jump to navigation

Πολίτες/Οπλίτες και δημοκρατία 03/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: ,
trackback
Βολή Εθνοφυλάκων της Εθνικής Φρουράς στο Τσέρι [πηγή φωτογραφίας: ΓΕΕΦ/ΔΕΠΛΗ, army.gov.cy]

‘Σημερινή’
«Οπ(πο)λίτες και δημοκρατία»
31 Ιουλίου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Άμα το ψάξουμε εις βάθος, ιστορικά, επιστημονικά, θα το διαπιστώσουμε ίσως και γλωσσολογικά: Από την έννοια οπλίτης προέκυψε η έννοια πολίτης (οπ-πο-λίτης). Από τον ένοπλο λαό προέκυψε, απέναντι στην ολιγαρχία και στην τυραννία γεννήθηκε στη γενέτειρά της την αρχαία Αθήνα, κάτω από τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως επινοήθηκε, δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε η δημοκρατία, η λαοκρατία, η ελευθερία, η κυριαρχία, η εξουσία του λαού: Το δημοκρατικό πολίτευμα: Των συγκροτούντων τον δήμο και την πόλη – κράτος και το πολίτευμα και την έννοια της πατρίδας, ενόπλων πο(οπ)λιτών. Τέκνο της Ένοπλης Σοφίας για την ελευθερία στην καθημερινή ενσάρκωση και πραγμάτωσή της, η δημοκρατία. Επειδή «εύδαιμον το ελεύθερον το δ’ ελεύθερον το εύψυχον κρίναντες», καθώς ηχεί, αειθαλής και φρεσκότατη, ανά τους αιώνες της οικουμένης, η ρήση του Περικλή (430 π.Χ., Θουκυδίδη Β-40).

Κι επειδή οι γεννήτορες της δημοκρατίας, τη σοφία και το δόρυ θεάς Αθηνάς επέλεξαν ως σύμβολο της συνένωσης του ελεύθερου πνεύματος με τα όπλα τα ιερά. Το είχε εκφωνήσει στην τελετή της πρώτης φωταγώγησης της Ακρόπολης των Αθηνών 28 Μαΐου 1959 και ο τότε Γάλλος υπουργός Πολιτισμού, συγγραφέας και μαχητής της αντίστασης κατά των Γερμανών κατακτητών, Αντρέ Μαρλώ: «Για τον κόσμο η Ελλάδα είναι πάντα η σκεπτόμενη Αθηνά που ακουμπάει στο δόρυ. Και ποτέ πριν από αυτήν η τέχνη δεν είχε συνενώσει το δόρυ με τη σκέψη. […] Ο άνθρωπος χρειάζεται να διαπαιδαγωγηθεί από το πνεύμα. Και ολόκληρη η νεολαία της Δύσης χρειάζεται να θυμάται πως όταν συνέβη αυτό για πρώτη φορά, ο άνθρωπος έθεσε στην υπηρεσία του πνεύματος τα δόρατα που αναχαίτισαν τον Ξέρξη». [«Σελίδες για την Ελλάδα του 20ού αιώνα», εκδ. Ολκός 1996].

Στην Κύπρο, για πρώτη φορά, και αργοπορημένα, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, κατά συστηματικό τρόπο, η έννοια του Ένοπλου Λαού, τη δεκαετία του ’90: Οι ένοπλοι πολίτες (οπλίτες) με τα όπλα στα σπίτια τους, 40-60 χρόνων εθνοφύλακες, οργανωμένοι, εκπαιδευμένοι και υποδειγματικά πειθαρχημένοι των Λόχων Κατοικημένων Τόπων της γειτονιάς και της περιοχής τους, έφεδροι 23-40 χρόνων των ενεργών και εφεδρικών μονάδων της Εθνικής Φρουράς, κληρωτοί 18-20 χρόνων υπηρετούντες τη θητείας τους, μόνιμοι άνδρες και γυναίκες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί της Ε.Φ. Να, μια σύγχρονη μορφή Ένοπλου Λαού, δημοκρατικού στρατού, ικανή εν πρώτοις να στέλνει διαρκώς το μήνυμα ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ στους απέναντι (ό,τι κι αν ορέγονται) πάνοπλους Τούρκους κατακτητές και Τ/κ συνεργάτες τους. Συγκροτούσα, ταυτόχρονα και την ύψιστη μορφή λαϊκής ενότητας και εθνικής συμφιλίωσης, άτρωτη ασπίδα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τώρα πλέον και αυτό το επίτευγμα του λαού παρακμάζει και διαλύεται…

Αρέσει σε %d bloggers: