jump to navigation

Οι Άγγλοι «επέβαλαν» στον Κίσινγκερ τη διζωνική ομοσπονδία 31/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: , , , , , ,
comments closed
Τα αρχεία του Foreign Office για τον Κίσσινγκερ [πηγή: Σημερινή 03/08/2009]

‘Σημερινή’
«Οι Άγγλοι επέβαλαν στον Κίσινγκερ τη διζωνική ομοσπονδία»
03 Αυγούστου 2009, σελ. 18-19
Φανούλα Αργυρού

Ο τότε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επεδίωκε επιστροφή στη Ζυρίχη, αλλά τελικά υπέκυψε
Η Χούντα υποστήριζε Σαμψών, η Τουρκία και η Βρετανία επιστροφή του Μακαρίου, και ο Κίσιγκερ προτιμούσε τον Γλαύκο Κληρίδη.

ΗΠΑ-ΑΓΓΛΙΑ: Μπλοκάρουν την Ελλάδα από του να επέμβει
Εδώ και 35 χρόνια, άρθρα και ειδησεογραφικές πληροφορίες προβάλλουν τον δρα Χένρι Κίσινγκερ, Υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ το 1974, ως φέροντα την ευθύνη για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ασφαλώς οι ΗΠΑ φέρουν τη δική τους ευθύνη για την ανοχή που υπέδειξαν και άφησαν την Τουρκία ανενόχλητη να εισβάλει δίχως να τη σταματήσουν. Όμως, τη μεγαλύτερη ευθύνη και εγκληματική προμελετημένη ανοχή για το τουρκικό έγκλημα φέρουν οι Βρετανοί. Δυστυχώς, πολλά δημοσιεύματα αναφορικά με αμερικανικά έγγραφα, δίχως αυτά να μελετώνται σε συνδυασμό με τα αντίστοιχα (και πολύ πιο λεπτομερή και άμεσα) βρετανικά τέτοια, δεν αποδίδουν τη σωστή εικόνα των γεγονότων. Με αποτέλεσμα να βοηθούνται οι Βρετανοί, που μένουν στο απυρόβλητο.

Και παρόλον ότι τα βρετανικά έγγραφα που αναφέρονται στο πραξικόπημα λογοκρίθηκαν και θα μείνουν κλειστά μέχρι το 2060, εντούτoις καταφέραμε, με πεισματική έρευνα στο Βρετανικό Κρατικό Αρχείο, να εξασφαλίσουμε ορισμένα, που μας δίνουν, επιτέλους, κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις σχέσεις και το ρόλο Βρετανών και Αμερικανών τις μαύρες εκείνες μέρες.

Τα έγγραφα φανερώνουν ότι οι Βρετανοί ηγούνταν της όλης επιχείρησης, έχοντας βοηθούς τους Αμερικανούς και όχι αντιστρόφως. Το Λονδίνο προσπαθούσε με κάθε τρόπο να εμποδίσει την Ελλάδα να αντιδράσει και παρόλον ότι η Τουρκία είχε ήδη εισβάλει στο νησί, αυτοί συνέχιζαν να την υπερασπίζονται και να απαιτούν παράλογα πράγματα από την Ελλάδα. Πολύ ενδιαφέρουσες οι δηλώσεις Κίσινγκερ 19 Ιουλίου 1974 και 27 Αυγούστου 1974.

Στα χέρια του Λονδίνου

Τα έγγραφα στα οποία αναφερόμαστε στην παρουσίαση αυτή δεν αφήνουν πλέον αμφιβολία ότι ο δρ Χένρι Κίσινγκερ δεν υποστήριζε κατ’ αρχήν τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, αλλά αυτή ήταν λύση που επέβαλαν οι Βρετανοί και έκτοτε συμβάδισε μαζί τους. Κατά καιρούς τα έγγραφα φανερώνουν αμφιταλαντεύσεις του Κίσινγκερ για τη Διζωνική, κάτι που κράτησε μέχρι το τέλος του 1974, αλλά τελικά κέρδισαν οι Βρετανοί. Πρώτον, επειδή το Κυπριακό ήταν και παραμένει στα χέρια του Λονδίνου και όχι της Ουάσινγκτον, και δεύτερον γιατί οι ΗΠΑ χρειαζόντουσαν τους Βρετανούς για την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων μέσω των βρετανικών βάσεων στο νησί…

Διαφωνία Κίσινγκερ – Κάλαχαν/Γουίλσον

Στις 18 Ιουλίου 1974, ο Αμερικανός Υπ. Εξωτερικών δρ Χ. Κίσινγκερ τηλεφωνεί ο ίδιος στον Βρετανό ομόλογό του Τζέιμς Κάλαχαν και διαφωνεί μαζί του στο θέμα της απόσυρσης των Ελλήνων αξιωματικών. Ο Κίσινγκερ επανέλαβε τη θέση του ότι το να πιέζει η Βρετανία για την άμεση αποχώρησή τους από την Κύπρο μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα επικίνδυνο ρήγμα στο ισοζύγιο δυνάμεων στην Κύπρο και πίστευε (ο Κίσινγκερ) ότι η απομάκρυνση των Ελλήνων αξιωματικών θα μπορούσε να ενθαρρύνει ενδο-κοινοτική διαμάχη. Ο Κίσινγκερ υποστήριζε ότι δεν ήταν εναντίον της αποχώρησής τους, αλλά όχι προτού επιτευχθεί συνταγματική λύση. Προτιμούσε να μιλήσει ο Μακάριος στις 19 (την επομένη) σε συνεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας, και προτού παρθεί οποιαδήποτε απόφαση από το Συμβούλιο Ασφαλείας, ήθελε τους Βρετανούς να συμφωνήσουν να διευθετήσουν συνάντηση Ελλήνων και Τούρκων στο Λονδίνο, για την Κυριακή 21 Ιουλίου, για να διαπραγματεύονταν κάποια συνταγματική λύση, βασισμένη στις συνθήκες του 1960. Σύμφωνα με τη σχετική αναφορά στο βρετανικό έγγραφο: «…Οι ΗΠΑ, είπε, θα δώσουν πλήρη υποστήριξη και θα λάβουν μέρος στη συνάντηση με πρόταση και μετά να ακολουθήσει ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ο Κάλαχαν ρώτησε τι είδος συνταγματικής λύσης είχε υπόψη του ο Κίσινγκερ. Ο Κίσινγκερ εισηγήθηκε όπως οι Βρετανοί προσπαθήσουν να διαμορφώσουν τα πράγματα, ούτως ώστε να βρεθεί εναλλακτική αποδεκτή λύση γι’ απαλλαγή τόσο από τον Σαμψών όσο και τον Μακάριο…». Ο Κίσινγκερ θεωρούσε τον Γλ. Κληρίδη ως το πρόσωπο αυτό. Με τον Κληρίδη πίστευε ότι οι Έλληνες θα εγκατέλειπαν τον Σαμψών και οι Βρετανοί και Τούρκοι τον Μακάριο. Για τους Τούρκους, πίστευε ο Κίσινγκερ, δεν θα ήταν και μεγάλη θυσία, καθώς ποτέ δεν τον είχαν εμπιστευθεί. Ο Κίσινγκερ ήταν πολύ προβληματισμένος με τους Βρετανούς οι οποίοι, πίστευε, δέσμευαν τους εαυτούς των πολύ μακριά, δίχως να υπολογίζουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Ο Τζέιμς Κάλαχαν ενημέρωσε τον Βρετανό πρωθυπουργό σχετικά.

«Πρώτες βοήθειες»
Την επομένη, 19 Ιουλίου, ο Βρετανός πρωθυπουργός Χάρολντ Γουίλσον σημειώνει προς τον Σύμβουλό του κ. Άκλαντ:

«…Υπήρξαν κάποιες μικρές διαφωνίες μεταξύ μας και των Αμερικανών σχετικά με τον Μακάριο και πώς να τον χειριστούμε. Φυσικά αυτό είναι παράπλευρο θέμα, όμως είναι ένα σημαντικό θέμα. Εκείνο που δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ο δρ Κίσινγκερ σήμερα είναι πως το πραξικόπημα στην Κύπρο έχει αφαιρέσει την όποια σταθερότητα είχε απομείνει από της συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Εκείνη η σταθερότητα ήταν πολύ εύθραυστη τα τελευταία δέκα χρόνια. Οι βασικές ερωτήσεις τώρα είναι: Μπορούμε να μπαλώσουμε τις παλαιές συνθήκες; Ή πρέπει τώρα να προχωρήσουμε με νέες διευθετήσεις; Αν ναι, ποιοι θα είναι οι συμμετέχοντες και οι εγγυητές των συνθηκών που θα αντικαταστήσουν τις παλαιές;

Μου φαίνεται, και απ΄ό,τι άκουσα όσον αφορά τις απόψεις του δρος Κίσινγκερ, ο τελευταίος προφανώς βλέπει την κατάσταση επιφανειακά. Αν θέλει να μπαλώσει (χρησιμοποιεί μεταφορικά τη λέξη επιδέσμους) τις σημερινές συνθήκες, θα πρέπει να δράσει πολύ πιο δυναμικά με τους Έλληνες απ΄ ό,τι έκανε μέχρι σήμερα. Το γεγονός είναι ότι σήμερα υπάρχει μια νέα μεγάλη πηγή αστάθειας, και η επέμβαση «πρώτων βοηθειών» σύντομα θα καταντήσει αδύνατη».

Μπλόκο στην Ελλάδα
Σημείωση 1): Ο Βρετανός πρωθυπουργός και ο Υπ. Εξωτερικών της Βρετανίας από τις 17 Ιουλίου, κατά τη συνάντηση που είχαν στο Λονδίνο με τον Τούρκο πρωθυπουργό της εισβολής Μπ. Ετσεβίτ, του είχαν δώσει το πράσινο φως για την εισβολή, υποσχόμενοι να μην επέμβουν και να μπλοκάρουν την Ελλάδα από του να τρέξει εις βοήθεια της Κύπρου.

Σημείωση 2): Η πολιτική αυτή ήταν πλήρως ταυτισμένη με το βρετανικό σχέδιο «Το Μέλλον της Κύπρου», που είχε εκπονήσει το Τμήμα Σχεδιασμού του Φόρεϊν Όφις τον Φεβρουάριο του 1964. Το σχέδιο προέβλεπε και προνοούσε όπως εμποδιστεί η Ελλάδα από το βοηθήσει την Κύπρο σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, για να αφεθεί η Τουρκία για 48 τόσες ώρες να κάνει την επιχείρησή της. Προνοούσε τόσο τη χρησιμοποίηση και του 6ου Αμερικανικού Στόλου όσο και την πιθανότητα ανάγκης πραξικοπήματος για να επιτευχθεί ο στόχος… Υπενθυμίζεται ότι τον ίδιο καιρό (Φεβρουάριος του 1964) και οι Τουρκοκύπριοι (με την ανταρσία τους εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας) είχαν εκπονήσει συνταγματικές προτάσεις για Δύο Ομόσπονδα Κράτη.

Σημείωση 3): Άκρως λανθασμένος και ιστορικά ανακριβής ο ισχυρισμός (όπως π.χ. εκείνος του Βρετανού Μάρτιν Πάκαρτ) ότι τότε υπήρχε Αμερικανικό Σχέδιο εις βάρος της Κύπρου. Το σχέδιο ήταν καθαρώς βρετανικό. Τα ίδια τα βρετανικά έγγραφα ανατρέπουν συλλήβδην τέτοιον ισχυρισμό.

Ο ρόλος του Βρετανού πρέσβη
Το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, ο Βρετανός πρέσβης στην Αθήνα Σερ Χούπερ είδε τον αναπληρωτή Υπ. Εξωτερικών της χουντικής κυβέρνησης κ. Κυπραίο και προσπάθησε να του διαλύσει την εντύπωση που είχε ήδη κυκλοφορήσει, ότι η Βρετανία είχε εκ των προτέρων γνώση για το πραξικόπημα. (Εδώ υπενθυμίζεται ότι τα βρετανικά έγγραφα για το πραξικόπημα παραμένουν κλειστά).

Ο κ. Κυπραίος του είπε ότι τα τουρκικά στρατεύματα είχαν επιτεθεί στην ΕΛΔΥΚ. Η Ελλάδα ζητούσε άμεση κατάπαυση του πυρός και τη συγκέντρωση όλων των τουρκικών στρατευμάτων και αλεξιπτωτιστών στους τουρκικούς θυλάκους μέχρι τις 2.μ.μ. Ο Βρετανός πρέσβης βρήκε ότι η στάση του κ. Κυπραίου ήταν διαφορετική από εκείνη που τους είχαν ενημερώσει οι Αμερικανοί στην Ουάσινγκτον.

Ο Χούπερ είπε στον Κυπραίο ότι η απαίτηση της Αθήνας με τελεσίγραφο μέχρι τις 2.μ.μ. θα εξέπληττε το Λονδίνο. Ουσιαστικά η ελληνική κυβέρνηση ζητούσε από την Τουρκία να διαλέξει είτε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Αθήνας είτε να πάνε σε πόλεμο.

Κατ’ αρχήν ο Έλληνας αναπληρωτής Υπ.Εξ. κ. Κυπραίος είπε ότι καλά κατάλαβε ο πρέσβης, και ο κ. Σωσσίδης δίπλα του πρόσθεσε «πόλεμος σε όλα τα μέτωπα». Αργότερα, όμως, ο Κυπραίος κατέβασε τους τόνους, επισημαίνει στην αναφορά του προς τον Τζέιμς Κάλαχαν ο Βρετανός πρέσβης, τονίζοντας ότι τελικά ο Κυπραίος, στο μήνυμά του προς την τουρκική κυβέρνηση, είπε ότι οι Έλληνες προσέφεραν στην Τουρκία την ευκαιρία να λύσουν τις διαφορές τους και να σταθεροποιήσουν την κατάσταση για τα επόμενα χρόνια.

Υποστηρίζοντας περαιτέρω την Τουρκία, ο Βρετανός πρέσβης είπε στον Κυπραίο ότι και η Βρετανία επιθυμούσε εκεχειρία, αλλά οι Τούρκοι ήταν αδύνατο να δεχθούν, υπό το φως των απειλών που αντιμετώπιζαν από τους Έλληνες και πως οι Έλληνες έπρεπε να τους βοηθήσουν να διαπραγματευτούν. Ο Χούπερ ζήτησε, μάλιστα, να μάθει το σκεπτικό της απαίτησης της Ελλάδας για τη συγκέντρωση των τουρκικών στρατευμάτων στους θυλάκους. Ο Κυπραίος είπε ότι δεν ήταν σκοπός τους να απειλήσουν την Τουρκία, αλλά έχοντας υπόψη την υπεροχή της Τουρκίας, έπρεπε να βοηθηθούν και οι ίδιοι να διαπραγματευτούν από θέση ισχύος. Οι Τούρκοι είχαν επιτεθεί κατά των ελληνικών στρατευμάτων και ήδη είχε δημιουργηθεί κατάσταση πολέμου, κάτι για το οποίο δεν ευθυνόταν η Ελλάδα. Και σημειώνει ο Χούπερ σε παρένθεση «Εδώ έχει κάποιο δίκαιο».

Όμως ο Χούπερ δεν πίστευε ότι οι Έλληνες θα επέμεναν για τις 2.μ.μ. Γιατί ο Κυπραίος του είχε επίσης πει πως νοουμένου ότι αυτό γινόταν εντός 24 ή 48 ωρών, δεν θα έκαναν τίποτα.

Ο Κυπραίος είπε ότι η Ελλάδα δεν ήθελε την Ένωση, αλλά αν ο κυπριακός λαός την ήθελε, τότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Όμως, έγραψε ο Χούπερ, ο Κυπραίος δεν είχε γνώση για πρόταση διχοτόμησης.

Από το ενημερωτικό τηλεγράφημα του Βρετανού πρέσβη προς τον Τζέιμς Κάλαχαν, φαίνεται ότι ο Αμερικανός απεσταλμένος κ. Σίσκο είχε εντολές να πιέσει την Ελλάδα, απειλώντας να διακόψει κάθε στρατιωτική βοήθεια, αν αντιδρούσε (η Ελλάδα). Αλλά μέχρι τότε ο Σίσκο, με τη συγκατάθεση της Ουάσινγκτον, δεν το είχε κάνει.

Έξαλλος ο Ιωαννίδης
Μετά την επιστροφή του Σίσκο από την Άγκυρα, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα ενημέρωσε τον Βρετανό ομόλογό του κ. Χούπερ για τις επαφές Σίσκο και του ιδίου στην Αθήνα, ζητώντας να διατηρηθεί η αναφορά άκρως εμπιστευτική.

Γράφει η ενημέρωση προς το Λονδίνο:

«Στις 7.30 πρωινή της 20ής Ιουλίου, ο Αμερικανός πρέσβης κ. Τάσκα πήγε στο ελληνικό Υπ. Άμυνας, όπου θα ξεκινούσε συνεδρία του Συμβουλίου Πολέμου στις 8.00 πρωινή, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Ο Τάσκα έδωσε αυστηρές προειδοποιήσεις εναντίον οποιασδήποτε ενέργειας. Οι ανώτεροι στρατηγοί δεν αντέδρασαν, αλλά ο Ιωαννίδης ήταν ιδιαίτερα έξαλλος. Στις 7.50 ήλθε και ο Σίσκο, ο οποίος μίλησε στις ίδιες γραμμές, με τον Ιωαννίδη να διατηρεί την ίδια στάση και να τονίζει πως αν οι Τούρκοι δεν έφευγαν από την Κύπρο, οι συνέπειες θα ήταν διπλή ένωση και πόλεμος. Αμέσως μετά, ο Ιωαννίδης αποχώρησε από την αίθουσα. Μετά από περαιτέρω συζήτηση με τους Τάσκα, Σίσκο και Συμβούλιο, συμφωνήθηκε όπως συνεχίσει η συνεδρία, αλλά να μη ληφθούν αποφάσεις προτού διαβουλευθούν ξανά με τους Τάσκα και Σίσκο. Όμως αυτό δεν ακολουθήθηκε».

Η Χούντα κάνει πίσω
Αργότερα το ίδιο πρωινό, οι Τάσκα και Σίσκο είδαν τον Κυπραίο στο Υπ. Εξωτερικών, ο οποίος τους μίλησε όπως και στον Χούπερ ενωρίτερα, για τη διορία που έδιδαν μέχρι τις 2 μ.μ. και πως ήδη αποχωρούσαν τα ελληνικά στρατεύματα από το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Ο Σίσκο του είπε ότι η ελληνική πρόταση προσφερόταν ως βάση για διαπραγμάτευση, θα τη μετέφερε στην Άγκυρα, αλλά χρειαζόταν χρόνο, γι΄ αυτό έβρισκε ότι η διορία μέχρι τις 2μ.μ. δεν ήταν ρεαλιστική. Ο Τάσκα επιβεβαίωσε ότι τα όσα έλεγε ο Κυπραίος είχαν την υποστήριξη των Ιωαννίδη και Μπονάνου.

Στη συνάντηση με τον Κυπραίο, τελικά ο Τάσκα προέβη στην απειλή διακοπής αμερικανικής βοήθειας, αν η Ελλάδα προχωρούσε με ένοπλη δράση. Λίγο πριν από τις 2μ.μ., τηλεφώνησε στον Κυπραίο να μάθει αν η Ελλάδα θα αντιδρούσε μετά τις 2.μ.μ. και ο Κυπραίος του επιβεβαίωσε πως δεν θα έκαναν τίποτα. Τηλεφώνησε και στον Μπονάνο, γράφει η αναφορά, ο οποίος επίσης επιβεβαίωσε το ίδιο, όμως αυτός είπε ότι δεν θα περίμεναν επ΄ αόριστον.

Έξω φρενών ο Σίσκο
Ο Σίσκο, γράφει η αναφορά, έγινε έξω φρενών με τη διπλοπροσωπία των Τούρκων σε σχέση με την εισβολή και περιέγραψε, γράφει ο Χούπερ, τη συμπεριφορά των Τούρκων ως άκρως απαράδεκτη.

Σύμφωνα με την περιγραφή, ο Ετσεβίτ κορόιδευε τον Σίσκο και απέφευγε να του δώσει συγκεκριμένη απάντηση, πότε θα τερμάτιζαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ο Ετσεβίτ του είπε ότι εφόσον άρχισαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, θα έπρεπε να πάρουν το χρόνο τους, δεν μπορούσαν να σταματήσουν προτού επιτευχθούν κάποιοι στόχοι. Εξάλλου, δεν μπορούσε να του δώσει απάντηση προτού συναντηθεί την επομένη με τους Στρατιωτικούς και το Υπουργικό του. Ο Σίσκο εκνευρίστηκε και του έβαλε τις φωνές λέγοντας:

«…Είπα στον Ετσεβιτ ότι είχα ζητήσει από την αμερικανική κυβέρνηση να αφήσει την Τουρκία να κάνει όπως ήθελε εκείνη (αντί να τη σταματούσαν από το να πολεμήσει, όπως έκαναν το 1964), είχα ζητήσει από την αμερικανική κυβέρνηση να πείσει την Ελλάδα να μην αναμιχθεί σε εχθροπραξίες, και είχα πει ότι έτσι και οι τουρκικές δυνάμεις έφερναν εις πέρας ένα ισοζύγιο δυνάμεων στην Κύπρο, σε σχέση με τις ελληνικές δυνάμεις, η τουρκική κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να εμπλακεί σε συνομιλίες με το Ηνωμένο Βασίλειο και τους Έλληνες στο πνεύμα των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου. Όλα αυτά είχαν πάει περίπατο πια. Υπολογίζαμε ότι ο Ετσεβίτ μιλούσε εκ μέρους της Τουρκίας και αναμέναμε να δούμε την Τουρκία να συμφωνεί για εκεχειρία, προτού η ελληνική κυβέρνηση αναγκαστεί να εμπλακεί σε εχθροπραξίες. Εμείς είχαμε τηρήσει τα δικά μας και αναμέναμε να τηρούσε και εκείνος το λόγο του. Αν η Τουρκία δεν ανταποκρινόταν, αυτό θα είχε δυσάρεστα αποτελέσματα για τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, περιλαμβανομένης και της στρατιωτικής βοήθειας…».

Λίγα ψίχουλα
Όσον αφορά τη συνάντηση που είχε στο Υπ. Άμυνας με το Πολεμικό Συμβούλιο, o Τάσκα είπε ότι του έκαναν εντύπωση οι διαφορές μεταξύ των ιεράκων υπό την ηγεσία του Ιωαννίδη και των σχετικώς εριφίων υπό την ηγεσία του Μπονάνου και ανώτερων στρατηγών. Και κλείνει η αναφορά προς το Φόρεϊν Όφις με το εξής άκρως αινιγματικό για το βρετανικό ρόλο: «Θα πρέπει να δώσουμε στον τελευταίο (δηλαδή τον Μπονάνο) λίγα ψίχουλα παρηγοριάς προτού είναι αργά», έγραψε χαρακτηριστικά ο Βρετανός πρέσβης Χούπερ.

Η διζωνική ήταν βρετανικής έμπνευσης
Το έγγραφο αυτό είναι ένα πολυσέλιδο ντοκουμέντο, που περιέχει τα πρακτικά της πλέον κρίσιμης συνεδρίας που έλαβε χώρα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μετά τις δύο τουρκικές εισβολές. Η συνάντηση έγινε στις 27 Αυγούστου 1974, μεταξύ ανώτερων αξιωματούχων του Φόρεϊν Όφις και του δρος Χένρι Κίσινγκερ, κατ΄ εντολήν του Βρετανού Υπ. Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν. Ο Κάλαχαν ήθελε πλέον να προχωρήσει με την προώθηση της διπεριφερειακής ομοσπονδίας, αλλά ήθελε να σιγουρευτεί για την υποστήριξη του δρος Κίσινγκερ στη βρετανική αυτή πρωτοβουλία, γιατί οι Βρετανοί στο Λονδίνο είχαν επισημάνει αμφιβολίες για την αμερικανική υποστήριξη. Τα πρακτικά αυτά, διά μαρτυρίας του ιδίου του δρος Κίσινγκερ, μας ξεκαθαρίζουν πλέον, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι οι Βρετανοί ήσαν οι πρωταγωνιστές των γεγονότων του 1974, όσο και της προώθησης της τουρκικής απαίτησης για γεωγραφική ομοσπονδία (διζωνική) και όχι οι Αμερικανοί.

Οι απεσταλμένοι του Φόρεϊν Όφις είπαν στον Κίσινγκερ ότι ο Τζέιμς Κάλαχαν σκόπιμα διατηρούσε χαμηλούς τόνους στη διπλωματία, όταν και διέκοψε ο δρ Κισινγκερ για να τονίσει ότι ήδη είχε επιτευχθεί η μεγάλη (βρετανική) διπλωματική νίκη, με το να χαρακτηρίζεται πλέον ο ίδιος ως ο κακός της όλης κατάστασης.

Οι Βρετανοί θυμήθηκαν ότι ο Σίσκο (ο Αμερικανός απεσταλμένος) μέσα Ιουλίου είχε ρωτήσει το Φόρεϊν Όφις κατά πόσο μπορούσε να βρεθεί μια λύση πακέτο, αλλά τότε του είχαν πει ότι ήταν ακόμα νωρίς για κάτι τέτοιο.
Και συνέχισαν στη συνάντηση οι Βρετανοί, λέγοντας ότι οποιαδήποτε άποψη και να είχαν για τις τουρκικές ενέργειες, η λύση θα ήταν διπεριφερειακή ομοσπονδία και θα συνεπάγετο ανταλλαγή πληθυσμών. Η λύση αυτή, είπαν στον δρα Κίσινγκερ, θα έχει την ευχέρεια να αυτο-αστυνομεύεται και να μη χρειάζεται την ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών. Ήδη, πρόσθεσαν, πολλοί τους κατηγορούν ότι δεν ανέλαβαν τις εγγυητικές τους υποχρεώσεις, για να διακόψει και πάλιν ο Κίσινγκερ, για να πει ότι αυτό δεν ίσχυε για τους Τούρκους. Οι Τούρκοι, είπε, «δεν πιστεύω να έχουν τέτοιο παράπονο».

Διζωνική στη θεωρία
Οι Βρετανοί σχεδιαστές της λύσης είπαν πως η λύση που η Βρετανία υποστήριζε, δηλαδή η διπεριφερειακή ομοσπονδία (ουσιαστικά η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία), ήταν ακόμα στο στάδιο της θεωρίας, ήταν δύσκολο να επιβληθεί. Ο δρ Κίσινγκερ ρώτησε αν η ελληνική κυβέρνηση την υποστήριζε και οι Βρετανοί παραδέχθηκαν ότι ο Κ. Καραμανλής αδυνατούσε. Αλλά οι Τούρκοι ήταν αδύνατο να αποτραβηχτούν στη γραμμή που κρατούσαν στις 9 Αυγούστου. Ο Κληρίδης όμως, είπαν, είχε προωθήσει πιο λογικές προτάσεις. Οι Βρετανοί αξιωματούχοι είπαν πως για τη λύση αυτή, θα έπρεπε να γίνουν σημαντικές αναπροσαρμογές και πως ο Τούρκος καθηγητής Ουλμάν τους είχε πει στο Λονδίνο ότι θα χρειαζόντουσαν πέραν του 28% του εδάφους για λόγους ασφάλειας, κάτι που θα συζητηθεί στις διαπραγματεύσεις. Και συμπλήρωσαν ότι οι ίδιοι πιστεύουν ότι οι πρόσφυγες ίσως να μη θέλουν πλέον να επιστρέψουν, μιας και τους επιτραπεί να επισκεφθούν τις περιουσίες τους.

Ο δρ Κίσινγκερ είπε ότι ο χρόνος δεν ήταν υπέρ των Ελλήνων. Ο ίδιος ήθελε χρόνο για να καλυτερεύσουν οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Οι Βρετανοί, σε μια προσπάθεια να πιέσουν τον δρα Κίσινγκερ, χρησιμοποίησαν την κινδυνολογία ότι αν δεν λυόταν το θέμα σύντομα, φοβόντουσαν για ανταρτοπόλεμο εκ μέρους των Ελλήνων. Όμως ο Κίσινγκερ το απέρριψε και είπε ότι δεν πίστευε σε τέτοια.

Οι Βρετανοί στη συνέχεια είπαν πως θα άρχιζε ο εποικισμός από την Τουρκία. Ο Κίσινγκερ ρώτησε αν μπορούσε ένα κομμάτι να ενωθεί με την Ελλάδα και το άλλο με την Τουρκία, αλλά οι Βρετανοί κηδεμόνες, αν και δεν το απέρριψαν, είπαν ότι τέτοια λύση θα ήταν ό,τι χειρότερο για τη Σοβιετική Ένωση.

Ο Κίσινγκερ υποστήριξε να ξεκινούσε η βρετανική πρωτοβουλία, για διπεριφερειακή ομοσπονδία, αλλά, τους είπε ότι ήταν πολύ διστακτικός να ξανα-μπλέξει τις ΗΠΑ σε μια υπόθεση δίχως να γνωρίζει τις τακτικές. Την τελευταία φορά, είπε, οι ΗΠΑ είχαν αναμιχθεί με κάποια ευθύνη, όμως όχι αρκετή που να τους έδιδε και τον έλεγχο. Δίσταζε να το επαναλάβει. Ο ίδιος ήταν πολύ απασχολημένος με τα δικά τους στις ΗΠΑ και δεν ασχολήθηκε έντονα με όσα συνέβησαν στη Γενεύη τον Αύγουστο.

Θα αποτύγχανε η διζωνική
Η δεύτερη ανησυχία του, είπε ο δρ Κίσινγκερ, ήταν πως αν η βρετανική πρωτοβουλία αποτύγχανε, θα έλεγαν πως φταίει η Αμερική που δεν πίεσε αρκετά την Άγκυρα. Έτσι και πάλιν θα έφταιγαν οι ΗΠΑ και όχι το Ηνωμένο Βασίλειο, που ήταν δική του η πρωτοβουλία.

Οι Βρετανοί παραδέχθηκαν ότι στη Γενεύη έγιναν λάθη και πως εκ των υστέρων έβλεπαν πως θα ήταν καλύτερα αν είχαν προωθήσει και υποστηρίξει στη Γενεύη εξαρχής την περιφερειακή λύση. Ο Κίσινγκερ συμφώνησε πως τότε θα είχαν προοπτικές επιτυχίας. Ο Κίσινγκερ εξήγησε πως η πρότασή του για λύση καντονίων ήταν με στόχο να διευκολύνει τη διζωνική σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Κίσινγκερ ήταν βέβαιος ότι η βρετανική πρωτοβουλία για διπεριφερειακή/διζωνική λύση θα αποτύγχανε, και δεν ήθελε τις ΗΠΑ να φορτωθούν την ευθύνη της αποτυχίας. Αν η Βρετανία ήθελε να προωθήσει την πρωτοβουλία της από μόνη της, θα έδιδε την ευλογία του.

Εν κατακλείδι, οι Βρετανοί ζήτησαν από τον Κίσινγκερ αν μπορούσαν να βασιστούν στην πλήρη κάλυψη της πρωτοβουλίας τους στην προώθηση της διπεριφερειακής ομοσπονδίας. Ο Κίσινγκερ τους υποσχέθηκε να το συζητήσει με τον Αμερικανό πρόεδρο και θα τους έδιδε την απάντησή του την επομένη.

Σύμφωνα με άλλα έγγραφα, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Ο Κίσινγκερ έκανε όπως τους είπε. Τους έδωσε την ευλογία του, αλλά δεν ήθελε με κανένα τρόπο να εμπλακεί σε κάτι για το οποίο δεν είχε τον έλεγχο, τον οποίο και τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974, όπως και τον Ιανουάριο του 1964, είχαν οι Βρετανοί και όχι οι Αμερικανοί.

Advertisements

Δώρο, αγωνιζόμαστε για να γίνουν τα οράματα σου πράξη 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , , , , , , , , ,
comments closed
Ο Δώρος Λοΐζου, Οργανωτικός Γραμματέας της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ

‘Χριστόφιας-watch: Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια’
«Δώρο, αγωνιζόμαστε για να γίνουν τα οράματα σου πράξη»
30 Αυγούστου 2009
Ευαγόρας (Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο)

Σήμερα, 30 Αυγούστου, επέτειο δολοφονίας του, θυμόμαστε τον Δώρο της αντίστασης και του αγώνα, τον αλησμόνητο, ανήσυχο νέο και διανοούμενο.

Σήμερα τιμούμε τον «επικίνδυνο ποιητή» για όλα τα κατεστημένα και για όλους τους φορείς της αδικίας. Aυτόν που τόσο αγάπησε την ελληνική μας γλώσσα και ιστορία.

Σήμερα εμπνεόμαστε από τον Δώρο των πολλαπλών οραμάτων το συνειδητό σοσιαλιστή που μετουσίωνε σε πράξη τα οράματα. Το μεγάλο ανθρωπιστή που «μοίρασε σαν ψωμί την καρδιά του και δεν του ‘μεινε κανένα ψίχουλο».

Ο Δώρος Λοϊζου γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου του 1944 στη Λευκωσία. Στα δεκαεννιά του αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και εγγράφηκε στη Σχολή Θεάτρου της Λευκωσίας, την οποία όμως δεν έμελλε να τελειώσει λόγω των ταραχών που ξέσπασαν. Το 1966 μετέβηκε στη Ρόδο για να σπουδάσει ξενοδοχειακά. Κατά την διάρκεια των σπουδών του η αμερικανοκίνητη Χούντα ξεκίνησε να γράφει την μαύρη της επταετία στην ιστορία της Ελλάδας.

Ο επαναστατικός του χαρακτήρας δεν του επιτρέπει να μείνει άπραγος, γι’αυτό και ξεσηκώνει τους συμφοιτητές του σε απεργία για διαμαρτυρία προς τους απάνθρωπους όρους ζωής που επέβαλαν οι επαίσχυντοι δικτάτορες. Συνέπεια της αντιδικτατορικής του δράσης και «διατάραξης της ησυχίας», ήταν η εκδίωξη του από τη Σχολή.

Ο Δώρος εγκατέλειψε οριστικά τον κλάδο των ξενοδοχειακών και το 1969 εγγράφηκε στο Hellenic College της Βοστώνης, από το οποίο αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα με το πτυχίο Ιστορίας.

Με το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε στο σοσιαλιστικό χώρο, στην ΕΔΕΚ, όπου και δραστηριοποιήθηκε ως Οργανωτικός Γραμματέας της ΕΔΕΝ και ως διευθυντής της εφημερίδας «Σοσιαλιστική Έκφραση», γεγονός που τον έθεσε αυτόματα στο στόχαστρο των υπάκουων σκυλιών της Χούντας, στην οποία ο Δώρος ήταν ήδη πολύ καλά γνωστός ως ένας ακαταπόνητος πολέμιος της, με αξιόλογη δράση σε Ελλάδα και Αμερική.

Πολύ καλά γνωστός σε ξένους και ντόπιους συνωμότες ήταν (και είναι) ο αγέραστος αγωνιστής, τότε πρόεδρος της ΕΔΕΚ και ηγέτης του αντιστασιακού κινήματος Βάσος Λυσσαρίδης, ο οποίος στη γνωστή σύσκεψη του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, που έγινε υπό την παρουσία οπλοφόρων της ΕΟΚΑ-Β’, κάλεσε όλους να παραμερίσουν τα μικρά και τα μίση, τόνισε ότι η επιστροφή του νόμιμου συνταγματικού Προέδρου Μακαρίου αποτελούσε άμεση εθνική αναγκαιότητα και εισηγήθηκε την συσπείρωση όλων κάτω από την ηγεσία του τόπου για να δοθεί η πολιτική μάχη της Κύπρου. Αυτό το μαρτύρησε και ο ίδιος ο Τάσσος Παπαδόπουλος, επίσης μισητό πρόσωπο από τους χουντοφασίστες και τους συνομώτες.

Ποτέ πια φασισμός: Αγώνας - Λευτεριά - Δημοκρατία [πηγή φωτογραφίας: Σοσιαλιστική Νεολαία ΕΔΕΚ Πάφου]

Μπορεί τα όπλα να μην μίλησαν εκείνη τη μέρα, αλλά η εντολή είχε δοθεί. «Να πυροβοληθεί (ο Γιατρός) χωρίς προειδοποίηση». Τρεις αμερικανοτσολιάδες της ΕΟΚΑ-Β’, στις 9:00 το πρωί της 30ης Αυγούστου του 1974, έστησαν καρτέρι στην πλατεία του ΟΧΙ και γάζωσαν με σφαίρες το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε. Με αυτό το απεχθές και επονείδιστο έγκλημα, ήλπιζαν στον αποκεφαλισμό του αντιστασιακού κινήματος και στην πλήρη εφαρμογή των ξένων συνωμοτικών σχεδίων που προνοούσαν προέλαση και εδραίωση του κατοχικού Αττίλα.

Οι σφαίρες των δολοφόνων δεν βρήκαν το στόχο τους αλλά τον αγωνιστή ποιητή Δώρο Λοΐζου, που οδηγούσε το αυτοκίνητο, ο οποίος με τα μαλλιά ριγμένα πίσω και με το ματωμένο πρόσωπο ανάποδα, έπεσε νεκρός, αφήνοντας την τελευταία του πνοή, για να γίνει για όλους μας φάρος που φωτίζει και οδηγεί τα αγωνιστικά μονοπάτια που ακόμα είμαστε υποχρεωμένοι να διανύουμε.

Ο Δώρος άφησε πίσω του ως υποθήκη, πολλά μηνύματα που πηγάζουν από τα ποιήματα του. Εμπνευσμένος ο ίδιος από πολλούς επαναστατικούς ποιητές, κυρίως ισπανούς, έργα των οποίων μετέφρασε στα ελληνικά, έλεγε ότι «Κι όταν νοιώθεις την ανάγκη να γράψεις, δεν συζητάς το θέμα αλλά παίρνεις την πέννα και γράφεις…Γράφεις ώσπου να λυτρωθείς…». Κι ο Δώρος έγραψε:

Θα ρίξω τα μαλλιά μου πίσω, θα φορέσω το πρόσωπό ανάποδα

και θα βγω στους δρόμους και στις πλατέες

με ντουφέκια, φωνές, με συνθήματα

να ρεζιλέψω τους οπαδούς του συρματοπλέγματος,

να βάλω φωτιά στην Πρεσβεία του θανάτου.

Θα ‘ρθουν οι γνωστικοί να μου βάλουν τρικλοποδιά

γιατί τους διώχνω τους πελάτες από τα μαγαζιά.

Θα ‘ρθουν οι «ειδικοί αστυνομικοί»

για να μου σπάσουν τα πλευρά

γιατί βάζω οργή και φωτιά στα παιδιά.

Θα ‘ρθουν οι κόκκινοι να μου κοκκινίσουν το μούτρο

γιατί είμαι πιο κόκκινος απ’ αυτούς.

Θα ‘ρθουν οι λευκοί να μου μαυρίσουν το μάτι

γιατί είμαι πιο λευκός από αυτούς.

Θα ‘ρθουν οι φωτισμένοι να μου αλλάξουν τα φώτα

γιατί είμαι πιο φωτισμένος απ’ αυτούς.

Θα ‘ρθουν οι γελοίοι, οι σοβαροί, οι ανατολικοί, οι δυτικοί,

οι προτεστάντες, οι καθολικοί, οι δικοί, οι οχτροί, οι διαόλοι,

οι θεοί, τέλος πάντων όλοι, εκείνοι κι αυτοί

που παίρνουν τη ζωή σαν καπρίτσιο της στιγμής.

Μα εγώ, θα ξαναρίξω τα μαλλιά μου πίσω

θα ξαναφορέσω το ματωμένο πρόσωπο, ανάποδα

και θα βγω στους δρόμους και στις πλατέες

με ντουφέκια, φωνές και συνθήματα

να διεκδικήσω: Ψωμί και Ελευθερία.

–Δώρος Λοΐζου, «Το Τραγούδι του Λεύτερου»

Σήμερα που η κατοχική σημαία ντροπιάζει τον Πενταδάχτυλο, που δήθεν πολιτισμένοι ευρωπαίοι προσπαθούν να μας πείσουν να συνθηκολογήσουμε με τους όρους του εισβολέα , που οι δήθεν προοδευτικοί θεωρούν ως εθνικισμό το να διεκδικείς «Λευτεριά», που «ξεριζωμένοι περνούν τη Γραμμή για μια πoρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα», εμείς επιβεβαιώνουμε την αταλάντευτη μας πίστη στον αγώνα για δικαίωση, για απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων, για απομάκρυνση όλων των εποίκων και για επιστροφή όλων των προσφύγων.

«Πάντως εμείς θα τους αντισταθούμε.
Όποιοι κι αν είναι.
Όσο δυνατοί κι αν είναι.»

–Δώρος Λοϊζου

Διαβεβαιώνουμε τον αθάνατο συναγωνιστή μας, πως θα αναζωπυρώσουμε τη φλόγα του αγώνα με κάθε μέσο και κάθε θυσία, κι ας έρθουν οι κόκκινοι να μας κοκκινίσουν τα μούτρα, κι ας έρθουν οι ειδικοί αστυνομικοί να μας φωτογραφίσουν, κι ας έρθουν αυτοί που παίρνουν τη ζωή σαν καπρίτσιο της στιγμής να μας χλευάσουν. Εμείς θα ρεζιλέψουμε τους οπαδούς του συρματομπλέγματος!

Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε μικροκομματικά συμφέροντα και σε πιόνια της «διεθνούς κοινότητας» την ισοπέδωση της μνήμης του Δώρου και των μηνυμάτων που πηγάζουν από τη δολοφονία του, την εξουδετέρωση του οράματος του για ψωμί κι ελευθερία.

«Όσο μακραίνει ο χρόνος,
Όσο οι συνθήκες γίνονται πιο δύσκολες,
Όσο δολοφονούνται τα οράματα,
Τόσο πιο πολύ μας λείπει ο Δώρος.»

–Βάσος Λυσσαρίδης

‘Σημερινή’
«Το έγκλημα της 3οης Αυγούστου 1974»
30 Αυγούστου 2009
Γιαννάκης Λ. Ομήρου (Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ)

Στις 30 Αυγούστου 1974 διενεργήθηκε ένα από τα πλέον απεχθή εγκλήματα σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Σε βάρος της ενότητάς του. Σε βάρος του αιμάσσοντος ακόμα από το πραξικόπημα και την εισβολή σώματος της Κύπρου. Η απόπειρα δολοφονίας του Βάσου Λυσσαρίδη και η δολοφονία του Δώρου Λοΐζου δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οργανώθηκε από τις δυνάμεις που επιδίωκαν την ολοκλήρωση του δίδυμου εγκλήματος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Να επαναφέρουμε το τότε σκηνικό. Μετά και την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής και τη συνειδητοποίηση από το λαό μας του μεγέθους της προδοσίας της χούντας και της ΕΟΚΑ Β, είχαν αρχίσει να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις επανόδου του Προέδρου Μακαρίου στην Κύπρο. Ο δημοκρατικός μας λαός, με το Βάσο Λυσσαρίδη και την ΕΔΕΚ στην πρωτοπορία, απαιτούσαν ασυμβίβαστα την πλήρη αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης που προσωποποιείτο στην επάνοδο στην προεδρία τού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Το καθεστώς τρομοκρατίας που είχε επιβάλει η ΕΟΚΑ Β ακόμα και μετά την τουρκική εισβολή είχε αρχίσει να καταρρέει υπό το βάρος των φοβερών συνεπειών του κακουργήματος του πραξικοπήματος. Παρά τη δυσμενή συγκυρία, ένα ευρύτατο αγωνιστικό – δημοκρατικό κλίμα άρχισε να δημιουργείται.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η δολοφονία ενός πολιτικού ηγέτη που στεκόταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την επιστροφή του Μακαρίου, αναμενόταν από τους ξένους και επιτόπιους συνωμότες ότι θα δημιουργούσε συνθήκες αναζωπύρωσης της εσωτερικής ανωμαλίας με ένα νέο κύκλο αίματος και συνεπώς τις προϋποθέσεις είτε για επιβολή λύσης βασισμένης στα τετελεσμένα είτε ακόμα και νέας τουρκικής προέλασης, με την επίκληση του προσχήματος της ανωμαλίας μεταξύ των Ελληνοκυπρίων. Άλλωστε είχε προηγηθεί στις 15 Αυγούστου 1974 η γνωστή απόπειρα επιβολής του διχοτομικού Σχεδίου Γκιουνές, που ματαιώθηκε ως αποτέλεσμα της σθεναρής αντίδρασης της ηγεσίας της ΕΔΕΚ και του τότε Μητροπολίτη Πάφου και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου.

Η αποτυχία επιβολής εκείνου του σχεδίου λύσης σε συνδυασμό με την προοπτική επανόδου του Μακαρίου δεν άφηναν περιθώρια παθητικής στάσης από τους καραδοκούντες συνωμότες. Ως εκ τούτου, το έγκλημα της 30ής Αυγούστου 1974 ήταν η απελπισμένη κίνηση για ανακοπή του ασυγκράτητου λαϊκού ρεύματος για επάνοδο του Μακαρίου και αποτροπή επιβολής αντεθνικής λύσης. Οι επιδιώξεις αυτής της κίνησης ναυάγησαν, πρώτον, διότι οι εντεταλμένοι δολοφόνοι απέτυχαν στο βασικό τους στόχο και, δεύτερον, διότι επιδείχθηκε μία θαυμαστή ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση από το δημοκρατικό κίνημα.

Τριάντα πέντε χρόνια από το έγκλημα εκείνο υπάρχουν κάποια αναπάντητα ερωτηματικά, τα οποία δεν έχουν ακόμα απαντηθεί όχι απλώς από τους φυσικούς αλλά κυρίως από τους ηθικούς αυτουργούς του. Όλη αυτή η εγκληματική συνομοταξία των στυλοβατών της ΕΟΚΑ Β, του πραξικοπήματος, αυτών που πολέμησαν με λύσσα τον Μακάριο, είχαν σαν βασικό τους επιχείρημα ότι το έπραξαν με ελατήρια πατριωτικά και στόχους εθνικούς.

Αν όμως έτσι είχαν τα πράγματα, πώς δικαιολογούν τις αδιαμφισβήτητες ιστορικές αλήθειες, πρώτον, ότι ταυτίστηκαν με τα πλέον αντικυπριακά κέντρα εξύφανσης συνωμοσιών σε βάρος της Κύπρου; Δεύτερον, πώς είχαν κοινό στόχο, μαζί με τη CΙΑ και τη Χούντα, τον Πρόεδρο Μακάριο; Τρίτον, πώς απαντούν στο αμείλικτο ερώτημα και κατηγορώ της Ιστορίας για το γεγονός ότι κι όταν ακόμα ολοφάνερα αποκαλύφθηκε ότι Χούντα και CIΑ επιδίωκαν τη διχοτόμηση της Κύπρου με τη δολοφονία του Μακαρίου, αυτοί συνέχιζαν να εμποδίζουν την επιστροφή του, ολόκληρο το δεύτερο εξάμηνο του 1974; Και τέλος, πώς μπορούν να εξηγήσουν ότι από τις δικές τους γραμμές οργανώθηκε και εκτελέσθηκε το έγκλημα της 30ής Αυγούστου με στόχο την πρόκληση εμφύλιας διαμάχης, ενώ ο Αττίλας ευρίσκετο εντός των πυλών; Δεν αισθάνονται την ανάγκη αυτοκριτικής; Δεν διακατέχονται από αίσθηση εξιλέωσης, εξομολόγησης και απολογίας ενώπιον του λαού και της Ιστορίας; Είναι αξίωμα ότι η ιστορική μνήμη υπάρχει για να φωτίζει κυρίως το μέλλον.

Όμως η κάθαρση της τραγωδίας του 1974 επιβάλλει την ανάληψη ευθυνών για εγκλήματα και λάθη από όσους βαρύνονται με συμμετοχή στα τότε γεγονότα. Θα βρουν, άραγε, το θάρρος, έστω και σήμερα, 35 χρόνια μετά, να το πράξουν, συνεισφέροντας με αυτό τον τρόπο στον αγώνα για τη σωτηρία της Κύπρου με μια σωστά θεμελιωμένη λαϊκή ενότητα;

Η Άγκυρα στο πλευρό των Ουιγούρων 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΣΙΑ, ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Ανατολικό Τουρκεστάν [πηγή εικόνας: paratiritirio-tourkias.blogspot.com]

‘Το Παρόν’
«Η Άγκυρα στο πλευρό των Ουιγούρων»
12 Ιουλίου 2009
Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Η συμπεριφορά της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα αποδεικνύει ότι είναι αποφασισμένη να μην αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτη οποιαδήποτε ευκαιρία συμμετοχής στα διεθνή δρώμενα με τη μορφή συμπαράστασης στους ομοφύλους και ομοθρήσκους της, όπου αυτοί κι αν αντιμετωπίζουν προβλήματα ή εγείρουν διεκδικήσεις. Στις ταραχές που ξέσπασαν στην επαρχία Σινγιάνγκ της Κίνας μεταξύ των Κινέζων της φυλής Χαν και των Ουιγούρων, που αποτελούν τη μειοψηφία, η Άγκυρα, έπειτα από σύντομη στάση αναμονής που διατήρησε, δεν άργησε να πάρει θέση.

Τα βίαια επεισόδια, που προκλήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην επαρχία Σινγιάνγκ, η οποία βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Κίνας και καλύπτει έκταση 1,5 εκατ. τετραγωνικών μέτρων, με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του πολιτικού κόσμου της γείτονoς χώρας.

Η πρώτη αντίδραση ήρθε από τον πρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος του Εθνικιστικού Κινήματος (ΜΗΡ) Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που έσπευσε να κατακρίνει την ισλαμική κυβέρνηση για την απραξία της στο θέμα και δήλωσε ότι το ζήτημα των Ουιγούρων δεν είναι μόνο εσωτερικό θέμα της Κίνας, όπως θα ήθελε να λέει το Πεκίνο. Ο Μπαχτσελί βρήκε, έτσι, την ευκαιρία να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης προς την Κεντρική Ασία, χώρο που συνδέεται αναπόσπαστα με την ιδεολογία του κόμματός του, αλλά και να πιέσει την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό να υιοθετήσει παρόμοια στάση με εκείνη που τήρησε στο Νταβός έναντι των Ισραηλινών τον περασμένο Ιανουάριο.

Υπό την πίεση των διαδηλώσεων, που οργανώθηκαν κυρίως από τους «γκρίζους λύκους», στα μεγάλα αστικά κέντρα για να «αναγκάσουν» την Άγκυρα να παρέμβει υπέρ των Ουιγούρων, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν άργησε να καλέσει τον κινέζο επιτετραμμένο για ενημέρωση. Ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, καταδίκασε τα αιματηρά επεισόδια και ζήτησε τη λήψη κατάλληλων μέτρων από τις κινεζικές αρχές ώστε να τερματιστεί η βία. Δήλωσε ακόμη ότι το ενδιαφέρον της Άγκυρας για την τύχη των Ουιγούρων είναι πραγματικό.

Από τη μεριά του ο ισλαμιστής πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την επιθυμία να επικρατήσει η κοινή λογική και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της αιματοχυσίας. Δικαιολογώντας τις ανησυχίες των πολιτών του για τους «αδερφούς» Ουιγούρους, σε μια κίνηση μάλλον εντυπωσιασμού, αποκάλυψε ακόμη την πρόθεση της κυβέρνησής του να καταβάλει τις απαραίτητες προσπάθειες να τεθεί το θέμα προς συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο συμμετέχει η Τουρκία ως μη μόνιμο μέλος την περίοδο 2009-2010, αλλά και στην Ισλαμική Διάσκεψη όπου τη θέση του γενικού γραμματέα κατέχει τούρκος ακαδημαϊκός. Είναι σημαντικό, όμως, να εξετάσουμε σε τι οφείλεται το ενδιαφέρον που δείχνουν οι Τούρκοι για τα τεκταινόμενα στην κινεζική επαρχία.

Πέρα από την αυτονόητη επιθυμία της ισλαμικής κυβέρνησης να αναπτύξει εμπορικές δραστηριότητες με την περιοχή, που είναι πλούσια σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων, η προσοχή που επιδεικνύει η Άγκυρα προς τη Σινγιάνγκ προκύπτει κατά κύριο λόγο από τους ιστορικούς δεσμούς με αυτήν την περιοχή. Ως γνωστόν, οι Τούρκοι κατάγονται από την Κεντρική Ασία. Παρατηρήθηκε, λοιπόν, το εξής παράδοξο κατά την πρόσφατη ιστορία. Το κεμαλικό καθεστώς, στην προσπάθειά του να εδραιώσει την εξουσία του, πρόβαλλε τον εθνικό μύθο με τέτοιον τρόπο ώστε να σβήσει τα ίχνη της πολυεθνικής οθωμανικής αυτοκρατορίας από τη μνήμη και τη συνείδηση του λαού. Ο «ιδρυτικός μύθος» -από τον οποίο αντλεί την ονομασία της και η παρακρατική οργάνωση Εργκένεκον- της Τουρκικής Δημοκρατίας, θέλει τους Τούρκους να αντλούν τις ρίζες τους από το Τουρκεστάν (ο χώρος όπου δεσπόζουν σήμερα οι τουρκικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας), το οποίο εγκατέλειψαν υπό την πίεση των Κινέζων πριν από αιώνες. Περνώντας από δύσβατες οροσειρές, υπό την καθοδήγηση ενός γκρίζου λύκου, κατευθύνθηκαν δυτικά, προς την Κασπία… Τον μύθο αυτόν καλλιέργησε, από τον Mεσοπόλεμο κιόλας, η τουρκική ακροδεξιά που τελούσε άλλοτε στην παρανομία και άλλοτε στο περιθώριο της πολιτικής ζωής – σήμερα εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο από το ΜΗΡ.

Οι κινήσεις της ισλαμικής κυβέρνησης ΑΚΡ, όμως, έρχονται να διαταράξουν τους στενούς δεσμούς φιλίας με το κινεζικό καθεστώς, που αναπτύσσονται διακριτικά επί δεκαετίες. Να υπενθυμίσουμε ότι η κυβέρνηση συνασπισμού του Μεσούτ Γιλμάζ είχε εκδώσει μυστική πρωθυπουργική εγκύκλιο το 1998, βάσει της οποίας απαγορευόταν η δημόσια ανάρτηση της σημαίας των Ουιγούρων -πρόκειται για τους τουρκογενείς του Ανατολικού Τουρκιστάν, που περιήλθε οριστικά στην κινεζική κυριαρχία τη δεκαετία 1930- εντός της Τουρκίας, καθώς και η συμμετοχή κρατικών λειτουργών και παραγόντων σε εκδηλώσεις των εξόριστων οργανώσεων και συνδέσμων των Ουιγούρων.

Η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ ακολούθησε την πολιτική των προκατόχων της. Το 2003 είχε την ευκαιρία να τροποποιήσει την εγκύκλιο, αλλά το απέφυγε, με αποτέλεσμα η πολιτική ελίτ των Ουιγούρων να εγκατασταθεί οριστικά στις ΗΠΑ. Εξάλλου, το καλό επίπεδο των σινοτουρκικών σχέσεων επιβεβαιώθηκε και με την προ δεκαημέρου επίσημη επίσκεψη του τούρκου Προέδρου, Αμντουλάχ Γκιουλ, στην Κίνα, όπου είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί ακόμη και την επαρχία Σινγιάνγκ. Με την ευκαιρία εκείνη ο Γκιουλ δεν είχε λησμονήσει να αναφερθεί στην ουιγουρική μειονότητα -περίπου δέκα εκατ.- της Κίνας, όπως κάνουν παραδοσιακά οι Τούρκοι για οποιαδήποτε τουρκική μειονότητα, ως μια ιδανική «γέφυρα φιλίας».

Το προσεχές διάστημα θα διαπιστώσουμε κατά πόσο η Άγκυρα, μια χώρα που βρίσκεται περίπου στην ίδια μοίρα με την Κίνα στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικότερα του Διεθνούς Δικαίου -ας μη λησμονούμε ότι έχει σημαντικό πρόβλημα με την κουρδική μειονότητά της, αλλά και με τον στρατό κατοχής που διατηρεί στην Κύπρο, τις προκλήσεις στο Αιγαίο κ.λπ.- είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει το σχετικά ικανοποιητικό επίπεδο των σινοτουρκικών σχέσεων, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προστάτη των Ουιγούρων στα διεθνή φόρουμ. Γιατί οι συνέπειες από τη δυσαρέσκεια του Πεκίνου, αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει η τουρκική οικονομία, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ολέθριες κυρίως σε οικονομικό -αλλά και σε πολιτικό- επίπεδο για την Άγκυρα, ειδικά τώρα που μόλις έχουν κλείσει συμφωνίες πολλών εκατ. δολαρίων (στους τομείς των μεταλλείων, των κατασκευών κ.λπ.).

Ιλλουμινάτοι στο ΔΗΚΟ! 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η αντίδραση στη βάση του ΔΗΚΟ φαίνεται να φουντώνει μέρα με την ημέρα. Οι απαράδεκτες υποχωρήσεις Χριστόφια στο Κυπριακό, και κυρίως η απολυταρχική απαίτηση της κυβέρνησης όπως όλοι «συμμορφωθούν» με τις υποδείξεις της, σπρώχνουν τα πράγματα προς τα άκρα όσον αφορά το μέλλον της «συγκυβέρνησης». Οι πρόσφατες δηλώσεις-συγχωροχάρτι Χριστόφια στο Συνέδριο των Αποδήμων είναι, κατά κάποιο τρόπο, συνέχεια των απαράδεκτων χειρισμών του σχετικά με τις αποκαλύψεις των εκτελεσθέντων Ελληνοκυπρίων στο Τζιάος: Υπάρχει μια συνεχής τάση εξιλέωσης, εξίσωσης και συμψηφισμού των εγκλημάτων πολέμου που διέπραξε η Τουρκία στην Κύπρο, και που έχουν μείνει ατιμώρητα.

Η συνεχής απαίτηση να «ζητήσουμε συγγνώμη» από τον …κατακτητή και οι ανιστόριτες ύβρεις περί «ακροδεξιών», «φασιστών» και «σωβινιστών» που εκτοξεύει με τον πιο χυδαίο και ολοκληρωτικό τρόπο η κυβέρνηση Χριστόφια έχουν εκνευρίσει μεγάλο μέρος του λαού, και κυρίως πολλά παλαιά στελέχη και μέλη των ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, τα οποία μάλιστα έχουν διακινδυνεύσει την ζωή τους αντιστεκόμενοι στον φασισμό εκείνο με τον οποίο το ΑΚΕΛ τώρα προσπαθεί να τους συνταυτίσει.

Το βιβλίο του Dan Brown "Illuminati"

‘Σημερινή’
«Ανέλαβαν δράση οι illuminati στο ΔΗΚΟ: Με στόχο να οδηγήσουν το κόμμα εκτός κυβέρνησης»
30 Αυγούστου 2009, σελ. 5, 13
Χρύσανθος Τσουρουλλής

«Πώς πάμε, Πρόεδρε;» «Μάριε, δεν πάμε καλά…». Μ’ αυτή τη φράση υποδέχτηκε ο Δημήτρης Χριστόφιας τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ στο Προεδρικό Γραφείο.

Η κατά τ’ άλλα προσφιλής έκφραση του Προέδρου της Βουλής έλαβε απάντηση που ήχησε καμπανάκι κινδύνου. Σήκωσε, όμως, το γάντι και απάντησε: «Το ξέρω αλλά δεν είναι δικό μου το λάθος. Ξέρεις πολύ καλά τι τραβώ και δεν με βοηθάς καθόλου…». Οι προσκλήσεις που έλαβε ο Μάριος Καρογιάν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και το Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δεν είχαν εξαρχής ουσιαστική αξία. Οι διαφορές ήταν και είναι τόσο μεγάλες, που το χάσμα δεν γεφυρώνεται και οι πληγές δεν επουλώνονται. Αυτό δεικνύουν και οι δηλώσεις που ακολούθησαν τις συναντήσεις, με όλους τους εμπλεκόμενους να παραδέχονται εμμέσως πλην σαφώς ότι τα σύννεφα εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τη συγκυβέρνηση και ότι το μόνο ξεκάθαρο σημείο συμφωνίας είναι ότι… διαφωνούν στις εκτιμήσεις στο Κυπριακό!

Έντονη δυσαρέσκεια

Εδώ και αρκετό καιρό, ο Μάριος Καρογιάν ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί, προσπαθώντας να διατηρήσει το ένα πόδι στη συγκυβέρνηση και το άλλο… εκτός, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει την όλο και αυξανόμενη αντίδραση της κομματικής βάσης του ΔΗΚΟ εναντίον της συνεργασίας με το ΑΚΕΛ και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η τελευταία σύγκρουση για τους Ημικρατικούς Οργανισμούς αντιμετωπίστηκε από την πλειοψηφία των στελεχών και οπαδών του ΔΗΚΟ ως μια «ανάσα καθαρού αέρα», η οποία ήρθε να «σπάσει το κλίμα του εξευτελισμού και ταπείνωσης του ΔΗΚΟ, που εσκεμμένα καλλιεργείται από το Προεδρικό και το ΑΚΕΛ, από την ημέρα της εκλογής του Δημήτρη Χριστόφια». Στελέχη του ΔΗΚΟ από διάφορες βαθμίδες της ιεραρχίας φροντίζουν να υπενθυμίσουν στη «Σ» «πως όλες οι βασικές απαιτήσεις του ΔΗΚΟ για τη συμμετοχή στην κυβερνητική συνεργασία, δηλαδή το αίτημα για συμμετοχή στη διαπραγματευτική ομάδα, για συμμετοχή στις ομάδες εργασίας, για τακτική ενημέρωση από τον Προεδρικό Επίτροπο και για συμμετοχή στη διαμόρφωση πολιτικών προτάσεων, έχουν όλες ανεξαιρέτως απορριφθεί από τον Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος φαίνεται αποφασισμένος να κρατήσει το ΔΗΚΟ… στη θέση του (!) και μακριά από τους χειρισμούς του Κυπριακού…»

Το εγχείρημα του προέδρου του ΔΗΚΟ είναι δύσκολο, γιατί με τον τρόπο που πολιτεύτηκε το κόμμα του το τελευταίο διάστημα πέρασε το μήνυμα στην ευρύτερη κοινωνία πως, ενώ ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ ήταν διατεθειμένος να συγκρουστεί για τις καρέκλες και τις θέσεις στους Ημικρατικούς Οργανισμούς, δεν ήταν έτοιμος να συγκρουστεί για τις πάγιες θέσεις και αρχές του ΔΗΚΟ στο Κυπριακό. Επομένως, αμφισβητείται (γι’ άλλη μια φορά) η ειλικρίνεια και η αξιοπιστία του στο εθνικό θέμα, και συνεπώς αμφισβητείται η ειλικρίνεια και η αξιοπιστία του ίδιου του ΔΗΚΟ… Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του κόμματος νιώθει έντονα πλέον την αναπουμπούλα μέσα στο κόμμα του. Οι αντιδράσεις για τη συμμετοχή του ΔΗΚΟ στην Κυβέρνηση του «αχάριστου» Χριστόφια τείνουν να λάβουν μορφή χιονοστιβάδας. Τελευταία εξέλιξη; Η εμφάνιση με διάθεση παρέμβασης στις εξελίξεις των… illuminati!

Οι Ιλλουμινάτοι στο ΔΗΚΟ [πηγή: Σημερινή 30/08/2009]


«The illuminati» (Οι πεφωτισμένοι)

Η «Σ» έχει αποκλειστικές πληροφορίες για τη σύσταση μιας ομάδας «έντονα προβληματισμένων έως και αγανακτισμένων στελεχών» εντός του ΔΗΚΟ, που ήδη ανέλαβε δράση. Είναι όλοι πρωτοκλασάτοι, οι περισσότεροι πρώην υπουργοί, γέννημα θρέμμα του ΔΗΚΟ. «Μας ενώνουν οι έγνοιες για το πού πάμε… Είμαστε κάθετοι! Ζημιώνουμε καθημερινά από τη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση Χριστόφια. Μετά τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν με τους Ημικρατικούς, δεν έχουμε λόγο παραμονής…». Ο πρώην Υπουργός δεν μένει, όμως, μέχρι εκεί. Συνεχίζει τον αποκαλυπτικό διάλογό του με τη «Σ», με μια πολύ συγκεκριμένη ανάλυση. «Η παραμονή μας σήμερα ενισχύει τις φωνές που μας θέλουν κόμμα της μάσας και της συνδιαλλαγής. Αφού μας έφτυσε ο Χριστόφιας με τους Ημικρατικούς, σήμερα γιατί παραμένουμε; Για το κοκαλάκι της ΔΕΦΑ και ένα δυο άλλα ασήμαντα τινά; Στο Κυπριακό τι περιμένουμε; Να αλλάξει θέσεις ο Πρόεδρος Χριστόφιας; Να μας διορίσει τώρα μέλη στις διαπραγματευτικές ομάδες μήπως; Και γιατί μετά από ένα χρόνο διαπραγμάτευσης να πάμε και να δώσουμε συγχωροχάρτι καταμερισμού ευθυνών; Κανονικά ο Πρόεδρος Χριστόφιας τώρα θα πρέπει να επιδιώξει να διορίσει Δηκοϊκούς για να καταμερίσει και τις ευθύνες. Εμείς, όμως, είμαστε τόσο βλάκες να δεχτούμε τώρα, που τα πράγματα στο Κυπριακό προχώρησαν τόσο πολύ;..».

Η συγκεκριμένη ομάδα στελεχών είναι σ’ επαφή με την κομματική βάση. Επιχειρεί να δημιουργήσει όσο το δυνατόν… μεγαλύτερο θόρυβο εντός του ΔΗΚΟ υπέρ της αποχώρησης. Βλέπουν και συζητούν με κόσμο, σε μια προσπάθεια να «βάλουν φρένο στην κατρακύλα του κόμματος… Έως πότε μια ολιγομελής ομάδα, που προτάσσει τα προσωπικά της συμφέροντα και κατάφερε να κολλήσει πάνω στον πρόεδρο, θα ορίζει τα βήματα αυτού του ιστορικού κόμματος;..»

Τα επόμενα βήματα

Μόνο ο χρόνος είναι ικανός ν’ αποδείξει αν αυτές οι προσπάθειες θ’ αποδώσουν. Όμως στο τέλος της ημέρας, όλες οι ενέργειες του Μάριου Καρογιάν, για να καταλαγιάσει τις αντιδράσεις εντός του κόμματός του και ν’ ανασκευάσει τις εντυπώσεις, προσκρούουν στο μεγαλύτερο τεστ της αξιοπιστίας του ΔΗΚΟ – στη συμμετοχή του κόμματος σε μία Κυβέρνηση με την οποία δεν έχει κανένα κοινό σημείο αναφοράς. Επιπλέον, η σύγκρουση και η ένταση δεν αναμένεται να μειωθούν ενόψει των εξελίξεων στο Κυπριακό, αλλά θα εντείνονται. Μέλη του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ εκτιμούν πως όσο θα προχωρούν οι διαπραγματεύσεις και «θα αποκαλύπτεται η πραγματική έκταση των υποχωρήσεων του Προέδρου, τόσο περισσότερο θα αυξάνεται η αντίδραση του ΔΗΚΟ και τόσο περισσότερο θα μειώνεται η αξιοπιστία του ΔΗΚΟ ενόσω παραμένει στην Κυβέρνηση…»

The Markos factor…

Τον τελευταίο καιρό στα πολιτικά πηγαδάκια κυριαρχεί ένα ακόμη σενάριο. Μόνο που αυτό έχει την ιδιαιτερότητα να δημιουργεί τα ίδια αισθήματα και στην ομάδα Καρογιάν, αλλά και στην Τασσική ομάδα.
«Ο Μάριος ήδη καταγράφει δυο εκλογικές ήττες σε πολιτειακές εκλογές. Οδεύει με σιγουριά σε μια τρίτη (βλέπε βουλευτικές 2011) και αυτή δεν μπορεί παρά να είναι η τελευταία του. Όλοι θ’ αναζητήσουν στο ΔΗΚΟ τον από μηχανής θεό, που θα φέρει στο κόμμα καλύτερες ημέρες. Εκεί θα εμφανιστεί ο Μάρκος Κυπριανού καταλαμβάνοντας την προεδρία του κόμματος, την παλιά βουλευτική έδρα του, αλλά και την… Προεδρία της Βουλής με τις ευλογίες του Δημήτρη. Είναι γι’ αυτό που ο Χριστόφιας συμπεριφέρεται με τόση απαξίωση στα όσα ο Μάριος αιτείται κατά καιρούς. Έχει ήδη αποφασίσει τη λύση της επόμενης ημέρας, που θα τον απαλλάξει από τις όποιες ενοχλητικές φωνές και παρουσίες. Είναι γνωστό πως στο Κυπριακό οι απόψεις του σημερινού υπουργού Εξωτερικών περισσότερο ταυτίζονται με την πολιτική Χριστόφια παρά με τους… ομόσταβλούς του»! Το ίδιο παλαίμαχο στέλεχος του ΔΗΚΟ κράτησε κι ένα τελευταίο βέλος-δηλητήριο για το τέλος: «Ο Μάριος καλά κάνει να ψάξει γύρω του και να θυμηθεί ποιοι είναι δανεικοί από την ενδεκάδα του Μάρκου. Τη δεδομένη στιγμή το αίμα νερό δεν γίνεται. Επιπλέον, ας αναζητήσει και δούρειους ίππους. Πλησιάζει η ώρα που ο Μάρκος θα αναγκαστεί να πάρει αποφάσεις που θα έχουν αντίκτυπο παντού…»

Το ΔΗΚΟ απορρίπτει ρόλο κομπάρσου
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ Φώτης Φωτίου δήλωσε χθες πως το ΔΗΚΟ δεν στοχεύει σε κηδεμόνευση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, αλλά ταυτόχρονα αρνείται το ρόλο του κομπάρσου στη συγκυβέρνηση. Ο κ. Φωτίου κάλεσε, επίσης, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αναθεωρήσει την απόφασή του και να υποβάλει αίτηση για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη.

Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος χαρακτήρισε ατυχή τη δήλωση τού Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού περί κηδεμόνευσης του Προέδρου Χριστόφια, «γιατί πρόθεσή μας δεν είναι να θέσουμε υπό κηδεμονία τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας». Ανέφερε πως «αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα του κάθε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να ασκεί την κυβερνητική πολιτική», και τόνισε ότι «οι θέσεις μας είναι ξεκάθαρες». Για να προσθέσει ότι «ο τόπος βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμα προβλήματα και κρίσιμες αποφάσεις όσον αφορά το εθνικό μας θέμα και την οικονομία του τόπου. Αυτό που ζητάμε είναι να συμμετέχουμε στη διαμόρφωση αυτών των αποφάσεων». Σημείωσε ότι «αυτό είναι και το νόημα μιας πολιτικής συνεργασίας» και διαμήνυσε πως «δεν διεκδικήσαμε ποτέ το ρόλο του κομπάρσου, δεν μας ταιριάζει και δεν τον θέλουμε».

Καλούν Χριστόφια για ένταξη στο Συνεταιρισμό

Όσον αφορά το θέμα του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη, ο Φώτης Φωτίου ανέφερε ότι ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ πρέπει να κατανοήσει και να αντιληφθεί ότι τα προβλήματα ασφάλειας που υπάρχουν μεταξύ της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ τα προκαλεί η Τουρκία, προσθέτοντας ότι το ΔΗΚΟ επαναλαμβάνει γι’ ακόμα μια φορά ότι είναι προς το συμφέρον της Κύπρου η ένταξή μας στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. «Ακόμα και αν η Τουρκία αντιδράσει, που σίγουρα θα αντιδράσει, αυτό θα την εκθέσει τόσο στην Ε.Ε. όσο και στους κόλπους του ΝΑΤΟ», είπε. Ο κ. Φωτίου κάλεσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κάνει δεύτερες σκέψεις και να αναθεωρήσει την απόφασή του, ώστε η Κύπρος να υποβάλει το συντομότερο αίτηση για ένταξή της στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη.

Εξάλλου ο Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ, Γιαννάκης Ομήρου, δηλώνοντας ότι τα εθνικά συμφέροντα της Κύπρου επιβάλλουν την επανεξέταση της επίσημης θέσης της Κυβέρνησης γύρω από το θέμα της συμμετοχής στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, απηύθυνε έκκληση για μια νέα προσέγγιση του θέματος αυτού με βάση και τα νέα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί από την επίσκεψη του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ σε Αθήνα και Άγκυρα.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΔΕΚ, ο κ. Ομήρου διατύπωσε τη θέση πως δεδομένου ότι η Τουρκία δημιουργεί προβλήματα στη συνεργασία Ε.Ε. και ΝΑΤΟ με επίκληση της μη πλήρους συμμετοχής τής Κυπριακής Δημοκρατίας στον πυλώνα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας, επανέρχεται και πάλι ως αναγκαιότητα η υποβολή αίτησης για ένταξη της Κύπρου στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη.

Συνεχίζοντας, ο κ. Ομήρου ανέφερε πως με την ένταξη η Κύπρος θα συμμετέχει πλήρως στην Ευρωπαϊκή Πολιτική Άμυνας και Ασφάλειας, οι τουρκικές αιτιάσεις θα καταρρεύσουν και θα απογυμνωθεί πλήρως η τουρκική επιχειρηματολογία, ενώ τυχόν ένσταση της Τουρκίας στην ένταξη της Κύπρου στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη θα την εκθέσει ανεπανόρθωτα ενώπιον των χωρών-μελών της Ε.Ε., αφού θα είναι πρόδηλο ότι την αποκλειστική ευθύνη για τα προβλήματα συνεργασίας Ε.Ε. – ΝΑΤΟ φέρει αποκλειστικά η Τουρκία.

Διαδικτυακή επιστροφή: Είδαν το σπίτι τους στο Βαρώσι, 35 χρόνια μετά 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Βαρώσι, κατεχόμενη Αμμόχωστος [πηγή φωτογραφίας: betakarotenova στο flickr.com]

‘Πολίτης’
«Διαδικτυακή επιστροφή: Είδαν το σπίτι τους στο Βαρώσι, 35 χρόνια μετά την κατάληψη της πόλης»
12 Αυγούστου 2009, σελ. 3
Μιχάλης Θεοδώρου

Το 1987, ο Hans Ackerman, Αυστριακός ειρηνευτής στη Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ) ανέβηκε στον τελευταίο όροφο της πολυκατοικίας Ριβιέρα, όπου στεγάζεται το αρχηγείο του 4ου τομέα ελέγχου της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στην Αμμόχωστο ή όπως επισήμως καλείται μετά το 1974, Στρατόπεδο Στρατηγού Στεφανίκ. Εκεί, ο Αυστριακός ειρηνευτής έσπασε την σφραγισμένη πόρτα του διαμερίσματος υπ’ αριθμόν 31 και εισήλθε στο εσωτερικό του, βλέποντας μια άλλοτε κατοικία ανθρώπων να έχει μετατραπεί σε περιστεριώνα. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά, μία 23χρονη καλλιτέχνις από την Σλοβακία, φτάνει στην Αμμόχωστο και μπαίνει μέσα στο ίδιο εκείνο σπίτι, καθώς κατά πάσα εύλογη πιθανότητα, όλα τα υπόλοιπα διαμερίσματα της πολυκατοικίας-αρχηγείου παρέμειναν σφραγισμένα, με εξαίρεση τους δύο πρώτους ορόφους, όπου και φιλοξενείται η δύναμη της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Αυστριακός ειρηνευτής απευθύνθηκε στην Πρεσβεία της Κύπρου στη Βόννη, ζητώντας πληροφορίες για τις τύχες μιας οικογένειας, τις φωτογραφικές αναμνήσεις της οποίας περισυνέλεξε ανάμεσα σε περιττώματα περιστεριών εντός του διαμερίσματος. Ο τότε διπλωμάτης στην Πρεσβεία της Βόννης και νυν πρέσβης της Κύπρου στην Ουάσιγκτον, Εύρος Ευρυβιάδης, αναγνώρισε στις φωτογραφίες που είχε μαζέψει ο Αυστριακός ειρηνευτής, τον τότε λειτουργό στην Υπηρεσία Εκλογών και νυν διευθυντή στην Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, Γιώργο Θεοδώρου. Κάπως έτσι, οι αναμνήσεις μιας οικογένειας βρήκαν τον δρόμο να φτάσουν σε εκείνους, στους οποίους σήμαιναν κάτι τι πιο ουσιαστικό από την φθορά που φέρει η διαδρομή του χρόνου. Είκοσι και κάτι χρόνια μετά το 1987, διαφορετικές φωτογραφίες, φτάνουν στην ίδια οικογένεια, σημαίνοντας όχι τη νοσταλγία των ευτυχισμένων ημερών τους στην Αμμόχωστο, αλλά την αδιαπραγμάτευτη παροντική πληγή της αδυναμίας να φτάσουν στο σπίτι τους.

Βαρώσι, κατεχόμενη Αμμόχωστος [πηγή φωτογραφίας: betakarotenova στο flickr.com]

Βαρωσιώτικες αναζητήσεις
Το email με τη διεύθυνση www.flickr.com/photos/34033431@N02/show/ κυκλοφορούσε από την περασμένη Κυριακή μεταξύ Αμμοχωστιανών, οι οποίοι σε καθημερινή βάση συνηθίζουν να κάνουν google τις λέξεις Varosha και Famagusta. Η ιστοσελίδα της γνωστής εταιρείας φιλοξενίας φωτογραφιών, πρόβαλλε φωτογραφίες του μέλους της betakarotenova, σε τρεις θεματικές ενότητες. Η μεγαλύτερη εξ αυτών των θεματικών ενοτήτων, με σύνολο 44 φωτογραφίες, φέρει το όνομα Varosha, Cyprus. Και από τις 44 φωτογραφίες της betakarotenova, οι 24 απομνημονεύουν το σπίτι της οικογένειας του Μιχάλη Κόκκινου, πενθερού του Γιώργου Θεοδώρου. Χτες, στις προσωρινές εγκαταστάσεις του σωματείου Ανόρθωσις Αμμοχώστου, ο διευθυντής του προσφυγικού σωματείου Ανδρέας Βραχίμης έβλεπε για πολλοστή φορά τις φωτογραφίες αυτές στην ιστοσελίδα του flickr. Από το Σάββατο το πρωί της 8ης Αυγούστου είχε ενημερωθεί από τον αδελφό του για το ανέβασμα των φωτογραφιών στο διαδίκτυο, το οποίο συνέβη τον περασμένο Φεβρουάριο. Και από τα γενικά πλάνα κτηρίων της περίκλειστης πόλης, ο Ανδρέας Βραχίμης είχε αναγνωρίσει το δικό του σπίτι επί της οδού Αργυρού Νικόλα. Συναντώντας χτες, στα γραφεία της Ανόρθωσις, τον εκτελεστικό σύμβουλο του σωματείου, Ντίνο Τουμαζή, ο Ανδρέας Βραχίμης ρώτησε τον κατά λίγα χρόνια μεγαλύτερό του στην ηλικία άντρα, αν γνωρίζει το νιόπαντρο ζευγάρι της φωτογραφίας, στο οποίο λογικά θα έπρεπε να ανήκει και το εγκαταλειμμένο διαμέρισμα. Η απάντηση του Ντίνου Τουμαζή δεν έφτασε αμέσως. Μετά από λίγο όμως, προσδιόρισε στη φυσιογνωμία του εικονιζόμενου, τον Γιώργο Θεοδώρου. Μόλις αναγνωρίστηκε η ταυτότητα του εικονιζόμενου, ο Ανδρέας Βραχίμης κάλεσε τον Γιώργο Θεοδώρου στο τηλέφωνο, για να τον πληροφορήσει για την ύπαρξη των φωτογραφιών, προειδοποιώντάς τον «να πιει βάλιουμ πριν να ανοίξει την ιστοσελίδα». Κάπως έτσι, η οικογένεια του Γιώργου Θεοδώρου έμελλε να υποστεί το χειρότερο είδος επιστροφής στο σπίτι της: μια ψηφιακή επιστροφή, σημαινόμενο της οποίας δεν είναι ούτε η νοσταλγία των ημερών πριν τον εκτοπισμό ούτε η διαφθορά του χρόνου, αλλά απλώς η απελπισία, που αφήνει η αδυναμία να φτάσει κανείς στο σπίτι του.

Μια Σλοβάκα στο Βαρώσι
Το ψευδώνυμο betakarotenova του χρήστη, που εμφανίζεται στην ιστοσελίδα του flickr, όπου βρίσκονται οι φωτογραφίες από το σπίτι του Μιχάλη Κόκκινου, δεν συνοδεύεται από τα πραγματικά στοιχεία εκείνου που ανέβασε τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Επαναλαμβάνεται ωστόσο το ίδιο ψευδώνυμο, στην ιστοσελίδα youtube, φιλοξενώντας τις εικαστικές εργασίες μιας Beata Kolbasovska, 25χρονης σήμερα, εικαστικού καλλιτέχνιδας από την πόλη Κόζιτσε της Σλοβακίας. Δεδομένου του γεγονότος ότι τον 4ο τομέα επιτήρησης της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, δηλαδή εκείνον της Αμμοχώστου, ανέλαβαν από τον Ιούνιο του 2001, δυνάμεις υπό σλοβακική, ουγγρική και κροατική διοίκηση (αντικαθιστώντας την προηγούμενη σλοβενική, αυστριακή και ουγγρική διοίκηση), θα μπορούσε να εξαχθεί το επισφαλές συμπέρασμα ότι η Μπεάτα Κολμπάσοφσκα, προσκλήθηκε στην Κύπρο τον Ιανουάριο του 2007 από ομοεθνή της, που υπηρετούσε στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οπότε η εικασία, θα μπορούσε να γραφτεί ως εξής: φτάνοντας στην περίκλειστη πόλη, η Μπεάτα Κολμπάσοφσκα εισήλθε στο εσωτερικό του μόνου διαμερίσματος, οι πόρτες του οποίου δεν ήταν σφραγισμένες με ξύλα και σίδερα. Εκεί τράβηξε 24 φωτογραφίες.

Βαρώσι, κατεχόμενη Αμμόχωστος [πηγή φωτογραφίας: betakarotenova στο flickr.com]

Η πληγή της εικόνας
Το email με τη διεύθυνση της ιστοσελίδας, όπου έχουν ανεβεί οι 24 φωτογραφίες από το σπίτι της οικογένειας Κόκκινου, έφτασε χτες και στον «Π». Προηγουμένως, η πληροφορία για την ύπαρξη των φωτογραφιών είχε ήδη φτάσει στον γράφοντα. Συνομιλώντας με την Μαρίνα Θεοδώρου, σύζυγο του Γιώργου Θεοδώρου και κόρη του Μιχάλη Κόκκινου, κάθε μια φωτογραφία από την εγκατάλειψη και τη διαφθορά του χρόνου, που αποπειράθηκε να συλλάβει η φωτογράφος, νοηματοδοτήθηκε. Ο μπουλούκος-γάτα χρησίμευε ως πιτζαμοθήκη και ήταν δώρο της μητέρας της από το Λονδίνο, όταν ο Μιχάλης Κόκκινος πήγε στην πρωτεύουσα της Αγγλίας για να λάβει αναγνωρισμένο πτυχίο Αρχιτεκτονικής, καθώς είχε σπουδάσει μέσω αλληλογραφίας. Το εφηβικό δωμάτιο της Μαρίνας Θεοδώρου ήταν επίσης παρόμοια με τις μνήμες της τοποθετημένο στον χώρο. Το κρεβάτι παρέμεινε ακίνητο παράλληλα στη θάλασσα με όλα τα παράθυρα απέναντί του να βλέπουν γαλάζιο. Η ψωμοθήκη της γιαγιάς στην κουζίνα έμεινε στην ίδια θέση που την είχαν αφήσει το 1974, με τα άδεια ράφια στο πλάι της να θυμίζουν τον χώρο που φιλοξενούσε κάποτε τον καφέ και τη ζάχαρη. Ένα άδειο κάδρο της Σλοβάκας φωτογράφου θυμίζει στη Μαρίνα Θεοδώρου μια φωτογραφία που τραβήχτηκε εκεί με την ίδια πρωταγωνίστρια ως νύφη. Και στο καθιστικό, η μπλε πολυθρόνα χωρίς μαξιλάρες χάσκει ηλίθια σε έναν χώρο που φιλοξενεί όχι πια οικογένειες ανθρώπων, αλλά πουλιών. Ο Γιώργος Θεοδώρου είναι ο πατέρας μου. Η Μαρίνα Θεοδώρου το γένος Κοκκίνου είναι η μητέρα μου. Ο Μιχάλης Κόκκινος είναι ο παππούς μου, ο οποίος ακόμα δεν έχει πληροφορηθεί την ύπαρξη των πρόσφατων φωτογραφιών από το σπίτι του. Εγώ είμαι ο δημοσιογράφος που μεταφέρει την είδηση.

Διαδικτυακή επιστροφή: Είδαν το σπίτι τους στο Βαρώσι, 35 χρόνια μετά 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: , , ,
comments closed
Βαρώσι, κατεχόμενη Αμμόχωστος [πηγή φωτογραφίας: betakarotenova στο flickr.com]

‘Πολίτης’
«Διαδικτυακή επιστροφή: Είδαν το σπίτι τους στο Βαρώσι, 35 χρόνια μετά την κατάληψη της πόλης»
12 Αυγούστου 2009, σελ. 3
Μιχάλης Θεοδώρου

Το 1987, ο Hans Ackerman, Αυστριακός ειρηνευτής στη Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ) ανέβηκε στον τελευταίο όροφο της πολυκατοικίας Ριβιέρα, όπου στεγάζεται το αρχηγείο του 4ου τομέα ελέγχου της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στην Αμμόχωστο ή όπως επισήμως καλείται μετά το 1974, Στρατόπεδο Στρατηγού Στεφανίκ. Εκεί, ο Αυστριακός ειρηνευτής έσπασε την σφραγισμένη πόρτα του διαμερίσματος υπ’ αριθμόν 31 και εισήλθε στο εσωτερικό του, βλέποντας μια άλλοτε κατοικία ανθρώπων να έχει μετατραπεί σε περιστεριώνα. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά, μία 23χρονη καλλιτέχνις από την Σλοβακία, φτάνει στην Αμμόχωστο και μπαίνει μέσα στο ίδιο εκείνο σπίτι, καθώς κατά πάσα εύλογη πιθανότητα, όλα τα υπόλοιπα διαμερίσματα της πολυκατοικίας-αρχηγείου παρέμειναν σφραγισμένα, με εξαίρεση τους δύο πρώτους ορόφους, όπου και φιλοξενείται η δύναμη της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Αυστριακός ειρηνευτής απευθύνθηκε στην Πρεσβεία της Κύπρου στη Βόννη, ζητώντας πληροφορίες για τις τύχες μιας οικογένειας, τις φωτογραφικές αναμνήσεις της οποίας περισυνέλεξε ανάμεσα σε περιττώματα περιστεριών εντός του διαμερίσματος. Ο τότε διπλωμάτης στην Πρεσβεία της Βόννης και νυν πρέσβης της Κύπρου στην Ουάσιγκτον, Εύρος Ευρυβιάδης, αναγνώρισε στις φωτογραφίες που είχε μαζέψει ο Αυστριακός ειρηνευτής, τον τότε λειτουργό στην Υπηρεσία Εκλογών και νυν διευθυντή στην Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, Γιώργο Θεοδώρου. Κάπως έτσι, οι αναμνήσεις μιας οικογένειας βρήκαν τον δρόμο να φτάσουν σε εκείνους, στους οποίους σήμαιναν κάτι τι πιο ουσιαστικό από την φθορά που φέρει η διαδρομή του χρόνου. Είκοσι και κάτι χρόνια μετά το 1987, διαφορετικές φωτογραφίες, φτάνουν στην ίδια οικογένεια, σημαίνοντας όχι τη νοσταλγία των ευτυχισμένων ημερών τους στην Αμμόχωστο, αλλά την αδιαπραγμάτευτη παροντική πληγή της αδυναμίας να φτάσουν στο σπίτι τους.

Βαρώσι, κατεχόμενη Αμμόχωστος [πηγή φωτογραφίας: betakarotenova στο flickr.com]

Βαρωσιώτικες αναζητήσεις
Το email με τη διεύθυνση www.flickr.com/photos/34033431@N02/show/ κυκλοφορούσε από την περασμένη Κυριακή μεταξύ Αμμοχωστιανών, οι οποίοι σε καθημερινή βάση συνηθίζουν να κάνουν google τις λέξεις Varosha και Famagusta. Η ιστοσελίδα της γνωστής εταιρείας φιλοξενίας φωτογραφιών, πρόβαλλε φωτογραφίες του μέλους της betakarotenova, σε τρεις θεματικές ενότητες. Η μεγαλύτερη εξ αυτών των θεματικών ενοτήτων, με σύνολο 44 φωτογραφίες, φέρει το όνομα Varosha, Cyprus. Και από τις 44 φωτογραφίες της betakarotenova, οι 24 απομνημονεύουν το σπίτι της οικογένειας του Μιχάλη Κόκκινου, πενθερού του Γιώργου Θεοδώρου. Χτες, στις προσωρινές εγκαταστάσεις του σωματείου Ανόρθωσις Αμμοχώστου, ο διευθυντής του προσφυγικού σωματείου Ανδρέας Βραχίμης έβλεπε για πολλοστή φορά τις φωτογραφίες αυτές στην ιστοσελίδα του flickr. Από το Σάββατο το πρωί της 8ης Αυγούστου είχε ενημερωθεί από τον αδελφό του για το ανέβασμα των φωτογραφιών στο διαδίκτυο, το οποίο συνέβη τον περασμένο Φεβρουάριο. Και από τα γενικά πλάνα κτηρίων της περίκλειστης πόλης, ο Ανδρέας Βραχίμης είχε αναγνωρίσει το δικό του σπίτι επί της οδού Αργυρού Νικόλα. Συναντώντας χτες, στα γραφεία της Ανόρθωσις, τον εκτελεστικό σύμβουλο του σωματείου, Ντίνο Τουμαζή, ο Ανδρέας Βραχίμης ρώτησε τον κατά λίγα χρόνια μεγαλύτερό του στην ηλικία άντρα, αν γνωρίζει το νιόπαντρο ζευγάρι της φωτογραφίας, στο οποίο λογικά θα έπρεπε να ανήκει και το εγκαταλειμμένο διαμέρισμα. Η απάντηση του Ντίνου Τουμαζή δεν έφτασε αμέσως. Μετά από λίγο όμως, προσδιόρισε στη φυσιογνωμία του εικονιζόμενου, τον Γιώργο Θεοδώρου. Μόλις αναγνωρίστηκε η ταυτότητα του εικονιζόμενου, ο Ανδρέας Βραχίμης κάλεσε τον Γιώργο Θεοδώρου στο τηλέφωνο, για να τον πληροφορήσει για την ύπαρξη των φωτογραφιών, προειδοποιώντάς τον «να πιει βάλιουμ πριν να ανοίξει την ιστοσελίδα». Κάπως έτσι, η οικογένεια του Γιώργου Θεοδώρου έμελλε να υποστεί το χειρότερο είδος επιστροφής στο σπίτι της: μια ψηφιακή επιστροφή, σημαινόμενο της οποίας δεν είναι ούτε η νοσταλγία των ημερών πριν τον εκτοπισμό ούτε η διαφθορά του χρόνου, αλλά απλώς η απελπισία, που αφήνει η αδυναμία να φτάσει κανείς στο σπίτι του.

Μια Σλοβάκα στο Βαρώσι
Το ψευδώνυμο betakarotenova του χρήστη, που εμφανίζεται στην ιστοσελίδα του flickr, όπου βρίσκονται οι φωτογραφίες από το σπίτι του Μιχάλη Κόκκινου, δεν συνοδεύεται από τα πραγματικά στοιχεία εκείνου που ανέβασε τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Επαναλαμβάνεται ωστόσο το ίδιο ψευδώνυμο, στην ιστοσελίδα youtube, φιλοξενώντας τις εικαστικές εργασίες μιας Beata Kolbasovska, 25χρονης σήμερα, εικαστικού καλλιτέχνιδας από την πόλη Κόζιτσε της Σλοβακίας. Δεδομένου του γεγονότος ότι τον 4ο τομέα επιτήρησης της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, δηλαδή εκείνον της Αμμοχώστου, ανέλαβαν από τον Ιούνιο του 2001, δυνάμεις υπό σλοβακική, ουγγρική και κροατική διοίκηση (αντικαθιστώντας την προηγούμενη σλοβενική, αυστριακή και ουγγρική διοίκηση), θα μπορούσε να εξαχθεί το επισφαλές συμπέρασμα ότι η Μπεάτα Κολμπάσοφσκα, προσκλήθηκε στην Κύπρο τον Ιανουάριο του 2007 από ομοεθνή της, που υπηρετούσε στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οπότε η εικασία, θα μπορούσε να γραφτεί ως εξής: φτάνοντας στην περίκλειστη πόλη, η Μπεάτα Κολμπάσοφσκα εισήλθε στο εσωτερικό του μόνου διαμερίσματος, οι πόρτες του οποίου δεν ήταν σφραγισμένες με ξύλα και σίδερα. Εκεί τράβηξε 24 φωτογραφίες.

Βαρώσι, κατεχόμενη Αμμόχωστος [πηγή φωτογραφίας: betakarotenova στο flickr.com]

Η πληγή της εικόνας
Το email με τη διεύθυνση της ιστοσελίδας, όπου έχουν ανεβεί οι 24 φωτογραφίες από το σπίτι της οικογένειας Κόκκινου, έφτασε χτες και στον «Π». Προηγουμένως, η πληροφορία για την ύπαρξη των φωτογραφιών είχε ήδη φτάσει στον γράφοντα. Συνομιλώντας με την Μαρίνα Θεοδώρου, σύζυγο του Γιώργου Θεοδώρου και κόρη του Μιχάλη Κόκκινου, κάθε μια φωτογραφία από την εγκατάλειψη και τη διαφθορά του χρόνου, που αποπειράθηκε να συλλάβει η φωτογράφος, νοηματοδοτήθηκε. Ο μπουλούκος-γάτα χρησίμευε ως πιτζαμοθήκη και ήταν δώρο της μητέρας της από το Λονδίνο, όταν ο Μιχάλης Κόκκινος πήγε στην πρωτεύουσα της Αγγλίας για να λάβει αναγνωρισμένο πτυχίο Αρχιτεκτονικής, καθώς είχε σπουδάσει μέσω αλληλογραφίας. Το εφηβικό δωμάτιο της Μαρίνας Θεοδώρου ήταν επίσης παρόμοια με τις μνήμες της τοποθετημένο στον χώρο. Το κρεβάτι παρέμεινε ακίνητο παράλληλα στη θάλασσα με όλα τα παράθυρα απέναντί του να βλέπουν γαλάζιο. Η ψωμοθήκη της γιαγιάς στην κουζίνα έμεινε στην ίδια θέση που την είχαν αφήσει το 1974, με τα άδεια ράφια στο πλάι της να θυμίζουν τον χώρο που φιλοξενούσε κάποτε τον καφέ και τη ζάχαρη. Ένα άδειο κάδρο της Σλοβάκας φωτογράφου θυμίζει στη Μαρίνα Θεοδώρου μια φωτογραφία που τραβήχτηκε εκεί με την ίδια πρωταγωνίστρια ως νύφη. Και στο καθιστικό, η μπλε πολυθρόνα χωρίς μαξιλάρες χάσκει ηλίθια σε έναν χώρο που φιλοξενεί όχι πια οικογένειες ανθρώπων, αλλά πουλιών. Ο Γιώργος Θεοδώρου είναι ο πατέρας μου. Η Μαρίνα Θεοδώρου το γένος Κοκκίνου είναι η μητέρα μου. Ο Μιχάλης Κόκκινος είναι ο παππούς μου, ο οποίος ακόμα δεν έχει πληροφορηθεί την ύπαρξη των πρόσφατων φωτογραφιών από το σπίτι του. Εγώ είμαι ο δημοσιογράφος που μεταφέρει την είδηση.

Η αλήθεια πέραν από τον «Φθινοπωρινό Πόνο» 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ.
Tags: , , , ,
comments closed

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ο συγγραφέας, πανεπιστημιακός και διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.) επισημαίνει ότι άλλο ο ρομαντισμός μιας ταινίας (εν προκειμένω της τουρκικής «Φθινοπωρινός Πόνος) και άλλο η στυγνή πολιτική πραγματικότητα. Παρά τις κινήσεις εντυπωσιασμού της τουρκικής κυβέρνησης ελέω Ευρώπης, ο νόμος 5555 περί των μειονοτικών περιουσιών που ψηφίστηκε πρόσφατα, αντί να αποκαθιστά την κυριότητα των περιουσιών που υφαρπάσθησαν από το τουρκικό κράτος, νομιμοποιεί την αδικία.

Η αφίσα της τουρκικής ταινίας «Φθινοπωρινός Πόνος» (Guz Sancisi)

‘Geopolitics-GR’
«Φθινοπωρινός Πόνος» και Τουρκική μειονοτική πολιτική»
25 Αυγούστου 2009
Χρίστος Ιακώβου

Εσχάτως, η προβολή της Τουρκικής ταινίας «Φθινοπωρινός Πόνος» (Güz Sancisi) η οποία πραγματεύεται, πίσω από μία ιστορία αγάπης ενός Τούρκου μεγαλοαστού και μιας Ρωμιάς ιερόδουλης, τα βίαια και κατευθυνόμενα γεγονότα εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης του Σεπτεμβρίου του 1955, έχει προκαλέσει μία σειρά δημοσιευμάτων στον Ελληνικό Τύπο μέσα από τα οποία δυσκολεύεται κάποιος να ξεχωρίσει το ρομαντισμό από την πολιτική ανάλυση.

Σίγουρα, η ταινία δείχνει μία τάση μέσα στην Τουρκική κοινωνία που θέλει να δώσει την δική της εκδοχή για το παρελθόν. Αυτό που δεν πρέπει όμως να συγχέεται, και όντως συγχέεται, είναι η τάση αυτή με την συνεχιζόμενη επίσημη μειονοτική πολιτική της Τουρκίας έναντι της Ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι καλό να μάθουν, όσοι σπεύδουν να δουν με περισσό ρομαντισμό μέσω μιας ταινίας, που αργά η γρήγορα θα αντικατασταθεί από μία άλλη κινηματογραφική εμπορική επιτυχία, ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα για τη μειονότητα, την ίδια ώρα που προβάλλεται η ταινία.

Στις 20 Φεβρουαρίου του 2008, η Τουρκική εθνοσυνέλευση ψήφισε το νόμο 5555, γνωστό ως Νόμο περί των Μειονοτικών Ιδρυμάτων (Βακουφίων). Το πάγιο αίτημα των μειονοτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία, στο πλαίσιο εναρμόνισης της χώρας με το κοινοτικό κεκτημένο, είναι η επιστροφή των ακινήτων περιουσιακών τους στοιχείων, τα οποία στο παρελθόν κατεσχέθησαν από το τουρκικό κράτος.

Σήμερα, 161 μειονοτικά ιδρύματα στην Τουρκία (η πλειοψηφία ελληνικά, 75 στον αριθμό), υπέβαλαν αιτήσεις για την επιστροφή 2.252 ακινήτων που, κατά το παρελθόν, μεταβιβάσθηκαν σε τούρκους ιδιώτες ή περιήλθαν στην κυριότητα του τουρκικού δημοσίου. Το ζήτημα αυτό ήρθε στην επιφάνεια στα μέσα του 2002, όταν στα πλαίσια εκπλήρωσης των κριτηρίων της ΕΕ αναφορικά με το σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων, οι τουρκικές κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν να επιτρέψουν στα μειονοτικά ιδρύματα να πάρουν τίτλους ιδιοκτησίας για την ακίνητη περιουσία τους, παρέχοντας σε αυτά το δικαίωμα να την διαχειριστούν, όπως ακριβώς προβλέπει και η συνθήκη της Λωζάννης.

Το πρόβλημα με τους τίτλους ιδιοκτησίας των μειονοτικών ιδρυμάτων, όπως προέκυψε σήμερα, πάει πολύ πίσω χρονικώς. Συγκεκριμένα, το 1936 η τότε τουρκική κυβέρνηση του Κεμάλ Ατατούρκ ζήτησε από τις ενορίες και τα μειονοτικά ιδρύματα να υποβάλουν αναλυτικές δηλώσεις με τα ακίνητα που κατείχαν. Η Διεύθυνση Μειονοτικών Ιδρυμάτων θεώρησε ως τελικές και αμετάκλητες τις δηλώσεις αυτές και δεκαετίες αργότερα, με αυθαίρετες αποφάσεις, αφαίρεσε από τα ιδρύματα την κυριότητα όλων των ακινήτων που είτε από παράλειψη δεν δηλώθησαν, είτε απεκτήθησαν, μέσω δωρεάς, αγοράς και διαθήκης, μετά το 1936.

Οι κατασχεμένες περιουσίες των ελληνικών ιδρυμάτων χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: α) οι περιουσίες που κατεσχέθησαν από το τουρκικό κράτος, β) τα μοναστήρια που υφαρπάχθησαν από τη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου, και γ) τα ελληνικά νεκροταφεία, τα οποία υφαρπάχθησαν από τους Δήμους ή κατελήφθησαν παράνομα από ιδιώτες.

Ο νόμος 5555, όπως προηγουμένως και οι δύο εκτελεστικοί κανονισμοί του 2003 και 2004, αν και καλεί τα μειονοτικά ιδρύματα να υποβάλουν αιτήσεις για να παραλάβουν τίτλους ιδιοκτησίας για τις ακίνητες περιουσίες τους, στην ουσία αποκλείει ότι δεν εμπίπτει στις διατάξεις του νόμου του 1936. Επιπλέον, με τον νόμο αυτό, τα ελληνικά ιδρύματα, όπως και άλλα μη-μουσουλμανικά, δεν μπορούν να διεκδικήσουν την επιστροφή των κατασχεμένων περιουσιών (τα καλούμενα τουρκιστί mazbut) που ήδη έγιναν αντικείμενο αρπαγής από το τουρκικό δημόσιο ή μεταβιβάσθηκαν σε τούρκους ιδιώτες. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ζητήσουν τίτλους ιδιοκτησίας γι’ αυτά που δεν κατεσχέθησαν.

Η συζήτηση αυτή δεν αφορά το σύνολο των κατασχεμένων ελληνικών περιουσιών στην Τουρκία, αλλά μόνο ένα μικρό τμήμα. Δεν περιλαμβάνει δηλαδή τις ιδιωτικές περιουσίες που δημεύθησαν κατά καιρούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς της ελληνικής κοινότητας της Πόλης, περίπου 11.900 τίτλοι ιδιοκτησίας ακινήτων στην Τουρκία ανήκουν σε Έλληνες, ένα μεγάλο μέρος των οποίων ανήκει στους απελαθέντες από το 1964. Πολλά από τα ακίνητα αυτά βρίσκονται σε περιοχές με μεγάλη εμπορική δραστηριότητα και ως εκ τούτου, προσήλκυαν και προσελκύουν μεγάλο ενδιαφέρον από επιτήδειους που συστηματικά συνεργάζονται με το κεμαλικό κατεστημένο. Η εμπορική αξία της ακίνητης κατασχεμένης περιουσίας που ανήκει σε Έλληνες της Πόλης, με τουρκική ιθαγένεια, ξεπερνά το 11 δισ. ευρώ, ενώ το αντίστοιχο ποσό για τις περιουσίες των απελαθέντων προσεγγίζει το 2,5 δις. ευρώ. Μέχρι το 2000, 70% της περιουσίας της ελληνικής μειονότητας περιήλθε στην κατοχή του τουρκικού κράτους. Αυτές οι περιουσίες θεωρούνται οριστικά χαμένες αφού ο νέος νόμος δεν προβλέπει τίποτα γι’ αυτές.

Τελικά ο νόμος 5555 επιβεβαίωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τις επιφυλάξεις πολλών που διέβλεπαν σκοπιμότητα και προσπάθεια εντυπωσιασμού πίσω από τη συζήτηση για τα μειονοτικά ιδρύματα, όπου στο τέλος αντί να αποκαθιστά την αδικία, την νομιμοποιεί και καθιστά τον νόμο αυτό ασυμβίβαστο με το κοινοτικό κεκτημένο. Επομένως, καλός ο ρομαντισμός αλλά ακόμη πιο καλό να ξέρεις την πραγματικότητα.

Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , ,
comments closed
[πηγή γελοιογραφίας: Πιν, εφημερίδα 'Φιλελεύθερος]

‘Σημερινή’
«Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους»
26 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης

Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου, περιλαμβανομένου του κυπριακού κράτους, είναι επιλογή καταστροφική για τον Ελληνισμό της Κύπρου στα πλαίσια οποιασδήποτε λύσης. Ευνοεί μόνο την Τουρκία και τη Βρετανία.

Μια αφοπλισμένη Κύπρος, πλησίoν των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί τις αποδεδειγμένες επεκτατικές βλέψεις της σε βάρος του νησιού. Δεν αρκείται με την κατοχή του βορείου τμήματος, αλλά στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλειά της και την αύξηση του γεωπολιτικού βάρους της, στον μεγάλης στρατηγικής αξίας χώρο της Ανατολικής Μεσογείου (ΑΜ). Ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους εξυπηρετεί την Τουρκία, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που θα αποδεχθεί κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

Οι ρυθμίσεις των θεμάτων ασφάλειας, στο σχέδιο Ανάν, ήταν οι ιδανικές για την Τουρκία. Αφοπλισμός κυπριακού κράτους, διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατιωτικού αποσπάσματος στο νησί, αλλά και παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, χωρίς την άδεια του κυπριακού κράτους, με την ενσωμάτωση τριών συμφωνιών με το ψευδοκράτος, για την ασφάλεια ακτών και την έρευνα-διάσωση (μια από τις πολλές παγίδες του σχεδίου).

Η Βρετανία ευνοεί την πλήρη αποστρατικοποίηση γιατί με τις βρετανικές Βάσεις (ΒΒ) θα εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου στην ΑΜ. Στόχος της Βρετανίας στα πλαίσια λύσης είναι η ισχυροποίηση και διαιώνιση του Καθεστώτος των ΒΒ. Ένα αφοπλισμένο, ανίσχυρο κράτος στην Κύπρο, που θα λειτουργεί στη βάση μιας εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αποτελεί την καλύτερη επιλογή για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ.

Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου θα έχει τόσα πολλά μειονεκτήματα, που δημιουργεί εύλογα την απορία, πόσο σοβαρά μελετήθηκε η γεωπολιτική διάσταση του θέματος από την πλευρά μας, που υποστηρίζει στις συνομιλίες αυτή τη θέση. Θα περιορισθώ μόνο σε μερικές επισημάνσεις.

(1) Η Κύπρος θα αποτελεί το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) και το μoναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί, με τη δική του συναίνεση το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοάμυνας (άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) που αποτελεί και βασική παράμετρο της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία δεσμεύει τα κράτη μέλη της ΕΕ να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητές τους και να παρέχουν συνδρομή με όλα τα μέσα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση σύμφωνα με το άρθρο 51.

(2) Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας (ενέργεια, ασφάλεια) και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες δυνάμεις. Όταν δημιουργείται κενό ασφάλειας σε τέτοιες περιοχές κάποιοι άλλοι το καλύπτουν. Η Κύπρος θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και ιδιαίτερα της Τουρκίας.

(3) Η Κύπρος βρίσκεται πλησίον της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής (ΜΑ) από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειάς της, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ. Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως η τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο όπλων, η λαθρομετανάστευση κ.λπ.

(4) Η πλήρης αποστρατικοποίηση ευνοεί την Τουρκία και τη Βρετανία σε βάρος της Κύπρου, όπως αναλύθηκε στην αρχή του παρόντος κειμένου.

(5) Η Κύπρος χωρίς ΕΔ δεν θα έχει τη δυνατότητα να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της (ξηρά, θάλασσα, αέρα) να προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα, να συμμετέχει ισότιμα με τα άλλα κράτη της ΕΕ στην ΚΕΠΠΑ (θα μειωθεί η γεωπολιτική βαρύτητά της για την ΕΕ) και να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες της.

Ας διδαχθούμε από τα τραυματικά βιώματά μας, αλλά και άλλων λαών. Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλειά μας ποιος θα το πράξει;

Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;

Ποιος προστάτευσε τους 12.000 εγκλωβισμένους κατοίκους της Καρπασίας που σήμερα παρέμειναν μόνο 200;

Μήπως η συμφωνία της 3ης Βιέννης του 1975;

Τι έπραξε η ΕΕ για την Ελλάδα στα Ίμια;

Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Γάζας;

Μήπως τα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ, αντίστοιχα με εκείνα της Κύπρου για απόσυρση των στρατευμάτων που παραμένουν ανεκτέλεστα από την Τουρκία εδώ και 35 χρόνια;

Ό,τι ελληνικό περισώθηκε το 1974, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Η άποψη ότι οι μικρές χώρες είναι μάταιο να επενδύουν στην άμυνά τους, δεν τεκμηριώνεται ιστορικά. Οι χώρες στις διεθνείς σχέσεις τους δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες. Λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντά τους και υπολογίζουν μόνο το κόστος που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός και αν είναι.

Όπως κατέρρευσε η Ζυρίχη
Όλες οι χώρες έχουν Ένοπλες Δυνάμεις
και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Είναι αυτοκτονία να θυσιάσουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας, με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατικοποίηση της Τουρκίας, αλλά το ενδεχόμενο να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο (απόσυρση στρατευμάτων).

Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης. Είναι αναγκαίο να αναθεωρήσει τη θέση της η πλευρά μας, πριν είναι πολύ αργά.

Ακούγονται και απόψεις ότι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειάς μας δυνατό να αναλάβουν άλλοι οργανισμοί. Ας μη βαυκαλιζόμαστε με αυτή την ιδέα. Ουδείς θα το πράξει, χωρίς να έχει οφέλη και εμείς σοβαρές επιπτώσεις επί της αυτονομίας και κυριαρχίας μας.

Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους 30/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
Tags: , , , ,
comments closed
[πηγή γελοιογραφίας: Πιν, εφημερίδα 'Φιλελεύθερος]

‘Σημερινή’
«Αποστρατικοποίηση κυπριακού κράτους»
26 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης

Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου, περιλαμβανομένου του κυπριακού κράτους, είναι επιλογή καταστροφική για τον Ελληνισμό της Κύπρου στα πλαίσια οποιασδήποτε λύσης. Ευνοεί μόνο την Τουρκία και τη Βρετανία.

Μια αφοπλισμένη Κύπρος, πλησίoν των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί τις αποδεδειγμένες επεκτατικές βλέψεις της σε βάρος του νησιού. Δεν αρκείται με την κατοχή του βορείου τμήματος, αλλά στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλειά της και την αύξηση του γεωπολιτικού βάρους της, στον μεγάλης στρατηγικής αξίας χώρο της Ανατολικής Μεσογείου (ΑΜ). Ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους εξυπηρετεί την Τουρκία, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που θα αποδεχθεί κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.

Οι ρυθμίσεις των θεμάτων ασφάλειας, στο σχέδιο Ανάν, ήταν οι ιδανικές για την Τουρκία. Αφοπλισμός κυπριακού κράτους, διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατιωτικού αποσπάσματος στο νησί, αλλά και παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, χωρίς την άδεια του κυπριακού κράτους, με την ενσωμάτωση τριών συμφωνιών με το ψευδοκράτος, για την ασφάλεια ακτών και την έρευνα-διάσωση (μια από τις πολλές παγίδες του σχεδίου).

Η Βρετανία ευνοεί την πλήρη αποστρατικοποίηση γιατί με τις βρετανικές Βάσεις (ΒΒ) θα εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου στην ΑΜ. Στόχος της Βρετανίας στα πλαίσια λύσης είναι η ισχυροποίηση και διαιώνιση του Καθεστώτος των ΒΒ. Ένα αφοπλισμένο, ανίσχυρο κράτος στην Κύπρο, που θα λειτουργεί στη βάση μιας εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αποτελεί την καλύτερη επιλογή για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ.

Η πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου θα έχει τόσα πολλά μειονεκτήματα, που δημιουργεί εύλογα την απορία, πόσο σοβαρά μελετήθηκε η γεωπολιτική διάσταση του θέματος από την πλευρά μας, που υποστηρίζει στις συνομιλίες αυτή τη θέση. Θα περιορισθώ μόνο σε μερικές επισημάνσεις.

(1) Η Κύπρος θα αποτελεί το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) και το μoναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί, με τη δική του συναίνεση το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοάμυνας (άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) που αποτελεί και βασική παράμετρο της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία δεσμεύει τα κράτη μέλη της ΕΕ να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητές τους και να παρέχουν συνδρομή με όλα τα μέσα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση σύμφωνα με το άρθρο 51.

(2) Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας (ενέργεια, ασφάλεια) και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες δυνάμεις. Όταν δημιουργείται κενό ασφάλειας σε τέτοιες περιοχές κάποιοι άλλοι το καλύπτουν. Η Κύπρος θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και ιδιαίτερα της Τουρκίας.

(3) Η Κύπρος βρίσκεται πλησίον της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής (ΜΑ) από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειάς της, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ. Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως η τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο όπλων, η λαθρομετανάστευση κ.λπ.

(4) Η πλήρης αποστρατικοποίηση ευνοεί την Τουρκία και τη Βρετανία σε βάρος της Κύπρου, όπως αναλύθηκε στην αρχή του παρόντος κειμένου.

(5) Η Κύπρος χωρίς ΕΔ δεν θα έχει τη δυνατότητα να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της (ξηρά, θάλασσα, αέρα) να προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα, να συμμετέχει ισότιμα με τα άλλα κράτη της ΕΕ στην ΚΕΠΠΑ (θα μειωθεί η γεωπολιτική βαρύτητά της για την ΕΕ) και να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες της.

Ας διδαχθούμε από τα τραυματικά βιώματά μας, αλλά και άλλων λαών. Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλειά μας ποιος θα το πράξει;

Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974;

Ποιος προστάτευσε τους 12.000 εγκλωβισμένους κατοίκους της Καρπασίας που σήμερα παρέμειναν μόνο 200;

Μήπως η συμφωνία της 3ης Βιέννης του 1975;

Τι έπραξε η ΕΕ για την Ελλάδα στα Ίμια;

Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Γάζας;

Μήπως τα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ, αντίστοιχα με εκείνα της Κύπρου για απόσυρση των στρατευμάτων που παραμένουν ανεκτέλεστα από την Τουρκία εδώ και 35 χρόνια;

Ό,τι ελληνικό περισώθηκε το 1974, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Η άποψη ότι οι μικρές χώρες είναι μάταιο να επενδύουν στην άμυνά τους, δεν τεκμηριώνεται ιστορικά. Οι χώρες στις διεθνείς σχέσεις τους δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες. Λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντά τους και υπολογίζουν μόνο το κόστος που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός και αν είναι.

Όπως κατέρρευσε η Ζυρίχη
Όλες οι χώρες έχουν Ένοπλες Δυνάμεις
και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Είναι αυτοκτονία να θυσιάσουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας, με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατικοποίηση της Τουρκίας, αλλά το ενδεχόμενο να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο (απόσυρση στρατευμάτων).

Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης. Είναι αναγκαίο να αναθεωρήσει τη θέση της η πλευρά μας, πριν είναι πολύ αργά.

Ακούγονται και απόψεις ότι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειάς μας δυνατό να αναλάβουν άλλοι οργανισμοί. Ας μη βαυκαλιζόμαστε με αυτή την ιδέα. Ουδείς θα το πράξει, χωρίς να έχει οφέλη και εμείς σοβαρές επιπτώσεις επί της αυτονομίας και κυριαρχίας μας.

Νέα Σεπτεμβριανά φοβούνται Έλληνες και Αρμένιοι στην Κωνσταντινούπολη 29/08/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΛΛΑΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags: , , ,
comments closed
Σεπτεμβριανά 1955 [πηγή φωτογραφίας: clubs.pathfinder.gr]

‘Ρωμηοσύνη’
« «Σημάδεψαν» τα σπίτια Ελλήνων και Αρμενίων: Νέα Σεπτεμβριανά φοβούνται στην Κωνσταντινούπολη»
28 Αυγούστου 2009

Οι πράσινες και κόκκινες λωρίδες από μπογιά που εντοπίστηκαν σε εξωτερικούς τοίχους σπιτιών Ελλήνων και Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης, λίγες ημέρες πριν από τη μαύρη επέτειο των Σεπτεμβριανών, έχουν προβληματίσει τις δύο κοινότητες καθώς και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, που δημοσιεύθηκαν και στην ιστοσελίδα Ρομφαία, σε σπίτια σε διάφορες περιοχές της Πόλης όπου ζουν χριστιανοί υπάρχουν λωρίδες πράσινης μπογιάς, ενώ στα σπίτια των Αρμενίων υπάρχουν λωρίδες κόκκινης μπογιάς.

Οι χριστιανοί έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν στα σπίτια τους λωρίδες πράσινης μπογιάς, φέρνοντας αμέσως στη μνήμη τους τις καταστροφές της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955, τότε που ο τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.

Μάλιστα βουλευτής του τουρκικού κοινοβουλίου κατέθεσε πριν από λίγες ημέρες επίσημη αίτηση προς τον υπουργό Εσωτερικών της Τουρκίας Μπεσίρ Αταλάι, ζητώντας να του δοθούν οι ανάλογες εξηγήσεις για το τι συμβαίνει.

Επίσης ο ίδιος βουλευτής δήλωσε ότι πρόσφατα έλαβε ένα αυξανόμενο αριθμό καταγγελιών από χριστιανούς σχετικά με παρενοχλήσεις και διακρίσεις.

Να αναφερθεί ότι οι αρμενικές και ελληνικές χριστιανικές κοινότητες ζουν στην Κωνσταντινούπολη εδώ και πολλούς αιώνες, όμως τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί πάρα πολύ οι εκδηλώσεις μίσους και τα εγκλήματα εναντίον τους. Στην Κωνσταντινούπολη σήμερα ζουν περισσότεροι από 50.000 Αρμένιοι και περίπου 2.500 Ελληνες.

Προχθές, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφθηκε τον νέο διευθυντή Ασφαλείας της Πόλης Χουσεΐν Τσαπκίν. Η επίσκεψη δεν αποκλείεται να συνδυάζεται με το συγκεκριμένο γεγονός.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο συνόδευσαν στη συνάντηση ο πρωτοσύγκελος του Πατριαρχείου Στέφανος και ο εκπρόσωπος των μειονοτήτων της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων Παντελής Βίγκας. (πηγή: Espresso)

Αντίδραση της Δ.Α.
Την άμεση αντίδραση της Δημοκρατικής Αναγέννησης προκάλεσε η είδηση, ότι ελληνικά και αρμένικα σπίτια στην Κωνσταντινούπολη είναι «σημαδεμένα» με κόκκινες και πράσινες λωρίδες, μερικές μάλιστα μέρες πριν την μαύρη επέτειο των Σεπτεμβριανών.

Η Δημοκρατική Αναγέννηση ενημερώθηκε από τις ελληνικές αρχές για τις ύποπτες αυτές εξελίξεις και παρακολουθεί το θέμα από κοντά.