jump to navigation

Σκέψεις και προτάσεις για την άμεση δημοκρατία με αφορμή την αποχή στις Ευρωεκλογές 2009 14/06/2009

Posted by Εμπροσθοφύλακας in ΕΛΛΑΔΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ.
Tags: ,
trackback

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μερικές επίκαιρες σκέψεις και προτάσεις του Λάζαρου Μαύρου που εκφράστηκαν τις τελευταίες μέρες για την (Άμεση) Δημοκρατία και την ανάγκη εμπέδωσης δημοκρατικής συνείδησης, με αφορμή την τεράστια αποχή που καταγράφηκε στις πρόσφατες Ευρωεκλογές.

Λάζαρος Μαύρος [πηγή φωτογραφίας: 'Σημερινή']

‘Σημερινή’
«Α.Ψ.Μ. Δημοκρατίας»
12 Ιουνίου 2009, στήλη ‘Ειρήσθω’
Λάζαρος Α. Μαύρος

Πόσες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και αστυφύλακες και έμμισθοι κομμάτων πληρώθηκαν, πόσες χιλιάδες υπερωρίες στα πόσες εκατοντάδες εκλογικά κέντρα, Σάββατο 6.6.2009, για τις ευρωεκλογές, όπου ψήφισαν 306.325 έγκυροι ψηφοφόροι (58,23%), 6.154 άκυροι – λευκοί (1,16%) και δεν πάτησαν το πόδι τους οι 213.531 της αποχής (40,6%);

Πόσα χρήματα και προσωπικό θα εξοικονομούσε το κράτος ΕΑΝ, αντί για τα παραδοσιακά εκλογικά κέντρα με τις κάλπες στα σχολεία, είχε ήδη εγκαταστημένο ένα ηλεκτρονικό σύστημα ανάλογο των Α.Τ.Μ. – αυτόματων ταμειακών μηχανών – που ανέπτυξαν σε κάθε γειτονιά οι τράπεζες; Όπου κάθε πολίτης – ψηφοφόρος, με «πολιτοκάρτα», ανάλογη της τραπεζοκάρτας, με προσωπικό μυστικό αριθμό πρόσβασης και τεχνολογίες απόλυτης διασφάλισης της αποφυγής πλαστοπροσωπίας, θα μπορούσε να ψηφίζει, στις Α.Ψ.Μ. (Αυτόματης Ψηφοφορίας Μηχανές) κατ’ απολύτως αδιάβλητο τρόπο, σε ώρες και μέρες που ο ίδιος θα βολευόταν, στο περιθώριο ημερών που το κράτος θα καθόριζε ως επαρκές;

Πόσο πιο συμμετοχική θα ήταν η Δημοκρατία αν ο Κ.Ηλ.Υ.Δη. (κεντρικός ηλεκτρονικός υπολογιστής της Δημοκρατίας), συνδεδεμένος με τις Α.Ψ.Μ., πίστωνε αυτομάτως, στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Φόρου Εισοδήματος, την υπό του νόμου προβλεπομένη φορολογική έκπτωση σε κάθε ψηφίσαντα και, αντιστοίχως, χρέωνε φορολογική επιβάρυνση σε κάθε απέχοντα της ψηφοφορίας;

Πόσο πιο δημοκρατική θα ήταν η λειτουργία του πολιτεύματος αν: Για κάθε σημαντικό της διακυβέρνησης και της πολιτικής ζήτημα, των εκατέρωθεν πολλών διαφωνιών, μετά από τις προβλεπόμενες υπό του νόμου δημόσιες συζητήσεις στις προβαλλόμενες από τηλεοράσεως ολομέλειες της Βουλής, στις ομοίως προβαλλόμενες συζητήσεις στα κομματικά όργανα, με επιπρόσθετη της ισηγορίας προβολή των διαφορετικών απόψεων και εισηγήσεων των όποιων ενδιαφερομένων πολιτών, ακολουθούσε ψηφοφορία, με χαρακτήρα δημοψηφίσματος, στις Α.Ψ.Μ;

Πόσο πιο εφικτή καθίσταται, με την κατάλληλη αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών, η λειτουργία μορφών Άμεσης Δημοκρατίας; Όπου, οι πολίτες θα μπορούσαν, συν τοις άλλοις, να έχουν, βάσει νομοθεσίας, τη δυνατότητα τής ΟΠΟΤΕΔΗΠΟΤΕ άμεσης ανάκλησης του οποιουδήποτε εκλελεγμένου που αποδεικνύεται ανεπαρκής;

Πόσο πιο πολύ θα γοήτευε και, με τον ζήλο από τα βιώματα αποτελεσματικής συμμετοχής στην πολιτική, θα διαπαιδαγωγούσε τους πολίτες, συχνότερα συμμέτοχους στη λαϊκή κυριαρχία, μια τέτοιας ανάπτυξης δημοκρατία; Διαθέσιμη προς αντιγραφή και υιοθέτηση και στην κραυγάζουσα, για περισσότερη και ουσιαστικότερη δημοκρατία, Ευρωπαϊκή μας Ένωση;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Παρακμή Δημοκρατίας»
10 Ιουνίου 2009, στήλη ‘Ειρήσθω’
Λάζαρος Α. Μαύρος

Αλματωδώς αυξανόμενα ποσοστά αποχής των πολιτών από τις εκλογές, σημαίνει αυξανόμενη παρακμή της δημοκρατίας. Παρακμή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Του πολιτεύειν, ως πράξης ενσάρκωσης της ελευθερίας. Υπεύθυνης και υπερήφανης συμμετοχής των πολιτών στα της πατρίδος. Δραστήριας κι έμπρακτης παρέας αγάπης του προσώπου με την κοινωνία – πατρίδα. Το πολίτευμα της οποίας αποτελεί μέρος της έννοιας και της ύπαρξής της, μαζί με το έδαφος, μαζί με τον λαό, μαζί με την έννοια του έθνους. Παρακμή της δημοκρατίας σημαίνει παρακμή της φιλοπατρίας. Η οποία, δεν σηματοδοτείται μόνο από τα αυξανόμενα ποσοστά της αποχής στις ευρωεκλογές. Που ενδεχομένως δύνανται να αποδοθούν στο δήθεν «ανούσιο» ή και «ανωφελές» της παρουσίας έξι Κυπρίων Ευρωβουλευτών στο ανεπαρκές και… αβολίδωτο Ευρωκοινοβούλιο. Η παρακμή κραυγάζεται μέσα και από τ’ αυξανόμενα ποσοστά των φυγοστράτων. Των νέων αρρένων πολιτών που βρίσκουν δολίως τρόπο να ξεγελάσουν την πατρίδα για να μην υπηρετήσουν στην Εθνική Φρουρά, την ένοπλη άμυνά της απέναντι στους Τούρκους κατακτητές. Κραυγάζεται κι από πλήθος άλλες εκφάνσεις. Μετρημένες π.χ. στα καζίνο του Αττίλα, στα κατάστιχα της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών, στη φοροδιαφυγή, στη διαπλοκή, στο ρουσφέτι, στον εκμαυλισμό, στην αναξιοκρατία, στην οικονομική θηριωδία κατά της κοινωνικής αλληλεγγύης…

Δημοκρατία και φιλοπατρία δεν γοητεύουν πια τους πολίτες. Ανησυχητικά μεγάλο ποσοστό των πολιτών, που μεταπίπτουν σε… υπηκόους! Αυτό δεν είναι μόνο, προϊόν, ευθύνη, ολιγωρία και φταίξιμο, κατ’ αναλογίαν ποσοστών, των επιφανεστέρων εν εξουσία ισχυρότερων, κ.κ. Χριστόφια, Αναστασιάδη, Άντρου Κυπριανού, Καρογιάν, Ομήρου, Συλλούρη, Περδίκη (των κομμάτων), των σπουδαιοτέρων σε τηλεθέαση και, άρα, σε επιρροή, «Σίγμα», «Αντένα», «ΡΙΚ», «Μέγα», των κατά σειράν ύψους κυκλοφορίας εφημερίδων, ακροαματικότητας ραδιοφώνων και αναγνωσιμότητας αρθρογράφων. Δεν είναι μόνο φταίξιμο και συνέπεια της απαίδευτης και μη παιδαγωγούσας πλέον Παιδείας και των κομματικών δημαγωγών, που σαν θορυβώδη σκιάχτρα, ξηφαράζουν, διώχνουν και λαώννουν τους πολίτες. Είναι και ευθύνη, ολιγωρία και φταίξιμο των ιδίων των πολιτών. Του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Που ανενεργός στον καναπέ της τηλεόρασης κατήντησε, απλώς, παθητικός τηλεθεατής της ίδιας της ζωής. Εντελώς αποξενωμένος από τα δρώμενα της πολιτικής. Κοάζων τις μεμψιμοιρίες του εν μέσω των συν-ταβλιζομένων στον καφενέ ή τις απαξιωτικές για τους πολιτικούς εξυπνάδες του, ανάμεσα στ’ ανέραστα φραπεδάκια των χαχανιζόντων στα «κκαφέ» και στα μπαράκια, αρνούμενος να προβάλει έμπρακτη αντίσταση στην παρακμή. Έστω και με στοχευμένη ψήφο διαμαρτυρίας…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Μισοδότζιν «Δημο»κρατία: Αποχή & Φυγοστρατία…»
08 Ιουνίου 2009, στήλη ‘Ειρήσθω’
Λάζαρος Α. Μαύρος

Για να ψηφίσει κάποιος το Σάββατο στις Ευρωκάλπες του εκλογικού κέντρου στο σχολείο της γειτονιάς του, χρειαζόταν πολύ λιγότερη ώρα απ’ όσο στην ουρά του ταμείου της απέναντι συνοικιακής υπεραγοράς. Χρειαζόταν μόνο μια «κάρτα», την ταυτότητά του, ενώ στην υπεραγορά δύο, δωροκάρτα και τραπεζοκάρτα. Για να ψηφίσει κάποιος χρειαζόταν τόσο χρόνο περίπου, όσο στο περίπτερο για να διαλέξει τρία παγωτά για τα παιδιά του. Ελάχιστα περισσότερο χρόνο, απ’ όσο να γεμίσει καύσιμα στο βενζινάδικο, ή για να πάρει μετρητά από την ΑΤΜ, αυτόματη ταμειακή μηχανή, τη «λεφταρία», όπως την βάφτισε 5ετές θυγάτριον δημοσιογράφου, κατά το «φρουταρία», «πιτσαρία», «καφετερία» κ.ο.κ.

Ωστόσο, το 40% των Ευρωπαίων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν πήγαν να ψηφίσουν. Παραιτήθηκαν από την ιδιότητα του πολίτη, στην αρχέγονα στοιχειωδέστερη ενσάρκωσή της: Το εκλέγειν. Αποχή 40% σημαίνει, χοντρά-χοντρά, ημιδημοκρατία. Ή «μισοδότζιν «δημο»κρατία», κυπριακότερα!

Αποχή 40% σημαίνει παρακμή της δημοκρατίας. Της «δημο»κρατίας, με κατά σειράν αντίστοιχη ποσοστιαία ευθύνη, των κ.κ. Χριστόφια, Αναστασιάδη, Άντρου Κυπριανού, Καρογιάν, Ομήρου, Συλλούρη, Περδίκη των κομμάτων, της «δημο»κρατίας των τηλεοράσεων Σίγμα, Αντένα, Μέγα, ΡΙΚ κ.ά, της «δημο»κρατίας του «Φιλελευθέρου», της «Σημερινής», της «Χαραυγής», της «Αλήθειας», της «Μάχης», του «Πολίτη», της «δημο»κρατίας πάντων των ραδιοφώνων και ημών των αρθρογράφων.

Βέβαια και 90% να ήταν η αποχή, πάλι θα πανηγύριζαν τα κόμματα, ποιο ήρθε πρώτο και ποιο δεύτερο. Πάλι θα γιόρταζαν οι έξι εκλεγέντες από το 10% του εκ…«λογικού»(;) σώματος ευρωβουλευτές. Πάλι θα κόρδωναν με εκπομπές οι τηλεοράσεις και θα καμαρώναμε στα άρθρα μας οι δημοσιογράφοι! Διότι, παρακμάζουσα η «δημο»κρατία είναι σε τέτοιο βαθμό λαστιχένια, ξεχειλωμένη και συρρικνωμένη ώστε, Κυρίαρχος Λαός και Εκλογικό Σώμα να λογίζεται το όποιο ελάχιστο ποσοστό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων δεήσει να προσέλθει στις κάλπες, χωρίς ποτέ κωλύματα… απαρτίας! Το εν εξουσία κατεστημένο θα μπορούσε, πάντως, ν’ αντιγράψει κάποια απ’ όσα επινόησαν οι γεννήτορες της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα, για να αυξήσει αλματωδώς τη συμμετοχή στις εκάστοτε εκλογές. Κάποια λ.χ. φορολογική απαλλαγή για όσους ψηφίζουν. Αλλ’ αυτό δεν αλλάζει την ουσία και την ποιότητα της παρακμής. Η δημοκρατία – φιλοπατρία, όλο και περισσότερο, ΔΕΝ ΓΟΗΤΕΥΕΙ πλέον τους πολίτες. Το κραυγάζουν και κάποια άλλα επικίνδυνα ποσοστά: Των αυξανομένων αριθμών των φυγοστράτων…

Ερώτηση
Αλλ’ εάν είχαμε μια πιο ΥΠΕΥΘΥΝΗ δημοκρατία στο σύγχρονο πολίτευμα της αναπτυγμένης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κατοχύρωσης ΕΠΩΝΥΜΩΣ των πολιτικών ελευθεριών, χωρίς πλέον τον απαράδεκτο αναχρονισμό (καταφύγιο, «κουκκούλα» και υπόθαλψη της ανευθυνότητας) ονόματι «ΜΥΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ» στις εκάστοτε εκλογές, θα ξέραμε τουλάχιστον ποιοι, άραγε, τέσσερις, από κάθε δέκα πολίτες, από το Σάββατο 6.7.09 μέχρι και τις επόμενες εκλογές, δεν δικαιούνται να παραπονιούνται, να μεμψιμοιρούν και να επικρίνουν καν, για όσα τους φαίνονται απαράδεκτα στο πολιτεύειν;

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Γιατί δεν ψήφισα»
10 Ιουνίου 2009
κάτοικος Σολέας

Επειδή ψηφίζω για δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια και μπούχτισα από όλους.
Επειδή ήμουν κομματοποιημένη και πολιτικοποιημένη και δεν ζήτησα ποτέ τίποτα για εμένα, μα για την κοινωνία που ζω και αυτό που ζήτησα και προσδόκησα έμεινε μόνο στα λόγια.
Επειδή ζω σ΄ενα χωριό εξήντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα και δεν νοιάστηκε κανείς να φτιάξει ένα δρόμο, επειδή στο χωριό μου δεν έρχονται τουρίστες αλλά χωριάτες.
Επειδή άφησαν τη Σολέα και όπως τόσες άλλες περιοχές να πεθάνουν.
Επειδή εδώ που ζω δεν έχει νοσοκομείο για το παιδί μου.
Επειδή πρέπει να αρπάζω ένα παιδί μέσα στη νύκτα για να προλάβω να φτάσω στη δουλειά μου έγκαιρα, γιατί οι εκάστοτε προύχοντες αυτού του τόπου δεν είχαν συμφέροντα για να φτιάξουν ένα δρόμο της προκοπής.
Επειδή όταν πάω στην Ευρώπη και βλέπω την ύπαιθρο, θέλω να κλαίω από αγανάκτηση.
Επειδή είμαι μια γυναίκα που ψηφίζω για δεκαεφτά χρόνια και ανακάλυψα πως πρέπει να φτύσω όλους εκείνους που ψήφιζα τόσα χρόνια και κρατούσαν τη ζωή μου στα χέρια τους.
Επειδή δεν ψήφισα;
Επειδή κανείς δεν νοιάστηκε τόσα χρόνια για μας και όσο κανείς δεν θα νοιάζεται, εγώ δεν θα ψηφίζω.
Επειδή δεν θα ξαναψηφίσω;
Επειδή μέχρι να καταλάβουν πως και εμείς οι «χωριάτες» θέλουμε δρόμους και όχι μονοπάτια, νοσοκομεία και όχι τρώγλες, ζωή και όχι υποσχέσεις, δεν θα ξαναψηφίσω όπως εκατοντάδες άλλοι νέοι που κρατιούνται στην ύπαιθρο με νύχια και με δόντια!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

‘Σημερινή’
«Αποχή = Αχρείαστη η απαρτία του λαού»
11 Ιουνίου 2009, στήλη ‘Ειρήσθω’
Λάζαρος Α. Μαύρος

Λάθος είναι – νομίζουμε – η άποψη ότι η αποχή 40,6% από τις εκλογές αποτελεί, δήθεν, «κόλαφο» προς κάθε κόμμα και κάθε ηγέτη και ότι «την επόμενη φορά το χαστούκι θα είναι ισχυρότερο»! Διότι, ούτε τα κόμματα ούτε οι ηγέτες τους ούτε το σύστημα εκλογής της Εξουσίας χρειάζεται την… απαρτία του λαού! Η αποχή, ακόμα κι αν εκτοξευθεί στο 90% του εκλογικού σώματος, μόνο δημαγωγικές ρητορείες «κλαψούρας» κι «ανησυχίας» θα προκαλέσει τα πρώτα δύο 24ωρα. Η «αριθμητική» της Εξουσίας και των κομμάτων θα παρουσιάσει τα έγκυρα ψηφοδέλτια ως εκλογικό σώμα, θα βγάλει πρώτο κόμμα τον ΔηΣυ, δεύτερο, σε απόσταση αναπνοής το ΑΚΕΛ, ή αντίστροφα και στην ουρά τα υπόλοιπα, με πανηγυρίζοντες νικητές εκείνους που ΚΑΙ ΠΑΛΙ θα εκλεγούν με την… εντολή του λαού! Του οποίου, ξανά υπογραμμίζεται, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΡΤΙΑ. Παρά μόνο για να πληρώνει, ως υπάκουος υπήκοος, τους φόρους, το ΦΠΑ κ.ο.κ. ώστε να γεμίζουν τα δημόσια ταμεία από τα οποία εισπράττουν οι εξουσίες τις αντιμισθίες, τ’ αφορολόγητα και τα τυχερά τους και τα κόμματα τις χρηματοδοτήσεις τους.

Η αποχή από τις εκλογές διαγράφει κι εξαφανίζει τους απέχοντες από το εκλογικό σώμα. Παύουν, εθελουσίως, να είναι εντολέας λαός. Ο απέχων αυτοκαταργείται από πολίτης. Παραμένει φορολογούμενος υπήκοος. Είτε σιωπά είτε εκβάλλει θορυβώδεις αβολίδωτες φωνασκίες, διά ζώσης ή αρθρογραφικώς…

Ιδού η απόδειξη, στην «αριθμητική» της Εξουσίας: Στις εκλογές του Σαββάτου 6ης Ιουνίου 2009, μέχρι τις 6π.μ. το εκλογικό σώμα αποτελείτο από 526.060 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Μετά τις 8μ.μ. προέκυψαν τα εξής:
– 213.581 Αποχή: 40,6%
– 6.154 Άκυρα – Λευκά: 1,16%
– 306.325 Έγκυρα: 58,23%
– 109.209 ΔηΣυ: 20,75%
– 106.922 ΑΚΕΛ: 20,32%
– 37.625 ΔηΚο: 7,15%
– 30,169 ΕΔΕΚ: 5,73%
– 12.630 ΕυρωΚο: 2,40%
– 4.602 Οικολόγοι: 0,87%
– 5.168 Υπόλοιποι: 0,98%

Αλλ’ η Εξουσία και τα κόμματα – που ΔΕΝ έχουν ανάγκη την απαρτία του λαού – ανακοίνωσαν άλλα ποσοστά. Αφού εξαφάνισαν Αποχή, Λευκά και Άκυρα, αναγόρευσαν σε 100% εκλογικό σώμα ΜΟΝΟ τα έγκυρα κι έβγαλαν: ΔηΣυ 35,65%, ΑΚΕΛ 34,90%, ΔηΚο 12,28%, ΕΔΕΚ 9,84%, ΕυρωΚο 4,12%, Οικολ. 1,50% κ.ο.κ. Άρα, ούτε «κόλαφος» ούτε «χαστούκι». Ακόμα κι αν τα έγκυρα ήταν μόνο 52.606 οι πρωταίτιοι παρακμής της δημοκρατίας, ουδόλως θα έχαναν τούς, εν απαρτία φορολογούμενους υπηκόους των…

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: