Ακρόπολη και χαιρετισμοί
3. Ο θρήνος της Παναγίας – Κ. Πελαγία
4. Των Αθανάτων – Γ. Νταλάρας
5. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ – Γ. Νταλάρας
6. Παράξενη πατρίδα – Γ. Νταλάρας
7. Μήνυμα αγώνα από τον Γ. Νταλάρα (α’)
8. Μάνα – Γ. Νταλάρας
9. Γυρισμός – Γ. Νταλάρας
10. Αμμόχωστος – Γ. Νταλάρας
11. Ο Βαγορής – Γ. Νταλάρας κ. Κ. Θεοδώρου
12. Το γελαστό παιδί – Κ. Θεοδώρου
13. Λογαριάσετε λάθος – Γ. Νταλάρας κ. Διάσταση
14. Το τραγούδι του χελιδονιού – Γ. Δρακιά
15. Ο λαϊκός τραγουδιστής – Γ. Δρακιά
16. Αχ Ελλάδα! – Γ. Δρακιά
17. Μήνυμα αγώνα από τον Γ. Νταλάρα (β’) — Μάνα μου Ελλάς – Γ. Νταλάρας
18. Για την Κύπρο – Γ. Νταλάρας κ. Αλκίνοος
19. Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη – Αλκίνοος κ. Γ. Νταλάρας
20. Τέσσερα τζαι τέσσερα – Αλκίνοος
21. Αγάπησα την που καρκιάς – Αλκίνοος
22. Βόσπορος – Αλκίνοος
23. Νανούρισμα – Αλκίνοος
24. Στην αλάνα – Γ. Νταλάρας
25. Αχ χελιδόνι μου – Γ. Νταλάρας
26. Όλα καλά – Γ. Νταλάρας
27. Του κάτω κόσμου τα πουλιά – Γ. Νταλάρας
28. Μη μου θυμώνεις μάτια μου – Γ. Νταλάρας
29. Δέκα παλληκάρια – Γ. Νταλάρας
30. Παραπονεμένα λόγια – Γ. Νταλάρας
31. Μήνυμα αγώνα από τον Μ. Τόκα
32. Αποχαιρετισμός – Κ. Χατζηχριστοδούλου
33. Ο αγνοούμενος – Μ. Τόκας
34. Την Ελλάδα αγαπώ – Κ. Χατζηχριστοδούλου
35. Η δική μου η πατρίδα – Γ. Νταλάρας
36. Δεν κλαίω – Γ. Νταλάρας
37. Ο Πενταδάκτυλος – Γ. Νταλάρας
38. Ευχαριστίες — Των αθανάτων – Γ. Νταλάρας
39. Καρτερούμεν μέραν νύχταν – Γ. Νταλάρας

Υ/Γ. Θερμές ευχαριστίες στους Σ. και Ν. για την πολύτιμη βοήθειά τους.

Σχόλια

1. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΣΩΝΙΤΗΣ - 10/08/2009

Καλημέρα σας

Η συγκεκριμένη συναυλία υπάρχει μαγνητοσκοπημένη ???

Ευχαριστώ πολύ
ΑΑ


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: