jump to navigation

Ας μη μας νικήσει η 15η Ιουλίου! 17/07/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: ,
trackback

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Με αφορμή την μαύρη επέτειο του φασιστικού πραξικοπήματος κατά της νόμιμης εκλελεγμένης κυβέρνησης Μακαρίου αναδημοσιεύουμε το καταπληκτικό άρθρο του Ευαγόρα Γονέμη από το ‘Ερετικό Ιστολόγιο’, το οποίο μας καλεί σε συλλογική αυτοκριτική και παράλληλα αποτελεί σάλπισμα ενότητας και αγώνα. Μιας ενότητας που χρειάζεται όσο ποτέ άλλωστε ο Κυπριακός Ελληνισμός, πέρα από την διαρκή και εθνοκτόνα διχόνοια μεταξύ αριστερών – δεξιών, γριβικών – μακαριακών, νεοκυπρίων – υπερεθνικιστών κ.ο.κ.

Ας μην αφήσουμε την 15η Ιουλίου να μας νικήσει! [πηγή γραφικού: eretiko-istologio.blogspot.com, 15/07/2009]

‘Ερετικό Ιστολόγιο’
15 Ιουλίου 2009
Ευαγόρας Γονέμης

Πληγή που δεν γιαίνει!

Το 1974 είναι ένα βαθύ σημάδι στο πρόσωπο της Κύπρου. Είναι μια πληγή που δεν λέει να γιάνει, όσο κι αν προσποιούμαστε ότι την προσπεράσαμε, ότι συμφιλιωθήκαμε μαζί της. Το πραξικόπημα και η εισβολή είναι οι δύο άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η καρδιά και η σκέψη όταν ανατρέχει σ’ εκείνη την εποχή.

Μπορεί να μοιάζει κάπως μακρινή, αλλά δεν είναι. Στην αιώνια νοητή γραμμή του χρόνου λογίζεται ως σύγχρονη ελληνική ιστορία. Υπάρχουν άνθρωποι που την έζησαν κι ακόμη ζουν. Κι αυτοί δεν ήταν μόνο νήπια. Ήταν επίσης και ο ανθός της εποχής που τώρα βιώνει τη μέση ηλικία. Αυτό συνάμα δημιουργεί ένα επιπλέον εμπόδιο στην προώθηση μιας συνολικής θεώρησης της εποχής, κυρίως όσον αφορά το πραξικόπημα.

Αντίστροφοι μύθοι κι αλήθειες

Αν αναλογιστούμε ότι η εμφυλιακή περίοδος (1971-74) με τους προγενέστερους και μεταγενέστερους κραδασμούς σημάδεψε πολλές ψυχές ανθρώπων, δεν θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς τα πράγματα. Τα επίσημα βιβλία μιλούν για άφρον και προδοτικό πραξικόπημα, για ένα έγκλημα της Χούντας με συνεργό την ΕΟΚΑ-Β’ που έδωσε το άλλοθι στην Τουρκία να πραγματοποιήσει τον πάγιο στόχο της να εισβάλει και να ελέγξει εντελώς ένα μέρος του νησιού και να ακυρώσει την πολιτικοστρατιωτική Ένωσή του με τον Ελλαδικό χώρο. Στην ατομική, όμως συνείδηση, αυτή η «αλήθεια» έχει τους δικούς της χρωματισμούς. Ακόμη κι αν οι «αιρετικές», μειοψηφούσες απόψεις δεν αρθρώνονται ως επίσημος λόγος, αυτό δεν σημαίνει ότι ακυρώνονται κιόλας.

Πώς να μη μεταφερθεί και στις νεότερες γενιές η αίσθηση περί μη αξιοκρατικής κοινωνίας, μιας μακαριακής κοινωνίας που δεν ήταν και μακάρια, ενός νεογέννητου κράτους που μειονεκτούσε όσον αφορά την ανοχή της αντίθετης άποψης; Πώς να αναγνωρίσουν ως «Εθνάρχη» τον Μακάριο όταν την κρισιμότερη για τον Ελληνισμό απόφαση μετά τη Μικρασιατική καταστροφή (τη στροφή από την Ένωση στην Ανεξαρτησία) την πήρε μονάχος απόντων λαού, στρατιωτικοί αρχηγού και Ελλαδικής κυβέρνησης και την ανακοίνωσε πρώτα σε μια συνέντευξή του σε ξένη ανανταποκρίτρια; Πώς το βίωμα του όρκου της Φανερωμένης για «Ένωσιν και μόνον Ένωσιν» και ο επέκεινα αιματοβαμμένος αγώνας ολόκληρου του λαού να συνταιριάξει με το «νενικήκαμεν» της -κατ’ όνομαν- Ανεξάρτητης Δημοκρατίας του 1960; Πώς να ακουστεί η έκκληση από το βήμα του ΟΗΕ για «βοήθεια» από την Αγγλία και την Τουρκία(!) μεταξύ πραξικοπήματος και εισβολής; Πώς εκείνη η ανεξήγητη χαρά της αυτοεπιβεβαίωσης της καταστροφής… «θέλατε τη Μάνα σας και ήρθε ο Πατέρας σας!» των ακραιοαριστερών της εποχής; Πώς να αθωώσουν όσους τους έριξαν σε ακραίες συμπεριφορές αφού άρχισαν να γοητεύονται από το ξενόφερτο σύνθημα ότι είμαστε τάχα μόνο Κύπριοι;

Αντίστροφα, πώς να ξεριζωθεί το βίωμα των αποπειρών κατά της ζωής του εκλελεγμένου προέδρου; Πώς να αντικριστεί με θετικό βλέμμα η βία που στρεφόταν εναντίων όμαιμων αδελφών; Πώς ένα αντιδημοκρατικό στρατιωτικό καθεστώς που δίωκε πολίτες να γίνει συμπαθές και πώς να πεισθούν για την αγνότητα των προθέσεών του; Πώς να κατανοηθεί διαφορετικά η εισβολή πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα; Πώς το αίμα και οι αγνοούμενοι και η προσφυγιά να αποδεσμευθεί από τη 15η Ιουλίου; Πώς να ιδωθεί ως στοργική Μάνα η Ελλάδα με τις χούντες ή τις δημοκρατίες της, η οποία αφού άνοιξε την κερκόπορτα μετά τραβήχτηκε άκαπνη πίσω κι είπε πως ήταν η Κύπρος μακριά; Πώς να αφεθεί το παλλαϊκό όραμα και ο προαιώνιος στόχος της Ένωσης ανόθευτος από τα όσα επέφεραν οι ακραίοι χειρισμοί των υποστηρικτών της άμεσης Ένωσης; Πώς να παραμείνει αμόλυντη από την προδοσία;

Ο καθένας βιώνει τη δική του αλήθεια. Καθενός η εμπειρία ή οι εμπειρίες των δικών του δεν είναι οι ίδιες. Ο καθένας έχει ένα μύθο ή μια αλήθεια δική του, ατομική, διαβρωμένη λίγο ή πολύ από τον συλλογικό μύθο ή αλήθεια. Στο ορόσημο αυτό του 1974 κάποιοι θα ουρλιάξουν για τους φασίστες και τα τανκ που στόχευσαν τη Δημοκρατία. Κάποιοι θα ουρλιάξουν για τους βαρβάρους και τα τανκ που στόχευσαν τον Ελληνισμό της Κύπρου. Κάποιοι θα ουρλιάξουν και για τα δύο. Τέλος πάλι κάποιοι άλλοι θα ουρλιάξουν ότι δεν αξίζει ούτε το ένα ούτε το άλλο!

Είναι θέμα προσωπικών εμπειριών, αλλά πολλάκις μετατρέπεται σε οπαδικό σύνθημα ή και σε θέμα κομματικών συμφερόντων. Το ΑΚΕΛ τρέφεται από την υπόμνηση των κακών της (ακρο)ενωτικής δεξιάς. Ο ΔΗΣΥ τρέφεται από την υπόμνηση των καλών του ενωτικού (δεξιού ως προς την ηγεσία) αγώνα της ΕΟΚΑ. Το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ από την υπόμνηση των καλών του εθνάρχη Μακαρίου. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο οι προσωπικές εμπειρίες μπορούν να γίνουν κομματικές κι απ’ εκεί να αναπαράγονται εσαεί μέσω των ψηφοθηρικών μηχανισμών των κομμάτων.

Κοινές συνισταμένες αγώνα

Υπάρχουν όμως κοινές συνισταμένες, εάν θελήσουμε να τις βρούμε. Και εφ’ όσον ήμαστε ένα νησί υπό ημικατοχή κι ένα έθνος υπό εξαφάνιση σ’ αυτόν τον τόπο, έχουμε χρέος να ψάξουμε για τις αλήθειες πέραν από τον στενό μας εαυτό. Αλάνθαστος και τέλειος δεν υπήρξε κανένας. Προδότες υπήρξαν μερικοί. Εξαπατημένοι μπόλικοι, η πλειοψηφία του λαού. Κι η ψυχή ολόκληρου του Ελληνισμού διερράγη με τη 15η Ιουλίου. Ο Μακάριος είδε την παντοκρατορία του να χάνεται και τον λαό του να σπαράσσει στα ερείπια. Οι Γριβικοί αντίκρισαν το όνειρο της Ένωσης να συνθλίβεται στον εκτουρκισμό στης βόρειας ακτής. Η Κυπριακή Δημοκρατία και το ενιαίο -εν μέρει- κράτος της έγινε από μεταβατική περίοδος – ο εθνικός στόχος!

Υπάρχουν κοινές συνισταμένες και κάποιοι θέλησαν να τις βρουν το 2004. Το δημοψήφισμα, η μόνη απ’ ευθείας ερώτηση του λαού μετά το 1950 για το τι θέλει σχετικά με τη λύση, έδωσε την ευκαιρία για μια νέα χάραξη μύθων και αντιλήψεων. Υπό τον φόβο ενός αντιδημοκρατικού προτεκτοράτου της Τουρκίας, δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί, μακαριακοί και γριβικοί, ΑΚΕΛικοί και οπαδοί των Νέων Οριζόντων βρέθηκαν στην ίδια σκέπη. Δεν ήταν όλοι. Δεν ήταν για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Ήταν όμως ενωμένοι με τον ίδιο στόχο: την αποτροπή του Σχεδίου Ανάν. Ξαφνικά, η ροπή προς τις υποχωρήσεις ανατράπηκε γιατί η τελευταία υποχώρηση θα σήμαινε και το τέλος ελληνικής ιστορίας 3.000 ετών!

Μπορεί τα στοιχεία που συναποτέλεσαν εκείνη τη ζηλευτή κοινωνία των πολιτών να αφέθηκαν να αποσυντεθούν ακολούθως. Μπορεί ο καθένας να προσχώρησε ξανά στον προσωπικό, οικογενειακό, οπαδικό ή κομματικό του μύθο (ή αλήθεια), αλλά σίγουρα προκλήθηκε κάποιο ρήγμα. Το ρήγμα αυτό δεν ήταν μόνο στο 76%. Ήταν εκατέρωθεν, και στο 24%. Νέες ομαδοποιήσεις και οριοθετήσεις αναδύθηκαν μεταξύ των «φασιστών» και «ανθελλήνων» ή «εχθρών της λύσης» και «νενέκων/ναιναίκων»!

Ο υποφαινόμενος δεν φέρει την απόλυτη αλήθεια, ούτε μένει άσειστος στους κραδασμούς και τα γεγονότα. Φέρει κι αυτός βιώματα, μύθους ή αλήθειες. Επιθυμεί, όμως, τη 15η Ιουλίου να τονίσει την ανάγκη για αντικατοχικό αγώνα και για επιβίωση της εθνικής μας ταυτότητας. Δεν πρέπει να αφήσουμε την 15η Ιουλίου να μας αφανίσει. Για τους «δεξιούς» που ένιωσαν τον μόχθο του αγρότη, για τους «αριστερούς» που έφυγαν με το όραμα της γαλανομάτας λευτεριάς, για τους πραγματικούς ατόφυιους Έλληνες του τόπου αυτό είναι ξεκάθαρο:

Αν η 20η Ιουλίου επεδίωξε τον φυσικό αφανισμό του Ελληνισμού της Κύπρου, τότε η 15η Ιουλίου πυροβόλησε κατ’ ευθείαν στην ψυχή του επιδιώκοντας να την αφανίσει!

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: