jump to navigation

Πρωτοβουλία πολιτών στα σκαριά για διαφύλαξη της κληρονομιάς του Κώστα Κύρρη 17/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ.
Tags:
trackback

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Συγχαρητήρια στον κ. Μαρίνο Κλεάνθους για την πρωτοβουλία και ευχόμαστε να πάνε όλα μια χάρα. Ελπίζουμε να έχουν υπομονή για να αντιμετωπίσουν τα (εσκεμμένα και μη) κωλύματα και τον πόλεμο που πιθανόν να δεχτούν από ένα κράτος και μια διεφθαρμένη και επαρμένη (ή και εξώθεν διαβρωμένη) εξουσία που ποτέ δεν σεβάστηκε τον Κώστα Κύρρη και ποτέ δεν καταδέχθηκε να τον ακούσει.

Επισημαίνουμε, επίσης, στα μέλη της πρωτοβουλίας να έχουν ανοιχτά τα αυτιά και τα μάτια τους, και κυρίως στον κ. Κλεάνθους (μιας και έτυχε να ζει 20 μέτρα μακριά από το σπίτι του αείμνηστου επιστήμονα) για το ΠΟΤΕ, ΠΟΙΟΙ και ΠΩΣ θα «σηκώσουν» το πλούσιο αρχείο και την βιβλιοθήκη του Κώστα Κύρρη, ενδεχομένως για την εξαφανίσουν ή να την «φιλτράρουν». Εκεί είναι το «ζουμί» της υπόθεσης. Ο «Εμπροσθοφύλακας» παρέχει την αμέριστη στήριξη του στην φιλότιμη αυτή προσπάθειά σας.

Κώστας Κύρρης [πηγή φωτογραφίας: ΑΝΤ1, 08/06/2009]

‘Το Ιστολόγιο Μου’
15 Ιουνίου 2009
Μαρίνος Κλεάνθους

Ήταν λίγες οι κουβέντες που μπορεί να αντάλλαξα με τον μεγάλο Δάσκαλο που έφυγε πριν λίγες μέρες. Αναφέρομαι στον Κώστα Κύρρη. Ίσως ένα από τους τελευταίους μεγάλους ανθρώπους των γραμμάτων που τίμησε την Κύπρο με τις μεγάλες του διακρίσεις.

Έμενε καμιά 20αριά μέτρα από το σπίτι μου. Εκείνος στην οδό Ανδρέα Κάλβου και εγω στην Βίκτωρος Ουγκώ. Παιδί, θυμούμαι, μπορεί να μην πήγαινα καν Δημοτικό, παίζαμε με τους φίλους στην γειτονιά , και πάντα βλέπαμε το σπίτι του Κύρρη με περιέργεια αλλά και με σεβασμό. Ένα μεγάλο και επιβλητικό οικοδόμημα με σκάλες, κτίσμα της δεκαετίας του ’70, αφού ο ίδιος ήρθε στην Αγλαντζιά μετά την εισβολή. Πρόσφυγας από την Λάπηθο.

Κι όταν καμιά φορά τα παράθυρα ή η πόρτα του σπιτιού ήταν μισοανοιχτά , οι ματιές μας εξερευνούσαν κλεφτά το περίεργο αυτό αρχοντικό. Ένα σπίτι γεμάτο από βιβλία. Αυτό έβλεπε κάθε επισκέπτης του σπιτιού.
Και τα βράδυα, θυμούμαι, ακούγαμε τον γιο του Κύρρη, τον Γιάννη που επίσης έφυγε πριν λίγο καιρό, να παίζει πιάνο. Υπέροχες μελωδίες Σοπέν ή Μπετόβεν. Τη Σονάτα του Σεληνόφωτος. Από τον Γιάννη την είχα ακούσει για πρώτη φορά, ένα βράδυ καλοκαιριού που καθόμασταν αργά με την οικογένεια μου στην βεράντα.
Και σήμερα, που το πιάνο έχει σιγήσει , και το αρχοντικό εκείνο του Κύρρη μένει άδειο, αφού ο Δάσκαλος έχει φύγει, έχουμε -ίσως- όλοι εμείς την ευθύνη να διαχειριστούμε τον πλούτο και τον πνευματικό θησαυρό που έχει αφήσει.
Είναι όμως ακόμα μια ευκαιρία για όλους μας να τιμήσουμε -και μετά θάνατον- τον μεγάλο πνευματικό άνδρα. Ήδη μια ομάδα από πολίτες έχουμε αναλάβει την πρωτοβουλία και με επιστολή μας στο Δήμο Αγλαντζιάς ζητούμε να μετονομαστεί ο δρόμος που έμενε ο επιστήμονας από Ανδρέα Κάλβου σε Κώστα Κύρρη , ενω τις προσεχείς μέρες θα αρχίσουμε προσπάθειες προς Υπουργεία και φορείς, ώστε η επιβλητική οικία του με την πλούσια βιβλιοθήκη να μετατραπεί σε πολιτιστικό ίδρυμα ή μια σύγχρονη δημόσια βιβλιοθήκη. (Εαν και εφόσον βέβαια οι νόμιμοι κληρονόμοι του το επιθυμούν.)
Αναλάβαμε, δηλαδή, την πρωτοβουλία να ενεργοποιήσουμε την Πολιτεία (Δήμο και αρμόδιους Κυβερνητικούς Φορείς), ώστε το μεγάλο αυτό κεφάλαιο που έφυγε, ο Κώστας Κύρρης, να συνεχίσει να διδάσκει και τις επόμενες γενιές με το έργο του, ακόμα και μετά θάνατον.
Εύχομαι οι πόρτες που θα βρούμε να είναι ανοιχτές! Θα σας κρατώ ενήμερους για τις εξελίξεις.Μικρό βιογραφικό του σπουδαίου αυτού επιστήμονα, Κώστα Κύρρη, ΕΔΩ.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Για τον Κ. Κύρρη»
17 Ιουνίου 2009
Φανούλα Αργυρού
Διερωτώμαι πόσες από τις εφημερίδες της Κύπρου είχαν δημοσιεύσει τα τελευταία 5 χρόνια (δεν πάω πιο πίσω)  και πόσες συνεντεύξεις του μ. Κ. Κύρρη, πόσοι τηλεοπτικοί σταθμοί τον είχαν προβάλει, πόσοι ραδιοφωνικοί σταθμοί ζητούσαν την γνώμη του και πόσοι προέδροι και βουλευτές ενδιαφέρθηκαν να φωτιστούν από την γνώση του…
Διερωτώμαι επίσης πόσες φορές από την ίδρυσή του το Πανεπιστήμιο Κύπρου ή άλλο τέτοιο στην Κύπρο ενδιαφέρθηκε (εκτός από την πολύτιμη βιβλιοθήκη του) να τον ακούσει ενόσω ζούσε…

Απεβίωσε όπως μαθαίνουμε σε άθλιες αν όχι και ύποπτες ίσως (κατά τα δημοσιεύματα) συνθήκες. Το κράτος δεν μπορούσε να επέμβει μας λένε, γιατί ο Δρ. Κ. Κύρρης δεν ήταν λήπτης δημόσιου βοηθήματος και, ως εκ τούτου, δεν έτυχε οποιασδήποτε βοήθειας από το Γραφείο. Αν ήταν όμως Τουρκοκύπριος ή αιτητής ασύλου θα τύγχανε ιδιαίτερης και προνομοιακής βοήθειας και βοηθημάτων…

Σήμερα, όλοι τρέχουν και με τα τέσσερα τους να τον επαινέσουν και να θέλουν να …διαφυλάξουν το ιστορικό και ανεκτίμητο αρχείο! Για να το διαβάσουν ποίοι παρακαλώ;

Άξιον απορίας επίσης: Δεν άφησε άραγε ο μακαρίτης διαθήκη; Μήπως κανένας δικηγόρος γνωρίζει περι τούτου;

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: