jump to navigation

Εκδήλωση – συζήτηση με θέμα «Κυπριακό, Ελλάδα, Ευρωτουρκικά» και παρουσίαση του βιβλίου «Η Κύπρος σε παγίδα» 21/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: ,
1 comment so far
Η Κύπρος σε Παγίδα, εκδόσεις Λιβάνη

Την ερχόμενη Δευτέρα 22/6/2009, στις 19:15 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με τίτλο «Κυπριακό, Ελλάδα, Ευρωτουρκικά». Η εκδήλωση διοργανώνεται από το Κυπριακό Κέντρο Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Κύπρου και το περιοδικό ‘Σύγχρονη Άποψη’ . Στα πλαίσια της εκδήλωσης, θα παρουσιαστεί το βιβλίο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου «Η Κύπρος σε παγίδα« (εκδόσεις Λιβάνη, 2008). Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στο Πολιτιστικό Κέντρο της Λαϊκής Τράπεζας, Οδός Μπουμπουλίνας, πάροδος Μακαρίου, Λευκωσία.

Ομιλητές:

Βάσος Λυσσαρίδης, Επίτιμος Πρόεδρος ΕΔΕΚ, πρώην Πρόεδρος της Βουλής

Ανδρέας Λοβέρδος, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ, Πολιτικός Εκπρόσωπος για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής

Παναγιώτης Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ

Ανδρέας Θεοφάνους, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλoς, Δημοσιογράφος-συγγραφέας

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος. Θα ακολουθήσει δεξίωση.

(Το προσωπικό ιστολόγιο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου: konstantakopoulos.blogspot.com)

Ανοιχτή έρευνα για τις επιθέσεις της 7/7/2005 ζητά πρώην αξιωματούχος της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας 21/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Tags:
add a comment

Περίληψη στα ελληνικά: Ο Andy Hayman, πρώην Βοηθός Επίτροπος των Ειδικών Επιχειρήσεων της βρετανικής Αντιτρομοκρατικής, καλεί για νέα, ανοιχτή και δημόσια έρευνα σχετικά με τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Ιουλίου 2005 στο Λονδίνο. Το κύριο αίτημα, σύμφωνα με τον Hayman, ο οποίος κυκλοφόρησε πρόσφατα και βιβλίο για το θέμα, είναι γιατί ο εγκέφαλος των τρομοκρατών Khan, που είχε φωτογραφηθεί και ήταν υπό παρακολούθηση από την MI5 ακριβώς για τους συνδέσμους του με γνωστούς τρομοκράτες, αφέθηκε ελεύθερος να εκτελέσει τις επιθέσεις.

Ο Mohammaed Sidique Khan [πηγή φωτογραφίας: Guardian]

‘The Times’
«Call for public inquiry into 7/7 from former head of counter-terrorism»
20 Ιουνίου 2009
Sean O’Neill, Crime and Security Editor

An independent public inquiry should be held into how suicide terrorists were able to carry out the July 7 bombings, Scotland Yard’s former head of counter-terrorism says.

Andy Hayman, who was Assistant Commissioner for Special Operations at the time of the bombings in 2005, is the first figure from the security establishment to break ranks and call for an open inquiry.

Almost four years after Mohammad Sidique Khan and his Leeds-based cell carried out the bombings, Mr Hayman says that he is “uncomfortable” with the official position that an inquiry would divert resources from the fight against terrorism. In his book, The Terrorist Hunters, extracts from which are published in The Times today, Mr Hayman says: “Incidents of less gravity have attracted the status of a public inquiry — train crashes, a death in custody, and even other terrorist attacks. How can there not be a full, independent public inquiry into the deaths of 52 commuters on London’s transport system?

“There has been no overview, no pulling together of each strand of review, no one can be sure if key issues have been missed.” Survivors of the July 7 bombings and families of the victims are taking High Court action over the refusal to grant them an independent inquiry.

The key issue for any inquiry would be why Khan, 30, who had been photographed, followed and bugged by surveillance officers because of his links with known terrorists, was left free to carry out the attacks.

A report last month by the parliamentary Intelligence and Security Committee (ISC) said that MI5’s decision not to make Khan a priority target was “understandable and reasonable”. But that report, prepared by a committee that was appointed by the Prime Minister and took evidence in secret, has been heavily criticised.

It reveals that one MI5 team had begun an operation to identify a suspect known as “Ibrahim”, who was later revealed to be Khan. At the same time, others in MI5 knew where Khan lived but had decided that he was not a key suspect. Critics say that the ISC does not appear to have inquired how the mismatch happened.

In his book, Mr Hayman paints a vivid picture from inside Scotland Yard of the day the bombers struck and admits that the attacks were “a bolt from nowhere”.

He was called to a meeting of Cobra, the Government’s emergency meeting, within an hour of the first explosions, and had to admit that he did not know what was happening.

Mr Hayman writes: “Imagine what it’s like to tell the Commissioner or the Secretary of State, as I would have to, ‘I don’t know what’s going on’.”

Rachel North, a survivor of the Piccadilly Line bomb at King’s Cross, welcomed his support for an inquiry. “It is not to blame or have a witch-hunt but. . . to learn the lessons of how 7/7 happened and whether it could have been prevented.”

• Sir Ian Blair, who as commissioner of the Metropolitan Police was in charge at the time of the London bombings, has received a substantial payoff. He was paid £580,000 during his final eight months in office, more than doubling his annual salary, and stands to benefit from a pension pot of £3.5 million.

Ελληνοκύπριος με Τουρκοκύπρια: Ενώνουν ζωές, ρίχνουν τείχη 21/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
4 Σχόλια

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ο «Εμπροσθοφύλακας» εύχεται στους νιόπαντρους «βίον ανθόσπαρτον» και κάθε προσωπική και οικογενειακή ευτυχία. Ο γάμος τους είναι ζωντανή και απτή απόδειξη του πως οι Κύπριοι μπορούν να ζήσουν σε ένα κράτος δικαίου χωρίς προβλήματα.

Η νεόνυμφη Τζεμιλέ ανέφερε πως «η αγάπη μπορεί να διαπεράσει τα πάντα». Συμφωνούμε απόλυτα μαζί της: γι’ αυτό άλλωστε και διαφωνούμε με τις προταθείσες διζωνικές λύσεις του Κυπριακού, διότι ακριβώς προσπαθούν να διαχωρίσουν Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους σε φυλετικές βάσεις, όπως ήθελαν από την δεκαετία του 1950 οι Άγγλοι αποικιοκράτες και ο τουρκικός στρατός, και στο μεσοδιάστημα τους συνέδραμε και η Χούντα.

Ο γαμπρός, ο Λάζαρος, είπε για την μέλλουσα σύζυγο του: «πάντοτε την βλέπω σαν άνθρωπο και όχι σαν Τουρκοκύπρια». Συνεπώς η κυπριακή κοινωνία δεν είναι «δυστυχώς καθηλωμένη σε προκαταλήψεις», όπως σχολιάζει ο αρθρογράφος της ‘Χαραυγής’. «Καθηλωμένοι σε προκαταλήψεις» είναι οι ηγέτες αυτής της κοινωνίας, που εδώ και 35 χρόνια προσπαθούν με το ζόρι να επιβάλουν φασιστογενείς και διχοτομικές λύσεις στο Κυπριακό, που θα διαχωρίζουν τις δύο κοινότητες. Ας αφήσουν λοιπόν, ο Χριστόφιας και ο Ταλάτ, ο Έρογλου και ο Αναστασιάδης, ο Κληρίδης και ο Ντενκτάς, τους Κύπριους στην ησυχία τους, χωρίς ρατσιστικά συντάγματα λύσης τύπου άπαρντχαϊντ, χωρίς ξένες «εγγυήσεις» και χωρίς κουβαλητούς εποίκους και η ζωή θα κυλήσει ομαλά, απρόσκοπτα και πάνω απ’ όλα ειρηνικά.

Ο Λάζαρος και η Τζεμιγιέ [πηγή φωτογραφίας: Χαραυγή, 19/06/2009]

‘Χαραυγή’
«Ενώνουν ζωές, ρίχνουν τείχη»
19 Ιουνίου 2009
Τάσος Περδίος

Σε μια κοινωνία που, δυστυχώς, σε μεγάλο βαθμό βρίσκεται ακόμα καθηλωμένη στις προκαταλήψεις, δύο νέοι, ένας Ελληνοκύπριος και μια Τουρκοκύπρια, ενώνουν αύριο τις ζωές τους δείχνοντας το δρόμο της απόλυτης συνύπαρξης μεταξύ των Κυπρίων ανεξαρτήτως καταγωγής. Ο Λάζαρος Λαζάρου από τα Πυργά και η Τζεμιλέ Μουσταφά από την Πόλη Χρυσοχούς, ενώνονται αύριο Σάββατο 20 Ιουνίου στη Λάρνακα με τα δεσμά του γάμου καταργώντας κάθε τείχος συντήρησης και οπισθοδρομικότητας που συναντά κανείς ακόμα στην κοινωνία μας. Η δεξίωση θα γίνει στο κέντρο “ΚΟΣΜΥΡΙΑ” στην Αραδίππου και έχει προσκληθεί σ’ αυτή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Ο Λάζαρος Λαζάρου είναι γιος του Χαράλαμπου και της Ευτυχίας Λαζάρου από τα Πυργά και τη Μοσφιλωτή αντίστοιχα. Η Τζεμιλέ είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας, εργάζεται στο παλιό Νοσοκομείο Λάρνακας και είναι θυγατέρα του Αϊχάν και της Αννας Μουσταφά από την Πόλη Χρυσοχούς και την Πράγα της Τσεχίας αντίστοιχα. O Λάζαρος είναι χορευτής στο δικοινοτικό συγκρότημα “DANCE FOR PEACE” και στον Πολιτιστικό Ομιλο “Βασιλιτζιά”.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πολίτης’
«Δυο νέοι βρήκαν τη λύση! Σήμερα ο γάμος της Τζεμιλέ και του Λάζαρου στο Δημαρχείο Λ/κας»
20 Ιουνίου 2009, σελ. 61
Βάσος Βάσου

Μηνύματα συμφιλίωσης κι επανένωσης της πατρίδας μας στέλλουν με το γάμο τους ο Λάζαρος Λαζάρου, από τα Πυργά Λάρνακας και η Τουρκοκύπρια Τζεμιλέ Μουσταφά, από την Πόλη της Χρυσοχούς, κάτοικος Λάρνακας. Παράλληλα, η συνύπαρξη των δύο νέων στέλλει και πολιτικά μηνύματα και αποδεικνύει ότι η συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων, μέσα από μια δίκαιη λύση του Κυπριακού, είναι εφικτή. Η αγάπη του Λάζαρου και της Τζεμιλέ πήρε μεγάλη δημοσιότητα τις τελευταίες μέρες και παρά τις αρχικές τους επιφυλάξεις, οι δύο συμπατριώτες μας μίλησαν στα ΜΜΕ για τα όνειρά τους, τη νέα ζωή που ξεκινούν από σήμερα, στέλλοντας ταυτόχρονα και τα δικά τους μηνύματα προς τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων.

Η συνύπαρξη
«Σίγουρα μπορούν να συνυπάρξουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ανεξαρτήτως θρησκείας και κουλτούρας. Πιστεύω ακράδαντα ότι η αγάπη μπορεί τελικά να διαπεράσει τα πάντα», ανέφερε συγκινημένη η Τζεμιλέ, η οποία είναι διδάκτωρ κλινικής ψυχολογίας κι εργάζεται στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας, στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. «Όταν οι ασθενείς διαβάζουν τ’ όνομα Τζεμιλέ Μουσταφά, αρχικά προβληματίζονται κάπως. Όταν, όμως, έλθουν στο γραφείο μου και κλείσουν ραντεβού, πιστεύω ότι ξεφεύγουν από την προκατάληψη», πρόσθεσε. Από την πλευρά του, ο Λάζαρος δήλωσε για τη σχέση του με την Τζεμιλέ. «Ανεξαρτήτως πολιτικής κουλτούρας, όταν υπάρχει αγάπη καταλήγει πάντα σε ευτυχία. Από την ημέρα που γνώρισα την Τζεμιλέ, πάντοτε την βλέπω σαν άνθρωπο και όχι σαν Τουρκοκύπρια. Το μόνο που αλλάζει είναι τ’ όνομα. Τίποτε άλλο», σημείωσε.

Η γνωριμία
Ο Λάζαρος Λαζάρου και η Τζεμιλέ Μουσταφά γνωρίστηκαν πριν από τέσσερα χρόνια. Οι γονείς τους δέχθηκαν τη σχέση τους από την πρώτη στιγμή. Οι όποιες αντιδράσεις προήλθαν από τον περίγυρο των δύο νέων ξεπεράστηκαν σύντομα κι έτσι η αγάπη του ζευγαριού επισφραγίζεται σήμερα με τον πιο επίσημο τρόπο. Ο γάμος θα τελεστεί στο Δημαρχείο της Λάρνακας και θα ακολουθήσει δεξίωση σε κέντρο της πόλης. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσκληση για το γάμο των δύο νέων έλαβε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας.

Τα «σενάρια τρόμου» του 2004 επανέρχονται: Δρουσιώτης, Τσιελεπής, Μαρκίδης, Φερχόιγκεν 21/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Μ.Μ.Ε., ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ.
Tags: , , , , ,
3 Σχόλια

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ξεκίνησαν τα γνωστά «σενάρια τρόμου» για το Κυπριακό, που θυμίζουν την προ-Δημοψηφίσματος για το Σχέδιο Ανάν εποχή. Όσο συνεχίζονται οι «συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ» με αυτούς τους απαράδεκτους όρους και με υποπληροφορημένη την κοινή γνώμη (με αποτέλεσμα να έχουμε φαινόμενα παραπληροφόρησης και, σύμφωνα με τον Πρόεδρο Χριστόφια, «προβοκάτσιας» όπως το πρόσφατο με το Reuters), τόσο θα πληθαίνουν τέτοιου τύπου «τρομοκρατικά» δημοσιεύματα και τέτοιες τοποθετήσεις.

Ακόμη και τα ονόματα δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει! Η προ-πενταετής ιστορία παίζεται σαν φτηνή επανάληψη: πάλι τρομοκείμενα για τελευταίες ευκαιρίες στον ‘Πολίτη’ από τον Μακάριο Δρουσιώτη, πάλι μας «προειδοποιεί» ο Αλέκος Μαρκίδης, πάλι ο Τουμάζος Τσιελεπής του ΑΚΕΛ δίνει συνεντεύξεις στην δεξιά ‘Αλήθεια’ προτάσσοντας τον μπαμπούλα της «διχοτόμησης», πάλι ο πολύς Γκύντερ Φερχόιγκεν της Ε.Ε. μας ειρωνεύεται, συνεχίζει να νιώθει «παραπλανημένος», προσβάλει τους πρόσφυγες και αποκαλεί τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ «Πρόεδρο».

Σκοπός τους, ως φαίνεται, είναι να «προετοιμαστεί» κατάλληλα το κλίμα για το επόμενο σχέδιο λύσης, το οποίο (αν λάβουμε υπόψη τις θέσεις και τοποθετήσεις Ταλάτ-Ερντογάν, αλλά και τις συνεχείς παραβιάσεις και απειλές του τουρκικού στρατού) δεν θα διαφέρει αισθητά, αν δεν είναι και χειρότερο, από το Σχέδιο Ανάν.

Το εξώφυλλο του 'Πολίτη', 24/05/2009

‘Πολίτης’
«Το σενάριο του τρόμου: Τι σημαίνει η κατάρρευση των συνομιλιών για την Κύπρο, την Τουρκία και την Ε.Ε.»
24 Μαΐου 2009
Μακάριος Δρουσιώτης

Αίσθημα έντονης απογοήτευσης για την προοπτική των συνομιλιών διακατέχει τον διεθνή παράγοντα που ασχολείται με το Κυπριακό, μετά την αποτυχία ανοίγματος του οδοφράγματος του Λιμνίτη. Επί της ουσίας ο διεθνής παράγοντας επιρρίπτει ευθύνη ανελαστικότητας στην άλλη πλευρά, αλλά την αποδίδει σε όρους που ευθύς εξαρχής έθεσε ο στρατός. Ταυτόχρονα, επισημαίνει την έλλειψη ψυχραιμίας από τον Πρόεδρο Χριστόφια, ο οποίος με τις δημόσιες εμπρηστικές δηλώσεις του επιδείνωσε το κλίμα και έδωσε επιχειρήματα στο επικοινωνιακό οπλοστάσιο των δυνάμεων που επιδιώκουν την κατάρρευση των συνομιλιών.

Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος έζησε την εμπειρία της συνάντησης της περασμένης Πέμπτης, προσπαθεί να στρέψει την προσοχή προς τον κύριο στόχο, που είναι οι συνομιλίες, και να διατηρήσει ένα θετικό μομέντουμ. Ωστόσο, το ενδεχόμενο μιας ακόμη αποτυχίας φαντάζει πια ρεαλιστικό και οι διπλωματικές αποστολές των χωρών που ενδιαφέρονται για το Κυπριακό ετοιμάζουν αναφορές με εισηγήσεις για τη διαχείριση της επόμενης μέρας, σε περίπτωση που οι συνομιλίες ναυαγήσουν.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον, τόσο εντός όσο και εκτός Κύπρου, είναι κατά πόσο είναι εφικτή μια συμφωνημένη λύση του Κυπριακού: «Εάν αυτοί οι δύο ηγέτες δεν μπορούν ν’ ανοίξουν ένα οδόφραγμα, πώς θα λύσουν το Κυπριακό; Κι αν δεν μπορούν να βρουν φόρμουλα για τη διακίνηση δέκα μπιτονιών πετρελαίου, πώς θα χειριστούν ζητήματα επιστροφής περιουσιών και πώς θα διαχειριστούν την εξουσία σ’ ένα κοινό κράτος;».

Όποια τροπή κι αν πάρουν οι εξελίξεις, το βέβαιο είναι πως τίποτα δεν θα είναι το ίδιο το 2010. Το αισιόδοξο σενάριο είναι πως θα υπάρξει τελικά μια συμφωνία. Όμως, αν τα πράγματα εξελιχθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, η επόμενη μέρα θα είναι εντελώς διαφορετική από τη σημερινή, για όλες τις πλευρές.

Αρχικά, αν καταρρεύσουν οι συνομιλίες η προοπτική της επανένωσης θα χαθεί οριστικά. «Αν δεν το λύσουμε εγώ με τον Ταλάτ, δεν ξέρω ποιοι μπορεί να συμφωνήσουν», δήλωσε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ο οποίος πραγματικά θεωρεί τις υπό εξέλιξη συνομιλίες τις κρισιμότερες στην ιστορία του Κυπριακού, διότι είναι οι τελευταίες με στόχο τη συνένωση. «Σε αυτές τις συνομιλίες κρίνεται το μέλλον του κυπριακού λαού», είπε σε μια άλλη δήλωσή του. Μάλιστα, σε πρόσφατη συνέντευξή του στη ΝΕΤ, περιγράφοντας το σενάριο της επόμενης μέρας χωρίς λύση, ο Πρόεδρος Χριστόφιας προειδοποίησε όσους εθίστηκαν στο στάτους κβο και στο να ζουν σ’ ένα αμιγώς ελληνικό κράτος να μην έχουν ψευδαισθήσεις. «Οι Τουρκοκύπριοι, που είναι υπήκοοι της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα διεκδικήσουν τις περιουσίες τους και πιθανόν να εγκατασταθούν στο νότο, ενώ η Τουρκία θα ελέγχει πλήρως το βορρά», είπε και εξήγησε ότι θα επαληθευτεί εκείνο που έλεγε ο Τάσσος Παπαδόπουλος, δηλαδή: «αφέντες το βορρά και συνέταιροι στο νότο».

Ο Πρόεδρος, λοιπόν, έχει συναίσθηση των συνεπειών της μη λύσης και είναι ειλικρινής όταν λέγει πως δεν έχει «σχέδιο Β». Όμως, το ζητούμενο είναι πώς φτάνεις στο στόχο της λύσης. Δηλώσεις του τύπου «άλλα λέγει μέσα, άλλα έξω», ή «είναι αχόρταγος», «τα θαλάσσωσε» και «λέγει ψέματα» ανατινάζουν τις γέφυρες, ροκανίζουν την αξιοπιστία του συνομιλητή, απαξιώνουν τη διαπραγματευτική διαδικασία και τσιμεντώνουν το επιχείρημα: «Μα θα κάνω κοινό κράτος με αυτούς;».

Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ
Είναι ξεκάθαρο πως ύστερα από ένα ενδεχόμενο αδιέξοδο η διεθνής κοινότητα και δη ο ΟΗΕ θα απεμπλακούν από τη διαδικασία. Κανένας δεν θα έχει το κουράγιο να ξεκινήσει από την αρχή μια διαπραγμάτευση που συνεχίζεται ατερμόνως για 35 χρόνια και η ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που είναι η μακροβιότερη ειρηνευτική αποστολή, θα αποσυρθεί. Ήδη ο Γενικός Γραμματέας έπαιξε το καμπανάκι κινδύνου με τη σχετική αναφορά στην έκθεσή του για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδόθηκαν από την έδρα των ΗΕ, τρία κράτη, η Ιαπωνία (που είναι ο κύριος χρηματοδότης των ειρηνευτικών αποστολών), οι ΗΠΑ και η Βρετανία, ζητούν να περάσει η σχετική αναφορά και στο ψήφισμα για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Την αποχώρηση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ ζητεί και η Τουρκία.

Μια τέτοια εξέλιξη, ύστερα από ένα αδιέξοδο στο Κυπριακό, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο αίσθημα ασφάλειας του πληθυσμού. Χωρίς την ΟΥΝΦΙΚΥΠ να βλέπει και να καταγράφει τα πάντα εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας και με μια εχθρική Τουρκία απέναντι, ως αποτέλεσμα των περιπλοκών που θα προκαλέσει η απουσία προοπτικής λύσης, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στην Κύπρο. Οι Βρυξέλλες θα απαιτήσουν αυστηρότερο έλεγχο της γραμμής κατάπαυσης του πυρός, που ντε φάκτο θα εξελιχθεί σε εξωτερικό σύνορο της ΕΕ.

Η Τουρκία
Οι αρνητικές επιπτώσεις εις βάρος της ε/κ πλευράς σε καμιά περίπτωση δεν συνεπάγονται θετικές εξελίξεις για την άλλη πλευρά. Τόσο η Τουρκία όσο και οι Τ/Κ θα έχουν να διαχειριστούν μια σειρά από σοβαρότατα προβλήματα.

Κατά πρώτον η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας θα περιπλεχθεί ακόμη περισσότερο. Ακόμη κι αν η Τουρκία ανοίξει τα λιμάνια της, που πολιτικά θα είναι δύσκολο να το κάνει, το Κυπριακό θα δηλητηριάζει τις σχέσεις της με την ΕΕ. Ανά πάσα στιγμή η Κύπρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κράτη-μέλη που εναντιώνονται στην πλήρη ένταξή της και να γίνει η αφορμή για διακοπή των διαπραγματεύσεων.

Έστω ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις θα εξελιχθούν ομαλά και σε κάποια στιγμή η Τουρκία αποφασίσει να λύσει το Κυπριακό με όρους ευνοϊκότερους για τους Ελληνοκύπριους. Μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή (αν έρθει ποτέ), ο παράγοντας χρόνος θα καταστήσει το πρόβλημα πολύ πιο περίπλοκο απ’ ό,τι σήμερα. Συνεπώς, αν δε λυθεί σύντομα το Κυπριακό οι σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ θα είναι υπό διαρκή ομηρεία. Η Τουρκία θα έχει εσαεί στο μαλακό της υπογάστριο ένα μικρό κράτος που δεν το αναγνωρίζει και δεν το υπολογίζει, αλλά ούτε και θα μπορεί να το αγνοήσει, καθώς από το 2004 είναι ισότιμο μέλος του πιο ισχυρού πολιτικού και οικονομικού κλαμπ. Μη λύση, για την Τουρκία σημαίνει υποθήκευση του μέλλοντος 70 εκατομμυρίων Τούρκων, χωρίς να μπορεί εκ των πραγμάτων να ικανοποιήσει 200.000 Τουρκοκύπριους.

Οι Τουρκοκύπριοι
Ίσως ο μεγαλύτερος χαμένος στο σενάριο της μη λύσης θα είναι οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι. Ο νέος «υπουργός Εξωτερικών» του Έρογλου, Χουσεΐν Οζγκουργκούν, δήλωσε προχθές στην Τουρκία ότι είναι και η αναγνώριση της «ΤΔΒΚ» μια επιλογή. Όμως, αυτό είναι μάλλον αδύνατο λόγω της ένταξης ολόκληρης της Κύπρου στην ΕΕ. Μια πλήρης αναγνώριση της «ΤΔΒΚ» μπορεί να επέλθει μετά από πολλές δεκαετίες, αλλά μέχρι τότε μπορεί να μην υπάρχουν καν Τουρκοκύπριοι στο βόρειο μέρος της Κύπρου.

Άπιαστος στόχος αποδείχθηκε και η προσπάθεια οικονομικής αυτονόμησης των Τουρκοκυπρίων. Όσα μοντέλα δοκιμάστηκαν μέχρι σήμερα απέτυχαν λόγω του μικρού μεγέθους, της μη αναγνώρισης και της έλλειψης εμπειρίας και τεχνογνωσίας. Το υποκατάστατο της χρηματοδότησης της «ΤΔΒΚ» από την Τουρκία επέφερε τα αντίθετα αποτελέσματα. Το ότι η Τουρκία θα πλήρωνε έτσι κι αλλιώς το λογαριασμό δημιούργησε έναν πολυπληθή κρατικό μηχανισμό που καταβροχθίζει τους πόρους και δεν παράγει τίποτα.

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία από τη μη λύση είναι το οικονομικό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα κατεχόμενα στοιχίζουν σήμερα στην τουρκική κυβέρνηση 850 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Οι δαπάνες αυτές αυξάνονται κατακόρυφα και η Τουρκία δέχεται πιέσεις από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να μειώσει τις αντιπαραγωγικές χρηματοδοτήσεις. Αν τα χρήματα αυτά επενδύονταν στις υποανάπτυκτες πόλεις στα νοτιοανατολικά της χώρας, σήμερα η Τουρκία θα ήταν μια άλλη χώρα. Ήδη υπάρχουν αντιδράσεις στην ίδια την Τουρκία και η τουρκική κυβέρνηση ασκεί πίεση στην «ΤΔΒΚ» να περικόψει δραματικά τις δαπάνες της, ειδικά σε ό,τι αφορά τις μισθοδοσίες των υπαλλήλων, καταργώντας την ΑΤΑ και άλλα επιδόματα.

Από το 2004 και μετά υπήρξε σημαντική αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος των Τουρκοκυπρίων, όμως το φαινόμενο αυτό ήταν συγκυριακό και οφειλόταν στην ανάπτυξη της γης. Λόγω της διεθνούς κρίσης, των προβλημάτων νομιμότητας, της άναρχης ανάπτυξης και της έλλειψης υποδομών, ο τομέας αυτός έχει χρεοκοπήσει. Ο άλλος αξιόλογος παραγωγικός τομέας της οικονομίας, τα πανεπιστήμια, επηρεάστηκε αρνητικά από την οικονομική κρίση στην Τουρκία.

Μια κοινωνία που δεν έχει οικονομική αυτονομία δεν έχει ούτε ανεξαρτησία. Και ο μόνος τρόπος οικονομικής αυτονόμησης των Τ/Κ είναι η λύση και η ανάπτυξη μέσα από τις δομές της ομοσπονδίας και εντός της ΕΕ. Οι Ε/Κ θα επιβιώσουν και χωρίς λύση, οι Τ/Κ θα δυσκολευτούν. Χωρίς λύση θα είναι η πίσω αυλή της τουρκικής παραοικονομίας και ο παράδεισος των φατριών της μαφίας. Ως κοινότητα θα απορροφηθούν από τον πληθυσμιακό όγκο της Τουρκίας και θα εξαφανιστούν.

Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε.
Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα επισκέφθηκε την Τουρκία και προσδιόρισε τη χώρα αυτή ως στρατηγικό της σύμμαχο. Ωστόσο, ο ρόλος της περιφερειακής δύναμης που θα είναι παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή δεν μπορεί να ολοκληρωθεί με ανοιχτό το Κυπριακό.

Το ίδιο σημαντική είναι η Τουρκία για την ΕΕ. Η ΕΕ, ακόμη κι αν δεν συνηγορήσει στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας, θεωρεί τις σχέσεις της με τη χώρα αυτή στρατηγικής σημασίας. Μέχρι το τέλος Ιουνίου αναμένεται ότι θα υπογραφεί η συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού Ναμπούκο για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Κασπία στην Ευρώπη, και την απεξάρτηση της ΕΕ από τη Ρωσία.

Ακόμη, ο σχεδιασμός της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της Ευρώπης βρίσκεται στον αέρα, λόγω της μη αναγνώρισης της Κύπρου. Η Κύπρος μπλοκάρει τη συμμετοχή της Τουρκίας στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας (EDA), μέρος του οποίου είναι και ο λεγόμενος ευρωστρατός, ενώ η Τουρκία θέτει βέτο στη συνεργασία του ΝΑΤΟ με τον EDA, λόγω της συμμετοχής της Κύπρου, που δεν είναι μέλος της συμμαχίας.

Μιλώντας τον περασμένο χρόνο σε αμυντικό συνέδριο που οργάνωσε η γαλλική προεδρία στο Παρίσι, ο τότε γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ De Hoop Scheffer κάλεσε την ΕΕ να βρει τρόπο για παράκαμψη των ενστάσεων της Κύπρου για ένταξη της Τουρκίας στον EDA. Ωστόσο, σύμφωνα με ευρωπαϊκές διπλωματικές πηγές του επικαλέστηκε το Ρόιτερ, «μια τέτοια κίνηση θα πρέπει να περιμένει πρόοδο από τη διακριτική διπλωματία που σκοπεύει στην επανένωση της Κύπρου». Σύμφωνα με τον αντιπρόσωπο της Ομάδας Διεθνών Κρίσεων (International Crisis Group) στην Τουρκία Hugh Pope το πρόβλημα αυτό είναι από τα σοβαρότερα που αντιμετωπίζει η ΕΕ εξαιτίας του Κυπριακού. Σύμφωνα με τον Hugh Pope, λόγω των βέτο της Κύπρου στην ΕΕ και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, «δεν υπάρχει σχέση μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ. Ούτε έναν καφέ δεν μπορούν να πιουν μαζί».

Στις αρχές τις περασμένης εβδομάδας, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στην Πράγα, έχοντας δίπλα του τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ, η χώρα του οποίου αναλαμβάνει την προεδρία το επόμενο εξάμηνο, δήλωσε πως το σημαντικότερο πρόβλημα που έχει να διαχειριστεί η ΕΕ τους επόμενους μήνες είναι το Κυπριακό. «Το Κυπριακό είναι πιο σημαντικό ακόμη και από την υιοθέτηση της συνθήκης της Λισαβόνας», είπε.

Η θέση αυτή του Μπιλντ αποτυπώνει τη σημασία που απέκτησε το Κυπριακό στην ΕΕ, καθότι τα ζητήματα που διακυβεύονται από την εκκρεμότητά του είναι πολύ πέραν της κουκκίδας που φαίνεται στην υδρόγειο σφαίρα στα ανατολικά της Μεσογείου. Οι παρενέργειες του Κυπριακού αντανακλούν σε ευρύτερα γεωπολιτικά ζητήματα, όπως οι σχέσεις Δύσης – Ισλάμ, η ενεργειακή πολιτική της ΕΕ και η σταθερότητα σε μια περιοχή που εκτείνεται από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή.

Εάν δει κανείς τα πράγματα ορθολογιστικά, μπορεί να ελπίζει βάσιμα πως παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα οι συνομιλίες θα κυλήσουν. Η λογική λέγει ότι η λύση είναι αναπόφευκτη. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι το Κυπριακό είναι γέννημα και θρέμμα του παραλογισμού.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Αμετανόητος ο κύριος «με ξεγελάσατε»»
16 Ιουνίου 2009

Αμετανόητος παρουσιάστηκε ο Γκίντερ Φερχόιγκεν για όσα έκανε και όσα είπε πριν και μετά το δημοψήφισμα του 2004 (υποστήριξη στο σχέδιο Ανάν). Δεν μετανιώνω για τίποτε, είπε σε δημοσιογραφική διάσκεψη ο Αντιπρόεδρος της Ε. Επιτροπής και πρώην Επίτροπος Διεύρυνσης.

Σε ερώτηση για το θέμα που δημιούργησε η τότε δήλωσή του, ότι ξεγελάστηκε από τους Ελληνοκυπρίους, ο Φερχόιγκεν φωτογράφισε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, αλλά θέλησε να δώσει ένα τέλος στην ιστορία αυτή. «Το θέμα ανήκει στην ιστορία και ο Τάσσος Παπαδόπουλος, με τον οποίο είχα πολύ καλές σχέσεις, είναι νεκρός. Νομίζω ότι είναι πιο λογικό να δώσουμε ένα τέλος σε αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις», δήλωσε.

Προκλητικός ήταν και στο θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Σε ερώτηση, κατά πόσο ήταν λάθος η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Ε.Ε. με την Τουρκία, από τη στιγμή που η χώρα αυτή καυχιέται ότι δεν έχει μετακινήσει ούτε ένα στρατιώτη της από την Κύπρο, ο Φερχόιγκεν απάντησε: «Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η κυβέρνηση της Τουρκίας το 2004 προσυπέγραψε το σχέδιο λύσης των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο προέβλεπε στρατιωτική παρουσία της τάξης των 600 στρατιωτών. Είχε πλήρως προσυπογράψει, όπως είχε προσυπογράψει και η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων. Συνεπώς, δεν μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στη διαδικασία ένταξης και στις ενταξιακές συνομιλίες».

Πρόσθεσε ότι η κατάσταση στην Κύπρο ήταν καλά γνωστή σε όλους, όταν λαμβανόταν η απόφαση για έναρξη των προενταξιακών συνομιλιών με την Τουρκία. Σε ερώτηση, αν ήταν λάθος η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. χωρίς λύση του Κυπριακού, ο Φερχόιγκεν δήλωσε: Όχι, δεν ήταν λάθος. Η στρατηγική για πλήρη ένταξη και λύση του Κυπριακού έγινε αποδεκτή από το 1999 από τους ηγέτες.

Ο Γκίντερ Φερχόιγκεν συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Χριστόφια και αμέσως μετά δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει πλήρως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στις προσπάθειες που καταβάλλει και τον εμπιστεύεται απόλυτα ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Τυχεροί οι πρόσφυγες»
17 Ιουνίου 2009
Κωστάκης Αντωνίου

Σε νέες προκλητικές δηλώσεις σε βάρος των προσφύγων και γενικότερα του κυπριακού Ελληνισμού προέβη ο γνωστός θιασώτης του σχεδίου Ανάν, Αντιπρόεδρος της Ε.Ε. Γκίντερ Φερχόιγκεν, ο οποίος, πέραν των άλλων, συνέχισε να προπαγανδίζει υπέρ του σχεδίου και να στέλλει μηνύματα επαναφοράς του.

Χθες, ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, χλεύασε το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων. Συγκεκριμένα, απαντώντας σε παρατήρηση της Αντιγόνης Παπαδοπούλου, ότι όντας βουλευτής και εκλεγέν μέλος του Ευρωκοινοβουλίου, δεν μπορεί να μεταβεί στην οικία της στην κατεχόμενη Μόρφου, εκτός εάν δείξει στους Τούρκους κατακτητές διαβατήριο, ο Φερχόιγκεν απάντησε ειρωνικά: «Είσαι τυχερή που μπορείς να επισκεφθείς την οικία σου, ενώ εγώ στη Γερμανία, δεν μπορούσα καθόλου και υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη, όπου μερικοί δεν μπορούν καθόλου να επισκεφθούν τις κατοικίες τους».

Προς το τέλος της 90λεπτης συνάντησής του με τους βουλευτές, ο Φερχόιγκεν θέλησε να κάνει μια διευκρίνιση (με καθυστέρηση πέντε χρόνων), σχετικά με ό,τι είχε δηλώσει τον Απρίλιο του 2004 για την απόρριψη του σχεδίου Ανάν. Ισχυρίστηκε ότι υποστήριξε τότε ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι σεβαστό. Δεν άσκησε κριτική, είπε, στην Κύπρο και στο λαό της, για την απόρριψη του σχεδίου, «αλλά σε έναν άνδρα» (σημ. τον Τάσσο Παπαδόπουλο, προφανώς). Ισχυρίστηκε ακόμη ότι ποτέ δεν χρησιμοποίησε τη λέξη «εξαπατάθηκα», αλλά «παραπλανήθηκα».

Σε παρατήρηση δημοσιογράφου, για το αχρείαστο της παρουσίας μεγάλου αριθμού κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, ο Φερχόιγκεν, γελώντας ειρωνικά, απάντησε: «Δεν έχω εγώ αναπτύξει τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο, ως εκ τούτου δεν μπορώ να σχολιάσω». Δεν προχώρησε να ζητήσει αποχώρησή τους, αλλά αντίθετα, είπε ότι είναι και η παρουσία κατοχικών στρατευμάτων, «μεταξύ των λεπτομερειών της τελικής λύσης του Κυπριακού». Και υποδυόμενος τον απορημένο, στράφηκε στο δημοσιογράφο και τον ρώτησε: «Για ποιο λόγο ερωτάτε εμένα;»(!)

Ο Φερχόιγκεν έσπευσε και πάλιν να αποενοχοποιήσει την Τουρκία και να επαναφέρει το σχέδιο Ανάν, λέγοντας ότι η λύση προσφέρθηκε το 2004 με το σχέδιο Ανάν «στο οποίο», ισχυρίστηκε, «υπήρχε πρόνοια για παρουσία στο νησί, μετά την αποδοχή της λύσης, 600 Τούρκων στρατιωτών και 600 Ελλήνων», παρουσία την οποία χαρακτήρισε «συμβολική και χωρίς σημασία». Για να στείλει στη συνέχεια μήνυμα ότι το σχέδιο Ανάν είναι εδώ και η Τουρκία συνεχίζει να το αποδέχεται. Είπε συγκεκριμένα: «Οι Τούρκοι αποδέχθηκαν το σχέδιο Ανάν και στην τελευταία συνάντησή μου με Τούρκους εκπροσώπους, επιβεβαίωσαν ότι η θέση τους δεν άλλαξε και ότι υποστηρίζουν την πρόταση Ανάν».

Ένα… κοκαλάκι και για τους Έλληνες
Ο Ευρωπαίος Αντιπρόεδρος κάλεσε τον Πρόεδρο Χριστόφια και τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, να εντείνουν τις προσπάθειές τους και να φθάσουν σε πολιτική συμφωνία. «Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν», είπε, ενώ για να χρυσώσει το χάπι από τις προηγούμενες προκλητικές δηλώσεις του, πέταξε και ένα «κοκαλάκι» στην ελληνοκυπριακή πλευρά, λέγοντας ότι η Άγκυρα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της έναντι της Ε.Ε. και των κρατών-μελών.

Λίγα λεπτά πριν από την έναρξη της ειδικής συνεδρίας της Επιτροπής, εισήλθε στην αίθουσα ο βουλευτής Ζαχαρίας Κουλίας, και έδωσε στον κ. Φερχόιγκεν φάκελο, στον οποίο υπήρχαν ενημερωτικά φυλλάδια και βιβλιάρια, μαζί με ψηφιακό δίσκο, που αναφέρονται όλα στην καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στα κατεχόμενα.


«Πρόεδρος» ο Ταλάτ

Ο Φερχόιγκεν δείπνησε το βράδυ της Δευτέρας στο σπίτι του Ταλάτ και σε δηλώσεις του, μετά το δείπνο, αποκάλεσε τον κατοχικό ηγέτη «πρόεδρο». Είπε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαίωμα να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα της Ε.Ε. και ανέφερε ότι η Ε.Ε. δεν είναι μεσολαβητής ή διαιτητής, αλλά εφόσον της ζητηθεί, μπορεί να προσφέρει συμβουλές, βοήθεια ή στήριξη. Ο Ταλάτ χαρακτήρισε τον Φερχόιγκεν γνώστη του Κυπριακού και φίλο της Κύπρου και των Τουρκοκυπρίων.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Αλήθεια’
«Αλέκος Μαρκίδης: Ξαφνικά κόκκινες γραμμές»
21 Ιουνίου 2009
Τάκης Αγαθοκλέους

Αρκετά ενδιαφέρουσες πληροφορίες, άγνωστες στο ευρύ κοινό, σχετικά με τις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας, λέχθηκαν στο πρόγραμμα του ΡΙΚ «Το Συζητάμε», την περασμένη Δευτέρα, με καλεσμένους τους Αλέκο Μαρκίδη, Χρίστο Κληρίδη, Άριστο Δαμιανού (διεθνολόγο) και Γιώργο Κολοκασίδη. Τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν καθοριστικά ως προς την πορεία επίλυσης του κυπριακού, δεδομένου ότι ΔΗΚΟ, ΕΥΡΩΚΟ και ΕΔΕΚ προβάλλουν ως κόκκινη γραμμή πιθανή αποδοχή οποιασδήποτε μορφής εγγυήσεων, στο πλαίσιο ενός νέου σχεδίου λύσης. Στη διάρκεια του προγράμματος τέθηκαν καίρια ερωτήματα, τα οποία συνέβαλαν σημαντικά στο να διευκρινιστούν ουσιώδη θέματα. Αναφέρουμε ότι η Συνθήκη Εγγυήσεως η οποία ισχύει σήμερα, είναι εκ των θεμελιωδών άρθρων του συντάγματος (181) και έχει γίνει αποδεχτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση από τη στιγμή που η Κύπρος προσχώρησε στην ΕΕ το 2004, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε τροποποίηση στο Σύνταγμά της.

Ο πρώην γενικός εισαγγελέας της Δημοκρατίας Αλέκος Μαρκίδης, υπέδειξε ότι επί προεδρίας Μακαρίου, Κυπριανού, Βασιλείου και Παπαδόπουλου ουδέποτε τέθηκε θέμα κόκκινων γραμμών αναφορικά με τις εγγυήσεις. Ξαφνικά, είπε ο κ. Μαρκίδης, με την εκλογή του Δ. Χριστόφια στην προεδρία, το συγκεκριμένο θέμα πέφτει ως θρυαλλίδα στην εσωτερική πολιτική ζωή. Η εξήγηση, συνέχισε, είναι ότι κάποιοι φοβήθηκαν ότι μπορεί να λυθεί το κυπριακό και επιχειρούν, προβάλλοντας ολοένα και νέες απαιτήσεις, να αποτρέψουν τη λύση. Υπέδειξε ακόμη, ότι ούτε ο Τάσσος Παπαδόπουλος στη Χάγη το 2003 έθεσε θέμα εγγυήσεων και κατέληξε ότι, ενώ υπάρχει η θέση από πολιτικούς κύκλους ότι είναι αδιανόητο να ισχύσει η Συνθήκη στο πλαίσιο λύσης, εντούτοις ουδείς αναρωτιέται, ακόμη και σήμερα, γιατί μετά από 49 χρόνια η Συνθήκη εξακολουθεί να ισχύει χωρίς να έχει καταγγελθεί από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Μόνο ο Γλαύκος Κληρίδης, είπε, έθεσε το θέμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και ορθά το θέτει σήμερα και ο πρόεδρος Χριστόφιας.

Ο κ. Α. Δαμιανού συμπλήρωσε ότι, το 2004, στην αρχική αντίδραση της πλευράς μας πριν από την ολοκλήρωση των διεργασιών για το σχέδιο Ανάν επί προεδρίας Παπαδόπουλου, η μόνη αναφορά που έγινε ήταν ως προς τη διατήρηση της Συνθήκης, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα επέτρεπε μονομερή επέμβαση. Είναι, πρόσθεσε, παράξενο να αναπτύσσεται παραφιλολογία τώρα σε σχέση με τη Συνθήκη.

Ο κ. Κολοκασίδης του ΔΗΚΟ, απαντώντας στις πιο πάνω θέσεις, ανέφερε ότι ο Τ. Παπαδόπουλος το 2004, με αφορμή εγκύκλιο που κυκλοφόρησε η Τουρκία, επανέλαβε στα Η.Ε. ότι δεν υπάρχει θέμα αποδοχής επεμβατικών δικαιωμάτων. Ο κ. Κολοκασίδης όμως δεν απάντησε επί της ουσίας της ερώτησης, που αφορούσε στη σκληρή στάση του ΔΗΚΟ σήμερα, που απαιτεί πλήρη απαλλαγή από τις εγγυήσεις, τη στιγμή που, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, ούτε ο Τ. Παπαδόπουλος κατήγγειλε τη Συνθήκη, ενώ το ΔΗΚΟ τότε δεν είχε προβάλει παρόμοιες απαιτήσεις.

Ο Χρίστος Κληρίδης τοποθετήθηκε ότι ουδείς μπορεί να εξαναγκάσει την Τουρκία να παρακαθίσει σε διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη Εγγυήσεως. (Αυτή η θέση οδηγεί σε αδιέξοδο την προοπτική λύσης, σχολίασε ο κ. Μαρκίδης). Σύμφωνα με τον κ. Κληρίδη, η θέση της Τουρκίας αποδυναμώνεται, αφού από τις τέσσερεις εγγυήτριες δυνάμεις μόνο η Τουρκία επιμένει στη διατήρηση των Εγγυήσεων και υποστήριξε τη δημόσια καταγγελία των συμφωνιών. Ο κ. Μαρκίδης επέμεινε ότι λανθασμένα οι κυβερνήσεις δεν προχώρησαν σε καταγγελία των συνθηκών σε εύλογο χρονικό διάστημα μετά την εισβολή, κατά τρόπο που προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και ξεκαθάρισε ότι άδικα ενοχοποιήθηκε η Συνθήκη στη συνείδηση των πολιτών, αφού δεν έδινε στην Τουρκία δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης στην Κύπρο και επικαλέστηκε τις γνωματεύσεις διεθνούς κύρους νομικών, καθώς και τον καταστατικό χάρτη των Η.Ε., στον οποίο προσκρούει το αρ. 4 της Συνθήκης, θέση με την οποία συμφώνησε και ο Γ. Κολοκασίδης, ο οποίος παραδέχτηκε ότι το άρθρο μπορεί να ερμηνευθεί ότι δεν προνοεί για στρατιωτικά μέτρα. Ο κ. Μαρκίδης τόνισε ότι η Συνθήκη είχε γίνει το 1960 διεθνώς αποδεκτή, γιατί ερμηνευόταν ότι δεν έδινε επεμβατικό δικαίωμα στην Τουρκία. Ερμηνεύουμε τη συνθήκη, είπε ο κ. Μαρκίδης, με τον τρόπο που επιθυμεί η Τουρκία και είναι λάθος. Αν προέβλεπε στρατιωτική επέμβαση θα ήταν άκυρη. Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη Συνθήκη προς όφελός μας, πράγμα που δεν πράξαμε, με αποτέλεσμα να έχουμε απαλλάξει το Ηνωμένο Βασίλειο από τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από αυτή τη συνθήκη.

Σχετικές εισηγήσεις, αποκάλυψε, είχα κάνει γραπτώς το 2007 στον Τ. Παπαδόπουλο, μετά που ο ίδιος μου ζήτησε γνωμάτευση αναφορικά με το πώς θα μπορούσε να υποχρεωθεί η Βρετανία, διά της νομικής οδού, να αναλάβει τις ευθύνες της. Το αποτέλεσμα δεν θα ήταν να επέμβει δυναμικά, αλλά θα αναγκαζόταν να ασκήσει πιέσεις στην Τουρκία. Με το Ανάν 1 έφευγαν και ΕΛΔΥΚ και ΤΟΥΡΔΥΚ Αναφορικά με τη Συνθήκη Συμμαχίας, ο Αλέκος Μαρκίδης είπε ότι το θέμα της απομάκρυνσης της ΕΛΔΥΚ και ΤΟΥΡΔΥΚ τέθηκε πρώτη φορά από το Μακάριο το 1967, στο πλαίσιο της κρίσης, στη διάρκεια της οποίας απομακρύνθηκε η Ελληνική Μεραρχία. Το πρώτο σχέδιο Ανάν, συνέχισε, υιοθετούσε την άποψη της δικής μας πλευράς ότι η Συνθήκη Εγγυήσεως δεν είχε λόγο ύπαρξης και θα απομακρύνονταν από το νησί η ΕΛΔΥΚ και η ΤΟΥΡΔΥΚ. Επανεμφανίστηκε το θέμα της ΕΛΔΥΚ με 950 στρατιώτες και της ΤΟΥΡΔΥΚ με 650 στο Μπούργκενστοκ στο σχέδιο Ανάν 5, που τέθηκε σε δημοψήφισμα το 2004. «Πως έγινε αυτό;», διερωτήθηκε. Ο νοών νοείτο, κατέληξε.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Συνέντευξη Τουμάζου Τσιελεπή στην 'Αλήθεια' της 21ης Ιουνίου 2009 - Εμπροσθοφύλακας - www.efylakas.com

‘Αλήθεια’
«Τουμάζος Τσιελεπής: Το τέλος της παρθενογένεσης»
21 Ιουνίου 2009
συνέντευξη του Τουμάζου Τσιελεπή στην Κατερίνα Ηλιάδη

«Αν δεν μπορούμε να ανοίξουμε ένα οδόφραγμα, πώς θα πείσουμε ότι μπορούμε να λύσουμε το Κυπριακό;», διερωτήθηκε ο Τουμάζος Τσιελεπής, κληθείς να σχολιάσει – κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στην «Αλήθεια» – το θέμα της διάνοιξης του οδοφράγματος του Λιμνίτη.

Ο κ. Τσιελεπής – διεθνολόγος, μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας στο Κυπριακό και εκ των στενότερων συνεργατών του προέδρου Χριστόφια – είπε ακόμα ότι δεν μπορεί να απαντήσει οριστικά για το κατά πόσον θα ανοίξει ή όχι ο Λιμνίτης, διότι τα όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα πρέπει να μας κάνουν λίγο συγκρατημένους. «Εάν δεν προκύψει οτιδήποτε απρόοπτο και οποιαδήποτε νέα απαίτηση εκ μέρους της τ/κ πλευράς, τότε, ναι, θα μπορούσα να πω είμαστε κοντά», πρόσθεσε.

Σε ένα από τα σεμνότερα και μικρότερα γραφεία πολιτειακού αξιωματούχου που έχω δει ποτέ, στα λεγόμενα πισινά του προεδρικού, ο Τουμάζος Τσιελεπής σκέφτεται και κτίζει την Ενωμένη Ομόσπονδη Κύπρο. Δεν θέλει να μιλά για την πρόοδο και τις δυσκολίες των διαπραγματεύσεων μην τυχόν και δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα, ωστόσο πιστεύει στην ουσιαστική ενημέρωση του κόσμου για το τι ακριβώς λύση επιδιώκουμε.

– Γιατί το 80% των Ε/κ να δεχτεί λύση Ομοσπονδίας με το 20% των Τ/κ;
Τ. Τ.: Διότι αυτή τη στιγμή έχουμε μπροστά μας τη διχοτόμηση. Προσπάθεια μας είναι να άρουμε τη διχοτόμηση, την κατοχή, να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των εκτοπισμένων, οι βασικές ελευθερίες και όλα τα συναφή. Ξέρετε, πολλές φορές μου δημιουργείται η εντύπωση ότι ξεχνούμε ότι είμαστε σε συνθήκες κατοχής. Ακούω να λέγεται ότι «εγώ δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη λύση, δεν μπορώ να δεχθώ λύση που διχοτομεί την Κύπρο». Κανένας δεν μπορεί να δεχθεί λύση που διχοτομεί την Κύπρο. Ξεχνούμε όμως ένα πράγμα. Δεν έχουμε τώρα μια ενωμένη Κύπρο και προσπαθούν κάποιοι να μας φέρουν μια λύση που πιθανόν να μας διχοτομεί. Έχουμε μια διχοτομημένη Κύπρο και προσπαθούμε να την επανενώσουμε, και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά. Η ιδανική λύση είναι, βεβαίως, απολύτως εφικτή μέσα στις βιβλιοθήκες των ερευνητών, αλλά στην πολιτική ζωή δεν είναι έτσι που παίζεται το παιγνίδι. Άρα, λοιπόν, το δίλημμα που έχουμε μπροστά μας είναι αν μας βολεύει η σημερινή κατάσταση ή αν θέλουμε να επανενώσουμε τον τόπο μας και, βεβαίως, για να τον επανενώσουμε χρειάζεται ένας συμβιβασμός. Ένας συμβιβασμός λογικός, ένας συμβιβασμός ισορροπημένος, όχι παράδοση στις ορέξεις της Τουρκίας όπως θα έλεγαν κάποιοι. Το κίνητρο ημών των Ε/κ είναι να επανενώσουμε την πατρίδα μας, να φέρουμε ειρήνη στο νησί και αυτό θα φέρει πολύ μεγάλα πλεονεκτήματα και για τις δύο κοινότητες.

– Γιατί εμείς να συμβιβαστούμε σε λύση Ομοσπονδίας και όχι οι Τούρκοι με τους Κούρδους για παράδειγμα;
Τ. Τ.: Εμείς πρέπει να δούμε την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε εδώ στην Κύπρο. Επιλέγουμε Ομοσπονδία, ενώ έχουμε μπροστά μας να επιλέξουμε ποια είναι η κατάλληλη πολιτειακή δομή; Ασφαλώς όχι. Αν ήταν έτσι, θα επιλέγαμε το ενιαίο κράτος, για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο λόγος ακριβώς για τον οποίο μιλούμε για Ομοσπονδία είναι διότι είναι ο μόνος προσφερόμενος πολιτειακά τρόπος για να επανενώσουμε αυτό το νησί. Η ομοσπονδία είναι η χρυσή τομή μεταξύ των κεντρομόλων δυνάμεων που θέλουν ένα κράτος – γιατί η Ομοσπονδία είναι ένα κράτος – και των φυγόκεντρων δυνάμεων που θέλουν δύο κράτη, γιατί η Ομοσπονδία δεν είναι δύο κράτη αλλά δίνει μία ευρεία αυτονομία. Απ’ εκεί και πέρα, για να επιδιώκεις το ενιαίο κράτος πρέπει να έχεις πολιτικά το πάνω χέρι, πρέπει ΝΑ μπορείς να περάσεις αυτή τη λύση. Άρα, λοιπόν, η Ομοσπονδία είναι ο προσφερόμενος τρόπος για να επανενώσουμε τη χώρα και το λαό μας και η πραγματική μας επιλογή – το λέω αυτό όχι για να θέσω οδυνηρά διλήμματα όπως διαμαρτύρονται κάποιοι, αλλά ως μια πραγματικότητα – δεν είναι μεταξύ ενιαίου κράτους και Ομοσπονδίας. Το ενιαίο κράτος είναι πλέον ανέφικτο μετά από όσα έχουν μεσολαβήσει, όχι μόνον διότι δεν θα το δεχτούν ποτέ οι Τ/κ και η Τουρκία, αλλά ούτε η διεθνής κοινότητα θα μας κατανοήσει. Το μοιραίο αποτέλεσμα της επιδίωξης για ενιαίο κράτος είναι να μείνουμε όπως είμαστε – προς το παρόν να μείνουμε όπως είμαστε, διότι τίποτε δεν μένει στάσιμο… ή με πόλεμο να απελευθερώσουμε τη χώρα μας.

– Ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί ότι θα αντέξει στο χρόνο η Κυπριακή Ομοσπονδία;
Τ. Τ.: Το ίδιο ερώτημα μπορεί να μπει και στο ποιος μας εγγυάται μιαν οποιαδήποτε λύση. Το ‘60 δεν είχαμε ομοσπονδιακή λύση, είχαμε λύση ενιαίου κράτους και είδατε τι έγινε. Άρα, λοιπόν, δεν εξαρτάται μόνον από την πολιτειακή δομή το αν θα αντέξει μια ρύθμιση, αλλά είναι κυρίως ζήτημα πολιτικής απόφασης και βούλησης. Εάν εμείς οι ίδιοι το πάρουμε απόφαση ότι θα συμβιώσουμε σε έναν τέτοιο κράτος, τότε η λύση θα λειτουργήσει. Βεβαίως, έχει μεγάλη σημασία η λειτουργικότητα της ίδιας της συμφωνίας. Διότι, φανταστείτε να υπογράψουμε μία συμφωνία, να έχουμε και εμείς και εκείνοι την καλή βούληση να λειτουργήσει, και να μας εμποδίζει η ίδια η συμφωνία. Άρα, λοιπόν, καταλήγουμε στο ότι εγγύηση δεν μπορεί να υπάρξει με οποιαδήποτε λύση, αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο να είναι λειτουργική αφ’ εαυτής η λύση που θα βρούμε. Πρέπει, επίσης, να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί στο ότι πρέπει να σεβαστούμε αυτή τη λύση εμείς και εκείνοι.

– Γιατί δεν εντατικοποιούνται οι συνομιλίες;
Τ. Τ.: Εγώ σας λέω ότι συνομιλίες γίνονται σχεδόν κάθε μέρα. Δεν γίνονται μια φορά την εβδομάδα που βρίσκονται οι ηγέτες. Είναι και οι άλλες ημέρες της εβδομάδας που βρίσκονται οι Σύμβουλοι των δύο ηγετών και οι Ομάδες Εργασίας. Εκεί γίνεται μια κανονική διαπραγμάτευση. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με την τ/κ πλευρά είναι ότι από τη μια βιάζεται για λύση, από την άλλη κάποιες από τις θέσεις που βάζει στις διαπραγματεύσεις, δεν λέω όλες, είναι θέσεις που είναι εντελώς αδύνατον να γίνουν αποδεκτές και να προωθήσουν τη διαδικασία.

Ο Ταλάτ δεν είναι Ντενκτάς
– Υπάρχουν καθόλου ενδείξεις ότι άρχισαν να αλλάζουν τη στάση τους προς το θετικότερο;
Τ. Τ.: Κοιτάξτε. Δεν μπορώ να πω ότι ο Ταλάτ είναι Ντενκτάς. Σίγουρα δεν είναι Ντενκτάς και σίγουρα έχουν επιτευχθεί και συγκλίσεις που δεν είναι ευκαταφρόνητες. Η δικαστική εξουσία είναι συμφωνημένη, οι μηχανισμοί αδιεξόδων είναι συμφωνημένοι, υπάρχει μία μεγάλη σύγκλιση στον τομέα των αρμοδιοτήτων με ενίσχυση των ομοσπονδιακών αρμοδιοτήτων μάλιστα, και σωρεία άλλων συγκλίσεων. Υπάρχουν όμως και πολύ σοβαρές διαφωνίες. Κατά συνέπειαν, έγινε έργο που δεν μπορούσε να γίνει επί Ντενκτάς, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαστε κοντά σε λύση.

– Είμαστε μακριά;
Τ.Τ.: Δεν ξέρω πόσο μακριά είμαστε. Πιστεύω ότι αν λογικευτεί η τ/κ πλευρά σε συγκεκριμένα ζητήματα που θέτει στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων – εγγυήσεις, εδαφικό/περιουσιακό – αλλά και ορισμένα θέματα άλλης φύσης, συνταγματικής για παράδειγμα, πιστεύω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Ο χρόνος δουλεύει εναντίον μας
– Η πλευρά μας αντιλαμβάνεται την πίεση του χρόνου, δηλαδή ότι υπάρχουν φυσικά χρονοδιαγράμματα;
Τ. Τ.: Στο παρελθόν έχουν γίνει επανειλημμένες προσπάθειες λύσης του Κυπριακού ενόψει κάποιων προσφερόμενων συγκυριών, και απέτυχαν όλες. Τι προσπαθώ να πω. Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ μας, γιατί αυτή είναι και η φύση του Κυπριακού. Εννοώ, πως ό,τι έχουν να πάρουν οι Τ/κ με τη λύση του Κυπριακού, μπορούν να το πάρουν και σε χίλια χρόνια. Είναι η επιστροφή στο κράτος, στην Κυπριακή Δημοκρατία και στους θεσμούς. Αυτά δεν χάνονται με την πάροδο του χρόνου. Τα δίνεις και τελειώνει. Ό,τι έχουμε να πάρουμε εμείς όμως – και να πάρει φυσικά όλος ο κυπριακός λαός, αλλά τώρα μιλώ χωριστά για τις κοινότητες – είναι εδάφη και περιουσίες. Και αυτά δεν νομίζω ότι με την πάροδο του χρόνου μένουν έτσι ανεπηρέαστα ό,τι και να λέμε εμείς. Βεβαίως το δικαίωμα είναι εκεί, αλλά υπάρχει και η πραγματική ζωή, που δυσκολεύει συνεχώς την άσκηση του δικαιώματος της απόκτησης εδαφών και περιουσιών. Έχουμε και το πρόβλημα του εποικισμού. Και αυτό με την πάροδο του χρόνου δυσκολεύει. Ποιος θα έρθει αύριο να θεωρήσει έποικους αυτούς που τα παιδιά και τα εγγόνια τους, και πολλές φορές και οι ίδιοι, θα έχουν γεννηθεί εδώ; Άρα, λοιπόν, καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η πάροδος του χρόνου. Από την άλλη όμως, δεν μπορεί με τη λογική του ότι, επειδή τον Δεκέμβρη θα συμβεί το άλφα ή το βήτα, πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί λύση ως τον Δεκέμβρη. Αυτό δεν εξαρτάται από εμάς, αυτό εξαρτάται και από την άλλη πλευρά και έχω την εντύπωση ότι απευθύνεται κυρίως στην Τουρκία, γιατί εκείνη είναι το πραγματικό εμπόδιο. Η λειτουργία της ομοσπονδιακής λύσης είναι κυρίως ζήτημα βούλησης.

Σύμφωνα με τον Τουμάζο Τσιελεπή, ο όρος συνεταιρισμός δεν υπάρχει ούτε στο διεθνές δίκαιο, ούτε στο συνταγματικό δίκαιο. Υποστηρίζει δε, ότι όλα αυτά που λέγονται, δηλαδή ότι ο συνεταιρισμός σημαίνει κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.λπ., είναι εντελώς ανυπόστατα. «Εκείνα που καθορίζουν το αν θα έχουμε συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι το αν οι συμφωνίες της Κυπριακής Δημοκρατίας θα είναι στη θέση τους με τη λύση, αν η συμμετοχή της σε διεθνείς οργανισμούς θα είναι εκεί και δεν θα χρειασθεί να ξαναϋποβάλουμε αίτηση», εξηγεί. Ο ειδικός σύμβουλος του πρόεδρου της Δημοκρατίας τονίζει ότι ο συνεταιρισμός είναι ζήτημα εσωτερικής πολιτειακής ρύθμισης, η οποία δεν επηρεάζει τη συνέχεια του κράτους στο διεθνές δίκαιο. «Όλοι καταλαβαίνουν πως όταν μιλούμε για συνεταιρισμό, εννοούμε ότι το κράτος μας είναι δικοινοτικό, όπως ήταν και το ’60 και όπως θα ξαναγίνει με την επιδιωκόμενη λύση του Κυπριακού. Εκτός κι αν είναι αυτό που μας ενοχλεί. Άρα εμείς να μην σπεύδουμε τόσο εύκολα να καταργούμε την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι ένα κρύσταλλο, που άμα το ρίξεις κάτω θα σπάσει», σημειώνει. Ο κ. Τσιελεπής υποστηρίζει ακόμα ότι για να αποαναγνωριστεί η Κυπριακή Δημοκρατία χρειάζεται μία σειρά από πάρα πολλές προϋποθέσεις, με πρώτη και κυριότερη τη δική μας βούληση. «Όταν εμείς λέμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκεί και οτιδήποτε υπογράψουμε δεν σημαίνει κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτό μετρά πάνω απ’ όλα. Βεβαίως, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο τι αποδεχόμαστε, αλλά το να καταργούμε την Κυπριακή Δημοκρατία με κάθε λέξη, και κάθε κόμμα, και κάθε τελεία, έχω την εντύπωση ότι είμαστε εκτός διεθνούς νομικής πραγματικότητας και δεν προσφέρουμε καλή υπηρεσία», επισημαίνει.

– Τι είναι Ομοσπονδία σε αδρές γραμμές;
Τ. Τ.: Τα κράτη, αν τα εξετάσουμε από τον τρόπο που διαχωρίζονται και λειτουργούν εδαφικά, χωρίζονται σε ενιαία και σε ομοσπονδιακά. Άρα Ομοσπονδία είναι μια μορφή πολιτειακής δομής. Η άλλη είναι το ενιαίο κράτος. Υπάρχουν σήμερα καμιά εικοσαριά ομοσπονδιακά κράτη στον κόσμο, τα οποία όμως καταλαμβάνουν σχεδόν τη μισή έκταση του πλανήτη και στα οποία ζει περίπου το 40% του πληθυσμού της γης (ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδάς, Βραζιλία, Αργεντινή κ.ο.κ). Κατά συνέπεια, είναι μια διαδεδομένη μορφή, δεν είναι μια μορφή που αποτελεί εξαίρεση. Και όταν μιλούμε για Ομοσπονδία, εννοούμε ότι οι περιφέρειες της έχουν δικά τους όργανα εξουσίας (Βουλή, δικαστήρια, κυβέρνηση, ίσως και σύνταγμα), δεν είναι όπως τις επαρχίες του ενιαίου κράτους που υπάγονται κατευθείαν στο κέντρο. Επίσης, η Ομοσπονδία έχει και άλλα γνωρίσματα, όπως είναι η μία κυριαρχία, η μία διεθνής προσωπικότητα και η μία ιθαγένεια, γιατί είναι ένα κράτος ενωμένο, δεν είναι πολλά κράτη. Τώρα, η διαφορά της Ομοσπονδίας από τη Συνομοσπονδία είναι τεράστια, διότι στην Ομοσπονδία κράτος είναι η ίδια η Ομοσπονδία και όχι τα συστατικά της μέρη. Στη Συνομοσπονδία είναι το αντίστροφο. Κράτη είναι τα συστατικά μέρη.

– Οι πολέμιοι της Ομοσπονδίας υποστηρίζουν ότι η διζωνικότητα κάνει τη λύση ρατσιστική.
Τ. Τ.: Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν δυο ακριβώς ίδιες Ομοσπονδίες, αλλά κάθε μία έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που προαναφέραμε και τα ιδιαίτερα της χαρακτηριστικά, που απορρέουν από τους λόγους για τους οποίους ιδρύθηκε. Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Κυπριακής Ομοσπονδίας θα είναι ακριβώς η διζωνικότητα, που σημαίνει ότι στη δική μας την Ομοσπονδία θα έχουμε δύο περιφέρειες ή συνιστώσες πολιτείες ή ομόσπονδες περιοχές, δεν έχει καμία σημασία το όνομα. Επιπλέον, η κάθε μία από τις δύο περιοχές θα διοικείται από την αντίστοιχη κοινότητα. Αυτή είναι η διζωνικότητα, τελεία και παύλα. Δεν σημαίνει τίποτε άλλο η διζωνικότητα, δεν σημαίνει δύο χωριστά κράτη, δεν σημαίνει αναγκαστικές πλειοψηφίες πληθυσμού και γης και όλα τα συναφή που έθετε σε έναν βαθμό και εξακολουθεί να θέτει η τ/κ πλευρά.

Δικοινοτισμός από το ‘60
– Και πώς εφαρμόζεται η πολιτική ισότητα στην κυπριακή πραγματικότητα;
Τ. Τ.: Από το 1960 υπάρχει ο δικοινοτισμός, ο οποίος είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Κυπριακής Ομοσπονδίας, όπως είναι η διζωνικότητα. Μέσα στο Σύνταγμα του ‘60 υπάρχει ο δικοινοτισμός, που σημαίνει ότι και οι δύο κοινότητες συμμετέχουν αποτελεσματικά στα κεντρικά όργανα εξουσίας και στις αποφάσεις. Το τι σημαίνει αποτελεσματική συμμετοχή είναι θέμα σκληρής διαπραγμάτευσης στην τράπεζα των συνομιλιών. Σίγουρα, όμως, υπάρχει η θέση των ΗΕ – η οποία είναι μέσα στον ορισμό του ΟΗΕ για την πολιτική ισότητα – που λέει σαφώς ότι δεν σημαίνει ίση αριθμητική συμμετοχή μέσα σε όλα τα όργανα, ούτε ότι όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με ομοφωνία. Σημαίνει αποτελεσματική συμμετοχή στα όργανα και τις αποφάσεις, σημαίνει ότι οι δύο περιφέρειες της Κυπριακής Ομοσπονδίας να έχουν τις ίδιες αρμοδιότητες και σημαίνει ίση συμμετοχή σε μία από τις δύο Βουλές της Ομοσπονδίας (στην Άνω Βουλή, ως είθισται, που εκπροσωπεί τις περιφέρειες). Με άλλα λόγια, η πολιτική ισότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία σύζευξη του δικοινοτισμού που είχαμε το ’60, με τον ομοσπονδιακό μετασχηματισμό που θα γίνει σήμερα. Αυτή είναι η πολιτική ισότητα και συμπληρώνει το παζλ των ιδιαιτεροτήτων της Κυπριακής Ομοσπονδίας.

Παρθενογένεση τέλος
– Γιατί απορρίπτουμε την παρθενογένεση;
Τ. Τ.: Οι ομοσπονδίες μπορούν να δημιουργηθούν με δύο τρόπους: (α) Με συνένωση χωριστών κρατών, δηλαδή διάλυσή τους και δημιουργία ενός νέου ομοσπονδιακού κράτους, του οποίου περιφέρειες είναι τα κράτη που προϋπήρχαν (κλασσικές Ομοσπονδίες του 19ου αιώνα: ΗΠΑ, Γερμανία, Ελβετία) και, (β) Με μετεξέλιξη ενός ενιαίου κράτους σε ομοσπονδιακό, από άποψη πολιτειακής δομής, χωρίς να προϋπάρχουν ξεχωριστά κράτη. Έτσι έχουν δημιουργηθεί σχεδόν όλες οι σύγχρονες Ομοσπονδίες (τελευταίο παράδειγμα το Βέλγιο). Έχει, λοιπόν, τεράστια σημασία ο τρόπος δημιουργίας της Κυπριακής Ομοσπονδίας, διότι αν δεχθούμε ότι η Ομοσπονδία δημιουργείται από δύο προϋπάρχοντα κράτη, δημιουργούνται υπαρκτοί κίνδυνοι απόσχισης και αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Είναι περιττό, νομίζω, να τονίσω ότι για μας η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι εκ των ων ουκ άνευ. Έκανα όλο αυτό τον πρόλογο, για να πω ότι η παρθενογένεση μπορεί να ερμηνευθεί ως δημιουργία της Ομοσπονδίας με διάλυση προϋπάρχοντων κρατών και δημιουργία ενός εντελώς νέου κράτους. Χάρη δικαιοσύνης, πρέπει να πω ότι δεν ήταν αυτή η ερμηνεία των ΗΕ όταν ατυχώς μιλούσαν για παρθενογένεση, αλλά αυτή ήταν η ερμηνεία της τουρκικής πλευράς. Και επομένως, εμείς δεν δεχόμαστε αυτή την ορολογία και σημειώνουμε το γεγονός ότι η άλλη πλευρά χαμήλωσε τους τόνους σε αυτό το ζήτημα.

Ιράν: καταγγέλουν ξένη υποκίνηση των διαδηλωτών 20/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ.
Tags:
add a comment
Υποστηρικτής του Μουσαβί [πηγή φωτογραφίας: TehranLive.org]

‘Χαραυγή’
«Καταγγέλουν ξένη υποκίνηση διαδηλωτών: Η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι «ξένοι» θα διενεργήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις»
19 Ιουνίου 2009

«Το υπουργείο Πληροφοριών του Ιράν υποστήριξε την Πέμπτη ότι αποκάλυψε σχέδια για βομβιστικές επιθέσεις σε τζαμιά στην Τεχεράνη και άλλα μέρη όπου συχνάζει πολύς κόσμος, την ημέρα των προεδρικών εκλογών. Καταγγέλλει ότι πρόκειται για συνωμοσία των «ξένων εχθρών» του Ιράν, ανάμεσά τους και του Ισραήλ.

Σύμφωνα με το πρακτορείο IRIB, το οποίο επικαλείται ανακοίνωση του υπουργείου Πληροφοριών του Ιράν, ανακαλύφθηκαν αρκετές τρομοκρατικές ομάδες. Το υπουργείο υποστηρίζει ότι αυτές σχετίζονται με τους ξένους εχθρούς του Ιράν, ανάμεσά τους και το Ισραήλ. «Μέλη ενός εκ των αποκαλυφθέντων δικτύων σχεδίαζαν να τοποθετήσουν βόμβες σε αρκετά σημεία της Τεχεράνης όπου συγκεντρώνεται κόσμος, ανάμεσά τους στα τζαμιά Ερσάντ και Αλ-Ναμπί» ανέφερε η ανακοίνωση.

Εν τω μεταξύ η ιρανική πρεσβεία στις Βρυξέλλες σε ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ ανέφερε: «Η ξένη υποστήριξη στους υποκινητές επεισοδίων και στους αναρχικούς υπό το πρόσχημα της υποστήριξης της δημοκρατίας και της φωνής του ιρανικού λαού εγείρει ερωτηματικά και είναι αδικαιολόγητη». «Η πολιτική και διανοητική ωριμότητα του λαού όπως και οι μηχανισμοί» ελέγχου των εκλογών «δημιουργούν τις απαραίτητες συνθήκες για την εξασφάλιση της καλής διεξαγωγής των εκλογών και τη διάλυση των αμφιβολιών. Είναι φυσικό ότι υπό αυτές τις συνθήκες, οποιαδήποτε ξένη εμπλοκή έχει δυσοίωνες επιπτώσεις», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Την Πέμπτη δεκάδες χιλιάδες Ιρανοί κατέκλυσαν τους δρόμους της Τεχεράνης, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του υποψηφίου Μιρχοσεΐν Μουσαβί για ειρηνικές συγκεντρώσεις στη μνήμη των νεκρών της μετεκλογικής καταστολής. Καλώντας το μεταρρυθμιστικό κίνημα σε ειρηνικές διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις σε τεμένη για τους νεκρούς, ο προεδρικός υποψήφιος Μιρχοσεΐν Μουσαβί αψήφησε ανοιχτά τον ανώτατο πνευματικό ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος έχει καλέσει το έθνος να ενωθεί πίσω από το ισλαμικό κράτος και τον «εκλεγμένο πρόεδρο» Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Στις διαδηλώσεις της Πέμπτης το πράσινο χρώμα-σύμβολο της προεκλογικής εκστρατείας του Μουσαβί αντικαταστάθηκε με το μαύρο σε ένδειξη πένθους για τους οκτώ ανθρώπους που σκοτώθηκαν από τα πυρά του καθεστώτος Αχμαντινετζάντ στις διαμαρτυρίες της περασμένης Δευτέρας για εκλογική νοθεία. «Πού είναι τα αδέλφια μας;», «Γιατί σκοτώσατε τα αδέλφια μας;» έγραφαν τα πανό στα χέρια των Ιρανών διαδηλωτών, που σύμφωνα με μαρτυρίες κατέκλυσαν την Πλατεία Ιμάμ Χομεΐνί στα νότια της ιρανικής πρωτεύουσας πριν κατευθυνθούν προς το βόρειο τμήμα.

Οι δημοσιογράφοι παραμένουν φιμωμένοι από το καθεστώς του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και εικόνες από την Τεχεράνη κάνουν το γύρο του κόσμου μόνο μέσα από ερασιτεχνικά βίντεο και φωτογραφίες που αναρτώνται στο Διαδίκτυο, το μοναδικό όπλο που έχουν στα χέρια τους μεταρρυθμιστές για να συντονίζουν τις κινήσεις τους και να ανταλλάσσουν μηνύματα.

Το Ιράν βρίσκεται στη δίνη των μεγαλύτερων διαδηλώσεων από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 με τους μεταρρυθμιστές να κατακλύζουν καθημερινά τους δρόμους καταγγέλλοντας νοθεία στις κάλπες που ανέδειξαν θριαμβευτή τον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ.»

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Ιρανός διαδηλωτής [πηγή: TehranLive.org]

‘Θεαμαπάτες & Δικτυώματα’
«Το Ιράν, ο Αχμαντινετζάντ, οι δημοσκοπήσεις…»
16 Ιουνίου 2009
Χρήστος Μόρφος

Επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν χτες στην Τεχεράνη, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης υπέρ του μετριοπαθούς υποψηφίου για την προεδρία της χώρας Μιρ Χουσέιν Μουσαβί [αυτά μεταδίδει το κρατικό ιρανικό ραδιόφωνο, πηγή Ελευθεροτυπία, 16-6-2009].

Ως γνωστόν, στις προεδρικές εκλογές της περασμένης Παρασκευής ο ήδη πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ κατήγαγε περιφανή νίκη λαμβάνοντας το 62,6% των ψήφων ενώ ο σημαντικότερος αντίπαλός του, Μιρ Χουσέιν Μουσαβί, έλαβε μόλις το 33,8%. Ο τελευταίος, μετά την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων, «αμφισβήτησε το εκλογικό αποτέλεσμα και έκανε λόγο για νοθεία, επισημαίνοντας τον κίνδυνο εγκατάστασης τυραννίας στη χώρα», ενώ και ο  «μεταρρυθμιστής υποψήφιος Μέχντι Καρουμπί, ο οποίος καταποντίσθηκε στις εκλογές (0,8%)», «κατήγγειλε ως «απαράδεκτα» τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε το υπουργείο Εσωτερικών». [πηγή/περισσότερα, Ελευθεροτυπία, 14-6-2009]

Διαδηλώσεις, συγκρούσεις, συλλήψεις μελών της αντιπολίτευσης και δηλώσεις του Μ. Αχμαντινετζάντ: «Ο Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ, από την πλευρά του δήλωσε ότι οι εκλογές διεξήχθησαν τελείως ελεύθερα και πως ο λαός αποφάσισε τι θέλει, τονίζοντας ότι η νίκη του ήταν μεγάλη.Επίσης ο Αχμεντινετζάντ κατηγόρησε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης για προπαγάνδα. Συγκρατημένες ήταν οι αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας.» [ό.π., η υπογράμμιση δική μου]

Τα διεθνή μέσα υπέρ ποίου έκαναν προπαγάνδα; Ιδού ένα καλό ερώτημα.

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στη χθεσινή Washington Post [Ken Ballen and Patrick Doherty: «The Iranian People Speak«], πως οι καταγγελίες του Μουσαβί για νοθεία είναι ανυπόστατες, αφού τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών επιβεβαιώνονται και από τα στοιχεία δημοσκόπησης, που είχε γίνει, πριν από τρεις εβδομάδες και σύμφωνα με τα οποία ο Αχμαντινετζάντ προηγείτο με μεγάλη διαφορά του Μουσαβί [34% υπέρ του Α., 14% υπέρ του Μ. και 27% αναποφάσιστοι [ακόμα και μεταξύ των Ιρανών αζερικής καταγωγής -όπως ο Μουσαβί- η διαφορά ήταν υπέρ του Α. και μεγαλύτερη του 2 προς 1!]

Δημοσκοπήσεις στο Ιράν; [Πρόσφατη, άλλωστε, και η συζήτηση (;) μετά τις ευρωεκλογές στην Ελλάδα…]

Όπως αναφέρουν οι δύο «αρθρογράφοι», οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις στο Ιράν είτε διεξάγονται από την κυβέρνηση είτε ελέγχονται απ’ αυτήν, ενώ τα στοιχεία τους είναι «εξαιρετικά αναξιόπιστα» [«notoriously untrustworthy»].

Και τι έκαναν οι καλοί μας αρθρογράφοι-δημοσκόποι; Μέσω των «μη κερδοσκοπικών οργανώσεών» τους πραγματοποίησαν μια δημοσκόπηση στο Ιράν [και στις 30 επαρχίες της χώρας] από τις 11 ως τις 20 Μαΐου.

Πώς; «Τηλεφωνικά από μια γειτονική χώρα»!

Διευκρινίζουν, βέβαια, πως η σφυγμομέτρηση έγινε στα Φαρσί [την επίσημη γλώσσα του Ιράν] και πως «το έργο της εταιρείας δημοσκοπήσεων στην περιοχή για το ABCNews και το BBC έχει τιμηθεί με βραβείο Emmy»! Βραβείο Emmy για δημοσκόπηση;;;!!!

Και τηλεφωνική δημοσκόπηση στο Ιράν, όπου όλες οι σφυγμομετρήσεις «διεξάγονται ή ελέγχονται» από την κυβέρνηση; Πόσο ελεύθερα μπορεί να απάντησαν -τηλεφωνικά- οι 1001 Ιρανοί στα ερωτήματα που τους τέθηκαν; Ιδού ακόμη ένα καλό ερώτημα…

Δεν απομένουν παρά μόνον δύο «πραγματάκια».

Το πρώτο είναι οι λεπτομέρειες της έρευνας.

Οι ιδιότητες των δύο αρθρογράφων-δημοσκόπων: «Ken Ballen is president of Terror Free Tomorrow: The Center for Public Opinion, a nonprofit institute that researches attitudes toward extremism. Patrick Doherty is deputy director of the American Strategy Program at the New America Foundation

Την πρώτη «μη κερδοσκοπική οργάνωση» δεν την έψαξα, η δεύτερη, όμως, παρουσιάζει, όσο να ‘ναι, το ενδιαφέρον της… Στο Διοικητικό Συμβούλιο του New America Foundation συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο Fareed Zakaria του Newsweek, ο οποίος συχνάζει και στις συναντήσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ [συμφερόντων Ροκφέλερ] και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Francis Fukuyama,  ενώ πρόεδρός του είναι ο δημοσιογράφος Steve Coll, που έχει τιμηθεί, το 2005, με το -δημοσιογραφικό- βραβείο Πούλιτζερ για το βιβλίο του Ghost Wars: The Secret History of the CIA, Afghanistan, and Bin Laden, from the Soviet Invasion to September 10, 2001.

Επειδή τυγχάνει να έχω διαβάσει το βιβλίο του, μία μόνον παρατήρηση: πώς είναι δυνατόν να γράφεις ένα βιβλίο για όλα αυτά [CIA, Μπιν Λάντεν και -κυρίως- Αφγανιστάν] και να καταφέρνεις [περί «επιτεύγματος» πρόκειται] να αναφέρεις στις 683 σελίδες του μόλις επτά φορές το «εμπόριο ηρωίνης» [και τις περισσότερες σε σχέση με τον δολοφονημένο, δύο μόλις ημέρες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, Αφγανό πολέμαρχο Αχμάντ Μασσούντ] είναι απορίας άξιον. Αλλά, αν το καλοσκεφτούμε όχι και τόσο…

Ποιος χρηματοδότησε, όμως, την τηλεφωνική δημοσκόπηση στο Ιράν; Η «διεθνής φιλανθρωπική οργάνωση»  Rockefeller Brothers Fund!

[…]

Και τι θυμήθηκα, λέτε, γράφοντας όλα αυτά; Θυμήθηκα αυτά που έγραφα τον Σεπτέμβριο του 2005 [Oil_Wars. Earth], σχετικά με τον Αχμαντινετζάντ [τον οποίο, το ομολογώ, ούτε τον συμπάθησα ποτέ μου, ούτε τον συμπαθώ]:

Αποτελεί άραγε και το Ιράν στρατηγικό σύμμαχο της Δύσης;

Παρανοϊκό, εκ πρώτης όψεως, ερώτημα. Όμως υπάρχουν κάποιες συμπτώσεις που «βγάζουν μάτι». Η Δύση έδειξε να εξοργίζεται την περασμένη άνοιξη με την εκλογή του «σκληροπυρηνικού» Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ως προέδρου του Ιράν. Ο Τζωρτζ Μπους Β΄ δήλωσε ότι εξετάζονται κάποιοι «ισχυρισμοί» σύμφωνα με τους οποίους ο Μ. Αχμαντινετζάντ είχε δώσει δυναμικό παρόν στην «κρίση των ομήρων», όταν το 1979-1980 σκληροπυρηνικοί φοιτητές είχαν καταλάβει την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη και είχαν κρατήσει ως ομήρους 52 Αμερικανούς πολίτες επί 444 ημέρες.

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. Είτε ο Μ. Αχμαντινετζάντ δεν συμμετείχε στην κατάληψη της πρεσβείας, οπότε ποιος ο λόγος να τον «πιστώσουν» οι Αμερικανοί με ένα «επαναστατικό» παρελθόν άμεσα εξαργυρώσιμο στο εσωτερικό του «επαναστατικού» Ιράν, είτε συμμετείχε, οπότε τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Οι όμηροι απελευθερώθηκαν τελικά, με αντάλλαγμα αμερικανικά όπλα, κατόπιν συμφωνίας κάποιων αμερικανικών «κύκλων» και Ιράν. Την παράνομη αυτή συμφωνία -οι ΗΠΑ είχαν επιβάλει εμπάργκο όπλων στο Ιράν- λέγεται ότι την έκλεισε ο Τζωρτζ Μπους Α΄, που ορκίστηκε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ υπό τον Ρ. Ρήγκαν. Απαράβατος όρος της συμφωνίας, που είναι γνωστή με το κωδικό όνομα October Surprise, ήταν η απελευθέρωση των ομήρων να γίνει μετά τις προεδρικές εκλογές του 1980, ώστε να μην «πιστωθεί» την επιτυχία ο πρόεδρος Τζίμμυ Κάρτερ και να εκλεγεί έτσι ο Ρ. Ρήγκαν. Και ποιος ήταν τότε ο ρόλος του Μ. Αχμαντινετζάντ, αν βέβαια είχε παίξει κάποιο ρόλο…

Πόλεμοι «για» το πετρέλαιο ή πόλεμοι «υπέρ» του πετρελαίου;

Τελικά, με τις απορίες θα φύγω από τούτον τον μάταιο κόσμο…

Νέα δυναμική στη προσπάθεια επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα 20/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΡΧΑΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
Tags:
1 comment so far

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Φαίνεται πως η κατάλληλη ώρα έχει φθάσει για να ξεκινήσει ένας νέος αγώνας για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Αυτή τη φορά έχοντας στα χέρια μας ένα χαρτί παραπάνω, ένα ‘άσσο’ που μας έλειπε και δεν είναι άλλος από το Μουσείο της Ακρόπολης που εγκαινιάζεται αύριο. Πλέον, καμία δικαιολογία δεν μπορεί να είναι αρκετή για την άρνηση των Βρετανών να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα στην Αθήνα καθώς το υπερσύγχρονο μουσείο που κτίστηκε στους πρόποδες του ιερού βράχου της Ακρόπολης μπορεί να παρέχει όχι μόνο φιλοξενία αλλά και την απαραίτητη προστασία στα έργα τέχνης και σύμβολα του Ελληνικού πολιτισμού. Παράλληλα, όπως θα διαπιστώσετε και παρακάτω, το γεγονός των εγκαινίων του Μουσείου έχει συγκεντρώσει το διεθνές ενδιαφέρον στην Αθήνα και έχει επαναφέρει το θέμα των μαρμάρων στο προσκήνιο, δίνοντας μια πρωτοφανή δυναμική στις προσπάθειες για επαναπατρισμό τους.

Η επίσημη ιστοσελίδα του νέου Μουσείου της Ακρόπολης: http://www.theacropolismuseum.gr

Οι Καρυάτιδες στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης [πηγή φωτογραφίας: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Μαργαρίτα Κιάου, 10/01/2008]

Τηλεόραση ‘MEGA’
«Τα ξένα ΜΜΕ για το μουσείο της Ακρόπολης»
19 Ιουνίου 2009

“Εκτενή είναι τα αφιερώματα στον διεθνή Τύπο ενώ συνοδεύονται από έντονη κριτική στους Βρετανούς, που αρνούνται να επιστρέψουν τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα.

Σοκαρισμένη από την απουσία των αυθεντικών Μαρμάρων του Παρθενώνα από το νέο Μουσείο της Ακρόπολης όπου ξεναγήθηκε, δηλώνει η δημοσιογράφος Έλενα Σμιθ, στο βρετανικό έντυπο «Newstatesman»,σε άρθρο με τον τίτλο «Χάνοντας τα μάρμαρά σου». «Είναι φρικτό, είναι εξόφθαλμα φρικτό» αναφώνησα όταν ο Σαμαράς προχωρούσε μπροστά στα εκθέματα εξηγώντας, «αυτό είναι αγγλικό αντίγραφο, αυτό είναι αυθεντικό, αυτό βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, αυτό είναι το πραγματικό έργο τέχνης».

Και ολοκληρώνει το άρθρο της με μια συναισθηματικά φορτισμένη περιγραφή, «η εικόνα της πιο φημισμένης στον κόσμο ζωφόρου που βρίσκεται ακρωτηριασμένη μπροστά στο ναό που κάποτε κοσμούσε προκαλεί στον επισκέπτη ένα ισχυρό συναίσθημα. Αν είσαι φιλότεχνος, θέλεις να κραυγάσεις από λύπη γι’ αυτό που συνέβη. Αν είσαι Άγγλος, θέλεις να γονατίσεις από ντροπή μπροστά σε ένα από τα Μάρμαρα και να φωνάξεις: Δώστε τα πίσω».

Οι υπεύθυνοι του Βρετανικού Μουσείου ισχυρίζονται ότι ο διαμελισμός του μνημείου είναι προς όφελος του κοινού. «Πιστεύουμε ότι αυτός ο διαχωρισμός λειτουργεί θετικά για το παγκόσμιο κοινό. Έτσι έχουν αυτές τις δύο διαφορετικές αλλά εγκωμιαστικές ιστορίες γι’ αυτά τα θαυμάσια αντικείμενα» ανέφερε η εκπρόσωπος τύπου του Βρετανικού Μουσείου.

Στο ρεπορτάζ του δορυφορικού πρακτορείου APTN αναδεικνύεται η λειτουργικότητα και η σημασία του Μουσείου της Ακρόπολης. «Ο σκοπός είναι να βλέπεις εν κινήσει. Περπατάς και βλέπεις την Ιστορία να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Αυτό είναι εφικτό μόνον εδώ. Πουθενά αλλού» σχολίασε ο αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσούμι.
«Ένα σπίτι για τα Μάρμαρα» τιτλοφορείται το άρθρο γνώμης του Κρίστοφερ Χίτσενς στην «New York Times», ο οποίος χαρακτηρίζει τραγελαφικό μέρη του ίδιου αγάλματος να είναι διαμελισμένα ανάμεσα σε Ελλάδα και Βρετανία. «Το σώμα της Θεάς Ίριδας βρίσκεται τώρα στο Λονδίνο, ενώ το κεφάλι της είναι στην Αθήνα. Το μπροστινό μέρος του κορμού του Ποσειδώνα είναι στο Λονδίνο, ενώ το πίσω μέρος είναι στην Αθήνα. Αυτό είναι τραγελαφικό».

Ο Χίτσενς καλεί τις βρετανικές αρχές να ακολουθήσουν το παράδειγμα άλλων χωρών, όπως η Ιταλία και η Γερμανία, που επέστρεψαν τμήματα του Παρθενώνα. «Οι Βρετανοί, όταν ρωτήθηκαν, απάντησαν επανειλημμένως ότι θέλουν να κάνουν το σωστό και να επανενώσουν τα κομμάτια των γλυπτών. Είναι αδύνατο να επισκεφτεί κανείς την Αθήνα και να μην λαχταρίσει την ημέρα που οι Βρετανοί θα αποφασίσουν να επανορθώσουν και να δείξουν ότι ένα όμορφο έργο τέχνης είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο των μερών του».

«Η Αθήνα ανασταίνει τον Όλυμπό της» έχει τίτλο το δισέλιδο αφιέρωμα της γαλλικής εφημερίδας «Le Figaro» για τα εγκαίνια του Μουσείου. «Πάνω από το ήμισυ του αρχικού μαρμάρινου διακόσμου, μήκους 160 μέτρων, πλαισιωμένου από 612 γλυπτά που απεικονίζουν θεϊκές και ανθρώπινες μορφές, βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Τα μέρη αυτά, όμως, είναι ουσιαστικά για την κατανόηση του ιερού χώρου της Ακρόπολης, κοιτίδας του πολιτισμού μας.

Σε ξεχωριστό πλαίσιο με τίτλο «Μικρές επιστροφές που τροφοδοτούν την ελπίδα», η ίδια εφημερίδα τονίζει, «και το Λούβρο τι κάνει μέσα σ΄ όλα αυτά; Κρατάει μια διακριτική στάση. Είναι αλήθεια ότι κατέχει την ανάγλυφη πλάκα με τις υφάντρες του ιερού πέπλου της Αθηνάς. Η πομπή τους είναι η τελική στιγμή των Παναθηναίων και αποτελεί την κορυφαία παράσταση στην ανάγλυφη απεικόνιση του Φειδία».

Στην Αθήνα συνεδρίασε η διεθνής επιτροπή για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα. Συμμετέχουν ακαδημαϊκοί και πολιτικοί από 16 χώρες που σχεδιάζουν ψηφοφορίες στις χώρες τους και στο διαδίκτυο για την επιστροφή των γλυπτών στην Ελλάδα.

Με το σύνθημα «γιατί όχι;» προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες στις χώρες τους για την επιστροφή των μαρμάρων. Στα άμεσα σχέδιά τους είναι ή να γίνει ψηφοφορία στο κάθε κράτος μέλος αλλά και στο διαδίκτυο για αν τα μάρμαρα θα πρέπει να επιτρέψουν στην Ελλάδα.»

Φταίει η Ντόρα ή ο Κωστάκης για το «μακεδονικό» αεροπλάνο; 20/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ.
Tags: ,
add a comment

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Θεωρούμε πως η πλήρης επίρριψη ευθυνών στην κ. Ντόρα Μπακογιάννη είναι υπεκφυγές. Ο κ. Καραμανλής την έχει διορίσει, ο κ. Καραμανλής είναι ο πολιτικός προϊστάμενος της, ο κ. Καραμανλής είναι ο εκλελεγμένος Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Αν η υφιστάμενη Υπουργός Εξωτερικών του κάνει -δήθεν- «του κεφαλιού της», αυτό είναι και δικό του σφάλμα. Άρα είτε οφείλει να την αποκαθηλώσει, είτε να παραιτηθεί ο ίδιος, είτε να βγει να πει καθαρά και ξάστερα ότι του την επέβαλαν «άλλες» δυνάμεις, είτε αυτές είναι το ελλαδικό «Μητσοτακέικο», είτε τα «ξένα κέντρα αποφάσεων» (το διεθνές «Μητσοτακέικο»). Αν φταίει η Ντόρα, φταίει και ο Κωστάκης. Όλα τα άλλα είναι για εσωτερική κατανάλωση, και οι μόνοι κερδισμένοι δεν είναι ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε ο ΛΑΟΣ, ούτε τα διάφορα καπετανάτα εντός ΝΔ, αλλά η Βαρδαρία.

Αεροπλάνων των «Μακεδονικών» Αρεγραμμών [πηγή: jetphotos.net]

Έθνος’
«Η Ντόρα υπέρ της… «Μακεδονίας»!»
19 Ιουνίου 2009
Γιώργος Δελαστίκ

Τίναξε στον αέρα την υποτιθέμενη πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, με την προχθεσινή απόφασή της να επιτρέψει στον υπουργό Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, τον υστερικό και προκλητικό ανθέλληνα Αντόνιο Μιλοσόσκι, να προσγειωθεί στις 27 Ιουνίου στην Κέρκυρα με κρατικό αεροσκάφος που φέρει την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας»! Αιτία αυτής της στάσης της υπουργού Εξωτερικών είναι όχι μόνο οι απόψεις της στο θέμα αυτό, αλλά και η αγχώδης, απεγνωσμένη προσπάθειά της να ανακάμψει πολιτικά από την ανεπανόρθωτη πολιτική ζημιά που υπέστη με τους διαβόητους πλέον χειρισμούς της στο σκάνδαλο Siemens, που αντικειμενικά διευκόλυναν τη φυγή στο εξωτερικό του κατηγορούμενου Χρήστου Καραβέλα. Δικαίως τα πικραμένα στελέχη της ΝΔ καταλογίζουν στην Ντόρα Μπακογιάννη σημαντικό μερίδιο των ευθυνών για την ήττα του κόμματος στις ευρωεκλογές λόγω αυτής της στάσης της. Προκειμένου αυτό να μην αποβεί μοιραίο για τις πρωθυπουργικές φιλοδοξίες της, η Ντόρα αναζητεί στο εξωτερικό τα στηρίγματα που έχασε στο εσωτερικό και πασχίζει να πρωταγωνιστήσει πάση θυσία σε κάτι που θα την προβάλει.

Το πρόσχημα που επέλεξε η Ντόρα για να στείλει στους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους το μήνυμα ότι η ίδια δεν έχει καμιά αντίρρηση ουσιαστικά για τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» από τα Σκόπια είναι κυριολεκτικά γελοίο: μια σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ)! Οι σύνοδοι αυτές είναι παντελώς ασήμαντες σε υπουργικό επίπεδο, καθώς ουδέποτε λαμβάνουν σημαντικές αποφάσεις.

Προσφέρονται όμως για προσωπικές δημόσιες σχέσεις στο διεθνές πολιτικό «τζετ σετ», καθώς συμμετέχουν δεκάδες υπουργοί από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία κ.α.

Ουδέποτε οι αποφάσεις των υπουργικών συνόδων του ΟΑΣΕ απασχολούν τη διεθνή κοινή γνώμη. Κατά την Ντόρα Μπακογιάννη όμως, η οποία θα προεδρεύσει επειδή η Ελλάδα έχει την προεδρία αυτό το εξάμηνο, η σύνοδος του ΟΑΣΕ, που μάλιστα είναι και «άτυπη», δεν είναι δηλαδή καν εξουσιοδοτημένη να πάρει αποφάσεις, είναι… «πολύ σημαντική, συγκεντρώνει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στη διεθνή κοινή γνώμη και γι αυτόν τον λόγο αυτή τη φορά, κατ εξαίρεση και χωρίς να αλλάζει επ ουδενί η πολιτική μας στο συγκεκριμένο θέμα, θα επιτραπεί η προσγείωση του αεροσκάφους του κ. Μιλοσόσκι»!

Η απόφαση της Ντόρας Μπακογιάννη συνιστά άμεση υπονόμευση του βέτο που είχε βάλει πέρυσι ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κατά της ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, αν προηγουμένως δεν δοθεί κοινά αποδεκτή λύση στο θέμα του ονόματος. Φαιδρή θα φαντάζει πλέον και πάλι η θέση της Αθήνας στους ξένους: δέχεται το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για μια ασήμαντη, άτυπη σύνοδο υπουργών και δεν το δέχεται προκειμένου να διασφαλιστεί εξωτερικά ακόμη και η συνέχιση της ύπαρξης ενός κράτους και ίσως να αποφευχθεί η αλληλοσφαγή των Αλβανών και Σλάβων κατοίκων του!

Ακριβώς η αντίθετη όφειλε να είναι η στάση της κυβέρνησης της ΝΔ. Να αρνηθεί κατηγορηματικά την προσγείωση τέτοιου αεροσκάφους. Αν ο Μιλοσόσκι τελικά δεν ερχόταν, τότε όλοι οι παριστάμενοι υπουργοί του ΟΑΣΕ θα συνειδητοποιούσαν ότι η Ελλάδα είναι ανυποχώρητη στις διαπραγματεύσεις για το όνομα, πέραν των υποχωρήσεων που έχει ήδη κάνει, οπότε όλοι θα πίεζαν την ΠΓΔΜ να λογικευτεί για το καλό της.

Τώρα η Ντόρα έστειλε το διαμετρικά αντίθετο μήνυμα: ότι η ίδια και η κυβέρνησή της δεν ξεκινούν από καμιά θέση αρχής ότι η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» είναι απαράδεκτη για την Ελλάδα, αλλά απλώς αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την «ξεροκεφαλιά» του ελληνικού λαού. Γι αυτό και προσπαθούν σιγά σιγά να εθίσουν την ελληνική κοινή γνώμη στη χρήση του ονόματος «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από τα Σκόπια, ώστε σταδιακά να το αποδεχθούν οι Ελληνες και να λήξει το πρόβλημα!

Μετά από αυτό, τον άλλο μήνα η Ντόρα θα υποκρίνεται ότι δήθεν «διαπραγματεύεται σκληρά» το όνομα με τον Νίμιτς. Ντροπή και κοροϊδία…

Στάση συνενοχής: Πολιτικός όμηρος ο πρωθυπουργός
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι την απόφαση για τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» έλαβε η Ντόρα σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό. Είναι αδύνατον να λέει ψέματα σε ένα τέτοιο θέμα. Αυτό σημαίνει όμως ότι ο Κ. Καραμανλής έχει περιέλθει πλέον σε τέτοια κατάσταση πολιτικής ομηρείας, ώστε να υποχρεώνεται να στρέφεται ακόμη και εναντίον του… εαυτού του! Δεν είναι φυσικά δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται ο Κ. Καραμανλής ότι εγκρίνοντας την προσγείωση του «μακεδονικού» κρατικού αεροσκάφους όχι απλώς υπονομεύει, αλλά κυριολεκτικά γελοιοποιεί τη στάση που κράτησε πέρυσι ο ίδιος. Πώς θα τολμήσει να ξαναεμφανιστεί ενώπιον των ηγετών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και να ξαναβάλει βέτο; Εκτός και αν είναι βέβαιος πως δεν θα είναι αυτός πρωθυπουργός.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο’
«Μπακογιάννη: Καλωσορίζουμε τις «Μακεδονικές Αερογραμμές» στην Κέρκυρα»
18 Ιούνιου 2009
Δελτίο Τύπου

Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, εξακολουθεί να παραμένει στον κόσμο του. Τίποτε δεν κατάλαβε από το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών και το μήνυμα που έστειλε ο ελληνικός λαός. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις δηλώσεις του κ. Δελαβάκουρα, το νέο εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ, ο οποίος, σε ερωτήσεις δημοσιογράφων ενημέρωσε ότι ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων θα γίνει δεκτός στην Ελλάδα μεταφερόμενος με σκοπιανό αεροπλάνο των «Μακεδονικών Αερογραμμών (ΜΑΤ)» στο πλαίσιο της συνόδου του ΟΑΣΕ που θα γίνει στις 27 Ιουνίου στην Κέρκυρα.

Έτσι καταργείται και η πάγια τακτική που ακολουθούσαν οι μέχρι τώρα ελληνικές κυβερνήσεις, να επιτρέπεται δηλαδή η διέλευση σκοπιανών αεροσκαφών από το FIR Αθηνών, αλλά να απαγορεύεται η προσγείωσή τους σε ελληνικά αεροδρόμια. Δίνοντας παράλληλα ένα ακόμη βήμα στον Γκρουέφσκυ για να κερδίσει πόντους στο εσωτερικό, της χώρας τους, καθώς η προσγείωση στην Ελλάδα αεροσκάφους με τα διακριτικά της «Μακεδονίας» καταγράφεται ήδη ως επιτυχία από τα σκοπιανά ΜΜΕ.

Στο όνομα λοιπόν της λογικής Μπακογιάννη «business above all» (οι επιχειρήσεις κρατικές και ιδιωτικές στα Σκόπια πάνω από όλα) και παρά το σαφές μήνυμα των Ελλήνων αλλά και των Μακεδόνων ιδιαίτερα μέσα από τις κάλπες των Ευρωεκλογών, η ελληνική κυβέρνηση, συνεχίζει την πολιτική της κατηφόρα, γράφοντάς μας όλους στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Μέσα λοιπόν από την ίδια λογική θα δούμε απόδοση τιμών στον κ. Μιλόσοσκυ και θα καταπιούμε το σάλιο μας υποδεχόμενοι επισήμως αυτή τη φορά το αεροσκάφος των «Μακεδονικών Αερογραμμών». Οι επαγγελματίες πατριώτες θα σιωπήσουν πάλι ή θα ξανατζογάρουν στην πολιτική αφέλεια του λαού εξαγοράζοντας τον λόγο τους-φόβητρο με αργύρια. Όσο για μας τους «μικρούς», για μια ακόμη φορά θα συνεχίζουμε να «φοβόμαστε για αυτά που θα γίνουν για μας χωρίς εμάς» με τον λαό να επιμένει στις ξαπλώστρες και στους καναπέδες και θα αναφωνήσουμε για μια ακόμη φορά για την «τιμή των όπλων: Αιδώς Αργείοι».

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Σχόλιο Σ.Ο.: «Φυσιολογικό» και «δημοκρατικό» για τον Μιλοσόσκι να επιτρέπεται στους σφετεριστές να κυκλοφορούν ανενόχλητοι στην χώρα τα εδάφη της οποίας σφετερίζονται. Μα αφού του επιτρέπουν, αυτό τι φταίει;

‘Nooz.gr’
«Δηλώσεις Μιλοσόσκι για την επίμαχη πτήση»
19 Ιουνίου 2009

Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Αντόνιο Μιλόσοσκι, κληθείς να σχολιάσει την απόφαση των Ελληνικών αρχών να επιτρέψουν – κατ΄εξαίρεση – την προσγείωση στην Κέρκυρα αεροσκάφους από την ΠΓΔΜ με τα διακριτικά «MKD», προκειμένου αυτός να συμμετάσχει στην επικείμενη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ και τις σχετικές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν, ανέφερε ότι η άδεια για να μεταβεί η «μακεδονική αντιπροσωπεία» στην Κέρκυρα, είναι κάτι το φυσιολογικό που θα έκανε κάθε φυσιολογική χώρα.

«Η ελευθερία της διακίνησης αποτελεί βασικό δικαίωμα στο οποίο εδράζεται η σημερινή σύγχρονη δημοκρατία και θεωρώ ότι η άδεια για να μεταβεί η μακεδονική αντιπροσωπεία στην υπουργική διάσκεψη στην Κέρκυρα είναι κάτι το φυσιολογικό που θα έπραττε κάθε φυσιολογικό κράτος», ανέφερε ο κ. Μιλόσοσκι.

Σε ερώτηση πώς σχολιάζει την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ το οποίο έκανε λόγο για «επικίνδυνο προηγούμενο», ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ είπε ότι «το ζήτημα που αποκαλούμε αμοιβαία και ελεύθερη επικοινωνία δεν πρέπει να εκτιμάται ως αντιφατικό από εκείνους που δηλώνουν δημοκράτες».

1/4 του πληθυσμού: 200.000 οι αλλοδαποί στην ελεύθερη Κύπρο 20/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags:
6 Σχόλια

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ενδιαφέρον, αλλά συνάμα ανησυχητικό, το παρακάτω άρθρο που παρουσιάζει τη γυμνή αλήθεια για τη μετανάστευση και τη λαθρομετανάστευση στην Κύπρο. Όπως είναι ήδη γνωστό, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκείται ελεύθερη διακίνηση των πολιτών των κρατών-μελών  οι οποίοι χρησιμοποιώντας τα δικαιώματα που τους δίνει η ευρωπαϊκή τους ταυτότητα δικαιούνται, όχι μόνο να εισέλθουν σε οποιαδήποτε χώρα-μέλος της Ε.Ε., αλλά και να εργοδοτηθούν σε αυτήν. Αυτό σαφώς επηρεάζει αρκετά τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα την αγορά εργασίας, όχι μόνο στην Κύπρο αλλά γενικότερα σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεγαλύτερα όμως προβλήματα φαίνεται να δημιουργούνται από την προσθήκη, στον ήδη μεγάλο αριθμό ευρωπαίων ‘μεταναστών’, ενός εξίσου μεγάλου αριθμού μεταναστών από τρίτες χώρες, νόμιμων ή παράνομων.

Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία τις ευθύνες της, τόσο ως κράτος όσο και ως το ανατολικότερο και νοτιότερο σύνορο της Ε.Ε; Αναντίλεκτα η μετανάστευση και η αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης έχει βαθύτερες κοινωνικές και ανθρωπιστικές πτυχές, παρόλα αυτά όμως το κράτος οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες της Δημοκρατίας, αλλά και τους άλλους ευρωπαίους πολίτες, από δύο εγχώρια ανθρωπιστικά και κοινωνικά προβλήματα που βρίσκονται προ των πυλών: αυτά της ανεργίας και της απότομης δημογραφικής αλλοίωσης. Ταυτόχρονα πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να εξασφαλίσουμε το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο από τη διατήρηση του ηθικού χαρακτήρα της κυπριακής κοινωνίας, ο οποίος πηγάζει κυρίως από τον πολιτισμό μας. Θα αφήσουμε να νοθευτεί και να μεταλλαχθεί; Οφείλουμε να ελέγξουμε σύνορα και οδοφράγματα, για να πάψει η Κύπρος να είναι η ανοικτή πληγή της Ευρώπης. Ίσως μάλιστα να ήρθε η ώρα να θέσουμε και κάποια όρια για τη «νόμιμη» (εντός Ε.Ε.) μετανάστευση καθώς ένα κράτος δεν μπορεί, ούτε να ελέγξει, ούτε να συντηρήσει πέραν ενός συγκεκριμένου αριθμού μεταναστών.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως πέραν του 99% των λαθρομεταναστών προέρχεται από τα κατεχόμενα, μέσω Τουρκίας (όπως δηλαδή γίνεται και στην Ελλάδα) πράγμα που πρέπει να προβληματίσει και τις δύο χώρες για τους στόχους και τις σκοπιμότητες της κατοχικής δύναμης. Αν η μετανάστευση συνεχίσει με τους ίδιους ρυθμούς (λαμβάνοντας πάντα υπόψιν και τον αυξανόμενο αριθμό εποίκων στα κατεχόμενα) αντιλαμβάνεσθε πως σε 30-40 χρόνια οι Κύπριοι (Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι) θα αποτελούν μειοψηφία στη πατρίδα τους.

1/4 του πληθυσμού αλλοδαποί στην Κύπρο - Εμπροσθοφύλακας - www.efylakas.com

‘Φιλελεύθερος’
«Καταφύγιο αλλοδαπών
: Αποτελούν το 25% του συνολικού πληθυσμού της Κύπρου»
18 Ιουνίου 2009
Μιχάλης Χατζηβασίλης

«Οταν τον Μάρτιο του 1990 δίνονταν με βούλα της κυβέρνησης οι πρώτες 1500 μαζικές άδειες απασχόλησης αλλοδαπών στην Κύπρο, ουδείς υπολόγιζε ότι 19 χρόνια μετά οι νόμιμοι ξένοι εργάτες θα έφταναν τις 176.000. Αν προστεθούν και οι 25.000 και βάλε παράνομοι τότε οι αλλοδαποί νόμιμοι-παράνομοι στην Κύπρο ξεπερνούν τις 200.000, ενώ ο συνολικός πληθυσμός στις ελεύθερες περιοχές με βάση στοιχεία του 2007, φτάνει τις 789.300. Ένας στους τέσσερις δηλαδή που βρίσκεται στην Κύπρο είναι αλλοδαπός, από τους οποίους ένας στους εφτά είναι παράνομος.

Τα συγκλονιστικά αυτά στοιχεία κατατέθηκαν χθες από τη διευθύντρια Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης Άννυ Σιακαλλή σε ημερίδα του ΚΥΚΕΜ που διοργανώθηκε στη Λάρνακα. Αποκαλυπτικά ήταν και τα στοιχεία σε σχέση με τη λαθρομετανάστευση που παρέθεσε ο διοικητής της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αστυνομίας Δώρος Αχιλλέως, σύμφωνα με τα οποία: 3.851 αλλοδαποί ήρθαν τους πρώτους πέντε μήνες στην Κύπρο παράνομα, στην πλειοψηφία τους από τα κατεχόμενα. Από τους 176.000 νόμιμους αλλοδαπούς που βρίσκονται στην Κύπρο, οι 79.605 είναι Ευρωπαίοι και οι 71.481 υπήκοοι από τρίτες χώρες. Δεν είναι τυχαίο που η Κύπρος, σύμφωνα με στοιχεία της Εurostat, έχει το ψηλότερο ποσοστό υπηκόων τρίτων χωρών (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης) ανάμεσα στα 27 κράτη μέλη κατ’ αναλογία πληθυσμού που φτάνει το 7%, ενώ η 2η Ισπανία έχει ποσοστό 5%. Υπολογίζεται, σύμφωνα με την κ. Σιακαλλή ότι το 17% του εργατικού δυναμικού στις ελεύθερες περιοχές είναι μη Κύπριοι. Οι συνήθεις χώρες προέλευσης των υπηκόων τρίτων χωρών είναι εκτός από τη Συρία, Ιορδανία, Αίγυπτο, Λίβανο, οι Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ινδία, Κίνα, Βιετνάμ και Ρωσία. Μέχρι πριν λίγο καιρό η Κύπρος κατείχε ακόμη ένα ρεκόρ μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, αυτό των αιτητών ασύλου, ωστόσο σήμερα η κατάσταση έχει βελτιωθεί, αφού παρατηρείται πτωτική τάση λόγω της επιτάχυνσης των διαδικασιών εξέτασης των αιτήσεων.

(Λαθρο)μετανάστευση στην Κύπρο [πηγή στατιστικών, χαρτών: Φιλελεύθερος, 18/06/2009]

Εικονικοί γάμοι ευκαιρίας
Ένα κτυπητό παράδειγμα κατάχρησης των διαδικασιών άκρως ανησυχητικό, αποτελεί, σύμφωνα με την κ. Σιακαλλή, η τέλεση γάμων ευκαιρίας με Κύπριους και τώρα τελευταία με Ευρωπαίους υπηκόους. Από στοιχεία έχει παρατηρηθεί ότι εικονικοί γάμοι αλλοδαπών από τρίτες χώρες με Κύπριους συντηρείται η έγγαμη σχέση για τρία χρόνια, εξασφάλιση κυπριακής υπηκοότητας, έκδοση στη συνέχεια διαζυγίου και διεκδίκηση άδειας εισόδου ομοεθνούς νέας ή νέου συζύγου. Επίσης παρατηρείται το φαινόμενο της διγαμίας, καθώς και η τέλεση γάμων για εξυπηρέτηση συγγενών και φίλων (π.χ. παντρεμένοι Κύπριοι συνάπτουν εξωσυζυγική σχέση με αλλοδαπές τις οποίες «παντρεύουν» με συγγενείς ακόμα και με τον πατέρα τους ή φίλους ή υπαλλήλους τους επί πληρωμή, για να τους εξασφαλίσουν άδεια παραμονής στη Δημοκρατία).

Επίσης παρατηρείται το φαινόμενο τέλεσης γάμου για αμοιβαία εξυπηρέτηση κυρίως μεταξύ ηλικιωμένων Κυπρίων αντρών και αλλοδαπών οικιακών βοηθών, ενώ μόλις αντιληφθούν ότι η γνησιότητα της σχέσης τους αμφισβητείται από τις Αρχές, υποβάλλουν αίτηση διαζυγίου οπόταν διεκδικούν παράταση της παραμονής τους μέχρι την έκδοσή του, φροντίζοντας να αναβάλλεται συνεχώς η εκδίκαση της αίτησης. Σχετικά με γάμους με Ευρωπαίους, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο, όπως σημειώνει η διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού, πολίτες από συγκεκριμένα κράτη-μέλη να έρχονται στην Κύπρο για διακοπές, να τελούν γάμο συνήθως με απορριφθέντες αιτητές ασύλου επί πληρωμή, να αναχωρούν για τη χώρα τους και ο αλλοδαπός να διεκδικεί παραμονή στην Κύπρο ως σύζυγος Ευρωπαίας υπηκόου.

Επιπρόσθετα με τα προβλήματα αυτά, παρατηρείται, κατά την κ. Σιακαλλή η εγγραφή εταιρειών με ανύπαρκτα κεφάλαια και η διεκδίκηση άδειας παραμονής αλλοδαπών ως διευθυντές ή μέτοχοι σ’ αυτές. Επίσης αρκετοί καταγγέλλουν εργατική διαφορά κυρίως από οικιακές βοηθούς είτε λίγο πριν τη λήξη της τελικής τους άδειας παραμονής είτε νωρίτερα, προτιμώντας να εργάζονται παράνομα με καθαρές απολαβές 500 ευρώ το μήνα αντί 290 ευρώ το μήνα. Επίσης σημειώνεται ότι χιλιάδες φοιτητές έρχονται στην Κύπρο και αφού καταβάλλουν την 1η δόση των διδάκτρων στα κολλέγια, καταλήγουν τελικά να εργάζονται παράνομα ή ζητούν πολιτικό άσυλο καταθέτοντας στις πλείστες περιπτώσεις ψευδή στοιχεία.

Γιατί επιλέγουν Κύπρο:
·    Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
·    Το υψηλό βιοτικό επίπεδο
·    Η ευκολία στην υποβολή αίτησης ασύλου
·    Στην ευκολία χορήγησης επιδομάτων και βοηθημάτων σε αιτητές ασύλου
·    Οι πολλές ευκαιρίες στην παράνομη απασχόληση και
·    Η σιγουριά στο να επιτευχθεί ο τελικός στόχος που είναι η είσοδός τους σε ευρωπαϊκό κράτος.

Η κ. Σιακαλλή προσθέτει και τη σχετικά εύκολη διέλευση των αλλοδαπών από την πράσινη γραμμή, το μεγάλο χρονικό διάστημα εξέτασης της αίτησής τους για χορήγηση ασύλου, την παραχώρηση σημαντικών δημόσιων βοηθημάτων (425 ευρώ μηνιαίως), το δικαίωμα εργασίας, ο μη περιορισμός τους σε κέντρα υποδοχής και η γειτνίαση της Κύπρου με τις χώρες προέλευσης.

«Άνευ όρων» δώσαμε στην Αλβανία τη βίζα για την ΕΕ 19/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags:
add a comment

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Στις 28 Ιουνίου 2009 θα λάβουν χώρα εκλογές στην γειτονική Αλβανία, την χώρα που αξιώνει την «Τσαμουριά» και κατηγορεί την Ελλάδα για παραβίαση, δήθεν, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των «Τσάμηδων», την στιγμή που οι Βορειοηπειρώτες έχουν υποφέρει τα πάνδεινα, και την στιγμή που τα ανθρώπινα δικαιώματα και ο πολιτικός πολιτισμός τυγχάνουν τέτοιου σεβασμού που είδαμε μέχρι και δολοφονίες κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδους. Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο του Ιανουαρίου 2009, μαζί με μερικά πιο πρόσφατα, για να υπενθυμίσουμε σε τι είδους χώρα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ έχουν δώσει «άνευ όρων» εισητήριο για την Ε.Ε. (όπως άλλωστε έχουν κάνει και με την Τουρκία και με την Βαρδαρία).

Αλβανικές εκλογές [πηγή φωτογραφίας: Cosmo.gr, 12/06/2009]

‘Το Παρόν’
«Με την ψήφο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: Όταν μας ζητάει την… Τσαμουριά και στερεί τα στοιχειώδη δικαιώματα στην ομογένειά μας»
18 Ιανουαρίου 2009

«Άνευ όρων» η Ελληνική Βουλή (με τις ψήφους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) συναίνεσε στο να αναβαθμιστεί σε πολιτική η σχέση της Αλβανίας με την ΕΕ (από οικονομική-εμπορική που ήταν μέχρι σήμερα).
Δηλαδή τους ανοίξαμε την πόρτα να μπούνε στα ευρωπαϊκά σαλόνια χωρίς να δεσμευθούν για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την ομογένειά μας και να δηλώσουν ότι δεν έχουν διεκδικήσεις κατά της χώρας μας.

Η απίστευτη αυτή εξέλιξη στενοχώρησε όλους τους βορειοηπειρώτες ομογενείς μας (κάπου 310.000 ψυχές), που με ψηφίσματά τους ζήτησαν να μη συναινέσει η ελληνική Βουλή, αλλά εις μάτην! Έτσι δίνουμε τα πάντα στην Αλβανία, χωρίς να παίρνουμε τίποτα:

Δεν απαιτήσαμε να λήξει το θέμα της Τσαμουριάς με τις ανύπαρκτες «περιουσίες».

Δεν ζητήσαμε να επιτρέψουν να κάνουμε ένα νεκροταφείο για τους έλληνες ήρωες του 1940 που άφησαν τα κόκαλά τους σ’ εκείνα τα εδάφη ενάντια στους φασίστες (και στους αλβανούς συμμάχους τους).

Δεν θέσαμε καν το θέμα να αποκατασταθούν όλα τα κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά δικαιώματα των Ελλήνων της νότιας Αλβανίας, σε αντιστάθμισμα των 700.000 Αλβανών που ζουν από την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Δεν απαιτήσαμε να σταματήσουν όλες οι αναγκαστικές… απαλλοτριώσεις (δημεύσεις) της περιουσίας των Ελλήνων της Αλβανίας.

Υποτίθεται ότι στον δρόμο για την ΕΕ οι Αλβανοί θα γίνουν… καλά παιδιά! Όπως και οι Τούρκοι! Προφανώς κάποιοι δεν μαθαίνουν με τίποτα και από τίποτα.

Αντί για όλα αυτά, «σφάχτηκαν» ο Θ. Πάγκαλος με τον ΛΑΟΣ για το τι είναι «έθνος» και «πατριώτης» σήμερα. Μάλιστα ο Θ. Πάγκαλος έδωσε κι έναν καινοφανή και απαράδεκτο ορισμό για τις έννοιες «έθνος» και «πατριωτισμός» και αποκάλεσε «φασίστες» τους βουλευτές του ΛΑΟΣ, ζητώντας παράλληλα να δοθεί η ελληνική υπηκοότητα στα παιδιά των οικονομικών μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα ήταν να πάρει σκληρές απαντήσεις τόσο από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη, που άφησε πολλά σαφή υπονοούμενα, όσο και από τη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη. Ο παριστάμενος υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης περίπου… παρακολούθησε τη συζήτηση και την ανταλλαγή… «φραστικών ρουκετών» εντός του Κοινοβουλίου! Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, προτίμησε απλώς να… μην εμφανιστεί!

Τα δύο μεγάλα κόμματα (Γ. Αναγνωστόπουλος και Ε. Καϊλή ήταν οι εισηγητές) κινήθηκαν… επιδερμικά στο κείμενο της συμφωνίας.

Στα θετικά της συμφωνίας που ανέφερε ο εισηγητής της ΝΔ είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των ελληνικών προϊόντων (κάθε είδους) στην Αλβανία, ενώ, θεωρητικά, τα προβλήματα λαθρομετανάστευσης, εμπορίας ανθρώπων και οργάνων, διαφθοράς, ναρκωτικών και τρομοκρατίας θα αντιμετωπιστούν πιο αποτελεσματικά και καίρια…

Η Λιάνα Κανέλλη υπενθύμισε ότι όταν υπογραφόταν η πρώτη οικονομική συμφωνία ΕΕ και Αλβανίας στην Κολωνία το 1999, «τα μίντια στην Ελλάδα προσπαθούσαν να σταματήσουν τον ήχο των βομβών που έπεφταν ακριβώς εκείνη την ημέρα στη Σερβία και διέλυαν τη Γιουγκοσλαβία. Γέμιζαν και το ελληνικό και το αλβανικό έδαφος με εμπλουτισμένο ουράνιο. Στο πολιτικό ρεπορτάζ των ημερών η μεγάλη ανακοίνωση ήταν το μενού των αρχηγών που έτρωγαν στην Κολωνία. Το θυμάμαι περισσότερο απ’ όσο θυμάμαι τις λεπτομέρειες αυτής της συμφωνίας για το κρασί τάδε, για τα υπόλοιπα των εντοσθίων τα οποία πρέπει να επεξεργαστεί κάποιος, για τα τρίμματα του ελαφοντόδοντου, το σπέρμα του ταύρου και για τον τρόπο που πρέπει αυτό να διασφαλιστεί. Εάν δεν κάνω λάθος, το μενού ήταν παϊδάκια αρνίσια τυλιγμένα σε αμπελόφυλλο και σοκολάτα περιχυμένη πάνω σε αχλάδι. Αυτά ακούγαμε τότε για την Αλβανία…». Στη συνέχεια αναφέρθηκε στους 700.000 Αλβανούς της μαύρης εργασίας στη χώρα μας και στο… μέλλον τους στο trafficking!

Από εκεί και μετά η… κόντρα μεταφέρθηκε μεταξύ του Θόδωρου Πάγκαλου και του συνόλου του ΛΑΟΣ, με επικεφαλής τον Γιώργο Καρατζαφέρη.

Θόδωρος Πάγκαλος: «Η έννοια του «έθνους» καθορίζεται κατά ποικίλους τρόπους, ανάλογα με την ιδεολογία και το σύνολο των παραστάσεων οι οποίες διέπουν τη συγκεκριμένη προσωπικότητα. Εμείς έχουμε από καιρό υιοθετήσει, τουλάχιστον στην παράταξή μας, τις βασικές αρχές του αιώνα των Φώτων, του Διαφωτισμού, οι οποίες είναι και αυτές της Αρχαίας Ελλάδος, και θεωρούμε ότι έθνος ελληνικό είναι όσοι συμμερίζονται τον πολιτισμό μας, τη γλώσσα μας και θέλουν να μένουν σ’ αυτήν τη χώρα και να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους μας.

Δεν υπάρχει δηλαδή Έλλην με σύνθεση –όπως πίστευαν τα φασιστικά καθεστώτα και οι φασιστικές ιδεολογίες– αίματος διαφορετική από εκείνη των άλλων ανθρώπων ».

Σπυρίδων – Άδωνις Γεωργιάδης: «Ο Ηρόδοτος λέει “όμαιμον”, κύριε υπουργέ».

Θεόδωρος Πάγκαλος: Πού, λοιπόν, θα απευθυνθούν οι έλληνες βορειοηπειρώτες, πλην του Ελληνικού Κοινοβουλίου; Και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο –και είμαστε πολύ ευτυχείς να μπορούμε να δίνουμε διέξοδο στις ιδέες τους, υπό τον όρο οι φορείς αυτοί να είναι αντιπροσωπευτικοί και οι ιδέες να είναι σωστές– αλλά βεβαίως και στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, όπου αυτήν τη στιγμή μετέχουν έντεκα έλληνες βουλευτές όλων των κομμάτων και υπάρχει και το κόμμα αυτό, το Κόμμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο μετέχει αυτοτελώς και μάλιστα συγκροτεί για πολλοστή φορά την κυβερνητική πλειοψηφία με το κόμμα του κ. Μπερίσα. Δεν είναι έρημοι οι Βορειοηπειρώτες, για να τους υιοθετήσουν μερικοί στην Ελλάδα και να τους καταστήσουν κτήμα τους, γιατί περί αυτού πρόκειται. Εφόσον λοιπόν κοπτόμεθα υπέρ των δικαιωμάτων των Αλβανών και παντός ανθρώπου ανά την υφήλιο, τι θα γίνει επιτέλους με το κολοσσιαίο, τεράστιο σκάνδαλο της μη αναγνώρισης της ελληνικής υπηκοότητας σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι ζουν σ’ αυτήν τη χώρα, έχουν γεννηθεί σ’ αυτήν τη χώρα, ζουν εδώ είκοσι χρόνια; Μερικοί απ’ αυτούς δεν έχουν γνωρίσει άλλη πατρίδα! Και η Ελλάδα, με επικεφαλής τη σημερινή κυβέρνηση και με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας, επειδή διέπεται από ρατσιστικές και φυλετικές αντιλήψεις, δεν τους αναγνωρίζει το δικαίωμα, παρανόμως και παραβιάζοντας τις συνθήκες που η Ελλάδα έχει υπογράψει στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στον ΟΗΕ, να έχουν την ελληνική υπηκοότητα!»

Γιώργος Καρατζαφέρης: «Αισθάνομαι ότι ο πατριωτισμός είναι υπό διωγμόν. Τι ενοχλεί; Ο κ. Πάγκαλος μας μίλησε για φασισμό! Πρέπει να καταλάβει ο κ. Πάγκαλος ότι εμείς στο δικό μας γονίδιο, στο DNA, δεν έχουμε ούτε φασίστες ούτε δικτάτορες! Και πάνω απ’ όλα δεν έχουμε ούτε ρατσιστές ούτε προδότες αγωνιστών απελευθερωτικών αγώνων! Και να θυμίσω στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο πολλές φορές έχει επιλεκτική μνήμη, ποιοι πούλησαν τον Οτσαλάν, ποιοι πούλησαν τον ήρωα του κουρδικού αγώνα! Και με τι τίμημα τον πούλησαν! Και πού τον πούλησαν! Στις ορδές των Αμερικάνων και των Τούρκων! Ακόμα ο Οτσαλάν είναι στα κάτεργα των τούρκικων φυλακών, γιατί υπήρξε η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Εξωτερικών τον κ. Πάγκαλο! Και, βεβαίως, η σύλληψη του Οτσαλάν απελευθέρωσε τούρκικες δυνάμεις για να έρθουν προς την πλευρά του Αιγαίου και να πιέζουν και να εκβιάζουν εμάς – αυτή ήταν η πολιτική σας! Γιατί με τον Οτσαλάν ελεύθερο, πολλές τουρκικές δυνάμεις των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν απασχολημένες στην περιοχή. Απελευθερώθηκαν λοιπόν απ’ αυτό το καθήκον τους και έχουν έρθει απέναντι, εδώ, εις το Αιγαίο, για να κάνουν τον καμπόσο πάνω από το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι! Κι εμείς να ποιούμε την νήσσα! Και πετάνε πάνω από το ελληνικό έδαφος και μας βάζουν και νότες! Κι εμείς σιωπητήριο! Γιατί; Γιατί πρέπει να είμαστε καλοί και εύκολοι!»

Τελικά, η Βουλή ψήφισε τη σύμβαση, ελπίζοντας ότι η Αλβανία θα συμμορφωθεί προς τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις (όπως… συμμορφώθηκε και η Τουρκία), εάν θέλει να ενταχθεί τελικά μετά από δέκα χρόνια… Προς το παρόν, κάνει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τα Σκόπια (εναντίον τίνος;), χωρίς να έχουν ξεκαθαρίσει τα θέματα των Τσάμηδων και των «περιουσιών τους» και των ανθρωπίνων (και όχι μόνο) δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στη Βόρειο Ήπειρο…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Cosmo.gr’
«Αλβανία: Νέο αιματηρό επεισόδιο πριν τις εκλογές του Ιουνίου»
12 Ιουνίου 2009
Ντίνα Μιχαλοπούλου

Με αίμα για δεύτερη φορά «βάφεται» η προεκλογική περίοδος στην Αλβανία. Μέλος του αντιπολιτευόμενου Σοσιαλιστικού Κόμματος πυροβόλησε και σκότωσε μέλος του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος μετά από λογομαχία στη διάρκεια αφισοκόλλησης.

Το περιστατικό συνέβη στο χωριό Κερέτ, περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Τιράνων, δύο εβδομάδες πριν οι Αλβανοί πολίτες κληθούν να ψηφίσουν στις εθνικές εκλογές που έχουν προκηρυχθεί για τις 28 Ιουνίου.

«Ο Σκεντέρ Μπάλα, υποστηρικτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος άνοιξε πυρ εναντίον του 25χρονου Αρτάν Ζέκα, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά και εξέπνευσε λίγες ώρες αργότερα στο νοσοκομείο» δήλωσε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Κλώντιαν Μπράνκα η δολοφονία συνέβη μετά από λογομαχία στη διάρκεια αφισοκόλλησης για την προεκλογική εκστρατεία. Ο Μπάλα συνελήφθη και αναμένεται να κατηγορηθεί για προσχεδιασμένη δολοφονία και παράνομη οπλοκατοχή.

Σημειώνεται ότι στις αρχές Μαΐου μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος έπεσε νεκρός από πυρά κοντά στο σπίτι του στο Ρόσκοβετς. Ο δολοφόνος διαφεύγει της σύλληψης μέχρι στιγμής.

Η βία και τα αιματηρά επεισόδια έχουν στιγματίσει όλες τις προεκλογικές περιόδους του πρώην κομμουνιστικού κράτους από την πτώση του κομμουνισμού, τη δεκαετία του 90 και μετά.

Στις εκλογές του Ιουνίου, περίπου 3,1 εκατομμύρια ψηφοφόροι θα εκλέξουν 140 βουλευτές, επιλέγοντας από 4.000 υποψηφίους που κατεβαίνουν στον εκλογικό στίβο με 39 κόμματα και συνδυασμούς. Σημειώνεται οτι τον Απρίλιο, η Αλβανία έκανε το πρώτο βήμα της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση όταν έθεσε αίτημα για ένταξη.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Έθνος’
«Στήριξη ζητεί η ελληνική μειονότητα στη Β.Ηπειρο»
29 Μαΐου 2009
Ν. Μελέτης

Μήνυμα στήριξης από την Αθήνα αναμένει το ΚΕΑΔ και η ΟΜΟΝΟΙΑ εν όψει των εκλογών της 28ης Ιουνίου, που αποτελούν καμπή για την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας, αλλά και για την ίδια την υπόσταση του φορέα της πολιτικής εκπροσώπησης της ελληνικής μειονότητας.

Χθες ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ Β. Ντούλες και ο πρόεδρος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Β. Μπολάνος συναντήθηκαν με την υπουργό Εξωτερικών Ντ. Μπακογιάννη και συζήτησαν ζητήματα που αφορούν την εκλογική διαδικασία.

Η ελληνική κυβέρνηση πάντως θα διευκολύνει τους Αλβανούς πολίτες, μειονοτικούς και μη, που εκκρεμεί η διαδικασία των δικαιολογητικών παραμονής τους, ώστε να μεταβούν στην πατρίδα τους, εκδίδοντας ειδική εγκύκλιο που θα δίνει το δικαίωμα διπλής εισόδου και εξόδου από την Ελλάδα.

Τα δύο στελέχη της μειονότητας εμφανίστηκαν συγκρατημένα εκφράζοντας πάντως την εκτίμηση ότι το ΚΕΑΔ θα πετύχει ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα (που ερμηνεύεται σε τρεις έδρες), μέσα από ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο εκλογικό σύστημα που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην Αλβανία και πιθανότατα θα οδηγήσει σε τριβές μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων του Δημοκρατικού του κ. Μπερίσα και του Σοσιαλιστικού του κ. Ράμα.

Το ΚΕΑΔ το οποίο συμμετείχε μέχρι τώρα στην κυβέρνηση Μπερίσα, αιφνιδιάστηκε όταν, λίγο μετά την επίσκεψη Καραμανλή στα Τίρανα, ο Αλβανός πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι θα συνεργαστεί προεκλογικά με το κόμμα των… «Τσάμηδων».

Ετσι το ΚΕΑΔ αποφάσισε να συνεργαστεί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα όχι τόσο λόγω των εγγυήσεων που προσέφερε ο πρόεδρός του, κ. Ράμα, αλλά λόγω του νέου εκλογικού νόμου, καθώς μόνο η συνεργασία με ένα μεγάλο κόμμα εξασφαλίζει πιθανότητες εκπροσώπησης στη Βουλή των μικρών κομμάτων.

Περιουσιακό
Το μεγάλο θέμα που απασχολεί τη μειονότητα είναι κυρίως το περιουσιακό, καθώς ακόμη δεν έχει ρυθμιστεί οριστικά η απόδοση των τίτλων ιδιοκτησίας στα μέλη της ελληνικής μειονότητας, με το πρόβλημα να έχει πάρει οξύτερη μορφή στη Χειμάρρα.

Εντύπωση προκαλεί πάντως η αποστασιοποίηση με την οποία το υπουργείο Εξωτερικών αντιμετωπίζει τις αλβανικές εκλογές αποφεύγοντας την οποιαδήποτε στήριξη έστω και διακριτική στο ΚΕΑΔ, προφανώς λόγω και των εσωτερικών προβλημάτων που έχουν ενσκήψει στο κόμμα αλλά και της συνεργασίας του με το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Διπλωμάτης παραδέχεται το τέλμα των συνομιλιών 19/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Tags: ,
3 Σχόλια

Χριστόφιας - Ταλάτ 21/03/2009 [πηγή φωτογραφίας: 'Τα Νέα' του Λονδίνου]

‘Εμπροσθοφύλακας’
19 Ιουνίου 2009
Συντακτική Ομάδα

Οι άνθρωποι που διαχειρίζονται την διαδικασία άρχισαν να χάνουν την υπομονή τους και να παραδέχονται αυτά που όλοι γνωρίζαμε αλλά κανένας δεν ερχόταν να επιβεβαιώσει. Ότι δεν ήταν καλά σχεδιασμένη, υπολειτουργεί και δεν καταλήγει πουθενά. Εμείς απλά διερωτόμαστε πότε θα βρει το θάρρος και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να παραδεχτεί ανοιχτά ότι έκρινε λανθασμένα και πως όσες υποχωρήσεις και να κάνει, ο Ταλάτ θα συνεχίσει να χαλιναγωγείται από την κατοχική Τουρκία και να συμπεριφέρεται με τους γνωστούς, αλλοπρόσαλλους κανόνες της τουρκικής πολιτικής.

Μερική απάντηση στο ερώτημα τί συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες του αεροδρομίου Λευκωσίας έδωσε πρόσφατα ξένος διπλωμάτης, εξομολογούμενος στο ‘Reuters’ [16/06/2009] την προσωπική του εμπειρία από την μέχρι τώρα διαδικασία των απ’ ευθείας διαπραγματεύσεων. Τα σχόλια του για τους δύο συνομιλητές δεν ήταν καθόλου κολακευτικά, αφού, εμμέσως πλην σαφώς, καταδεικνύει την ανικανότητά τους να παρακολουθήσουν, να κατανοήσουν και να διαχειριστούν το αντικείμενό τους.

Το κείμενο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «οι Δυτικοί διπλωμάτες και αναλυτές άρχισαν να διερωτώνται κατά πόσο η ευφορία που δημιουργήθηκε κατά την έναρξη των συνομιλιών τον Σεπτέμβριο του 2008 ήταν δικαιολογημένη», γεγονός που κάλλιστα μπορεί να ερμηνευθεί ως παραδοχή από μέρους των ίδιων των αρχιτεκτόνων της διαδικασίας, ότι το οικοδόμημά τους καταρρέει.

Σύμφωνα με τον ανώνυμο διπλωμάτη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο κ. Ταλάτ είναι… χαμένοι στην μετάφραση, καθώς δυσκολεύονται να συλλάβουν την νομική ορολογία αλλά και την γλώσσα. «Δεν είναι δικηγόροι όπως ο Κληρίδης και ο Ντεκτάς», σχολιάζει, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι αμφότεροι παίζουν «εκτός έδρας» και δυσκολεύονται να κάνουν παιγνίδι.

Με αυτά, λοιπόν, τα δεδομένα, μπορούν οι δύο συνομιλητές να βρουν αρκετά σημεία σύγκλισης, ώστε η διαδικασία τους να αποδειχθεί αρκετά παραγωγική και να οδηγήσει σε σχέδιο λύσης; Η απάντηση του διπλωμάτη είναι μάλλον αρνητική, αν και διατηρεί την αισιοδοξία του. Αναφέρει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προσπαθεί να λειτουργήσει συναινετικά (να φανταστούμε ότι υποστηρίζει πως ο Πρόεδρος λαμβάνει υπόψη του το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ;), κάτι που προκαλεί περισσότερη σύγχυση και δεν βοηθά, καθώς ο Ταλάτ «βρίσκεται στην γωνιά». Δηλαδή επιβεβαιώνει εκ νέου τις μη καθαρές θέσεις του Προέδρου Χριστόφια από την μία και από την άλλη την αδυναμία του Ταλάτ να ανταποκριθεί θετικά στις τοποθετήσεις του, καθώς ελέγχεται από τρίτους. Χωρίς να «αδειάζει» τον Ταλάτ με αυτή του τη δήλωση, ξεκαθαρίζει ουσιαστικά αυτό που όλοι λίγο ή πολύ γνωρίζουμε: ότι η λύση «από τους Κύπριους για τους Κύπριους» δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία εύηχη, άνευ περιεχομένου, δημαγωγική φρασούλα, που σκοπό έχει να διατηρήσει τους ευσεβείς πόθους ψηλά για όσο περισσότερο γίνεται.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, προσπαθώντας να μην κάνει κι άλλα χοντρά λάθη, φαίνεται, σύμφωνα με τις δηλώσεις του διπλωμάτη, να κινείται σε ρυθμούς χελώνας. Ο Ταλάτ από την άλλη, βλέποντας τον χρόνο του στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων να εξαντλείται, παίζει κυνηγητό με τη σκιά του και λειτουργεί υπό καθεστώς σύγχυσης, εκνευρίζοντας τον συνομιλητή του με τις συνεχείς μετακινήσεις στις οποίες προβαίνει από τις ήδη συμφωνημένες θέσεις. Η συνεχής αυτή κατάσταση ασάφειας που επικρατεί, αφήνει τεράστια κενά, τα οποία δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένα τα Ηνωμένα Έθνη να γεμίσουν με διαδικασία επιδιαιτησίας, σύμφωνα πάντα με τον διπλωμάτη. «Οι δύο ηγέτες είναι που πρέπει να τελειώσουν την δουλειά και να υποβάλουν το σχέδιο σε δημοψηφίσματα», εξηγεί.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Reuters’, Global News Blog
«Cyprus reunification talks – drowned out by shouting?»
16 Ιουνίου 2009
Dina Kyriakidou

After months of Cyprus reunification talks, what comes out of the negotiating room more often than anything else, is shouting.

Greek Cypriot President Demetris Christofias and Turkish Cypriot leader Mehmet Ali Talat, appear to have made little headway in the conundrum that has defied generations of international diplomats.

Western diplomats and analysts on the divided Mediterranean island are starting to wonder if the euphoria that surrounded the launch of the talks in September 2008, was justified.

“They went back to the drawing board, that’s the main problem,” said Mete Hatay, a researcher for the PRIO peace institute in Nicosia.

High hopes were pinned on the two men, who come from leftist parties and enjoyed a strong relationship as opposition leaders, to make more progress than their predecessors – Glafcos Clerides
and Rauf Denktash, British-trained lawyers whose careers were identified with the Cyprus problem.

“Both of them have trouble grappling with the language and terms. They are not lawyers like Clerides and Denktash,” said a senior Western diplomat. “Christofias wants to lead by consensus but you can’t operate like that as president and Talat is in a tight corner.”

Christofias moves too slowly and Talat, anxious not to give up too much, stepped back from agreed positions, hoping to meet somewhere in the middle but frustrating his opponent, he said.

“The U.N. will not fill the gaps this time. The two leaders must finish the job and put the plan to a referendum,” the diplomat added.

Turkish Cypriots, tired of seeing little of the EU benefits enjoyed by Greek Cypriots and angered by European Court decisions on key property cases, voted in April parliamentary elections for a hardliner, Dervis Eroglu.

Talat, whose term ends in April 2010, may not be around to clinch a deal after that. With the April deadline looming, the pressure is rising for the two leaders.

“I’m not sure they can do it by April,” said Hatay. “It’s not hopeless but when Turkish Cypriots feel cornered, they can do unpredictable things.”

A case in point was the failure to open the Limnitis crossing on the eastern part of the green line dividing the island, at a time when any good news from the process was key to sustaining
momentum. Turkish Cypriot demands that petrol trucks, not just people, should be allowed to cross, have delayed agreement.

The European Union must be more directly involved and the talks must be intensified to have a chance of making it, diplomats said.

Some say there are some positive signs on the horizon – 70 percent of Greek Cypriots, who overwhelmingly rejected the last U.N. reunification plan in a 2004 referendum, voted for parties
backing a solution in the June 7 European Parliament election.

And the screaming that people close to the talks say often comes out of the negotiating room may not be all that bad either.

“Shouting and screaming is part of their intimacy,” said a Turkish Cypriot journalist. “The fact that they come out of the room smiling is proof of their strong relationship.”